Sosyoblog

Manga: One Piece

Kaan — Sat, 07 Aug 2010 08:51:31 +0000

Daha önce yayımlamış olduğumuz Japonya’dan Dünya’ya: Anime ve Manga Çılgınlığı adlı yazımızın devamı olarak, popüler manga serilerinden One Piece‘ten bahsetmek istedim sizlere.

One Piece, Eiiçiro Oda adlı mangaka (Japonca’da manga çizenlere verilen isim) tarafından yazılan ve çizilen haftalık manga serisidir. Japonya’da haftalık Shonen Jump adlı dergide ağustos 1997′den beri yayınlanmaktadır. Manga serisi 23 ülkede 16 farklı dilde basılmaktadır ve anime serisi de 20 ülkede 13 dilde yayınlanmaktadır.

Seri, Luffy adlı başkarakterin hayali olan korsanlar kralı olmak üzerine kurulmuştur. Korsanlar kralı olabilmek için dünyanın en büyük hazinesi olan One Piece ele geçirilmelidir. Bu hazine ise efsanevi okyanus olan Grand Line‘ da bulunmaktadır. Hayalleri peşinden koşan Luffy, Grand Line’a gidip One Piece’i ele geçirebilmek için kendisine tayfa toplamalıdır. Luffy ve tayfasının maceralarını büyük bir zevkle izleyeceğinize emin olabilirsiniz.

Serimizin konusundan bahsettik. Birazcık da içeriğinden bahsetmek istiyorum. Her serinin kendine özgü bir zamanı ve mekanı vardır. One Piece’de dünya sadece adalardan ve okyanuslardan oluşur. Okyanuslar ve Grand Line biraz gariptir. Okuyarak anlaşılması çok güçtür ama en basitinden bir harita ile göstermek istiyorum.

Grand Line dünyanın etrafını dolaşan bir hattır. Dünyayı çevreleyen bir kemer gibi düşünebilirsiniz. Grand Line‘a diğer okyanuslardan kolayca giremezsiniz. Bu hattı diğer okyanuslardan ayıran Calm Belt adı verilen sakin sular vardır. Calm Belt’de rüzgar esmez ve akıntı yoktur. Calm Belt’den gemilerin geçememelerinin nedeni ise dev deniz canavarlarıdır.

İşte bu yüzden Grand Line’a tek bir giriş vardır ve girebilmek için Riverse Mountain‘i tırmanmalısınız. Bu dağı gemi ile tırmanabilmek ise ustaların işidir ve bu yüzden Grand Line’da çaylak ve cesaretsizlere yer yoktur.

Grand Line’da seyir etmek çok güçtür. Bu okyanusta ne zaman havanın değişeceğini tahmin edemezsiniz. Bu yüzden seyir edebilmek için sürekli dikkatli olmanız gerekir ve Grand Line bir hat şeklinde olduğu için adalar da sıralıdır. Haritası olmayan okyanusumuz Grand Line’da yönünüzü belirlemek için herkesin kullandığı pusuladan kullanamıyorsunuz. Her bir adada, bir sonraki adanın yönünü gösteren Log Pose adlı pusuladan bulmanız gerekiyor.

Grand Line, Red Line adı verilen bir dağ ile tam ortadan ikiye bölünmüştür. Grand Line dünyanın çevresini dolaşıyor dedik. Red Line’a gelebilen gemiler dünya çevresinde yarım tur atmış olurlar.

Grand Line’ın, Red Line’dan sonraki bölümüne Yeni Dünya adı verilir ve ilk yarının aksine, ikinci yarı olan Yeni Dünya korsanlar tarafından yönetilir. Yeni Dünya’yı yöneten 4 korsan tayfası vardır. 4 korsan tayfasının kaptanlarına 4 İmparator (Yonkou) adı verilir. İmparator denmesinin nedeni çok büyük tayfalara sahip olmaları ve imparatorlar gibi yaşamalarından kaynaklanmaktadır. 4 İmparator, dünya üzerindeki 3 büyük güçten birisidir. Yeni Dünya’daki adalar bu 4 korsan tayfası tarafından fethedilerek bir denge sağlanmıştır. Eğer bir kişi Yeni Dünya’daki tüm adaları fetheder ve Yeni Dünya’nın son adasında olduğu kabul edilen One Piece’i ele geçirirse o kişi korsanlar kralı olur ve tarihte korsanlar kralı olabilen tek kişi Gold Roger‘dır.

Gerek Grand Line’daki gerekse diğer okyanuslardaki adaların çoğu Dünya Hükümeti‘ne bağlıdır. Bazı adalar ise kendi krallıklarına sahiptirler. Dünya Hükümeti’ne bağlı adaları korsanlardan koruyan Denizciler (Marine) ordusu vardır. Binlerce asker ve subaydan oluşan Denizciler, Dünya üzerindeki 3 büyük güçten biridir. Amaçları ülkeleri kontrol edip yönetmek ve adalati sağlamaktır.

