نژاد پرستی در دوره عصر حجر تکنولوژی

شاید شما هم مثل بنده به داستان بازی خیلی حساس باشید. داستان بازی بی شک یکی از مهم‌ترین قسمت‌های یک بازی به حساب می‌آید و می‌تواند از یک بازی پیکسلی هشت بایتی در نسل هشتم یک شاهکار به یاد ماندنی خلق کند. داستان بازی Horizon:Zero Dawn با شروع بی‌نظیرش می‌تواند شما را کاملاً شگفت زده کند و به آنچه که قرار است در روند داستان بازی رخ بدهد مشتاق کند. داستان بازی در قسمت اول خود که شامل بخش آموزشی بازی نیز می‌باشد شامل روایت داستان کودک دختری به نام Aloy (الوی) می‌باشد که به فهمیدن سرگذشت نیاکان خودش علاقه پیدا کرده و می‌خواهد بداند به چه دلیلی انسان‌ها از تمدن‌های باشکوه خود دور شده‌اند و به نقطه عصر حجر رباتیک در آینده حال حاضر ما رسیده‌اند. در ابتدای داستان بازی پدر الوی (Rost) او را به کشیش قبیله که یکی از دوستانش است اهدا می‌کند تا نام او را به خدایان معرفی کند ولی به یک باره و پس از اینکه مراسم معرفی به اتمام می‌رسد کشیش اعظم قبیله به وی می‌گوید که طردشدگان هیچ جایی در قبلیه‌اش ندارند. شش سال از آن ماجرا می‌گذرد و در یک سکانس بسیار زیبا، نژادپرستی در عصر حجر مدرن را خواهید دید که فقط یک ذهن خلاق می‌تواند آن را طراحی کند و از این سکانس به بعد است که داستان اصلی بازی شروع می‌شود. دیگر من نمی‌توانم بیشتر از این اندازه داستان را برای شما تشریح کنم ولی می‌توانید اطمینان داشته باشید که بازی Horizon: Zero Dawn داستان قدرتمندی در اختیار دارد. ما با روایت داستانی زیبای این بازی وارد دنیای الوی و زندگی او خواهیم شد پس می‌توانید قبل از خرید بازی انتظارتان را از داستان بالا ببرید، روایت داستانی بازی به قدری موفق است که بدون هیچگونه لرزشی در طول بازی شما را حتی هم هدف الوی می‌کند که وی در جست و جوی دلایل این عصر حجر رباتیک است. گوریلا گیمز با خلق یک داستان کامل، اطمینان خودش را در همه‌ نمایش‌های قبل از انتشار بازی‌ به وضوع نشان می‌داد ولی بنده به‌شخصه نگران این موضوع بودم که برای این دنیای عجیب یک داستان معقولانه باید وجود داشته باشد که گوریلا گیمز بازیکن را در اندازه یک نوجوان کنجکاو قرار می‌دهد تا در پی ماجراجویی و از بر کردن سرگذشت پیشینیانش باشد. بازی Horizon: Zero Dawn برای استودیو گوریلا گیمز حکم یک بازگشت قدرتمندانه را به بازی‌سازی داشت و حتی با ساخت این بازی و پایانش این فرصت وجود دارد تا ما شاهد نسخه‌ دومی از این بازی باشیم که با توجه به پایان بندی مناسبش این امکان وجود دارد تا ما نسخه‌ی دومی با کیفیت‌تر از نسخه‌ی اول در اختیار داشته باشیم و برای آن باری دیگر لحظه شماری کنیم. در مجموع، بخش داستانی بازی هیچ نقطه ضعفی ندارد و می‌تواند شما را راضی کند.

نقش آفرینی؟ شوتر سوم شخص؟

برای یک بازیکن همیشه یک گیم پلی خوش‌ساخت می‌تواند باعث شود تا داستان بازی و خط روایتی داستان بازی دلچسب‌تر از قبل بشود. در بازی Horizon:Zero Dawn شما با یک عنوان اکشن نقش آفرینی جهان باز با المان‌هایی از شوتر سوم شخص سر و کار دارید که سلاح‌های موجود در بازی و از همه مهم‌تر کمان خود شخصیت الوی ناخوداگاه ذهن شما را به سمت شوتر سوم شخص می‌برد ولی این بازی در ژانر نقش آفرینی بودن خود نیز دچار سردرگمی است. برای مثال ما از یک بازی نقش آفرینی انتظار داریم که احساسات و روابط داستانی پررنگی در اختیار داشته باشد و در بعضی از بازی‌های این سبک، شما در داستان بازی تاثیر داشته باشید و با تصمیم‌هایتان داستان بازی را تغییر دهید ولی در اصل نام نقش آفرینی برای گیم پلی این بازی به عقیده بنده تا حدودی صحیح نیست. مکالمات انتخابی دیالوگی که می توانند در داستان بازی تاثیر بگذارند در بازی وجود دارند ولی فقط برای القای حس نقش آفرینی اصیل به کار رفته است و هیچ کدام تاثیری بر روی روند داستانی بازی ندارد! احساسات موجود در بازی به لطف شخصیت پردازی خوب هنوز هم خام هستند، چرا که الوی سعی دارد تا احساسات خود را مخفی کند و به عقیده بنده برای اینکه یک نقش آفرینی بتواند در خاطرات بماند باید در کنار شخصیت پردازی مناسبش القای احساساتش را به مخاطب کامل کند که متاسفانه Horizon: Zero Dawn از القای احساسات خود به بازی‌باز تا حدودی ناکام ماند ولی به هیچ وجه از ارزش‌های این بازی کاسته نمی‌شود. شما هم وقتی تا نیمه‌ی داستانی بازی بروید انتظار یک ضربه را باید داشته باشید که نقش آفرینی بودنش را به شما ثابت کند که بازهم متاسفانه این ضربه به من وارد نشد تا نقش آفرینی بودنش را به من اثابت کند. اما چرا این موضوع مرتبط به بخش گیم پلی می‌شود؟ شما در تشخیص سبک‌ها همیشه یک سبک را دوست دارید، دیگری را دوست ندارید و این موضوع در حقیقت بر می‌گردد به گیم پلی بازی که در آن چه چیزهایی وجود دارد که باعث شده این بازی از آن بازی متفاوت شود و سبک‌شان جدا شود. به همین علت این نقطه ضعف را در بخش گیم‌پلی توضیح دادم و شاید با خودتان بگویید تا حدودی این علت به داستان بازی ربط دارد! صد البته این نظر من است و شاید آن ضربه به شما در تک سکانس مهم بازی که نمی‌توان اسپویل کرد وارد شود تا نقش آفرینی بودنش را به شما ثابت کند ولی با این حال گیم پلی و داستان بازی Horizon: Zero Dawn بسیار عالی است. در گیم پلی بازی انواع ربات‌ها وجود دارند که هر لحظه می‌توانند شما را شناسنایی کرده و مورد حمله قرار بدهند. اندازه ربات‌ها متنوع بوده و حتی در بازی ربات‌هایی نظیر Thunderjaw وجود دارند که انواع تسلیحات نظامی را در اختیار داشته و ابعادی برابر با یک دایناسور عصر حجری دارند، در کنار این مسئله، محیط زیست و اکوسیستم پویایی در بازی  وجود دارد، به طوری که برای هر حیوانی در دنیای واقعی، نسخه‌ رباتیکش هم در جهان بازی وجود دارد. تعداد ربات‌ها کثیر و جزییات آن‌ها دیدنی هستند. در حقیقت داستان و گیم‌پلی این بازی در عصر غارنشینی به توان رباتیک دایناسوری روایت می‌شود که باعث شده است تکنولوژی در بازی حضور پررنگی داشته باشد. در بازی شما آزاد هستید تا به هر کجا بروید و نقشه‌ بازی را مورد کاوش و تجسس قرار بدهید، وسعت نقشه‌ بازی بسیار مناسب است و حتی می‌تواند با بازی‌های جهان باز بزرگی نظیر Witcher 3 از این نظر مقایسه شود.

در بازی Horizon:Zero Dawn تنوع اسلحه‌های موجود در بازی هم به لطف تجربه‌ گوریلا گیمز در ساخت بازی‌های شوتر هم زیاد و هم متنوع است که هر کدام از این اسلحه‌ها کارایی مخصوص به خود را دارد. برای مثال Ropecaster برای ربات‌های کوچک‌تر کاربرد دارد و برای آن‌ها یک تله‌ منفجرشونده زمینی ایجاد می‌کند که وقتی آن‌ها بخواهند از روی آن‌ها عبور کنند منفجر شده و تکه تکه می‌شوند. همچنین بر اساس پایه سبک نقش آفرینی، درختچه توانایی‌ها و همچنین سیستم ساخت و ساز (Crafting) گلوله و دیگر وسیله‌های مورد نیاز در بازی همواره وجود دارد که باعث می‌شود تا حضور المان‌های نقش‌آفرینی در بازی بیشتر شود. در انتها توضیحات بخش گیم‌پلی بازی تنها و تنها یک نکته است که قابل به ذکر می‌باشد و آن این است که شاید در بعضی از مواقع شما از هوش مصنوعی رباتیک و پدر الوی اذیت بشوید. ما در مجموعه‌ی Killzone همیشه هوش مصنوعی هلگاست‌ها را جزو نقاط قوت بازی می‌دانستیم مخصوصا با قدرت پلی استیشن ۳ و سیستم سل که در نسل هفتم بازی‌های باکیفیتی را به طرفدارن ارائه کرد و قدرت بهینه سازی هوش مصنوعی تیم گوریلا گیمز. اما متاسفانه اگر مدتی طولانی به تجربه این بازی بپردازید، بی شک یک اثر از این هوش مصنوعی دریافت خواهید کرد که قصد ثابت کردن ضعفش در این بخش را دارد. در مجموع استودیو گوریلا گیمز توانست از یک ریسک سربلند بیرون بیایید و بتواند از شوتر اول شخص به اکشن نقش آفرینی سوم شخص نقل مکان کند که این کار گیم‌پلی را تهدید می‌کند که خوشبختانه تیم سازنده این خطر را از بین برد.

نسل هشتم این است، جلوه گرافیکی و بصری…

شاید بسیاری از بازیکنان به این موضوع شکایت داشته باشند که تمام نسل هشتم شده است گرافیک فنی و هنری! ولی به عقیده بنده، این موضوع از یک سو خوب و از یک سوی دیگر بالعکس است. قسمت خوب این موضوع این است که محیط بازی را سازنده می‌تواند عمیق‌تر از قبل به بازیکنان منتقل کند و طرح هنری و فنی بازی تحسین‌ها را برانگیزد. خود من هم از این که گرافیک بازی‌ها بیشتر و بیشتر از قبل شود ناراضی نیستم ولی به شرطی که فعلا در حد رزولوشن ۱۰۸۰P بمانیم و سعی کنیم کنسولی با این رزولوشن بخریم که ۶ تا ۷ سال روی کار باشد ولی متاسفانه شرکت‎ها هم اکنون برروی رزولوشن ۴K پافشاری دارند. در واقع شما در همان رزولوشن ۱۰۸۰P هم می‌توانید بازی‌هایی نظیر Horizon: Zero Dawn را تجربه کنید که میخکوبتان کند. کم کاری سازندگان در برخی از بازی‌ها باعث شده است که بعضی از طرفدارن فکر کنند که پرکاری روی گرافیک باعث شده تا تیم سازنده از سایر بخش‌ها غفلت کند، ولی این موضوع تقصیر سازنده است زیرا بسیاری از بازی‌سازان هستند که در هر چهار بخش می درخشند و عنوانشان تبدیل به شاهکار می‌شود و این موضوع تقصیر گرافیک هنری و فنی نیست. در بازی Horizon: Zero Dawn گرافیک نسل هشتم به شما ثابت می‌شود زیرا هم بخش فنی و هم بخش هنری بی‌نظیر است، طراحی محیط آخرالزمان رباتیک به جرات می‌توانم بگویم با این کیفیت تنها و تنها از گوریلا گیمز بر می‌آید زیرا بسیار عالی و موفقیت‌آمیز است. در سابقه کاری گوریلا گیمز وقتی نگاهی بیاندازیم هیچ وقت ما با مجموعه Killzone سر بحث گرافیک به مشکل نخورده بودیم و همیشه گرافیک این مجموعه انقلابی بود! از گرافیک هنری بازی می‌توان به طراحی ربات های دایناسوری و قبایل عصر حجری خاص بازی اشاره کرد که در هیچ عنوان ما نظیری از آنان را ندیده‌ایم ولی در بحث طراحی شخصیت الوی خود استودیو گوریلا گیمز اعلام کرده بود که از شخصیت ایگریت (Ygritte) در مجموعه بازی تاج و تخت (Game Of Thrones) الهام گرفته‌اند که این الهام گرفتن می‌توانم بگویم که یکی از به‌جاترین الهام‌های تاریخ بازی‌های ویدیویی است زیرا در این سریال این شخصیت بسیار پر طرفدار و همینطور پرشور بود ولی به عقیده بنده انرژی ایگریت به الوی منتقل نشده که به شخصیت پردازی الوی آسیب زده است. با این حال هنوز هم شخصیت پردازی‌ الوی مناسب است.

در بحث جلوه‌های گرافیکی؛ نورپردازی در بازی بی‌نظیر و خارق‌العاده است. نظیر نورپردازی‌هایی که در مجموعه‌های الکترونیک آرتز و دیگر شرکت‌ها دیده‌ایم، چه بسا حتی یک درجه حرفه‌ای‌تر از آن هم باشد. از نظر فریم و کیفیت بافت با توجه به شکایت‌های توسعه دهندگان به سخت افزار پلی استیشن ۴ و اکس باکس وان در نسل هشتم، استودیو‌های فرست پارتی (First-Party Studios) همواره با همین کمبودهایی که دیگران احساس می کنند بهترین گرافیک بازیشان را به تصویر می‌کشند. شاید بحث سر بهینه‌سازی باشد زیرا استودیوهایی که برروی عناوین مولتی پلتفرم کار می‌کنند زمان برای بهینه‌سازی ندارد و از همین جهت ایراد را می‌اندازند گردن شرکت AMD و سخت افزار ضعیف کنسول‌های نسل هشتم.

