ประชาไท

ชาวบ้านปางช้างแม่แตงเรียกร้องความเป็นธรรม กรณี ตชด.ทำร้ายควาญช้าง

auser15 — Mon, 20 Jul 2026 09:18:12 +0000

ชาวบ้านปางช้างแม่แตงเรียกร้องความเป็นธรรม กรณี ตชด.ทำร้ายควาญช้าง auser15 Mon, 2026-07-20 - 16:18

ชาวบ้านปางช้างแม่แตงและกลุ่มชาติพันธุ์ ยื่นหนังสือต่อตำรวจภูธรเชียงใหม่ เรียกร้องความเป็นธรรมกรณีทำร้ายควาญช้างจนสาหัส โดยตำรวจสืบสวนพบว่าผู้ก่อเหตุเป็นชุดปฏิบัติการยาเสพติดของ ตชด.กองกำกับการที่ 33 จำนวน 5 นาย ซึ่งเข้ามอบตัวแล้วและถูกแจ้งข้อหาเบื้องต้นฐานปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ ด้านผู้ก่อตั้งศูนย์ภิบาลช้างภาคเหนือเผยครอบครัวผู้บาดเจ็บไม่ได้รับโอกาสเข้าพบรองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ

20 กรกฎาคม 2569 ที่กองบังคับการตำรวจภูธรจังหวัดเชียงใหม่ ชาวบ้านปางช้างในอำเภอแม่แตง รวมถึงกลุ่มชาติพันธุ์กะเหรี่ยงกว่า 100 คน พร้อมภรรยาผู้ถูกกลุ่มชายฉกรรจ์ทำร้ายปางตาย เดินทางมายื่นหนังสือร้องขอความเป็นธรรมต่อตำรวจภูธรจังหวัดเชียงใหม่ เรียกร้องให้ดำเนินคดีกับกลุ่มผู้ก่อเหตุอย่างเด็ดขาด โดย พล.ต.ต.ยุทธนา แก่นจันทร์ ผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดเชียงใหม่ ลงมารับหนังสือร้องเรียนจากภรรยาของผู้ถูกทำร้ายด้วยตนเอง

พล.ต.ต.ยุทธนา เปิดเผยว่า ผู้ถูกทำร้ายซึ่งได้รับบาดเจ็บสาหัสยังคงรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลและไม่สามารถให้ปากคำได้ โดยจากการสืบสวนสอบสวนพบว่ากลุ่มผู้ก่อเหตุเป็นชุดปฏิบัติการด้านยาเสพติดของตำรวจตระเวนชายแดน (ตชด.) กองกำกับการที่ 33 จำนวน 5 นาย มีนายตำรวจยศร้อยเอกเป็นหัวหน้าชุด โดยล่าสุดผู้ต้องหาได้เข้ามอบตัวกับพนักงานสอบสวนครบทั้ง 5 นายแล้ว

พนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อกล่าวหาเบื้องต้นในความผิดฐาน "เป็นเจ้าหน้าที่ปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ" ส่วนข้อหาอื่นยังต้องรอผลการสืบสวนสอบสวนและการสอบปากคำผู้เสียหายเพิ่มเติม โดยจะมีการส่งเรื่องต่อไปยังคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) ด้วย ทั้งนี้ ผู้ต้องหาทั้งหมดให้การปฏิเสธข้อกล่าวหา โดยอ้างว่าได้ปฏิบัติหน้าที่จริงและนำผู้บาดเจ็บขึ้นท้ายรถ แต่ผู้บาดเจ็บพลัดตกลงมาโดยไม่ได้บาดเจ็บมากในขณะนั้น จึงนำร่างไปวางไว้ยังจุดที่พบ

ด้านนางแสงเดือน ชัยเลิศ ประธานศูนย์ภิบาลช้างภาคเหนือ ผู้ก่อตั้ง Elephant Nature Park โพสต์ผ่านเฟซบุ๊กเรียกร้องความเป็นธรรมให้นายทุน อายุ 36 ปี แรงงานสัญชาติเมียนมา คนงานเลี้ยงช้างของปาง ระบุว่าตั้งแต่เกิดเหตุ ครอบครัวของทุนอิต้องเผชิญความทุกข์อย่างหนัก โดยลูกสาวถึงกับช็อกหมดสติเมื่อเห็นสภาพใบหน้าและศีรษะที่บวมของบิดาจนแทบจำไม่ได้ ครอบครัวยังไม่มีศักยภาพในการเดินทางไปร้องขอความเป็นธรรมที่ส่วนกลาง จึงตั้งความหวังไว้กับโอกาสเข้าพบรองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติที่เดินทางมาแถลงผลงานในวันเดียวกัน แต่สุดท้ายไม่ได้รับโอกาสดังกล่าว

นางแสงเดือนขอบคุณผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดเชียงใหม่ที่ออกมารับหนังสือแทน และขอบคุณนายสมชิด กันธะยา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต 5 พรรคประชาชน ที่ลงพื้นที่ไปพบครอบครัวผู้บาดเจ็บตั้งแต่วันแรกเกิดเหตุ พร้อมรับหนังสือจากครอบครัวเพื่อนำไปยื่นต่อคณะกรรมาธิการการตำรวจและคณะกรรมาธิการการกฎหมาย การยุติธรรมและสิทธิมนุษยชน สภาผู้แทนราษฎร

ภรรยาของผู้บาดเจ็บกล่าวทั้งน้ำตาว่า สามีเป็นเสาหลักของครอบครัว ขณะนี้ไม่มีรายได้และไม่รู้จะหาเงินมาเลี้ยงลูกอย่างไร พร้อมฝากผ่านสื่อถึงนายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรี ขอให้ช่วยให้ความเป็นธรรมกับครอบครัว โดยได้ยื่นหนังสือขอความช่วยเหลือผ่านสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพรรคประชาชนจังหวัดเชียงใหม่อีกช่องทางหนึ่งด้วย

ข่าว

อ่าน Moana ผ่านกรอบสตรีนิยม–หลังอาณานิคม | หมายเหตุประเพทไทย EP.636

user8 — Mon, 20 Jul 2026 06:14:23 +0000

อ่าน Moana ผ่านกรอบสตรีนิยม–หลังอาณานิคม | หมายเหตุประเพทไทย EP.636 user8 Mon, 2026-07-20 - 13:14

หมายเหตุประเพทไทยสัปดาห์นี้ ประภาภูมิ เอี่ยมสม และต่อศักดิ์ จินดาสุขศรี แนะนำบทความ “Disney’s Moana and the Media Portrayal of Feminism/Post-feminism and Political Correctness” ของ Daisuke Akimoto ตีพิมพ์ใน Journal of Gender, Culture and Society ปี 2026

ซึ่งวิเคราะห์ภาพยนตร์แอนิเมชัน Moana (2016) และ Moana II (2024) ผ่านกรอบแนวคิดสตรีนิยม โพสต์เฟมินิสม์ และความถูกต้องทางการเมือง พร้อมทบทวนข้อวิจารณ์เรื่องอคติทางสีผิว การฉกฉวยทางวัฒนธรรม และแนวคิดแบบอาณานิคมที่มีต่อภาพยนตร์ชุดนี้

ในบทความผู้เขียนเสนอว่า แม้ภาพยนตร์จะมีข้อบกพร่องอยู่บ้าง แต่การสรุปว่า Moana เป็นเพียงผลผลิตของการล่าอาณานิคมและการฉกฉวยวัฒนธรรมถือเป็นการกล่าวเกินจริงในมุมสตรีนิยม โมอานา (Moana) ถูกนำเสนอในฐานะเจ้าหญิงดิสนีย์ที่แตกต่างจากตัวละครรุ่นก่อน เป้าหมายของเธอไม่ใช่การแต่งงานหรือการตามหาความรัก แต่เป็นการช่วยเหลือชุมชนและเติบโตขึ้นเป็นผู้นำ เธอใช้ความกล้าหาญ ความเข้มแข็งทางอารมณ์ และความเมตตา โดยมีแม่ ยาย และเทพีเทฟิติ (Te Fiti) เป็นแรงสนับสนุนสำคัญ

ขณะเดียวกัน นักวิชาการบางส่วนยังอ่านตัวละครเมาอิ (Maui) และพ่อของโมอานา (Chief Tui) ผ่านแนวคิดปิตาธิปไตยและความเป็นชายแบบล้นเกิน ซึ่งสะท้อนการควบคุมอำนาจและการจำกัดบทบาทของผู้หญิง

รายการยังชวนสำรวจข้อถกเถียงเรื่องภาพแทนของชนพื้นเมืองแปซิฟิก ทั้งการออกแบบตัวละครเมาอิ รอยสัก เผ่าคาคามอรา และกรณีเสื้อบอดีสูทรอยสักเมาอิที่ถูกวิจารณ์ว่าเป็นการนำศิลปะศักดิ์สิทธิ์ของชนพื้นเมืองมาใช้เพื่อประโยชน์ทางการค้า รวมถึงข้อวิจารณ์ว่าดิสนีย์สร้างภาพ “โพลีนีเซีย” ผ่านสายตาตะวันตก โดยหลีกเลี่ยงประวัติศาสตร์การล่าอาณานิคมและการผนวกฮาวายของสหรัฐอเมริกา

สำหรับ Moana II บทความกล่าวถึงการผลักดันนโยบายความหลากหลาย ความเสมอภาค และการมีส่วนร่วม (DEI) ผ่านการจ้างผู้เขียนบท ผู้กำกับ และทีมงานเชื้อสายซามัวเข้ามามีบทบาทมากขึ้น ผู้เขียนจึงสรุปว่า Moana เป็นภาพสะท้อนของการเปลี่ยนผ่านในวัฒนธรรมสื่อระดับโลก ทั้งในเรื่องสตรีนิยม โพสต์เฟมินิสม์ ความถูกต้องทางการเมือง และการเป็นตัวแทนของชนพื้นเมือง ซึ่งยังคงเป็นประเด็นถกเถียงในวงวิชาการจนถึงปัจจุบัน #Moana #หมายเหตุประเพทไทย

รับชมหมายเหตุประเพทไทยย้อนหลัง

ข่าว

วัฒนธรรม

ธงชัย วินิจจะกูล : ขอรัฐยื่นมือยอมรับ 'ปาตานี' เปิดทางสู่การพูดคุยและการปลดอาวุธ

Pazzle — Tue, 14 Jul 2026 10:11:28 +0000

ธงชัย วินิจจะกูล : ขอรัฐยื่นมือยอมรับ 'ปาตานี' เปิดทางสู่การพูดคุยและการปลดอาวุธ

มูฮำหมัด ดือราแม : รายงาน

Pazzle Tue, 2026-07-14 - 17:11

ถอดปาฐกถาพิเศษ ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย วินิจจะกูล “ประวัติศาสตร์ไม่น่ากลัว ไม่ต้องปิดหูปิดตาตัวเอง” ในเวทีเสวนา “ประวัติศาสตร์ปาตานีที่ไม่มีอยู่จริง?” ทำไมความรู้ประวัติศาสตร์จึงกระเทือนความมั่นคง กับแนวคิด "แบกันบนโต๊ะ" สร้างพื้นที่ปลอดภัยทางความคิด พร้อมยื่นมือยอมรับ "ปาตานี" เพื่อเปิดประตูสู่การพูดคุย และช่วยปลดอาวุธ เพราะความเห็นต่างไม่ใช่อุปสรรคของการอยู่ร่วมกัน หากทุกฝ่ายกล้าเปิดพื้นที่รับฟังกัน

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย วินิจจะกูล

“ถ้าทางราชการ กอ.รมน. หรือหน่วยงานสารพัดจะโอบรับและต้อนรับคำว่า “ปาตานี” ด้วยตัวเอง (Unilateral Recognition) ...

ผมไม่ได้พูดเล่น ไม่ได้พูดโจ๊ก ไม่ได้พูดตลก ไม่ได้เสียดสี

... แทนที่จะบอกว่า เขาไม่มีอยู่จริง เพิ่งสร้างขึ้น

ถ้าทำตรงกันข้าม ผมกลับเชื่อว่า เป็นประตูบานใหญ่ของการที่จะพูดจากันได้

การยอมรับ recognition เป็นการเมืองที่ตรงข้ามกับการกีดกันและผลักใส

เป็นการเมืองของความใจกว้าง ต้อนรับความแตกต่างหลากหลาย

การ recognize จะปลดอาวุธและลดความตึงเครียดของความขัดแย้ง

โปรดพิจารณาดูเถอะครับ”

นี่เป็นข้อเสนอที่จริงจังมากของ “ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย วินิจจะกูล” ต่อปัญหาความขัดแย้งเกี่ยวกับความรู้ประวัติศาสตร์ “ปาตานี” ที่มีการถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อนในโลกออนไลน์ โดยเฉพาะในกลุ่มผู้ติดตามสถานการณ์ชายแดนใต้ ซึ่งหลายส่วนในสังคมไทยมองว่านี่คือสาเหตุสำคัญของความขัดแย้งและความรุนแรงที่เกิดขึ้นในพื้นที่มายาวนนาน

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย เป็นทั้งนักประวัติศาสตร์และนักวิชาการด้านประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ชาวไทย เป็นผู้เขียนหนังสือวิชาการที่ได้รับการยอมรับระดับสากล เช่น Siam Mapped ปัจจุบันเป็นศาสตราจารย์กิตติคุณ ประจำภาควิชาประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้และประวัติศาสตร์ไทย มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน–แมดิสัน สหรัฐอเมริกา

ข้อเสนอนี้ ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย วินิจจะกูล นำเสนอระหว่างปาฐกถาพิเศษ “ประวัติศาสตร์ไม่น่ากลัว ไม่ต้องปิดหูปิดตาตัวเอง” ในเวทีเสวนาที่มีหัวข้อสุดท้าทายท่ามกลางปัญหาความขัดแย้งในชายแดนใต้ว่า “ประวัติศาสตร์ปาตานีที่ไม่มีอยู่จริง?” เมื่อวันพุธที่ 8 กรกฎาคม 2569 ที่ผ่านมา ณ หอประชุมชูเกียรติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี จัดโดยศูนย์สมุทรรัฐเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา

"ทำไมความรู้ประวัติศาสตร์จึงกระเทือนความมั่นคง"

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย เริ่มต้นด้วยคำถามว่า "ทำไมความรู้ทางประวัติศาสตร์จึงกลายเป็นเรื่องที่กระทบต่อความมั่นคงของรัฐได้"

เขาอธิบายว่า สาเหตุสำคัญมาจากความเชื่อที่ว่า ประวัติศาสตร์ที่ถูกต้องมีเพียงแบบเดียว มีคำอธิบายเดียว และถือเป็นความจริงที่ห้ามตั้งคำถามหรือถกเถียง ราวกับ "สัจจะ" ทางศาสนา เมื่อมีผู้เสนอคำอธิบายที่แตกต่าง จึงถูกมองว่าเป็นผู้ทำลายประวัติศาสตร์ของชาติ ทั้งที่แท้จริงแล้ว ความไม่มั่นคงเกิดจากความหวั่นไหวของผู้ที่ยึดติดกับความเชื่อนั้นเอง

“ประวัติศาสตร์ไม่มีแบบเดียว” การตีความไม่เคยตกฟาก

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย กล่าวว่า นักประวัติศาสตร์เห็นค่อนข้างเป็นเอกฉันท์ว่า “ความเชื่อประวัติศาสตร์มีแบบเดียว” เป็นความเชื่อที่เหลวไหล เพราะไม่มีทางที่คนจะเห็นตรงกันหมด หรือมองจากมุมเดียวกันหมด แต่มิได้หมายความว่า อยากจะเชื่ออะไรก็ตามใจ ไร้หลักฐาน ไม่เป็นเหตุเป็นผลก็ได้ ต่อให้เหลือแต่ผู้รู้ ผู้เชี่ยวชาญประวัติศาสตร์มาเถียงกันในเรื่องเหตุการณ์หนึ่ง ผลสุดท้ายก็ไม่มีทางที่จะเถียงจนหาข้อยุติที่สิ้นสุดได้

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย กล่าวว่า ในวงการนักประวัติศาสตร์แทบไม่มีใครเชื่อว่าประวัติศาสตร์มีคำตอบเพียงแบบเดียว เพราะประวัติศาสตร์เป็นศาสตร์แห่งการตีความบนพื้นฐานของหลักฐานเชิงประจักษ์ที่มีอยู่อย่างจำกัด ซึ่งสามารถค้นพบหลักฐานใหม่หรืออธิบายใหม่ได้อยู่เสมอ แม้แต่นักประวัติศาสตร์ที่ใช้หลักฐานชุดเดียวกันก็ยังอาจตีความแตกต่างกันได้ ดังนั้น การมีคำอธิบายหลายแบบจึงเป็นเรื่องปกติของวิชาประวัติศาสตร์

“มนุษย์ปกติใช้เวลานานกว่าจะมองได้รอบด้านเกี่ยวกับเหตุการณ์หนึ่ง แต่ในระหว่างที่ยังมองไม่รอบด้านนั้น แต่ละคนก็มองไปตามความรู้ความเข้าใจที่มีอย่างจำกัดด้วยกันทั้งสิ้น ประวัติศาสตร์ไม่มีทางตกฟากง่ายๆ”

ความศักดิ์สิทธิ์ราวสัจจะทางศาสนาไม่มีอยู่จริง

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย กล่าวว่า ความรู้เกี่ยวกับอดีตในกรณีเดียวกันมีได้มากกว่าหนึ่งแบบ หากมีสัจจะของประวัติศาสตร์จริง สัจจะนั้นยอมรับว่าทุกจุดมีเรื่องเล่ามากกว่าหนึ่งแบบ และต่อให้ขัดแย้งกันก็อยู่ร่วมกันได้หากเข้าใจตรงกันแล้ว ดังนั้นความรู้ทางประวัติศาสตร์ที่ศักดิ์สิทธิ์ราวกับเป็นสัจจะทางศาสนานั้นไม่มีอยู่จริง

