SILIP

Wanted: Soda Bottles

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Fri, 01 Oct 2010 21:47:27 PDT

Saturday, 02 October 2010

Maybe your community can help. Born to be Wild (GMA7 tv program) is going to build a school library made of plastic bottles. Donate 1.5 liters soda bottles. They need 15,000 bottles. Donations are accepted until the 12th.

Inquire via the comments section of this post. Thank you.

violetauthoress.02October10

Warning -- for Individuals with Online Shops (esp. Multiply.com)

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Tue, 22 Jun 2010 06:00:21 PDT

Tuesday, 22 June 2010

Be cautious with links/URLs forwarded by people you don't know.

Site Phishing (variant of 'fishing') ang modus ng certain Katherine Delacerna (hacker):

She'll contact you thru YM, and send you a link requesting you to add her up. Once you click the URL, you'll see a "Multiply.com-like environment" (default site, not personalized whatsoever) in which you have to log-in again even though you haven't logged out. She'll instantly have your details once you type your username and password. She'll change your e-mail add. Multiply.com will then send you a message via e-mail stating you sent a request to change address. Once you log-out, you won't be able to access your account again. She'll change your e-mail add, too!

Ang masaklap, hihingan ka n'ya ng ransom for you to get your site back! Ganoon s'ya ka-gago!

Always make sure na sa tamang site ka nagla-log-in otherwise you'll risk having your account details revealed to some vulture site hacker.

violetauthoress.22June10

Usapang Boobs at Asses

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Mon, 14 Jun 2010 23:26:47 PDT

Tuesday, 15 June 2010

I love Cyanide & Happiness! Sexist and obnoxious at most times, but hey, everyone needs a senseless laugh once in a while.

Click the image to read the comic strip clearly.

SJ: Cardiac attack! Shapow!
Moral? Never ask "However can I repay you?" Thank you is good.

How much do you love noodles? Most probably not as much as the guy in red. Not as much!

More here.
From www.explosm.net

Pagpapahayag ng Pagsuporta sa Earth Hour 2010

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Sat, 20 Mar 2010 13:46:14 PDT

Linggo, ika-21 ng Marso 2010

Naging matagumpay ang Earth Hour 2009, at proud ang inyong lingkod na mapabilang sa milyun-milyong nakiisa rito.

Yaon ang unang pagkakataong nakilahok ang "Silip..." sa malawakang switch-off campaign, at hindi yaon ang huli. Sa taong ito'y muling tutugon ang "Silip..." sa panawagang kumilos kontra climate change. Ito'y sa pamamagitan ng muling pagsusulat ng artikulo patungkol dito, sa pamamagitan ng muling pagsa-sign-up upang mapabilang sa Earth Hour movement, at sa muling pag-akap ng panandaliang kadiliman... sa simpleng pagpatay ng mga ilaw sa aming tahanan sa darating na ika-27 ng Marso (Sabado) -- lalo pa't akin na ring napatunayan sa sariling tunay ngang walang multong sumasalakay sa oras ng paggunita ng Earth Hour!

Sa ikalawang pagkakataon, aking inaanyayahan ang lahat ng mambabasa ng "Silip..." na muling maki-isa sa malawakang switch-off.

Isiping kaming mga nag-iimbita ay hindi naman nang-aabala ng walang dahilan. Isiping kami'y hindi naman nanghihingi ng perang donasyon, at kami'y hindi rin pawang mga naggagago lamang. Sa simpleng pakikilahok, pare-parehas tayong makakatipid sa kuryente, at sa huli'y tayo ring lahat ang makikinabang. Isang oras lamang sa isang taon ang hinihingi. Ipaalala sa sariling good deeds beget good karma... kung aalagaan natin ang Earth, aalagaan din tayo nito bilang ganti.

Hindi panay libog at pagkamakasarili ang kaya kong pairalin. Ako'y isa ring Earth tenant na marunong magmalasakit. Ang utak sa loob ng aking bungo'y aktibong ginagamit. Ikaw?

Para sa karagdagang impormasyon, bisitahin ang earthhour.org.

violetauthoress.21Marso10

New Password-stealing Virus Targets Facebook

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Thu, 18 Mar 2010 20:04:50 PDT

Friday, 19 March 2010

If you happen to share the same level of Facebook fanaticism with me, then the copy-pasted article from Yahoo! Philippines is a must read (and a must re-post).

BOSTON - Hackers have flooded the Internet with virus-tainted spam that targets Facebook's estimated 400 million users in an effort to steal banking passwords and gather other sensitive information.

The emails tell recipients that the passwords on their Facebook accounts have been reset, urging them to click on an attachment to obtain new login credentials, according to anti-virus software maker McAfee Inc.

If the attachment is opened, it downloads several types of malicious software, including a program that steals passwords, McAfee said on Wednesday.

Hackers have long targeted Facebook users, sending them tainted messages via the social networking company's own internal email system. With this new attack, they are using regular Internet email to spread their malicious software.

A Facebook spokesman said the company could not comment on the specific case, but pointed to a status update the company posted on its web site earlier on Wednesday warning users about the spoofed email and advising users to delete the email and to warn their friends.

McAfee estimates that hackers sent out tens of millions of spam across Europe, the United States and Asia since the campaign began on Tuesday.

Dave Marcus, McAfee's director of malware research and communications, said that he expects the hackers will succeed in infecting millions of computers.

"With Facebook as your lure, you potentially have 400 million people that can click on the attachment. If you get 10 percent success, that's 40 million," he said.

The email's subject line says "Facebook password reset confirmation customer support," according to Marcus.

------------------------------------------------------------------------------------------

From:
Yahoo! Philippines News
Entertainment: New password-stealing virus targets Facebook
(Reuters - March 18, 2010)

LQ

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Wed, 17 Mar 2010 22:16:23 PDT

Sabado, ika-13 ng Marso 2010

This video made me love cats even more. Sobrang natawa ako rito. At ang pinaka-paborito kong linya? "I was a virgin... WAS!"

Synopsis:
Sinumbatan ng babaeng pusa (orange) ang lalaki (black and white) sapagkat nahuli niya itong may ibang babaeng pusang kinakatabi sa kama gayong malapit na silang ikasal. (Ayos!)

Viole(n)t Reactions:
Kidding aside, kung mayroon mang mga simpleng bagay na marapat maalala mula sa nakakatawang eksenang ito, intimate relationship-wise, yaon ay ang kahalagahan ng malinaw na pag-uusap, at ng seryosong pakikinig. Gayundin ang bigat ng pagkakaroon ng bukas na isipan, at ang obligasyon ng dalawang indibidwal na linawin sa isa't isa kung anong uri ng relasyon ang nais nilang mayroon sila -- kung exclusive relationship or open relationship ba. Madalas kasi'y tumatalon agad ang nakararami sa supposition na ang lahat ng nilalang ay exclusive relationships ang ninanais... madalas kasi'y ikinakahon ng nakararami ang kapwa sa neatly-labeled boxes.

Ang inyong lingkod ay hindi naniniwala sa sinasabi ng nakararaming "men are polygamous (by nature)." Women are! -- Joke! Seriously, hindi ako naniniwalang nasa genes ang pagiging polygamous... na may mga ipinanganganak na sadyang palikera o palikero. Sa akin, polygamy is more of a choice.

Ang mga nabubukong "pangangaliwa" ay aking itinuturing na malinaw na miscommunication. Kinukulang lamang talaga ng malinaw na pag-uusap ang mga magkarelasyong indibidwal kung kaya't nakakaligtaan na nilang itanong sa kanilang kapareha kung anong uri ba ng relasyon ang nais nito, at kung anu-ano ba ang expectations nito. Kakulangan din ng malinaw na pag-uusap ang masasabi kong sanhi ng pagwawalang-bahala ng isang indibidwal sa values, preferences at choices ng kaniyang kapareha -- communication breakdown 'ika nga.

Akin lamang lilinawin na hindi ganito ang aking mentalidad since birth. Nakamtan ko na lamang ito dulot na rin ng may katagalan nang paglanghap ng mga nakalalasong kemikal na kahalo ng hanging nagpapanatili sa aking buhay.

Sa piling mga pagkakataong ako'y nagbabalik-tanaw sa aking nakalipas na semi-intimate relationships (semi-intimate sapagkat malinaw at hindi maikakailang tanga pa ako noon) ay in-assume ko ring lahat ng lalaki'y exclusive relationships ang nais. Kaya naman ganon na lamang ang sinama ng aking loob (at iniusok ng aking ilong) nang mabistong bago pa man ako hiwalayan ay may ibang mga babae na palang pinopormahan sina gago.

Supposition -- dito ako nagkamali sapagkat tumalon agad ako sa konklusyong wala namang konkretong basehan... sapagkat hindi ko man lamang muna sila tinanong kung ano ba ang kanilang nais, at kung anu-ano ba ang expectations nila upon stepping into a semi-intimate relationship with me.

Ngayon? Siyempre biba na ako! Hindi man namin napag-usapan ng aking "terrible" visual artist partner noong 2004 kung anong uri ng relasyon ang nais naming mayroon kami, at kung anu-ano ang aming expectations ay hindi naman na kaila sa aming dalawa sa kasalukuyan na nasa same page kami -- na monogamy at exclusive intimate relationship ang aming nais. Ito'y sa kadahilanang makailang-ulit na naming napag-usapan ang naturang paksa... amin nang natanong ang isa't isa, at amin na ring nasagot ang bawat tanong na ibinato. Ngayo'y hindi na pawang suppositions... may pinanghahawakan na kaming mga sagot!

At bago ako tuluyang matapos sa pagtipa, akin munang iyayabang na sa taong ito'y magre-renew kaming dalawa ng nakakakilig na vows -- sa pagkakataong ito'y sa legal na pamamaraan naman... sa munisipyo ng lungsod ng Valenzuela. Ako'y nakatakda nang tawaging legally misis violetauthoress Manila.

violetauthoress.13Marso10

Pde Mkipag-txtm8?

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Tue, 16 Mar 2010 23:17:29 PDT

Miyerkules, ika-10 ng Pebrero 2010

Isang gabi, umalingawngaw ang Devil May Cry theme song -- kumikiriring ang aking Nokia 3120 Classic cellphone (China version). Pagkasambit ng mahinahong "Hello" gamit ang may katinisang boses ay biglang baba naman ng phone yaong kung sinumang tumawag... numero ang rumehistro sa call log, wala siya sa aking phone directory.

Hindi pa lumilipas ang limang minuto'y umalingawngaw naman ang message alert tone -- "May nag-text!" 'ika nga ni Vice Ganda... numero nanaman niyong kung sinumang tumawag kanina ang rumehistro. Ang sabi'y:

"Hula q lng n# m kc isa lng n# ntin isa lng mag k iba ikw 8 aq 9. kung pwede gusto mag ka frnd s tex lng kung ok sau kung naman d kta mapi2lit slamat nlang..."

Dedma lamang ako. Hindi ako nag-reply.

Nag-text siyang muli makalipas ang ilang minuto:

"Tlgang hula lng kahit ikw d kta kila2 kung pwede tex m8 tau name q pla richard."

Dedma lamang ulit ako. Hindi pa rin nag-reply. Ang totoo, wala akong interes na malaman kung ano ang pangalan niya -- kung tunay ngang 'Richard' man yaon o inimbento lamang niya. At lalong wala akong balak magkaroon ng textmate.