واحدهای تکسچر و پیوند بافتی بازی بی‌نظیر است و واقع‌گرایی در ساخت اکوسیستم بازی بسیار دیدنی است. بافت‌های گیاهان، جنگل‌ها و حتی آسمان دیدنی و چشم نواز هستند و به جرات می‌توانم بگویم هر چه سعی کردم از این بخش یک ایراد کوچک بگیرم، نتوانستم. زیرا گوریلا گیمز این بخش را به شکلی طراحی کرده است که داستان بازی را به شما القا می‌کند. جالب توجه خواهد بود وقتی بدانید این بازی با استفاده از موتور مورد علاقه هیدیو کوجیما یعنی دِسیما (Decima) ساخته شده است؛ در انتها توضیحات این بخش شبیه‌سازی ربات‌ها بی‌نظیر است، طراحی چهره الوی دیدنی است و خلاصه این بخش قوی‌ترین بخش بازی است که هر چقدر هم به تحسین این بخش بپردازیم به عقیده من کم است.

آوای عصر حجر به توان تکنولوژی

از بخش زیبا و چشم نواز گرافیک که بگذریم به بخش روح نواز موسیقی و صداگذاری بازی می‌رسیم. در بازی Horizon: Zero Dawn صدای ربات‌ها، صدای محیط بازی و اکوسیستم بازی، صدای تسلیحات و … بسیار زنده و واقعی هستند و به بازی قوت بخشیده‌اند، ولی مهم‌تر از آن موسیقی متن‌های بازی یا همان ساندتراک‌های (Sound Track) بازی است که در حین تجربه بازی به عظمت این موسیقی متن و سازگاری آن‌ها با بازی پی خواهید برد. استودیو گوریلا گیمز همیشه ثابت کرده است که در بحث صداگذاری و موسیقی سعی کرده است از بهترین‌ها استفاده کند و این مسئله در بازی Horizon: Zero Dawn هم روشن است زیرا در این بازی از بهترین صداگذاران استفاده شده است. آقای Joris De Man که در کارنامه‌ وی همیشه بهترین‌ها به چشم می‌خورد سرپرست این بخش بوده است و به لطف او موسیقی متن و ریتم بازی بسیاری دل نشین شده است. وی با نحوه‌ی کار استودیو گوریلا گیمز در پروژه‌های قبلی‌شان آشنا بود زیرا در مجموعه Killzone وی عضوی از تیم سازنده بود و اگر این مجموعه را تجربه کرده باشید، متوجه خواهید شد که در همه‌ی نسخه‌ها حتی Shadow Fall نیز این بخش موفقیت‌آمیز و دل‌نشین بود.

صداگذار شخصیت الوی خانم Ashly Burch است که در کارنامه وی می‌توان به بازی‌هایی نظیر Minecraft Story Mode در نقش Cassie Rose و Life Is Strange در نقش Chole Price اشاره کرد که این دو عنوان تنها بخش کوچکی از سابقه‌ وی است که مشخص می‌کند تجربه زیادی در این بخش دارد و به عقیده من بسیار خوب از پس صداگذاری شخصیت اصلی این بازی بزرگ برآمده است و این موضوع می‌تواند وی را موفق‌تر از قبل نیز بکند. در مجموع بخش صداگذاری و موسیقی بازی Horizon: Zero Dawn در حد یک نقش‌آفرینی موفق است و در کنار دیگر بخش‌های خوب این بازی یک زنجیره‌ی اتصالی محکم ایجاد کرده است که می‌تواند هر طرفدار نقش آفرینی را راضی کند.

این ارزش خطر است، موفقیت شیرین

در کل بازی Horizon: Zero Dawn یک عنوان خوش ساخت و موفق است که می‌تواند ادامه داشته باشد البته این موضوع بستگی به تصمیم گوریلا گیمز دارد ولی با وجود چنین پتانسیلی، ادامه دادن این عنوان بسیار شیرین خواهد بود. گرافیک بازی دلنشین و چشم نواز است، صداگذاری و موسیقی بازی روح‌نواز است، گیم پلی و داستان بازی درگیر مشکلات و ایرادهای فنی کوچکی هستند که اگر حساس نباشید اذیت‌تان نمی‌کند و داستان بازی ایده بسیار خوبی است ولی با گیم‌پلی و سبکش کمی تضاد دارد. در انتها باید بگویم که اگر خواستار یک عنوان نقش آفرینی خاص و باکیفیت هستید می‌توانید برروی بازی Horizon: Zero Dawn و جدیدترین ساخته‌ی گوریلا گیمز حساب باز کنید. یقینا شما را راضی خواهد کرد!

نوشته بررسی بازی Horizon: Zero Dawn | مصائب طردشدگان اولین بار در بخش خبری پی سی دی پدیدار شد.

 معرفی جدیدترین کنسول ماکروسافت با نام XBOX One X

کنسول  Xbox One X تا قبل از معرفی از سوی فیل اسپنسر با نام پروژه اسکورپیو شناخته می‌شد، همانطور که قبل‌تر می‌دانستیم قدرت پردازش گرافیکی این کنسول ۶ ترافلاپس می‌باشد که می‌تواند بسیاری از بازی‌های موجود را با کیفیت ۴K و با نرخ فریم ۳۰ و ۶۰ به اجرا در بیاورد. تحلیلگران صنعت ویدیو گیم همانطور که از قبل معرفی این کنسول نقل قول می‌کردند که اگر مایکروسافت بخواهد رقابت را به اجرا در بیاورد باید قیمت گذاری هوشمندانه‌ای برروی این کنسول انجام بدهد ولی با این حال مایکروسافت این کار را انجام نداد و قیمت این کنسول را برابر با ۴۹۹ دلار مشخص کرد تا در جایگاه بالاتری به نسبت قیمت کنسول پلی استیشن پرو (Play Station 4 Pro) قرار بگیرد. از دیگر اطلاعات مشخص شده از این کنسول می‌توان به پردازنده هشت هسته‌ای دستی AMD با سرعت کلاک ۲٫۳Ghz گیگاهرتز و حافظه‌ی گرافیکی ۱۲ گیگابایتی از نوع GDDR5 اشاره کرد که به گفته‌ی مایکروسافت هوش مصنوعی باورنکردنی‌ و تجربه خاص را به ارمغان می‌آورد. عناوین لانچ این کنسول نیز State Of Decay 2 و Sea Of Thieves و در نهایت Crackdown 3 هستند که در کنار فورتزا موتور اسپرت ۷ (Forza Motor Sport 7) قرار است تا با نهایت قدرت برروی این ابر کنسول اجرا شوند.

بازگشت Beyond Good And Evil 2 به نسل هشتم و هفتم

باورم نمیشه! این اولین جمله‌ای بود که پس از اتمام تریلر عنوان Beyond Good And Evil 2 با خودم به زبان آوردم. بازگشت بعد از چهارده سال! یوبی سافت بعد از نمایش کاملی از Assassin’s Creed Origins این بار واقعاً مرا شگفت زده کرد. عنوان Beyond Good And Evil برای اولین بار در سال ۲۰۰۳ منتشر شد و بر روی پلی استیشن ۲ توانست خاطرات زیادی را برای ما به ارمغان بیاورد. در نمایش این عنوان داخل کنفرانس E3 امسال یوبی سافت، نویسنده نسخه‌ی اول از شدت ذوق اشک از چشمانش لبریز شد و باری دیگر فرایند ساخت این عنوان را به غرور به تمامی طرفدارانش اعلام کرد. یوبی سافت از سال ۲۰۰۸ تا بدین لحظه این عنوان را کنار گذاشته بود ولی به یک باره فرصتی دوباره را به Michael Ancel و تیم‌ سازنده این عنوان دادند تا باری دیگر به سبک اکشن ماجراجویی (Action-Adventure) باز گردند.

بازسازی کامل بازی Shadow Of Colossus برروی پلی استیشن ۴

در جریان مراسم سونی در E3 2017 نقطه قوت فقط همین موضوع بود، بازسازی عنوان Shadow Of Colossus بر روی پلی استیشن ۴ در حال انجام است. استودیو مسئول این پروژه Bluepoint Games خواهد بود که مسئولیت بازسازی عنوان Uncharted Nathan Drake Collection را هم بر عهده داشته است. عنوان Shadow Of Colossus در سال ۲۰۰۵ راهی بازار شد و توانست در همان سال هم بازخوردی بسیار عالی از سوی کاربران و منتقدان دریافت کند، این عنوان بعداً برروی پلی استیشن ۳ بصورت کالکشن در کنار عنوان ICO قرار گرفت و باز هم در آن کنسول توانست غوغا به پا کند. حالا این استودیو باری دیگر می‌خواهد یکی از بهترین خاطرات دنیای ویدیو گیم را برای پلی استیشن ۴ به ارمغان بیاورد!

معرفی بازی Wolfenstein 2 : The New Colossus

کنفرانس بتسدا همیشه شوترهای خوبی برای ارائه دارد و استودیوهای زیر نظر این شرکت از پدران این سبک هستند. عنوان Doom بعد از موفقیت‌های بسیاری که در این زمینه کسب کرد حالا میدان را به برادر کوچک‌ترش واگذار کرده و امسال بتسدا در کنفرانس E3 خودش از جدیدترین بازی مجموعه Wolfenstein پرده برداشت. این عنوان که با نام The New Colossus شناخته می‌شود گرافیکی بهتر و با کیفیت‌تری نسبت به آخرین نسخه‌ی این مجموعه یعنی The Old Blood دارد. برای طرفداران این مجموعه خبر خوش این است که نیازی نیست برای این بازی آنچنان صبر کنند و قرار است تا در تاریخ ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷ میلادی (۵ آبان) راهی بازار شود.

اولین کنفرانس Devolver Digital در E3

کنفرانس که چه عرض کنم به کمدی‌ترین رویداد E3 2017 سلام کنید. کنفرانس Devolver Digital با این که کوتاه بود ولی به یکی از به یاد ماندنی‌ترین کنفرانس‌های امسال تبدیل شد که در کنار کمدی، بازی‌های در حال ساخت این شرکت را به نمایش گذاشتند. اگر کنفرانس Devolver Digital شما را مجبور نکرد که بخندید باید بگم که شما یکی از ناراحت‌ترین آدم‌های این کره خاکی محسوب می‌شوید! Devolver Digital با این که عناوین بزرگی ندارد ولی با این اقدام توانست نام خود را به بسیاری از بازیکنان سر تا سر جهان معرفی کند و خود را  بر سر زبان‌ها بیاندازد. در کارنامه دیوالور دیجیتال عناوین خوبی نظیر Shadow Warrior 2، The Talos Principle، Hot Line Miami و Downwell به چشم می‌خورد که همگی بدست این استودیو نشر پیدا کرده‌اند.

کنفرانس E3 2017 هم تبدیل به برگ دیگری از این درخت شد و ما حالا از امروز باید به کنفرانس سال آینده فکر کنیم و در انتظار بازی‌های که منتظر معرفی آن‌ها هستیم بنشینیم، اگر بخواهم در یک بند نظری در رابطه با E3 2017 بدهم باید بگویم که کنفرانس سال گذشته باعث شد تا همه‌ی ما فکر کنیم که حتماً E3 باید پرشور و خاص باشد و حتماً ما را با سوپرایزهای ویژه‌اش همراهی کند ولی به وضوح دیدیم که در این کنفرانس چگونه شرکت‌ها با اعتماد به نفس وارد میدان شدند و هر چه را که داشتند و هرچه را که می‌خواستند ارائه بدهند(!) را به بازیکنان معرفی کردند. اما اگر بخواهیم به این موضوع بیاندیشیم که چه بلایی قرار است بر سر مراسم E3 بیایید بی‌فایده است، سونی امسال نشان داد برنامه‌هایی برای پلی استیشن اکسپرینس (PSX) خودش دارد و کمتر از قبل به رقابت با مایکروسافت در مراسم E3 می‌اندیشد. مایکروسافت هم نشان داد عنوان جدیدی را برای لانچ کنسولش ندارد و دوست دارد همیشه برروی شعار “۴K واقعی” مانور دهد!

نوشته نگاهی بر مهم‌ترین اتفاقات مراسم E3 2017 اولین بار در بخش خبری پی سی دی پدیدار شد.

چه چیزهایی تاکنون می‌دانیم؟

بازی FIFA 18 به طور رسمی با انتشار تریلری کوتاه از سوی الکترونیک آرتز معرفی شد. با اینکه تریلر بازی اطلاعات چندانی در اختیار ما قرار نمی‌دهد؛ اما مهم‌ترین نکته این است که بازی همچنان از موتور فراست‌بایت استفاده خواهد کرد. همچنین تغییر دیگر در کاور و چهره اصلی این نسخه است که این بار کریستیانو رونالدو خواهد بود. ضمنا حضور تماشاگران نیز در این تریلر بسیار به چشم می‌آمد که احتمالا نشان می‌دهد سازندگان قرار است تمرکز بیشتری روی نقش آن‌ها در بازی داشته باشند.
بازی FIFA 18 دارای سه نسخه متفاوت خواهد بود. نسخه معمولی، نسخه رونالدو و نسخه Icons. در صورت خرید نسخه رونالدو یا Icons شما قادر خواهید بود بازی را سه روز زودتر تجربه کنید. همچنین، هر کدام از این نسخه‌ها را که پیش‌خرید کنید، در بخش Ultimate Team، کریستیانو رونالدو را بصورت رایگان در تیم خود خواهید داشت.

