Historie fotograficzne i nie tylko

Fotografia ślubna

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Thu, 26 Aug 2010 13:14:00 +0000

Ślub, wesele itd. w dzisiejszych czasach to jeden wielki przemysł. Imprezy stylizowane na czasy średniowieczne, antyczne itp. W tym wszystkim fotograf jest jednym z wielu dodatków, gdzie jego praca jest traktowana jak coś banalnie prostego. Zwłaszcza obecnie – w czasach, gdy wypasiony aparat leży w zasięgu każdego wujka-fotoamatora. Fotograf przychodzi – robi zdjęcia i po temacie.

W przeciągu ostatniego roku mogłem się przekonać, że to nie takie proste na jakie wygląda.

Ponad rok temu dostałem telefon „czy chciałbyś robić zdjęcia na weselu”. Biorąc pod uwagę odpowiedzialność za utrwalenie niepowtarzalnej chwili miałem sporo obaw czy się tego podjąć.

Po spotkaniu z Młodymi okazało się, że oczekiwania są dość mocno sprecyzowane – tak więc poprzeczka szła w górę. Wolny rynek okazał się łaskawy – po szczegółowej selekcji zostaliśmy wytypowani do zrobienia reportażu ślubnego – max pakiet.

Sesja próbna zwana także narzeczeńską. Było troszkę biegania, aby znaleźć miejsca, które będą atrakcyjne, ale jednocześnie niepowtarzalne.

Wrześniowy sobotni dzionek – pogoda nas nie rozpieszczała – deszcz siąpił z nieba, a sesję czas zacząć. Poszło nieźle, ale całość zajęła nam pół dnia. Teraz uważam, że zdjęcia próbne powinny być obowiązkowe – dzięki temu można się poznać wzajemnie i wyluzować przed obiektywem – a przecież właśnie o to chodzi.

Spędzone kilkanaście godzin przed monitorem komputera i zdjęcia gotowe.

Ślub i wesele czerwiec następnego roku – nawet nie wiadomo kiedy ten czas minął. W międzyczasie sprawdzenie jakie światełko panuje w kościele, jakie w lokalu i kolejne przygotowania. Ślub to ten najtrudniejszy moment, którego nie da się powtórzyć, dlatego musieliśmy mieć 100% pewność co do sprzętu i całej reszty.

Tu już trzeba było poświęcić cały dzień – wysokie obroty od samego rana do późna w nocy.

Efekt – ok 5000 ujęć, które teraz należy przejrzeć, wyselekcjonować, dopieścić, poprawić błędy itd.

Kolejne dni spędzone z komputerem. Obróbka obróbką, ale ta selekcja... nie było łatwo.

Efekt zaspokoił żądze zleceniodawców, ale także gości weselnych.

Jedna z opinii: "te fotki są fenomenalne!! :))) I aż mnie samej się zamarzyło mieć taką pamiątkę..oczywiście jak przyjdzie na to odpowiedni czas :))))

W ogóle wcześniej się nie spotkałam z takim sposobem utrwalenia pięknych chwil. Tak więc gratuluje pomysłu :) Efekt naprawdę piorunujący :)))))"

No to do kompletu brakowało tylko sesji plenerowej. A żeby była inna niż efekty dotychczasowe, trzeba było wybrać się... nad morze.

Kilka dni spędzonych na poszukiwaniach fajnych miejscówek, co nie jest łatwym zadaniem w pełni sezonu – plaże pełne a możliwości ograniczone. Do tego pogoda stanowi ważny element. Pogodynka mówi, że będzie piękna słoneczna pogoda.

No i nadszedł ten dzień – pochmurno, od rana deszcz stuka w pokojową szybę, a prognoza jeszcze gorsza: opady, opady opady :(

Niestety nie da się tego przesunąć – Młodzi zainwestowali w fryzjera, przyjazd itd. - trzeba brać co się ma (i tak było nieźle bo dnia następnego był totalny fatal error pogodowy!).

Kolejne pół dnia zabawy w fotografię. Brak pogody przynajmniej wygonił ludzi z plaży, ale siąpiący deszcz już był zdecydowanie mniej przyjemny.

No i po raz kolejny trzeba było zasiąść przed komputerem się pobawić w wywoływanie fotek.

Podsumowując - sesja "ślubna", która pozostanie na długo w pamięci wymaga mnóstwo pracy i przede wszystkim czasu zarówno ze strony fotografów jak i nowożeńców. Wkład pracy jest ogromny, ale myślę, że efekty są przynajmniej zadowalające.

Podziwiam ludzi, dla których fotografia ślubna jest zajęciem co weekendowym. To jest ciężka orka - o ile oczywiście podchodzi się do tego z pełnym zaangażowaniem (ja inaczej sobie nie wyobrażam :) ).

Powroty

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Wed, 30 Jun 2010 17:00:00 +0000

Pisałem, pisałem i przestałem.

Tak to chyba już bywa z blogiem i blogerami. Na początku człowiek się nakręca, potem się rozkręca a na końcu zakręca :(

Możliwe, że wkrótce coś tu się zmieni i będę częściej tu zaglądał. Czas pokaże.

A tymczasem...

Selekcja - problem trudnych wyborów

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Mon, 21 Sep 2009 06:47:00 +0000

Często mam wielki problem, które zdjęcie wybrać :(
Może czas zacząć stosować tego typu rozwiązania...

U2 Chorzów 2009 - 360 TOUR !!!

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Fri, 07 Aug 2009 19:20:00 +0000

W marcu pisałem o planowanym ich koncercie. A w dniu wczorajszym sen się spełnił. To nie był koncert - to było coś ekstremalnie, fenomenalnie odjazdowego. Połączenie boskiej muzyki, charyzmy Bono i mega niesamowitego widowiska. Jeszcze teraz jak o tym myślę to dostaję gęsiej skórki. Niestety - żadna fotografia, ani żaden filmik, który widziałem nie jest w stanie oddać tej atmosfery tego co tam się działo...

