எழுச்சி தமிழர் :: Thirumavalavan

இடை தேர்தல்களில் தி.மு.க வேட்பாளர்கள் மாபெரும் வெற்றி பெற பாடுபடுவோம் - திருமாவளவன்

ramanan.niran@gmail.com (Ramanan N) — Mon, 23 Nov 2009 09:58:55 PST

திருசெந்தூர்,வந்தவாசி இடை தேர்தல்களில் தி.மு.க வேட்பாளர்கள் மாபெரும் வெற்றி பெற பாடுபடுவோம் - திருமாவளவன் அறிக்கை

நடைபெறவிருக்கும் திருச்செந்தூர், வந்தவாசி இடைத் தேர்தல்களில் தி.மு.க.
வேட்பாளர்களை வெற்றிபெறச் செய்ய விடுதலைச் சிறுத்தைகள் பாடுபடும்.
அதற்கான அர்ப்பணிப்போடு விடுதலைச் சிறுத்தைகள் களப்பணியாற்றும்.
நடந்து முடிந்த அனைத்து இடைத் தேர்தல்களிலும் தி.மு.க. மாபெரும் வெற்றியைப் பெற்றுள்ளது.

தி.மு.க. தலைமையிலான கூட்டணிதான் வெற்றிக் கூட்டணி
என்பதைத் தமிழகம் நன்கறியும். திருச்செந்தூர், வந்தவாசி தொகுதிகளில் வெற்றி
பெறுவது மட்டுமல்ல, இதுவரை இல்லாத அளவுக்கு வாக்கு வித்தியாசத்தில் அந்த வெற்றியை இக்கூட்டணி சாதிக்கும். இந்தியாவின் எந்த மாநிலத்திலும் இல்லாத அளவுக்கு நலத் திட்டங்களைச் செயல்படுத்தி, இது ஏழை எளிய ஒடுக்கப்பட்ட பிற்படுத்தப்பட்ட சிறுபான்மை மக்களின் அரசு என்பதை சமத்துவப் பெரியார் கலைஞர் அவர்கள் உலகுக்கு எடுத்துக்காட்டி வருகிறார். அந்த வெற்றிகரமான நலத்திட்டங்கள் தொடர, தி.மு.க. தலைமையிலான கூட்டணிதான் அடுத்த பொதுத்தேர்தலிலும் வெற்றிபெறும் என்பதை எடுத்துக்காட்ட, திருச்செந்தூர்,வந்தவாசி தொகுதிகளில் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் தேர்தல் பணியாற்றும்.

இந்தமக்கள் அரசின் சாதனைகளை அங்கீகரிக்கும் வகையில் மாபெரும் வாக்கு
வித்தியாசத்தில் தி.மு.க. வேட்பாளர்களை வெற்றி பெறச் செய்யுமாறு இவ்விரு
தொகுதி பொதுமக்களையும் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் சார்பில்
கேட்டுக்கொள்கிறோம்.

இலங்கையில் இருக்கும் இந்திய கைதிகள் இந்திய சிறைகளுக்கு மாற்றபடுவர் -திருமாவின் கோரிக்கையை ஏற்று இந்திய வெளியுறவு துறை அமைச்சர் S.M.கிருஷ்ணா கடிதம்

ramanan.niran@gmail.com (Ramanan N) — Wed, 18 Nov 2009 09:42:33 PST

தொல்.திருமாவளவன் அவர்கள் கடந்த ஆக்டோபர் 10 முதல் 15 ஆம் தேதிவரையில் 11பேர் கொண்ட தமிழக நாடாளுமன்ற குழுவின் ஒருவராக‌ இலங்கைக்கு சென்றார். அங்கு வதை முகாம் முள்வேலி கம்பிக்குள் அடைக்கப்பட்ட 3.5 லட்ச தமிழர்கள் படும் துயரங்களை நேரில் பார்த்து அவர்களை முகாமில் இருந்து அவர்களது சொந்த வாழ்விடங்களுக்கு அனுப்பக்கூறியும் அதிபர் ராசபக்சே மற்றும் அவர்களது சகோதரர்களிடம் தொல்.திருமாவளவன் அவர்கள் பின்வரும் கோரிக்கைகளை முன் வைத்தார்

1.இலங்கையில் வாழும் தமிழ் சமுகத்திற்கு உடனே அரசியல் தீர்வுகாண வேண்டும்

2.தமிழக மீனவர்கள் இலங்கை இராணுவத்தினரால் படும் துயரங்களை தடுத்து நிறுத்த வேண்டும்.

3.வதைமுகாமில் இருக்கும் தமிழர்களை உடனேவிடுதலை செய்யவேண்டும் மற்றும்

4. இலங்கையில் அடைக்கப்பட்டு இருக்கும் இந்திய கைதிகளையெல்லாம் மாற்றி அவர்களது உறவினர்கள் எளிதில் பார்ப்பதற்காகவும் ,பாதுகாப்பாக இருப்பதற்காகவும் இந்திய சிறைச்சாலையில் அடைக்கபடவேண்டும் என கோரிக்கை வைத்தார் .

அவர்களது கோரிக்கைக்கு பதில் அளிக்கும் விதமாக இந்திய வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர் S.M. கிருஷ்ணா அவர்கள் தொல்.திருமாவளவன் அவர்களுக்கு ஒர் மடல் எழுதியிருக்கிறார். அதில் இலங்கையில் அடைக்கப்பட்டு இருக்கும் இந்திய கைதிகளையெல்லாம் இந்திய சிறைச்சாலைகளுக்கே மாற்றுவதற்காக‌ இலங்கை சென்று இலங்கை அரசோடு பேச்சுவார்த்தை நடத்துவதற்கான ஒர் குழுவை இந்திய அரசு ஏற்பாடுசெய்து இருக்கிறது. இலங்கையில் அடைக்கப்பட்டு இருக்கும் இந்திய கைதிகளையெல்லாம் மாற்றி இந்திய சிறைச்சாலைகளுக்கே அனுப்பக்கோரியும். இந்திய சிறைச்சாலைகளில் இருக்கும் இலங்கை கைதிகளையெல்லாம் இலங்கை சிறைச்சாலைகளுக்கே அனுப்பவும் விரைவில் ஒர் ஒப்பந்தம் நிறைவேற்றப்படும் என தெரிவித்துள்ளார்.

ஐ .நா பேரவையில் திருமாவளவன் உரை -காணொளி

ramanan.niran@gmail.com (Ramanan N) — Mon, 16 Nov 2009 19:21:53 PST

தமிழ் மக்கள் சித்திரவதை செய்யபடுகிற போதும் உலக நாடுகள் அதை கண்டிக்கவில்லை -ஐ .நா பேரவையில் திருமாவளவன் உரை

ramanan.niran@gmail.com (Ramanan N) — Fri, 13 Nov 2009 08:32:51 PST

மரியாதைக்குரிய தலைவர் அவர்களே!

தமிழ்நாட்டிலிருந்து இந்திய பாராளுமன்றத்திற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு உறுப்பினர் நான். இந்த வாய்ப்பை எனக்கு அளித்ததற்காக என் மனமார்ந்த நன்றியை தெரிவித்துக்கொள்கிறேன். சிறுபான்மை மக்களின் அரசியல் பங்கேற்பை அதிகரிக்கும் நோக்கோடு இந்த வரலாற்று சிறப்புமிக்க மாநாட்டை கூட்டியமைக்காக இந்தியாவில் இருக்கும் தலித் மக்களின் சார்பிலும், சிறுபான்மையினர் மக்களின் சார்பிலும் உங்களையும் திருமதி கே. மெக்துகால் அவர்களையும் நான் பாராட்டுகிறேன்.

இந்தியாவில் தலித்துகள், மதச்சிறுபான்மையினர், பெண்கள் ஆகியோர் எதிர்கொள்ளும் தடைகளைப் பற்றிய விவரங்களை இந்த அவையின் கவனத்துக்கு கொண்டுவர விரும்புகிறேன். கல்வி, பொருளாதார மற்றும் அனைத்துவிதமான வளங்களிலிருந்தும் இவர்கள் சாதியின் பெயராலும், மதத்தின் பெயராலும், இனத்தின் பெயராலும் அவர்கள் செய்யும் தொழிலின் அடிப்படையிலும், பாலின ரீதியாகவும் விலக்கி வைக்கப்படுகிறார்கள். இதனால் இவர்களின் அரசியல் பங்கேற்பு தடைபடுகிறது. தொழில் மற்றும் பிறப்பின் அடிப்படையிலான பாகுபாடுகளை களைவதற்கு ஐநா மன்றம் வகுத்துள்ள கோட்பாடுகள், வழிகாட்டு நெறிமுறைகள் ஓரளவு இந்த தடைகளை நீக்கியிருக்கிறது. இந்த மாமன்றம் தீர்வுகாணவேண்டிய சில பிரச்சினைகளை நான் இங்கே முன்வைக்க விரும்புகிறேன்.

சாதியம் என்பது ஆசியாவிலும், ஆப்பிரிகாவின் சில பகுதிகளிலும் காணப்படுகிற ஒரு விஷயமாகும். அது மதம், அரசியல், வர்த்தகம், தொழில்நுட்பம் என வாழ்வின் எல்லா தளங்களிலும் ஊருடுவி நாட்டின் வளர்ச்சியையே பாழாக்கி வருகிறது. தலித்துகளும், சிறுபான்மையினரும், பெண்களும் சமூக பொருளாதார நிறுவனங்களில் தலைமை பாத்திரத்தை வகிக்கமுடியாதபடி இந்த சாதியம் ஒரு மனோபாவத்தை உருவாக்கிவிடுகிறது. இது ஆராயப்படவேண்டும். இதை களைவதற்கான வழிவகைகள் காணப்படவேண்டும்.

ஆசிய நாடுகள் சிலவற்றில் தலித்துகளுக்கு அரசியல் ரீதியான இடஒதுக்கீட்டு உரிமை வழங்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இஸ்லாத்தையும், கிறித்தவத்தையும் தழுவிய தலித்துகளுக்கு இந்த உரிமை அடிபட்டுவிடுகின்றது. இது ஒரு மோசமான மனித உரிமை மீறலாகும். இந்த பாகுபாட்டை இம்மாமன்றம் கவனத்தில் கொள்ளவேண்டும்.

தலித் பெண்கள் அரசியல் தளத்தில் பங்கேற்கும்போது அவர்கள் தமது அதிகாரத்தை பயன்படுத்தும்போதும் அவர்கள் மீது வன்முறை ஏவப்படாமலும் அவர்கள் பாகுபாட்டுக்கு ஆளாகாமலும் பாதுகாக்கப்படுவதற்கான நடவடிக்கைகளை நாம் மேற்கொள்ளவேண்டும். பெண்களுக்கு சொத்துரிமையை உறுதிப்படுத்துவதோடு அவர்களின் அரசியல் பங்கேற்பை உத்தரவாதப்படுத்த அனைத்துவிதமான நடவடிக்கைகளும் எடுக்கப்படவேண்டும்.

ஒரு நாட்டில் சிறுபாண்மையின மக்கள் எந்த அளவுக்கு உரிமை பெற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள் என்பதை வைத்துத்தான் அந்த நாட்டை உலகம் மதிப்பீடு செய்யும். இலங்கையில் உள்ள தமிழ்ச்சிறுபான்மையினரின் உரிமைகளுக்காக ஐநா மாமன்றம் பல்வேறு நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளது. தமிழர்களின் பிரச்சினைக்கு அரசியல் தீர்வு காண்பதற்கு பதிலாக ராணுவ ரீதியாக மேற்கொள்ளப்பட்ட நடவடிக்கைகள் மனித உரிமைகளை மீறியது மட்டுமின்றி எண்ணற்ற தமிழர்களின் உயிரிழப்புக்கும் காரணமாகிவிட்டது. இந்த ஆண்டு அக்டோபர் மாதத்தில் இலங்கைக்குச் சென்ற பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களின் குழுவில் இடம்பெறும் வாய்ப்பை நான் பெற்றேன். அங்கு ராணுவத்தால் நிர்வகிகக்கப்படும் இடைத்தங்கல் முகாம்களில் தமிழ்ச்சிறுபான்மை மக்கள் அனுபவித்து வரும் கொடுமைகளை நான் பார்த்தேன். அந்த முகாம்களில் இன்னும் இரண்டு லட்சம்பேர் வைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். மறுவாழ்வு அளிக்கிறோம் என்ற போர்வையில் அவர்கள் ராணுவத்தால் சித்தரவதை செய்யப்படுகிறார்கள். அங்கே வதை முகாம்களில் வைக்கப்பட்டு துன்புறுத்தப்படும் தமிழர்கள் குறித்து சர்வதேச சமூகம் இன்னும் போதுமான அளவில் விழிப்புணர்வை பெறவில்லை. மனித குலத்திற்கு எதிரான இந்த வன்முறையை அது கண்டிக்கவும் இல்லை. அங்கு வாழும் சிறுபான்மை தமிழர்களும், இஸ்லாமியர்களும் இன ரீதியான சிறுபான்மையினர் என்று அங்கீகரிக்கப்படவேண்டும். அவர்களுக்கு அரசியல் ரீதியான சுயநிர்ணய உரிமை வழங்கப்படவேண்டும்.

தலைவர் அவர்களே, தலித்துகள் மற்றும் சிறுபான்மையினரின் உரிமைகளுக்காக போராடிய புரட்சியாளர் அம்பேத்கர் அவர்களின் வார்த்தைகளை கூறி என் உரையை முடிக்க விரும்புகிறேன். "இந்த ஜனநாயகத்தில் நாம் அரசியல் சமத்துவத்தை அடைந்திருக்கிறோம். ஆனால் தீண்டாமை என்னும் கொடுமை தொடர்வதால் சமூக பொருளாதார தளங்களில் ஏற்றத்தாழ்வும் தொடர்ந்து கொண்டு இருக்கிறது. இந்த முரண்பாட்டை விரைவில் நாம் தீர்த்தாகவேண்டும்."

ஆங்கிலத்தில் :

THOL.THIRUMAAVALAVAN

Member of Parliament (Lok Sabha), India

Honorable Madam President,

I am a Member of Parliament from the state of Tamil Nadu, India. My heartfelt thanks to you for giving this opportunity. On behalf of the Dalits and other minorities I congratulate you and Ms Gay McDougall for this historical initiative for effective political participation of Minorities.

I wish to bring to the notice of this august forum, certain obstacles facing Dalits, women, religious and linguistic minorities. They face exclusion from economic, educational and other resources based on caste, gender, religion, race and ethnic or work and descent, which restrict effective political participation. UN Principles and Guidelines for the Elimination of ‘Discrimination based on Work and Descent’ has addressed some of these obstacles. I hereby raise certain issues for finding solutions by this august forum.

Casteism is a peculiar phenomenon in Asia and parts of Africa that has permeated into all religions and in all spheres of life affecting politics, business, technology, and the growth of nations. This Casteism creates a structure and mindset in the socio and political institutions which obstruct Dalits, women and other minorities to take up leadership positions despite their active presence in them. This needs to be investigated and critical redressal measures to be taken.

Dalits in some Asian countries have provisions for quotas/reservation for political participation. But there are no such provisions for Dalits who have converted to Islam and Christianity. This is severe violation of human rights and discrimination which need to take note of.

We also need to ensure the rights of Dalit women by prohibiting discrimination and violence against them while exercising their right to political participation. All appropriate measures to facilitate women’s political inclusion and prevent proxy representation and guaranteeing property rights.
.

The World can judge the Nations only by the rights enjoyed by the minorities. The United Nations has been championing the cause of Tamil minorities in Sri Lanka, yet, instead of finding a political solution, only military solutions were found at a very heavy cost of human lives and human rights. I was privileged to be a Member of the Parliamentary Delegation which visited Sri Lanka in October 2009 and saw the painful plight of Tamil Minorities in the military managed internment camps for Tamils. There are still two hundred thousand people in camps under the pretext that they are being rehabilitated whereas being questioned and tortured. Yet the world has not awakened to condemn this heinous crime and cruelty to minority Tamils in concentrations camps. They and other minorities like the Muslims need to be recognized as legitimate ethnic minorities with power of political leadership and self determination.

In conclusion, Madam President, l would like to quote our Great Liberator and the Champion of Dalit and Minority Rights, Dr. B.R. Ambedkar, who said, “In a democracy, we have equality of politics and with untouchability, we will have inequality of social and economic rights. We must remove this contradiction at the earliest.”