Makalipas ang ilang minuto'y naulinigan ko nanaman ang Devil May Cry theme song... tumatawag muli yaong kung sinumang nagpakilalang si 'Richard.' Sinagot ko ang tawag at dineretso ko na siya: "Hindi ako nakikipag-textmate, sayang load. Humula ka na lang ulit ng number. Baka 'yun patulan ka na sa trip mo." Hindi ko na rin siya binigyan pa ng pagkakataong sumagot sapagkat pagkasambit na pagkasambit ng aking tugo'y daglian ko nang pinindot ang end call button.

Ilang minuto pa lamang ang lumilipas ay nakatanggap nanaman ako ng text message. Sa pagkakataong yaon, alam ko nang kay 'Richard' muli galing ang mensahe. Hindi nga ako nagkamali. Sa naturang mensahe, kaniya akong tinanong kung ang ibig ko raw bang sabihin sa aking sinabi kani-kanina lamang na 'trip' ay 'adik' -- sabay depensa sa sariling hindi siya adik, at lalong hindi siya masamang tao... kaya:

"Riply nman dyan."

Disoras ng gabi... sa kabila ng aking deretsahang pagtanggi... sa kabila ng aking patuloy na pande-dedma'y ilang missed calls at text messages pa rin ang ipinadala nitong si 'Richard.' Ang nilalaman nung isang mensahe'y:

"Sige na pumayag kn texm8 tau."

Sadya pala talagang desidido itong si 'Richard' sa kaniyang pagtatangkang ako'y mapilit na makipag-'texm8'.

Kinaumagaha'y natanggap ko ito:

"Gud mwning po solm8 sna ikw na."

Naaalimpungatan lamang ba ako o talagang tinawag niya akong soulmate?! Tumbling!... Kung maaari lamang na ako'y magpasirko-sirko sa sobrang pagkagulantang. Nakakakilabot!

"Sna mag tex k naman kht konti lng."

Ito na ang huling text message (at pang-aabalang) aking natanggap mula kay 'Richard.' Tumigil na rin siya sa pagpapakiriring ng aking cellphone. Kung nakahula na siya ng panibagong numero'y hindi ko na alam... at wala na akong pakialam pa.

Para sa kaalaman nitong si 'Richard', nang sinabi ko ang salitang 'trip', ang ibig kong iparating ay 'gusto' at hindi 'adik'. Para muli sa kaniyang kaalaman, na-t.o. talaga ako nang aking mabasa ang pagbaybay niya sa salitang reply -- 'riply' daw... ang chakang first impression.

Sa aking paniwala, kung hindi mo rin naman makakayanang bigyang-hustisya ang paggamit sa wikang banyaga, huwag mo na munang ipilit gamitin sa pakikipagtalastasan sa isang estranghero -- indibidwal na hindi mo naman kakilala at kapalagayang-loob. Unang-una na lamang diya'y upang hindi ka magmukhang eengot-engot at trying hard sa paningin ng iyong kinakausap. Hindi mo maaaring asahang uunawain, at hindi ka pupulaan ng isang estranghero lalo pa't wala na kayo sa confinement ng silid aralan. Morbid ang lipunan... at maraming mga pintasera't pintaserong nangaglipana rito -- kabilang ako.

Mas mainam kung magsasanay ka muna, at sa mga kakilala mo muna susubukang gamitin ang iyong mga natutunan. Unang-una, dahil nga mga kakilala mo sila'y mas uunawain at palulusutin nila ang ilan mong kamalian sa baybay at gramatika -- tutulungan ka pa nilang maging mas mahusay.

Hindi sa sinisikil ko ang karapatan niyang magpahayag gamit ang lenggwaheng kaniyang ninanais. Lalong hindi ko ginagawang katatawanan ang misspelling niya. Hindi ko rin siya pinipigilan sa paggamit ng mga wikang banyaga -- kung yaon ang trip niya, e 'di sige! Wala namang mamamatay kung magpapaka-Ingglisero siya. Ang pinupunto ko, oo nga't tunay na "practice makes perfect", pero hindi ba't immortal adage rin ang "first imporessions last" at "put your best foot forward"? -- sa dalawang ito siya sumablay... big time!

Para sa kaalaman ni 'Richard', nang una pa lamang niyang ibinuko ang kaniyang motibo -- ang makipag-'texm8', ay nawalan na agad ako ng interes... na-t.o. pa ako. Para sa aki'y pagsasayang ng panahon (at ng load) ang naturang gawaing pointless, senseless at useless. Mamumuhunan na lamang ako ng oras at emosyon sa pagpapatibay ng interpersonal relationships sa discernible na mga kaibigan at mga mahal sa buhay na masasabi kong kahit papaano'y kakilala at mapagkakatiwalaan ko talaga.

Naisip ko tuloy ang ilandaan na rin sigurong mga istoryang akin nang narinig sa radyo at napanood sa telebisyon -- pagmamahalang 'di umano'y naging bunga ng pakikipag-textmate... at krimen na 'di umano'y nag-ugat sa pakikipag-eyeball sa isang textmate.

Naglaro rin sa aking gunita kung papaanong nagagawang mag-enjoy ng ibang indibidwal sa pakikipag-textmate at pakikipag-eyeball... mga gawaing kung tutuusi'y sadyang mapanganib at nakakabahala. Nasa personalidad ba? Marahil may mga indibidwal na madaling mahikayat at mahumaling sa naturang mga gawain. Ipinagpapasalamat ko na lamang na hindi ako ganito -- may kahirapan akong makapalagayang loob... lalong mahirap makuha agad ang aking tiwala.

Ayos lamang ang pakikipag-textmate -- kung makikipagbolahan lamang ang isang indibidwal sa isang estrangherong hindi nito kailanman makikilala ang katauhan ilanlibong-piso man ang ubusin nito sa cellphone load. Kung marami ba itong libreng oras, at kung wala ba itong ibang paglalaanan ng load, bakit naman hindi?

Tumututol ako sa pakikipag-textmate kapag ang isang indibidwal ay namumuhunan na ng tunay na emosyon -- gaya nang kapag ang isang indibidwal ay nahuhulog na ang loob sa ka-text na estranghero to the extent na nagtitiwala na siya rito.

Tumututol ako sa pakikipag-eyeball sa isang textmate -- textmate na ni wala kang ideya kung ano ang hitsura, kung ano ang pag-uugali, at kung ano ang tunay na motibo.

Hindi ligtas ang lipunan. Huwag tayong maghukay ng sarili nating libingan.

------------------------------------------------------------------------------------------

Redundancy ang paggamit ng terminong 'ka-textmate' (gayundin ang ka-officemate at ka-classmate). 'Ka-text' o 'textmate' ay sasapat na.
Isa pang redundant variation: 'magka-textmate kami'. 'Textmates kami' ay sapat na.

Isa ang inyong lingkod sa mga naiirita sa tuwinang nakababasa ng text styles gaya ng 'muzta', 'eow poh' at 'wer na u'.

------------------------------------------------------------------------------------------

** Ang Devil May Cry ay isang hack and slash (isang uri ng gameplay na close combat with short-range weapons) video game na maaaring laruin sa Playstation 2 at 3, at sa Xbox 360. Ito ay may apat na installments.

** Ang Interpersonal Relationships ay asosasyon sa pagitan ng dalawa o higit pang mga indibidwal that may range from fleeting to enduring -- sumangguni rito.

** Ang T.O. ay turn off.

** Si Vice Ganda ay itinuturing na isa sa promising stand-up comedians ng bansa. Nag-umpisa siyang magtrabaho at makilala sa comedy bars.

violetauthoress.10Pebrero10

Hater -- Isa Ka ba sa mga Gagong Tinutukoy Ko?

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Tue, 16 Mar 2010 23:18:11 PDT

Lunes, ika-18 ng Enero 2010

Ang artikulong ito ay tahasang pambabasag ng nakapipikong trip ng ilan -- artikulong laan sa mga manhid at mangmang na walang habas sa pagpo-post ng raw photos sa Facebook ng kaawa-awang mga biktima ng Maguindanao Massacre. Kung isa ka sa mga gumagawa nito, nanggagago ka sa paniwala ko.

Hindi ka nanti-trip? Sige fine with me, hindi 'yan panti-trip kundi isang uri ng pagpapahayag ng galit sa mga pinaniniwalaang salarin, at awa with matching pakikisimpatya sa mga biktima -- distasteful pa rin 'yan parekoy!

Wala akong pakialam sa kung anong shit na dahilan mayroon ka! Ang pagpo-post sa Internet ng ganyang uri ng larawan ay hindi makatuwiran. May utak sa loob ng bungo, pakigamit! Isaalang-alang ang mahal sa buhay ng mga biktima. Sino ba naman ang magnanais na ang mahal nila ay maalala sa paraang sabog ang bungo o duguan to death? Feeling biba o bibo ka ba dahil may raw photos ka ng massacre?... Feeling bida ka ba dahil isa ka sa mga pasimuno ng thread na humahakot ng maraming comments at "I like" labels? Ipapaalala ko lamang na nakakagago ka.

Isa ako sa mga nananawagang itigil na ang pagpo-post at pagre-repost ng raw photos ng Maguindanao Massacre. Maraming paraan upang makapag-react violently. Huwag sa paraang nakasasagasa na sa karapatan ng ibang indibidwal -- mga indibidwal na magpahanggang ngayo'y nagsisipagluksa. Isaalang-alang na maliit lamang ang mundo ng dot-com. Hindi malayong matisod ang ilang emotionally involved sa thread ng isang mahid na gaya mo.

------------------------------------------------------------------------------------------

** Ang Facebook ay isang social networking website na inilunsad noong ika-4 ng Pebrero 2004. Ang Facebook ay privately owned ng Facebook, Inc.

** Ang Maguindanao Massacre (Mindanao) ay nangyari noong ika-23 ng Nobyembre 2009. Kilala rin ito sa taguring Ampatuan Massacre -- hango sa 'ngalan ng lugar kung saan nadiskubre ang mass graves. Ayon sa tala, may 57 ang nasawi at 4 na sugatan sa naturang krimen. Ayon naman sa Committee to Protect Journalists (CPJ), ang kaganapang ito ay tinuturing na "single deadliest event for journalists in history."

violetauthoress.18Enero09

Spur(t) of the Moment Entry: Quick(ie) Facts -- Saging at Tubig

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Tue, 16 Mar 2010 23:19:05 PDT

Lunes, ika-23 ng Nobyembre 2009

Ang artikulong ito ay halaw sa pinagpasapasahang e-mails. May kabuluhan kaya aking nilaanan ng kapiranggot na oras upang basahin at i-post bilang isang blog entry.

Saging

Mula pagkabata'y batid ko nang mabuti ang dulot sa kalusugan ng pagkain ng saging. Papaano? Ang sabi kasi ng mama ko'y "Kainin mo 'yan! Mabuti sa katawan 'yan!" Tapos! Wala nang pali-paliwanag pa. Noong panahong dati, para sa isang batang tila hinubaran ng karapatang mangat'wiran, tumanggi at magreklamo, ang bawat katagang binibitiwan ng kanyang ina (na pinaniniwalaan niyang isang retiradong terorista) ay banal at hindi dapat pinagdududahan.