3 büyük güçten birinin 4 İmparator, diğerinin ise Denizciler olduğunu söyledik. Son büyük gücümüz ise 7 Savaş Lordu‘dur (Schibukai). Bu 7 Savaş Lord’u kendileriyle başa çıkılamayacağı Dünya Hükümeti tarafından anlaşılan güçlü korsanlardır. Her biri hükümet adına çalışıyor gibi gözükse de kendi amaçları uğrunda çalışmaktadırlar. Diğer korsanlar tarafından Hükümetin Köpekleri olarak adlandırılırlar. Dünya Hükümeti ile anlaşmalı oldukları için Denizciler tarafından saldırıya uğramazlar.

Anlatılacak tek şey kaldı o da her seride olan olağanüstülük. One Piece adlı serimizde Grand Line, Calm Belt falan bunlar olağanüstülüktür tabiki de. One Piece’de asıl ilginç şey Şeytan Meyveleridir. Bu meyveler, tüketen insanlara ömür boyu sürecek süper güçler verir. Bunun karşılığında bu meyveyi yiyen insan, hayatı boyunca denize giremez. Bir korsan için denize girememek, suya düşememek çok büyük bir kayıptır. Şeytan Meyveleri kolay bulunmazlar ve bu yüzden çok değerlidirler. Tadları berbattır ve yiyenler zehir yemiş gibi tepki verir. Şekilleri ve renkleri de farklıdır. 100′ün üzerinde türü vardır. Dilim dilim yemek veya kabuğuyla yutmak aynı etkiyi vermektedir. Anakarakterimiz Luffy de Şeytan Meyvesi gücüne sahiptir. 3 çeşit Şeytan Meyvesi vardır. Logia, Paramecia ve Zoan. Logia türü Şeytan Meyveleri kullanıcısını elemente çevirir. Paramecia türü meyveler kullanıcılarına insan üstü güçler katar. Luffy’nin yediği şeytan meyvesi Paramecia türüdür. Zoan türü meyveler ise kullanıcısını hayvana ya da insan-hayvan karışımı bir forma sokar.

Yazımızı okuyan ve One Piece serisine başlamak isteyenlere vereceğimiz son genel bilgiler var. Her hafta yeni bölümü perşembe günleri çıkan One Piece’in mangası şu an 594 bölümdür. Her hafta yeni bölümü pazar günleri çıkan anime ise şu an 460 bölümdür.

460 bölümlük bir anime serisi size korkutucu gelebilir. Konuyu beğenmiş dahi olsanız çok uzun olduğu için izlemek istemeyebilirsiniz. Başladığınızda 460 bölümü bitirmek için değil de keyif almak için izlerseniz daha mutlu olacağınızı garanti ederim.

Bir de ufak bir ricamız var. Yukarıdaki resimler genelde ilk başlayanlara çocukça ve basit gelebilir lakin yazıyı okumuşsanız çocuklar için olmadığını ve One Piece dünyasının ne kadar büyük olduğunu anlamışsınızdır. Başlamak isteyenler ilk bölümü açtığında çizimleri berbat bulabilir. Unutmayınız, anime serisi 1999′da başlamıştır. O dönemin çizimleri tabiki size şu an güzel gelmez. Siz izledikçe çizimler güzelleşir. Sonlara doğru ise tadından yenmiyor gerçekten.

Çoğunlukla güldüren, zaman zaman ağlatan ve büyük bir şiddetle önerdiğimiz One Piece serisine başlamak isteyenler Türkçe altyazılı bölümleri herhangi bie arama motoru sayesinde çok rahat bir şekilde bulabilirler. Kolay gelsin.

Buna bakanlar bunlara da baktı:

Japonya’dan Dünya’ya: Anime ve Manga Çılgınlığı

© Kaan tarafından Sosyoblog için, 2010/08/07 tarihinde yazıldı | Kalıcı Bağlantı | 5 Yorum |
Etiketler: anime, grand line, log pose, luffy, manga, One Piece, riverse mountain, shonen jump

Zorunluluk

Aras — Sat, 31 Jul 2010 18:45:40 +0000

Bunları birine daha okutma zorunluluğu hissettim. Söyleyeceğim, söylesem anlayacak, anlasa sarılacağım birini bulamadım zira.

Ekşisözlük’te raks ederken Cemal Süreya başlığına denk geldim, gelmez olaydım. Hayran kaldım üstada, bir kez daha.

hayatta kalmam büyük iddia
bunca kötülüğe rağmen kandıramazsın
beni tanrım,

aklımda.

adını titizce saklayan bir sokak buldum
şimdi söyleyemem hangi alanın arkasında,
oradan geçerken hep seni düşünüyorum,
belki de oralarda bir yerdesin,
sen tavşan aralığı,
sen ağzımın tadı,

bir buluş gibisin!