THANK YOU

நவம்பர் 12, ஐ .நா பேரவையில் திருமாவளவன் உரை

ramanan.niran@gmail.com (Ramanan N) — Mon, 09 Nov 2009 09:16:09 PST

சிறுபான்மையினர் தொடர்பாக ஐ.நா பேரவையில் நவம்பர் 11 முதல் 13 மாநாடு ஒன்று ஜெனிவாவில் நடைப்பெறுகிறது.

இதன் தொடர்பாக திருமாவளவன் அவர்கள் திருமா.நெட் என்ற இணைய தளத்திற்கு அளித்த பேட்டியில்......

"சிறுபான்மையினரும் அவர்களின் தீவிர அரசியல் பங்கேற்ப்பும்" என்கிற பொருளில் நடைபெறுகின்ற இந்தக் கருத்தரங்கில் இந்திய நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் என்கின்ற முறையில் நான் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறேன்.

Independent expert on minority issues என்கின்ற பொறுப்பிலுள்ள
கே மேக்டோனால்ட் அவர்கள் தனிப்பட்ட முறையிலே அழைப்புவிடுத்திருக்கிறார். அந்த அழைப்பை ஏற்று அந்த மாநாட்டில் கலந்துக்கொள்வதில் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்.12 ஆம் தேதி பிற்பகல் அமர்வில் பேசிவதற்கேன நேரம் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.அந்த நேரத்தில் தலித் மக்களுடைய பிரச்சனைகளை மையப்படுத்தி அதன் தொடர்பான கருத்துக்களை எடுத்துச்சொல்லவும், மத அடிப்படையிலும் மொழி அடிப்படையிலுமான சிறுபான்மை மக்களின் சிக்கல்கள் தொடர்பான கருத்துக்களை எடுத்துரைக்கவும் அந்த வாய்ப்பினை பயன்படுத்திக் கொள்ள இருக்கிறேன்.

இது ஒரு வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த வாய்ப்பாக கருதுகிறேன். இந்தியாவிலிருந்து நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் என்ற முறையில் நான் மட்டுமே அழைக்கப்பட்டுள்ளதாக அறிகிறேன். அந்தப் பெருமை எனக்கு மகிழ்ச்சியை தருகிறது."

சிறுபான்மை மக்களின் உரிமைக்காகவும் உணர்வுக்காகவும் போராடிவரும் விடுதலை சிறுத்தைகளின் தலைவர் திருமாவளவன் அவர்கள் இந்த அவையில் பங்கேற்பது ஒரு வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது ....

விழுப்புரம் மாவட்டத்தை வன்கொடுமை மாவட்டமாகஅறிவிக்கவேண்டும் - திருமாவளவன்

ramanan.niran@gmail.com (Ramanan N) — Sun, 08 Nov 2009 10:56:05 PST

கடந்த 5/11/2009 அன்று விழுப்புரத்தில் மரக்காணம் _வண்டிப்பாளையம் ராசா படுகொலை

*விழுப்புரம் மாவட்டத்தில் தலைவிரித்தாடும் சாதி வெறியாட்டத்தை தடுத்து நிறுத்தவும் * சாதி வெறியாட்டத்திற்கு துணைப்போகும் காவல்துறை மீது நடவடிக்கை எடுக்கவும்*விழுப்புரம் மாவட்டத்தில் வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டத்தை நடைமுறைபடுத்தாவும் ஆகிய கோரிக்கைகளை முன்வைத்து மாபெரும் கண்டன ஆர்ப்பாட்டம் விழுப்புரம் மாவட்ட ஆட்சியாளர் அலுவலகத்திற்கு முன்பாக நடைப்பெற்றது. எழுச்சித்தமிழர் கண்டன உரை நிகழ்த்தினார்.

கண்டன ஆர்ப்பாட்டத்தில் பேசிய திருமாவளவன் அவர்கள்

வண்டிப்பாளையம் ராசா படுகொலைஜசேரிக்கு தீ வைப்பு சேரிமக்கள் ஊரை விட்டு வெளியேற்றம்

மயிலம் சேரியை சுற்றிலும் தீண்டாமை சுவர் .மயிலம் சுந்தரம் படுகொலை .மயிலம் ஆதினத்தின் மகன் ராசாவின் சாதிவெறி ஆதிக்கம் .
தைலாபுரம் சேரி மக்கள் மீது தொடர் தாக்குதல் ஜபொய் வழக்கு
கள்ளக்குறிச்சி குதிரைச்சந்தல் ஜசேரி மக்கள் மீதான தாக்குதல்
விழுப்புரம் பானம்பட்டு சிவபாலன் படுகொலை
திருக்கோவிலூர் காங்கேயனூரில் திரௌபதி அம்மன் கோயிலில் நுழைய தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு தடை
திண்டிவனம் வழக்கறிஞர் பூபாலன் மீது தாக்குதல்
ஞானத்திலகர் மீது தாக்குதல் ஜபொய்வழக்கில் கைது .வளவனூர் தமிழ்மாறன் ,தமிழ்வாணன் மீது பொய்வழக்கு .8.செஞ்சி ஜவரிக்கலில் பொதுக்குளத்தில் சேரிமக்கள் இறங்கத்தடை
கள்ளக்குறிச்சி ஜதச்சூரில் சேரிப்பெண் மீதுத்தாக்குதல் .ஊர்க்கட்டுப்பாடு விழுப்புரம் ‍ஜராம்பாக்கத்தில் தொடரும் சாதி வெறியாட்டம் ஜதுணைபொகும் காவல்துறை.
வானூர் ஒழிந்தியாபட்டு ஊராட்சித்தலைவர் சங்கர் மீது தாக்குதல் ஆக இப்படி விழுப்புரம் மாவட்டம் முழுவதிலும் வன்கொடுமை தாக்குதல் நிகழ்ந்துகொண்டியிருக்கிறது .

தமிழக மீனவர்களுக்கு துப்பாக்கி வழங்கவேண்டும் -திருமா கோரிக்கை

ramanan.niran@gmail.com (Ramanan N) — Wed, 04 Nov 2009 23:38:21 PST

சென்னையில் செய்தியாளர்களிடம் பேசிய விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சித் தலைவரும், எம்.பி.யுமான தொல்.திருமாவளவன்,

சர்வதேச கடல் எல்லையைதாண்டி இந்திய எல்லைக்குள் நுழைந்து தமிழகம் மற்றும் புதுச்சேரி பகுதியை சேர்ந்த 18 மீனவர்களை சிங்கள கடற்படையினர் கடத்திச்சென்றுள்ளனர். சிங்கள கடற்படையினரின் இந்த அட்டூழியம் தொடர்கதையாக நீடிக்கிறது. சிங்கள கடற்படையினரின் துப்பாக்கி சூட்டில் 1983 ம் ஆண்டில் இருந்து இதுநாள் வரையில் 300 க்கும் மேற்பட்டவர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டுள்ளனர். ஒரு முறைகூட இந்திய அரசு சிங்கள் அரசை கண்டிக்கவில்லை. மாறாக சிங்கள அரசுடன் கூடிக்குலவுவதையே கடமையாக கொண்டுள்ளனர்.

சிங்கள அரசை எதிர்க்கும் துணிவு மத்திய அரசுக்கு இல்லை. சிங்கள கடற்படையினரால் கடத்திசெல்லப்பட்ட 18 மீனவர்களை மீட்பதற்காக நடவடிக்கைகளை மத்திய அரசு மேற்கொள்ள வேண்டும்.

தமிழகம் மற்றும் புதுச்சேரி மீனவர்களின் உயிருக்கும் உடமைக்கும் பாதுகாப்பு அற்ற நிலை தொடருகிறது. மீனவர்களின் பாதுகாப்புக்காக இல்லாவிட்டாலும், இந்திய இறையாண்மையை பாதுகாப்பதற்காவது மத்திய அரசு அக்கரை காட்டவேண்டும்.

தமிழக மீனவர்களுக்கு துப்பாக்கி வழங்கவேண்டும் என்ற கருத்தை விடுதலை சிறுத்தைகள் நீண்டகாலமாகவே சொல்லி வருகிறது. மீனவர்களுக்கு துப்பாக்கி வழங்கி அதற்கான பயிற்சியையும் மத்திய அரசு வழங்கவேண்டும். தமிழக மீனவர்கள் பிரச்சினை தொடர்பாக வருகிற பாராளுமன்ற கூட்டத்தொடரில் குரல் எழுப்புவேன்.

7 ஆண்டுகள் வரை காணாமல் போன மீனவர்களின் குடும்பங்களுக்கு மத்திய அரசும், தமிழக அரசும் உரிய இழப்பீடு வழங்கவேண்டும்.

காங்கிரஸ் தி.மு.க. கூட்டணியில் இருப்பதால் குறைகளை சுட்டிகாட்டாமல் இருக்கமுடியுமா? காங்கிரஸ் தி.மு.க. கூட்டணியில் இருப்பதை ஏன் மறுபரிசீலனை செய்யவேண்டும். கூட்டணியில் இருந்து விலகும் பிரச்சினையே இப்போது எழவில்லை என்றார்.

தமிழக,புதுச்சேரி மீனவர்களை ஒருங்கிணைத்து நாடு தழுவிய அளவில் மாபெரும் போராட்டம் -திருமா

ramanan.niran@gmail.com (Ramanan N) — Wed, 04 Nov 2009 23:35:19 PST

தமிழக,புதுச்சேரி மீனவர்களை ஒருங்கிணைத்து

நாடு தழுவிய அளவில் மாபெரும் போராட்டம்

தொல். திருமாவளவன் அறிவிப்பு

இந்தியக் கடலிலே ஓரமாக மீன்பிடித்துக் கொண்டிருந்த புதுக்கோட்டை மற்றும் காரைக்காலைச் சேர்ந்த மீனவர்கள் 18 பேரை சிங்களக் கடற்படையினர் சுற்றி வளைத்துக் கடத்திச் சென்றுள்ளனர். சர்வதேச எல்லையைத் தாண்டி இந்திய எல்லைக்குள் அத்துமீறி நுழைந்து தமிழக மீனவர்களின் வலைகளை அறுத்துச் சேதப்படுத்தியுள்ளனர். பிடித்து வைத்துள்ள மீன்களையும் அவர்தம் ஐந்து படகுகளையும் கைப்பற்றியதுடன் மீனவர்களையும் தாக்கிக் கைது செய்துள்ளனர். சிங்களக் காடையர்களின் இவ்வாறான நடவடிக்கைகள் தொடர்கதையாக நீடித்து வருகின்றன.

இந்திய ஆட்சியாளர்கள் சிங்களக் காடையர்களோடு கூடிக் குலாவுவதிலேயே ஆர்வம் காட்டி வருகின்றனர். 1983லிருந்து தமிழக மீனவர்களுக்கு எதிராக சிங்கள இனவெறிக் கும்பல் நடத்திவரும் துப்பாக்கிச் சூடு மற்றும் கைது நடவடிக்கைகளை இந்திய அரசு ஒரு முறைகூடக் கண்டித்ததே இல்லை.

தமிழக மீனவர்களையும் அவர்தம் மீன் பிடிக்கும் உரிமைகளையும் பாதுகாக்க வேண்டும் என்பதில் துளியளவில் முனைப்புக் காட்டியதேயில்லை. தற்போதும் அதே மெத்தனமான போக்கையே இந்திய அரசு கடைபிடித்து வருகிறது. தமிழகம் மற்றும் புதுச்சேரிப் பகுதிகளைச் சார்ந்த 18 மீனவர்கள் கடத்தப்பட்டு 2 நாட்கள் கடந்துவிட்ட நிலையிலும் அவர்களை மீட்பதற்கு உரிய நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டதாகத் தெரியவில்லை.

தமிழக மீனவர்களைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்பதில் அக்கறை இல்லாவிட்டாலும் இந்திய இறையாண்மையைக் காப்பாற்றுவதற்காகவாவது இந்திய ஆட்சியாளர்கள் உரிய நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டாமா? சர்வதேசக் கடல் எல்லையைத் தாண்டி இந்திய கடல் எல்லைக்குள் சிங்களக் காடையர்கள் அத்துமீறி நுழைவதை இந்திய அரசு எப்படி வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது?

இதனை, இந்திய அரசின் கையாலாகாத்தனத்தை வெளிப்படுத்துவதாக எடுத்துக்கொள்வதா? அல்லது இந்திய அரசும் சிங்கள அரசும் வேறுவேறல்ல என்று இந்திய ஆட்சியாளர்கள் கருதுவதாக எடுத்துக்கொள்வதா? சிங்கள இனவெறியர்களின் தமிழின விரோதப் போக்கிற்கு இந்திய அரசு வெளிப்படையாகவே துணை நிற்க முனைகிறது என்பதை உணர முடிகிறது. இப்போக்கை விடுதலைச் சிறுத்தைகள் மிகவும் வன்மையாக கண்டிக்கிறது. கடத்தப்பட்ட 18 மீனவர்களையும் மீட்பதற்கான நடவடிக்கைகளை இந்திய அரசு உடனடியாக மேற்கொள்ள வேண்டுமெனவும் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் வற்புறுத்துகிறது.

இந்நிலையில் தமிழ்நாடு மற்றும் புதுச்சேரிப் பகுதிகளைச் சேர்ந்த மீனவர் சமூகத் தலைவர்களை ஒருங்கிணைத்து நாடு தழுவிய அளவில் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் முன்னின்று மாபெரும் போராட்டத்தை நடத்தும் எனத் தெரிவித்துக்கொள்கிறோம்.

இவண்

தொல் . திருமாவளவன்

கேரள அரசுக்கு, பொருளாதார தடை விதிக்க வேண்டும் - தொல்.திருமாவளவன்

ramanan.niran@gmail.com (Ramanan N) — Thu, 05 Nov 2009 00:01:11 PST

முல்லை பெரியாறு அணை பிரச்சினையில் தமிழகத்தை கடுமையாக விமர்சிக்கும் கேரள அரசுக்கு, பொருளாதார தடை விதிக்க வேண்டும் என்று தொல்.திருமாவளவன் வலியுறுத்தினார்.

தமிழக மக்களின் உரிமை மீட்பு ஊர்தி பயண காட்சிகள்

முல்லை பெரியாறு அணை பிரச்சினையில் தமிழக மக்களின் உரிமை மீட்பு ஊர்தி பயணத்தை நடத்தி வரும் தொல்.திருமாவளவன், தேனியில் நடைபெற்ற பொதுக்கூட்டத்தில் பங்கேற்றுப் பேசினார்.அப்போது சோனியாகாந்தியை சுற்றி கேரளாவைச் சேர்ந்த தலைவர்களே இருப்பதால், முல்லை பெரியாறில் தமிழகத்தின் உரிமை பாதிக்கப்படுவது அவருக்கு தெரியவில்லை என்று கூறினார்.மேலும் தமிழகத்தை தரக்குறைவாக விமர்சிக்கும் கேரள அரசுக்கு அனுப்பப்படும் உணவு பொருட்கள் மற்றும் பல்வேறு இறக்குமதி பொருட்களை தடை செய்ய வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார்.இந்த பொதுக்கூட்டத்தில் விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சியின் தேனி மாவட்ட செயலாளர் சுப்ரமணி, தமிழன், அமுதன், தமிழ்வாணன், முருகேசன் உட்பட பலர் பங்கேற்றனர்

.

குண்டர் சட்டத்தின் கீழ் சிறையில் அடைக்கப்பட்ட விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சி பிரமுகர் பகலவனை விடுவிக்க வலியுறுத்தி திருவண்ணாமலையில் கண்டன ஆர்ப்பாட்டம்

ramanan.niran@gmail.com (Ramanan N) — Tue, 03 Nov 2009 21:36:42 PST

திருவண்ணாமலையில் காவல்துறையின் பொய்வழக்குகளை கண்டித்து விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சியின் சார்பில் நடத்தப்பட்ட ஆர்ப்பாட்டத்திற்கு மாவட்ட செயலாலளர் மோகன் தலைமை தாங்கினார்.இந்த ஆர்ப்பாட்டத்தில் குண்டர் சட்டத்தின் கீழ், சிறையில் அடைக்கப்பட்ட பகலவன் மற்றும் அவருடன் கைதான 40 பேரை உடனடியாக விடுவிக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தப்பட்டது.இதில் விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சியின் மாநில நிர்வாகி சிந்தனைச்செல்வன் உட்பட ஏராளமானோர் கலந்து கொண்டு, காவல்துறைக்கு எதிராக கண்டன கோஷம் எழுப்பினர்.