یکی از اخباری که قطعا برای طرفداران قدیمی فیفا مسرت‌بخش خواهد بود، اضافه شدن بازیکنان قدیمی و افسانه‌ای به FIFA 18 است. از جمله این بازیکنان که حضورش به طور رسمی تایید شده، رونالدو نازاریو، ستاره برزیلی و فاتح جام‌جهانی است. البته این نکته را باید اشاره کرد که این قابلیت فقط روی کنسول‌های پلی‌اسیتشن ۴ و ایکس‌باکس وان فعال خواهد بود.

بازی FIFA 18 در تاریخ ۷ مهر برای پی‌سی و همه کنسول‌های نسل هفت و هشت سونی و مایکروسافت منتشر خواهد شد. همچنین این بار قرار است فیفا ۱۸ روی کنسول نینتندو سوییچ هم منتشر شود. البته پیش از این شنیده بودیم که نسخه سوییچ برخلاف بقیه نسخه‌ها، از موتور ایگنایت استفاده می‌کند. یعنی همان موتوری که بازی‌ FIFA 16 براساس آن ساخته شده بود. گفته می‌شود محدودیت‌های سخت افزاری کنسول نینتندو عامل اصلی این تصمیم بوده است.

چه انتظاراتی داریم؟

انتظارات از بازی FIFA 18 قطعا بسیار است و اگر بخواهیم همه آن‌ها را بنویسیم با لیست بلندبالایی روبرو خواهیم بود، پس بهتر است به مهم‌ترین موارد بپردازیم.

تحول در بخش Journey

جدیدترین و مهم‌ترین بخشی که در FIFA 17 شاهدش بودیم، بخش داستانی یا همان حالت Journey بود که برای شروع، نسبتا رضایت‌بخش بود؛ اما این‌بار ما چیزی فراتر از داستان و گیم‌پلی نسخه قبلی می‌خواهیم. چیزی که من در موردش فکر می‌کنم، اضافه کردن المان‌هایی از بخش مربیگری به بازی است. متاسفانه یکی از بازی‌های مهم استودیو EA Sports که طرفداران خاص خودش را هم داشت، چند سال پیش برای همیشه تولیدش متوقف شد. بله درست حدس زدید، منظورم بازی FIFA Manager است. قبول دارم که نسخه‌های آخر بازی FIFA Manager چندان خوب نبودند و موفقیت مالی بزرگی هم برای الکترونیک آرتز دربر نداشتند؛ اما نمی‌توان طرفداران این سری بازی را هم نادیده گرفت. بنابراین بهترین کاری که EA Sports می‌تواند در قبال این دسته از گیمرها انجام دهد، افزودن بخشی از المان‌های FIFA Manager به FIFA 18 است. قبول دارم که این کار ریسک بزرگی است، اما برای اینکه زیان‌های شکست احتمالی چنین ایده‌ای را کمتر کنیم، بهتر است آن‌ را در قالب یک بخش داستانی در بازی قرار دهیم، تا چندان هم توجه همه را به خود جلب نکند. بنابراین می‌توان حداقل انتظار داشت که EA Sports اینگونه عاشقان حرفه مربیگری را که چند وقتی است به طور کامل به بازی Football Manager کوچ کرده‌اند، دوباره به سمت خود جذب کند.

بهبود داوری‌ها

از دیگر انتظارات مهمی که امیدواریم در FIFA 18 شاهد تحققش باشیم، بهبود داوری در بازی است. می‌دانم که این مورد کلیشه‌ای‌ترین خواسته همه ماست و در هر مقاله‌ای حتما یکی از گزینه‌هاست. اما حقیقتا داوری در بازی FIFA با مشکلاتی روبروست که گاه و بیگاه بازی‌باز را آزار می‌دهد. با اینکه در یکی دو سال گذشته شاهد بهبودهایی جزئی در این بخش بوده‌ایم؛ اما همچنان نیاز به تلاش بیشتر دارد و همچنان EA Sports می‌تواند روی آن کار کند.

تغییر در بخش Seasons

اگر شما هم مثل من خوره بخش آنلاین FIFA باشید و صبح تا شب پای قسمت Seasons بنشینید تا خود را به لیگ ۱ برسانید، قطعا دوست دارید که این بخش هم دچار تغییر و تحولاتی شود. در اینکه Seasons یکی از جالب‌ترین و حرفه‌ای‌ترین بخش‌های FIFA است، شکی نیست اما وقتش رسیده که تغییراتی جزئی در جهت بهبود این بخش انجام بگیرد. به شخصه معتقدم یکی از کارهای خوبی که الکترونیک آرتز می‌تواند در این زمینه انجام دهد، کاهش تعداد لیگ‌ها است. کاری که در FIFA 17 هم شاهدش بودیم. در نسخه ۱۶ تعداد لیگ‌ها ۱۰ تا بود؛ اما در FIFA 17 این تعداد به ۸ لیگ کاهش پیدا کرد. به نظر می‌رسد خود EA Sports هم متوجه شده بود که عدم وجود بازیکن کافی در برخی لیگ‌ها دچار کلافگی گیمرها می‌شود. اما به نظر من ۸ لیگ هم زیاد است. اگر EA Sports بجای استفاده از تعداد لیگ‌های زیاد، از تعداد بازی‌های بیشتر در هر لیگ استفاده کند، نتیجه بهتر خواهد شد. اینگونه هم بازیکنان به دسته‌های بیشتر و در نتیجه کم‌تعدادتر تقسیم نمی‌شوند و هم اینکه صعود از یک لیگ به لیگ بالاتر، هیجان‌انگیزتر و طولانی‌تر خواهد بود. حقیقت این است که وقتی در شرایط فعلی شما به لیگ یک برسید، ماندن در این لیگ آن‌هم با ۱۰ بازی در هر دوره، خیلی تکراری و حوصله سربر می‌شود. حتی EA Sports می‌تواند برای فاتحان هر لیگ، جوایز یا مسابقات خاصی را در نظر بگیرد که قطعا در نوع خودش هیجان‌انگیز خواهد بود. خلاصه کلام اینکه حالت Seasons باید از این یکنواختی دربیاید و EA Sports محکوم به استفاده از ایده‌های جدید برای این بخش است.

بهبود گیم‌پلی بازی

آخرین موردی که به شخصه انتظار دارم در FIFA 18 شاهدش باشم، بهبود گیم‌پلی بازی نسبت به نسخه قبلی است. در اینکه FIFA 17 در قیاس با FIFA 16 تغییرات محسوسی داشت شکی نیست؛ اما به شخصه با برخی از این تغییرات موافق نیستم. اولین چیزی که مرا در مورد FIFA 17 عصبانی می‌کند، ضربات پنالتی است. واقعا نمی‌دانم شیوه پنالتی‌های قبلی چه ایرادی داشت که EA Sports چنین مکانیزمی را به کار برد. نه اینکه به سخت‌تر شدن گل کردن پنالتی‌ها معترض باشم، اما به زمان کمی که برای گل کردن پنالتی در اختیار قرار می‌گیرد اعتراض دارم. در شیوه قبلی شما اول قدرت و دقت ضربه را انتخاب می‌کردید و سپس زمان کوتاهی فرصت داشتید تا جهت موردنظر را برگزینید. در حالت فعلی کار برعکس شده است. البته قبول دارم که در این روش، کنترل روی جهت‌دهی بسیار بهتر است؛ اما حقیقتا هنگام زدن ضربه به قدری بازیکن سریع حرکت می‌کند که اصلا یادتان می‌رود چکار باید بکنید. مورد بعدی نیز در مورد سایر ضربات آزاد و به ویژه ضربات کرنر است. با اینکه با شیوه جدید کاملا موافق هستم ولی معتقدم باید ضربات کرنر حداقل به روش قبلی نیز در بازی وجود داشته باشد. برای کسانی که مدت‌ها به کرنرزنی به شیوه قبلی عادت کرده‌ بودند؛ واقعا استفاده از مکانیزم جدید سخت و اعصاب خوردکن است. اما در مورد ضربات آزاد، استفاده از روش‌های جدید در کنار شیوه قدیمی بسیار کارآمد و تحسین‌برانگیز است.

همانطور که در ابتدا گفتم، انتظارات از بازی FIFA 18 فراوان است. از لایسنس شدن لیگ‌ قهرمانان اروپا که دیگر به طلسمی تبدیل شده است بگیرید تا بهبود یافتن چهره‌ بازیکنان نه چندان مشهور، همگی جزو انتظارات به حق طرفداران است؛ اما واقعا نمی‌توان توقع داشت که همه این موارد در FIFA 18 به وقوع بپیوندد.

 در پایان باید بگویم که برای اطلاعات قطعی بیشتر در مورد این بازی، بهتر است چند روز دیگر صبر کنید و منتظر مراسم EA Play 2017 باشید. شاید این‌بار EA Sports غافلگیری بزرگی برای ما در نظر گرفته است.

تهیه شده در پی‌سی‌دی نیوز

نوشته چیزهایی که در مورد بازی FIFA 18 می‌دانیم و انتظاراتی که از آن داریم اولین بار در بخش خبری پی سی دی پدیدار شد.

داستان بازی در رابطه با یک زوج خبرنگار جسور است که در رابطه با قتل مرموزانه یک زن حامله در آریزونا مشکوک شده‌اند و برای اینکه بتوانند از این موضوع برای خودشان موفقیتی دست و پا کنند راهی آن منطقه نفرین شده می‌شوند، در ابتدا شروع بازی شخصیت اصلی که بازیکنان در قالب وی ایفای نقش خواهند کرد در حالت نیمه خواب، کابوسی از دوران نوجوانی و دبیرستانش می‌بیند که در رابطه با دختری به نام جسیکا (Jessica) است. وی در ابتدای بازی در تلاش برای فرار از یک چیز عجیب است که در همین هنگام، همسر Blake Langermann (شخصیت اصلی) وی را از کابوس بیدار می‌کند و به او می‌گوید که جیسکا دیگر کیست؟ در این سکانس است که ما متوجه می‌شویم این جسیکا قرار است در داستان نقش مهمی ایفا کند. کمی بعد از ماجرای خواب؛ هلی کوپتر بعد از چند لغزش عجیب موتورش در محوطه نفرین شده سقوط می‌کند و یکبار دیگر کابوس و نشانه‌هایی از دوست دوران کودکی (بلیک لانجرمن) یعنی جسیکا می‌بینیم. او واقعاً کیست؟ آیا تسخیر شده است؟ آیا روح وی در این دنیا حبس شده است؟ فعلاً چیزی نخواهید فهمید!

داستان بازی بسیار پیچیده و عجیب خواهد بود، البته در ابتدای بازی بدین صورت است و شما با پیشروی در بازی و گرفتن یادداشت‌های متعددی که در بازی متداول هستند شفاف سازی در محیط روستا نفرین شده برایتان ایجاد می‌شود. داستان بازی در ابتدای خود و پس از جا به جا شدن اولویت این زوج برای بقا جذاب‌تر خواهد شد و می‌توان گفت که حالا می‌توان بر روی داستان‌های بازی‌های سبک Survival Horror حساب ویژه‌ای باز کرد. سبک Survival Horror عناوینی زیادی در صنعت گیمینگ حداقل به نوبه‌ی خود ندارد ولی اگر همین عناوین با کیفیت باشند و مانند بازی Outlast 2 بازیکنان را مبهوت و گیج در بازی رها کند تا خودشان راه بقا را بیایند برای بسیاری از ما کفایت می‌کند. در طول بازی همواره صلیب و انسان‌های به صلیب کشیده شده را خواهیم داشت که موضوعات دینی را اشاره خواهد کرد و تقابل میان خوبی و شرارت که اندکی تکراری بنظر می‌رسد ولی با این حال برای افراد بسیاری این مسئله جلوه نمی‌کند! اصلاً مگر Survival Horror داریم که اشاره دینی نداشته باشد؟ به هر حال آماده باشید که داستان سنگینی در انتظار شماست.

گیم پلی نیز یکی دیگر از نقاط قوت بازی Outlast 2 است و بسیار خوب و خوش ساخت جلوه می‌کند، گویا که تمامی نواقص نسخه اول را استودیو Red Barrels دریافت کرده و با جان و دل برروی آنها مشغول بکار شده است. شما در بازی سه انتخاب در صورت لو رفتن دارید: دویدن، پنهان شدن و در نهایت مرگ که توصیه می‌کنیم هیچ وقت این دسته از بازی‌ها را برای ابراز قدرت خودتان در تحمل سختی انتخاب نکنید، زیرا سطح کابوس شبانه (Nightmares) و بالاتر، واقعاً سخت و دشوار خواهد بود و کوچک‌ترین اشتباه شما را تبدیل به یک گوشت مرده در میعادگاه جنون می‌کند.

پیش‌تر گفتیم که شخصیت اصلی خبرنگار است؟ پس انتظار شات‌گان و سلاح‌های کلیشه سبک Survival Horror برای تکه تکه کردن دشمن را نداشته باشید حتی وی نمی‌تواند شخم بدست بگیرد و بجنگد. یار او به جز لین که همسرش است، یک دوربین خبرنگاری است که از قضا دید در شب هم دارد! تبریک میگویم حالا دید در شب دارید و می‌توانید تا فاصله اندکی افراد دیوانه را مشاهده کنید و از سرنخ‌های موجود فیلم برداری کنید و عکس بگیرید. اما این بار به جای گلوله برای بقا به باطری نیاز دارید. در این بازی باطری از هر چیز دیگری ارزشمندتر است و هر چه درجه سختی بازی بالاتر باشد باطری هم کمیاب‌تر می‌شود، در آخرین درجه بازی شما باید کل این بازی به جز مقادیر اندکی که شانس بیاورید و باطری پیدا کنید در تاریکی پیش روی کنید و آرزو داشته باشید کمی جلوتر یک خانه وجود داشته باشد که چراغی در آن روشن باشد.