Na początek - wielkie napięcie w oczekiwaniu na godzinę 17:00, gdy mieli otworzyć bramki i zacząć wpuszczać tłumy fanów (podobno było prawie 70 tys. ludzi...). Z zewnątrz widoczna była tylko górna część pająka, która zapowiadała coś niesamowitego:

Reakcje ludzi, którzy wchodzili na stadion (po przedarciu się przez kontrolę) były bardzo podobne - WOOOOOOW !!!! :

Ogromna scena, wyglądająca jak stacja kosmiczna - a przede wszystkim zapowiedź czegoś niesamowitego:
To było tak wielkie, że bez rybiego oka - nie dało się tego objąć z bliska (a cofanie się nie było wskazane - trzeba było trzymać miejsca blisko sceny - ok 20 m do sceny zewnętrznej):
Po prostu niesamowite:

Przy zachodzie słońca rozgrzewał nas Snow Patrol:

Gary Lightbody dawał się z siebie wszystko - to jest gratka, dla tak młodego zespołu - grać przed U2 na takiej scenie:

Tłum zaczynał szaleć:
A tu już przygotowania do głównego występu -na każdym przęśle siedziało trzech podwieszonych ludzików, którzy sterowali rakietami z oświetleniem - w sumie było ich 12-tu:
Godzina 21 coraz bliżej:
Jeszcze ostatnie rozgrzewki sprzętu - para buuuch:
I zaczęło się:
Totalny odjazd na maxa - ekran 360 stopni, który zaczął się rozjeżdżać:

Niestety trudne warunki oświetleniowe - i szał zabawy nie pozwalał robić dobrych fotek:

A tak wyglądał stadion po zakończeniu widowiska:
Tu wersja skrócona tego co tam się działo:

To już historia - warto było stać się jej częścią.

p.s.
Powyższe fotki były robione telefonem komórkowym - tak więc rewelacji nie ma ;)

Woodstock

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Fri, 31 Jul 2009 19:42:00 +0000

Dziś zaczyna się festiwal Przystanek Woodstock w Kostrzynie nad Odrą. W różnych mediach pewnie pojawi się całe mnóstwo fotek z tej imprezy.
Przy tej okazji zachęcam do obejrzenia jak to było u źródeł w 1969 roku:

fot. Bill Eppridge

fot. John Dominis

fot.Bill Eppridge

fot. Amalie R. Rothschild

Więcej ciekawych fotek znajdziecie na www.monroegallery.com
Galeria specjalizuje się w klasycznych czarno-białych fotografiach, które są bardzo często rozpoznawalne przez wszystkich, nawet tych nie zajmujących się fotografią czy historią fotografii.

Gorąco polecam!

Fotografowie, fotograficy, pstrykacze...

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Tue, 28 Jul 2009 21:19:00 +0000

Dawno nic nie pisałem. To chyba wynika z faktu, że jak czytam o fotografii i coraz więcej na ten temat się dowiaduję, to coraz mniej mogę na ten temat powiedzieć i dochodzę do wniosku, że jeszcze cały czas przede mną WIELKA górka do pokonania...

Jednak z jedną rzeczą się nie mogę pogodzić. Wśród piszących specjalistów bardzo często spotykam się z opinią, że prawdziwa fotografia to "zdjęcia analogowe".

Rozumiem, że kogoś strasznie pociąga ta wielka niewiadoma jaka występuje pomiędzy naciśnięciem spustu migawki a wywołaniem zdjęcia, ale dlaczego od razu tak bardzo przekreślać fotografię cyfrową.

Fakt - sam jest dzieckiem ery foto-digital, jednak swego czasu próbowałem sił w fotografii analogowej i wielu barier nie udało mi się pokonać. Dopiero fotografia cyfrowa i jej "łatwość" umożliwiła mi samorozwój. Jeszcze długa droga przede mną - ale bakcyl został połknięty na tyle skutecznie, że udało mi się już zarazić tą "chorobą" wielu moich znajomych. I o to chyba chodzi...

Dlaczego to jest takie straszne dla niektórych - ta cała "fotografia cyfrowa"...? Dzięki niej

każdy z nas może spróbować sił, a portale fotograficzne typu plfoto itp. są po to, aby sprawdzić czego się nauczyliśmy, a czego nam jeszcze brakuje.

To jest fenomenalny wynalazek - bo z jednej strony konstruktywna krytyka może nas czegoś nauczyć (trzeba odsiać texty typu "gnioty" itp. - bo to piszą ludzie, którzy niewiele mają do powiedzenia, a często i pokazania), a z drugiej strony możemy się bardzo wiele nauczyć od innych. No bo przecież wszelkie wskazówki mówią o tym, aby oglądać jak najwięcej cudzych fotografii i na ich podstawie się uczyć, szukać, rozwijać, inspirować... Sam często ze znajomymi wymieniamy się uwagami na temat naszych fotek - wyniki tych rozmów są czasami niesamowite :)

Są też tacy dalece posunięci konserwatyści, którzy uważają, że dzięki cyfryzacji fotografia nie posunęła się do przodu - wręcz przeciwnie - cofnęła się o 100 lat do tyłu...

Powołują się do tego na beznadziejność (95%) jakości fotek na portalach.

Hm... specjalistą to nie jestem, ale na tych "fatalnych portalach" naprawdę jest mnóstwo świetnych fotek:

fot. Sylwia.Makris

A to, że zdarzają się słabe foty - to zupełnie normalne - każdy z nas jakoś zaczynał.

Przy okazji zachęcam do obejrzenia galerii Szymona Brodziaka (www.szymonbrodziak.com)

Szymon Brodziak - ur. 1979 w Poznaniu, miłośnik schiz kontrolowanych. Studia w WSB-NLU w Nowym Sączu. Jego mentorem jest Jacek Świderski, absolwent czeskiej FAMU, wykładowca fotografii w WSB, inicjator FOTOSEKT.

Autor kontrowersyjnych zdjęć do limitowanych edycji kalendarzy: Porsche 2007, InstalProjekt 2008, MediaMarkt 2009.