பிரிகேடியர் தமிழ்செல்வன் அவர்களின் நினைவாக ..

ramanan.niran@gmail.com (Ramanan N) — Sun, 01 Nov 2009 22:51:06 PST

நவம்பர் ௨ , அந்த அழகிய புன்னகைக்கு சொந்த காரர் எங்கள் ஈழ சொந்தகளை காக்க, ஈழ தேசத்தின் வீர மரணமடைந்த பிரிகேடியர் தமிழ்ச்செல்வன் அவர்களுக்கு விடுதலை சிறுத்தைகளின் வீர வணக்கம்....

பிரிகேடியர் தமிழ்ச்செல்வன்

பிரிகேடியரின் இருபத்துமூன்றாண்டு கால விடுதலைப் பணியை எதிர்காலத்தில் ஆய்வு செய்கின்ற எந்தவொரு வரலாற்றாசிரியரும் அவருடைய விடுதலைப் பணியை பல்துறைகளினூடாகவும் ஆய்வு செய்யவேண்டியிருக்கும்.

ஏனெனில் அவருடைய விடுதலைப் பணியானது இரு கூறுகளாக நோக்கத் தக்கதாகவுள்ளது.

* அரசியல் ரீதியிலானது.
* படைத்துறை ரீதியிலானது.

1984 ஆம் ஆண்டு தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தில் போராளியாக இணைந்து கொண்ட அவர் அமைப்பின் ஆரம்பகால வளர்ச்சியில் முழுமையாக ஈடுபட்டுள்ளார்.

ஆரம்பத்தில் போராட்டத்தின் பின் தளமாக தமிழ்நாடு இருந்தபோது தமிழ்நாட்டில் ஒரு மருத்துவப் போராளியாக செயற்பட்ட அவர் பின்னர் களத்திற்கும், தளத்திற்குமிடையே தேசியத் தலைவர் அவர்களுக்கான இணைப்புச் செயற்பாட்டாளராக செயற்பட்டதன் மூலமாக அவரது ஆளுமை அன்றே தேசியத் தலைவர் அவர்களால் இனங்காணப்பட்டுள்ளதுடன் முதன்மை யானதாகவுமிருந்துள்ளது.

பிரிகேடியரின் விடுதலைப் பணியை ஒருகால ஒழுங்கில் நோக்கும்போது அமைப்பில் இணைந்து அரசியல்துறைப் பொறுப்பாளராக பொறுப்பேற்ற 1984 ஆம் ஆண்டிலிருந்து 1993 ஆம் ஆண்டு காலப்பகுதி வரையிலான அவரது முதன்மையான படைத்துறை ரீதியிலான செயற்பாட்டையும் 1993 இலிருந்து அவர் வீரச்சாவடைந்த 2007 வரையான காலத்தையும் இரு கூறுகளாக நோக்கலாம்.

ஏனெனில் 1984 ஆம் ஆண்டிலிருந்து 1993 ஆம் ஆண்டு வரையான காலத்தில் படைத்துறை ரீதியாக தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தில் மிக முக்கியமான ஒரு காலகட்டத்தில் செயற்பட்டுள்ளார். இக்காலப்பகுதியிலேயே தமிழீழ விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றில் முக்கியத்துவம் மிக்க இந்திய ஆக்கிரமிப்புக் கெதிரான இந்திய – புலிகள் போர் நடைபெற்றது.

இந்திய – புலிகள் போரில் அவர் தென்மராட்சி கோட்டத்தின் தளபதியாக நின்று இந்திய இராணுவம் வெளியேறும் வரை சமராடியுள்ளார்.

இந்திய ஆக்கிரமிப்புப் படைகளுக்கு எதிராக அக்காலத்தில் அவர் ஒரு வீரம் செறிந்த போரை நடாத்தியுள்ளதுடன் இன்று அவரோடு கூடவே நின்று களத்தில் போராடிய போராளிகள், தளபதிகள் நினைவு கூருகின்ற வகையில் தலைமையோடு அவருக்கான தொடர்பு துண்டிக்கப்பட்ட நிலையிலும் எந்தவித சிக்கலுமின்றி போராளிகளை வழி நடாத்தியமை எந்தவொரு சூழ்நிலையிலும் திறமையாக படை நடத்தும் அவரது திறனை வெளிப்படுத்துகின்றது.

அத்தோடு இக்காலப்பகுதியில் குறைந்தளவு போராளிகளையும், குறைந்தளவு ஆயுத தளவாடங்களையும் கொண்டு இந்தியப் படைகளுக்கு எதிராகப் பல்வேறு தாக்குதல்களை வெற்றிகரமாக மேற்கொண்டதுடன் பின்னர் தலைமையோடு தொடர்பினை ஏற்படுத்தியதன் மூலம் ஒரு வரலாற்று நெருக்கடிமிக்க காலத்தில் சிறப்பாகச் செயற்பட்டுள்ளார்.

உண்மையில் ஒரு சிகரெட்டைப் புகைத்து முடிப்பதற்குள் புலிகளை அழித்து விடுதலைப் போரை முடிவுக்குக் கொண்டுவர முடியும் என்ற இந்திய அரசின் எண்ணத்திற்கு யாழ்ப்பாணத்திற்குள் நின்றபடி இந்தியப் படை வெளியேறும் வரை புலிகள் குறித்த இந்திய அரசின் கணிப்பீடுகளையும் அனுமானங்களையும் பொய்த்துப்போக வைத்த புலிகள் இயக்கத்தின் திறனில் பிரிகேடியரின் பங்கு அளப்பரியது.

இதேவேளை பிரிகேடியரின் இரண்டாவது கட்ட (படைத்துறை ரீதியிலான) செயற்பாட்டில் 1991 ஆம் ஆண்டுக் காலப்பகுதியில் யாழ். மாவட்ட சிறப்புத் தளபதியாக பொறுப்பேற்றுச் செயற்பட்ட காலம் முதன்மை பெறுகிறது.

இக்காலப்பகுதி மிக முக்கியமான ஒரு காலப்பகுதியாகும். இக்காலப் பகுதியிலேயே, முதலில் ஒரு கெரில்லா இயக்கமாக இனங்காணப்பட்ட தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் மெதுவாக மரபு வழிப்படையாகத் தம்மை நிலைநிறுத்திக் கொள்ள முயன்றனர்.

இக்காலப் பகுதியில் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் படையணிகள் ரீதியாகவும் போர் முறைகளிலும் மாற்றங்களைச் சந்தித்ததுடன் ஒரு அரை மரபு வழிப்படையாக மாற்றம் கண்டு வந்தது.

அதாவது ஒரு மரபு வழிப்படைக்கு இருக்க வேண்டிய படைக்கட்டுமானங்கள் முழுமை பெறாத நிலையில் ஒரு நவீன மரபு வழிப்படைகளை எதிர்த்துக் களமாட வேண்டிய சூழலில் யாழ். மாவட்டச் சிறப்புத் தளபதியாக பிரிகேடியர் செயற்பட்டார்.

அதாவது போராட்டத்தின் பிரதான தளத்தினைப் பாதுகாக்கும் தளபதியாக செயற்பட்டார்.

அத்தோடு அவர் யாழ். மாவட்டத் தளபதியாக பணியாற்றிய அக்காலப் பகுதியில் வட போர்முனையின் கட்டளைப்பீடமாகத் திகழும் பலாலி முக்கூட்டுப் படைத்தளத்தின் அச்சுறுத்தலிலிருந்து போராட்டத்தின் மையத்தளமாக திகழ்ந்த யாழ்ப்பாணத்தை பாதுகாப்பதற்கான ஒரு தற்காப்புச் சமருக்கு முகங்கொடுத்த அதேவேளை இவரது தலைமையில் பல வலிந்த தாக்குதல்களும் முன்னெடுக்கப்பட்டன.

குறிப்பாக

* மன்னார் சிலாவத்துறை சிறிலங்கா படைமுகாம் மீதான தாக்குதல்.
* ஆகாயக் கடல் வெளிச்சமரில் கடல்வழியிலான படைஇறக்கத்துக்கு எதிரான சமர்.

என்பன பிரிகேடியரின் படைத்துறை ரீதியிலான செயற்பாட்டை வெளிப்படுத்தக் கூடியன.

ஆகாயக்கடல் வெளிச்சமரைப் பொறுத்த வரையில் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் முன்னெடுத்த முதலாவது மிகப்பெரும் மரபுவழிச்சமராக அது அமைந்ததோடு அனைத்துலக ஊடகங்களினதும், படை ஆய்வாளர்களினதும் கவனத்தை ஈர்த்த ஒரு சமராகவும் அது திகழ்ந்தது. இந்தச் சமரில் கடல் வழியிலான படை இறக்கத்துக்கு எதிரான சமருக்கு பிரிகேடியரே பொறுப்பாகச் செயற்பட்டார்.

இந்தச் சமரில் விழுப்புண்ணடையும் வரை அவர் களத்தை வழிநடத்தினார். இக்காலப் பகுதியில் கடற்புலிகளின் உருவாக்கமோ அல்லது கிட்டுப் பீரங்கிப் படையணி மற்றும் குட்டிசிறி மோட்டார் படைப்பிரிவின் உருவாக்கமோ ஏதும் இல்லையென்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

இந்த நிலையில்தான் 1993 ஆம் ஆண்டு காலப்பகுதியில் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் உள்ளார்ந்த ரீதியாக ஒரு மிகப்பெரும் நெருக்கடிக்கு முகம் கொடுத்த நிலையில் தமிழீழ அரசியல்துறைப் பொறுப்பாளராக பிரிகேடியர் நியமிக்கப்பட்டார்.

படைத்துறை ரீதியாக களங்களை வழிநடத்திய ஒருவர் ஒரு விடுதலை இயக்கத்தின் கடினம் மிக்க அரசியற் பணியை ஆற்றும் பொறுப்பையேற்றார்.

இவரது அரசியற்பணியானது இவர் அரசியல்துறைப் பொறுப்பாளராக பொறுப்பேற்ற 1993 ஆம் ஆண்டிலிருந்து 2007 ஆம் ஆண்டு வரையான காலப்பகுதி பல்வேறு வகையிலும் முதன்மை பெற்றதாகவுள்ளது.

ஏனெனில் உலகின் எந்தவொரு விடுதலை இயக்கமும் சந்தித்திராத மிகப்பெரும் நெருக்கடிகளுக்கு தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் முகங்கொடுத்துக் கொண்டிருந்த நிலையில் அரசியற்பணியை முன்னெடுக்க வேண்டிய சூழமைவு அவருக்குக் காணப்பட்டது.

இந்த நிலையிலும் அவர் நெருக்கடிமிக்க பல செயற்றிட்டங்களைச் சீர்செய்யும் வகையிலான வேலைத்திட்டங்களுக்கு தலைமை தாங்க வேண்டியிருந்ததுடன் அதனை வெற்றிகரமாகவும் செயற்படுத்தினார். இப்பணியை நாம் இரண்டு வகையில் நோக்கலாம்.

* இராஜதந்திரத் தளத்தில்
* மக்களின் தளத்தில்

ஒரு விடுதலை இயக்கத்தின் இலட்சியம், கொள்கை என்பவற்றை செவ்வனே மக்கள் மத்தியில் கொண்டு சென்று மக்கள் ஆதரவுத் தளத்தைக் கட்டியெழுப்பும் பணியை ஆற்றுவது மிகக் கடினமான ஒரு பணியாகும்.

தொடர்ச்சியான போர் நெருக்கடிகளுக்கு மத்தியில் வாழும் மக்களிடையே இப் பணியை ஆற்றுவதென்பது மிகப் பெரும் சிரமத்தைக் கொண்டது. ஆயினும் இப்பணியை பல்வேறு நெருக்குவாரங்களுக்குமிடையே அவர் முன்கொண்டு சென்றார்.

விடுதலை அமைப்பின் கொள்கையை முன்னெடுப்பது, மக்களை அணிதிரட்டுவது, விடுதலை இயக்கத்திற்கு எதிரான அனைத் துலகத்தின் இராஜதந்திர சமர்களுக்கு முகம் கொடுக்கின்ற அதேவேளை இலட்சியத்தின் மீது மக்களைத் தொடர்ந்து உறுதி கொள்ளச் செய்வது என்பவற்றோடு ஒரு நடைமுறை அரசிற்கான கட்டுமானங்களை உருவாக்கும் தலைமையின் எண்ணங்களுக்கு செயல் வடிவம் கொடுப்பது எனப் பரந்துபட்ட வேலைத்திட்டங்களை அவர் முன்னெடுக்க வேண்டியிருந்தது.
ஆயினும் இக்காலப்பகுதியில் இவர் ஒரு மிகப் பெரும் போர் இடப்பெயர்வு நெருக்கடிக்கும், இயற்கை அழிவுகளுக்கும் முகம் கொடுத்த மக்களின் புனர்வாழ்வு அபிவிருத்தி, மீள்குடியேற்றம் என்ற வாழ்வியல் நெருக்கடிகளையும் வெற்றிகரமாகக் கையாண்டார்.

* யாழ்ப்பாண இடப்பெயர்வு
* சுனாமி ஆழிப்பேரலை அனர்த்தம்

யாழ்ப்பாண இடப்பெயர்வைப் பொறுத்த வரையில் சுமார் ஐந்து இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட மக்கள் ஒரே இரவில் இடம்பெயர்ந்த சூழ்நிலையில் அதற்கு முகம் கொடுத்து வன்னியை நோக்கி இடம்பெயர்ந்த மக்களின் இருப்புக்கு வழிகோலியது அவரது அரசியற்பணிக் காலத்தில் ஈட்டிய மிகப்பெரும் சாதனையாக நோக்கத்தக்கது.

இத்தகையதொரு நிலையிலும் அரசியல்துறைக்கான சிவில் கட்டமைப்புக்கள் குலையாது அவற்றின் மீள் எழுச்சிக்கு பாடுபட்டமையானது முதன்மை மிக்க செயற்பாடாகும். இதேபோன்றுதான் 2004 ஆம் ஆண்டு தென்னாசியப் பிராந்தியத்தில் இந்தோனேசியாவின் சுமாத்திரா ஜாவா கடற்பரப்பில் ஏற்பட்ட நிலவதிர்வு காரணமாக கரையோரப் பிரதேசங்களில் ஏற்பட்ட ஆழிப்பேரலை அழிவிலிருந்து மக்களை துரிதகதியில் மீள்நிலைக்குக் கொண்டுவரும் செயற்றிட்டம் தேசிய ரீதியில் முன்னெடுக்கப்பட்டபோது அதனை வெற்றிகரமாக செயற்படுத்தி அனைத்துலக சமூகத்தின் பாராட்டு தலையும், கவனத்தையும் தாயகத்தை நோக்கி ஈர்த்தமையானது இவரது திறனிற்குச் சான்றாகும்.

அனைத்துலகத்தின் உதவிகள் முழுமையாக தமிழ் மக்களுக்கு வந்தடைவதை சிறிலங்கா அரசு தடுத்துக் கொண்டிருந்த நிலையில் எட்டக்கூடிய அனைத்து வளங்களையும் ஒன்றுதிரட்டி சிறிலங்காவை விஞ்சும் அளவுக்கு செயல்பூர்வமாக அதனை எதிர்கொண்டமையானது அனைத் துலக சமூகத்தின் கவனத்தை ஈர்த்தமைக்குக் காரணமாக இருந்தது.

இச்செயற்றிட்டமானது பாதிக்கப்பட்ட மக்களை துரிதகதியில் இயல்பு நிலைக்கு கொண்டுவர மிகவும் பயனுடையதாக அமைந்திருந்தது.

இது பிரிகேடியரின் அரசியற்பணியில் மக்களின் தளத்தில் அவர் ஆற்றிய மகத்தான பணியாக அமைந்தது என்றால் மிகையாகாது.
இதேவேளை தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தில் இவரது இராஜதந்திரப் பணி வித்தியாசமானதாகும்.

அரசுகளுக்கிடையான இறுக்கமான பிணைப்பினூடாக முன்னெடுக்கப்பட்டு வரும் இராஜீக உறவுகளுக்கு நடுவே விடுதலை அமைப்பொன்றின் புரட்சிகர அரசியலை அனைத்துலக நாடுகளின் ஒத்திசைவுப் போக்கின் நடுவே முன்கொண்டு செல்லுதல் என்பது ஒரு கடினமான பணியாகும்.

