സ്വ:ലേ

അഹമ്മദാബാദ്‌ യാത്രയും ഒരു അസ്തമനവും

2012-05-22T21:18:00.001+05:30

അങ്ങോട്ട്‌

ഈ കഴിഞ്ഞു പോയത്‌ വീകെണ്ട് അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഒരു സൂപ്പര്‍ വീകെണ്ട് ആയിരുന്നു. ശനിയാഴ്ച ഐ.എസ്.എ പരീക്ഷ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ ഞായറാഴ്ച (ഇന്നലെ) ഐ.ഐ.ബി.എഫ് നടത്തുന്ന ജെ.എ.ബി കോഴ്സിന്റെ ആദ്യ പരീക്ഷ ആയിരുന്നു. ഇന്നലെ തന്നെയാണ് ഞാന്‍ അഹമ്മദാബാദിലേക്ക് പോന്നതും.വിചാരിച്ചതില്‍ കൂടുതല്‍ തിരക്കായിരുന്നു നെടുംബാശ്ശേരിയിലെ ബോര്‍ഡിംഗ് ഏരിയയില്‍. ഒരു ഇരിപ്പടം കിട്ടാന്‍ ഒന്ന് കറങ്ങേണ്ടി വന്നു. ആള്‍കൂട്ടത്തില്‍ അവിടെ ഇവിടെ ആയി കയ്യിലിരിക്കുന്ന ടാബ്ലെറ്റും തലോടി ചിലര്‍ ഇരിക്കുന്നു. നിക്കര്‍ ഇട്ടു നടക്കുന്ന സായിപ്പന്മാര്‍ പതിവുപോലെ കുറച്ചുണ്ട്. വന്നിറങ്ങിയ വിമാനങ്ങള്‍ തൃശ്ശൂര്‍ സ്വരാജ് റൌണ്ടില്‍ പാര്‍ക്കിങ്ങിനു സ്ഥലം കിട്ടാന്‍ കാറുകാര്‍ കിടന്നു കറങ്ങുന്ന പോലെ പുറത്തു കിടന്നു കറങ്ങുന്നു. എന്തായാലും എനിക്ക് പോകേണ്ട വിമാനം കൃത്യ സമയത്ത് തന്നെ പുറപ്പെട്ടു. രാത്രിയാത്ര ആദ്യമായല്ലെന്കിലും രാത്രികാഴ്ച എനിക്കെന്നും പുതുമയായിരുന്നതുകൊണ്ട് വിന്‍ഡോ സീറ്റില്‍ ഒന്ന് അമര്‍ന്നിരുന്ന് ഇയര്‍ ഫോണ്‍ ചെവിയില്‍ തിരുകി പാട്ടില്‍ മയങ്ങി ജനലിന്റെ ചതുരത്തിലൂടെ പുറം കാഴ്ചകള്‍ നോക്കി ഇരുപ്പുറപ്പിച്ചു. ഉയരങ്ങളില്‍ നിന്ന് താഴേക്ക്‌ നോക്കുമ്പോള്‍ മിന്നാമിന്നികളെ പോലെ മിന്നുന്ന ഗ്രാമങ്ങളും നഗരങ്ങളും കാണാന്‍ ഒരു പ്രത്യേക രസമാണ്. ലാന്‍ഡ്‌ ചെയ്യാന്‍ താഴ്ന്നു പറക്കുമ്പോള്‍ ബഹുനില മന്ദിരങ്ങള്‍ തീപ്പെട്ടി കൂടുകള്‍ പോലെ നിരത്തി വെച്ചിരിക്കുന്നത് കാണാം. ഉറുമ്പുകളെ പോലെ പോകുന്ന വണ്ടികള്‍ കാണാം. ഹെഡ് ലൈറ്റ് കത്തിച്ചു പോകുന്ന വണ്ടികള്‍ കണ്ടാല്‍ ചിത്രങ്ങളില്‍ കണ്ടിട്ടുള്ള വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങള്‍ റിവേഴ്സില്‍ പോകുന്ന പോലെ തോന്നും. കുറച്ചുകൂടി താഴ്ന്നു പറന്നു തുടങ്ങുമ്പോള്‍ നൂറുകൂട്ടം ചിന്തകളുമായി വീടണയാന്‍ ഓടുന്ന മനുഷ്യരെ കാണാം. ഇതൊക്കെ കണ്ടുകൊണ്ടുയരങ്ങളില്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു നിമിഷ നേരത്തേക്ക്‌ ഞാനും ദൈവം ആയെന്നു തോന്നും. ഉയരങ്ങളില്‍ ഇരുന്നു ഉറുമ്പുകളായ മനുഷ്യരുടെ ഭാവിയും ഭൂതവും വര്‍ത്തമാനവും നിശ്ചയിക്കുന്ന ദൈവം. വേണമെങ്കില്‍ കയ്യിലെ ലെന്‍സ് കൊണ്ട് ഭാസ്മമാക്കം, അല്ലെങ്കില്‍ പോക്കറ്റില്‍ നിന്ന് ജീരക മിഠായി എടുത്തെറിഞ്ഞു തരാം. അതെ, ഞാനും ദൈവം. നിമിഷാര്‍ദ്ധ ദൈവം.

എന്തായാലും കൂടുതല്‍ ചിന്തിച്ചു കാട് കയറി വേറെ ഒരു മാത്തുക്കുട്ടി അച്ചായനാകുന്നതിന് മുമ്പ്‌ വിമാനം അഹമ്മദാബാദിലെത്തുകയും താവളത്തില്‍ ഞങ്ങളെ കാത്തു കിടന്നിരുന്ന ഹോട്ടലുകാര്‍ അയച്ച വണ്ടിയില്‍ കയറി നവരംഗ്പുരയിലെ ഹോട്ടലില്‍ എത്തുകയും പാതി രാത്രി കഴിഞ്ഞതിനാല്‍ ചെക്ക്‌ ഇന്‍ പരിപാടികള്‍ കഴിഞ്ഞു റൂമില്‍ എത്തിയ ഉടനെ തന്നെ കേറി കിടന്നുറങ്ങുകയും ചെയ്തു.

ഇങ്ങോട്ട്

ചെന്നൈ എത്താറായപ്പോഴാണ് കണ്ണു തുറന്നത്. അഹമ്മദാബാദില്‍ നിന്നും പറന്നു പോന്തിയപ്പോള്‍ ഇയര്‍ ഫോണ്‍ തിരുകി പാട്ട് വെച്ചത് ഓര്‍മയുണ്ട്. സുഖമായി ഉറങ്ങി. "നിങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന (ഇലക്ട്രോണിക്) ഉപകരണങ്ങള്‍ ഓഫ്‌ ചെയ്യുക" എന്ന എയര്‍ ഹോസ്റ്റെസിന്റെ അന്നൌണ്‍സ്മെന്ട് (ഈ ഡയലോഗ് വേറെ എവിടെയോ കേട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ എന്ന് എനിക്കും തോന്നി; ഇംഗ്ലീഷില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ 'ഡേജാ വൂ') ആണ് ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നെഴുന്നെല്‍പ്പിച്ചത്. അര മണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ ചെന്നൈ എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ ലാന്‍ഡ്‌ ചെയ്യും എന്നും, കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ ഉള്ളതിനാല്‍ 'ടര്‍ബ്യുലന്‍സ്' ഉണ്ടാകാന്‍ സാദ്ധ്യത ഉണ്ടെന്നും ഉള്ള പൈലറ്റിന്റെ അന്നൌണ്‍സ്മെന്ട് പുറകെ വന്നു. ചെന്നൈ അടുത്തുതുടങ്ങിയപ്പോള്‍ പൈലറ്റ് പറഞ്ഞ കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ വിമാനത്തിന് മുകളിലായി കണ്ടുതുടങ്ങി. സന്ധ്യാസമയം ആയിരുന്നതിനാല്‍ കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ അസ്തമന സൂര്യന്റെ പ്രകാശത്തില്‍ അഗ്നിയില്‍ ജ്വലിക്കുന്നപോലെ കാണപ്പെട്ടു. ഇളം നീലയും ചുവപ്പും മഞ്ഞയും ചക്രവാളത്തിന് ഒരു പിക്കാസോ ചിത്രത്തിന്റെ ഭംഗി നല്‍കി. എന്നെ ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നുണര്‍ത്തിയ എയര്‍ ഹോസ്റ്റെസ്സിനെ മനസ്സാ നന്ദി പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ക്യാമറ പുറത്തേക്ക് തിരിച്ചുംകൊണ്ട് ആ ദൃശ്യങ്ങള്‍ പകര്‍ത്താന്‍ തുടങ്ങി. എന്നാല്‍ പ്രകൃതി ഒരുക്കിയ ആ ദൃശ്യവിരുന്നിലെ നിറങ്ങള്‍ ഒപ്പിയെടുക്കാന്‍ എന്റെ മൊബൈല്‍ ക്യാമറയുടെ പരിമിതികള്‍ എന്നെ അനുവദിച്ചില്ല. പൊടി അടിഞ്ഞുകൂടിയ ജനല്‍ ചില്ലുകളും എന്റെ ഉദ്യമത്തിന് തടസ്സം നിന്നു. പതിയെ പതിയെ വിമാനത്തെ പൊതിഞ്ഞ മേഘങ്ങള്‍ ആ ദൃശ്യങ്ങള്‍ എന്നില്‍ നിന്നു മറച്ചു. പിന്നെ കുറച്ചു നേരത്തേക്ക്‌ ഒന്നും കാണാന്‍ സാധിച്ചില്ല.

