W takim bądź razie jednym z pierwszych pytań, jakie się nasuwają, to:

Dlaczego ten pomysł? Przecież w Internecie funkcjonują podobne serwisy.

Piotr Hałasiewicz: “Pomysł wziął się z fascynacji energią, potencjałem, jaki buzuje w polskim Internecie. Czas i energia, jaką miliony Internautów angażują codziennie w sieci, jak dotąd słabo przekładał się w pozytywne zmiany w ich prawdziwym życiu. Podajdalej.pl powstało, by skierować ten czas i energię Internautów, na pozytywne, ciekawe działania, które pomogą budować prawdziwe, ciekawe relacje między ludźmi – na wzajemną, życzliwą pomoc. W Internecie znajdziemy proste serwisy typu “Zadaj pytanie” lub małe banki czasu o bardzo ograniczonym zasięgu. Brak jednak dotąd było serwisu, który w jednym miejscu zapewniałby możliwość szybkiego i prostego uzyskania pomocy, przysługi i porady z wielu dziedzin jednocześnie dając narzędzia, które umożliwiają ocenę wiarygodności uzyskanej pomocy.“

Jak serwis ma zamiar budować swoją przewagę konkurencyjną?

PH: “Brak jest w polskim Internecie serwisu o podobnym profilu. Podajdalej.pl w unikalny sposób łączy różne narzędzia umożliwiające szybkie i sprawne uzyskanie wiarygodnej pomocy, porady lub przysługi na dowolny temat. System kategorii i dziedzin dopasowujący prośby do najodpowiedniejszych pomagających, lokalizacja próśb i pomagających na mapie, czat online, Podajnik, czyli niewielki program umożliwiający udzielanie i uzyskiwanie pomocy wprost z pulpitu komputera – te i inne rozwiązania czynią z Podajdalej.pl zupełnie wyjątkowy byt w polskim Internecie.“

Zasada działania oraz idea serwisu nie jest czymś nowym i jest ogólnie zrozumiała. Ponieważ serwis posiada mnóstwo opcji, dlatego chciałbym się przypatrzyć i dokładniej scharakteryzować główne funkcje serwisu by odpowiedzieć sobie na pytanie: czy serwis wnosi coś nowego w sferze wzajemnego pomagania w Internecie?

Wysyłanie próśb / Pomaganie

Wysyłanie prośby

Dodanie prośby o pomoc to nie lada wysiłek (jak słusznie zauważył Grzegorz Marczak) – cztery kliknięcia poprzedzone wypełnieniem formularzy z całym wachlarzem opcji. Zajęło mi trochę czasu, aby zapoznać się ze wszystkimi funkcjami – ja rozumiem, że użyte funkcje mają na celu doprecyzowanie naszej prośby by dotarła do odpowiedniej osoby. Jak wygląda proces?

• Wybieramy rodzaj pomocy prywatny/publiczne

Funkcja prywatna polega na tym, że nasze pytanie widoczne jest tylko dla osób specjalizujących się w danej dziedzinie (którą w kolejnych krokach doprecyzujemy).

• Wypełniamy treść pytania

W tym punkcie możemy również określić czas, do kiedy potrzebujemy uzyskać odpowiedź, nadać pytaniu rangę ważności, określić lokalizację (jeżeli chcemy się spotkać w realu), dodać załącznik i (w przypadku, gdy pytanie jest krępujące) pozostać anonimowym.

• W ostatnim kroku dokładnie precyzujemy dziedzinę naszego pytania

Po akceptacji nasze pytanie ląduje w poczekalni.

Przydałaby się opcja ekspresowego zadawania pytania gdyż czasem chcemy po prostu szybko zadać pytanie i szybko otrzymać odpowiedź (nie zawsze pytanie wymaga aż tak dokładnego opisywania).

Pomaganie

Tutaj mamy całe spektrum możliwości, na jakie pytania chcemy udzielać odpowiedzi. Wystarczy spojrzeć na filtr pytań w „poczekalni” gdzie oprócz standardowych filtrów możemy dodać dziedziny, z jakich czujemy się na siłach udzielać odpowiedzi (wyniki zostaną automatycznie dostosowane do naszych dziedzin).

By pomóc wystarczy kliknąć “pomagam” > to przenosi nas do zakładki pytania gdzie możemy dodać naszą odpowiedź i przejrzeć dyskusję – identycznie jak na forum.

Jest jeszcze opcja chętnie pomogę/nie chcę pomagać, ale nie mam pojęcia, co ona daje – być może nie otrzymujemy spamu na pocztę z pytaniami od użytkowników.

Poradniki

Jak sama nazwa wskazuje, funkcja polega na dodawaniu poradników tekstowych bądź wideo – więc teraz to już się robi mix zapytaj.com.pl i spryciarze.pl.

Grupy

Kolejną funkcją jest tworzenie grup w danym temacie składających się z członków o określonych (w profilu) specjalnościach – tutaj podobieństwo do www.9fingers.pl. Grupa może wspólnie udzielać odpowiedzi na pytania oraz tworzyć poradniki. Grupy posiadają również oddzielny system rankingowy.
Wchodząc na stronę grupy nie wiedzę ważnej funkcji: „zadaj grupie pytanie”, dzięki której mógłbym wysłać prośbę do całej grupy konkretnych osób z dokładną wiedzą (dzięki rankingom) zwiększając szansę na szybka odpowiedź – bez tej funkcji jakoś nie widzę potrzeby tworzenia grup skoro mamy filtry (oprócz potrzeby gromadzenia w jednym miejscu entuzjastów danego tematu, ale od tego mamy specjalistyczne serwisy i fora).

Podajnik

To najlepsza i najważniejsza funkcja całego serwisu, dla której warto się zarejestrować. Podajnik to aplikacja, którą instalujemy na swoim komputerze (wygląda jak internetowy komunikator). Dzięki aplikacji możemy w szybki i łatwy sposób (bez potrzeby uruchamiania przeglądarki) wysłać prośby oraz udzielać odpowiedzi na pytania użytkowników. cieszę się, że autorzy serwisu uruchomili tą aplikację już przy starcie serwisu, gdyż może ona bardzo pomóc we wzroście popularności serwisu.

Ostatnią opisywaną funkcja serwisu są statystyki, które rejestrują nasze udzielane pytania ze względu na: czas odpowiedzi (im szybciej odpowiadasz tym więcej punktów), rangę prośby oraz statystyki pytającego (im większa jego statystyka tym więcej punktów za udzieloną odpowiedź). Jak można się spodziewać, służą do weryfikacji wiedzy i zaangażowania użytkownika – statystyki możemy również sobie wkleić na naszą stronę bądź blog.

Oczywiście to nie cała funkcjonalność serwisu gdyż jest spora cześć “ukrytych” funkcji, co z jednej strony sprawia, że z każdym dniem portal otwiera nam nowe możliwości, a z drugiej strony może być zbyt skomplikowany dla większej grupy użytkowników, przez co część funkcjonalności nie będzie używana.