விட்டுக் கொடுப்புக்கள் என்ற பேரிலும் இணைந்து செயற்படுதல் என்ற கோதாவிலும் ஒரு விடுதலை அமைப்பை அரசியல் நீரோட்டத்துக்குள் கொண்டுவருதல் என்ற புனிதம் கெட்ட இராஜதந்திர வலைப் பொறிக்குள் வீழ்த்திவிட முயலும் அனைத்துலக இராஜதந்திர முயற்சிகளுக்கு ஈடு கொடுத்து இலட்சியத்தையும், தலைமையின் முடிவுகளையும் பாதுகாக்கின்ற இராஜதந்திரப் பாத்திரத்தை பிரிகேடியர் ஏற்றிருந்தார்.

இன்றைய அனைத்துலக சமூகமானது அனைத்துலக ரீதியாக குருட்டுத்தனப் பார்வையூடாக எல்லா இனங்களின் போராட்டங்கள் மற்றும் முன்னெடுப்புக்கள் மீது பயங்கரவாத முத்திரை குத்த முனைந்து வரும் இன்றைய உலக யதார்த்ததில் ஒரு புரட்சிகர இராஜதந்திரப் பணியை பிரிகேடியர் மேற்கொண்டிருந்தார்.

சமாதானம் அடிமைகளை உருவாக்கு கிறதென்றால் அதற்குச் சுதந்திரத்தை சாகடிக்கும் வல்லமை இருப்பதானாலேயேயாகும்.
அந்தச் சாகடிக்கும் வல்லமைக்குச் சவாலாக தமிழினத்தின் அரசியல் பணியை முன்னெடுத்து விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு அரசியல் ரீதியான காப்பை பெறுவதென்பது மிகக் கடினமான பணியாகும்.

அதிலும் பல்வேறு நாடுகளிலும் தடைசெய்யப்பட்ட ஒரு விடுதலை அமைப்பின் அரசியல் பிரிவுத் தலைவராக நின்று சர்வதேச சமூகத்தின் எதிர் முகத்தை எதிர்கொள்வது இலகுவான காரியமல்ல.

பேச்சு என்ற சாக்கில் சர்வதேச சாசனங்களின் பொறிக்குள் வீழ்த்தி தமிழினத்தின் விடுதலைக் கனவை கலைத்துவிட முயலும் சூழ்ச்சிக்கு பலியாகாது சுதந்திர இயக்கத்தின் இலட்சியத்தை முன்கொண்டு செல்வதில் பிரிகேடியர் ஆற்றலோடு பணியாற்றினார்.

இதன்போது அனைத்துலக சமூகத்தின் அத்தனை இராஜதந்திரப் பிரயோக வடிவங்களுக்கும் அவர் முகங்கொடுக்க வேண்டியேற்பட்டபோதும் அவர் இலட்சியத்தை எந்தவொரு கட்டத்திலும் சிக்கலுக்கோ, சிரமத்துக்கோ உள்ளாக்க நேரிடும் வகையில் செயற்படவில்லை என்பது நோக்கத்தக்கது.

பிரிகேடியர் அவர்களின் பதின் மூன்றாண்டு கால அரசியற் செயற்பாடுகளின்போது இரண்டு சமாதான பேச்சுக்களை எதிர்கொண்டுள்ளார்.

* யாழ்ப்பாணப் பேச்சுவார்த்தை. (முன்னாள் சிறிலங்கா சனாதிபதி சந்திரிகா காலம்)
* நோர்வேயின் அனுசரணையுடனான சமாதானப் பேச்சுவார்த்தை.

இவ்விரு சமாதானப் பேச்சுவார்த்தைகளின் போதும் பலகட்ட சமாதானப் பேச்சுவார்த்தைகள் பிரிகேடியரின் தலைமையில் மேற்கொள்ளப்பட்டன.

அனைத்துலக சமூகத்தின் இராஜதந்திர சிக்கல்களுக்குள்ளோ, அனைத்துலக ஊடகங்களின் சிக்கலுக்குள்ளோ அகப்படாது அவர் நேர்த்தியாக முன்கொண்டு சென்றிருந்தார். இதில் நோர்வே அனுசரணையுடன் முன்னெடுக்கப்பட்ட அமைதியில் எட்டாவது கட்ட சமாதானப் பேச்சுவார்த்தையானது அதாவது ஜெனீவா பேச்சுவார்த்தை பிரிகேடியர் தலைமையேற்று முன்னெடுத்திருந்த மிகச் சிறந்த சமாதானப் பேச்சுவார்த்தைகளில் ஒன்றாகும்.

பிரிகேடியரின் இராஜதந்திரப் பணிக்காலத்தில் அவர் ஆற்றிய மிகச் சிறந்ததும் மிகவும் பாராட்டப்பட்டதுமான ஒரு இராஜதந்திரப் பணியாகவே ஜெனீவா நோக்கப்படுகிறது.

தமிழ் மக்களைப் பொறுத்தவரையில் தீர்வுகளோ இணக்கப்பாடுகளோ ஏதுமற்ற நிலையில் ஐந்தாண்டுகளாகப் பேச்சுக்கள் மட்டுமே நீடித்து வந்த நிலையில் தமிழ்மக்களுக்கு ஏற்பட்டிருந்த ஆகக் குறைந்தளவிலான மனிதாபிமான நெருக்கடிகளைக் கூட களையமுனையாத சிறிலங்கா அரசின் போக்கை ஜெனீவா சமாதானப் பேச்சுவார்த்தையில் அனைத்துலக சமூகத்தின் முன்னிலையில் வெளிப்படுத்தி ஜெனீவா சமாதானப் பேச்சுவார்த்தையின் முழுத்தோல்விக்கும் சிறிலங்கா அரசே பொறுப்பென்பதை அந்தச் சமாதானப் பேச்சின் போது அவர் நிரூபித்திருந்தார்.

அத்தோடு ஜெனீவா- சமாதானப் பேச்சுவார்த்தைக்கு தமிழர் தரப்பில் தலைமை தாங்கிய பிரிகேடியர் சிறிலங்கா அரசின் தரப்பில் பேச்சு நாகரிகத்தைக் கூட கடைப்பிடிக்காத அநாகரிகப் போக்கு காணப்பட்ட நிலையிலும் பிரிகேடியர் நிதானமாகவும் அறிவுபூர்வமாகவும் ஜெனீவா- பேச்சுவார்த்தையை கையாண்டிருந்தமையை இராஜதந்திர வட்டாரங்கள் அன்று பாராட்டிப் பேசியிருந்தமை கவனிக்கத்தக்கது.

ஆயினும் இந்தப் பேச்சுவார்த்தை தோல்வியடைந்த நிலையில் மீண்டுமொரு பேச்சுக்கான திகதியை நிர்ணயிக்கும் ஒரு வலுவிழந்த கோரிக்கையை பிரிகேடியரின் முன்னிலையில் அனுசரணையாளர்கள் முன்வைத்த போது அவர் உறுதியாக அக்கோரிக்கையை நிராகரித்து தமிழர் தரப்பின் உறுதியை நிலை நிறுத்தியிருந்தார்.

ஒரு கட்டத்தில் மென்போக்கு இராஜதந்திர அணுகுமுறையிலிருந்து சற்றே விலகி அச்சுறுத்தும் இராஜதந்திர அணுகுமுறையை அனைத்துலக சமூகம் கையாண்டபோது கூட பிரிகேடியர் புலிகளுக்கே உரித்தான உறுதியோடு அவற்றை நிராகரித்திருந்தார்.

அதாவது அடுத்த கட்டப் பேச்சுக்கான திகதி நிர்ணயம் செய்யப்படாது விட்டால் தமிழர் தரப்பு பேச்சுக்குழு கொழும்பினூடாக பயணம் செய்வதில் சிக்கல்கள் ஏற்படும் என்ற தொனியில் மிரட்டல் இராஜதந்திரத்தை பிரயோகித்த போது பிரிகேடியர் ஜெனீவாவில் வைத்து சர்வதேச இராஜதந்திரிகளுக்கு புலிக்குணத்தை வெளிப்படுத்தினார்.

அந்தச் சம்பவத்தைப் பிரிகேடியரே பின்னர் பின்வருமாறு தெரிவித்திருந்தார். அதாவது அடுத்த பேச்சுக்கான திகதியை நிர்ணயம் செய்யாது போகும் பட்சத்தில் கொழும்பு கட்டுநாயக்க விமான நிலையத்தினூடாக பிரயாணம் செய்வதில் சிக்கல்கள் ஏற்படலாம் என்பதற்கு… இதுவொன்றும் எங்களுக்குப் பிரச்சினையில்லை. இந்தியாவினுடைய சமாதான முயற்சியின்போது இந்தியாவின் தவறான செயற்பாடு காரணமாக நாங்கள் அப்போது பன்னிரெண்டு போராளிகளை இழந்தோம். இப்போதும் ஏதேனும் சிக்கலை ஏற்படுத்தினால் மேலும் பதின்மூன்று போராளிகளை எமது விடுதலை இயக்கம் இழக்க நேரிடும். ஆனால் இது நோர்வேயின் சமாதான முயற்சியில் ஒரு புதிய தொடக்கமாக இருக்கும் எனச் சாவிற்கு அஞ்சாத புலிகளின் குண இயல்புநிலையில் மிகக் காட்டமாக அனுசரணையாளர்களுக்கு பதிலளித்தார்.

இது எந்தவொரு சூழலிலும், எந்தவொரு தளத்திலும் தளம்பாத பிரிகேடியரின் உறுதிமிக்க இராஜதந்திரப் பணிக்கு மிகப்பெரும் சான்றாகும். பின்னர் தமிழர் பேச்சுக்குழுவினர் பாதுகாப்பாகப் பயணம் செய்வது குறித்து அனுசரணையாளர்கள் வழமையைவிட அதிக சிரத்தையை எடுத்திருந்ததுடன் அதில் அவர்கள் கூடுதல் கவனம் செலுத்தியதாக தெரிவித்திருந்தார்.

இவ்வாறுதான் பிரிகேடியரின் இராஜதந்திரப் பணியும் மிகக் காத்திரமானதாக அமைந்தது.

பிரிகேடியர் தனது இருபத்து மூன்று வருடகால விடுதலைப் பயணத்தில் பதின்மூன்றாண்டு காலம் தொடர்ச்சியாக படைத்துறைப் பணியையும் பதினான்காண்டு காலம் அரசியல் தளத்தில் இராஜதந்திரப் பணி, மக்கள் பணியென விடுதலை அமைப்பின் வளர்ச்சிக்கும், மக்களின் மேம்பாட்டுக்குமென அயராது உழைத்த விடுதலை இயக்கத்தின் செயற்பாட்டாளராகத் திகழ்கிறார்.

பிரிகேடியரின் இறுதிக் காலப்பகுதியானது அரசியல் ரீதியாகவும், இராஜதந்திர ரீதியாகவும், படைத்துறை ரீதியாகவும் அவர் புடம் போடப்பட்ட ஒரு இளம் தலைவராக, தேசியத் தலைவர் அவர்களின் எண்ணத்திற்கு அமைவாக உருவாகியிருந்தார் என்றால் மிகையாகாது.

காவல் துறையின் அத்து மீறலை கண்டித்து மறியல் செய்த விடுதலை சிறுத்தைகள் சிறையில் அடைப்பு

ramanan.niran@gmail.com (Ramanan N) — Sun, 01 Nov 2009 09:23:00 PST

சென்னை அஷோக்நகரில் இயங்கிவந்த விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சி அலுவலக கட்டிடத்தை காலிசெய்யுமாறு நீதிமன்றம் சமீபத்தில் உத்தரவிட்டது. அந்த விஷயம் தொடர்பான வழக்கு நிலுவையில் உள்ளது ,இதனை அடுத்து பிரசாத் என்பவர் எவ்வித முன்னறிவிப்பு இன்றியும் காவல்துறையினருடன் வந்து இன்று அங்குள்ள கொட்டகையை இடித்துத் தள்ளியதோடு, பொருட்களையும் அப்புறப்படுத்தினார்.

இதனை கண்டிக்கும் விதமாக விடுதலைச்சிறுத்தைகள் கட்சியின் தென்சென்னை மாவட்டப்பொருளாளர் தினகரன், தி.நகர் பகுதி அமைப்பாளர் தமிழ்வாணன், துணைச்செயலாளர் தமிழ்முகிலன், கழகத்தொண்டரணி செயலாளர் பி.டி.தமிழ்கதிர், அசோக்நகர் வட்டச்செயலாளர் பெருஞ்சுடர் உள்ளிட்டோர் ஆர்ப்பாட்டத்தில் ஈடுபட்டு கைதுசெய்யப்பட்டனர்.

இதனை கண்டித்து சென்னை கோயம்பேடு பேருந்து நிலையம் எதிரே உள்ள அம்பேத்கர் சிலையருகே கட்சியின் பொதுச்செயலாளர் கா.கலைக்கோட்டுதயம் தலைமையில் கண்டன ஆர்ப்பாட்டம் நடைபெற்றது. இதில் தலைமைநிலையச் செயலாளர் வன்னியரசு, வணிகரணி மாநிலத்துணைச் செயலாளர் இளங்கோ, மத்திய சென்னை மாவட்டச் செயலாளர் வீரமுத்து, தொண்டரணி மாவட்டச் செயலாளர் வவுனியன், அண்ணாநகர் பகுதி துணைச்செயலாளர் இரா.சங்கு, ஆயிரம்விளக்கு பகுதி துணைச்செயலாளர் இரா.அரசு, இரா.செல்வம், பொய்யாமொழி, பிரபாகரன், முகிலன், ஜெயவேல், ஆகியோர் பங்கேற்றனர். பின்னர் இவர்கள் காவல்துறையினரால் கைதுசெய்யப்பட்டு கோயம்பேடு அருகேயுள்ள தனியார் திருமணமண்டபத்தில் அடைத்து வைத்திருந்தனர்.

இவர்களை இன்று காவல் துறை கைது செய்து சிறையில் அடைத்தது.,.

காவல் துறையின் இந்த அராஜக போக்கை கண்டித்து தமிழகம் முழுவதிலும் விடுதலை சிறுத்தைகள் ஆர்பாட்டத்தில் இடுபட்டனர்...

விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சியின் அலுவலகம் இடிக்கப்பட்ட சம்பவத்தை கண்டித்து தமிழகம் முழுவதும் நடத்தப்பட்ட மறியல் போராட்டத்தில் ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்டோர் கைது செய்யப்பட்டனர்.

கோவையில் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகம் அருகே சாலை மறியல் நடத்தப்பட்டது. இதில் முன்னாள் துணை செயலாளர் அன்பழகன் உட்பட பலர் கைது செய்யப்பட்டனர்.

திருச்சியில் பெரியார் சிலை அருகே கட்சியின் பொறுப்பு செயலாளர் அப்துல் நாஷர் தலைமையில் மறியல் நடத்தப்பட்டது. இதில் 50 க்கும் மேற்பட்டோரை காவல்துறையினர் கைது செய்தனர்.

விழுப்புரம் மாவட்டம் கண்டமங்கலத்;தில் ஆற்றலரசு தலைமையில் மறியல் போராட்டம் நடத்தப்பட்டது. இதில் பால்வ்ணணன், தமிழ்செழியன், விடுதலைகணல் உட்பட 150 பேர் கைது செய்யப்பட்டனர்.

அரியலூர் பெரியார் பேருந்து நிலையம் எதிரே மாவட்ட துணை செயலாளர் மருதவாணன் தலைமையில் ஏராளமான விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சியினர் கண்டன ஆர்ப்பாட்டத்தில் ஈடுபட்டனர்.

மேட்டுப்பாளையத்தில் எழுச்சிப்பாசறையின் மாவட்ட செயலாளர் ரமேஷ்குமார் தலைமையில் சாலை மறியல் நடத்தப்பட்டது. இதில் கிரிவளவன், விடுதலை செல்வன் உட்பட பலர் கைது செய்யப்பட்டனர்.

