The Slant

ബ്രാഹ്മണ കേരളം

2017-10-17T11:50:00.002+05:30

ബ്രാഹ്മണ കേരളം

സാവിത്രി രാജീവൻ

ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണന് ഒരു ജോലി വേണം. ഇക്കാലത്ത് ജോലി കിട്ടുക അത്ര അസാധ്യമൊന്നുമല്ല .സമർത്ഥരായവർക്കൊക്കെ ജോലി പിന്നാലെ ചെന്നു കൊടുക്കുകയാണ് കമ്പനികളുടെ ഒരു രീതി. ജോലിക്കു ചേരുന്നതു തന്നെ ‘ എക്സിക്യൂട്ടീവു ‘ കൾ ആയിട്ടാണ്. വേഷവും അതിനനുസരിച്ചു തന്നെ. കൂടെ പഠിച്ചവരെയൊക്കെ പലവിധ കമ്പനികളും ബാങ്കുകളും എൻ ജി ഓ കളും വിഴുങ്ങിയിട്ടും ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ ഒരേ നിൽപ്പു തന്നെ - ജോലിയില്ലാതെ.

സാമർഥ്യം കുറച്ചു കുറവാണ്, സമ്മതിച്ചു. എങ്കിലും പത്തിരുപത്തെട്ടു വയസ്സായില്ലേ, ഇനിയും ജോലിയായില്ലേ എന്ന ചോദ്യം പോലെ തന്നെ ജോലികിട്ടി ഒരു കല്യാണമൊക്കെ കഴിക്കേണ്ട ഉണ്ണിക്കൃഷ്‌ണാ എന്ന് കൂടെപഠിച്ച മുരളിയുടേയും വേണുവിന്റേയും അമ്മമാർ അവരുടെ പേരക്കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ തൊണ്ണു കാട്ടിയുള്ള ചിരിയിലേക്കു ചൂണ്ടി ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നതാണ് ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണനെ കൂടുതൽ വലയ്ക്കുന്നത്.

പറഞ്ഞിട്ടെന്തു കാര്യം?ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ വേണ്ടെന്നു വച്ചിട്ടാണോ ജോലി കിട്ടാത്തത്?

അച്ഛന് ഇത്ര നേരത്തെ മരിക്കാൻ തോന്നിയത് വലിയ കഷ്ടമായിപ്പോയി. അച്ഛൻ നിന്ന നിൽപ്പിൽ മരിച്ചതറിഞ്ഞ് വന്നവരെല്ലാം എട്ടൊമ്പത് വയസ്സുള്ള തന്നെ നോക്കി കഷ്ടം വച്ച് സഹതപിച്ചപ്പോൾ ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. അച്ഛൻറെ ജോലിയായ ശാന്തിപ്പണി ഏറ്റെടുത്ത് രാവിലേയും വൈകുന്നേരവും മുടങ്ങാതെ അമ്പലത്തിൽ പൂജ നടത്തി. ഇടവേളകളിൽ സ്‌കൂളിലും തുടർന്ന് കോളേജിലും പോയി. ഇന്ത്യാ ചരിത്രവും ലോകചരിത്രവും പഠിച്ചു . രണ്ടാംക്ലാസിൽ ഒരു ബിരുദാനന്തര ബിരുദവും നേടി. എന്നിട്ടും ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണനെ ആരും ജോലിക്ക് വിളിക്കാഞ്ഞത് മാർക്ക് കുറഞ്ഞതു കൊണ്ട് മാത്രമായിരുന്നോ? ‘അല്ല’ എന്നാണ് ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻറെ ഉത്തരം.

“ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ സംവരണത്തിന് പുറത്തായിരുന്നു…..പഴയ മലയാള ‘സവർണ്ണ’ സിനിമകളിലേതിലെന്ന പോലെ കഥാപാത്രങ്ങളായി പെങ്ങന്മാരേയും വയസ്സായ അമ്മയേയും ഈ സമയത്തു് നിങ്ങൾക്ക് പശ്ചാത്തലത്തിൽ കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ സംന്തുഷ്ടനായി ...അവരും പുറത്തുള്ളവരാണ്….”ചോദിക്കാത്ത ചോദ്യങ്ങൾക്കു കൂടി ഇങ്ങനെ നർമ്മ ബോധത്തോടെ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ ആത്മഗതം ചെയ്യുന്നത് കേൾക്കുന്നില്ലേ? കേൾക്കാതിരിക്കുന്നതെങ്ങനെ?