เขาเห็นว่า ปัญหาไม่ได้อยู่ที่การมีความเห็นต่าง แต่เกิดจากการยึดถือว่าประวัติศาสตร์ของตนเป็นความจริงเพียงหนึ่งเดียว โดยเฉพาะประวัติศาสตร์ที่รัฐรับรองซึ่งแข็งตัวถึงขนาดไม่ยอมปรับเปลี่ยนแม้มีการค้นพบหลักฐานใหม่ เช่น แนวคิดเรื่อง "คนไทยมาจากเทือกเขาอัลไต" ที่ยังคงปรากฏในแบบเรียนมาเป็นเวลานาน ทั้งที่วงวิชาการได้ตั้งข้อโต้แย้งไว้แล้ว

ความรู้ประวัติศาสตร์ของราชการไทยแข็งตัวและกลวง

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย กล่าวว่า ความรู้ทางประวัติศาสตร์ของราชการไทยจำนวนมากแข็งตัวและกลวง กลัวการถูกท้าทาย เมื่อถูกท้าทายก็ทำเป็นมองไม่เห็นหรือไม่ได้ยิน มากๆ เข้าก็กลัวเกิดความไม่มั่นคงขึ้นมา ไม่ทนต่อการพิสูจน์ ไม่ทนต่อการท้าทายจากการอธิบายแบบอื่นและการพบหลักฐานใหม่ๆ

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย กล่าวว่า ประวัติศาสตร์ที่ถูกค้ำจุนได้ด้วยอำนาจรัฐ ไม่ว่าจะเป็นอำนาจทางการเมือง กฎหมาย งบประมาณ หรือการควบคุมการเผยแพร่ ย่อมเปราะบางกว่าประวัติศาสตร์ที่ยืนอยู่บนคุณภาพทางวิชาการ เพราะเมื่อถูกตั้งคำถามก็จำเป็นต้องใช้อำนาจเข้าปกป้อง แทนที่จะตอบโต้ด้วยเหตุผลและหลักฐาน

“ด้วยเหตุนี้ประวัติศาสตร์ของทางราชการ จึงง่อนแง่น ไม่มั่นคงเมื่อถูกท้าทาย”

ในทางกลับกัน นักวิชาการหรือผู้เสนอคำอธิบายทางประวัติศาสตร์ที่แตกต่างกลับต้องเผชิญข้อจำกัดมากมาย ทั้งการถูกปิดกั้น การขาดโอกาสเผยแพร่ผลงาน และการถูกโจมตี จึงทำให้การถกเถียงทางวิชาการไม่เกิดขึ้นอย่างเสรี

เขากล่าวว่า ยิ่งรัฐใช้การปิดกั้นหรือปราบปรามความเห็นที่แตกต่าง ก็ยิ่งสร้างแรงต้าน และทำให้สังคมสูญเสียโอกาสเรียนรู้ประวัติศาสตร์จากหลายมุมมอง กลายเป็นการปิดกั้นทั้งความรู้และการพัฒนาทางปัญญาของสังคม

ความรู้เกี่ยวกับอดีตไม่ควรรับใช้อำนาจการเมือง

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย เสนอว่า ความรู้เกี่ยวกับอดีตไม่ควรถูกใช้เพื่อรับใช้อำนาจทางการเมืองของฝ่ายใด แต่ควรเป็นพื้นที่ที่เปิดให้มีการตรวจสอบ วิพากษ์ และโต้แย้งด้วยหลักฐานอย่างเสรี เพื่อสร้างการเรียนรู้และพัฒนาปัญญาของผู้คน

ประวัติศาสตร์ไม่ว่าของฝ่ายไหน หากค้ำจุนด้วยอำนาจ ด้วยอาวุธ บังคับให้คนเชื่อ ไม่ใช่ด้วยคุณภาพทางวิชาการ ไม่ใช่ด้วยความเข้มแข็งทางปัญญาก็จะง่อนแง่น ไม่มั่นคงเมื่อถูกท้าทาย

“ยิ่งปราบ ยิ่งปิดบัง ก็จะยิ่งเจอแรงต้าน แล้วถ้ายิ่งปราบ ยิ่งปิดบังให้หนักขึ้นไปอีกจะกลายเป็นการปิดหูปิดตาตัวเอง จากการตีความประวัติศาสตร์ในแบบอื่นๆ สุดท้ายเป็นการทำให้โลกเราแคบลง”

ความคิดของคนไม่สามารถเปลี่ยนได้ด้วยการบังคับ

เขาย้ำว่า ความคิดของคนไม่สามารถเปลี่ยนได้ด้วยความหวาดกลัวหรือการบังคับ แต่เปลี่ยนได้เมื่อผู้คนมีโอกาสคิด วิเคราะห์ และใช้เหตุผล หากรัฐใช้อำนาจห้ามประชาชนรับรู้หรือศึกษาประวัติศาสตร์ในมุมมองที่แตกต่าง ก็สะท้อนถึงความไม่มั่นใจในความเข้มแข็งของความรู้ที่ตนเองยึดถือ

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย ทิ้งท้ายว่า ประวัติศาสตร์ควรเป็นพื้นที่สำหรับสร้างปัญญา ไม่ใช่เครื่องมือของการเมืองหรือความมั่นคง หากสังคมเปิดกว้างให้ความรู้หลายชุดอยู่ร่วมกันได้ ความแตกต่างทางความคิดจะไม่กลายเป็นภัยต่อความมั่นคง แต่จะเป็นรากฐานของสังคมที่ใช้เหตุผล เคารพความเห็นต่าง และพร้อมเรียนรู้จากอดีตร่วมกัน

ความรู้อดีตเปลี่ยนแปลงได้ และไม่ควรถูกผูกขาดด้วยเรื่องเล่าเพียงแบบเดียว

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย กล่าวว่า ความรู้เกี่ยวกับอดีตของทุกสังคมมีความเชื่อมโยงกับการสร้างอัตลักษณ์ ทำให้ผู้คนเข้าใจว่าตนเองเป็นใคร มาจากไหน และสังคมของตนมีพัฒนาการอย่างไร อย่างไรก็ตาม ความรู้เกี่ยวกับอดีตไม่ใช่สิ่งตายตัว แต่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามหลักฐานและองค์ความรู้ใหม่ ซึ่งย่อมส่งผลต่อการทำความเข้าใจตัวตนของทั้งปัจเจกบุคคลและสังคม

เขากล่าวว่า ไม่มีสังคมใดสมบูรณ์แบบ ทุกสังคมล้วนมีทั้งจุดแข็งและจุดอ่อน แต่ไม่ว่าใครก็ไม่ต้องการถูกดูหมิ่น หรือถูกปฏิเสธว่าอัตลักษณ์และตัวตนของตนเอง "ไม่เคยมีอยู่จริง"

ประเด็น "ปาตานี" ควรเป็นเรื่องของการศึกษามากกว่าการปิดกั้น

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย เห็นว่า การตั้งคำถามว่า "ปาตานีมีอยู่จริงหรือไม่" เป็นเรื่องที่สามารถถกเถียงกันได้ในทางวิชาการ แต่ไม่ควรถูกห้ามหรือถูกเซ็นเซอร์ เพราะประวัติศาสตร์ควรเปิดให้มีการอภิปรายบนพื้นฐานของหลักฐานและเหตุผล

เขายกตัวอย่างว่า ชื่อ "พระนเรศวร" หรือ "พ่อขุนรามคำแหง" ก็เป็นชื่อที่คนรุ่นหลังใช้เรียก แต่ไม่ได้หมายความว่าพระมหากษัตริย์ทั้งสองพระองค์ไม่เคยมีตัวตน เช่นเดียวกับกรณีที่คนผิวดำในสหรัฐอเมริกาเปลี่ยนจากคำเรียก Negro มาเป็น African-American หรือการเปลี่ยนชื่อเมืองหลายแห่งในอินเดีย เช่น มุมไบ (Mumbai) ซึ่งเป็นการเปลี่ยนชื่อเรียก ไม่ใช่การปฏิเสธว่าผู้คนหรือสถานที่เหล่านั้นไม่เคยมีอยู่

ปาตานี" "ปตานี" หรือ "ตานี" ล้วนเป็นคำที่ถอดเสียงเข้าสู่ภาษาไทยจากภาษาอื่น

ในทำนองเดียวกัน คำว่า "ปาตานี" "ปตานี" หรือ "ตานี" ล้วนเป็นคำที่ถอดเสียงเข้าสู่ภาษาไทยจากภาษาอื่น เขาจึงตั้งคำถามว่า เหตุใดจึงไม่เคารพการเรียกชื่อของคนในพื้นที่ ซึ่งใช้คำเรียกดังกล่าวมาเป็นเวลานาน

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย ยังตั้งข้อสังเกตว่า แม้ผู้ที่ไม่เห็นด้วยกับการใช้คำว่า "ปาตานี" ก็ยอมรับว่ารัฐปาตานีในอดีตเคยมีอยู่จริง เพียงแต่โต้แย้งเรื่องการใช้ชื่อ ดังนั้น การถกเถียงควรมุ่งไปที่หลักฐานทางประวัติศาสตร์มากกว่าการโต้แย้งเรื่องถ้อยคำเพียงอย่างเดียว

ประวัติศาสตร์ควรเป็นพื้นที่แห่งการเรียนรู้ ไม่ใช่เครื่องมือของรัฐ

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย วิจารณ์ว่า การอาศัยอำนาจรัฐหรืออำนาจของหน่วยงานความมั่นคงมาสนับสนุนประวัติศาสตร์เพียงชุดเดียว ไม่ว่าจะผ่านพิพิธภัณฑ์ สื่อ หรือการเผยแพร่ข้อมูล จะยิ่งทำให้การศึกษาประวัติศาสตร์ขาดความน่าเชื่อถือ เพราะความรู้ทางประวัติศาสตร์ควรได้รับการยอมรับจากคุณภาพทางวิชาการ ไม่ใช่จากอำนาจของผู้สนับสนุน

เขากล่าวว่า หากต้องการสร้างวัฒนธรรมทางประวัติศาสตร์ที่เข้มแข็ง นักประวัติศาสตร์ควรเปิดกว้างต่อความเห็นที่แตกต่าง อธิบายด้วยหลักฐานและเหตุผล ไม่ใช่พยายามกำหนดให้สังคมเชื่อประวัติศาสตร์เพียงแบบเดียว

"แบกันบนโต๊ะ" เพื่อสร้างพื้นที่ปลอดภัยทางความคิด

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย เสนอแนวคิด "แบกันบนโต๊ะ" คือเปิดพื้นที่ปลอดภัยให้ประวัติศาสตร์ทุกชุด ทุกมุมมอง และทุกคำอธิบายถูกนำมาอภิปรายร่วมกัน โดยไม่มีการใช้อำนาจปิดกั้น คุกคาม หรือทำร้ายผู้เห็นต่าง เพราะเมื่อผู้คนได้เห็นข้อมูลและเหตุผลที่หลากหลาย จะสามารถใช้วิจารณญาณตัดสินด้วยตนเอง และทำให้ประวัติศาสตร์ที่อ้างว่าตนเป็น "ความจริงเพียงหนึ่งเดียว" ค่อย ๆ สูญเสียอำนาจในการครอบงำ

“ความรู้ต่ออดีตควรเป็นเรื่องที่ถูกท้าทายได้เสมอ จากการคิดค้นวิเคราะห์ พบหลักฐานใหม่ๆ อย่างมีคุณภาพ อย่างมีความเข้มแข็งทางปัญญา... การแบบนโต๊ะ ห้ามบังคับ ห้ามใช้อำนาจปิดกั้น ห้ามทำร้ายคนที่เสนอประวัติศาสตร์ที่ต่างออกไป ผมเชื่อว่าวิธีนี้จะทำให้พลังของประวัติศาสตร์แบบใดก็ตามที่อ้างว่าถูกที่สุด หมดพลังลงไป”

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย เสนอว่า พิพิธภัณฑ์และพื้นที่เรียนรู้ควรเป็น Safe Zone ที่เปิดโอกาสให้ประวัติศาสตร์ทุกชุดถูกนำมาเปรียบเทียบและอภิปรายร่วมกัน หรือที่เขาเรียกว่า "แบกันบนโต๊ะ" เพื่อให้ประชาชนใช้วิจารณญาณตัดสินด้วยตนเอง

แม้แนวทางดังกล่าวอาจต้องใช้เวลา แต่จะเป็นประโยชน์มากกว่าการยืนยันว่าประวัติศาสตร์ที่ถูกต้องมีเพียงฉบับเดียว เพราะเมื่อสังคมเปิดพื้นที่ให้ข้อมูลหลายด้านอยู่ร่วมกัน ความศักดิ์สิทธิ์ของเรื่องเล่าที่อ้างว่าเป็น "ความจริงเพียงหนึ่งเดียว" จะลดลง และผู้คนจะหันมาใช้เหตุผลมากขึ้น

ความหลากหลายของประวัติศาสตร์ไม่ใช่ภัยต่อความมั่นคง

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย กล่าวว่า ความเห็นต่างและการถกเถียงอย่างสันติไม่ใช่ภัยต่อความมั่นคง หากทุกฝ่ายยอมรับว่าไม่มีใครผูกขาดความจริงทางประวัติศาสตร์ได้ ประวัติศาสตร์หลายสำนวนสามารถอยู่ร่วมกันได้ และจะช่วยลดการใช้ประวัติศาสตร์เป็นเครื่องมือสร้างความเกลียดชังหรือปลุกระดมความรุนแรง

เขาทิ้งท้ายว่า สิ่งที่เป็นภัยต่อความมั่นคงไม่ใช่ความหลากหลายของความรู้ แต่คือความพยายามใช้อำนาจบังคับให้สังคมเชื่อประวัติศาสตร์เพียงแบบเดียว เพราะยิ่งกดทับความเห็นต่าง ก็ยิ่งสร้างความหวาดระแวง ปิดกั้นการเรียนรู้ และทำให้สังคมขาดโอกาสพัฒนาทางปัญญา

เสนอรัฐ "ยอมรับ" คำว่า "ปาตานี" เพื่อเปิดประตูสู่การพูดคุย และช่วยปลดอาวุธ

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย กล่าวว่า ข้อเสนอทั้งหมดอาจดูเป็นอุดมคติ แต่หากต้องการลดความขัดแย้งอย่างแท้จริง รัฐ โดยเฉพาะกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร (กอ.รมน.) และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ควรเป็นฝ่ายเริ่มต้นด้วยการยอมรับและเปิดพื้นที่ให้กับคำว่า "ปาตานี" ด้วยตัวเอง

เขาย้ำว่า ข้อเสนอนี้ไม่ใช่การพูดประชดหรือเสียดสี แต่เป็นข้อเสนอที่จริงจัง โดยเรียกว่า "Unilateral Recognition" หรือการที่รัฐเป็นฝ่ายให้การยอมรับก่อน โดยไม่ต้องรอให้อีกฝ่ายเปลี่ยนท่าที

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย อธิบายว่า แนวคิด Politics of Recognition หรือ "การเมืองแห่งการยอมรับ" หมายถึงการยอมรับศักดิ์ศรี อัตลักษณ์ และความแตกต่างของอีกฝ่าย ซึ่งจะช่วยเปิดพื้นที่ให้เกิดการพูดคุย และลดความตึงเครียดของความขัดแย้ง

เขาเห็นว่า หากรัฐยอมรับการใช้คำว่า "ปาตานี" แทนที่จะยืนยันว่าเป็นคำที่ไม่มีอยู่จริงหรือเพิ่งถูกสร้างขึ้น จะช่วย "ปลดอาวุธ" ทางความคิดของทุกฝ่าย เพราะประวัติศาสตร์จะไม่ถูกใช้เป็นเครื่องมือพิสูจน์ว่าใครถูกหรือผิดเพียงฝ่ายเดียวอีกต่อไป

อย่างไรก็ตาม การยอมรับดังกล่าวไม่ได้หมายถึงการรับรองข้อเรียกร้องทางการเมือง หรือยอมรับว่าประวัติศาสตร์ฝ่ายใดถูกต้องทั้งหมด แต่เป็นการเปิดพื้นที่ให้ประวัติศาสตร์ทุกชุดถูกนำมาศึกษาและอภิปรายร่วมกันบนพื้นฐานของหลักฐานและเหตุผล

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย กล่าวว่า สิ่งสำคัญไม่ใช่การทำให้ทุกฝ่ายเห็นตรงกัน แต่คือการสร้างบรรยากาศที่ทุกคนสามารถพูดคุย ถกเถียง และแลกเปลี่ยนความคิดเห็นได้ โดยไม่ถูกดำเนินคดี ไม่ถูกคุกคาม ไม่ถูกดูหมิ่น และไม่ต้องหวาดกลัวจากการแสดงความคิดเห็น

เขาเชื่อว่า หากรัฐเป็นฝ่ายเริ่มต้นด้วยการ "ยอมรับ" มากกว่าการ "ปฏิเสธ" จะเป็นก้าวสำคัญที่นำไปสู่การสร้างความไว้วางใจ เพราะการเมืองแห่งการยอมรับเป็นแนวทางที่ตรงข้ามกับการกีดกันและผลักไส และจะช่วยลดความตึงเครียด พร้อมเปิดประตูสู่การอยู่ร่วมกันท่ามกลางความแตกต่างได้มากกว่าการปิดกั้นหรือใช้อำนาจบังคับ

ถือประวัติศาสตร์คนละฉบับ แล้วจะสร้างสันติภาพได้อย่างไร

ช่วงตอบคำถาม ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย ตอบคำถามเพิ่มเติมที่ว่า การถือประวัติศาสตร์คนละฉบับ จะนำไปสู่การสร้างสันติภาพและการอยู่ร่วมกันได้อย่างไร

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย กล่าวว่า คำถามนี้เป็นเรื่องที่ทุกคนกำลังหนักใจ เพราะเราอยากเห็นการพูดคุยเรื่องประวัติศาสตร์ที่สามารถถกเถียงกันได้อย่างเสรี โดยไม่ต้องกังวลว่าจะถูกมองว่าเข้าข้างฝ่ายใด หรือทำให้เกิดผลกระทบทางการเมือง

อย่างไรก็ตาม ความเป็นจริงในปัจจุบันคือ การถกเถียงเรื่องประวัติศาสตร์เกิดขึ้นท่ามกลางบริบทความขัดแย้งทางการเมือง ทำให้ประเด็นทางวิชาการมักถูกดึงไปผูกกับการต่อสู้ของแต่ละฝ่าย เขายอมรับว่า ยังไม่มีคำตอบที่ชัดเจนว่าจะคลี่คลายปัญหานี้ได้อย่างไร

