ఏది నిజం?!

ది గ్రేట్ ఎస్కేప్

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 24 Sep 2015 19:05:00 +0000

రెండవ ప్రపంచయుద్ద కాలంలో, 1941 డిసెంబర్ లో బ్రిటిష్ సైన్యానికి చెందిన భారతీయ బెటాలియన్ ఒకటి ఉత్తర మలయా అడవుల్లో జపనీయులకి లొంగిపోయింది. ఆ బెటాలియన్ కి నేతలు కెప్టెన్ మోహన్ సింగ్, కల్నల్ అక్రం ఖాన్, కల్నల్ ఫిజ్ పాట్రిక్. భారతీయ విప్లవ కారుడు ప్రీతం సింగ్, జపాన్ సైనికాధికారి పుజివారాల ప్రేరణ ఫలితంగా, భారత స్వాతంత్ర్యం కోసం పోరాడే నిమిత్తం, లొంగిపోయిన భారతీయ సైనికులతో, కెప్టెన్ మోహన్ సింగ్ ఒక స్వచ్చంద సైన్యాన్ని తయారు చేసేందుకు అంగీకరించాడు.
అలా ఇండియన్ నేషనల్ ఆర్మీ పుట్టింది.

జపాన్ లో తల దాచుకుంటున్న సుప్రసిద్ద భారతీయ విప్లవ కారుడు రాస్ బిహారీ బోస్ అధ్యక్షతన, అప్పటికే ఇండియన్ ఇండిపెండెన్స్ లీగ్ పనిచేస్తోంది. మోహన్ సింగ్ నేతృత్వంలోని ఇండియన్ నేషనల్ ఆర్మీ, ఇండియన్ ఇండిపెండెన్స్ లీగ్ కు అనుబంధంగా పనిచేయాలని నిర్ణయించారు. వృద్ధాప్యం వలన తానుశక్తివంతమైన నాయకత్వం అందించలేకపోతున్నానని భావించిన రాస్ బిహారీ, ఉద్యమానికి ఉత్తేజాన్నించి ముందుకు నడిపించగలిగిన నాయకుడి గురించి అన్వేషించారు. అప్పటికే జర్మనీ గడ్డమీద నుంచి భారత విముక్తి కోసం స్వతంత్ర సైన్యాన్ని నిర్మించాలని ప్రయత్నిస్తున్న సుభాష్ బోసు పైన రాస్ బిహారీ దృష్టి పడింది.భారత్ లో కాంగ్రెస్ అగ్రనాయకుడిగా సుభాష్ చంద్ర బోస్ పేరును ఇండిపెండెన్స్ లీగ్ సభ్యులు అంత క్రితమే విని ఉన్నారు. ఆయన చొరవతో, ఇండియన్ ఇండిపెండెన్స్ లీగ్ ఆహ్వానించడం వలన సుభాష్ చంద్ర బోస్ ఆగ్నేయాసియా వచ్చారు.

జూలై 4న సింగపూర్ లో జరిగిన కార్యక్రమంలో సుభాష్ 'ఇండియన్ ఇండిపెండెన్స్ లీగ్' నాయకత్వాన్ని స్వీకరించాడు. సరిగ్గా మూడునెలల్లో నేతాజీ మరొక పెద్ద అడుగు వేశాడు. సింగపూర్ లో ఆజాద్ హింద్ తాత్కాలిక ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేసినట్టు ప్రకటించాడు.
జరగబోయే మహత్తర పరిణామాలకు ఇది నాందీ ప్రస్తావన.

ఈ ఘటనా క్రమం అంతా బోస్ 1941 లో బ్రిటిష్ నిర్బంధం నుంచి తప్పించుకున్నపుడే ప్రారంభమైంది.
విదేశీగడ్డమీద నుంచి వేలాది భారతీయులు మాతృదేశ విముక్తి కోసం కదం తొక్కుతూ, రవి అస్తమించని బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యాన్నిసాహసంతో కత్తి దూసి ఎదుర్కొన్న మహా సంగ్రామానికి నాంది అదే. అందుకే ఈ కథని కలకత్తానుంచి బెర్లిన్ కు వరకూ సాగిన గ్రేట్ ఎస్కేప్ తో ప్రారంభిద్దాం. గ్రేట్ ఎస్కేప్ ఎందుకు?
*

సుభాష్ చంద్ర బోస్ 1897 లో ఒరిస్సాలోని కటక్ లో జానకీనాధ్ బోస్ దంపతులకి తొమ్మిదవ సంతానంగా జన్మిచాడు. ఇంగ్లాండులో చదివి ఇక్కడి స్వాతంత్ర్య పోరాటంలో దుమికాడు సుభాష్.
గాంధీజీ నేతౄత్వంలోని సహాయ నిరాకరణోద్యమంలో పాల్గొన్నాడు. కాంగ్రెస్ లో మిలిటెంట్ యువనేతగా పేరు తెచ్చుకున్నాడు. అతివాద భావాలను ప్రబోధించాడు. కాంగ్రెస్ అధ్యక్షస్థానికి సైతం ఎన్నికయ్యాడు. రెండు దశాబ్దాలకాలంలోనే 11 సార్లు అరెస్టయ్యాడు. రెండవ ప్రపంచ యుద్ద కాలంలో హాల్వెల్ శిలావిగ్రహాన్ని తొలగించాలని ఉద్యమించాడు సుభాష్. ప్రభుత్వం అతడిని కారాగారంలో నిర్బంధించింది. సుభాష్ ఆరొగ్యం దెబ్బ తినడం, జైలులో అతడు ఆమరణ నిరసన దీక్ష చేపట్టడం, సుభాష్ విడుదలకు మద్దతుగా ప్రజా ఉద్యమం పెల్లుబుకుతుందనే భయం కారణంగా ప్రభుత్వం అతడినిజౌలునుంచి విడుదలచేసి, గృహనిర్బంధంలో ఉంచింది.

మారుతున్న ప్రపంచ పరిస్థితుల రీత్యా నిర్బందంలో చేతులు ముడుచుకుని కూర్చోవడం సుభాష్ కు సాధ్యం కాలేదు. శత్రువు శత్రువు మనకు మిత్రుడని సుభాష్ అభిప్రాయం. బిటన్ యుద్దంలో ఉన్నపుడు, మన దేశ స్వాతంత్ర్య సాధనకు బ్రిటన్ శత్రుదేశాల మద్దతు తీసుకుంటే తప్పేమిటని సుభాష్ ఉద్దేశం. ఆనాటి జాతీయోద్యమ నాయకత్వం ఈ విశ్లేషణని అంగీకరించలేదు. అందుకే తన ఆలోచనని తానే అమలు చేయాలని సుభాష్ నిశ్చయించుకున్నాడు. బ్రిటన్ కు వ్యతిరేకంగా జర్మనీ, ఇటలీ, జపాన్ లు శక్తివంతమైన అగ్రరాజ్యాల కూటమిగా ఏర్పడి - అందుకే యుద్దానికి దిగడం మన స్వాతంత్ర్య సాదనకి చారిత్రక సువర్ణావకాశంగా సుభాష్ భావించాడు. ఆయా దేశాల మద్దతుని అందుకుని భారత జాతీయ విముక్తికి జాతీయ సైన్యాన్ని ఏర్పరచాలని ఆ సైన్యంతో బ్రిటిష్ వారిపైన యుద్దం ప్రకటించాలని, డిల్లీని పట్టుకోవాలని, ఆంగ్లేయుల్ని తరిమేసి దేశ స్వాతంత్ర్యాన్ని సాధించాలని బోస్ ఆశయం.

ఆలోచనల్ని అమలులో పెట్టేందుకే దేశాన్ని విడిచి వెళ్లాలని సుభాష్ నిర్ణయించుకున్నాడు.
కలకత్తా నుంచి బెర్లిన్ కు - ది గ్రేట్ ఎస్కేప్ ఎలా జరిగిందో వివరంగా ముందు చూద్దాం.

[To be Contd]...

భారత యుద్ధ ఖైదీ - బోస్

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 21 Sep 2015 07:20:00 +0000

This article was originally published in 2008.

http://theuntoldhistory.blogspot.in/2008/12/blog-post_07.html\

సాగరగర్భంలో సుభాష్ సాహసయాత్ర - II

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 08 May 2009 04:04:00 +0000

Contd from here

ఫిబ్రవరి 9వ తేదీ చీకట్లు ముసురుకుంటున్నాయి. అబిద్ ను, నేతాజీని కమాండర్ మ్యూసెంబర్గ్ జలాంతర్గామి లోపలికి ఆహ్వానించాడు. ఇద్దరూ లోపలికి ప్రవేశించగానే తలుపులు మూసుకుపోయాయి. జలాంతర్గామి భారంగా తీరాన్ని విడిచింది. సమయం గడిచే కొద్దీ లోలోపలికి వెళ్లిపోతోంది. లోపలంతా కొత్త వాతావరణం.

దేహంలోనూ, రక్త ప్రసరణలోనూ వచ్చే మార్పులు. సహజమైన గాలి, వెలుతురు లేని స్థితి. ఇరుకు, ముతక, డీజిల్ వాసన. ఎక్కడ చూసినా బట్టలకి బెడ్డింగులకి , చివరికి తినే బ్రెడ్ లకి సైతం డీజిల్ వాసన.

నేతాజీ, అబిద్ హసన్ ఇద్దరూ మెల్లిగా అలవాటు పడుతున్నారు. అందరూ నడిచే దారి పక్కనే ఒక చిన్న ఖాళీలో నేతాజీ పడక ఏర్పాటు అయింది.మరొక చోట దారి పక్కనే ఖాళీలో అబిద్ హసన్ పడక ఏర్పాటైంది.ఆ గాలి ఆడని, గుడ్డి వెలుతురు గుయ్యారంలో,వారిద్దరూకొన్ని నెలలు గడపాలి.జలాంతర్గామిలో ప్రయాణం ప్రారంభమైన అర్వాతే హసన్ కి నేతాజీ చెప్పాడు తమ గమ్యమేమిటో.ఒక నూతన ప్రస్థానానికి తనను సహ పథికుడిగా నేతాజీ ఎంచుకున్నాడన్న పరవశపు గగుర్పాటు వలన అబిద్ కి అక్కడి వాతావరణమంతా మనోహరంగా కనిపించసాగింది. ప్రయాణంలో అత్యంత ప్రమాదకరమైన ఘట్టాలు యాంటీ సబ్ మెరైన్ ఎక్స్ ప్లోజన్స్ కి అవకాశం. అదృష్టవశాత్తూ బోసు ఉన్న సబ్ మెరైన్ ఇటువంటి మందు పాతరలు ఎన్నిటినో తప్పించుకుంది. పేలుళ్ల శబ్దం, తీవ్రమైన కుదుపులు సబ్ మెరైన్ లోకి వినిపిస్తూనే ఉండేది.

గుడ్ హోప్ అగ్రం సమీపంలో ఒక సంఘటన జరిగింది. ఒక ఆయిల్ ట్యాంకర్ ఉన్న బ్రిటిష్ నౌక ,సుభాష్ ప్రయాణించే జలాంతర్గామి కి తటస్థ పడింది. కొంత దూరం దాన్ని అనుసరించాక ఆదేశాలమేరకు దాన్ని పేల్చి వేశారు.ఆయిల్ ట్యాంకర్ పేలగానే ఆ సమీప ప్రాంతమంతా ఉపరితల జలాలమీద చమురు తెట్టెమాదిరిగా ప్రవహించింది. పేలుడు సందర్చంగా చెలరేగిన మంటలు చమురు తెట్టెకు అంటు కోవడంతో చాలా పెద్ద విస్తీర్ణంలో సముద్ర ఉపరితలం మీద పెద్దగా మంటలు రేగాయి. సముద్రానికి మంటలు చెలరేగి, బడబానల దృశ్యాన్ని తలపించింది ఆ సన్నివేశం. బోసు, ఆబిద్ అటువంటి దృశ్యాన్ని ఎన్నడూ చూడలేదు. జ్వాలల, నాల్కల మధ్య బోసు ఒక దృశ్యాన్ని చూశాడు.

కాలిపోతున్న ఆ బ్రిటిష్ ఆయిల్ ట్యాంకర్ నౌకలో చిక్కుకున్న వ్యక్తులు హాహా కారాలు చేస్తున్నారు. అందులో తెల్లవాళ్లు,నల్లవాళ్లు ఉన్నారు.నౌక మునిగి పోతుంటే ఒక పొడవాటి దూలానికి వేలాడుతూ విలవిలలాడుతున్నారు వాళ్లు. జీవితం కోసం చివరి పోరాటం అది. కొద్ది సెకన్లలో వారి మరణం తప్పదనే అనిపించింది. అంతలో దృశ్యం మారింది.లైఫ్ బోట్లు వచ్చాయి. మునిగిపోతున్న పడవలోని సిబ్బంది ఆ లైఫ్ బోట్లలో ఎక్కారు. వాళ్ల ప్రాణాలు రక్షించబడ్డాయి. లైఫ్ బోట్లు స్పష్టంగా కనిపిస్తుంటే బోస్ చూశాడు. అందులో ఒక్క నల్ల మనిషి కూడా లేడు. నేతాజీ కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.

మెడగాస్కర్ దగ్గిర నిర్థారిత ప్రదేశం వచ్చింది. ఐ-29 మోడల్ జపాన్ సబ్ మెరైన్ అక్కడికి పదిగంటలు ముందుగా వచ్చి ఎదురుచూస్తోంది. సముద్రం అలలతో అల్లకల్లోలంగా ఉంది. సాంకేతిక కారణాల వలన రెండు జలాంతర్గాములు ఒకదానికొకటి దగ్గరకి రావడం సాధ్యం కాలేదు.కనీసం రేడియో సందేశాలను పంపుకుందామన్నా శత్రువులు పసిగట్టేస్తారన్న భయంతో ఆ పని చేయలేదు. రెండు జలాంతర్గాములు అనుకూలమైన స్థితి గురించి ఎదురుచూస్తూ, గంటలు గంటలు ఒకరి దృష్టి పథం నుంచీ మరొకరు తప్పి పోకుండా అక్కడే పది గంటలు కాలం వెచ్చించారు. చిట్టచివరికి జర్మన్ సబ్ మెరైన్ కమాండర్ విసిగి పోయాడు.

ఈ స్థితి ఎక్కువ కాలం కొనసాగితే ఇంధనం కొరత కారణంగా పెద్ద ముప్పు ఏర్పడే అవకాశం ఉండింది. సస్పెన్సుని బద్దలు కొట్టాలని నిర్ణయించకున్నాడు కమాండర్ మ్యూసెంబర్గ్. ఆయన ఆదేశాల మేరకు ఇద్దరు అనుభవజ్ఞులైన , సిబ్బంది ధైర్యంగా ఎగసి ఎగసి పడుతున్న సముద్రంలో దూకారు.

ప్రాణాంతకమైన సాహసం అది. ఆ ఇద్దరు జర్మన్లు ఈదుకుంటూ, ఒక తాడు కొసను చేతితో పట్టుకుని,ఒక రబ్బరు తెప్పను తీసుకుని ఆ నావికులిద్దరూ జర్మన్ సబ్ మెరైన్ ను చేరుకున్నారు. తాము తెచ్చిన తాడును ఈ సబ్ మెరైన్ కి కట్టేశారు. ఇప్పుడిక బోసు, ఆబిద్ ల వంతు.

భారమైన హృదయంతో , సిబ్బంది అందరి దగ్గర పేరు పేరునా అడిగి శలవు తీసుకున్నాడు బోసు.రెండు జలాంతర్గాముల మధ్య వున్నతాడును పట్టుకుని, రబ్బరు తెపమీద ఒక చోటినుంచి మరొక చోటికి వెళ్లాలి వారిద్దరూ.ఎగసి పడే కల్లోల తరంగాలు ఒక వైపు,ఆకలిగా తిరిగే షార్క్ చేపలు, పొంచిఉన్న శత్రువు. ఈ అపాయాలన్నిటినీ అధిగమించి, తాడు పట్టుకుని, రబ్బరు తెప్పమీద కూర్చుని,కొద్దికొద్దిగా కదులుతూ ఒక జలాంతర్గామి నుంచి మరొక జలాంతర్గామికి చేరడం అనే అసామాన్యమైన ఫీటును సాధించారు బోసు, ఆబిద్.

ఆ విధంగా సుభాష్ చంద్రబోసు తలపెట్టిన సాహస ప్రయాణం ఒక కొలిక్కి వచ్చింది.త్వరలోనే జపాను వాహనం బోసును తీసుకుని మెరుపువేగంతో రివ్వుమంటో సుమత్రా ద్వీపాలకు దగ్గర ప్రదేశానికి చేర్చింది.అక్కడి నుంచి వారు టోక్యో చేరారు. ప్రపంచ వ్యాప్తంగా నావికా చరిత్రలో సుభాష్ చేసిన ఈ బెర్లిన్ టు టోక్యో సాహస యాత్ర అనేక విధాల్గా చారిత్రాత్మకమైనదిగా, అద్భుతమైనదిగా కొనియాడబడింది. రెండవ ప్రపంచ యుద్దంలో శత్రు బలాలు, శత్రునౌకలు, బలగాలు మొహరించిన ప్రదేశాల నుంచి, దాటివచ్చి, వాతావరణం సైతం అననుకూలంగా ఉన్న స్థితిలో ఒక జలాంతర్గామి నుంచి,మరొక జలాంతర్గామిలోనికి మనుషులనే బదిలీ చేసిన యీ తరహా సంఘటన ఇదొక్కటే .ఖండాలను దాటి , మహాసముధ్రాలను దాటి మొత్తం 25,500కి.మీ దూరాన్ని ప్రయాణించినందుకు సుభాష్ బోసుకు 18వారాల సమయం పట్టింది.

ఇవాళ అదే పని చేయడానికి ఇప్పుడున్న సాంకేతిక పరిజ్ఞానం రీత్యా కొన్ని గంటల సమయమే సరిపోవాల్సి రావచ్చు. సబ్ మెరైన్ల దగ్గర్నుంచి, టైప్ మిషన్లదాకా దశాబ్దాల కాలంలో గుర్తుపట్టలేని మార్పులు ఎన్నో వచ్చాయి. అయితే, బోసు ఆయన సహచరుడు ప్రాణాలొడ్డి చేసిన యీ సాహసయాత్ర మాత్రం ప్రపంచ విప్లవాల చరిత్రలో ఏ నాటికీ అజరామరం.

నేతాజీ కుటుంబ వివరాలు

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 02 May 2009 04:05:00 +0000

Cont from here

అసలే తాము సబ్ మెరైన్ లో విపత్కరమైన స్థితిలో చిక్కుకున్నారు.పైన మృత్యువులా వాలుతోన్న కార్గో విమానం ఎప్పుడు దాడి చేస్తుందో తెలియని సంకట స్థితి. సిబ్బంది అదుపు తప్పినట్టు కనబడుతోన్న ఇంజన్లు.పైన కార్గో విమానం చేస్తోన్న శబ్దంతో చెవులు చిల్లులు పడుతున్నాయి. ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో తనకేం సంబంధం లేనట్టు ఆ హోరులో కూడా ఆయన గొంతు ఖంగుమంటోంది. తన శిష్యుడికి నోట్స్ డిక్టేట్ చేస్తున్నాడు. యీ దెబ్బతో అరికాలిమంట నెత్తికెక్కినట్టు జపాన్ నావికావిభాగం వాళ్లు కయ్యిమంటో లేచారు. మత్సుదా వొక సైనికేతరుడైన, ఒక సాధారణ వ్యక్తి అని, సైనిక జలాంతర్గాములలోనికి, అందునా ... యుద్ద సమయంలో ... ఒక సైనికేతరుడు ఎలా ప్రవేశిస్తాడని జపాన్ సైనికాధికారులు తిరకాసు వాదన లేవనెత్తారు. యీ తిక్క వాదనకి నాజీ అధికారి ఆడం వాన్ ట్రాట్ చిరాకు పడి,

'మత్సుదా సైనికేతరుడుకాడు. ఆయన భారతీయ విముక్తి సైన్యానికి సుప్రీం కమాండర్- ఇన్-ఛీఫ్ సుభాష్ చంద్ర బోస్ ' .

'... యీ రోజు నేను మరొకసారి ప్రమాదభరితమైన మార్గాన్ని ఎంచుకున్నాను. కానీ యీసారి అది ఇంటివైపు. ఈ రహదారి చిట్ట చివర్న ఏముందో నేను చూడలేక పోవచ్చు. ఒకవేళ నాకు అటువంటి ప్రమాదం ఏదైనా సంభవిస్తే...ఇక యీ జీవితంలో నేను నీకు ఎటువంటి వర్తమానమూ పంపలేకపోవచ్చు...'

గుండెల్ని పిండే యీ మాటలు సుభాష్ 1943ఫిబ్రవరి 8న తన అన్న శరత్ చంద్రబోసుకి రాసిన ఉత్తరంలోనివి. జర్మనీ తీర ప్రాంతంలోని పట్టణం కీల్ నుంచి సుభాష్ చంద్ర బోస్ తన ప్రమాదభరితమైన సాహసయాత్రను ప్రారంభించింది సరిగ్గా ఆ మర్నాడు - ఫిబ్రవరి9న.

శిరసు పైన భయావహంగా ఊగులాడుతున్న కత్తిలా , పసిరికలో దాగిన పాములా ఉంది, సుభాష్ తను ఎంచుకున్న అపరిచిత మార్గంలో ప్రమాదం వెన్నంటిలా పరుచుకుంది. ప్రమాదానికి వ్యాకులపడే వ్యక్తి కాడు సుభాష్. ఆ జలాంతర్గామి తన చివరి మజిలీ కావచ్చు, సాయుధ సమరం ద్వారా దేశ స్వాతంత్ర్యాన్ని సాధించాలన్న తన స్వప్నం సముద్ర అగాధ జలాల్లో శాశ్వతంగా సమాధి అయిపోవచ్చు. ఆ నిష్కామ యోగికి అందుకు ఎటువంటి చింతాలేదు. కీల్ తీరంలో జలాంతర్గామి తలుపులు మూసుకుపోయే ముందే సుభాష్ బోస్ తన చివరి బాధ్యతల్ని అప్పగించదలుచుకున్నాడు. గతంలో విదేశాల్లో ఉన్నపుడే సుభాష్ ఎమిలీ షంకెల్ అనే యువతిని ప్రేమించి పెళ్లి చేసుకున్నాడు. ఆశయ పథంలో ఆమె సుభాష్ కు సహచరే. తాను జర్మనీ చేరుకున్న వెంటనే ఎమిలీ ని పిలిపించుకుని తన కార్యదర్శిగా నియమించుకున్నాడు.

సుభాష్ జర్మనీలో ఉన్నపుడే ఆ దంపతులకి ఒక పాప కూడా జన్మించింది.ఆమెకి 'అనిత ' అని పేరు పెట్టుకున్నారు. కీల్ తీరంలో వేచి ఉన్న జలాంతర్గామి తనను ఎన్నటికీ తిరిగిరాని తీరాలకు చేర్చే అవకాశం కూడా ఉన్నది కాబట్టే...యిక సుభాష్ భార్యను, కుమార్తెను, తన సోదరుడికి, కుటుంబానికి పరిచయం చేయాల్సిన సమయం ఆసన్నమైందని నిర్ణయించుకున్నాడు.

'... నేనిక్కడే వివాహం చేసుకున్నాను, నాకొక కుమార్తె కుడా ఉంది. అన్నయ్యా! జీవితాంతం నన్ను అవ్యాజ్యమైన ప్రేమతో నువ్వు ఆదరించావు నువ్వు. ఒక వేళ నేనంటూ యీ లోకంలో లేని రోజు, నా భార్య పట్ల, నా కుమార్తె పట్ల కూడా అదే విధమైన ఆప్యాయతని చూపి ఆదరించగలవు ...'

అని శరత్ చంద్రబోసుకు రాసిన లేఖలో సుభాష్ పేర్కొన్నాడు. '... నేను అసంపూర్తిగా వదిలి వేసిన కర్తవ్యాన్ని, నా భార్య, కుమార్తె, విజయవంతంగా పూర్తి చేయగలరని... నా అంతిమ ప్రార్థన...' అని తాను రాసిన అక్షరాల మధ్య ఖాళీల్లో, ఒక సహచరుడిగా, ఒక తండ్రిగా, తన మనసులో నిండుగా, గాఢంగా తొణికిసలాడుతున్న ప్రేమనంతా నింపాడు సుభాష్. మహత్తర దేశ ప్రేమికుడిగా, సాహసిగా, నిష్కామయోగిగా, పోరాట యోధుడిగా ప్రేమించే మనిషిగా... సర్వ సంపూర్ణమైన వ్యక్తిత్వం సుభాష్ ది. తన కార్యదర్శి, జీవన సహచరి ఎమిలీ సహాయంతో, జర్మనీ నుంచి బయల్దేరే ముందే... తనకు సంబంధించిన రహస్య సమాచారాన్నంతా కాల్చేశాడు సుభాష్.

కీల్ నగరానికి సుభాష్ తోకలిసి వెళ్లేటప్పుడు అబిద్ కి తాను ఎక్కడికి వెళ్తున్నదీ తెలియదు.

నేతాజీ తనని ఒకటే ప్రశ్న అడిగాడు - '...అబిద్, ఒక ప్రమాదకరమైన బాధ్యత ఉంది. అందుకు నువ్వు క్షణక్షణం అపాయభరితమైన దూర ప్రయాణానికి సిద్దం కావల్సి ఉంది. ఆ ప్రయాణంలో ప్రాణాపాయం కూడా సంభంచించవచ్చు... సిద్దమేనా?'

'నేతాజీ! , లంఘిస్తున్న వ్యాఘ్రం మన ఆజాద్ హింద్ సైనికుల చిహ్నం. ఏ క్షణాన మీ హస్తాలతో మన బ్యాడ్జిని నా యూనిఫారానికి అలంకరించారో... ఆ క్షణమే నా జీవితం, నా సర్వస్వమూ... మన ఆశయసిద్దికి అంకితం చేశాను. ఆజ్ఞాపించండి'.

నేతాజీ అబిద్ భుజం తట్టి ‘నాకు తెలుసు 'అన్నాడు.

ఫిబ్రవరి 9వ తేదీ అసురసంధ్యవేళ, చీకట్లు ముసురుకుంటున్నాయి. అబిద్ ను, నేతాజీని కమాండర్ మ్యూసెంబర్గ్ జలాంతర్గామి లోపలికి ఆహ్వానించాడు.ఇద్దరూ లోపలికి ప్రవేశించగానే,నెమ్మదిగా తలుపులు మూసుకుపోయాయి.

జలాంతర్గామి భారంగా తీరాన్ని విడిచింది.

Berlyn to Tokyo | సాగర గర్భంలో సాహస యాత్ర | మత్సుదా

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 15 Apr 2009 04:08:00 +0000

మోడల్-9 కి చెందిన జలాంతర్గామి అది. చిక్కటి చీకటి. కింద అంతూ దరీలేని సాగరం. పైన పాలపుంతల వరకూ వ్యాపించిన ఆకాశం. అట్లాంటిక్ సాగర జలాల్లో ఆ జలాంతర్గామి ప్రయాణం ప్రారంభమై అప్పటికి చాలా రోజులైంది. జలాంతర్గామి నడిచేది బ్యాటరీమీదే అయినా, ప్రతిరోజు రాత్రి కొంత సేపు నీటి ఉపరితలానికి వచ్చి, డీజిల్ ఇంజన్ ఆన్ చేసి, ఆ సమయంలో తన బ్యాటరీలను రీచార్జ్ చేసుకోవాలి. సాగర గర్భంలో నిర్ణీత మార్గంలో ప్రయాణిస్తూ ముందుకు సాగాలి. ఆ రాత్రి ఎప్పటి మాదిరిగానే సముద్ర గర్భంలో ప్రయాణిస్తున్నపుడు సబ్ మెరైన్ రాడార్ నుంచి స్క్రీన్ మీదకి సంకేతాలు రాసాగాయి. 'శత్రువుల సరుకుల విమానం అది ' రాడార్ తెరముందు కూర్చున్న క్రూ మనిసి చెప్పాడు.