മേഘത്തില്‍ നിന്നു പുറത്തുകടന്നപ്പോഴേക്കും കുറച്ചകലെ ആയി ബംഗാള്‍ ഉള്‍ക്കടലും പുറങ്കടലില്‍ നന്കൂരമിട്ടു കിടക്കുന്ന വമ്പന്‍ ചരക്കു കപ്പലുകളും കണ്ടുതുടങ്ങി. വിമാനം ഇപ്പോള്‍ ബംഗാള്‍ ഉള്‍ക്കടലിന് മുകളിലൂടെ ആയിരുന്നു പറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നത്. കപ്പലുകള്‍ കുറച്ചുകൂടി വ്യക്തമായി കാണാം. അസ്തമന സൂര്യന്‍ ഒരു തീഗോളം കണക്കെ ചക്രവാളത്തില്‍ തിളങ്ങി നിന്നു. വിമാനം ലാന്‍ഡ്‌ ചെയ്യുന്നതിന് വേണ്ടി പതിയെ താഴ്ന്നു തുടങ്ങി. ബംഗാള്‍ ഉള്‍ക്കടലിന്റെ നീലിമ പിന്നിലാക്കി ചെന്നൈ എന്ന മഹാനഗരത്തിലേക്ക് കടന്നു. പണി പുരോഗമിക്കുന്ന പുതിയ മെട്രോ ലൈനും, വാഹന തിരക്കേറിയ രാജപാതകളും, ബഹുനില മന്ദിരങ്ങളും, പച്ച പുതപ്പ് പോലെ മരത്തലപ്പുകളും നിറഞ്ഞ ചെന്നൈ നഗരം. അഹമ്മാദാബാദിന്റെ ആകാശകാഴ്ചയില്‍ ഹരിതവര്‍ണ്ണം ഇല്ലായിരുന്നു എന്ന് അപ്പോഴാണെനിക്ക് ഓര്‍മ്മ വന്നത്. ആറുമണിക്ക് ഞങ്ങളുടെ വിമാനം ചെന്നൈ തൊട്ടു.

ഞങ്ങള്‍ വീണ്ടും മേഘങ്ങളുടെ ഇടയിലേക്ക്‌ എത്തിയപ്പോഴേക്കും നിര്‍ദിഷ്ട സമയത്തേക്കാള്‍ അര മണിക്കൂര്‍ പിന്നിലായിരുന്നു. സൂര്യന്‍ അസ്തമിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പുറത്തെ കാഴ്ചകള്‍ ഇരുട്ടില്‍ മറഞ്ഞിരുന്നു. മിന്നാമിന്നികളെ പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ചെവിയില്‍ മുഴങ്ങിയിരുന്ന ബീറ്റില്‍സ് സംഗീതവും ശ്രവിച്ച് ഞാന്‍ പുറത്തേക്കു തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. പുറത്തെ ഇരുട്ടിന് അകത്തെ കൃതിമ വെളിച്ചത്തേക്കാള്‍ ഭംഗി ഉണ്ടായിരുന്നു.

നെടുമ്പാശ്ശേരിയില്‍ പതിവിലും വിപരീതമായി എയര്‍ ട്രാഫിക്‌ കൂടുതലായതുകൊണ്ട് ലാന്‍ഡിംഗ് അനുമതി കിട്ടാന്‍ അരമണിക്കൂര്‍ ആകാശത്ത് കിടന്നുകറങ്ങി. താഴെ മിന്നാമിന്നി ഗ്രാമങ്ങള്‍ ഇരുട്ടില്‍ തിളങ്ങി നിന്നു: മേഘങ്ങള്‍ ഒഴിഞ്ഞ രാത്രിയിലെ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ ആകാശം പോലെ. വിദൂരതയില്‍ ഒരു പള്ളിയും, പള്ളിയുടെ ഏറ്റവും മുകളിലായി ചുവന്ന നിയോണ്‍ വെളിച്ചത്തില്‍ തിളങ്ങുന്ന കുരിശും ഇടക്കെപ്പോഴോ കണ്ടു. ഞങ്ങളുടെ വിമാനത്തിന് മുകളിലായി ലാന്‍ഡിംഗ് അനുമതി കാത്ത്‌ വേറെ ഒരു വിമാനവും വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എട്ടുമണിക്ക്‌ ഞങ്ങളുടെ വിമാനം ലാന്‍ഡ്‌ ചെയ്തു. താവളത്തില്‍ നിന്നൊരു ടാക്സി വിളിച്ച് വീട്ടിലെത്തിയപ്പോഴേക്കും സമയം ഒന്‍പതു കഴിഞ്ഞു.. പിന്നെ അമ്മ ഉണ്ടാക്കിയ ദോശ മാങ്ങാക്കറിയും കൂട്ടി ആറേഴണ്ണം അകത്താക്കി. ഭൂമിയില്‍ ഒരു സ്വര്‍ഗമുണ്ടെങ്കില്‍ അത് ഇതാണ്, ഇതാണ് ഇതാണ് എന്ന് ആരോ എന്റെ മനസ്സില്‍ മന്ത്രിച്ചില്ലേ എന്ന് എനിക്കപ്പോള്‍ തോന്നാതിരുന്നില്ല.
a

രാമേട്ടനും വേലി പടക്കവും

2012-04-18T10:15:00.001+05:30

ചേര്‍പ്പിലെ നാല് രമേട്ടന്മാരില്‍ സീനിയര്‍ മോസ്റ്റ്‌ ആയ, മുത്തശ്ശന്റെ ബന്ധുവായ, രാമേട്ടന്‍ ഞങ്ങളുടെ ഒപ്പം ആയിരുന്നു താമസിച്ചിരുന്നത്. രാമേട്ടന്‍ ഒരു പ്രസ്ഥാനമായിരുന്നു. രാമേട്ടന്റെ ഒരു കാലില്‍ സ്റ്റീല്‍ കമ്പിയാണ് എന്നറിയുന്നതിന് മുമ്പ്‌ തന്നെ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ രാമേട്ടന്‍ ഒരു പ്രസ്ഥാനമായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. നരച്ച തലമുടിയും കുടവയറുമൊക്കെയായി കണ്ടാല്‍ മുത്തശ്ശനെ പോലെ തന്നെയാണ് രാമേട്ടന്‍ എങ്കിലും മുത്തശ്ശന്റെ അത്ര കാര്‍ക്കശ്യം ഇല്ലായിരുന്നതുകൊണ്ടും ഒഴിവുസമയങ്ങളില്‍ തെങ്ങിന്റെ ഓല കൊണ്ട് പീപ്പിയും പന്തും കാറ്റാടിയുമൊക്കെ ഉണ്ടാക്കി തന്നിരുന്നതുകൊണ്ടുമാകാം എനിക്കും ചേട്ടനും രാമേട്ടന്‍ ഒരു പ്രസ്ഥാനമായി തീര്‍ന്നത്. രാമേട്ടന്റെ ഇഷ്ട വിശ്രമസ്ഥലം കാര്‍പോര്‍ച്ചില്‍ ഇട്ടിരുന്ന ബെഞ്ച്‌ ആയിരുന്നു. അതിനടുത്തായി ആളുടെ സന്തത സഹചാരിയായ പഴയ ഹെര്‍കുലീസ്‌ സൈക്കിളും ഉണ്ടാകും. ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞാല്‍ കാര്പോര്‍ച്ചിലെ ബെഞ്ചില്‍ കിടന്നൊരുറക്കം പാസാക്കുക എന്നത് രാവിലെ എണീറ്റ് പല്ല് തേക്കുക എന്നപോലെ ഒഴിവാക്കാന്‍ പറ്റാത്ത ഒരു ശീലമായിരുന്നു രാമേട്ടന്. അടുക്കളിയിലെ പാത്രത്തില്‍ നിന്നും ഉപ്പെടുത്ത്‌ ഉറങ്ങുന്ന രാമേട്ടന്റെ വായില്‍ ഇടുക എന്നത് അക്കാലത്ത്‌ ഞങ്ങളുടെ ഒരു ഹോബി ആയിരുന്നു. പിന്നെ പിന്നെ രാമേട്ടനും അതൊരു ശീലമായി തീര്‍ന്നതുകൊണ്ട് ഉപ്പിന്റെ റിയാക്ഷന്‍ പതുക്കെ കുറഞ്ഞു വന്നു. അതുകൊണ്ട് രാമേട്ടനെ ശല്യപ്പെടുത്താന്‍ പുതിയ വഴികള്‍ ആലോചിക്കുമ്പോഴാണ് ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ ആ ഐഡിയ കത്തിയത്. ഇവിടെയും മുഖ്യ കാര്‍മികന്‍ ചേട്ടന്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു എങ്കിലും കൂടുതല്‍ പ്രാവര്‍ത്തികമാക്കിയത് ഞാനായിരുന്നു.

