το ημερολόγιο

Και από μαθηματικά, κορμάρα!

noreply@blogger.com (Admin) — Thu, 10 Jun 2010 16:09:00 +0000

Από συζήτηση που έτυχε να έχουμε με φίλη μου που σπουδάζει φιλολογικά προέκυψε ο εξής διάλογος:

(Εγώ): Πόσο κάνει 5x7;
(Φοιτ.): Χμ, δε ξέρω. 38;
   (Ε): Όχι! Άκου: 10x7 πόσο κάνει;
   (Φ): 70!
   (Ε): Ε, ωραία. 5x7 πόσο κάνει λοιπόν;
   (Φ): 45;

Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος

noreply@blogger.com (Admin) — Tue, 01 Jun 2010 14:44:00 +0000

Ok, καιρός να ξεσκονίσω το ξεχασμένο μου blog και να αρχίσω να γράφω ξανά... απ' το κινητό αυτή τη φορά... ναι, ναι, γίνεται αν και είναι αρκετά σπαστικό με το αριθμητικό πληκτρολόγιο... έναυσμα; Μ' αυτά που παρακολουθούμε στα -κατά τ' άλλα διεφθαρμένα- μέσα μαζικής ενημέρωσης, ένας τρίτος παγκόσμιος πόλεμος είναι στα σκαριά... Η Βόρειος και η Νότιος Κορέα (θα σας γελάσω ποιά έκανε τι) έχουν έρθει στην απόλυτη ρίξη μεταξύ τους και συννεφάκια πολέμου κάνουν την εμφάνιση τους, το Ιράν προβλημάτιζε τόσο καιρό με τα πυρηνικά του δίνοντας αφορμή στις ΗΠΑ να επέμβουν, η κατάσταση στη Λωρίδα της Γάζας ξέφυγε από κάθε έλεγχο ύστερα απ' τη χθεσινή (;) επίθεση των Ισραηλινών κατά του πληρώματος πλοίου ανθρωπιστικής βοήθειας η οποία προκάλεσε τη κατακραυγή της παγκόσμιας κοινότητας η οποία περιμένει έντρομη την απάντηση της Τουρκίας... Η Κίνα έχει γίνει η απόλυτη υπερδύναμη και ταυτόχρονα μια απ' τις πιο καταπιεσμένες κοινωνίες -πλην η μεγαλύτερη- με το 93% του πλούτου να κατέχεται απ' τους συγγενείς της υπερδιεφθαρμένης κυβέρνησης και το λαό να ζει κάτω απ' τα όρια της φτώχειας, δουλεύοντας σε άθλιες συνθήκες για να παράγουν τα προϊόντα που καταναλώνουμε με πάθος εδώ στη δύση... Η πλειοψηφία των Αφρικανών είναι πιο άτυχη και απ' τους Κινέζους ελπίζωντας μάταια ότι η προβολή τους απ' το Μουντιάλ θα φέρει προβολή -και λύση- στα δικά τους προβλήματα... Σε όσα κράτη δεν αντιμετωπίζουν τόσο σοβαρά προβλήματα η οικονομική κρίση έχει απλώσει το πέπλο της φέρνοντας αναβρασμό στα λαϊκά στρώματα... Η Ελλάδα, όπως πάντα μια κουκίδα στο χάρτη, υπόκειται στο έλεος του ΜΠΑΤΣΟΚ και της Νέας Δικτατορίας, το δικομματισμό και τη διαφθορά που τόσα χρόνια καταβρόχθισε τα σωθικά αυτού του τόπου... Και ξαφνικά όλοι ξύπνησαν και αποφάσισαν να τιμωρήσουν τους πολιτικούς τους με 30 χρόνια καθυστέρηση... Τι και αν κανένας τους δε θα μπει φυλακή... Τι και αν θα τους ξαναψηφίσουν στις επόμενες εκλογές... Όμως επιστροφή στο παγκόσμιο χάρτη... Ο κόσμος έχει γεμίσει ανοιχτές πληγές... Οι αδύναμοι πολίτες έχουν γεμίσει οργή... Οι ισχυροί ψάχνουν νέους τρόπους κερδοφορίας απ' τη τωρινή κατάσταση... Οι υπερδυνάμεις διψούν για περισσότερη εξουσία... Μήπως ένας τρίτος παγκόσμιος πόλεμος είναι προ των πυλών;

Το Να Είσαι ΣΚΥΛΟΣ στην Ελλάδα

noreply@blogger.com (Admin) — Mon, 05 Apr 2010 12:05:00 +0000

1η εβδομάδα Σήμερα είμαι ηλικίας μιας εβδομάδας. Τι χαρά να είμαι μέρος αυτού του Κόσμου!

1 μηνός Η μαμά μου με φροντίζει πάρα πολύ καλά. Είναι μια εξαιρετική μητέρα.

2 μηνών Σήμερα με χώρισαν από τη μητέρα μας. Ήταν πολύ ανήσυχη και με τα μάτια της με χαιρετούσε.Ελπίζω η νέα «ανθρώπινη» οικογένειά μου να με φροντίζει το ίδιο καλά με τη μαμά μου.

4 μηνών Έχω μεγαλώσει πολύ γρήγορα, τα πάντα τραβάνε την προσοχή μου. Υπάρχουν μερικά παιδιά στο σπίτι που μου είναι σαν «μικρά αδερφάκια». Παίζουμε πολύ, τραβάνε την ουρά μου κι εγώ τους δίνω μικρές ψεύτικες δαγκωνιές για πλάκα.

5 μηνών Σήμερα μου φωνάξανε. Η κυρία μου ήταν πολύ αναστατωμένη επειδή ούρησα μέσα στο σπίτι. Όμως δεν μου είπαν ποτέ πού έπρεπε να το κάνω αυτό. Επίσης, κοιμάμαι στο χωλ. Στεναχωρήθηκα πολύ γι' αυτό!

8 μηνών Είμαι ένα πολύ χαρούμενο σκυλί! Έχω τη ζεστασιά ενός σπιτιού, αισθάνομαι τόσο ασφαλής, τόσο προστατευμένος... Νομίζω ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά μου με αγαπάει. Η αυλή είναι όλη δική μου και,συχνά, ξεπερνάω τον εαυτό μου, σκάβοντας στο χώμα σαν τους προγόνους μου, τους λύκους, για να κρύψω το φαγητό. Ποτέ δεν δοκιμάζουν να μου μάθουν τίποτε. Τότε θα πρέπει όλα να πηγαίνουν καλά, όλα αυτά τα πράγματα που κάνω να είναι εντάξει!

12 μηνών Σήμερα έγινα ενός έτους. Είμαι ένας ενήλικος σκύλος. Όμως τα αφεντικά μου λένε ότι μεγάλωσα πολύ περισσότερο από ότι περίμεναν. Πόσο υπερήφανοι πρέπει να είναι για μένα!

13 μηνών Σήμερα με έδεσαν. Σχεδόν δεν μπορούσα να κουνηθώ, να βρεθώ σε λίγο ήλιο όταν κρυώνω, ή να βρω λίγη σκιά όταν ο ήλιος ανεβαίνει ψηλά στον ουρανό. Λένε ότι θα με επιτηρούν και ότι είμαι αχάριστος. Δεν καταλαβαίνω τίποτε απ' όσα μου συμβαίνουν.

15 μηνών Όλα έχουν αλλάξει τώρα. .. Με κρατάνε συνέχεια κλειδωμένο στη βεράντα. Αισθάνομαι πολύ μόνος. Η «ανθρώπινη» οικογένειά μου δεν με θέλει πια. Μερικές φορές ξεχνάνε ότι διψάω και πεινάω. Όταν βρέχει, δεν έχω μια στέγη πάνω από το κεφάλι μου.

16 μηνών Σήμερα με έβγαλαν από τη βεράντα. Ήμουνα σίγουρος ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά μου με είχε συγχωρέσει. Ήμουν τόσο χαρούμενος που χοροπήδαγα από ενθουσιασμό. Η ουρά μου κουνιόταν σαν τρελή. Επιπλέον, πίστεψα ότι θα με πήγαιναν βόλτα! Κατευθυνθήκαμε προς τον αυτοκινητόδρομο, και άξαφνα, σταμάτησαν το αυτοκίνητο, άνοιξαν την πόρτα και εγώ βγήκα έξω, χαρούμενος, γιατί σκεπτόμουν ότι θα περνάγαμε τη μέρα μας στην εξοχή. Δεν καταλαβαίνω γιατί έκλεισαν την πόρτα κι έφυγαν. «Ακούστε, περιμένετε!» - γάβγισα. Με ξέχασαν... Έτρεξα πίσω από το αυτοκίνητο με όλη τη δύναμή μου. Η αγωνία μου μεγάλωνε καθώς άρχισα να καταλαβαίνω, ενώ δεν μπορούσα να αναπνεύσω από το λαχάνιασμα και αυτοί δεν σταματούσαν, ότι με είχαν εγκαταλείψει!

17 μηνών Έψαχνα μάταια να βρω το δρόμο για να γυρίσω σπίτι. Είμαι μόνος και αισθάνομαι χαμένος. Στις περιπλανήσεις μου, συναντάω μερικούς ανθρώπους με καλή καρδιά που με κοιτάνε με θλίψη και μου δίνουν λίγο φαγητό. Τους ευχαριστώ με τα μάτια μου, από τα βάθη της ψυχής μου. Εύχομαι να με υιοθετούσαν. Θα ήμουνα τόσο πιστός όσο κανένας άλλος σκύλος! Όμως, αυτοί απλά λένε: «καημένο σκυλάκι, πρέπει να έχει χαθεί».

18 μηνών Πριν από μερικές ημέρες, πέρασα από ένα σχολείο και είδα πολλά παιδιά μικρά και μεγαλύτερα σαν τα «μικρά μου αδερφάκια». Πλησίασα περισσότερο και μια ομάδα από τα μικρότερα παιδιά, γελώντας, μου πέταξαν πολλές πέτρες, απλά για να δούνε «ποιος σημαδεύει καλύτερα». Μια από αυτές τις πέτρες με χτύπησε στο μάτι και, έκτοτε, δεν μπορώ να δω καθόλου με αυτό το μάτι.

19 μηνών Είναι απίστευτο. Όταν είχα καλύτερη όψη, οι άνθρωποι με λυπόντουσαν. Τώρα είμαι πολύ αδύνατος και αδύναμος και η όψη μου είναι απαίσια. Έχω χάσει το ένα μου μάτι και οι άνθρωποι με διώχνουν με τις σκούπες όταν προσπαθώ να ξεκουραστώ σε κάποια σκιά.

20 μηνών Κινούμαι με εξαιρετικά μεγάλη δυσκολία. Σήμερα, ενώ προσπαθούσα να περάσω το δρόμο, με χτύπησε ένα αυτοκίνητο. Βρισκόμουνα στη ζώνη των πεζών για να περάσω το δρόμο, όμως ποτέ δεν θα ξεχάσω το γεμάτο ικανοποίηση βλέμμα του οδηγού, που έδινε συγχαρητήρια στον εαυτό του που με πάτησε. Εύχομαι να με είχε σκοτώσει! Όμως, απλά μου προκάλεσε εξάρθρωση στα πίσω μου πόδια! Ο πόνος ήταν ανυπόφορος! Τα πόδια μου δεν με υπακούνε και μόλις με τεράστια δυσκολία μπόρεσα να συρθώ στο γκαζόν στην άκρη του δρόμου. Επί δέκα μέρες έχω μείνει εκτεθειμένος στον ήλιο που καίει, στη δυνατή βροχή, στο κρύο, χωρίς φαγητό. Δεν μπορώ πλέον να κουνηθώ. Ο πόνος είναι ανυπόφορος. Βρίσκομαι σε ένα πολύ υγρό μέρος, και φαίνεται ότι ακόμη και το τρίχωμά μου μαδάει. Κάποιοι περαστικοί ούτε καν με προσέχουν, άλλοι λένε: «μην πλησιάζεις». Είμαι σχεδόν αναίσθητος, όμως, μια ελάχιστη δύναμη από τα βάθη του σώματός μου με αναγκάζει να ανοίξω τα μάτια μου. Η γλυκύτητα στη φωνή της με έκανε να αντιδράσω. «Καημένο μου σκυλάκι, κοίτα πώς σε έχουν αφήσει», έλεγε. Μαζί με την γυναίκα ήταν ένας άντρας με λευκή ποδιά που με ακούμπησε και είπε: «Λυπάμαι, κυρία μου, αλλά αυτός ο σκύλος δεν θα τα καταφέρει. Είναι καλύτερα να τον βοηθήσουμε να βγει από αυτόν τον πόνο και τη δυστυχία». Η ευγενική κυρία, με δάκρυα να τρέχουν ποτάμι στα μάγουλά της, συμφώνησε. Όσο καλύτερα μπορούσα, κούνησα την ουρά μου και την ευχαρίστησα, με τα μάτια μου, για τη βοήθειά της να αναπαυθώ ειρηνικά και ήρεμα. Ενώ αισθανόμουν το ελαφρύ τσίμπημα της βελόνας, πριν από αυτόν τον μακρύ ύπνο, η τελευταία μου σκέψη ήταν: «γιατί έπρεπε να γεννηθώ, αφού δεν με ήθελε κανείς;».

Η λύση δεν είναι να εγκαταλείπεις ή να πετάς έναν σκύλο, αλλά να τον εκπαιδεύσεις. Μην κάνεις ένα ακόμη πρόβλημα για την κοινωνία έναν τόσο αξιολάτρευτο, τρυφερό και ευγνώμονα φίλο.

Βοήθησε να κάνεις τον αδαή να καταλάβει την άγνοιά του και έτσι, δώσε τέλος στην κακή μεταχείριση όλων των ζώων, ιδιαίτερα των αδέσποτων.

«Στην πορεία της εξέλιξής του προς τον πολιτισμό ο άνθρωπος απέκτησε μια κυρίαρχη θέση πάνω στα πλάσματα που ζουν γύρω του στο ζωϊκό βασίλειο. Χωρίς να είναι ικανοποιημένος από την κυριαρχία του αυτή, ωστόσο, άρχισε να βάζει ένα κενό μεταξύ της φύσης του και τη φύση των ζώων. Αρνήθηκε την κτήση μιας αιτίας προς αυτά, και στον εαυτό του έθεσε ως σύμβολο μια αθάνατη ψυχή, και αξίωσε μια θεϊκή πτώση η οποία του επέτρεψε να καταστρέψει το δεσμό της κοινωνίας μεταξύ αυτού και του ζωικού βασιλείου» - Sigmund Freud

«Δεν μπορείς να σώσεις κάθε ζώο στον κόσμο όμως, για αυτό το ένα που σώζεις, ΕΙΝΑΙ ο κόσμος».

ΓΙΑ ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ

Πρέπει όλοι μας να συμβάλουμε με όποιες δυνάμεις έχουμε στον αγώνα υπέρ των αδέσποτων.

Πρέπει να ευαισθητοποιήσουμε όλους τους γύρω μας ότι το πρόβλημα είναι όλων και όχι μερικών.

Πρέπει να μην κλείνουμε τα μάτια μας αλλά να αντιδρούμε με πράξεις (καταγγελία στην αστυνομία, σύσταση σε αυτούς που τα κακοποιούν

* όταν βλέπουμε κάποιους να πετάνε τα ζώα στον δρόμο

* όταν βλέπουμε να τα κακομεταχειρίζονται

* όταν βλέπουμε να δηλητηριάζουν τα αδέσποτα

Όλοι μας πρέπει να καταλάβουμε ότι και αυτά τα ζώα έχουν ψυχή.