به غیر از دوربین و باطری و کاغذهای یادداشت که نقش کم رنگی در بازی دارند جعبه‌های کمک‌های اولیه نیز وجود دارند که می‌توانید مقادیری از آن را در در اختیار داشته باشید. نوآوری اوت لست ۲ در کیف کمری بلیک (Blake) به چشم می‌خورد که تمامی چیزهایی که در اختیار دارید می‌توانید از دید اول شخص بازی برروی کمرتان تماشا کنید. اوج هنر استودیو Red Barrels در طراحی دشمنان بازی است که از هرچه که پیش‌تر از این دیده‌اید منفورتر هستند و دوست دارید که آن‌ها تکه تکه کنید ولی نمی‌توانید چون که اسلحه ندارید. از نقاط ضعف گیم پلی که در هنگام بازی که ممکن است شما را اذیت کند نحوه کشتن دشمنان بازی است که تنوع خاصی ندارد آن ها با تبر خود یک ضربه به سمت راست و چپ بدن شما می‌زنند و سپس تبر را تا آخر در شکم شما فرو می‌کنند و دیگری هوش مصنوعی دشمنان بازی می‌باشد که برای مدت زمان که بازی می‌کنید ممکن است در دفعاتی شما را آزار بدهد و باعث دلسردی شما بشود.

در نهایت می‌رسیم به بخش گرافیک بازی که به لطف آنریل انجین ۳ (Unreal Engine 3) همه چیز واقع گرایانه‌تر از نسخه قبل شده است. طراحی دشمنان و محیط بازی و از همه مهم‌تر تحقق اتمسفر سنگینی که استودیو سازنده به دنبالش بوده را مدیون موتور بازی سازی آنریل ۳ هستیم. نورپردازی و عمق کیفیت بافت و تکسچرها در بازی شما را به وجد خواهد آورد. گرافیک بازی Outlast 2 به جرات می‌توان گفت که یک بهبود اساسی نسبت به نسخه پیشین خود خواهد بود، زیرا استودیو سازنده بر روی تک تک جزییات کار کرده است و از این بابت می‌توانیم به آن‌ها بگوییم این بخش بی‌نظیر است. طراحی هنری و گرافیک بصری و فنی چشم نواز و عالی است.  اگر نوبتی هم باشد قطعاً نوبت به صداگذاری و موسیقی متن بازی است که بی‌نظیر و خارق‌العاده اجرا شده؛ برروی تک تک اشیایی که در بازی فکرش را بکنید صداگذاری انجام شده است. هنگامی که شما به لا به لای بوته‌ها پنهان می‌شوید صدای خش خش بوته‌ها شما را شگفت زده و میخکوب خواهد کرد. موسیقی متن‌های بازی Outlast 2 یکی از باشکوه‌ترین و همچنین ترسناک‌ترین موسیقی متن‌های سبک ترس و بقا در این چند سال اخیر است و می‌تواند وحشت ناب را به شما القا کند.

جمع بندی

بازی Outlast 2 یک عنوان خوش ساخت است که می‌تواند با ۱۰ ساعت گیم پلی خود شما را با ترس واقعی رو به رو بکند. استودیو Red Barrels با ساخت Outlast خود را معرفی کرد و با Outlast 2 باری دیگر بر صحنه سبک ترس و بقا وارد شد و نامی از خود بر جای گذاشت که تا سال‌های سال فراموش نخواهد شد. این بازی برای کسانی که دوست دارند روحیه و قدرت مقابله خود را با ترس بسنجند ساخته شده است و اگر عاشق سبک ترس و بقا هستید بدون شک هم اکنون از لینک زیر این عنوان را دریافت کنید و به سرزمین‌های مرده وارد شوید زیرا که شما را فرا می‌خوانند.

تهیه شده در پی‌سی‌دی نیوز

نوشته بررسی بازی Outlast 2 | رستاخیز مرده‌ها در میعادگاه جنون اولین بار در بخش خبری پی سی دی پدیدار شد.

شاید در حال حاضر یکی امیدهای سبک اکشن و نقش‌آفرینی که به نظر می‌رسد عملکرد خوبی از خودش برجای بگذارد، بازی The Surge است که توسط استودیو Deck 13 در حال ساخت و توسعه است.

تریلر جدیدی که از این بازی منتشر شده است از سیستم Loot (غارت) و نجوه استفاده از آیتم‌های به دست آمده از این طریق، توضیح می‌دهد.

یکی از موارد جالب و منحصربفرد بازی، تسلط کامل بر دشمنان بر مبنای به‌دست آوردن غنایم و آیتم‌ها از آنان است. برای مثال اگر شما به قطعاتی از دستِ یکی از دشمنان خود نیازمندید، می‌توانید به روش‌های مختلف و با حملات متعدد، دست حریف خود را از کار انداخته و از بدنِ وی جدا سازید و خیلی سریع از آیتم‌ها موجود در آن استفاده کنید.

عنوان The Surge در تاریخ ۱۶ مِی، مصادف با ۲۶ اردیبهشت ماه، برای کنسول‌های پلی‌استیشن ۴ و اکس‌باکس وان و همچنین پلتفرم پی‌سی منتشر خواهد شد.

DSO Gaming

نوشته تماشا کنید: تریلر جدید بازی The Surge منتشر شد اولین بار در بخش خبری پی سی دی پدیدار شد.

بنابر این تریلر، اسکورپیو از یک پردازنده X86 هشت هسته‌ای استفاده می‌کند و سرعت هر هسته ۲٫۳ گیگاهرتز خواهد بود. یعنی ۳۰ درصد قدرتمندتر از اکس‌باکس وان. پردازنده گرافیکی کنسول نیز از ۴۰ قطعه محاسبه‌گرِ شخصی‌سازی شده بهره می‌برد و دارای کلاکِ ۱۱۷۲ مگاهرتز است. حافظه رم دستگاه نیز ۱۲ گیگابایت و از نوع GDDR5 می‌باشد و دارای پهنای باند ۳۲۶ گیگابایت بر ثانیه است. هارد اسکورپیو، یک هارد ۲٫۵ اینچی یک ترابایتی است و همچنین دارای یک درایو ۴K Ultra-HD بلوری است.

اکس‌باکس اسکورپیو از شش ترافلاپ محاسبه‌گر استفاده می‌کند و همین باعث می‌شود تا این کنسول بتواند اکثر بازی‌ها را روی رزولوشن ۴K اجرا کند. همچنین این تریلر تایید می‌کند که بازی Forza Motorsport 6 می‌تواند با رزولوشن ۴K و نرخ فریم ۶۰ فریم بر ثانیه، اجرا شود.

در زیر می‌توانید تمامی مشخصات را یک‌جا مشاهده کنید:

سی‌پی‌یو: هشت هسته‌ای x86 با فرکانس ۲٫۳ گیگاهرتز

پردازنده گرافیکی: ۴۰ قطعه کامپیوتری محاسبه‌گر با فرکانس ۱۱۷۲ مگاهرتز

حافظه رم: ۱۲ گیگابایت از نوع GDDR5

پهنای باند حافظه رم: ۳۲۶ گیگابایت بر ثانیه

فضای ذخیره سازی: ۱ ترابایت

نوع درایو: ۴K Ultra-HD بلوری

نظر شما در این باره چیست؟ آیا اسکورپیو به اندازه کافی قدرتمند است؟

Gamingbolt

نوشته مشخصات فنی اکس‌باکس اسکورپیو اعلام شد اولین بار در بخش خبری پی سی دی پدیدار شد.

زمان زیادی تا انتشار بازی Injustice 2 باقی نمانده است و در این مدت، استودیو سازنده بازی، با انتشار ویدیوهای مختلف به معرفی برخی شخصیت‌های جدید که به نسخه دوم اضافه شده‌اند می‌پردازد و این بار هم نوبت به کاپیتان کولد رسیده است تا در معرض نمایش قرار بگیرد.

در توضیحات مربوط به این کاراکتر آمده است:

او قسم خورده است که به تمامی جرم و جنایت‌ها پایان دهد. زمانی که حکومت یک به یک سراغ قتل‌عام مجرمین می‌رفت، خواهر کاپیتان کولد نیز توسط آن‌ها به قتل رسید. حالا اون با سلاح‌های خاص و منحصربفردش فقط به دنبال انتقام است و برای رسیدن به هدفش مردم و جامعه همچون ابزاری برای وی خواهد بود.

در این تریلر شما شاهد برخی از صحنه‌های اکشنِ کاپیتان کولد و سلاح مخصوص او خواهید بود. گرافیک و کیفیت بافت‌ها فوق‌العاده به نظر می‌رسند. البته به شرطی که در بازی هم شاهد چنین وضعیتی باشیم.

بازی Injustice 2 در تاریخ ۱۶ مِی سال جاری، مصادف با ۲۶ اردیبهشت برای پلتفرم‌های PS4، XBOX ONE و PC منتشر خواهد شد.

نسخه اول این بازی در سال ۲۰۱۳ منتشر شده بود که با استقبال نسبتا خوبی مواجه شد. بازی Injustice از دید منتقدان هم عنوان خوبی تلقی شد و متای ۸۱ را به دست آورد. از جمله ویژگی‌های بارزی که این عنوان داشت، حالت‌های بازی متنوع و گسترده چه در بخش آفلاین و چه در بخش آنلاین بود.

نظر شما درباره بازی Injustice 2 چیست؟ آیا این عنوان می‌تواند موفقیت‌های نسخه قبلی را تکرار نماید؟

Dualshockers

نوشته تماشا کنید: تریلر جدید Injustice 2 شخصیت کاپیتان کولد را نمایش می‌دهد اولین بار در بخش خبری پی سی دی پدیدار شد.

عنوان Prey داستان شخصی به نام مورگان یو را بیان می‌کند که در یک ایستگاه فضایی ترک شده که اسیر موجودات بیگانه شده است، به دنبال نابودی مهاجمان و راهی برای نجات از این مخمصه است.

در تریلری که به تازگی منتشر شده است، شما با سلاح‌ها و توانایی‌های گوناگون مورگان یو آشنا می‌شوید. از یک آچار ساده گرفته تا یک شاتگان قدرتمند و دیگر سلاح‌های عجیب و غریب و کشنده. به نظر می‌رسد که مورگان یک همه فن حریف است و دشمنی وجود ندارد که از گزندِ سلاح‌های او در امان باشد.

بازی Prey قرار است در تاریخ ۱۵ اردیبهشت برای پلتفرم‌های PS4، XBOX ONE و PC منتشر شود.

DSO Gaming

نوشته تماشا کنید: تریلر جدید بازی Prey شما را با سلاح‌ها آشنا می‌کند اولین بار در بخش خبری پی سی دی پدیدار شد.

ماجرا از این قرار بود که در چند ساعت گذشته، توییت‌هایی زیادی از افراد مختلفی منتشر شد، مبنی بر اینکه قرار است تا دوشنبه هفته آینده، اطلاعاتی دقیق در مورد سخت افزارِ و اجزای کنسول اکس‌باکس اسکورپیو به بیرون درز کند.

ابتدا آقای جِز کوردن، از اعضای بخش ویندوز در مایکروسافت چنین خبری را توییت کرد و پس از او، یکی از اشخاص معروف و فعال در سایت NeoGAF با نام شینوبی که پیشینه خوبی در زمینه فاش کردن اخبار مهم دارد، نیز چنین توییتی را منتشر کرد.

پس از این خبرهای نصفه و نیمه و غیررسمی، بالاخره دیجیتال فاندری رسما در حساب کاربری خود، با انتشار توییتِ زیر، رونمایی کامل از کنسول اکس‌باکس اسکورپیو را در روز پنجشنبه و ساعت ۱۷:۳۰ به وقت تهران اعلام کرد.

علاوه بر موارد بالا، شایعاتی نیز به گوش می‌رسد، مبنی بر این که قرار است این کنسول با اجرای بازی‌های Red Dead Redemption 2 و Forza Motorsport 7 به صورت ۴K قدرت خود را به نمایش بگذارد. چیزی که مشخص است، این است که برای مشاهده جدیدترین دستپخت فیل اسپنسر که قرار است رقیب جدی PS4 Pro باشد باید کمتر از ۴۸ ساعت دیگر صبر کنیم.

به نظر شما اکس‌باکس اسکورپیو کنسول موفقی خواهد بود؟

VG247

نوشته کنسول اکس‌باکس اسکورپیو پنجشنبه همین هفته رونمایی می‌شود اولین بار در بخش خبری پی سی دی پدیدار شد.

همانطوری که احتمالا در این چند ماه گذشته متوجه‌ شده‌اید، سایت پی‌سی‌دی نیوز به طور جدی در زمینه بازی و فیلم در حال فعالیت است و سعی دارد تا شما را با مقالاتی جدید و متفاوت، از تازه‌ترین مباحث دنیای فیلم و بازی آگاه سازد.

در همین راستا و برای آنکه بهتر از آنچه تا به حال بوده‌ایم، باشیم؛ قصد داریم تا از افراد علاقه‌مند، زبده و کاربلد که در زمینه بازی و فیلم دستی بر قلم دارند، دعوت به همکاری کنیم. عمده تمرکز ما بر روی جذب افرادی است که توانایی مقاله‌نویسی داشته باشند. لازم به ذکر است که این همکاری، همراه با پرداخت حقوق خواهد بود.

شرایط پی‌سی‌دی نیوز برای استخدام نویسنده به شرح زیر است:

1. آشنایی با مباحث و موضوعات مربوط به بازی یا فیلم و اصول نگارش و نویسندگی
2. آشنایی با زبان انگلیسی (این مورد برای افرادی که درخواست خبرنگاری دارند ضروری است؛ ولی برای مقاله‌نویس الزامی نمی‌باشد.)
3. داشتن علاقه، وقت کافی و حضور فعال و موثر

چنانچه فکر می‌کنید شرایط بالا برای شما صدق می‌کند، اطلاعات زیر را درباره خودتان به ایمیل ارسال نمایید.