ചേര്‍പ്പ്‌ അമ്പലത്തിനു പടിഞ്ഞാറായി, ശങ്കരന്‍ നായരുടെ കടയും കഴിഞ്ഞു നേരെ കുറച്ചു നടന്നാല്‍ റോഡ്‌ ഇടത്തോട്ടെക്ക് തിരിയും. ആ വളവില്‍ കുറച്ചു മുന്നിലേക്ക്‌ നടന്നാല്‍ വലതുഭാഗത്തായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ജെ.ബി.എസ് സ്കൂളില്‍ ആയിരുന്നു ഞാന്‍ പഠിച്ചിരുന്നത്: രണ്ടിലോ മൂന്നിലോ പഠിക്കുന്ന സമയം. സ്കൂള്‍ അടുത്തായിരുന്നതുകൊണ്ട് ഉച്ചക്ക്‌ ഉണ്ണാന്‍ വീട്ടിലെത്തിയാല്‍ പിന്നെ രണ്ടുമണിക്ക്‌ ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങാനുള്ള ബെല്‍ അടിക്കാന്‍ പത്തോ പതിനഞ്ചോ മിനിറ്റുള്ളപ്പോള്‍ ആണ് തിരിച്ചു പോകുക. ഈ സമയമാണ് രാമേട്ടന്‍ അറ്റാക്ക്‌ ടൈം. ഞാന്‍ സ്കൂളില്‍ നിന്നു വന്ന്‍ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിയുമ്പോഴേക്കും രാമേട്ടന്‍ ബെഞ്ചില്‍ ഉറക്കം പിടിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഈ സമയം ഞാന്‍ പുറകിലെ വാതിലില്‍ കൂടി ഇറങ്ങി കുളിമുറിയില്‍ നിന്നു നീല നിറത്തിലുള്ള പ്ലാസ്റ്റിക്‌ പാത്രം എടുത്ത് അതില്‍ വെള്ളം പിടിക്കും. കാര്‍പോര്‍ച്ചിനടുത്ത് നില്‍ക്കുന്ന മാങ്ങയൊന്നുപോലും ഉണ്ടാകാത്ത നീലന്‍ എന്ന് വിളിക്കുന്ന മാവാണ് അടുത്ത ലക്‌ഷ്യം. മാവിന്റെ ചോട്ടില്‍ 'വേലി പടക്കം' എന്ന് വിളിക്കുന്ന ചെടി ധാരാളമായി വളര്‍ന്നിരുന്നു. ഇതിന്റെ ഇത്തിരി ഉണങ്ങിയ കായ്കള്‍ വെള്ളത്തില്‍ ഇട്ടാല്‍ പൊട്ടുമെന്ന്‍ ഞാനും ചേട്ടനും മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. അങ്ങനെ ഒരു കയ്യില്‍ മൂന്നോ നാലോ വേലി പടക്കവും മറുകയ്യില്‍ ഒരു പാത്രം നിറയെ വെള്ളവുമായി ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ രാമേട്ടന്റെ അടുത്തെത്തും. വേലിപടക്കങ്ങള്‍ പാത്രത്തിലെ വെള്ളത്തിലിട്ട് ഉറങ്ങുന്ന രാമേട്ടന്റെ ചെവിയോട് ചേര്‍ത്തങ്ങനെ പിടിക്കും. സെക്കന്റുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ പാത്രത്തില്‍ ഒരു സ്ഫോടനം നടക്കുകയും രാമേട്ടന്‍ 'ആരാ അവിടെ' (ഞാന്‍ ആണ് ഉത്തരവാദി എന്നറിയാമെങ്കിലും) എന്ന് ചോദിച്ച് ഞെട്ടി എണീക്കുകയും ചെയ്യും. അപ്പോഴേക്കും ഞാന്‍ കാര്‍പോര്‍ച്ചിന്റെ ചുമരിനു പിന്നില്‍ ഒളിച്ചിട്ടുണ്ടാകും.

രാമേട്ടന്‍ വീണ്ടും തന്റെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീഴുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഉച്ചക്ക് ശേഷമുള്ള വിഷയങ്ങളുടെ പുസ്തകങ്ങളും എടുത്ത്‌ തിരികെ ജെ.ബി.എസിലേക്ക്‌ പോകും. ഒരു നാള്‍ രാമേട്ടന്‍ തൃശ്ശൂരില്‍ താമസിക്കുന്ന മകളുടെ അടുത്തേക്ക്‌ പോയി. പിന്നെ ഒരിക്കലും രാമേട്ടന്‍ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നില്ല. ഞങ്ങള്‍ രാമെട്ടനെയും കണ്ടില്ല.

ലാ ബോല്‍ ഭൂലിന്റെ ഒപ്പം ലടും ലുങ്ങും

2012-04-08T08:57:00.001+05:30

മുത്തശ്ശന്റെ അഭിപ്രായത്തില്‍ വല്യ വെക്കേഷന്‍ കളിച്ചു നടന്നു വേസ്റ്റ് ആക്കി കളയാനുള്ളതായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് പഠിക്കാന്‍ കൂടിയുള്ള സമയമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് മെയ്‌ മാസം മുത്തശ്ശന്റെ മാസമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. ഏപ്രില്‍ മാസം ഇഷ്ടം പോലെ കളിച്ചുനടക്കുന്നതിനു പകരം മെയ്‌ മാസം മുഴുവന്‍ മുത്തശ്ശന്റെ കീഴില്‍ ഹിന്ദി-സംസ്കൃതാദ്ധ്യായനം എന്ന ഉടമ്പടി ഒപ്പുവെക്കപ്പെട്ടു. അഞ്ചാം തരം മുതല്‍ക്കാണ് ഹിന്ദിയും സംസ്കൃതവും സ്കൂളില്‍ പഠിപ്പിച്ചു തുടങ്ങുന്നത് എന്നതിനാല്‍ നാലാം തരം കഴിയുന്ന വരെ ഈ ഉടമ്പടി എന്നെ ബാധിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാല്‍ നാലിലെ വല്യ വെക്കേഷന്‍ മുതല്‍ എന്റെ വേനലവധി പ്ലാനുകള്‍ ആകെ മൊത്തം മാറി മറിഞ്ഞു.

തുടക്കം അക്ഷരമാലയില്‍ നിന്നായിരുന്നു. എല്ലാ ഭാഷകളും തുടങ്ങുന്നത് അവിടെ ആണല്ലോ. വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടില്ലാതെ അത് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ സന്തോഷവാനായിരുന്നു. എന്നാല്‍ പിന്നീടാണ് മനസ്സിലായത് 'ഗ്രാമ്മര്‍' എന്ന് പറയുന്ന സംഭവം മഴക്കാലത്ത് സ്കൂള്‍ ഗ്രൗണ്ടില്‍ ഫുട്ബാള്‍ പോസ്റ്റിന്റെ അടുത്തു കെട്ടി കിടക്കുന്ന ചെളി വെള്ളത്തില്‍ 'ഡാം' കെട്ടി ഗ്രൌണ്ടിന്റെ പലഭാഗങ്ങളിലേക്ക് 'കനാലുകളി'ലൂടെ തിരിച്ചു വിടുന്ന പോലെ എളുപ്പമുള്ള പണി അല്ല എന്ന് മനസ്സിലായത്. മുത്തശ്ശന്റെ സിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച് സംസ്കൃതം പഠിക്കാന്‍ അക്ഷരമാല കഴിഞ്ഞാല്‍ അടുത്തതായി പഠിക്കേണ്ടത് 'സിദ്ധരൂപം' ആണ്. അതുകൊണ്ട് നാലിലെ ആ വേനലവധിക്കാലത്ത് തന്നെ തന്നെ 'ബാല:, ബാലൌ , ബാലാ:' യില്‍ തുടങ്ങിയ പുല്ലിംഗ-സ്ത്രീലിംഗ നാമങ്ങളും 'ഭവതി ഭവത: ഭവന്തി' മുതലായ ക്രിയാ പദങ്ങളും ചൊല്ലി പഠിച്ചു തുടങ്ങി (ഇപ്പോള്‍ എല്ലാം മറന്നു എന്നത് വാല്ക്കഷണമായി ചേര്‍ക്കുന്നു). ഹിന്ദിയും ഒട്ടും മോശമായിരുന്നില്ല. ഹിന്ദിയില്‍ മുത്തശ്ശന്റെ മാസ്റ്റര്‍ പീസ് ഐറ്റം വിവര്‍ത്തനം ആണ്. ചങ്ങനാശ്ശേരിയില്‍ നിന്ന് അച്ഛന്‍ കൊണ്ട് വന്ന ചാര നിറത്തില്‍ വരയിടാത്ത പേജുകളും മഞ്ഞ ചട്ടയുള്ള നോട്ട് ബുക്കുകള്‍ ഞങ്ങള്‍ ചങ്ങനാശ്ശേരിയില്‍ നിന്നും താമസം മാറ്റിയിട്ടും (അഞ്ചാം തരം കഴിഞ്ഞുള്ള വേനലവധിക്കാലത്ത്) പത്താം തരം വരെ എന്റെ പഠനത്തില്‍ വളരെ അധികം സ്വാധീനം ചെലുത്തുകയുണ്ടായി. അത്തരം ഒരു പുസ്തകത്തില്‍ മുത്തശ്ശന്‍ ഓരോ ദിവസവും രാവിലെ അമ്പത് വാചകങ്ങള്‍ മലയാളത്തില്‍ എഴുതും. വൈകുന്നേരം ആകുമ്പോഴേക്കും അതെല്ലാം ഹിന്ദിയിലേക്ക് വിവര്‍ത്തനം ചെയ്ത് എഴുതി മുത്തശ്ശന് കൊടുക്കുക എന്നതാണ് വിദ്യാര്‍ഥി എന്നാ നിലയില്‍ എന്റെ ചുമതല. മുത്തശ്ശന്റെ പരിശോധന കഴിഞ്ഞാല്‍ അക്ഷരത്തെറ്റുകളും വ്യാകരണ പിശകുകളും തിരുത്തുന്നതിനായി ഇമ്പോസിഷന്‍ എഴുതി കഴിഞ്ഞാലെ ആ നാളുകളില്‍ എന്റെ വേനലവധിക്കാലത്തെ ഒരു മെയ്‌ മാസ ദിനം കഴിയുകയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