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย จึงเสนอให้ลองเปลี่ยนวิธีตั้งคำถาม เช่น แทนที่จะถามว่า "ปาตานีมีอยู่จริงหรือไม่" ซึ่งเป็นคำถามที่นำไปสู่การเผชิญหน้ากัน อาจเปลี่ยนเป็น "ปาตานีใหญ่ขนาดๆหน" ซึ่งจะเปิดโอกาสให้ถกเถียงกันด้วยหลักฐานทางประวัติศาสตร์และเหตุผลทางวิชาการมากขึ้น

แม้วิชาการจะไม่สามารถแก้ปัญหาความขัดแย้งทั้งหมดได้ แต่เชื่อว่าพลังของวิชาการจะช่วยลดการปะทะทางความคิด เปิดพื้นที่ให้แต่ละฝ่ายแลกเปลี่ยนข้อคิดเห็นและตั้งคำถามกันได้อย่างสร้างสรรค์

ท้ายที่สุด ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย กล่าวว่า หากจะตำหนิใคร ก็คงต้องตำหนิพวกเราทุกคน รวมถึงตัวเขาเอง ที่ปล่อยให้ความขัดแย้งของ "สองฝ่าย" เข้ามาครอบงำพื้นที่การพูดคุยเรื่องประวัติศาสตร์ ทั้งที่ควรเป็นพื้นที่สำหรับการเรียนรู้และแลกเปลี่ยนความคิดเห็นอย่างเปิดกว้างมานานเกินไปแล้ว

ประวัติศาสตร์ปาตานี เป็นเรื่องที่สนุกมาก

ประวัติศาสตร์ของปาตานี เป็นเรื่องที่สนุกมากๆ ไม่ใช่ในแง่มุมความสัมพันธ์กับสยาม ปาตานีเป็นรัฐขนาดกลางในภูมิภาค ไม่ได้ยิ่งใหญ่ตลอดเวลา และก็ไม่ได้เล็กตลอดเวลา ขนาดและอำนาจเปลี่ยนแปลงไปตามแต่ละยุคสมัย ในฐานะเมืองท่าสำคัญ

ปาตานีดำรงอยู่ภายใต้ระบบการเมืองแบบ Mandalaซึ่งรัฐต่าง ๆ ไม่ได้ขึ้นต่อมหาอำนาจเพียงแห่งเดียว แต่สามารถแสดงความสวามิภักดิ์ต่อหลายฝ่ายพร้อมกัน เพื่อรักษาความเป็นอิสระและป้องกันไม่ให้ฝ่ายใดเข้ามาแทรกแซง

แม้แนวคิดนี้จะดูขัดกับความเข้าใจเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในปัจจุบัน แต่ในบริบทของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้สมัยนั้น วิธีการเช่นนี้กลับเป็นเรื่องปกติและใช้ได้ผล

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย เล่าว่า เมื่อไม่นานมานี้มีผู้ส่งงานเขียนประวัติศาสตร์ปาตานีมาให้ช่วยอ่าน สิ่งที่เขาท้วงมีเพียงประเด็นเดียว คือ ผู้เขียนอ้างอิงประวัติศาสตร์ของอยุธยา สุโขทัย และกรุงเทพฯ เป็นหลัก แม้จะไม่ใช่เรื่องผิด แต่เป็นการมองประวัติศาสตร์เพียงด้านเดียว

เขาชี้ว่า หากศึกษาปาตานีก่อนสมัยรัชกาลที่ 5 หรือย้อนกลับไปถึงรัชกาลที่ 1–2 จะพบว่าปาตานีมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับรัฐต่าง ๆ บนคาบสมุทรมลายูและภูมิภาคโดยรอบ เช่น ปะหัง เประ มัชปาหิต และศรีวิชัย แต่ความเชื่อมโยงเหล่านี้กลับแทบไม่ถูกกล่าวถึง

ในความเป็นจริง ชีวิตของปาตานีในฐานะเมืองท่าขนาดกลางผูกพันกับเครือข่ายการค้าและการเมืองของคาบสมุทรมลายูมากกว่าการมองผ่านกรุงเทพฯ เพียงอย่างเดียว การส่งบรรณาการให้สยามก็เป็นแนวปฏิบัติทางการเมืองในยุคนั้น เพื่อรักษาความสัมพันธ์และหลีกเลี่ยงการแทรกแซง คล้ายกับที่สยามเคยส่งบรรณาการแก่จีนเพื่อรักษาความสัมพันธ์ระหว่างกัน

เขายังตั้งข้อสังเกตว่า ตัวแสดงสำคัญที่มีบทบาทต่อความสัมพันธ์ระหว่างสยามกับปาตานีคือ นครศรีธรรมราช ซึ่งมีผลประโยชน์เกี่ยวข้องโดยตรง ดังนั้น หากไม่นับบทบาทของนครศรีธรรมราช ความสัมพันธ์ระหว่างสยามกับปาตานีอาจไม่ได้ใกล้ชิดอย่างที่มักเข้าใจกัน แม้จะมีบางช่วงเวลาที่มีความสัมพันธ์มากขึ้นก็ตาม

เขากล่าวว่า ประวัติศาสตร์ปาตานียังมีประเด็นที่น่าศึกษาอีกมาก เช่น การค้ากับชาวดัตช์ในช่วงศตวรรษที่ 17 ซึ่งเป็นยุคทองของปาตานี และคำถามว่าความสัมพันธ์กับรัฐต่าง ๆ ในภูมิภาคเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรจากการขยายตัวของการค้า

อย่างไรก็ตาม ประเด็นเหล่านี้กลับไม่ได้รับการศึกษาอย่างจริงจัง เพราะการถกเถียงเรื่องประวัติศาสตร์ยังติดอยู่กับความขัดแย้งทางการเมือง มากกว่าการตั้งคำถามเพื่อแสวงหาความรู้ใหม่ ๆ

ขอให้ยื่นมือยอมรับ “ปาตานี” ที่ถกเถียงกันได้

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย กล่าวว่า สิ่งที่เสนออาจฟังดูเป็นอุดมคติ แต่เป็นข้อเสนอที่จริงจัง ไม่ใช่การพูดเชิงประชด พร้อมยอมรับว่าตนไม่มีช่องทางสื่อสารกับ BRN โดยตรง แต่เชื่อว่ามีผู้แทนจากหน่วยงานด้านความมั่นคง โดยเฉพาะกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร (กอ.รมน.) และกองทัพ ที่สามารถรับฟังข้อเสนอนี้ได้

เขาเสนอให้รัฐใช้แนวทาง "Unilateral Reaching Out" หรือการเปิดพื้นที่และ “ยื่นมือออกไปก่อน” ฝ่ายเดียว แทนที่จะยืนกรานปฏิเสธว่า "ปาตานีไม่มีอยู่จริง" โดยเสนอให้ยอมรับว่า ปาตานีเป็นประเด็นที่สามารถศึกษาและถกเถียงกันได้ ส่วนคำถามว่าปาตานีมีขอบเขตหรือสถานะอย่างไร ก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของการศึกษาทางประวัติศาสตร์

การเปิดพื้นที่ดังกล่าว ไม่ได้หมายถึงการยอมรับว่าฝ่ายใดถูกหรือผิด แต่เป็นการยอมรับว่าทุกฝ่ายมีสิทธิ์นำเสนอความเข้าใจและหลักฐานของตน เพื่อให้ประวัติศาสตร์ถูกนำมาวางบนโต๊ะ “แบกันบนโต๊ะ” เพื่อ “ปลดด้านที่อันตราย” หรือการอภิปรายกันอย่างเปิดเผยพร้อมลดทอนมิติที่นำไปสู่ความหวาดระแวงและความขัดแย้ง

“ความต่างและการทะเลาะ ไม่เท่ากับทำร้าย การทำร้ายคือการคุกคามทำให้เกิดความกลัว"

เพราะความเห็นต่างไม่ใช่อุปสรรคของการอยู่ร่วมกัน หากทุกฝ่ายกล้าจะเปิดพื้นที่รับฟังกัน

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย กล่าวว่า การเปิดพื้นที่เช่นนี้ (Unilateral Reaching Out) ไม่ใช่มาตรการครั้งเดียวแล้วจบ แต่ต้องเป็นยุทธศาสตร์ที่ดำเนินการอย่างต่อเนื่อง มีขั้นตอนและนโยบายที่ชัดเจน โดยรัฐควรยืนยันหลักการว่า ทุกฝ่ายมีสิทธิ์แสดงความคิดเห็น พร้อมกับยุติการคุกคาม การดำเนินคดี หรือการใช้มาตรการที่ทำให้ผู้คนหวาดกลัวเพียงเพราะมีความเห็นแตกต่าง

เขายกตัวอย่างว่า แนวทางดังกล่าวอาจประกาศอย่างชัดเจนในลักษณะเดียวกับ นโยบาย 66/2523ที่รัฐเคยใช้ยุติความขัดแย้งกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย โดยสร้างบรรยากาศที่เปิดโอกาสให้ผู้คนสามารถแสดงความคิดเห็นและถกเถียงกันได้อย่างเสรี

"เราสามารถถกเถียงกันได้ แม้จะเห็นต่างหรือโต้แย้งกันอย่างเข้มข้น แต่สิ่งที่ห้ามคือการทำร้ายกัน" ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย กล่าว พร้อมอธิบายว่า การทำร้ายไม่ได้หมายถึงความรุนแรงทางกายภาพเท่านั้น แต่รวมถึงการคุกคาม การสร้างความหวาดกลัว และการปิดกั้นเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น ซึ่งเป็นสิ่งที่ควรยุติ หากต้องการสร้างบรรยากาศที่เอื้อต่อสันติภาพ"

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย กล่าวทิ้งท้ายว่า ความเห็นต่างไม่ใช่อุปสรรคของการอยู่ร่วมกัน หากทุกฝ่ายกล้าที่จะเปิดพื้นที่รับฟังกัน และเลือกใช้การพูดคุยแทนการคุกคามหรือความรุนแรง

“ความต่างและการทะเลาะ ไม่เท่ากับทำร้าย การทำร้ายคือการคุกคามทำให้เกิดความกลัว ตรงนั้นแหละที่ควรจะกำจัด ควรจะยุติ แล้วผมคิดว่า มันจะได้ด้วยการที่กล้า Reaching out”

ข่าว

สรุปข้อต่อสู้ในศาล ก่อนศาลสั่งไต่สวนการตาย ‘เนติพร’ ปมจ่ายยา-ใส่ท่อช่วยหายใจ พลาดหรือไม่

admin666 — Mon, 13 Jul 2026 12:47:12 +0000

สรุปข้อต่อสู้ในศาล ก่อนศาลสั่งไต่สวนการตาย ‘เนติพร’ ปมจ่ายยา-ใส่ท่อช่วยหายใจ พลาดหรือไม่

สรวุฒิ วงศ์ศรานนท์ รายงาน

admin666 Mon, 2026-07-13 - 19:47

หลังจาก ‘บุ้ง’ หรือ เนติพร เสน่ห์สังคมเสียชีวิตในเรือนจำเมื่อ 14 พ.ค.2567 ระหว่างการอดอาหารประท้วง เป็นเวลา 2 ปีที่คดีเข้าสู่กระบวนการไต่สวนการตายในศาลมาตั้งแต่ 20 ส.ค.ปีที่แล้วแต่ก็มีทั้งการเลื่อนเพราะตามพยานมาได้ 2 ครั้งทำให้คดีล่าเข้าสู่ปีนี้ ซึ่งกว่าผลจะออกก็เกือบครบปีพอดีนับตั้งแต่สืบพยานปากแรก

การเสียชีวิตของเนติพรเกิดขึ้นระหว่างที่เธอกำลังอดอาหารเพียงเพื่อเรียกร้อง “สิทธิประกันตัว” ให้แก่นักโทษทางการเมืองและการปฏิรูปกระบวนการยุติธรรม โดยเกิดขึ้นระหว่างถูกคุมขังในทัณฑสถานหญิงกลางหลังจากถูกถอนประกันในคดีข้อหาหมิ่นประมาทกษัตริย์ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 จากการร่วมกิจกรรมทำโพลล์ขบวนเสด็จ ซึ่งเพิ่งมีคำพิพากษยกฟ้องไปเมื่อสัปดาห์ก่อน(6 ก.ค.2569)

ทั้งนี้การเสียชีวิตของเนติพรเป็นกรณีที่จะต้องเข้าสู่ขั้นตอนไต่สวนการตายตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 150 ที่ใช้ในกรณีมีผู้เสียชีวิตที่เกิดขึ้นจากเจ้าหน้าที่หรืออยู่ในการควบคุมตัวของเจ้าหน้าที่ หากผลออกมาว่าเป็นการเสียชีวิตที่เกี่ยวพันกับเจ้าหน้าที่ ถึงจะนำไปสู่การฟ้องร้องต่อศาลเป็นคดีอาญาหรือแพ่งต่อเพื่อให้มีการรับผิดชอบความเสียหายหรือลงโทษเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องต่อไปหลังจากนี้ ซึ่งกระบวนการทางกฎหมายอาจจะยังมีต่อไปหลังผลไต่สวนออก

15 ก.ค.2569 นี้จึงเป็นวันที่ศาลจังหวัดธัญบุรีฟังผลไต่สวนการตาย “บุ้ง เนติพร” หลังการสืบพยานที่มีทั้งของอัยการผู้ร้องขอให้ศาลไต่สวนฯ และฝ่ายญาติผู้เสียชีวิตนำเข้าเสนอข้อมูลต่อศาลเสร็จสิ้นแล้ว หลักฐานที่ปรากฏก็เหมือนจะชี้ให้เห็นถึงสภาพการดูแลรักษาไปจนถึงขั้นตอนกู้ชีพ(CPR) ของทางโรงพยาบาลราชทัณฑ์

อย่างไรก็ตาม แม้ว่า 15 ก.ค.นี้ คดีของเนติพรอาจจะยังไม่สิ้นสุดลง แต่ทางประชาไทได้ติดตามการสืบพยานในการไต่สวนการตายและบันทึกข้อเท็จจริงที่ปรากฏต่อศาลไว้ตลอดการไต่สวนฯ คดีนี้

เริ่มการไต่สวน

20 ส.ค.2568 เป็นการไต่สวนการตายนัดแรกที่ศาลจังหวัดธัญบุรี ซึ่งการไต่สวนพยานในคดีตามกำหนดการเดิมมีต่อเนื่อง 2 วัน 20-21 ส.ค.2568 แต่เหลือเพียงวันเดียวเนื่องจากก่อนเริ่มการไต่สวนอัยการเจ้าของคดีแถลงศาลว่าจะมีพยานมาเบิกความเพียง 2 จาก 5 ปาก เนื่องจากพยานอีก 3 ปากติดภารกิจ

พยานปากแรกคือ ร.ต.ท.อนุสรณ์ เวียงสีมา สภ.คลองหลวงที่ขณะเกิดเหตุเป็นสารวัตรสอบสวนและเป็นผู้รับแจ้งเหตุว่าเนติพรเสียชีวิตภายใต้การควบคุมของเจ้าพนักงานและดำเนินการตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 150 ร่วมทำการชันสูตรพลิกศพร่วมกับอัยการ ฝ่ายปกครองและแพทย์ในวันที่ 14 พ.ค.2567 และเป็นผู้สอบปากคำพยานปากที่ 2 และได้รับทราบรายงานของแพทย์ที่ร่วมชันสูตรพลิกศพที่ระบุว่าการเสียชีวิตของเนติพรเกิดจากการเสียสมดุลเกลือแร่

ส่วนพยานปากที่ 2 คือ นพ.พงศ์ภัค อารียาภินันท์ นายแพทย์ชำนาญการพิเศษ ที่ขณะเกิดเหตุมีตำแหน่ง รักษาราชการแทนผู้อำนวยการทัณฑสถานโรงพยาบาลราชทัณฑ์ เคยร่วมตรวจรักษาพบว่าเนติพรมีภาวะโพแทสเซียมต่ำและเคยจ่ายยาขับปัสสาวะให้เพื่อลดอาการเท้าบวม รวมถึงเขาได้ทราบจากรายงานของแพทย์ที่ทำการรักษาเนติพรว่ามีภาวะ Refeeding Syndrome ซึ่งเป็นสภาวะที่เกิดขึ้นผู้ที่อดอาหารเป็นระยะเวลานานแล้วกลับมาได้รับสารอาหารตามปกติอย่างฉับพลัน และวันที่เนติพรเสียชีวิตเขาได้ร่วมนำตัวไปส่งที่ รพ.ธรรมศาสตร์ฯ ด้วย

นพ.พงศ์ภัค เบิกความโดยสรุปว่า เมื่อวันที่ 14 พ.ค.25687 ซึ่งเป็นวันเกิดเหตุนั้น ตอนประมาณ 7 โมงเช้าเขาได้รับแจ้งจากทางโอเปอเรเตอร์ของทางโรงพยาบาลราชทัณฑ์ว่า เนติพรหมดสติโดยมีแพทย์และพยาบาลกำลังกู้ชีพอยู่มาตั้งแต่ประมาณ 6.30 น. หลังได้ทราบเรื่องเขาจึงเดินทางไปถึงที่เกิดเหตุราว 7.50 น. ได้พบกับพยาบาลและหมอเวรกำลังช่วยกู้ชีพขั้นสูงให้เนติพรอยู่โดยมีการปั๊มหัวใจ (CPR) และฉีดอะดรีนาลีน อย่างไรก็ตามเนติพรไม่ตอบสนองมาตั้งแต่เริ่มการกู้ชีพ

เมื่อเขาไปถึงที่เกิดเหตุได้สอบถามกับแพทย์และพยาบาลว่าติดต่อญาติของเนติพรแล้วหรือยังแต่ได้คำตอบว่าไม่สามารถติดต่อได้จึงได้ติดต่อหาพ่อแม่ของทานตะวัน ตัวตุลานนท์ ซึ่งถูกคุมขังด้วยกันแทน จากนั้นพี่สาวของเนติพรจึงได้ติดต่อกลับมา จึงได้แจ้งเรื่องที่เกิดขึ้นกับพี่สาวของเนติพรและได้กู้ชีพเนติพรมาแล้ว 1.30 ชั่วโมงยังไม่มีการตอบสนองจะให้ดำเนินการอย่างไรต่อจะให้รักษาต่อหรือให้หยุด ซึ่งทางพี่สาวของเนติพรได้บอกว่าให้ส่งตัวไปต่อที่โรงพยาบาลธรรมศาสตร์ฯ เพราะมีประวัติอยู่ที่นั่น จึงได้ดำเนินการส่งตัวให้โรงพยาบาลธรรมศาสตร์ฯ ต่อ

