Foodprint

Gedichtendag 5: Dunne & Raby – H.H. ter Balkt

2012-01-27T12:23:34+01:00

Dunne & Raby, ''Designs for an Overpopulated Planet: no. 1 Foragers', 2010

Donderdag 26 januari 2012 was het Gedichtendag. Het thema van deze dag was 'stroom'. 'Stroom is er altijd en overal', aldus de website www.gedichtendag.com. Stroom Den Haag kan natuurlijk niet achterblijven en daarom kiest Stroom medewerker Francien van Westrenen deze week elke dag een gedicht. Hierbij laat zij zich inspireren door de werken in de huidige Stroom-toonstelling 'Food Forward'. Vandaag het gedicht 'Ode aan de bosbessenstruiken' van H.H. ter Balkt bij het werk 'Designs for an Overpopulated Planet: no. 1 Foragers' van Dunne & Raby.

Ode aan de bosbessenstruiken

Ze groeien in wijde donkergroene struiken

Dichtbij elkaar, zodanig innig verstrengeld

Dat je wel tellen kunt totdat je gehaald wordt.

De groenheid van de bosbessenstruiken

Is onbeschrijflijk. Groener dan deuren

Van jeugd staan ze laag bij de grond.

Engelen bewaken de bosbessenstruiken

In juni, de brandmaand, de maand die zijn mand

Als een mond met vlammende zon beschildert.

Wat zucht en knarst dan het bod van zoetheid

En ongehoorde aroma’s; wacht toch

Tot je hand ervan druipt, proef als laatste prikkel

De vleugelslag linea recta van de tingeltangel

De duistere stoffige zomerse bossen van de taal uit.

H.H. ter Balkt
In: De waterwingebieden. Gedichten 1953-1999 (De Bezige Bij, Amsterdam 2000)
Bron internet: http://www.rtvoost.nl/media/?uitz=48148

Wie herinnert zich het smulbos nog? Dat bos vol bessen, paddestoelen, fruit-en notenbomen en tamme kastanjes? Het idee werd in 2004 gelanceerd door Stichting WaArde en het Geldersch Landschap met als doel de zintuiglijke beleving van natuur in Nederland te bevorderen. De initiatiefnemers noemden als een van de argumenten voor de aanleg van het bos de wens van allochtonen voor meer plukmogelijkheden in parken. De Telegraaf, wakker als altijd, kopte vervolgens ‘Smulbos voor allochtonen’ en met de LPF in de Kamer werd dit idee linea recta naar de prullenbak gehoond. Nu 8 jaar later zijn smulbossen in de vorm van eetbare natuur überhip geworden. Niet alleen volkstuinieren we in grote getale, eetbare planten en bomen vind je ook steeds vaker in de stad. Ze leveren voedsel, maar bevorderen ook cohesie, betrokkenheid, gezondheid, voedselbewustzijn en de kwaliteit van openbare ruimte. Kunstenaars Debra Solomon en Nils Norman hebben dergelijke projecten in het kader van Foodprint geïnitieerd, respectievelijk Foodscape Schilderswijk en Eetbaar Park.

Dunne & Raby maken van de wereld één groot smulbos. Niet door dat bos te planten, maar door mensen beter toe te rusten op het plukken en smullen van al het groen om hen heen, dus ook bladeren en grassen. Dat doen ze door een combinatie voor te stellen van synthetische biologie en nieuwe spijsverteringsmiddelen geïnspireerd op die van andere zoogdieren, vogels, vissen of insecten. In de film die draait in de etalage van de bibliotheek van Stroom Den Haag zien we een animatie van hoe dat eruit kan zien. Met speciale maskers op en hulpmiddelen aan de armen verzamelen de foragers eetbaar groen. Met de ingebouwde snoeimessen zijn zelfs de in elkaar verstrengelde bosbessenstruiken van H.H. ter Balkt een eitje. Maar ook zonder deze hulpmiddelen kun je foragen, voedsel verzamelen in de natuur, getuige de vele internetsites. Harvesting wild food is the oldest and most basic subsistence activity of humankind, but today we live in a world where these skills are almost lost. Foraging is the missing link in modern civilized cultures--it is this direct physical connection, in the form of sustenance, that brings us to our deepest appreciation and understanding of the natural world. http://foragersharvest.com. Wat het project van Dunne & Raby misschien lastig te verteren maakt voor deze foragers, is dat ze die oeractiviteit van de mens met kunstmatige skills mogelijk maken wat er toch iets anders uitziet als diep fysiek en zintuiglijk contact tussen mens en natuur.