1. نام و نام خانوادگی
2. مدرک تحصیلی یا مقطع تحصیلیِ فعلی
3. سابقه کار در سایت‌های دیگر (در صورت وجود)
4. ارسال حداقل یک نمونه کار (اگر ترجمه‌ای باشد، همراه با لینکِ منبع)
5. ساعات و روزهایی که می‌توانید آنلاین باشید و به فعالیت در سایت بپردازید

در پایان باید اشاره کنیم که سایت پی‌سی‌دی نیوز بصورت پاره‌وقت و برای دورکاری استخدام می‌کند.

نوشته سایت پی‌سی‌دی نیوز نویسنده استخدام می‌کند اولین بار در بخش خبری پی سی دی پدیدار شد.

1. انتشار بازی Uncharted 4؛ پایانی خوش برای یک فرنچایز افسانه‌ای

شروع امسال برای طرفدران سونی و کنسول PS4 آغازی طوفانی بود. اوایل اردیبهشت بود که سرانجام انتظارات به پایان رسید و آخرین نسخه از سری بازی Uncharted منتشر شد تا مهر پایانی باشد بر ماجراجویی‌های پرحادثه نیتن دریک و دوستانش. مثل همیشه این بار هم شاهد شاهکاری بزرگ از سوی سازندگان بودیم. عنوان Uncharted 4 توانست به خوبی بازی‌بازان و منتقدان را شیفته خود کند و از همان ابتدا به عنوان جدی‌ترین مدعیِ کسب جایزه بهترین بازی سال به شمار برود. بخش داستانی کامل و جذاب، در کنار بخش چندنفره وسیع و بهبود یافته، باعث شد تا سری بازی Uncharted در اوج شروع شود و در اوج هم پایان یابد. البته آخرین اخبار مهمِ امسال را هم همین بازی به خودش اختصاص داده است. چند روز پیش بود که اطلاعاتی از بسته الحاقی جدید بازی Uncharted 4 منتشر شد و طرفدارانش را به شروع یک ماجراجویی جدید امیدوار کرد.

2. معرفی و انتشار Battlefield 1 | یکی از برترین شوترهای چندسال اخیر

حوالی خرداد بود که دائما توضیحات و شایعات زیادی در مورد نسخه جدید Battlefield به گوش می‌رسید. عده‌ای می‌گفتند بازی درباره یک سرباز آسیایی است که در جنگ‌جهانی حضور دارد و برخی هم می‌گفتند خبری از جنگ‌جهانی نیست و بازی دوباره به زمان حال خواهد پرداخت. سرانجام استودیو دایس سکوت چندماهه خود را شکست و در آستانه شروع نمایشگاه E3 و مراسم EA Play یکی از بزرگ‌ترین رونمایی‌های تاریخ خود را انجام داد. معرفی بازی Battlefield 1 به قدری شور و هیجان در طرفداران سبک شوتر ایجاد کرد که تریلر اولِ آن در یوتیوب با ۵۲ میلیون بازدید، یکی از پربازدیدترین تریلرهای سال ۲۰۱۶  در زمینه بازی بود. از طرفی این شور و هیجان باعث شد تا اکتیویژن و بازی جدیدش یعنی COD: Infinite Warfare دائما مورد سرزنش و سرکوب قرار گیرد. البته موفقیت Battlefield 1 فقط محدود به زمان معرفی‌اش نبود. بازی پس از انتشار نیز مورد تحسین و تمجید بسیاری از منتقدین قرار گرفت و بی‌شک بهترین عنوانی شد که تاکنون به جنگ‌جهانی اول پرداخته است. شما می‌توانید بررسی بازی Battlefield 1 را هم در سایت پی‌سی‌دی نیوز مطالعه کنید.

3. معرفی نسخه جدید God of War و The Last of Us | کریتوس و اِلی بازمی‌گردند

شاید مهم‌ترین عنوانی که در سال ۱۳۹۵ معرفی شد و موردانتظارترین بازی برای سال آینده، نسخه جدید سری بازی God of War باشد. هنوز آن معرفی غافلگیرکننده را در کنفرانس سونی از یاد نبرده‌ایم که همه تماشاگران و حضار را به دست زدن و هورا کشیدن واداشت. سری God of War یکی از برترین سه‌گانه‌های تاریخ بود که داستان فوق‌العاده و گیم‌پلی خاصش هر گیمری را شیفته خود کرده بود. البته همانقدر که معرفی بازی هیجان‌انگیز بود، گیم‌پلی بازی و تغییرات محسوس آن‌هم شگفت‌آور بود. تغییر زاویه دید، پیرتر و مهربان‌تر شدن کریتوس و هم‌چنین پسربچه‌ای که همراه او بود، سوالات زیادی در ذهن ما ایجاد کرد که تا به این لحظه هیچکدام از این سوالات پاسخ قاطعی دریافت نکرده است. استودیو سانتامونیکا این بار ریسک بزرگ‌تری را پذیرفته است و یک فرمول کاملا موفق را دستکاری کرده‌ است. البته اگر این سانتامونیکا همانی باشد که می‌شناسیم، قطعا کارش را خیلی خوب بلد است.

اما از کریتوس که بگذریم، به دیگر کاراکتر پرطرفدار انحصاری‌های سونی، یعنی اِلی می‌رسیم. بله. عنوان The Last of Us 2 هم معرفی شد. تریلر هیجان‌انگیزی که راز و رمزهای زیادی را در خود جای داده بود و از همان لحظه‌ معرفی‌اش، کلی مقاله و مطلب در مورد موشکافی تریلر رونمایی‌اش منتشر شد؛ با این حال همه صحبت‌ها در حد حدس و گمان بود و هنوز همه گوش‌ها و چشم‌ها بی‌صبرانه منتظر شنیدن و دیدن اطلاعاتی مهم از نسخه جدید این شاهکار است.

4. عرضه کنسول‌های PS4 Slim و PS4 Pro | تقویت نسل به جای تعویض نسل

سال ۱۳۹۵ را می‌توان یکی از سال‌های طلایی سونی دانست. چه در زمینه کنسول و چه در زمینه بازی. از انحصاری‌های موفقِ سونی که بگذریم، این شرکت ژاپنی امسال دو کنسول جدید معرفی کرد که چند وقتی بود جای خالی‌اش احساس می‌شد. کنسول اسلیم که در نسل قبل هم شاهدش بودیم، برای PS4 نیز منتشر شد تا با قیمتی کمتر و امکاناتی برابر، گیمرهای بیشتری را به سمت خود جذب کند. برای آشنایی بیشتر با این کنسول، شما می‌توانید مقاله آشنایی با کنسول PS4 Slim را مطالعه کنید. از طرفی دیگر، سونی برای اولین‌بار یک کنسول میان‌نسلی معرفی کرد. PS4 Pro در واقع دوپینگی برای سونی محسوب می‌شود که قدرتِ اجرایِ بازی‌ها را بیشتر می‌کند، بدون آنکه تغییر نسلی به وجود آورد. اگرچه عده‌ای معتقد هستند که کنسول پرو در حقیقت تفاوت چندانی ایجاد نمی‌کند و فقط رزولوشن بالاتری را ارائه می‌دهد؛ اما بازهم می‌تواند برای کسانی که در زمینه گرافیکی وسواس خاصی به خرج می‌دهند، رضایت‌بخش باشد.

5. تکمیل سه گانه Mafia | نشد که بشود!

یکی از بازی‌های موردانتظاری که در سال ۹۵ خیلی‌ها را ناامید کرد، عنوان Mafia 3 بود. اثری که اگر سازندگانش کمی حوصله بیشتری به خرج می‌دادند، می‌توانست دنباله آبرومندانه‌ای برای دو نسخه قبلی باشد. اگرچه از منظر داستان بازهم با شاهکاری از سوی توکِی گیمز روبرو بودیم؛ اما مشکلات فراوان بازی در زمینه گیم‌پلی و گرافیک باعث می‌شد تا از همان داستان فوق‌العاده هم نتوان نهایت لذت را برد. در سالی که گذشت، توکِی گیمز بازی‌های کم‌نظیری را منتشر کرد که یکی از یکی بهتر بودند؛ اما بی‌شک Mafia 3 ضعیف‌ترین عنوانِ این استودیو در سال اخیر بود. روند خسته‌کننده گیم‌پلی، در کنار جهانی پژمرده و بی‌کیفیت، بازی‌باز را خیلی زود از ادامه بازی منصرف می‌کرد. اگرچه هنوز هیچ اطلاعی از انتشار نسخه‌ای دیگر از سری Mafia در دست نیست؛ اما شاید خودِ تو‌کِی گیمز هم راضی نباشد که این فرنچایز پرطرفدار، اینگونه به پایان برسد. شما می‌توانید بررسی بازی Mafia 3 را در سایت پی‌سی‌دی نیوز مطالعه کنید.

6. بازگشت دوباره یوبی‌سافت به اوج | انقلاب فرانسوی‌ها

سال ۱۳۹۵ برای بسیاری از ناشران و بازی‌سازان مثل بیلزارد و الکترونیک آرتز، موفقیت‌آمیز بود؛ اما بی‌انصافی است اگر به عملکرد غیرمنتظره یوبی‌سافت اشاره‌ای نداشته باشیم. امسال یوبی‌سافت حقیقتا فراتر از انتظارات ظاهر شد و استارت این عملکرد فوق‌العاده را بازی Watch Dogs 2 زد. شاید کمتر کسی فکر می‌کرد که نسخه دوم این فرنچایز جدید تا این حد موفق شود و اینقدر پیشرفت داشته باشد. همچنین کمپانی فرانسوی با انتشار بسته‌های الحاقی برای بازی The Division و برطرف کردن بسیاری از مشکلات فنی توانست دوباره اعتماد گیمرها را به این عنوان بازگرداند، به طوری که تعداد افراد آنلاین در The Division از زمان انتشار بازی هم بیشتر شد. این روند رو به رشد با عرضه بازی For Honor باز هم ادامه پیدا کرد. عنوان For Honor از معدود بازی‌های یوبی‎‌سافت در چند سال اخیر بود که حتی ذره‌ای هم دانگرید (افتِ گرافیکی نسبت به زمان معرفی بازی) نداشت. البته یوبی‌سافت امسال هم بازی‌های ناموفقی داشت که از جمله آن‌ها می‌توان به Steep و Ghost Recon: Wildlands اشاره کرد؛ اما روی هم رفته، این شرکت اروپایی نشان داد که هنوز هم توانایی ساخت بازی‌ها خوب را دارد و می‌تواند روی پای خودش بایستد. خالی از لطف نیست که بگوییم از اوایل سال ۹۵ شایعات گوناگونی در مورد واگذاری یوبی‌سافت به کمپانی Vivendi به گوش می‌رسید؛ اما نمایش قدرتمندانه بازی‌ساز فرانسوی در چندماه اخیر، تمامی این اخبار و شایعات را به دست فراموشی سپرد.

7. معرفی و عرضه نینتدو سوییچ | متفاوت‌ترین کنسول نسل هشتم

سرانجام نینتندو هم امسال دست به کار شد و از کنسول جدیدش رونمایی کرد. نینتندو سوییچ یک دستگاه بازی کاملا متفاوت و جذاب است که در نگاه اول کاربردهای فراوانش شما را انگشت به دهان می‌گذارد. کنسولی که به راحتی قابل حمل است، دسته‌هایش به آسانی تقسیم می‌شوند و درحالت‌های مختلفی قابل استفاده است. سوییچ را می‌توان یک پیشرفت بزرگ برای نینتندو دانست که نتیجه این پیشرفت، حمایت اکثر بازی‌سازان بزرگ از این کنسول بود. تقریبا همه بازی‌سازان مطرحِ جهان، پشتیبانی خود را از نینتندو سوییچ اعلام کردند و هر کدام حداقل یک بازی برای این دستگاه جدید، معرفی نمودند. اخیرا هم مهم‌ترین انحصاری این کنسول، یعنی بازی The Legend of Zelda: Breath of the Wild هم منتشر شد که با کسب متای خیره کننده ۹۷، از همین الان اولین و جدی‌ترین مدعی کسب جایزه بهترین بازی سال ۲۰۱۷ لقب گرفت. همچنین شما می‌توانید تمام بازی‌هایی که برای این کنسول منتشر شده است را از این لینک مشاهده کنید.

8. انتشار بازی Overwatch | بلیزارد و ضربه‌فنی تمام حریفان

یکی از پروژه‌های بزرگی که کمپانی بلیزارد، مدت زیادی را صرف ساختش کرد، بازی Overwatch بود. عنوانی که کاملا چراغ خاموش حریفانش را یک به یک ضربه‌فنی کرد و در کمال ناباوری جایزه بهترین بازی‌سال را از دستان Naughty Dog و Uncharted 4 ربود. اگرچه متای بازی و استقبال طرفداران از آن بسیار خوب بود؛ اما کمتر کسی فکرش را می‌کرد که Overwatch بتواند مچِ نیتن دریک را بخواباند. بلیزارد بار دیگر ثابت کرد که راه و رسم بازی‌سازی را خیلی خوب بلد است و نیازی هم به تبلیغات آنچنانی و هایپ کردن بازی‌بازان ندارد. یک بازی خوب، همیشه طرفدارانش را پیدا خواهد کرد.