அசோக் நகர் நிலம் உயர்நீதிமன்றத்தில் வழக்கு நிலுவை -எதிர் தரப்பிற்கு ஆதரவாக காவல்துறை தொல். திருமாவளவன் கண்டனம்

ramanan.niran@gmail.com (Ramanan N) — Sat, 31 Oct 2009 10:51:06 PDT

அசோக் நகர் நிலம் உயர்நீதிமன்றத்தில் வழக்கு

எதிர் தரப்பிற்கு ஆதரவாக காவல்துறை

தொல். திருமாவளவன் கண்டனம்

விடுதலைச் சிறுத்த்தைகள் கட்சியின் தலைமை அலுவலகம் கடந்த 2006முதல் சென்னை, அசோக் நகர், நூறடிச் சாலை, முதல் நிழற்சாலை, என்- 4- ஏ என்ற முகவரியில் இயங்கி வந்தது. அந்த நிலம் திருமதி மீனாட்சி அம்மாள் என்பவரிடம் கிரையம் செய்யப்பட்டது. மீனாட்சி அம்மாளின் கணவர் பாலகிருஷ்ணன் என்பவரின் இன்னொரு மனைவியான லட்சுமி தேவி என்பவரின் பெயரில் இருந்த நிலம் அது. லட்சுமிதேவியும், பாலகிருஷ்ணனும் காலமாகிவிட்ட நிலையில் 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக தம்முடைய பாதுகாப்பிலிருந்த நிலத்தை பாலகிருஷ்ணனின்
மனைவி விடுதலைச் சிறுத்தைகளுக்கு விற்பனை செய்தார். பாலகிருஷ்ணனின் எதிர்த்தரப்பான சிவராம பிரசாத் என்பவரின் லட்சுமிதேவியின் ஒன்றுவிட்ட உறவினர்களின் நண்பர்களிடமிருந்து பொது அதிகாரம் பெற்றவர் என்னும் பெயரில் எதிர்ப்புத் தெரிவித்து வந்தார். இருவருக்குமிடையில் 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக வழக்கு நடந்து வருகிறது. அந்நிலத்திற்கான உரிமை மூலம் (டைட்டில்) யாருக்கு என்பது தொடர்பான வழக்கு இன்னும் உயர்நீதிமன்றத்தில் நிலுவையில் இருக்கிறது.

இந்நிலையில் கடந்த சூலை 23ஆம் தேதி விடுதலைச் சிறுத்தைகளிடமிருந்து அடமானம் பெற்ற ஒருவர் அந்நிலத்தை ஆக்கிரமித்துள்ளதாகவும், அங்கிருந்து வெளியேறும்படியும் அடமானம் பெற்றவருக்கு எதிராக உயர்நீதிமன்றத்தில் தீர்ப்புச் சொல்லப்பட்டது. அரசுக்கும் காவல்துறையினருக்கும் நெருக்கடி ஏற்படாத வகையில் ஒத்துழைக்க வேண்டும் என்ற நல்லெண்ணத்தில் விடுதலைச் சிறுத்தைகளின் தலைமை அலுவலகத்தை காலி செய்துகொண்டு நிலத்தைக் காவல்துறையிடம் ஒப்படைத்தோம். அந்நிலத்தை எதிர்த்தரப்பிடம் ஒப்படைக்கும்படி நீதிமன்றத் தீர்ப்பில் எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை. ஏனெனில் உரிமை மூலம் தொடர்பான வழக்கு இன்னும் நிலுவையில் இருப்பதே அதற்குக் காரணமாகும். ஆனாலும், சென்னை மாநகரக் காவல்துறை தன்னிச்சையாக அவ்விடத்தை எதிர்த்தரப்பில் ஒப்படைப்பதில் தொடர்ந்து ஆர்வம் காட்டிவருவது ஏனென்று விளங்கவில்லை.

கடந்த செப்டம்பர் இரண்டாவது வாரத்தில் காவல்துறை பாதுகாப்போடு எதிர்த்தரப்பைச் சார்ந்தவர்கள் அந்நிலத்தை ஆக்கிரமிக்க முயற்சித்தனர். கடந்த 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நீதிமன்றத்தில் வழக்காடியதைத் தவிர அந்நிலத்திற்கும் அவர்களுக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இருந்ததில்லை. ஆகவே, எமக்கு நிலத்தை விற்பனை செய்த மீனாட்சி அம்மாள் தரப்பினரும் விடுதலைச் சிறுத்தைகளும் எதிர்த் தரப்பிடம் நிலத்தை ஒப்படைக்கக் கூடாது என்று எதிர்ப்புத் தெரிவித்தோம்.

இந்நிலையில் திடீரென இன்று (31Š10Š2009) விடியற்காலை 3.00 மணியளவில் எதிர்த்தரப்பான சிவராம பிரசாத்திற்கு ஆதரவாக காவல்துறையினரே அந்நிலத்தை ஆக்கிரமித்து எமது கட்டடங்களையயல்லாம் இடித்துத் தரைமட்டமாக்கியுள்ளனர். ஆனால், நிலத்தை முறைப்படி கிரையம் செய்திருக்கிற விடுதலைச் சிறுத்தைகளை ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் என்று தவறான கருத்தை பரப்புவதில் காவல்துறையினரும் எதிர்த்தரப்பினரும் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். இப்போக்கை விடுதலைச் சிறுத்தைகள் வன்மையாகக் கண்டிக்கிறது. உயர்நீதிமன்றத்தில் நிலுவையில் உள்ள உரிமை மூலம் தொடர்பான வழக்கு முடியும் வரையில் அந்நிலத்தை எதிர்த்தரப்பினரிடம் ஒப்படைக்கக் கூடாது என்பதே விடுதலைச் சிறுத்தைகளின் கருத்தாகும். இதற்காக காவல்துறையின் ஆக்கிரமிப்பு மற்றும் அத்துமீறல் நடவடிக்கைகளை எதிர்த்த எமது தோழர்கள் மீது தடியடி நடத்திக் காயப்படுத்தியுள்ளனர். அப்பகுதியில் குடியிருப்புப் பகுதிக்குள் நுழைந்து கண்ணில் பட்டவர்களையயல்லாம் தாக்கியுள்ளனர். காவல்துறையினரை ஆயுதங்களால் தாக்க வந்ததாகப் பொய்வழக்குப் புனைந்து 15 பேரை சிறைப்படுத்தியுள்ளனர். இதனைக் கண்டிக்கிற வகையில் தமிழகமெங்கும் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் ஆர்ப்பாட்டங்களில் ஈடுபட்டு ஆயிரக் கணக்கில் கைதாகியுள்ளனர். இப்பிரச்சனையை சட்டப்படி எதிர்கொள்ள உரிய நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படுமாதலால் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் மேலும் இத்தகைய போராட்டங்கள் எதிலும் ஈடுபட வேண்டாம் என்று கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

அசோக் நகர் நிலம் தொடர்பாக மட்டுமின்றி, கடந்த சில மாதங்களில் மட்டும் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் 30க்கும் மேற்பட்டவர்கள் குண்டர் தடுப்பு மற்றும் தேசியப் பாதுகாப்புச் சட்டங்களில் கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர். அண்மையில் ஆரணி பாஸ்கர் என்ற பகலவன், மதுரையில் தமிழழகர் உள்ளிட்ட ஒரு சிலர் தடுப்புக் காவலில் சிறைப்படுத்தப்பட்டுள்ளனர். மரக்காணம் அருகே வண்டிப்பாளையம் இராசா என்கிற தலித் இளைஞர் சாதி வெறியர்களால் படுகொலை செய்யப்பட்ட நிலையிலும் தலித் மக்கள் மீதே பொய்வழக்குப் போட்டு பலரைக் கைது செய்து சிறைப்படுத்தியுள்ளனர். தமிழகக் காவல்துறையின் இந்தப் போக்கு விடுதலைச் சிறுத்தைகளுக்கும் திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்திற்கும் இடையிலான நல்லுறவை பாதிப்படையச் செய்யும் சதி முயற்சியோ என்ற அய்யத்தைப் பரவலாக ஏற்படுத்தியுள்ளது.

இவண்

தொல் . திருமாவளவன்

தமிழக காவல் துறையின் அத்து மீறல் - விடுதலை சிறுத்தைகள் ஆயிரக்கணக்கில் கைது

ramanan.niran@gmail.com (Ramanan N) — Sat, 31 Oct 2009 10:26:23 PDT

சென்னை அசோக் நகர் நுறடிச்சாலையில் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சியின் தலைமை அலுவலகம் இயங்கி வந்தது, இந்த இடம் முறையாக சார்பதிவாளர் அலுவலகத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டு வாங்கப்பட்டது, ஆனால் இந்த இடம் எங்களுக்குதான் சொந்தம் என்று கூறிக்கொண்டு வேறெரரு தரப்பினர் சென்னை உயர்நீதி மன்றத்தில் வழக்கு தொடர்ந்தார்கள், அதன் விளைவாக அந்த இடமானது காவல் துறையின் கட்டுபாட்டிற்கு சென்றது, விடுதலைச்சிறுத்தைகள் கட்சியின் தலைவர் தொல்,திருமாவளவன் அவர்கள் நேரடியாகவே அதன் சாவியை காவல்துறையினரிடம் ஒப்படைத்தார், இந்நிலையில் 31,1,009 அன்று விடியற்காலை முன்று மணியளவில் எதிர்தரப்பினர் காவல்துறையின் ஒத்துழைப்போடு அந்த இடத்தின் கதவை அத்துமீறி திறந்து உள்ளிருந்த சிமெண்ட் கொட்டகையால் அமைக்கப்பட்டிருந்த கட்சியின் அலுவலகத்தை இடித்து தரை மட்டமாக்கியது,

இதை கேள்விப்பட்ட அப்பகுதியைச் சார்ந்த விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சியினர் உடனடியாக அந்த இடத்தில் குவிந்தனர், காவல் துறையினரிடம் ஏன் இப்படி செய்கிறீர்கள் என்று கேள்வி கேட்டவுடன் அவர்கள் மீது காவல்துறை தடியடி நடத்தியுள்ளது, இந்த காவல்துறையின் அடக்குமுறை தமிழகம் முழுவதும் தீயாக பற்றி படர்ந்தது, காவல் துறையின் அடக்குமுறை அத்து மீறலை கண்டித்து பல்வேறு இடங்களில் சாலை மறியலில் ஈடுபட்டார்கள் விடுதலைச்சிறுத்தைகள் கட்சியினர், சென்னையில் சாலைமறியலில் ஈடுபட்ட விடுதலைச்சிறுத்தைகள கட்சியனரை சென்னை கோயம்பேடட்டில் உள்ள மாநகராட்சிக்கு சொந்தமான இடத்தில் கைது செய்து வைத்துள்ளனர், இதில் பதினைந்து பேர் 15 நாள் காவலில் வைக்கப்படடுள்ளனர், தமிழகம் முழுவதும் காவல்துறையை கண்டித்து சவரொட்டி ஒட்டிய விடுதலைச்சிறுத்தைகளும் கைது செய்ப்பட்டிருக்கிறரர்கள்.

முள்வலி - திருமாவளவனின் இரத்தப் பதிவு

noreply@blogger.com (S R E E) — Wed, 28 Oct 2009 05:10:46 PDT

2004-ம் வருடம் இதே இலங்கை மண்ணுக்கு நெஞ்சுகொள்ளாத பெருமையோடு சென்ற நினைவுகள் என்னை உடனே ஆக்கிரமித்தன. அங்கே ஒரு இணையற்ற தலைவனுடன் அமர்ந்து, இலங்கைத் தமிழினத்தின் எதிர்காலம் குறித்து நடத்திய கனமான விவாதங்கள் வந்து அலையாக மோதின.

அன்றைக்கு என் சொந்தங்களைக் காண உயிரைப் பணயம் வைத்து செய்த பயணம் அது. அப்போது என் சொந்த தாய்மண்ணில் கால்வைத்தது போன்ற உணர்வு என்னுள் எழுந்தது. அன்றைக்கு எனக்கு அந்த மண்ணில் அளிக்கப்பட்ட வரவேற்பு, என் சொந்தங்களின் பாசம் கலந்த உணர்வுபூர்வமானதாக இருந்தது.

அந்தப் பாசத்தோடு அங்கே சென்று திரும்பியதற்கும், இப்போது கூட்டணிக் குழுவாக அரசு மரியாதையுடன் செல்லும்போது நிலவுகிற சூழ்நிலைக்கும்தான் எத்தனை வேறுபாடுகள். இப்போது நான் அங்கு சென்றபோது அளிக்கப்பட்ட வரவேற்பில் முழுக்க முழுக்க வெறுமையும் போலித்தனமுமே குடிகொண்டிருந்ததை என்னால் உணர முடிந்தது.

'என் தமிழ்ச் சொந்தங்களைப் பார்க்கப் போகிறேன்... எண்ணற்ற இன்னல்களில் சிக்கி, இறுதி நம்பிக்கைகளை இழந்து, எந்த திசையிலிருந்தாவது கடைசியாகவேனும் ஓர் உதவிக் கரம் நீளாதா என்று முள்வேலிகளுக்குப் பின்னால் வலியோடு காத்திருக்கும் அந்த மக்களின் கண்ணீரைத் துடைக்க முடிகிறதோ இல்லையோ... அவர்களுக்கு சில ஆறுதல் மொழிச் சொல்லவேனும் இப்போது வாய்ப்பு அமைந்ததே...' என்ற எண்ணம் மட்டுமே என்னுள் பொங்கியது.

குழுவாகத்தான் கிளம்பினோம். ஆனால், நான் அந்த மேடையின் நெரிசலிலும் தனித்து விடப்பட்டதுபோல் உணர்ந்தேன்.

தொடர்ந்து ஜீனியர் விகடனில் படியுங்கள்

எது பௌத்தம் - திருமாவளவன் விளக்க உரை

noreply@blogger.com (S R E E) — Tue, 27 Oct 2009 23:18:50 PDT

அக் 25, 2009 காஞ்சிபுரத்தில் நடந்த
பௌத்த விழாவில் திருமாவின் எழுச்சி உரை

-

-

-

-

-

-

திருமாவை விமர்சிக்கும் முண்டங்களுக்கு.....

ramanan.niran@gmail.com (Ramanan N) — Tue, 27 Oct 2009 03:32:38 PDT

தலைப்பு கடுமையா இருக்கா…. கண்டிப்பா பகுதி 2 &3 பாருங்க….

இராஜபக்சே சகோதரர்களை சர்வதேச போர்க்குற்றவாளிகளாக அறிவிக்க கோரியும், சிங்கள அரசுக்கு அனைத்துலக அளவில் பொருளாதார தடை விதிக்க வேண்டுமெனவும் வலியுறுத்தி சென்னை மெமோரியல் அரங்கம் முன்பு 22/10/2009 அன்று மாபெரும் ஆர்ப்பாட்டம் நடைப்பெற்றது. அந்த ஆர்பாட்டத்தில் எழுச்சித் தமிழரின் உரை…

தமிழ்நெட் இனையதளத்திற்கு திருமாவளவன் அளித்த செவ்வி

ramanan.niran@gmail.com (Ramanan N) — Sun, 25 Oct 2009 12:52:59 PDT

Tamil Nadu must recognize and support establishment of Tamil Eelam: Thirumavalavan

Stating that there was a total violation of human rights in the Sri Lankan Government's camps for Internally Displaced Persons, Viduthalai Chiruthaigal Katchi President Thol.Thirumavalavan, told TamilNet Friday in an exclusive interview of the "appalling conditions" prevalent in these "barbed-wire concentration camps" which he witnessed firsthand as one of the ten-member parliamentary delegation from Tamil Nadu. Pointing out that Tamil people could not become a "permanent slave society" and "live as second class citizens in Sri Lanka," Thirumavalavan sought to emphasize that Tamil Eelam was the only solution to a struggle that had claimed the lives of nearly fifteen hundred thousand Tamils civilians and more than thirty thousand Tamil Tiger fighters.

Mr. Thirumavalavan called upon the people of Tamil Nadu to be the first to recognize and support the establishment of an independent and sovereign state of Tamil Eelam. Moreover, the VCK leader came down heavily on Sri Lankan President Mahinda Rajapaksa and demanded the International Community not only clamp sanctions on Colombo, but also make Rajapaksa stand trial for war crimes.

Recalling the cramped, over-crowded atmosphere in the camps that were filled five-six times their capacity, he said that the people were stashed away like cows and dogs and pigs, and he recounted their misery in fulfilling their requirements of food, water, clothing and sanitation even as they lived in an atmosphere of fear.

Full text of the interview follows:

TamilNet: During your recent visit to Sri Lanka as a part of the parliamentary delegation from Tamil Nadu, did you get to see every camp? Were you allowed to choose the camps that you would visit, did you have sufficient freedom of movement, could you talk to the people at length? As it is being widely reported, did you see the people in the camps suffer? What is your conclusion based on what you saw?