Model biznesowy

Pytając się autorów o model biznesowy w pierwszej kolejności otrzymałem informację, że podajdalej.pl “…jest przede wszystkim projektem ideowym…” – osobiście nie wierzę w projekty internetowe, które funkcjonują tylko dla idei, a w szczególności, gdy za projekt odpowiedzialna jest firma od chomikuj.pl. W najbliższym czasie pojawią się mocno targetowane reklamy i na nich przez pewien czas serwis ma zarabiać na swoje utrzymanie – z czasem wejdą również inne metody zarabiania “…jeśli użytkownicy zgłoszą taką potrzebę…”.

Na koniec

Reasumując wszystko podajdalej.pl jest obłożonym funkcjami serwisem, który poza “podajnikiem” zdaje się być zlepkiem serwisów typu “zadaj pytanie”, forów oraz wideo-poradników. Przyznam się, że nigdy nie korzystałem z zapytaj.com.pl czy tego podobnych serwisów gdyż uważam, że na dłuższą metę kompleksowy serwis nigdy nie zastąpi specjalistycznych forów – bo “maniacy”, którzy mogą nam udzielić precyzyjnych odpowiedzi siedzą właśnie na tych forach. Z drugiej strony mogę się mylić gdyż ja zazwyczaj poszukuje wyczerpujących odpowiedzi na zadawane pytania a tutaj bardziej chodzi o odpowiedzi na szybkie i doraźne pytania. Tak jak pisałem na początku coraz bardziej popularne staje się szukanie odpowiedzi na mikroblogach gdzie jest już zebrana duża liczba użytkowników o szerokim zakresie wiedzy (oczywiście trudno jest ją zweryfikować) – jednak odpowiedź jest szybko – a na zachodzie zaczynają powstawać mikroblogi (sprzężone z Twitter’em) właśnie na wzór serwisów typu “zadaj pytanie”. Dyskusja na ten temat może trwać i trwać. Jestem ciekaw jak sobie poradzi ten serwis gdyż moim zdaniem większą wagę od funkcjonalności – bo serwis wykonany jest świetnie – będą stanowić “wartościowi” użytkownicy.

Zapraszam również do obejrzenia środowej video-konferencji: media.neuron.pl

Na zamknięcie:

Jakie są plany na przyszłość? – będziecie szukać inwestora? dodawać nową funkcjonalność?

PH: W najbliższych miesiącach będziemy pracować nad udostępnieniem kolejnych kanałów komunikacji dla użytkowników Podajdalej.pl, będziemy też rozwijać współpracę z organizacjami pozarządowymi i firmami zainteresowanymi działaniami społecznie odpowiedzialnymi. W najbliższym czasie nie zamierzamy aktywnie szukać inwestora – skupimy się na rozwijaniu i promocji serwisu – jesteśmy jednak zawsze otwarci na współpracę z każdym ciekawym partnerem biznesowym.

“Serwis Nasza Klasa konsekwentnie się rozwija. Do pierwotnych narzędzi (system przesyłania wiadomości czy galeria zdjęć) dołączyło wiele nowych funkcji, jak choćby mikroblog Śledzik, czy komunikator NKtalk. Wobec dużej liczby wdrożonych narzędzi, chcemy zaproponować takie rozwiązania układu strony, by nawigowanie po NK było intuicyjne i proste” – tłumaczy Joanna Gajewska, rzecznik NK.

Siódmego stycznia 2010 r. Nasza Klasa zapowiedziała przyszły wygląd portalu na oficjalnym blogu (nk.pl/blog/). Zapowiadane zmiany topu i menu serwisu zostaną wprowadzone niebawem. Zanim wszyscy internauci korzystający z NK zobaczą nowy design, sto tysięcy losowo wybranych Użytkowników ma szansę przetestować go przed innymi. Wnioski wyciągnięte z testów pozwolą na optymalizację propozycji. Dzięki temu będzie on mógł spełnić potrzeby jak największej liczby internautów.

Nowe menu, umożliwi szybki dostęp do najważniejszych funkcji serwisu (poczta, Śledzik, powiadomienia). Wprowadzenie nowego topu to element szerszych działań, mających na celu odświeżenie portalu.

Źródło: inf. prasowa.

Oficjalnie na Wordpress.org:

Thomas Mackenzie alerted us to a problem where logged in users can peek at trashed posts belonging to other authors. If you have untrusted users signed up on your blog and sensitive posts in the trash, you should upgrade to 2.9.2. As always, you can visit the Tools > Upgrade menu to upgrade.

Więcej na temat phishingu możecie poczytać na niebezpiecznik.pl

O co chodzi?

Już po pierwszych doniesieniach widać było, że nie ma specjalnie czym się ekscytować. Przede wszystkim dlatego, że nowy Buzz do złudzenia przypomina starego Wave – czym się różni? Wyglądem, trochę rozplanowaniem funkcjonalności etc.

Szczerze powiedziawszy jest to taki Wave z mniejszą kontrolą nad tym kto ogląda nasze wypociny i większa kontrolą nad procesem edycji. Użytkownicy Flakera są zapewne mocno zaskoczeni – niestety na minus – ponieważ Google Buzz nie oferuje nic ponad to co daje nam Flaker a co gorsza oferuje nawet mniej!

Co oferuje Buzz? Można publikować statusy prywatne oraz publiczne. Prywatne informacje docierają do wybranych grup znajomych jakich mamy z kontaktów Gmaila.

Każdy “obserwujący” ma mozliwość komentowania wpisów, linkowania ich etc. Mniej fajne jest informowanie na skrzynkę mailową o kolejnych komentarzach. Na chwilę obecną użytkowników Buzza jest niewielu a już zostawienie tego szatańskiego wynalazku na jeden dzień powoduje, że w skrzynce pojawia się 20-30 maili! To nie jest fajne!

Nasi znajomi będą mogli oceniać i rekomendować nam informacje – które z tego co zrozumiałem pojawią się w naszym streamie. Wszystko to wygląda trochę jakby Google przycięło i odchudziło trochę Google Wave i potem wsadziło go do Gmail. Muszę jednak przyznać, że podczas prezentacji Buzz zrobił na mnie dużo lepsze wrażenie niż sam Wave.

źródło: antyweb.pl

I z tym cytatem “z Grześka” w zupełności się zgadzam! Ogólnie rzecz biorąc nie ma się czym ekscytować!

Wideo o Buzzie

Prezenteria.pl odbiega od tradycyjnej i kłopotliwej formy wręczania prezentów. Największą zaletą serwisu jest fakt, że prezent jest zawsze właściwy, ponieważ będzie wybrany przez osobę obdarowaną. Taki komfort zapewnia kluczowy element jakim jest specjalna Karta, którą można przekazać osobie obdarowanej osobiście, pocztą elektroniczną lub tradycyjną. Unikamy tym samym kłopotliwych sytuacji np. niezadowolenia z nietrafionego prezentu lub kupionego dwukrotnie.

