ตั้งแต่เปลี่ยนจากระบบเอ็นสะท้าน เห็นมีปัญหากันได้ทุกปี เอาของเก่ามาใช้ดีกว่าไหมครับ ผมชอบระบบเดิมนะ มันส์ดี (พูดเหมือนเคยสอบ anet)

สงสัยผู้ใหญ่ในกระทรวงท่านมี vision กว้างไกล สอบเข้าว่าลําบาก ตอนเรียนลําบากกว่า แล้วเรียนจบก็จะลําบากยิ่งขึ้น เพราะฉะนั้นให้ชินตั้งแต่เนิ่นๆมันไปเลยละกัน

ปล. เคาะใน iPhone มันเหน่ื่อยกว่าพิมพ์เยอะเลยเธอว์

ถ้าอ่านป้ายไม่ออก จะข้ามไปข้างหน้าได้ไหมล่ะนั่น?

สายลมซัดสาด ปรายหิมะปลิวลอยละล่อง ฝูงชนเดินหันหลังให้สายลม เข้าไปหาที่พักพิงอันอบอุ่น
แต่ข้าไม่นำพา…

หิมะตกลูกแล้วลูกเล่าอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ท้องฟ้าขาวโพลนดั่งกระดาษทิชชู่ผู้ไม่เคยแปดเปื้อนมลทินจากขี้มูก
ข้าดึงหมวกลงมาปิดหูให้แน่นขึ้น กระชับฮู้ดเสื้อให้เข้ากับศรีษะ มือหนึ่งล้วงกระเป๋า อีกมือประคองขวดอัมฤติเลอค่า
หันหน้าท้าสายลม…

ข้าเดินไปตามทางสีขาว ข้างหน้ามีรอยเท้า
รอยเท้านั้นสวนกับทางที่ข้าจากมา

คนหนึ่งเคยเดินเข้ามา
อีกคนหนึ่งกำลังเดินจากไป

ข้าเหยียบย่ำรอยเท้าเบื้องหน้าอย่างไม่ยี่หระ…

ใจถวิลหานางอันเป็นที่รัก ผู้ซึ่งอยู่ห่างข้าไกลครึ่งโลก
มือผู้โชคร้ายเริ่มไร้ความรู้สึก เรียกร้องให้เพื่อนมาผลัดเวรยาม
ข้าตามใจมัน…

สายลมกรีดร้องอย่างเกรี้ยวกราด
ข้ามิได้กรีดร้องตาม
ทำได้เพียงก้มหน้า
และเยื้องย่างต่อไป…

ปล. วันนั้นเป็นวันที่ไป China town ครั้งแรก รู้สึกจะเป็นวันที่หิมะตกหนักที่สุดตั้งแต่อยู่ที่ Toronto

ปล.2 ตั้งใจจะไปกินข้าว แต่ได้เหล้ามากินแทน

ปล.3 (มึงจะมีทำไมหลาย ปอ ลอ?) คิดถึงอากาศหนาวๆว่ะ

ปีนี้ไม่ได้อยู่ฉลองเทศกาลอะไรกับเค้าเลย ทั้งคริสต์มาส ปีใหม่ ช่วงวันหยุดก็ไปทำงานตลอด – เรื่องมันเศร้ายิ่งกว่าดาวพระศุกร์ (เกิดทันหรือเปล่าหว่า?)

เมื่อวานซืนโทรไปหาที่บ้าน แม่บอกว่าพ่อปริ๊นต์บล็อกเรื่องมาม่าไปให้อ่านด้วย – ดีใจที่พ่อใช้อินเตอร์เน็ตเป็นซะที 555

งั้นมาอัพเดตเรื่องราวกันหน่อยดีกว่า…

ผมมาอยู่ที่โตรอนโต้ได้ หนึ่งล้านหกแสนสี่หมื่นหนึ่งพันกับหกร้อยกว่าวินาทีแล้ว นานมากกกก เริ่มคิดถึงบ้านแล้วล่ะ