รอง ผอ.ให้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้อะดรีนาลีนว่าใช้เพื่อกระตุ้นระบบประสาทในร่างกายให้กลับมาทำงานซึ่งจะส่งผลต่อไปที่หลอดเลือดและหัวใจให้กลับมาทำงาน

ก่อนเสียชีวิตโพแทสเซียมต่ำกว่าปกติ และเคยไปถึงจุดวิกฤติ

นพ.พงศ์ภัคกล่าวถึงแพทย์เวรที่ทำการดูแลเนติพรได้มาปรึกษากับเขาเกี่ยวกับอาการเท้าบวมของเนติพร และในใบเวชระเบียนผู้ป่วยระบุว่ามีการเจาะเลือด พบว่าค่าไตอยู่ในเกณฑ์ปกติ แต่เกลือแร่ในร่างกายขาดสมดุลโดยค่าโพแทสเซียมที่ 2.6 มิลลิโมล/ลิตร (millimole) น้อยกว่าค่าปกติที่ 3.5 - 5 มิลลิโมล/ลิตร ซึ่งเกิดจากการไม่ทานอาหารและปฏิเสธรับยาเสริม และเมื่อมีการตรวจร่างกายในวันที่ 8 พ.ค.2567 ก็ยังพบว่ามีภาวะโพแทสเซียมต่ำอยู่จึงให้ยาเสริมโพแทสเซียมอีกแต่ก็ยังปฏิเสธ

รอง ผอ.กล่าวต่อว่า ในวันที่ 13 พ.ค.2567 ผลตรวจเลือดของเนติพรมีค่าโพแทสเซียมอยู่ที่ 2.7 มิลลิโมล/ลิตร ยังถือต่ำกว่าปกติอยู่ จึงได้จ่ายยาเสริมโพแทสเซียมและยาขับปัสสาวะให้เพื่อรักษาอาการเท้าบวม แต่เนติพรรับเพียงยาขับปัสสาวะ เขาจึงย้อนดูผลตรวจย้อนหลังว่าที่ผ่านมาเนติพรรับโพแทสเซียมบ้างหรือไม่ก็พบว่าครั้งสุดท้ายที่รับโพแทสเซียมเพิ่มคือวันที่ 11 เม.ย.2567 จากนั้นเนติพรปฏิเสธมาตลอด

จากนั้นในช่วงทนายความถามค้านพยาน นพ.พงศ์ภัค ตอบว่าสำหรับมาตรฐานของโรงพยาบาลเทียบเท่ากับโรงพยาบาลของรัฐโดยทั่วไป สามารถให้การรักษาผู้ป่วยที่ช็อกหมดสติที่ไม่มีสัญญาณชีพได้ เช่นในกรณีของเนติพร และการที่จะส่งผู้ป่วยไปรักษาต่อที่อื่นขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของแพทย์ที่ทำการรักษา

รอง ผอ.กล่าวว่า ทั้งนี้ในกรณีของเนติพรปกติจะมีแพทย์เวรดูแล แต่ตัวเขาเองไม่ได้มีหน้าที่รักษา แต่ก็สามารถรักษาได้และในกรณีของเนติพรเขาก็ร่วมให้การรักษาด้วย

นพ.พงศ์ภัคระบุว่ากลางเดือนมีนาคม 2567 ทางโรงพยาบาลราชทัณฑ์ส่งตัวเนติพรไปโรงพยาบาลธรรมศาสตร์ฯ เนื่องจากเนติพรมีอาการปวดท้อง อ่อนเพลียมาก และไม่รับยา ทางเนติพรแจ้งเอาไว้ว่าถ้าเป็นไปได้ขอให้ส่งตัวไปที่โรงพยาบาลธรรมศาสตร์ฯ จึงส่งไป เมื่ออาการดีขึ้นทางโรงพยาบาลธรรมศาสตรฯ จึงส่งตัวกลับมาที่โรงพยาบาลราชทัณฑ์

หลังจากเนติพรถูกส่งตัวกลับมาที่โรงพยาบาลราชทัณฑ์ พบว่ามีสภาวะ Refeeding Syndrome จากการอดอาหารเป็นเวลานาน แปลว่าเริ่มมีการทานอาหารเป็นระยะแต่เป็นไปได้ว่าสารอาหารบางอย่างกลับเข้าร่างกายไม่ทัน เช่น โพแทสเซียม จะต้องมีนักโภชนาการควบคุมการให้อาหารด้วย

ทั้งนี้ทนายความถามว่าตามผลรายงานการตรวจเลือดของเนติพรตั้งแต่รับตัวกลับมาที่โรงพยาบาลราชทัณฑ์มีภาวะโพแทสเซียมต่ำมาตลอดจนบางครั้งถึงขั้นวิกฤติแล้วใช่หรือไม่? และการมีโพแทสเซียม 2.5 มิลลิโมลส์ถือว่าวิกฤติแล้วหรือไม่?

นพ.พงศ์ภัคตอบว่า โพแทสเซียม 2.5 มิลลิโมลส์ถือว่าวิกฤติ

ทางด้านทนายความจึงถามต่อว่าค่าโพแทสเซียมช่วงวันที่ 12 เม.ย. 22 เม.ย. และ 1 พ.ค. ของเนติพรถือว่าวิกฤติมาตลอดใช่หรือไม่

รอง ผอ. ตอบว่าหลังจากมีการรักษาที่โรงพยาบาลธรรมศาสตร์แล้วส่งตัวกลับมาผลการตรวจโพแทสเซียมก็อยู่ในค่าวิกฤติแต่เมื่อดูอาการภายนอกยังดูปกติดี

นพ.พงศ์ภัคตอบคำถามเรื่องอาการเท้าบวมของเนติพรว่า วันที่ 8 พ.ค.พบว่ามีอาการเท้าบวม แพทย์ของทางโรงพยาบาลจึงจ่ายยาขับปัสสาวะ “ฟุโรเซไมด์(Furosemide)” ยี่ห้อ Lasix เป็นจำนวน 30 เม็ด แต่ตัวเขาเองมาแก้ปริมาณการใช้ยาเหลือเป็น 5 เม็ดโดยให้ทานวันละ 1 เม็ดเป็นเวลา 5 วันเพื่อติดตามดูอาการโดยจะมีการเจาะเลือดตรวจในวันที่ 13 พ.ค.2567

ทนายความจึงได้ถามต่อว่า ทราบใช่หรือไม่ว่ายาขับปัสสาวะชนิดดังกล่าวขับโพแทสเซียมด้วย และหากร่างกายขาดโพแทสเซียมจะมีผลต่อหัวใจ?

รอง ผอ.ตอบว่าทราบเรื่องนี้ แต่กับผู้ป่วยบางคนก็ไม่ได้มีผลขับโพแทสเซียมด้วยจึงต้องมีการติดตามอาการต่อ และการขาดโพแทสเซียมอาจทำให้หัวใจเต้นผิดจังหวะได้

ทนายความจึงได้ถามต่อว่าทำไมจึงไม่ใช้ยาขับปัสสาวะที่ไม่ขับโพแทสเซียมออกมาด้วยอย่าง สไปโรโนแลกโทน (Spironolactone)

นพ.พงศ์ภัคตอบว่าเป็นยาขับปัสสาวะและโดยเปรียบเทียบจะขับโพแทสเซียมน้อยกว่าแต่ยานี้ใช้กับโรคเกี่ยวกับโรคหัวใจเป็นหลัก แต่ไม่ได้มีวัตถุประสงค์ในการลดอาการบวม เนื่องจากกลไกการรักษาเนติพรได้ให้กินอาหารที่มีโซเดียมและน้ำ อีกทั้งจากการตรวจก็พบว่าโพแทสเซียมเพิ่มขึ้นมาแล้วจาก 2.6 มาเป็น 2.7 จึงคิดว่าให้ยาขับปัสสาวะตัวฟุโรเซไมด์ได้เพราะต้องการขับโซเดียมและน้ำออกเพื่อลดอาการบวมและได้คำนึงถึงเรื่องโพแทสเซียมจึงต้องมีการติดตาม และได้ให้มีนักโภชนาการให้คำปรึกษากับเนติพรด้วย แต่เขาไม่ทราบว่าผลการให้คำปรึกษาเป็นอย่างไร แต่เท่าที่ทราบคือผู้ป่วยไม่ได้ปฏิบัติตาม

ทนายความถามต่อในประเด็นเกี่ยวกับกล้องวงจรปิดในที่เกิดเหตุและถามเรื่องเวลาที่เนติพรช็อกและไม่มีสัญญาณชีพตั้งแต่ 6.12 แล้วหรือไม่

นพ.พงศ์ภัคตอบเรื่องนี้ว่าเขาได้ดูภาพกล้องวงจรปิดจากห้องจอ ส่วนเรื่องเนติพรยังมีสัญญาณชีพตอนที่เนติพรยังอยู่ในห้องขังพยาบาลยังจับชีพจรยังพบสัญญาณชีพอยู่แต่เมื่อนำตัวมาถึงห้องพยาบาลไม่มีสัญญาณชีพคือ ไม่มีชีพจร หัวใจไม่เต้น และไม่หายใจ จึงทำ CPR และปั๊มลมเข้าปอดทางหลอดลม

จากนั้นการพิจารณาคดีก็ทิ้งช่วงมาเกือบ 2 เดือนจึงกลับมาเริ่มสืบพยานต่ออีกครั้งในวันที่ 8 ต.ค.2568 โดยนัดนี้เป็นแพทย์โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ 2 คน

ตอนถึงรพ.ธรรมศาสตร์ท่อช่วยหายใจไม่เข้าปอด โคม่าแล้ว

ผศ.นพ.อาทิตย์ บุญยรางกูร รองผู้อำนวยการฝ่ายบริการสุขภาพ โรงพยาบาลธรรมศาสตร์ฯ ซึ่งเป็นพยานที่อยู่รับตัวเนติพรที่ถูกส่งมาจากโรงพยาบาลราชทัณฑ์เมื่อวันที่ 14 พ.ค.2567 โดยได้รับการประสานการส่งตัวมาตอน 8.30 น.

รอง ผอ. ระบุว่าตอนแรกรับตัวเนติพรเวลา 9.30 น. เธอไม่รู้สึกตัว ไม่พบสัญญาณชีพแล้ว และไม่พบตั้งแต่ก่อนมาถึง รพ.ธรรมศาสตร์ฯ แพทย์ห้องฉุกเฉินจึงได้ทำการกู้ชีพด้วยการทำ CPR (ปั๊มหัวใจ) มีการใส่ท่อช่วยหายใจ ทำการปั๊มหัวใจและให้ยากระตุ้นหัวใจด้วย โดยระหว่างที่ทำการกู้ชีพก็ได้พูดคุยกับญาติของเนติพรเป็นระยะให้ทราบว่าคนไข้ไม่ตอบสนองต่อการกู้ชีพ ซึ่งทางญาติของเนติพรขอให้ทางแพทย์รอแม่ของเนติพรมาเป็นคนตัดสินใจเรื่องการหยุดช่วยเหลือ

นพ.อาทิตย์ระบุว่าทราบจากข่าวและจากที่เนติพรเคยมารับการรักษาที่ รพ.ธรรมศาสตร์ช่วง 8 มี.ค.-4 เม.ย.2567 ตามที่ รพ.ราชทัณฑ์ ส่งตัวมาให้รักษาอาการป่วยจากการอดอาหาร

รอง ผอ. กล่าวถึงบันทึกการรักษาของแพทย์ห้องฉุกเฉินทำไว้ในวันเกิดเหตุว่า ตามที่แพทย์ห้องฉุกเฉินระบุไว้ในบันทึก หลังจากรับตัวเนติพรเมื่อเวลา 9.30 น.เรียกแล้วไม่รู้สึกตัว หัวใจหยุดเต้น จึงมีการปรึกษากันว่าอาจเกิดเลือดไหลในสมองเล็กน้อยจึงจะทำการเอ็กซเรย์สมองตอน 10.16 น. แม้ว่าตามบันทึกส่งตัวจากทาง รพ.ราชทัณฑ์จะระบุว่าเมื่อ 7.00 น. ทำการ CT Scan แล้วยังไม่พบเลือดออกในสมอง

นอกจากนั้นในบันทึกของแพทย์ห้องฉุกเฉินมีระบุว่าให้ทำ CPR ต่อไปหลังจากทำมา 1 ชั่วโมงแล้ว และส่วนที่ระบุว่าเนติพรหัวใจหยุดเต้นตอน 6 โมงกว่านั้นเป็นการลงบันทึกตามข้อมูลในบันทึกของ รพ.ราชทัณฑ์

ทางแพทย์ห้องฉุกเฉินมีการระบุข้อเสนอแนะไว้ในบันทึกด้วยว่า ภาวะหัวใจหยุดเต้นน่าจะไม่เกี่ยวกับระบบประสาทและขอให้มีการปรึกษากับแพทย์นิติเวชเพื่อทำการชันสูตรพลิกศพหาสาเหตุการเสียชีวิตต่อไป โดยในบันทึกมีการระบุถึงภาวะขาดสารอาหารและโพแทสเซียมต่ำ โดยถูกส่งมาจาก รพ.ราชทัณฑ์ในภาวะหัวใจหยุดเต้น ทางห้องฉุกเฉินประเมินแล้วว่าไม่พบสัญญาณชีพจึงได้ทำ CPR พบว่าท่อช่วยหายใจ “อยู่ใน” ตำแหน่งไม่เหมาะสมลมไม่เข้าปอด แต่ไม่ทราบว่าอยู่ในตำแหน่งดังกล่าวมาตั้งแต่ รพ.ราชทัณฑ์หรือว่าหลุดภายหลัง จึงทำการถอดและใส่เข้าไปใหม่ให้เข้าหลอดลม

นพ.อาทิตย์ระบุว่า ทางแพทย์ห้องฉุกเฉินได้ทำการตรวจสอบการรู้สึกตัว พบว่าตาไม่ขยับและม่านตาขยาย 5 มิลลิเมตร ไม่รู้สึกตัว แต่ไม่สามารถบอกได้ว่าเสียชีวิตหรือยัง ให้ทำการช่วยเหลือต่อ จนกระทั่ง 11.22 น.จึงให้หยุดการช่วยเหลือหลังจากได้ปรึกษากับทางแม่และพี่สาวของเนติพรแล้วว่าเนติพรไม่ตอบสนองต่อการช่วยชีวิต

รอง ผอ. ระบุว่าระหว่างการช่วยเหลือ ค่าสารต่างๆ ผิดปกติหลายอย่าง จึงทำการช่วยชีวิตโดยทำให้ค่าที่ผิดปกติเหล่านั้นกลับสู่ภาวะปกติ อย่างไรก็ตามไม่รู้ว่าค่าตับที่สูงผิดปกตินั้นเป็นมาตั้งแต่ก่อนหรือมาสูงขึ้นตอนให้ความช่วยเหลือ ซึ่งเป็นไปได้ว่าอาจจะสูงมาก่อนแล้วหรือเพิ่มขึ้นตอนหลังจากหัวใจหยุดเต้นแล้วโดยเรื่องนี้เขาไม่มีความเชี่ยวชาญจึงต้องไปถามจากผู้เชี่ยวชาญรวมถึงเรื่องเกี่ยวกับหัวใจด้วย

นอกจากนั้นเนติพรยังมีค่าสารโซเดียม โพแทสเซียม และไบคาร์บอเนตที่ต่ำ เลือดมีสภาวะเป็นกรดสูงเนื่องจากเลือดขาดออกซิเจน และมีสภาวะเลือดไม่แข็งตัว

หลังจากนั้นเป็นช่วงทนายความของญาติผู้เสียชีวิตถาม นพ.อาทิตย์ในประเด็นเกี่ยวกับสภาพของเนติพรก่อนถูกส่งตัวมาที่ รพ.ธรรมศาสตร์ และความผิดปกติของค่าสารในร่างกาย

นพ.อาทิตย์ตอบเรื่องสภาพของท่อช่วยหายใจที่อยู่ในตำแหน่งไม่เหมาะสมว่า ตอนที่เนติพรถูกส่งตัวมาถึงไม่มีสัญญาณชีพแล้วและท่อช่วยหายใจอยู่ในตำแหน่งที่ไม่ถูกต้องจึงใส่ท่อใหม่อีกครั้งเข้าไปในหลอดลมลึก 7.5 ซม. เนื่องจากพบว่าเมื่อบีบลมเข้าไปแล้วปอดไม่ขยับและได้ยินเสียงที่ลิ้นปี่ซึ่งเป็นตำแหน่งของกระเพาะทำให้รู้ว่าท่ออยู่ในหลอดอาหาร แต่ไม่รู้ว่าตอนใส่ถูกใส่มาอย่างไร แต่ปกติต้องใส่ให้เข้าหลอดลม อย่างไรก็ตามเขาไม่ทราบว่าเกิดจากการใส่ผิดหรือว่าท่อช่วยหายใจเคลื่อนหลุดจากตำแหน่ง ซึ่งอาจเกิดขึ้นได้ขณะให้ความช่วยเหลือระหว่างเดินทางด้วย

รอง ผอ.ตอบคำถามทนายต่อว่า การใส่แล้วอยู่ในตำแหน่งที่ไม่เหมาะสมจะส่งผลต่อการช่วยเหลือเพียงใด ขึ้นอยู่กับอยู่ในตำแหน่งนั้นนานแล้วหรือไม่ถ้าใส่มานานแล้วก็มีผลต่อการช่วยเหลือ ซึ่งการช่วยให้หายใจต้องทำภายใน 4 นาทีหากนานกว่านั้นก็จะมีผลต่อการกู้ชีพและหากสมองขาดออกซิเจนเกินกว่านั้นจะทำให้เกิดภาวะสมองตายได้