Innymi słowy prezenteria.pl korzysta ze starej i znanej metody kart podarunkowych o określonej wartości, jednak w tym przypadku osoba obdarowana może wykorzystać otrzymaną kartę tylko w ramach serwisu wybierając produkty udostępniane i dostarczane przez współpracujące sklepy.

Początki

Pomysł serwisu prezenteria.pl zrodził się 2-3 lata temu natomiast konkretna praca nad projektem rozpoczęła się od maja ubiegłego roku. Początkowo zespół liczył 3 osoby (założycieli). Teraz nad rozwojem serwisu pracuje już siedmioosobowy zespół – średnia wieku wszystkich osób to 36 lat. Z tego, co się dowiedziałem, to prace nad serwisem (od opracowani funkcjonalności, szaty graficznej, prac programistycznych itp.) trwały około 2 lat. Oficjalnie serwis wystartował on-line z początkiem listopada 2009 roku i aktualnie posiada 3 tyś. zarejestrowanych użytkowników oraz zanotował na koncie pierwsze sprzedane karty – autorzy podkreślają, że intensywnie pracują nad rozwojem serwisu i mają nadzieję, iż niedługo dotrą do szerszego grona zainteresowanych.

Jak to działa?

Aby skorzystać z usługi zaangażować muszą się obie strony: obdarowujący i obdarowany.

Obdarowujący

W pierwszej kolejności osoba obdarowująca zakłada konto i zamawia kartę (określa kwotę z trzech dostępnych zakresów), którą chce ofiarować bliskiej osobie na zakupy w serwisie prezenteria.pl

Następnie obdarowujący wypełnia formularz odnośnie danych osobowych osoby obdarowanej i wybiera formę dostarczenia wartościowej karty. Kartę można wysłać w dwóch wersjach:

• elektronicznej (osoba obdarowana otrzyma informację na adres e-mail)
• w postaci drukowanej karty z dołączonymi od nas życzeniami

Teraz wystarczy zatwierdzić swój wybór i wpłacić na konto serwisu zadeklarowana sumę – reszta dzieje się już po stronie osoby obdarowanej.

Osoba obdarowana…

… po otrzymaniu informacji o przyznanej karcie, by z niej skorzystać, musi zarejestrować się w serwisie i dokonać jej aktywowacji. Od tej pory użytkownik może zapełniać swój koszyk prezentami (produktami) dostępnymi w ramach oferty serwisu.

Serwis sam nie prowadzi sprzedaży a jest jedynie pośrednikiem między klientem (osoba obdarowaną) a współpracującymi sklepami internetowymi. Aktualnie serwis współpracuje z 19-stoma sklepami, które tworzą bazę ponad 109 tyś. produktów w 16 kategoriach (!) – link do pełnej listy sklepów.

Wybór jest szeroki choć niektóre kategorie (takie jak muzyka) nie są jeszcze dobrze zagospodarowane – więc płyty CD z ulubionym zespołem sobie nie kupię, ale rozpórkę przednią dolną do Hondy civic już tak :).

Autorzy otwarci są na nawiązywanie kolejnych partnerstw z nowymi sklepami jednak dbają o to, aby sklepy dostarczające produkty nie stanowiły dla siebie konkurencji – czyli mamy jeden sklep z elektryką, materiałami budowlanymi, wystrojem wnętrz itd.

Co do procesu zapełniania prezentami naszego koszyka:

W serwisie nie ma cen przy produktach. Jedyne co widzimy to zapełniające się % w naszym koszyku – dodanie każdego produktu powoduje procentowe zapełnienie naszej „paczki prezentów”.

Osobiście mam do tej metody pewne zastrzeżenia, gdyż nie wiem , o ile procent podniesie się stan mojego koszyka po dodaniu wybranego produktu, co może utrudnić zapełnienie go z dokładnością do jednego procentu. Pewnym rozwiązaniem byłaby funkcja która pokazuje przy każdym produkcie ile procent przybędzie nam po dodaniu go do naszej paczki prezentów (wartość ta zależałaby od stanu konta naszej karty i byłaby stale korygowana).

Należy pamiętać że mamy 30 dni na zapełnienie naszego koszyka prezentami. W przypadku kiedy mamy więcej niż jedną kartę, to możemy utworzyć tzw. “Super Kartę” sumując ich wartości. Po skompletowaniu wszystkich prezentów koszyk jest zatwierdzany i osoba obdarowana otrzymuje prezenty drogą pocztową.

Layout i grafika

Jeżeli chodzi o grafikę, to serwis jakoś nie przypadł mi do gustu – wiem, że jest to mało konkretne, ale będąc w serwisie mam wrażenie, że cofnąłem się o parę lat wstecz jeżeli chodzi o trend w tworzeniu stron internetowych. Mimo początkowego wrażenia chaosu informacyjnego nie miałem problemu z poprawnym poruszaniem sie po serwisie i szybko zlokalizowałem jego główne elementy.

Porozmawiajmy o Panu żółwiku:

Stosowanie “maskotek” w serwisach jest dosyć popularne i nie mam nic przeciwko takim działaniom, tylko nie jestem przekonany czy akurat żółw powinien być symbolem serwisu z prezentami. Jakoś nie mogę znaleźć powiązania między symbolem żółwia a ideą serwisu. Dodatkowo, według mnie, nie idzie w parze zielony żółw z fioletowym kolorem przewodnim – ale tutaj można dyskutować. Layout i “maskotka” sprawiają wrażenie jakby zostały przypadkowo (z zamkniętymi oczami) skomponowane.

Autorzy serwisu ogłosili również konkurs, którego celem jest wymyslenie imienia dla Pana żółwika (link do ogłoszenia) – nagroda główna, to karta prezenterii o wartości 1 000 zł.

Model biznesowy

Główne źródło dochodu stanowi prowizja, jaką właściciele serwisu zamierzają pobierać od każdego sprzedanego produktu za pośrednictwem swojej platformy (ściąganą od współpracujących sklepów). Dodatkowym źródłem będą oczywiście emisję reklam na serwisie oraz dodatkowo możliwość umieszczania reklam na Kartach podarunkowych.

Plany na przyszłość

Oczywiście twórcy portalu zamierzają stale rozwijać swój twór o kolejne funkcjonalności i usprawnienia. W niedalekiej przyszłości powstanie program partnerski, dzięki któremu osoby które nawiążą współpracę z serwisem będą otrzymywać prowizję za każdą sprzedaną za swoim pośrednictwem kartę podarunkową. Autorzy zamierzają również nawiązać partnerstwa z serwisami społecznościowymi i finansowymi (banki) oraz są otwarci na propozycje ze strony inwestorów, od których środki przeznaczyliby w głównej mierze na promocję serwisu.