เมื่อวันที่ 31 Dec 2009 เวลาที่นี่ ทั้งออฟฟิศมีพนักงานเหลือสองคน คือผมกับบาบ้า (ชื่อน่ารักไหมล่ะ) บาบ้าบอกว่า ไม่ไปฉลองปีใหม่หรอก เพราะเพื่อนกลับปากีสถานไปแล้ว ที่บ้านเหลือเมียกับลูก ปล่อยมันฉลองกันไป 555

พอพลบค่ำ ผมก็ออกเดินทางไป City Hall ตามที่เนกินแนะนำ เนกินบอกว่า ปีใหม่ยูต้องไปที่ City Hall ให้ได้ (ตกลงว่าแนะนำหรือสั่งหว่า)

คิดไว้ว่าอาจจะเจอคนไทยซักคน…

ลืมบอกไปว่าตั้งแต่มาที่นี่ยังไม่เห็นหัวคนไทยแถว downtown เลยว่ะครับ – ที่ใกล้ๆหน่อยก็มีเวียดนาม งงว่าเค้าไปไหนกันหมด?

ระหว่างทางก็ถ่ายรูปไปเรื่อยเปื่อย [มีรูปข้างใน]

[Homeless ที่นี่น่าสงสารกว่าขอทานบ้านเราอีก ไม่ใช่เพราะแขนด้วนขาด้วน แต่อากาศข้างนอกมันหนาวมาก ประมาณ -17 องศาตอนที่ลมพัด แต่พวกเขาก็อยู่กันได้ สามารถมาก]

[เดินตามเขาไป]

[แซงแล้วเว้ย]

เดินซักสิบห้านาทีก็ถึงที่หมาย Nathan Philip Square – มาถึงประมาณสามทุ่มครึ่ง คนค่อยๆทยอยเข้ามา

ที่นี่เป็นลานไอซ์ด้วย ตอนมาถึงก็มีคนเล่นอยู่เพียบเลย อยากเล่นเหมือนกันแต่ไม่มีรองเท้า T-T

[เห็นน้องคนนี้แล้วนึกถึง eye shield 21 - รู้สึกถึงออร่าที่แผ่ออกมาไหม?]

แล้วก็เดินโต๋เต๋ไปมาสักพัก นานๆจะเห็นคนที่นี่อยู่รวมกันเยอะๆซักที ฝรั่งที่นี่เจอกันก็กอดกัน จูบกัน ชิชิ

คนที่นี่รักสัตว์เลี้ยงมากนะครับ หมาตัวโตๆเดินกันให้พล่านเลย -  ที่เด็ดสุดคือมีคนเอากระต่ายมา count down ด้วย กระต่ายหูยาวๆอ่ะครับ เอาใส่รถเข็นเด็กมา ตอนแรกหันไปก็นึกว่าเด็กเบบี๋ ดูดีๆ เฮ้ยนี่มันกระต่ายนี่หว่า -_-’

อ้อ เค้าใส่เสื้อกันหนาวให้มันด้วยล่ะ…

ข้างหน้ามีเวทีฟรีคอนเสริตเหมือนเซนทรัลเวิร์ลบ้านเรา

แล้วสี่ทุ่มกว่าผมก็กลับ…

แต่ก่อนจะกลับ ผมก็พบกับนางฟ้า…

น้องคนนี้น่ารักมากเลย ดูจากพ่อแม่แล้วคาดว่าเป็นชาวจีน จะเอากลับบ้านอ่ะ จะเอาๆ

จบดีกว่า…

ปล.ได้ข่าวว่าน้องที่ทำงานติด H1N1 รักษาสุขภาพกันด้วยนะครับ

เรื่องมันมีอยู่ว่า…

ตอนนี้เจ้าของบล๊อกไม่อยู่บ้าน ร่อนเร่พเนจรมานอนที่แคนาดาระยะใหญ่ๆ
ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยไปไหนคนเดียวไกลกว่าที่ทำงานเลย (ที่ทำงานอยู่ปากเกร็ด)
เลยมีเรื่องราวมาเล่าให้ฟังเพียบเลยว่ะครับ

ผมมาพำนักอาศัยอยู่ที่ Toronto อาหารการกินที่นี่อุดมสมบูรณ์ หลากชาติ หลายสายพันธุ์มาก มีทั้งจีน ญี่ปุ่น อินเดีย กรีก สเปน และอื่นๆ – เพราะคนที่นี่มีหลายเชื้อชาติมากๆ