Μπορούμε να κινητοποιηθούμε με πολλούς τρόπους:

* να πάρουμε ένα αδέσποτο και να το πάμε για στείρωση

* να ταΐζουμε ή να δίνουμε νερό στα αδέσποτα της περιοχής μας

* να ενισχύσουμε έστω και με ελάχιστα χρήματα τα φιλοζωικά σωματεία που αγωνίζονται χωρίς σχεδόν καμία βοήθεια για την σωτηρία τους.

Πρέπει όλοι να γνωρίζουμε ότι υπάρχει νόμος του κράτους ο 3170 / 29-7-2003 ο οποίος μαζί με τον παλαιότερο νόμο 1197/81 ρυθμίζουν πλέον πλήρως τα θέματα.

Πηγή: blackstate.gr

Το Bad Romance της Lady GaGa σε μία καταπληκτική version!

noreply@blogger.com (Admin) — Fri, 26 Mar 2010 19:35:00 +0000

Οι Love & Logic ένα indie συγκρότημα δημιούργησαν αυτό το βίντεο φαινόμενο:

Λίγα μηνύματα για το καπιταλισμό και το κόσμο στον οποίο ζούμε

noreply@blogger.com (Admin) — Thu, 25 Mar 2010 16:30:00 +0000

Παρακολουθήστε το βίντεο που ακολουθεί:

Αγγλίδα γουστάρει σεξ μόνο σε δημόσιους χώρους

noreply@blogger.com (Admin) — Wed, 24 Mar 2010 21:31:00 +0000

Το σεξ σε ανοιχτούς χώρους, αποτελεί φαντασίωση κάθε εραστή που σέβεται τον εαυτό του. Τι γίνεται όμως όταν η συνεύρεση στις εξοχές και στα πάρκα δεν είναι απλώς μια πικάντικη επιλογή;

Τα αγόρια της Daniele Vincely από το Portsmouth, θα μπορούσαν ίσως να απαντήσουν, καθώς η κοπέλα πάσχει από μια σπάνια σεξουαλική φοβία. Δεν μπορεί να λειτουργήσει σε κανένα κλειστό χώρο και κάνει σεξ μόνο... εκτός έδρας.

"Στα αγόρια αρέσει στην αρχή. Το θεωρούν πολύ ερεθιστικό να κάνουν σεξ κάτω απ' τα αστέρια, στο δάσος, σε πάρκα, σε παγκάκια και σε παραλίες. Αλλά μετά από λίγο καιρό κουράζονται -ιδιαίτερα όταν βρέχει- και με παρατάνε" δηλώνει περίλυπη η.. 24χρονη.

Η Daniele δηλώνει ότι έχει προσπαθήσει να κάνει έρωτα σε κλειστό χώρο, αλλά πάντα πάθαινε κρίσεις πανικού. "Νιώθω να πνίγομαι και φτάνω στα πρόθυρα λιποθυμίας". Η κοπέλα διαπίστωσε το πρόβλημα από την πρώτη φορά που έκανε σεξ πριν έξι χρόνια.

"Ονειρευόμουν ότι η πρώτη μου φορά θα ήταν τέλεια και ρομαντική, αλλα αποδείχθηκε εφιάλτης. Ήθελα απλώς να τελειώσει" (ο εφιάλτης, μην παρεξεγηθούμε)ομολογεί η 24χρονη.

Κάθε φορά που προσπαθούσε να κάνει σεξ με εκείνο τον πρώτο τυχερό, κατέληγαν σε αποτυχία, μέχρι που ένα βράδυ ήρθε η... αποκάλυψη. Αφού κατανάλωσε αλκοόλ μαζί με το αγόρι της σε ένα πάρκο, έκαναν έρωτα χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα.

"Ξαφνικά ένιωσα υπέροχα. Δεν είχα οργασμό ποτέ ξανά και το αυτά που ένιωθα ενώ βρισκόμουν στη μητέρα φύση δεν περιγράφονται" λέει η Daniele. Η Daniele προσπάθησε να καταπολεμήσει τη φοβία της με αντικαταθλιπτικά χάπια, ωστόσο όπως λέει η ίδια, προτιμά να συνεχίσει να κάνει σεξ στα βουνά και στα λαγκάδια, παρά να εξαρτηθεί από τα φάρμακα.

"Ξέρω ότι οι άνθρωποι νομίζουν ότι είμαι περίεργη, αλλά δεν με νοιάζει. Άλλοι φοβούνται τις αράχνες, άλλοι τα ύψη, εμένα αυτή είναι η φοβία μου" δηλώνει με θάρρος. Σύμφωνα με την σεξολόγο Catherine Townsend, η Daniele υποφέρει από μια ακραία αντίδραση στην πρώτη σεξουαλική της εμπειρία, την οποία ακόμα δεν έχει ξεπεράσει. Η σεξολόγος υποστηρίζει ότι θα μπορούσε σταδιακά να απολαύσει το σεξ και σε κλειστούς χώρους.

Αν βέβαια σκεφτούμε ότι πριν τον πρώτο της οργασμό στο πάρκο, είχε προηγηθεί κατανάλωση αλκοόλ, ίσως θα έπρεπε κάποια στιγμή να δοκιμάσει να πίνει και σε εσωτερικούς χώρους...

Αναδημοσιευμένο απ' το trelo kouneli

Ρατσισμός

noreply@blogger.com (Admin) — Wed, 24 Mar 2010 02:13:00 +0000

«Είμαι ένας μεσοαστός νεοέλληνας με έντονες τάσεις φοροδιαφυγής και στεγαστικό δάνειο 25ετίας. Είμαι ένας άνθρωπος του σήμερα, προνομιούχος και καθ' όλα εναρμονισμένος με τη κοινή τάση να φωνάζω, να κορνάρω και να προσπαθώ να σπάσω, με τους υαλοκαθαριστήρες του αυτοκινήτου μου, τα άχρηστα δάχτυλα του Πακιστανού την ώρα που απλώνει τα αδέξια χέρια του πάνω στο πανάκριβο παρ-μπριζ μου. Δεν φτάνει που μας κουβαλήθηκε και τρώει το ψωμί μας, θα φάει και τις δουλειές μας;;;

Με ρώτησε εμένα όταν επί 5 χρόνια στα βροχερά Λονδίνα με φώναζαν "bloody Greek" και με υποχρέωναν να εκφράζω εμπράκτως την συμπάθειά μου στη χώρα τους;

Με ρώτησε όταν φαντάρος γαρ στη Κύπρο με κρατούσαν μακριά από τα μαγαζιά τους και με ανάγκαζαν να συναναστρέφομαι μόνο με 18χρονους πατριδολάτρες;

Με ρώτησε όταν εργαζόμενος-όμηρος στα stage των Αθήνα 2004 έπρεπε να περπατώ τρία μέτρα μπροστά από τους γονείς των παιχτών, συνοδεύοντάς τους κατά την είσοδο στο Ολυμπιακό Χωριό, γιατί δυστύχησα να είμαι τόσο μελαχρινός όσο ένας Παλαιστίνιος τρομοκράτης και προκαλούσα φόβο στα ξανθά γένη της γηραιάς ηπείρου;

Με ρώτησε πόσο πολύ του μοιάζω;;;

Με ρώτησε αν όταν αγγίζει αυτό το παρ-μπριζ νιώθω τους ρόζους του παππού μου να με αγκαλιάζουν γυρνώντας μετανάστης απ΄τη Γερμανία, τη μάνα μου να ξυπνά χαράματα για να πάει στο εργοστάσιο, το πατέρα του Σαββατοκύριακου να κλείνει 18ώρα σε αφεντικά ανέντιμα:

Άσε με στη γυάλα μου,περιχαρακωμένο στο ταπεινό μου σαρκίο, να καθρεφτίζομαι στα μάτια σου και να λέω πόσο μαλάκας είμαι (έστω και από μέσα μου)»

Αναγνώστης τρωκτικού

Διλήμματα σε καιρό πολέμου (Προκήρυξη Πυρήνων της Φωτιάς)

noreply@blogger.com (Admin) — Tue, 23 Mar 2010 12:24:00 +0000

Φωτογράφος: Robert P Baxter

ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΣΕ ΚΑΙΡΟ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Συχνά μέσα στο κοινωνικό περιβάλλον των καπιταλιστικών καθεστώτων, εμφανίζονται και εξελίσσονται φαινόμενα περίπλοκα και δύσκολα διαχειρίσιμα από το σύστημα. Η αντιμετώπισή τους είναι ένα διαρκές στοίχημα για την κυριαρχία. Δεν είναι μόνο οι ιδιάζουσες συνθήκες γένεσης και προέλευσης τέτοιων φαινομένων (που ως επί τω πλείστο διαφέρουν μεταξύ τους) αλλά και οι πολύπλευρες συνέπειες που προκαλούν σε διαφορετικά κομμάτια του πληθυσμού. Το μεταναστευτικό ζήτημα είναι από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα ως προς την εμφάνιση ,την εξέλιξη αλλά και την αντιμετώπισή του. Οι μετανάστες εμφανίζονται κατά κύματα στην Ελλάδα τη δεκαετία του 90. Προέρχονται κυρίως από την Αλβανία και φτάνουν στο ελληνικό έδαφος σε μια εποχή μεγάλων κοινωνικών εξελίξεων. Το ανατολικό μπλοκ καταρρέει, τα Βαλκάνια αποσταθεροποιούνται και η Ελλάδα αναδεικνύεται ως η μοναδική σταθερή δύναμη στη βαλκανική χερσόνησο, σε μια περίοδο που επιχειρεί να ανακάμψει από τα δικά της δημοσιονομικά προβλήματα. Το σύστημα κλυδωνίζεται από πολιτικούς χειρισμούς των προηγούμενων χρόνων και τα ταμεία του κράτους έχουν μεγάλο έλλειμμα (οικονομικά σκάνδαλα του 89). Στη δύσκολη αυτή περίοδο το κράτος θα ανοίξει τα σύνορά του στην Αλβανία και θα υποδεχτεί πλήθος Αλβανών και βορειοηπειρωτών οι οποίοι θα κατακλύσουν αρχικά το ελληνικό ύπαιθρο. Η μεγάλη μετακίνηση του ντόπιου πληθυσμού αφήνει πίσω της την ελληνική επαρχία σε συνθήκες εγκατάλειψης. Οι μετανάστες θα αξιοποιηθούν και θα προσφέρουν κατά πολύ στην ανάπτυξη της. Παράλληλα θα καλύψουν τις άδειες θέσεις εργασίας στα χειρωνακτικά επαγγέλματα, που οι Έλληνες τα εγκαταλείπουν για πιο καλά αμειβόμενα που αφορούν την ανάπτυξη του τριτογενή τομέα παραγωγής. Παρουσιάζεται λοιπόν μεγάλη εξέλιξη στην προσφορά υπηρεσιών και στην ασύδοτη επένδυση σε χιλιάδες μικροεπιχειρήσεις. Το ελληνικό κράτος στη συνέχεια και ενώ η οικονομία του ανακάμπτει θα κλείσει ξανά τα σύνορα τόσο στους αλβανούς όσο και σε όλους τους μετανάστες που πλέον καταφθάνουν από όλο το φάσμα του ανατολικού μπλοκ .Θα αναγκάσει με αυτόν τον τρόπο χιλιάδες μετανάστες σε καθεστώς παρανομίας, οι οποίοι χωρίς απαιτήσεις, δικαιώματα, και χωρίς καν να γνωρίζουν τη γλώσσα θα αποτελέσουν το πιο εκμεταλλεύσιμο φτηνό εργατικό δυναμικό που έχει γνωρίσει ποτέ η χώρα. Έτσι η ανάπτυξη της οικονομίας θα βουτηχτεί αρκετές φορές στο αίμα εκατοντάδων νεκρών σε εργατικά ατυχήματα. Ο ελληνικός καπιταλισμός θα αποτελέσει ένα μικρό θαύμα ανάπτυξης παρόμοιο του Γερμανικού (τηρουμένων βέβαια των αναλογιών) που πραγματοποιήθηκε πριν χρόνια. Η ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας και του κατασκευαστικού τομέα θα συνοδευτεί και από την εισροή μαύρου χρήματος που προέρχεται από κυκλώματα που ασχολούνται με λαθρεμπόριο όπλων, ναρκωτικών δουλεμπόριο και trafficking. Τα επόμενα χρόνια χιλιάδες μετανάστες προερχόμενοι από χώρες της Αφρικής και της Ασίας , που κλυδωνίζονται από πολέμους οικονομικών συμφερόντων, εμφύλιες διαμάχες και δικτατορίες, καταφτάνουν στο ελληνικό έδαφος που λόγω της στρατηγικής γεωγραφικής τοποθεσίας του αποτελεί μαζί με την Ιταλία το σταυροδρόμι για την Ευρώπη.Το ελληνικό κράτος εκμεταλλευόταν για χρόνια τους μετανάστες αλλά δεν είχε κανενός είδους υποδομή για να “υποδεχτεί” τέτοιας εμβέλειας μεταναστευτική εισροή. Συνεχώς σημειώνονται θάνατοι στα σύνορα με την Τουρκία στον Έβρο, ενώ νεκροί, ανάμεσά τους και παιδιά, ανασύρονται στις ακτές του Αιγαίου. Η Ελλάδα αποτελεί το “μαύρο παράδειγμα” στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τη μεταναστευτική πολιτική της. Οι μετανάστες συγκεντρώνονται σε καταυλισμούς στα λιμάνια και καταφεύγουν σε εγκαταλελειμμένα κτίρια όπου διαμένουν ασφυκτικά σε άθλιες συνθήκες.Στον αντίποδα αυτή της κατάστασης, αλλά κυρίως λόγω ευρωπαϊκών πιέσεων και αντίστοιχων οικονομικών ανταλλαγμάτων (παροχή κοινοτικών κονδυλίων) κατασκευάζονται τα πρώτα κέντρα “φιλοξενίας” μεταναστών. Τα κέντρα αυτά ουσιαστικά αποτελούν στρατόπεδα συγκέντρωσης που δε διαφέρουν σε τίποτα από κρατητήρια και κανονικές φυλακές “διαμονής” αορίστου χρόνου.