వెంటనే సిబ్బంది అంతా అలర్ట్ అయిపోయారు. హెడ్ క్వార్టర్స్ కి మెసేజ్ వెళ్లింది. అందరిలో ఉత్కంఠ పెరిగిపోయింది. 'మనం ఆ విమానాన్ని గుర్తించినట్టే మన ఉనికిని కూడా ఆ విమానం కనిపెట్టే అవకాశం ఉంది ' కెప్టెన్ కమాండర్ మ్యూసెంబర్గ్ గంభీరంగా వ్యాఖ్యానించాడు. వింటున్న అందరిలో టెన్షన్ రెట్టింపు అయింది. భయపడకండి. మనం ప్రస్తుతం సేఫ్ జోన్ లో వున్నాం. ఇప్పుడున్న డెప్త్ లో మన ఉనికిని ఎవరూ కనిపెట్టలేరు ' అండు కెప్టెన్. అందరూ ఊపిరి పీల్చుకున్నారు. హెడ్ క్వార్టర్స్ నుంచి నిముషం పూర్తి కాకుండానే జవాబు వచ్చింది - ఆ విమానాన్ని అటాక్ చెయ్యమని.

అప్పుడు జరిగింది పొరపాటు.రోజుల తరబడి నిద్రలేమితనం,టెన్షన్ వల్ల కావచ్చు. చాలా అనుభవం ఉన్న మనిషి కూడా ఒక్కోసారి క్షణకాలంలో చేసే పొరపాటే... ప్రాణాంతకమౌతుంది. డ్రైవింగ్ క్యాబిన్ లో ఉన్న మనిషి అరక్షణంలో గేరును తప్పుగా ఆపరేట్ చేశాడు... అది చాలా ఖరీదైన పొరపాటు...ఏం జరుగుతోందో తెలిసేలోగా సబ్ మెరైన్ పెద్ద శబ్దంతో... మెరుపు వేగంతో...సముద్ర ఉపరితలం మీదకి వచ్చేసింది. సిబ్బందికి ముచ్చెమటలు పడుతున్నాయి. ఇక పైనున్న శత్రువు కార్గో ప్లేన్ కి తమ ఉనికి ఈ పాటికి తెలిసి పోయిఉండాలి. క్షణాలు గడుస్తున్నాయి. లాభం లేదు. ఇంజన్లేమో సిబ్బంది మాట వినడం లేదు.

'డైవ్ డౌన్ ... సబ్ మెరైన్ కిందకి మళ్ళించండి. క్విక్ ... శత్రువు...మనల్నే గమనిస్తున్నాడు.... క్విక్ డూఇట్ ఐసే...' అమాండర్ మ్యూసెంబర్గ్ హిస్టీరిక్ గా అరుస్తున్నాడు.
సిబ్బందికి అంత త్వరగా సబ్ మెరైన్ ని కిందకి దింపడం సాధ్యం కావడం లేదు. ఇంజన్లు స్పందించడం లేదు. ఇంతలోనే ప్రమాదసూచన కనిపించింది... పైనున్న కార్గో ప్లేన్ కదలికలో మార్పు వచ్చింది. కమాండర్ మ్యూసెంబర్గ్ కి ఏం జరగబోతోందో... అర్థమైంది.

'My god! enemy is descending. he will bombard our submarine.
Down , I say, D i v e down , quick ' .

విమానం ప్రమాదకరమైన స్థాయిలో కిందికి దిగింది. ఇంకా కొన్ని క్షణాలు చాలు. సబ్ మెరైన్ దారుణమైన ఎక్స్ ఫ్లోజర్ లో అట్లాంటిక్ సముద్ర జలాల్లో శకలాలుగా మారి కలిసిపోవడానికి... అంత రాత్రి చల్లటి వాతావరణంలో... మ్యూసెంబర్గ్ నుదుటినుంచి స్వేదం ప్రవహిస్తోంది... కొందరు క్రూ సిబ్బంది బిగ్గరగా రోదిస్తున్నారు. డ్రైవింగ్ క్యాబిన్ లో సిబ్బంది శక్తి వంచన లేకుండా శ్రమిస్తున్నారు. చెవులు చిల్లులు పడే శబ్దంతో కార్గో విమానం కిందకి దిగింది...

అయిపోయింది. అంతా ముగింపుకి వచ్చింది.
కమాండర్ మ్యూసెంబర్గ్ నిర్వేదంగా కళ్లు మూసుకున్నాడు.

అయితే యీ అత్యంత ప్రమాదకరమైన సన్నివేశంలో, మృత్యువు అతి చేరువగా వచ్చి దోబూచులాడుతోన్న వేళ ఒక ప్రయాణికుడు మాత్రం తనకేమీ పట్టనంత నిర్వేదంగా , ప్రశాంతంగా కూర్చుని వున్నాడు. అంత కల్లోల సమయంలో ఏమీ జరగనట్టు ఆయన తన కార్యదర్శికి నోట్సు డిక్టేట్ చేస్తున్నాడు.

అతడు మత్సుదా.

జర్మనీలో ఆయన పేరు 'ఒర్లాండో మజొట్టా ' అక్కడ ఇటాలియన్ రాయబారి అతడు.
అఫ్ఘన్ సరిహద్దుల్లో ప్రవేశిస్తున్నపుడు అతడొక కాబూలీ...
పెషావర్ ట్రైన్ లో తప్పించుకుంటున్నపుడు అతడిపేరు 'మహమ్మద్ జియా ఉద్దీన్ ' ఆ సమయంలో అతడొక మౌల్వీ ఆహార్యంలో ఉన్న ఇన్సూరెన్స్ ఏజంట్.

కలకత్తాలో అతడిపేరు 'సుభాస్ చంద్రబోసు ' .

ఆజాద్ హింద్ సైనిక శ్రేణులకి అతడు
ప్రియతమ విప్లవ నాయకుడు నేతాజీ .

బెర్లిన్ టు టోక్యో సాహసయాత్ర వివరంగా తరువాతి పోస్టులో

సాగరగర్భంలో సుభాష్ సాహసయాత్ర - 1

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 08 Apr 2009 16:59:00 +0000

ఆజాద్ హింద్ దళం తన శిక్షణా కార్యక్రమాలు చాలా సమర్థవంతంగా పూర్తి చేసుకొంది. దళంలో సంఖ్య 3,500 కు చేరగానే ఇంక క్రొత్తవారిని చేర్చుకోవడం ఆపేశారు. నేతాజీ స్థాపించిన రేడియో కార్యక్రమాలు కూడా సాఫీగా జరిగిపోతునాయి. నిర్దిష్ట సమయాలలో అనుకున్న ప్రకారం ఎలాంటి అంతరాయం లేకుండా సమర్థవంతంగా రేడియో కార్యక్రమాలు నిర్వహింపబడుతున్నాయి. నేతాజీ ప్రమేయం లేకుండానే ఆ కార్యక్రమాలు చక్కగా నిర్వహించడానికి కావలసిన జట్టు నిర్మాణం అయింది. అది కూడా నేతాజీకి చాలా సంతోషాన్ని కల్గించింది. అయితే ఈ రేడియో కార్యక్రమాల నిర్వహణకంటే 3,500 మంది సభ్యులు గల దళాన్ని నిర్వహించే పని చాలా పెద్దపని. జర్మనీ అధికారుల సహాయ సహకారాలు అన్ని విధాల పొందుతూనే వారికి బంటుగా వ్యవహరించకుండా తమ స్వతంత్ర ప్రతిపత్తిని కాపాడుకోవాలి. ఇది చాలా సున్నితమైన విషయం. అయినా నేతాజీ ఈ విషయంలో బహు చాకచక్యంగా వ్యవహరించాడు. జర్మనీ వారి అడుగులకు మడుగులు ఒత్తుతున్న ధోరణిలో ఎన్నడూ వ్యవహరించలేదు. తమది స్వతంత్రమైన సైన్యమనీ, స్వాతంత్ర్యాన్ని సాధించుటయే తమ ధ్యేయమనీ ఆయన ఎలుగెత్తి చాటేవాడు.

తాను చేపట్టిన ఆ రెండు కార్యక్రమాలు దారిన పడి సక్రమంగా పనిచేస్తూ ఉండటంతో నేతాజీ ఆలోచనలు మరో దిశకు పరుగెత్తాయి. ఆ కొద్దిపాటి సైన్యంతో భారతదేశంపైన దండయాత్ర జరిపి బ్రిటిషు వారిని పారద్రోలి స్వాతంత్ర్యాన్ని సంపాదించి పెట్టగలమనే ధురభిమానం, అవాస్తవిక దృక్పథం నేతాజీకి ఎప్పుడూ లేవు. చుట్టుపట్ల జరుగుతున్న పరిస్థితులు జాగ్రత్తగా పరిశీలించడం ప్రారంభించాడు. యుద్దం సాగుతున్న రీతి గమనించాడు. అందుకు సంబంధించిన పూర్తి సమాచారం సేకరించాడు. తన కార్యరంగాన్ని తూర్పు ఆసియాకు మరల్చాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. తూర్పు ఆసియాకు చేరడం అన్నది యుద్దం ముమ్మరంగా సాగుతున్న ఆ రోజుల్లో అంత సులభంగా సాధ్యపడే విషయం కాదు. విమానం ద్వారా వెళ్ళాలన్నా, సముద్రం పైన ప్రయణం చేయాలన్నా - రెండూ ప్రమాద భరితలే. అయినా ప్రమాదాల్ని ఎదుర్కోవడం నేతాజీకి కొత్త కాదు.

అయితే ఇక్కడే ఒక చిక్కుంది. నేతాజీ తూర్పు ఆసియాలో తన కార్యక్రమాని నిర్విఘ్నంగా కొనసాగించాలంటే జపాన్ వారి అండదండలు లభించడం ఎంతో అవసరం. ఆ రోజుల్లో జపాన్ బర్మా తీరం వరకు విజయడంకా మ్రోగించి ముందుకు సాగిపోతోంది కాబట్టి జపాన్ సహాయం తీసుకోవడం తప్పనిసరి. ఆ సమయంలో జర్మనీలో జపాన్ రాయబారిగా ఉన్న ఓషిమా చాలా తెలివైన రాజకీయవేత్త. నేతాజీ జర్మనీలో చేస్తున్న పని చాలా జాగ్రత్తగా పరిశీలించి చూసిన వ్యక్తి. భారతదేశానికి దూరంగా ఎక్కడో జర్మనీలో ఉండి పనిచేయడంకంటే, భారతదేశానికి దగ్గరలో ఉంటే నేతాజీ ఇంకా సమర్థవంతంగా తన సర్వశక్తులను ఉపయోగించి పనిచేయగలడని, అందుకు తననుంచి సర్వ సహాయాలూ అందించగలనని వాగ్ధానం చేశాడు. ఓషిమా సహాయం చేస్తానని చెప్పినప్పటికి, ఆనాటి పరిస్థితులు ప్రయాణానికి అంత అనువైనవి కావు. అయితే అంత క్లిష్టపరిస్థితులలో కూడా ఇటలీ వారు కొందరు నేరుగా సింగపూర్ వరకు తమ విమానాల్లో ప్రయాణం చేసిన ఉదంతాలున్నాయి. కాబట్టి ఇటలీ వారి సహాయంతో విమానం మీద అయితే సింగపూర్ కు అతివేగంగా చేరుకోవచ్చని ఆలోచించి వారితో కూడా సంప్రదింపులు ప్రారంభించాడు నేతాజీ. అయితే విమాన ప్రయాణం మరింత ప్రమాదభరితం. శత్రువుల కనుసన్నలనుంచి తప్పించుకోవడం కష్టం.

జర్మన్ ప్రభుత్వం నేతాజీ కోరిన విధంగా ఎలాంటి సహాయం చేయడానికైనా సిద్దంగానే ఉంది. జపాన్ ప్రభుత్వానికి కూడా ఎలాంటి అభ్యంతరం లేదు. జర్మన్ జలాంతర్గాములూ, జపాన్ జలాంతర్గాములూ తరచూ కలుసుకొంటూ తమకు పరస్పరం అవసరమైన సరుకులు మార్పిడి చేసుకొంటూనే ఉన్నాయి. అయితే నేతాజీని ఈ జలాంతర్గాములలో సింగపూర్ చేర్చడమంటే సరుకు రవాణా చేయడం వంటి సులభమైన విషయం కాదు. బ్రిటీష్ ఛానల్ దాటి రావడం అంటే ఎంతో ప్రమాదానికి తలపడి ప్రయాణం చేయడమే. సముద్ర గర్భంలో అనేక చోట్ల మందుగుండు మాటుపెట్టి వుంచుతారు బ్రిటీషువారు. కడు జాగ్రత్తతో ప్రయాణం చేస్తేనే గాని ప్రమాదాన్ని తప్పించుకొని బయటపడే వీలుండదు. ఏ మాత్రం ఆచూకి తెలిసినా శతృవులు వదిలిపెట్టరు. రెండు ప్రభుత్వాలు అతిరహస్యంగా సమాలోచనలు జరుపుకోవాలి. దానికి సంబంధించిన ఏర్పాట్లు అన్నీ కూలంకషంగా నావికా దళంతో చర్చించాలి. జలాంతర్గాములు ఎక్కడ ఆగాలి, ఎక్కడ ఇంధనం సమకూర్చుకోవాలి, జర్మన్ జలాంతర్గాములు ఎక్కడవరకు రావాలి, జపాన్ వారు ఎక్కడ నేతాజీని అందుకోవాలి మొదలైన విషయాలు అన్నీ నిర్ణయింపబడాలి. అందుచేత ఉభయప్రభుత్వాలకు ఇష్టమే అయినా కొన్ని మాసాలు నేతాజీ వేచి ఉండాల్సి వచ్చింది. ఒకసారి వెళ్ళిపోవాలని నిశ్చయించుకొన్నాడు. కాబట్టి ఏ మాత్రం సమయం వృధా కావడం నేతాజీకి ఇష్టం లేదు. శరీరం జర్మనీలో ఉందే కాని, మనస్సంతా తూర్పు ఆసియాలో తాను తలపెట్టిన కార్యంపైనే లగ్నమై ఉంది.

ఈ లోగా జపాన్ వారు బ్రిటీషు సైన్యాలను సింగపూర్ నుంచి తరిమివేయడమేగాక బర్మా వరకు ఆక్రమించుకుని కూర్చున్నారన్న వార్త అందింది. జపాన్ వారు ఖైదీలుగా పట్టుకొన్న భారతీయులలో చాలామంది భారత స్వాతంత్ర్య సమరానికి సన్నద్దంగా ఉన్నారన్న వార్త కూడా నేతాజీకి చేరింది. అలాంటి వారి నందరినీ రాస్ ఇహారీ బోస్ అధీనంలో ఉంచడం జరిగింది. కాని రాస్ బిహారీ బోస్ వృధ్ధాప్యంలో ఉన్నాడు. అప్పటికే జపాన్ లో 35 సంవత్సరాలుగా ఉన్నాడు. యుద్ద సైన్యాలన్ నడపగలిగిన శారీరక పటిమ ఆయనకు లేదు. నేతాజీ వండి శక్తివంతుడు వచ్చి ఆ బాధ్యత స్వీకరిస్తే బాగుండునని ఆయన కూడా ఎదురుచూస్తూ ఉన్నాడు.

సరిగ్గా యీ సమయంలోనే, చరిత్రలో ఒక మహాధ్యాయానికి తెరలేచి
ఒక చారిత్రాత్మక సంఘటనకు ముహూర్తం ఖరారయింది.

సాగరగర్భంలో సుభాష్ సాహసయాత్రకు అంకురార్పణ జరిగింది.

నేతాజీ ఆజాద్ హింద్ ఫౌజ్ - II

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 06 Apr 2009 02:22:00 +0000

Before this article

'ఒక వ్యక్తిజీవితంలో ఏ విధంగానైతే సువర్ణావకాశాలు అరుదుగా వస్తూంటాయో,ఒక దేశపు చరిత్రలో కూడా అంతే అరుదుగా అవి వస్తూంటాయి.ఆ అవకాశాన్ని జారవిడిచినట్లయితే అలాంటి అవకాశాలు కొన్ని దశాబ్దాల వరకు రావు. అలాంటి సువర్ణావకాశం ఇప్పుడు మన ముందుంది. మనం అది జారవిడుచుకోకూడదు. ఇది మన పవిత్ర కర్తవ్యం . . . ‘

జర్మనీ అధీనంలో వున్న భారత యుద్దఖైదీలనుద్దేశించి నేతాజీ అనర్గళ ప్రసంగం ఇలా సాగిపోతోంది.అందరూ మంత్రముగ్ధులయినట్టు వింటున్నారు.ఒక సైనికుడు మరొక సైనికుడితో మాట్లాడుతూ ఉన్నట్లుగా ఉంది.నేతాజీ ఆజాద్ హింద్ ఫౌజ్ ఒక్క రోజులో ,నరనరాన స్వాతంత్ర్య కాంక్షను నింపుకొన్న యువ సైనికులతో తయారవలేదు. అది ఎలా జరిగిందో చూద్దాం.

జర్మనీలో ఉన్న భారత యుద్ద ఖైదీలనందరినీ తమ దళంలో చేర్చుకోవాలనే కోర్కె నేతాజీకి లేదు. ఎంతవీలైతే అంత తక్కువ మందిని,చిత్తశుద్ది గల వారిని ఎంపిక చేసుకొని తన దళంలోనికి తీసుకోవాలనేది నేతాజీ ఆశయం. అందుచేతనే ఒక ఆం క్ష పెట్టాడు. ఎవరైనా సరే ఆజాద్ హింద్ ఫౌజ్ దళంలో చేరి శిక్షణ పొందవచ్చు వారికి బ్రిటిషు సైన్యంలో ఉన్న హోదా ఇవ్వడం మాత్రం జరగదు. వారు మళ్లీ మామూలు సైనికుడుగా జీవితం ప్రారంభించి తమ పరిశ్రమ ద్వారా,నేర్పు ద్వారా మాత్రమే పై పదవులు పొందవల్సి ఉంటుంది.ఈ నిబంధన పెట్టడంతో నాన్ కమాండ్ ఆఫీసర్లుగా ఉన్నవారు చాలామంది నేతాజీ దళంలో చేరకుండా ఆగిపోయారు.అయినా పట్టుదల గల కొందరు శిక్షణ పొందడానికే సిద్దపడ్డారు.నాలుగు మాసాల సమయంలో మూడువందల మంది శిక్షణ కోసం దళంలో చేరి ఫ్రాంకెన్ బర్గ్ చేరుకొన్నారు. మరో ఆరు మాసాలలో ఇంకో మూడు వందల మంది వచ్చి చేరారు.

ఇటలీలో భారతీయ యుద్ద ఖైదీల దురవస్థ.

ఈలోగా ఇటలీలో యుద్ద ఖైదీలుగా ఉన్న భారతీయుల పరిస్థితి దయనీయంగా తయారైంది. లిబియాలో బ్రిటిష్ వారికి తోడుగా యుద్దం చేస్తూ పట్టుబడ్డ భారతీయ సైనికులను ఇటలీకి తరలించారు. యుద్దంలో గెలిచి మరొకరిని ఖైదీలుగా పట్టుకోవడమన్నది ఇటలీవారికి అంత అలవాటు అయిన విషయంకాదు. ఈసారి అయినా జర్మన్ల ప్రతిభ కారణంగానే బ్రిటిషు సైన్యం లిబియాలో ఓటమి చవిచూసింది. అయితే యుద్ద ఖైదీలుగా పట్టుబడ్డవారిని ఈటలీ అధీనంలో ఉంచారు. ఇటలీవారికి యుద్ద ఖైదీలను ఎలా చూడాలో తెలియదు. యుద్దభూమిలో ఎలాగూ యుద్దం చేయలేరు కాబట్టి తమ ప్రతాపమంతా ఖైదీలమీద చూపించనారంభించారు. వారికి ఆఖరికి మంచినీరు కుడా సరఫరా చేయలేని స్థితి కల్పించారు.ఖైదీలకు అందించే రేషన్ ను ఇటలీ సైనికులు కాజేస్తూ ఖైదీలను మాడ్చేవారు.స్వేఛ్ఛాభారత కేంద్రం ప్రతినిధులు ఇటలీ మిలిటరీ అధికారులతో సంప్రదింపులకు వచ్చినప్పుడు భారతీయ యుద్దఖైదీలు తమను జర్మనీకి తరలించవలసిందిగా మొరపెట్టుకొన్నారు. ఆ తర్వాత కొద్ది కాలానికే వారిని జర్మనీకి తరలించడం ప్రారంభమయింది. అప్పటికే ఆజాద్ హింద్ ఫౌజ్ శిక్షణా కేంద్రం కోనిగ్స్ బ్రుక్ కు తరలించడం జరిగింది. ఇటలీవారు పెట్టిన హింసలు తట్టుకోలేక నానా బాధలు పడిన ఆ ఖైదీలకు ఇక్కడి పరిస్థితి ఊరట కలిగించింది. నేతాజీ నెలకొల్పిన దళంలో చేరినవారు చక్కటి దుస్తులు ధరించి స్వేఛ్ఛగా తిరుగుతూ సరిపడిన ఆహారం భుజిస్తూ కష్టపడి శిక్షణ పొందడం చూచి వీరు ఆనందించారు కూడా. ఆ విధంగా ఇటలీనుంచి వచ్చి అక్కడ చేరిన భారత యుద్ద ఖైదీలు నేతాజీని చూడాలనీ, ఆయన చెప్పేది వినాలనీ కుతూహలంగా ఎదురుచూడసాగారు.

అనుకున్న ప్రకారం, అనుకున్న సమయానికి, నల్లని దుస్తులలో టోపీ పెట్టుకొని, తన దేశానికి చెందిన ఎక్కువ మంది సైనికులతో ఆ సుదూర ప్రాంతంలో మాట్లాడే అవకాశం దొరికినందుకు ముఖంపై సంతోష చిహ్నాలు ప్రస్ఫుటంగా కనిపిస్తూ ఉండగా మందహాసంతో సమావేశ స్థలానికి వచ్చాడు నేతాజీ. 'ఆజాద్ హింద్ జిందాబాద్ , ఇంక్విలాబ్ జిందాబాద్ , నేతాజీ జిందాబాద్ ' అనే నినాదాలు ఆకాశంలో మారుమ్రోగాయి. యుద్దఖైదీలు కూడా తమ కొంతు కలిపారు. దళంవారి జాతీయగీతాలు, తాము వ్రాసుకొన్న గీతాలు పాడటంతో సభా కార్యక్రమం ప్రారంభమయింది. 'హమే సుఖతో ఆజ్ భూల్ జానా పడేగా వతన్ కేలియే దుఃఖ్ ఉఠానా పడేగా ఆజాద్ హిందీయో ఉఠో కమర్ బాంధో వతన్ బులా రహాహై బచానా పడేగా (ఇప్పుడు సుఖాలన్నీ మర్చిపోయి దేశం కొరకు ఎంతటి కష్టాన్నైనా సహించడానికి సిద్దపడాలి. దేశం కొల్లగొట్టబడుతోంది. ఓ ఆజాద్ హింద్ బంధువులారా! భుజం భుజం కలిపి ముందుకు నడవండి. దేశం పిలుస్తోంది రక్షించడం మన విధి).

నేతాజీ లేచి నిలబడగానే సభలో సూదిపడినా వినపడేంత నిశ్చబ్దం ఏర్పడింది.చాలా సులువైన హిందూస్తానీ భాషలో ప్రసంగం నడిచింది. అక్కడ చేరిన వారిలో ఎక్కువ మంది నిరక్షరాస్యులు. అత్యధిక సంఖ్యాకులు ఇంకా దళంలో చేరనివారు.ఉద్యోగం పోతుందేమోనన్న భయం ఆవరించి ఉన్నవారు. వారి జీతాలు, పెన్షన్ రద్దు అవుతాయేమోనన్న భయంతో వున్నవారు. వారిలో ఎక్కువ మంది లాభం పొందడానికి సైనికులుగా చేరిన వారు, నేతాజీ వంటి జాతీయ నాయకుడి మాటలు వింటే ఈ లాభాలు పోగొట్టుకోవలసి వస్తుంది. తన వక్తృత్వ పటిమ, హేతుబద్దమైన వాదన వారిమీద ఎక్కువగా పని చేయవన్న సంగతి నేతాజీకి తెలుసు.వారి భావాలకు అనుగునంగా వారి కుటుంబాలకు కొద్దో గొప్పో ఆర్థిక సహాయం లభింపచేసే రీతిగా కొన్ని ప్రతిపాదనలు చేయగలిగినప్పుడు మాత్రమే ఆ మాటల ప్రభావం వారిపైన ఉంటుందన్న సంగతి ఆయంకు తెలుసు. అయితే ఒక బాధ్యత కలిగిన జాతీయ స్థాయి నాయకుడుగా జవాన్లను భర్తీ చేసుకొంటున్నప్పుడు బ్రిటిషు ఆఫీసర్లు చెప్పినట్లుగా కల్లబొల్లి కబుర్లు తాను చెప్పలేడు. నిజాన్ని మాత్రమే తాను వారి ముందుంచగలడు. నిజం చెప్పడమంటే మింగుడు పడని కఠిన సత్యం వారి ముందుంచడమే. తాను వెల్లడించే నిజాయితీ అన్ని విధాలా త్యాగాన్ని కోరుతుంది. త్యాగం అంటే కేవలం తనకు లభిస్తున్న జీతమే కాదు. కుటుంబానికి లభించే పెన్షన్ మాత్రమే కాదు. అవసరాన్ని బట్టి ప్రాణాలు సహితం త్యాగం చేయడానికి సిద్దంగా ముందుకు రావాలి. అయితే ఆ పోరాటంలో వారిని విజయలక్ష్మి వరిస్తే కేవలం వారి భవిష్యత్తే కాకుండా మానవజాతి భవిష్యత్తు బాగుపడుతుంది. తాను చెప్పే విషయాలు వారి హృదయాలను, అంతఃకరణను స్పందింపచేయాలి. అంటే తన నాయకత్వంపట్ల పరిపూర్ణ విశ్వాసం ఉంచి, పరిపూర్ణ విధేయతతో సంపూర్ణ త్యాగభావనతో మాతృభూమి సేవకు బేషరతుగా అంకితం కావాలి.జీతపు రాళ్ళకోసం సైనికులుగా చేరినవారికి ఇంతటి మహోన్నతమైన ఆశయం అర్థం కావడం కష్టమే. నేతాజీ కూడా వారు వెంటనే ఒక నిర్ణయానికి రావాలని కోరుకోలేదు.బహు జాగ్రత్తగా ఆలోచించుకొన్న మీదటనే వారు ఒక నిర్ణయానికి రావాలని. అది స్థిరమైన నిర్ణయంగా ఉండాలని నేతాజీ కోరుకున్నాడు. దళంలో చేరడంలో గల కష్టనష్టాలు సంపూర్ణంగా అవగాహన చేసుకొన్న తర్వాత చేరిన కొద్దిమంది మాత్రమే స్థిరంగా నిలువగలరని ఆయన భావన.

భారతదేశంలో సాగిన స్వాతంత్ర్యపోరాటాల చరిత్రను సింహావలోకనం చేస్తూ అనేక విషయాలు వారికి తెలియచేశాడు. మొదటి ప్రపంచయుద్దం, రెండో ప్రపంచ యుద్దం గూర్చి వివరాలు తెలియచేస్తూ బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యం కృంగిపోతున్నదని, భారదేశం నుంచి వారిని తరిమికొట్టడానికి అది అన్ని విధాలా తగిన సమయమని నొక్కి చెప్పాడు. విదేశీపాలన కారణంగా మాత్రమే భారదేశం అంత పేద దేశంగా మారిందని తెలియచేశాడు.