ปัญหาคือราคาอาหารมื้อนึง แปลงเป็นเงินไทยก็เกือบๆ 300 บาท ให้กินแบบนี้ทุกมื้อคงไม่ไหว – เลยต้องทำอาหารกินเองล่ะครับ

มาดูเมนูวันนี้กันดีกว่า

มาม่าผัดพริกเผาแฮม

ส่วนประกอบ

• มาม่า 2 ซอง
• ไข่ไก่ 3 ฟอง
• น้ำพริกเผา 1/2 ช้อน
• แฮม หั่นตามยาว 1 ชิ้น
• บล็อคโคลี่
• Nut เช่นเม็ดมะม่วง, อัลมอนด์

ตีไข่ในถ้วย ใส่แฮมกับผักลงไป (อันนี้ไม่ต้องก็ได้ ใส่ที่หลังตอนผัด) ตีให้เข้ากัน

ลวกเส้นมาม่าเตรียมไว้ก่อน

ตั้งกระทะไฟปานกลาง รอดูจนน้ำมันเปลี่ยนสีเข้มขึ้นเล็กน้อย – ถ้าไฟแรงเกินไป ไข่จะไหม้เสียก่อน

ใส่ไข่ลงไป ค่อยๆกวน หมุนกระทะไปเรื่อยๆ

อันนี้ขาดไม่ได้เลย น้ำพริกเผาพันท้ายนรสิงห์

พอไข่สุกได้ที่แล้วก็เอาเส้นลงกันเลย

ใส่เครื่องปรุงตามใจชอบ จะให้ดีใส่เครื่องของมาม่าไปด้วย

ออกมาหน้าตา…

ไม่รู้จักคุณอภิรักษ์เหรอครับ เขาเป็นไอด้อลของผมน่ะครับ

ปล. สนับสนุนโดย Comic Life + iPhoto สนุกดีแฮะ

ปล.2. นายแบบมารับค่าตัวด่วน

นั่งมองภาพเธอทุกวัน และทุกๆครั้งฉันก็สุขใจ
เรื่องราวนั้นผ่านไปนานเท่าไหร่ ที่สองเราเคยใกล้กัน
ภาพถ่ายยังคงงดงาม รูปที่เธอยืนเคียงคู่ฉัน
วันนั้นเป็นวัน ที่ฉันช่างมีความสุข

นั่งอ่านลายมือของเธอ จากจดหมายสุดท้ายฉบับนั้น
อ่านวนไปมาทุกๆวัน แต่ฉันกลับไม่เศร้าใจ
กระดาษเริ่มเก่าและบาง ตัวหนังสือเลือนลางแค่ไหน
อย่างน้อยก็ทำ ให้ฉันพบเธอในใจ

ยังรอคอยเธอเสมอ ไม่ว่าเธออยู่ที่ใด
ยังรอรอยยิ้ม ที่แสนอบอุ่นมาจากหัวใจ
แม้จะไม่มีหนทาง และจะนานๆแสนนานเท่าไหร่
แต่ใจของฉัน จะมั่นคงอยู่ไม่ขอเปลี่ยนไป

กี่ปีที่เราไม่พบกัน แต่ฉันก็ยังสุขใจ
เรื่องราวนั้นผ่านไปนานเท่าไหร่ ที่เราสองคนเคยใกล้กัน
ภาพเก่าก็ยังสวยงาม และจดหมายในซองเหล่านั้น
ยังช่วยคอยทำ ให้ฉันมีเธอในใจ

ยังรอคอยเธอเสมอ ไม่ว่าเธออยู่ที่ใด
ยังรอรอยยิ้ม ที่แสนอบอุ่นมาจากหัวใจ
แม้จะไม่มีหนทาง และจะนานๆแสนนานเท่าไหร่
แต่ใจของฉัน จะมั่นคงอยู่ไม่ขอเปลี่ยนไป

เพราะเธอยังอยู่ เธออยู่ในหัวใจ
เธอคือพลังให้ฉัน ได้เจอวันดีๆเรื่อยไป
ในวันที่ตัวฉันแพ้ ในใจท้อแท้แม้ซักเท่าไหร่
ก็ยังมีเธอ คิดถึงอยู่ฉันก็อุ่นใจ