นพ.อาทิตย์ตอบอธิบายเพิ่มเรื่องม่านตาขยายว่าที่ขยายไป 5 มม. นั้นก็ถือว่าอาการโคม่าแล้วเนื่องจากอาจมีภาวะสมองตาย

ส่วนค่าสารต่างๆ ในร่างกายก็มีความเป็นไปได้ที่จะเกิดความเปลี่ยนแปลงหลังหัวใจหยุดเต้นทำให้การตรวจวัดไม่แน่นอน

ทนายความถึงเรื่องการฟังเสียงลมในปอดผู้ที่ให้ความช่วยเหลือจะต้องคอยฟังใช่หรือไม่ นพ.อาทิตย์ระบุว่าต้องสังเกตว่าปอดมีการขยับหรือไม่และฟังเสียงเป็นระยะ คือตั้งแต่ตอนใส่ท่อช่วยหายใจว่าใส่แล้วปอดเคลื่อนไหวดีหรือไม่ และจะฟังทุกครั้งที่มีการส่งตัวต่อเพราะมีความเป็นไปได้ที่ท่ออาจจะเคลื่อนระหว่างการย้ายตัว และและจะมีการฟังเสียงเมื่อเห็นความผิดปกติเช่น ปอดไม่ขยับ

ขาดสมดุลเกลือแร่และหัวใจโต พบกระดูกหักจากการปั๊มหัวใจแต่ไม่มีเลือดออก

ผศ.นพ.อภินันท์ ตั้งเสริมกิจสกุล แพทย์นิติเวช รพ.ธรรมศาสตร์ เบิกความถึงเรื่องการชันสูตรศพเนติพรพบว่า

หัวใจ - พบว่ามีภาวะหัวใจโตกว่าปกติเพราะหลอดเลือดแดงในหัวใจตีบทั้ง 3 เส้น ซึ่งเป็นภาวะที่เกิดขึ้นได้จากหลายปัจจัยทั้งอายุ ภาวะอ้วน ความดันโลหิตสูง สูบบุหรี่ เป็นต้น

ช่วงอก - พบกระดูกช่องอกหัก เป็นผลจากการกดหน้าอกเพื่อทำ CPR ซึ่งพบได้บ่อยเป็นปกติแม้จะไม่ได้เกิดขึ้นทุกกรณี

แพทย์นิติเวชระบุว่าก่อนทำการชันสูตรเขาได้ทราบว่าเนติพรอดอาหารมาก่อน จึงได้ทำการผ่านกระเพาะและทางเดินอาหารส่วนล่าง ไม่พบอาหารอยู่ในทางเดินอาหาร จากนั้นได้นำเนื้อเยื่อตับไปตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์ และย้อมเนื้อเยื่อเพื่อตรวจหาไกลโคเจน พบว่ามีไกลโคเจนอยู่น้อยแสดงว่าผู้ป่วยได้ใช้แหล่งพลังงานสะสมเนื่องจากได้รับอาหารที่มีสารอาหารและพลังงานไม่เพียงพอ

นพ.อภินันท์ กล่าวถึงข้อสรุปผลการตรวจของเขาว่าที่เขียนว่าการเสียชีวิตเกิดจากการเสียสมดุลเกลือแร่ในเลือดและภาวะหัวใจโตร่วมกันนั้น เนื่องจากการอดอาหารทำให้ร่างกายเกิดภาวะเสียสมดุลจากเกลือแร่และภาวะหัวใจโตก็ทำให้เกิดความเสี่ยงการทำงานของหัวใจล้มเหลวด้วย

ช่วงทนายความถาม แพทย์นิติเวชระบุว่า เรื่องกระดูกซี่โครงหักเพราะเกิดจากการปั้มหน้าอกนั้นเพราะตำแหน่งที่หักเป็นจุดที่เจอได้บ่อยจากการกดหน้าอกและจุดที่หักไม่มีเลือดออกทำให้รู้ว่าเกิดการปั๊มหัวใจหลังจากไม่มีสัญญาณชีพแล้ว เพราะถ้าเป็นการถูกทำร้ายร่างกายขณะยังมีชีวิตจะมีเลือดออก

ส่วนทางทางทนายความของญาติผู้เสียชีวิตยังได้เชิญพยานมา 3 ปากมาเบิกความเพิ่มเติ่ม โดย ได้แก่ อดีตแพทย์ด้านรังสีของโรงพยาบาลราชทัณฑ์ที่ได้ตรวจสอบฟิล์มเอ็กซเรย์ของเนติพรวันที่เสียชีวิต สุภัทร ฮาสุวรรณกิจ อดีตผู้อำนวยการโรงพยาบาลสะบ้าย้อยปัจจุบันเป็นข้าราชการบำนาญ และ ผศ.นพ.สมิทธิ์ ศรีสนธิ์ แพทย์สาขานิติเวชวิทยาภาควิชาพยาธิวิทยา คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล กรรมการแพทยสภา และนายกสมาคมแพทย์นิติเวชแห่งประเทศไทย

หมอเวรยืนยันว่าใส่ท่อถูก มีเสียงลมในปอดระหว่าง CPR

แพทย์ของโรงพยาบาลราชทัณฑ์และเป็นแพทย์เวรจึงเกี่ยวข้องในฐานะผู้ทำการกู้ชีพเนติพรในวันเกิดเหตุเล่าว่า เมื่อวันที่ 14 พ.ค.2567 เวลาประมาณ 6.30 น.ขณะอยู่ในห้องพักแพทย์เวรภายใน รพ.ราชทัณฑ์ ได้รับโทรศัพท์แจ้งจากพยาบาล ว่ามีผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นจึงรีบไปจุดเกิดเหตุ ซึ่งมีผู้ช่วยปฐมพยาบาลอยู่ และถูกเอาไปห้องฉุกเฉิน

ตอนแพทย์เวรไปถึงพบว่ามีเจ้าหน้าที่พยาบาลกำลังปั๊มหัวใจอยู่แล้ว และแพทย์เวรได้ทำการตรวจเนติพรพบว่าไม่มีสติ ไม่มีชีพจร และไม่หายใจแล้วจึงเริ่มทำการกู้ชีพหรือ CPR เปิดเส้นเลือดดำให้อะดรีนาลีนเพื่อกระตุ้นหัวใจแล้วใส่ท่อช่วยหายใจ จากนั้นทำการกระตุ้นหัวใจแต่ไม่มีการตอบสนอง คลื่นหัวใจไม่ได้เปลี่ยนกลับมามีสัญญาณชีพ โดยกระบวนการทั้งหมดนี้ทำอยู่ 1 ชั่วโมง 30 นาที

ทั้งนี้แพทย์เวรบอกว่ากระบวนการกู้ชีพดำเนินไปเรื่อยๆ แต่ถ้าทำถึงประมาณ 30 - 40 นาที แล้วก็มีโอกาสที่จะทำให้กลับมามีชีวิตได้น้อย จนกระทั่งผู้อำนวยการ รพ.ราชทัณฑ์เข้ามารับช่วงต่อตอน 7.50น. หลังจากนั้นแพทย์เวรรายนี้ไม่ทราบแล้วว่าผู้อำนวยการดำเนินการอะไรต่อ

แพทย์เวรอธิบายผลค่าต่างๆ จากห้อง Lab ณ วันเกิดเหตุว่านอกจากพบว่าค่าเม็ดเลือดขาวสูงเล็กน้อย โซเดียมสูงเล็กน้อย ค่าตับบ่งชี้ว่ามีภาวะตับอักเสบ ซึ่งภาวะเหล่านี้เกิดขึ้นได้หลังจากหัวใจหยุดเต้นและเลือดไปเลี้ยงไม่ทำให้เซลล์ตับตายทำให้ค่าตับสูงได้

ส่วนกระบวนการขั้นตอนตามเวชระเบียน แพทย์เวรระบุว่าเริ่มทำ CPR ตอน 6.23 น. มีการใส่ท่อหายใจเส้นผ่านศูนย์กลางขนาด 8 มม. ยาว 22 มม. มีการให้อะดรีนาลีนปริมาณ 1 amp ทุก 3 นาที สารละลายน้ำตาล 1 amp ทันที และเอ็กซเรย์สมองหลังเกิดอาการแล้ว 1 ชั่วโมง

อย่างไรก็ตามแพทย์เวรรายนี้เบิกความตอบทนายความด้วยว่า ก่อนเกิดเหตุนานกว่า 1 เดือนเคยได้พบกับเนติพรมาก่อน เนื่องจากเนติพรมาพบด้วยอาการปวดท้อง ซึ่งน่าจะเป็นโรคกระเพาะจึงรู้ว่าเนติพรอดอาหาร แต่ก็ไม่เคยรู้มาก่อนว่าเนติพรเคยไปรักษาที่โรงพยาบาลธรรมศาสตร์มาก่อน

ทั้งนี้ทนายความได้ถามแพทย์เวรรายนี้ถึงกระบวนการกู้ชีพโดยแสดงภาพกล้องวงจรปิดได้เข้าไปในห้อง ICU ตอน 6.28 น. และตอน 6.34 น. ก็ยังไม่ได้ใส่ท่อช่วยหายใจ และเริ่มภาพของท้องเนติพรนั้นป่องขึ้นมากว่าปกติหรือไม่

ประเด็นนี้แพทย์เวรตอบว่าเข้าไป ICU ในเวลาตามภาพจริง แต่เรื่องยังไม่ใส่ท่อช่วยหายใจนั้น เธอไม่เห็นตัวท่อแต่น่าจะมีการใส่แล้ว แต่ในช่วงเวลาประมาณ 6.29-6.34 น.นั้นยังไม่พบว่าท้องของเนติพรป่องกว่าปกติจนภาพช่วงเวลา 7.00 น.ที่ป่องกว่าภาพในเวลาก่อนหน้า

นอกจากนั้นเมื่อทนายความถามเกี่ยวกับผลรายงานการเอ็กซเรย์ตำแหน่งท่อช่วยใจที่ใส่เข้าไปในตัวเนติพร แพทย์เวรระบุว่าไม่ได้เห็นผลเนื่องจากเอ็กซเรย์แล้วผลไม่ได้ออกมาทันที แต่ดูแค่ฟิล์มจากในห้องเอ็กซเรย์เท่านั้นเนื่องจากกำลังทำ CPR อยู่ ซึ่งเห็นว่าท่อช่วยหายใจอยู่ในตำแหน่งลึกลงในหลอดลมแล้วในตำแหน่งที่ถูกต้อง ปอดมีลักษณะเป็นฝ้าทั้ง 2 ข้าง ซึ่งอาจจะเป็นเลือดที่มาจากการปั๊มหัวใจ นอกจากนั้นตอนใส่ท่อก็ได้มีการฟังเสียงลมในกระเพาะแล้วแต่ไม่มีลม และเมื่อฟังเสียงลมในปอดก็พบว่ามีลมเข้าปอดทั้ง 2 ข้าง รวมถึงมีการตรวจออกซิเจนก็พบว่ามีเกือบ 100% ถ้าใส่ท่อช่วยหายใจไม่ถูกก็จะไม่มีทางที่มีค่าออกซิเจนในเลือดสูงขนาดนี้

อย่างไรก็ตามแพทย์เวรก็ตอบทนายความด้วยว่าที่ท้องของเนติพรป่องอาจเกิดได้จากระหว่างการปั๊มหัวใจกดไปที่หน้าอกแล้วจะทำให้ลำไส้ขยับไปทำให้ท้องป่อง หรืออาจเกิดจากภาวะโพแทสเซียมต่ำจากการอดอาหารก็อาจทำให้เกิดลำไส้อืดพองได้ แม้ว่าอาการท้องป่องอาจเกิดจากการใส่ท่อช่วยหายใจเข้าไปในหลอดอาหาร แต่เมื่อฟังเสียงลมในท้องแล้วไม่มีเสียง

อย่างไรก็ตามแพทย์เวรตอบเรื่องการใส่ท่อช่วยหายใจว่า จำไม่ได้ว่ามีการใส่ท่อช่วยหายใจใหม่อีกครั้งหรือไม่ แต่จำได้ว่าใส่แล้วมีการขยับท่อทำให้ได้ยินเสียงลมจากปอด

ส่วนเรื่องสารที่ให้เนติพรระหว่างการทำ CPR นั้นแพทย์เวรระบุว่ามีการให้กลูโคส น้ำเกลือ แต่ไม่ได้ให้โพแทสเซียมเพราะระหว่างทำ CPR ไม่สามารถให้ได้ นอกจากนั้นเมื่อมีการส่องไฟเข้าไปที่ตาเพื่อดูการตอบสนองนั้นก็พบว่าตาตอบสนองเล็กน้อยซึ่งการส่องไฟก็เพื่อเช็คว่าสมองยังตอบสนองหรือไม่

ท่อช่วยหายใจไม่เข้าหลอดลมแต่เข้าหลอดอาหาร

อดีตแพทย์รังสีในเรือนจำราชทัณฑ์ทำหน้าที่อ่านผลฟิล์มเอ็กซเรย์ โดยในวันเกิดเหตุเป็นผู้อ่านและทำบันทึกรายงานผลการตรวจฟิล์มเอ็กซเรย์ปอดของเนติพรหลังจากแพทย์พยายามกู้ชีพในเช้าวันที่ 14 พ.ค. โดยแพทย์ได้เอกซเรย์ตอน 6.50 น. ก่อนส่งฟิล์มมาทางระบบของโรงพยาบาลให้เธอตรวจตอน 9 โมงเช้าวันเดียวกันหลังได้รับมอบหมายให้อ่านผลตามขั้นตอนหลังจากทำ CPR จะมีการตรวจเช็คว่าการใส่ท่อเครื่องช่วยหายใจนั้นเข้าไปในหลอดลมหรือไม่

แพทย์รังสีรายนี้ได้ให้ข้อมูลการอ่านผลว่า พบว่าปอดของเนติพรแฟ่บ แต่พบว่ามีลมอยู่ในกระเพาะอาหาร ซึ่งมีรายละเอียดดังนี้

ท่อช่วยหายใจอยู่ในตำแหน่งที่เคลื่อนไปทางด้านซ้าย ซึ่งอาจจะเป็นตำแหน่งที่ไม่เหมาะสมเพราะปกติต้องอยู่ในหลอดลม ซึ่งเธอคิดว่าท่อน่าจะไม่ได้อยู่ในหลอดลม และการเคลื่อนไปตำแหน่งทางซ้ายนั้นในคนทั่วไปก็คือเป็นหลอดอาหาร แต่กรณีนี่ของเนติพรไม่สามารถบอกได้ชัดเจนเพราะภาพฟิล์มที่ปรากฏเห็นได้ไม่ชัดเจนนัก
ปริมาตรของปอดลดลงทั้งสองข้าง แต่ยังไม่สามารถบอกได้ว่ามีอาการปอดแฟ่บหรือไม่ ซึ่งสภาพดังกล่าวเกิดได้หลายสาเหตุจาก
- ไม่มีอากาศในปอด ถ้ามีภาพปอดบนฟิล์มจะต้องเป็นสีดำๆ แต่สภาพที่เธอเห็นปอดของเนติพรเป็นสีขาวซึ่งบอกไม่ได้ว่าเกิดขึ้นตอนใส่ท่อหรือไม่ แต่บอกได้ว่าขณะที่เอ็กซเรย์ปอดของเนติพรไม่ฟูเต็มที่เพราะอาจจะเพราะอากาศไม่พอในปอดหรือเกิดจากโรคก็ได้ ซึ่งจะต้องทำการตรวจเพิ่มเติม
นอกจากสภาพปอดแล้ว เธอยังกล่าวถึงสภาพของกระเพาะอาหารของเนติพรขณะเอ็กซเรย์ด้วยว่า ภาพที่ปรากฏคือ กระเพาะอาหารขยายมากมีลมอยู่ภายใน ซึ่งเป็นภาวะที่ผิดปกติเพราะขยายมากเกินไปและมีลมอยู่ภายใน ซึ่งอาจเกิดได้จากหลายสาเหตุ

ทั้งนี้แพทย์รังสีรายนี้ก็ตอบด้วยว่า หากท่อของเครื่องช่วยหายใจขณะทำ CPR เข้าไปทางหลอดอาหารจะทำให้ลมเข้าไปในกระเพาะ และการทำ CPR จะต้องมีการตรวจสอบด้วยว่าท่อของเครื่องช่วยหายใจนั้นเข้าไปในหลอดลมหรือไม่ เพราะการใส่ท่ออาจจะใส่แล้วไม่เข้าไปในหลอดลมหรือใส่เข้าไปแล้วหลุดออกมาได้และการใส่ท่อไม่เข้าก็เป็นเหตุการณ์ที่เจอได้บ่อย จนทำให้ต้องใส่เข้าไปใหม่กันหลายรอบ แต่ตอนที่มีการเอ็กซเรย์กันตอน 6.50 น. นั้นเธอคิดว่าท่อน่าจะไม่เข้าไปในหลอดลม

ทั้งนี้ แพทย์รังสีบอกว่าหลังจาก 6.50 น. แล้วมีการใส่ท่อให้เนติพรใหม่อีกครั้งหรือไม่อย่างไร

ยาที่ รพ.ราชทัณฑ์จ่ายขับโพแทสเซียมทั้งที่โพแทสเซียมในร่างกายน้อยอยู่แล้ว

นพ.สุภัทร ฮาสุวรรณกิจ ได้ทำคำให้การส่งต่อศาล โดยเป็นความเห็นทางการแพทย์จากการอ่านเอกสารหลักฐานการรักษาของทางโรงพยาบาลราชทัณฑ์ตั้งแต่การดูแลช่วงที่เนติพรอดอาหารประท้วงจนถึงกระบวนการกู้ชีพในวันที่เธอเสียชีวิต

นพ.สุภัทรระบุว่าเบื้องต้นในบันทึกของโรงพยาบาลราชทัณฑ์เองได้บันทึกช่วงที่เนติพรทำกิจกรรมอดอาหาร