'ఒక వ్యక్తిజీవితంలో ఏ విధంగానైతే సువర్ణావకాశాలు అరుదుగా వస్తూంటాయో, ఒక దేశపు చరిత్రలో కూడా అంతే అరుదుగా అవి వస్తూంటాయి. ఆ అవకాశాన్ని జారవిడిచినట్లయితే అలాంటి అవకాశాలు కొన్ని దశాబ్దాల వరకు రావు. అలాంటి సువర్ణావకాశం ఇప్పుడు మన ముందుంది. మనం అది జారవిడుచుకోకూడదు. ఇది మన పవిత్ర కర్తవ్యం.ఈ కర్తవ్యనిర్వహణలో మనం ఎలాంటి ప్రతిఫలాన్ని ఆశించరాదు.మన కర్తవ్యాన్ని మనం పాటించనట్లైతే భావి తరాలకు పాపం చేసినవారమవుతాము.మనకు తగిలించబడిన శృంఖలాలుబంగారు సంకెళ్ళే కావచ్చు స్వేఛ్ఛను కోరుకొంటున్న పౌరులుగా ఆ సంకెళ్ళను తెగకొట్టుకోవలసిందే.భారతదేశానికి ఎంతో సేవ చేసినట్లు బ్రిటిసువారు ఎంతగానో ప్రచారం చేసుకొంటున్నారు.కాని వారు మన సర్వస్వం దోచుకొని మనను ఏ విధంగా పనికిరానివారుగా చేశారో ప్రపంచానికి తెలియజేలేదు. '

అంటో వారి హృదయలకు హత్తుకునేటట్లు ఉపన్యసించాడు.సభికులంగా మంత్రముగ్ధులై వింటున్నారు.ఒక సైనికుడు మరొక సైనికుడితో మాట్లాడుతూ ఉన్నట్లుగా ఉంది.అది వారి హృదయాలపై శాశ్వత ముద్ర వేసింది.

ఇంత నిర్దుష్టంగా కష్టాలను లెక్క చేయకుండా, ప్రమోషన్లు ఆశించకుండా, త్యాగమయ జీవితానికి ఇష్టపడి, తమ సర్వస్వాన్ని మాతృభూమి పాదాల చెంత అర్పించడానికి సిద్దంగా ఉన్నవారు మాత్రమే ముందుకు రావాలని పిలుపు ఇచ్చినా - ఒక సంవత్సర కాలంలోనే 3,500 మంది స్వేఛ్ఛా భారత సైనిక దళంలో చేరారు. అలా చేరిన వారికి వెంటనే యూనిఫారం, కిట్టూ సరఫరా చేసే వారు. చేరకుండా మిగిలిన ఖైదీలు క్యాంపులో అలాగే ఒకటి రెండు రోజులు ఉండిపోయేవారు.ఎవరినీ బలవంతపెట్టడమన్నది లేదు.అన్ని విధాలా ఇష్టపడిన వారిని మాత్రమే దళంలో చేర్చుకోవడం జరిగేది.

డిశంబరు 1942 నాటికి దళంలో చేర్చుకోవడం ప్రారంభించి సరిగ్గా ఒక సంవత్సరం గడిచింది. ఇప్పుడు అది మొదట ఏర్పడిన కొద్దిమందితో కూడిన చిన్న దళంకాదు; అన్ని హంగులూ సమకూర్చుకొన్న ఆజాద్ హింద్ ఫౌజ్.

Netaji’s Indian National Army – Part#1

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 16 Jan 2009 06:43:00 +0000

హిట్లర్ తో ముఖాముఖి సమావేశమైనపుడు జరిగిన సంఘటన బోస్ సాహసానికి పరాకాష్ట. 'మీన్ కాంఫ్ ' అంబడే హిట్లర్ స్వీయ ఆత్మకథలో, భారత్ ను కించపరిచే విధంగా చేసిన వ్యాఖ్యలని తొలగించాలని, సాక్షాత్తూ ఆ మహా నియంతకే మొహం మీద చెప్పగలిగాడు నేతాజీ ఆ తర్వాత స్వేచ్చాభారత కేంద్ర స్థాపనకు కృషి చేశాడు.

స్వేచ్హాభారత కేంద్రం భవిష్యత్ కు సంబంధించిన ప్రణాళికను తయారు చేసుకోవడంలో మనస్సును లగ్నం చేశాడు. స్వేచ్హా భారత కేంద్రం అనే సంస్థను స్థాపించాడు. రేడియో ప్రచారం, సైనిక దళం స్థాపించడం అలాగే ఆర్థిక సామాజిక సమస్యలు ఆకళింపు చేసుకునేందుకు ఒక ప్రణాళికా సంఘాన్ని నెలకొల్పుకోవడం ఆ సంస్థ లక్ష్యాలు. అయితే, మూడవ లక్ష్యం అంతగా ముందుకు సాగలేదు. అనుకొన్నట్లుగానే బోస్ జర్మనీ అధికారులతో మంతనాలు సాగించాడు. ఆ అధికారులు సుభాష్ మేధస్సుకు ఆశ్చర్యపోయారు. స్వేచ్చా కేంద్రానికి అప్పుగా ప్రతి నెలా కొంత సొమ్ము మంజూరు చేయడానికి ఓ ఒప్పందం కురిదింది. నేతాజీకి వ్యక్తిగతంగా నెలకు 800 పౌన్లు కేటాయించారు. స్వేచ్హా భారత కేంద్రానికి కేటాయింపు 1941 లో 1200 పౌన్లతో ప్రారంభించి 1944 లో 3200 పౌన్లకు పెంచారు. ఈ అప్పు తీర్చే బాధ్యత వ్యక్తిగతంగా బోస్ దే. జర్మనీ తో పొత్తు కలిసిన దేశాల చేత భారతదేశానికి స్వాతంత్ర్యం ఇచ్చి తీరాలనే ప్రకటన కనుక చేయించగలిగితే తాను జర్మనీ వచ్చిన పనికి మంచి ప్రోత్సాహం లభించినట్లేనని బోస్ మొదటి నుంచీ భావిస్తూ వచ్చాడు. అయితే జర్మనీ కానీ, ఇటలీ కానీ బాహాటంగా అలా ప్రకటించాడనికి సిద్దంగా లేవు. అయితే బోస్ కు తన కార్యక్రమాలు ఎలాంటి అంతరాయం లేకుండా కొనసాగించడానికి అన్ని వసతులూ సమకూరుస్తాయని స్పష్టం చేశాయి. స్వేచ్చా భారత కేంద్రానికి రాయబార కార్యాలయ హోదా ఇచ్చి గౌరవించారు. 1941 చివరికి స్వేచ్చా భారత కేంద్రంలో పనిచేసే భారతీయుల సంఖ్య 30 కి చేరింది. స్వేచ్చా భారత కేంద్ర పథమ సమావేశం 2 నవంబరు 1941 లో జరిగింది. ఈ సమావేశంలో సభ్యులంతా నేతాజీ పట్ల పరిపూర్ణ విశ్వాసం ఉంచి పని చేస్తామని ప్రమాణం చేశారు. నేతాజీ తన ఉపన్యాసంలో వారికి కృతజ్ఙతలు తెలియజేస్తూ 'మనను విజయలక్ష్మి వరించి మన ప్రణాళిక విజయవంతం అయితే మనకు అన్ని వైపుల నుంచి అభినందనల పరంపర లభిస్తుంది కాని ఒక వేళ మనం అపజయాన్నే రుచి చూడవలసి వస్తే, మాతృదేశసేవలో మనను మనం అంకితం చేసుకోగలిగాం అన్న సంతృప్తి ఒకటే మనకు మిగులుతుంది. కాబట్టి మనం రెంటికీ సిద్దపడాలి ' అని హెచ్చరించారు. ఈ సందర్భంలో చెప్పుకోదగ్గ నిర్ణయాలు నాలుగు జరిగాయి.

1. జైహింద్ అనేది యుద్ద నినాదంగానూ,

2. నేతాజీ జాతీయ నాయకుడుగానూ

3. జనగణమన జాతీయ గీతంగాను,

4. హిందూస్థానీ రాష్ట్ర భాషగానూ అంగీకరించారు.

(Rabindra Nath Tagore's song)

ఇక్కడ జైహింద్ గురించి ఒక ఆసక్తికరమైన కథనం ఒకటుంది. అబిద్ హసన్ జర్మనీలో ఇంజనీరింగ్ చదువుకునేందుకు వచ్చిన హైదరాబాదీ విద్యార్థి. సుభాష్ బోస్ కార్యక్రమాలకు ఆకర్షితుడై ఆయన అనుచరుడిగా మారిపోయాడు. స్వతంత్ర భారత కేంద్రంలో ముఖ్యమైన వ్యక్తి అయ్యాడు. ఒక సాయంత్రం అబిద్ హసన్ ఒక్కడూ కూర్చుని బుర్ర వేడెక్కించుకుని తిప్పలు పడుతున్నాడు.అబిద్ కి తన ప్రియతమ నాయకుడు సుభాష్ ఒక పని చెప్పాడు. నాయకుడి ఆదేశం ఏదైనా అబిధ్ కి శిరోధార్యమే. స్వతంత్ర భారత సైన్యానికి ఒక 'నినాదం ' ... పరస్పర అభివాదం తెలుపుకునే ఒక పదం సూచించమని సుభాష్ ఆజ్ఙ . ఏమని సూచించాలి, గంటలు గంటలుగా బుర్ర వేడెక్కుతున్నా అబిద్ కి ఏమీ వెలగడం లేదు. అసలు భారతీయులు ఒకరిని ఒకరు ఎలా పలకరించుకుంటారు. ఉత్తర భారత దేశంలో ఇద్దరు భారతీయులు ఎదురు పడినపుడు 'రాం రాం ' , అనో 'జై రాం జీకి ' అనో ' సత్ శ్రీ అకాల్ ' అనో, 'వాహె గురు ' అనో, 'సలాం ' అనో, దక్షిణ భారతీయులైతే 'వణక్కం ' అనో, 'నమస్కారం ' అనో పలకరించుకుంటారు. భారతీయులందరికీ వర్తించే అభివాదం ఎలా ఉండాలి, ఎడతెగని ఆలోచనలతో తల బద్దలుకొట్టుకుంటున్న అబిద్ మస్థిష్కంలో మెరుపులా ఆలోచన మెదిలింది. 'జైహింద్ ' 'జైహింద్ ' !!! ఆ క్షణం ఆ హైదరాబాదీ యువకుడికి తెలియదు...

రాబోయే సహస్రాబ్దాలు కోట్లాదిమంది జనం... గుండె ఉప్పొంగే ఉత్సాహ, ఉద్రేకాలతో గళమెత్తి ఉచ్చరించే ఒక మంత్రాన్ని తాను ప్రసాదిస్తున్నానని... సుభాష్ సమక్షానికి వెళ్లి తన ఆవిష్కారాన్ని వినిపించాడు అబిద్. సుభాష్ ముఖం వింత కాంతితో వెలిగింది. 'జైహింద్ ' 'జైహింద్ ' .గుండెలో కొట్టుకునే జ్వాలలాంటి కోరికకి శాబ్దిక రూపం వచ్చిన త్రుప్తి. అబిద్ ని గాడాలింగనం చేసుకున్నాడు సుభాష్. ఆ రోజు అబిద్ హసన్ సూచించిన ఆ నినాదం... సుభాష్ బోస్ ఆజాద్ హింద్ ఉద్యమం ప్రసాదించిన వరదానంగా స్వతంత్ర భారతావనికి శిరోధార్యమైంది. ఇది మన జాతీయ నినాదం పుట్టిన కథ ఇది.

జనగణ మన అధినాయక గీతాన్ని అధికారిక జాతీయ గీతంగా స్వీకరించింది. మొదటిసారిగా 1942 లో హామర్గ్ లో ఇండో జర్మన్ కల్చరల్ సొసైటీ ప్రారంభ సభలో 'జనగణ మన ' గీతాన్ని ఆలపించారు. అదే రోజు ఆ గీతానికి గ్రాం ఫో న్ రికార్డు కూడా తయారైంది. 'హిందుస్థానీ ' భాషను జాతీయ భాషగా గుర్తించే నిర్ణయం కూడా స్వతంత్ర భారత కేంద్రం తీసుకున్న నిర్ణయాల్లో కీలకమైనది. అయితే ప్రపంచంలో అత్యధిక జనాభాకి ఉచ్చారణ అర్థం కావాలనే ఆశయంతో హిందుస్థానీని రోమన్ లిపిలో రాసేవారు. కాంగ్రెస్ పతాకంలోని మూడు రంగులను, మధ్యలో గర్జిస్తూ దూకుతున్న పులిబొమ్మ ఉన్న పతాకాన్ని కేంద్రం తన పతాకంగా నిర్ణయించింది. ఆజాద్ హింద్ ఉద్యమానికి ప్రేరకుడు. స్థాపకుడు, తిరుగులేని నెత సుభాష్. ఆయన్ని ఎలా పిలవాలనే ప్రశ్న వచ్చింది. అనేక సూచనలు వచ్చాయి. 'హమారే నేతా ' అనాలని ఒక సూచ్న. చివరికి నేతాజీ అన్న పేరే ఖరారైంది.

Netaji's meet with Mussolini

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 08 Jan 2009 14:51:00 +0000

‘సిగ్నర్ ఒర్లాండో మజొట్టా!’ జర్మనీ చేరుకున్న మొదట్లో సుభాష్ యీ పేరుతోనే చలామణి అయ్యాడు.1945 ఆగస్టు లో బోస్ ఒక విమాన దుర్ఘటన లో మృతి(?) చెందిన రెండేళ్లకు ముందు కూడా ఒకసారి విమాన దుర్ఘటనలో మృతి చెందాడు. కాదు. బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం హత్య చేసింది. బోస్ తప్పించుకున్నాడన్న నిజాన్ని బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం యింకో రకంగా వాడుకోజూసింది. 1942 మార్చి లో BBC, బోస్ విమాన ప్రమాదంలో మృతి చెందాడని విష ప్రచారం మొదలుపెట్టింది. అప్పుడింక బోస్ ఒర్లాండో మజొట్టా ముసుగులోంచి బయటికొచ్చాడు.

బోస్ గళం భూన భోంతరాల్ని చీల్చుకుంటో భారత దేశ ప్రజల గుండెల్ని తాకింది.

'నేను సుభాష్ చంద్ర బోస్ ని మాట్లాడ్తున్నాను. నేను బ్రతికే వున్నాను '

యీ వార్త దేశమంతా దావానలంలా వ్యాపించింది. భారతీయుల గుండెలు గర్వంతో ఉప్పొంగిపోయాయి.తమ ప్రియతమ నాయకుడు జీవించే వున్నాడన్న వార్త భారతీయుల స్వాతంత్ర్య స్ఫూర్తిని ప్రజ్వలింపచేసింది .(సరిగ్గా యీ రేడియో సందేశంలోనే గాంధిజీని 'జాతిపిత ' గా అభివర్ణించాడు. )

యింకా 'అక్షరాజ్యాల మద్దతు నేను కోరుతున్నా ఆ కూటమి చేస్తున్న యుద్దాలకి భవిష్యత్తులో చేసే యుద్దాలకి గాను నేనెప్పుడూ జవాబుదారీ కాను.ఎందుకంటే నా అంతిమ లక్ష్యం భారత్ సర్వస్వతంత్రమవ్వటం.నా దేశాన్ని దాస్య శృంఖాలల్నించి విముక్తం చేయటానికి అలుపెరుగని నా జీవితాన్నంతా ధారపోస్తాను.యీ భూగోళంలో ఎప్పుడెక్కడున్నా యెప్పుడూ మీ సుభాష్ చంద్రబోస్ మారడు. నా తుది శ్వాస వరకు నేను నా దేశానికి ఒక సైనికుడిగానే పనిచేస్తాను.' అంటూ తన అస్థిత్వాన్ని ప్రపంచానికి చాటి చెప్పాడు.

సరిగ్గా ఇదే సమయంలో జపాన్ ఒక ప్రకటన విడుదల చేసింది.'భారదేశం భారతీయులది. తమ స్వాతంత్ర్యం కోసం పోరాడటానికి ఇది సువర్ణావకాశమ’ని. జపాన్ ప్రకటనతో ఉత్తేజితుడైన బోస్ రోం లో ముస్సోలినీ ని కలిశాడు. ముస్సోలినీ దగ్గిరనుంచి అనుకూలమైన మద్దతు కోసం ప్రతిపాదన చేశాడు. జర్మన్ ప్రభుత్వానికి బోస్ సమర్పించిన మొదటి మెమొరాండంలో అక్షరాజ్యాలు మద్దతునిచ్చేవిధంగా ఒక ప్రకటన యివ్వాలని యెంతో పట్టుబట్టినా ఆ కూటమి అందుకు సుముఖంగా కనిపించలేదు. బోస్ కు మద్దతుగా ముస్సోలినీ, జర్మనీకి ఒక ప్రతిపాదన కూడా పంపాడు. ఒక సమాంతర ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేయాలని బోస్ కు చెప్పినట్టు తన ప్రతిపాదనలో వివరించాడు. దీనికి ప్రతిస్పందనగా 1942 మే 11 న Dr. Goebbels తన డైరీ లో యిలా రాసుకున్నాడు. 'రాజ్యాధికార బదలాయింపు జరగడానికి యిది సరైన సమయం కాదని జర్మనీ భావిస్తోంద’ని. భారత స్వాతంత్ర్యం కోసం అక్షరాజ్యాల కూటమి ఒక త్రైపార్టీ అగ్రిమెంటుకు రావాలని తద్వారా బ్రిటిష్ వారిపై యుద్దం ప్రకటించే ప్రవాస తాత్కాలిక భారత ప్రభుత్వం పై విశ్వసనీయతా, 'ఇండియన్ లీజియన్ ' కు చట్టబద్దతా వస్తుందని బోస్ భావించాడు. ఈ ఆలోచనని తూట్లు కొట్టిన హిట్లర్ ప్రపంచ పటం పై జర్మనీ ఆక్రమణలో ఉన్న రష్యన్ ప్రాంతాల సరిహద్దును,భారత్ సరిహద్దులను చూపిస్తూ తమ వల్ల ఒనగూరేదేమీ లేదని పెదవి విరిచి తూర్పు వైపునించి విజృంభిస్తున్న జపాన్ సాయం తీసుకొమ్మని సలహా యిచ్చాడు.

Netaji's meet with Hitler - II

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 21 Dec 2008 08:16:00 +0000

1942 మే 29న హిట్లర్ తో ముఖాముఖి సమావేశమైనపుడు జరిగిన సంఘటన బోస్ సాహసానికి పరాకాష్ట. 'మీన్ కాంఫ్ ' అంబడే హిట్లర్ స్వీయ ఆత్మకథలో, భారత్ ను కించపరిచే విధంగా చేసిన వ్యాఖ్యలని తొలగించాలని, సాక్షాత్తూ ఆ మహా నియంతకే మొహం మీద చెప్పగలిగాడు నేతాజీ.హిట్లర్ ఆశ్రయం పొందుతూ కూడా తన ప్రసంగాల్లో కానీ, రేడియో ప్రసారాల్లో కానీ ఎక్కడా నాజీ ఇజం ని సమర్థించలేదు నేతాజీ. ఈ సంగతి నాజీ ప్రముఖుల దృష్టిని దాటి పోలేదు. ఆయన ఈ పనిని ఉద్దేశపూర్వకంగానే చేశాడని కూడా వారికి తెలుసు. 1934 నాటి తన రచనలో నేతాజీ ఫాసిస్టులను ప్రశంసించినా,తర్వాత కాలంలో ఆయన తన వైఖరిని మార్చుకున్నాడు. మాతృదేశ స్వాతంత్ర్య సాధనేచ్చలో ఆయన నాజీలతో చేతులు కలిపాడు కానీ, నేతాజీ స్వభావరీత్యా నాజీ పద్దతులకి బద్దవ్యతిరేకి. నేతాజీ లెక్కలు నేతాజీకి ఉన్నట్టే, ఆయనకి ఆశ్రయం ఇవ్వండంలో నాజీల లెక్కలు వారికీ ఉన్నాయి.నేతాజీని వారెన్నడూ నమ్మలేదు.'నేను ఎనిమిది కోట్లమందికి మాత్రమే నాయకుడిని. మీ నేతాజీ నలభై కోట్ల మందికి అధినేత. అన్ని విధాలా ఆయన నాకన్నా గొప్ప నాయకుడు...'అని సాక్షాత్తూ హిట్లర్ అంతటివాడే ఆజాద్ హింద్ సైనికులతో మాట్లాడిన సందర్చం ఉన్నా, హిట్లర్ తో సహా, నాజీ అగ్రనేతలందరూ నేతాజీని ఒక దేశాధినేతను గౌరవించిన రీతిలో 'యువర్ ఎక్స్ లెన్సీ ' అంటో సంబోధించినా... వారు ఆయనను ఏనాడూ నమ్మలేదు'…

జర్మనీ తన ఉద్యమానికి ఎటువంటి సహకారం ఇవ్వాలన్న విషయంలో నేతాజీకి స్పష్టమైన అవగాహన వుంది. భారత స్వాతంత్ర్యానికీ, సార్వభౌమత్వానికీ గల హక్కును జర్మనీ గుర్తించాలి, ఆజాద్ హింద్ ఉద్యమాన్ని నాజీలు ఒక స్వతంత్ర ప్రతిపత్తిగల విప్లవోద్యమంగా గౌరవించాలి, ఆజాద్ హింద్ ప్రసారాల పట్ల, ప్రచురణల పట్ల ఎటువంటి నిర్బంధాలు, నిషేధాలు, అదుపు ఉండరాదు, ఆజాద్ హింద్ ఫౌజ్ లో సైనికులను చేర్చుకునే అధికారం, నిర్వహణ సుభాష్ దే, ఆజాద్ హింద్ దళాల విధ్యేయత తమ మాతృదేశానికే ఉంటుంది కానీ మరెవరికీ కాదు, ఆజాద్ హింద్ దళాలు బ్రిటన్ పైనే కానీ జర్మనీకి శతృవులైన మరే ఇతర దేశం పైనా తమ తుపాకీని ఎక్కుపెట్టవు - క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే బోస్ షరతుల సారాంశం ఇదే.

బోస్ తీసుకున్న స్వతంత్ర వైఖరి నాజీలకు మిగుడు పడేది కాదు. ప్రపంచాన్నే దురాక్రమించి శాసించాలని తలపోసే నాజీలకు,సహజంగానే ఒకదేశపు స్వాతంత్ర్యాన్ని, సార్వభౌమత్వాన్నీ అంగీకరించడం అయ్యేపని కాదు.

మిలియన్లమంది యూదులని, ఆక్రమిత దేశాలకు చెందిన ప్రజల్ని అమానుషంగా కాన్సట్రేషన్ క్యాంపుల్లో హతమార్చిన నాజీలు , ప్రపంచం నిర్ఘాంతపోయే భయావహ , కౄరకృత్యాలకు పాల్పడిన నాజీలు, మానవజాతి చరిత్రలో సరికొత్త చీకటి అధ్యాయాన్ని రచించిన నాజీలు - భారత స్వాతంత్ర్యపోరాటానికి హృదయపూర్వకమైన సానుభూతి ఎలా చూపగలరు?ఫాసిజం పైన బోస్ అనుసరించిన వ్యూహం సమగ్రమైనది కాదు. ఈ విషయంలో బోసుకంటే, గాంధీజీ, నెహౄ వంటి నేతలు తీసుకున్న వైఖరి వాస్తవికంగా సమతుల్యంగా ఉందని చెప్పాలి.

నాజీల, ఫాసిస్టుల మద్దతుతో దేశ స్వాతంత్ర్యానికి పోరాటాన్ని నడపాలనే వ్యూహం రచించడం ద్వారా సుభాష్ బోస్ తప్పటడుగు వేశాడన్నది నిజం. అయితే, పులిమీద స్వారీ వంటి తన వ్యూహంతో ఈ అసమాన దేశ భక్తుడు కనపరిచిన చాకచక్యం, సాహసం మాత్రం అనితరసాధ్యం. ఒంటరిగా తమ దేశానికి కార్యార్థిగా వచ్చిన నేతాజీ, తమకి విధించిన షరతుల్ని చూసి నాజీలు నిర్ఘాంతపోయారు. తాము ఎటువంటి మనిషితో వ్యవహరిస్తున్నదీ వారికి తెలిసి వచ్చింది. మరీ అంత ఆత్రం పనికి రాదని, జర్మనీ వచ్చిన తర్వాత జర్మనీ ప్రభుత్వ ఆమోదం లేనిదే ఏ కార్యక్రమాలు చేపట్టరాదని నాజీ అగ్రనేతలన్నారు

'మీ షరతుల ప్రకారం పనిచేయక పోతే నన్నుమీరు జైల్లో పెట్టగలమని బెదిరిస్తున్నారా?' అని సూటిగా అడిగేశాడు. నాజీ అధికారులు వెనక్కి తగ్గి అలా చేయమని బదులిచ్చారు.

అయితే తాము తలచుకున్నపుడు మాత్రం బోస్ కార్యకలాపాలను నిర్వీర్యపరచగలమని, అటువంటి సందర్భంలో బోస్ నిష్క్రియాశీలునిగా ఉండాల్సి వస్తుందని-మరొక నాజీ అధికారి దర్పంగా వ్యాఖ్యానించాడు. నాజీల దురాలోచనలు బోసుకి తెలియనివి కావు. ఒక బందీగా, ఒక నిష్క్రియాపరుడిగా ఉండాల్సిన పరిస్థితి వస్తే తాను జర్మనీలో ఉండనని, అవసరమైతే ఎటువంటి పరిణామాలనైనా ఎదుర్కొని తిరిగి భారత్ కే వెళ్లి తన ఉద్యమాన్ని కొనసాగిస్తానని బోస్ స్పష్టం చేశాడు. బోస్ జర్మనీ వదిలి వెళ్లదలుచుకుంటే, అందుకు తమ అనుమతి అవసరమని మరొక అధికారి వ్యంగ్యంగా వ్యాఖ్యానిస్తే, కుక్కకాటుకు చెప్పుదెబ్బ మాదిరిగా ఆ అహంకారికి బోసునించి తలతిరిగి పోయే సమాధానం వచ్చింది. '

...నేను మీ గెస్టపో (జర్మనీ గూడచారి విభాగం ) గురించి చాలా విన్నాను.కానీ, బ్రిటిష్ గూఢచారులు కూడా సమర్థతలోనూ, కౄరత్వంలోనూ తీసిపోరు. నేను వారి కళ్లు గప్పి తప్పించుకోగలిగానంటే, ఇక్కడ కూడా ఆ పని చేయగలను '.