Wielokrotnie wyróżniany w prestiżowym konkursie Pilsner Urquell International Photography Awards w latach 2007 i 2008, zarówno za kampanie reklamowe, jak i projekty autorskie. Laureat Johnnie Walker Keep Walking Award za ciągłe urzeczywistnianie swoich marzeń oraz pasję wyznaczania nowych ścieżek w poszukiwaniu piękna.

Parę razy już wracałem do jego twórczości i jakoś mi jego cyfrowa fotografia nie przeszkadza i wydaje mi się również, że takie prace będą dłuuugo pamiętane...

Podsumowując - zachęcam do próbowania własnych sił w fotografii, bo to jest fenomenalna zabawa. A to że nie każdy z nas musi być fotografikiem przez duże F, to już nasz indywidualny problem...

p.s.
korzystajmy z cudownego letniego światła - póki jeszcze je mamy...

Drew Gardner

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Fri, 05 Jun 2009 07:23:00 +0000

Zrobienie dobrego zdjęcia wymaga sporo nakładu, dużej wiedzy teoretycznej i praktycznej.

Oczywiście istnieją fajny foty, które powstają... nazwijmy to przypadkiem.

Super fota - to super przygotowanie (nie zawsze - ale często).

Dla fotoamatorów takich jak ja - backstage wielkich fotografików jest wspaniałą lekcją, tak więc zapraszam na "wykład":

A wyniki takich przygotowań możecie obejrzeć tutaj.

wyburzenia

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Sat, 30 May 2009 07:30:00 +0000

Jakby się ktoś nudził - to polecam ciekawą stronę pewnej firmy zajmującej się wyburzeniami:

www.wyburzenia.pl

DUŻY KADR

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Thu, 28 May 2009 10:55:00 +0000

Dla wszystkich, którzy lubią reportaż polecam nowe miejsce, gdzie możemy oglądać zdjęcia fotografików, którzy pracują na zlecenie Gazety Wyborczej - ciekawe forma - duże foty :)

DUŻY KADR

Mistrzowie Światła

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Wed, 27 May 2009 18:00:00 +0000

Ostatnimi czasy mam spore zaległości w zakresie focenia. Sprawy codzienne i zakończenie budowy "małego białego domku" pochłaniają cały mój wolny czas.

Jednak w przerywnikach na oddech miałem okazję przestudiować książkę, o której już wspominałem niejednokrotnie tj. "Uchwycić moment" Joe McNally.

Facet jest wielki - ma dar przekazywania wiedzy w niesamowity zabawny sposób. Książkę można by określić jako zbiór opowiadań tj. historii pewnych zdjęć i warunków w jakich zostały

wykonane. Przedstawia to w bardzo zabawny sposób. Do tego każde zdjęcie zawiera jakąś wskazówkę - o sposobie robienia zdjęć - niekoniecznie technicznym.

McNally jest mistrzem, który opanował do perfekcji sztuczne oświetlenie i to przede wszystkim z wykorzystaniem compactowych lamp błyskowych (np. SB80) - cuda potrafi z tym zrobić.

To taka mała próbka możliwości

Po czymś takim to nic - tylko chwycić aparat w rękę i fotkować...

W tych wolnych chwilach wpadła mi również w ręcę najnowsza książka w polskim wydaniu Bryana Petersona "Fotografia portretowa bez tajemnic":

Jak zawsze - Peterson pisze świetnym językiem, gdzie po przeczytaniu każdej kolejnej strony nabieram ochoty na robienie zdjęć. W swojej książce porusza tematy, które rzadko znajdziemy w innych pozycjach dotyczących fotografii portretowej m.in. jak przełamać strach i onieśmielenie przy robieniu zdjęć zupełnie obcym osobom, jak zdobyć pozwolenie na używanie wizerunku fotografowanej osoby, jak zrobić ciekawy portret. Do tego proponuje różne ćwiczenia pozwalające doskonalić tę formę fotografowania. Doczekać się nie mogę, kiedy w końcu będę miał tyle czasu, aby poeksperymentować z tym wszystkim o czym pisze Peterson...

A modelek i modeli nie brakuje...

Jak zawsze gorąco zachęcam do lektury, która stanie się dla Was siłą napędową do robienia fajnych i niepowtarzalnych fotek :)

P.S.

"Fotografia Portretowa bez tajemnic" - ok. 40 PLN

"Uchwycić moment" - ok. 50 PLN

Origami - ramka

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Tue, 26 May 2009 14:38:00 +0000

Nie masz ramki na zdjęcia - origami Ci pomoże :)

World Press Photo 2009

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Thu, 07 May 2009 13:35:00 +0000

Od dziś tj. 7 maja do 27-05-2009 - można oglądać wystawę tegorocznych zwycięzców WPP.

Bilety 8,10 zł.

16 maja odbywa się ogólnopolska akcja Noc Muzeów - wtedy wejściówka jest za free, ale kolejki są gigantyczne :)))

Polecam !!!

Barack Obama

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Mon, 04 May 2009 12:24:00 +0000

Fotografowanie ludzi to niezwykle trudna sztuka. A robienie zdjęć prezydentowi USA - to już nie lada wyczyn.

Gorąco zachęcam do obejrzenia zdjęć, które opublikował Time: "100 Days: Behind the scenes"

Autorką zdjęć jest Callie Shell

Zdjęcia TIME

p.s.

Ciekawe jakby wyszła taka sesja naszego prezydenta...

Bez światła nie ma życia (fotografii)

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Sat, 18 Apr 2009 09:00:00 +0000

Podczas tegorocznych targów fotograficznych w Łodzi natknąłem się na stoisko wydawnictwa Galaktyka. Rzuciłem się na ciekawą pozycję dotyczącą oświetlenia i pracy ze światłem ("Światło w fotografii -magia i nauka"). Jednak po chwili - klapa - tak się śpieszyłem na te targi, że zapomniałem portfela z kasą. Wielkie rozczarowanie. Jak się później okazało nie ma tego co złego co by na dobre nie wyszło :)

W poniedziałek postanowiłem zdobyć wyszukaną książkę - a mam to szczęście, że wydawnictwo jest z ... miasta Łodzi. Tak więc udałem się do wydawnictwa i zakupiłem - dwie książki! Druga pozycja okazała się jak narazie bardziej wciągająca od pierwszej :)))

Książka ciekawie wydana - w stylu książek Petersona (bo to to samo wydawnictwo).