Tekst: Francien van Westrenen

'Food Forward'
15 januari t/m 1 april 2012
Stroom Den Haag, Hogewal 1-9, Den Haag
Meer informatie: www.stroom.nl

Gedichtendag 4: Michiko Nitta en Michael Burton – Marjoleine de Vos

2012-01-26T10:00:00+01:00

Michiko Nitta en Michael Burton, Republic of Salivation (foto: Stroom Den Haag)

Donderdag 26 januari 2012 is het Gedichtendag. Het thema van deze dag is 'stroom'. 'Stroom is er altijd en overal', aldus de website www.gedichtendag.com. Stroom Den Haag kan natuurlijk niet achterblijven en daarom kiest Stroom medewerker Francien van Westrenen deze week elke dag een gedicht. Hierbij laat zij zich inspireren door de werken in de huidige Stroom-toonstelling 'Food Forward'. Vandaag het gedicht 'Kooklust' van Marjoleine de Vos bij het werk 'Republic of Salivation' van Michiko Nitta en Michael Burton (en dan vooral de geheime collectie 'foodporn' achterin de installatie).

Kooklust

Met gretige borsten staat begeerte aan het aanrecht
zoent het zaad uit tomaten, kijkt naar het zwellen
van beslag onder vochtig doek. Haar hand liefkoost
de haas van een jonge stier, zijn zoekende tong

is gemaakt voor de hare, verzaligd streelt ze
zijn ballen de pan in. Hartstocht
is een keukenprinses met aanraakbare huid,
donzig als deeg, geurig als boter, een weerloze
van bot bevrijde eend die naakt wil zijn
als een olijf in olie, een perzik op sap.
Ze wil zich ontleden op het hakblok, betast worden
door gulzige vingers en gloeiend verslonden.
Een vis zijn, zwemmend in roomsaus
gewiegd, gekend, begeerd, genoten.

Marjoleine de Vos

Uit: Zeehond graag  (Van Oorschot, Amsterdam 2000)
Bron internet: http://web.inter.nl.net

In 2005 gebruikte de Amerikaanse schrijver Frederick Kaufman in zijn artikel 'Debbie does Salad' de term 'food porn' om de nieuwe esthetiek van kookprogramma's te duiden (http://harpers.org/archive). Wie weleens kookprogramma’s of kooktijdschriften leest zal beamen dat de beeldregie veel weg heeft van pornografie met close-ups van loom druipende chocolade, het glinsterende binnen van granaatappels, in boter drijvende asperges en vuurrode tomaten. Tot mijn grote verbazing blijken er zelfs professionele foodpornstylisten te bestaan die allerhande hulpmiddelen uit de kast trekken om het eten er aantrekkelijk uit te laten zien. Laatst was ik zelf getuige van een foodfotosessie voor het nieuwe kookboek van Janneke Vreugdenhil, Comfort Food (www.etenenzo.nl/comfort-food). Maar met de hand op mijn hart kan ik zeggen dat de coquilles die op de foto zo verleidelijk zwemmen in curry-limoenboter ook echt goddelijk smaakten.

Dat voedsel plezier geeft en zinnelijk genot is een onderwerp dat in de Food Forward tentoonstelling nauwelijks aan de orde komt. Kennelijk is dat iets dat er minder toe doet als je nadenkt over de toekomst van ons voedsel. Tenzij je het worst maken zoals John O’Shea dat voorstelt – en Marjoleine de Vos zou dat volmondig beamen getuige haar artikel in NRC Handelsblad afgelopen zaterdag (21 januari 2012) – gaan alleen Nitta en Burton via een achterdeur in op het genot. Zij gunnen de arbeiders hun smaakplezier met pornotijdschriften vol voedselplaatjes verstopt achter de dozen met gemodificeerd zetmeel. 'New Dirty Amateur Food' en 'Big Bold Donuts' zijn de dubbelzinnige titels van het tijdschrift 'Foodporn'. Een schamele troost. Want niet alleen het eten zelf kan genot verschaffen, ook het maken ervan. Ik ken geen beter gedicht dan dit van Marjoleine de Vos, dat mij méér nog dan zin in eten, lust geeft om te koken.