เอกสารนั้นระบุถึงสภาพจิตใจของเนติพรว่า ไม่พบภาวะซึมเศร้าไม่มีแนวโน้มฆ่าตัวตาย ไม่มีอาการทางจิตเวชใดๆ และเนติพรเองก็ได้ให้เหตุผลของการอดอาหารไว้ว่าทำเพื่อเรียกการประกันตัวทั้งของตนเองและนักโทษการเมืองโดยไม่ได้มีเจตนาที่จะทำร้ายตนเองหรือฆ่าตัวตายให้ถึงแก่ชีวิตและไม่แน่ใจว่าจะยุติการเรียกร้องเมื่อใด แม้จะรู้ว่าไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะสำเร็จ ไม่ได้น้อยใจที่ถูกดำเนินคดี แม้จะเสียดายเวลาและอยากกลับไปอยู่กับครอบครัวก็ตาม และหากได้รับการปล่อยตัวก็จะไม่เข้าร่วมเคลื่อนไหวทางการเมืองแล้ว
พบว่าทางโรงพยาบาลราชทัณฑ์จ่ายยาขับปัสสาวะชนิดที่ขับโพแทสเซียมเพื่อลดอาการบวมของเท้า ประเด็นนี้ นพ.สุภัทรระบุว่าในเอกสารของทางโรงพยาบาลราชทัณฑ์นั้นทำให้เห็นว่า อาการบวมของเท้าน่าจะเกิดจากภาวะจากโรคทางหัวใจและโรคที่เกิดจากขาดสารอาหาร เพราะพบว่าภาวะไตและตับนั้นปกติหรือมีค่าสูงกว่าค่าปกติไม่มาก

นพ.สุภัทรระบุว่า จากประเด็นเรื่องการจ่ายยาขับปัสสาวะเพื่อลดอาการเท้าบวมนี้ จากบันทึกพบว่าแพทย์ของทางโรงพยาบาลราชทัณฑ์ได้จ่ายยาที่ชื่อ Lasix ขนาด 40 มิลลิกรัม(มก.) ให้กินวันละ 1 เม็ด ซึ่งเป็นยาขับเกลือแร่ออกจากกระแสเลือดเพื่อลดอาการบวม

แต่ยา Lasix เป็นยาที่ขับทั้งโซเดียมและยังขับโพแทสเซียมออกมาด้วย
เนติพรมีภาวะโพแทสเซียมต่ำอยู่จึงไม่ควรใช้ยาขับโพแทสเซียมออกมาด้วย
ในมาตรฐานการดูแลทางการแพทย์ สามารถจ่ายยาขับบปัสสาวะตัวอื่นที่จะไม่ขับโพแทสเซียมออกมาด้วยได้ เช่น ยา Spironolactone ซึ่งให้ผลขับโซเดียมโดยไม่ขับโพแทสเซียม และยาตัวนี้ก็อยู่ในบัญชียาหลักแห่งชาติที่ทุกโรงพยาบาลจะมีใช้เพราะมีในบัญชียาของโรงพยาบาลอยู่แล้ว

ประเด็นการจ่ายยานี้ นพ.สุภัทรอธิบายประกอบสภาพร่างกายของเนติพรในบันทึกการรักษาของโรงพยาบาลราชทัณฑ์ตั้งแต่วันที่ 8 พ.ค.2567 ก่อนที่เนติพรจะเสียชีวิตราว 6 วัน ว่า

เนติพรมีอาการเท้าบวม โดยพบว่ามีค่าโพแทสเซียมในเลือดต่ำอยู่ที่ประมาณ 2.6 มิลลิโมล/ลิตร (ค่าปกติอยู่ที่ 3.5-5.0 มิลลิโมล/ลิตร) แต่ทางโรงพยาบาลราชทัณฑ์จ่ายยา Lasix ที่มีผลขับโพแทสเซียมร่วมด้วยโดยสั่งจ่ายให้กินวันละ 1 เม็ดนาน 30 วัน แต่มีการแก้ไขทีหลังโดยแพทย์อีกคนให้เหลือกินวันละ 1 เม็ดนาน 5 วันแทน พร้อมกับสั่งเจาะเลือดเพื่อติดตามผลในวันที่ 13 พ.ค.2567
จากนั้นวันที่ 13 พ.ค. หรือ 1 วันก่อนเนติพรเสียชีวิต เมื่อทำการตรวจติดตามผลพบว่าค่าโพแทสเซียมในเลือดยังต่ำอยู่ที่ 2.7 มิลลิโมล/ลิตร และเนื่องจากยาหมดตามกำหนด 5 วัน แพทย์ได้สั่งจ่ายยา Lasix ให้เนติพรต่ออีกโดยให้กินวันละ 1 เม็ดนาน 3 วัน และสั่งเจาะเลือดติดตามผลในวันที่ 17 พ.ค.2567
- อย่างไรก็ตามในบันทึกของวันที่ 13 นี้ มีการระบุว่าพบภาวะโพแทสเซียมต่ำแต่ผู้ป่วยปฏิเสธการรักษาและการปรับโภชนาการ อีกทั้งยังให้ปรึกษานักโภชนาการเพื่อปรับระดับสารอาหารให้เหมาะสม แต่ก็ไม่พบว่ามีบันทึกจากนักโภชนาการในเวชระเบียน

นพ.สุภัทรระบุว่า หากระดับโพแทสเซียมต่ำกว่า 3 มิลลิโมล/ลิตรแล้วจะเป็นภาวะที่เริ่มส่งผลต่อหัวใจให้เกิดภาวะเต้นผิดจังวะ และถ้าโพแทสเซียมลดลงเหลืออยู่ในช่วง 2.5-2.9 มิลลิโมล/ลิตรแล้วถือว่าเป็นภาวะที่ต้องเฝ้าระวังเข้มงวด เพราะส่งผลต่อการเต้นของหัวใจเต้นผิดจังหวะได้ และหากต่ำกว่า 2.5 มิลลิโมล/ลิตรลงไป จะส่งผลต่อให้หัวใจเกิดการเต้นผิดจังหวะรุนแรงจนเกิดภาวะหัวใจหยุดเต้นได้

ดังนั้น นพ.สุภัทรจึงเห็นว่าการจ่ายยา Lasix ในภาวะที่เนติพรมีโพแทสเซียมอยู่ในระดับต่ำมากที่ประมาณ 2.6-2.7 มิลลิโมล/ลิตรนั้น ทำให้ลดเหลือน้อยลงไปอีก เขาจึงเชื่อว่านี่คือสาเหตุสำคัญที่ทำให้เนติพรเกิดภาวะหัวใจหยุดเต้นกะทันหัน และจากเวชระเบียนของทางโรงพยาบาลราชทัณฑ์ก็ไม่พบสาเหตุอื่นที่จะทำให้เนติพรเกิดภาวะหัวใจหยุดเต้นกะทันหัน

ทำ CPR ช้ากว่ามาตรฐาน รพ.ทั่วไป ใส่ท่อช่วยหายใจไม่เข้าปอด

ประเด็นต่อมาคือการช่วยเหลือกู้ชีพของทาง รพ.ราชทัณฑ์ในวันเกิดเหตุ นพ.สุภัทรชี้ว่าทาง รพ.ราชทัณฑ์ไม่มีความพร้อมในเรื่องนี้ เนื่องจากพบว่าการเริ่มกู้ชีพด้วยการทำ CPR ของโรงพยาบาลราชทัณฑ์นั้นเริ่มทำหลังเกิดอาการแล้ว 8 นาทีโดยไม่ได้ใช้เครื่องช่วยหายใจและอีก 20 นาทีต่อมาจึงมีเครื่องช่วยหายใจ ซึ่งช้ากว่ามาตรฐานในโรงพยาบาลทั่วไปที่ทำได้เต็มรูปแบบคือ CPR โดยมีเครื่องช่วยหายใจใน 4 นาที

นพ.สุภัทรระบุว่าตามเอกสารของทางโรงพยาบาลราชทัณฑ์พบว่า ตั้งแต่เนติพรเริ่มเป็นลม ชักเกร็ง หมดสติตั้งแต่ 6.15 น. แต่ใช้เวลาถึง 6 นาทีจึงมีพยาบาลเข้ามาประเมินอาการและเริ่มปั๊มหัวใจตอนเวลา 6.23 น.หรือผ่านไปแล้ว 8 นาที และมีเครื่องช่วยหายใจเข้ามาใส่ให้เนติพรตอน 6.35 น.หรือ 20 นาทีหลังจากมีภาวะเกร็งไม่รู้สึกตัว หลังจากนั้นเวลา 7.00 น. พบกว่าม่านตาของเนติพรขยาย 5 มม.และไม่มีการตอบสนองต่อแสงซึ่งหมายถึงสมองขาดออกซิเจนอย่างมากและอาจอยู่ในภาวะสมองตายแล้ว

นอกจากนั้น เขายังชี้ให้เห็นว่าการใส่ท่อช่วยหายใจ ยังมีการใส่ผิดช่องด้วย โดยใส่ผิดเข้าไปในหลอดอาหารแทน โดยดูจากภาพกล้องวงจรปิดหลังจาก CPR ผ่านไป 15-20 นาที ท้องของเนติพรป่องขึ้นมากเหมือนเกิดการบีบลมเพื่อให้ออกซิเจนแล้วเข้าช่องท้องแทนที่จะเข้าปอด ซึ่งปกติหากบีบลมเข้าปอดท้องก็จะไม่ป่องเพราะลมไม่เข้าไปในทางเดินอาหาร

อีกทั้งจากรายงานผลการอ่านฟิล์มเอ็กซเรย์ พบว่าเนติพรถูกส่งตัวไปเอ็กซเรย์ตอน 6.50 น.(35 นาทีหลังเริ่มเกิดอาการ) หลังจากใส่ท่อช่วยหายใจ และแพทย์ที่ทำการอ่านฟิล์มเอ็กซเรย์ก็มีการระบุว่า

พบตำแหน่งของท่อช่วยหายใจผิดตำแหน่งไปทางซ้าย ซึ่งเป็นไปได้ว่าตำแหน่งของท่อช่วยหายใจอยู่ในตำแหน่งไม่เหมาะสม
ปอดทั้ง 2 ข้างมีปริมาณลมในปอดน้อย ร่วมกับมีรอยขุ่นทั้ง 2 ข้าง
กระเพาะอาหารโป่งพองอย่างชัดเจนจากอากาศที่บรรจุอยู่ภายใน

นพ.สุภัทรย้ำว่าผลรายงานนี้ทำให้เห็นว่าเกิดการใส่ท่อช่วยหายใจผิดตำแหน่ง ทำให้ลมเข้าปอดน้อย กระเพาะอาหารมีอากาศภายในจำนวนมาก แต่ในเวชระเบียนของทางโรงพยาบาลราชทัณฑ์ก็ไม่ได้ระบุว่าแพทย์ที่ให้ความช่วยเหลือได้เห็นผลการอ่านฟิล์มนี้หรือไม่และแพทย์ได้มีการแก้ไขความผิดพลาดในการใส่ท่อช่วยหายใจใหม่ให้ถูกต้องหรือไม่

การใส่ท่อช่วยหายใจนี้ยังถูกย้ำด้วยผลการตรวจของทางโรงพยาบาลธรรมศาสตร์ฯ ที่รับช่วงต่อมาจากทางโรงพยาบาลราชทัณฑ์ด้วยว่าเกิดการใส่ท่อช่วยหายใจเข้าไปในหลอดอาหาร

นพ.สุภัทรได้ระบุถึงเวชระเบียนของ รพ.ธรรมศาสตร์ว่าจากการตรวจตอน 9.45 น. จากการสอดกล้องถ่ายเข้าไปในหลอดลมพบ “เห็นท่อช่วยหายใจอยู่ในหลอดอาหาร” และแพทย์ของรพ.ธรรมศาสตร์ได้ถอดท่อช่วยหายใจจากหน่วยกู้ชีพขั้นสูงของรพ.ราชทัณฑ์ออก แล้วใส่ใหม่ทันทีแล้วจึงเริ่มทำ CPR อีกครั้งจนยุติในเวลา 11.22 น.

นพ.สุภัทรจึงเห็นว่าท่อช่วยหายใจอยู่ในหลอดอาหารไม่ใช่หลอดลม ทำให้การบีบอุปกรณ์ช่วยหายใจระหว่างทำ CPR ของทาง รพ.ราชทัณฑ์นั้นบีบออกซิเจนเข้ากระเพาะแทนปอด ทำให้เนติพรไม่มีโอกาสรอดชีวิตเลย

เสียชีวิตจากการเสียสมดุลเกลือแร่เป็นสาเหตุหลัก

ผศ.นพ.สมิทธิ์ ศรีสนธิ์ แพทย์สาขานิติเวชวิทยาภาควิชาพยาธิวิทยา คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล กรรมการแพทยสภา และในฐานะนายกสมาคมแพทย์นิติเวชแห่งประเทศไทยได้ให้ความเห็นต่อศาลด้วยจากการได้อ่านเวชระเบียนและเอกสารชันสูตรพลิกศพของเนติพรแล้ว

นายกสมาคมแพทย์นิติเวชฯ กล่าวว่า จากการตรวจสอบแล้วมีความเห็นว่าสาเหตุการตายของเนติพรนั้นการเสียสมดุลเกลือแร่ในเลือดนั้นเป็นสาเหตุหลัก ส่วนภาวะหัวใจโตนั้นเมื่อดูจากน้ำหนักที่มีแค่ 360 กรัมยังไม่เป็นสาเหตุหลัก เนื่องจากภาวะหัวใจโตที่จะส่งผลให้เป็นสาเหตุการตายได้นั้นต้องมีน้ำหนักเกิน 420 กรัมขึ้นไป

ส่วนประเด็นการรักษาก่อนเสียชีวิตมีผลทำให้เกิดการเสียชีวิตหรือไม่นั้น ผศ.นพ.สมิทธิ์มองว่าอาจเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ แต่ข้อมูลจากเวชระเบียนอย่างเดียวทำให้บอกไม่ได้ว่าเป็นสาเหตุหรือไม่เพราะเขาไม่ได้เป็นผู้รักษาเองโดยตรง

อย่างไรก็ตาม แม้การเสียชีวิตจากการเสียสมดุลเกลือแร่ตามปกติแล้วถือได้ว่าเป็นการเสียชีวิตโดยธรรมชาติได้ แต่ถ้าเกิดการเสียสมดุลจากการรักษาผิดพลาดก็จะถือว่าเป็นการเสียชีวิตโดยผิดธรรมชาติเป็นอุบัติเหตุได้

ข่าว

สิทธิมนุษยชน

กรุงเทพฯ เป็นเมืองโรแมนติกไหม ? | PrachaTalk VOX POP EP.10

user8 — Mon, 13 Jul 2026 06:41:37 +0000

กรุงเทพฯ เป็นเมืองโรแมนติกไหม ? | PrachaTalk VOX POP EP.10 user8 Mon, 2026-07-13 - 13:41

หากลองนึกภาพ ‘เมืองโรแมนติก’ หลายคนอาจนึกถึง ‘ปารีส’ ซึ่งเต็มไปด้วยความสวยงามทางประวัติศาสตร์ พื้นที่สาธารณะสำหรับการพบปะ และบรรยากาศที่เสริมสร้างช่วงเวลาพิเศษ เพียงแค่เดินออกจากบ้าน ก็สามารถสัมผัสกับความสุนทรีย์ที่รายล้อมรอบเมือง

แล้วเมื่อหันกลับมามอง ‘กรุงเทพมหานคร’ เราสามารถเรียกเมืองหลวงแห่งนี้ว่า “เมืองโรแมนติก” ได้อย่างเต็มปากไหม หรือที่นี่จะเป็นแค่เมืองที่มีคนเหงามากกว่าเสาไฟฟ้า?

ข่าว

Teach You a Lesson อย่างนี้ต้องโดนสั่งสอน | หมายเหตุประเพทไทย EP.635 [Live]

user8 — Sun, 12 Jul 2026 15:19:25 +0000

Teach You a Lesson อย่างนี้ต้องโดนสั่งสอน | หมายเหตุประเพทไทย EP.635 [Live] user8 Sun, 2026-07-12 - 22:19

หมายเหตุประเพทไทยสัปดาห์นี้ ภาวิน มาลัยวงศ์ และประภาภูมิ เอี่ยมสม ชวนพูดคุยจากซีรีส์เกาหลี Teach You a Lesson (2026) เผยแพร่ทาง Netflix ที่พาผู้ชมเข้าสู่โลกสมมติซึ่งรัฐบาลจัดตั้ง “สำนักงานคุ้มครองสิทธิทางการศึกษา” (ERPB) ส่งเจ้าหน้าที่พิเศษเข้าไปจัดการความรุนแรงในโรงเรียนด้วยวิธีการที่กฎหมายปกติทำไม่ได้ ซีรีส์ตั้งคำถามว่า เมื่อระบบการศึกษาล้มเหลว การใช้กำลังสามารถเป็นทางออกของปัญหาได้จริงหรือไม่

ชวนวิเคราะห์ตัวละครสำคัญอย่าง นาฮวาจิน อดีตทหารหน่วยปฏิบัติการพิเศษ ผู้ใช้กำลังอย่างเด็ดขาดในการจัดการปัญหา อิมฮันริม ผู้ตรวจการที่เคยเป็นเหยื่อความรุนแรง และ เจ้าหน้าที่บง ผู้ใช้ไหวพริบ เทคโนโลยี และความเข้าอกเข้าใจผู้คนในการแก้ปัญหา พร้อมชวนตั้งคำถามถึงวิธีการรับมือกับความรุนแรงในโรงเรียนผ่านตัวละครทั้งสาม

อีกด้านหนึ่ง ซีรีส์ไม่ได้ทำให้นักเรียนเป็น "ตัวร้าย" โดยสิ้นเชิง แต่ชวนมองว่าทั้งนักเรียน ครู และผู้ปกครองต่างเป็นผลผลิตของโครงสร้างทางสังคม ไม่ว่าจะเป็นความเหลื่อมล้ำทางชนชั้น การแข่งขันในระบบการศึกษา อิทธิพลของโซเชียลมีเดีย การบูลลี่ และแรงกดดันจากครอบครัว ซึ่งล้วนมีส่วนหล่อหลอมความรุนแรงที่เกิดขึ้นในโรงเรียน

นอกจากนี้ยังเชื่อมโยงเนื้อหาในซีรีส์กับสถานการณ์จริงของเกาหลีใต้ ทั้งการประท้วงของครูทั่วประเทศ การออกกฎหมายคุ้มครองครูจากการร้องเรียนโดยผู้ปกครอง และบทบาทของสหภาพแรงงานครู พร้อมชวนผู้ชมตั้งคำถามถึงความเป็นไปได้ของการสร้างระบบการศึกษาที่ทำให้ครูสามารถทำหน้าที่ได้อย่างปลอดภัย โดยไม่ต้องพึ่งพาการใช้กำลังเป็นคำตอบ