şimdi sen kalkıp gidiyorsun, git.
gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar, gitsinler.
oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin

yaşayanlar unutmuştu bizi
biz öldüğümüzle kalmıştık

bir gün seni bırakırım ya
tütünü bırakmak gibi bir şey olur bu
evet, gün geliyor, bıkıyorum senden,
ama istanbul’dan bıkmak gibi bir şey olur bu

Ben buraya kopyalamaya doymam. Dahasını okumak isterseniz, burdan.

Rastgele Gönderiler

Kutsal Kitapların Rastgele Şifreleri

Demircan Çelebi — Fri, 23 Jul 2010 20:57:37 +0000

Bir kitap yazacak olsam mutlaka içine sadece bakmayı bilen gözlerin görebileceği bir şey gizlerdim. Hatta bunu blog yazılarımın bazılarında yapmıyor değilim. Ama bir gün o mükemmel insan çıkıp diyecek ki, “Şu yazına gizlediğin şu metni farkettim ve harikulade bir şeydi.” Böyle bir şey olmayacak tabi ki ama gizlemezsem olma ihtimalini de sıfıra indirmiş olurum, böyle yine de bir umut var, değil mi :)? (Şakaydı, şimdiye dek pek denemedim blog yazılarıma gizli metinler yerleştirmeyi :). Şimdiye dek.)

Bilen gözler diyordum. En azından benim gibi bakmayı bilen. Geçenlerde Enis Sınıksaran‘ın Şansın Matematiği kitabını okurken benzer bir şeye rast geldim. Kutsal kitap şifrelerinden bahsediyordu. Enis Sınıksaran‘ın kitapta referans verdiği programı kullanmayı başarabilsem daha ne şifreler yaratırdım da şimdilik bu sıcak yaz günlerinde sizi susatacak bir tanesiyle devam ediyorum.

Yazının ilk paragrafında bir şekilde “bira içme” metnini gizledim. Nasıl yahu derseniz kolayca görülebilmesi için şu noktalama işaretleri ve boşluklardan sıyrıldıktan sonra kalan yazımıza bir bakalım:

Mesaj kaygılı şifre oldu. Yanlış anlaşılmasın, birayı severim :).

Şimdi hikayemize giriş yapalım. Kendilerinden önce bazı çalışmalar yapılmış olsa da, kutsal kitaplarda kayda değer bir şifre arama çalışması (bundan sonra kısaca WRR diye anacağım) Witztum, Rips ve Rosenberg tarafından 1994 yılında gerçekleştirilmiştir. Çalışma istatistik dünyasının prestijli akademik dergilerinden Statistical Science dergisi tarafından da yayımlanınca, o dönemde ciddi bir itibar kazanmıştır.

WRR’ın çalışmasının esası, İbranice yazılmış incilde Eşit Mesafeli harf dizileri bulmaya dayalıydı. Yöntemde yukarda yaptığımız gibi tüm noktalama işaretleri kaldırılıp sözcükler birleştirilmektedir. Sonra da herhangi bir harften başlayıp eşit sayıda harf atlayarak belirli sözcük(ler) aranmaktadır. Bu yöntemde 3 değişken mevcut:

n: Başlangıç harfi

d: Atlanacak harf sayısı

k: Aranan sözcüğün harf sayısı

Biz de onun anlatımına sadık kalalım. İlk paragrafımı uzunluğu 32, yüksekliği 13 harf olan tabloda incelediğimizde daha dikkatli görebiliyoruz harfler arasındaki uzaklığın eşit olduğunu. Zaten Eşit Mesafeli Harf Dizileri olarak bahsetmiş kitabında bundan kitapta Enis Bey.

Örneğin bira sözcüğü için n = 39 d=32 k=4 iken

içme sözcüğü için n=64 d=94 k=4 tür.

Peki iyi güzel de, nedir bu derseniz, hikayeye devam derim.

WRR, bulunan her sözcüğün heyecan verici olmadığını, yeterince kalın bir kitapta harflerin çok fazla sayıdaki kombinasyonundan dolayı bu kelimelerin bulunmasının doğal olduğunu belirtmişlerdir. Onlara göre aralarında ilişki bulunan kavramların birbirlerine yakın yerlerde çıkması dikkat çekicidir. WRR, çalışmasında Encylopedia of Great Men in Israel’den seçtikleri 34 ve 32 kişilik listelerdeki din adamlarının isimlerini doğum ve ölüm tarihine çok yakın yerlerde İbranice İncil’de bulmuşlardır. Şans eseri olmadığını doğrulamak için aynısını Tolstoy’un Savaş ve Barış kitabının İbranice baskısında aramışlar ve aynı sonuca ulaşamamışlardır. Ayrıca bunun şans eseri olma ihtimalinin 0,00002 olduğunu da istatistik testlerle göstermişlerdir. Yani bu çalışmadan çıkan sonuç, İncil’de şifrelenmiş metinlerin varlığının doğruluğuydu.