Tekst: Francien van Westrenen

'Food Forward'
15 januari t/m 1 april 2012
Stroom Den Haag, Hogewal 1-9, Den Haag
Meer informatie: www.stroom.nl

Gedichtendag 3: Michiko Nitta en Michael Burton – Rudy Kousbroek

2012-01-25T09:00:00+01:00

Michiko Nitta en Michael Burton, Republic of Salivation (foto: Maaike Lauwaert)

Donderdag 26 januari 2012 is het Gedichtendag. Het thema van deze dag is 'stroom'. 'Stroom is er altijd en overal', aldus de website www.gedichtendag.com. Stroom Den Haag kan natuurlijk niet achterblijven en daarom kiest Stroom medewerker Francien van Westrenen deze week elke dag een gedicht. Hierbij laat zij zich inspireren door de werken in de huidige Stroom-toonstelling 'Food Forward'. Vandaag het gedicht 'Smullen' van Rudy Kousbroek bij het werk 'Republic of Salivation' van Michiko Nitta en Michael Burton.

Smullen

Mama wat eten we vandaag?
Stabilisator E450 kind!
O zalig mams! En wat nog meer?
Misschien nog wat antioxydant E 301,
Als ik er nog van in huis heb.

O fijn! En mââms…
Ja?
Mogen we ook wat gemodficeerd zetmeel?
Maar kind – we hebben gisteravond
Ook al gemodficeerd zetmeel gehad!

Maar geen voedingszuren, mam,
Dat hebben we in geen weken meer geproefd.
Met conserveermiddel E 202,
Hè toe mams, omdat het morgen Zaterdag is?

Nee, daar komt niets van in!
Maar wat zouden jullie zeggen
Van een portie Emulgator
Met kleurstof E 160
En smaakversterker?

Rudy Kousbroek
Bron: gepubliceerd in NRC Handelsblad, 26 juli 1996

Van een veganistische collega leerde ik op etiketten kijken. Zij controleerde producten niet alleen op herkenbare melk- of vleessporen, maar ook op onherkenbare, verpakt in E-nummers en onuitsprekelijke ingrediënten. Van elk E-nummer kon ze precies vertellen of het een dierlijke oorsprong had en van elke producent of deze er een verderfelijke praktijk op na hield. Destijds vond ik het op z’n zachtst gezegd nogal een gedoe, maar inmiddels betrap ik mezelf erop ook regelmatig potjes en pakjes om te draaien. Niet alleen vanwege de melkallergie van mijn dochter, maar ook uit nieuwsgierigheid. Je schrikt je soms rot als je leest wat er in een simpel koekje zit.

Het gedicht van Kousbroek zou een dialoog kunnen zijn in het huis van Michiko Nitta en Michael Burton. In het huis wonen industriële arbeiders die een precies afgepast en speciaal ontworpen dieet krijgen dat grotendeels op gemodificeerd zetmeel gebaseerd is. Dit dieet maakt het mogelijk voor het lichaam om langer te werken met minder voedingstoffen. De kinderen smullen ervan zoals je leest. De wereld van Nitta en Burton lijkt vergezocht, totdat je morgen op een willekeurig etiket kijkt en ziet wat we eten.

Tekst: Francien van Westrenen

'Food Forward'
15 januari t/m 1 april 2012
Stroom Den Haag, Hogewal 1-9, Den Haag
Meer informatie: www.stroom.nl

Gedichtendag 2: John O'Shea – Mustafa Stitou

2012-01-24T10:49:53+01:00

John O'Shea, Black Market Pudding (foto: Rob Kollaard, courtesy Stroom Den Haag)

Donderdag 26 januari 2012 is het Gedichtendag. Het thema van deze dag is 'stroom'. 'Stroom is er altijd en overal', aldus de website www.gedichtendag.com. Stroom Den Haag kan natuurlijk niet achterblijven en daarom kiest Stroom medewerker Francien van Westrenen deze week elke dag een gedicht. Hierbij laat zij zich inspireren door de werken in de huidige Stroom-toonstelling 'Food Forward'. Vandaag het gedicht 'Mysterie' van Mustafa Stitou bij 'The Meat Licence Project' en 'Black Market Pudding' van John O'Shea .