So anong mapupulot na bago sa artikulong ito? Eto, ayon sa Japanese scientific research (hindi binaggit at nilinaw sa e-mail kung anong uri ng ahensya o pag-aaral) ang isang hinog na saging ay lumilikha ng TNF -- isang substance na may kakayanang labanan ang abnormal cells, at mayroon ding anti-cancer properties.

Habang mas nahihinog ang saging, tinutubuan ang balat nito ng dark spots/patches. Mas maraming patches, mas mataas ang immunity enhancement properties. Ang antas ng anti-cancer effect ng saging ay depende umano sa kahinugan nito. Ang sabi ng Japanese reasearchers, mas hinog, mas mainam ang anti-cancer quality.

Sa isang (pasintabi sa hardcore animal rights activists) animal experiment na pinangasiwaan ng isang Japanese professor ng Tokyo U -- eksperimentong nagkumpara ng iba't ibang health benefits ng magkakaibang mga prutas gamit ang mansanas, pakwan, peras, persimon, pinya, saging at ubas bilang test fruits; saging ang lumabas na pinakamainam sa pito. Pinataas ng nabanggit ang white blood cells ng test animal gayunding pinainam nito ang immunity at lumikha ng anti-cancer substance na TNF sa sistema ng naturang test animal.

Ang rekomendasyon ay kumain ng isa hanggang dalawang piraso ng saging kada araw upang mas mapalakas ang immunity ng katawan laban sa mga sakit gaya ng sipon at ubo. Ayon pa sa propesor ng Tokyo U, kumpara sa saging na may berdeng balat, ang mga saging na may dilaw na balat at maraming dark spots ay walong beses na mas epektibo sa pagpapainam ng properties ng white blood cells.

Karagdagang impormasyon:
Pumangatlo ang Pilipinas sa talaan ng Top Banana Producing Nations (2007) ng Food and Agriculture Organization of the United Nations. Nanguna ang India at sumunod naman ang China. Hindi naman kamahalan ang presyo ng bentahan ng saging sa mga palengke, buong taon din ang availability nito kaya hindi mahirap ang isama ang saging sa diyeta.

Tubig

Adolescent period na ng aking buhay nang ako'y ma-adik uminom ng tubig. Isang baso (0.4L) kada isang oras ang aking kadalasang nilalagok mula pagmulat ng may kasingkitang mata hanggang bago matulog. Pinaniniwalaan kong isa ito sa mga dahilan kung bakit hindi tuyo ang aking balat, at kung bakit hindi kanilawan at kapanghihan ang aking ihi.

Ayon sa e-mail, importante rin ang tamang timing ng pag-inom ng tubig. Ito umano'y upang ma-maximize ang bisa nito sa katawan ng tao.

Isang basong tubig pagkagising sa umaga (hindi binanggit kung gaano karami, basta isang baso) -- Makatutulong ma-activate ang internal organs (Sa papaanong paraan? Hindi rin binanggit sa e-mail kaya i-google n'yo na lang).
Dalawang basong tubig tatlumpung minuto bago kumain -- Makatutulong sa digestion.
Isang basong tubig bago maligo -- Nagpapababa ng blood pressure.
Isang basong tubig bago matulog -- Makaiiwas sa heart attack at stroke.

------------------------------------------------------------------------------------------

Sanggunian:
Banana.com
Food and Agriculture Organization of the United Nations -- for a world without hunger.
Kosong: Going Bananas

------------------------------------------------------------------------------------------

** Ang Saging ay isang uri ng tropical fruit na nagmula sa Malaysia. Ang puno naman ng saging ay hindi talaga isang uri ng puno kundi ang pinakamalaking herb sa mundo.

** Ang TNF ay Tumor Necrosis Factor. Ito ay kilala rin bilang Cachectin.

** Ang Tubig na binanggit sa artikulong ito ay yaong drinking o potable water.

violetauthoress.23Nobyembre09

Bukas na ang Online Shop na My Vanity™

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Tue, 16 Mar 2010 23:16:06 PDT

Martes, ika-27 ng Oktubre 2009

Simula ngayong araw, opisyal nang bukas ang My Vanity™ para sa online shoppers at sa mga indibidwal na may libreng oras mag-usyoso. Sa kasalukuyan, mayroong humigit kumulang pitong-libong produkto sa kategoryang Pre-Order na maaaring pagpilian ang mga indibidwal na bibisita sa naturang multiply site.

Have fun shopping online with My Vanity™ -- nakanaman!

------------------------------------------------------------------------------------------

Sa mga nagnanais sumilip ng aming mga produkto, bisitahin ang aming Catalogue.
Sa mga nagnanais namang maki-balita, bisitahin ang aming Updates Page.

violetauthoress.27Oktubre09

Violetauthoress, Kapuy! -- Apay Ngay?

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Tue, 16 Mar 2010 23:20:50 PDT

Biyernes, ika-16 ng Oktubre 2009

Sa pagsulat pa lamang ng pamagat ng akdang ito'y halos mangalahati na agad ang reserbang bala ko. Ganito kakaunti ang salitang Ilokanong nalalaman ko. Kapuy... talagang kapuy lalo pa't kung aking ibubukong isan'taon at kalahati rin akong nanirahan sa Lungsod ng Baguio. Sa panahong ako'y namalagi sa naturang lungsod, ni minsa'y hindi ko nagawang makabuo ng isang pangungusap na pawang mga salitang Ilokano ang nakapaloob. Pasundot-sundot lamang ako sa paggamit ng ilang termino gaya ng wen, haan at haan maawatan.

Nakihalubilo naman ako sa mga indibidwal na gamay ang naturang diyalekto -- nabarkada pa nga ako. Nagpaturo naman akong magsalita ng Ilokano -- nag-take down notes pa nga ako. Ngunit sadyang nahirapan ako, at sa kahuli-huliha'y hindi ako natuto.

Kung interes at interes din lamang ang pag-uusapan, masasabi kong mayroon ako niyon. Marahil kinulang ako sa solidong pundasyong gagabay sa aking pagkatuto -- wala akong nasilip ni isang Ilokano-Tagalog dictionary, wala akong sinandalang basic Ilokano sentence structure. Marahil malaki ang naging epekto ng kawalan ng maaasahang sanggunian sa aking pagkatuto. Kung mayroon lamang sigurong aklat na tumatalakay sa diyalektong Ilokano -- mga diyalekto sa Pilipinas, for that matter, gabay din yaon. Kung mayroon lamang sigurong college elective na ang course title ay Philippine Dialects, dagdag oportunidad din yaon upang mas matuto. Kung mayroon lamang sigurong isiningit ang DepEd, o ang Konggreso, o ang Senado, o ang Presidente ng Pilipinas na asignaturang tutok sa pag-aaral ng Philippine dialects sa basic education curriculum ng Pilipinas, mahabang panahon din yaon ng pagpapakadalubhasa. Kung nangyari lamang ang mga sanang nabanggit, disinsana'y hindi ako naging ganito kabobo sa mga diyalektong sinasalita ng mismong mga ka-bansa ko.

Sa boarding house na pansamantalang tinirahan ko sa Upper Engineer's Hill, may nakasalo ako sa bahay na taga-Pampanga, taga-Pangasinan, taga-Baguio at taga-Ilocos. Lahat sila'y pawang nauunawaan ang aking bawat k'wentong sa diyalektong Tagalog binibigkas. Ngunit 'pag sila na ang umariba sa paggamit ng kani-kanilang mother tongue, tamang nakatangang tulo-laway na lamang ako -- kasla ti ubing 'ika nga ng isang kabarkadang Ilokana.

Nakaka-urat isiping mas makakapag-k'wentuha't mas magkakaintindihan pa kami ng isang Amerikano, o ng isang Awstralyano, o ng isang Briton, o ng isang Kanadyano kaysa ng isang mismong ka-bansa ko. Bihasa kasi ako sa paggamit ng wikang Ingles kung kaya't hindi mahirap para sa akin ang usalin at isatitik ang wikang naiintindihan at ginagamit ng mga kanluranin.

Kung tutuusin, mangmang din naman ako sa wikang Ingles noong aking pagkabata. Ni minsa'y hindi ako kinausap ng aking mga mahal na magulang sa wikang 'kano. Pero natuto ako. Nakakahiya mang aminin, mas kaya ko pang bumuo ng isang straight-English na sanaysay kaysa ng isang purong Tagalog na sulatin. Marahil bunga ito ng tila walang katapusang pag-aaral at pagpapakadalubhasa sa wikang Ingles. Bukod kasi sa taunang English subjects, nariyan din ang ambisyosong Speak-in-English-Policy ng mga assuming na paaralan. Nariyan din ang foreign films at Hollywood stars, ang all-American pop culture at popstars, ang fresh from the U.S. episodes ng samu't saring American tv series, at ang mga imported na libro, magazines at audio cds. Idagdag pa sa tila walang katapusang listahan ang Inggliserang socialites gaya nina Tessa Prieto-Valdes at Gretchen Barretto... ang mga pulitikong sa wikang banyaga ina-address ang bansang lugmok sa problema't kahirapan... ang college courses gaya ng English Major, Speech Communications at napakarami pa... ang in-demand na trabaho gaya ng pagiging call center agents, English tutor to Koreans, freelance writers to the American clientele, medical transcriptionists at napakarami pang iba.

Sa wikang Ingles, walang patumangging everything is possible. Yaong sa mga diyalekto kaya ng Pilipinas? Kailan kaya nito makakamit ang mabalin amin status? Sana... soon!

Sa ngayon, heto lamang ang masasabi ko... kaloka... anya met talaga!

------------------------------------------------------------------------------------------

Talasalitaan:

Anya met -- b'wisit, kaasar, leche, peste
Apay -- bakit
Haan -- hindi
Haan maawatan -- hindi (kita/ko) maintindihan
Kapuy -- mahina
Kasla ti ubing -- parang bata, katulad/gaya ng bata, akala mo bata
Mabalin amin -- p'wede lahat
Ngay -- kaya (binibigkas sa paraang maragsa)
Wen -- oo

Hindi ako marunong magsatitik ng mga salitang Ilokanong kahit papaano'y akin namang naiintindihan kung kaya't aminado akong hindi malayong karamihan ng mga pinagsusulat ko rito'y mali-mali ang gamit at/o baybay.

------------------------------------------------------------------------------------------

** ang Basic Education ay sumasaklaw sa kabuuan ng mga gawaing kinakailangan upang matugunan ang pangunahing pangangailangang pangkarunungan ng bawat indibidwal. Kabilang dito ang primary, secondary at tertiary education, maging ang pre-primary education at adult literacy programs.

** ang Curriculum sa formal eductaion ay ang lupon ng mga kurso, at mga nilalaman nito, na siyang iniaalok ng mga paaralan.

** ang DepEd ay Department of Education of the Philippines.

** and salitang Diyalekto (dialect) sa tekstong ito ay ginamit bilang kasingkahulugan ng salitang "Lenggwahe" (language). Philippine languages tend to be referred to by Filipinos as dialects -- sumangguni rito. Sa Pilipinas, mayroon mahigit 170 na lenggwaheng ginagamit.

