جایی که شبها رو صبح می‌کنم عوض شد

تلاش اگر نیست امید هنوز هست

که اگر نبود انگیزه‌ای برای زنده موندن هم نبود

که دیگه اصلا این نفس کشیدنها اسمش زندگی نبود

‌

آنلاین و آفلاین زندگیم متأثر از هم شد و طومارش در هم پیچید

مسیری رو رفتم که مجبور نشم برای حفظ یکیش دیگری رو فدا کنم

و سخت نبود این راه تا وقتی که در درستی تصمیم و ر… ر… تردید نداشتم.

‌

سخت نبود پاشیده شدن خون کسی روی صورتت که می‌گفتند اطاعت ازش در این مسیر آدم‌کش حکم اطاعت از خدا رو داره

سخت نبود پرت شدن از اسب تو دره

یک شب تا صبح  آویزون بودن از صخره

و فریاد زدن همه اسمهائی که قبل از اون هیچ تقدسی نداشتند…

‌

معلومه دارم دروغ می‌گم. عجزم یادم رفته

ستاره شمردن در انتظار مرگ رو فراموش کردم با صورت خیس که دوباره نقاب غرور زدم روش.

‌

سخت بود خیلی هم سخت بود وقتی که خوشی رسیدن به آرامش تا ساعتی دیگر، تبدیل به غم پیدا نشدن جنازه شد.

که در بهترین حالت اگر لاشه‌ات هم قوت چرندگان نمی‌شد هیچ نشانی هم همراهت نبود که روی قبرت بنویسن: جوان آفلاین، وحید آنلاین!

‌

مدتی هست که پیدا شدم قبل از اینکه مفقودالاثر یا مجهول‌الهویه بشم برای همین سختیش یادم رفته.

ولی به همین روز قسم که به اندازه این سخت نبود  که مفقودالهویه بشی

که شک بیفته به جون زندگیت، ترک برداره اصول و اعتقاداتت

که مبادا این خط که با اشک و گلوله ازش گذشتی خط اعشار زندگیت بوده

که هرچی هم تقلا کنی، نفسهای بعد از اینت فقط حکم صفرهائی رو داره که جلوش می‌نویسی

‌

حالم خوبه

اونقدر که بدونم با این حال نباید چیزی بگم و بنویسم

تا فردا که بازهم عجزم یادم رفت و غرورم برگشت

شرمنده روحیه دشمن شاد کن امروزم نشم

‌

ولی رنجورم از چیزی که

گفتنش خلق را نشاید

و نگفتنش قلب را

جار زدنش جان را نباید

و بیش از این زار زدنش دل را

روی خط وحید           زیر خط وحید           پاره خط وحید           نیم خط وحید          

با تشکر از مهزیار

روی خط وحید           زیر خط وحید           پاره خط وحید           نیم خط وحید          

اون روزی در راه دوم خرداد یکی تندروی کرده بود و روی شمشادهای سبز چپ کرده بود.

روی خط وحید           زیر خط وحید           پاره خط وحید           نیم خط وحید          

ورزشگاه آزادی ، در حاشیه مراسم دوم خرداد

(برای اندازه بزرگتر روی عکسها کلیک کنید)

روی خط وحید           زیر خط وحید           پاره خط وحید           نیم خط وحید          

روی خط وحید           زیر خط وحید           پاره خط وحید           نیم خط وحید          

برای اندازه بزگتر روی عکسها کلیک کنید.

روی خط وحید           زیر خط وحید           پاره خط وحید           نیم خط وحید          

۱-تنها از بعضی از شعب اداره پست می‌توانیم CD به خارج از کشور ارسال کنیم. حتی اگر چسبیده به کتابی آموزشی باشد.

۲-کپی شناسنامه را به عنوان فرستنده باید به همراه داشته باشیم.

۳-اگر وزن بسته پستی ۲ کیلو ۵۰ گرم باشد هزینه ۳ کیلوگرم را می‌گیرند.

۴- هزینه جعبه و بسته‌بندی را جداگانه بدون ارائه هیچ قبض و فاکتوری می‌گیرند!

رسید پستی که بدستم دادند رویش نوشته بود ارزش کالا ۳۰ هزارتومان.

از خانم متصدی پرسیدم چطور برآورد کردید قیمت کتابها را جمع زدید؟ گفت نه همینجوری تخمین زدم!

پرسیدم پشت قبض رسید نوشته غرامت هرگونه خسارت احتمالی به مرسوله پستی طبق مقرارت پرداخت خواهد شد چطور همینجوری تخمین زدین؟ شاید کمتر از این مبلغ باشد و حق اداره پست (اموال مردم) ضایع شود یا بیشتر باشد و حق من. گفت این بسته‌ها بیمه نیستند. اون ورقه‌ای که امضا کردین یعنی تعهد دادین که هیچ غرامتی نخواهید خواست.