Thirumavalavan: Regarding the conditions prevailing in these camps that I did visit, I feel that it is total violation of human rights. The people are stashed away like cows and dogs and pigs in barbed wire camps. There are about 45,000 to 55,000 people in the six main camps. In some cases, where the overcrowding is simply unbearable, they have created additional camps for about 5,000 to 15,000 people. Only the Zone 0 and Zone I camps, built by the Government of Sri Lanka as early as January 2009, have asbestos roofing. In the other camps people live in appalling conditions. They live within rexin enclosures that are 10 ft x 20 ft, and hemispherical in shape. These enclosures are partitioned, and about 5 to 10 people stay on each side in extremely cramped circumstances. All of them have to share a common bathroom, and of course these toilets are totally unusable.

One of the major problems that people face is to get water for drinking and bathing purposes. The water supply is extremely irregular and insufficient. I heard the people tell me that they had to keep awake for a whole week in order to get five liters of water, which is supposedly their daily ration. Even though water is being distributed through borewells and tanks, it is never enough. There are five or six times more people than the camps can actually contain. People also complained that since the water is not clean and hygienic they have developed jaundice and skin diseases. A woman came up to me and complained that she had no change of clothes at all. A young boy pointed to his T-shirt and told me, “They said that this came from your Tamil Nadu. I have been wearing only this for the past two months.” This is the abject reality.

I also observed that people were not allowed to move from one concentration camp to another. Every camp was within a barbed wire. People were not able to meet their relatives in another camp. I heard them complain that someone who went to collect firewood for cooking was shot dead by the soldiers. The army follows extreme rigor in allowing visitors who are merely allowed to stand on the other side of a barbed wire fence. People also were worried with the food situation. They had earlier been given cooked food, but now they were being given only rice and lentils. They were not provided with any vegetables, or oil, or milk. All of them pleaded that they be sent back. Their unanimous appeal was, “What wrong have we done, please send us back.”

People are also afraid of speaking freely since they were being photographed. The fear of monitoring has certainly silenced them. The government is quick to point out that they have more than a hundred doctors and teachers and so on. The Government Agent said that all the Internally Displaced Persons will be eventually returned. But, overall, I feel that the Government of Sri Lanka will not follow the six-month deadline which it assured to New Delhi for letting these people return. I feel that even ten percent of the people are yet to be sent back, and no effort seems to have been taken in that direction.

Initially, no restriction was imposed on the parliamentary team from visiting the camps. The Government Agent declared that we were free to go where we wanted to. I had already expressed my desire to necessarily visit the Ramanathan and Zone IV camps to T.R. Balu, the chief of this delegation. He conveyed this to the officials who were with us: Indian High Commissioner Alok Prasad, Vikram Mizri, Sri Lankan Deputy High Commissioner to India Vadivel Krishnamoorthy, First Secretary Shyam, and the local Government Agent Sarojini Charles. I visited four of the six camps in Menik Farm. In my observation, when I went to see the people, I was taken away by the Indian High Commission authorities, citing security reasons and lack of time. That was inconvenient.

Further, I reliably knew that more than 11,000 people who were suspected of being Tamil Tiger fighters (and their relatives) were housed in special camps in Oamanthai and Poonthoaddam, in the schools there. I wanted to meet them badly since they would be the ones subjected to utmost torture. However, they said that we could not visit them since it was not part of the schedule, and hence I couldn't go there. Likewise, I also wanted to visit the infamous Fourth Floor in Colombo which is the office of the crime branch. I expressed my wish to T.R. Balu. I was however told that no one is kept there on a permanent basis and that it was used only for questioning. Again, I was handed out the excuse that this was not a part of the programme schedule.

TamilNet: The delegation consisted only of members of parliament drawn from the ruling parties. Why was this not a broader parliamentary group?

Thirumavalavan: In the third week of September, a group of M.Ps from the ruling parties called on the Prime Minister and placed this demand to visit the camps in Sri Lanka, so these arrangements were carried out. This was not an authorized selection of a Parliamentary Delegation by the Government of India. I feel that the absence of the opposition parties from this delegation is certainly a drawback.

TamilNet: What is your opinion about a certain comment towards you from the Sri Lankan President Mahinda Rajapakse that has attracted a lot of attention in the Tamil media?

Thirumavalavan: After the meeting, during a group photo session, I was standing to the left of T.R.Balu, who was standing next to Rajapakse. I heard Rajapakse tell T.R.Balu, “He's very close to Pirapaharan you know. Luckily he was not there.” I felt that he was in fact saying, “It is not that I let you here without knowing that you are a Tamil Tiger supporter. I am letting you here with full awareness of that fact.” I realized that he had judged me appropriately, that he was not seeing me as a DMK-Congress combine representative, but as a 'representative' of the Tamil Tigers.

Importantly, our Tamil people are caught in the hands of our enemies and traitors. There are three hundred thousand people who are stuck in these camps. Moreover, all the people in the North-East are in the grip of the vicious army. Without meeting the enemies and traitors, we cannot meet the people, we cannot save them. During such a meeting, even if they speak in a manner that hurts us, we have to accept it for the sake of the people. I had to handle the situation for the sake of the people. I didn't react adversely to that remark since it would only affect my people.

TamilNet: You organized a conference last year to recognize Tamil Eelam. What was the aim of your conference and what is your present stand?

Thirumavalavan: We conducted the Thamizh Eezha Angeekaara Maanaadu in Chennai on 26 December 2008, and the single point resolution was to recognize the existence of an independent and sovereign Tamil Eelam. In spite of their valorous and dedicated liberation that lasted for more than a quarter century, not a single country had recognized the sole demand of the Tamil Tigers. In my opinion, the people of Tamil Nadu should be the first to recognize this and press it upon the people of the world. I believed that before the nations of the world recognized this independent state, before India itself recognized and lent its support to this, it was necessary that all the people in Tamil Nadu voice in favour of Tamil Eelam.

In my opinion, Tamil Eelam is the only solution. Thousands of civilians and more than thirty thousand fighters is the price we have paid so far in this struggle. The Tamil people cannot live as second class citizens in Sri Lanka. Hence, Tamil Eelam is the only solution. The Indian-origin upcountry Tamils, the North-East Tamils, Muslim Tamils and the Diaspora Tamils should establish a collective leadership. This is the immediate challenge. Otherwise, we will become a permanent slave society. To get the support of the International Community, they need to take up a democratic process. They should never get diluted from the goal of Tamil Eelam. They should move towards earning the approval of the International Community. The sympathy that has been generated towards the Tamils should go towards exposing the Government of Sri Lanka. The International Community should clamp sanctions on Sri Lanka and the present leadership that heads the GoSL should be tried for war crimes.

TamilNet: So long you showed yourself as a supporter of the LTTE, which led people to see you as a supporter of Tamil Eelam. In the future, would you continue to support Tamil Eelam which was the goal of the Tigers, or would you be supporting both?

Thirumavalavan: I feel that the armed struggle was just one tool of the Tigers and that has been destroyed not just by the GoSL, but by all the nations of the world collectively, including India and the International Community. There is a necessity to change the form of the struggle, but no need to change the aim of the struggle. The VCK will always support Tamil Eelam and the Tamil Tigers. The Tigers will rise again, but their forms of struggle could change. This is the belief of the VCK.

Thanks to : www.Tamilnet.com

"அழைப்பு இல்லாததால் பிரதமரை சந்திக்கவில்லை" திருமா விளக்கம்

ramanan.niran@gmail.com (Ramanan N) — Sun, 25 Oct 2009 10:41:26 PDT

இலங்கை சென்று வந்த இந்திய நாடாளுமன்ற குழுவில் இடம் பெற்ற விடுதலை சிறுத்தைகள் அமைப்பின் தலைவர் தொல். திருமாவளவன் அவர்கள் அங்கு நடக்கும் கொடுமைகளையும் , மனித உரிமை மீறல்களையும் வெளிச்சம் போட்டு காட்டினார்,அங்கு இருக்கும் எமது சொந்தகளின் கதறல்களை கண்ணீராக எடுத்துரைத்தார்.அவர்கள்படும் பெரும் துயரங்களை எடுத்துகூற யாரும் இல்லா நிலையில் அந்த கொடுமைகளை கண்டு வேதனையோடு தாயகம் திரும்பினார்.

அந்த கொடுமைகளை கண்டு மனம் வெதும்பி அங்கு நடக்கும் மனித உரிமை மீறல்களுக்கு காரணமான ராஜபக்சே மற்றும் அவர்களது சகோதரர்களை போர் குற்றவாளியாக கருதி கைது செய்து விசாரிக்கவேண்டும் எனவும் இலங்கைக்கு உலக நாடுகள் பொருளாதார தடையை விதிக்கவேண்டும் எனவும் விடுதலை சிறுத்தைகளை திரட்டி போராட்டத்தை நடத்தினார்..

இந்நிலையில் இலங்கை பயணம் செய்த இந்திய நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் இந்திய பிரதமரையும் , காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவர் சோனியா காந்தியையும் சந்தித்து இலங்கை பயணம் குறித்து விவாதித்தனர்.

இந்த பயணத்தின் போது தொல். திருமாவளவன் அவர்கள் கலந்து கொள்ளவில்லை ....

மேம்பால பணிகளை பார்வையிட அரியலூர் சென்ற அவரிடம் இதை பற்றி கேட்க பட்டது..

அழைப்பு இல்லாததால் பிரதமரை சந்திக்கும் நிகழ்வில் கலந்து கொள்ளவில்லை என்று திருமாவளவன் அவர்கள் விளக்கம் அளித்துள்ளார் ...

வதை முகாம்களில் நடப்பது என்ன ? திருமாவளவன் காணொளி

ramanan.niran@gmail.com (Ramanan N) — Sun, 25 Oct 2009 13:08:59 PDT

தீவிரமான விடுதலை புலிகளின் ஆதரவாளன்

எதிரிகளின் கைகளிலும், துரோகிகளின் கைகளிலும் நம் தமிழ் சொந்தகள்

உங்களை நம்பி இருக்கிறோம் - யாழ் மாணவர்கள் நம்பிக்கை

என்னையும் அறியாமல் கண்கலங்கி போனேன் - திருமா

ராஜபக்சேவிற்கு தெரிகிறது திருமாவளவன் பிரபாகரனின் நண்பன் என்று...

டெல்லி சென்ற நாடாளுமன்ற குழுவில் திருமா கலந்துகொள்ளவில்லை

ramanan.niran@gmail.com (Ramanan N) — Fri, 23 Oct 2009 08:01:35 PDT

இலங்கை பயணம் செய்த இந்திய நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் இன்று இந்திய பிரதமரையும் , காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவர் சோனியா காந்தியையும் சந்தித்து இலங்கை பயணம் குறித்து விவாதித்தனர்.

இந்த பயணத்தின் போது விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சியின் தலைவரும் இலங்கை சென்று அங்கு இருக்கும் உண்மை நிலையை எடுத்து கூறிய நாடாளுமன்ற உறுபினர்களில் ஒருவருமான தொல். திருமாவளவன் அவர்கள் கலந்து கொள்ளவில்லை ....

போர்க்குற்றவாளியாக ராஜபக்செவை விசாரணை செய்யக்கோரி ஆர்ப்பாட்டம்!

noreply@blogger.com (எழுச்சி தமிழர்) — Fri, 23 Oct 2009 14:10:20 PDT

போர்க்குற்றவாளியாக ராஜபக்செவை விசாரணை செய்யக்கோரி ஆர்ப்பாட்டம்!

சர்வதேச போர்க்குற்றவாளியாக ராஜபக்செவை அறிவிக்கவேண்டும் என்று வலியுறுத்தி விடுதலைச்சிறுத்தைகள் கட்சி ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தியது. சென்னை மெமோரியல்ஹால் முன்பு நடைபெற்ற ஆர்ப்பாட்டத்துக்கு அக்கட்சியின் பொதுச்செயலாளர் தொல்.திருமாவளவன் தலைமைவகித்தார்.

ஆர்ப்பாட்டத்தின் முடிவில் பேசிய தொல். திருமாவளவன்,

"நாங்கள் இந்த ஆர்ப்பாட்டத்தின் மூலம் வலியுறுத்தும் கோரிக்கைகளே எங்கள் கட்சியின் நிலைப்பாடு. இதற்கும் சமீபத்திய இலங்கைக்கு பயணம் செய்த இந்திய நாடாளுமன்ற குழு சமர்பித்த அறிக்கைக்கும் எந்தவித தொடர்பும் இல்லை.

நாடாளுமன்ற அறிக்கையில் கூறுப்பட்டது அனைத்தும் உண்மையே. நாடாளுமன்ற குழுவின் பயணத்தைத் தொடர்ந்து அடுத்த கட்ட நடவடிக்கையாக இந்த கோரிக்கைகளை விடுதலை சிறுததைகள் கட்சி முன்வைக்கிறது. அதே தருணத்தில் நான் இலங்கைக்குச் சென்று, எம்முடைய தொப்புள் கொடி உறவுகளைச் சந்தித்து, ஆறுதல் கூறியபோது, அங்குள்ளவர்கள் ஒருமித்த குரலில் தெரிவித்த கருத்து என்னவெனில், தம்மைத் தமது சொந்த இடத்திலேயே மீள குடியமர்த்தவேண்டும் என்பதே.

அதே தருணத்தில் இந்திய அரசுக்கு ஒரு கோரிக்கையை முன் வைக்கிறோம். எக்காரணத்தை முன்னிட்டும், ஈழத்தமிழர்களின் மறுவாழ்வுக்கென்று கூறி, இலங்கை அரசுக்கு நிதி உதவி அளிக்கக்கூடாது. காரணம் அவை யாவும் முறையாக ஈழத்தமிழர்களுக்குச் சென்றடைவதில்லை என்பதை கண்கூடாக நான் கண்டிருக்கிறேன். எனவே நேரடியாகத் தமிழ் மக்களுக்கு உதவுவதே நல்லது. தற்போது அறிவித்துள்ள 500 கோடி ரூபா நிதி உதவியை விடுதலை சிறுத்தை கட்சி வரவேற்கவில்லை" என்றார்

இதில் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சியின் சட்டமன்ற உறுப்பினர் ரவிக்குமார், பொதுச்செயலாளர் கா.கலைக் கோட்டுதயம், பொருளாளர் முகமது யூசுப், மாவட்டச் செயலாளர் கபிலன், தலைமை நிலையச் செயலாளர்கள் வன்னியரசு, பாவரசு, பாவலன், வீரமுத்து, இளஞ்செழியன், கிள்ளிவளவன், வழக்கறிஞர் பிரிவு எழில்கரோலின், செய்தித் தொடர்பாளர் ஆர்வலன் உட்பட ஏராளமானோர் பங்கேற்றனர்

இந்த ஆர்ப்பாட்டத்தில் 5000 க்கும் மேற்பட்ட விடுதலைச்சிறுத்தைகள் கட்சியினர் கலந்துகொண்டனர்.

ஆர்பாட்ட படங்கள்
.

இலங்கை முகாம்களில் அப்பட்டமான மனித உரிமை மீறல்கள் -திருமா அறிக்கை

ramanan.niran@gmail.com (Ramanan N) — Mon, 19 Oct 2009 04:35:29 PDT

தமிழகத்தைச் சேர்ந்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் 10 பேர் கொண்ட குழு முன்னாள் அமைச்சர் டி.ஆர். பாலு தலைமையில் கடந்த 10ஆம் தேதி முதல் 14ஆம் தேதி வரையில் ஈழத் தமிழர்களின் வாழ்நிலைகளை நேரில் சென்று கள ஆய்வு செய்தது. யாழ்ப்பாணம், வவுனியாவில் உள்ள வதை முகாம்களுக்குச் சென்று பாதிக்கப்பட்ட ஈழத் தமிழர்களை இக்குழு நேரில் சந்தித்தது. அத்துடன் தமிழினத்தைச் சேர்ந்த பல்வேறு கட்சிகளின் தலைவர்களையும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களையும் அமைச்சர்களையும் சந்தித்து அங்குள்ள நிலைமைகளைக் கேட்டறிந்தது. மலையகப் பகுதிகளுக்கும் சென்று இந்திய வம்சாவளித் தமிழர்களின் நிலைமைகளையும் இக்குழு ஆராய்ந்தது. நிறைவாக, சிங்கள ஆட்சியாளர்களையும், எதிர்க்கட்சித் தலைவர்களையும் தனித்தனியே சந்தித்து அவர்தம் கருத்துக்களையும் அறிந்தது. 14Š-10Š-2009 அன்று மாலை சென்னை திரும்பிய இக்குழு தமிழக முதல்வர் கலைஞர் அவர்களிடத்தில் தமது ஆய்வறிக்கையை அளித்தது. தமிழக எதிர்க்கட்சியைச் சார்ந்தவர்கள் முன்கூட்டியே பரப்பிவிட்ட அவதூறுகளுக்கு மாறாக, அந்த அறிக்கை ஈழத் தமிழர்களின் அவலங்களை உள்ளது உள்ளபடியே உண்மைகளை வெளிப்படுத்தியது. இக்குழு மேற்கொண்ட பயணத்தின் விளைவாக சிங்கள இனவெறி ஆட்சியாளர்களின் இறுக்கம் நிறைந்த மமதைப் போக்கில் சிறிய அசைவும் தளர்வும் ஏற்பட்டுள்ளது.