ΜΑΛΑΚΑΣ ΔΕΝ ΓΕΝΝΙΕΣΑΙ ΓΙΝΕΣΑΙ

Ο ρατσισμός στην Ελλάδα με τον ερχομό του πρώτου μεταναστευτικού ρεύματος ( κυρίως Αλβανών και βορειοηπειρωτών) εκφράζεται μέσω της πατριωτικής υπεροψίας με μικρές έντονες δόσεις εθνικισμού.Οι νεοέλληνες εκείνη την χρονική στιγμή συμμετέχουν με έπαρση στο ευρωπαϊκό όραμα της Ε.Ο.Κ, στην τάση του γρήγορου νεοπλουτισμού και στον καπιταλιστικό εκσυγχρονισμό της ελληνικής οικονομίας ( διαφημίσεις, τριτογενής τομέας , ιδιωτικές επιχειρήσεις).Από την άλλη οι Αλβανοί προέρχονται από την κομμουνιστική κοινωνία της κλειστής οικονομίας του Χότζα, στερημένοι από καταναλωτικά αγαθά και άβγαλτοι στις κοσμοπολίτικες ανέσεις δυτικού τύπου. Αυτή η συνθήκη ενισχύει τη διαμόρφωση κοινωνικών εικόνων που τις ενσαρκώνουν με πιστότητα και οι δύο πλευρές. Από τη μία οι Έλληνες γίνονται οι ιδιοκτήτες του “μαγικού κόσμου” της οικονομίας των υπηρεσιών και των καταναλωτικών εικόνων και από την άλλη οι Αλβανοί υποβιβάζονται σε ανθρώπους δεύτερης κατηγορίας και η εθνικότητά τους γίνεται βρισιά και ανέκδοτα. Ταυτόχρονα οι περισσότεροι Αλβανοί γεμίζουν με απληστία απέναντι στα πρωτόγνωρα για αυτούς καταναλωτικά “αγαθά” που αντικρίζουν στις οθόνες και στις βιτρίνες και κοιτούν να τα αποκτήσουν με κάθε τρόπο.Έτσι όλοι προσπαθούν να αποταμιεύσουν χρήματα για να κερδίσουν το “μαγικό εισιτήριο” των καπιταλιστικών ανέσεων. Άλλοι δουλεύουν δωδεκάωρα ανασφάλιστα στην οικοδομή και το ύπαιθρο ενώ άλλοι διαλέγουν τον πιο “σύντομο” δρόμο ενισχύοντας το εισόδημά τους μέσω διαρρήξεων και μικρο κλοπών με όλη τη βία των απωθημένων της υποβάθμισης που κουβαλούν, συχνά ως αποτέλεσμα της “ελληνικής φιλοξενίας”.Έτσι συχνά η λέξη <Αλβανοί> ταυτίζεται με τον κλέφτη, το βιαστή, τον εγκληματία. Κι όλα αυτά σε έντονα γαλανόλευκα χρώματα τιμής ένεκεν του αλυτρωτισμού της Βορείου Ηπείρου που προωθείται εκείνη την εποχή από τα ΜΜΕ. Η υπόθεση της ΜΑΒΗ (ένοπλη επιδρομή Ελλήνων ακροδεξιών που κατέληξε με εκτέλεση Αλβανών στρατιωτών) όπως και η περίπτωση του σμηνάρχου Βρακά (ρίψη εθνικιστικών φέιγ βολάν επί αλβανικού εδάφους με ψεκαστικό αεροπλάνο) αποτελούν το ακροδεξιό φάλτσο μιας εποχής που ο εθνικός αλυτρωτισμός είναι ορατός και διάχυτος στα “ελληνικά νοικοκυριά”, στις ταβέρνες, στα καφενεία, στους δρόμους και στις πλατείες.Από την άλλη μεριά οι Αλβανοί ως αποδέκτες αυτής της υποτίμησης και ως απάντηση στο ρατσισμό που δέχονται, ξεκινούν να υπερασπίζονται το δικό τους εθνικισμό. Ο νόθος μεγαλοϊδεατισμός για τη μεγάλη Αλβανία, ο δικός τους αλυτρωτισμός με την περιοχή της Τσαμουριάς, ο αμερικάνικης έμπνευσης UCK, μέχρι και οι πανηγυρισμοί με Αλβανικές σημαίες στην Ομόνοια για την ποδοσφαιρική νίκη εναντίον της εθνικής Ελλάδος είναι μερικά παραδείγματα για το που θέτει ο καθένας τα σύνορα στο μυαλό του, είτε από τη μεριά των “δυνατών” είτε από τη μεριά των “αδύναμων”.Το δεύτερο μεταναστευτικό ρεύμα από τις ανατολικές χώρες ήταν λιγότερο μαζικό και επισκιάστηκε από το πρώτο.

Αρκετοί, κυρίως ομογενείς από τις σοβιετικές δημοκρατίες δημιουργούν τις δικές τους συνοικίες ( π.χ.Ρωσοπόντιοι στη Θεσσαλονίκη και στο Μενίδι) διατηρούν την οικογενειακή πατριαρχία και αναπτύσσουν τη δική τους γκετοποιημένη παραβατικότητα. Συχνά η αντιμετώπισή τους θυμίζει το ρατσισμό που βίωναν οι μικρασιάτες και οι βλάχοι ως εσωτερικά μεταναστευτικά φύλα. Υποτίμηση με κατανόηση. Αντίθετα το τρίτο μεταναστευτικό ρεύμα (Αφγανοί, Ιρακινοί, Πακιστανοί, Αφρικανοί) διαμόρφωσε ένα νέο πεδίο σχέσεων. Τώρα ο ρατσισμός κάνει στροφή και από “εθνικιστικός” γίνεται “πολιτισμικός” Η πλειοψηφία των Ελλήνων αντιμετωπίζει τους νέους μετανάστες με πολιτισμική υπεροψία. Σε αντίθεση με τους Αλβανούς και τους εκατέρωθεν αλυτρωτισμούς λόγω “γειτονικών συμπλεγμάτων”, οι χιλιάδες καινούργιοι μετανάστες έχουν “ ξένη” πολιτισμική κουλτούρα, θρησκευτικό φανατισμό, έντονα διαφορετικά φυλετικά χαρακτηριστικά και εξαθλιωμένο βιοτικό επίπεδο. Επίσης για τους περισσότερους από αυτούς, η Ελλάδα δεν είναι ο προορισμός τους αλλά ο ενδιάμεσος σταθμός προώθησής τους. (πχ καταυλισμός στο λιμάνι της Πάτρας). Αυτό τους μετατρέπει συχνά σε αγέλες που κινούνται παρασιτικά λόγω της προσωρινότητας της διαμονής τους και προκαλεί τις αντίστοιχες εντάσεις με το ντόπιο στοιχείο. Όσο για αυτούς που παραμένουν στην Ελλάδα, οι περισσότεροι δε θέλουν να “ ελληνοποιηθούν” πολιτισμικά παρά μόνο στα χαρτιά της νομιμότητας. Για αυτό από πολύ νωρίς φτιάχνουν δικά τους γκέτο ( Αιγάλεω, Ν. Κόσμος, Κολωνός, Πατήσια), δικά τους μαγαζιά, δικούς τους θρησκευτικούς τόπους λατρείας, δική τους μαφία. Φυσικά μεταξύ τους ανθεί ο εσωτερικός εθνικισμός κουβαλώντας όλα τα κατάλοιπα των χωρών από τις οποίες προέρχονται που οδηγεί συχνά σε συμπλοκές και μαχαιρώματα (πχ Ινδοί εναντίον Πακιστανών). Επίσης αντιστρέφουν τη ρατσιστική υποτίμηση που δέχονται από τους Έλληνες με επιθετικές συμπεριφορές στις περιοχές τους, εναντίον όποιου δεν είναι δικός τους. Περιστατικά όπως η επίθεση σε σπίτι Πακιστανών στον Κολωνό ή οι συμπλοκές στο Αιγάλεω είναι το αποτέλεσμα νεολαιίστικων τσαμπουκάδων και όχι καθοδηγούμενες επιθέσεις φασιστών. Αυτό φαίνεται από τον τρόπο επίθεσης ( οι περισσότεροι δράστες είναι άριστοι γνώστες της περιοχής) όπως και από τη σύνθεση των επιτιθέμενων (περίπτωση Κολωνού που αναγνωρίστηκαν μαθητές παρακείμενου σχολείου, ανάμεσα τους μετανάστες δεύτερης γενιάς). Σκοπός μας δεν είναι να κάνουμε μια ανθρωπογεωγραφία. Απλά θέλουμε να σπάσουμε την τυραννία των αυτονόητων. Αν από τη μια πιστεύουμε πως η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας είναι ρατσιστική, όπως επίσης, αδιάφορη, παθητική και εθελόδουλη, αυτό δε σημαίνει από την άλλη ότι οι μετανάστες είναι “καλοί” και “αδέρφια” μας. Η αλληλεγγύη δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη σε καμία περίπτωση. Ο κάθε άνθρωπος κρίνεται από τις επιλογές, τη στάση ζωής και τα πιστεύω του. Εφ΄ όσον πιστεύουμε και προτάσσουμε ως επαναστάτες τη δημιουργία του “εσωτερικού εχθρού” πιο πολύ αξίζουν το σεβασμό και την αλληλεγγύη μας άνθρωποι που παρά τις δύσκολες συνθήκες παραμένουν στα μετόπισθεν των χωρών τους κάνοντας αντάρτικο (με όλες τις διαφωνίες που μπορεί να έχουμε) από αρκετούς που πληρώνουν κάποιες χιλιάδες δολάρια για το πέρασμα στο δυτικό κόσμο και τη φαινομενική του ασφάλεια. Φυσικά δε κάνουμε γενικεύσεις, ούτε αναφερόμαστε στους πολιτικούς πρόσφυγες. Για εμάς το στοίχημα της επανάστασης είναι ανοικτό σε κάθε χώρα, σε κάθε μέρος για κάθε άνθρωπο που θέλει να αποχωριστεί την εθνική του ταυτότητα και να γίνει ο ίδιος ταυτότητα του εαυτού του μέσα από τις επιλογές του.

“ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ” ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΕ ΕΙΡΗΝΕΥΤΙΚΕΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ

Κάθε νομοσχέδιο εξυπηρετεί συγκεκριμένες στρατηγικές του ελληνικού κράτους. Η πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση για την ελληνική ιθαγένεια ούτε τυχαία είναι, ούτε δείγμα μεταμέλειας απ' το κράτος για την εικοσαετή άγρια εκμετάλλευση των μεταναστών. Εδώ δεν χωράει τίποτα άλλο, εκτός από ψυχρή, υπολογιστική λογική. Πρόκειται λοιπόν για αλληλεπιδράσεις συμφερόντων που το κράτος καλείται να κρατήσει χαμηλά το δείκτη της έντασης τους. Ας γίνουμε ποιο συγκεκριμένοι. Ζούμε σε έντονους καιρούς γιατί είναι πλέον σαφές πως η καπιταλιστική ευημερία βρίσκεται στα όρια της πτώχευσης. Τα δυτικά αδιέξοδα οδηγούν τον καπιταλιστικό παράδεισο στην ελεύθερη πτώση της οικονομικής κρίσης. Φυσικό επακόλουθο είναι οι πόρτες του δυτικού ονείρου μιας “καλύτερης ζωής” να σφραγίζονται, αφήνοντας έξω εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες. Η σύγχρονη παραγωγή δεν έχει ανάγκη άλλα φτηνά εργατικά χέρια. Διαθέτει περίσσευμα απ' τους ήδη υπάρχοντες μετανάστες και από το υποτιμημένο πλέον (λόγω οικονομικής κρίσης) ντόπιο εργατικό δυναμικό. Έτσι απλά... “δεν χωράει άλλους ξένους”. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.Όμως τώρα το ζήτημα είναι τι θα συμβεί με τα εκατομμύρια των μεταναστών που βρίσκονται ήδη στο εσωτερικό της ελληνικής επικράτειας.Εδώ έρχεται το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια. Ένας απ' τους πιο έξυπνους και αποτελεσματικούς τρόπους διαχείρισης του κοινωνικού κεφαλαίου των μεταναστών.

Τι εννοούμε; Οι μετανάστες είναι μια ιστορία που έχει ξεκινήσει εδώ και 20 χρόνια. Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή, υπάρχουν παιδιά μεταναστών που έχουν γεννηθεί και μεγαλώνουν εδώ, ενήλικες που έχουν δουλειές, μαγαζιά και περιουσία, όπως και χιλιάδες “παράνομοι” που δουλεύουν 12 – 15 ώρες στα χωράφια, είτε στην παραοικονομία στην μητρόπολη. Όλοι αυτοί αποτελούν ένα τεράστιο κοινωνικό κεφάλαιο για το κράτος, ιδιαίτερα εκμεταλλεύσιμο αλλά και ιδιαίτερα ασταθές και ανομοιόμορφο.Κυρίως το πρώτο μεταναστευτικό ρεύμα (Αλβανοί και Βορειοηπειρώτες) λόγο της εικοσαετής παρουσίας τους στο ελληνικό έδαφος αλλά και των φυλετικών τούς χαρακτηριστικών (σε αντίθεση πχ με σκουρόχρωμους Αφγανούς και Πακιστανούς) έχουν αφομοιωθεί αρκετά ως φυσική παρουσία στις μητροπόλεις. Αποτελούν πλέον πληθυσμιακό κομμάτι της κοινωνίας. Άλλωστε οι περισσότεροι από αυτούς έχουν ήδη “μικροαστικοποιηθεί”.Σε αυτή την περίπτωση η εξουσία έχει να κερδίσει αρκετά, προσφέροντας μια κοινωνική συμμαχία σε μετανάστες που αποδέχονται τον βασικό πυρήνα των “αξιών” αυτής της κοινωνίας. Το ελληνικό κράτος σκοπεύει με λίγα λόγια να επικυρώσει επίσημα αυτό που ούτως ή άλλως συμβαίνει. Να ενσωματώσει ένα μεγάλο μέρος του μεταναστευτικού πληθυσμού στον κοινωνικό κορμό.

Άλλωστε οι όροι μιας τέτοιας “συμφωνίας” είναι αδιαπραγμάτευτα υπέρ του εμπνευστή της. Το νομοσχέδιο ιθαγένειας θέτει κάποιες συγκεκριμένες προϋποθέσεις που απαιτείται να πληρεί ο υποψήφιος μετανάστης για να γίνει “ιθαγενής”. Μία από αυτές έχει έντονο άρωμα δημόσιας τάξης, καθώς αναφέρει πως ο μετανάστης δεν πρέπει να έχει καταδικαστεί τελεσίδικα για μια σειρά από αδικήματα. Είναι ένα κατάλληλο κίνητρο-φόβητρο για όλους τους υποψηφίους να ευθυγραμμιστούν με τη νομιμοφροσύνη. Και μιλάμε για ένα κοινωνικό σύνολο που λόγω συνθηκών είναι “επιρρεπής” σε παραβατικές συμπεριφορές. Έτσι το κράτος κερδίζει ένα πλεονέκτημα σε σχέση με το χαμένο έδαφος της δημόσιας ασφάλειας.Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Ταυτόχρονα αποτρέπει κυρίως τη δεύτερη γενιά μεταναστών, από ιστορίες και συγκρούσεις όπως του Δεκεμβρίου του 2008 που τότε είχαν έντονη παρουσία. Νομικό “καρότο” και αστυνομικό “μαστίγιο”. Τώρα όσοι απ' τούς υποψήφιους “ιθαγενείς” θέλουν να παίξουν ξύλο με τους μπάτσους ή να “κατεβάσουν” την τζαμαρία από μια τράπεζα, θα πρέπει να το σκεφτούν διπλά όσο “παίζει” το κόλπο με την ιθαγένεια.Για αυτό ανακατατάσσονται οι κοινωνικές σχέσεις και εγκαινιάζονται νέες πρακτικές.Εφόσον με το νομοσχέδιο αναμένεται να υπάρξει μια “θετική” στροφή για κάποιες κατηγορίες αλλοδαπών και για τις σχέσεις τους με το ελληνικό κράτος, αυτό θα σημάνει αυτόματα την υποτίμηση και τη σκληρότερη αντιμετώπιση κάποιων άλλων. Σύντομα, πιθανόν να δούμε ανάμεσα στους πρωτεργάτες ρατσιστικών επιθέσεων να βρίσκονται οι “ευνοημένοι” πλέον ιθαγενείς μετανάστες. Τέτοια περιστατικά έχουν ήδη συμβεί στον Άγ. Παντελεήμονα με τη συμμετοχή Αλβανών ενάντια στους μελαψούς μετανάστες της περιοχής. Αυτό αποτελεί άλλο ένα κέρδος του κράτους μέσα απ' το νομοσχέδιο. Προωθείται έτσι η όξυνση της εσωτερικής διαίρεσης του μεταναστευτικού κομματιού, αφού εκτός των δικών του εθνικισμών και θρησκευτικών φανατισμών τώρα αποκτά έναν ακόμη διαχωρισμό, αυτόν μεταξύ νόμιμων και παράνομων.