1997 yılında bir gazeteci olan Drosnin bu makaleyi konu alan bir kitap yazar, televizyon kanallarında boy göstermeye başlar, dini kuruluşlardan aldığı destekle bir “İncil şifreleri” sektörü yaratarak küçümsenmeyecek bir servet kazanır.

Nihayet 1999 yılında Profesör Brendan McKay, Hebrew Üniversitesi’nden üç matematikçiyle beraber Statistical Science dergisinde yayımlanan makalesiyle bu saçmalığa bir dur der. WRR’ın makalesindeki din adamlarının sübjektif seçiminden, yapılan istatistik testlerinin yetersizliğine kadar, WRR’ın tüm foyasını meydana çıkarır ve WRR’ın bulduğu sonuçlara çok benzerini Tolstoy’un Savaş ve Barış’ında da elde eder. İncil’in böyle bir şifre içermediği, yeterince kalın bir kitapta doğru tekniklerle arandığında bunlara rastlamanın normal olduğu kanıtlanmış olur.

WRR’ın makalesini yayımlamakla şarlatanlığa alet olan Statistical Science dergisinin editörü prestijlerini kurtarmak adına WRR’ın çalışmasına bunu inceleyen hakemlerin de, derginin yazı kurulunun da inanmadığını, ancak kullanılan yöntemlerin karmaşıklığı ve birkaç hakemin kontrolünün güçlüğü nedeniyle bir bulmaca gibi görüp yayımladıklarını, sonuç olarak da McKay ve arkadaşları tarafından bu bulmacanın çözüldüğünü söylemiştir.

Bir yazıyı daha bitirdik. Enis Sınıksaran‘a yazdığı kitap için teşekkürlerimi sunarken, şifreleme veya matematik ile ilgili diğer yazılarıma bakmanızda fayda var.

Buna bakanlar bunlara da baktı:

© iamdezzy tarafından Sosyoblog için, 2010/07/23 tarihinde yazıldı | Kalıcı Bağlantı | 5 Yorum |
Etiketler: bira, emhd, enis sınıksaran, eşit mesafeli harf dizileri, gizli mesajlar, ihtimal, kasıntı edebiyat, kutsal kitap, olasılık, şans, şansın matematiği, şifre, şifreleme

Oyun Tarihinin Gelişimi

Demircan Çelebi — Sun, 18 Jul 2010 00:05:34 +0000

Özyeğin Üniversitesi‘nde kaldığım süre boyunca oyun tarihinin gelişimi hakkında önemli bilgilere sahip olma imkanı buldum. Şimdi bu bilgileri sizlerle de paylaşıyorum. Paylaştığım bilgileri Momentum A.Ş’de çalışan Tolga Abacı’nın Oyun Haftası için hazırladığı sunumdan aldığımı belirtmeliyim.

1972 – 1976: Birinci Nesil

Siyah beyaz oyunların dönemi imiş. Şahsım adına, bu dönemin oyunlarına dair bir şey hatırlamıyorum. Discrete logic denilen oyuna özel devrelerin üretildiği bu dönemde televizyonda oynanan ilk bilgisayar oyunu ATARI Pong çıkmış. Bunun dışındaki oyunlar oyun salonlarındaki büyük makinelerde oynadığınız türdenmiş.

Dönemin oyunlarından bir kaç örnek:

Nesil 1: Atari Pong

Nesil 1: Breakout

Nesil 1: Gun Fight

Magnavox Odyssey, ATARI Pong ve klonları

1977-1984: İkinci Nesil

Bu dönemde siyah-beyaz oyunlardan renkli oyunlara geçildiğini görüyoruz. 8-bit mikroişlemci tabanlı makineler kullanımda. Oyunlar kartuşlar üzerinde bulunuyor. Bazı ünlü oyun firmaları bu dönemde kuruluyor:

Activision (1979)
Sierra On-line (1979)
Electronic Arts (1982)

Bu dönemin oyunlarını çoğunuzun hemen hatırlayacağına eminim, zira benim çocukluğumun bir kısmı bunlarla geçmiştir. İşte birkaç örnek:

Nesil 2: Space Invaders

Nesil 2: Pac-Man

Nesil 2: Frogger

Nesil 2: Pole Position

Nesil 2: Zaxxon. Bu oyun izometrik açının kullanıldığı ilk oyun. Böylece 3 boyut hissini size veriyor.

İkinci Nesil Konsollar: Mattel Intellivision, Fairchild Channel F, ATARI 2600

İkinci Nesil Bilgisayarlar: Apple II, ATARI 800, Sinclair ZX Spectrum, Commodore 64

River Raid oyununun Atari 2600 ve Atari 5200 üzerindeki versiyonları. Detay artışı dikkat çekici

1983-1992: Üçüncü Nesil

1983 yılında oyun endüstrisinde bir kriz çıkmış ancak bunun hakkında bilgiye ulaşmayı beceremedim (pek de denemedim açıkçası). Bu nesilde hala 8-bit mikroişlemci tabanlı konsollar var, fakat daha üstün grafik ve ses özellikleri ile birlikte.