പക്ഷേ നർമ്മ ബോധവും കഥകളി കണ്ട പരിചയവും ദൈവങ്ങളെ തൊട്ടുനിന്ന് ജോലി ചെയ്തതും കൊണ്ട് പട്ടിണിയും പണവുമില്ലായ്മയും പരിഹരിക്കപ്പെടില്ല. അത് ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണന് ബോദ്ധ്യമായി ഇക്കാലം കൊണ്ട്.

ബ്രഹ്മസ്വമായിരുന്ന അമ്പലങ്ങൾ ദേവസ്വമായി, സർക്കാരിൻറെ വകയായി. എങ്കിലും വരുമാനമില്ലാത്ത, ഇടിഞ്ഞു പൊളിഞ്ഞ അമ്പലങ്ങളിലെ ദൈവങ്ങളെ ആളുകൾ കൈവിട്ടു. ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻറെ ദേവനും പകിട്ടില്ലാതെ നിന്നു.ഒരു പട്ടുപോലും ആരും സമർപ്പിക്കുന്നില്ല . പിന്നെങ്ങനെ പകിട്ട് വരുത്താൻ. “ ദേവന്മാരിലും ദരിദ്രർ ശ്ശി ണ്ട് “ എന്ന് അമ്മ പറയുന്നത് എത്ര സത്യം. ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ പൂജ ചെയ്യുന്നതിനിടെ ഭഗവാനോടു ചോദിച്ചു. “ 'അമ്മ പറഞ്ഞത് നേരാണോ”? ദേവൻ മന്ദഹസിച്ചു കൊണ്ടു തന്നെ നിന്നതല്ലാതെ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.

മൂന്ന് ഓപ്പോളുമാരെ എന്ത് ചെയ്യും എന്ന് ആധി പിടിച്ചു നടക്കുകയാണ് ഓർമ്മ വച്ച നാളുമുതലേ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ. താനും അമ്മയും ആധിപിടിക്കുന്നതിനിടെ അവർ മുപ്പത്തെട്ടും നാല്പതും വയസ്സുകൾ കടന്ന് പള്ളിയറയിലെ മൂർത്തികളെപ്പോലെയായി. കൂവളമാലയോ തെച്ചിപ്പൂമാലയോ ഒന്നും ചാർത്താതെ തന്നെ അവർ മൂകാംബികാമാരായി.

അവർക്ക് അച്ഛൻ അറിഞ്ഞിട്ട പേരായിരിക്കുമോ അംബ, അംബിക, അംബാലിക എന്ന്? നമ്പൂതിരിമാർക്കിടയിൽ നടപ്പില്ലാത്ത ഈ പേരുകൾ തന്റെ മക്കൾക്കിടാൻ എന്തുകൊണ്ടായിരിക്കും അച്ഛൻ തീരുമാനിച്ചത്? ഈ ജന്മം ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത എന്തു പ്രതികാരമാവും തൻറെ ഓപ്പോളുമാർ അടുത്ത ജന്മത്തേക്ക് നീട്ടി വച്ചിട്ടുണ്ടാവുക?

ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണനെ ചിലപ്പോൾ ആവേശിക്കുന്ന വ്യാകുല ചിന്തകളാണിവ.

ബ്രാഹ്മണ്യം കൊണ്ട് കുന്തിച്ചു കുന്തിച്ച് അവർ ഇടിഞ്ഞുവീഴാറായ ഇല്ലത്തെ ഇടനാഴികളിൽ പതുങ്ങി നിൽക്കുകയായിരുന്നില്ല എപ്പോഴും. ഉഴുതുമറിച്ച പാടത്ത് പണിയെടുക്കാനുറച്ച് ചെന്നപ്പോഴേക്കും അവിടം ഇരുനിലമാളികളോ നേന്ത്രവാഴത്തോപ്പുകളോ കൊണ്ടു നിറഞ്ഞു.