ഹിന്ദിയെ പറ്റി പറയുമ്പോള്‍ ഒഴിവാക്കാനാവത്ത രണ്ട് സംഗതികളാണ് 'ലാ ബോല്‍ ഭൂലും', 'പാനീ ദഹീ ഘീ മോതി ജീയും'. ഹിന്ദി വ്യാകരണത്തിലെ സാമാന്യ നിയമങ്ങളുടെ എക്സ്സെപ്ഷനുകളാണ് ഇവ. ലാ, ബോല്‍, ഭൂല്‍ ഇന്നിവ സകര്‍മ്മക ക്രിയാപദങ്ങള്‍ ആണെങ്കിലും ഭൂത കാലത്തില്‍ പ്രയോഗിക്കുമ്പോള്‍ കര്‍ത്താവിന്റെ ഒപ്പം 'നെ' പ്രത്യയം ചേര്‍ക്കണ്ട.അത് പോലെ 'ഈ'കാരത്തില്‍ അവസാനിക്കുന്ന നാമങ്ങള്‍ സ്ത്രീലിംഗ പദങ്ങള്‍ ആണെങ്കിലും പാനീ, ദഹീ, ഘീ, മോതി, ജീ എന്നിവ സ്ത്രീലിംഗ പദങ്ങള്‍ അല്ല. മലയാള വാചകങ്ങള്‍ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യാന്‍ തരുമ്പോള്‍ ഈ വാക്കുകള്‍ ധാരാളമായി വരുന്ന വാചകങ്ങള്‍ തരാന്‍ മുത്തശ്ശന്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുമായിരുന്നു.

സംസ്ക്രിതാദ്ധ്യായനത്തില്‍ മറക്കാന്‍ പറ്റാത്ത ഓര്‍മ ലടും ലോങ്ങും ലോടും ലുങ്ങും ഒക്കെ ആണ്. ക്രിയാ പദങ്ങളുടെ കാലത്തിനനുസരിച്ചുള്ള ഭവ ഭേദങ്ങള്‍ ആണിവ. ഇപ്രകാരം ഓരോ ക്രിയാ പദത്തിനും പത്തു ലകാരങ്ങള്‍ വീതം ഉണ്ട്. എന്റെ മെയ്‌ മാസ ദിനങ്ങളില്‍ പിന്നെ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നത് 'ശ്രീ രാമോദന്തം' ആണ്. രാമായണ കഥ മുഴുവന്‍ വളരെ ചുരുക്കി പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ കാവ്യമാണ് ശ്രീ രാമോദന്തം. ഒരു കാലത്ത് എനിക്ക് ഇത് കാണാപാഠമായിരുന്നു (ഇപ്പോള്‍ ആദ്യത്തെ 2 -3 ശ്ലോകങ്ങള്‍ മാത്രം ഓര്‍മ ഉണ്ട്).

മുത്തശ്ശന്റെ ഹിന്ദി-സംസ്കൃത ക്ലാസ്സുകളെ പറ്റി പറയുമ്പോള്‍ മുത്തശ്ശന്റെ സ്വന്തം കസേരയെ പറ്റിയും,ദിവസേന 10 മണിക്കുള്ള വല്യമ്മാന്റെ സന്ദര്‍ശനത്തെ പറ്റിയും പറയാതെ പറ്റില്ല. അത് വേറെ ഒരു ക്ലാസ്സില്‍ ആകാം. തല്‍ക്കാലം ഇന്നത്തെ ക്ലാസ്സ്‌ ഇവിടെ നിര്‍ത്താം!

കൊടികുത്ത് പൂരം

2012-04-04T09:08:00.001+05:30

മീന മാസത്തിലാണ് ചേര്‍പ്പ്‌ അമ്പലത്തിലെ പൂരം. ചേര്‍പ്പിലെ പൂരം എന്നാല്‍ ആറാട്ടുപുഴ-പെരുവനം പൂരങ്ങള്‍ ആണ്. മിക്കവാറും വര്‍ഷങ്ങളില്‍ കൊല്ലവര്‍ഷപരീക്ഷ കഴിഞ്ഞായിരിക്കും പൂരം തുടങ്ങുക. എന്നാല്‍ കുട്ടിക്കാലത്ത്‌ ഞാന്‍ ഏറ്റവും അധികം കാണുവാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത് പെരുവനം പൂരമോ ആറാട്ടുപുഴ കൂട്ടി എഴുന്നെള്ളിപ്പോ അല്ലായിരുന്നു. 'കൊടികുത്ത് പൂര'മാണ് എന്നെ സംബന്ധിച്ച് പൂരത്തിന്റെ ഹൈലൈറ്റ്.

കൊടികുത്ത് പൂരത്തെ പറ്റി പറയുമ്പോള്‍ കൊടിമരത്തെ പറ്റി പറയാതെ പറ്റില്ല. പൂരക്കലമാകുമ്പോള്‍ ദേശത്തെ ഏറ്റവും പൊക്കം കൂടിയ കമുക്‌ കണ്ടുപിടിച്ച് അതിനെ കൊടിമരമായി തിരഞ്ഞെടുത്ത്‌ അമ്പലത്തില്‍ വലിയ ബലിക്കല്ലിനു സമീപം നാട്ടി കൊടി ഉയര്‍ത്തും. പിന്നെ ആറാട്ടുപുഴ പൂരം കഴിഞ്ഞു മൂന്നാം നാള്‍ ആ വര്‍ഷത്തെ പൂരത്തിന് സമാപ്തി കുറിച്ചുകൊണ്ട് കൊടി താഴ്തുന്നവരെ അതിനങ്ങനെ തല ഉയര്ത്തിപിടിച്ചു നില്‍ക്കാം: ആന വന്നു കുത്തി മറിക്കുന്ന വരെ! ആന കൊടിമരം ഇങ്ങനെ കുത്തി മറിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ പൂരത്തിന് 'കൊടി കുത്ത് പൂരം' എന്ന പേര്‍ സിദ്ധിച്ചത്.