Kuzey Amerika ve Japonya’da Nintendo etkinken Avrupa ve Güney Amerika’da Sega’nın ipi göğüslediğini görüyoruz. Çok ünlü Super Mario Bros. da bu dönemin oyunu. Square Co. Ltd (1983) ve Infogrames Entertainment SA (1983) de bu dönemde kurulan dikkate değer oyun firmaları.

İşte dönemin oyunlarından örnekler:

Nesil 3: Super Mario Bros

Nesil 3: Castlevania

Nesil 3: Contra

Nesil 3: Alex Kidd in Miracle World

Nesil 3: Metal Gear

Nesil 3: The Legend of Zelda

Nintendo Entertainment System, Sega Master System

1987-1996: Dördüncü Nesil

Bu dönemin oyunlarındaki grafik özellikleri 3. nesile benzerlik gösterirken; daha yüksek renk, çözünürlük, sprite kapasitesine sahip. İlk 3 boyutlu oyunlar bu nesilde karşımıza çıkıyor. Seslerde dijital örnekleme kullanımın yaygınlaşması da bu dönemle birlikte oluyor. Kartuşlardan CD ortamına geçişin yaşandığı dönem de bu. PC platformunda VGA standardı yakalanıyor. Bu dönemde kurulan dikkate değer oyun firmaları Westwood Studios, Bethesda Softworks, Codemasters, Ubisoft (1985/6). (Ki Ubisoft benim favori oyun firmam diyebilirim.) Dönemin oyunlarından görüntüler:

Nesil 4: Bonk’s Adventure

Nesil 4: Sonic the Hedgehog

Nesil 4: Super Mario World

Nesil 4: Civilization

Nesil 4: Dune 2

Nesil 4: Ultima Underworld

Nesil 4: Alone in the Dark

Nesil 4: Prince of Persia

Nesil 4: Street Fighter 2

Super Nintendo Entertainment System, NEC PCEngine, Neo Geo AES, Sega Mega Drive

Commodore Amiga, ATARI ST, IBM PS/2

1993-2002: Beşinci Nesil

Bu dönemde makineler 32/64-bit işleme gücüne erişti. 3 boyutlu grafiklere donanım seviyesinde destekler geldi. (nVidia -1993, 3dfx – 1994) Konsollar CD tabanlı oldu (N64 hariç) Sony’nin sahneye çıkışı, ATARI ve Commodore’un batışı da bu dönemde gerçekleşti. Gelişmiş makinelerde farklı sistemleri taklit etme yoluyla eski oyunları oynayabilme durumu olan emulasyon’un çıkışı da bu döneme rastlar. Dönemin başlıca oyunlarından görüntüler:

Nesil 5: Tomb Raider

Nesil 5: Crash Bandicoot

Nesil 5: Super Mario 64

Nesil 5: Zelda: Ocarina of Time

Sega Saturn, Nintendo 64, Sony Playstation

1998-Bugün: Altıncı Nesil

Konsollarda GPU kullanımının başlaması ve DVD’ye geçişin gerçekleştiği dönemdir. Online oyunların yükseliş yaşadığı bu dönemde Microsoft çıkardığı X-Box konsolu ile oyun endüstrisine girerken Sega da konsol üretimini bırakmıştır. Aslında bir yedinci nesil’den bahsetmek de mümkün, PS3lerin, Wiilerin, X-Box 360ların dönemi olan. Ancak hala PS2, X-box gibi konsollar aktif olarak kullanıldığından yedinci nesil başlamış olsa da, altıncı nesilin bittiğini söyleyemeyiz. Dönemin oyunlarından görüntüler:

Nesil 6: Grand Theft Auto 3

Nesil 6: Resident Evil 4

Nesil 6: Sonic Adventure

Sony Playstation 2, Microsoft Xbox, Nintendo Gamecube, Sega Dreamcast

Gelecek projelerin de ismi geçsin:

X-Box Kinect (eski adı Natal)

Bu benim favorim diyebilirim. Tüm vücudunuzu kullandığınız, ses ve hareket algılayan, kumanda’ya ihtiyaç bırakmayan, şahane bir proje.

Nintendo 3DS

Bu da heyecan verici diyebilirim. Ek bir aparat kullanmanıza gerek kalmadan 3 boyutlu görüntü sunabilecekmiş.

PlayStation Move

Aslında bunu pek incelemedim ama genel görünüşü bana Wii’yi anımsattı. Diğer projelerin yanında sönük kalıyor gibi.