MYSTERIE

1

Een afgebrokkeld muurtje centraal op het plein

dateert volgens de slachters uit de achtste eeuw;

op de plaats van het muurtje brachten de eerste bekeerlingen

ter gelegenheid van het slachtfeest hun eerste correcte offer.

De prachtige slachtzaal (Jugendstil-elementen) is door een rijke

Franse familie gebouwd aan het begin van de twintigste eeuw;

het slachthuis bevond zich toen net buiten het administratieve centrum.

Sinds het vertrek van de oude kolonisator zo’n vijftig jaar geleden

is er veel gebeurd, het centrum is enorm uitgedijd,

de stadsbevolking verzoveelvoudigd

maar het slachthuis staat er nog steeds.

Een stadsbestuur met een beetje visie zou het prachtige

slachthuis kunnen verbouwen (de kleine ruïne blijft intact)

en vervolgens omdopen tot museum bijvoorbeeld,

zodat tenminste een deel van de door Amerikaanse

archeologen opgediepte voorwerpen niet hoeft verscheept

maar híer een mooi heenkomen vindt.

2

Een museum zou een hele vooruitgang betekenen want

het zijn macabere taferelen, de getraliede roestbakken beladen

met nietsvermoedend rein vee, langs kruideniers en internetcafés

knetterend naar het slachthuis onderweg.

Op sommige dagen als een stolp op het centrum

de weeë geur van bloed. Het desperate geloei

van een koe die ineens lijkt te begrijpen wat haar

te wachten staat. Wilde honden

zwervend door de winkelstraten.

Een slachter in bloedbesmeurde witte jas en

bloedbesmeurde lieslaarzen, puffend maar ongenaakbaar

langs zwijgend winkelend publiek een kruiwagen voor zich uit

duwend, volgeladen met ingewanden –

geenszins bevorderlijk voor massatoerisme,

waar deze streek het toch echt van zal moeten hebben

wil het hier ooit wat worden.

Werkelijk, een mysterie dat er niet wordt ingegrepen.

Je zou haast gaan geloven dat het bestuur behekst is

en elke nieuwe generatie opnieuw in de ban raakt

van een geheiligd muurtje, een ruïne van niks.

© 2003 Mustafa Stitou
Uit: Varkensroze ansichten (De Bezige Bij, Amsterdam 2003)
Bron internet: http://lyrikline.org

Er zijn in Nederland nog maar een paar slachthuizen en geen ervan staat in de stad. Dat was vroeger wel anders. In vrijwel elke grote stad herinnert een Slachthuisterrein of –buurt nog aan de plek waar voorheen het gemeentelijke slachthuis gevestigd was. In Den Haag bijvoorbeeld aan de Neherkade in Laakhaven. In haar boek 'Hungry City' opent Carlyn Steel onze ogen voor de historische relatie tussen stad en voedsel, waar nu alleen de straatnamen nog naar verwijzen. Om allerlei begrijpelijke redenen – logistieke, economische, culturele, hygiënische – zijn productie en verwerking van voedsel steeds verder de stad uit geduwd. Met als gevolg dat de mens en de stad verwijderd en vervreemd zijn geraakt van hun voedselbronnen. Het sterkst speelt die vervreemding een rol bij de veehouderij en slachterij. We eten kilo’s vlees, maar willen liever niet zien hoe dat vlees leeft, laat staan hoe het gedood en geslacht wordt. Dat merkten we al toen we 'City Pig' presenteerden, het voorstel van The Why Factory voor een varkenshouderij in de Binckhorst. Nee, hier geen bloedbesmeurde witte jassen, maar bloedeloze stukken filet in piepschuimen bakjes. Bij ons was dat slachthuis allang gesloopt of een museum geworden, maar in de stad die Mustafa Stitou beschrijft speelt historie en cultuur nog een te grote rol.