ചേര്‍പ്പിലെ ഞങ്ങളുടെ വീട് ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തൊട്ടടുത്തായിരുന്നു എങ്കിലും ആന കൊടിമരം കുത്തുന്നത് അമ്പലത്തില്‍ പോയി കാണാന്‍ മുത്തശ്ശന്‍ അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല. വീടിന്റെ ടെറസ്സില്‍ കയറി നിന്നാല്‍ കാണുന്നത് കണ്ടാല്‍ മതിയെന്നാണ് മുത്തശ്ശന്റെ കല്പന. അതുകൊണ്ട് കൊടികുത്ത് പൂരത്തിന്റെ അന്ന് രാത്രി (കൊടിമരം കുത്തുമ്പോള്‍ ഏകദേശം 11-12 മണിയാകും) എഴുന്നള്ളിപ്പ്‌ മതില്ക്കകത്തു കയറി പ്രദക്ഷിണം വെച്ച് തറവാട്ടിലെ പറ എടുത്ത്‌ പോയിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ ഉടനെ ഞങ്ങള്‍ എല്ലാരും (മുത്തശ്ശനടക്കം) കോണി കയറി പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്തെ വീതി കുറഞ്ഞ 'സണ്‍ ഷേഡി'ല്‍ കൂടി നടന്നു ടെറസ്സില്‍ ഇരുപ്പുറപ്പിക്കും. പിന്നെ ഹൃദയമിടിപ്പിന് വേഗം കൂടുന്ന കാത്തിരിപ്പാണ്. ഒറ്റക്കുത്തിന് ആന കൊടിമരം മറിക്കുമോ? ആന വല്ല 'പ്രശ്നവും' ഉണ്ടാക്കുമോ? ഇപ്രകാരമുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, അമ്മ ഉണ്ടാക്കിയ സ്വര്‍ണ നിറത്തില്‍, കനം കുറഞ്ഞ ചക്ക വറുത്തതും തിന്നുകൊണ്ട്, അമ്പലത്തിലേക്ക് കൊടി മരം കുത്തുന്നത് കാണാന്‍ വ്യഗ്രതയോടെ ഓടുന്ന പിള്ളേരെ തെല്ലസൂയയോടെ നോക്കി കൊണ്ട് ഞാനും ചേട്ടനും ടെറസ്സില്‍ നിമിഷങ്ങളെണ്ണി ഇരിക്കും.

തറവാട്ടിലെ പറ എടുത്തു പോയാല്‍ പിന്നെ 12 പ്രദക്ഷിണം വെക്കണം. ഇതില്‍ ആദ്യത്തെ ആറു പ്രദക്ഷിണങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ ദേവിയുടെ തിടംബ്‌ താഴെ ഇറക്കി ശ്രീ കോവിലിലേക്ക് കൊണ്ട് പോകും. മൂന്നുപ്രദക്ഷിണങ്ങളിലാണ് കുറുക്കന്മാരും ചിരട്ട പാട്ടുകാരും രംഗത്ത് വരുന്നത്. ആനക്ക് വീര്യം പകരാന്‍ ഇവര്‍ ഉച്ചത്തില്‍ ശബ്ദങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കും, ചിരട്ട കൊണ്ട് അരമതിലില്‍ ഉരച്ച് ആനയെ സൈക്കൊസിസിന്റെ അപാര തലങ്ങളിലേക്ക്‌ കൊണ്ട് പോകാന്‍ ശ്രമിക്കും. ഈ അവസാന മൂന്നുപ്രദക്ഷിണങ്ങള്‍ ആന പലപ്പോഴും ഓടിയാണ് തീര്‍ക്കുന്നത് (നൂറുമീറ്റര്‍ സ്പ്രിന്റ് അല്ല, ജോഗ്ഗിംഗ്). അമ്പലത്തില്‍ ഇതൊക്കെ നടക്കുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ ടെറസ്സില്‍ ഓരോ പ്രദക്ഷിണവും എണ്ണി അക്ഷമയോടെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടാകും. ആനയുടെ പുറകെ ഒടുന്നവരില്‍ പരിചയമുള്ള മുഖങ്ങളോ സഹപാഠികളോ ഉണ്ടെന്നു നോക്കും. ഇങ്ങനെ പന്ത്രണ്ടാമത്തെ പ്രദക്ഷിണം കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ നോട്ടം കൊടിമരത്തിലെക്ക് മാറും.

ഞങ്ങളുടെ വീട് അമ്പലത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിലും, കൊടിമരം നാട്ടുന്നത് പടിഞ്ഞാറെ നടയിലുമാണ്. അതുകൊണ്ട് ടെറസ്സില്‍ നിന്നും നോക്കുമ്പോള്‍ അമ്പലത്തിന്റെ മേല്‍ക്കൂരയ്ക്കു മുകളിലുള്ള കൊടി മരത്തിന്റെ ഭാഗമേ കാണാന്‍ സാധിക്കൂ. പോരത്തതിന് ഒട്ടുമാവിന്റെയും അമ്പല മതിലിനോടു ചേര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്ന മൂവാന്ടന്‍ മാവ്‌, മുരിങ്ങ മരം, മാതള മരം മുതലായവയുടെ ഇലകളും ചില്ലകളും ഞങ്ങളുടെ കാഴ്ചയെ ഒന്ന് കൂടി തടസ്സപ്പെടുത്തുമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ആളുകളുടെ ആരവത്തിന്റെ ശക്തിയില്‍ നിന്നാണ് കൊടിമരം കുത്താറായോ എന്ന് ഞങ്ങള്‍ ഊഹിച്ചിരുന്നത്.

ആന കുത്തി മറിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്‌ കോടി താഴ്ത്തി ഭഗവതി ട്രസ്റ്റ്‌ ഓഫിസിലേക്ക് കൊണ്ട് പോകും; അടുത്ത വര്‍ഷത്തെ പൂരത്തിന് വീണ്ടും എടുക്കാന്‍. കൊടി താഴ്ത്തല്‍ ചടങ്ങ് കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ എപ്പോ വേണമെങ്കിലും കൊടിമരം കുത്താം. അങ്ങനെ ആകാംക്ഷയോടെ ഞങ്ങള്‍ കണ്ണും നാട്ടിരിക്കുംപോള്‍ കൊടിമരം ചെരിഞ്ഞു തുടങ്ങും. നല്ലയാനയാണെങ്കില്‍ ഒറ്റക്കുത്തിനു സംഗതി ഫിനിഷ്‌ ചെയ്യും. സാധാരണ മൂന്നോ നാലോ പ്രാവശ്യം ശ്രമിച്ചാലാണ് കോടി മരം ഒടിഞ്ഞു മറിഞ്ഞു വീഴുക. പിന്നെ നിലത്ത് കിടക്കുന്ന കൊടിമരം ആന വലിച്ച് അമ്പലത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറെ മതിലിന്റെ അടുത്ത്‌ കൊണ്ട് വന്നിടും. അതോടെ ആ വര്‍ഷത്തെ ചേര്‍പ്പിലമ്മയുടെ പൂരഘോഷങ്ങള്‍ക്ക് സമാപ്തിയാകും. ഞങ്ങള്‍ പതുക്കെ സ്വസ്ഥാനങ്ങളില്‍ നിന്നെഴുന്നേറ്റ്‌ ഉറങ്ങാനും പോകും.

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം ഒരു കൊടികുത്ത് പൂരനാളില്‍ ഞങ്ങള്‍ വീണ്ടും ചേര്‍പ്പില്‍ എത്തി. എന്നാല്‍ അന്ന് ഞങ്ങള്‍ അവിടെ വന്നത് തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായ ചില കാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് ഞങ്ങള്‍ ടെറസ്സില്‍ കയറി ക്ഷമയോടെ കാത്തിരുന്നില്ല, പൂരത്തിന്റെ ജനതിരക്കില്‍ പരിചിത മുഖങ്ങള്‍ ഉണ്ടോ എന്നും നോക്കിയില്ല. അതെല്ലാം വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷമുള്ള സംഭവങ്ങള്‍. അതുകൊണ്ട് വേറെ ഒരു അവസരത്തില്‍ പറയാം.

വാല്‍ക്കഷ്ണം: ശ്രീമതി മേനക ഗാന്ധി കേന്ദ്രത്തില്‍ 'മൃഗ'മന്ത്രിയായപ്പോള്‍ ഇവ്വിധം ശബ്ദങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നത് (ആനയെ പീഡിപ്പിക്കുന്നതിന് സമമായതു കൊണ്ട്) കുറ്റകരമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും, ഇപ്രകാരമുള്ള പീഡനങ്ങള്‍ നടക്കുന്നില്ല എന്നതുറപ്പാക്കാന്‍ പോലീസുകാരെ ഡ്യൂട്ടിക്കിടുകയും ചെയ്തതിനാല്‍ ആ വര്‍ഷങ്ങളില്‍ അവസാന മൂന്നു പ്രദക്ഷിണങ്ങള്‍ ആന നടന്നു തന്നെ തീര്‍ക്കുകയും, പിള്ളേര് സെറ്റ്‌ മിണ്ടാതെ ഉരിയാടാതെ ആനക്ക് പിന്നാലെ മാര്‍ച്ച്‌ ചെയ്യുകയും ചെയ്തിരുന്നു.