Teach You a Lesson จึงเป็นมากกว่าซีรีส์แอ็กชันในรั้วโรงเรียน แต่เป็นจุดตั้งต้นให้ผู้ชมทบทวนความสัมพันธ์ระหว่างการศึกษา ความรุนแรง อำนาจรัฐ และโครงสร้างทางสังคม ผ่านเรื่องราวที่ได้รับแรงบันดาลใจจากปัญหาที่เกิดขึ้นจริงในสังคมเกาหลีใต้ #หมายเหตุประเพทไทย #TeachYouaLesson

รับชมหมายเหตุประเพทไทยย้อนหลัง

ข่าว

วัฒนธรรม

เสวนาคดีฮั้ว สว. เตือนหากเอาผิดไม่ได้ เท่ากับออกใบอนุญาตฮั้วการเมืองทั้งระบบ

auser15 — Sun, 12 Jul 2026 09:16:39 +0000

เสวนาคดีฮั้ว สว. เตือนหากเอาผิดไม่ได้ เท่ากับออกใบอนุญาตฮั้วการเมืองทั้งระบบ auser15 Sun, 2026-07-12 - 16:16

เสวนา ‘ครบรอบ 2 ปี เลือก สว. คดีถึงไหนแล้ว’ เตือนหากเอาผิดไม่ได้ เท่ากับการออกใบอนุญาตให้กลุ่มการเมืองบางกลุ่มสามารถสร้างระบบการเมืองที่ฮั้วกันได้ทั้งกระดานขึ้นมา

เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2569 ที่อาคารรัฐสภา คณะกรรมการประสานงาน (วิป) พรรคร่วมฝ่ายค้าน จัดงานแถลงข่าวและเสวนา ‘ครบรอบ 2 ปี เลือก สว. คดีถึงไหนแล้ว’ โดยมีผู้ติดตามคดีฮั้ว สว. จากแวดวงต่างๆ เข้าร่วมพูดคุยแลกเปลี่ยนถึงความคืบหน้าของคดี

พริษฐ์ วัชรสินธุ สส.บัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน ในฐานะประธานวิปพรรคร่วมฝ่ายค้าน ได้กล่าวเปิดงานโดยระบุว่า ‘คดีโกง สว.’ เป็นหนึ่งในคดีสำคัญที่พรรคร่วมฝ่ายค้านต้องการตรวจสอบ คดีดังกล่าวไม่ได้สำคัญเฉพาะกับผู้สมัคร สว. หรือ สว. สำรอง แต่สำคัญต่ออนาคตระบบการเมืองของประเทศไทย กลุ่มบุคคลที่เข้าสู่อำนาจรัฐโดยมิชอบก็ย่อมใช้อำนาจนั้นโดยมิชอบ ไม่ว่าจะเป็นการกลั่นกรองกฎหมาย พิจารณารัฐธรรมนูญ หรือการรับรองผู้ดำรงตำแหน่งองค์กรอิสระ

การโกง สว. คือความพยายามในการสร้างระบบการเมืองที่ฮั้วกันได้ทั้งกระดานและทำให้กลไกตรวจสอบอ่อนแอลง ผ่านการแทรกแซงกระบวนการเลือก สว. เพื่อให้คนที่สามารถควบคุมหรือกำกับทิศทางการลงมติได้เข้าไปเป็น สว. จำนวนมาก ชี้ขาดผู้ที่จะดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระได้ หากปล่อยให้การโกง สว. สำเร็จ เท่ากับการออกใบอนุญาตให้กลุ่มการเมืองบางกลุ่มสามารถสร้างระบบการเมืองที่ฮั้วกันได้ทั้งกระดานขึ้นมา

พริษฐ์กล่าวต่อไปว่า แม้หลายคนพยายามอย่างมากเพื่อรวบรวมหลักฐานข้อมูลยื่นให้หน่วยงานตรวจสอบ ซึ่งก็คือ คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) และกรมสอบสวนคดีพิเศษ (ดีเอสไอ) แต่สิ่งที่น่ากังวลที่สุดคือคดีโกง สว. จะไปถึงศาลหรือไม่ หน่วยงานตรวจสอบทั้งสองหน่วยงานอาจไม่ทำหน้าที่อย่างตรงไปตรงมา กกต. มีกรรมการ 7 คนที่จะต้องชี้ขาดภายในต้นเดือนกันยายนนี้ แต่ 4 คนเข้าสู่ตำแหน่งจากการรับรองโดย สว. ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในสำนวนคดีนี้ แล้วยังมีการตั้งคณะอนุวินิจฉัยชุดที่ 36 ขึ้นมา ซึ่งมีมติที่ค้านสายตาสังคมและสวนทางกับมติคณะไต่สวนชุดที่ 26 ว่าบรรดา 229 คนไม่มีใครทำอะไรผิดเลย

ในฝั่งดีเอสไอก็มีข้อกังวลเช่นกัน แม้มีการรับเป็นคดีพิเศษมาตั้งแต่ช่วงต้นปี 2568 สอบปากคำพยานไปกว่า 700 คน แต่ปลายปี 2568 กลับมีมติสรุปสำนวน ให้อัยการสั่งฟ้องเพียง 8 คน และเมื่ออัยการตีเรื่องกลับมาช่วงต้นปี 2569 ให้ดีเอสไอสอบเพิ่มเติม ขยายผลสู่ผู้ร่วมขบวนการคนอื่น ตนก็ได้ข้อมูลมาว่าดีเอสไอกำลังถูกกำกับให้อยู่ในสภาวะปล่อยเกียร์ว่าง รอดูมติของ กกต. ก่อนว่าจะเป็นไปในทิศทางใด ถึงขั้นมีการโยกย้ายปลัดกระทรวงยุติธรรม ที่มีอำนาจแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการระดับสูงในดีเอสไอด้วย

พริษฐ์กล่าวต่อไปว่า เวลานี้จึงเป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของคดี และใน 1-2 เดือนข้างหน้าเราจะได้รู้คำตอบว่าเรื่องนี้จะไปถึงศาลหรือไม่ งานวันนี้จึงจัดขึ้นเพื่อเอาหลักฐานเท่าที่จะเปิดเผยได้มากางให้สังคมได้รับรู้ร่วมกันว่าหลักฐานมีความชัดเจนเพียงใด ถ้าหน่วยงานยังไม่ทำหน้าที่อย่างตรงไปตรงมา เราก็จะได้ร่วมกันตรวจสอบหน่วยงานตรวจสอบเหล่านั้นได้อย่างมีน้ำหนักมากขึ้น

“ถ้าหน่วยงานตรวจสอบไม่ทำงานอย่างตรงไปตรงมาและไม่ส่งเรื่องไปที่ศาล ทุกอย่างก็จะจบ สังคมจะไม่ได้รับรู้ว่าหลักฐานเหล่านี้หนักแน่นชัดเจนเพียงใด” พริษฐ์กล่าว

หลังจากนั้น พริษฐ์ได้นำผู้ร่วมงานทำกิจกรรมจำลองระบบการเลือก สว. แบบที่มีโพย โดยอ้างอิงจากเทปบันทึกภาพในวันที่มีการเลือก สว. จริง ชี้ให้เห็นถึงปรากฏการณ์ที่ผิดปกติ ที่ตัวเลขที่ออกมาค่อนข้างตรงกับโพยที่ปรากฏจริง กระทั่งลำดับหลายครั้งก็ตรงกับโพย ซึ่งพริษฐ์ระบุว่าเรื่องโพยเป็นเรื่องที่สังคมให้ความสนใจ แม้ กกต. อาจบอกว่าการที่ผู้สมัครคนหนึ่งอาจจดเลขไว้กันลืมไม่ได้เป็นเรื่องผิดในตัวเอง แต่ก่อนที่จะมาเป็นโพยนี้ มีหลักฐานของการใช้เงินจ้างคนมาสมัครและโหวตที่ปรากฏอย่างชัดเจนด้วย

กิจกรรมดำเนินต่อไป พยาน 4 รายที่พร้อมเปิดเผยหลักฐานขึ้นมาเล่าถึงเรื่องราวเบื้องหลังก่อนที่จะมาเป็นโพยในการโกง สว. โดยระบุว่า หลังจากการเลือกในระดับจังหวัดผ่านไป มีเครือข่ายของพรรคการเมืองหนึ่งพยายามติดต่อผู้สมัครที่ผ่านการเลือกระดับจังหวัด ให้ช่วยกันรวบรวมผู้สมัครที่ผ่านการเลือกระดับจังหวัดด้วยกัน ให้มารวมตัวกันที่โรงแรม โดยจะมีการอำนวยความสะดวกด้านค่าใช้จ่าย ทั้งเรื่องที่พัก การเดินทางไปกลับ และค่าสมนาคุณให้เป็นรายบุคคล จากนั้นจึงนำไปสู่การสร้างและแจกโพยให้กับผู้สมัครที่มาร่วมประชุม และมีการนำไปใช้จริงในวันเลือก สว. ระดับประเทศ

หลังจากนั้นจึงเข้าสู่ช่วงเสวนา เริ่มต้นที่ ทวี สอดส่อง สส.บัญชีรายชื่อ พรรคประชาชาติ และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ซึ่งระบุว่ากระบวนการฮั้ว สว. เป็นการสมคบกันทั้งระบบ มีกลุ่มที่ทำทั้งหมด 6 กลุ่ม รวมถึงมีการไปศึกษาระเบียบ กกต. ว่าจะฮั้วอย่างไรได้ กกต. ควรใช้โอกาสนี้เปิดหีบบัตรให้มีการตรวจสอบ นำนักคณิตศาสตร์และนักวิทยาศาสตร์มาร่วมกระบวนการตรวจสอบ ถ้าการที่เลขเรียงเหมือนกัน 3 ตัวยังเกิดขึ้นยาก การเรียงกันได้ถึง 5 ตัวในการเลือก สว. ไม่มีทางเป็นความบังเอิญได้อยู่แล้ว การพิสูจน์เป็นเรื่องง่ายมากและใช้เวลาไม่ถึง 2 สัปดาห์ แม้ปัจจุบันจะกินรวบได้เกือบทั้งหมด แต่ที่ยังกินรวบไม่ได้คือศาลยุติธรรม เพราะฉะนั้นเรื่องนี้ต้องส่งไปให้ถึงศาลยุติธรรมให้ได้

ทางด้าน สมชัย ศรีสุทธิยากร อดีต กกต. ระบุว่าในฐานะอดีต กกต. ตนเห็นความผิดเกิดขึ้นถึง 8 กรณี

1. การจ้างให้สมัครหรือออกค่าสมัครให้ถือเป็นการให้ประโยชน์

2. การจัดเลี้ยง จัดหาที่พัก ออกค่าเดินทางให้

3. การเจรจาเสนอแลกเปลี่ยนคะแนนกัน

4. เสนอประโยชน์ให้ตอบแทน เช่น การให้เป็นผู้ช่วย สว.

5. จัดตั้งเป็นคณะบุคคล วางแผนดำเนินการ มีกระบวนการในการจัดการให้เกิดคะแนนเสียง

6. การจัดทำโพยสำเร็จรูป ว่าถ้าอยู่กลุ่มไหนต้องเลือกหมายเลขอะไรบ้างถึง 20 กลุ่ม และมีประโยชน์เกี่ยวข้อง ไม่ใช่โพยที่เป็นการบันทึก

7. คนที่ได้คะแนนตามโพย หากพิสูจน์ได้ว่ามีความเกี่ยวข้องกับขบวนการ

8. สส. และพรรคการเมืองที่เข้ามาเกี่ยวข้องกับขบวนการฮั้ว สว.

ถ้า กกต. เห็นหลักฐานเหล่านี้แล้วยังบอกว่าไม่ผิดอีก ก็เตรียมตัวย้ายที่อยู่ได้

ขณะที่ เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง อดีต สว. ระบุว่า หลักฐานที่ปรากฏในวันนี้ทุกอย่างมีความชัดเจนตั้งแต่เรื่องโพยที่มีความซับซ้อน จากคำให้การของพยานที่ผ่านมา จะเห็นได้ว่ากระบวนการฮั้ว สว. ที่เกิดขึ้นนี้มีมูลเหตุจูงใจชัดเจน เมื่อได้ สว. มาก็จะเลือกองค์กรอิสระ ซื้อบ้านใหญ่ ซื้อกลุ่มการเมืองมารวมกัน เพื่อให้ได้จัดตั้งรัฐบาลและเป็นเสียงข้างมากในสภา สว. นอกจากเลือกองค์กรอิสระแล้ว ยังให้การรับรองบุคคลสำคัญ ทั้งอัยการสูงสุด ประธานศาลปกครอง และอื่นๆ นี่คือการกินรวบชัดเจนโดยระบบทุน ชั่วร้ายไม่ต่างไปจากเผด็จการโดยปืน และยังเป็นเผด็จการที่มีเครือข่ายแยบยลไม่แพ้กัน

ปริญญา เทวานฤมิตรกุล รองอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระบุว่า การที่ กกต. ทำหน้าที่อย่างมีคำถามได้มากขนาดนี้ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่ กกต. มีหน้าที่ในการตรวจสอบว่าการเลือกตั้งเป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรมหรือไม่ ทั้งก่อนและหลังการเลือกตั้ง ถ้าพบในเวลาต่อมาว่าการเลือกตั้งเป็นไปโดยไม่สุจริตเที่ยงธรรมก็ให้ส่งเรื่องไปที่ศาลฎีกา นี่คือขั้นตอนปัจจุบันของ กกต. ในส่วนของคดีอาญา เรื่องใหญ่ที่สุดตอนนี้คือการใช้เงินจูงให้เลือก ถ้ามีเงินเข้ามาเกี่ยวผิดแน่นอน นี่คือขั้นตอนปัจจุบันของดีเอสไอ

ส่วนเรื่องโพยโดยตัวเองไม่ผิด แต่ถ้าไปเกี่ยวกับเรื่องอื่น มันคือหลักฐานว่ามีการกระทำความผิดเกิดขึ้น หาก กกต. ทำหน้าที่อย่างเที่ยงธรรม ก็ไม่ต้องมีเวทีวันนี้ คดีการเลือกหรือการได้เป็น สว. โดยไม่สุจริตและเที่ยงธรรม มีแต่ กกต. ที่ส่งเรื่องให้ศาลฎีกาได้ ถ้า กกต. ไม่ส่ง ใครก็ส่งไม่ได้ แต่ถ้าเป็นคดีอาญา หากพนักงานสอบสวนหรืออัยการไม่ส่งฟ้อง ผู้เสียหายสามารถส่งฟ้องเองได้

ปริญญากล่าวต่อไปว่าเมื่อครบ 90 วันหรือขยายเวลาจนครบแล้ว กกต. ไม่ลงมติตามที่ควรจะเป็นไปตามหลักฐาน เช่น ยกฟ้องหมด หรือส่งไปศาลฎีกาน้อยมากจนน่าตกใจและขัดกับหลักฐานที่มี ฐานะความเป็นผู้เสียหายของผู้ร้องเกิดขึ้นทันที ปัจจุบันเป็นเพียงแค่การล่าช้า แต่ถ้าลงมติแล้วไม่เป็นไปตามที่ควรจะเป็น ผู้เสียหายมีสิทธิในการฟ้อง กกต. ละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ได้ แต่อย่างไรก็ตาม วันนี้ทุกคนต้องช่วยกันผลักดันให้มีการส่งเรื่องไปถึงศาลฎีกาให้ได้

ข่าว

การเมือง

เสรีภาพทางศาสนาช่วยคุ้มครองสิทธิความหลากหลายทางเพศ | หมายเหตุประเพทไทย EP.634

user8 — Sun, 05 Jul 2026 16:44:11 +0000

เสรีภาพทางศาสนาช่วยคุ้มครองสิทธิความหลากหลายทางเพศ | หมายเหตุประเพทไทย EP.634 user8 Sun, 2026-07-05 - 23:44

หมายเหตุประเพทไทยสัปดาห์นี้ ต่อศักดิ์ จินดาสุขศรี และปองขวัญ สวัสดิภักดิ์ ชวนพูดคุยจากเหตุล้อมกรอบทำร้ายผู้มีความหลากหลายทางเพศในซอยรามคำแหง 53 ซึ่งถูกกล่าวหาว่าดูหมิ่นคัมภีร์อัลกุรอาน จนจุดประกายคำถามสำคัญว่า เมื่อเสรีภาพทางศาสนากับสิทธิของผู้มีความหลากหลายทางเพศดูเหมือนจะปะทะกัน เราควรทำความเข้าใจความสัมพันธ์ของสุทธิทั้งสองอย่างไร

รายการชวนอ่านบทความวิชาการ "The Other Way Around? How Freedom of Religion May Protect LGBT Rights" (2020) ของ Dag Øistein Endsjø ซึ่งผู้เขียนเสนอให้ "พลิกกลับ" กรอบคิดที่มักมองว่า เสรีภาพทางศาสนา กับ สิทธิ LGBT เป็นคู่ขัดแย้งโดยธรรมชาติ พร้อมชี้ให้เห็นว่า เสรีภาพทางศาสนาอาจเป็นฐานสำคัญในการคุ้มครองสิทธิของผู้มีความหลากหลายทางเพศได้เช่นกัน

บทความอธิบายว่าศาสนาไม่เคยมีจุดยืนต่อต้าน LGBT+ อย่างเป็นเอกภาพตลอดประวัติศาสตร์ ไม่ว่าจะเป็นศาสนาพุทธ อิสลาม ฮินดู หรือคริสต์ ต่างก็มีการตีความที่หลากหลายและเปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย อีกทั้งในปัจจุบันยังมีนิกายและชุมชนศาสนาจำนวนมากที่สนับสนุนความเสมอภาคของ LGBT+

ดังนั้น การอ้าง "เสรีภาพทางศาสนา" เพื่อปฏิเสธสิทธิของ LGBT+ จึงไม่ใช่การตีความเพียงแบบเดียว และไม่ใช่ผู้ผูกขาดความหมายของศาสนา