** ang Mother tongue ay kasingkahulugan ng first language.

** ang Socialite ay isang indibidwal na nuknukan ng yaman. Siya rin ay isang indibidwal na nabibilang sa fashionable high society. To entertain and be entertained -- ito ang malimit na ginagawa at pinagbubuhusan ng napakalaking oras ng socialites. May mga pagkakataong sila rin ay nagsasagawa ng charitable at philanthropic activities.

** Si Gretchen Barretto ay kilala sa highly-publicized na buhay nito. Siya ang kontrobersyal na kabiyak ng bilyonaryong negosyanteng si Antonio "tonyboy" Cojuangco. Siya'y isang aktres at modelo.

** Si Tessa Prieto-Valdes ay kilala sa over-the-top nitong mga kasuotan. Nagmula siya sa mayamang angkan ng mga Prieto -- ang angkan na may hawak sa Philippine Daily Inquirer. Siya'y isang fashion designer, kolumnista at socialite-philanthropist.

violetauthoress.16Oktubre09

Climate Action Festival

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Tue, 16 Mar 2010 23:52:28 PDT

Martes, ika-13 ng Oktubre 2009

Aking inaanyayahan ang mga may malasakit na mambabasa at bisita ng "Silip..." na makibahagi sa Climate Action Festival.

kailan: Ika-24 ng Oktubre 2009 -- ang Global Day of Climate Action (1:30pm onwards)

saan: Picnic Pavilions, Quezon City Memorial Circle

magkano: Libre... mangyari lamang na huwag nang maghangad na magpakalango sa alak sapagkat ang naturang pagtitipon ay no-smoking, no-drinking, zero-waste ecological festival... magdala ng sari-sariling malinis na tubig inumin, utensils at vegetarian food na pagsasalu-saluhan.

anong mayroon: Art and photo exhibit, workshops, film screenings, discussions, vegetarian potluck, at tugtugan.

Kung may oras ang mga indibidwal na tumanga at tumimawa sa harap ng telebisyon upang usisain ang walang kakwenta-kwentang mga pinaggagagawa ng housemates ng luko-lukong si kuya, malamang ay may oras ang mga indibidwal sa mas mabibigat na mga bagay gaya ng climate action festival na ito.

Huwag magpakabobo. Tumugon sa panawagan. Kumilos... labanan ang climate change.

Good deeds beget good karma... kung aalagaan natin ang Earth, aalagaan din tayo nito bilang ganti.

Bisitahin ang link na ito para sa karagdagang impormasyon.

------------------------------------------------------------------------------------------

Sanggunian:
350
350 Asia

violetauthoress.13Oktubre09

My Vanity™ sa "Silip..."

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Tue, 16 Mar 2010 23:53:32 PDT

Martes, ika-22 ng Setyembre 2009

My Vanity™ by Raine and Violet
www.myvanityshop.multiply.com
established 2009
protected by copyright

Sa unang araw ng Oktubre 2009 (Huwebes), opisyal nang magbubukas ang My Vanity™ -- ang kauna-unahang pormal na raket na pinagtulungan naming buuin ng aking nakababatang kapatid na babae.

Sa mga indibidwal na mahihilig mamili ng gamit sa Multiply,
sa mga indibidwal na nahuhumaling sa Korean fashion,
sa mga indibidwal na nagbabalak magmay-ari ng Korean fashion inspired clothing and accessories,
sa mga indibidwal na may libreng oras mag-usisa ng bagong site,
at sa mga indibidwal na naiintriga...
kayo'y inaanyayahan namin ni Raine na bumisita sa ang aming online shop na My Vanity™ sa unang araw ng Oktubre.

violetauthoress.22Setyembre09

"Silip..." on the International Bloggers Community Master List

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Tue, 16 Mar 2010 23:54:27 PDT

Saturday, 19 September 2009

This tag has been buried on my drafts page since deities know when. Having finally posted this article, I didn't only manage to have my authored blog "Silip..." included on the master list of the International Bloggers Community, I also managed to lessen the contents of my cluttered drafts page.

In this article, the authoress answers four questions like a beauty pageant candidate in a skimpy red bikini... kidding!

1.) Who tagged you?
BinoBogart tagged me. Stacey also tagged me.

2.) What's her/his site's title and URL?
BinoBogart's blogsite is named Usapang BinoBogart. Its URL is: http://binobogart.blogspot.com/
Stacey's blogsite is named Stacey Avenue. Its URL is: http://www.staceyavenue.com/

3.) When were you tagged?
I was tagged by BinoBogart last April 17, 2009. Stacey tagged me on the 20th of the same month.

4.)Who are you tagging?
I am tagging fourteen blogs -- I was tagged twice so it's a no-brainer.

Rainedrops.Art
Pin(k)oy -- My life doesn't revolve around radio alone. For life is like a television series, unraveling the story with each episode until it's complete ("Life is like a box of chocolates" version ni pinkoy).
Pinta ng Aking Puso -- Kadramahan. kasiyahan. kabaduyan. kaseryosan.
Your Daily Dose of Anything -- Interesting trivia and facts: about life, music, news, travel, politics, etc. Things which I find interesting..
Praning's Shoutout -- A blog about my favorite movies, celebrities, books, gadgets and other personal stuff.
Warshock
Places, People, Events, Good Food and My Life
That Bitchy Gay Blog -- Hating me will not make you any prettier!
Perspektib -- Home of the cutest blogger in town.
Purpleworm -- A world full of purple.
Perfect Square -- Personal journals and views on current issues.
I Live. I Love. I am Me -- Don't waste your time on me, you're already the voice inside my head.
Pedestrian Crossing -- Sa blog na ito, kahit ano pwede!!!
Palipasan -- Aliwan ng pagal na isipan.

If you happen to be a member of My Psychic Family wishing to be recruited, feel free to grab the International Bloggers Community image, and put the authoress' name as the person who tagged you.

------------------------------------------------------------------------------------------

References:
Seryoso Muna by BinoBogart (April 17, 2009)
More Blog Awards by Stacey (April 20, 2009)

------------------------------------------------------------------------------------------

Rules:

Link the person who tagged you.
Copy the International Bloggers Community image above, the questionnaire in this post, and the rules. Post these in one or all of your blogs.
Answer the four questions.
Recruit at least seven (7) bloggers.
Come back to Bloggista Info Corner at http://bloggistame.blogspot.com and leave the URL of your post in order for you/your blog to be added on the master list (Note: do not change this link).

violetauthoress.19September09

Sa Kung Ano ang Bago

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Thu, 21 Jan 2010 09:12:39 PST

Miyerkules, ika-9 ng Setyembre 2009

Matagal na rin mula nang huli akong magpaskil ng artikulo sa blogsite kong ito. Ito nga ang unang pagkakataong natengga ng mahigit tatlong buwan sa aking main page ang isang akda. Umabot pa nga sa labing-anim ang nahakot na komento ng artikulong kumukutya sa metamessages na ipinararating ng tv ads ng Colt 45 mula sa matitiyagang mga mambabasa -- isa nanamang una para sa "Silip..."

Bakit nga ba nag-hibernate mode ang may akda? Para sa ilang blogsites na minsan ding binuruhan ng artikulo -- yaong sites na aking nasilip at nadalaw, ito ang karaniwang paksa -- paksa para sa kanilang long awaited comeback article.

Para sa aking resurrection article, sa halip na sumulat ng artikulong nagpapaliwanag sa mambabasa kung bakit ako nawala sa blogsphere sa pamamagitan ng paglilitanya ng kongkretong mga kadahilanan, ako'y sumulat ng artikulong naglilitanya ng mga pansariling dahilan kung bakit hindi ko nais ipaliwanag ang matagal-tagal ko ring pagliban. Para payak, ako'y sumulat ng artikulong parang AWOL ang drama.

Hindi ko kasi nais matulad sa isang patay na dagang inaadod sa maruming ilog -- sumusunod sa agos. Ang nais ko'y matulad sa isang malaking taeng ayaw lumubog-lubog sa inidoro kahit pa ilang balde na ng tubig ang ibinubuhos -- kumukontra sa nakagawian, nagrerebelde sa mababaw at nakaririnding pamamaraan.

Marahil ay hindi talaga ako yaong miss-congeniality-type, at malamang sa hindi'y kj lang talaga ako kaya naman madalas na hindi ako sumasabay sa uso. Ang may pagka-old school na personalidad na ito marahil ang isa sa napakaraming mga dahilan kung bakit hindi kailan man magiging dear-diary-type ang "Silip..."

Ang trip ko kasi'y ang pagsasatitik ng mga nilalaman ng aking imahinasyon. Ang trip ko kasi'y ang pagsusulat ng mga artikulong kumakatawan sa samu't saring istorya at tsismis na umookupa sa aking may kaharutang isipan, at nagpapakunot sa aking may kalaparang noo -- mga istorya at tsismis na naghahangad mabigyang-buhay... mga istorya at tsismis na naghihintay at nangungulit na maisaayos bilang mga talatang bumubuo sa isang sulatin. In short, ang trip ko'y ang mag-mabibo kahit hindi naman talaga ako kagalingan!

Dito sa "Silip...", malaya akong nakapagbabahagi ng istorya at tsismis... malaya akong nakapaglalabas ng galit, reklamo, pananaghili at pagkutya, gayun ding malaya akong nakapaglalabas ng kaaliwan, kilig, saya at panalangin... malaya akong nakapagpapahayag ng opinyon, ng saloobin, ng pagsuporta at ng paniniwala. Dito sa "Silip...", nakapagsasalita ng matatas ang aking utak... nakapagkukwento ng malinaw ang aking imahinasyon. Sa aspetong ito pa lamang ay solved na ako!

Wala naman talaga akong nakikitang masama o pangit sa isang artikulong may paksang patungkol sa dahilan ng pagliban ng isang blogger sa blogsphere. Gayun din namang wala akong nakikitang masama o pangit sa walang puknat na pag-a-update ng isang blogger ng kanyang personal status sa lahat ng online accounts nito. Kung ito ang trip ng umaakda, bakit hindi! Trip niya iyon. Kani-kaniyang trip lamang iyan. Nagkataon lang talaga na hindi ko naman trip ang ganoon kung kaya't hindi ko ginagawa.

Hindi talaga lapat sa aking may topak na personalidad ang mag-disclose ng ganoong uri ng detalye sa mga mambabasang hindi ko naman personal na kakilala for the sake of keeping them informed of my personal status alone. Hindi ko talaga ramdam ang pangangailangang maya't mayang mag-update ng status sa aking bawat online accounts (kabilang ang "Silip...", siyempre) -- walang pressure 'ika nga. Hindi ko rin talaga ramdam na obligado akong mag-ulat at magbahagi ng aking personal status na up-to-the-minute in nature sa mga mambabasang mababaw lamang ang antas ng aking pagkakakilala -- madalas ngang screen name lamang nila ang aking nalalaman at wala nang iba pa. In short, hindi ko trip!

Marahil ang ibang indibidwal, komportable at nasisiyahang mag-open up sa mga mambabasang hindi naman nila personal na kakilala. Marahil ang ibang indibidwal, ramdam ang pangangailangang maya't mayang mag-update ng status sa kanilang bawat online accounts -- marahil ramdam nila ang pressure. Marahil ang ibang indibidwal, naniniwalang obligado silang regular na mag-update ng kanilang personal status sa Internet. In short, marahil trip nila!