Szanowny Panie

Dziękujemy za Pana list z dnia 20 stycznia 2010 roku nadesłany do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego oraz za zawarte w nim opinie. Zapewniamy, że cała napływająca do Pana Prezydenta korespondencja jest wnikliwie analizowana a zgłaszane wnioski, uwagi i postulaty są przekazywane, zgodnie z przyjętym trybem, Panu Prezydentowi oraz kierownictwu Kancelarii i brane pod uwagę w działaniach podejmowanych przez Prezydenta RP w ramach określonych w Konstytucji uprawnień.

Jak Panu zapewne wiadomo w dniu 29 stycznia br. Szef Kancelarii Prezydenta RP Władysław Stasiak spotkał się z internautami, sygnatariuszami Listu do Prezydenta RP w Sprawie Cenzury Internetu, którzy protestują przeciw planowanej przez rząd nowelizacji ustawy Prawo Telekomunikacyjne wprowadzającej „Rejestr Stron i Usług Niedozwolonych”. Podczas spotkania przedstawiciele środowisk internautów tłumaczyli, że proponowane rozwiązania zezwalające na blokowanie niektórych stron internetowych, mogą doprowadzić do cenzury Internetu i ograniczenia wolności słowa.

Zdaniem uczestników spotkania kluczową sprawą przy podejmowaniu działań legislacyjnych jest przejrzystość procesu stanowienia prawa oraz prowadzenie konsultacji społecznych. Goście Ministra Władysława Stasiaka podkreślali, że takie konsultacje powinny odbywać się już na etapie przygotowywania projektu ustawy.

Podczas spotkania zwracano również uwagę, że dyskusja o regulacjach dotyczących Internetu nie powinna ograniczać się jedynie do kręgów informatyków i prawników. Według internautów, z sieci korzysta już ponad połowa wszystkich obywateli Polski i właśnie z tego powodu debata powinna się toczyć w jak najszerszym gronie.

Pan Minister Stasiak zapoznał się z postulatami przedstawicieli internautów i zaproponował następne spotkanie, które odbyłoby się w poszerzonym gronie. Tematem takiej debaty byłyby granice pomiędzy wolnością słowa, a bezpieczeństwem obywateli i przestrzeganiem prawa w Internecie. Minister Stasiak zgodził się również na postulat internautów, aby zarówno piątkowe, jak i następne spotkania były rejestrowane i udostępniane w sieci internautom.

Z poważaniem
Małgorzata Rozpondek
specjalista w Biurze Listów i Opinii Obywatelskich
Kancelarii Prezydenta RP

#1.

Oczywiście polecam AntyWeb – co by nie mówić Grzesiek odwala tam kawał dobrej roboty. Dużo informacji o nowościach czy to od Apple, Facebook czy jakiekolwiek inne nowości. Cokolwiek ciekawego się wydarzy to na AntyWeb znajdziecie o tym informację.

#2.

Kolejny polecany blog to InternetStats. Sławek Pliszka prezentuje na nim rozliczne dane statystyczne dotyczące polskich internautów i polskiej sieci. Można znaleźć tam wiele ciekawych zestawień, które mogą być przyczynkiem do dalszych dyskusji nad polskim internetem i wszystkim co z nim związane.

#3.

Jeszcze jedna pozycja z naszej kategorii na którą warto zagłosować to SterowaneRadiem.pl. Tu znaleźć można masę informacji dla fanów RC. Co prawda nie wiem czy kategoria “Internet i technologie” jest dla niego najlepszą, ale skoro znalazły się tam również blogi nie poświęcone w najmniejszym stopniu ani internetowi ani technologiom…

Zapraszam do głosowania!

Zróbcie na tym dobry PR!

Pamiętam, jak wtedy nie tylko z Maćkiem, ale z wieloma innymi osobami, rozmawialiśmy o tym, że Bank marnuje świetną okazję do tego aby zbudować na tym, fajne wydarzenie kreujące wizerunek banku. Zamiast tego pracownicy BPH dołożyli wszelkich starań, aby film zniknął z sieci. Jak widać bez skutku. Pozostał niesmak i uczucie zażenowania.

Auchan

W sieci ukazała się piosenka Auchan:

Nie wiem skąd taki dziwny pomysł i wizja internetu na cenzurowanym. Przecież nie da się – uwaga, czytajcie ze zrozumieniem drodzy PR managerowie – nie da się wyczyścić internetu! Za to można takie sytuacje wykorzystać do promocji własnej marki. Dlaczego nikt nie stara się tego rodzaju przecieków wykorzystać zamiast oponować przeciwko… no właśnie przeciw czemu? Całemu internetowi?!

Znaleźć można też inny utwór:

Jak czytamy w gazecie:

Piosenkę umieścił też na swoim blogu dziennikarz “Gazety” Piotr Miączyński. Następnego dnia znalazł w skrzynce maila:

“Wzywamy do natychmiastowego usunięcia materiału i podjęcia wszelkich kroków, tak aby w sieci nie widniały treści naruszające prawo do ochrony wizerunku naszych pracowników” – pisze Dorota Patejko, dyrektor ds. Komunikacji Auchan. W liście wyjaśnia, że w internecie bez zgody Auchan umieszczona została “piosenka nagrana przez naszych pracowników 4 lata temu na wewnętrzne spotkanie integracyjne, przeznaczona wyłącznie do użytku wewnętrznego naszej Spółki (nie stanowiąca reklamy zewnętrznej)”. Nie porusza wątku naruszenia wizerunku pokazanych w klipie z bliskich ujęć klientów. Ale straszy: “w razie niezastosowania się do niniejszego wezwania zastrzegamy możliwość podjęcia wszelkich możliwych kroków prawnych, nie wyłączając drogi sądowej“.

Wyróżnienia własne.

Nie wiem czy się śmiać czy płakać. Zakładam, że osoby odpowiedzialne za wizerunek takich kolosów jak BPH czy Auchan nie tylko wiedzą co to internet, ale również znają specyfikę tego “środowiska”. Rozumiem stanowisko Auchan w sprawie wizerunku pracowników – ale czemu nie wspomina się o klientach sklepu? Nie rozumiem natomiast dlaczego – za każdym razem – tego rodzaju sprawy są załatwiane w taki sposób i tym tonie?

Lookr.tv #Backstage to okazja, żeby zobaczyć jak od kuchni wygląda tworzenie rozpoznawalnych marek w rodzimej sieci. Najpopularniejsze serwisy to nie tylko miliony użytkowników i odsłon, ale przede wszystkim ludzie na co dzień dbający, żeby odwiedzane przez Polaków strony działały bez zarzutu. Za każdym z adresów czają się niespodzianki, bo wielkość internetowych przedsiębiorstw jest mocno zróżnicowana – od kilkuosobowego zespołu Wykopu, przez dwóch programistów czuwających nad wyszukiwarką multimediów FilesTube.com, najpopularniejszą obecnie polską stroną www, po ogromny zespół Naszej Klasy. Niewiele osób wie, że na sukces NK pracuje ponad setka specjalistów, a średnia wieku w firmie stworzonej przez Macieja Popowicza nie przekracza 27 lat.