పైకెన్ని మాటలు చెప్పినా నాజీలు బోసును అడుగడుగునా అనుమానించారు. తొలుత ఆయన బసచేసిన హోటళ్లలో కాపు కాశారు. ఆయన కదలికలపై, సంభాషణలపై, ఉత్తరాలపై నిఘా వేశారు. చివరికి ఆయన వ్యక్తిగత సిబ్బందిలో సైతం గూఢచారుల్ని జొప్పించారు. ఆయన డైరీలని, పత్రాలని, ఆయన సూట్ కేసులని రహస్యంగా తనిఖీ చేశారు. వాగ్థానానికి భిన్నంగా 'ఆజాద్ హింద్ ' ప్రసారాలపై రహస్యంగా సెన్సారింగ్, నిఘా అమలు జరిపారు. నాజీ రాజకీయాల్లో ఎదురయ్యే ఆటుపోట్లను, సం క్షుభిత వాతావరణపు సెగలను తట్టుకుని బోస్ పనిచెయ్యాల్సి వచ్చేది. బోస్ కు అనుకూలంగా వ్యవహరించిన ఆడం వాన్ ట్రాట్ ఒక దశలో హిట్లర్ కు వ్యతిరేకంగా కుట్ర చేశాడనే అభియోగంతో కాల్చివేతకి గురయ్యాడంటే, భారత వీర పుత్రుడు బోస్ నాజీల రాజ్యంలో ఎటువంటి ప్రమాదకర పరిస్థితుల్లో పనిచెయ్యాల్సి వచ్చిందో అర్థం చేసుకోవచ్చు. నేతాజీని లోలోపల తమ బోనులోని చిరుతపులి మాదిరిగానే నాజీలు పరిగణించారు. బ్రిటిష్ వ్యతిరేక ప్రచారానికి పనికి వస్తాడు లెమ్మని నాజీల అంచనా. బోస్ ను బంధించాలని బ్రిటన్ ఉవ్విళ్లూరుతూంటుంది కాబట్టి, కష్టకాలంలో బ్రిటన్ తో బేరసారాలకు బోసును తురుపుముక్కగా ఒడ్డవచ్చని నాజీల దూరాలోచన.

భారతదేశపు విస్తారమైన వనరులు,జనశక్తి బ్రిటన్ కు అపరిమితమైన పోరాట సామర్థ్యాన్ని సమకూర్చుతున్నాయని జర్మన్లకు తెలుసు. భారత్ ను బ్రిటన్ అదుపు నుంచి తప్పించగలిగితే, బ్రిటన్ ను జయించడం సుళువవుతుందని జర్మన్ల వ్యూహం. ఆ మేరకు వారికి సుభాష్ ఉద్యమం పట్ల అనుకూలత ఉంది. అంతే కాక, నాజీలకు భారత్ పైన దురాక్రమణ ఆశలు సైతం ఉన్నాయని చెప్పడానికి ఆధారాలు ఉన్నాయి. భారత్ స్వాతంత్ర్యానికి కట్టుబడి ఉంటామని స్పష్టమైన హామీ ఇవ్వాలని హిట్లర్ ను సుభాష్ ఎంత పట్టుబట్టినా ప్రయోజనం లేకపోయింది. వారిద్దరి భేటీ సమయంలో భారత స్వాతంత్ర్యానికి జర్మనీ మద్దతును తెలిపే ప్రకటన ఆవశ్యకతను గురించి బోస్ ప్రస్తావించినపుడు హిట్లర్ గంభీరంగా ఉండిపోయాడు. ఆ సమావేశపు గది కొసన ఉన్న గోడ వద్దకు బోస్ ను తీసుకెళ్లాడు. ఆ గోడకి ఒక భారీ ప్రపంచపటం అమర్చి ఉంది. ప్రపంచ పటం పైన హిట్లర్ వేళ్లు కదులుతున్నాయి. ఆనాటికి జర్మనీ ఆక్రమణలో ఉన్న రష్యన్ ప్రాంతాల సరిహద్దును, భారత్ సరిహద్దులను చూపాడు హిట్లర్. ఆ రెంటికీ మధ్య అధివమించాల్సిన దూరం ఎంత ఉందో చూపాడు. హిట్లర్ చెప్పదలిచిందేమిటో బోస్ కి అవగతమైంది.

భారత్ కు ఎంతో దూరంగా ఉన్న జర్మన్లు, భారత్ స్వాతంత్ర్యానికి మద్దతునిస్తూ పకటన ఇవ్వడం వలన ఒరిగిపడే ప్రయోజనం ఏముంటుందన్నది హిట్లర్ ప్రశ్న. హిట్లర్ అక్కడితో ఆగలేదు.వీరిద్దరి భేటీ గురించి ఆడం వాన్ టృఆట్ తర్వాత వెల్లడించిన విశేషం మరొకటి ఉంది.

భారత దేశానికి అత్యంత అననుకూలమైన పరిస్థితే కనిపిస్తున్న తరుణంలో, ఆచరణాత్మకంగా బోసు చేయగలిగేది మాత్రం ఏముంటుందని హిట్లర్ ప్రశ్నించాడు. బోసుకి ఈ వెటకారంతో అరికాలి మంట నెత్తికెక్కింది.

'హిజ్ ఎక్స్ లెన్సీకి చెప్పండి. నేను నా జీవితమంతా రాజకీయాల్లోనే ఉన్నాను. నాకు ఈ విషయంలో మరొకరి సలహా అవసరం లేదు...' అని బోస్ ఘాటుగా జవాబిచ్చాడు. ఇక హిట్లర్ వలన తన ఉద్యమానికి జరిగే మేలు పెద్దగా ఏమీ లేదని బోస్ కి అర్థమైంది. భారత్ కు తూర్పునించి విజృంభిస్తున్న జపాన్ మద్దతు వలన ఉద్యమానికి మేలు కలగవచ్చు. అదీ కాక, ఆగ్నేయాసియా దేశాల్లో భారత స్వాతంత్ర్యం కోసం కృషి చేస్తున్న విప్లవకారుల నుంచి బోస్ కి అనుకూలమైన సందేశాలు అందుతున్నాయి. దానితో బోస్ ఆగ్నేయాసియాకు వెళ్లాలని కీలకమైన నిర్ణయం తీసుకున్నాడు.

బోస్ నిష్క్రమణానంతరం యూరపు లో ఒక శక్తివంతమైన నాయకత్వ లేమి వల్ల ఆజాద్ హింద్ దళాలు అంతగా పురోగతి సాధించలేకపోయాయి.

బ్రిటన్ తో తప్ప మరెవరితో పోరాడవద్దని, సోవియట్ కు వ్యతిరేకంగా యుద్దంలో పాల్గొని వద్దని బోస్ తన నిష్క్రమణకు ముందు ఆజాద్ హింద్ దళాలకు ఆజ్ఙ ఇచ్చాడు. ఈ ఆజ్ఙని పాటించడం ఆజాద్ హింద్ బలగానికి అగ్ని పరీక్షగా మారింది. యుద్దంలో గడ్డు పరిస్థితులు ఎదురుకావడంతో ఆజాద్ హింద్ దళాలను కూడా యుద్దంలో పాల్గొనమని నాజీలు వత్తిడి తెచ్చారు. కాదన్న ఆజాద్ హింద్ వీర కమాండర్లను కోర్టు మార్షల్ చేసి నిర్ధాక్షిణ్యంగా కాల్చి చంపారు. యుద్దంలో ఆజాద్ హింద్ ప్రధాన దళాలు చాలా వరకూ నిర్మూలించబడ్డాయి. బందీలుగా చిక్కిన కొందరిపైన డిల్లీలో విచారణ జరిగింది.

Netaji in Berlyn

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 18 Dec 2008 17:54:00 +0000

నేతాజీ జర్మనీ చేరేసరికి అక్కడి పరిస్థితులు గందరగోళంగా ఉన్నాయి. జర్మనీ అప్పటికే రెండవ ప్రపంచ యుద్దంలో తలమునకలై ఉంది. అంతలో ఇటలీదేశం హిట్లర్ తో చేతులు కలుపుతున్నట్లు ప్రకటన చేసింది.దీనితో జర్మనీ బాధ్యత ఇంకా పెరిగింది. తన దళాలలో ముఖ్య మయిన వాటిని ఉత్తర ఆఫ్రికాకు,బాల్కన్ దేశాలకు పంపంవలసిన అగత్యం ఏర్పడింది. ఈ తరుణంలో అర్లండో మెజోట్టా పేరుతో జర్మనీ ఫారిన్ ఆఫీసులో నేతాజీ ప్రత్యక్షమయ్యాడు. జర్మనీ విదేశాంగ శాఖ అధికారులకు నేతాజీ ఎవరో బాగా తెలుసు. భారతదేశంలో అత్యంత ప్రియతమ నాయకుడైన నేతాజీ తమముందు నిలచాడన్న సంగతి వారు గుర్తెరిగినవారే . అయితే నేతాజీని తమ మధ్యకు ఏ విధంగా ఆహ్వాహించాలో, యెలాంటి మర్యాదలు పాటించాలో తేల్చుకోలేని పరిస్థిలో పడ్డారు. నియతృత్వ విధానంలో సాగుతున్న హిట్లర్ పరిపాలన్లో ఆయనకి తెలియకుండా ముఖ్య నిర్ణయాలు ఏవీ తీసుకునే వీలుపడదు. నేతాజీ జర్మనీ వెళ్ళడం కొత్తేమీ కాదు. 1935 లో జర్మనీ సందర్శించాడు. అప్పుడు ప్రభుత్వ అతిథిగా కాక కేవలం ఒక విదేశీ పర్యాటకుడుగా మాత్రమే ఆ దేశాన్ని సందర్శించాడు.

హిట్లర్ కు ఆశ్చర్యం కలిగించిన విషయం ఒకటుంది. ఒక పక్క భారత దేశంలో బ్రిటిష్ ప్రభుత్వానికి వ్యతిరేకంగా స్వాతంత్ర్య పోరాటం సాగుతూ ఉండగా సైనికులు యుద్దం చేస్తూ ఉండడం సామాన్య సైనికుడుగా ఉన్న హిట్లర్ ని మొదటి ప్రపంచ యుద్దం కాలంలో ప్రత్యక్షంగా చూశాడు. రెండవ ప్రపంచ యుద్దంలో కూడా భారత సైనికులు బ్రిటిష్ వారి తరపున ఇతియోపియా, ఈజిఫ్టులలో యుద్దం చేయడం గమనించాడు. ఈ భూమికను ఆధారంగా చేసుకొని నేతాజీకి ఎలాంటి గౌరవం ఇవ్వాలనేది తేల్చుకోవడం హిట్లర్ కు కూడా కష్టతరంగానే తోచింది. సుదూర ప్రాంతాలైన నార్వే, లిబియా మొదలైన చోట్ల హిట్లర్ సైన్యాలు యుద్దంలో నిమగ్నమై ఉన్నాయి. ఆ సంవత్సరంలోనే జూన్ 22న రష్యాపైకి కూడా సైన్యాలు పంపించాడు. ఈ స్థితిలో నేతాజీ రూపంలో మరో భారాన్ని వహించడానికి జర్మనీ వెనుకా ముందు ఆలోచించాల్సి వచ్చింది. అంతేకాక, నేతాజీ వద్ద అధికారికంగా వచ్చిన దాఖలాలు ఏమీ లేవు. భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ కానీ, మరో సంస్థ కాని అతనికి ఎలాంటి అధికారాలు దత్తం చేసి పంపలేదు. కాబట్టి నేతాజీకి రాజకీయ ఆశ్రయం కల్గించడం కంటే మరో సహాయం అందించగల్గిన పరిస్థితి కాదు అది. జర్మన్ అధికారులకు సంబంధించినంత వరకు బోస్ సమస్య అంత అర్జెంటుగా పరిష్కరించవలసినదిగా మాత్రం కనిపించలేదు.

కాని నేతాజీ విషయం వేరు. అంతదూరం నుంచి జర్మనీకి వచ్చి చేరింది గోళ్ళు గిల్లుకుంటూ కూర్చోడానికి కాదు. పోగొట్టుకొంటున్న ప్రతి గంటా అతి విలువైనది. బ్రిటిష్ వారికి వ్యతిరేకంగా సాగిస్తున్న స్వాతంత్ర్య పోరాటంలో ప్రతి గంటా విలువైనదే. జర్మనీ లో రోజులు గడుస్తున్న కోద్దీ బోస్ కు యుగాలు గడుస్తున్నట్లు అనిపించింది.

జర్మనీ వారు విజయ పరంపర సాధిస్తున్న రోజులవి. ఆ సమయంలోనే కనుక హిట్లర్ ను ఒప్పించగలిగితే భారత దేశానికి చాలా మేలు కలుగుతుందనీ, తన కోర్కెలలో చాలా భాగం నెరవేరుతాయనీ బోస్ భావించాడు.

సుభాష్ పట్ల హిట్లర్ వైఖరి

అంతరాంతరాలలో బ్రిటిష్ వారి పట్ల హిట్లర్ కు ఉన్న అభిమానం కూడా భారతదేశం పట్ల త్వరలో సరియైన అవగాహనకు రాలేక పోవడానికి కారణమయింది. నిజంగా ఇంగ్లీషు వారిని మట్టు పెట్టి ఇంగ్లాండును స్వాధీనం చేసుకోవాలనే కోర్కె గనుక హిట్లర్ కు ఉంటే, ఆ పని ముందుగానే నెరవేరి ఉండేది. డన్ కర్క్ సంఘటన ఇందుకు నిదర్శనం.29 మే, జూన్ 14 మధ్య కాలంలో మూడు లక్షల మంది బ్రిటిష్ సైనికులను సురక్షితంగా డన్ కర్క్ నుంచి ఇంగ్లాండు పోవడానికి అనుమతిచ్చాడు హిట్లర్. ఆ సమయంలో జర్మనీ కి బలమైన విమానదళం ఉంది. జలాంతర్గాముల దళం ఉంది. భీతి చెందిన బ్రిటిష్ సైనికులను జర్మన్లు వెంటాడుతున్న పరిస్థితి అది.హిట్లరే తలచుకుంటే బ్రిటిష్ దళాల్లో ఒక్క సైనికుడు కూడా ఇంగ్లాండు చేరేవాడు కాదు. కాని హిట్లర్ అలా చేయలేదు. అయితే ప్రత్యక్షంగా కానీ, పరోక్షంగా కానీ బ్రిటిష్ యుద్ద యంత్రాంగానికి తూట్లు వేసే చర్యలో ఏ దేశం పాల్గొనడానికి సిద్దపడినా దాన్ని ఆహ్వానించేందుకు జర్మన్లు సిద్దమే.

బ్రిటిష్ వారికి మనుష్యులూ,వనరులూ అందజేయడంలో భారత దేశం అగ్రస్థానంలోఉంది.భారత ప్రజల అభీష్టానికి వ్యతిరేకంగా జరుగుతున్న విషయం ఇది. కాబట్టి బోస్ ను నిర్లక్ష్యం చేయడం మంచిది కాదని జర్మనీ గుర్తించింది. హిట్లర్ కు కుడి భుజంగా వున్న రెబ్బెన్ త్రాప్ బోస్ ను సమర్థించాడు.

స్వేచ్చాభారత కేంద్రం.

ఈ లోగా బోస్ కూడా ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాడు. భవిష్యత్ కు సంబంధించిన ప్రణాళికను తయారు చేసుకోవడంలో మనస్సును లగ్నం చేశాడు. స్వేచ్చా భారత కేంద్రం [Free India Center] సంస్థను స్థాపించాడు. రేడియో ప్రచారం, సైనిక దళం స్థాపించడం, అలాగే ఆర్థిక సామాజిక సమస్యలు ఆకళింపు చేసుకునేందుకు ఒక ప్రణాళికా సంఘాన్ని నెలకొల్పుకోవడం ఆ సంస్థ లక్ష్యాలు. అయితే. మూడవ లక్ష్యం అంతగా ముందుకు సాగలేదు. అనుకొన్నట్లుగానే బోస్ జర్మనీ అధికారులతో మంతనాలు సాగించాడు. ఆ అధికారులు సుభాష్ మేధస్సుకు ఆశ్చర్యపోయారు. స్వేచ్చా కేంద్రానికి అప్పుగా ప్రతి నెలా కొంత సొమ్ము మంజూరు చేయడానికి ఓ ఒప్పందం కుదిరింది. నేతాజీ కి వ్యక్తిగతంగా నెలకు 800 పౌన్లు కేటాయించారు. స్వేచ్చా భారత కేంద్రానికి కేటాయింపు 1941 లో 1200 పౌన్లతో ప్రారంభించి 1944 లో 3200 పౌన్లకు పెంచారు. ఈ అప్పు తీర్చే బాధ్యత వ్యక్తిగతంగా బోస్ దే.

అసలు హిట్లర్ సాయమే తీసుకోవాలనే పట్టుదలేమీ బోస్ కి లేదు. కలకత్తా నుంచి బ్రిటన్ గూడచారుల, పోలీసుల కళ్లు కప్పి తప్పించుకున్నపుడు బోస్ మొదట సోవియట్ సహాయం తీసుకోవాలనే ప్రయత్నించాడు. కానీ, అది సాధ్యపడలేదు. ఆఫ్ఘనిస్తాన్ నుంచి సోవియట్ లో ప్రవేశించాలని బోస్ చేసిన ప్రయత్నాలు విఫలమైన తర్వాతే ఆయన జర్మనీ వైపు దృష్టి సారించాడు.

(ఆ సమయానికి స్టాలిన్ కి ఇంగ్లాండ్ తో రహస్యమైన అవగాహన ఉన్నదని, ఆ కారణం వల్లనే స్తాలిన్, బోసు కి ఆశ్రయం ఇచ్చేందుకు, బ్రిటన్ కు వ్యతిరేకంగా బోస్ సాగించదలచిన సాయుధ సమరానికి మద్దతు ఇచ్చేందుకు సమ్మతించలేకపోయాడనే కథనం సైతం ఉంది). రెండవ ప్రపంచ యుద్దంలో తొలిదశలో యుద్ద స్వభావానికి, ఆ తర్వాత మారిన యుద్దస్వభావానికి చాలా తేడా వుంది. బోస్ జర్మనీకి వెళ్లే సమయానికి హిట్లర్, సోవియట్ కి శత్రువు కాదు. పైగా హిట్లర్, స్టాలిన్ అప్పటికి 'నిర్యుద్ద సంధి ' కుదుర్చుకున్నారు కూడా. ఏ క్షణాన హిట్లర్ సోవియట్ పైకి తన సైన్యాన్ని నడిపించాడో...ఆ క్షణం యుద్ద స్వభావమే మారిపోయింది. బోస్ ఈ విషయం గమనించాడు కాబట్టే జర్మనీ సోవియట్ మీద యుద్దం ప్రకటించిన మరుక్షణం భారత ప్రజల సానుభూతి యావత్తు సోవియట్ కే ఉంటుందని ఆయన స్పష్టంగా పేర్కొన్నాడు.

అసలు బోస్ జర్మనీ వెళ్లి బ్రిటిష్ ప్రభుత్వానికి వ్యతిరేకంగా సాగించే స్వాతంత్ర్య పోరాటంలో నాజీల మద్దతు పొందుదామని ప్రయత్నించిన మాట నిజమే. కానీ, ఇది ఇక్కడి వరకే. బోస్ ఏనాడూ నాజీల మద్దతు దారు కాలేదు. వారి అడుగులకి మడుగులొత్తే వ్యక్తిగా, వారి దుష్ట పన్నాగాలకి తోడ్పడే వ్యక్తిగా లేనేలేడు. పైగా, సింహం గుహలో చొరబడి, దాని జూలు ఒడిసి పట్టినట్టు ఆయన స్వయంగా హిట్లర్ వంటి వ్యక్తులతోనే నిర్భయంగా, కరాఖండిగా వ్యవహరిచాడు. జర్మనీ తన ఉద్యమానికి ఎటువంటి సహకారం ఇవ్వాలన్న విషయంలో నేతాజీకి స్పష్టమైన అవగాహన వుంది.

1.భారత స్వాతంత్ర్యానికీ, సార్వభౌమత్వానికీ గల హక్కును జర్మనీ గుర్తించాలి

2.ఆజాద్ హింద్ ఉద్యమాన్ని నాజీలు ఒక స్వతంత్ర ప్రతిపత్తిగల విప్లవోద్యమంగా గౌరవించాలి

3. ఆజాద్ హింద్ ప్రసారాల పట్ల, ప్రచురణల పట్ల ఎటువంటి నిర్బంధాలు, నిషేధాలు, అదుపు ఉండరాదు

4. ఆజాద్ హింద్ ఫౌజ్ లో సైనికులను చేర్చుకునే అధికారం, నిర్వహణ సుభాష్ దే, ఆజాద్ హింద్ దళాల విధేయత తమ మాతృదేశానికే ఉంటుంది కానీ మరెవరికీ కాదు 5.ఆజాద్ హింద్ దళాలు బ్రిటన్ పైనే కానీ జర్మనీకి శతృవులైన మరే ఇతర దేశం పైనా తమ తుపాకీని ఎక్కుపెట్టవు -

క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే బోస్ షరతుల సారాంశం ఇదే.

ఒంటరిగా తమ దేశానికి కార్యార్థియై వచ్చిన నేతాజీ,

తమకి విధించిన షరతుల్ని చూసి నాజీలు నిర్ఘాంత పోయారు.

Bose Historical meet with Hitler

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 15 Dec 2008 05:49:00 +0000

బోసుకి ఎటువంటి మర్యాద ఇవ్వాలనే విషయంలో కూడా... మొదట్లో జర్మనీ అధికారుల్లో చాలా సందిగ్థత ఉండేది. ప్రచండ భానుడి వంటి వంటి బోసు వ్యక్తిత్వ ప్రభావానికి లోనుకాకుండా ఉండటం ఎంతటి వారికైనా కష్టమే. మాతృభూమికి వేలాది మైళ్ల దూరానికి, మరో ఖండానికి, భాష, కట్టుబాట్లు, సంప్రదాయాలు వేరుగా ఉండే ఒక పరాయి దేశానికి రిక్తహస్తాలతో చేరుకున్న మనిషి మాతృభూమి శృంఖలాలు తెంచేందుకు ఒక మహా విముక్తి సైన్యం నిర్మించే బృహద్యత్నంలో అనన్యసామాన్యమైన విజయాలు సాధించడం వెనుక... ఉన్న రహస్యమిదే .

మొదట బోస్, జర్మనీలో యావత్తు ఐరోపాలో నివసించే భారతీయులతో స్వతంత్ర భారత కేంద్రాన్ని స్థాపించాడు. నంబియార్, అబిద్ హసన్ , గిరిజా ముఖర్జీ, వ్యాస్, గాన్ ఫూలే, యన్.జి.స్వామి, యం.ఆర్. వ్యాస్ వంటి దేశభక్తులు ఎందరో...సుభాష్ బోస్ సహచరులుగా మారారు. బోసు స్థాపించిన కేంద్రానికి జర్మనీ రాయబార కార్యాలయ హోదా ఇచ్చి గౌరవించింది. కేంద్రం పనిచేసేందుకు గాను నెలనెలా జర్మనీ ప్రభుత్వం కొంత అప్పు ఇంచ్చేందుకు అంగీకరించింది. ఆ రుణాన్ని తీర్చే బాధ్యత సుభాష్ దే. బోస్ ప్రయత్నం ఫలించి, స్వతంత్ర భారత కేంద్రం భారత్ ను విముక్తి చేసిన అనంతరం ఈ రుణాల్ని తీర్చాల్సి ఉంటుంది. నిజానికి ఈ రుణాలను సుభాష్ సీరియస్ గానే తీసుకున్నాడు. కేంద్రం జమాఖర్చుల వివరాలను పక్కాగా నిర్వహించేవారు. అనంతర కాలంలో సుభాష్ జపాన్ వెళ్లినపుడు అక్కడి ప్రవాస భారతీయుల నుంచి వసూలు చేసిన విరాళాలనుంచి జర్మనీ రుణాన్ని తీర్చేందుకు కొంత ప్రయత్నం చేశాడు. 'స్వతంత్ర భారత కేంద్రం ' పేరు అలా లేకపోయినా, ఒక ప్రవాస ప్రభుత్వం తరహాలోనే పనిచేసేది.

కేంద్రం అధ్వర్యంలో త్వరలోనే రేడియో ప్రసారాలు ప్రారంభమయ్యాయి. ఈ ప్రసారాలు 'ఆజాద్ హింద్ రేడియో ' , 'నేషనల్ కాంగ్రెస్ రేడియో ', 'ఆజాద్ ముస్లిం రేడియో ' పేర్లతో సాగేవి. 'ఆజాద్ హింద్ ' పేరిట 'జర్మనీ', 'ఇంగ్లీషు' భాషల్లో 5000 కాపీలతో మాసపత్రిక సైతం ప్రారంభమైంది. బోసు ఆశయ దీక్షకి ఆకర్షితులైన యువకులెందరో... తమ శక్తిని వెచ్చించి, రేడియో కేంద్రాన్ని, పత్రికని నడుపుతూ ఉండేవారు. ఆ కాలంలోనే బి.బి.సి లో హిందుస్థాని కార్యక్రమాలను అనువదింప చేసేందుకు జర్మనీ అధికారులు భారతీయ ఖైదీలను ఉపయోగించుకోవడం బోసు గమనించాడు. ఈ పని నిమిత్తం ఖైదీలను కాపలాతో రేడియో కేంద్రానికి తీసుకువచ్చి, మళ్లీ కాపలాతోనే క్యాంపుకి పంపేవారు. క్యాంపుల్లో దుర్భరమైన పరిస్థితుల్లో గడిపే ఖైదీలకు ఆ కొంచెం సేపు తెరిపిగా ఉండేది. వారు చేసిన సేవకిగాను, క్యాంపులో వారి పరిస్థితుల్లో కొంచెం వెసులుబాటు కూడా కల్పించేవారు. భారతీయ యుద్దఖైదీల దౌర్భాగ్య పరిస్థితులు బోసుని దుఃఖితుడిని చేశాయి. మాతృభూమి విముక్తి కోసం ఉపయోగపడాల్సిన భరత పుత్రుల ప్రతిభా సామర్ధ్యాలు, జీవితాలు దుర్భరమైన కాన్సంట్రేషన్ క్యాంపులో మగ్గి, అలమటించి కృశించి పోవడం బోసు మనసుని వికలం చేసింది.

వేలాదిగా ఉన్న ఈ యుద్దఖైదీలను మాతృదేశ విముక్తి సైన్యంగా మలచటానికి జర్మనీ అధికారుల్ని ఒప్పించేందుకు ప్రయత్నించాడు. సుభాష్ బోస్ తలపెట్టిన ఈ కార్యానికి అనేక చిక్కులు ఉన్నాయి. భారతదేశంలో గ్రామ గ్రామాన, వీధి వీధినా స్వాతంత్ర్యపోరాట జ్వాలలు ఉధృతంగా వీస్తున్న సమయంలోనే, ఆ వేడిమికి చలించక బ్రిటిష్ ప్రభువుల ప్రయోజనాల పరిరక్షణకు మానసికంగా సిద్దపడి, పొట్టకూటికోసం సైనికులుగా ఆంగ్లేయుల కొలువులో చేరినవారు ఈ సైనికులు. విద్యాధికులతో, యోచనాపరులతో తమకి ఏ నాటికైనా ముప్పు తప్పదని అనుకున్నారో ఏమో... బ్రిటిష్ వారు సైన్యంలో చేర్చుకున్న భారతీయుల్లో నిరక్షరకుక్షులే అధికం. తెల్ల అధికారుల ఆదేశాలను గుడ్డిగా అమలు జరపడమే తప్ప స్వంత బుద్దితో ఆలోచించని బండతనం వారి శైలి. అసలు వారిని ఎంపిక చేసే సమయంలోనే బ్రిటిష్ అధికారులు ఈ ప్రమాణాలను పాటించేవారు. అటువంటి సైనికులు ఆ సమయంలో మాతృభూమికి, స్వంత కుటుంబాలకు వేలాది మైళ్ల దూరంలో, శత్రు శిబిరంలో యుద్దఖైదీలుగా దుర్భరమైన స్థితిలో ఉన్నారు .