John O’Shea spreekt ons aan op onze schijnheilige houding. Als je vlees wilt eten moet je ook bereid zijn het te doden. Ik vermoed dat er heel wat minder vleeseters zouden zijn als deze regel doorgang zou vinden. Zijn Black Market Pudding gaat misschien nog een stap verder. Bloedworst van een levend varken, dus zonder dat 't geslacht hoeft te worden. Net als bij 'City Pig' gaat het O’Shea in wezen om een humanere vleesproductie en –consumptie. Hoe komt het dan toch dat we daar zo ‘onmenselijk’ op reageren?

Tekst: Francien van Westrenen

'Food Forward'
15 januari t/m 1 april 2012
Stroom Den Haag, Hogewal 1-9, Den Haag
Meer informatie: www.stroom.nl

Gedichtendag 1: Arne Hendriks – C.B. Vaandrager

2012-01-23T12:45:26+01:00

Arne Hendriks, 'The Incredible Shrinking Man' (foto: Rob Kollaard, courtesy Stroom Den Haag)

Donderdag 26 januari 2012 is het Gedichtendag. Het thema van deze dag is 'stroom'. 'Stroom is er altijd en overal', aldus de website www.gedichtendag.com. Stroom Den Haag kan natuurlijk niet achterblijven en daarom kiest Stroom medewerker Francien van Westrenen deze week elke dag een gedicht. Hierbij laat zij zich inspireren door de werken in de huidige Stroom-toonstelling 'Food Forward'. Vandaag het gedicht 'Made in Madurodam' van C.B. Vaandrager bij het werk 'The Incredible Shrinking Man' van Arne Hendriks.

Made in Madurodam (fragment)

De kroketten in het restaurant
zijn aan de kleine kant.

C.B. Vaandrager
Uit de bundel gedichten (De Bezige Bij Amsterdam, 1967)
Bron op internet: www.maxpam.nl/2008/03/vier-sterren-voor-kleine-kroketten

Deze regels ken ik voor mijn gevoel al mijn hele leven. Gevleugelde uitspraak bij ons thuis. Geen idee eigenlijk bij welke gelegenheid het gezegd werd. Later las ik de regels op de muur van het restaurant Hotel New York in Rotterdam en ontdekte ik dat het een gedicht was, en de dichter C.B. Vaandrager. Lang niet meer aan gedacht, tot vorige week. In NRC Boeken (13 januari 2012) verklaart uitgever Oscar van Gelderen zijn literaire liefde aan de gedichten van Vaandrager. ‘Anorexia op papier’ noemt Van Gelderen het. “De essentie van Vaandrager is ‘het ongewone in gewone woorden zeggen’. Vaandrager is: een lekkende kraan. Hij pakte iets van de straat, plaatste het in een boek, en zo kreeg het een nieuwe context. Bijvoorbeeld na een bezoek aan Madurodam.”

De link tussen het werk van Arne Hendriks met Madurodam werd ook door Maartje Somers gelegd: “Zoals een stadspark vol groente een heel Madurodam zou kunnen voeden.” (recensie over Food Forward, NRC Handelsblad, 19 januari 2012). Madurodam is hier natuurlijk metaforisch bedoeld, immers de mensen die daar wonen zijn nog kleiner dan de 50 cm die Arne voorstelt. Wim Sonneveld kreeg er ooit een op bezoek, Margootje, die zich verstoppen kon in het zeepbakje en het trommeltje met speculaas. Met alle respect, dat lukt echt niet met 50 cm. Maar de gedachte aan een tafel vol mensen in babyformaat die samen een kroket verorberen spreekt meteen tot de verbeelding.

Tekst: Francien van Westrenen

'Food Forward'
15 januari t/m 1 april 2012
Stroom Den Haag, Hogewal 1-9, Den Haag
Meer informatie: www.stroom.nl

Voedseltribunaal: Hoe voeden we de steden in de toekomst?