Serię Lookr.tv #Backstage inauguruje reportaż o Naszej Klasie. NK to brand rozpoznawalny nie tylko w sieci. Kojarzą go zarówno nastolatki, jak i emeryci. W pewnej mierze ta marka stała się synonimem polskiego Internetu. Kto odpowiada za grafikę, serwery, obsługę klienta, kto stworzył Śledzika, co ma ze sobą wspólnego Google oraz NK? Dlaczego pracownicy chodzą na boso, co jedzą na obiad i czemu grają w Guitar Hero? Odpowiedzi na wszystkie pytania znaleźć można w dwuczęściowym reportażu.

Część 1

Link do materiału: lookr.tv

Część 2

Link do materiału: lookr.tv

Kolejne wideo cyklu pokaże zaplecze największego polskiego serwisu filmowego FilmWeb.pl. Premiera w marcu 2010. Więcej materiałów na kanale InsideWebsite.

źródło: informacja prasowa.

Autor bloga Paweł Lipiec. Zobacz wpis na stronie WebFan.pl i zostaw swój komentarz.

Na stronach wiadomosci24.pl ruszył konkurs na blog roku. Aby oddać swój głos nie trzeba wysyłać żadnych SMSów ani ponosić żadnych kosztów. Trzeba jedynie wejść na stronę w24.pl podać swój adres e-mail i potwierdzić głos kliknięciem w link, który W24 przyśle w wiadomości zwrotnej.

I tyle! Całe głosowanie jest proste do granic możliwości.

Z góry dziękuję za wszystkie głosy oddane na mój blog!

Autor bloga Paweł Lipiec. Zobacz wpis na stronie WebFan.pl i zostaw swój komentarz.

Skąd taki pomysł?

Pomysł pochodzi od Julien Smith, któremu w 2009 roku udało się osiągnąć celi i przeczytać co najmniej jedną książkę tygodniowo. Przemek stwierdził, że warto byłoby ten pomysł przenieść na nasz polski grunt i w ten sposób mamy: 52książki.pl

Dlaczego mam czytać (52) książki (rocznie)?

Nikt nikogo do czytania nie zmusza. Jednak chcemy Was namówić do czytania książek. Czytanie książek rozwija wyobraźnię, kreatywność, zasób słownictwa, elokwencję… No i przede wszystkim czytanie książek sprawia niesamowitą przyjemność! Spytasz czemu narzuca się aż takie tempo – 52 książki w rok to jedna książka co tydzień, bez względu na święta, wyjazdy, wakacje etc.

Tyle się mówi o tym, że nie czytamy książek. W 2008 roku tylko 38% Polaków sięgnęło po książkę (niestety nie udało mi się znaleźć nowszych danych, ale ostatnie jakie słyszałem optymistycznie podawały 50% wskaźnik). Myślę, że wyznaczenie sobie ambitnego celu a do tego zaangażowanie w realizację innych może jedynie pomóc. Taka publiczna próba ma dużo większe szanse powodzenia, niż podjęcie tego wyzwania kiedy nikt o nim nie wie. Oczywiście 52 książki na rok może się wydawać zabójczą ilością, ale myślę, że warto podjąć to wyzwanie. Przecież jeśli się nie uda zawsze można spróbować po raz kolejny w przyszłym roku. No i co najważniejsze – tu każdy wygrywa! Nawet jeśli nie uda Ci się osiągnąć pułapu 52 ksiażek rocznie to i tak dużo zyskasz… przekonaj się sam!

Jak to zrobić?

Przede wszystkim wyznacz sobie minimalne limity dzienne. Minimalną ilość stron jaką musisz przeczytać. Ustal również – o ile to możliwe – stałe pory w ciągu dnia kiedy będziesz mógł spokojnie oddać się relaksowi z książką. Konsekwentnie trzymaj się tych limitów a zobaczysz, że osiągnięcie celu jest możliwe. Jeśli masz wolną chwilę to nie czekaj z czytaniem, aż przyjdzie “wyznaczony na czytanie czas” – wykorzystaj ją! Książki dają wielkie możliwości jeśli chodzi o dobór literatury – każdy może znaleźć coś co będzie mu się czytało łatwo i przyjemnie. Dla każdego można znaleźć interesującą pozycję.

Znajdź sobie już na początku kilka “ksiażek ratunkowych”. Kiedy zbliża się koniec tygodni a Ty właśnie zacząłeś czytać powieść, która ma tysiąc stron, złap szybko jakąś nowelkę albo inną książkę na jeden wieczór i szybko ją przeczytaj. A od jutra możesz spokojnie wrócić do swojej powieści. Powiesz, że to kantowanie? No cóż, być może to jest lekki kant, ale kiedy już złapiesz większą wprawę w pochłanianiu książek nie będziesz musiał kantować – a to jest pierwszy cel ;) Czy idziemy na ilość zamiast na jakość? Po części taki właśnie jest cel – abyś zaczął więcej czytać. Jeśli chodzi o “jakość” to przecież nie możemy nikomu narzucić co ma czytać – każdy musi sobie wybrać sam to co mu się najbardziej podoba.

p.s. dla osób, które nie wiedzą od czego zacząć mam tu kilka pozycji, których chętnie się pozbędę, więc można się ze mną śmiało kontaktować jeśli kogoś zainteresuje którakolwiek pozycja. No i pamiętajcie, że zawsze jest jeszcze grupa wsparcia na Facebook.com.

Autor bloga Paweł Lipiec. Zobacz wpis na stronie WebFan.pl i zostaw swój komentarz.

Pomysł przyszedł mi do głowy w połowie listopada 2009 roku i praktycznie następnego dnia rozpocząłem pracę nad tym serwisem, które trwały ponad dwa miesiące – mówił w rozmowie telefonicznej Pan Piotr.

Od sześciu dni serwis kurierzy.pl dostępny był tylko dla wybranych blogerów i już dziś wieczorem (czwartek) powinien być oficjalnie otwarty. Nazwa kurierzy.pl jest bardzo dobrym strzałem i jej potencjał (jeżeli będzie dobrze wykorzystany) może przekuć się na sukces serwisu – pomysł z Panem Jerzym był kluczem do mojej pamięci i nie jest łatwo się go pozbyć.

Jak to działa?

Serwis kurjerzy.pl współpracuje z trzema największymi firmami kurierskim w Polsce (UPS, DHL oraz DPD) i dzięki umowie partnerskiej – z „obietnicą” dużej liczby realizowanych zamówień – otrzymuje preferencyjne stawki za korzystanie z ich usług. Dzięki takiej kompozycji indywidualna osoba ma możliwość skorzystania z usług kurierskich na warunkach cenowych dostępnych dla firm (partnerów). Kurierzy.pl pełni tutaj funkcję pośrednika między nami a konkretną firmą. Dotyczy to również rozliczeń – za usługę kurierską płacimy na konto serwisu, który następnie rozlicza się z firmami kurierskimi.