అయినా వారిలో బ్రిటిష్ పాలనకి వ్యతిరేకంగా పోరాడాలనే దృఢ సంకల్పాన్ని ఎందరు ప్రదర్శిస్తారనేది అనుమానస్పదంగానే ఉండింది. ఈ కారణం వల్లనే బోసు ప్రతిపాదనలను జర్మన్ అధికారులు అనుమానంగానే చూశారు. అయితే యుద్దఖైదీల శిబిరాలను సుభాష్ చంద్ర బోస్ సందర్శించిన వెంటనే అందరి భయ సందేహాలు ఒక్కసారి పటాపంచలయ్యాయి. మట్టినుంచి జీవం ఉట్టిపడే వీరుల్ని తయారు చేయగల మాంత్రికుడు సుభాష్ అని స్పష్టమైంది. యుద్దఖైదీల్లో ఆఫీసర్ ర్యాంకుల్లో ఉన్న నడివయసు వారు తమ హోదాలు, పెన్షన్లు, ప్రయోజనాలు దెబ్బతింటాయేమోనని తటపటాయించారు కానీ, యువకులైన సామాన్య సిపాయులు మాత్రం బోస్ కు బ్రహ్మరథం పట్టారు. 'ఇంక్విలాబ్ జిందాబాద్ ' 'సుభాష్ చంద్ర బోస్ కీ జై ' వంటి నినాదాలతో బ్యారక్స్ దద్దరిల్లి పోయేవి. స్వాతంత్ర్య పోరాటంలో కాంగ్రెస్ అగ్రనేతగా సుభాష్ బోస్ పేరు వారందరికీ సుపరిచితమే . అయితే జర్మనీ గడ్డమీద ఆయన్ని దర్శించే భాగ్యం కలుగుతుందని వారెన్నడూ ఊహించలేదు. కారుచీకటి మధ్య కాంతిజలపాతంలా తమ దైన్య జీవితాలకు విముకుక్తినీ, పరమార్ధాన్ని కల్పించే దైవస్వరూపుడిగా వారు సుభాష్ ను ఆరాధించారు. బోస్ మాటలు వారిని వివశుల్ని చేశాయి. దేశ విముక్తికి సాయుధ సైన్య నిర్మాణం ప్రారంభమైంది.

జర్మన్ సైనిక నిపుణులనుంచి శిక్షణా కార్యక్రమాలు ప్రారంభమయ్యాయి. స్వయంగా బోసే కఠినమైన సైనిక శిక్షణ పొందాడు. యుద్దఖదీలతోను, స్వతంత్ర భారత కేంద్రంలో పనిచేసే దేశభక్తులతో, బోసు సందేశానికి ప్రభావితులై లొంగిపోయే బ్రిటిష్ భారతీయ సైనికులతో 'ఆజాద్ హింద్ ఫౌజ్' నిర్మాణం చకచకా సాగింది.

ప్రపంచ చరిత్రలోనే అత్యంత కౄరనియంతగా అవతరించిన హిట్లర్ తో సుభాష్ చంద్ర బోస్ చెలిమి చేసే ప్రయత్నం ఎందుకు చేశాడన్నది సమస్య.

నేతాజీ దృష్టిలో అత్యధిక ప్రాధాన్యం ఉండేది మన జాతీయ ప్రయోజనాలకే. శతృవు శతృవు మనకి మితృడని బోస్ నమ్మిన సూత్రం. మన శతృవు బ్రిటన్ మీదకి, హిట్లర్ యుద్దం ప్రకటించాడు కాబట్టి, శతృవు మెడలు వంచి, మనం స్వాతంత్ర్యాన్ని సాధించేందుకు హిట్లర్ సాయం తీసుకుంటే తప్పేమీ లేదని బోస్ తర్కం. అసలు హిట్లర్ సాయమే తీసుకోవాలనే పట్టుదలేమీ బోస్ కి లేదు. కలకత్తా నుంచి బ్రిటన్ గూడచారుల, పోలీసుల కళ్లు కప్పి తప్పించుకున్నపుడు బోస్ మొదట సోవియట్ సహాయం తీసుకోవాలనే ప్రయత్నించాడు. కానీ, అది సాధ్యపడలేదు. ఆఫ్ఘనిస్తాన్ నుంచి సోవియట్ లో ప్రవేశించాలని బోస్ చేసిన ప్రయత్నాలు విఫలమైన తర్వాతే ఆయన జర్మనీ వైపు దృష్టి సారించాడు.

1942 మే 29 హిట్లర్ తో ముఖాముఖి సమావేశమైనపుడు జరిగిన సంఘటన బోస్ సాహసానికి పరాకాష్ట.

'మీ షరతుల ప్రకారం పనిచేయక పోతే నన్ను మీరు జైల్లో పెట్టగలమని బెదిరిస్తున్నారా?'

అంటో ఆ మహా నియంతకే మొహం మీద చెప్పగలిగిన నేతాజీ గురించి మరికొంత ముదు చూద్దాం.

Bose with Congress

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 09 Dec 2008 17:16:00 +0000

స్వతాహాగా సుభాష్ తెలివైనవాడు. స్కూల్లో ఎప్పుడూ ఏదో దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తున్నట్టుగా, ముభావంగా వుండేవాడు. సహజంగా బాల్యంలో పిల్లలు ఆటల్లో చూపించే ఆసక్తిని కనబర్చేవాడు కాదు. కానీ పూరీని సందర్శించే సన్యాసుల్నీ, తీర్థయాత్రికుల్నీ చూసి సుభాష్ ఎంతో అబ్బురపడేవాడు. చదువులో బాగా చురుకు. స్కూల్ ఫైనల్లో రెండో ర్యాంక్ సాధించి కలకత్తా ప్రెసిడెన్సీ కాలేజిలో సీటు సంపాయించాడు. ఒకసారి కాలేజీలో వర్ణ వివక్షని చూపినందుకు ఒక ఆంగ్ల ప్రొఫెసర్ పై తన చేతి వాటం చూపాడు 1916 లో . తక్షణం బోస్ ని కాలేజీలోంచి బహిష్కరించారు.బోస్ నాన్నగారికి ససేమిరా ఇష్టం లేదు ఇంకో కాలేజీలో చేర్పించటానికి. ఏమైతేనేం మళ్లీ అదే కాలేజీలో పిలాసపీలో చేరి ఉన్నత శ్రేణిలో ఉత్తీర్ణుడయ్యాడు. తరువాత ఉన్నత విద్యకోసం ఇంగ్లాండ్ వెళ్లటం, ICS పరీక్ష రాసి (1920) నాలుగో స్థానంలో నిలిచాడు. (బోస్ కి ఆంగ్లంలో ప్రావీణ్యమెక్కువ. ICS లో అందరికంటే ఎక్కువ మార్కులు సంపాయించాడు) సరిగ్గా అదే సమయంలో జలియన్ వాలా బాగ్ దుర్ఘటన సుభాష్ నెంతో కలిచి వేసింది. ICS వొదిలేసి గాంధీ పంచన చేరాడు. గాంధీ ఆదేశాల మేరకు కలకత్తా లో వుంటున్న చిత్తరంజన్ దగ్గిరకు వెళ్లాడు...

కాంగ్రెస్ లో చురుగ్గా పాల్గొంటూ (1921-25) చాలాసార్లు అరెస్టయ్యాడు. 1921 డి సెంబర్, వేల్స్ రాకుమారుని భారత సందర్శనను పురస్కరించుకుని చేసే సంబరాల్ని నిరసించటానికి సుభాష్ పెద్ద పెట్టున ప్రదర్శనలు జరపగా జైల్లో పెట్టారు. తర్వాత యింకో సందర్భంలో చిత్తరంజన్ దాస్ తో జైలుకెళ్లాడు. సరిగ్గా అప్పుడే ఇద్దరిమధ్య గురు శిష్య సంబంధం ఏర్పడింది. ఎంతో ఓర్పుతో వంట చేసిపెట్టటంతో పాటు అన్ని రకాల గురు శుశ్రూషలు చేసి ప్రియ శిష్యుడనిపించుకున్నాడు. కలకత్తాకి దేశ్ బంధు చిత్తరంజన్ దాస్ మేయర్ అయినపుడు బోస్ Chief Executive గా నియమింపబడ్డాడు. యిదే పదవిలో వున్నపుడే బోస్ ని విప్లవకారుల్తో సంబంధాలున్నాయన్న నెపంతో చాలా సార్లు బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం జైలుకి పంపింది. మొదట Alipore జైలు తర్వాత బర్మాలోని Mandalay కి పంపారు. 1925 లో దేశ్ బంధు మరణం బోస్ ని ఎంతో వ్యాకులచిత్తుడిని చేసింది. 1926 లో Bengal Legislative Assembly కి మెంబర్ గా నామినేట్ చేయబడ్డాడు. 1927 మే 16 న అనారోగ్యం కారణంగా బోస్ విడుదలయ్యాడు. యీ రెండేళ్ల ఖైదీ జీవితం బోస్ కి ఎంతో లాభించింది. దీర్ఘ భవిష్యత్ ప్రణాళికలు వేసుకోటానికి ఉపకరించింది. 1927 లో భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ కి జనరల్ సెక్రటరీ గా ఎన్నికయ్యాడు. తరువాతి యేడాదిలో కాంగ్రెస్ సంవేశమైనపుడు భారతీయుల స్వయం పాలనా వ్యవస్థకి సమాలోచనలు జరిపారు. యీ ముఖ్య ప్రతిపాదనని మోతీలాల్ ప్రవేశపెట్టాడు. కానీ దీన్ని యువనేతలందరూ గట్టిగా అభ్యంతరం చెప్పారు. బోస్ నెహ్రూ లయితే భారతీయులకు సంపూర్ణ స్వరాజ్యమే ముఖ్యమని, అదీ అతిత్వరలోనే సాధించుకోవాలని పట్టుబట్టారు. చివరికి గాంధీ యిచ్చిన సలహా మేరకు యీ ప్రతిపాదనని కొద్దిగా మార్చి కమిటీ ఆమోదించింది. అదేమంటే బ్రిటిష్ వారికి స్వయంపాలనా వ్యవస్థ అనుమతి కి యేడాది గడువిచ్చి , అది గనక జరక్కపోతే అపుడు సంపూర్ణ స్వరాజ్యానికి కట్టుబడుండాలని. యీ విషయంలో లో గాంధీ చేసిన తీవ్ర ప్రయత్నాలేవీ ఆ తరువాత ఫలించలేదు. తరువాతి కమిటీ మీటింగ్ లో సంపూర్ణ స్వరాజ్య సాధన బిల్లుకి అందరూ ఏకగ్రీవంగా తీర్మానించారు.

1931 జనవరి 23 న భగత్ సింగ్ ని బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం ఉరితీసింది. భగత్ సింగ్ ఆత్మత్యాగం, తనని కాపాడుకోలేకపోయిన భారత జాతీయ కాంగ్రెసు నిర్లక్ష్యం బోస్ ని ఎంతో కలిచి వేసింది. 1932 జనవరి 2 న బోస్ ని అరెస్ట్ చేసి తర్వాత బహిష్కకరించింది.బోస్ Vienna వెళ్లినపుడు విఠల్ దాస్ పఠేల్ తో పరిచయం ఏర్పడింది . పఠేల్ తో కొన్ని సైద్దాంతిక సమాలోచనలు జరిపాడు. అహింసా పద్దతిలో జరిపే స్వాతంత్ర్య పోరాటానికి కొన్ని విప్లవ తరహా రూపురేఖలు తీసుకురావాలన్న అవసరం ఎంతైనా వుందని గుర్తించారు. దురదృష్టవశాత్తూ 1933 oct లో పఠేల్ చనిపోయాడు. 1934 లో 'భారత పోరాటం ' అనే పుస్తకాన్ని ప్రచురించాడు.

1932-36 ప్రాంతంలో బోస్ కొందరు ప్రపంచ నేతలను కలిశాడు. ఇటలీలో ముస్సోలినీ, జర్మనీలో ఫెల్దర్ , ఐర్లాండ్ లో వలెరా , ఫ్రాన్స్ లో రోం రోలాండ్ . 1936 ఆప్రిల్ 18 న భారత్ తిరిగి వస్తున్నట్టు తెలియజేశాడు బోస్. బొంబాయిలో అడుగుపెట్టగానే అరెస్టయి 1937 మార్చి 17 న విడుదలయ్యాడు. అప్పటికే దేశంలో సుభాష్ బోస్ ఎంతో ప్రసిద్దుడయ్యాడు. గాంధీ బోస్ ని కాంగ్రెస్ అధ్యక్షుడిగా పని చేయమని అడిగాడు. ఆ విధంగా మొదటిసారి 1938 లో భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ కి అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికయ్యాడు. యిదే సమయంలో ఠాగోర్ బోస్ ని 'దేశ్ నాయక్ ' అనే పేరుతో సంబోధించాడు. ముస్సోలినీ తదితర నాయకులతో భేటీ అయిన విషయం గాంధీకి ఆ తర్వాత తెలిసొచ్చి యీ విషయం వైస్రాయ్ కి ససేమిరా నచ్చలేదనీ చెప్పాడు. అప్పటినుంచే గాంధీ-సుభాష్ మధ్య విభేదాలు పొడసూపడం అధికమయ్యాయి (సైద్దాంతిక విభేదాలూ ఉండనే వున్నాయి)

ఆ కారణంగానే యీసారి కాంగ్రెస్ అధ్యక్షుడిగా ప్రతిపాదిస్తానని రాజెఏంద్రప్రసాద్ ని , నెహ్రూ ని గాంధీ అడిగాడు. చివరికి పట్టాభి సీతారామయ్యని ఒప్పించాడు. అందరి అంచనాలను తలకిందులు చేస్తో 1580-1371 ఆధిక్యంతో బోస్ మళ్లీ కాంగ్రె స్ కి రెండోసారి అధ్యక్షుడయ్యాడు.

ఆ తర్వాత గాంధీ ఇది తన ఓటమి అని బహిరంగంగానే ఒప్పుకున్నాడు. కాంగ్రెసులో ప్రతికూల పరిస్థితులు ఎర్పడటం వల్ల నెల తిరక్కుండానే బోస్ కాంగ్రెస్ విడిచి 1939 మే లో 'ఫార్వాడ్ బ్లాక్ ' పార్టీని స్థాపించాడు. సాధారణ ప్రజలకు గాంధీ చర్య మింగుడు పడలేదు. అంతటి జాతిరత్నాన్ని కాంగ్రెసు నించి బయటకు సాగనంపినందుకు విస్తుపోయారు. రెండో ప్రపంచ యుద్దం ప్రారంభమయ్యాక భారత్ తమతో పాటు యుద్దంలో పాల్గొంటుందని ప్రపంచానికి వెల్లడి చేసింది బ్రిటన్. ఈ చర్యకు నిరసనగా పార్లమెంట్ లో కాంగ్రెస్ సభ్యులు రాజీనామా చేశారు. బోస్ వీర్ సావర్కార్ ని 1940 జూనె 21 న సమావేశమయ్యాడు. సావర్కార్ సదన్ లో (ముంబాయి) జపాన్ లో వుంటున్న రాస్ బిహారీ సహాయంతో దేశం వొదిలి బ్రిటన్ శత్రు దేశాల మద్దతుతో భారత సైన్యాన్ని నిర్మించుకోవాలని కోరాడు. సుభాష్ తన ఆందోళనల్ని ప్రజల మద్దతుతో ఉధృతం చేశాడు. యీసారి ప్రజలు ఉత్తుంగ తరంగాలై ఉద్యమంలో వెల్లువెత్తారు. బోస్ ని జైలులో పెట్టాక ఆమరణ నిరాహార దీక్షకు ఉపక్రమిచాక 11 వ రోజు బోస్ ఆరోగ్యం మరింతగా క్షీణమవటంతో గృహ నిర్బంధంలో వుంచారు.

సుభాష్ కు గాంధీ కి అసలు పడదని కొందరు, అది సైద్దాంతిక విరోధమేనని మరి కొందరి వాదన. వ్యక్తిగతంగా ఒకరిపట్ల ఒకరు ఎట్లా మసలుకొనేవారో, కాంగ్రెసుని బోస్ విడిచిన తర్వాత బోస్-గాంధీ మధ్య ఏం జరిగిందో ముందు ముందు చూద్దాం.

(Cancelled Passport)

భారత యుద్ధ ఖైదీ - బోస్

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 09 Dec 2008 03:49:00 +0000

భారత స్వాతంత్ర్యానంతరం పశ్చిమ బెంగాల్ కు బి.పి.చక్రవర్తి గవర్నర్ గా వున్నపుడు 3 రోజుల పర్యటన నిమిత్తం లార్డ్ అట్లీ భారత్ సందర్శించాడు. రాజ్ భవన్ లో విడిది చేసినపుడు బి.పి.చక్రవర్తి సమావేశమై తనకున్న కొన్ని సందేహాల్ని వెలిబుచ్చాడు. భారత్ కు స్వాతంత్ర్యం యివ్వటానికి గల అసలు కారణాలు ఏమిటని.
మరీ ముఖ్యంగా 1947 కంటే యెన్నో యేళ్ల ముందే భారత ప్రజలు గొప్ప ఉద్యమాల్ని లేవదీసినా మీరు 1947 ప్రాంతంలోనే హడావిడిగా దేశం వదిలి వెళ్లిపోయారెందుకని?

అట్లీ వివరించాడు.'అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా బోస్ నేతృత్వంలో INA ఫోర్స్ కార్యకలాపాల్ల వల్ల బ్రిటిష్ తో భారత భూ, నావికాదళ సైన్యాల సంబంధాలు రోజు రోజుకీ క్షీణమయ్యాయి..' అంటో

'అది సరే, మరి మీ ప్రభుత్వం పై గాంధీజీ చూపించిన ప్రభావం ఎంత .?'

అపుడు అట్లీ నెమ్మదిగా నవ్వుతో ...ఒక్కో అక్షరాన్ని ఒత్తి పలుకుతో

' గాంధీయా !?... లే..శ.... మాత్రమే ' ( MI...--NI..--MAL ) '

*

గాంధీజీ ప్రభావం బ్రిటిష్ వాళ్ల మీద ఎంత వుందో తెలీదు కానీ నిస్సందేహంగా బోస్ గొప్ప దేశభక్తుడు. తన అసమాన ప్రతిభాపాటవాల్తో దేశం వొదిలి ప్రపంచ నేతలతో సమాలోచనలు, సమావేశాలు నెరపి వేల మందితో భరతమాతను దాస్య శృంఖలాలనుంచి విడిపించటానికి జర్మనీలో నాలుగు వేలమందితో, తూర్పు ఆసియా ప్రాంతంలో ముప్పై వేలమందితో భారత విప్లవ సైన్యాన్ని తయారు చేశాడు. అదే క్రమంలో INA రంగూన్, ఇంఫాల్, అండమాన్ మరియు నికోబార్ (షహీద్ మరియు స్వరాజ్ పేర్లతో పిలవబడ్డాయి ) బ్రిటిష్ కబంధ హస్తాల్లోంచి విడిపించగలిగింది.

ఎప్పుడు ఏ వైపు నుంచి దాడి చేస్తాడో తెలియకుండా కంటికి కునుకు లేకుండా గుబులు పుట్టిస్తూ బ్రిటిష్ వాళ్ల గుండెల్లో నిద్రపోయాడు. భారత భూ, నావికా దళ సైన్యాలు తమపైకే గురిపెట్టి ఎప్పుడు ఏ క్షణంలో తిరుగుబాటు చేస్తాయో తెలియని అయోమయ పరిస్థితి. ఆఖరి క్షణాల్లో(?) తన ముఖ్య అనుచరుడితో బోస్ చెప్పిన మాటలు బోస్ ఎంతటి దేశభక్తుడో, భారత ప్రజలకు స్వాతంత్ర్య సమర స్ఫూర్తినిచ్చి తమ శక్తేమిటో తెలియజేస్తాయి.

'నా దేశ ప్రజలకి నా సందేశాన్ని వినిపించండి. నేనింక కోలుకోలేనేమో. నా ఆఖరి శ్వాస వరకు నా దేశ విముక్తి కోసం పోరాడాను. ప్రజల్ని వెనుకంజ వేయొద్దని,స్వరాజ్యం అతి త్వరలో వస్తుందని చెప్పండి... జైహింద్.'

యింతటి దేశభక్తుడు, కోట్లమందికి ఆరాధ్యుడు , అయిన బోస్ లాంటి జాతి రత్నాన్ని భారత ప్రభుత్వం ఎలా గుర్తుపెట్టుకుందో చూడండి.

ఒకసారి డిల్లీ వాస్తవ్యుడు దేవ్ ఆషిష్ భట్టాచార్య సమాచార హక్కు చట్టం కింద భారత స్వాతంత్ర్య సమరానికి నేతాజీ ఎటువంటి చేయూత నందించాడన్న సమాచారం కోసం అర్జీ పెట్టుకున్నాడు.
దీనికి ఆ సదరు సీనియరు ప్రభుత్వాధికారి నుంచి వచ్చిన సమాధానంతో యావద్భారతం అవాక్కై విస్తుబోయింది.

' భారత స్వాతంత్ర్య సమరానికి సుభాష్ తన వంతు తోడ్పాటు అందించాడనటానికి మా దగ్గిర ఏటువంటి రికార్డూ లేదు ' .

యీ సమాధానం యిచ్చింది ఒక భారతీయుడేనా?
ఆషిష్ కొన్ని ప్రశ్నల అర్జీతో Home ministryని కలిశాడు . భారత స్వాతంత్ర్య సమరంలో బోస్ పాత్ర ఎటువంటిది?. అలాగే భారత ప్రభుత్వం బోస్ కు సంబంధించి ఎటువంటి ప్రొటోకాల్ ని పాటిస్తోంది? అసలు అలాంటిదేదైనా వుందా? జనవరి 23 బోస్ జయంతిని పునస్కరించుకుని నేతాజీ స్ఫూర్తిని వ్యాప్తి చెయ్యడానికి ఎంత ఖర్చు చేసింది?. ఒకవేళ నేతాజీని , అతని పాత్రని విస్మరించాలనుకుంటే దీనికి గల బలమైన కారణాలు ఏమిటి?

దీనికి భారత ప్రభుత్వం వారి సమాధానం.
'దీనికి సంబంధించిన సమాచారం మా రికార్డుల్లో లేదు '.
ఇదీ Home Minsitry లో డిఫ్యూటీ సెక్రటరీ ఎస్. కె . మల్ హోత్రా సమాధానం. Home Ministry దగ్గిర వీటికి ఏ సమాధానమూ లేదు. ఎందుకంటే భారత ప్రభుత్వం దగ్గిర ఏ రికార్డూ లేదట. (బహుశా భారత ప్రభుత్వం దగ్గిర తప్ప యూరప్ లో , ఆసియా లో యే దేశంలోనైనా సుభాష్ కి సంబంధించిన రికార్డులెన్నో పుష్కలంగా దొరుకుతాయి. )

ఆ తరువాతేం జరిగింది? భారత ప్రభుత్వం తన తప్పు తెలుసుకుందా? లేక ఉదాసీనంగా వ్యవహరించిందా?

(Click to view Bigger)

యేం చేస్తాం? మన దౌర్భాగ్యం. అమర వీరుల చరిత్రలెన్నిటినో సమాధి చేసుకున్న ఘనత మనది. నెహ్రూ అంతటివాడే తప్పించుకోలేకపోయాడీ దౌర్భల్యం నుంచి.

బ్రిటిష్ ప్రధానమంత్రికి టపా రాస్తూ నెహ్రూ, బోస్ ని 'Your WAR CRIMINAL' అని సంబోధించినపుడే మన ప్రతిష్ట మట్టి పాలయ్యింది.

(ప్రియమైన క్లిమెంట్ అట్లీ గారికి!

మాకున్న విశ్వసనీయవర్గాల ప్రకారం మీ యుద్దఖైదీ సుభాష్ చంద్రబోస్ ని స్టాలిన్ తమ దేశంలోకి అనుమతించాడని తెలిసింది. ఇది అచ్చంగా విశ్వాసఘాతుకమైన చర్య. బ్రిటిష్-అమెరికాకు రష్యా మిత్ర దేశంగా వుంది. దీని గురించి మీరు ఆలోచించి మీకేది సరైనది అనిపిస్తే అది చేయండి.
ఇట్లు
మీ విధేయుడు
జవహర్ లాల్ నెహ్రూ

1945 డిసెంబర్ శ్యాంలాల్ జైన్ తో ఈ ఉత్తరాన్ని టైపు చేయించి పంపించాడు.)

యే దేశ విముక్తి కోసమైతే ప్రాణాలొడ్డి, దేశాలు తిరిగి, సముద్రాలు , పర్వతాలూ దాటి మహా సైన్యాన్ని నడిపించినవాడో, తన మాతృదేశ విముక్తి కోసం రక్త తర్పణం చేసిన వీరుడినా 'WAR CRIMINAL' అని నెహ్రూ లాంటి ఉన్నత విద్యావంతుడు, గొప్ప దేశభక్తుడు అన్నది. తన మాతృదేశం కోసం ఆత్మ త్యాగం చేసినవాడు ఆ దేశానికే యుద్దఖైదీ అయ్యాడు . యింతటి దుస్థితి యే దేశానికి, యే దేశ పౌరులకీ రాకూడదు. మరెందుకిలా జరిగింది??????

ఆశ్చర్యకరమైన విషయమేంటంటే 1945 Aug 18న ఫ్లైట్ ఆక్సిడెంట్ లో సుభాష్ మృతి చెందినట్టుగా అప్పటికే అధికారిక సమాచారముంది. అది జగమెరిగిన సత్యం(?).
మరి ఈ విషయం లో నెహ్రూ అంత హుటాహుటిన అట్లీకి (1945 Dec) ఉత్తరం రాయటంలో మతలబు ఏమైవుంటుంది?

ఇది మిలియన్ డాలర్ ప్రశ్న.

ఆకాశం నుంచి అగ్ని అక్షరాలు

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 03 Dec 2008 01:58:00 +0000

కాబూల్ నుంచి సోవియట్ తో సంబంధాలు పెట్టుకోవడానికి సుభాష్, భగత్ చేసిన ప్రయత్నాలు సత్వరమే ఫలితమివ్వలేదు. పోలీసుల తాకిడి తట్టుకోవడానికి, ఉత్తర్ చంద్ మల్ హోత్రా అనే మితృడి ఇంటికి మకాం మార్చారు. సుభాష్ యూరప్ వెళ్లాలంటే, ఆ ప్రయాణం రష్యా మీదుగానే జరగాలి, తన ప్రయత్నాల్లో పురోగతి కనిపించకపోయేసరికి, సుభాష్ బోసుకి విసుగు పుట్టింది. సాహసించి, ఏ అనుమతులు లేకుండానే, తాను సోవియట్ భూభాగం లోకి చొరబడాలని తలపోసిన సందర్భం ఉంది. అది ప్రాణాంతకమైన సాహసం. కొన్ని వారాల తరవాత ఇటలీ మంత్రి అల్బరోటా క్వరోనిని కలవగలిగాడు సుభాష్. తన లక్ష్యాలను ఆయనకి విపులంగా వివరించాడు. కొంత కదలిక వచ్చింది. బోసు విషయం గురించి, జర్మనీ, ఇటలీ, సోవియట్ ప్రభుత్వాలు సంప్రదింపులు జరుపుకున్నాయి. ఫలితంగా సుభాష్ ప్రయాణానికి సంబంధించిన పథకం ఖరారు అయ్యింది. ఇటలీ దౌత్యవేత్త ఒర్లండొ మజొట్టా పేరు మీద బోసుకి పాస్ పోర్టు సిద్దమైంది. ఆ పాస్ పోర్టుతో బోసు సోవియట్ కి చేరుకుని మాక్సోమీదుగా విమానంలో 1941 ఏప్రిల్ 3న బెర్లిన్ చేరాడు.