Έτσι σχεδιάζονται και χαράζονται νέα φράγματα στο εσωτερικό της κοινωνικής μηχανής. Ιδιαίτερα για ανθρώπους που χρόνια ζούσαν σε καθεστώς ημι-νομιμότητας και διαρκούς φόβου η απόκτηση ιθαγένειας και η εξασφάλιση παραμονής θα τους προκαλέσει μια έντονη συντηρητική μεταστροφή και εναντίωση προς όλους τους υπόλοιπους παράνομους μετανάστες, που τους χαλάνε το “καλό όνομα” και απειλούν το προνόμιο τους. Να μην παραξενευτεί κανείς αν σε λίγο καιρό οι ιθαγενείς μετανάστες ζητούν περισσότερη αστυνομία στις γειτονιές τους για να απομακρύνουν τους “παράνομους”.Όμως αυτή είναι η μία ανάγνωση των πραγμάτων. Είναι απ' την μεριά των αλληλεπιδράσεων στο εσωτερικό των μεταναστών.

Στον απόηχο του νομοσχεδίου προκλήθηκε έντονη δυσαρέσκεια στην πλειοψηφία του ντόπιου στοιχείου και συγκεκριμένα στην συντηρητική του πτέρυγα. Μια διάχυτη δυσαρέσκεια που παρόλα αυτά κατέβηκε ολιγάριθμη στο δρόμο πίσω απ' το ανεκδιήγητο ”Έλληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι” παρέα ως επί το πλείστον με φιλοαστυνομικούς, κομματικά στελέχη-θαυμαστές της χούντας και γραφικούς ορθόδοξους χριστιανούς. Κάποιος θα μπορούσε να αναρωτηθεί, πως “ότι κερδίζει το κράτος απ' την κοινωνική συμμαχία με τους προνομιούχους μετανάστες θα το χάσει απ' την αντίθεση του με τους ντόπιους”. Όμως αντίθετα στην πραγματικότητα το κράτος ισχυροποιείται μέσα και από αυτήν την δυσαρέσκεια. Οι ελληνικές φωνές διαμαρτυρίας, δεν είναι αντικαθεστωτικές ώστε να απειλήσουν την εξουσία. Αντίθετα αυτό που ζητούν, ακόμα κι όταν βρίζουν τους πολιτικούς (αλήτες – προδότες – πολιτικοί), είναι περισσότερο κράτος με καθαρά εθνικά στοιχεία.

Και στις δύο περιπτώσεις τόσο απ' τους μετανάστες όσο και από τους ντόπιους, το κράτος αναγνωρίζεται, νομιμοποιείται και ορίζεται ως διαχειριστής των κρίσεων. Άλλωστε ο συντηρητισμός, η νομιμοφροσύνη και ο ρατσισμός δεν είναι αποκλειστικά “ελληνικό εθνικό προϊόν”. Ανθεί σε φοβισμένες συνειδήσεις, μικροαστικές ονειρώξεις και συσσωρευμένα απωθημένα, που κυριαρχούν τόσο στους “Έλληνες” όσο και στους “ξένους”.

ΕΝΑΝΤΙΟΝ... ΟΛΩΝ ;

Η απόρροια των αντιθέσεων, των κενών, αλλά και της ίδιας της ύπαρξης του συστήματος λειτουργεί σαν φυγόκεντρη δύναμη που ωθεί ανθρώπους στα άκρα του πολιτικού συστήματος ή και έξω από αυτό. Στο χώρο της ακροδεξιάς η πιο αναγνωρίσιμη έκφανση του πολιτικού συστήματος είναι η Χρυσή Αυγή. Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή τους με μια συνοπτική αναδρομή βρίσκουμε την άκρη του νήματος στην δεκαετία του 1970. Την περίοδο που ακολούθησε της μεταπολίτευσης το ακροδεξιό στοιχείο ήταν μια υπαρκτή απειλή στην πρόσφατα εγκαθιδρυμένη αστική δημοκρατία. Ένας χώρος αποτελούμενος από βασιλικούς και χουντικούς έως αντικαθεστωτικούς εθνικοσοσιαλιστές. Υπήρξε έτσι η ανάγκη ελέγχου των πιο ανεξέλεγκτων αυτού του χώρου από την πολιτική εξουσία και πιο συγκεκριμένα την αστυνομία και τις μυστικές υπηρεσίες. Έπειτα από το γεγονός της τοποθέτησης εκρηκτικών μηχανισμών σε “αριστερά” σινεμά, συνελήφθησαν κάποιοι ακροδεξιοί και εθνικοσοσιαλιστές. Ένας από αυτούς ήταν και ο νυν Γενικός Γραμματέας της Χρυσής Αυγής. Στο δικαστήριο που ακολούθησε δεν είχε την αξιοπρέπεια να υπερασπιστεί τα πιστεύω του και την δράση του, αντιθέτως με δουλοπρεπή διάθεση επέλεξε να τα παζαρέψει με αντάλλαγμα μια ευνοϊκότερη μεταχείριση , όπως και έγινε (ρουφιανεύοντας και αυτός τον εθνικοσοσιαλιστή Α.Καλέντζη). Μετά από λίγους μήνες φυλακής ήρθε η ώρα να προσφέρει σε αυτούς που τον βοήθησαν. Εγκαινιάζεται έτσι η άμεση συνεργασία του με τις μυστικές υπηρεσίες με την μορφή εξωτερικού υπαλλήλου τους με κανονική μισθοδοσία. Ρόλος του ο έλεγχος και η οριοθέτηση των πιο ανεξέλεγκτων του ακροδεξιού χώρου και η χρησιμοποιήσή τους ανάλογα με τα συμφέροντα της πολιτικής και αστυνομικής ηγεσίας. Έτσι η Χρυσή Αυγή προσπάθησε και έγινε το μεγάλο χωνευτήρι αυτού του χώρου. Ανεξέλεγκτες παρέες ακροδεξιών skinhead που γίνονταν ενοχλητικοί και για την αστυνομία, έμπαιναν κάτω από την φτερούγα της Χρυσής Αυγής ή διαλύονταν από την καταστολή που δέχονταν από τους Χρυσαυγίτες με την βοήθεια των μπάτσων. Ένας χώρος που έχοντας ανεξέλεγκτη δράση θα ενοχλούσε το πολιτικό σύστημα, οριοθετήθηκε ώστε να είναι πάντα χρήσιμος για την απαραίτητη ισορροπία του καθεστώτος καταλήγοντας έτσι οι κομπάρσοι της αστυνομίας. Στο πέρασμά του χρόνου άτομα που ανελισσόντουσαν στην ηγεσία της Χρυσής Αυγής και ο Γενικός Γραμματέας τα θεωρούσε απειλή για την θέση του, καθώς και άτομα που διαφωνούσαν με την συμφωνημένη με τις αρχές στρατηγική του, έχαναν απότομα την ανοχή της αστυνομίας ως προς το πρόσωπο τους και συλλαμβάνονταν για προηγούμενες παραβατικές ενέργειες τους, βγαίνοντας από την μέση. Ο Γενικός Γραμματέας της Χρυσής Αυγής μην αρκούμενος από την οικονομική βοήθεια του κράτους απομυζεί και τους πνευματικά κακομοίρηδες που παραμένουν πιστοί του, διαχειριζόμενος ο ίδιος τα οικονομικά της οργάνωσης. Εισφορές μελών,έσοδα από μαγαζιά της Χρυσής Αυγής που προωθούν σημαίες,βιβλία,cd και μπρελόκ είναι υπό τον πλήρη έλεγχο του. Οι προσωπικές του φιλοδοξίες δεν σταμάτησαν όμως εκεί. Ο δήθεν αντικαθεστωτικός χαρακτήρας της Χρυσής Αυγής ξεχάστηκε γρήγορα χάριν αυτών των φιλοδοξιών και μετατράπηκε σε ένα καθαρά νόμιμο πολιτικό κόμμα, όπως τους αρέσει να αυτοπροσδιορίζονται χωρίς ίχνος ντροπής και να συμμετέχουν στο εκλογικό πανηγύρι. Αντιθέσεις που απομάκρυναν τους λίγο πιο υποψιασμένους, βλέποντας ξεκάθαρα πια την διγλωσσία του πολιτικού τους αρχηγού. Ήταν πια ορατό και από τους πιο κοντινούς του, ότι ο Νίκος Μιχαλολιάκος είναι ένας παρακρατικός ρουφιάνος, ένα πιόνι του συστήματος που δήθεν το πολεμάει και η Χρυσή Αυγή το μαγαζάκι του. Όσο για τους κακομοίρηδες που τον ακολουθούν ακόμα, δεν έχουν ούτε την τιμή ούτε το σθένος να υπερασπίζονται τα -σάπια- πιστεύω τους. Τα παραδείγματα είναι πολλά και αρκετά από αυτά γνωστοποιημένα.. Ο χρυσαυγίτης που συνελήφθη για μαχαίρωμα σε στέκι στα Πετράλωνα ρουφιάνεψε στην αστυνομία το ποίοι ήταν μαζί του,ποιοι είπαν να πάει και άλλα πολλά, δείχνοντας ότι χωρίς τον αρχηγό τους είναι ανεγκέφαλα σκουπίδια χωρίς ίχνος προσωπικής αντίληψης. Ο Παναγιώταρος που θεωρείται ψηλά στην ιεραρχία της Χρυσής Αυγής όταν συνελήφθη επειδή έκαψε μια τούρκικη σημαία όχι μόνο το αρνήθηκε αλλά ισχυρίστηκε πως καταδικάζει τέτοιες ενέργειες. Ο κατάλογος είναι ατελείωτος. Ο “στρατός” του Νίκου Μιχαλολιάκου δεν είναι τίποτα άλλο από ένα μάτσο λιγόψυχους ανεγκέφαλους φιλοαστυνομικούς και αρκετά καθυστερημένους για να δέχονται με τόση ευκολία τον ρόλο του προβάτου στην Χρυσή Αυγή. Η ίδια η Χρυσή Αυγή σε μια απέλπιδη προσπάθεια προσηλυτισμού περισσότερων ατόμων, έχει υιοθετήσει ένα συνονθύλευμα ιδεολογικών χαρακτηριστικών τα οποία πολλές φορές αλληλοαναιρούνται. Ένα κράμα τσιτάτων από τα οποία, ανάλογα με την εκάστοτε επικοινωνιακή ανάγκη προβάλλεται το πιο ταιριαστό. Παγανιστικές αναφορές και μουσική, συνδυάζονται πρόχειρα με χριστιανορθόδοξα κατάλοιπα ώστε να μένουν ικανοποιημένα άτομα από τα διαφορετικά target group της Χρυσής Αυγής. Ένας λαϊκίστικος λόγος με εμφανή την παντελής έλλειψη οποιασδήποτε σοβαρής εθνικοσοσιαλιστικής ανάλυσης που απλά επαναλαμβάνεται μονότονα από τα έντυπα τους στο πέρασμα των χρόνων. Λειτουργεί σαν ιδεολογική ανεμοδούρα η οποία προσπαθώντας να οικειοποιηθεί άτομα από όλο τον ακροδεξιό και συντηρητικό έως και εθνικοσοσιαλιστικό χώρο αποφεύγει να εκφράσει με σθένος την θέση της σε ζητήματα που διαχωρίζουν αυτές τις τάσεις. Ένα τραβεστί δημιούργημα που κινείται στα όρια της νομιμότητας,των άκρων και του φαίνεσθαι δίχως ίχνος ουσίας. Το τελευταίο χρονικό διάστημα εμφανίστηκε μια νέα τάση εκτός Χρυσής Αυγής, σαφώς υποδεέστερη από άποψη δυναμικής, η οποία προσπάθησε να αποτάξει τον παρακρατικό χαρακτήρα που έχει προσδοθεί λόγω της Χρυσής Αυγής στον ακροδεξιό χώρο. Οικειοποιούνται συνθήματα και έως ένα μικρό βαθμό πρακτικές του τρόπου δράσης αναρχικών και αντιεξουσιαστών προτάσσοντας ένα είδος εθνικιστικής αυτονομίας. Η φαινομενικά “τίμιων” προθέσεων κίνηση σε σύντομο χρονικό διάστημα αυτοαναιρέθηκε με τον πιο καταφανή τρόπο. Γρήγορα φάνηκε ότι ήταν προϊόν ενός επιδέξιου marketing, εμπνευσμένου από αντίστοιχες προσπάθειες στην Ευρώπη διαφόρων ακροδεξιών κεφαλιών. Έτσι ο συλληφθέντας σε μια κίνηση τους, Δ. Παπαγεωργίου είναι πολύ μακρυά από την έννοια του αγνού εθνικιστή. Ως γνωστόν είναι δημοσιογράφος (!) στην φυλλάδα του Μιχαλόπουλου, γνωστό για γελοία υπόθεση εκβιασμού επιχειρηματιών με τη χρησιμοποίηση της απειλή της 17Ν, και στη φυλλάδα του Ζαφειρόπουλου απογοητευμένου πρώην κεφαλιού της Χρυσής Αυγής που δεν αφέθηκε να ανελιχθεί όσο επιθυμούσε στην ιεραρχία της . Επίσης μετά τη σύλληψη του Παπαγεωργίου βγήκαν στην επιφάνεια και οι πολύ καλές σχέσεις του με το γελοίο πολιτικό δημιούργημα που ακούει στο όνομα ΛΑ.ΟΣ . Έτσι ο Καρατζαφέρης έσπευσε να κάνει δηλώσεις συμπαράστασης αποσκοπώντας στα δικά του πολιτικά συμφέροντα και την επίτευξη νέων ισορροπιών στον εθνικιστικό χώρο. Ενα a.c.a.b. σύμβολο σε μια ιστοσελίδα και μια δήθεν ανάλογη αντίληψη, πώς ταιριάζουν με την δημοσίευση και την προβολή του γράμματος του φιλοαστυνομικού εκδότη του στόχου; . Οπότε αυτόνομοι από ποιούς και τι; Το ίδιο παραμύθι με άλλους πρωταγωνιστές. Ακόμα και να εμφανιστούν στο μέλλον εθνικοσοσιαλιστές απαλλαγμένοι από παρακρατικό έλεγχο και με αντικαθεστωτικό χαρακτήρα, οι διαφορές μας μαζί τους θα παραμείνουν μεγάλες. Το βασικό χαρακτηριστικό της ιδεολογίας τους ,παραμένει η αναγνώριση σαν επαναστατικό υποκείμενο κομματιών της κοινωνίας με μοναδική σύνδεση μεταξύ τους την κοινή φυλετική καταγωγή. Κριτήριο που θυμίζει την εξίσου άτοπη υπαγωγή του προλεταριάτου, λόγω μιας δήθεν ταξικής συνείδησης, ως το ιδανικό επαναστατικό υποκείμενο. Αυτές οι απόψεις είτε για φυλές είτε για προλετάριους , είναι άκαιρες στις πολυφυλετικές κοινωνίες του 21ου αιώνα.Σήμερα η εργασιακή ανέλιξη και η επαγγελματική “επιτυχία” είναι η νέα “θρησκεία” που έχει οπαδούς σε όλες τις εθνικότητες και σε όλες τις κοινωνικές τάξεις. Έτσι ανεξαρτήτως φυλετικής και ταξικής καταγωγής μπορεί να είσαι δουλοπρεπής και υποτακτικός ή αρνητής και επαναστάτης. Οι σύντροφοι και οι εχθροί μας ανήκουν σε όλες τις φυλές και σε όλες τις τάξεις. Δεν έχουμε καμία de facto συμπάθεια ή αντιπάθεια σε άτομα λόγο μόνο της φυλής ή της ταξικής τους θέσης. Τα κριτήρια που καθορίζουν τον επαναστάτη είναι η αντίληψη και η συνείδηση του, οι επιλογές και οι αρνήσεις του και τέλος η συνολική ρήξη με το σύστημα. Έτσι οι ατομικές επιλογές που καθορίζεις εσύ και όχι απαρχαιωμένοι συστημικοί διαχωρισμοί σε κάνουν αυτό που θέλεις να γίνεις. Σαν αρνητές αυτού του συστήματος επιλέγουμε να λύνουμε τις όποιες διαφορές μας μακριά από κάθε έννοια αστικής δικαιοσύνης. Η επίθεση και η συντριβή των εθνικιστών δεν θα περάσει από καμία δικαστική αίθουσα. Δεν γίνεται να τίθεται ζήτημα όσον αφορά την νομιμότητα ή όχι των χρυσαυγιτών. Δεν μπορούμε να βάζουμε το κράτος διαιτητή στην κίνηση μας δίνοντας του το δικαίωμα να “τιμωρεί” τους εχθρούς μας. Δεν θεωρούμε σωστό να καταλήγουν υποθέσεις με φασίστες στα αστικά δικαστήρια,στα ίδια δικαστήρια που θέλουμε να καταστρέψουμε. Και ούτε σίγουρα γίνεται να χαίρονται αναρχικοί ή αντιεξουσιαστές με την νομική τιμωρία ή την φυλάκιση φασιστών. Επιθυμούμε την καταστροφή κάθε φυλακής γιατί θεωρούμε ότι η αυτοδικία είναι κομμάτι των επαναστατικών πρακτικών. Έτσι η επαναστατική δράση έχει σαν κομμάτι της και την αντιφασιστική κίνηση. Μια κίνηση που προτάσσει την διαρκή επίθεση. Επιθέσεις που διαδέχονται η μία την άλλη μην αφήνοντας σπιθαμή γης σε ασπόνδυλα. Από σβήσιμο φασιστικών συνθημάτων και μαχαιρώματα, από ξυλοδαρμούς και βόμβες, έως αντισυγκεντρώσεις και αλλά μαχαιρώματα, όλα αυτά είναι κομμάτια της ίδιας αντίληψης και δράσης. Διαρκής επίθεση χωρίς κανένα έλεος στους επίσημους ή μη στηριχτές αυτού του καθεστώτος.