ورقه چه بود؟ پشت یک صفحه از یک دفترچه‌ای مثل دفترچه بیمه تأمین اجتماعی مثلا سفید وسطش یک مهر ناخوانا خورده بود.  آن مهر اگر خوانا بود احتمالا رویش نوشته شده بود که تعهد می‌دهم هیچ خسارتی نخواهم!

روی خط وحید           زیر خط وحید           پاره خط وحید           نیم خط وحید          

- خواهش میکنم. مال چه زمانیه؟

- حدودا یک سال قبل

با نگاهی به عکس-مطمئنید آقا؟

- دقیق که نه! شاید یک سال نشده باشه شاید هم شده باشه.

رفت و بعد از ده دقیقه آمد زل زد به من:

- این عکس که مال چهااااار سال پیشه!

من با خنده-حتما اشتباه نوشتید!

مچ دستم را گرفت هدایتم کرد به سمت کامپیوترشان

-این که دیگه اشتباه نمی‌کنه!

تیر ماه ۱۳۸۴ بود.

۵۰ ماه ۴۶ ماه

پی‌نوشت: جای اینکه دو ماه از ۴۸ کم کنم دو ماه اضافه کردم!

خوب می‌شم. دو سه هفته دیگه!

روی خط وحید           زیر خط وحید           پاره خط وحید           نیم خط وحید          

البته چهارشنبه پیش همه نوجوانان سر از پا نمی‌شناختند و با ذوق و شوقی کودکانه به  ابراز احساسات می‌پرداختند :)

روی خط وحید           زیر خط وحید           پاره خط وحید           نیم خط وحید          

خونه ما تا سر کوچه فاصله زیادی نداره اون هم تو خیابون خوابیده بود.

عمود بر مسیر اتومبیلها،

هرچی نزدیکتر می‌شدم تعجبم بیشتر می‌شد.

ماشینها وقتی بهش می رسیدن راهشون رو کج می‌کردن که بهش نخورن.

فکر کردم از اون معتادهاست که می‌گن آخرش تو جوب می‌میرن مخصوصا که اصلا سر و وضع خوبی هم نداشت.

ولی خب چه فرقی می‌کرد رفتم سمتش. آقا کمک نمی‌خواین؟ جوابی نیومد.

سر چرخوندم کسبه محل رو  دیدم که از دور دارن ما رو نگاه می‌کنند.

برای در امان موندن از بارون زیر لبه سقف مغازه‌شون تو پیاده‌رو وایساده بودن.

دستام رو این شکلی کردم یعنی چی شده؟

یکی شونه‌هاشون رو اون شکلی کرد یعنی نمی‌دونیم.

چرخیدم رفتم سمت سرش که  وسط خیابون بود.

خم شدم که بهش دست بزنم و با صدا زدن تکونش هم بدم دیدم زبونش بیرون دهنشه و صورتش داره می لرزه.

تا حالا ندیده بودم ولی حدس زدم که یک حمله صرع باشه.

داد زدم گل‌فروش محل اومد کمک.

گفتم نمی‌دونم در این موارد چه باید کرد تکونش بدیم یا ضرر داره؟

گفت بلندش کنیم ببریم تو پیاده رو لااقل خیس نشه.

پنجاه سالیش می‌شد. به نظر کارگر میومد.

به شدت سنگین بود از هیچ جا هم خم نمی‌شد انگار مفصل نداره.

لباسهاش خیس و کثیف شده بود.

از جوب رد شدیم و کشیدیمش تو پیاده رو،

حالا دیگه ماشینها بی‌تفاوت رد نمی‌شدند که یعنی ندیدیم! آروم رد می‌شدن و ما رو تماشا می‌کردند.

هرکاری کردیم نتونستیم بنشونیمش.

حتی سعی کردیم به پشت بخوابونیمش ولی اون هم نمی‌شد.

همینجوری می‌لرزید.

قرار شد خیلی با احتیاط رو همون صورت بذاریمش زمین چون سنگین بود و امکان بود با صورت بخوره زمین.

حین فرود حالش جا اومد.

یهو انگار بهوش اومد و سرپا ایستاد.

لازم نبود بگیم چی شده خودش می‌دونست.

دستش رو تکون داد که ولش کنیم و بالا نگه داشت یعنی ببخشید.

تکیه داد به دیوار و زانوهاش رو خم کرد ولی کامل ننشست.

این وسط گل‌فروش رفت و یک جوون رهگذر بجاش ایستاده بود.

عذرخواهی کرد و بریده بریده گفت شماها برین به کارتون برسین من چند دقیقه استراحت کنم خوب می‌شم.

گفتم حداقل راحت بشین رو زمین

نشست و گفت: داروهام تموم شده. دو روزه دارو نخوردم اینطوری می‌شم…

روی خط وحید           زیر خط وحید           پاره خط وحید           نیم خط وحید