Aby skorzystać z możliwości wysyłki tanim kosztem nie trzeba się rejestrować. Wystarczy wybrać zakładkę „Wyślij przesyłkę” i podążać zgodnie z krokami:

Krok 1: Podajemy wagę oraz rozmiar przesyłki

Krok 2: Następnie dokonujemy wyboru produktu danej firmy kurierskiej zgodnie z naszymi preferencjami. Serwis automatycznie podaje nam trzy preferowane („Polecane”) – poniżej oczywiście znajduje się cała oferta usług.

Pełny cennik

Krok 3: Po wybraniu oferty przechodzimy do właściwego proces realizacji zamówienia, który składa się z pięciu etapów:

• podanie danych osobowych nadawcy
• podanie danych osobowych odbiorcy
• wypełnienie szczegółów przesyłki (data wysyłki, zawartość oraz wartość przesyłki, ubezpieczenie)
• na końcu wystarczy zrealizować przelew (dotpay) i czekać na kuriera – jeżeli zarejestrujemy konto będziemy mogli zapłacić za pobraniem.

W każdym momencie możemy skontaktować się z konsultantem za pomocą programu Live Chat (LIVECHAT Software S.A.) – spróbowałem zadać pytanie i póki co szybko otrzymałem odpowiedź (ale zdaję sobie sprawę, że serwis dopiero wystartował i jeszcze nie ma znaczącego obciążenia).

Na dzień dzisiejszy mamy możliwość wysyłania paczek tylko na terenie naszego kraju.

Pozostałe funkcje serwisu:

• Możliwość śledzenia przesyłki
• Po zarejestrowaniu możemy płacić za pobraniem, dane osobowe w formularzu będą automatycznie uzupełniane oraz będziemy mieli dostęp do historii zamówień
• Wyszukiwarka kodów pocztowych

Konkurencja

Kurjerzy.pl to nie jedyny tego typu serwis na naszym rynku. Osobiście naliczyłem co najmniej osiem podobnych przedsięwzięć działających w oparciu o ten sam model – różniących się ilością firm kurierskich oraz cenami za poszczególne usługi.

Lista stron:

• paczkarnia.pl
• wysylajtaniej.pl
• kurier-online.pl
• tanie-wysylanie.pl
• tani-kurier.pl
• 4logis.pl
• tanikurier.pl (otwarcie już wkrótce)

Jednak z pośród tych wszystkich istniejących serwisów Pan Jerzy przypadł mi do gustu jeżeli chodzi o:

• Wykonanie serwisu od strony graficznej – prosty, czytelny i przyjemny layout
• Możliwość skorzystania z ofert trzech firm kurierskich
• Możliwość rozmowy na żywo z konsultantem (Live Chat)

Jest jeden serwis o nazwie dwiepaczki.pl, który wygląda bardzo podobnie (rozkład elementów strony) jak kurjerzy.pl i stanowi dla nich poważną konkurencję. Zastanawiam się czy Pan Jerzy nie szukał czasem inspiracji w tworzeniu layoutu właśnie w tym serwisie:

Strona główna dwiepaczki.pl:

Strona główna kurjerzy.pl

Serwis dwiepaczki.pl również udostępnił możliwość rozmowy na żywo z konsultantem za pomocą czatu (livezilla) oraz poszerza swoją ofertę usług kurierskich o kolejne firmy (aktualnie UPS, wkrótce DHL). Dla tych, którzy sprzedają swoje produkty przez Allegro niedługo udostępniona zostanie funkcja importowania do serwisu dwiepaczki.pl danych, takich jak:

• Lista zakończonych aukcji
• Dane teleadresowe klientów

Zapowiada się zacięta walka między serwisami – mam nadzieję, że z korzyścią dla klientów.

Na koniec

Pomysł na tego typu usługi nie jest nowy lecz rynek w Polsce nie ma wyraźnego lidera. Wygra ten kto najlepiej dostosuje ofertę do klienta i będzie nadążał z kreowaniem nowych rozwiązań, które uproszczą do minimum problem związany z korzystaniem z usług firm kurierskich. Pan Piotr w rozmowie telefonicznej powiedział, że ma spore plany związane z rozwojem usług oraz funkcjonalności serwisu i za jakiś czas możemy spodziewać się wtyczki do przeglądarki internetowej, która ma ułatwić proces zamawiania kurierów przez różnego typu sklepy internetowe – i nie jest to wszystko czym będzie chciał nas Pan Jerzy zaskoczyć. Serwis mi się podoba i z pewnością będę korzystał z jego usług, choć czekam na reakcję konkurencji.

Autor bloga Paweł Lipiec. Zobacz wpis na stronie WebFan.pl i zostaw swój komentarz.

21 stycznia br. w Patio Domu Dochodowego przy Placu Trzech Krzyży 3 w Warszawie odbył się koktajl charytatywny na rzecz budowy Kliniki Przylądek Nadziei – nowej siedziby Kliniki Transplantacji Szpiku, Onkologii i Hematologii Dziecięcej Akademii Medycznej we Wrocławiu. Podczas spotkania, w którym uczestniczyli przedstawiciele mediów i świata biznesu, zaprezentowany został pierwszy w Polsce, nowatorski projekt budowy wirtualnej kliniki. Gospodarzami byli Fundacja “Na ratunek dzieciom z chorobą nowotworową” oraz Prof. dr hab. Alicja Chybicka, kierownik tej niezwykłej placówki medycznej.

Projekt budowy wirtualnej kliniki jest jedną z inicjatyw organizowaną przez Fundację “Na ratunek dzieciom z chorobą nowotworową” na rzecz budowy nowej Kliniki Transplantacji Szpiku, Onkologii i Hematologii Dziecięcej Akademii Medycznej we Wrocławiu – Kliniki Przylądek Nadziei. Dolnośląska placówka jest największym kompleksowym ośrodkiem hematologii i onkologii dziecięcej w Polsce. Co roku, zespół lekarski pod kierownictwem Prof. dr hab. Alicji Chybickiej (wybranej Kobietą Roku 2008 przez magazyn Twój Styl) bierze pod swoje skrzydła blisko 2 tysiące dzieci chorych na nowotwory. Na 100 małych pacjentów aż 80 wraca tu do zdrowia, pokonując jedną z najgroźniejszych współczesnych chorób. Wyleczalność na poziomie ponad 80% sprawia, że tutejsza placówka, jest nie tylko uznawana za jedną z najlepszych w Polsce, ale i w Europie. Pomimo wybitnych osiągnięć, klinice grozi zamknięcie. Dramatyczny stan techniczny przedwojennego budynku w którym obecnie mieści się klinika, utrudnia powrót do zdrowia małym pacjentom w okresie utraty odporności spowodowanej chorobą i terapią. Co więcej brak odpowiedniej liczby pomieszczeń, a przede wszystkim oddziału popszeczepowego sprawia że klinika jest zmuszona przyjmować o 50 % mniej pacjentów. Budowa nowej – Kliniki Przylądek Nadziei, nie tylko uchroni małych pacjentów przed koniecznością przewiezienia do innych ośrodków medycznych w Polsce, ale i przede wszystkim umożliwi kompleksową diagnostykę i leczenie, znacznie większej liczby chorych dzieci.