ഗാന്ധിജി പോലും ഒരു പക്ഷേ പിന്നീട് ഉപേക്ഷിച്ചേക്കുമായിരുന്ന ചർക്കയും നൂൽ നൂൽപ്പും വിടാതെ കൊണ്ട് നടന്ന, ചർക്ക ക്ലാസുകൾ നടത്തുന്ന ഗാന്ധിശിഷ്യ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ പോയി പഠിച്ച് നൂൽ നൂറ്റ് വസ്ത്രനിർമ്മാണം നടത്തി ജീവിക്കാമെന്ന് അവർ തീരുമാനിക്കുകയും അത് നടപ്പിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു.എന്ത് ഫലം? അവർ നെയ്ത തോർത്തുമുണ്ടുകൾ പോലെ കാലം പോകെ അവരും ഇഴപിഞ്ഞിയ തോർത്ത് മുണ്ടുകൾ പോലെയായി.

ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണന് വീണ്ടും ഹാസ്യരൂപത്തിലുള്ള ഉപമകൾ വന്നു.

ഇങ്ങനെ ഭൂതകാലവും വർത്തമാനകാലവും ഇഴ ചേർത്ത് നെയ്ത ഈ സന്ധ്യക്ക്‌ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ എന്തു മനോവിചാരത്തിലാണ് മുഴുകിയിരിക്കുന്നത് എന്നാണെങ്കിൽ…..സംശയിക്കേണ്ട നാളെയെപ്പറ്റിത്തന്നെയാണ് അയാളുടെ ചിന്ത. നാളെ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണന് ഒരു ഇന്റർവ്യൂവിന് ഹാജരാകേണ്ടതുണ്ട്.ഏതോ വമ്പൻ സംഘടനയോ, അതോ കമ്പനിയോ ആണ് അയാളെ ഇന്റർവ്യൂവിന് വിളിച്ചിരിക്കുന്നത്. സർക്കാരാഫീസിലെ പണിക്കല്ല എന്ന് ചുരുക്കം.

കണ്ടു പഴകിയ ഏതോ സിനിമയിലേതു പോലെ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻറെ അകാല വാർദ്ധക്യം വന്ന പെങ്ങന്മാർ അയാളെ രാവിലെ ത്തന്നെ ഉണർത്തി അനുഗ്രഹിച്ചു വിടാനായി , ചന്ദനവും തുളസിപ്പൂവുമായി, ദു:ഖവും ആഹ്ലാദവും കലർന്ന മുഖഭാവത്തോടെ ഉമ്മറത്ത് നിരന്നു നിന്നതൊന്നുമില്ല. നാമജപം മുതൽ പലതരം പ്രവർത്തികളിലേർപ്പെട്ട് അവർ ഇടനാഴികളിലൂടെ നടക്കുന്ന നേരത്താണ് ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ ഇറങ്ങിപ്പോയത്.

“പോയി വരട്ടെ , അമ്മേ എന്ന് അമ്മയോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞുകൊണ്ട്.

കറുത്ത ചില്ലിട്ട വാതിലുകളുള്ള ഊക്കൻ കെട്ടിടത്തിലെ അഞ്ചാം നിലയിലോ ആറാം നിലയിലോ ആണ് ഓഫീസ്.അവിടെ വച്ചാണ് ഇന്റർവ്യൂ. അഞ്ചാം നിലയിലെ ചില്ലുവാതിലിനു മുമ്പിലെത്തി ബോർഡു വായിച്ചുറപ്പുവരുത്തി ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ ഊഴം കാത്തിരുന്നു.

ഇതാ പേര് വിളിക്കുന്നു.

ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണനു മുമ്പിൽ ഏഴുപേർ മേശക്കപ്പുറത്തുള്ള കസേരകളിരുന്ന് അയാളുടെ അഭിവാദനം സ്വീകരിച്ച്, ഇരിക്കാൻ അനുവാദം നൽകി.

ഒട്ടും ശുഭാപ്തി വിശ്വാസിയായിരുന്നില്ല ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ. കാരണം അതുവരെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിച്ചതൊന്നും ശുഭാപ്തി വിശ്വാസം വളർത്താൻ പോന്നതായിരുന്നില്ല.