"Pracując ze światłem warsztaty fotografii krajobrazowej" jest połączeniem albumu i przewodnika, jak robić dobre zdjęcia krajobrazu. Początkowo byłem lekko rozczarowany, ponieważ są fajne fotki, ogólne opisy, ale nie ma szczegółów - byłem w błędzie. Książka jest tak skonstruowana, że po partii zdjęć następuje bardzo szczegółowe omówienie każdego zdjęcia tj. gdzie, kiedy, dlaczego, jaki aparat, jaka ekspozycja, jak błędy itd. itd. Dzięki temu można naprawdę sporo wynieść czytając tą książkę, a raczej albumo-poradnik. Przy czym czyta się to lekko i praktycznie w pochmurne popołudnie można to połknąć :) Myślę, że nie raz będę do tej książki wracał. Dodam jeszcze, że przełożył to na nasz język ojczysty mój ulubiony pedagog p. Wojtek Tkaczyński :)

Mały wycinek:

" Pięć moich wskazówek dotyczących pracy ze światłem:

Kup światłomierz punktowy i naucz się z niego właściwie korzystać.
Miejsce wschodu i zachodu słońca zmienia się w ciągu roku. Pamiętaj o tym i staraj się przewidywać pozycję słońca w różnych porach dnia.
Staraj się reagować na światło w sposób pełen emocji. Ale zachowaj umysł na tyle chłodny, by prawidłowo określać ekspozycję!
Zawsze korzystaj ze statywu. Choć wiele ciekawych zdjęć krajobrazu da się zrobić bez statywu, większość fotografów za jego pomocą komponuje lepsze kadry.
Wychodź z domu częściej. Ale rób mniej zdjęć. "

Po tej lekturze po raz kolejny przekonałem się, że dobre zdjęcia nie powstają z przypadku. Jak przeczytacie to sami się przekonacie dlaczego ;)

Jak już mowa o świetle to trudno nie napisać o wczorajszej premierze - polskiej premierze. W jednym z moich pierwszych postów na temat źródeł wiedzy pisałem już o tej książce i jej autorze (wydanie anglojęzyczne) - "UCHWYCIĆ MOMENT".

Joe McNally jest mistrzem jeśli chodzi o pracę ze sztucznym oświetleniem. Do tego jest fanatykiem wykorzystywania lamp błyskowych (Nikona) - potrafi jednocześnie korzystać z kilkunastu takich lamp uzyskując niesamowite efekty!

W książce opisuje historie związane z określonymi fotografiami oraz o tym w jaki sposób zostały zrealizowane. Historie naprawdę niesamowite - tak jak i sam autor - przesympatyczny gościu - na youtube jest mnóstwo filmików szkoleniowych i nie tylko z jego udziałem.

Gorąco polecam !!!

p.s.

Obydwie pozycje oscylują wokół 50 PLN/egzemplarz :)

Problem wyborów

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Mon, 06 Apr 2009 21:27:00 +0000

Buszując po necie natknąłem się na niniejszy artykuł, który wg mnie jest odpowiedzią na dzisiejszy wyścig producentów na megapixele i inne gadżety:

"Canon czy Nikon, a może jednak Minolta? Hmm, a co na temat Pentaxa?

Ostatnio było wiele dyskusji na rec.photo* na ten temat. Czy są więc jakieś wnioski? Oczywiście! - takie dyskusje są po prostu śmieszne!!!

Wspaniały "System"

System - był nieznany. Wydaje mi się, że zainteresowani mają na myśli pewien (duży) zestaw obiektywów, korpusów, lamp błyskowych i innych akcesoriów. Faktem jest, że Nikon posiada generalnie największy system. Canon ma największy system AF. Pentax ma najmniejszy. Co to oznacza? Dla większości z nas dokładnie: NIC.

Nikon ma największy wybór obiektywów Fisheye. Wspaniale. Pokazanie więcej niż 2-3 zdjęć w tej perspektywie położy każdy normalny pokaz. Pentax robi niewiele lamp błyskowych? No i co z tego?! Kup lampę Metz! I tak są najlepsze. Minolta nie ma w ofercie obiektywu 1200/f5,6 choć Canon ma. Naprawdę? Czy na serio możesz wydać 70 000 US$ na takie szkło? Na rynku jest tylko kilka obiektywów niezależnych producentów do aparatów Pentaxa. O mój Boże! Ty naprawdę uważasz, że to źle, że jest tylko kilka obiektywów SIGMY dostępnych do twojego aparatu ??? Minolta nie ma w ofercie "profesjonalnej lustrzanki". Kurcze! Jeśli tylko nie jesteś kompletnym idiotą (albo zupełnie początkującym) powinieneś uzyskać takie same rezultaty zarówno pstrykając 700si jak i Nikonem F5.

Oczywiście musi być coś w tym, że tak wielu fotografów sportowych używa sprzętu Canona. Po prostu ten system AF jest najlepszy! A tak przy okazji, czy masz wejściówki dla prasy na najlepsze miejsca do fotografowania imprez sportowych? Profesjonaliści od fotografowania mody często używają aparatów Nikona ze względu na jego system lamp - no tak, pokaż mi proszę swoje studio fotograficzne!

Tak więc dopóki nie potrzebujesz sprzętu na bardzo specjalne okazje, to cokolwiek wybierzesz, nie wybierzesz źle!

Lepsza Jakość Obiektywu!