Inicjatywa budowy wirtualnej kliniki polega na sprzedaży wirtualnych cegiełek i sprzętów w systemie płatności online. Internauci mogą dokonać zakupu konkretnych cegieł czy elementów wyposażenia – od zabawek dla dzieci, po system monitoringu budynku. Wybór przedmiotów jest szeroki, dostosowany do różnych możliwości finansowych kupujących. Projekt jest realizowany etapami. W pierwszym etapie wraz z internautami organizatorzy chcą zbudować recepcję Kliniki Przylądek Nadziei. Formuła projektu jest interaktywna i celowa. Poprzez wirtualną budowę, internauci nie tylko angażują się w projekt, ale i na bieżąco widzą efekty tego zaangażowania. System odznacza kto jest nabywcą danego przedmiotu lub cegiełki. W ramach rozwoju projektu, będą powstawać kolejne pomieszczenia i piętra placówki.

Kierując się doświadczeniem naszych i innych organizacji szukaliśmy nowatorskiego rozwiązania, który przez nowoczesną formułę, przyciągnie uwagę możliwie wielu osób gotowych wspierać projekt budowy kliniki “Przylądek Nadziei”. Internet i możliwości nowych mediów dają nieograniczone możliwości w tym zakresie. Liczymy, że innowacyjna formuła projektu przyciągnie uwagę szczególnie młodych ludzi i aktywnych użytkowników internetu, których potencjał i skuteczność działania, jak pokazują niedawno organizowane akcje (Flakmecz na rzecz Pauliny Pruskiej, Siepomaga), są przeogromne.

Agnieszka Aleksandrowicz, jedna z gospodyń koktajlu i Prezes Fundacji “Na ratunek dzieciom z chorobą nowotworową”

Powiem szczerze – naprawdę płakać się chce kiedy człowiek patrzy na te dzieci, które mogłyby cierpieć zdecydowanie mniej i krócej gdyby tylko znalazły się pieniądze. Fakt, że jedyne czego potrzeba aby pomóc tym dzieciakom to właśnie kasa sprawia, że we mnie aż się gotuje. Jak może nie być środków na takie cele?!

Autor bloga Paweł Lipiec. Zobacz wpis na stronie WebFan.pl i zostaw swój komentarz.

Na początku dwa zdania wyjaśnienia. Zdecydowałem się dorzucić swoje 5 groszy po tym jak zobaczyłem wyniki sondy na sreonie Gazety Prawnej:

Co wynika z tych “słupków”? Jeśli ktoś myśli, że polskie społeczeństwo wyraziło tym samym aprobatę dla chorego pomysłu naszego rządu aby faktycznie tworzyć ten rejestr, to jest w ciemnej… w błędzie jest. Oznacza to, że społeczeństwo jako całość jest zupełnie nieświadome tego co ozancza

Państwo a cenzura

Powyższy obrazek obrazuje historię cenzury w Polsce. Jego pierwsza część (to co po lewej stronie) to coś co już się stało. Na drugą część mamy jeszcze wpływ. Jeśli Szanowni Państwo nie pamiętają to proponuję rozmowę z rodzicami lub dziadkami. Ci na pewno pamiętają.

Fundamenty teoretyczne

Definicja cenzury – taka encyklopedyczna – to: kontrola publicznego przekazywania informacji, ograniczająca wolność publicznego wyrażania myśli i przekonań. Polega na weryfikacji audycji radiowych, telewizyjnych, widowisk, Internetu itp. przez organy państwowe z punktu widzenia ich zgodności z prawem, polityką państwową, obronnością.

W praktyce cenzurę możemy podzielić na prewencyjną – zapobiegawczą – oraz represyjną. Cenzura prewencyjna polega na ścisłej kontroli wszelkich publikacji zanim ujrzą światło dzienne. Skutki takiej cenzury są nie do wyobrażenia dla osób, które nie doświadczyły działania organów takiej cenzury na własnej skórze. Gdyby taką cenzurę wprowadzono dzisiaj oznaczało by to, że:

• każdy wpis na blogu musiał by przed publikacją zostać zatwierdzony przez odpowiedni urząd
• każdy komentarz na blogu musiałby być moderowany i zatwierdzany przez rzeczony urząd
• każda nowa strona w sieci i wpis na forum – analogicznie
• każda gazeta (każda!) zanim trafi do kiosku musi być zatwierdzona – tak właśnie, macie rację – przez urząd cenzorski!
• każda audycja radiowa czy program telewizyjny – również
• nagrywacie podcast lub videocast? Zaprzyjaźnijcie się z cenzorem.
• chcesz opublikować swoją pracę magisterską lub doktorat – najpierw cenzura!

Można tak wymieniać do upadłego!

Cenzura represyjna oznacza istnienie specjalnych oddziałów policji czy innego wojska, które biega i aresztuje – mówiąc potocznie – każdego kto podskoczy. Oznacza to, że jeśli publikujesz coś co jest niezgodne z wytycznymi i przyjętymi poglądami to narażasz się na karę.

Jakie są skutki cenzury?

To akurat łatwo sobie wyobrazić. Nie ma żadnej dyskusji. Żadnej! Bo wymiana poglądów – zwłaszcza ta publiczna, która prowadzi do rozwoju nowych myśli i idei – jest bez celowa, ponieważ dozwolone opinie są z góry ustalone.

Cenzura – w jakiejkolwiek formie – jest sprzeczna z naszą Konstytucją, która gwarantuje nam rozmaite wolności. Przyjrzyjmy się zapisom w Konstytucji w kontekście cenzury.

Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.

Cenzura skutecznie uniemożliwia w pełni swobodne i pełne korzystanie z tych praw. Jeśli zabrania się wygłaszania konkretnych poglądów lub głoszenie określonych tez to w sposób oczywisty uniemożliwia się określonym ludziom udział w dyskusji publicznej. Jak w takim razie mają oni wpływać na życie polityczne czy społeczne danego kraju? Nie wspominając o tym, że cenzurowanie wiadomości – a przecież oznacza to również cenzurę informacji gospodarczych – uniemożliwia udział w życiu gospodarczym ponieważ wyklucza zdrową konkurencję. Wolny rynek wymaga informacji. Dużo informacji. Z wielu źródeł. Do tego informacje te muszą być zobiektywizowane i potwierdzone.

Każdego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie stwierdzona prawomocnym wyrokiem sądu.