ยังรอคอยเธอเสมอ ไม่ว่าเธออยู่ที่ใด
ยังรอรอยยิ้ม ที่แสนอบอุ่นมาจากหัวใจ
แม้จะไม่มีหนทาง และจะนานๆแสนนานเท่าไหร่
แต่ใจของฉัน จะมั่นคงอยู่ไม่ขอเปลี่ยนไป

และใจของฉันจะมั่นคงอยู่ ไม่ขอเปลี่ยนไป

ดนตรีไลน์ไม่ค่อยตรงกับเสียงร้องเนอะ -_-’

Lyric: Boyz II Men
Ocarina: Micah Muzio

How do I say goodbye to what we had?
The good times that made us laugh
Outweigh the bad.

I thought wed get to see forever
But forevers gone away
Its so hard to say goodbye to yesterday.

I dont know where this road
Is going to lead
All I know is where weve been
And what weve been through.

If we get to see tomorrow
I hope its worth all the wait
Its so hard to say goodbye to yesterday.

And Ill take with me the memories
To be my sunshine after the rain
Its so hard to say goodbye to yesterday.

And Ill take with me the memories
To be my sunshine after the rain
Its so hard to say goodbye to yesterday.

– Wish someone would play this on my funeral

– Updated: The 2nd vdo clip, Acapella by Boyz II Men

ลองนึกภาพตอนเล่นเกมส์ไฟต์ติ้งดูสิครับ – ถ้ามัวแต่มองดูจอยว่าปุ่มต่อย เตะอยู่ไหน มีหวังโดนฝั่งตรงข้ามโชริวเค็นหมอบกระแตตุ๋ยไปเสียก่อน

JoyStick เป็น input แบบ low-attention vision required เราถึงเล่นเกมส์ได้โดยไม่ต้องใช้สายตากับการบังคับตัวละครมากนัก – และใช้สายตากับ output บนหน้าจอได้อย่างเต็มที่

หลักการเดียวกันนี้ใช้ได้กับ control devices อื่นๆอีกด้วย เช่นพวงมาลัยรถยนต์ คันบังคับเครื่องบิน ฯลฯ

มีงานวิจัยของปีนี้ (2009) ที่พยายามรวมข้อดีของ touch screen และปุ่มจริงๆเข้าด้วยกัน – ไอเดียเฮียแกแหล่มมาก เอาแผ่นยาง (ไม่แน่ใจว่ายางหรือพลาสติก) มาคั่นกลางระหว่างหน้าจอกับแผงวงจร แล้ว “เป่าลม” ให้มันนูนขึ้นมาตามสิ่งที่หน้าจอแสดง

มาดูวีดีโอสาธิตกันดีกว่า

งานวิจัยนี้ยังเป็นแค่ต้นแบบ แต่ก็นับเป็นไอเดียที่แหวกแนวดี – ใครสนใจอยากหาเปเปอร์มาอ่าน biblo ตามนี้เลยครับ

Harrison, C. and Hudson, S. E. 2009. Providing Dynamically Changeable Physical Buttons on a Visual Display. In Proceedings of the 27th Annual SIGCHI Conference on Human Factors in Computing Systems (Boston, Massachusetts, USA, April 4 – 9, 2009). CHI ‘09. ACM, New York, NY.

ถ้ามีใน iphone จะรีบซื้อมาเล่นเกมส์เลย กำลังอยากเล่น DQ3 พอดี

References:

• Chris Harrison – Providing Dynamically Changeable Physical Buttons on a Visual Display

Ubiquity ใช้บริการแปลจากเฮียกูอีกที ที่ http://translate.google.com/ แต่แปลผ่าน ubiquity สะดวกกว่ากันเยอะครับ – ป้ายคำที่ต้องการ กดคีย์บอร์ดสองสามจึ๊ก เรียบร้อย

ทีนี้ ubuiquity เวอร์ชั่นปัจจุบัน (0.1.8) ยังไม่ support ภาษาไทย – ไม่เป็นไรครับ แงะนิดหน่อยก็ใช้ได้ ตามขั้นตอนต่อไปนี้