അമ്പലത്തിലെ ശാന്തിപോലും ഇപ്പോൾ ഇല്ലാതായിക്കഴിഞ്ഞു. ശാന്തിപ്പണിയിൽ ബിരുദം നേടിയ ഏതോ ഒരു ബൽറാം പുതിയ ശാന്തിയായി സ്ഥാനമേറ്റു. ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണന് വേണ്ടത്ര യോഗ്യതയില്ലാത്തതിനാൽ പിരിച്ചു വിടുന്നു എന്ന അറിയിപ്പ് കിട്ടി. ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ പൂജാവിധികളും ജ്യോതിഷവും മന്ത്ര തന്ത്രങ്ങളും പഠിപ്പിക്കുന്ന യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിൽ നിന്ന് ബിരുദം സമ്പാദിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ. ദേവഭാഷയായ സംസ്കൃതം അറിയില്ലെന്നും പൂജക്കുവേണ്ട സംസ്കൃതമന്ത്രങ്ങളും അതിൻറെ അർത്ഥങ്ങളും മാത്രമേ അറിയൂ എന്നും അയാൾ പൂജിക്കുന്ന ദേവൻ തന്നെയായിരിക്കുമോ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണനെതിരേ സർക്കാരിൽ റിപ്പോർട്ടു ചെയ്തത്?

“ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരി , അല്ലെ? “ കണ്ണടക്കുള്ളിൽ നിന്ന് ഇന്റർവ്യൂക്കാരന്റെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി.

സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾ ഒത്തു നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു സ്ഥൂലഗാത്രൻ തലയുയർത്തി നോക്കി.

“ മിസ്റ്റർ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ, നിങ്ങൾക്ക് ചിലപ്പോൾ ഈ ജോലിയെ ക്കുറിച്ച് ഏറെ പ്രതീക്ഷകൾ ഉണ്ടാകാം. ആദ്യമേ പറയട്ടെ, ഓഫീസിൽ ഇരുന്നു ഫയലുകൾ നോക്കുന്ന ജോലിക്കല്ല ഞങ്ങൾക്ക് ആളെ വേണ്ടത്…”

“ ഫീൽഡ് വർക്കാണ് “ മറ്റൊരു മധ്യവയസ്‌കൻ പൂരിപ്പിച്ചു.

“ ആ ജോലിക്ക് നിങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ശമ്പളം തരാൻ ഞങ്ങൾക്കായേക്കും. പ്രതിമാസം പന്ത്രണ്ടായിരം രൂപ”. കാര്യം വെട്ടിത്തുറന്നു പറയുന്നതാണ് കൃശഗാത്രൻറെ ശൈലി എന്ന് തോന്നി.

ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻറെ മുമ്പിൽ വേറെ പോംവഴികളൊന്നുമില്ലാത്തതുകൊണ്ടും അയാൾ അവർ പറയുന്ന പണികൾ ചെയ്യാൻ തയ്യാറായി വന്നത് കൊണ്ടും എന്തു പണി, എപ്പോൾ, എങ്ങനെ എന്ന് മാത്രം അറിഞ്ഞാൽ മതി എന്ന മനോഭാവത്തിലായിരുന്നു.

“ വലിയ പണിയൊന്നുമില്ല മിസ്റ്റർ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ, കേരളത്തിലെ ബ്രാഹ്മണരുടെ കണക്കെടുക്കണം , അത്രതന്നെ”. ഇത്തവണയും കൃശഗാത്രനാണ് വിശദീകരിച്ചത്.

കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാനാവാതെ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ അമ്പരന്നു. ഇതൊരു ജോലിയാണോ? സർക്കാരിന്റെ കയ്യിലെ കാനേഷുമാരി കണക്കിൽ നോക്കിയാൽ തീരാവുന്നതല്ലേയുള്ളൂ, ഈ കാര്യം. ഇതിന് ഫീൽഡ് വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്നതെന്തിന്?