2012-01-20T10:47:57+01:00

'City Pig', Winy Maas met The Why Factory, 2009 (animatie: Wieland & Gouwens)

'Hoe voeden we de steden in de toekomst?' Deze vraag staat centraal in het Voedseltribunaal (donderdag 5 april 2012), waarin deskundigen en publiek elkaar aan de tand voelen over een duurzaam voedselsysteem voor de stad van de toekomst. De moderator van het tribunaal is Sandra Rottenberg. Tijdens het tribunaal is niemand onschuldig: iedereen zit in de beklaagdenbank. Hoofdaanklagers en aangeklaagden wisselen steeds van rol. Het tribunaal eindigt met een slotmanifest waarin een jury zich uitspreekt over de wijze waarop we tot een duurzaam voedselsysteem voor de stad kunnen komen. Dit manifest wordt o.a. publiek gemaakt via de website van Stroom en wordt naar stakeholders van toekomstige voedselsystemen gestuurd. De vorm van het Voedseltribunaal sluit aan bij het internationale profiel van Den Haag als Stad van Recht en Vrede. Na het Voedseltribunaal gaat het Foodprint programma van Stroom Den Haag een nieuwe fase in. Praktische informatie over inschrijven voor het Voedseltribunaal staat onderaan deze post.

In de huidige discussies over de toekomstige voedselvoorziening staan vertegenwoordigers van de twee heersende paradigma's vaak lijnrecht tegenover elkaar: óf men gelooft in grootschalige high-tech voedselproductie gekoppeld aan de mondiale economie óf in kleinschalige lokale ecologische productiesystemen. Partijen verdedigen met bijna religieuze overtuiging hun eigen standpunt. Maar de toekomst van ons voedsel is de toekomst van de mens. Handreikingen en openingen zijn noodzakelijk. Experts met verschillende achtergronden en van verschillende generaties (van boer tot filosoof, van supermarkt tot architect, van milieudeskundige tot lid van de Youth Food Movement) steken het niemandsland in deze loopgravenoorlog over. Zij verheffen zich zich boven het maaiveld en durven hun mening te geven over drie visionaire scenario's van kunstenaars/architecten, die Stroom Den Haag in het kader van het programma ‘Foodprint' ontwikkelde: Park Supermarkt, City Pig en Foodscape Schilderswijk.

Publicaties
Tijdens het tribunaal worden twee nieuwe publicaties gepresenteerd: ‘Food for the City. A Future for the Metropolis' (i.s.m. NAi Uitgevers, Rotterdam) en ‘Nils Norman, Eetbaar Park/Edible Park' (i.s.m. Valiz, Amsterdam). Meer info klik hier.

Organisatie
Stroom Den Haag i.s.m. International Institute of Social Studies (Erasmus Universiteit, Rotterdam), Wageningen Universiteit (Vakgroep Rurale Sociologie), de Youth Food Movement en Schuttelaar & Partners. Inhoudelijk organisator: Brigitte van der Sande.

Praktische informatie en reserveren:

Donderdag 5 april 2012, 17-22 uur
(Voedseltribunaal zelf: 19-21 uur)
Locatie Tribunaal: ISS (Institute of Social Studies), Kortenaerkade 12, Den Haag
Locatie ontvangst, eten en eindborrel: Stroom Den Haag, Hogewal 1-9, Den Haag

Voorafgaand aan het Voedseltribunaal is er vanaf 17 uur aan de overkant bij Stroom Den Haag (Hogewal 1-9) een ontvangst met gelegenheid om de tentoonstelling 'Food Forward' te bezoeken (+ rondleiding) en een kleine maaltijd te nuttigen. Na afloop van het tribunaal is er bij Stroom een afsluitende borrel.

Reserveren via: info@stroom.nl (graag aangeven in welke categorie u wilt inschrijven)

Kosten inschrijving per persoon (incl. eten en drinken):

Vóór 15 maart 2012
A. € 39,50
B. € 69,50 (incl. beide publicaties)
C. € 20,- (studententarief)
D. € 49,50 (studententarief incl. beide publicaties)

Ná 15 maart 2012
A. € 47,50
B. € 75,- (incl. beide publicaties)
C. € 27,50 (studententarief)
D. € 55,- (studententarief incl. beide publicaties)

nrc.next: kunstenaars als gekke professoren

2012-01-18T08:11:27+01:00

'Kunstenaars als gekke professoren' door Maartje Somers. De krant nrc. next pakt vandaag groot uit over de tentoonstelling Food Forward bij Stroom Den Haag. 'Verklein de mens. Hoe kunstenaars het voedseltekort in de wereld gaan oplossen. Hoe de kunst verder gaat waar de wetenschap ophoudt.'
Meer informatie over Food Forward: klik hier.