1. เปิดไฟล์ nountype.js
   Windows: อยู่ที่ C:\Documents and Settings\[UserName]\Application Data\Mozilla\Firefox\Profiles\[ProfileToken]\extensions\ubiquity@labs.mozilla.com\feed-parts\header\en\nountypes.js

   Mac OS X: อยู่ที่ /[UserName]/Library/Application Support/Firefox/Profiles/[ProfileToken]/extensions/ubiquity@labs.mozilla/feed-parts/header/en/nountypes.js

   โดยที่
   [UserName]: คือ user account on machine
   [ProfileToken]: เช่น “13zs3×8m.default”

2. หาบรรทัดที่ขึ้นต้นด้วย LanguageCodes ตามรูปข้างล่าง
   

   หาบรรทัดนี้ครับ

   จากนั้นเพิ่ม บรรทัดนี้เข้าไป
   ‘thai’ : ‘th’
   อย่าลืมเติมคอมม่า (,) ที่บรรทัดก่อนหน้าด้วยนะ

3. Save โลด
4. Restart Firefox

มาทดสอบกันว่าทำงานได้หรือเปล่า ลอง highlight คำที่ต้องการแปล – จะภาษาไทย อังกฤษ จีนกวางตุ้ง อิตาลี่ ญี่ปุ่นก็แล้วแต่ ตามที่เฮียกูแก support จากนั้นเคาะ ctrl+space (หรือ shortcut อื่นที่ตั้งไว้) เพื่อเรียก ubiquity command ออกมา

พิมพ์ว่า:

translate selection [to/from] thai

จะ to หรือ from ก็แล้วแต่ว่าที่ highlight มานั่นภาษาอะไร ถ้าไทยก็ from ถ้าภาษาอื่นก็ to ครับ

ตัวอย่างการใช้งาน

แปลจากไทยเป็นอังกฤษ

แปลจากอังกฤษเป็นไทย

ส่งท้าย

• คาดว่า ubiquity น่าจะมี preference สำหรับเพิ่ม/ลดภาษา โดยไม่ต้องไปแฮคเอาแบบนี้ แต่ตอนนี้ผมหาไม่เจอ -_-’ ใครรู้วานบอกที
• วิธีนี้ไม่ดีตรงที่เวลา update ubiquity อาจต้องไปแก้ใหม่อีกทีครับ
• ลืมบอกว่าต้องใช้ FireFox และลง ubiquity add-on ก่อนนะ – ไปเอาได้ที่นี่ download latest ubiquity

อ่านมาถึงบรรทัดนี้ ถ้ายังงงว่า ubiquity นี่มันอะไร(วะ) ลองอ่านโพสต์ก่อนหน้านี้ดูครับ

temp = x;
x = y;
y = temp;

แบบนี้เขาเรียกท่าเบสิค ลองมาดูแบบอื่นที่ไม่ต้องใช้ temp กัน

ใช้บวก ลบ คูณ หาร

x = x + y;
y = x – y;
x = x – y;

สมมุติให้ x = 9, y = 1

x = x + y;
x = 9 + 1 = 10

y = x – y;
y = 10 – 1 = 9

x = x – y;
x = 10 – 9 – 1

สุดท้าย x = 1, y = 9

วิธีนี้ให้ x เป็น temp แบบกลายๆ – คือจับสองค่ามารวมกันแล้วพักไว้ที่ x ก่อน แล้วหักค่า y จะได้ x หักค่า x (y ใหม่) ก็ได้ y

เปลี่ยนเป็นคูณ หาร ก็ได้ค่าเท่ากัน…

ใช้ XOR

XOR เป็น logical operator ตัวหนึ่ง มีความหมายว่าค่าที่เทียบสองตัวต้องไม่เหมือนกันจึงเป็น true ถ้าเหมือนเป็น false

x ^= y;
y ^= x;
x ^= y;

สมมุติให้ x = 9, y = 1

แปลงเป็นเลขฐานสอง x = 1001, y = 0001

x ^= y
x กลายเป็น 1000

y ^= x
y กลายเป็น 1001

x ^= y
x กลายเป็น 0001

แปลงกลับเป็นฐานสิบ x = 1, y = 9

สลับกันแล้วเห็นไหมเอ่ย ^-^