உள்ளூர் ஊடகங்களையோ அல்லது அரசியல் கட்சித் தலைவர்களையோ சர்வதேச அளவிலான மனிதஉரிமை ஆர்வலர்களையோ அப்பகுதிக்குள் அனுமதிக்காமல் கடந்த 5 மாதங்களுக்கும் மேலாக இரும்புத் திரையிட்டு சிங்கள ஆட்சியாளர்களால் மூடி வைக்கப்பட்டிருந்த உண்மைகளை முதன்முறையாக இக்குழு வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டுவந்துள்ளது. அப்பட்டமான மனித உரிமை மீறல்கள் அங்கே தலைவிரித்தாடுகின்றன. வதைமுகாம்களில் மட்டுமின்றி ஒட்டுமொத்த ஈழத் தேசமே இராணுவத்தின் கெடுபிடிக்குள் சிக்கிச் சிதைந்து வருகிறது. மக்களிடையே மன அழுத்தங்களும் அச்சமும் பீதியும் மேலோங்கி நிற்கின்றன. அகில உலகத்தையே வியக்க வைத்த Š அதிர வைத்த வீரஞ்செறிந்த விடுதலைப் போராட்டத்தை முன்னெடுத்த எம் தமிழ் மக்களிடையே அச்சத்தாலான அடிமைத்தனமும் பரவுவதை அவர்கள் கால் வயிற்றுக் கஞ்சிக்காகக் கையேந்தி நிற்கும் நிலைமைகளிலிருந்து அறிய முடிகிறது.

ஒரு முகாமிலிருந்து இன்னொரு முகாமுக்கு தமது உறவினர்களைச் சந்திக்கக்கூடப் போக முடியாதபடி முள்வேலிக் கம்பித் தடுப்புகளும் இராணுவத்தின் கெடுபிடிகளும் வாய் திறக்க முடியாத வகையில் அவர்களை வாட்டி வதைக்கிறது. மெலிந்த நலிந்த உடல்களிலிருந்து ஏக்கப் பெருமூச்சுகளும், முனகல்களும் மட்டுமே வெளிப்படுகின்றன. நாவிலிருந்து வார்த்தைகள் வராமல் விழிகளிலிருந்து தாரைதாரையாய் நீர் கொட்டுவதைக் காண முடிகிறது. இரு கைகளையும் கூப்பிக் குனிந்து கும்பிடு போட்டு, ""எங்களை ஒட்டுமொத்தமாக நஞ்சு வைத்துக் கொன்று விடுங்கள் அய்யா!'' என்று கண்ணீரைக் கொட்டியபடி சிலர் கதறி அழுதனர். இரண்டு பேர் மட்டுமே படுத்து எழக்கூடிய கூடாரங்களில் எட்டுப் பேர், பத்துப் பேர்களை அடைத்து வைத்திருக்கும் மனிதநேயமற்ற கொடுமைகள் திணிக்கப்பட்டுள்ளன. தண்ணீருக்காக அவர்கள் படும்பாட்டைச் சொற்களால் விவரிக்க முடியாது. இந்த மனித அவலங்களை மனிதநேயமுள்ள எவராலும் சகித்துக்கொள்ள முடியாது. ஆனால், இந்தியா உள்ளிட்ட உலக நாடுகள் இந்தக் கொடுமைகளை எப்படி வேடிக்கை பார்க்கின்றன என்பதுதான் புரிந்துகொள்ள முடியாத பெரும் கொடுமையாக உள்ளது.

நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் அடங்கிய இக்குழு ஈழத்தில் நடக்கும் சிங்கள இராணுவ ஆட்சியின் அரச வன்கொடுமைகளை உலகரங்கில் வெளிச்சமிட்டுக் காட்டியுள்ளது. இந்நிலையில் இந்திய அரசு சிங்கள அரசோடு கொண்டிருந்த நட்புறவின் அடிப்படையில் பாதிக்கப்பட்ட ஈழத் தமிழர்களின் மறுவாழ்வுக்காக மேலும் ரூ. 500 கோடி வழங்கத் தீர்மானித்துள்ளதாக அறிவிப்பு வெளியாகியுள்ளது. வதைமுகாமில் சிக்கி அவதிப்படுவோரை உடனடியாக மீள்குடியேற்றம் செய்ய வேண்டுமென்பதும், அவர்தம் மறுவாழ்வு மற்றும் மறுகட்டுமானப் பணிகளுக்கு உதவ வேண்டுமென்பதும் இன்றியமையாத ஒன்று என்றாலும், தவிர்க்க முடியாத உடனடித் தேவைகள்தான் என்றாலும், சிங்கள இனவெறி ஆட்சியாளர்களின் ஈவிரக்கமற்ற மனித உரிமை மீறல்களை உலக அரங்கில் அம்பலப்படுத்த வேண்டியதும் அத்தகைய இனவெறியாளர்களை தண்டிக்க வேண்டியது மிக மிக இன்றியமையாத ஒன்றாகும்.

அந்த வகையில் நெஞ்சிலே ஈரமில்லாத ஈவிரக்கமேயில்லாத சிங்கள இனவெறி ஆட்சியாளர்களை குறிப்பாக, இராஜபக்சே சகோதரர்களை சர்வதேசப் போர்க் குற்றவாளிகளாக அறிவிக்க வேண்டுமெனவும் சிங்கள அரசுக்கு அனைத்துலக அளவில் பொருளாதாரத் தடை விதிக்க வேண்டுமெனவும் இந்தியா உள்ளிட்ட அனைத்துலக நாடுகளை விடுதலைச் சிறுத்தைகள் வலியுறுத்துகிறது. இக்கோரிக்கைகளை வலியுறுத்தி எதிர்வரும் 22Š-10Š-2009 அன்று சென்னையில் எனது தலைமையில் ஆர்ப்பாட்டம் நடைபெறுகிறது. ஒட்டுமொத்தத் தமிழர்களும் மனிதநேய ஆர்வலர்களும் மேற்சொன்ன இரு கோரிக்கைகளை மையப்படுத்தி சர்வதேசச் சமூகத்தை தொடர்ந்து வற்புறுத்த வேண்டுமெனவும் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

இவண்
தொல் .திருமாவளவன்

தேர்தலுக்குபின் அதிமுக, பாமக, மதிமுக மவுனம் ஏன் திருமாவளவன் கேள்வி?

noreply@blogger.com (S R E E) — Mon, 19 Oct 2009 05:06:33 PDT

மக்களவை தேர்தலுக்கு பின்னர் அதிமுக, பாமக, மதிமுக ஆகிய கட்சிகள் இலங்கை தமிழர்கள் குறித்து பேசாதது ஏன் என்று விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சி தலைவர் திரு.தொல் திருமாவளவன் கேள்வி எழுப்பியுள்ளார்.

பல்வேறு கட்சிகளை சேர்ந்த சுமார் 2 ஆயிரத்து 500 பேர் வடபழனி பெ.ஜெயபால் தலைமையில் விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சியில் இணையும் விழா சென்னையில் இன்று நடைபெற்றது. சென்னை அசோக் நகரில் உள்ள அண்ணா சமூகநலக்கூடத்தில் நடைபெற்ற விழாவில் கட்சியின் தலைவர் திரு.தொல்.திருமாவளவன் முன்னிலையில் அவர்கள் தங்களை விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சியில் இணைத்துக் கொண்டனர். கட்சியில் இணைந்தவர்களை வாழ்த்தி வரவேற்ற திரு.தொல்.திருமாவளவன் பின்னர் விழாவில் பேசும் போது, மக்களவை தேர்தலுக்கு பிறகு அதிமுக, பாமக, மதிமுக ஆகிய கட்சிகள் இலங்கை தமிழர்கள் குறித்து பேசியதுண்டா என்று கேள்வி எழுப்பினார். தேர்தலுக்கு முன்பு ஒரு முறை போராட்டம் நடத்திய செல்வி ஜெயலலிதா, தேர்தலுக்கு பிறகு ஒரு முறையாவது பேசியதுண்டா என்றும் அவர் கேள்வி எழுப்பினார்.

இலங்கை தமிழர்களுக்கு மத்திய அரசு துரோகம் இழைத்து விட்டது என்று மக்களவையில் தாம் பேசியதாக குறிப்பிட்ட அவர், இலங்கை தமிழர்கள் குறித்து மத்திய அரசு வெள்ளை அறிக்கை வெளியிடவேண்டும் என்று தாம் கேட்டுக்கொண்டதையும் சுட்டிக்காட்டினார். இலங்கை பயணத்தின்போது முகாம்களில் தங்கவைக்கப்பட்டுள்ள மக்கள் தங்களை சொந்த இடங்களில் குடியமர்த்தவேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டதாக அவர் தெரிவித்தார். இலங்கை பயணத்தின்போது டக்ளஸ் தேவானந்தா தமது அருகில் அமர்ந்து புகைப்படம் எடுத்துக்கொண்டதை தமிழகத்தில் உள்ள சில அரசியல் கட்சிகள் கொச்சைப்படுத்தியதாக அவர் கூறினார். திருமாவளவன் யார் என்பது எதிரியான ராஜபக்சேவுக்கு தெரிகிறது என்றும் ஆனால் தமிழக அரசியல் கட்சிகளுக்கு தெரியவில்லையே என்றும் அவர் தெரிவித்தார். ஆளும் கூட்டணியில் இருந்து கொண்டே இலங்கை தமிழர்களுக்கு தாம் தொடர்ந்து குரல் கொடுத்து வருவதாகவும், ஆனால் எதிர்க்கட்சியினர் வாய் மூடி மவுனியாக இருப்பதாகவும் அவர் கூறினார். அதிமுகவைச் சேர்ந்த மக்களவை உறுப்பினர்கள் இலங்கை தமிழர்களுக்காக மக்களவையில் ஒரு முறையாவது பேசியதுண்டா என்று அவர் கேள்வி எழுப்பினார். தாம் இலங்கை சென்றிருந்த போது அவை நாகரிகம் கருதியே தம்முடைய முழு உணர்ச்சிகளையும் வெளிகாட்ட முடியவில்லை என்று அவர் கூறினார். இலங்கையில் தமிழர்கள் தங்க வைக்கப்பட்டுள்ள முகாமை தாம் படம்பிடித்துள்ளதாகவும் திரு. திருமாவளவன் தெரிவித்தார்.

நக்கல் சிரிப்பு ராஜபக்‌ஷே...நொறுங்கிப்போன திருமாவளவன்!

noreply@blogger.com (S R E E) — Tue, 20 Oct 2009 12:33:32 PDT

இலங்கைத் தமிழர்களின் நிலைமையை அறியும் விதமாக ஐந்து நாள் பயணமாக இலங்கைக்குப் போன தமிழக எம்.பி-க்கள் குழு கடந்த 14-ம் தேதி ரிட்டர்ன் ஆனது. முதல்வரே சென்று இந்தக் குழுவை விமான நிலையத்தில் எதிர்கொண்டார். ''எம்.பி-க்கள் குழு இலங்கையின் நிஜமான நிலையைக் கண்டிப்பாக வெளிப்படுத்தாது. பொருத்தமற்ற சாக்குபோக்குகளைச் சொல்லி சமாளிக்கும் விதமாகத்தான் அந்தக் குழு அறிக்கை சமர்ப்பிக்கும்!'' என ஜெயலலிதா, வைகோ உள்ளிட்ட எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள் சொல்லிக் கொண்டிருக்க... இந்தக் குழுவில் இடம் பெற்றிருந்த விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சியின் தலைவர் திருமாவளவனை சந்தித்தோம். பயணக் களைப்பு அகலாத நிலையில், நெஞ்சறையும் நிஜங்களை கொஞ்சமும் மறைக்காமல் குமுறலும் கொந்தளிப்புமாக நம்மிடம் கொட்டத் தொடங்கினார் திருமாவளவன்.

''தமிழர்களுக்கு தனி நாடு உருவாக்கப் போராடிய கூட்டம் வேரோடு சாய்க்கப்பட்ட வேதனை எனக்குள் இன்றளவும் விம்மி வெடித்துக் கொண்டிருக்கிறது. அந்த பாரத்து டன், மிச்சமிருக்கும் உறவுகளையாவது பார்த்துவிடுகிற துடிப்பிலேயே விமானத்தில் அமர்ந்தேன். சக எம்.பி-க்கள்

முகங்களிலும் இறுக்கம்... சோகம். இலங்கையில் போய் கால் வைத்தபோதே, ஒரு விதமான நடுக்கம் என்னை ஆட்கொண்டது. முதலில் மரியாதை நிமித்தமான பணிகளை முடித்துவிட்டு, நம் சொந்தங்களைப் பார்க்கக் கிளம்பினோம்.

எங்களை வரவேற்கும் விதமாக சிங்களப் பெண்களும் ஆண்களும் நடமாடினார்கள். அவர்களின் வெற்றியைக் கொண்டாடுவது போல் ருத்ரதாண்டவமாக இருந்த அந்த நடனத்தைக் கண்டு எனக்கு பற்றிக் கொண்டு வந்தது. மாகாணங்கள், முகாம்கள் என சுற்றி வந்த ஐந்து நாள் பயணத்தில் மொத்தமாக நான் உடைந்துபோனதே நிஜம். தமிழகத்தில் எழுந்த பேரெழுச்சிகளை எல்லாம் தாண்டியும், இப்படியான கதிக்கு தமிழினம் ஆளாகிவிட்டதே என்கிற வேதனை சாகும் காலம் வரை என்னை சங்கடப்படுத்திக் கொண்டேதான் இருக்கும்...'' என்று குரல் உடைந்து கூறிய திருமாவிடம்...

''முகாம்களில் அடைக்கப்பட்டிருக்கும் தமிழ் மக்களின் நிலை எப்படி இருக்கிறது?'' என்று கேட்டோம்.

''மிகுந்த கவலைக்கிடமாகவே இருக்கிறது. 2,500 ஏக்கர் காட்டைச் சீரமைத்து நிலமாக்கி, அதில்தான் எட்டு முகாம்களை அமைத் திருக்கிறது சிங்கள அரசு. அதில் ஆறு முகாம்களில் ஆயிரக்கணக்கான தமிழர்கள் கொட்டடியில் பரிதாபமாக முடங்கிக் கிடந்தனர். முகாம்களுக்கு 'கதிர்காமர், அனந்த குமாரசாமி, அருணாசலம்' என தமிழர்களின் பெயரையே வைத்திருப்பதை சிங்கள அதிகாரிகள் எங்களிடம் பெருமிதமாகச் சுட்டிக் காட்டினார்கள். 'நாங்கள் எந்தளவுக்கு தமிழ் மக்களின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளிக்கிறோம்' என்பதற்காகவே சொன்னது அது!

ஆனால், தலைவாழை இலைச் சோற்றில் அரளியை அரைத்து ரசம் ஊற்றிய கணக்காக, தமிழர்களின் பெயர் களை முகாம்களுக்கு பெருமையாகச் சூட்டிவிட்டு, உள்ளே உருத்தெரியாத அளவுக்கு தமிழ் மக்களைச் சிதைக்கிற வேலையையே சிங்கள அரசு செய்து கொண்டிருக்கிறது. முகாம்களில் தங்கி இருக்கும் நம் உறவுகளிடம் பேசியபோது, அனைவருமே கண்ணீருடன், 'பச்சத் தண்ணிகூட கிடைக்கலே... எங்க தொண்டையை நனைக்கவாவது வழி பண்ணிட்டு போங்க' என்று கதறுகின்றனர். ஓர் ஆளுக்கு ஐந்து லிட்டர் வீதம் தண்ணீர் கொடுப்பதாக சிங்கள அரசு எங்களிடம் சுட்டிக் காட்டியது. ஆனால், ஒரு வாரத்துக்கும் மேலாக அந்த பாவப்பட்ட மக்களுக்கு தண்ணீரையே கண்ணில் காட்டவில்லையாம். சில சிறுவர்களிடம் பேசியபோது, 'குளோரின் கலந்த தண்ணீரைக் குடிக்கப் பிடிக்கலை' என்றார்கள். படுக்கைக்கும் கழிப்பிடத்துக்கும் வழியில்லாத நிலையைச் சொல்லியழுத தாய்மார்கள், 'இப்படியெல்லாம் நாங்க அவமான வாழ்க்கை முன்பு வாழ்ந்ததே கிடையாது' என வீறிட்டனர். மந்தைகளாக மனிதர்களை அடைத்து வைத்திருக்கும் கொடுமையை உலகத்தின் பெருந் துயரக்காரனாகப் பார்த்துவிட்டு வந்தேன்!''