Hindi na kinakailangang maging iskolar muna upang mabatid na magkakaiba talaga ang trip ng bawat indibidwal. Hindi na rin kinakailangang maging henyo pa upang mabatid na kailangang respetuhin ng bawat isa ang pagkakaiba-iba ng trip ng bawat indibidwal.

May pagkakataong pasok sa akin ang mga bagay na ayaw ng iba... may pagkakataong yaong inaayawan ko naman ang trip na trip nila. Parang alak, hindi lahat ay nasasarapan ngunit tiyak na mayroon at mayroong natatakam!

Basta ba ang trip mo'y hindi naka-aargabyado ng iba... basta ba ang trip mo'y hindi nakaaapak ng karapatan ng iba... sige lang man'trip ka!

violetauthoress.9Setyembre09

Colt 45: the Bad-Tasting Beer for Stereotypical Men

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Sat, 21 Nov 2009 20:52:59 PST

Martes, Mayo 19, 2009

Kung sa lipunang aking kinabibilanga'y mayroong mangilan-ngilang nananahang indibidwal na pilit hinuhub'dan ang mga sarili upang tangkaing mapalaya ang kani-kanilang mga kamalaya't kaluluwa mula sa pagkakapiring at pagkakagapos ng mga mapang-alipin at tunay na nakakabobong stereotypes, mayroon din namang mga indibidwal na pilit pinoprotektahan at pilit pinagtitibay ang mga sinaunang kabobohan. Isa riyan ang serye ng bagong Colt 45 tv commercials -- ang bagong adisyon sa lupon ng mga makapangyarihang institusyong nagpapalaganap ng hindi pagkakapantay-pantay.

Panoorin sa sumusunod na clips kung paanong pinagtulung-tulungan ng tatlong stereotypical na kalalakihan ang isang kabarkadang lalaking kinakitaan ng non-conventional "say" at "behavior."

Synopsis:
Binagsakan ng higanteng bote ang lalaking mas nagbigay-atensyon sa detalye ng kasuotan, imbis sa "wow pare sexy" na pigura ng walang kabilbil-bilbil na babaeng naka two-piece swimsuit.

Viole(n)t Reactions:
Nakakagulat nga na maringgan ang isang lalaki ng suhestiyong may kinalaman sa kasuotan ng isang babae -- nakakagulat in a very good way! Sobrang good way to the point na nanaisin ni girlfriend na bigyan ito ng super-satisfying reward!

Para sa isang babaeng may kadalasang dumaranas ng pagkalito sa pagpili ng damit na isusuot, pasok na pasok nga kung ang magiging boyfriend ay katulad nitong si "bright colors." Walang dudang malaki ang maitutulong niya. Bukod pa riyan, magiging dagdag din sa bonding moments ng magkasintahan ang dressing-up process... hindi panay dressing-down!

Doon naman sa tatlong sexist niyang kasama, tila walang aasahang matinong sagot si girlfriend 'pag sila ang kokonsultahin sa pananamit.

Synopsis:
Binagsakan ng higanteng bote ang lalaking lumayo muna sa mga kabarkadang feel na feel ang pinanonood na programa sa telebisyon -- upang sagutin ang tawag ni "sweetie."

Viole(n)t Reactions:
Maski ata puwit nitong si "hi sweetie" ay hindi maririnig ng malinaw ang mga katagang "I miss you" na sinabi niya ng pabulong -- kaya nga ba dapat lamang na bagsakan siya ng higanteng bote!

Hindi masayang maging boyfriend ang katulad niyang hindi man lamang magawang sabihin ng malinaw ang mga salitang "I miss you." Sa ginawa niyang yaon, ipinakita niyang tila ba nakakahiya kapag naulinigan ng mga kabarkadang lalaki na sinabi niya ito... tila ba nakakahiya kapag naiparamdam niya sa kasintahan na hinahanap-hanap niya ito.

Sa pakikipag-relasyon, kailangan din naman ng constant affirmation... kailangang maiparamdam na mahalaga sa turing at mahal nila ang isa't isa.

Ang pagiging vocal at ang pagiging emotional ay hindi lamang obligasyon at katangiang taglay ng kababaihan. Lalong hindi ito isang uri ng kapintasan... hindi ito isang uri ng kahinaan.

Kung tutuusin, kamangmangan ang walang habas at sapilitang pagkulong ng mga nilalang sa loob ng neatly labeled boxes! -- mga kahong may kategoryang "for boys only"... "for girls only"... "for gays only"... "for elites only"... at napakarami pang iba!

Synopsis:
Binagsakan ng higanteng bote ang lalaking pinunasan muna ng maigi ang bibig ng baso gamit ang tissue -- ang basong sasalinan ng iinumin niyang serbesa.

Viole(n)t Reactions:
Ano naman ang problema kung malinis sa sarili at sa gamit ang isang lalaki? Ayos ngang boyfriend ang ganoon... kaysa naman sa dugyutin... kaysa naman sa naghahari-hariang aasahan pang ipagpunas siya ng baso (o ng pawis) ni girlfriend!

Synopsis:
Binagsakan ng higanteng bote ang lalaking nagbigay-atensyon sa tila naglalangis nitong mukha.

Viole(n)t Reactions:
Kung papipiliin ako, doon na ako sa lalaking marunong magpahid ng sariling mukha! Hindi hamak na mas masarap halikan ang isang lalaking malinis kaysa naman sa isang lalaking lagkit na lagkit na nga'y hindi pa magawang magpunas ng pawis!

Sayang naman kung babagsak lamang ako sa lalaking walang pagpapahalaga sa pansariling kalinisan... naglalaan pa man din ako ng may kalakihang halaga regular lamang na makabili ng facial wash, moisturizer, sun block, at PH-balanced feminine wash!

Ang sumusunod na clips ay pawang mga malinaw na suporta sa isang karimarimarim na realidad ng buhay sa loob ng lipunang pinamumunuan at minamanipula ng samu't saring inequalities -- ang realidad na sadyang napakahirap kumawala sa gapos ng senseless stereotypes! Magawa mo mang makahulagpos, nariyan ang mga indibidwal na mas pinipiling panghabambuhay na isarado ang unawa... nakapalibot, nag-aabang. Parang mga buwayang handa kang kainin ng buhay -- sa pamamagitan ng pangungutya sa iyong hindi tradisyunal na mga sinasalita at ginawa.

Kaya nga ba Red Horse Beer ang tinatangkilik ng inyong lingkod -- masarap na, wala pang advertisements na kasing-babaw ng sa Colt 45! (so far, wala pa akong napapanood!)

violetauthoress.19Mayo09

Patung-patong na Katanungang Laan sa Limang Pirasong Kabobohan

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Sat, 21 Nov 2009 20:54:27 PST

Huwebes, Mayo 14, 2009

Sa lipunang aking kinabibilangan, marami akong kabobohang natututunan.
Sa likod ng aking maharot na isipan, patung-patong ang mga katanungang may kinalaman sa ilang "Bakit" at "Kailan."

Kailan pa naging "nakakahiya" ang umutot?
Bakit madalas, walang may gustong umamin na sila nga at wala nang iba pa ang nagpakawala ng masangsang na hangin?
Bakit "nakakahiya" sa turing ang isang prosesong normal at natural naman sa lahat sa atin?

Kailan pa naging "masama" ang maging lesbyana, baysekswal o bading?
Bakit madalas, walang may nais umakap sa katotohanang tulad ng pagiging babae at lalaki, normal at natural din ang maging lesbyana, baysekswal o bading?
Bakit "masama" sa turing ang mga nasabing oryentasyong sekswal -- oryentasyong kalayaan at karapatan naman ng bawat taong piliin, isabuhay at akapin?

Kailan pa naging "nakakahiya" ang madulas, matapilok at mangudngod?
Bakit madalas, walang may gustong sumaway sa mga taong tinatawanan at kinukutya ang mga nadidisgrasya?
Bakit "nakakahiya" sa turing ang mga aksidenteng maaari naman talagang mangyari at maranasan ng lahat sa atin?

Kailan pa naging "masama" sa turing ang magdyakol o magtikol?
Bakit madalas, walang may gustong umakap sa katotohanang tulad ng konsenswal na pakikipagtalik, normal at natural din ang magdyakol o magtikol?
Bakit "masama" sa turing ang isang paraan ng pagresponde sa pansariling sekswal na mga pangangailangan... ang isang paraan ng personal na pagtuklas... ang isang paraan ng malalimang pagkilala sa sariling katawan?

Kailan pa naging "nakakahiya" ang pagsulat at pagsambit ng mga salitang pekpek, suso, bayag at titi?
Bakit madalas ay pinapalitan ang mga ito ng hindi naman angkop na mga katagang tulad ng flower, monay, itlog at birdie?
Bakit "nakakahiya" sa turing ang pagsulat at pagsambit ng mga salitang tumutukoy sa anatomikal na mga bahagi ng katawan ng tao -- mga bahaging normal at natural namang mayroon ang lahat sa atin?

violetauthoress.14Mayo09

Imagine a Woman -- it matters what you believe about yourself

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Tue, 16 Mar 2010 23:23:27 PDT

Tuesday, May 12, 2009

Imagine a woman who believes it is right and good she is woman,
A woman who honors her experience and tells her stories,
Who refuses to carry the sins of others within her body and life.

Imagine a woman who believes she is good,
A woman who trusts and respects herself,
Who listens to her own needs and desires
and then meets them with tenderness and grace.

Imagine a woman who believes she belongs in the world,
A woman who celebrates her own life,
Who is glad to be alive.

Imagine a woman who has acknowledged
the past's influence on the present,
A woman who has walked through her past,
Who has healed into the present.

Imagine a woman in-love with her own body,
A woman who believes her body is enough, just as it is,
Who celebrates her body as a trustworthy companion
and its rhythms and cycles as an exquisite resource.

Imagine a woman who embraces her sexuality as her own,
A woman who delights in pleasuring herself,
Who experiences all of her erotic feelings and sensations
without shame or guilt.

Imagine a woman who honors the face of the Goddess
in her own changing face,
A woman who celebrates the accumulation of her years
and her wisdom.
Who refuses to use her precious life energy to
disguise the changes in her body and life.

Imagine a woman who authors her own life,
A woman who exerts, initiates, and moves on her own behalf,
Who refuses to surrender except to her truest self
and to her wisest voice.

Imagine a woman who names her own gods,
A woman who imagines the divine in her own image and likeness,
Who designs her own spirituality
and allows it to inform her daily life.

Imagine a woman who values the woman in her life,
A woman who sits in circles of women,
Who is reminded of the truth about herself when she forgets.

Imagine a shameless woman who is full of herself.
A powerful woman who has awakened to the truth about herself.
A courageous woman who has assumed her rightful place beside men.
A wise woman whose beliefs about herself are reflected in her relationships.

------------------------------------------------------------------------------------------

From:
A God Who Looks Like Me
Discovering a Woman-Affirming Spirituality (1995)
by Patricia Lynn Reilly

Ang Pumatol... Nanaman!