സംശയങ്ങൾ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻറെ മനസ്സിൽ വന്നു മുട്ടി.എങ്കിലും ഒന്നും ചോദിക്കാതെ, അമ്പരപ്പുപോലു പ്രകടമാക്കാതെ അയാൾ “യെസ് , സർ” എന്നുമാത്രം പറഞ്ഞു.

അഭിമുഖകാരന്മാർ തുടർന്നു.

“ ആറുമാസം കൊണ്ട് ഈ പണി ചെയ്തു റിപ്പോർട്ട് നൽകണം. അത് കഴിയുമ്പോൾ തീർച്ചയായും നിങ്ങളുടെ ജോലിയിലുള്ള മികവ് അനുസരിച്ചു് ഞങ്ങൾ വേറെ പ്രോജക്റ്റുകൾ നിങ്ങളെ ഏൽപ്പിക്കുന്നതായിരിക്കും.” കണ്ണടക്കാരൻ ഇമയനക്കാതെ നോക്കിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

“ സമ്മതമാണെങ്കിൽ ഓഫീസിൽ നിന്ന് ഫയലുകളും , പേന, പെൻസിൽ, ഗ്രാഫിക് ചാർട്ടുകൾ, തുടങ്ങിയ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങി ഇന്ന് തന്നെ ജോയിൻ ചെയ്തു കൊള്ളൂ. രജിസ്റ്ററിൽ ഒപ്പുവയ്ക്കാൻ എല്ലാദിവസവും രാവിലെ പത്തുമണിയോടെ ഇവിടെയെത്തണം.” സ്ഥൂലശരീരൻ സ്ട്രിക്റ്റാണെന്ന് തോന്നി.

“ എന്നാല്‍ ഔട്ട്‌ ഓഫ് സ്റ്റേഷന്‍ ആണെങ്കില്‍ ആ വിവരം കൃത്യമായി ഓഫീസില്‍ അറിയിക്കണം. അതിന് മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ ഓഫീസില്‍ നിന്ന് തരും.” മധ്യവയസ്കന്റെ വിശദീകരണം.

“ ഇതാ ഇപ്പോള്‍ ഈ കരാറില്‍ ഒപ്പിടുക" കൃശഗാത്രന്‍ കടലാസു നീട്ടി.

ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻറെ കൈ വിറച്ചില്ല . ചെവിയില്‍ മുന്നറിയിപ്പു സൂചിപ്പിക്കുന്ന സംഗീതമോ അശരീരിയോ മുഴങ്ങിയതുമില്ല.

“ ഇനി എങ്ങനെയാണ് കണക്കെടുപ്പ് തുടങ്ങേണ്ടത് എന്ന് പറയാം” ഇത്തവണ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയത് കണ്ണടക്കാരനാണ്. “ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട പല കാര്യങ്ങളുമുണ്ട്".

“ ആദ്യമായി നമ്മുടെ സംഘടനയുടെ ഉദ്ദേശ ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ വിവരിക്കുക. എല്ലാ സംഘടനകള്‍ക്കും ഗവണ്മെന്റുകള്‍ക്കും പ്രധാനമായും ഒരൊറ്റ ഉദ്ദേശമേയുള്ളൂ എന്നത് പോലെ നമുക്കും ഒരുദ്ദേശമേയുള്ളൂ. മനുഷ്യനന്മ . അതെ മനുഷ്യനന്മക്കായാണ് നമ്മളും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്. മരിക്കാന്‍ പോലും താല്‍പ്പര്യമില്ലാത്തവരാണ് നമ്മുടെ ട്രസ്റ്റികളായി ഇരിക്കുന്നവരില്‍ പലരും. കാരണം ശരീരമില്ലാതെ എങ്ങനെ മനുഷ്യസേവനം നടത്തും എന്ന ലളിതമായ ചോദ്യം മുന്നിലുള്ളതു തന്നെ.ഇനി അഥവാ മരിച്ച് സ്വര്‍ഗ്ഗം പ്രാപിക്കുകയാണെങ്കില്‍ തങ്ങളെ നരകത്തിലേക്കയക്കൂ എന്ന് പറയുന്ന മഹാന്മാരാണവര്‍. കാരണമറിയാമല്ലോ. ചേരികള്‍, ദരിദ്രര്‍ ഒന്നുമില്ലാത്ത സ്വര്‍ഗ്ഗ ദേശത്തെ ജീവിതം നരകത്തേക്കാള്‍ ഭീകരമായിരിക്കും എന്ന ചിന്തയാണ് അവരെ അലട്ടുക. അതുപോകട്ടെ, ഇത്രയും പറഞ്ഞത് നമ്മളെ കുറിച്ചുള്ള പരിചയപ്പെടുത്തല്‍ മോശമാകരുത് എന്നോര്‍മ്മിപ്പിക്കാനാണ്.”