Koppen XL: De wegwerpmaatschappij

2012-01-17T12:25:36+01:00

Foto: VRT / rr

Vanavond (17 januari 2012) neem het Belgische televisieprogramma Koppen XL onze wegwerpmaatschappij kritisch onder de loep. Het begint al bij de producenten zelf. Een meloen of een komkommer die niet voldoen aan het perfecte gewicht, vorm of kleur vliegen meteen de afvalcontainer in. In bedrijfs- en schoolkantines gaan bordenvol verloren omdat ze niet worden leeggegeten. En in alle supermarkten samen worden elke dag tonnen voedsel weggegooid omdat de vervaldatum (bijna) verstreken is. We zijn als de dood dat voedsel even over de datum is, terwijl deskundigen het erover eens zijn dat die producten nog perfect eetbaar zijn.

Dinsdag 17 januari 2012, VRT Één, 21.30 uur
www.een.be/programmas/koppen-xl/deze-week

Food Forward is geopend!

2012-01-16T14:25:43+01:00

Michael Burton & Michiko Nitta, Republic of Salivation (foto: Stroom Den Haag)

Op zaterdag 14 januari 2012 is bij Stroom Den Haag de tentoonstelling Food Forward geopend met een gesprek tussen de deelnemende kunstenaars en curator Karen Verschooren. Vervolgens kon het publiek de tentoonstellingsruimte betreden om een aantal radicale oplossingen voor de toekomst van ons voedsel te bekijken. Van de bloedworst van John O'Shea (geheel diervriendelijk gemaakt van het bloed van een levend varken) tot The Republic of Salivation van Michael Burton en Michiko Nitta (waar werkers in een totalitaire staat op een dieet van zetmeel leven en zich vervolgens stiekem verlustigen aan Foodporn). Ook het project The Incredible Shrinking Man van Arne Hendriks, compleet met een kippenhok en een fishfarm, trok veel aandacht.

Vlnr: John O'Shea, Arne Hendriks, Karen Verschooren, Michael Burton, Michiko Nitta (foto: Stroom Den Haag)
Vlnr: John O'Shea, Arne Hendriks, Karen Verschooren (foto: Stroom Den Haag)
Michael Burton en Michiko Nitta (foto: Stroom Den Haag)

'Food Forward'
15 januari t/m 1 april 2012
Stroom Den Haag, Hogewal 1-9, Den Haag
Open: woensdag t/m zondag 12-17 uur
www.stroom.nl

Timmeren aan Food Forward

2012-01-12T16:37:11+01:00

Het Foodprint programma wordt vanaf zaterdagmiddag 14 januari 2012 (inleidende presentatie om 16 uur gevolgd door opening om 17 uur) bij Stroom Den Haag voortgezet met de tentoonstelling Food Forward, waarin scenario's worden gepresenteerd over de toekomst van ons voedsel. Een zoektocht naar radicaal nieuwe oplossingen en ideeën aan de hand van het werk van John O'Shea, Michiko Nitta & Michael Burton, Arne Hendriks, Christian Jankowski. Vandaag op het Foodprint blog een aantal foto's van de tentoonstelling in opbouw.

Arne Hendriks legt zijn Speed Crop Balcony aan (foto: Stroom Den Haag)

Vlnr: John O'Shea, Michael Burton en Michiko Nitta (foto: Stroom Den Haag)
Installatie Michael Burton en Michiko Nitta in opbouw (foto: Stroom Den Haag)
Arne Hendriks, Somatostatin Zebrafish Farm (foto: Stroom Den Haag)
Arne Hendriks's Poultry House in aanbouw (foto: Stroom Den Haag)
Harold de Bree vraagt zich af hoe het nu verder moet (foto: Stroom Den Haag)