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Tue, 16 Mar 2010 23:24:25 PDT

Huwebes, Abril 30, 2009

May katagalan na mula nang aking matanggap ang Penmanship Tag na ito. May katagalan na rin itong nahihimlay sa aking drafts page. At sa aking pakiwari, nararapat lamang na patulan ko na ito... nag-abala kasi ang dalawang indibidwal na isali ang "Silip..." sa listahan ng mga blog na ita-tag nila... at ayaw ko rin namang tuluyang matabunan ng unpublished blog entries ang aking edit posts page.

Ang naturang laro ay pakana ni RhonB (Marso 29, 2009), may akda ng Pin(k)oy -- My life doesn't revolve around radio alone. For life is like a television series, unraveling every story with each episode until it's complete ("Life is like a box of chocolates" version ni pinkoy), at ni Batang Nars (Abril 5, 2009), may akda ng Pinta ng Aking Puso -- Mga samu't saring nilalaman ng puso kong ito.

Ang imahe sa ibaba ay ang sulat-kamay mismo ng inyong lingkod... masyadong maliit upang mabasa.

Bukod sa pagkuha ng ritrato ng sulat-kamay ng papatol ay pinakadiin din sa panuntunan ng laro na mag-tag ng blogs... kaya heto

Chismoso -- Ang blog na may taste.

Highway 22
I Live. I Love. I am Me -- Don't waste your time on me. I'm already the voice inside your head.

Let Tomorrow Come... -- Welcome to my blog.

Perfect Square -- Persaonal journals and views on current issues.

Naiintriga ako sa kung ano ang hitsura ng sulat-kamay nila kaya ko sila tinag... salamat-salamat in advance sa mga papatol.

------------------------------------------------------------------------------------------

Nakaragdag pagiging interesante ng larong ito ang hand writing quiz link na ibinigay ni RhonB.

Matapos kong sagutan ang anim na tanong ay ibinigay agad ng blogthings.com ang resulta ng pagsusuring ginawa ng mga dalubhasang nagtatrabaho para sa kanila (as if!).

Narito ang kopya ng analysis nila:

(Malamang sa hindi nama'y ganito rin ang sasabihin nila sa mga indibidwal na kaparehong-kapareho ko ang naging sagot sa questionnaire nila.)

Your Handwriting Says You Are Somewhat Traditional

You are highly energetic.
You are a passionate, intense, vigorous person.
You are very extroverted and outgoing.
You are loving, friendly, and supportive.
However, you are also manipulative and controlling at times.
You are very detail oriented and meticulous.
You are a careful thinker and a true intellectual.
You don't a lot of space, and you prefer to spend time with others.
You are a little nosy and intrusive.
You sometimes don't give people enough space.
You are somewhat traditional, but you are also open to change.
You listen to your head and your heart.
You are a good communicator.
You work hard to get your ideas across effectively.

Bueno, ito ay ayon sa pagsusuring ginawa ng imaginary experts. Mukhang wala silang negatibong masasabi tungkol sa aking sulat-kamay... Maaaring nasindak ko sila!... Naramdaman siguro nilang may kasungitan ang aura ko kaya gano'n! (haha!)

Marami pang aliw na laro ang Blogthings para sa mga indibidwal na wala halos maisip gawain sa kanilang libreng oras.

-----------------------------------------------------------------------------------------

Sanggunian:
Tagged and Tortured by my Handwriting ni RhonB (Marso 29, 2009)
Penmanship Tag ni Batang Nars (Abril 5, 2009)

------------------------------------------------------------------------------------------

Narito naman ang rules para sa mga indibidwal na gustong pumatol sa penmanship tag:

(1.) Write down who tagged you

(2.) Answer these:
- your name / username / pseudo
- right-handed or left-handed?
- your favorite letters to write?
- your least favorite letters to write?
(3.) Write “The quick brown fox jumps over the lazy dog.”
(4.) Tag five persons

violetauthoress.30Abril2009

"Rainedrops.art" ni Raine

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Thu, 21 Jan 2010 09:33:52 PST

Miyerkules, Abril 29, 2009

Kaisa ang "Silip..." sa pagpapalaganap ng kaartehan sa cyber community. Bilang aktibong ahente ng art-spreading, isinilang ang maikling artikulong ito.

Ang blog post na ito ay upang ihatid na rin kay Raine ang isang espesyal na pagbati sa pagsilang ng bago niyang blog site, ang rainedrops.art (Abril 2009).

Ang rainedrops.art ang tanging rainedrop na may art! Sa site na ito, maaaring mag-download ng cute na cute na mga icon. Maaari ring magpasadya ng avatars, comments, icons at marami pang iba sa naturang artist upon request. Mag-iwan lamang ng komento sa kanyang site.

Isa lamang ang icon na ito ng g'wapong-g'wapong si Johnny Depp sa marami-rami na ring koleksyon ng mga likha ni Raine. Ang maganda pa riyan, maaaring i-download ang mga likha niya ng libre.

Bisitahin n'yo lamang ang kanyang site sa inyong libreng mga oras.

violetauthoress.29Abril09

Ang Pumatol... Ulit!

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Tue, 16 Mar 2010 23:25:30 PDT

Martes, Abril 28, 2009

Pinatulan ko ang larong ito na ipinakilala ni Mico Lauron, ang may akda ng I Live. I Love. I am Me (March 22, 2009)... aliw din kasi kaya heto... ang aking labinlimang mensaheng laan sa labinlimang nilalang na hindi maaaring ibuking ang mga pangalan.

Ikaw...
na inaalayan ko ng awiting "More Today Than Yesterday" (1969) ng Spiral Starecase, wala kang katulad.
Humahanga ako sa taglay mong talento at talino... namamangha ako sa taglay mong kasipagan at diskarte.
Sa tuluyang pag-puti ng iyong buhok, sa pag-lagas ng iyong mga ipin, at sa pag-kulubot ng ngayo'y makinis mong balat... walang pag-aalinlangan kitang sasabayan!
Sa akin, seksing-seksi ka hanggang sa panahon ng katandaan.

Ikaw...
na kauna-unahang counter-culture na nakasama at nakilala ko, wala kang katulad.
Hindi mo man mabasa ito -- 'pagkat isa ka sa mangilan-ngilang mabubuhay ng hindi gumagamit ng computer, tiyak na batid mo ang hindi masukat na paghanga, pagmamahal at respetong alay ko.

Ikaw...
na founder at only member ng Violet Fans Club, wala kang katulad.
Tiyak na batid mong ipinagpapasalamat ko na ako ang itinadhanang maging ate mo.

Ikaw...
na kauna-unahang rebelde na nakasama at nakilala ko, wala kang katulad. Madalas man tayong magkasalungat sa maraming bagay, hindi ko itinatangging marami rin akong natutunan mula sa iyong mga kalokohan at kahibangan.

Ikaw...
na minsang nanahan sa aking sinapupunan, wala kang katulad.
Maikli man ang papel na ginampanan mo sa entabladong sa taguri'y mundo, wala pa ring tutumbas sa karanasang pinagdaanan natin bilang isang katawan -- isang tao sa sinapupunan ng isa pang tao.

Ikaw...
na walang ibang alam sabihin kundi miyaw-miyaw-miyaw, wala kang katulad.
Hindi mo man mabasa ito, 'pagkat hindi ka marunong... at hindi ka kailan man matututo, tiyak na batid mo ang hindi masukat na pagkahumaling ko sa iyo at sa mga katulad mo.

Ikaw...
na maraming taon nang nananahol ng mga estrangherong napapadpad sa iyong teritoryo, wala kang katulad.
Hindi matatawaran ang katapatan at serbisyo mo sa mga tinuturing mong amo.

Ikaw...
na bagong ama, bukod sa pagiging tropa, ngayo'y mag-kumpare na tayo.
Salamat sa pag-kuha sa akin bilang isa sa mga ninang ng panganay mo.

Ikaw...
na kauna-unahang makata na nakadaupang-palad ko, salamat sa papuri at sa libreng aklat na sadya pang pinirmahan mo!

Ikaw...
na nangangalkal ng mabahong basurahan sa dilim, b'wisit ako sa'yo.
Kaya nga ba hindi ko magawang ma-enjoy ang pelikulang Ratatouille, dahil bida doon ang ka-uri mo.

Ikaw...
na unang naka-hit ng isang milyong followers sa Twitter (Abril 2009), huwag sanang makaligtaan ang mga kulambong naipangako.

Ikaw...
na na-acquit noong ika-21 ng Abril 2009, nakakaloka ang tinakbo ng rape case mo!
Banas ako sayo!

Ikaw...
na nagsulat ng The War at Home -- inilathala sa HK Magazine noong ika-27 ng Marso 2009, nakakaloka ang artikulo mo!
Banas din ako sa'yo!

Ikaw...
na palagiang dalaw ng "Silip...", salamat sa oras at sa suporta.
Bosero man o hindi... malaya kang manilip muli.

Ikaw...
na nagtiyagang bumasa ng artikulong ito, salamat-salamat!

Paanyaya sa mga sumusunod na blog na pumatol sa libre nilang oras.

Pin(k)oy -- My life doesn't revolve around radio alone. For life is like a television series, unraveling the story with each episode until it's complete ("Life is like a box of chocolates" version ni Pin(k)oy.
Pedestrian Crossing -- Sa blog na ito, kahit ano pwede!!!!!
Kalyo Galera -- Maglalakad ako kahit anong mangyari.
Krislea's World -- My words, my works, my blog!
Ang Hirap Kaya
Lipad Kuto, Lipad -- Andaming kuto sa screen, malaya.
Pinta ng Aking Puso -- Mga samu't saring nilalaman ng puso kong ito.
Places, People, Events, Good Food and My Life
Palipasan -- Aliwan ng pagal na isipan.
Super Gulaman! -- Tara na at makisama..sumabay ka sa paglipad ng superhero ng masa..Super Gulaman!
The BW Channel -- Tune in to my reality TV - nash serapion.
Manik Makina -- Churned out by flights of ideas. Cathartic dose for the intoxicated one.
Perfect Square -- Personal journals and views on current issues.
Usapang Bino at Bogart
Pretsel Maker Blog -- Things inside of me.

------------------------------------------------------------------------------------------

Sanggunian:
Tagged Rantings ni Mico Lauron (Marso 22, 2009)

------------------------------------------------------------------------------------------

Sa mga nagnanais ding pumatol, narito ang rules

(a.) write something about 15 different people
(b.) you cannot say who they are
(c.) if someone asks you which one is about them, you cannot tell
(d.) tag 15 people who you think would do this, too. (you don't have to tag the people you wrote about)

violetauthoress.28Abril09

Violet Writes Green -- artikulong laan kay Pareng Earth

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Tue, 16 Mar 2010 23:26:39 PDT

Biyernes, Abril 24, 2009

Pakikiisa sa Earth Hour bilang Advanced Earth Day Gift

Chika Lamang

Mag-iisang buwan na rin mula nang gananapin ang Earth Hour 2009 (Sabado, ika-28 ng Marso). At proud akong ipangalandakan na isa ang tirahan namin ng aking "terrible" visual artist partner (at ng isang alagaing pusa) sa mga hindi nakalimot sumuporta... Isa ang tirahan namin sa mga nakiisa sa pamamagitan ng pagpatay ng lahat ng ilaw sa loob ng isang oras... Nakiisa rin ang tirahan ng aking ina't ama (at tatlong mga kapatid... kasama ng pitong pusa at dalawang aso) sa naturang event. Kaka-proud din sila!