బ్రిటిష్ పోలీసుల నిర్బంధాన్ని నిఘాని విజయవంతంగా తప్పించుకుని భారత దేశపు వీరపుత్రుడు సుభాష్ జర్మనీ చేరాడన్న వార్త తెలియగానే యావద్భారతం నిర్ఘాంతపోయింది. సుభాష్ బోసు సాహసానికి జాతి యావత్తూ పులకించి పోయింది. అలనాడు ఔరంగజేబు చెరలోంచి వీరశివాజీ తప్పించుకున్న సాహస ఘట్టంతో ఏమాత్రం తీసిపోలేదని అనేకులు పోల్చారు. ఆసేతు హిమాచలం బోసు అభిమానులు ఇది అంతం కాదని ఆరంభమని, స్వాతంత్ర్య సమరాన్ని మలుపు తిప్పగల మరొక మహద్ఘట్టానికి నాందీ ప్రస్తావన మాత్రమేనని, రానున్న రోజుల్లో సుభాష్ బోసు మరిన్ని విస్ఫోటాలను సంధించి ఉంచారని అర్థం చేసుకున్నారు. బోసు వార్తల కోసం యావద్భారతం లోని యువజనం ఒళ్లంతా చెవులు చేసుకుని ఎదురు చూసింది.

వారి నిరీక్షణ విఫలం కాలేదు.

విదేశీ గడ్డమీద భారత విప్లవోద్యమపు పురోగమనానికి సంబంధించిన వార్తలు కెరటాలు కెరటాలుగా భారత దేశాన్ని తాకడం ప్రారంభించాయి.

యీ సాహసయాత్రలో సుభాష్ బాగా అలసిపోయాడు. కానీ అసలు కథ ఇప్పుడు బెర్లిన్ లో మొదలయ్యింది.

లిబియాలో జరిగిందీ సంఘటన.

రెండవ ప్రపంచ యుద్దంలో బ్రిటిష్ ఇండియాకి చెందిన, 20వ బ్రిగేడ్, 10వ సైనిక దళం యుద్దరంగంలో జర్మన్లను ఎదిరించి పోరాడుతోంది. భారత జాతి అభీష్టానికి విరుద్దంగా బ్రిటిష్ వారు భారత సైన్యాన్ని యుద్దరంగంలో దింపారు. పొట్టకూటికోసం సైన్యంలో చేరిన భారతీయులు తమకి సంబంధలేని దేశంలో తమకి తెలియని శత్రువుతో తమ వలస ప్రభువులైన బ్రిటిష్ వారి ప్రయోజనాల్ని పరిరక్షించే నిమిత్తం వీరోచితంగా పోరాడుతున్నారు.

యుద్దరంగంలో శత్రు విమానాల రొద వినిపించగానే సైరన్ మోగింది. పోరాడుతున్న సైనికుల్లో అధికభాగం పరుగు పరుగున బంకర్లలో, ట్రెంచిల్లో దాగారు. మిగిలిన వారు ఎక్కడి వారక్కడే నేల మీద పడుకున్నారు. అప్పుడు ఆవిష్కృతమైంది ఆకాశవీధిలో ఆశ్చర్యకరమైన ఆ దృశ్యం. ఉత్కంటతో ఉక్కిరిబిక్కిరైన సైనికులు వినువీధిలోని విచిత్రానికి విస్తుపోయారు. అందరూ స్థావరాల నుంచి బయటికి వచ్చి వీక్షించారు.

అగ్ని వర్షం కురిపిస్తాయనుకున్న జర్మనీ విమానాల నుంచి జాలువారుతున్నాయి క... ర... ప...త్రా...లు....... ఒకటి కాదు, రెండు కాదు, వేల సంఖ్యలో కరపత్రాలు... రంగు.. రం....గు....ల రంగు రం...గు...ల కరపత్రాలు. ఇంగ్లీషులో, హిందీలో, ఉర్దూలో, ఇంకా మరికొన్ని ఇతర భారతీయ భాషల్లో పెద్ద పెద్ద అక్షరాలతో రెపరెపలాడుతున్నాయి. లోహ విహంగాలు వినువీధిన విరజిమ్మిన కరపత్రాలు. సైనికులు సంభ్రమంగా కింద పడిన కరపత్రాలను ఏరుకున్నారు. వాటి అడుగున విస్ఫులింగాల్ని చిమ్ముతున్నట్లున్న ఎఱ్ఱని అక్షరాల్లో సుభాష్ చంద్ర బోస్ అనే పేరు వుంది.

'నేను జర్మనీ వచ్చాను.

ఇది జర్మనీకి, బ్రిటన్ కీ జరిగే యుద్దమే కానీ, మన యుద్దం కాదు.

ఈ యుద్దంతో మనకేమీ సంబంధం లేదు. కనుక దయ ఉంచి మీరు

పోరాటాన్ని కొనసాగించ వద్దు. -సుభాష్ చంద్ర బోస్ '

అత్యంత శక్తివంతమైన మదుగుండు దట్టించిన బాంబుల కంటే, భారతీయ సైనికుల మనసుల్లో ఈ అక్షరాలు ఇంకా పెద్ద విస్ఫోటాన్ని సృష్టించాయి. ఇటువంటి సంఘటనలు విదేశాల్లో భారతీయ దళాలు పోరాడుతున్న అనేక ప్రాంతాల్లో సంభవించాయి. ఈ సందేశాన్ని చదివిన భారతీయ సైనికుల మనసుల్లొ కల్లోలం ప్రారంభమైంది. వలస యజమానుల ఆదేశాలను పాటించాలా? మాతృభూమి బానిసత్వాన్ని వదిలించేందుకు కంకణం కట్టుకున్న ఒక వీరపుత్రుడు సుభాష్ బోస్ పిలుపుకు స్పందించాలా?

నిద్రాణమై ఉన్న స్వేచ్చా కాం క్ష మేల్కొంది. చివరికి కిరాయి కర్తవ్యం కంటే, మాతృదేశ విమోచనా దీక్షే సైనికుల మనసుల్ని జయించింది. సుభాష్ బోస్ పిలుపుని అనుసరించాలని నిర్ణయించుకున్నారు. వేలాది బలగం ఉన్న భారతీయ సైనిక బెటాలియన్లు బ్రిటన్ పక్షాన్ని విడిచి, జర్మన్లకు స్వాధీనమయ్యారు. అటువంటి సైనికులతోను, ఇంకా యుద్దంలో చిక్కిన యుద్దఖైదీలతోనూ జర్మనీలో ఆజాద్ హింద్ ఫౌజ్ నిర్మాణం ప్రారంభమయ్యింది.

'....ఈ రోజు మనమంతా మన జాతీయ పతాకం సాక్షిగా స్వాతంత్ర్య పోరాటపు ప్రతిజ్ఙని స్వీకరిస్తున్నాం. ఒక రోజు వస్తుంది. ఆ రోజు ఈ పతాకాన్ని మనం ఎర్రకోటలోనే ఎగరేసి వందనం చేస్తాం. కానీ జ్ఙాపకం ఉంచుకోండి మనం ఈ స్వాతంత్ర్యాన్ని మూల్యం చెల్లించి సాధించుకోవాల్సి ఉంది. స్వాతంత్ర్యం ఏనాడూ యాచన వలన సిద్దించదు. దాన్ని బలప్రయోగం ద్వారా సాధించుకోవాలి. దాని మూల్యం రక్తం. నాకు రక్తాన్ని యివ్వండి, నేను మీకు స్వాతంత్ర్యాన్నిస్తాను .మనం మన స్వాతంత్ర్యం కోసం, ఏ విదేశీశక్తి ముందూ యాచన చేయబోవడం లేదు. మనం స్వాతంత్ర్యానికి అవసరమైన మూల్యాన్ని చెల్లించి మరీ సాధిస్తాం. అది ఎంత్మ మూల్యమైనా సరే. భారతదేశనికి మనమంతా కలిసి కదం తొక్కుతూ కదలి వెళ్లే సమయంలో, నేను ఖచ్చితంగా మన సేనని ముందుండి నడిపిస్తానని హామీ ఇస్తున్నాను.'

[ఇంకా చాలా వుంది...]

ది గ్రేట్ ఎస్కేప్ - II

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 02 Dec 2008 01:57:00 +0000

పెషావర్ చేరుకున్నాక సుభాష్ లక్నో మౌల్వీ ఆహార్యం నుంచి, ఆఫ్ఘన్ పఠాన్ ఆహార్యానికి మారిపోయాడు. టర్కీ టోపీ పోయి ఆకుపచ్చ తలపాగా వచ్చేసింది. ప్లాన్ ప్రకారం ఇప్పుడు ఆయన మూగ, చెవిటివాడుగా, భగత్ రాం అన్నగా నటించాలి. భగత్ రాం కాస్తా రహమత్ అలీఖాన్ గా మారిపోయాడు. పెషావర్ లో సుభాష్ కు సహాయపడిన మరో వ్యక్తి పేరు ఆబాద్ ఖాన్. సుభాష్ బోసు పఠాన్ల అలవాట్ల గురించి, ఆచారాల గురించి క్షుణ్ణంగా నేర్చుకున్నాడు. మహమ్మద్ షా అనే మితృడు, మరో మార్గదర్శకుడు వెంటరాగా సుభాష్, భగత్ రాం కారులో జమ్రాడ్ రోడ్డును చేరుకున్నారు. అక్కడి నుంచి 'గర్హి ' అనే కుగ్రామం చేరారు. అదే రోజు చీకటి పడే వేళకి భారతదేశ సరిహద్దు దాటి ఒక ఆఫ్ఘన్ గిరిజన గ్రామానికి చేరుకున్నాడు. రాత్రి అక్కడే గడిపారు. పెషావర్ నుంచి వచ్చిన మహమ్మద్ షా, మరొక వ్యక్తి వెనకకి భారత్ కి మరలారు. మర్నాడు ఉదయం మరో ముగ్గురు సాయుధ పఠాన్ లతో కలిసి సుభాష్, భగత్ కాబూల్ కి కాలి నడకన ప్రయాణమయ్యారు. దారిలో 'లాల్ పురా' దాటారు. అక్కడి కొండ జాతి ప్రజల పరిపాలకుడు 'ఖాన్ సాహెబ్' సుభాష్ కు ఎంతగానో సహకరించాడు. సుభాష్, భగత్ రాం లు ఇరువురూ సరిహద్దు జాతివారని, వారు 'సఖీ సాహెబ్ ' సమాధిని దర్శించడానికి వెళ్తునారని - పర్షియన్ భాషలో ఖాన్ సాహెబ్ రాసిచ్చిన పరిచయలేఖ మితృలిద్దరినీ అనేక సందర్భాల్లో చిక్కులనుంచి కాపాడింది. అడుగడుగునా పోలీసులని, అధికారులని తప్పుకుంటూ చుట్టూ దారుల్లో, కొండ దారుల్లో సాగింది ప్రయాణం. దారిలో కాబూల్ నదిని దాటాల్సిరావడం గగుర్పాటు కలిగించే అనుభవం. ప్రజలు గుంపులు గుంపులుగా ఒకరికొకరు తాళ్లు కట్టుకుని, తోలుసంచులతో తాత్కాలికంగా పడవలు తయారు చేసుకుని నదిదాటడం చూసి సుభాష్ బోస్, భగత్ రాం మొదట భయపడ్డారు. కానీ, స్థానికులు ఒడుపుగా, సులువుగా దాటుతున్న పద్దతిని చూసి, తాము కూడా ధైర్యం చేసి తోలు సంచులపైన కూర్చుని నదిని దాటారు. నదివరకూ వెన్నంటి వచ్చిన సాయుధులు అక్కడే ఆగి, వీడ్కోలు చెపి వెళ్లిపోయారు.

సుదీర్ఘమైన నడక, నది దాటడం వలన సుభాష్ బాగా అలసిపోయాడు. నిద్ర కూడా వచ్చేస్తోంది. కానీ రోడ్డుమీద ఏదైనా లారీనైనా పట్టుకుని ఆ ప్రాంతం నుంచి బయట పడటం అత్యవసరం. భగత్ రాం లారీని ఆపాడు. పెద్ద పెద్ద తేయాకు పెట్టెల మీద కూర్చుని, రివ్వున తగిలే చలిగాలిని తట్టుకుంటూ రాత్రంతా కిలోమీటర్ల దూరం ప్రయాణం. రోడ్లమీద ఉన్న చెట్ల కొమ్మలు ఒక్కోసారి తలకి తగిలేవి. ఆ భయానికి నిద్రపోవడానికి వీలు లేదు. ఆహారం కూడాలేదు. కేవలం అక్కడక్కడా టీ తాగి ప్రాణాలు నిలబెట్టుకోవాల్సి వచ్చేది. 'బడ్ ఖట్' చేరాక, అక్కడ పాస్ పోర్టుల తనిఖీ జరిగింది. వారి ప్రయాణానికి కారణమేమిటని అధికారులు గుచ్చి, గుచ్చి ప్రశ్నించారు. సుభాష్ ను చూపించి, తన సోదరుడు చెవిటి, మూగ కాబట్టి 'సఖీ సాహెబ్ ' సమాధి దగ్గర ఆశీర్వాదానికి తీసుకువెళుతున్నానని భగత్ రాం అలియాస్ రహమత్ ఖాన్ చెప్పాడు. చివరికి 'ఖాన్ సాహెబ్ ' పరిచయలేఖ గట్టెక్కించింది. జనవరి 31 నాటికి మితృలిద్దరూ కాబూల్ చేరారు. కాబూల్ వచ్చినంత మాత్రాన సుభాష్ సమస్యలు పరిష్కారం కాలేదు. నిజానికవి మరింత తీవ్రమయ్యాయి. మితృలిద్దరూ కాబూల్ లో ఒల సత్రంలో మకాం వేశారు. అక్కడ పోలీసు ఏజంట్లు తగిలారు. వారికి కొంత నగదు రూపేణా లంచం సమర్పించుకుని సుభాష్ బయటపడ్డాడు. ఆశ్రయం లేని అపరిచిత ప్రదేశంలో అడుగుడుగునా...పోలీసుల, బ్రిటిష్ గూడచారుల కళ్ళు గప్పుతో తాను చేరదలచుకున్న దేశానికి చేరుకోవడం అంత తేలిక లక్ష్యమేమీ కాదు.

ఇదిలా ఉండగా ఇక్కడ భారత్ లో జనవరి 26 మొదటి సారిగా సుభాష్ చంద్రబోస్ తప్పించికుని వెళ్లిన సంగతి ప్రపంచానికి వెళ్లడైంది. కోర్టు పని మీద సుభాష్ న్యాయవాది ఆయన్ని కలవాలని ప్రయత్నించి ఆయన గదికి వెళ్లి చూసినపుడు ఆయన తప్పించుకుని వెళ్లి పోయిన విషయం ప్రపంచానికి స్పష్టమైంది. జన. 27 నాటి దినపత్రికలు పెద్ద అక్షరాలతో సుభాష్ అదృశ్యం వార్తల్ని ప్రచురించాయి. ఆయన దేశం వదిలి తప్పించుకోకుండా దేశంలో రైల్వేస్టేషన్లకు, విమానాశ్రయాలకు, ఓడరేవులకు ఈ సమాచారాన్ని పంపించి, కట్టుదిట్టం చేశారు. దేశవ్యాప్తంగా పోలీసు యంత్రాంగమంతా అప్రమత్తమైంది. నిర్బంధం మధ్యనుంచి సుభాష్ అదృశ్యం కావడం పోలీసు వ్యవస్థకే సవాల్ గా ప్రభుత్వం భావించింది. ఈ విషయాలన్నీ రేడియో ద్వారా ఎప్పటి కప్పుడు సుభాష్ చంద్ర బోస్ తెలుసుంటునే ఉన్నాడు. సుభాష్ భారత్ ను విడిచి వెళ్లేముందు బ్రిటిష్ వారిని అయోమయంలో పడేసేందుకు వేసిన ఎత్తుగడ మరొకటి ఉంది. తప్పించుకునే ముందే, రాబోయే నెలల తేదీలతో ముందుగానే కొందరు మితృలకి సుభాష్ కొన్ని లేఖలు రాసి ఉంచాడు. ఆ లేఖల్ని ఆయా తేదీల్లో తన మితృలకి పోస్ట్ అయ్యేలా ఏర్పాట్లు చేసుకున్నాడు. సహజంగానే ఆ లేఖలు బ్రిటిష్ సెన్సార్ వ్యవస్థ చేతిలో పడతాయని సుభాష్ ఊహించాడు. తాను దేశం వదిలి వెళ్లిపోయిన విషయం బ్రిటిష్ ప్రభుత్వానికి వెన్వెంటనే తెలియరాదని సుభాష్ పన్నిన ఎత్తుగడ అది.

కాబూల్ నుంచి సోవియెట్ కు, అక్కడినుంచి జర్మనీ వరకూ సుభాష్ సాహసయాత్ర ముందు చూద్దాం.

ది గ్రేట్ ఎస్కేప్ - I

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 30 Nov 2008 17:03:00 +0000

సుభాష్ దేశం విడిచిపెట్టి వెళ్లేందుకు పకడ్బందీ పథకం సిద్ధమైంది. కొంత కాలం సుభాష్ ఆరోగ్యం బాగోలేనట్టుగా నటించాడు. సన్నిహితులని, సందర్శకులని కలవడం బాగా తగ్గించాడు. గడ్డం పెంచాడు. సుభాష్ ఆరోగ్యం బాగోలేదని, అతడు దైవధ్యానంలో మునిగి పోదలుచుకున్నాడని , ఐహిక జీవితంపై విరక్తి కలిగిందని, రాజకీయ జీవితాన్ని త్యజిస్తాడని, సన్యసించాలనుకున్నాడని, చండీపూజలో మునిగాడని... రకరకాల వదంతులు వ్యాపింపచేశాడు. సుభాష్ ఆధ్యాత్మిక అనురక్తి గురించి అప్పటికే ప్రపంచానికి చాలామటుకు తెలుసు కాబట్టి కథ సరిగ్గా అతికింది, జనం ఈ వదంతుల్ని తేలిగ్గానే నమ్మారు. కొన్ని రోజులు గడిచాక అసలు తన గదిలోనికి ఎవరూ రాకుండా కట్టడి చేశాడు. చివరికి భోజనం కూడా నౌకర్లు గది బయట ఉన్న బల్లమీద ఉంచాల్సి వచ్చేది. ఎవరితోనైనా ఫోన్ లోనే సంభాషించేవాడు. చివరికి సుభాష్ కు వచ్చే ఉత్తరాలు సైతం ఇదే ధోరణిలో ఉండటంతో, ఉత్తరాల్ని సెన్సార్ చేసే బ్రిటిష్ పోలీసులు సైతం ఈ వదంతుల్ని నమ్మేశారు. సుభాష్ ఏం చేయదలుచుకున్నదీ పరమ రహస్యం. ఆ ఇంట్లో నివసించే కొందరు కుటుంబ సభ్యులకి సైతం సుభాష్ తన పరారీకి పథకం రూపొందిస్తున్న సంగతి తెలియదు. కేవలం ఆ పథకంలో పాత్ర ఉన్న కొద్దిమంది సన్నిహిత మిత్రులకి మాత్రమే తెలుసు.

గోప్యంగా ఉన్న సుభాష్ రూపం గుర్తుపట్టలేనంతగా మారిపోయింది. గడ్డం బాగా పెరిగింది . నిర్దేశించిన సమయం రానే వచ్చింది. 1941 జనవరి 16 అర్థరాత్రి సుభాష్ ఇంటినుంచి ముదురు గోధుమ రంగు షెర్వానీ, పైజామా, టర్కీ టోపీ ధరించి, పొడుగాటి గడ్డంతో ఉన్న ఒక మౌల్వీ సాబ్ బయటకి రావడం బ్రిటిష్ పోలీసులు చూశారు. వారికి అనుమానం రాలేదు. ఆయన తిన్నగా వెళ్లి, బయట తనకోసం సిద్దంగా ఉన్న జర్మనీ వాండరర్ కారు ఎక్కాడు. కారు నడిపిస్తున్నది సుభాష్ మేనల్లుడు శిశిర్. ఆ విధంగా పోలీసులకి రవ్వంత అనుమానం రాకుండా సుభాష్ వారి కళ్లు కప్పి ఇంటి నుంచి దాటిపోయాడు.

పధకం ఎంత పకడ్బందీగా అమలు జరిగిందంటే, సుభాష్ తప్పించుకున్న సంగతి కనీసం పదిరోజుల వరకూ ప్రపంచానికి వెల్లడికాలేదు. కారులోనే పంజాబ్ లోని 'గోమోహ్ ' అనే చిన్న స్టేషన్ చేరుకుని రైలు ఎక్కాడు. రైల్లో ఆ రాత్రి ఎవరూ అతడితో మాట్లాడలేదు. మర్నాడు ఉదయం ఒక సిక్కు ప్రయాణికుడు వచ్చి సుభాష్ ఎదురుగా కూర్చున్నాడు. ఇద్దరికీ మాటలుకలిశాయి. తాను ఎవరో , ఎక్కడివరకూ వెళుతున్నాడో పరిచయం చేసుకోవలసి వచ్చింది సుభాష్ కి. ఆ వివరాలన్నీ ముందే సిద్దం చేసుకున్నవే. 'నా పేరు జియా ఉద్దీన్, నేను ఇన్సూరెన్స్ ఏజంటుని ' అని తనని తాను పరిచయం చేసుకున్నాడు సుభాష్. వృత్తిరీత్యా ఊర్లు తిరగాల్సి వస్తోందని అభిప్రాయం కలిగించాడు. తాను లక్నో నుంచి రావల్పిండి వరకూ వెళుతున్నానని చెప్పుకొచ్చాడు. ఈ సమాధానాల్లో శంకించడానికేమీ లేదు. సుభాష్ పెట్టె మీద కూడా ఎం.జడ్. అనే అక్షరాలు రాసి ఉన్నాయి. దార్లో స్టేషన్ వచ్చినపుడల్లా సుభాష్ ముఖానికి పేపర్ అడ్డు పెట్టుకుని జాగ్రత్త పడ్డాడు. ఎంతలేదన్నా సుభాష్ చంద్ర బోస్ రెండు దశాబ్దాలుగా దేశంలో ప్రఖ్యాతుడైన అగ్రశ్రేణి రాజకీయ నాయకుడు. ఎంతోమంది ప్రజలు అతడిని గుర్తు పట్టగలరు. అందుచేత జాగ్రత్తలు తప్పనిసరి. గోమోహ్ నుంచి డిల్లీ వరకూ 'కల్కా మెయిల్ ' లోనూ, అక్కణ్ణించి పెషావర్ కి 'ఫ్రాంటియర్ మెయిల్ ' లోనూ ప్రయాణం చేశాడు. పెషావర్లో సుభాష్ దిగే సరికి అతడి కోసం స్తేషన్ బయట కారు ఒకటి సిద్దంగా ఉంది. పెషావర్ లో తనకు ముందుగానే నిర్దేశించిన బసవరకూ కారులో చేరుకున్నాడు. అక్కడ రెండురోజులు ఉండవలసి వచ్చింది. పెషావర్ వరకూ సుభాష్ తో కొంత దూరం మియా అక్బర్ షా అనే మిత్రుడు రైలులో ప్రయాణించాడు.

పెషావర్ విడిదిలో కమ్యూనిస్టు భగత్ రాం తల్వార్ సుభాష్ ని కలిశాడు. అడుగడుగునా, వాసన పసిగట్టి వెంటాడే బ్రిటిష్ సి.ఐ.డి లనుంచి, పోలీసుల నుంచి, తప్పించుకుంటో సురక్షితంగా బోసు ప్రయాణం సాగిందంటే...అందుకు చాకచక్యంతో, సాహసంతో తమ పాత్ర నిర్వర్తించిన విప్లవకారుల, కమ్యూనిస్టు మిత్రుల, ఫార్వర్డ్ బ్లాక్ కార్యకర్తల నిరుపమాన త్యాగమే కారణం. తమ ప్రాణాల్ని పణంగా పెట్టిన ఈ త్యాగమూర్తులు, బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం ప్రమాదకరమైన విప్లవకారుడిగా భావించే, అగ్రశ్రేణి భారతీయ నాయకుడు సుభాష్ ను విజయవంతంగా దేశాన్నుంచి దాటించగలిగారు. ఆ రకంగా భారత స్వాతంత్ర్య సంగ్రామంలో మరో వీరోచితమైన విప్లవాధ్యాయానికి కారకులయ్యారు.

To be contd...

The HEROES will RISE again...!

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 28 Nov 2008 17:18:00 +0000

"...ఈ రోజు మనమంతా మన జాతీయ పతాకం సాక్షిగా స్వాతంత్ర్య పోరాటపు ప్రతిజ్ఙని స్వీకరిస్తునాం. ఒక రోజు వస్తుంది. ఆ రోజు ఈ పతాకాన్ని మనం ఎర్రకోటలోనే ఎగరేసి వందనం చేస్తాం. కానీ జ్ఙాపకం ఉంచుకోండి. మనం ఈ స్వాతంత్ర్యాన్ని మూల్యం చెల్లించి సాధించుకోవాల్సి ఉంది. స్వాతంత్ర్యం ఏనాడూ యాచన వలన సిద్దించదు. దాన్ని బలప్రయోగం ద్వారా సాధించుకోవాలి. దాని మూల్యం రక్తం.
మనం మన స్వాతంత్ర్యం కోసం, ఏ విదేశీశక్తి ముందూ యాచన చేయబోవడం లేదు. మనం స్వాతంత్ర్యానికి అవసరమైన మూల్యాన్ని చెల్లించి మరీ సాధిస్తాం. అది ఎంత మూల్యమైనా సరే. భారతదేశానికి మనమంతా కలిసి కదం తొక్కుతూ కదలి వెళ్లే సమయంలో నేను కచ్చితంగా మన సేనని ముందుండి నడిపిస్తానని హామీ ఇస్తున్నాను...".

సుభాష్ జూ 1942 లో, బెర్లిన్ లో చేసిన ప్రసంగం ఆజాద్ హింద్ ఫౌజ్ సైనికుల నరనరానా వేడి నెత్తురు పరువులెత్తించింది. ఇదే ప్రసంగ పాఠం తరువాత ఆజాద్ హింద్ రేడియో ద్వారా ప్రసారమైంది.

అయితే సుభాష్ బోస్ జర్మనీ వెళ్లింది అక్కడ తక్షణమే ఒక సైన్యాన్ని తయారు చేసి, ఆ సైన్యంతో బ్రిటీష్ వారి మీద యుద్దం ప్రకటించాలనే లక్ష్యంతో కాదు. నిజానికి భారత దేశ స్వాతంత్ర్యం కోసం విదేశీ గడ్డమీద భారతీయులతో ఒక పూర్తిస్థాయి సైన్యాన్ని నిర్మించాలని సుభాష్ బోస్ నిర్ణయించుకునే ముందు చాలా కథ నడిచింది. ఆ కథేంటో ముందు చూద్దాం.

-------------------------------------------------------------------------------------------------

నిప్పులు గక్కుతోన్న సుభాష్ గళం

నేను మీకు స్వాతంత్ర్యాన్ని యిస్తాను !!

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 08 Jul 2008 01:53:00 +0000

'కామ్రేడ్స్!
నాకు రక్తాన్నివ్వండి. నేను మీకు స్వాతంత్ర్యాన్ని యిస్తాను.

మీరు జీవితంలోనూ మరణంలోనూ నన్ను అనుసరిస్తే నేను మిమ్మల్ని స్వాతంత్ర్యం వైపు నడిపిస్తాను. స్వతంత్ర భ్రారతదేశాన్ని చూసేందుకు మనలో ఎందరం బ్రతికుంటామో తెలీదు. స్వతంత్ర్యం కావటం ముఖ్యం. '

మాటలు నిప్పులు చిమ్మే శతఘ్నితూటాల్లా వెలువడుతున్నాయి.
సైనికుల రక్తనాళాల్లో మరిగే లోహాలేవో ప్రవహిస్తున్నాయి.
అపారమైన మానవీయ కారుణ్యాన్ని అంతు తెలియని ఆధ్యాత్మిక శాంతినీ,
కణకణమండే విప్లవ దీప్తినీ ప్రసరిస్తున్న ఆ నేత్రాలు వీక్షకుల్ని సమ్మోహితులి చేస్తున్నాయి.

ఎవరితడు?