9. معرفی بازی Red Dead Redemption 2 | راکستار وارد می‌شود

همین چندماه پیش بود که راکستار هم سکوتش را شکست و جدیدترین پروژه در دست ساخت خود را معرفی کرد. نسخه دوم بازی Red Dead Redemption 2، دقیقا همانطوری که فکرش را می‌کردیم. پاییز ۲۰۱۷ قرار است جدیدترین اثر یا بهتر است بگوییم جدیدترین شاهکار راکستار منتشر شود. طبق معمول، این‌بار هم بازی برای دو کنسول نسل هشتمی سونی و مایکروسافت تایید شده است و پی‌سی بازان دوباره باید در استرس بمانند تا راکستار لب باز کند و به طور صریح در مورد وجود یا عدم وجود نسخه PC بازی سخن بگوید. تریلر Red Dead Redemption 2 با اینکه کوتاه بود و اطلاعات چندانی از داستان ارائه نمی‌داد؛ اما اکثریت قریب به اتفاق را مجاب کرد که قرار است ماجرای نسخه دوم، قبل از داستان نسخه اول را روایت کند. البته همه راکستار می‌شناسیم و می‌دانیم که برایش غیرممکنی وجود ندارد، پس بهتر است این صحبت‌ها را در حد یک شایعه بدانید، نه بیشتر.

10. جدایی کوجیما از کونامی | A Separation

از اتفاقات جالب و شاید نه چندان خوشایند امسال، می‌توان به جدا شدن هیدئو کوجیما، بازی‌ساز بی‌بدیل ژاپنی، از شرکت کونامی اشاره کرد. سرانجام صبر کوجیما هم لبریز شد و با دعوت نشدنش از سوی کونامی به مراسم انتخاب بهترین‌ بازی‌های سال ۲۰۱۶، رسما کارش را در این کمپانی تمام شده دید. البته کوجیما کسی نیست که روی زمین بماند. خیلی زود خبر پیوستن او به سونی به گوش رسید و همچنین بازی جدیدش را نیز سریعا معرفی کرد. عنوان Death Stranding احتمالا یکی از متفاوت‌ترین و پرخرج‌ترین بازی‌ها کوجیما و سونی خواهد بود که از همین حالا بازی‌بازان زیادی را شیفته خود کرده است. در این میان شاید بزرگ‌ترین بازنده سال را باید کونامی دانست که هم بهترین‌ نیروی خود را از دست داد و هم اعتبار یکی از برترین آیپی‌هایش، یعنی سری Metal Gear، در معرض خطر قرار گرفت. به ویژه با معرفی نسخه جدید این سری، یعنی Metal Gear Survival، که از همان لحظه معرفی، دائما مورد سرزنش و سرکوب طرفداران این سری قرار گرفت. قطعا کوجیما آینده بهتری را در سونی خواهد داشت؛ اما باید ببینیم آینده کونامی بدونِ او به کجا می‌رسد.

۱۰ مورد بالا، شاید مهم‌ترین اتفاقات سال ۱۳۹۵ در عرصه بازی‌ بودند؛ البته رویدادهای مهم دیگری را نیز در سالی که گذشت شاهد بودیم. مثل لغو شدن بازی Scalebound، بلاتکلیفی پروژه اسکورپیو و عدم انتشار اطلاعات تازه درباره آن، انتشار بازی Dark Souls 3 و تکمیل شدنِ این سه گانه رویایی، عدم موفقیت فیلم‌های Assassins Creed و Warcraf و ده‌ها مطلب ریز و درشت دیگر که احتمالا همه شما در جریانش بوده‌اید.

با همه اخبار خوب و بد و با همه خاطرات تلخ و شیرین، سال ۱۳۹۵ هم نفس‌های آخرش را می‌کشد. به امید سالی خوب و پر از سلامتی برای همه ایرانیان عزیز. تمامی دست‌اندرکاران سایت پی‌سی‌دی و پی‌سی‌دی نیوز، نوروز بانشاطی را برای شما آرزومندند.

تهیه شده در پی‌سی‌دی نیوز

نوشته مروری بر مهم‌ترین رویدادهای سال 1395 در عرصه بازی اولین بار در بخش خبری پی سی دی پدیدار شد.

داستان بازی Ghost Recon: Wildlands به هیچ وجه در سطح عناوین Tom Clancy نیست. شما قرار است یک کارتل بزرگ موادمخدر را نابود کنید؛ اما چیزی که به شما انگیزه این‌کار را می‌دهد فقط شکنجه شدن دوستان‌تان و به خطر افتادن جان آن‌ها است. در واقع داستان طوری روایت می‌شود که گویی تمام افراد محلی و بی دفاعی که به دست کارتل کشته می‌شوند، اهمیتی ندارند و موضوع فقط وقتی جدی می‌شود که جان افراد شما به خطر بیفتد. داستان بازی بیشتر حولِ یک انتقام شخصی از کارتلِ «سانتا بلانکا» پیش می‌رود و پیش‌بینی پایان بازی چندان کار سختی نیست. در عوض ما با شخصیت پردازی عالیِ کاراکتر اِل سوئِنو مواجه هستیم. در ابتدای بازی، شاهد یک اتوبیوگرافی و توضیح کامل از سوی ال سوئنو درباره زندگی خودش و کارتلی که به وجود آورده هستیم. کسی که مشخص است از همان کودکی عاشق این بوده که مایکل کورلئونه یا والتر وایت دنیای خودش باشد.

روند بازی به این صورت پیش می‌رود که شما از زیرشاخه‌های ال سوئنو شروع می‌کنید و یک به یک زیر دست‌های وی را نابود می‌سازید و از آن‌ها اطلاعات می‌گیرید تا کم کم به یارانِ اصلی و نزدیکِ او برسید. البته در این راه شما آزادی عمل دارید که به سمت کدامیک از افراد این کارتل بروید و کدام‌ها را بکشید. البته در این راه شما تنها نیستید. شما می‌توانید از نظامیانِ پلیس بولیوی هم کمک بگیرید. در واقعا مراحل فرعی بازی، نوعی کمک به پلیس بولیوی محسوب می‌شود و هرچقدر که در این ماموریت‌های فرعی بیشتر پیش بروید، اتحاد و همکاری پلیس بولیوی هم با شما بیشتر خواهد بود.

گاهی اوقات مکان‌هایی در نقشه برای بازی‌باز مشخص می‌شود که می‌تواند با رفتن به آن‌جا سلاح‌های جدیدی را به دست آورد. این واقعا نکته ارزشمندی در یک بازی شوتر به حساب می‌آید. در حالی که در بسیاری از بازی‌ها شما برای بدست آوردن سلاح‌های جدید باید هزینه‌هایی در داخل یا خارج از بازی پرداخت کنید، Ghost Recon: Wildlands به راحتی سلاح‌های متنوعی را در اختیار شما قرار می‌دهد. در عوض مسئله‌ای که باعث می‌شود این نکته مثبت بسیار کمرنگ شود، این است که شما انگیزه زیادی برای به دست آوردن اسلحه‌ای جدید ندارید؛ زیرا بازی به حدی سخت نیست که نتوان با همان سلاح‌های اولیه، به پایان بخش داستانی رسید. همین قضیه در بخش چندنفره نیز صادق است. البته اگر به سلاح‌هایی برای کشتارهای مخفیانه نیاز داشته باشید (مثل تک‌تیراندازهایی همراه با صداخفه‌کن)، پیدا کردن اسلحه‌ای جدید برای شما مسرت‌بخش خواهد بود.

از اسلحه‌ها که بگذریم، پهبادها یکی از بهترین و ایده‌آل‌ترین تجهیزات موجود در بازی هستند. یک پهباد، حتی بدون ارتقا قابلیت‌هایش، به خوبی می‌تواند دشمنان را برای شما شناسایی و جای آن‌ها را مشخص کند. چنین کارکردی از یک ربات را در عناوینی مثل Splinter Cell: Blacklist و Ghost Recon: Future Soldier هم دیده بودیم. کسانی که امیدوار به استفاده از تکنولوژی‌ها و تجهیزات پیشرفته در بازی Ghost Recon: Wildlands بودند؛ چیزی که تقریبا یکی از مشخصه‌های سری Ghost Recon به حساب می‌رود، با این نسخه از بازی کاملا ناامید خواهند شد. پهبادها تنها تجهیزات تکنولوژیک بازی هستند و متاسفانه مهم‌ترین استفاده آن‌ها شناسایی و مارک کردن دشمنان است. اگرچه با ارتقا پهبادها قابلیت‌های جدیدی به آن‌ها اضافه می‌شود؛ اما این توانایی‌های جدید استفاده چندانی ندارد.

پس از اینکه به کمک پهباد، موقعیت دشمنان را تشخیص دادید، کار شما و همراهانتان تازه شروع می‌شود. شما می‌توانید با هوش مصنوعی به انجام ماموریت بپردازید یا اینکه همراه با بازیکنان واقعی سراغ دشمن بروید. هر یک از این دو روش مزایا و معایب خود را دارند. زمانی که با دوستان حرفه‌ای خود بازی می‌کنید، مطمئن هستید که هر کسی کار خودش را بلد است و دقت و هوشیاری کامل ماموریتش را انجام می‌دهد. از طرفی هم وقتی با هوض مصنوعی حمله را آغاز می‌کنید، می‌دانید که آن‌ها به خوبی هوای شما را دارند و اگر زخمی شوید سریعا برای بهبود وضعیت شما اقدام می‌کنند. مشکلی که در بخش چندنفره پیش می‌آید این است که مدیریت هماهنگ کردن یک تیم کار چندان آسانی نیست. البته همین ناهماهنگی هم جزو قسمت‌ها سرگرم کننده بازی است و حتی گاهی وقتی فقط دو نفر هستید هم شاید کلی دست گل به آب دهید.

شاید بهترین و تحسین‌برانگیزترین قسمت از بازی Ghost Recon: Wildlands را بتوان بازی کردن به عنوان یک Ghost نامید. یعنی اینکه شما باصبوری کامل، تمام جوانب کمپی که دشمنان در آن قرار دارند را زیرنظر بگیرید و تمام اطلاعات را در مورد نحوه حرکت و نقاط کور دشمنان به دست بیاورید و سپس با تجهیزات لازم، بی سر و صدا به قلب دشمن نفوذ کنید. تازه ورود به کمپ فقط یک بخش از ماجراست. بخش دوم کار خروج از لانه زنبور است به ویژه وقتی که قرار است شخصی را هم همراه با خود از کمپ بیرون بیاورید. در مقابل مخفی‌کاری‌ها، شما می‌توانید بصورت کاملا ضربتی و سریع به دشمنان حمله کنید که در این حالت نیز با چالش‌های مختلفی نظیر پناه‌گیری و جابجایی‌های متعدد روبرو خواهید بود. البته این حالت ممکن است با لو رفتن شما در هنگام نفوذ مخفیانه نیز پیش بیاید. یکی از قابلیت‌های خوب بازی این است که دائما شما را از وضعیت هم‌تیمی‌هایتان باخبر می‌کند و مثلا در چنین شرایطی که باید سریعا پا به فرار بگذارید، اگر بدانید که یکی از یاران شما به هدفِ اصلی نزدیک شده یا وی را کشته یا اینکه هدف فرار کرده است، بسیار سودمند خواهد بود. در چنین حالتی است که میدان جنگِ نابرابر، تبدیل می‌شود به یک تعقیب و گریز پرهیجان. البته دستگیر کردن افرادی که فرار می‌کنند چندان آسان نیست، مگر اینکه به موقع سوار ماشین شوید و مهارت خوبی هم در رانندگی و تعقیب و گریز داشته باشید.

به طور کلی گیم‌پلی بازی تنوع بالایی دارد. شما مراحل را به شیوه‌ها و روش‌های متفاوتی می‌توانید طی کنید. همچنین اهداف مراحل نیز می‌تواند متفاوت باشد. برای مثال هک کردن سیستم‌ها، نجات افراد اسیر شده یا حتی دزدیدن یک هواپیما. در واقع می‌توان گفت که روند بازی به زودی خسته کننده نخواهد شد و شما حداقل ۲۰ ساعت گیم‌پلی متنوع را تجربه خواهید کرد؛ اما بعد از تجربه تمامی این حالت‌ها، کم کم احساس می‌کنید بازی تکراری شده است. یکنواختی بازی زمانی بیشتر احساس می‌شود که داستان Ghost Recon: Wildlands هم رو به زوال می‌رود. شنیدن دیالوگ‌های تکراری از سوی بازیکنان هوش مصنوعی واقعا آزار دهنده است. فرض کنید یک دیالوگ مثلا جالب را بیش از ۲۰ بار از سوی یک نفر بشنوید. حتی گاهی هشدارهای کاملا بی‌ربطی نیز به گوش شما می‌رسد. برای مثال شما در عمقِ یک تونل زیرزمینی هستید و بازی هشدارهایی در مورد هلی‌کوپتر به شما می‌دهد، در حالی که شاید مدت زیادی است که از هلی‌کوپتر پیاده شده‌اید.

در کنار این‌ها، طراحی جهان بازی و طبیعت کشور بولیوی یکی از اهداف یوبی‌سافت بوده است تا در کنار انجام مراحل از گشت و گذار در جهان زیبای بازی هم لذت ببرید. چشم‌اندازهای فوق‌العاده‌ای در بازی وجود دارد که شما را حیرت زده خواهد کرد. بازتاب نور از روی اشیای مختلف، جنگل‌های انبوه با درختان فراوان و به طورکلی تنوع طبیعیِ وسیعِ موجود در بازی بسیار چشم‌نواز است. طبیعتِ بازی و ترکیب کوه‌های بلند با زمینی پر از جنگل، ما را تا حدودی به یاد محیط بازی MGS V: The Phantom Pain می‌اندازد. البته نسخه استواییِ آن. پیدا کردن راه از میان صخره‌ها و کوه‌ها چندان هم راحت نیست. در واقع نقشه بازی هم چندان پرجزئیات نیست که تمام سوراخ سنبه‌های این جهان عظیم را به شما نشان دهد و همین اتفاقا شما را تشویق می‌کند تا گشت‌ و گذار و کشفِ جای‌جایِ این طبیعت وحشی ادامه دهید. یکی از امتیازات جالبی که این محیط بزرگ دارد، این است که همیشه یک راه مخفی برای نفوذ به کمپ و محل حضور افراد کارتل یافت می‌شود. فقط کافیست کمی دور تا دور کمپ را بگردید تا یک سوراخی در دیوار پیدا کنید که با جعبه‌های پوشانده شده است، یا اینکه بخشی از فنس‌ها پاره شده یا قسمتی از دیوار ریخته است. به طور کلی نیازی به ورود از راه‌های اصلی نخواهید داشت مگر اینکه خودتان بخواهید.