Hindi naging mahirap para sa amin ang maglaan ng panahon at pagsuporta sa adhikain ng programa, tutal isang oras lamang ang hiningi ng kampanya -- isang oras ng isang araw ng 365 days ng isang taon... napakaliit na bagay upang hindi pa makuhang pagbigyan! Parang advanced Earth Day gift na rin namin kay pareng Earth.

Facts and Figures

Noong gabi ng ika-28 ng Marso, aking sinubaybayan sa telebisyon ang live broadcast ng Earth Hour sa Studio23. Akin ding inantabayanan ang updates ng media ukol sa naturang event.

Nakakatuwang masaksihan at mabalitaang milyun-milyon ang nakiisa -- hindi maikakailang big time talaga ng naging paggunita sa Earth Hour locally at internationally.

Sa Pilipinas pa lamang, mahigit labinlimang milyong mga indibidwal na ang nag-switch off ng kanilang mga ilaw. Nagmula ang malawakang kadilimang tugon ng mga Pinay at Pinoy sa mga pangunahing lungsod, sa mga bayan at probinsya, hanggang sa tila far-out nang mga isla. Sa opisyal na tala ngang ibinigay ni Gregg Yan, communications officer ng World Wildlife Fund (WWF), 650 cities and towns participated. At dahil sa dami ng mga sumuporta, nanguna ang ating bansa sa talaan in terms of city and town contribution.

Nakamamangha na sa walumpu't-walong bansang nakiisa (mayroong dalawampu't limang magkakaibang time zones), nagawang mag-top ng Pilipinas -- ito ang pangalawang pagkakataong nakiisa tayo sa movement.

Record all-time high ang pagsuportang ibinigay ng ating bansa sa switch-off campaign ng 2009... Dinaig pa ang Australia -- pumangatlo sa opisyal na talaan with 309 participating cities and towns. Nang isilang ang Earth Hour noong ika-31 ng Marso 2007, Australia ang isa sa pangunahing administrators nito kung kaya't ganoon na lamang ang pagkamangha ng lahat nang iproklama tayo bilang number one sa rankings. Greece ang pumangalawa sa talaan with 484 participating cites and towns.

Sa inisyal na ulat, naka-save ng 611 Megawatt-hours ang Pilipinas noong gabing yaon ng malawakang switch-off -- katumbas ng panandaliang shut down (for sixty minutes) ng isan'dosenang coal-fired power plants. Sa report na yaon, hindi pa kabilang ang ibang mga isla sa Visayas.

Official electric grid figures report na nakatipid ng:
- 386 Megawatt-hours sa Luzon
- 75 Megawatt-hours sa Visayas
- 150 Megawatt-hours sa Mindanao

Ilan sa mga nakibahagi sa pambansang programa:
- Department of Energy (DoE)
- Green Army Network
- SWITCH Movement
- Ako... at malamang ikaw din

Reaksyon

Sa international success ng Earth Hour 2009, hindi maitatangging mas lumalalim pa ang pagka-eco-conscious ng marami. Malawakan na ang environmental awareness and concern... Dama na rin kasi ang malawakang epekto ng neglect and abuse ng mismong temporary inhabitants ng Earth kaya marami na ang nagkakaisang magsalita at kumilos.

Sa tagumpay naman ng Pilipinas, bukod sa lalo pang yumayabong na environmental consciousness ng mga indibidwal na kumakawala sa kahon ng kamangmangan at kawalang-pakialam, masasabi ring malaki ang naging kontribusyon ng isa sa nakaka-aliw na hilig ng karamihan sa mga Pinay at Pinoy... ang sobra-sobrang pagkahumaling sa world record! In all fairness, mas may sense ang bagong world record na pinanghahawakan ng bansa ngayon! Hindi lamang ito tungkol sa pahabaan ng inihaw na talong o galunggong... o palakihan ng kakaning sabay-sabay nilalantakan... ito'y pangunguna sa opisyal na talaan ng mga bansang overwhelming ang naging pagtugon sa panawagang magbawas ng carbon footprint! Nakaka-proud naman talaga!

Chaka Report

Kung mayroong nagbigay ng all-out support, mayroon din namang mga nagpaka-K.J! Hindi na ako lalayo sapagkat dito pa lamang sa lugar namin, napakarami na!

Noong gabi ng naturang international campaign kontra global warming, hindi naman nagdilim ang kanto namin! Wala ring ibinahaging live feed ang Lungsod ng Valenzuela sa media... Ibig sabihin, hindi nag-abala ang mga kinauukulang iniluklok ng mga botante sa puwesto na maghanda ng programa bilang pagsuporta sa sixty minutes switch-off campaign.

Nakakadismaya na hindi naging big time ang paggunita ng Earth Hour dito sa aming lugar. Ang pagkadismayang ito'y hindi naman dulot ng hindi pagkakaroon ng rehearsed na programa sa entablado ng aming plaza... Ito'y hindi rin naman dulot ng hindi pagkakaroon ng very special appearances ng mga pinagkakapitagang artista ng local show business sa aming plaza. Ang aking pagkadismaya'y dulot ng aking mga nasilayang kaganapan sa mga kanto at eskinita ng maliit na barangay naming nahihimlay sa Lungsod ng Valenzuela.

Sa kabila ng advertisements, tila hindi pinakinggan ng karamihan dito ang paanyaya. Nakakalungkot na pagdating sa mga bagay na may sense at may patutunguhan, wala silang paki... Pero noong nagkaroon ng mall show sina Robin Padilla sa SM Hypermarket (promotion ng Joacquin Burdado ng GMA7), hindi mo makuhang makadaan sa may kalawakan din namang McArthur highway maghapon sa dami ng mga nangagkiskisang-bayag at nangagkiskisang-suso sa kalsada! Paralisado ang pag-usad ng mga sasakyan -- inabot na ng dilim ang mga b'yaherong nagkanda-ipit-ipit... pati taong naglalakad lamang ay hirap na hirap makausad sa sobrang paggigitgitan! Kaloka sila!

Happy Earth Day

Isa sa mga nakakatuwang balita ay ang formal announcement na ang Earth Hour ay patuloy nang gugunitain annually -- palagian nang gaganapin ang international event for a cause tuwing huling Sabado ng Marso. Para na ring sinabi ng mga sumusuporta sa kampanya na taunan nilang babatiin ng "happy Earth Day" si pareng Earth -- may regalo pa to boot! Fair lang naman talaga ito... well-deserved kung tutuusin. Kung ang mga tao nga (pati alagang hayop nito), may ginugunitang birthday... kung kami nga ng "terrible" visual artist partner ko (sampu ng mga indibidwal na pawang may mga karelasyon), may anniversary... kung ang mga bayan, bayani, patay at santo nga, may fiesta!

Sadyang nakakatuwang malaman na mas nagiging sensitibo at matalino na ang nakararami. Sadyang nakakatuwang malaman na handang sumuporta sa mga programang may sense ang nakararami... Ito'y sa kabila ng pagkakaiba-iba ng mga indibidwal sa edad, katayuan sa buhay, nationality, paniniwala, sexual orientation and sexual preferences, at napakarami pang iba.

Sadyang nakakatuwang malaman na patuloy pang nadaragdagan ang mga indibidwal na sumasakay sa go-green bandwagon... Nagiging green-minded na ang mga indibidwal! Kabilang sa humahabang listahan siyempre ako (malamang ikaw din dahil nagtiyaga kang basahin ito... kahit hindi ito patungkol sa love-life ko), academe, artists, NGOs, mga kinatawan ng gobyerno, mga namumuhunang negosyante, at napakarami pa.

Nakakatuwa rin ang mga new breed ng uso! Nauuso na sa Pilipinas ang paggamit ng biodegradable plastic bags at cloth bags... mas tinatangkilik na ng fashion designers at artists ang natural materials... dumarami na ang mga programa, babasahin, indie films, at selebrasyong laan sa kalikasan.

Astig siguro kung may Earth Hour araw-araw... parang 3 o'clock habit ng ABS-CBN2! Astig siguro kung gagawing Earth Day everyday! Paniguradong lahat makikinabang... lahat maliligayahan. Pero hangga't nasa panahon pa tayo ng enlightenment at re-learning, nakakatuwa na ring malamang marami (at mas dumarami pa) ang mga nagdedesisyong mag-isip... magsalita... at kumilos para protektahan ang kaisa-isang planetang tumatanggap ng tao bilang tenants nito.

------------------------------------------------------------------------------------------

Ang artikulong ito ay bilang paggunita ng Earth Day 2009... personalized gift ng "Silip..." kay pareng Earth.

------------------------------------------------------------------------------------------

** Ang Carbon Footprint ay ang kabuuang bilang ng direct at indirect greenhouse gas emissions (GHG) ng mga indibidwal, mga organisasyon, at maging ng mga produkto.

** Ang Department of Energy (DoE) ay mandated ng Republic Act 7638.

** Ang Green Army Philippines Network Foundation Inc. ay may proyektong gaya ng "Trees for Life." Nakikipagtulungan ito sa academe, sa mga ahensya ng gobyerno, sa civil society, sa mga pribadong sektor, at sa simbahan.

** Ang SWITCH ay isang social mobilization movement na inilunsad noong Hulyo 2008. Ito'y bunga ng 2008 Philippine Energy Summit.

** Ang World Wildlife Fund for Nature (WWF) ay isa sa pinakamalaking environmental organization sa buong mundo. Aktibo itong kumikilos sa tulong ng multi-sector partnerships at global and local levels. Itinatag ito noong 1961.

violetauthoress.24Abril09

5th Philippine Blogging Summit

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Tue, 16 Mar 2010 23:49:03 PDT

Miyerkules, Abril 22, 2009

Para sa mga indibidwal na interesadong makibahagi sa naturang event... pati na sa mga nais lamang maki-usyoso...

kailan: Ika-9 Mayo 2009 (8am - 5pm)
saan: Malcolm Theater, UP College of Law, UP Diliman
magkano: Libre... kailangan lamang magpa-rehistro ng maaga upang makakuha ng mauupuan. Ika-30 ng Abril ang deadline. I-click ito upang makapag-register.

Mayroon din daw after-event party (7pm onwards).

Para sa karagdagang detalye, bisitahin ang official site ng iBlog5. Mababasa dito ang sked ng mga magaganap... ang may kahabaang litanya ng activities, topics at guest speakers sa morning at afternoon sessions... pati na ang mga pangalan ng kanilang bigating sponsors.

Iniimbitahan ng administrators ng iBlog5 ang mga blogera't blogero na suportahan ang naturang event sa pamamagitan ng pag-aabalang mag-post ng blog entry patungkol dito (para nga naman kumalat ang balita), at sa pamamagitan ng pagdalo.

------------------------------------------------------------------------------------------

Ang kaganapang ito ay aking nabasa mula sa ika-labing anim ng Abril na blog entry ni Pretzel Maker, may akda ng Pretzel Maker Blog. Maagap siya kaya may hawak na siyang numero... number 364 daw siya.

violetauthoress.22Abril09

Silip sa Huwebes ni Violet

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Thu, 18 Mar 2010 19:58:20 PDT

Huwebes, ika-16 ng Abril 2009

Ang mga sumusunod ay naganap noong nakalipas na Huwebes

(ikatlo ng Abril 2009)

Sobra akong nahumaling sa hapunan naming dalawa ng aking "terrible" visual artist partner kagabi to the point na ginawa'n ko pa talaga ito ng blog entry!