శతాబ్దాల నిరీక్షణ ఇతడికోసమేనా?
భరతమాత శృంఖలాలను తెంచివేసే కారణజన్ముడు ఇతగాడేనా?
మాతృభూమి విముక్తికి ప్రజా అక్షౌహిణులను కదిలించి, కదనవేదికపైన
కవో ష్ణ రుధిర ధారలను కురిపించే విప్లవయజ్ఙమా ఇతగాడి మహత్తర సంకల్పం.

ఒక వీరుడి పునర్జననం కోసం

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 07 Jul 2008 02:16:00 +0000

అది 18 August, 1945. ఒక విమానం గాల్లోకి లేచింది. గాలిని కోస్తూ దేశ సరిహద్దుల్ని దాటుతో రివ్వున దూసుకుపోతోంది. యింతలో చల్లని గాలి చండప్రచండంగా మారి మృత్యు హోరులా ఆకాశంలో గింగుర్లో కొట్టడం మొదలుపెట్టింది. వున్నట్టుండి విమానం పల్టీలుకొడుతో పర్వతాల లోయల్లో కూలిపోయింది.

*

ఆకాశం పిక్కటిల్లేలా దిక్కుల్ని దిగ్బంధం చేస్తున్న భారతీయుల సమరనాదాలు హఠాత్తుగా ఒక్క క్షణం ఉలిక్కిపడి మూగపోయాయి. కోట్ల మంది ఆర్తుల కంఠనాళాల్లో ఒక లిప్తకాలం నిశ్చబ్దం.
అది నిశ్చబ్దం కాదు.
మృత్యువు పన్నిన వలలో ఇరుక్కున స్తబ్దతలాంటిదేదో?...
భారతీయుల గుండెల్లో ఒక్క క్షణం ఎగసిన సహస్ర దుఃఖపు కెరటాలు.

* * *

క్యాలెండర్లో పేజీలు మారాయి. దేశానికి స్వతంత్ర్యం వచ్చింది. సంబరాలు మిన్నుముట్టాయి.
అయినా మినుకు మినుకుమంటోనే వుంది ఒక సందేహం.
ఆ సందేహం చినుకుగా మొదలై వరదలై పొంగి ఉప్పెనయి ప్రభుత్వాన్ని పోటెత్తాయి.
భారతీయుల గుండెల్లో ఆ పేరు యింకా మారుమ్రోగుతోంది.
కొన్ని వేల ప్రశ్నలింకా జనమంత సంద్రాలై ఉవ్వెత్తున ఎగిసిపడుతోన్నాయి.

ఈ ప్రస్థానం ఆ వీరుడి పునర్జననం కోసం...

వేదాలెవరికి?!

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 21 Apr 2008 11:37:00 +0000

ఉత్తరకాండని ప్రక్షిప్తమని(తర్వాత చేర్చినది) అంటారు. శంభూకుని ఉదంతం ఉత్తరకాండలోని ఉంది. రాముని పట్టాభిషేకం తర్వాత అతని మరణం వరకూ జరిగిన సంఘటనలు దీనిలో చెప్పారు.
*
రాముడు పాలిస్తున్న కాలంలో ఒక పల్లెలోని బ్రాహ్మణుడు మరణించిన కొడుకు శరీరంతో రాజద్వారం ముందుకు వచ్చి పెద్దగా రోదించాడు. తన కొడుకు అకాలమరణం పొందాడనీ రాజు ధర్మం�POST http://www.blogger.com/post-create.do HTTP/1.0��ా పాలించకపోతే ఇలాంటి అనర్థం కలుగుతుంది, అనీ నిందించాడు. తండ్రి జీవించి ఉండగా కొడుకు మరణించటం రాజ దోషం వల్లకలుగుతుంది. కృతయుగంలో బ్రాహ్మణులు, త్రేత్రాయుగంలో బ్రాహ్మణ, క్షత్రియులు, ద్వాపరంలో బ్రాహ్మణ క్షత్రియ వైశ్య వర్ణాలవారూ కలియుగంలో నాలుగు వర్ణాలవారూ తపస్సు చేయవచ్చును. ఇప్పుడు త్రేతాయుగంలో ఒక శూద్రుడు తపస్సు చేస్తున్నాడు. అందుకే ఈ అనర్థం కలిగింది. అని మంత్రి పురోహితులు చెప్పారు.
రాముడు శంబూకుని వెదికి పట్టుకుని ( తిక్కన నిర్వచనోత్తర రామాయణంలో ఈ ఘట్టాన్ని బాగా వర్ణించి చెప్పాడు. రాజ్యం సుస్థిరంగా ఉండటం కోసం రాముడు మంత్రి మండలి సలహా ప్రకారం, బ్రాహ్మణబాలకుని బ్రతికించటం కోసం శూద్రమునిని చంపవలసి వచ్చింది. పుస్పక విమానం ఎక్కి శూద్రమునిని వెదకటానికి వెళ్ళినట్టూ, అమర్నీ పట్టిపట్టి చూస్తూ వారిని శోధిస్తూ వెళ్ళీనట్టూ చెప్పాడు. 'అరసి యరసి చూచుచు ' అనీ ' చూచుచు పలుచు వినుచు... నిష్ఠాచారుల నెల్లను... శోధిచెన్ ' అనీ చెప్పారు. ఉత్తరాన, రూర్పున, ఇలా అన్ని దిక్కులకూ మునులను కులగోత్రాలు అడుగుతూ వెళ్ళాడు ) అతని సమాధానంపూర్తిగా వినకుండానే అతని తల తెగ చేశాడు. వెంటనే బ్రాహ్మణుని కొడుకు బతికాడట. ఆ తర్వాత రామ రాజ్యంలో ఎవరూ అకాలమరణం పొందలేదట. ప్రజల జీవన్మరణాలు వారి వారి జాతకాలను బట్టి గానీ/కర్మ ఫలాలను బట్టి గానీ కాక శూద్రుల జపతపాలపైన నిర్ణయింపడేవన్నమాట.
*
విశేష జ్ఙానాన్నే వేదం అన్నారు. వేదం అనే పదం 'విద్ ' అనే ధాతువు నుంచి వచ్చింది. విద్ అంటే తెలుసుకోవటం. తెలుసుకోదగిన ప్రామాణికమైన న్ఙానం వేద విజ్ఙానం. దీనిని కొన్ని వర్గాలు తమకే దాచిపెట్టుకున్నాయి. వేదాలకు శ్రుతులు అని పేరు. శ్రుతి అంటే విన్నది. చెవినపడిన సమాచారం. విద్య,ధనం,అధికారం ఈ మూడింటికోసమూ జరిగిన (చేయించిన) పోరాటమే దేవాసురుల చరిత్ర.

'నీవు బలవంతుడవు, నా శత్రువులను ఓడించు, వారి సంపద నాశనం చెయ్యి,మాకు సహాయం చెయ్యి, మాకు ధనాలు అందించు ' . తమ కోరికలు తీర్చటానికి అతీత శక్తుల సాయం కోరటం ఇంద్రుణ్ణి భావించుకుని అతన్ని స్తుతించటం, అతనికీ అతని వారికీ యజ్ఙ భాగాలు అగ్ని ద్వారా అందించటం లాంటి కర్మలకు రూపకల్పనగా చేసిన మంత్రాలు శ్లోకాలు వేదాలలో కనిపిస్తాయి.
వేదాలలోని గాధలు ప్రాచీన మానవుని ఆలోచనా సరళిని సూచిస్తాయి. (వేదాలెంతో పవిత్రమైనవని మన భావన. భగవంతుడి గురించి, సృష్టి క్రమం గురించి, ధర్మాధర్మాలగురించి ఎంతో విపులంగా చెబుతాయి. పాఠకులెవరైనా కోరితే వేదాల్లో అసలేముందో విడమర్చి సం క్షిప్తంగా కొన్ని వ్యాసాల్లో రాస్తాను.) తాము చూసిన ప్రకృతి పదార్థాలకు సజీవ రూపాలు కల్పించుకుని, ప్రకృతి పరిణామాలకు కారణాలు వెదుక్కుంటూ ఊహలు చేయటం ప్రాతిపదికగా వేదాలలోని గాధలు మొదలయ్యాయి. కాలక్రమంలో వారి ఆలోచనలలో కవితాత్మకమైన ఊహలు చోటు చేసుకుని పరంపరగా విస్తరించి కొత్త కొత్త అంశాలు చేరుతూ వచ్చాయి. మానవుల మనో వికారాలను ప్రతిబింబించే కథలు, వర్ణనలు చేరుతూ వచ్చిన కొద్దీ కథకి ఆధారమైన అంశం కనుమరుగై అప్రధాన విషయాలు ప్రముఖంగా కనిపిస్తూ ఉంటాయి. వేదగాథల విషయంలో అదే జరిగింది.

మానవులలో సత్వగుణం రజస్సు కలవారు బ్రాహ్మణులు . రజస్సు మాత్రమే కలవారు క్షత్రియులు. రజస్సు తమస్సు కలవారు వైశ్యులు. తమస్సు మాత్రమే కలవారు శుద్రులు. ఈ విధమైన సత్త్వ రజస్తమో గుణాల వర్గీకరణను బట్టి చూస్తే శూద్రులూ అసురులూ సమానులవుతున్నారు. (దేవ జాతుల సృష్టిని గమనిస్తే ఈ విషయం బోధపడుతుంది. బ్రహ్మ నుంచి స్వయంభువ మనువు ఉద్భవించాడు. ఆయన సత్వగుణ ప్రధానులైన పది మంది ప్రజా పతులను ఇద్దరు ఋషులను ముగ్గురు విబుధులను దేవ గంధర్వ సిద్ద సాధ్య యక్ష కిన్నర కింపురుషులనూ సృజించాడు. తర్వాత రజోప్రధానంగా మానవులను తమోగుణ ప్రధానంగా దైత్య దానవ అసుర రాక్షస యాతుధానాదులను సృజించాడు).

చరిత్ర చెబుతున్న వర్ణ వ్యవస్థ స్వరూపాన్ని బట్టి శూద్రులకు వేదాలు నిషిధ్ధం. పురాణాల ప్రకారం అసురులకు వేదాలు నిసిధ్ధం. విశేష జ్ఙానం ఆర్జించటం, గౌరవస్థానం పొందటం అనేవి కొన్ని జాతులకే దాచి పెట్టుకోవటం జరిగింది. పూర్వం విశేష జ్ఙానమూ శాస్త్ర విద్యలూ భారత దేశంలో వేదాల పేరుతో ఉండేవి. అవి కొన్ని వర్గాలకు మాత్రమే అందుబాటులో ఉండేవి. మత్స్యావతారం (సమయం వచ్చినప్పుడు (దశ?)అవతారాల లక్ష్యాల గురించి సంక్షిప్తంగా రాస్తాను)చూస్తే ఈ విషయం చాలా చక్కగా బోధపడుతుంది. ఒక అసురుడు వేదాలను దొంగిలించి పట్టుకుపోయి రసాతలంలో దాచేస్తే విష్ణువు చేప రూపంతో సముద్రం లోపలికి వెళ్ళి ఆ అసురుని చంపి వేదాలు తెచ్చి బ్రహ్మకు అందజేశాడు. ఈ జ్ఙానం అందరికీ అందిపోతే ఇక తమ ఆధిక్యం ఏమవుతుంది. సమాజంలో గొప్పగా ఉండలనుకునే వర్గాలు తమకంటూ ఒక ప్రత్యేకత ఉండటం కోసం కొంత సమాచారాన్ని రహస్యంగా ఉంచాయి.

బాహ్యజగత్తుకు సంబంధించిన ప్రాధమిక జ్ఙానం , విశేష జ్ఙానం, లౌకిక జ్ఙానం, వృత్తి ప్రైజ్ఙానం, కొత్త ఉత్పాదనలు చెయ్యటానికి ఉపకరించే జ్ఙానం, బహుభాషల జ్ఙానం, ఇలా జ్ఙానాలలో రకాలు, ఈ జ్ఙానార్జనకు పరిధులు ఏర్పరచారు. అందరూ విద్యా వంతులూ మేధా వంతులూ కావడం కొన్ని వర్గాల ప్రయోజనాలకు నష్టం కలిగిస్తుంది. అందుకే విద్యను దాచుకున్నారు. పూర్వం విద్య వేదాల పేరిట ఉండేది. దైత్యుల నుంచి విద్యలు నేర్చుకోవటం దేవజాతులకు కొత్త కాదు. బృహస్పతి కుమారుడైన కచుడు శుక్రాచార్యుని దగ్గర మృత సంజీవనీ విద్య నేర్చుకున్న విషయం పురాణాలు చెప్తున్నదే. దేవగణాలు తమ విద్యలను ఎవరికీ నేర్పరు. ఏ విధంగానైనా ఇతరులు విద్యలు నేర్చుకుంటే ఓర్వరు. సామదాన భేద దండోపాయాలతో వారిని నిర్వీర్యం చేస్తారు. అసుర జాతులపట్ల దేవజాతుల ప్రవర్తన శూద్ర కులాల పట్ల అగ్రకులాల ప్రవర్తన ఒకలాంటివే.

ఈ కోవలోకి చెందినదే శంభూకుని వధ

దండకలో శ్రీరాముడి ఆక్రమణలు ఎవరికోసం?!

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 11 Apr 2008 03:52:00 +0000

జాబాలి చేత చార్వాక మతధోరణి చెప్పించాక ' నేను నాస్తికుడను కాను. ఎవరో నాస్తిక మతం బోధించినప్పుడు నేను నీ లాగనే దాన్ని ఖండించాను. ధర్మ సంకట కాలంలో ఇలాంటి ప్రసంగం చేస్తాను. నీవు నీ మార్గంలో స్థిరంగా ఉండటానికీ భరతునికి ఆహ్లాదం కలిగించటానికీ నీకు ప్రజల మీద అనుగ�POST http://www.blogger.com/post-edit.do HTTP/1.1�రహం కలగటానికీ నేను అలా మాట్లాడాను ' అని మళ్ళీ జాబాలి చేత రాముణ్ణి సమర్థిస్తూ ప్రసంగం చెప్పిస్తాడు రచయిత.
'యథాహి చోర స్స తథాహి బుద్ధస్తథా గతం నాస్తిక మత విద్థి తస్మా... ప్రజానాం న నాస్తికే నా భిముఖో బుధ స్స్యాత్ ' (అయో. 109-34). దొంగను దూరంగా ఉంచినట్టే నాస్తికులను (వేదబాహ్యులయిన) దూరం పెట్టాలి. బుద్ధుని (తథాగతుని) ధర్మం అంగీకరించకూడదు. తధాగతుని మార్గం అనుసరించే వారితో వైదికులు మాట్లాడకూడదు అని రాముడు చెబుతాడు.

[ఇది చాలా విచిత్రంగా వుంది. విష్ణువు అవతారాలలో ఒక అవతారంగా చెప్పబడుతున్న బుద్ధుడిని ఇలా నాస్తికుడుగా, వేదబాహ్యుడుగా రామాయణంలో ప్రచారం చేశారెందుకు? అదీ వైదికాచారాల్ని ఖండించే రూపంలో? తర్వాత మాత్రం పదో అవతారంగా నీరాజనాలెందుకు అందుకున్నాడు? దీనికి ఎక్కువ exercise చేయనఖ్ఖరలేదు. బుద్ధుడూ, మహావీరుడూ, చార్వాకుడూ చేసిన పనే అది. వైదికాచారాల్ని ఖండిస్తూ ప్రజల్ని వివేకవంతుల్ని , చైతన్యవంతుల్ని చేయటం. బౌద్ధ (సమయం వచ్చినప్పుడు, చారిత్రక బుద్దుని గురించీ, అవతారపుసుషుడుగా మన పురాణాల్లో వెలసిన బుద్దుని గురించి రాస్తాను.) జైన ధర్మాలు దేశంలో ప్రబలంగా ఉన్న రోజుల్లో వాటిని ఖండించటానికి వైదిక మతానుయాయులు రామాయణ కథను ఉపయోగించుకున్నారు. కర్మకాండకు ప్రాణం పోయటం ద్వారా రామాయణం వారి మతాన్నినిలబెట్టింది; వారి జీవనాధారాన్ని నిలబెట్టింది. వైదిక కర్మకాండకు వ్యతిరేకంగా ప్రబలుతున్న ఉద్యమాలను అణచలేక బుద్ధుడూ విష్ణుని అవతారమే అని ప్రజల్ని తప్పుదారి పట్టించారు [ సమయం వచ్చింది కాబట్టి క్లుప్తంగా రాస్తున్నాను. భాగవతం ప్రకారం నారాయణుని 21 అవతారాలు ( కౌమారుడు, వరాహుడు, నారదుడు, నరనారాయణులు, కపులుడు, దత్తత్రేయుడు, యజ్ఞుడు ఉరుక్రముడు, పృధుచక్రవర్తి, మత్స్యుడు, కూర్మం, ధన్వంతరి, మోహిని , నరసిమ్హుడు, వామనుడు, పరశురాముడు, వ్యాసుడు, శ్రీరాముడు, రామకృష్ణావతారాలు,బుద్ధుడు, కల్కి.) మరి వరాహ పురాణం ప్రకారం 10 అవతారాలు ( 'మత్స్య కూర్మో వరాహశ్చ నరసిమ్హో థ వామనః రామో రామశ్చ కృష్ణశ్చ బుద్ధః కల్కీ చతేదశ). మరి ఈ ధర్మసంకటం/సందేహం ఎవరు తీర్చగలరు.]

చిత్రకూటంలో వున్న మునులు అక్కడి నుంచి దూరంగా పోయే ప్రయత్నాలు చేస్తున్నట్టు రాముడు గమనించాడు. తమకు రాక్షసుల బాధలు రాముడి వల్ల యెక్కువయ్యాయని తాము వేరే చోట్లకు పోతున్నామనీ ఒక ముని రామునితో చెప్పాడు. ముఖ్యంగా ఖరుడనే రాక్షసునికి రాముడు అక్కడ ఉండటం ఇష్టం లేదట. అకారణంగా రాక్షసులు రామునిపై పగబూనారన్నట్టు ఇక్కడ చెబుతున్నా వాస్తవం వేరే ఉంది.

( రాముని కారణంగా రాక్షసులు మునులను వేధిస్తున్నారనటానికి అప్పటికి దాఖలాలు లేవు. రామునికీ రాక్షసులకూ విరోధమే లేదు. రాముడు దైవాంశ సంభూతుడనీ తమను చంపటానికే అవతరించాడనీ ముందుగానే రాక్షసులు గ్రహించారనటానికీ ఆధారాలు లేవు. రాక్షసులు తమను భయపెడుతున్నారనీ శారీరక హింస పెడుతున్నారనీ మునుల అభియోగం).

చిత్రకూటమూ ఆ చుట్టు పక్కల ప్రాంతాలూ రాక్షసులవి. రాముడు, మునులు అక్కడ ఆశ్రమం నిర్మించుకోవటం వారి ప్రాంతాన్ని ఆక్రమించటమే. రాముడు ఆర్య గణాల ప్రతినిధి. నగరం విడిచి వచ్చి ఇక్కడ ఆశ్రమం చేసుకున్నాడు. ఎన్నాళ్ళు ఉంటాడో తెలీదు. అతనికోసం జనం వస్తూ పోతూ ఉన్నారు. మునులు కూడా బాగా చేరుతున్నారు. ఈ పరిణామం అక్కడ అంతకుకుముందు నుంచీ ఉంటున్న స్థానిక అనార్య గణాలకు ఇబ్బంది కలిగించింది. వారి ప్రశాంత జీవన విధానానికి అంతరాయాలు కలగటం మొదలైంది. ఎవరో వచ్చి వలసలు ఏర్పాటు చేసుకుంటున్నప్పుడు స్థానికులకు కలిగే అసౌకర్యాలు ఆర్థిక సామాజిక పరమైన ఎన్నో ఉంటాయి. స్థానికులు అడ్డుకోవటంలో అర్థం వుంది.

వైదికధర్మం మనిషి జీవితాన్ని నాలుగు ముంయమైన దశలుగా విభజించింది. ఇవే వర్ణాశ్రమ ధర్మాల్లోని ఆశ్రమ ధర్మాలు. 1.బ్రహ్మచర్యం 2. గార్హస్థ్యం. 3. వానప్రస్థం. 4. సన్యాసం. ఇవి నాలుగూ సమభాగాలుగానే చెప్పారు. మొదటి రెండు దశలూ గ్రామాలలోనో నగరాలలోనో గడపాలి. మిగతా రెండూ వనంలో గడపాలి. ఈ ఏర్పాటు వల్ల నగరాల పరిసరాలలోని అరణ్య భూములు వానప్రస్థులతో జనావాసాలుగా మారిపోతూ వచ్చాయి. వాన ప్రస్థులు సాధారణంగా ద్విజ కులాలవారే. బౌద్ధ ధర్మంలోని భిక్షు సంప్రదాయానికి వానప్రస్థ సన్యాస ఆశ్రమాలకూ పోలికలు కనబడతాయి. ధమ్మపహంలోని 'భిక్షువర్గం' లోని నిర్దేశాలు 'మనుధర్మ శాస్త్రం' లో కనబడతాయి.
సామాన్య ప్రజల్ను అమితంగా ఆకర్షిస్తున్న జైన బౌద్ధ ధర్మాలను ఎదుర్కోవటం ఆశ్రమధర్మ వ్యవస్థలోని అంతరార్థం. జైన బౌద్ధాలలోని సన్యాసులు మానవ శ్రేయస్సు లక్ష్యంగా ప్రవర్తించటం, గృహస్థ జీవనానికి దూరంగా ఆరామాలలో చైత్యాలలో విహారాలలో సత్యాన్వేషణలో కాలం గడుపుతూ మానవ సేవకు అంకితమై ఉండటం వైదిక ధర్మంలోని లోపాలను ఎత్తి చూపినట్లయింది. అందుకే వారి ఆరామాలకు దీటుగా ఆశ్రమ ధర్మాలు ఏర్పాటయ్యాయి. వానప్రస్థాన్ని వన భూములలో గడపాలి.

'ఖరుడు నీ మీద అయుక్తమైన పనులు చేయటానికి ముందే నీవు మాతో వచ్చేసెయ్యు. మేము వేరే ప్రాంతాలకు పోతున్నాం. ' అని వృద్ధముని రామునితో చెప్పాడు. రాముడూ మునులూ అరణ్య వాతావరణాన్ని వాళ్ళ కర్మకాండలతో (యజ్ఙాలూ హోమాలూ ధూమాలతో) కలుషితం చేయటం. - స్థానికుల దైనందిన జీవన విధానానికి అంతరాయం కలిగించేది.ద్విజుల,క్షత్రియుల భూఆక్రమణల్ని చట్టబద్దం చేయటానికీ, నిస్సందేహంగా రామాయాణాన్ని ఉపయోగించుకున్నారు.

దండకారణ్యంలో ఎదురైన ఇంకో రాక్షసుడు విరాధుడు. సీతారామలక్ష్మణులను చూడగానే పరుగెత్తుకు వచ్చి సీతను ఎత్తి చంకలో ఇరికించుకొన్నాడు. సీత భయపడుతోందని బాధ పడలేదు రాముడు. తన భార్య పరాయి మగవాడి చంకలో ఉన్నందుకు బాధపడ్డాడు. ‘ లక్ష్మణా! నా భార్య విరాధుని ఒడిలో ఉంది. చూశావా. సీతను పరపురుషుడు ముట్టుకోవటం వల్ల కలిగిన ఈ దుఃఖం, తండ్రి వియోగం వల్లనూ రాజ్యభ్రంశం వల్లనూ కలిగిన దుఃఖం కంటే ఎక్కువ బాధిస్తొంది '. ‘...పరస్పర్శాత్తు వైదే హ్యాః నదుః మాతర మస్తిమే. పితుర్వి యోగాత్ సౌమిత్రే స్వరాజ్య హ్రణాత్ తథా' [అరణ్య. 2-21]. తపోబలం ఉన్నవాడు కాబట్టి విరాధున్ని చంపలేక బతికుండగానే గొయ్యి తీసి పాతిపెడదామన్న హేయమైన, పాశవికమైన ఆలోచన చేస్తారు రామలక్ష్మణులు.

దండకలోని మునులగురించి రామాయణం చాలా విపులంగా చెబుతుంది. వైఖానసులు, వాలఖిల్యులు, ఎప్పుడూ స్నానం చేస్తుండేవారు, చంద్రసూర్యకిరణాలే ఆహారంగా గలవారు, ఆకులు తినేవారు, దంతాలనే రోకళ్లుగా ఉంచుకునే వారు , దేహాన్నివంచకుండా ఉండేవారు, దేహం కప్పుకోకుండా ఉండేవారు, నీరూ గాలీ ఆహారంగా ఉన్నవారు, భూమిని తాకకుండ చెట్లమీదనే ఉండేవారు, నిరాహారు,ఊ, ఎప్పుడూ తడి బట్టలతో ఉండేవారూ, పంచాగ్నులమధ్యలో ఉండేవారూ, రాళ్ళతో శరీరాలు కొట్టుకుంటూ ఉండే వారూ ఉన్నారట. తామంతా రాక్షసులతో బాధలు పడుతున్నామన్నారు. ఇంతమంది ఇన్ని రకాల ఋషులు అక్కడ ఉన్నారూ అంటే వాళ్ళవల్ల స్థానికులకు ఎన్ని ఇక్కట్లు కలుగున్నాయో ఊహించుకోవలసిందే. ఈ ఋషులు ఇక్కడి వారు కాదు. వలస వచ్చిన వారు లేదా మనుధర్మ శాస్త్రం విధించిన వానప్రస్థ సన్యాస ఆశ్రమల కోసం అక్కడికి వెళ్ళినవారూను. ఈ విషయం రామాయాణం స్పష్టంగానే చెబుతుంది.

'సోయం బ్రాహ్మణ భూష్ఠో వానప్రస్థ గణో మహాన్ త్వన్నాధో నాధవ ద్రామ రాక్షసై ర్చాధ్యతే భృశం’ [అరణ్య. 6-15] ‘బ్రాహ్మణులతో నిండి ఉన్న వానప్రస్థ గణాలకు నీవే నాధుడవు. వారు రాక్షసుల వల్ల బాధలు పడుతున్నారని చెప్పారు. ( ఋషులు బలవంతులైన రాజులను రెచ్చగొట్టి తమకోసం స్థాంకులను చంపించారు. 'పితృ వాక్య పరిపాలనా మిషతో మీ కోరిక తీర్చటానికే నేను ఈ వనంలో ప్రవేశించాను. ' అంటాడు రాముడు. 'పరిపాలయనో రామ వధ్య మానాన్నిశాచరైః పరిపాలయనస్సర్వాన్ రాక్షసేభ్యో నృపాత్మజ ' [అరణ్య. 6-19,20]. వనవాసుల భూములు ఆక్రమించుకుంటూ వాటిని మునులకు స్వాధీనపరస్తూ రాముని యాత్ర సాగింది.
అప్పటికీ సీత మందలింపు ధోరణిగానే చెబుతుంది రామునికి. 'ఆయుధాలతో తిరుగుతుంటే అరణ్యవాసులతో మనకు విరోధం కలుగుతుంది. కనక ఆయుధాలు ఎక్కడైనా భద్రపరచి మామూలుగా వెళదాం. ఓ రామా! వ్యసనాలు మూడు 1. మిధ్యావాక్యం 2. పరదారాభిగమనం 3. అకారణ హింస (వైరం లేకనే హింస ) . వీటిలో మొదటి రెండూ నీకు లేవు. మూడోదానిని నీవు ఇప్పుడు ప్రారంభిస్తున్నావు. దండకారణ్యంలో ఉండే ఋషులను రక్షించటానికి రాక్షసులను చంపుతానని ప్రతిజ్ఙ చేశావు. అందుకే ధనుర్బాణాలు ధరించి దండకలో ప్రవేశించావు. ఇందుకై నేను వ్యాకుల పడుతున్నాను. యే విధమైన వైరమూ లేకుండా దండకలోని రాక్షసులను చంపాలనుకోకు (రాక్షసాన్ దండకాశ్రితాన్). యే అపరాధమూ చేయని ప్రాణులను వీరులు చంపరు. వీరులుగా ఉండలనుకునే క్షత్రియుడవైతే దుఃఖించే వారి శ్రమను తొలగించు. రాజ్యం పాలించేటప్పుడే శస్త్రం. ఇక్కడ అవసరం లేదు.
నీవు తపోనిరతుడవై ఉన్నావు. శస్త్రం ఎక్కడ? వనమెక్కడ? క్షాత్రమెక్కడ, తపస్సు ఎక్కడ? ఇవి పరస్పర విరుద్ధాలు. ఏ దేశంలో ఆ దేశ ధర్మాన్నే పూజించాలి. దేశాచార ప్రకారం నడుచుకోవాలి . సౌమ్యుడవై తపోవన ధర్మాన్ని అవలంబించు. స్త్రీ చాపల్యం చేత ఎదో చెప్పాను . తమ్మునితో ఆలోచించి నీకు ఏది తోస్తే అలా చెయ్యు.' అని చెప్పింది.
సీత హితబోధ 33 శ్లోకాలు. రాముడు 23 శ్లోకాల్లో సమాధానం చెబుతాడు. స్త్రీల సలహా పాటించకూడదు అనేది శాస్త్రాలు చెబుతున్నమాట. సహృదయురాలు కాబట్టి సీత దండకను ఆశ్రయించుకు ఉన్న రాక్షసుల పరిస్థితి గురించి ఆలోచించింది. బాధ్యతగా తన అభిప్రాయం చెప్పింది. స్త్రీల మాట ఎవరూ వినరని తెలుసు. అందుకే, 'ఏదో నాకు తోచింది చెప్పాను తమ్మునితో ఆలోచించు ' అంది లౌక్యంగా .