البته باید این را هم بگوییم که برای تمام کردن بازی شما هیچ نیازی ندارید که همه جای این نقشه را زیر و رو کنید. راه‌های مختلفی برای رسیدن به ال سوئنو وجود دارد و شما با توجه به مسیری که در نقشه خلافکاران و نحوه ارتباط آن‌ها با یکدیگر مشاهده می‌کنید، می‌توانید خیلی سریع به خودِ ال سوئنو برسید. از دیگر نکات بازی تنوع همین زیردست‌های ال سوئنو است. گاهی ممکن است دشمن شما یک کشیک مسیحی باشد که برای ال سوئنو کار می‌کند یا اینکه با یک سرهنگ بازنشسته ارتش آمریکا روبرو شوید.

بازی Ghost Recon: Wildlands به عنوان دومین عنوانِ جهانِ باز از سری بازی‌های Tom Clancy یک شوتر تاکتیکی خوب است که نتوانسته از پتانسیل بالا و فرصت‌های بزرگی که دارد به خوبی بهره ببرد. تمام کردن داستان بازی زیاد طول نمی‌کشد و پس از آن هم بخش چندنفره Ghost Recon: Wildlands حتی با حضور دوستانی حرفه‌ای و هماهنگ، باز هم پس از مدتی از چشم بازی‌باز می‌افتد. با توجه به جهان عظیمی که بازی دارد، حس خستگی و تکراری شدنِ بازی، زودتر از آنچه که انتظارش را دارید سراغتان می‌آید.

منبع:Gamespot

شما می‌توانید با مراجعه به این لینک، بازی Ghost Recon: Wildlands را برای پلفرم PC دانلود کنید.

نوشته بررسی بازی Ghost Recon: Wildlands اولین بار در بخش خبری پی سی دی پدیدار شد.

توجه: به هیچ وجه قبل از تماشای فیلم، این مطلب را مطالعه نکنید؛ زیرا تمام داستان فیلم برای شما برملا خواهد شد. همچنین لازم به ذکر است که این مطلب بیشتر از اینکه یک نقد باشد، یک تحلیل است، پس طبیعی است که تمام جزئیات داستان در آن گفته شود.

فیلم Arrival را باید جزو آن دسته از فیلم‌هایی دانست که با پایان بندی باشکوه و خارق‌العاده‌اش، هر بیننده‌ای را میخکوب می‌کند و به زبان خودمانی‌تر، بدجوری به تماشاگر فیلم رَکَب می‌زند. صحبت را از پایانِ فیلم شروع کردیم، چون در واقع تازه در سکانس‌های آخر است که می‌فهمیم جریان از چه قرار بوده است و کارگردان فیلم با نوع روایتش، چقدر رندانه ما را فریب می‌داده است.

شروع داستان شاید چندان انقلابی و هیجان انگیز نباشد. مثل بسیاری از فیلم‌های علمی – تخیلی، چند شئِ غول‌پیکر و کپسولی شکل در چند نقطه از زمین فرود می‌آیند و نگاه کل جهان را به سوی خود جلب می‌کنند. البته در ابتدای فیلم، شاهد صحبت‌های لوئیس (با بازی اِیمی آدامز) حول به دنیا آمدن و مرگ دخترش در دوران نوجوانی به خاطر سرطان هستیم که دیالوگ‌هایش از همان آغازِ کار بوی رمز و راز می‌دهند. لوئیس در چندثانیه اول فیلم از این می‌گوید که دیگر آغاز و پایان برای او معنایی ندارد. اگر پس از پایان فیلم دوباره به اولین صحنه‌ای که لوئیس دستِ نوزادش را در دست گرفته است، بازگردید، نگرانی عمیقی را در چهره و چشمان او خواهید دید؛ در حالی که اصولا باید یک خوشحالی و لذت بی حد و حصری در چهره او مشاهده می‌شد. فیلم از همین ابتدای کار می‌خواهد به ما نشان دهد که لوئیس نگران چیزی است. چیزی که احتمالا در آینده دخترش می‌بیند. شک ندارم که پایان فیلم هرچقدر برایتان غم‌انگیز و احساسی بوده باشد، تماشای دوباره شروعِ فیلم Arrival با موسیقی بی‌نظیرش شما را بیش از پیش از دگرگون خواهد ساخت.

گذشته از یک دقیقه و چند ثانیه اول، همانطور که اشاره کردم با یک شروع تقریبا کلیشه‌ای مواجه هستیم. دکتر لوئیس بنکس، زبان‌شناس عالِم و بادانشی است که در دانشگاه تدریس می‌کند و در میانه کلاسش متوجه حضور بیگانگان در سرزمینش می‌شود. به خانه‌اش برمی‌گردد، در حالی که فکرش در پی این موضوع است. ساعاتی بعد، یکی از فرماندهان ارشدِ ارتش که سابقه آشنایی با لوئیس بنکس را دارد، از وی برای برقراری ارتباط با بیگانگان درخواست کمک می‌کند. تا اینجای فیلم چیز چندان زیادی دستگیر ما نمی‌شود. البته اینکه ارتش آمریکا تصمیم می‌گیرد قبل از انجام هر اقدام مسلحانه‌ای علیه این سفینه‌های عجیب و غریب، با آنان ارتباط برقرار کند، از تفاوت‌های بارز فیلم است. کارگردان از همین ابتدا می‌خواهد ترجیح دادن صلح طلبی و گفتگو را به راهکارهای نظامی، نشان بدهد.

کمی که داستان به سمت جلو حرکت کند، پس از آشنایی با ایان دانلی، فیزیکدانی که قرار است همراهِ لوئیس باشد، اولین ملاقات با فضایی‌ها به وقوع می‌پیوندد. در حال حرکت به سمت سفینه فضایی، صدای نفس‌هایی که لوئیس می‌کشد و اضطرابی که در چهره او نمایان است، کاملا به بیننده القا می‌شود. در هنگام تماشای این صحنه‌ از فیلم Arrival نمی‌توانید استرس و هیجانی که برای دیدن این بیگانگان دارید را نادیده بگیرید. جدای از این، روش رفتن آن‎ها به داخل سفینه و تغییر گرانشی که در آن وجود دارد، از جذابیت‌های دیگر فیلم است. زمان ملاقات فرا می‌رسد. قبلا هم سرهنگ وِبِر به لوئیس گفته بود که این موجودات بیگانه پشت یک صفحه شیشه‎‌ مانند قرار دارند و امکان ارتباط نزدیک و لمسی وجود ندارد. اولین چیزی که از بیگانگان می‌بینیم، چند پای دراز و نازک در میان انبوهی از مِه است که اصلا این نمی‌دانیم این‌ها پا هستند یا دست. دکتر بنکس در ابتدا سعی در برقراری ارتباط کلامی دارد؛ اما حقیقتا صدایی که به گوشش می‌رسد چندان آشنا و مهربانانه نیستند. ملاقات اول اگر چه چندان موفق نبود؛ اما به گفته وِبِر برای بار اول فراتر از انتظار بود. هضم کردن چیزی که در دیدار اول دیده می‌شود، هم برای لوئیس و هم برای تماشاگران فیلم سخت است. شاید با خود بگویید که او چطور قرار است از پشت یک شیشه پر از دود و مِه، بدون اینکه حتی به طور کامل فضایی‌ها را ببیند، آنان را به حرف بیاورد و از آن‌ها بپرسد که هدفشان از آمدن به زمین چیست؟

روشی که لوئیس پیشنهاد می‌دهد، ایده‌ای خلاقانه و جالب است. او تصمیم می‌گیرد زبان خودش را به بیاموزد و بدین طریق سوالاتش را از آنان بپرسد. چیزی که اگر نگاهی به تاریخ دور و دراز زندگی انسان در کره زمین داشته باشیم، ازملزومات زندگی صلح طلبانه است. از طرفی دیگر، انتخاب لوئیس به این دلیل هوشمندانه است که او تصمیم می‌گیرد به جای اینکه زمان محدود خود را روی اصوات عجیب و غریب متمرکز کند و آن‌ها را رمزگشایی نماید، ترجیح می‌دهد طرف مقابلش را به تفکر و پیروی از زبانش فرا بخواند و حداقل در طرح کردن سوالاتش، سوتفاهمی پیش نیاید.

لوئیس کلمه Human (انسان) را روی وایت برد خودش می‌نویسد و آن را به بیگانگان نشان می‌دهد و با ایما و اشاره سعی می‌کند به آن‌ها بفهماند که چیزی که روی این بُرد نوشته شده است، اشاره‌ای نسبت به خودش است. همین کار باعث می‌شود تا موجودات بیگانه کمی جلوتر بیایند و مهم‌تر از آن یک نماد دایره‌ای شکل را روی صفحه شیشه‌ای ایجاد کنند. این مسئله که پیشرفت بزرگی در جهان محسوب می‌شود، همه را به تکاپو وامی‌دارد و سرانجام براساس تحقیقاتی که صورت گرفته است، مشخص می‌شود این موجودات هپتاپاد نام دارند.

 در واقع نمادهای دایره‌ای شکل از سوی هپتاپادها را می‌تواند کلمات آنان برای برقراری ارتباط استفاده کرد؛ اما چرا باید از یک نماد دایره‌ای شکل استفاده شود؟ وقتی فیلم کمی جلوتر برود، لوئیس جمله مهمی را به سرهنگ وِبِر می‌گوید و آن این است:

زمان برای هپتاپادها خطی نیست.

این جمله به ظاهر عجیب و کوتاه شاید بسیاری از اهداف فیلم را در خود جای داده است. به طور کلی، زمان برای ما انسان‌ها چیزی خطی به شمار می‌رود. یعنی یک شروع دارد و همانند یک خط در یک نقطه پایان می‌یابد؛ اما منظور از زمان غیرخطی چیست؟ اصولا دو نوع دیدگاه و تئوری بارز برای زمان غیرخطی وجود دارد. بیایید زمان را به تعداد بی‌شماری از «زمانِ حال» تقسیم کنیم. در واقع، یک روز پیش در موقع خودش برای ما زمان حال بود، همین الان هم برای ما زمان حال است و یک ساعت بعد هم برای ما زمان حال خواهد بود. چیزی که هر یک از این زمان‌های حال را می‌سازد، تصمیمات ماست. برای مثال به این موضوع فکر کنید که شما می‌توانید برای پنج دقیقه خود چه کاری را انجام دهید. مثلا شما تصمیم می‌گیرید پنج دقیقه بعد از جای خود بلند شوید، یا اینکه پنج دقیقه بعد بخوابید یا اینکه با کسی تماس بگیرید یا…. هرکدام از این تصمیمات در واقع تشکیل دهنده «زمانِ حالِ شما» در پنج دقیقه بعد است. بنابراین اگر به طور کلی در چنین حالتی شخصی بخواهد آینده را ببیند (البته دقت کنید که منظور ما دیدن آینده است نه سفر به آینده) باید نه تنها از تصمیمات آینده خودش باخبر باشد؛ بلکه تمام تصمیمات دیگر انسان‌های روی زمین را هم بداند. اما تئوری دومی که برای زمان غیرخطی وجود دارد، گردش زمان بصورت دایره‌ای است. یعنی زندگی هر کس در نقطه‌ای شروع می‌شود و سپس پایان می‌یابد و دوباره از نقطه‌ شروع اولیه، آغاز می‌شود. دقیقا همانند شروع از یک نقطه دایره و طی کردنِ آن و دوباره رسیدن به همان نقطه. نکته جالب این است که در چنین حالتی، دیدن آینده به مراتب راحت‌تر و آسان تر است و در واقع می‌توان به جای «دیدن آینده» از لفظِ «به یاد آوردن آینده» استفاده کرد و احتمالا نمادهای دایره‌ای شکلی که هپتاپادها با آن ارتباط برقرار می‌کنند، نشانه‌ای برای پی‌بردن به زمان غیرخطی آنان است. به ویژه اینکه، وقتی لوئیس به تنهایی و از نزدیک با یکی از هپتاپادها روبرو می‌شود، این جمله را از وی می‌شنود که قرار است در آینده‌ای نزدیک این دست از موجودات به بیگانه، برای ادامه بقا به کمک انسان‌ها نیاز پیدا کنند؛ پس به همین دلیل تصمیم می‌گیرند تا هدیه‌ای مانند دیدن آینده را برای انسان‌ها بیاورند. البته نمی‌خواهم با قاطعیت بگویم که منظور کارگردان از زمان غیرخطی، تکرار زمان بصورت دایره‌ای است؛ اما این نمادهای دایره‌ای را قطعا می‌توان اشاره‌ای به این موضوع دانست.