ในรายการยังชวนสำรวจแนวคิดเรื่อง Negative Freedom of Religion หรือเสรีภาพทางศาสนาในเชิงลบ ซึ่งไม่ได้หมายถึงเพียงเสรีภาพในการนับถือศาสนา แต่รวมถึงสิทธิที่จะไม่นับถือศาสนา หรือไม่ถูกบังคับให้ดำเนินชีวิตตามหลักความเชื่อของผู้อื่นด้วย ผู้เขียนบทความจึงเสนอว่า ในหลายกรณี ความขัดแย้งที่แท้จริงไม่ใช่ "ศาสนา vs LGBT+" หากแต่เป็น "เสรีภาพทางศาสนาแบบหนึ่ง" ปะทะกับ "เสรีภาพทางศาสนาอีกแบบหนึ่ง" ซึ่งต่างฝ่ายต่างมีสิทธิได้รับการคุ้มครองในระบอบสิทธิมนุษยชนเช่นเดียวกัน

รับชมหมายเหตุประเพทไทยย้อนหลัง

ข่าว

วัฒนธรรม

สมรส (ไม่) เท่าเทียม เมื่อคู่รัก LGBTQ+ จดทะเบียนได้ แต่ยังเข้าไม่ถึงสิทธิ | Gender Unboxed Ep.1

user8 — Sun, 05 Jul 2026 07:48:03 +0000

สมรส (ไม่) เท่าเทียม เมื่อคู่รัก LGBTQ+ จดทะเบียนได้ แต่ยังเข้าไม่ถึงสิทธิ | Gender Unboxed Ep.1 user8 Sun, 2026-07-05 - 14:48

กว่า 400 วันหลัง พ.ร.บ. สมรสเท่าเทียมมีผลบังคับใช้ การแก้ไขกฎหมายที่เกี่ยวข้องยังไม่คืบหน้า แม้เดิมมีเป้าหมายให้ดำเนินการภายใน 180 วัน ขณะเดียวกัน บางหน่วยงานยังลังเลที่จะบังคับใช้กฎหมายที่มีความเป็นกลางทางเพศอยู่แล้ว ส่งผลให้คู่สมรสหลากหลายเพศยังเผชิญอุปสรรคในการเข้าถึงสิทธิในฐานะครอบครัว

รายการ Gender Unboxed Podcast ซีรีส์ใหม่จากประชาไท ชวนพูดคุยกับ นัยนา สุภาพึ่ง จากมูลนิธิเพื่อสิทธิและความเป็นธรรมทางเพศ หรือ For-SOGI ถึงอุปสรรคหลังประเทศไทยมีกฎหมายสมรสเท่าเทียม โดยเฉพาะปัญหาการแก้ไขกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องและการปฏิบัติของหน่วยงานรัฐที่ยังไม่สอดคล้องกับหลักการของกฎหมายใหม่

นัยนากล่าวถึงสถานการณ์หลังการประกาศใช้ พ.ร.บ. สมรสเท่าเทียมว่า แม้กฎหมายดังกล่าวจะเป็นหมุดหมายสำคัญของสิทธิความหลากหลายทางเพศในประเทศไทย แต่ในทางปฏิบัติยังมีช่องว่างจำนวนมาก โดยเฉพาะกฎหมายลำดับรองหรือกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องกับสถานะครอบครัว คู่สมรส บิดามารดา และบุตร ซึ่งยังไม่ได้รับการแก้ไขให้สอดคล้องกันอย่างเป็นระบบ

หนึ่งในกรณีที่สะท้อนปัญหาดังกล่าวคือคู่รักชายรักชายคู่หนึ่งที่ถูกปฏิเสธไม่ให้จดทะเบียนรับบุตรบุญธรรม เจ้าหน้าที่ให้เหตุผลว่าทั้งคู่จดทะเบียนสมรสก่อนกฎหมายสมรสเท่าเทียมมีผลบังคับใช้ เนื่องจากเป็นการจดทะเบียนสมรสที่สถานทูตอังกฤษในประเทศเวียดนาม ทั้งที่ประเด็นดังกล่าวเกี่ยวข้องกับสิทธิในฐานะคู่สมรสและครอบครัว

ภายหลัง ทั้งคู่ต้องยื่นเรื่องต่อศาลเยาวชนและครอบครัวเพื่อขอให้มีคำวินิจฉัย แต่กลับได้รับคำตอบว่ายังไม่มีกฎหมายเขียนไว้ชัดเจน และต้องรอให้คณะกรรมการกฤษฎีกาตีความก่อน กรณีนี้จึงสะท้อนปัญหาความไม่แน่นอนของการบังคับใช้กฎหมาย และภาระที่ตกอยู่กับประชาชนซึ่งต้องต่อสู้เพื่อยืนยันสิทธิของตนเอง

นัยนายังชี้ให้เห็นว่า อุปสรรคไม่ได้มีเพียงกรณีรับบุตรบุญธรรมเท่านั้น แต่ยังรวมถึงกฎหมายที่เดิมออกแบบบนฐานคิดเรื่อง “สามี” และ “ภรรยา” แบบชายหญิง ซึ่งส่งผลต่อสิทธิ หน้าที่ และเงื่อนไขทางกฎหมายในชีวิตครอบครัว เช่น เงื่อนไขการหย่า สิทธิของคู่สมรส และสถานะความสัมพันธ์ระหว่างบิดามารดากับบุตร

รายการยังพูดถึงแนวทางที่ประชาชนสามารถดำเนินการได้ หากหน่วยงานรัฐไม่แก้ไขหรือไม่ปรับการปฏิบัติให้สอดคล้องกับกฎหมายภายในระยะเวลาที่ควรจะเป็น รวมถึงประเด็นถัดไปที่ภาคประชาสังคมต้องผลักดัน คือการแก้ไขกฎหมายเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างบิดามารดาและบุตร เพื่อให้สิทธิครอบครัวของคู่สมรสหลากหลายเพศได้รับการรับรองอย่างแท้จริง

Gender Unboxed Podcast เป็นซีรีส์ใหม่จากประชาไท ที่จะพาผู้ฟังออกนอกกรอบความเข้าใจเรื่องเพศ เพื่อมองประเด็นสังคม การเมือง กฎหมาย และชีวิตประจำวันในมุมใหม่ สามารถติดตามได้ในทุกช่องทางของประชาไท

Time Index

ข่าว

สิทธิมนุษยชน

‘ความพยายามจบชีวิต’ ปมใหญ่ที่สังคมโลก-ไทยเผชิญ สื่อควรทำข่าวอย่างไร ไม่ให้สร้างผลกระทบเพิ่ม

See Think — Fri, 03 Jul 2026 09:28:26 +0000

‘ความพยายามจบชีวิต’ ปมใหญ่ที่สังคมโลก-ไทยเผชิญ สื่อควรทำข่าวอย่างไร ไม่ให้สร้างผลกระทบเพิ่ม See Think Fri, 2026-07-03 - 16:28

การจบชีวิตตนเอง เป็นปัญหาใหญ่ระดับโลก ประเทศไทยก็กำลังเผชิญปัญหานี้อย่างหนัก โดยเฉพาะในยุคที่เศรษฐกิจดิ่งหัว ปัญหายาเสพติด ปัญหาสุขภาพจิต ปัญหาภัยพิบัติก็รุมล้อมทุกทิศทาง เราจำเป็นต้อง ‘พูดถึง’ เรื่องนี้กันจริงจัง แต่ประเด็นคือ จะพูดถึงมันอย่างไรที่จะไม่สร้างผลกระทบเพิ่มเติม และเปิดพื้นที่ให้แก่แสงสว่างในวันที่มืดมิด

เบื้องต้นเราอาจเริ่มต้นจากการมองสภาพปัญหาในภาพรวม ผ่านการเก็บข้อมูลเชิงสถิติของกรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข เพื่อวิเคราะห์ปัญหาและนำไปสู่การหาทางออกในขั้นต่อไป แม้จะรู้ดีว่า ‘ชีวิตจริง’ มีความละเอียดอ่อนมากกว่า ‘ตัวเลขทางสถิติ’ อย่างมาก

1.ปัญหาหนักแค่ไหน :

ในระดับโลก

เกือบ 1 ใน 7 ของประชากรทั่วโลกใช้ชีวิตอยู่กับปัญหาสุขภาพจิต และมีเพียง 9% เท่านั้นที่ได้รับการรักษาอย่างเพียงพอ
ประเทศต่างๆ จัดสรรงบประมาณด้านสุขภาพจิตเพียงประมาณ 2%
แต่ละปีทั่วโลกมีผู้จบชีวิตตนเอง มากกว่า 700,000 คน

ในประเทศไทย

ทุก 2 ชม. มีคนไทยจบชีวิตตัวเอง 1 คน
ปี 2567 มีผู้จบชีวิตตัวเอง 3,656 คน ปี 2568 มีผู้จบชีวิตตัวเอง 4,556 คน
ครึ่งปีแรกของปีนี้ มีผู้จบชีวิตตัวเอง 1,837 คน และคนที่พยายามอีก 8,019 คน
แนวโน้มที่น่ากังวลคือ ผู้ที่ตัดสินใจจากไปมากที่สุด คือ กลุ่มผู้สูงวัย รองลงมาคือกลุ่มวัยทำงาน
แนวโน้มที่น่ากังวลอย่างยิ่งคือ ช่วงวัยที่ ‘พยายาม’ จบชีวิตตนเองสูงสุดคือ กลุ่มวัยรุ่น 15-19 ปี กราฟพุ่งสูงแบบทิ้งห่างช่วงวัยอื่นๆ

2.ปัจจัยเสี่ยง

แน่นอนว่า มนุษย์มิได้ดำรงอยู่เดี่ยวๆ โดยแยกขาดจากเหตุปัจจัยอื่น ผู้คนอื่นๆ กระทั่งระบบสังคม กรมสุขภาพจิตวิเคราะห์ข้อมูลแล้วพบว่า ในกลุ่มผู้จบชีวิตตนเองมีปัจจัยเสี่ยงโดยคร่าวดังนี้

ติดสารเสพติด 21.8%
ป่วยโรคจิตเวช 19.3%
ป่วยโรคทางกายเรื้อรังรุนแรง 18.8%
ติดสุรา 14.8%
เคยทำร้ายตัวเอง 10.9%
คนในครอบครัวปลิดชีวิตนเอง 5%
Trauma ในวัยเด็ก 2.15

หากสำรวจลงไปใน ‘หมวดวิกฤตชีวิต’ จะพบปัจจัยหลายอย่างไล่เรียง 5 อันดับแรก ดังนี้ (เป็นการเก็บข้อมูลช่วง ต.ค.68-มี.ค.69 รวมจำนวน 1,184 คน )

เกิดวิกฤตขัดแย้งกับคนสำคัญในชีวิต
ปัญหาสุขภาพที่รู้สึกอับอายหรือล้มเหลว
สูญเสียความสัมพันธ์กับคนสำคัญในชีวิต รวมหย่าร้าง เลิกรา พลัดพราก ตายจาก
เป็นหนี้ไม่สามารถจ่ายได้หรือถูกทวงให้อับอาย
มีปัญหาเรื่องงาน เช่น ถูกเลิกจ้าง ขาดทุน ไม่ได้เลื่อนตำแหน่ง

(ขอบคุณข้อมูลจาก พญ.วิมลรัตน์ วันเพ็ญ ผู้ทรงคุณวุฒิ กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข)

3.ความพยายามของภาครัฐ

หากมองในด้าน ‘การช่วยเหลือ’ แบบทันท่วงที มีการเก็บสถิติของเหตุที่เกิดบนสะพานต่างๆในกรุงเทพฯ ในเดือน ก.พ.-เม.ย.2569 มีหน่วยกู้ภัยและตำรวจได้รับแจ้งเหตุและเข้าช่วยเหลือ 32 ราย ช่องว่างที่สำคัญก็คือ ในจำนวนนี้สามารถติดตามต่อเพื่อ follow up สภาพจิตใจของพวกเขาได้เพียง 8 รายเท่านั้น

ปัจจุบันมีช่องทาง สายด่วนสุขภาพจิตโทร. 1323 ที่พัฒนาคู่สายให้เพิ่มมากขึ้นเพื่อรองรับผู้ใช้บริการที่อยู่ในช่วงวิกฤตทางจิตใจ โดยสายด่วนนี้จะมีนักจิตวิทยาให้บริการ จากนั้นจะมีระบบประเมินความเสี่ยง หากมีความเสี่ยงสูงจะมีการส่งต่อ Hope Task Force หรือทีมปฏิบัติการพิเศษเพื่อป้องกันปลายทางแห่งโศกนาฏกรรม จากนั้นจะประสานเจ้าหน้าที่ตำรวจท้องที่ เพื่อเข้าช่วยเหลือให้ทันท่วงที และมีทีมติดตามผลจาก รพ.จิตเวชขอนแก่น โทรศัพท์ติดตามอาการจนกว่าจะพ้นความเสี่ยง

ปฏิบัติการนี้ดำเนินการมาได้ราว 3 ปี ให้บริการกว่า 1,000 ราย และเป็นกรณีวิกฤตฉุกเฉินอยู่ 105 ราย เกือบทั้งหมดผ่านพ้นไปได้ มีผู้กระทำสำเร็จ 6 รายที่ค้นหาพิกัดไม่ทันการณ์

ทั้งหมดนี้คือส่วนหนึ่งของความพยายามของหน่วยงานรับผิดชอบ ซึ่งจะว่าไปก็เป็นเพียง ‘ปลายทาง’ ของปัญหา มีต้นตอปัญหามากมายที่เกินมือของเหล่าผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต เช่น ปัญหาเศรษฐกิจที่อาจทำให้ชีวิตหลายคนพังพินาศได้ง่ายๆ

4.บทบาทสื่อ

อีกด้านหนึ่ง ‘สื่อมวลชน’ ก็เป็นช่องทางสำคัญ ทั้งในด้านสว่างของการสร้างความตระหนักรู้ต่างๆ เช่น การดูแลตนเองด้านสุขภาพจิต ทักษะการรับฟัง-deep listening ที่ทุกคนสามารถมีส่วนช่วยบรรเทาความทุกข์ของคนรอบข้างได้ การชี้ช่องทางการช่วยเหลือในยามฉุกเฉิน ฯลฯ

แต่อีกด้านหนึ่ง บรรยากาศของสังคมก็อาจ ‘ดำดิ่ง’ ด้วยข้อมูลข่าวสารการรายงานข่าวปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นย้ำๆ ซ้ำๆ บ้างเน้นคลิกเบทปั่นอารมณ์ บ้างเขียนละเอียดถึงสิ่งต่างๆ มากเกินไปจนกลายเป็นเรื่องหวือหวาหรือกระตุ้นพฤติกรรมเลียนแบบ

ฐิตินบ โกมลนิมิ จากกลุ่มเพื่อนผู้ป่วยซึมเศร้า อดีตนักข่าวสืบสวนสอบสวน คือบุคคลที่อยู่ ‘สองโลก’ ทั้งวงการสื่อและแวดวงผู้ประสบสภาวะเปราะบางทางจิตใจ เธอร่วมมือกับศูนย์ความรู้และประสานสุขภาวะทางปัญญา สสส. ริเริ่มการอบรมเชิงปฏิบัติการกับสื่อมวลชน ว่าด้วย Life Saving Narratives เพราะเชื่อว่าเรื่องเล่าและมุมมองจากสื่อมวลชนส่งผลต่อความรับรู้และ อารมณ์ของสังคม

เป็นวงสนทนาเล็กๆ ที่ชวน นพ.ปราการ ถมยางกูร นายกสมาคมป้องกันเรื่องนี้ ซึ่งมีประสบการณ์ทำงานกับ ‘ญาติและคนใกล้ชิด’ ผู้ตัดสินใจจบชีวิตมายาวนาน เพื่อแลกเปลี่ยนว่า ผลกระทบต่อพวกเขานั้นมากมายเพียงไหน และการเล่าเรื่องของสื่อก็ย่อมมีผล

นพ.ปราการเล่าว่า มีอย่างน้อย 6 คนที่จะได้รับผลกระทบรุนแรงเมื่อเกิดเหตุขึ้น เช่น คู่สมรส ลูก พ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อนสนิท และมีอย่างน้อย 10% ของผู้ได้รับข่าวสารแล้วเกิดความสะเทือนใจ ผลกระทบรูปธรรมจากความเศร้าโศกเสียใจก็มีความซับซ้อนกว่าปกติเพราะอาจจะมีเรื่องของความรู้สึกผิดอย่างรุนแรงด้วย ดังนั้น ไม่ใช่ว่าสื่อจะปิดตาไม่รายงานข่าว แต่คำถามคือจะรายงานข่าวอย่างไร

ฐิตินบนำเสนอวิธีการรายงานเรื่องนี้ ทั้งในส่วนรายละเอียดรูปธรรมและวิธีมอง โดยส่วนหนึ่งนำมาจากคู่มือนักข่าวในการป้องกันเรื่องนี้ขององค์การอนามัยโลก เช่น

ไม่ระบุวิธีการและสถานที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ละเอียด
ไม่มีพาดหัวเร้าอารมณ์ หรือใช้คำตัดสิน
มีการสอดแทรกทักษะการเผชิญปัญหา
ระบุช่องทางส่งต่อความช่วยเหลือชัดเจน และเป็นช่องทางที่ใช้งานได้จริง

ในด้านของมุมมองนักข่าว ฐิตินบตั้งคำถามน่าสนใจว่า ในกรณีที่ผ่านพ้นมาได้จากวินาทีสำคัญนั้น แทบไม่มีใครติดตามต่อเพื่อค้นหาคำตอบว่า อะไรคือความหมายหรือสิ่งยึดเหนี่ยวในการมีชีวิตอยู่ที่ค้นพบจาก ‘คนต้นเรื่อง’ หรือ ‘ผู้ผ่านพ้นวิกฤต’ ในเรื่องราวนั้นมีใครที่กำลังพยายามประคองใจหรือมี ‘ทักษะการเผชิญปัญหา’ เพื่อให้คนอ่านได้นำไปปรับใช้ได้ หรือหากมีคนที่กำลังเปราะบางได้อ่านเรื่องราว มันอาจเป็น ‘แสงสว่าง’ เล็กๆ ในใจได้

ข่าว