యింకో కోణంలోచి చూస్తే భూఆక్రమణల్ని న్యాయబద్దం చేయటానికి రాముడుతో సమాధానపర్చాలి కాబట్టి ఇన్ని చెప్పించారు సీతతో. 'ఈ మునులు రాక్షసులచేత బాధింపబడుతున్నారు. నన్ను రక్షకునిగా భావిస్తున్నారు. బ్రహ్మ విదులైన మునులను కాపాడవలసిందే. నేను ప్రతిజ్ఙ కోసం ప్రాణాలైన విడిచిపెడతాను సీతనైనా - లక్ష్మణుడినైనా సరే. విశేషించి బ్రాహ్మణులకిచ్చిన మాట కోసం (ఇంతకంటే ఋజువేం కావాలి రాముడు గోబ్రాహ్మణ హితం కోసం పాటు పడేవాడని.) నీవు నాకు ప్రాణాలకంటే ఎక్కువ. అయినా నాకు సహధర్మ చారిణిగానే ఉండాలి. 'సధర్మ చారిణీ మే త్వం ప్రాణే భో గరీయసి...' అని ఖచ్చితంగా చెప్పాడు.
సహధర్మచారిణులు మంచి ఆలోచనలు చెప్పినా వినని పురుషాధిక్యతా సమాజం అప్పటిది. తాము చెప్పిన పనులు చేయాల్సిందే అంటారు.

రాముడదే చేశాడు. ఆదర్శ పురుషుడు కదా!

రామాయణంలో చార్వాక(వేదబాహ్యుల) ప్రసక్తి-2

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 07 Apr 2008 04:25:00 +0000

పూర్వ కాలంలో యజ్ఙమే ప్రధానంగా తయారైన మతంతో సకల జనం సంతుష్టి చెందలేదు. పశు సంపద ఇమ్మని యుద్దాలలో విజయం సమకూర్చమనీ నిత్యజీవిత భౌతిక అవసరాలు తీరడం కోసం యజ్ఞాలు చేసినవాళ్ళ మనస్సుల్లో ఇతర ప్రశ్నలనేకం తలెత్తాయి. ఈ ప్రపంచం ఎలా సృష్టి అయింది? దేవుళ్ళెవరు? మనిషిని ఎవరు సృష్టించారు? సృష్టికి మూలం యేది? లాంటి ప్రశ్నలు రేకెత్తాయి. తమలో తాము చర్చా సంవాదాలు జరుపుకుంటూ ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానాల కోసం అన్వేషించారు. ఆ ఆధ్యాత్మిక చింతనని వారి శిష్యులు కంఠోపాఠం చేశారు. రాయటానికి సౌకర్యాలు ఏర్పడ్డాక, వాటిని లిఖితరూపంలో భద్రపర్చారు.సృష్టికి మూలమేమిటి అనే ప్రశ్నకు మతంలో సమాధానముంది. ఆ సమాధానం 'దేవుడు' .

ఆ దేవుడికి మూలం ఏమిటి అనే ప్రశ్న వేయవద్దంటుంది మతం. దేవుడు స్వయంభువు కాబట్టి ఆ ప్రశ్న తప్పంటుంది. ఆ సమాధానం నచ్చక నాస్తికత్వం పుట్టుకొచ్చింది. యుగాయుగాలుగా మానవుడు ఈ సృష్టికి మూలమెవరు? అనే ప్రశ్న కోసం చేసిన అన్వేషణే తత్త్వశాస్త్రంగా రూపుదిద్దుకుంది. ఇక్కడ తత్త్వశాస్త్రం రెండు శాఖలుగా చీలింది. భావవాదులుగా, భౌతికవాదులుగా. అప్పటి సమాజంలో ఆర్య సంప్రదాయాలన్నిటినీ నిరసించిన వారు భౌతికవాద శాఖలోకొస్తారు.. ఈ కోవకు చెందినవారు చార్వాకుడూ, మహావీరుడు, అజితకేశకంబలి, మఖ్ఖలిగోశాలుడు, పూరణుడు, కాత్యాయనుడు, బుద్దుడూ. వీళ్ళందరిలోకీ బుద్దుడే చరిత్రలో నిలిచిపోవడానికి గల కారణాలలో ఒకటి బుద్దుడు ఏ విషయం లోనూ 'అతి ' కి పోకుండా మితం పాటించడం. ప్రస్తుతం మన చర్చా విషయం చార్వాకులు కాబట్టి చార్వాక దర్శనం/మతం గురించి క్లుప్తంగా చూద్దాం.

భారతీయ దార్శనిక ఆలోచనా సముద్రంలో ఉవ్వెత్తున పైకి లేచి సమసిపోయిన మహా తరంగం చార్వాక మతం/దర్శనం. దీన్నే లోకాయత దర్శనం అని కూడా అంటారు. చార్వాకుడు చెప్పిన దర్శనం కావటం వల్ల దీన్ని చార్వాక దర్శనమన్నారు కొందరు. చారు+వాక్ = చార్వాక, అంటే చారు= సులభమైన లేక సరళమైన, మధురమైన; వాక్ = శబ్గం, మాటలు, అంటే మధురమైన మాటలు చెప్పే దర్శనమని కొంతమంది భావించారు. దేవతల గురువగు బృహస్పతి రాక్షసులమీద ఉండే ద్వేషంకొద్దీ వారమదరినీ ఇంద్రియ లోలురుగా చేయడానికై ఈ దర్శనాన్ని రాశాడని ఒక కథ ఉంది. అందుకే దాన్ని బార్హస్పత్య దర్శనం అని కూడా అంటారు. ఇప్పుడా గ్రంథం లభించటం లేదు. కాని బౌధ్ధ గ్రంధాల్లో ఈ విషయం ఉటంకిస్తారు. చార్వాకులని , పాషండులని, హౌతుకులని, నాస్తికులని, వితండవాదులని శుద్ద తార్కికులని , శుద్ద ప్రత్యక్షవాదులని, వేదబాహ్యులని పిలిచారు.

వీరి దర్శనం అసుర దర్శనమని భగవద్గీతలో ఉన్నది. దైవాసుర సంపద్విభాగ యోగంలో (16:7-8) చార్వాక మత ఖండన ఉన్నది. విష్ణుపురాణంలో (I-6:29-31) యజ్ఙయాగాది క్రతువులు చేయడం నిరర్థకమనే వాదన ఉన్నది. బౌద్ద గ్రంధాలన్నీ దాదాపు లోకాయత మత సిద్దాంతాలను పేర్కొంటాయి. బృహస్పతి సూత్రాలు, అర్థశాస్త్రం, కామశాస్త్రం, లోకాయత శాస్త్రం, ప్రబోధ చంద్రోదయం, తత్త్వోపప్లవసింహ మొదలైన గ్రంథాలు చార్వాక దర్శనానికి ఆధార గ్రంథాలు. చార్వాక దర్శనం ఒక ప్రత్యేకమైన దర్శనంగా అభివృద్ది చెందలేదు. అయినప్పటికినీ ఈ దర్శనాన్ని ప్రతివారూ పూర్వపక్షంగా పేర్కొన్నారు.

చార్వాకుల వాదం ఉంటుంది

'ఈ సమస్తమైన ప్రపంచంలో ఉన్నదంతా పంచభూతాత్మకం. అంటే భూమి, నీరు, గాలి, నిప్పు, ఆకాశం. ఈ అయిదు భూతాలు (భూతం అంటే చాలా పెద్దది) పరస్పరం ఒకదానితో ఒకటి ఎప్పుడూ పెనవేసుకొని ఒకదాన్ని మరొకటి పరిగ్రహించి, ఒకటి మరొకదానితో సంసర్గాన్ని కలిగి ఉంటాయి. మానవుడు భుజించిన ఆహారం శరీరంలోజీర్ణమై అనేకమైన ధాతువులుగా మారిపోతుంది. రక్తంగానూ, వీర్యంగాను, శ్లేష్మంగానూ, లాలాజలంగాను లోపల ఉంటుంది. బయట చర్మం, గోళ్ళు వెంట్రుకలుగా మారుతుంది. స్త్రీపురుషుల సంభోగం వల్ల మానవుడు కాని, తదితర ప్రాణులుకాని జన్మిస్తాయి. శరీరం ఆవిర్భవించడంతోపాటే, శరీరంలో ఉండే చైతన్యం కూడ శరీరంతోపాటే వస్తుంది. శరీరం నశించిపోగానే చైతన్యం కూడ నశిస్తుంది( భావవాదులు దీనికి భిన్నంగా చెబుతారు. చైతన్యం ముందు, పదార్థం తరువాత అని, చైతన్యం శాశ్వతం అనీ) . చార్వాకులు దేహమే ఆత్మ అని చెబుతారు. ఆత్మ లేదని అంగీకరించినవారికి భగవంతునితోని నిమిత్తం లేదు. '

ప్రత్యక్షమే ప్రమాణంగా అంగీకరించిన చార్వాకుల వాదం దేవుడి అస్తిత్వాన్ని తిరస్కరిస్తుంది. యే కాలంలో వున్న మానవుడికి అయినాకాని తెలిసేది భూతకాలం, వర్తమాన కాలం మాత్రమే. జరుగబోయేది యెవ్వరికీ తెలియదు. ఆత్మ లేనప్పుడు, శరీరం మరణానంతరం పిడికెడు బూడిదయై పోయినప్పుడు మోక్షం అనేది అర్థరహితమైన శబ్దం. తపస్సు, పూజ, నిరసన వ్రతం, ఉపోష్యాలు, శరీరాన్ని శుష్కింపచేస్తాయేకాని వాటివల్ల ఏమీ ఫలితముండదు. పుష్ఠినిచ్చే ఆహారాన్ని తిని సంతృపుతిగా జీవించాలేకాని ఈ శరీరాన్ని ఆకలిదప్పులతో బాధించకూడదు.

వేదమంతా కర్మకాండతో కూడిఉన్నది. అసలు వేదంలో ఉన్న విషయాలన్నీ అప్రమాణాలన్నారు చార్వాకులు. యజ్ఙం యేమంటుంది 'స్వర్గకామో యజేత వహ్నిః ' స్వర్గం కావాలనుకున్నవారు యజ్ఙయాగాది కర్మలు చేయాలి. చేస్తే పుణ్యం వస్తుంది. దద్వారా స్వర్గం లభిస్తుంది. యజ్ఙమంతా హింసతోను, పశుబలితోను కూడిఉన్నది. యజ్ఙంలో హింసించబడే యజ్ఙపశువు కూడ స్వర్గానికి పోతుందని వేదం చెబుతుంది. అట్లాంటప్పుడు యజ్ఙాన్ని చేసే వారు వారి తండ్రినో, సోదరుడినో, బంధువునో ఆహుతి చేసినట్లయితే వారు సరాసరి స్వర్గానికి పోయి సుఖించవచ్చుకదా. పురోహితశ్రేణి పరమ సోమరిపోతులు. వారి జీవనార్థం వారు కల్పించినటువంటి తంతే మరణించినవారికి ఏర్పాటుచేసే శ్రద్దామలి తంతు అంతా. మరణించిన వారి పేరిట చేసే అన్నదానం, పిండ పితృ యజ్ఙం ఇవన్నీ మానవ మూర్ఖత్వానికి, సంఘ నయవంచనకు నిదర్శనమన్నారు. మన తండ్రో, తల్లో సోదరుడో గ్రామాంతరం వెళ్ళారనుకొందాం. వారి పోషణార్థంగా ఇక్కడ మనం విందుభోజనం చేస్తే అది వరికి అందుతుందా? '.

ఈ విధంగా భగవంతుడు లేడని, ఆత్మ లేదని, వేదం పరమ నయవంచకుల గ్రంథమని, పాప పుణ్యాలు లేవని, స్వర్గ నరకాదులు లేవనీ చాటి చెప్పింది.

రామాయణంలో చార్వాక(వేదబాహ్యుల) ప్రసక్తి-1

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 04 Apr 2008 11:08:00 +0000

రాముడిని తీసుకురావటానికి భరతుడు వెళ్ళినపుడు రాముడు అయోధ్య రాచవ్యవహారాలు, రాజనీతిని బోధిస్తాడు. ఏయే జాతుల సేవకులకు ఏయే పనులు చెప్పాలో, ఎలాంటి వారిని మంత్రులుగా నమ్మాలో, ఎవరిని పూజించాలో, ఎవరితో ఎలా ఉండాలో, ఎలా మంత్రాలోచన చేయాలో అంతా వివరిస్తాడు(76 శ్లోకాలు). బ్రాహ్మణ పురోహితులను గౌరవించటం (వీరిని మాత్రమేనా?!) హోమానుష్ఠానాలు - ఇంకా పరోక్షంగా బౌద్ధ చార్వాకుల మీద విమర్శలూ ఉన్నాయి. వేద మార్గాన్ని ఖండిస్తూ ప్రత్యక్ష ప్రమాణాలనే ప్రధానంగా గ్రహించే పండితులు అనర్థాలు ఉపదేశిస్తారు. శుష్క వాదాలు చేస్తారు. వారి పట్ల జాగ్రత్తగా ఉండాలి (అయో. 100-38,39) .

స్త్రీల పట్ల వ్యవహారరీతి గురించి 'స్త్రీలకు అనుకూలంగా వ్యవహరించు - పర పురుషులు వారితో మాట్లాడకుండా శ్రధ్ధ తీసుకో - వారు చెప్పేదంతా నిజమని నమ్మకు - వారికి రహస్యాలు చెప్పకు ' అని చెబుతాడు. [అయో. 100-49]. సీత పట్ల రాముని వ్యవహారం ఇలాగే ఉంటుందా?!.

హిందూ కుటుంబంలో పుత్రుని ప్రాముఖ్యం పెరగటానికి రామాయణం బాగా తోడ్పడింది. ఇది 107 సర్గలో రామునికి భరతుడికి మధ్య జరిగిన సంభాషణ ద్వారా స్పష్టమవుతుంది.పుత్రుడు అంటే పున్నామ నరకం నుంచి రక్షించే వాడు అని చెప్పింది రామాయణమే. నాకైతే మరెక్కడా ఈ విషయం కనిపించలేదు. 'పున్నామ్నో నరకా దస్సాత్పితరం త్రాయతే...[అయో. 107-12] ( నా వరకు తెలిసిన నరకాలివి : రౌరవ, సూకర, తప్తలోహ, మహజ్వాల, శబల, విమోహ, కృమి భక్ష్య, కృమీష, లాలాభక్ష్య, విశసన, అధోముఖ, కృమిపూయ, రుధిరాంధ, వైతరణి, కృచ్చ్ర, అసిపత్రవన, వహ్నిజ్వాల, సందంశ, శ్వభోజన, కాకోల, శాల్మలి. ఏ పనులు చేస్తే ఏ నరకంలో పడవలసి వస్తుందో వివరంగా చెప్పారు. చాలా వరకు వృత్తి పనుల పరంగా నిషేధించేవే. వేటగాళ్ళూ-గొర్రెల మందలను పెంచే వారూ వహ్నిజ్వాల నరకంలో నరకంలో పడతారట. కల్లు అమ్మే వారూ తేనె పట్టులు తీసేవారూ వైతరణి నరకంలో పడతారట. చాలా వరకు ఇలాగే వర్గీకరించారు. అందుకే వృత్తులను ఉన్నతవర్గాలు తీసుకోలేదన్నమాట.)

తండ్రి మాటను పక్కన పెట్టి రాజ్యాధికారాన్ని తీసుకోవచ్చని జాబాలి రామునికి చెబుతాడు. ఇక్కడ జాబాలి నోట పలికించినదంతా కూడా చార్వాకుల(వైదికాచారాలను ఖండించినవారు) ధోరణి సుస్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. అప్పటికి వైదికాచారాలను, కర్మకాండనూ, యజ్ఙక్రతువిధానాలను నిరసించే ధోరణి బలపడుతోంది. అందుకే కర్మకాండను బలంగా ప్రచారం చేసే రామాయణం అవసరమైంది. చార్వాక మతాన్ని జాబాలి నోట చెప్పించి దాన్ని ఖండించటం రామాయణ లక్ష్యాలలో ఒకటి.

'ప్రత్యక్ష్యంగా ఉన్నదే వాస్తవం. పరోక్ష ఫలాల కోసం ప్రత్యక్ష ఫలాన్ని వదలి పెట్టకు. తండ్రి బీజమూ తల్లి శుక్లమూ రక్తమూ జీవి పుట్టుకకు కారణాలు- అవి కేవలం నిమిత్త మాత్రాలు. ప్రత్యక్ష లోకాన్ని విడిచి పరోక్ష లోకాన్ని గురించి చింతించటం అవివేకం. క్రతు కర్మలన్నీ ప్రజల్చేత దానాలు చేయించటానికి కల్పించినవే. ఇవన్నీ కల్పితమైన ఆచారాలు...పరలోకం అనేది లేదనుకో. కనిపించని దానిని వదిలిపెట్టు, కనిపించేదే సత్యం.'న నాస్తి పరమిత్యేవ కురు బుద్దిం...[అయో. 108-17]. అందరినీ అందరూ ఈ భూమ్మీదనుంచి వదలిపోతారు. నీవు యౌవనంలో ఉన్నావు. భోగభాగ్యాలు అనుభవించవలసిన తరుణమిది. సమస్తమైన జీవరాశులునాలుగు భూతాల సంయోగ వియోగం వల్ల ఏర్పడుతున్నవి. మరణానంతరం జీవరాసులన్నీ ఆయా చతుర్భూతాల్లో కలుతాయి. పుట్టిన ప్రతివారు ఎవరైనా మరణించక తప్పదు. మరణానంతరం ఏమున్నది. ఏమీలేదు. కనక బుద్దిమందుటైనవాడు దేహం ఉండగానే సుఖించాలి.

పితృకర్మ చేయమని భరతుని ఆదేశిస్తున్నావు. బాగు బాగు! శ్రాధ్ధంలో ఇక్కడ పెట్టిన ఆహారం చనిపోయిన వారికి ఎలా చేరుతుంది? దీక్ష వహించమని, యాగం చేయమని తపం చేయమని, దానం చేయమని నయవంచకులైన బ్రాహ్మణులు చెప్పిన మాటలివి. బుద్దిలేనివారు మాత్రమే ఈ భూమిలో ప్రత్యక్షమైనదాన్ని వదలుకొని, పరోక్షమైనదాన్ని నమ్ముకుంటారు. మబ్బు పట్టినంత మాత్రాన చెరువులో ఉన్న నీళ్ళను గట్టు కొట్టివేసి బయటకు పంపిస్తామా? ఓ రామచంద్రా! ఆత్మ లేదు. మోక్షం లేదు. స్వర్గం లేదు. కర్మ లేదు. కర్మఫలం అనుభవించేవారు లేరు. పాప పుణ్యాలు లేవు . భగవంతుడు లేడు. సన్యాసం, భస్మధారణ, వేదాధ్యయనం, అగ్ని నారాధించడం మొదల్యినవన్నీ బుద్ది , పౌసుషం, స్వయంశక్తి లేనివారికి ధాత సృజించాడని పరాన్న జీవులైన బ్రాహ్మణులు సృజించారు. కష్టాలను, దుఃఖాన్ని ప్రజ్ఙచేత సాధ్యమయినంతవరకు తగ్గించుకొని, దేహాన్ని పటిష్ఠం చేసుకోవడమే బుద్దిమంతుని లక్షణం. ఎందుకంటావా ఈ దేహం పతనమైపోతే మళ్ళీ తిరిగి రాదు …'. ఇలా సుదీర్ఘంగా సాగిపోతూ వుంటుంది. దానికి రాముడు ఖండన కూడా అంతకంటే సుదీర్ఘంగా వుంటుంది.

చార్వాక మతాన్ని జాబాలి నోట చెప్పించి దాన్ని ఖండించటం రామాయణ లక్ష్యాలలో ఒకటి.

ఇంతకూ అసలు చార్వాక మతం అంటే ఏమిటో చార్వాకులంటే ఎవరో, రామాయణంలో వాళ్ల మతానికి కాని , ధోరణికి కాని యింత ప్రాముఖ్యతనెందుకిచ్చిందో తర్వాతి టపాలో వివరంగా చూద్దాం.

దండకలో రాముడు !

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 03 Apr 2008 11:24:00 +0000

సీతారామలక్ష్మణులు దండకకు పయనమయ్యారు.మఱ్ఱి పాలతో వెంట్రుకలు జడలు కట్టేటట్లు చేసుకుని గంగ దాటటానికి నావ ఎక్కారు. సీత గంగా నదికి అంజలి ఘటించి ఇలా అన్నది. 'దశరథ పుత్రుడైన రాముడు తండ్రి ఆజ్ఙ పూర్తి చేసుకుని క్షేమంగా అయోధ్యాపురికి తిరిగి వచ్చి రాజ్యపాలన చేస్తుండగా నిన్ను సేవిస్తాను. వేనవేలు గోవులనూ వస్త్రాలనూ అన్నాన్నీ బ్రాహ్మణులకు ఇస్తాను. ...వేనవేల కల్లు బిందెలతో, మాంసాహారంతో వ్రతాలతో నిన్ను పూజిస్తాను. నీ తీరంలో నివసించే దేవతలనూ క్షేత్రాలనూ సేవిస్తాను' [అయో.52-89].

ఇవి గ్రామ దేవతలకు మొక్కుకునే మొక్కుబడుల లాగానే ఉన్నాయి.

గంగను దాటి వారు గుహుని రాజ్య ప్రాంతానికి చేరుకున్నారు. అక్కడ వారు నాలుగు గొప్ప మృగాలను ఆహారం కోసం చంపారు. 'తేవత్ర హత్వా చతురో మహామృగాన్ వరాహ మృశ్యం పృషతం మహా రురుం ఆదాయ మేధ్యం త్వరితం ఋభుక్షితౌ ' (వరాహం, మనుబోతు, దుప్పి, నల్లచారల దుప్పి).

[ఇక్కడ ఒకసారి మాంసభోజనం గురించి చూద్దాం. అతిథిగా వచ్చిన వేదవిదునికి గృహపతి మాంసంతో కూడిన భోజనాన్ని వడ్డించాలి. నివేదించిన మాంసం తినాలి అనేది నియమం. యజ్ఙాలలో ఆవులను ఎద్దులను బలి ఇవ్వటం గురించి ఋగ్వేదమూ-శతపధ బ్రాహ్మణమూ ఇతర బ్రాహ్మణాలూ చాలా సమాచారాం ఇస్తాయి. యజ్ఙంలో బలి ఇచ్చిన పశువు మాంసం ఎక్కువ వాటా బ్రాహ్మణులకే వెళ్ళేది. గోవు పవిత్రమైనది కాబట్టి గోమాంసం తినేవారు. పితృ దేవతలకు నెలనెలా పెట్టే మాసిక శ్రాద్దాలలో ప్రశస్త మాంసం వడ్డించాలని మనుధర్మ శాస్త్రం చెబుతోంది [3-123]. ద్విజులు తినదగిన, తినకూడని పశుమృగ పక్షి, మత్స్య మాంసాలను మనువు స్పష్టంగా చెప్పాడు. అయిదుగోళ్ళు కలవానిలో కొన్నింటిని వారు తినవచ్చునట. ప్రశస్తమైనవి వారికి పోగా ఇక మిగిలినవి కింది వర్ణాల వారు తినవలసి వచ్చేది. యజ్ఙం కోసం పశువును హింసించి హోమం చేసి తినటం దైవ విధానం. తన పొట్ట కోసం చంపి తినటం రాక్షస విధి ' అని మనువు చెప్పాడు[5-31]

యజ్ఙ హింసను అనుసరించని వారు రాక్షసులయ్యారా?].

ఆర్యులలో (లేక ఆర్య సంప్రదాయం పాటించేవాళ్ళలో) మధుపర్కం (పెరుగుతో కలిపిన తేనె) అందించటం ముఖ్యమైన ఆచారం. తేనె, పెరుగు/వెన్న కలిపిన పదార్థం లేక వాటికి తోడు బార్లీ (యవ) గింజలు కూడా కలుపుతారు. మధుపర్కానికి అంగంగా ఆవు/ఎద్దు అవి లేకపోతే మేక మాంసమైనా ఉండాలట. గృహసూత్రాల్లో ఈ విషయం ఖచ్చితంగా పాటించాలని చెప్పారు. సంప్రోక్షణ చేసిన మాంసం తినవచ్చునని ధర్మశాస్త్రాలు చెప్పాయి. శ్రాద్ద భోజనానికి నియమింపబడిన విప్రుడు మాంసం తినకపోతే 21 జన్మలు పశువుగా పుడతాడట[మను. 5-35].

రాముడు లక్ష్మణుడు మాట్లాడుకునే సంధర్భంలో రాముడు కొన్ని భావాలతో సతమతమవుతాడు. 'రాజు జీవించే వున్నాడా? కైకతో సుఖంగా ఉన్నాడా? నేనొక్కడినే అయోధ్యను ఆక్రమించుకోగలను కాని అధర్మానికీ పరలోకానికి భయపడుతున్నాను - ధర్మార్థాలు వదలి కామాన్నే ప్రధానంగా ఎంచిన రాజు దశరథుని లాగా శీఘ్రంగా ఆపదలు పొందుతాడు'.

ఆ తర్వాత ఒకరోజు దశరథుడు మరణించాడు. కౌసల్య రోదిస్తూ 'పతివ్రతనైన నేనూ భర్త శరీరాన్ని ఆలింగనం చేసుకొని అగ్నిలో ప్రవేశిస్తాను ' అన్నది. 'సాహమద్యైవ... పతివ్రతా ఇదం శరీర మాలింగ్య ప్రవేక్ష్యామి హుతాశనం' [అయో.66-12]. విధవలుగా ఉండటాన్ని నిరసించటం కూడా ఇందులో ఇమిడి ఉంది.

స్త్రీలు విధవలుగా బ్రతికి ఉంటే కోరికలకు దాసులై వంశగౌరవాన్ని మంట కలుపుతారేమో అనే భయంతో వారిని చంపేయటానికే సమాజం సిద్దపడింది.