Zasada domniemania niewinności, zawarta w powyższym zapisie stoi w jawnej sprzeczności z cenzurą i to – zakładam – nie wymaga komentarza.

Każdemu zapewnia się wolność sumienia i religii.

Wolność religii obejmuje wolność wyznawania lub przyjmowania religii według własnego wyboru oraz uzewnętrzniania indywidualnie lub z innymi, publicznie lub prywatnie, swojej religii przez uprawianie kultu, modlitwę, uczestniczenie w obrzędach, praktykowanie i nauczanie. Wolność religii obejmuje także posiadanie świątyń i innych miejsc kultu w zależności od potrzeb ludzi wierzących oraz prawo osób do korzystania z pomocy religijnej tam, gdzie się znajdują.

Publiczne uzewnętrznianie religii poprzez uprawianie kultu to na przykład możliwość pójścia na niedzielną (czy każdą inną) mszę świętą. Wyobrażacie sobie, żeby to było zakazane? Jeśli moja wiara wymaga posiadania miejsca kultu w internecie – a co – to cenzura w żaden sposób nie pozwala nam na swobodne korzystanie z takiego – wirtualnego – miejsca kultu.

Na koniec to co tak naprawdę w całym rozdziale poświęconym wolnościom jest najważniejsze:

Każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji.

Każdy ma prawo:

• wyrażać swoje poglądy,
• pozyskiwać informacje,
• rozpowszechniać (zdobyte) informacje.

Tu wypadało by wyróżnić całą treść tego artykułu Konstytucji RP. Cenzura – powtórzę to raz jeszcze – w jakiejkolwiek formie ogranicza wyżej wspomniane wolności. Nie da się swobodnie wyrażać swoich poglądów kiedy państwo ustala, co i w jakim zakresie może podlegać dyskusji publicznej a co nie. Przez wyrażanie swoich poglądów rozumiem oczywiście publiczne ich wyrażanie, bo przecież spisywanie swoich przemyśleń “do szuflady” nie można uznać za wyrażanie poglądów.

Pozyskiwanie i rozpowszechnianie informacji… no cóż, jak tu pozyskiwać informację skoro wszyscy potencjalni “informatorzy” zostali już skutecznie “przeszkoleni” przez rząd co, jak i w jakim zakresie mogą przekazać. Skoro informacje zostały już “odpowiednio” zredukowane i “przetworzone” to jaką one mają dla mnie wartość? Problem w tym, że w świecie gdzie króluje cenzura nie ma czegoś takiego jak obiektywna informacja – jest tylko (rządowa) propaganda!

Internet a inne media

Internet w dzisiejszych czasach niczym się nie różni od innych mediów. No dobra – różni się, ale przy spojrzeniu na media pod kątem cenzury różnica ta nie jest znacząca. Sieć tak samo jak prasa, telewizja czy radio jest źródłem informacji. Ponad to dzięki internetowi możemy się komunikować z całym światem. Jak zatem cenzura miała by nas odciąć od informacji z poza kraju? Nie będzie dostępu do BBC, Facebooka, CNN, Twittera… Nie bardzo jestem sobie w stanie to wyobrazić.

Rejestr stron zakazanych?

Można argumentować, że planowany Rejestr Stron Zakazanych to nie cenzura prewencyjna a jedynie blokowanie treści szkodliwych. A przepraszam kto będzie decydował o szkodliwości danej strony? Człowiek prawda? Koniec końców to będzie jakiś człowiek! A to już stwarza olbrzymie pole do nadużyć. Poza tym ważne jest aby uświadomić sobie, że to – nie musi, ale może być – pierwszy krok w ograniczaniu dostępu do sieci. Skoro można blokować wybrane strony a jakiegoś powodu to można zacząć rozszerzać interpretację danych przepisów.

Będziemy drugą Japonią czy Koreą?

W dniu moich urodzin Pani Hilary Clinton – amerykańska sekretarz stanu – wygłosiła przemówienie zatytułowane “Wolność w Internecie”.

Była w nim mowa o praktykach Chin, Korei Północnej, Egiptu czy Wietnamu, gdzie skutecznie “ogranicza się wolny przepływ informacji”. Chyba największa część wystąpienia poświęcona była obowiązkowi spoczywającemu na rządach wszystkich państw – poszanowaniu wolności słowa. Sprawa wydawać by się mogło, że sprawa zupełnie podstawowa w XXI wieku. Otóż okazuje się, że nie wszędzie jest to standardem. Również wolności religijne są łamane w wielu krajach – prym wiodą oczywiście Chiny, gdzie blokowany jest dostęp witryn hinduistycznych, chrześcijańskich, czy poruszających kwestię Tybetu (a to nie wszystko).

“Opowiadamy się za niepodzielnym Internetem, w którym cała ludzkość ma równy dostęp do wiedzy i idei” mówiła Clinton i było to jedno z bardziej stanowczych zdań wystąpienia. Retoryka w wielu momentach nawiązywała do języka zimnej wojny lat ‘80. Sekretarz stanu wspomniała, że pozostałości muru berlińskiego nie przez przypadek znajdują się akurat w Newseum (“muzeum newsów”, poświęcone historii mediów) – miejscu w którym wygłaszane było przemówienie. Mur ten bowiem dawniej symbolizował podział Europy; teraz jest podziału tego zaledwie reliktem. “Powstają jednak mury elektroniczne, zamiast fizycznych. W niektórych krajach ludzie nie mają dostępu do poprawnych wyników wyszukiwania. Jest to nowa żelazna kurtyna, wykorzystywana przez rządy” mówiła Clinton.

za: technologie.gazeta.pl

Pani Hilary Clinton poruszyła tylko i wyłącznie przykłady tych państw, które w sposób oczywisty nie mieszczą się w amerykańskiej wizji świata. Przemilczano sprawę Australii, która już od pewnego czasu zapowiada wprowadzenie filtracji treści internetowych. Nijak nie przystaje to do deklarowanej wizji wolnego i nieograniczanego dostępu do zasobów sieci! Nie wspominając już pomysłach, które rodzą się w głowach polskich chorych polityków – mowa o pomyśle na utworzenie Rejestru Stron i Usług Niedozwolonych!

W Gazecie można zobaczyć międzynarodowe reakcje na przemówienie.

Mógłbym jeszcze długo i namiętnie rozwodzić się nad tym jak niewyobrażalne jest życie “na cenzurowanym”, ale jeśli ktoś dotarł do końca to pewnie i tak ma już serdecznie dość. Na koniec chciałem Was zachęcić do wysłania listu do Pana Prezydenta. Adres mailowy jaki znalazłem na stronie prezydent.pl to listy-@-prezydent.pl treść wiadomości jest na stronie List Do Prezydenta RP w Sprawie Cenzury Internetu.

Autor bloga Paweł Lipiec. Zobacz wpis na stronie WebFan.pl i zostaw swój komentarz.