Dumayo kaming dalawa ng SM Hypermarket (dito sa amin sa Lungsod ng Valenzuela) para sa espesyal at nakaka-addict na pizza ng Fat Boy's, may katagalan na rin kasi itong hinahanap-hanap ng aking sistema... ang siste ay halos dalawang taon na mula noong huli kaming kumain ng instant na pagkaing produkto ng naturang establisyimento together! Iyon din malamang ang dahilan kung bakit hindi kumontra si partner "terrible" nang aking sabihing magpi-pizza kami for dinner pagkarating niya sa bahay mula sa pinapasukang opisina.

Naglakad lamang kami papuntang esem... magka-hold hands. Alanganin kasing isakay pa ng dyip ang may kaikliang distansya ng bahay namin mula sa higanteng mall... sayang lamang ang katorse pesos na pamasahe, at ang pagkakataong makapag-sunog muna ng extra calories bago lumantak ng pagkaing nag-iiwan ng karagdagang layer ng bilbil bilang souvenir.

Pagkarating sa fully air-conditioned mall, nag-aya si partner "terrible" na dumaan muna ng Booksale -- titingin daw siya ng bike magazines, mahilig kasi siya sa mapopoging motorsiklo. Sa sobrang hilig, may malupit na bike project siyang pinagkaka-abalahan at pinagkakagastusan sa bahay namin... At sino nga ba naman ako para tumanggi?! Para sa isang bookworm na katulad ko, nirvana on Earth ang mga lugar na hinihimlayan ng daan-daang mga libro! Kaya go kami sa nirvana (that comes with price tags).

Sa Booksale, nagtagpo muli kami noong A Pocket Guide to Cats ni Emily Williams na paulit-ulit kong kinukumusta sa tuwinang napapadalaw ako ng naturang tindahan. Nabatid kong mas nagmura na ito!... mula PhP 320.00 to PhP 270.00!... mahal pa rin!

Gustong-gusto ko talagang mai-uwi ang librong iyon mula pa noong una ko itong makitang naka-display sa isang mababang shelf. Palagian ko itong bina-browse, kaya nga halos masa-ulo ko na ang mga nilalaman. At habang hawak ko nga ito, at the back of my mind, hindi ko kinakaligtaang sambitin ang magic spell upang mapasakin na ito! Feeling ko talaga, we were meant for each other!

Nang ipakita ko kay partner "terrible" ang libro (upang maka-relate siya sa kung gaano ito ka-amazing), tinanong niya ako kung gusto ko raw bang bilhin iyon... Naman siyempre! Ang kaso nga ay namamahalan talaga ako sa presyo nito -- kuripota! (babaeng kuripot) Pero sa kabila ng lahat, sinagot ko siya ng "oo", sabay dugtong na "hatian mo ko." Nagulat ako sa isinagot niya. Ang sabi niya sige raw, sabay dugtong na ang balak pa naman daw sana niya ay ilibre ako, pero dahil sa inunahan ko na siya ng hati lang sa bayad, mas pumabor pa sa bulsa niya ang sitwasyon. Kaasar! Sayang 'yun a! Bueno, anu't ano pa man, wagi na rin ako!

Si partner "terrible", winner din! Nakahanap siya ng dalawang foreign bike mags. Matapos mag-paalam sa kahera (at sang-ayunan nito), kanyang binuksan ang pabalot ng naturang mga babasahin... ini-scan ang mga nilalaman at pumili ng mas naibigan.

Nakikilan kami ng halagang PhP 390.00 ng Booksale. Matapos magbayad ay umisprak na kami... magka-hold hands ulit habang naglalakad.

Sunod naming sinadya ang Bayad Center upang mag-bayad ng Maynilad bill. Ang maganda no'n, walang ibang nagbabayad... walang pila... kaya mabilis kaming nautas.

Finally, wala nang ibang aberya... mapupuntahan na rin namin si pareng Fat Boy's!

Sakay kami ng escalator, magka-hold hands pa rin... at parehong excited ungkatin ang mga babasahing bitbit-bitbit namin.

Kapag sinuswerte ka nga naman talaga! Wala ring kapila-pila sa kainan! (o'yes!) Saglit naming pinagdiskusyunan kung anong flavor ang oorderin namin. Si partner "terrible" ang mas kinulit ko sa kung ano ang mas trip niya -- sa aming dalawa kasi, siya ang mas pihikan... mas marami siyang ayaw kainin kaysa sa akin. Nagkasundo kami sa Supremo. At dahil barya lamang ang difference ng L at XL, nag-XL kami! (takaw-takawan!) Take-out!

Natuwa akong abot-kaya pa rin sa turing ang presyuhan ng mga paninda nila... hindi tulad ng Greenwich na talaga namang nagmahal na!

Walong minuto raw ang waiting time ayon sa naka-unipormeng babaeng nag-asikaso sa amin (hindi ko maaninag ang nakasulat sa name tag n'ya) kaya upo muna kami... binulatlat ang mga bagong biling babasahin at inusyoso ang mga nilalaman. Lumipas ang oras... naluto at naikahon ang XL naming pizza... tinawag kami nang kahera, okay na raw. (o'yes!) Ako na ang nagmadaling tumayo para kunin ang kahon tutal sa budget ko naman palagi ang hugot ng daily meal expenses naming dalawa (puwera kung asa-sweet-switang date kami, si partner "terrible" ang taya)

Umisprak na kami... magka-hold hands ulit.

Dumaan muna kami sa bahay nila mama ko bago tuluyang umuwi sa amin. Ang plano kasi ay manonood kami ng Death Note dvd ('yung tao-taong bersyon) habang kumakain ng hapunan, kaso minalas... hindi mahagilap ng nakababata kong kapatid na lalaki ang bala. (sawi!)

Pagdating namin sa bahay, nag-asikaso agad ako ng mesa habang si partner "terrible" ay pumunta ng pinakamalapit na suking tindahan para bumili ng malaking bote ng malamig na RC. Binuksan ko ang tv, nanood na lamang kami ng American Idol (may mapanood lang!) habang kumakain.

Naka-tatlong slices ako ng pizza na lunod sa hot sauce. Nakaka-high 'yung experience. Marahil ay dulot na rin ito ng aking kawalang-pakialam kung mataas man ang calorie content ng ganoong uri ng pagkain (minsanan lang naman e), at ng aking tila kawalang-panghihinayang habang kumakain (makat'wiran naman kasi ang asking price ng Fat Boy's).

Napansin ko lamang na mula nang naging mas aware ako sa halaga ng salapi -- kung gaano ito kahirap kitain, kung gaano ito kadaling gastahin, at kung gaano ito kabilis maubos... naging mas kuripot pa ang dati nang kuripot na ako! Palagian ko nang iniisip kung paano mas makakatipid upang mas makaipon, same way na iniisip ko na rin kung paano mas mababanat pa ang value ng perang hawak ko... May mga bagay talaga sa buhay na mas mauunawaan lamang ng isang indibidwal kapag nararanasan na ito first hand.

Masasabi kong hindi pa naman ako ganoon katanda... hindi pa rin kami ganoon katagal nagsasama ng aking partner -- maglilimang taon nitong darating na Setyembre. Ngunit sa may kaikliang panahon ng aming pagsasama, malaki na ang ipinagbago ng halaga ng mga bilihin. Hindi katulad dati, wala na halos halaga ngayon ang PhP 50.00 sa McDonald's! (gayundin sa karamihan ng mga establisiymento)

Ang nakaka-asar pa doon, kung ano ang ibinilis ng pagtaas ng halaga ng mga bilihin, siya namang ibinagal ng pagtaas ng sahod ng mga manggagawa. Malayong-malayo na ang ratio ng gastusin sa kinikita ng isang indibidwal kaya hindi na nakapagtatakang parami pa ng parami ang bilang ng mga indibidwal na dumaraing na kinakapos na sila... nakakalungkot! Naisip ko tuloy, kapag may mga supling na kaming pinapa-aral ni partner "terrible", magkano na kaya ang sapat na baong ibigay upang mairaos nila ang kanilang maghapon? ...Noong asa kolehiyo kasi ako, sobra pa ang isandaang piso kada araw na baon. Palaging may natitirang pang-hulog sa alkansya! Nakakapag-dinner date na nga kami ng partner ko sa McDonald's noon ng naka-up size lahat ng p'wedeng i-up size sa budget na PhP 200.00! Ang parehong halaga ay maipambabayad na rin noon para sa short time sa isang air-conditioned room ng maliit ngunit pinturado at maayos na hotel! -- ito'y kung ibang uri ng gutom ang rerespondehan! ...Noon 'yon! Mga apat na taon na ang lumipas!

Kung hindi magpapa-awat sa pagharurot ang halaga ng mga bilihin, malamang mas mapadalang pa ang pagkain namin sa labas ng aking "terrible" visual artist partner... at malamang tuluyan nang maging barya na lamang sa turing ang noong panahong dati'y kinalululaan ko nang kulay lilang isandaang piso!

violetauthoress.16Abril09

Patungkol sa Bagong Banner ng "Silip..."

noreply@blogger.com (violetauthoress) — Tue, 16 Mar 2010 23:49:48 PDT

Martes, Abril 7, 2009

Ang "Silip..." ay mayroong isang bagong karanasang nadagdag sa listahan nito ng memorable at pleasurable experiences!

Mag-aapat na buwan na mula nang isilang ang personal blog na ito, ngunit ngayon lamang ito nakaranas mag-bandera ng sariling header... header na pinagka-abalahan pa talagang i-edit (Abril 2009).

Bilang ina nito, masaya ako... masaya sapagkat nadagdagan na naman ang natatanging katangian ng blog kong nagsisilbing lunsaran ng samu't sari kong mga akda... ng blog kong anak sa turing.

Naging posible ang magkaroon ng personalized banner sa tulong ng aking nakababatang kapatid na babae... si Binibining Raine -- isang visual artist na maalam at mabilis sa paggamit ng Adobe Photoshop, at siya ring may akda ng Rainedrops.

Salamat-salamat sa inilaan niyang oras at pasensya, napag-tagpi-tagpi ang mga ideyang ninais kong masilayan sa kabuuang disenyo ng banner. Salamat-salamat din sa paggawa niya nito ng libre!

Ang kapansin-pansin at kahali-halinang imahe sa banner ng "Silip..." ay mula sa obrang likha ng French artist na si Marcel Duchamp -- may pamagat na Given Interior.

Gandang-ganda ako sa obrang ito... natiyempo pang bumagay ito sa pangalan ng aking blog. Ang nabanggit na artist ay isa naman sa aking mga pinaka-paborito. Para sa akin, astig ang mga likha niya.

------------------------------------------------------------------------------------------

** si Henri Robert Marcel Duchamp ay isinilang sa France noong ika-dalawampu't walo ng Hulyo 1887, at pumanaw sa edad na walumpu't isa noong a'dos ng Oktubre 1968. Ang kanyang mga obra ay kadalasang idinurugtong sa Dadaist at Surrealist Movements. Nakapagluwal siya ng mga kahanga-hangang likha sa larangan ng sculpture, painting at film.

violetauthoress.7Abril09