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ...“Μην το σκεφτείς, ούτε στιγμή......να τους τρίβεις την μούρη στην άσφαλτο!”

Για όλους τους παραπάνω λόγους περνώντας απ' την θεωρία στην πράξη, επιλέξαμε, σε διάστημα 30 ωρών, να κάνουμε “έξωση” στα γραφεία της παρακρατικής χρυσής αυγής, να χτυπήσουμε τα κολαστήρια της Πέτρου Ράλλη, που καθημερινά χιλιάδες μετανάστες βιώνουν τον εξευτελισμό της κράτησης και των χαρτιών νομιμότητας, καθώς και το σπίτι του αντιπροέδρου του ελληνοπακιστανικού συλλόγου Ανουάρ Ικμπάλ,που έχει μαζέψει όλους τους φιλήσυχους Πακιστανούς και στο παρελθόν είχε ευθυγραμμιστεί με τον τότε υπουργό δημόσιας τάξης καλύπτοντας το θέμα των απαγωγών συμπατριωτών του. Παράλληλα αυτό είναι το πρώτο δείγμα της βομβιστικής εκστρατείας που είχαμε προειδοποιήσει ότι θα εντείνουμε μετά το χτύπημα στη βουλή, ΑΠΑΙΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΟΡΟΥΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΣΟΥΡΑ ΚΑΙ ΧΑΡΗ ΧΑΤΖΗΜΙΧΕΛΑΚΗ καθώς και του συγκατηγορουμένου τους Μ.Γ. Επίσης απαιτούμε την παύση των διώξεων για την ίδια υπόθεση. Υ.Γ. Όσον αφορά τις υλικές ζημιές των ιδιοκτητών παρακείμενων γραφείων του κτιρίου, που ανέχονταν τη στέγαση της Χρυσής Αυγής, ο λογαριασμός να σταλεί στους παρακρατικούς. Για αυτό το λόγο καλό θα είναι να το σκεφτούν διπλά όσοι στο μέλλον αποδεχθούν τη συστέγαση μαζί τους.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 1

Θεωρούμε πως σήμερα ζούμε στην κομβική φάση της επικοινωνιακής έντασης της καταστολής. Η καταστολή πέρα από τον υλικοτεχνικό τομέα (κάμερες,κοριούς,τράπεζα DNA,κ.α.) και τις στρατιωτικές υποδομές (ομάδα Δέλτα,ματ,αντιτρομοκρατική...)είναι πάνω από όλα μια ιδεολογία.. Η ιδεολογία του φόβου και της κοινωνικής επιθυμίας για “τάξη και ασφάλεια”.Δεν αρκεί η αστυνομία να περιπολεί διαρκώς και οι κάμερες να εποπτεύουν τα πάντα...Χρειάζεται αυτή η συνθήκη να είναι μια διαρκής απαίτηση της πλειοψηφίας του πληθυσμού των μητροπόλεων. Χρειάζεται οι ίδιοι οι πολίτες να συμμετέχουν σε σε αυτό το “έργο”. Γι' αυτό επιχειρείται η κοινωνικοποίηση της καταστολής μέσω των media, ως συλλογικό αίτημα του κόσμου. Οι “προπονήσεις” για την κατάργηση του ασύλου (άσχετα απ' το εάν για εμάς είναι αδιάφορες οι δημοκρατικές παραχωρήσεις), η επαναφορά περί ύβρισης αρχής, η κατάργηση της ανωνυμίας των καρτοκινητών, οι συλλήψεις για “πειρατικά” site, πέρα από πρακτική έχουν και μεγάλη ιδεολογική αξία. Διαμορφώνουν ένα διευρυμένο αστυνομοκρατούμενο κοινωνικό υποσυνείδητο,ιδιαίτερα τώρα, για την αποτελεσματικότερη διαχείριση των κοινωνικών εντάσεων που θα φέρει αναπόφευκτα η οικονομική κρίση. Μιλάμε για ιδεολογικά μεγέθη και συμφέροντα που ξεπερνούν κατά πολύ τον εκάστοτε υπουργό δημόσιας τάξης. Άλλωστε οι πολιτικοί είναι οι “πωλητές” της κυρίαρχης ιδεολογίας κι όχι εμπνευστές της. Ο σημερινός υπουργός είναι ένας πολύ καλός πωλητής, αξιοποιώντας στο έπακρο τις σχέσεις και τις επαφές του με τα δημοσιογραφικά κατεστημένα (απόκρυψη και αποσιώπηση γεγονότων, τηλεοπτικές επικηρύξεις,φωτογραφίες συντρόφων...) Ανάλογης έμπνευσης ήταν και εξακολουθεί να είναι το σενάριο της περιβόητης γιάφκας του Χαλανδρίου που “παίζει” απ΄ τα τέλη Σεπτεμβρίου με τα αντίστοιχα διαλείμματα. Το τελευταίο επεισόδιο είχε να κάνει με την προκλητική σύλληψη νεαρού ατόμου στον Αγ. Δημήτριο, το οποίο μάλιστα προφυλακίστηκε για ένα μήνα, την ίδια στιγμή που οι προηγούμενοι προσαχθέντες με πανομοιότυπα στοιχεία (δακτυλικό αποτύπωμα σε κινητά αντικείμενα) είχαν αφεθεί “ελεύθεροι” μέχρι το δικαστήριο. Μάλιστα επειδή η “αστυνομική επιτυχία” της εξάρθρωσης της Συνωμοσίας πυρήνων της φωτιάς έχει βαλτώσει στα όρια της γελοιότητας, η συγκεκριμένη σύλληψη δεν προβλήθηκε ιδιαίτερα απ' τα media για να αποφευχθούν τα εύλογα ερωτηματικά που θα δημιουργούσε. Ήταν περισσότερο ένα καμουφλαρισμένο επικοινωνιακό μήνυμα προς τους νεότερους αναρχικούς συντρόφους (ανθρώπους στους οποίους κατεξοχήν απευθυνόμαστε) να τους αδρανοποιήσει με το φόβητρο πως η υπόθεση της Συνωμοσίας είναι ανοιχτή και τα 150 μη ταυτοποιημένα αποτυπώματα στην υποτιθέμενη γιάφκα “μυρίζουν” φυλακή για αρκετό κόσμο αν το επιθυμήσει το κράτος και η αστυνομία. Δίπλα σε αυτή τη διαπίστωση, προστίθενται οι χολιγουντιανής έμπνευσης εικόνες, των κουκουλοφόρων γουρουνιών της αντιτρομοκρατικής που μεταφέρουν σιδηροδέσμιους τους εκάστοτε συλληφθέντες για την υπόθεση του Χαλανδρίου. Προσπάθεια εντυπωσιασμού της παθητικής και αμέτοχης κοινωνίας ή κίνηση τρομοκράτησης και εκφοβισμού για τους πιο “ανήσυχους”; Ίσως και τα δυο. Σίγουρα όμως αυτή είναι η αναβαθμισμένη συνέχεια της στρατηγικής της επικοινωνιακής καταστολής που είχε ξεκινήσει με τις συλλήψεις για την Ε.Ο. 17Ν. Από δίπλα τηλεοπτικοί σταθμοί και εφημερίδες σε θέσης μάχης. Αποκαλυπτικά αστυνομικά ρεπορτάζ, αποκλειστικές πληροφορίες, εκτιμήσεις, διασυνδέσεις, υπαινιγμοί, φωτογραφίσεις υπόπτων. Η χυδαιότητα και το ψέμα σε όλο τους το μεγαλείο. Τα εγκαίνια μιας νέας μεθόδου της αστυνομίας. Η επιχείρηση “ταράσσω τα νερά για να κινηθούν τα ψάρια” συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Σε αυτό συμβάλλουν και οι εσωτερικές κόντρες στους κόλπους της αστυνομίας αλλά και των αστυνομικών ρεπόρτερ. Διαχείριση φακελωμάτων και πληροφοριών ως αντίβαρο στις συνέπειες μιας πιθανής μετάθεσης για τους πρώτους και για τους δεύτερους, ανταγωνισμός για την πρωτοκαθεδρία στο δημοσιογραφικό στερέωμα. Είναι γνωστή η κόντρα, ακόμα και μέσω blogs ανάμεσα στον “έμπειρο” αστυνομικό αναλυτή Λαμπρόπουλο και τον κύκλο του νεοανερχόμενου Καραϊβάζ. Το αποτέλεσμα μια παρέλαση υπόπτων από τις εφημερίδες και τα κανάλια χωρίς ούτε ένα στοιχείο. Ο “φιλόσοφος”, ο “σκληρός”, ο “ταξιδιώτης”, ο “αρχηγός”, ο “φοιτητής”, οι “δύο τριαντάχρονοι”, τα “αδέρφια”, το “άρωμα γυναίκας”, οι “ληστές με τα μαύρα”, το “κοινό επαναστατικό ταμείο”, οι διασυνδέσεις με τον “Επαναστατικό Αγώνα”, οι ομοιότητες με τις προκηρύξεις της “Σέχτας Επαναστατών”, τα “κονέ” με τους “ποινικούς” μοιάζουν περισσότερο με φτηνό αστυνομικό νουάρ μυθιστόρημα παρά με σοβαρή αστυνομική έρευνα. Αυτό προφανώς ούτε είναι τυχαίο, ούτε επιπολαιότητα. Αυτή η ευρύτατη γκάμα φωτογράφισης υπόπτων αντρών και γυναικών, ηλικίας από 19 έως 45 χρονών, χωρίς στοιχεία είναι ανοικτή για τον καθένα που στο μέλλον θα γίνει ενοχλητικός και οι διωκτικές αρχές θα τον “βάλουν” στο μάτι. Για αυτό θέλουν να κρατήσουν ανοικτές τις υποθέσεις περιπλέκοντάς τες μεταξύ τους και σχηματίζοντας ένα γόρδιο δεσμό της προπαγάνδας τους. Όλα αυτά δεν γράφονται για να “καταγγείλουμε” τις αυθαιρεσίες τους. Εμείς έχουμε πάρει απο καιρό τις αποφάσεις μας. Απλά πιστεύουμε πως η ανάλυση του εχθρού, μας κάνει πιο δυνατούς και πιο ικανούς. Αποδομώντας τον αντίπαλο και αναγνωρίζοντας τα πολιτικά του τεχνάσματα, μπορούμε να υιοθετήσουμε ορισμένες νέες τακτικές δημιουργώντας ένα αντίβαρο στο συσχετισμό δυνάμεων, μεταξύ της επανάστασης και των εχθρών της.Τα δυο τελευταία χρόνια ορισμένες αντιεξουσιαστικές εμπρηστικές ομάδες, ανάμεσα τους και εμείς, επιχειρήσαμε και οικοδομήσαμε τον ΤΡΙΤΟ ΠΟΛΟ στον επαναστατικό χώρο. Το νέο αντάρτικο πόλης, οργανωμένο με αντιεξουσιαστικές υποδομές, με έντονη αντικοινωνική κριτική, με διαρκή κινητικότητα, με βιωματικό ύφος και άμεσο λόγο, με την επανάσταση πρώτα και πάντα και με τα δικά του “σωστά”, αλλά και τα “λάθη” του, έκανε την εμφάνιση του. Οι νέες συνθήκες της κοινωνικής ζωής στην μητρόπολη απαιτούν τη χάραξη μιας καινούριας στρατηγικής,την επινόηση μιας νέας επαναστατικής σκέψης και πράξης. Σε αυτό θα μας βοηθήσει αρκετά ο απολογισμός της σύντομης, μα περιεκτικής εμπειρίας μας. Έτσι είμαστε πεπεισμένοι πως πρέπει να ανοίξει μια μεγάλη κουβέντα των νέων επαναστατικών δυνάμεων πάνω στην αναβάθμιση καινούργιων συλλογισμών, ευέλικτων στρατηγικών και στην “αποκάλυψη” των απεριόριστων δυνατοτήτων που έχουμε.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 2