ഐഡിയാസ് പലവിധം: ചില ക്രിക്കറ്റ്‌ കളിയോര്‍മ്മകള്‍

2012-03-28T10:56:00.000+05:30

വല്യ വെക്കേഷന്‍ (വേനലവധി) ആയാല്‍ പിന്നെ ഞാനും ചേട്ടനും കൊച്ചുഗോപി വരുന്നതും കാത്ത് ഇരിക്കും. ചേര്‍പ്പിലെ പ്രധാന തെങ്ങ് കയറ്റ തൊഴിലാളിയാണ് കൊച്ചുഗോപി. തെങ്ങ് കയറുമ്പോള്‍ ഒടിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന പട്ടകളും കൂടി ഗോപി വെട്ടിയിടും. ഭാഗ്യമുണ്ടെങ്കില്‍ അധികം ഉണങ്ങാത്ത ഒരെണ്ണം കിട്ടും. ഈ പട്ടയാണ് പിന്നെ ആ സീസണിലെ ഞങ്ങളുടെ ക്രിക്കറ്റ്‌ ബാറ്റ് ആയി രൂപാന്തരം പ്രാപിക്കുന്നത്. തെങ്ങിന്റെ പട്ട കൊണ്ട് ബാറ്റ് ഉണ്ടാക്കാന്‍ ചേട്ടന് ഒരു പ്രത്യേക കഴിവ് തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ടെറസില്‍ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട നിലയില്‍ കിടക്കുന്ന ഹോസിന്റെ ഒരു കഷ്ണം വെട്ടി ബാറ്റിന്റെ പിടിയില്‍ ഇട്ടാല്‍ ആരുകള്‍ കയ്യില്‍ തുളഞ്ഞു കയറില്ല എന്നതിനോടൊപ്പം നല്ല ഗ്രിപ്പും ലഭിക്കും എന്ന് അക്കാലത്തു ഞങ്ങളുടെ ക്രിക്കറ്റ്‌ കളിയെ മാറ്റി മറിച്ച ഒരു കണ്ടുപിടുത്തമായിരുന്നു. വേലിയില്‍ നട്ടിരുന്ന കൊന്നയുടെ കമ്പുകള്‍ ഒടിച്ച് ഒരേ നീളത്തിലുള്ള മൂന്നു സ്ടംപുകള്‍ ഉണ്ടാക്കലാണ് എന്റെ ദൌത്യം.

---

ഐഡിയാസ് പലവിധം! ആര്ക്കമേഡീസിന് യുറേക്ക എന്നപോലെയാണ് ചേട്ടന് ഐഡിയാസ് പലവിധം. പഴയ തുണി ചുരുട്ടി പന്തുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരുക്കുന്നതിനിടയില്‍ പ്രസ്തുത പന്തില്‍ റബ്ബര്‍ ബാന്‍ഡിനു പകരം പഴയ സൈക്കിള്‍ ട്യൂബ് വെട്ടി ഇട്ടാല്‍ പന്ത് കൂടുതല്‍ ബൌണ്‍സ് ചെയ്യും എന്ന മഹത്തായ കണ്ടുപിടുത്തം നടത്തിയതിന്റെ സന്തോഷമാണ് പരിസരം മറന്നുള്ള അട്ടഹാസത്തില്‍ കലാശിച്ചത്. തയ്യല്‍ മെഷീന്റെ അടുത്ത് കിടന്നിരുന്ന കട്ട്‌ പീസ് തുണികള്‍ എവിടെ പോയി എന്നത് ആ കാലത്ത് അമ്മക്ക് ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ഒരു പ്രഹേളികയായിരുന്നു. ആദ്യ ഓവറില്‍ തന്നെ പന്ത് കിണറ്റില്‍ പോയതിനാല്‍ അന്നത്തെ കളി ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നു എന്നത് ചരിത്രം. കിണറ്റിന്റെ അഗാധതയിലേക്ക് ഒരു പന്ത് കൂടി!
---
ചേര്‍പ്പില്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് 4 ക്രിക്കറ്റ്‌ 'പിച്ചു'കള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. വൈകുന്നേരങ്ങളില്‍ അമ്പലത്തിലേക്കുള്ള ഭക്തജന ഗതാഗതം വര്‍ദ്ധിച്ചപ്പോള്‍ നാലില്‍ നിന്നും ഒന്ന് കുറഞ്ഞു. ഉമ്മറത്തെ ജനാല ചില്ലുകളില്‍ പന്ത് കൊള്ളുന്നത് പതിവായപ്പോള്‍ 4 എന്നത് രണ്ടായി കുറഞ്ഞു. കിണറിലോ തൊട്ടടുത്ത പറമ്പിലോ പന്ത് പോകുന്നത് പതിവായപ്പോള്‍ പിന്നാമ്പുറത്തെ കോണ്‍ക്രീറ്റ് പിച്ചും ഉപയോഗശൂന്യമായി. കുളിമുറിയുടെ ചുമരില്‍ (ഞങ്ങളുടെ വിക്കെറ്റ് കീപര്‍ ആ ചുമരായിരുന്നു) പന്ത് കൊണ്ട് വട്ടത്തില്‍ ചെളി പാടുകള്‍ വീണിരുന്നതും പ്രസ്തുത പിച്ച് ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ കാരണമായി ചില ചരിത്ര പുസ്തകങ്ങള്‍ രേഖപെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ ആകെ ഉണ്ടായിരുന്നത് കയ്യാലയോട് പുറകിലെ പഴയ ചാണക കുഴിയോട് ചേര്‍ന്നുള്ള ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം TPSW (ലൈറ്റുകള്‍ ഇല്ലാത്ത - പറമ്പില്‍ എവിടെ ലൈറ്റ്?) ഫ്ലഡ് ലൈറ്റ് സ്റ്റേഡിയം ആയിരുന്നു. പടിഞ്ഞാറെ മതിലിനോട് ചേര്‍ന്നുള്ള പൊട്ട കിണറായിരുന്നു അവിടെ ഞങ്ങളുടെ പ്രധാന വില്ലന്‍. എങ്കിലും പറമ്പിലെ വാഴകളും, തെങ്ങുകളും, കിണറിനു തൊട്ടു മുമ്പില്‍ നിലയുറപ്പിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന പ്ലാവും ചാമ്പങ്ങ മരവും ഒക്കെ ജോണ്ടി റോഡ്സിനെ വെല്ലുന്ന ഫീല്‍ഡര്‍മാരായിരുന്നതുകൊണ്ട് പൊട്ട കിണറ്റില്‍ പോയ പന്തുകളുടെ എണ്ണം വളരെ വളരെ കുറവായിരുന്നു. അത് കൊണ്ടുതന്നെ ഏറെക്കാലം ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം വേനലവധിക്കാലത്തെ 'തുണിപന്ത്-പട്ട ബാറ്റ് പ്രീമിയര്‍ ലീഗിന്റെ' ഔദ്യോഗിക ഗ്രൌണ്ട് TPSW ഫ്ലഡ് ലൈറ്റ് സ്റ്റേഡിയമായിരുന്നു.
---

അങ്ങനെ ബാറ്റും, സ്ടംപും, പന്തും തയ്യാറായാല്‍ പിന്നെ കളി തുടങ്ങുകയായി; പന്ത് കിണറിലോ, തൊട്ടടുത്ത പറമ്പിലെക്കോ പോകുന്നവരെ. അടുത്ത പന്തുണ്ടാക്കുന്നവരെ ബാറ്റിനും സ്ടംപുകള്‍ക്കും അടുക്കള വരാന്തയിലെ പൊടി പിടിച്ച അമ്മിക്കല്ലിന്റെ പുറകില്‍ വിശ്രമം.
.

ക്ലിപ്പും വാച്ചും

2012-03-15T10:19:00.001+05:30

അഭിസാരികയുടെ അര്‍ത്ഥഭേദങ്ങള്‍

2012-03-12T14:54:00.001+05:30

മനോഹരം എന്നല്ലാതെ എന്തു പറയാന്‍ ? കമ്മ്യുണിസ്റ്റ് നേതാക്കള്‍ സംസ്കൃത ഭാഷയെ ഉദ്ധരിക്കാനായി കച്ച കെട്ടി ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നത് കാണുമ്പോള്‍ മനോഹരം എന്നല്ലാതെ എന്തു പറയാന്‍ ? കുറച്ചു മാസങ്ങൾക്കുമുമ്പ് ഒരു ഇടതു ശുംഭന്‍ തന്റെ സംസ്കൃതത്തിലുള്ള പ്രസംഗത്തില്‍ ജഡ്ജിയെ ‘ശുംഭന്‍ ’ എന്നു വിളിച്ചതിനു ശേഷം ഇപ്പോള്‍ ഇതാ മുന്‍ മുഖ്യന്‍ വീണ്ടും സംസ്കൃതത്തില്‍ പ്രസംഗിച്ചിരിക്കുന്നു. ദൈവമേ, അവിടുത്തേക്ക് സ്തുതി!