Rastgele Gönderiler

© iamdezzy tarafından Sosyoblog için, 2010/07/18 tarihinde yazıldı | Kalıcı Bağlantı | 6 Yorum |
Etiketler: 3 boyut, activision, alex kidd, alone in the dark, atari, breakout, civilization, codemasters, commodore 64, contra, crash bandicoot, discrete logic, electronic arts, infogrames, mario, nintendo, pac-man, playstation, playstation move, pong, prince of persia, sega, sierra, sonic, space invaders, street fighter, super mario bros, the legend of zelda, tomb raider, ubisoft, ultima underworld, x-box, x-box kinect, zelda

Mim: Hayattan Sorular

Demircan Çelebi — Sat, 10 Jul 2010 01:28:49 +0000

Özyeğin Üniversitesi’nde kaldığım süre beni mutlu eden bir kaç gelişme oldu. Bir tanesi yakında Sosyoblog‘da yazmaya başlayacak yeni arkadaşlarım, bir tanesi ise İbrahim Mumcu‘nun pasladığı mim. Onunkini buradan okuyabilirsiniz, kendisine teşekkür ediyorum ve cevaplamaya başlıyorum :):

1) Hangi işleri yarım bırakırsın ya da bıraktığın neler var?

Bir şeyden keyif almamaya başladığımı hissedersem yarım bırakıyorum, başlarda hoşuma giderken zamanla canımı sıkan yönlerini keşfettiğim şeyler bunlar. Bu bir dizi veya film de olabilir, bir tasarım düşüncesi de, bir blog yazısı da (30a yakın yazı taslağım var içerde :)). Örneğin en son Turkstaff için geliştirmeye çalıştığımız bulmacayı yarım bıraktım, daha doğrusu askıya aldım.

Bir de yarım bırakmak denemez ama şöyle bir özelliğim var. Düzenli değilim ama sistematiğim, aynı zamanda unutkanım, ek olarak zorunluluk gerektiren işleri; öncelik sırası eğlenceli işlerinkinden daha önde bile olsa öne almayı becemiyorum. Mesela 30 sayfalık matematik dönem ödevini son gece sabaha doğru bitirmek buna bir örnek. Ya da arkadaşımın hediyesini evde unutup sınavdan dolayı eve dönemediğimde başka bir arkadaşımı çağırıp, anahtarı verip, eve gidip hediyeyi bana getirmesini istemek ve okul bitmeden hediyeyi diğer arkadaşıma yetiştirmek gibi anılarım yok değil. (Ev ile okulum da pek yakın sayılmaz :))

Aras‘ın bana hediye ettiği bir t-shirt’ün üstünde beni anlatan bir cümle var: “Never on schedule, but always on time” (Asla planlı değil, ama hep tam zamanında).

2) Yakın zamanda kaybettiğin biri var mı?

Neyse ki yok.

3) En ağır bulduğun, sana dokunan bir yemek var mı?

Ağır bulduğum veya dokunduğunu düşündüğüm bir yemek yok. Ancak dereotu ve maydonozu hiç sevmem.

4) Cinsellik ve Aşk anlamında unutamadığın biri var mı?

Unutamadığım değil ancak böyle sorularla karşılaşınca aklıma gelen biri var.

5) Çocukken sevdiğin çizgi filmler?

Kesinlikle Tom & Jerry, Buggs Bunny, Pokemon ve Cedric demem gerekir. Yu-Gi-Oh’un da hastasıydım. Coyote & Road Runner’ı da rastlarsam kaçırmazdım. Her gün Şirinler’i izlediğimi de hatırlıyorum. Ayı Yogi’yi pek sevmezdim.

6) Blogger’a ne zaman kayıt oldun, kim vesile oldu?

WordPress’i ilk kullanmaya Aralık 2008de başladım. amatoruz.org isimli (domain seçimini kötü yaptığımızın farkındayım :D), amatör karikatüristlerin ve mizah yazarlarının çalışmalarını yolladıkları bir sitemiz vardı, istediğimiz gibi gitmedi, 1 yıl sonra bunu kapattık. WordPress’i o sitede kullanmaya Aras‘ın söylemiyle başlamıştık. Bu süre boyunca çok şey öğrendim diyebilirim. WordPress kullanmayı ve geliştirmeyi, sosyal medya kavramını (pasif olarak takip etsem de), site kurma ve yönetmeyi öğrendim.

Şubat 2009 tarihinde ise Sosyoblog’u açtık. Birilerinin bir şeyler yolladığı değil, ikimizin kafamıza göre takıldığı bir blogumuz olsun diyerek yola çıktık, zaman zaman benim de söyleyeceklerim var diyenleri kadromuza dahil etmekten çekinmedik. Sosyoblog’da yazmaya başladığımızdan beri de sosyal medyanın içine daha çok girdik, pek çok güzel deneyim yaşadık, kendim adına daha çok okur ve yazar oldum, WordPress ile site yapıp para bile kazandım, bu güzel bir şey, teşekkürler Aras!

7) Çok paran olursa ne yaparsın?