Naprawdę uważasz, że istnieją znaczące różnice jakości u różnych producentów? Oczywiście, są świetne Nikkory - tak jak i są świetne obiektywy Canona, Minolty i Pentaxa. I nie do wiary, Minolta robi też złom - podobnie jak i Pentax, Canon i Nikon! Zwykle możesz zastąpić śmieci jednego producenta porządnym szkłem tego samego. Jeśli zaproszę Cię na pokaz przeźroczy i powiem Ci, że zrobiłem to obiektywami Minolty to mi uwierzysz. Nawet wtedy jeśli prawdą jest, że używałem do tego sprzętu Canona! Nikt, absolutnie nikt, nie jest w stanie tego odróżnić! Bardzo często można przeczytać coś w tym stylu: "Mój nowy obiektyw jest ostry jak żyleta ... na odbitkach 10x15! Wydałem 1000 dolców!!!" Robi wrażenie, co nie?! Może trzeba byłoby powiedzieć człowiekowi, że jeśli robi takie odbitki, to nawet używając taniego ruskiego obiektywu za 100 złotych, też wyjdzie mu ostro! Ale nie zrozum mnie źle. Różnica w jakości pomiędzy niektórymi obiektywami jest olbrzymia! Pomyśl tylko, czy naprawdę potrzebujesz aż takiej jakości. Dopóki nie robisz slajdów, albo odbitek co najmniej 20x30cm (w profesjonalnym labie!), to tak naprawdę nie ma chyba większego sensu wydawanie tysięcy dolców dla samej przyjemności.

Wspaniała Ergonomia!

"Mój C***n lepiej leży w ręku niż Twój sprzęt N*k***" Dobra, ale kogo to obchodzi??? Każdy na tej planecie ma prawo do własnego zdania (no może oprócz ludzi w Chinach, ale to zupełnie inny temat). Wyobraź sobie, że są ludzie zadowoleni z prostoty Leici M jak i Ci używający Nikona F70 rodem prosto z Gwiezdnych Wojen. Jeśli oni uważają, że ich aparaty mają wszystko tam gdzie mieć powinny to jak najlepiej i nic nikomu do tego. W końcu kim tak naprawdę jesteśmy abyśmy ich mogli krytykować. O gustach się nie dyskutuje .

Zwykle człowiek (mistrz), który Cię uczy fotografowania powie Ci coś takiego:

"Fajny sprzęt. a teraz pokaż mi swoje zdjęcia!!!"

tekst i copyrights: Klaus Schroiff

tłumaczenie: Piotr Michałek i Michał Kulka"

Text odnosi się do archaicznego sprzętu, ale sens nadal aktualny.

Bolly(Łódzkie) targi onanistów sprzętowych

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Sun, 05 Apr 2009 11:05:00 +0000

XII Targi Sprzętu Fotograficznego, Filmowego i Video 2009 - zakończone. Jak co roku, na targach mogliśmy podziwiać zmagania producentów i firm handlowych z branży fotograficznej i całej reszty pokrewnej. Wystawcy stawali na uszach, aby przyciągnąć klientów na swoje stoiska. Pewnie mając na uwadze tegoroczne oskarowe hity, wiele aranżacji nawiązywało do coraz bardziej popularnego bollywood-u.

Takie targi są dla nas amatorów okazją do przyjrzenia się, jakim sprzętem pracują profesjonaliści i jak można zaaranżować sesje zdjęciową. Samochody i modelki - to pomysł stary jak świat, ale jak widać nadal aktualny ;)

Na stoisku HAMA, samochód nawiązywał chyba do bojowych warunków w jakich mają się sprawdzić produkty tego producenta.

Fotografika, to nie tylko sprzęt do fotografowanie, ale również prezentacja wyników - czyli jak oprawić fotki w nietypowe ramki, np. zawieszone w powietrzu:

Dla stałych bywalców portali i czasopism fotograficznych miesięcznik Foto-Video przygotował wystawę wyróżniających się miłośników fotografowania. Niektórzy naprawdę są już mocno rozpoznawalni - gratulacje!

Bollywood przewijał się wszędzie. Mnóstwo konkursów itp.

Na stoisku Canona, można było dotknąć jeszcze ciepły Canon 500D. Prezenter zachwycał się możliwością robienia filmów, mnie jednak nadal to nieprzekonuje. Załapałem się z kolei na prezentację ciekawego obiektywu Canon TS-E 17mm f/4L typu „tilt/shift”.

Była również możliwość potestowania sprzętu w zaaranżowanym studio, niestety z modelką współpraca szła baaardzo ciężko ;(

...jednak chętnych nie brakowało ;)

Można było też potestować super mega lufy - tradycyjnie na stoisku sigmy:

Aranżacje przeróżne...

Stoisko samsunga z kolei było bardzo ciekawie przedstawione, modelki prezentowały sprzęt, dając jednocześnie możliwość wypróbowania własnych umiejętności w portrecie...
Kolorystyka stoiska dawała fajnie możliwości:
Sony tradycyjnie "rozpychało się na boki". Trzeba przyznać, że promocję mają niezłą i zdobywają coraz większy rynek - co widać po zainteresowanych:
Na stoisku sony również bollywoodzkie klimaty...
Można było spróbować swój sprzęt i umiejętności kierując się wskazówkami fachowca, który bardzo zręcznie tłumaczył co i jak można uzyskać - oczywiście korzystając z wypróbowanej marki sony...
I jeszcze jeden rzut oka na stoisko samsunga...
Jedno trzeba przyznać, że dzięki dobrej aranżacji stoiska, modelkom i całej reszty - sony przyciągało tłumy:
Wyścig producentów trwa, jednak prawda jest taka, że to nie sprzęt robi zdjęcia - tylko my. Ktoś kiedyś powiedział tak: "Fajny sprzęt, a teraz pokaż mi swoje zdjęcia" - i o to chodzi...

canonada

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Sat, 28 Mar 2009 09:30:00 +0000

Coś dla "onanistów" sprzętowych. Canon oficjalnie zapowiedział następcę aparatu Canon 450D. To jest linia produktów, która jest kontynuacją jednego z lepszych aparatów Canon - 350D.

Canon 500D tak jak jego kuzyni będzie mógł kręcić filmiki . Osobiście zadaję sobie pytanie - po co na co to komu. Jednak jak widać wyścig trwa - widocznie takie zapotrzebowanie.

Pełna specyfikacja do znalezienia na DPREVIEW

Osobiście to czekam na hybrydę Canon 50D + Canon 5D II. Ciekawe czy się doczekam ???

Wszystkich ww wspomnianych onanistów zachęcam do odwiedzenia zbliżających się targów fotograficznych, które odbędą się 02-04 kwiecień w Łodzi na terenie targów.