Το ξημέρωμα Τετάρτης 10 Μαρτίου, σε συμπλοκή με αστυνομικούς κατά την διάρκεια ελέγχου τραυματίζεται θανάσιμα ο 35χρονος αντιεξουσιαστής Λάμπρος Φούντας. Όπως είναι αναμενόμενο τα media επιχειρούν για άλλη μια φορά να καθοδηγήσουν τη σκέψη, προβάλλοντας τα δικά τους τρόμο-σενάρια. Ως διορισμένοι εκπρόσωποι τύπου της αστυνομίας, αναρτούν φωτογραφίες του νεκρού αναρχικού, κάνουν έκκληση για τηλεφωνικές πληροφορίες από πολίτες, σκιαγραφούν το προφίλ του, τους φίλους του και το οικογενειακό του περιβάλλον, “φωτογραφίζουν” πιθανούς συνεργούς με βεβαιότητα εισαγγελέα και ερευνούν τον επαγγελματικό του κύκλο. Η σύγχυση και η προπαγάνδα εναλλάσσονται από τούς ακούραστους υπαλλήλους εκφωνητές της. Η επικοινωνιακή στρατηγική της καταστολής που αναφέραμε παραπάνω εκτελεί τη δική της διατεταγμένη αποστολή! Μέσα σε όλα αυτά ΚΑΠΟΙΟΣ έφυγε νωρίς... Δεν είμαστε οι κατάλληλοι άνθρωποι να πλέξουμε το αποχαιρετιστήριο εγκώμιο στον Λάμπρο Φούντα. Αν και είμαστε σίγουροι πως το αξίζει δέκα χιλιάδες φορές. Παρόλα αυτά, υπάρχουν κάποιες σπάνιες περιπτώσεις που δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζεις κάποιον προσωπικά, για να μιλήσεις για αυτόν. Άλλωστε “μίλησαν” οι επιλογές του. Ο Λάμπρος εκπλήρωσε την δική του επανάσταση, “φεύγοντας” όρθιος με το όπλο στο χέρι. Η σκέψη και οι απόψεις του, “κοντινές” ή “μακρινές”, αυτό δεν έχει καμία σημασία, αποτελούν πλέον ένα ορατό σημάδι στον χάρτη της επανάστασης. Ο ίδιος ο Λάμπρος αποτελεί πλέον ένα σημείο αναφοράς, τόσο για αυτούς που έμειναν πίσω, όσο και για αυτούς που έρχονται διαλέγοντας το δύσκολο δρόμο της επανάστασης. Και είναι τρομερή αυτή η αντίφαση. Άνθρωποι που αγαπούν τόσο την ελευθερία, στον αγώνα τους για αυτήν, να “φλερτάρουν” με τα δεσμά της φυλακής, άνθρωποι πιο ζωντανοί απ' τον καθένα, να τους στήνει καρτέρι ο θάνατος στα μονοπάτια των επιλογών τους.Όμως ταυτόχρονα αυτή η διαπίστωση κάνει την επανάσταση ακόμη πιο αναγκαία. Τώρα ο Λάμπρος έχει “γιάφκα”. Μαζί με τούς υπόλοιπους συντρόφους, τον Κασίμη, τον Τσουτσουβή, τον Πρέκα, τον Μαρίνο, τον Τεμπερεκίδη, έχουν να πουν πολλά και να κάνουν άλλα τόσα. Εμείς ως ελάχιστο φόρο τιμής αποφασίσαμε να μετονομάσουμε για αυτή την ενέργεια τον πυρήνα που πραγματοποίησε τις επιθέσεις, σε “κομμάντο Λάμπρος Φούντας”προσδοκώντας την κατανόηση και την συναίνεσή του.

Καλό ταξίδι Λάμπρο...

ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

ΑΝΤΑΡΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΕΡΡΟΡΙΣΤΩΝ

ΚΟΜΜΑΝΤΟ ΛΑΜΠΡΟΣ ΦΟΥΝΤΑΣ

Γαμημένο κράτος αδικίας

noreply@blogger.com (Admin) — Mon, 01 Mar 2010 22:21:00 +0000

«Προς απόλυση οι δύο ειδικοί φρουροί που κακοποίησαν 35χρονη μπροστά στο παιδί της

Με το ερώτημα της επιβολής της πειθαρχικής ποινής της απόλυσης παραπέμπονται στο Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο Ανθυπαστυνόμων, Αρχιφυλάκων, Υπαρχιφυλάκων και Αστυφυλάκων Αθηνών, μετά την ολοκλήρωση της Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης, οι δύο Ειδικοί Φρουροί, που στις 19/11/2009 κακοποίησαν μία 35χρονη γυναίκα, μπροστά στο ανήλικο παιδί της.

Οι δύο ειδικοί φρουροί είχαν χτυπήσει και βρίσει την 35χρονη, μπροστά στα μάτια του ανήλικου παιδιού τους επειδή θεώρησαν ότι τους έβρισε.

Η ίδια είχε καταγγείλει: "Μου έδειξαν μια ταυτότητα δηλώνοντας αστυνομικοί, μου ζήτησαν τα χαρτιά μου και όταν εγώ τους είπα πως δεν τα έχω μαζί μου, μου είπαν ότι με συλλαμβάνουν. Μια προσπάθεια να πιάσω το καροτσάκι, τη στιγμή που μου έβαζαν χειροπέδες, είχε σαν αποτέλεσμα να πέσω κάτω. Με χτύπησαν γιατί θεώρησαν πως αντιστεκόμουν. Με ποδοπάτησαν και με χτύπησαν όταν προσπάθησα να δω πού είναι το καροτσάκι με το παιδί μου, μου γύρισαν τα χέρια στην πλάτη και τα έδεσαν με χειροπέδες, ενώ κάλεσαν και περιπολικό αυτοκίνητο, το οποίο και ήλθε μισή ώρα μετά και με μετέφερε τόσο εμένα δεμένη πισθάγκωνα όσο και το παιδί μου στο Αστυνομικό Τμήμα της οδού Θήρας. Από εκεί και αφού κάποιος γνωστός μου, που ειδοποιήθηκε, έφερε τα χαρτιά μου, αφέθηκα ελεύθερη με την προτροπή «να ξεχάσω ό,τι συνέβη μια και ήταν αποτέλεσμα της κακιάς ώρας. Ήταν περίπου 3.30 το απόγευμα όταν με άφησαν ελεύθερη. Πήγα στο σπίτι κι άρχισα να παίρνω τηλέφωνο παντού...».

Σύμφωνα με το δελτίο Τύπου της ΕΛ.ΑΣ., οι δύο ειδικοί φρουροί εξακολουθούν να τελούν σε κατάσταση διαθεσιμότητας.» Πηγή: Enet

ΔΗΛΑΔΗ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΔΥΟ ΜΠΑΤΣΟΙ ΠΟΥ ΞΥΛΟΚΟΠΗΣΑΝ ΣΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΘΟΥΜΕΝΑ ΜΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΑΠ' ΤΗΝ ΑΡΜΕΝΙΑ, ΠΙΘΑΝΩΣ ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΕ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΑ ΚΙΝΗΤΡΑ, ΤΟ ΜΟΝΟ ΑΝΤΙΚΤΥΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΜΙΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΗ ΠΟΙΝΟΥΛΑ;

ΣΠΑΣΤΕ ΤΑ ΣΤΟ ΞΥΛΟ ΤΑ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΑ ΚΑΙ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΦΥΛΑΚΗ. ΕΤΣΙ, ΓΙΑ ΝΑ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΝΕ!

ΑΥΤΗ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΘΑ ΤΗΣ ΠΑΡΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΛΘΕΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΗΣ ΣΥΝΕΒΗ; ΣΕ ΠΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΘΑ ΒΡΕΙ ΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΕΙ ΞΑΝΑ ΒΟΛΤΑ ΜΕ ΤΟ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ ΤΗΣ; ΠΟΤΕ ΘΑ ΞΑΝΑΕΜΠΙΣΤΕΥΤΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ; ΠΟΤΕ ΘΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΤΗ ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΠΟΥ ΕΖΗΣΕ;

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΑ ΚΑΙ Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥΣ; Η (Γ) ΕΛ.ΑΣ. ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ; ΠΩΣ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ ΣΤΟ ΘΕΣΜΟ ΤΗΣ «ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ» ΟΤΑΝ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΣΤΟΥΣ ΚΟΛΠΟΥΣ ΤΗΣ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΕΙ ΩΣΤΕ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΤΑΙ ΑΠ' ΤΑ ΑΡΡΩΣΤΑ ΑΥΤΑ ΤΗΣ ΜΕΛΗ;

Με το καλό να σας μπει!...

noreply@blogger.com (Admin) — Mon, 01 Mar 2010 19:37:00 +0000

...η Άνοιξη, τι νομίσατε καλέ;

Χαλαρώστε με το χίπικο/ανοιξιάτικο dance anthem στο βίντεο που ακολουθεί:

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι...

noreply@blogger.com (Admin) — Sun, 28 Feb 2010 22:08:00 +0000

Το πρεζόνι επιστρέφει χειρότερο από ποτέ...

noreply@blogger.com (Admin) — Sun, 28 Feb 2010 20:57:00 +0000

Η Whitney Houston εμφανίστηκε στην Αυστραλία ως μέρος της επιστροφής της ύστερα από 20 χρόνια απουσία στα μουσικά δρώμενα λόγω του εθισμού της στα σκληρά ναρκωτικά. Όμως η ερμηνεία της ήταν άθλια και οι επισκέπτες είπαν πως ήταν η χειρότερη συναυλία που έχουν πάει ποτέ.

Σεξ και ηχορύπανση!

noreply@blogger.com (Admin) — Sun, 28 Feb 2010 18:54:00 +0000

(Κάντε αριστερό κλικ για μεγέθυνση)

Φαίνεται πως κάποιος δεν άντεξε να ακούει τις ερωτικές περιπτύξεις των γειτόνων του και ξέσπασε με αυτό το σημείωμα!

Περί αποζημιώσεων...

noreply@blogger.com (Admin) — Sun, 28 Feb 2010 17:03:00 +0000

«Πώς βρεθήκαμε έτσι ξαφνικά να ασχολούμαστε μέρες τώρα με τις κακόγουστες γραφιστικές προσθετικές, στις οποίες υποβλήθηκε στα καλά-καθούμενα αυτή η ταλαίπωρη Αφροδίτη της Μύλου; Πώς μάς ήρθε να θυμηθούμε έτσι ξαφνικά τι μάς έκαναν οι Γερμανοί κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου; Πώς ανοίξαμε τα τεφτέρια μας στα καλά καθούμενα και ανακαλύψαμε ύστερα από τόσον καιρό πόσα γερμανικά μάρκα μάς χρωστά το Βερολίνο;

Και το κυριότερο - και θλιβερότερο απ' όλα - πώς βρέθηκε κοτζάμ Κράτος να ανάγει σε μείζον θέμα έναν 11σέλιδο λίβελο ενός περιοδικού, που ο μέσος Έλληνας αγνοούσε ακόμα και την ίδια του την ύπαρξη;

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται..

Σοφή παροιμία. Γιατί είναι ηλίου φαεινότερο ότι αυτά τα κατάπτυστα δημοσιεύματα που μάς προσέβαλαν και δικαίως μάς έκαναν να σκίζουμε τα ρούχα μας από αγανάκτηση, δεν είναι τίποτε παραπάνω από μία προβοκάτσια πρώτου μεγέθους με έναν και μοναδικό σκοπό :

Να ενισχυθούν οι τάσεις της γερμανικής πολιτικής σκηνής που δεν θέλουν (και ίσως δικαίως) να επωμίζεται μονίμως η χώρα τους τις δημοσιονομικές αμετροέπειες των φτωχών συγγενών της Ευρωζώνης. Άλλωστε δεν είναι ψέμα ότι απ'όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, μονίμως η γερμανική είναι εκείνη που βάζει πρώτη το χέρι στην τσέπη και η τελευταία που το βγάζει. Και δεν αποτελεί σενάριο επιστημονικής φαντασίας ότι μετά το 'κανόνι' της Ελλάδας, ακολουθεί η Πορτογαλία, η Ισπανία, κι ούτε ψύλλος στον κόρφο της Λετονίας, της Εσθονίας και πάει λέγοντας.

Έτσι, αυτή η κακόγουστη από κάθε άποψη γερμανική προβοκάτσια φαίνεται να έχει πετύχει τους στόχους της. Κατ' αρχήν, εξόργισε την ελληνική κοινή γνώμη και τα εγχώρια μέσα μαζικής ενημέρωσης, έγινε πρώτο θέμα παντού και παρέσυρε τους πολιτικούς μας σε οργίλες δηλώσεις, που είτε έτσι είτε αλλιώς, θα κληθούν πολύ σύντομα να τις πάρουν πίσω, αφού μόνο το γερμανικό δημόσιο ταμείο είναι σε θέση να μάς πετάξει αυτή τη στιγμή το πιο ασφαλές σωσίβιο.. Παράλληλα,όλος αυτός ο θόρυβος έβαλε αυτομάτως την γερμανική κυβέρνηση σε φοβερά δύσκολη θέση έναντι των πολιτών της, οι οποίοι και αυτοί είναι πολύ λογικό να μην καταλαβαίνουν γιατί θα πρέπει να είναιαυτοί που θα βάζουν μονίμως το χέρι στην τσέπη για να βοηθούν τη μία ή την άλλη χώρα-μέλος της Ευρωζώνης που κάθε λίγο και λιγάκι θα χάνει τ' αυγά και τα πασχάλια της εγχώριας οικονομίας της. Και ενώ από την πρώτη στιγμή η γερμανική κυβέρνηση απέκλεισε το οδυνηρό ενδεχόμενο αποχώρησής μας από το ευρώ, τώρα θα πρέπει να εντείνει την επιχειρηματολογία της προς τον μέσο Γερμανό που δικαίως διαμαρτύρεται. Γιατί, εδώ που τα λέμε, δεν είναι λίγο πράμα για έναν λαό να παίρνει στις πλάτες του, γενιές τώρα, ό,τι αμαρτίες συνέβησαν μισό αιώνα πριν , κι από την άλλη να κάθεται και να πληρώνει τα σπασμένα του ευρώ, που στο κάτω-κάτω κανείς δεν τον ρώτησε αν όντως θέλει την ουσιαστική υποτίμηση του πάλαι ποτε πανίσχυρου γερμανικού μάρκου...