മുഖ്യന്റെ പ്രസംഗത്തില്‍ നിന്നും:

തിരഞ്ഞെടുപ്പുകാലത്ത് യുഡിഫ് പലരേയും വിലക്കെടുക്കാറുണ്ട്. സിന്ധു ജോയ് കുറെ മണ്ഡലങ്ങളില്‍ പ്രസംഗിച്ചു നടന്നല്ലോ, അഭിസാരികകളെ കുറെ പ്രാവശ്യം ഉപയോഗിച്ച് തള്ളിയില്ലെ, അതു പോലെ കൈകാര്യം ചെയ്യുകയായിരുന്നില്ലേ

ഇതുകേട്ട് സംസ്കൃത ജ്ഞാനമില്ലാത്ത കുറേ ബൂര്‍ഷ്വാസികള്‍ മുഖ്യന്‍ ശ്രീമതി സിന്ധു ജോയിയെ ‘വേശ്യ’ എന്ന് വിളിച്ചു എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു നടക്കുന്നുണ്ട്. വിവരമില്ലാത്ത മൂഢന്മാര്‍! ‘അഭിസാരിക’ എന്ന സംസ്കൃതവാക്കിന്റെ അര്‍ത്ഥം താഴെ കൊടുക്കുന്നു:

अभिसारिका : Woman who goes to meet her lover or keeps an assignation

(Link)

ഇനി പറയു ഇതിനു എവിടെയാണ്‌ ‘വേശ്യ’ എന്ന അര്‍ത്ഥം വരുന്നത്? അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു സംസ്കൃത പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠശുംഭരത്നമായ മുന്‍ മുഖ്യന്റെ സംസ്കൃത പ്രയോഗങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കതെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുഞ്ഞുമനസ്സ് കുത്തിനോവിക്കുന്ന ബൂര്‍ഷ്വാ മാധ്യമ സിന്‍ഡിക്കേറ്റ് മുതലാളികളൂം, മൂഢന്മാരായ പൊതുജന കഴുതകളും ഇതിനൊക്കെ മരണശേഷം പോളിറ്റ് ബ്യൂറോയില്‍ സമാധാനം പറയേണ്ടി വരും എന്നോര്‍ത്താല്‍ നന്ന്!

ലാല്‍ സലാം! വിപ്ലവഭേരി മുഴങ്ങട്ടെ!

നവ റിയലിസ്റ്റ് കവി

2012-03-07T12:59:00.001+05:30

ഞാനൊരു കവിയാകുന്നു
വാക്കുകള്‍ പെറുക്കി എഴുതുന്ന
സ്വയം പ്രഖ്യാപിത താത്വികാചാര്യന്‍
അഹങ്കാരമെന്റെ ഹാരമാകുന്നു
ശൂന്യത ബുദ്ധിയാകുന്നു
വിമര്‍ശനം ശത്രുവാകുന്നു
ഞാനൊരു നവ റിയലിസ്റ്റ് (?) കവിയാകുന്നു

ഹിപ്പോക്രാറ്റിക് ബുജികൾ

2012-03-02T14:57:00.001+05:30

എന്റെ ഒരു സുഹ്രുത്താണ്‌ ഫേസ്ബുക്കിലെ “കാവ്യകേളി” എന്ന ഗ്രൂപ്പിനെ പറ്റി ആദ്യമായി എന്നോട് പറയുന്നത്. കവിതകളിൽ പണ്ടേ അസാരം ഇഷ്ടമുണ്ടായിരുന്നതുമൊണ്ട് ഉടനെ തന്നെ ഗ്രൂപ്പിൽ ചേര്ർന്നു.

അരോഗ്യപരമായ ചർച്ചകളേക്കാൾ കൂടുതൽ പരസ്പരമുള്ള കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളാണ്‌ ‘കാവ്യകേളി’യിൽ നടക്കുന്നതെന്ന് പിന്നീടാണ്‌ മനസ്സിലായത്. അതിഭയങ്കര ബൌധിക നിലവാരമുണ്ടെന്ന് സ്വയം പറഞ്ഞുനടക്കുന്ന ബുജികൾക്ക് പരദൂഷണം പറയാനൊരിടമായി കാവ്യകേളി മാറുന്നത് കണ്ടുനിൽക്കാൻ പറ്റാത്തതുകൊണ്ട് ഇന്നലെ ഞാൻ എന്റെ അഭിപ്രായം ഗ്രൂപ്പിൽ പോസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ തിരുമാനിച്ചു.

ഇതായിരുന്നു വിവാദപരമായ ആ പോസ്റ്റ്:

“സ്വന്തമായി രണ്ടക്ഷരങ്ങൾ പോലും എഴുതാൻ പറ്റാത്തവർ ബുജി കളിച്ച് പരദൂഷണം പറയുന്ന ഒരിടമായെ ഇവിടം എനിക്കു തോന്നിയിട്ടുള്ളു. ഇതിന്റെ പേര്‌ ‘ദൂഷണകേളി’ എന്നാക്കണം”

ഇതു പോസ്റ്റ് ചെയ്ത് മിനിട്ടുകൾക്കുള്ളിൽ ഗ്രൂപ്പിന്റെ ദൈവം (അഡ്മിൻ) ഫേസ്ബുക്കിൽ എനിക്കു മെസ്സേജ് അയച്ചു. തുടർന്നു നടന്ന സംഭാഷണം താഴെ കൊടുക്കുന്നു:

കാവ്യകേളിയെ കുറിച്ചുള്ള താങ്കളുടെ അഭിപ്രായം അറിയിച്ചതിനു നന്ദി. ഇങ്ങനെ ഒരു ഗ്രൂപ്പില്‍ തുടരാന്‍ തീര്‍ച്ചയായും താങ്കള്‍ക്കു താത്പര്യമുണ്ടാകില്ലെന്നു കരുതുന്നു..
angane njan paranjilla
kavyakeliyil censoring illa ennanu ente viswasam. am i wrong?
ഗ്രൂപ്പിനെ കുറിച്ചുള്ള താങ്കളുടെ അഭിപ്രായം ഇങ്ങനെ ആയ സ്ഥിതിക്ക് താങ്കള്‍ ഇവിടെ തുടരാതിരിക്കുന്നതാകും നല്ലതെന്ന് കരുതുന്നു.
ithu thankalude opinion ano? as admin u can remove me. but that shows that if i speak my mind, 'higher ups' wont like.
haa...irony!
i wil be posting this in my blog. thank u for removing me for the crime of speaking my mind!
i hope u have the dignity to answer

Since you have a very low opinion of this group I don't see any reason why you should continue to be a member here. I talked to some members and informed you about this.
thts my choice. if i want to continue or not. i didnt give u permission to act on my behalf if u dont want me in the group, stand up and tell me so
urundu kalikkathe
I decided to remove from the group. I was just giving you the reason why I took such a decision.
and for what reason? that i have a low opinion or i told the truth?
സ്വന്തമായി രണ്ടക്ഷരങ്ങള്‍ പോലും എഴുതാന്‍ പറ്റാത്തവര്‍ ബുജി കളിച്ച് പരദൂഷണം പറയുന്ന ഒരിടമായെ ഇവിടം എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുള്ളൂ. ഇതിന്റെ പേര് ദൂഷണകേളി എന്നാക്കണം
This opinion of you speaks it all...doesn't it?
it is an opinion. yes. am i not entitiled to my opinion?
what right u have to remove me as long as i havent personally insulted anyone?
i didnt know i am not allowed to say my opinon. anyway i dont mind getting out of the group.
ithu pole oru attitude ulla aalkkarude idayil nilkkunnathinekkal nallath vittu porunnatha
that being said, ur action is not at all justifiable
its very simple. i expressed my opinon. u and some 'others' didnt like it. so u removed me.
freedom of speech!

ഗ്രൂപ്പിൽ നടക്കുന്ന അനാരോഗ്യപരമായ ചർച്ചകളെ പറ്റി പറഞ്ഞതിന്‌ എന്നെ പുറത്താക്കി. അദ്യം ഇന്ത്യയുടെ പ്രസിഡന്റ് ആകാതിരുന്നത് ഭാഗ്യം. ഇല്ലെങ്കിൽ നേതാക്കന്മാരെ വിമർശിച്ചു എന്ന കുറ്റത്തിന്‌ നാരയണമൂർത്തിയെ ഒക്കെ പണ്ടേക്കുപണ്ടെ നാടുകടത്തിയേനെ!

അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യം പോലും നിഷേധിക്കുന്ന ഇമ്മാത്രി ഹിപ്പോക്രാറ്റിക് ബുജികളുടെ കയ്യിലാണ്‌ മലയാള കവിതയുടെ ഭാവി എങ്കിൽ മലയാള കവിതാശാഖ നശിച്ചുപോകുന്നതാണ്‌ നല്ലത്!