“Var zaten?” diye cevap versem ne hoş olmaz mıydı? Sanırım ilk alacağım şeyler profesyonel bir fotoğraf makinesi, bir X-Box 360, bir Macbook Air, Bir HD TV (Tv izlediğimden değil, X-Box oynamak için!) ve bir iPhone olurdu. Gerçi iyi bir üniversiteye girme karşılığı çoğunu aldırma sözünü ailemden aldım ama :). Çok çok param olsa, eğitimimi tamamlayıp, firmalarda iş tecrübesi edindikten sonra kendi dijital ajansımı kurmayı düşünebilirdim. Tabi daha çok kazanmak için değil, kazanırken eğlenmek için. Bir de Serdar‘ın dediği gibi “paranın satın alamadığı şeylerin hayalini kurmaya devam ederdim.” tabi ki.

Şimdi bu mim’i Tunahan‘a, Oğulcan‘a ve İbrahim Uzun‘a paslayalım ki onların cevaplarını da öğrenebilelim :). Umarım yanıtlarlar.

Buna bakanlar bunlara da baktı:

İş… Güç…

© iamdezzy tarafından Sosyoblog için, 2010/07/10 tarihinde yazıldı | Kalıcı Bağlantı | 2 Yorum |
Etiketler: çizgi film, hayattan sorular, turkstaff, yarım bırakmak

Özyeğin Üniversitesi Hakkındaki İzlenimlerim

Demircan Çelebi — Sat, 10 Jul 2010 00:20:30 +0000

Pazartesi gününden beri Bilgisayar Oyunu Atölyesi-II Programı için Özyeğin Üniversitesi’ndeydim. Kısaca bir bahsedeyim: Processing denilen ve Java’ya oldukça benzeyen ancak kolaylaştırılmış ve görsel yönü artırılmış bir programlama dili var. Özyeğin Üniversitesi‘nde bu dil ile oyun geliştirmeyi öğrenmenin yanı sıra, oyun tarihinin gelişimi ve yeni nesil oyun teknolojileri gibi konular üzerine de dersler aldık. Sınıf derslerinin yanı sıra, programlarken her takıldığımızda bizlerle bire bir ilgilenerek, mantığı açıklayıp cevapları çoğu zaman bize buldurmaları, öyle sanıyorum ki dili öğrenmemizde oldukça etkili bir yöntem oldu.

Özyeğin Üniversitesi yeni kurulmasına karşın öğretmen kadrosunun tanışabildiğim kısmı oldukça iyi bir izlenim bıraktı. Boğaziçi, Bilkent gibi üniversitelerden mezun öğretmenlerle konuşurken dahi zekalarını ve bilgili oluşlarını sezebiliyorsunuz. Programımdan dolayı pek fazla kampüsü gezme imkanı bulamadım ancak yemeklerinin güzel olduğunu söyleyebilirim :). Bizleri etkinlik boyunca gerek üniversitede, gerekse Öğrenci Konukevi’nde oldukça iyi ağırladılar. Araştırma ve burs imkanlarının genişliği sayesinde ileride Özyeğin Üniversitesi adını daha sık duyacağımızı tahmin ediyorum.

Bu değerli öğretmenlerle tanışma, güzel arkadaşlıklar edinme, Processing dilini öğrenme ve aralarda da bolca PS3 ile Wii oynama fırsatını yarattıkları için kendilerine çok teşekkür ediyorum. Benim için oldukça faydalı bir etkinlik oldu. Tekrarlanması halinde programlamaya ilgi duyan ve vakti olan biri kesinlikle kaçırmamalı. Robot programlama ile ilgili bir etkinlik düzenleme fikirlerinin de olduğunu duydum. Gerçekleşirse ve vaktim olabilirse ona da katılmayı çok isterim. Processing‘den de yakın zamanda bahsetmeye başlayacağım.

Buna bakanlar bunlara da baktı:

“Has..ktr! Amma Uyumuşum” Dememek İçin

© iamdezzy tarafından Sosyoblog için, 2010/07/10 tarihinde yazıldı | Kalıcı Bağlantı | 3 Yorum |
Etiketler: bilgisayar oyunu atölyesi, bilgisayar oyunu atölyesi 2, özyeğin, özyeğin üniversitesi, processing, üniversite

Kitapokuyoruz.com Hakkında

Demircan Çelebi — Wed, 30 Jun 2010 22:58:05 +0000

T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı, T.C. Yayıncılar Birliği ve Milli Kütüphane gibi önemli kuruluşların desteği ile Türkiye’nin en büyük kitapsever topluluğu imiş Kitapokuyoruz.com

Daha önce yine bir kitap sitesi hakkında yazmıştım. Ancak kitapokuyoruz.com ‘un veritabanındaki kitap sayısı daha fazla. Sitede kitaplar, yazarlar, yayınevleri, çevirmenler hakkında bilgiler bulunuyor. Yorum yapıp puanlayabiliyorsunuz.

Şayet dikkate alırlarsa 1-2 öneri: Üyelik butonunu birazcık aradım açıkçası, üst navigasyon yerine giriş’in yanına koymak daha mantıklı olacaktır. Bir de formun uzunluğunu görünce cayasım gelmedi değil. Mail – şifre – tamam olmalı. Bunu görüp kaçırdıkları kullanıcı sayısı az değildir bence.