“ നമ്മുടെ പ്രധാന ഉന്നം കേരളത്തില്‍ എത്ര ബ്രാഹ്മണര്‍ ഉണ്ട് എന്ന് കണ്ടെത്തുകയാണല്ലോ.അതിനായി നാം ഓരോ വീട്ടിലും കയറിയിറങ്ങി ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിക്കുകയാണ് ചെയ്യുക. ആരും മരിച്ചിട്ടില്ലാത്ത വീട്ടില്‍ നിന്ന് കടുകു ചോദിച്ചു നിരാശപ്പെടുന്നത് പോലെയല്ല ഇത്. പ്രിന്‍റ് ചെയ്ത ചോദ്യങ്ങളാണ്.. ഉത്തരങ്ങള്‍ അടയാളപ്പെടുത്താന്‍ കോളങ്ങളുണ്ട്‌. മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ?” കഷണ്ടി കയറിയ തലതടവി ഏഴാമന്‍ ചോദിച്ചു. ഇതുവരെ അയാള്‍ മൌനിയായിരുന്നു. “ ഞങ്ങൾക്കറിയാം നിങ്ങളുടെ പൂർവ്വികരുടെ ജീവിതത്തെപ്പറ്റി നിങ്ങൾക്ക് അറിയാമായിരിക്കുമല്ലോ. അവർ എത്രമാത്രം സുഖലോലുപരും നിരുത്തരവാദികളും ആയി കഥ കളിയും വ്യഭിചാരവും ആയി നടന്നവർ ആണെന്ന് . ഇതൊക്കെ അറിയാവുന്ന ഒരാളെത്തന്നെ ഈ ജോലി ഏൽപ്പിക്കുന്നതിൽ ഒരു ...ഒരു..എന്തോ നീതി…” അയാൾ വാക്കുകൾ തപ്പുന്നത് കണ്ടു ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു ‘’കാവ്യനീതി” ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണന്റെ പൂരിപ്പിക്കൽ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും അയാൾ പറഞ്ഞു “ ആ..അതുതന്നെ കാവ്യനീതി ഉണ്ടല്ലോ”?

‘ഉവ്വ്’ എന്ന് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ജോലി കിട്ടിയില്ലെങ്കിലോ എന്ന് ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണന് സംശയമായി. അതുകൊണ്ടു അയാൾ പതുക്കെ തലയാട്ടി.

“ഇനി ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യങ്ങളിലേക്ക് കടക്കാം”

“ ചോദ്യം ഒന്ന്:

‘ നിങ്ങൾ ചന്തുമേനോൻറെ ഇന്ദുലേഖ എന്ന നോവലിൽ പറഞ്ഞപ്രകാരം വെടിവട്ടത്തിൽ രസിക്കാറുണ്ടോ?’

ചോദ്യം രണ്ട് :

‘ ഇന്ദുലേഖയോ കഥകളിയോ വേണ്ടത് എന്ന ചോദ്യത്തിന് സൂരി നമ്പൂതിരിപ്പാട് പറഞ്ഞ ഉത്തരം ‘ കഥകളി ‘ എന്നായിരുന്നു .എന്നാൽ ഇത്തരമൊരു ചോദ്യത്തിന് നിങ്ങൾ എന്തുത്തരം പറയും? ഉദാഹരണത്തിന് മദ്യമോ, പെണ്ണോ, സിനിമയോ? ഏതു വേണം?’

ഇത് മൂന്നും എന്നു പറയുന്നവരെ മുഴുവൻ ബ്രാഹ്മണരായി എണ്ണണം.”