Και στο τέλος, ποιός χάνει από όλη αυτή την ιστορία; Μα εννοείται μόνο...εμείς. Η γερμανική κυβέρνηση θα αναγκαστεί να μάς δανείσει έτσι κι αλλιώς -διαφορετικά η ευρωζώνη θα αρχίσει να διαλύεται- αλλά με όρους που θα πρέπει να 'ηρεμήσουν' τους αγανακτισμένους γερμανούς που βαρέθηκαν να πληρώνουν. Και πώς θα γίνει αυτό; Με όρους σαφώς χειρότερους για μάς, τους δανειολήπτες. Η ελληνική κυβέρνηση βρέθηκε στην ουσία να ...τσακώνεται με ένα περιοδικό(!) -το οποίο εν τω μεταξύ έγινε παγκοσμίως γνωστό και προφανώς πολλαπλασίασε την κυκλοφορία του-. Κι όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που η Ελλάδα έχει να επιλέξει αποκλειστικά το μη χείρον. Κι όσο για τις αποζημιώσεις... Μα καλά... Υπάρχει κανείς που πραγματικά πιστεύει ότι θα μάς καταβληθούν;»

Αναδημοσιευμένο απ' το www.theinsider.gr

Ένα ακόμη προκλητικό βιντεοκλίπ

noreply@blogger.com (Admin) — Sun, 28 Feb 2010 16:29:00 +0000

Οι Matt & Kim αποδεικνύουν υπερήφανα σε αυτό το μουσικό βίντεο ότι "they don't give a fuck anymore":

Το πιο σέξι μουσικό βίντεο!

noreply@blogger.com (Admin) — Sat, 27 Feb 2010 20:09:00 +0000

Ιδού ένα απ' τα πιο σέξι μουσικά βίντεο που έχω παρακολουθήσει ποτέ. Απολαύστε το:

Οι Έλληνες της Γερμανίας πρέπει να είναι φαντασιόπληκτοι

noreply@blogger.com (Admin) — Sat, 27 Feb 2010 15:29:00 +0000

Απόσπασμα από επιστολή Ελλήνων της Γερμανίας διαμαρτυρόμενοι προς τα έντυπα που κατηγόρησαν την Ελλάδα:

«Ελαφρά τη καρδία», συνεχίζει η ΟΕΚ, «βγάζετε τον Αριστοτέλη σκάρτο, εξαίρετε την καταστροφή αρχαίων ελληνικών αγαλμάτων από τους Βυζαντινούς, χύνετε κροκοδείλια δάκρυα για την πτώση της Εσπερίας στους Οθωμανούς, καταγράφετε το χρονικό των σφαγών εις βάρος του Ελληνικού Έθνους ως τα σήμερα, επιστρατεύετε τον Φάλμεράγιερ -αλήθεια, ήταν από τότε γνωστή η μέτρηση της περιμέτρου του κρανίου ως μεθόδου προσδιορισμού της φυλετικής ταυτότητας;- κι όλα αυτά μόνο και μόνο για να αποδείξετε ότι το πραγματικό ελληνικό Έθνος έχει προ πολλού εξαφανισθεί και με την γνωστή μανία παραχαρακτών της Ιστορίας να αυτοανακηρυχθείτε κήνσορες και τοποτηρητές του ελληνικού Πολιτισμού. Τους δε αναγνώστες σας θέλετε να πείσετε ότι το σημερινό ελληνικό έθνος συνιστούν απατεώνες, οι οποίοι καμία απολύτως σχέση δεν έχουν με τους ενδόξους προγόνους των. Αυτό όχι μόνο δίκαιο και αληθινό δεν είναι, είναι ρατσιστικό!».

Ναι, μάλλον θα το σκαρφίστηκαν!

Ολόκληρη η επιστολή

Ένας περίεργος επισκέπτης στο μετρό!

noreply@blogger.com (Admin) — Sat, 27 Feb 2010 00:13:00 +0000

Στο βίντεο* που ακολουθεί οι επιβάτες του μετρό στο Τορόντο είχαν ένα ασυνήθιστο επισκέπτη:

*Το βίντεο δεν λειτουργεί με τον περιηγητή Chrome της Google

Πηγή: 800Elaine008

Οι κυβέρνησεις ΝΔ/ΠΑΣΟΚ τα έχουν κάνει μουνί αλλά για όλα, φταίνε οι Γερμανοί!

noreply@blogger.com (Admin) — Thu, 25 Feb 2010 18:09:00 +0000

«Βρισκόμαστε σε ένα οριακό σημείο της ιστορίας μας. Ο χαρακτήρας μας μπορεί να μας οδηγήσει σε δύο πολύ διαφορετικά μονοπάτια, το ένα δύσκολο αλλά δημιουργικό, το άλλο εύκολο και εξόχως αυτοκαταστροφικό.

Ποια είναι η «εύκολη» λύση; Αυτή που ακολουθούν τις τελευταίες ημέρες σημαίνοντες πολιτικοί παράγοντες και εξαντλείται στις επιθέσεις στη... Γερμανία και στις υπόλοιπες σκοτεινές δυνάμεις, που απεργάζονται συνωμοσίες κατά της χώρας μας. Είναι προφανώς πιο εύκολο να αμολήσεις μια ναρκισσιστική εθνικιστική κορώνα και να απευθυνθείς στα συνωμοσιολογικά ένστικτα του Έλληνα, παρά να δεις κατάματα το πρόβλημα και να το λύσεις. Είναι ασφαλώς πολύ λογικό και θεμιτό για τους παρωχημένους πολιτικούς που εκπροσωπούν ένα χρεοκοπημένο κατεστημένο να καταφεύγουν σε αυτές τις λύσεις.

Αυτός ο δρόμος δεν οδηγεί πουθενά, μόνο... στον γκρεμό. Ούτε η Μέρκελ θα τρομάξει μπροστά στην επιστολή Πετσάλνικου, ούτε η μετοχή της BMW θα καταρρεύσει επειδή κάποιοι άρχισαν να καλλιεργούν την ιδέα του μποϊκοτάζ των γερμανικών προϊόντων. Έχουμε ήδη υποστεί τεράστια ζημιά στην εικόνα μας διεθνώς και το μόνο που μας λείπει είναι να αρχίσουμε την παλιά καλή τακτική τού «σε βρίζω, αλλά φέρε και τα λεφτά». Επιτέλους, κανείς δεν αισθάνεται πλέον ότι μας χρωστάει, επειδή είμαστε ο περιούσιος λαός. Εξαργυρώσαμε τα γραμμάτια για τον Περικλή και τη διάδοση της δημοκρατίας, για το έπος του 1940 και τώρα είμαστε μια ακόμη χώρα που τα έχει κάνει θάλασσα και δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα.

Υπάρχει, λοιπόν, το μονοπάτι που οδηγεί στην εσωστρέφεια και σε ένα φανταστικό πόλεμο με σκοτεινές δυνάμεις που μας ζηλεύουν και μας κυνηγούν. Αν αυτή η νοοτροπία συνδυασθεί και με ακραίες συμπεριφορές διαμαρτυρίας στο εσωτερικό, είναι μαθηματικώς βέβαιο ότι θα μας πάει πάρα πολύ πίσω. Ο άλλος δρόμος είναι να θυμώσουμε με τα όσα ακούμε και διαβάζουμε για τη χώρα μας και να πούμε μόνοι μας «ε, όχι ρε φίλε, δεν τα αξίζουμε όλα αυτά. Τα κάναμε θάλασσα, αλλά θα τα διορθώσουμε γιατί είμαστε μια δυνατή χώρα με πολλά πλεονεκτήματα και ένας λαός που ξέρει να τα θαλασσώνει, αλλά και να επιβιώνει στο τέλος». Αυτός ο θυμός μπορεί να βγάλει από το ελληνικό DNA φιλότιμο, εργατικότητα και ένα καινούργιο όραμα. Απαιτεί, όμως, να κοιταχτούμε στον καθρέφτη και να αναγνωρίσουμε τα δικά μας λάθη. Ναι, να τα ξεχωρίσουμε από τις κακοήθειες, τους λαϊκιστικούς ρατσισμούς κάποιων ξένων και τις υπερβολές, αλλά να τα δούμε.

Έχουμε πιάσει τον «πάτο». Η επιλογή είναι δική μας τώρα, αν θα βγάλουμε τον κακό τριτοκοσμικό μας εαυτό πιστεύοντας στον ρόλο του θύματος ή αν θα αρπάξουμε τη μοίρα μας στα χέρια μας για να σταματήσουμε να είμαστε ο περίγελος διεθνώς.»

Αλέξης Παπαχελάς, Καθημερινή

Αναδημοσιευμένο απ' το apneagr

Ποιός θυμάται αυτό το τραγούδι;

noreply@blogger.com (Admin) — Thu, 25 Feb 2010 11:21:00 +0000

Το αυθεντικό το είχαν γράψει οι Wham! το 1983. Παρακάτω έχουμε μια dance και ολίγον τι trash διασκευή του που κυκλοφόρησαν οι Vinylshakerz το 2009:

Το σλόγκαν της ημέρας

noreply@blogger.com (Admin) — Thu, 25 Feb 2010 00:14:00 +0000

Απευθυνόμενο στο νέο-Έλληνα παρτάκια.

Αυτός ο γάτος είναι ο ορισμός του ζαμανφού!

noreply@blogger.com (Admin) — Wed, 24 Feb 2010 01:09:00 +0000

Φαντάσου

noreply@blogger.com (Admin) — Sun, 07 Feb 2010 15:30:00 +0000

Φαντάσου ότι δεν υπάρχει Παράδεισος

Είναι εύκολο αν προσπαθήσεις

Καμία κόλαση από κάτω μας

Από πάνω μόνο ουρανός

Φαντάσου τους ανθρώπους

Να ζουν για το σήμερα

Φαντάσου ότι δεν υπάρχουν χώρες

Δεν είναι δύσκολο αν προσπαθήσεις

Τίποτα για το οποίο να σκοτώσεις ή να σκοτωθείς

Και καμία θρησκεία

Φαντάσου όλους τους ανθρώπους

Να ζουν τη ζωή με ειρήνη

Ίσως πείτε ότι είμαι ονειροπόλος

Αλλά δεν είμαι ο μόνος

Ελπίζω μία μέρα γίνεις ένας από μας

Και ο κόσμος θα γίνει ένα

Φαντάσου να μην υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία

Αναρωτιέμαι αν μπορείς

Καμία ανάγκη για απληστία ή πείνα

Φαντάσου όλους τους ανθρώπους

Να μοιράζονται το κόσμο

Ίσως πείτε ότι είμαι ονειροπόλος

Αλλά δεν είμαι ο μόνος

Ελπίζω μία μέρα γίνεις ένας από μας

Και ο κόσμος θα γίνει ένα

-John Lennon

Φωτογραφία: Evan Leavitt

Ο προσυλητισμός των πρωτοετών φοιτητών απο τις κομματικές νεολαίες

noreply@blogger.com (Admin) — Sun, 03 Jan 2010 05:25:00 +0000

"Απογοητεύομαι όταν κάποιο post μου πρέπει να το εντάξω στην κατηγορία «Παιδεία», σε συνδυασμό με κάποια απο τις κατηγορίες «Πολιτική» ή «Θρησκεία». Είναι τόσο αντίθετες έννοιες, που καταντάει τραγελαφικό, με highlight τον φοβερό τίτλο «Υπουργείο παιδείας και θρησκευμάτων» (!?). Πολλά είναι τα θέματα που είναι λυπηρό να συνδέονται με την παιδεία, όπως «Παιδεία και ναρκωτικά», «Βία στα σχολεία» κλπ. Το θέμα είναι όμως οτι όλα αυτά αναγνωρίζονται σαν μάστιγα της παιδείας, σαν προβλήματα. Αντιθέτως, η ανάμιξη της πολιτικής και της θρησκείας στην παιδεία δεν αναγνωρίζεται σαν πρόβλημα, αλλά γίνεται προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί σαν λύση, και αυτό είναι το πιο τρομακτικό. Με την εκκλησία και την ανάμιξή της στα σχολεία δεν θα ασχοληθώ σήμερα, είχα γράψει κάποια πράγματα στο post «Πάλι με την εκκλησία τα ΄βαλες?» . Αυτή τη φορά θέλω να θίξω ένα άλλο σοβαρό πρόβλημα της ελληνικής παιδείας. Την ανάμιξη της πολιτικής στα Πανεπιστήμια. Και συγκεκριμένα, τις κομματικές νεολαίες.

Βρίσκω φοβερές ομοιότητες στα μέλη των κομματικών νεολαίων και στους μάρτυρες του Ιεχωβά. Έρχονται ανα μικρές ομάδες, χτυπάνε αδιάκριτα το κουδούνι σου, παπαγαλίζουν και δίνουν υποσχέσεις με σκοπό να σε προσηλυτίσουν. Κι όταν μυρίσουν αβεβαιότητα και έλλειψη ισχυρών απόψεων, στρογγυλοκάθονται και δεν λένε να φύγουν με τίποτα. Θα περίμενε κανείς, οι νέοι άνθρωποι, οι φοιτητές, να έχουν ιδανικά και αξίες, και να αγωνίζονται γι αυτά. Ειδικά οι σκεπτόμενοι και πολιτικά ενεργοί. Θα περίμενε κανείς, οι κομματικές νεολαίες, απο τη στιγμή που απαρτίζονται απο σπουδαστές της ίδιας σχολής, να ενδιαφέρονται μόνο για το κοινό όφελος των φοιτητών, για τη βελτίωση των συνθηκών της παιδείας και του επιπέδου της σχολής τους. Θα περίμενε κανείς απο νέους ανθρώπους, να δρουν με βάση τα ιδανικά τους, και τις αξίες τους, έχοντας ακόμη μέσα τους τον ρομαντισμό και την αθωότητα της νεαρής τους ηλικίας. Θα περίμενε κανείς απο τους φοιτητές να δρουν σαν ένα ενιαίο φοιτητικό κίνημα, να αγωνίζονται, να επαναστατούν, να διεκδικούν, χωρίς να τρώγονται μεταξύ τους χωρισμένοι σε χρώματα. Δυστυχώς η πραγματική εικόνα απέχει πολύ απο τα παραπάνω. Οι ενταγμένοι φοιτητές στις κομματικές νεολαίες δρουν με βάση οδηγίες απο τα κόμματα, επικεντρώνουν το ενδιαφέρον τους στο να προσηλυτίσουν περισσότερα μέλη, και λειτουργούν με πολιτικές αλλά και προσωπικές σκοπιμότητες. Ας δούμε συγκεκριμένα τη γραμμή που τους δίνεται απο τα κόμματα, και την οποία ακολουθούν τυφλά.

Ξεκινάω απο την ΔΑΠ, η οποία μοιράζει στα μέλη της ένα εγχειρίδιο με τίτλο «Επικοινωνιακή προσέγγιση πρωτοετών και νέων στελεχών». Το εγχειρίδιο αυτό διανέμεται «αυστηρά προς εσωτερική χρήση». Αν θέλετε μπορείτε να το κατεβάσετε σε μορφή pdf ΕΔΩ. Παρακάτω θα σημειώσω μερικά αποσπάσματα που βρήκα ενδιαφέροντα:

«Τρόποι προσέγγισης: Η εικόνα που θα δίνουμε πρέπει να είναι κοντά σε αυτή του μέσου φοιτητή. Οι πρωτοετείς νιώθουν καλύτερα με ανθρώπους που παρουσιάζουν ανάλογη με εκείνους εικόνα. Άρα: Κερδίζει η μη εκκεντρική εμφάνιση, η μη ιδιαίτερα στυλιζαρισμένη εμφάνιση, το καθημερινό – απλό ντύσιμο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Δεν εγγράφουμε νέα μέλη στο τραπεζάκι ούτε κυκλοφορούμε με αιτήσεις μέλους μπροστά στον κόσμο. Δεν φωνάζουμε μεταξύ μας, ούτε τσακωνόμαστε μπροστά σε άλλους. Στο τραπεζάκι είμαστε πρώτα στελέχη και μετά όλα τα υπόλοιπα.»