Yine de site hoş. Gerçek zamanlı bildirme sistemi de güzel. Bir yazarı takip ediyorsunuz mesela, yeni kitabı çıkarsa size haber veriyor. Ya da kitabı takip ediyorsunuz, yeni yorum gelirse bildiriyor falan. Hoş yani.

Buna bakanlar bunlara da baktı:

Kitap Yorum Platformu | Okuve.org

© iamdezzy tarafından Sosyoblog için, 2010/07/01 tarihinde yazıldı | Kalıcı Bağlantı | 2 Yorum |
Etiketler: Kitap, kitapokuyoruz

Houdini ile Modelleme Çalışmaları

Demircan Çelebi — Wed, 30 Jun 2010 19:08:31 +0000

Daha önce şurada Houdini ile mükemmel animasyonlar hazırlanabildiğini söylemiştim. Bir de 4 saniyelik kısa bir animasyon yapmıştım. (Yazının sonuna onu da koydum.) Şimdilerde de can sıkıntısından modelleme yapmaya çalışayım dedim. Güzel olduğunu söyleyemem ama ilk deneme için fena değil gibi de geldi bana. Uç kısmını daha düzgün yapabilsem daha hoş olacaktı ama neyse artık. Şöyle bir kaşık yaptım:

Buna bakanlar bunlara da baktı:

Houdini: 3 Boyutlu Animasyonlar Yaratın

© iamdezzy tarafından Sosyoblog için, 2010/06/30 tarihinde yazıldı | Kalıcı Bağlantı | 1 Yorum |
Etiketler: animasyon, houdini, kaşık, modelleme

Değişimin Resmi

Demircan Çelebi — Sun, 27 Jun 2010 10:22:06 +0000

Renault, doğayı iyileştirmeye yönelik değişim hareketini, WWF Türkiye (Doğal Hayatı Koruma Derneği) işbirliğiyle gerçekleştirdiği ‘Değişimin Resmi’ kampanyasıyla destekliyor.

degisiminresmi.com, Renault ile doğadaki değişim için çevresine değer veren herkesi işbirliğine çağırıyor. Sosyal mecralar kanalıyla doğaya duyarlılığını sergilemek isteyen tüm internet kullanıcılarına açık olan çevresel sorumluluk kampanyası, fotoğraf bağışlarının gerçek bağışlara dönüşmesiyle hayat buluyor.

Sitede yer alan büyük bir resim, kampanyaya katılanların fotoğraflarıyla bir mozaiğe dönüşerek tamamlanacak. Bağışlanan her bir fotoğraf karşılığında Renault, WWF Türkiye’ye doğanın olumlu değişimine katkıda bulunacak miktarda maddi bağışta bulunuyor.

Buna bakanlar bunlara da baktı:

© iamdezzy tarafından Sosyoblog için, 2010/06/27 tarihinde yazıldı | Kalıcı Bağlantı | 1 Yorum |
Etiketler: değişim, değişimin resmi, renault, wwf

Facebook Filmi: The Social Network

Demircan Çelebi — Sun, 20 Jun 2010 20:41:02 +0000

14 Temmuz 2009 tarihinde bir kitap satışa çıkmıştı. Accidental Billionaries: The Founding of Facebook (Kazara Milyarder Olanlar, Facebook’un Kuruluşu) isimli kitap, 21 filminin senaryosu niteliği taşıyan Bringing Down The House (Mekânı Batırmak) kitabının da yazarı Ben Mezrich tarafından yazılmış. Facebook’un kuruluş öyküsünü konu alan kitap, Facebook’un kurucusu Mark Zuckerberg hakkında değişik iddialar içeriyor.

Birkaç düşman edinmeden 500 milyon arkadaş sahibi olamazsın.

Mark’ın Facebook’u kız arkadaş bulmak için kurduğunu iddia eden kitabın yakında filmi de çıkacakmış. The Social Network adını taşıyacak filmin yönetmeni David Fincher imiş. Filmde Facebook’un kurucusu Mark Zuckerberg’i Jesse Eisenberg canlandırıyor.

Kazara Milyarder Olanlar, Facebook'un Kuruluşu

Bakalım sevdiğim üç isim; Mark Zuckerberg, Ben Mezrich ve David Fincher‘ı kapsayan bu film nasıl olacak?

Filmin sitesi ve IMDB sayfasına göz atmakta fayda var.

Buna bakanlar bunlara da baktı:

© iamdezzy tarafından Sosyoblog için, 2010/06/20 tarihinde yazıldı | Kalıcı Bağlantı | 2 Yorum |
Etiketler: Accidental Billionaries, ben mezrich, david fincher, facebook, facebook'un kuruluşu, Kazara Milyarder Olanlar, mark zuckerberg, The Founding of Facebook, the social network