മൂന്നു മഹാശിവ ചിത്രങ്ങള്‍

2012-02-20T16:36:00.001+05:30

പടത്തില്‍ ക്ലിക്കിയാല്‍ വലുതായി കാണാം

നാളെ ഹർത്താൽ

2012-02-16T16:40:00.001+05:30

ഉത്സവത്തിനിടയിൽ മദം പൊട്ടി ഓടുന്ന ആനകളുടെ ജനദ്രോഹ നടപടികളിൽ പ്രതിഷേധിച്ച് BYFI നാളെ സംസ്ഥാന തലത്തിൽ ഹർത്താലിനാഹ്വാനം ചെയ്തു. ഇനി മുതൽ ഓടാനാഗ്രഹിക്കുന്ന ആനകൾ 3 ദിവസത്തെ മുൻകൂർ നോടീസ് കളക്റ്റർക്ക് കൊടുക്കുക, പൊതുമുതൽ നശിപ്പിക്കാനുള്ള BYFIക്കാരുടെ ജന്മാവകാശത്തിൽ കൈ കടത്താതിരിക്കുക, വസ്തുവഹകൾ നശിപ്പിക്കുന്നെങ്കിൽ പാർട്ടി വർഗ്ഗശത്രുക്കളുടെ മാത്രം നശിപ്പിക്കുക, ഇതിനുവേണ്ടി പാർട്ടി സ്റ്റഡി ക്ലാസ്സ് അറ്റൻഡ് ചെയ്യുക മുതലായവയാണ്‌ BYFI മുന്നോട്ട് വെക്കുന്ന നിർദ്ദേശങ്ങൾ. ആനകൾക്കെതിരെ മനുഷ്യ ചങ്ങല തീർക്കാനും ആലോചിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് സിക്രട്ടറി പത്രപ്രസ്താവനയിൽ സൂചിപ്പിച്ചു.

PS : പാൽ, ആശുപത്രി, പത്രം, നാളെ ഉത്സവം നടക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങൾ എന്നിവയെ ഹർത്താലിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കിയിട്ടുണ്ട്. പ്രസ്തുത സ്ഥലങ്ങളിൽ വണ്ടിക്കു കല്ലെറിയുക, തടയുക, കടകൾ അടപ്പിക്കുക എന്നീ അക്രമാസക്തമല്ലാത്ത രീതികൾ മാത്രമേ അവലംബിക്കു എന്നും അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട്.

മൂന്ന്‍ ചവിട്ടുപടി ചിത്രങ്ങള്‍

2012-02-14T11:06:00.001+05:30

പടത്തില്‍ ക്ലിക്കിയാല്‍ വലുതായി കാണാം

പൂന്തോട്ടത്തില്‍ നിന്ന്‍ രണ്ട് പടങ്ങള്‍

2012-02-01T19:58:00.001+05:30

റിപബ്ലിക് ദിനത്തിന്റെ വാര്‍ഷികത്തില്‍ ഒരു ഡിജിറ്റല്‍ വര

2012-01-25T14:28:00.001+05:30

മൂകാംബിയില്‍ നിന്നും മൂന്ന്‍ പടങ്ങള്‍

2012-01-19T09:49:00.001+05:30

Part 1: മുരഡേശ്വറിൽ നിന്ന് മൂന്നു പടങ്ങൾ

മുരഡേശ്വറിൽ നിന്ന് മൂന്നു പടങ്ങൾ

2012-01-11T11:54:00.001+05:30

പുതുവത്സരാനിമേഷന്‍ 2012

2011-12-31T10:12:00.001+05:30

ന്യൂസ് റീഡർ

2011-12-26T11:11:00.001+05:30

ഹാപ്പി ക്രിസ്മസ്

2011-12-25T10:06:00.001+05:30

കഥകളില്‍ കേട്ട പോലെ ആ രാത്രി മഞ്ഞു പെയ്യുന്നുന്ടായിരുന്നില്ല. അവനു ലക്‌ഷ്യം തെറ്റിയപ്പോള്‍ നേര്‍ വഴി കാണിക്കാന്‍ ഒരു നക്ഷത്രവും അന്ന് രാത്രി ഉദിച്ചില്ല. സന്തോഷവും സമാധാനവും അവന്റെ മനസ്സില്‍ നിറഞ്ഞില്ല. പാതിരാ കുര്‍ബാനക്ക് പള്ളിയില്‍ പോകാന്‍ തയ്യാറായി നില്‍ക്കുന്ന മകളുടെ അടുത്ത് എത്താനുള്ള ആകാംക്ഷ മാത്രമായിരുന്നു അവന്റെ മനസ്സില്‍. അവളുടെ അടുത്തെത്താന്‍, അവള്‍ ഉറങ്ങുന്ന മണ്ണില്‍ ഒരു പിടി റോസാ ദളങ്ങള്‍ വിതറാന്‍, ഒരു തവണ കൂടി 'ഹാപ്പി ക്രിസ്മസ്' പറയാന്‍..ജീവിതത്തിന്റെ തിരക്കുകളില്‍ അയാളുടെ ഓര്‍മകളില്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന സുഖമുള്ളൊരുപിടി ഓര്‍മ്മകള്‍ നല്‍കി, നിശബ്ദമായ് കടന്നു പോയ സ്വന്തം മകളുടെ അടുത്തെത്താന്‍..

ഉറക്കം

2011-12-19T21:26:00.001+05:30

തണുപ്പിന്റെ ആലിംഗനങ്ങളെ അവൻ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. പുലർകാലത്തെ കോടമഞ്ഞിന്റെ തലോടലേല്ക്കാൻ അവന്റെ മനസ്സു കൊതിച്ചു. എന്താണിങ്ങനെ? അവന്റെ ജീവനിശ്വാസങ്ങളിൽ തണുപ്പുനിറഞ്ഞതെന്നുമുതലാണ്‌? ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ആ ചോദ്യത്തിനൊരുത്തരം സ്വപ്നം കണ്ട് ആ ശിശിരകാല രാത്രിയിൽ അവൻ ശാന്തമായി ഉറങ്ങി. ഒരുപക്ഷേ രാവിലെ 6 മണിക്ക് അടിക്കാൻ പോകുന്ന അലാറത്തിന്റെ അലറലുകൾക്കുപോലും ഉണർത്താൻ പറ്റാത്തത്ര അഗാധമായ ഉറക്കം.

സത്യത്തിനൊരാമുഖം

2011-12-11T18:14:00.001+05:30

സത്യം വേനൽക്കാല സൂര്യനെ പോലെയാണ്‌
അതിൽ ചിലർ വിയർക്കും, തൊണ്ട വരളും

അതിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽനിന്നു രക്ഷപ്പെടാൻ
നുണകളുടെ മറക്കുടകൾ പിടിക്കും.
എന്നാലവർ ഒന്നു മറക്കുന്നു:
പ്രകാശവേഗത്തെ മറികടക്കാൻ
ശ്വാനന്റെ ഓരിയിടലുകൾക്കാകില്ലെന്ന്.

അതിന്റെ ചൂടിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ഓടിയോളിക്കും.
എന്നലവർ ഒന്നു മറക്കുന്നു:
മന:സാക്ഷിയിൽ നിന്നൊളിക്കുക അസാധ്യമെന്ന്.

സത്യം വേനൽക്കാല സൂര്യനെ പോലെയാണ്‌
അതിൽ ചിലർ വിയർക്കും, തൊണ്ട വരളും

വഞ്ചനയുടെ വിഷമുനകൾ

2011-11-21T08:04:00.001+05:30

അവൾക്കായ് കല്യാണസൗഗന്ധികങ്ങൾ തേടി ഞാനലഞ്ഞപ്പോൾ
അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ പരിഹാസച്ചിരിയായിരുന്നു.

അവളുടെ മാനത്തിനുവേണ്ടി ഞാൻ പോരാടുമ്പോൾ
അവളെന്റെ അഭിമാനത്തിനു വിലപറയുകയായിരുന്നു.

അവളോടൊത്തൊരു ജീവിതം ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടപ്പോൾ
അവളെന്റെ മരണത്തിനുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുകയായിരുന്നു,

അവളുടെ നോട്ടത്തിലെ കാമത്തിൽ,
അവളുടെ ചിരിയിലെ വശ്യതയിൽ,
അവളുടെ വാക്കുകളിലെ മാധുര്യത്തിൽ,
വഞ്ചനയുടെ വിഷമുനകൾ മാത്രമായിരുന്നു.

വിലക്കപ്പെട്ട കനി

2011-10-27T15:36:00.001+05:30

എല്ലാവർക്കും വേണം ഒരെണ്ണം!

സ്റ്റീവ് ജോബ്സ് (വര)

2011-10-11T17:05:00.001+05:30

വെറുപ്പിന്റെ മന:ശ്ശാസ്ത്രം

2011-10-09T08:16:00.001+05:30

അന്നവൾ സുന്ദരമായ ദിവാസ്വപ്നമായിരുന്നു
അവളുടെ വാക്കുകൾ മധുരതരമായിരുന്നു
അവളുടെ ചിരി ആനന്ദകരമായിരുന്നു
അവളുടെ കണ്ണിൽ സ്നേഹം ഞാൻ കണ്ടു
അന്ന് അവളോട് എനിക്കു പ്രണയമായിരുന്നു

ഇന്നവളുടെ കണ്ണിൽ വെറുപ്പ് ഞാൻ കാണുന്നു
അവളുടെ ചിരിയിൽ പരിഹാസം
അവളുടെ വാക്കുകൾക്ക് കൂരമ്പിന്റെ മൂർഛ
അവൾ ഉറക്കം കളയുന്ന ദു:സ്വപ്നമായിരിക്കുന്നു
ഇന്ന് എനിക്കവളെ വെറുപ്പാണ്‌,