Myślę, że warto tam zajrzeć. Zwłaszcza może to być atrakcyjna wizyta dla wszystkich, którzy zastanawiają się nad kupnem... czegokolwiek związanego z fotografią. Na miejscu można wypróbować sprzęt, np. podpiąć wypasiony obiektyw pod swoje body itp.

A za oknem... wiosna - tak więc czas ruszyć w plener !!!!

Fotograf / Fotografik

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Mon, 23 Mar 2009 08:08:00 +0000

Ostatnio słyszałem ciekawy spór. Dotyczył tego kogo można nazywać fotografem, a kogo fotografikiem. Wydawało mi się, że to to samo. A jednak mało wiem ... :(

Fotograf – osoba zawodowo wykonująca zdjęcia, zazwyczaj dysponuje własnym zakładem fotograficznym.

Fotografik (artysta fotograf) – fotograf zajmujący się fotografią artystyczną. Do jego dzieł zaliczają się fotogramy, luksogramy, luminogramy, prace wykonane technikami klasycznymi w tym między innymi techniką gumy arabskiej.

Czyli z powyższego wynika, że mamy artystów i ... np. fotoreporterów.

Najlepsi z nich mają swój prestiżowy konkurs - tak tak - mowa o World Press Photo.

Zwycięzcą konkursu roku 2008 został Anthony Suau, który zgłosił czarno - białą fotografię, przedstawiającą uzbrojonego oficera podczas akcji związanej z eksmisją mieszkańców domu w Cleveland. Jak widać tematy związane z kryzysem - również tutaj rządzą !!!

Przy okazji tego zdjęcia zrobiło się trochę zamieszania - wynika to z faktu, że przewodniczącą jury była Mary Anne Golon - to naczelna fotoedytorka Time'a, dla którego powstał zwycięski reportaż. Czyżby tam też pracowali tacy aferzyści jak w naszym ukochanym kraju ? (he he he).

Należy zwrócić uwagę, że wśród laureatów znalazło się 5 naszych rodaków: Wojciech Grzędziński, Justyna Mielnikiewicz, Tomasz Gudzowaty, Tomasz Wiech i Kacper Kowalski.

fot. Wojciech Grzędziński

fot. Tomasz Gudzowaty

fot. Tomasz Wiech

fot. Justyna Mielnikiewicz

fot. Kacper Kowalski

Taka fotoreporterka to ciężki kawałek chleba. Polecam obejrzeć pracę pary fotografów Andy & Stacy

A już dziś zachęcam wszystkich do obejrzenia wystawy, która pewnie jak co roku będzie w okolicach "długiego majowego weekendu" - World Press Foto - w Poznaniu zdjęcia oglądać można w CK Zamek (termin dotyczy Poznania).

Fotograficzny ... dowcip

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Fri, 20 Mar 2009 13:47:00 +0000

"Pewne amerykańskie małżeństwo, w którym mężczyzna nie mógł niestety mieć

dzieci, postanowiło skorzystać z usług tzw. zastępczego ojca. Po

dokonaniu wszelkich niezbędnych ustaleń i formalności małżonek wyszedł

na golfa, zostawiając żonę w oczekiwaniu na przybycie “specjalisty”.

Przypadek sprawił, że w tym samym dniu w miasteczku zjawił się objazdowy

fotograf, specjalizujący się w zdjęciach dzieci. Zadzwonił do drzwi w

nadziei na zarobek.

- Dzień dobry, madame, ja jestem…

- Ależ wiem, oczekiwałam pana - odpowiada kobieta i prowadzi go do środka.

- O oo, doprawdy? - zdziwił się fotograf. - Ja, widzi pani, specjalizuję

się w dzieciach…

- Wspaniale, właśnie o to chodziło mężowi i mnie. - mówi kobieta i po

chwili pyta spłoniona z emocji: - To gdzie zaczniemy?

- No cóż - odpowiada fotograf - myślę, że może pani zdać się zupełnie na

mnie. Mam duże doświadczenie. Z reguły zaczynam w kąpieli, tak ze dwa -

trzy razy, później zwykle ze dwie pozycje na kanapie, w fotelu i z

pewnością parę w łóżku. Nieraz doskonałe efekty osiąga się na dywanie w

salonie… Naprawdę można się wyluzować… “Dywan w salonie…” - Myśli

kobieta. - “Nic dziwnego, że mnie i Harry’emu nic nie wychodziło…”

- Droga pani, nie mogę gwarantować, że każde będzie udane. - kontynuuje

fotograf. - Ale jeżeli wypróbuje się kilkanaście pozycji, jeżeli strzelę

z sześciu - siedmiu różnych kątów, wówczas jestem pewien, że będzie pani

zadowolona z rezultatu… Kobieta z wrażenia zaczęła wachlować się

gazetą, a facet nawija dalej:

- Musi się pani również liczyć z tym, że w tym zawodzie, podczas roboty,

człowiek cały czas jest w ruchu. Kręcę się tu i tam, wchodzę i wychodzę

nieraz kilkanaście razy w ciągu minuty, ale proszę mi wierzyć, że

rezultaty mojej pracy rzadko zawodzą oczekiwania…

Kobieta usiadła przy otwartym oknie, spocona z wrażenia…

- Ha! A żeby pani widziała, jak wspaniale wyszły mi pewne bliźniaki!

Zwłaszcza biorąc pod uwagę trudności, jakie ich matka robiła mi przy

współpracy…

- Taka była trudna? - spytała mdlejącym głosem kobieta.

- Straszliwie… Żeby uczciwie zrobić robotę, musieliśmy pójść do parku.

Ale był cyrk! Ludzie tłoczyli się dookoła ze wszystkich stron, żeby

zobaczyć mnie w akcji… TRZY GODZINY! Proszę sobie tylko wyobrazić:

TRZY GODZINY ciężkiej fizycznej pracy! Matka cały czas się darła i

jęczała tak głośno, że z trudem mogłem się skoncentrować. W końcu

musiałem się spieszyć, bo zaczynało się robić ciemno. Ale naprawdę się

wkurzyłem, kiedy wiewiórki zaczęły mi obgryzać sprzęt…

- Sprzęt… - głos kobiety był ledwo słyszalny. - Chce pan powiedzieć,

że wiewiórki naprawdę obgryzły panu… k hem.. sprzęt..?