Στη συνέχεια, η ΔΑΠ διαχωρίζει τους φοιτητές σε τέσσερις κατηγορίες:

Κομματικά ενταγμένοι στο δικό μας χώρο: Μπορεί να ανήκουν στο δικό μας χώρο, αλλά πρέπει να κερδίσουμε την ένταξή τους στη ΔΑΠ της σχολής μας. Αυτό επιτυγχάνεται ακολουθώντας μια μετριοπαθή στάση και παρουσιάζοντας πνεύμα ομαδικότητας και σύμπνοιας, μακριά από γραφικότητες και εξάρσεις. Η αυθόρμητη προέλευοη πρέπει να αξιοποιηθεί παραγωγικά από εμάς.
Κομματικά ενταγμένοι σε άλλο χώρο: Δεν θα ασχοληθούν εύκολα μαζί μας. Μπορούμε όμως να κερδίσουμε την εκτίμηση και το σεβασμό τους, γεγονός που θα οδηγήσει σε μια «ανεκτική- πλειοψηφικότητα των θέσεων μας.
Με αρνητική προκατάληψη προς όλες τις παρατάξεις: Αυτή είναι η μεγάλη δεξαμενή από όπου πρέπει να αντλήσουμε κέρδη. Πρέπει να κερδίσουμε από αυτήν την κατηγόρια των Α’ ετών και αυτό επιτυγχάνεται με την προβολή της προσφοράς και των θέσεων της παράταξης που δεν είναι αυστηρά κομματικές. Επιδεικνύουμε την σημασία του συνδικαλισμού, γενικότερα, και εστιάζουμε στα πρακτικά, καθημερινά προβλήματα της σχολής.
Με μετριοπαθή στάση-ουδέτερη: Πρόκειται για την πλειονότητα των φοιτητών, την οποία πρέπει οπωσδήποτε να προσεγγίσουμε. Είναι μια κατηγόρια παρεμφερείς με την προηγούμενη, άρα και η διαπραγμάτευση θα πρέπει να είναι παρόμοια, ρίχνοντας ίσως περισσότερο βάρος στο στοιχείο της φιλίας και της παρέας, χωρίς όμως να παραμελούμε την πρόσφορα της παράταξης.

Στο εγχειρίδιο παρέχονται κι άλλες χρήσιμες συμβουλές προς τα μέλη της ΔΑΠ, όπως πώς να αντικρούουν επιχειρήματα άλλων παρατάξεων, ποιά είναι τα αδύναμα σημεία στην δράση των άλλων κομμάτων και πως να τα εκμεταλλευτούν, ποιες είναι οι πιο γνωστές ατάκες που πρέπει να λένε, και άλλες χρήσιμες οδηγίες για το πως να κερδίσουν ψήφους.

Ένα άλλο έγγραφο της ΔΑΠ, είναι οι «Οδηγίες για εγγραφές». Μπορείτε κι αυτό να το δείτε ολόκληρο ΕΔΩ και ΕΔΩ. Παραθέτω μερικά ενδιαφέροντα αποσπάσματα:

Με την έναρξη των εγγραφών:
Κατα την εγγραφή του προτείνουμε να συμπληρώσουμε τα δικαιολογητικά του.
Κατα τη συμπλήρωση του πιάνουμε κουβέντα για γενικά θέματα που σχετίζονται με το Πανεπιστήμιο και την πόλη, και προσπαθούμε να του λύσουμε τις απορίες του και να τον κάνουμε να νιώσει άνετα και να μας εμπιστευθεί (το πιο βασικό).
Σε περίπτωση που ανοίξει κουβέντα και δεν δείξει κάποια φανερή τοποθέτηση προς το χώρο μας, του εξηγούμε οτι όλο αυτό δεν έχει καμία σχέση με εγγραφή σε πολιτική παράταξη, και οτι εμείς είμαστε μια ανεξάρτητη φοιτητική παράταξη που έχει ως στόχο τον φοιτητή και τη βελτίωση των συνθηκών του Πανεπιστημίου, γι αυτό και είμαστε παρόντες, για να καλύψουμε τα μεγάλα κενά της γραμματείας.
Χρησιμοποιούμε πάντα ως πρόσχημα την δικαιολογία «Σε λίγες μέρες θα βγει το πρόγραμμα μαθημάτων και άλλα σημαντικά στοιχεία, θες να μου δώσεις το κινητό σου να σε ενημερώσω?»
Μετά το τέλος των εγγραφών, κατα προτίμηση πηγαίνουμε όλοι μαζί για καφέ, και προσπαθούμε να πάρουμε μαζί μας και τους πρωτοετείς.
Γενικά, σε περίπτωση που υπάρχει φασαρία μπροστά στους πρωτοετείς, εμείς φερόμαστε αρκετά έξυπνα ωστε να εκθέσουμε τον άλλον και να φανούμε τα «καλά παιδιά» που θέλουμε να βοηθήσουμε.

Ανάλογες είναι οι οδηγίες και άλλων παρατάξεων, όπως για παράδειγμα αυτές της ΠΑΣΠ. Παραθέτω απόσπασμα απο το tvxs.gr:

«Οδηγίες προς ναυτιλομένους» του Φυσικού Τμήματος της Πάτρας παρέχει και η «αριστερή ΠΑΣΠ», όπως προκύπτει από σχετικό έγγραφο που συντάχθηκε το 2006.
Μέσα από το κείμενο, εκφράζεται η διαπίστωση ότι μία παράταξη η οποία είναι πρώτη σε εκλογική δύναμη εντός του πανεπιστημίου, ποτέ δεν διατηρεί την πρωτιά, αν προηγουμένως έχει στηρίξει την κινητοποίηση της κατάληψης.
Για αυτό το λόγο, το επικοινωνιακό επιτελείο της φοιτητικής παράταξης έκανε σαφές ότι στα τμήματα όπου η ΠΑΣΠ ήταν πρώτη σε ψήφους, εκείνη δεν θα στήριζε την κατάληψη ως μορφή αντίδρασης στο νόμο – πλαίσιο Γιαννάκου, παρά μόνο τυπικά και για λίγες ημέρες.
Βέβαια, «ανεξάρτητα με οποιαδήποτε μορφή κινητοποίησης που θα επιλέξει κάποια σχολή, δεν σταματάτε να τονίζετε τη διαφωνία σας με τον νόμο και ότι επιθυμείτε την απόσυρση του προσχεδίου, τονίζοντας σημεία που προκαλούν συγχυση στους φοιτητές, όπως οι αιώνιοι φοιτητές, το άσυλο κτλ. και που εύκολα μπορεί να πειστούν». Επίσης, «σε σημεία που σύντροφοι της ΠΑΣΠ ή της Ν. ΠΑΣΟΚ έχουν τοποθετηθεί υπέρ του νόμου παραβλέπετε να τα σχολιάσετε και κατά το δυνατόν τα αρνείστε».
Υπογράφουν:
Συντονιστικό Σπουδάζουσας Νεολαίας ΠΑΣΟΚ ΑΕΙ
Συμμετέχοντες ΠΑΣΠ ΑΣΟΕΕ
ΠΑΣΠ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ
ΠΑΣΠ ΕΜΠ
ΠΑΣΠ ΠΑΤΡΑΣ
ΠΑΣΠ ΚΟΜΜΟΤΗΝΗΣ
ΠΑΣΠ ΡΕΘΥΜΝΟΥ

Μπορεί τα παιδιά που εντάσσονται σε αυτές τις παρατάξεις, να έχουν κάθε καλή πρόθεση, και να νιώθουν οτι με αυτόν τον τρόπο αγωνίζονται. Ο καθένας άλλωστε υποστηρίζει τις απόψεις του και αγωνίζεται γι αυτές με όποιον τρόπο θεωρεί πιο αποτελεσματικό. Αλλά κάπου στην πορεία οι κομματικές νεολαίες διαβρώθηκαν. Στις περισσότερες σχολές, έχουν χάσει τον στόχο τους, και ασχολούνται μόνο με κομματικές μικρότητες. Θυμήθηκα κάτι συνεντεύξεις που είχα δει στην τηλεόραση. Ρώταγε ο δημοσιογράφος τον φοιτητή και μέλος της ΠΑΣΠ, «Ποιά είναι τα χαρακτηριστικά των μελών σας?», και απαντούσε το παιδί «Εεεεε… Τα χαρακτηριστικά του πασπίτη είναι casual στυλ, καθημερινό ντύσιμο, και έντεχνη μουσική.». Ρώταγε και μια κοπελίτσα της ΔΑΠ, «Εσάς ποιό είναι το χαρακτηριστικό σας?», και απαντούσε «Εμείς διοργανώνουμε πάρτι για τα μέλη μας, και απο μουσική ακούμε τα πάντα! Απο Παπαρίζου, μέχρι και… Χατζηγιάννη!».

Και δυστυχώς το πρόβλημα δεν σταματάει εκεί. Όσοι είναι φοιτητές και πηγαίνουν στις συνελεύσεις ξέρουν ακριβώς την κατάσταση που επικρατεί. Σαν να βλέπεις παράθυρα στις ειδήσεις των 8. Χάος, τσακωμοί, ειρωνείες, βρισιές, ενίοτε ξύλο, και φυσικά μια μικρογραφία των μεγάλων κομμάτων: Καταλήγουν να κατηγορεί ο ένας τον άλλον, ο καθένας να υπερασπίζεται το κόμμα του, και τελικά μόνο για τα προβλήματα που ήταν το θέμα της συνέλευσης δεν μιλάνε. Πόσες φορές έχουμε δει επιθέσεις και ξυλοδαρμούς μεταξύ ομάδων? Μέχρι και μαχαίρια έχουν βγει μέσα σε σχολές, λες και η ένταξη σε διαφορετική κομματική νεολαία είναι ένα είδος βεντέτας. Όσο για τα συμφέροντα και τα βύσματα… εκεί κι αν γίνεται της κακομοίρας! Τα έχω ακούσει, τα έχω δει σε «αποκαλυπτικά ρεπορτάζ», τα έχω ζήσει και ο ίδιος. Τα μέλη της πρώτης παράταξης σε κάθε σχολή, απολαμβάνουν και τα ανάλογα προνόμια. Οι παρατάξεις μοιράζουν έτοιμα τα θέματα της εξεταστικής και σημειώσεις, φυσικά μόνο για τα μέλη τους. Ακόμα και καλύτερη βαθμολόγηση στα γραπτά πολλές φορές, όταν κάποιοι καθηγητές είναι ενταγμένοι σε κάποιο κόμμα και αντιμετωπίζουν τα μέλη της συγκεκριμένης παράταξης με μεγαλύτερη «επιείκεια», αλλά και πιο χοντρά βύσματα, όπως εισαγωγή φοιτητών-μελών κομματικής παράταξης σε προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών. Αυτά ακριβώς τα προβλήματα που είναι καθήκον της παιδείας να αντιμετωπίσει, αυτά ακριβώς αναπαράγουν νέοι άνθρωποι, μπλεγμένοι απο τώρα στη διαφθορά, γερασμένοι ήδη στα 20 τους απο το ίδιο το σύστημα.

Πώς περιμένουμε λοιπόν βελτίωση της παιδείας, όταν οι κομματικές σκοπιμότητες είναι τόσο βαθιά χωμένες στους κύκλους των φοιτητών? Πώς περιμένουμε απο τα Πανεπιστήμια να παράγουν σκεπτόμενους ανθρώπους, ανεξάρτητους και ελεύθερους, όταν αφήνουμε τα πολιτικά κόμματα να κατευθύνουν τις απόψεις και τη δράση των φοιτητών?… Πώς είναι δυνατόν νέοι άνθρωποι, να ενδιαφέρονται για το πως θα εξυπηρετήσουν κομματικά συμφέροντα, και όχι για τη βελτίωση της παιδείας, που στο κάτω κάτω αφορά πρώτα απ’ όλους τους ίδιους?… Και μάλιστα πολλές φορές, ακολουθούν μια πολιτική παράταξη, χωρίς να ξέρουν ούτε και οι ίδιοι για ποιο λόγο. Πλήρης απογοήτευση η εικόνα της ελληνικής παιδείας.

Και για να μη το ξεχάσω, όσοι ενταχθείτε στη ΔΑΠ, κερδίζετε μια δωροεπιταγή αξίας 50 ευρώ, για γυαλιά ηλίου. Σε καλή μεριά!

Αναδημοσιευμένο από το www.stupidity.gr

Ρεβεγιόν 2010: περιβάλλον ώρα μηδέν

noreply@blogger.com (Admin) — Thu, 31 Dec 2009 15:04:00 +0000

Σήμερα 31 Δεκεμβρίου 2009 είναι κραυγαλέα η καταστροφή που έχει υποστεί η ισορροπία του περιβάλλοντος και οι κλιματική αλλαγή έχει αποτυπωθεί στα θερμόμετρα των περισσότερων Ελληνικών πόλεων. Η μέρα αν μη τι άλλο θύμισε Άνοιξη και σε καμία περίπτωση παραμονή Ιανουαρίου.

Η κατάσταση αυτή είναι αποτέλεσμα της υπερθέρμανσης του πλανήτη, φαινόμενο που θα μπορούσαμε να είχαμε αποτρέψει εάν:

χαμηλώσουμε το καλοριφέρ ή το κλιματιστικό στη ελάχιστη δυνατή ένταση.
αντί να χρησιμοποιούμε τη θέρμανση μπορούμε πολύ απλά να την αφήσουμε κλειστή και να φορέσουμε κάτι πιο ζεστό μες το σπίτι, όπως μια ζακέτα.
παίρναμε τη συγκοινωνία, πηγαίναμε πεζοί ή με ποδήλατο αντί να χρησιμοποιούμε αυτοκίνητο/μηχανή για τις μετακινήσεις μας.
χρησιμοποιήστε πλυντήριο πιάτων. κάνει καλύτερη πλύση και μεγάλη οικονομία νερού.
χαμηλώστε τη θερμοκρασία πλύσης των ρούχων και προτιμήστε απορρυπαντικά που είναι αποτελεσματικά σε χαμηλές θερμοκρασίες.
αντικαταστήστε τις συμβατικές λάμπες με τις λεγόμενες «λάμπες οικονομίας». Άλλωστε πρόσφατα απαγορεύτηκε η παραγωγή συμβατικών λαμπτήρων οπότε σύντομα θα εκλλείψουν από την αγορά.
προτιμήστε να χρησιμοποιείτε το ντους ώρες που να υπάρχει ηλιοφάνεια. Έτσι αυξάνονται οι πιθανότητες να υπάρχει ζεστό νερό εκ του ηλιακού θερμοσίφωνα και να μη χρειαστεί να το ζεστάνετε σπαταλώντας ρεύμα. και φυσικά κάντε οικονομία στο νερό.
να κρατάτε σε καλή κατάσταση τα υδραυλικά σας και να θυμάστε ότι μικρές διαρροές που μπορεί εσάς να φαίνονται αμελητέες σπαταλούν εκατοντάδες λίτρα νερού κάθε χρόνο!
Τέλος μην έχετε ανοιχτές ηλεκτρικές/ηλεκτρονικές συσκευές - φώτα που δε χρησιμοποιείτε. Είναι αναγκαίο να είναι ανοιχτή η τηλεόραση συνέχεια;

Άλλωστε μη ξεχνάτε! Όλα αυτά δεν ωφελούν μόνο το περιβάλλον και τη διατήρηση των φυσικών μας πόρων. Αν αυτές οι ενέργειες συνδυαστούν μπορούν να εξοικονομήσουν χιλιάδες ευρώ σε ένα νοικοκυριό!

Χαρούμενη Πρωτοχρονιά σε όλους!

Φωτογραφία: Mix