''முகாமில் உள்ள இளைஞர்கள் சித்ரவதைக்கு ஆளாக்கப்படுவதாகவும், இளம் பெண்கள் பாலியல் கொடூரங்களுக்கு உள்ளாவதாகவும் சொல்லப் படுகிறதே... அது குறித்து விசாரித்தீர்களா?''

''முகாமில் உள்ளவர்கள் எங்களிடம் மனசுவிட்டுப் பேச அச்சப்பட்டு ஒதுங்கியே நின்றார்கள். முகாம்களில் நிலவும் நிஜமான நிலைகுறித்து விசாரிப்பதற்காக தனிப்பட்ட சிலரிடம் நான் பேச முற்பட்டபோது, இந்திய தூதரக அதிகாரிகளே அதனைத் தடுக்க மெனக் கெட்டார்கள். அதையும் தாண்டி சிலரிடம் பேசியபோது, 'முகாம்களில் இருந்தவர்களில் சந்தேகத்தின் பேரில் 11,000 பேர்களை பிரித்து ரகசிய முகாம்களுக்கு அழைத்துக் கொண்டு போய்விட்டார்கள். வவுனியாவில் உள்ள வாணி மகா வித்யாலயா, முஸ்லிம் மகா வித்யாலயா ஆகிய பாடசாலைகளிலும், கண்டி, கொழும்பு, ஓமந்தை மன்னார், திரிகோணமலை பகுதிகளில் உள்ள ரகசிய முகாம்களிலும் வைத்து அவர்களை விசாரணை என்கிற பெயரில் ராணுவம் படாத பாடுபடுத்திக் கொண்டிருக்கிறதாம். 11,000 பேரில் எத்தனை பேர் மிச்சமிருக்கிறார்கள் என்பது யாருக்குமே தெரியாது' எனச் சொன்னார்கள்.

எங்களோடு சகஜமாக பேச முடியாத அந்தச் சூழலிலும், 'தயவுசெய்து எங்களை சொந்த மண்ணுக்கு அனுப்புங் கள். கையேந்திப் பிழைக்கும் வாழ்க்கை எங்களை கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் கொன்று கொண்டிருக்கிறது' என பலரும் ஓலமிட்டு அழுதார்கள். ஒரு பெரியவர் என்னிடம் ஓடிவந்து, 'ஒரே ஒரு வேட்டியை ஒரு மாசத்துக்கும் மேலா உடுத்திக்கிட்டு இருக்கேன்' என்றவர் கைவிரித்துக் கதறினார். பல தாய்மார்கள், 'எங்களோட பொடியன்களைக் காணோம். அவங்க எங்கே இருக்காங்களோ, எப்படி இருக்காங்களோ...' என்று மாலை மாலையாகக் கண்ணீர் உகுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

முகாம்களுக்கு இடையே முள்வேலிக் கம்பி போடப் பட்டு இருப்பதால், தங்களின் சக ரத்த உறவுகளைக்கூட சந்திக்க முடியாமல், கம்பி வேலிக்கு அப்பாலிருந்து தவிக் கிற அவர்களின் கொடுமையைக் காட்டிலும் வேறேதும் பெரிய சித்ரவதை இருக்கிறதா? குடிக்கவும் குளிக்கவும் வழியில்லாமல் தவிக்கும் நம் சொந்தங்கள், இன்னும் ஒரு மாதம் அந்த முகாமுக்குள்ளேயே நீடிக்கிற நிலை வந்தால், இன்னொரு சோமாலியா சோகம் அங்கே உருவாகிவிடும்! இப்போதே முகாம்களுக்குள் சரியான மருத்துவ வசதிகள் இல்லை. அதனால் மஞ்சள் காமாலை, தோல் நோய்கள் போன்றவை வருத்திக் கொண்டிருக்கின்றன. சீக்கிரமே வரப் போகும் மழைக்காலமும் தொற்று வியாதிகளைப் பெரிதாகப் பரப்பிவிடக் கூடிய அபாயமிருக்கிறது. இத்தகைய இக்கட்டான சூழலிலும் முகாமுக்குள்ளேயே பிள்ளையார் கோயில் ஒன்றைக் கட்டி, 'நீயாச்சும் எங்களைக் காப்பாத்து சாமி!' என நம் உறவுகள் கதறுவதையும் பார்த்தேன்.''

''எம்.பி-க்கள் குழுவுக்கு பல இடங்களிலும் எதிர்ப்பு கிளம்பியதாகச் சொல்லப்படுகிறதே?''

''அதனை எதிர்ப்பு என்பதைவிட, அடக்க முடியாத ஆதங்கம் என்று சொல்லலாம். யாழ் பல்கலைக்கழகத்துக்கு நாங்கள் சென்றிருந்தபோது, தமிழ் மக்கள் பெருந்திரளாகக் கூடி வரவேற்றார்கள். நான் அங்கே பேச முடியாத சூழல் உண்டானது. பல இளைஞர்கள் என்னிடம் ஓடிவந்து, 'நீங்கள் கட்டாயம் ஏதாவது பேசுவீர்கள் என எதிர்பார்த்தோம்' எனச் சொன்னார்கள். சிலர், 'நாங்க என்ன பாவம் பண்ணினோம்? இந்தியாவும் கைகோத்து எங்களை அழிச்சிடுச்சே... கலைஞரய்யா எங்களை காப்பாத்துவார்னு நினைச்சோமே...' என அபயக் குரல் எழுப்பினார்கள். 'எங்களின் நிலைமையை வெளிப்படையாகச் சொல்ல முடியாமல் இருக்கி றோம். நீங்கள்தான் கலைஞரய்யாவிடம் நிஜமான நிலைமையைச் சொல்லி அவரை உதவச் சொல்ல வேண்டும்' என்றார்கள்.

சில இளைஞர்கள், 'இங்கே நீங்கள் போட்டியிட்டால் கணிசமான வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் யாழ்ப்பாண எம்.பி-யாக ஜெயிப்பீர்கள். நாங்கள் உங்கள் மீது வைத்திருக்கும் நம்பிக்கை அப்படிப்பட்டது' என்றார்கள். என்னை நானே நொந்துகொண்ட நேரமது. 'எப்படியும் தொப்புள்கொடி உறவு நம்மைக் காப்பாற்றும்' என நம்பிக்கை பூண்டிருந்தவர்களுக்கு நம்மால் ஏதும் செய்ய முடியாமல் போய்விட்டதே என்கிற வருத்தத்தில் கண் கலங்கி விட்டேன். அந்த வருத்தத்திலேயே சக எம்.பி-க்களுடன்கூட என்னால் இயல்பாகப் பேச முடியவில்லை.''

''சிங்கள அரசுடன் நெருக்கம் பாராட்டும் டக்ளஸ் தேவானந்தா, பிள்ளையான் போன்றோர்தான் உங்களை வழிநடத்திச் சென்றார்களாமே...?''

''சில மாகாணப் பகுதிகளுக்கு மட்டும் அவர்களோடு செல்ல வேண்டியிருந்தது. ஒரு மேடையில் என்னருகே அமர்ந்திருந்த கனிமொழி எழுந்ததும் அங்கே ஓடிவந்த டக்ளஸ் தேவானந்தா, 'என்னைப் பற்றி நீங்கள் தவறான அபிப்பிராயம் கொண்டிருக்கிறீர்கள். என்னதான் போராடினாலும், இறுதியில் இப்படியான துயரம்தான் நடக்கும் என்பது எங்களுக்குத் தெரிந்ததால்தான், நாங்கள் அரசோடு அனுசரித்து நடக்க ஆரம்பித்தோம். ஆனாலும், அரசுக்கு ஆதரவாக நாங்கள் யாரையும் காட்டிக் கொடுக்கவில்லை' என்றார். 'நடந்தது நடந்துவிட்டது... மிச்சமிருக்கும் தமிழ்த் தலைவர்களாவது ஒற்றுமையாகக் கைகோத்து, தமிழ் மக்களின் வாழ்வுக்கு வழி செய்யலாமே' என அவரிடம் கேட்டேன். அவர் மீதான கோபங்களுக்கு எல்லாம் விடை கேட்கிற நிலையில் அப்போது அங்கே நான் இல்லை.''

''நான்காம் நாள் இலங்கை அதிபர் ராஜபக்ஷேவை சந்தித்தீர்களே... அப்போது எப்படி இருந்தது உங்களின் மனநிலை?''

''அதிபர் ராஜபக்ஷேவை சந்திக்கும் முன்னரே, முகாம்களின் நிலை குறித்துப் பேசுவதற்காக பாதுகாப்புத் துறை ஆலோசகரான கோத்தபய ராஜ பக்ஷேவைச் சந்தித்தோம். 'எனக்கு பாதுகாப்பு பணி மட்டும்தான் தெரியும். முகாம் நிலை குறித்து அறிய நீங்கள் அதிபரின் அரசியல் ஆலோசகரான பசில் ராஜபக்ஷேயை பாருங்கள்' எனச் சொன்னார். பசில் ராஜபக்ஷேயிடம் பேசியபோது, 'முகாம்களில் தற்போது 3,000-க்கும் மேற்பட்ட கர்ப்பிணிகள் இருக்கிறார்கள். அவர்களில் பலரையும் சொந்த இடங்களுக்கு அனுப்ப முடிவெடுத் தோம். ஆனால், 268 கர்ப்பிணிகளைத்தான் அனுப்ப முடிந்தது' என்றார். இதற்கெல்லாம் பிறகே அதிபருடனான சந்திப்புக்கு ஏற்பாடானது.

அனைத்து எம்.பி-க்களையும் மரியாதையோடு வரவேற்ற ராஜபக்ஷே, என்னைச் சுட்டிக்காட்டி, 'நீங்கள் எனக்கு எதிராகத் தமிழகத்தில் கடுமையாக முழங்கி வருகிறீர்கள்' எனச் சிரித்தார். உலகத்தையே ஜெயித்துவிட்டது போல இருந்தது அவருடைய அந்தச் சிரிப்பு. அமைதிக் காலத்தில் நான் ஒரு முறை ராஜபக்ஷேயை சந்தித்துப் பேசி இருக்கிறேன். அதை நினைவுகூர்ந்து பேசிய அதிபர், 'நீங்கள் என்னை சந்தித்தபோது, பிரபாகரனை நீங்கள் அழைத்து வந்தால், மீடியாக்களுக்குத் தெரியாமல் நமக்குள்ளேயே சமரசம் பேசி தக்க தீர்வுக்கு வழி வகுக்கலாம்' என நான் சொன்னேனே, நினைவிருக்கிறதா? இப்போது நீங்கள் வந்திருக்கிறீர்கள்... பிரபாகரனை காணவில்லையே..? அவரை உங்களுடன் அழைத்து வரவில்லையா?' எனக் கேட்டு மீண்டும் சிரித்தார்.

சபைக்கு நடுவே சாட்டையடிபட்ட வேதனையில் துடித்துப் போனேன். சூழல் என்னை அமைதி காக்கச் செய்தது. கனிமொழி, டி.ஆர்.பாலுவிடம் என்னை சுட்டிக்காட்டி பேசிய ராஜபக்ஷே, 'இவர் பிரபாகரனின் மிக நெருங்கிய கூட்டாளி. இக்கட்டான நேரங்களில் பிரபாகரனின் பக்கத்தில் நின்றவர். நல்லவேளை... கடைசி நேர இக்கட்டில் இவர் பிரபாகரனுடன் இல்லை. அப்படி இருந்திருந்தால் இந்நேரம்...' என்று வார்த்தையை முடிக்காமல் நிறுத்தினார். ஆணவமும் அகம்பாவமும் மதியை மறைக்க, சிறு எறும்புக்கும் தீங்கு விளைவிக்காத பாவனையில் அவர் பேசிக் கொண்டிருந்தார். அவருடைய நக்கலான பேச்சு என்னை மட்டுமல்லாது, இதர எம்.பி-க்களையும் முகம் சுளிக்கவே வைத்தது. அப்போதும், 'நீங்கள் ஒரு பௌத்தர். உங்களிடமிருந்து கருணையையும் இரக்கத்தையும்தான் எம்மக்கள் எதிர்பார்க்கிறார்கள்' என ராஜபக்ஷேயிடம் சொன்னேன். 'ரெண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு அனைத்துக் கட்சி நிர்ணயக் குழு அமைச்சர் திசவிதாரன தலைமையில் தயாரித்த அறிக்கையின்படி, தமிழ் மக்களுக்கு அரசியல் தீர்வு வழங்கலாமே' என நான் சொன்னபோது, முகத்தில் அடித்தாற் போல, 'அது என்னோட பார்ட்... நான் பார்த்துக்கிறேன்' எனச் சொல்லிச் சிரித் தார் ராஜபக்ஷே. அதற்கு மேலும் என்னால் அங்கே நிற்க முடியவில்லை.''

''பிரபாகரன் உயிரோடு இருக்கிறார் என அடித்துச் சொல்பவர் நீங்கள். இலங்கைக்குப் போய் வந்த பிறகும் அந்தக் கருத்தில் உறுதியாக இருக்கிறீர்களா?''

''கொழும்பில் உள்ள சில முக்கியஸ்தர்களிடத்தில் தலைவர் பிரபாகரனின் நிலை பற்றி விசாரித்தேன். அவர்கள் ஏதும் பேசுகிற நிலையில் இல்லை. ஒரு விதமான பயமும் பாரமும் அவர்களைப் படபடப்போடு தவிக்க வைத்திருந்தது. அதனால் தலைவர் பிரபாகரன் பற்றிய விவரங்களை என்னால் சரியாக அறிய முடிய வில்லை. ஆனால், பசில் ராஜபக்ஷேயுடன் பேசிக் கொண்டிருந்தபோது, 'பொட்டு அம்மானின் உடல் மட்டும் கிடைக்கவில்லை' என அவர் சொன்னார்.''

''பிரபாகரன் பெற்றோரின் நிலை குறித்து ஏதாவது தெரிந்ததா?''

''அதிபரின் அரசியல் ஆலோசகரான பசில் ராஜபக் ஷேயிடம் பிரபாகரன் பெற்றோரின் நிலை குறித்து நான் விசாரித்தேன். 'அவர்கள் பத்திரமாக இருக்கிறார்கள். உணவு, மருந்து என அவர்களுக்குத் தேவையான அனைத்து உதவிகளும் வழங்கப்பட்டு வருகின்றன' எனச் சொன்னார் பசில். 'பிரபாகரனின் பெற்றோரையும், பிரபாகரனின் மாமியாரையும் தயவு செய்து விடுதலை செய்யுங்கள்' என நான் வேண்டியபோது, 'அவர் களின் உறவு வழியிலானவர்கள் விருப்பப்பட்டால், தாராளமாக அழைத்துச் செல்லலாம். ஆனால், அவர் களை இந்தியாவுக்கு அனுப்ப மட்டுமே நாங்கள் அனுமதிப்போம்' எனச் சொன்னார் பசில். எப்படியாவது அவர்களை விரைவிலேயே அங்கிருந்து மீட்க அனைத்து முயற்சிகளையும் நான் தொடர்ந்து எடுப்பேன்.''

''எம்.பி-க்கள் குழுவின் அறிக்கை இலங்கைத் தமிழர்களின் நிஜமான நிலையை இருட்டடிப்பு செய் வதாக இருக்கும் என எதிர்க்கட்சியினர் அடித்துச் சொல்கிறார்களே?''

''அப்படி இருக்காது என நம்புவோம். ஜூ.வி.யிடத்தில் நான் சொல்லி இருக்கும் இலங்கைத் தமிழர்களின் அத்தனை விதமான துன்பங்களையும் எங்கள் கட்சி மக்கள் மத்தியில் எதற்கும் தயங்காமல் எடுத்துவைக்கும்!''

நன்றி : ஜீனியர் விகடன் 21-10-09