 جدا از این بحث، اگر بخواهیم کمی نقادانه به فیلم Arrival نگاه کنیم باید به برخی از نکات منفی آن از جمله بی‌پاسخ گذاشتن بسیاری سوالات اشاره کنیم. برای مثال همین غیرخطی بودن زمان نکته بارزی از این مسئله است. شما تا پایان فیلم نمی‌دانید که تئوری کارگردان برای غیرخطی بودن زمان چیست و اساس و اصول تفکراتِ وی در این مورد چه چیز است. برای مثال وقتی در پایان فیلم متوجه می‌شویم هر چیزی که لوئیس در طول صحبت با هپتاپادها از دخترش می‌دیده است، مربوط به آینده اوست، این سوال در ذهن ما ایجاد می‌شود که آیا واقعا لوئیس توانایی تغییر تصمیماتش را ندارد؟ آیا لوئیس نمی‌تواند از ازدواج با ایان صرف‌نظر کند و یا حداقل بچه‌ای از او نداشته باشد؟ فیلم به این سوالات پاسخ قاطعی نمی‌دهد. از طرفی ما می‌توانیم بگوییم که زمان برای لوئیس یک سیکل تکرارشونده بوده است و او نمی‌تواند تصمیماتش را تغییر دهد که شاید چندان قابل باور نباشد. از طرفی هم می‌توانیم به این مسئله فکر کنیم که لوئیس تصمیم می‌گیرد بدون توجه به چیزهایی که در آینده برای وی و دخترش رخ خواهد داد، زندگیش را طوری که دوست دارد، پیش ببرد و خواسته‌هایش را نادیده نگیرد.

علاوه بر مورد بالا، فیلم Arrival سوالات زیاد دیگری را نیز در ذهن بیننده بی‌جواب می‌گذارد. اساسی‌ترین مورد این است که اصلا این موجودات چه چیزی هستند و از کجا می‌آیند؟ چرا این موجودات قرار است در آینده به کمک انسان‌ها نیاز داشته باشند؟ چه چیزی باعث شد که یکی از هپتاپادها در اواخر فیلم در حال مرگ باشد؟ و چندین سوال مهم دیگر که کارگردان پاسخِ آن‌ها را فدای رسیدن به دیگر قسمت‌های فیلم کرده است.

اگر یک بخش از فیلم Arrival حول برقراری ارتباط انسان با هپتاپادها باشد، قطعا بخش دیگرِ آن مربوط به برقراری ارتباط انسان‌ها با یکدیگر است. اصلا یکی از دلایلی که ۱۲ سفینه بزرگ از بیگانگان در ۱۲ نقطه مختلف زمین فرود می‌آید، به تصویر کشیدن ارتباطات ضعیف، سست و خودخواهانه انسان‌ها با یکدیگر است. از همان ابتدای فیلم تا لحظه آخر دائما می‌شنویم که مقامِ بلندپایه چینی‌ها قصد یورش نظامی به سفینه بیگانگان را دارد و به هیچ وجه هم از این تصمیم منصرف نمی‌شود. اگرچه در ابتدای کار ارتباط با نقاط مختلف زمین موثر به نظر می‌رسد؛ اما از زمانی که هر کدام از کشورها ارتباط خود را با سایر نقاط جهان قطع می‌کند، بحرانی بزرگ میان خود انسان‌ها به وجود می‌آید. در واقع این را می‌توان به نوعی تلنگر فیلم به انسان‌ها نیز تلقی کرد. وقتی انسان‌ها در شرایط بحرانی به درد هم نمی‌خورند، چطور انتظار می‌رود که به هپتاپادها کمک کنند؟

فیلم Arrival در سال ۲۰۱۶، بهترین فیلم در ژانر علمی – تخیلی بود و قطعا آن را می‌توان جزو یکی از برترین‌های ژانر خودش در تاریخ هم دانست. موسیقی کم‌نظیر فیلم، در کنار بازی خوب اِیمی آدامز و روایت جالب داستان که با پایانِ تکان دهنده‌اش به خوبی مخاطب را شگفت‌زده می‌کند، فیلم Arrival را در فهرستِ فیلم‌هایی قرار می‌دهد که نباید تماشای آن را بیش از این به تاخیر انداخت. فیلم مفاهیم بسیاری را در خود جای داده است و اگرچه در برخی از مقاطع، سوالات زیادی را بی‌پاسخ می‌گذارد؛ اما به قدری خوب و جذاب پیش‌ می‌رود که بیننده را حتی بدون دریافت پاسخ‌هایش هم از خود راضی نگه می‌دارد. چیزی شبیه به فیلم The Shining اثر استنلی کوبریک که پرسش‌های به مراتب بیشتر و عمیق‌تری در ذهن ما ایجاد می‌کند و اکثرشان بی‌پاسخ می‌مانند؛ اما بعد از تماشای فیلم، حس خوبی به شما دست می‌دهد که حقیقتا از دیدن فیلم لذت برده‌اید.

تهیه شده در پی‌سی‌دی نیوز

نوشته نگاهی تحلیلی و موشکافانه بر فیلم Arrival | فرارسیدن اولین بار در بخش خبری پی سی دی پدیدار شد.

بنابر گزارش ارائه شده از سوی گروه تحقیقاتی Chart Track، بازی Ghost Recon Wildlands در اولین هفته عرضه خود توانست مخاطبین زیادی را وادار به صرف هزینه کند. این بازی با قرار گرفتن در جایگاه نخست پرفروش‌ترین‌ها سبب شد که بازی Horizon Zero Dawn نتواند بیشتر از این به حکومت خود ادامه دهد و به رتبه دوم سقوط کند. لازم به‌ذکر بوده که جدیدترین ساخته از سری Tom Clancy در سال ۲۰۱۷ موفق شد که بازی بسیار محبوب و مورد انتظار Horizon Zero Dawn تنها یک هفته در جایگاه اول باقی بماند.

از دیگر ورودی‌های جدید این هفته می‌توان به بازی Lego Worlds اشاره کرد که با قرار گرفتن در جایگاه سوم سبب سقوط یک پله‌ای The Legend of Zelda: Breath of the Wild به رتبه چهارم گردید.

طبق معمول همیشه بازی Grand Theft Auto V همچنان جزو پرفروش‌ترین‌ها قرار داشته و این هفته رتبه پنجم را به خود اختصاص داده است. در ادامه شاهد حضور بازی Nier: Automata در جایگاه ششم، بازی FIFA 17 در جایگاه هفتم، بازی Rocket League در جایگاه هشتم، بازی ۱-۲-Switch در جایگاه نهم و در نهایت بازی Call of Duty: Infinite Warfare در جایگاه دهم هستیم.

1. Ghost Recon Wildlands
2. Horizon Zero Dawn
3. Lego Worlds
4. The Legend of Zelda: Breath of the Wild
5. Grand Theft Auto V
6. Nier: Automata
7. FIFA 17
8. Rocket League
9. ۱-۲-Switch
10. Call of Duty: Infinite Warfare

نوشته پرفروش‌ترین بازی‌های هفته اخیر در انگلستان؛ Ghost Recon Wildlands در صدر اولین بار در بخش خبری پی سی دی پدیدار شد.

همانطور که در ابتدای خبر عنوان کردیم، بازی Reservoir Dogs: Bloody Days اقتباسی از اثری به همین نام است که ۲۵ سال پیش توسط کوئنتین تارنتینو بر روی پرده نقره‌ای سینما رفت. همانند فیلم، این بازی بر روی مسائلی همچون دزدی و سرقت های بزرگ تمرکز دارد و اتفاقاتی که در شهر میامی برای آن‌ها اتفاق می‌افتد را روایت می‌کند.

در ادامه خواهید دید که بازی Reservoir Dogs: Bloody Days قابلیت‌های جدید و متنوعی را خواهد داشت که از میان آن‌ها قابلیت موسوم به Time Back یا بازگشت زمان بیش از دیگر ویژگی‌ها به چشم خواهد آمد. بازگشت زمان این امکان را در اختیار شما خواهد گذاشت که با برگرداندن زمان بتوانید تصمیمات اشتباه خود را جبران کرده و بازی را به طور دیگری ادامه دهید. از دیگر قابلیت‌ها و حالت‌های موجود در بازی می‌توانیم به موارد زیر هم اشاره کنیم.

• Unique time-bending action: با استخدام یک تیم زبده، دست به سرقت‌های بزرگ بزنید و با کنترل هر یک از شخصیت‌ها کار خود را به بهترین شکل به انجام برسانید.
• Six Infamous Movie Characters: با توجه به این که این بازی بر اساس فیلم ساخته شده است، پس ۶ شخصیت اصلی این فیلم نیز در بازی حضور خواهند داشت که عبارتند از: آقای قهوه‌ای، آقای صورتی، آقای سفید، آقای نارنجی، آقای آبی و آقای طلایی
• Heists and surprises based on the film: همانند فیلم در سرقت‌های متعددی که انجام خواهید داد، شگفتی‌ها و سورپرایز‌های زیادی را خواهید دید که بر اساس وقایع فیلم هستند.

با اینکه تاریخ انتشار و قیمت این بازی از سوی سازندگان اعلام نشده است، اما با توجه به مصاحبه‌هایی که انجام داده‌اند می‌توانیم در سال جاری منتظر عرضه آن به بازار باشیم.

نوشته بازی Reservoir Dogs: Bloody Days معرفی شد اولین بار در بخش خبری پی سی دی پدیدار شد.

علاوه بر بازیگران نام برده، می‌توانید به بوید هلبروک (Boyd Holbrook)، کیگان مایکل کی (Keegan-Michael Key) و آگوستو آگولرا (Augusto Aguilera) نیز نگاهی بیاندازید:

چیزهای زیاد هیجان انگیزی در فیلم Predator وجود دارد: فیلمی از شین بلک است. فیلمی از مجموعه غارتگر است. احتمالا بهترین فیلمی است که توماس جین در چند سال اخیر بازی کرده و با توجه به شناختی از کارگردان داریم، فیلم سرگرم کننده‌ای خواهد بود. جالب است بدانید که شین بلک بازنویسی فیلم‌نامه نسخه ۱۹۸۷ را انجام داده بود و نقش کوچکی هم در فیلم داشت.

شین بلک که سال گشته فیلم آدم‌های خوب (The Nice Guys) را روی پرده داشت، گفته که قصد دارد لحن دوستانه و برادرانه قسمت اول را حفظ کند و در فیلم صحنه‌های ترسناک، بامزه و بسیار اکشن بزرگی وجود خواهند داشت. در این فیلم قرار است شاهد یک گروه از آدم‌های سرسخت باشیم که با یکدیگر به خوبی همکاری می‌کنند تا از شر غارتگر خلاص شوند و نجات پیدا کنند و مطابق فیلم اصلی، شاهد شوخی‌های فراوانی از سوی این شخصیت‌ها خواهیم بود. این همان چیزی است که فیلم اول مجموعه را تبدیل به اثر متفاوت و جذابی می‌کرد، آدم‌هایی که شوخ‌طبع بودند و در عین حال، بسیار جان سخت. در قسمت‌های بعدی شاهد جدی بودن همه چیز بودیم و دیگر آن حس و حال قدیم در آثار پیدا نبود.

اولین قسمت از مجموعه Predator به کارگردانی جان مک‌تیرنان (John McTiernan) و با بازی آرنولد شوارتزنگر (Arnold Schwarzenegger) در سال ۱۹۸۷ به اکران در آمد و داستان یک گروه ضربت را روایت می‌کرد که به جنگل می‌روند تا با یک گروه مزدور مبارزه کنند اما متوجه می‌شوند که یک موجود فضایی شکارچی در آن‌جا زندگی می‌کند و آماده است تا آن‌ها را یکی پس از دیگری به کام مرگ بکشاند.

در فیلم Predator بازیگران دیگری همچون اولویا مان (Olivia Munn)، جیکوب تریمبلی (Jacob Tremblay)، استریلنگ کی براون (Sterling K. Brown) و ایوان استراهوفسکی (Yvonne Strahovski) نیز حضور دارند. این فیلم در تاریخ «۹ فبریه ۲۰۱۸» مصادف با «۲۰ بهمن ۱۳۹۶» روی پرده‌های سینما خواهد رفت و باید دید تا چه اندازه می‌تواند موفق باشد. در صورت انتشار اخبار بیشتر، آن‌ها را در اختیار شما قرار خواهیم داد.

Gameshot

نوشته تصویری جدید از فیلم Predator منتشر شد اولین بار در بخش خبری پی سی دی پدیدار شد.

همانطور که گفتیم، دو استودیو بازی‌سازی Pqube و Bigben امروز تریلر جدیدی از گیم‌پلی بازی در دست ساخت خود یعنی نسخه چهارم از سری Flatout را منتشر کردند. در این تریلر که بیشتر به حالت‌های جدید اضافه شده در این بازی پرداخته است یک مورد به طور کامل مشهود است که آن هم هیجان موجود در بازی است. هیجان عاملی است که بازی‌های Flatout را از دیگر بازی‌های مسابقه‌ای متمایز می‌کند و چیزی که مشاهده خواهید کرد همان هیجان همیشگی و بی حد و حصر موجود در بازی Flatout 4: Total Insanity است.

اما اگر برای اولین بار است که با بازی Flatout 4: Total Insanity آشنا می‌شوید، بد نیست که نگاهی به برخی از ویژگی‌های موجود در این بازی بیاندازید.

• سیستم تخریب و آسیب پذیری کاملا طبیعی و اثر گذار در روند بازی
• وجود ۲۷ ماشین که همگی قابلیت تیونینگ و شخصی سازی در بازی را دارند.
• وجود ۲۰ پیست و جاده در بازی که همگی در حالت‌های مختلف مانند مسابقه کلاسیک، حمله و Arena قابل بازی هستند.
• تخریب پذیری بالای محیط و تاثیر آن در بازی
• بازگشت حالت دوست داشتنی Stunt Mode با قابلیت‌های جدید در بازی
• پشتیبانی بازی از حضور ۸ بازیکن به طور همزمان در بخش چند نفره بازی
• حضور حالت‌های جدید در بخش‌های Arena  و Assault

بازی Flatout 4: Total Insanity برای انتشار در ۱۷ ماه مارس سال جاری میلادی برای دو پلتفرم XBOX ONE و PS4 برنامه ریزی شده است.

Gameshot

نوشته تماشا کنید: تریلر گیم‌پلی بازی Flatout 4: Total Insanity منتشر شد اولین بار در بخش خبری پی سی دی پدیدار شد.