- He He He, a skądże, połamałyby sobie zęby, twardy jest jak hartowana

stal… No cóż, jestem gotów, rozstawię tylko statyw i możemy się

zabierać do roboty.

- STATYW ?

- No a jakże, musze na czymś oprzeć tę armatę, za ciężka jest, żeby ją

stale nosić… Proszę pani! Proszę pani! Jasna cholera, ZEMDLAŁA”

Brasil - by DRYFOREST

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Thu, 19 Mar 2009 07:54:00 +0000

U nas zima, a tam... ciepełko jak się patrzy.

Gorąco zachęcam do obejrzenia aktualnego reportażu z wycieczki mojego ulubionego Podróżnika :)

http://www.dryforest.pl/

Na zachęte:

Dzieło sztuki czy fotografia

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Mon, 16 Mar 2009 22:42:00 +0000

Od dłuższego czasu męczy mnie pewien dylemat. Gdzie leży granica pomiędzy fotografią a grafiką???

Z definicji wynika, że:

1. Fotografia (gr. φως, phōs, D. phōtós - światło; gráphō - piszę, graphein – rysować, pisać – rysowanie za pomocą światła) – zbiór wielu różnych technik, których celem jest zarejestrowanie trwałego, pojedynczego obrazu za pomocą światła. Potoczne znaczenie zakłada wykorzystanie układu optycznego, choć nie jest to konieczne.

2. Grafika komputerowa - dział informatyki zajmujący się tworzeniem obrazów obiektów rzeczywistych i wyimaginowanych, obejmujący tworzenie przy pomocy odpowiedniego oprogramowania rysunków, projektów architektonicznych, reklam, prezentacji multimedialnych, itp. Rozróżniamy grafikę wektorową i rastrową. Programy do obróbki grafiki wektorowej to m.in. AutoCad, a do obróbki rastrowej np. Photoshop.

3. Fotomontaż – obraz fotograficzny otrzymany przez sfotografowanie kompozycji utworzonej z wykorzystaniem odbitek fotograficznych, ilustracji, wydruków, innych obrazów itp., a także różnych przedmiotów. Stosowany m.in. jako plakat, ilustracja prasowa, itp. a nawet jako samodzielne dzieło sztuki.

Fotomontaże dotyczą zarówno fotografii cyfrowej, jak i tradycyjnej. Obecnie najczęściej, z racji na łatwość obsługi i szeroki wachlarz możliwości programów do obróbki grafiki rastrowej, do przygotowywania fotomontaży wykorzystuje się komputery.

I to by było tyle jeśli chodzi o teorię.

W praktyce to ja rozumiem to tak, że jeśli korzystam z dobrodziejstw technik komputerowych, które pozwalają nam poprawić zdjęcie, tak aby uzyskać efekt jak najbardziej zbliżony do rzeczywistego lub umożliwiają nam wprowadzenie zmian, które będą zdjęciu nadawały charakterystyczny efekt (np. zdjęcia czarno-białe, retro itd.) - i to wszystko będziemy robić na etapie "wywoływania zdjęcia" - to wynikiem naszym będzie FOTOGRAFIA.

Jestem przykładem 100% cyfrowca - dlatego technik tradycyjne są mi słabo znane. Jednak tam też występował proces wywoływania, kadrowania itp. Tak więc nie wiele to się różni od technik współczesnych - tyle że teraz jest łatwiej.

Przykładowo: to zdjęcie zostało zrobione przy użyciu lampy błyskowej, która była skierowana w sufit. A że sufit był drewniany to efekt wyszedł jaki wyszedł

Jednak odpowiednia korekta w programie do obróbki RAW - do tego kadrowanie i efekt zupełnie inny:

I to właśnie dla mnie jest akceptowalne w zakresie fotografii.

Niestety w dzisiejszych czasach chyba wszystkie zdjęcia w czasopismach kolorowych, reklamach itp. podlegają obróbce np. w PS. Czasami ta obróbka jest niezauważalna, czasami potrafi ze starej babci zrobić młodą kobietę (było coś takiego w reklamie PIS-u - he he he). Moim zdaniem często jest to gruba przesada - i uważam, że to wtedy już nie jest fotografią tylko fotomontażem lub grafiką komputerową.

Są fachowcy, którzy specjalizują się w tego typu obróbce. Np. firma PLATINUM

Takie prace podobają mi się - są dopracowane i perfekcyjne w przekazie.

(zachęcam do obejrzenia ich prac - robią wrażenie).

Nie do końca trafiają do mnie prace ludzi, którzy bardzo mocno przekraczają granice obróbki.

To są bardzo dobre prace - ale cały mój DYLEMAT polega na tym - czy to jest jeszcze fotografia czy już inne dzieło sztuki...

Zmagam się z tymi dylematami od dłuższego czasu. Jednak obserwując to co się dzieje dookoła dochodzę do wniosku, że chyba trzeba to zaakceptować jako inny rodzaj fotografii. Osobiście nie lubię tego typu prac - ale na pewno jest to sztuka i doceniam kunszt, umiejętności i pomysłowość autorów tych... no właśnie czego .... brrrrr :(

Pocieszam się tym, że naprawdę dobrzy fotograficy nie uciekają się do takich rozwiązań... (przynajmniej z grubsza tak mi się wydaje).

(fot. Joe McNally)

No to wyprułem to z siebie. Ciekawe jakie jest Wasze zdanie na ten temat???

U2

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Tue, 10 Mar 2009 10:38:00 +0000

Wszędzie o tym pełno. Tak tak - to już fakt. 6 sierpnia odbędzie się na Stadionie Śląskim w Chorzowie jedyny polski koncert promujący najnowszą płytę U2 „No Line on The Horizon” - przy czym przecieki mówią, że może będą dwa koncerty.
Pod koniec przyszłego tygodnia mają pojawić się bilety - na szczęście w normalnej cenie - nie mają przekroczyć 200 PLN!! Chociaż są miejsca w necie gdzie oferują bilety za 220 EUR - ale to jakieś nienormalne miejsca.
To będzie SHOW!!! Tu znajdziecie wygląd sceny - poprostu szok !!!
Zapowiada się super impreza! Szkoda tylko, że nie ma sensu, zabierać aparat - adrenalina i szał jaki tam będzie panował nie pozwoli na robienie sensownych fotek :(

Ale będzie jazda!!!

Domowe atelier

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Tue, 03 Mar 2009 22:31:00 +0000

Będąc w zeszłym roku na "imprezie fotograficznej" na której mój ulubiony łódzki pedagog prowadził zajęcia, zaintrygowałem się informacją jaką nam przekazał. Otóż podobno w Angli jest tradycja, kontynuowana do dnia dzisiejszego, polegająca na corocznym odwiedzaniu studia fotograficznego i robieniu sobie zdjęć portretowych. Cieńki jestem z historii, ale chyba faktycznie kiedyś gdy fotografia była mniej dostępna, częściej ludzie zaglądali do takich atelier i raz na jakiś czas uwieczniali swój wizerunek na fotografii. Sam zresztą pamiętam, gdy moja Siostra była malutkim dzidziusiem to Rodzice zaprosili fotografa na sesję z której powstały super zdjęcia i slajdy oglądane dziś z dużym wzruszeniem.

Chciałbym zachęcić tym samym wszystkich fotoamatorów do spróbowania swych sił w fotografii portretowej. Niech to będzie takie trochę wyreżyserowane, ale jednocześnie kreatywne.

Można z tego zrobić bardzo fajną zabawę - na początek może to być Rodzina, potem znajomi - wszystko zależy od Was.

Wbrew pozorom nie wiele potrzeba: dobre oświetlenie (może być to słoneczny dzień lub bardzo mocne oświetlenie sztuczne), neutralne tło (tu można wykorzystać białe lub inne gładkie ściany, ewentualnie koszt zakupu samego tła tj. max. 40 PLN) + stojak (który można zrobić we własnym zakresie lub najprościej gdzieś podwiesić na klamerkach) - no oczywiście modelki i modele, którzy będą chcieli się dobrze bawić.

Nie trzeba się ograniczać do zdjęć "domowych" - mogą być w plenerze, ale dobrze przemyślane (np. na tle "ściany " lasu itp.) - ważne, aby były to portrety zaplanowane, a nie przypadkowe.

Naprawdę nie kosztuje to wiele wysiłku, a efekty są czasami powalające - do tego świetna zabawa (dla fotografa i fotografowanych) no i oczywiście fotografie, do których kiedyś gdy wrócimy będą wywoływać wzruszenie i uśmiech na twarzy oglądających.

Naszym modelem może być każdy - ograniczeniem jest tylko nasz wyobraźnia.

Gorąco zachęcam do eksperymentowania !!!

Huta szkła

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Sun, 01 Mar 2009 16:31:00 +0000

Niedawno pisałem o słoikach - to teraz dla tych, którzy jeszcze tego nie widzieli - skąd się biorą nasze szkiełka (materiał wyszperany przez Bobbego).

Marley i ja (Brego i ja)

noreply@blogger.com (Tomek Gratkowski) — Mon, 23 Feb 2009 23:10:00 +0000

Brego jest jednym z tych niesamowitych psów, które mają ... tysiące zdjęć. Już od pierwszego spotkania uwielbiał obiektyw. Niestety ja jeszcze nie bardzo wiedziałem do czego służy przysłona czy migawka, ale byłem pewien, że trzeba uwiecznić każdy moment.

Pies jest naszym cudownym przyjacielem, który zawsze nas wysłucha i w każdym momencie odpowie na nasze zainteresowanie. Nawet jak śpi :)

Brego od małego wykazywał ponad przeciętne zainteresowanie piłką i każdym substytutem tej kulki np. patykiem:

Jako obiekt - Brego jest urodzonym modelem. Jak każdy pies uwielbia zabawę, ale dzięki temu, że przeszedł przez przedszkole - potrafi też czasami słuchać i wykonywać różne polecenia - a to w dużym stopniu ułatwia strzelanie fajnych fotek.

Przy nim nie można się nudzić - aparat musi być w ciągłym "pogotowiu". Często siedząc z nim w domu, gdy panują dobre warunki oświetleniowe, 40-tka jest w pobliżu gotowa do strzału.

Czasami trzeba zejść do jego poziomu wysokościowego, aby złapać ciekawe ujęcie.

Jednak po raz kolejny okazuje się, że dobry sprzęt się przydaje. Poniższe zdjęcie udało się zrobić dzięki szybkiemu i bardzo sprawnemu autofocusowi:

Każdy spacer czy to zimą czy latem może zaoowocować w bardzo dynamiczne ujęcia:

Może się okazać, że nasz przyjaciel będzie naszym najlepszym fotomodelem.

Brego jest jednym z najbardziej żywiołowych psów jakie miałem w swoim życiu. Jest słodkim Rudzielcem, który każdego dnia mnie zaskakuje. Jest członkiem naszej rodziny...

Przypuszczam, że wielu z Was miało psiaka. Pewnie znajdą się również tacy, którzy myślą o tym, aby mieć takiego przyjaciela - dodatkowego członka rodziny.

Uważam, że warto przed taką decyzją przeczytać pewne opowiadanie, które przedstawia historię rodziny, której członkiem jest słodki psiak o imieniu Marley. Nie jestem wielkim czytelnikiem - jednak tą książkę przeczytałem jednym tchem - jest zabawna, ciekawa i pewnym sensie pouczająca :)

Jednak najlepsze przed nami. Książka cieszyła się takim powodzeniem, że postanowiono nakręcić film, którego scenariusz jest oparty o ww powieść:

Zapowiada się niezła zabawa - nie wiem jak Wy, ale my na pewno 6 marca wybierzemy się do kina:

Miłego czytania, oglądania i udanych zdjęć Waszych psiaków !!!