കഷണ്ടിക്കാരൻ പറയുന്നതിനിടെ കൃശഗാത്രൻ ഇടപെട്ടു., “വീടുകൾ തോറുമുള്ള പുരുഷന്മാരോടാണ് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കേണ്ടത് എന്നറിയാമല്ലോ.ഒരു വീട്ടിലെ പുരുഷൻ ബ്രാഹ്മണനാണെങ്കിൽ ബാക്കി മുഴുവൻ പേരും ബ്രാഹ്മണർ തന്നെ. ഇതാണ് നമ്മൾ അർത്ഥമാക്കുന്നത്. അതൊക്കെ അല്ലെങ്കിലും ഉണ്ണികൃഷ്ണന് അറിയാമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.”

“മൂന്നാം ചോദ്യം ഇതാണ്:

‘ സംബന്ധ സമ്രദായം ഇപ്പോഴും നിലവിലുണ്ടോ? ‘ഇല്ല’ എന്നായിരിക്കും ഉത്തരം. എന്നാൽ അടുത്ത ചോദ്യം ഇതിന്റെ തുടർച്ചയാണെന്ന് ഓർമ്മ വേണം”

“ നക്ഷത്ര ഹോട്ടലുകളും ടൂറിസ്റ്റ് സങ്കേതങ്ങളും സന്ദർശിക്കാറുണ്ടോ? ഉണ്ടെങ്കിൽ മാസത്തിൽ എത്ര തവണ? ഉത്തരം മന്ദഹാസപൂർണ്ണമായ ഒരു ഉണ്ട് എന്നും ‘ വല്ലപ്പോഴും , ‘ഒരു തവണ’ എന്നിങ്ങനെയാണെങ്കിൽ അയാളെ ബ്രാഹ്മണനായിക്കാണണം.”

“ പാൽപ്പായസമാണോ ചിക്കൻ ഫ്രൈ, മട്ടൻ, പോർക്ക് ഇവ വറുത്തതാണോ പിറന്നാൾ സദ്യക്ക് പ്രധാനം എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഇതിൽ ഏതുത്തരം പറഞ്ഞാലും അയാളെ ബ്രാഹ്മണൻറെ പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുക.” മധ്യവയസ്‌കൻ വയറു തടവി.

“ 64 കലകൾ അറിയാമോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് കള്ളച്ചിരിയോടെ അറുപത്തിനാലിൽ ഒരു കല മാത്രമേ അറിയൂ എന്ന് അർദ്ധോക്തിയിൽ നിർത്തുന്നവനേയും ബ്രാഹ്മണപട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്താൻ മടിക്കേണ്ട” തലചരിച്ചുപിടിച്ചു ചെറു ചിരിയോടെ സ്ഥൂലഗാത്രൻ പറഞ്ഞു.

ഇങ്ങനെ ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യങ്ങളുടെ നീണ്ട ലിസ്റ്റും ഉത്തരങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തേണ്ട വിധവും ,അനേകം കോഡുകളും വിദഗ്ദ്ധമായി ഏഴുപേരും ചേർന്ന് ഉണ്ണികൃഷ്ണനെ പഠിപ്പിച്ചു.

ശിക്ഷണം പൂർത്തിയാക്കി ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ ഫീൽഡിലേക്കിറങ്ങി.

വീട്ടിലേക്കു നടക്കുന്നതിനിടയിൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ പലതും മനോരാജ്യം കണ്ടു.താരതമ്യേന കഷ്ടപ്പാടു കുറഞ്ഞ പണിയാണിത് എന്നയാൾ സമാധാനിച്ചു.

കേരളത്തിലെ ബ്രാഹ്മണരുടെ കണക്കെടുത്ത് എണ്ണം തിട്ടപ്പെടുത്തി ശതമാനത്തിലാക്കി ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്ന ജോലിയിലേക്കാണ് താൻ നിയമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് എന്നറിയുമ്പോൾ അമ്മയ്ക്ക് ഒരു പക്ഷേ സന്തോഷമാവും. ഓപ്പോളുമാർ എന്താവും പറയുക? ‘ എന്തായാലും ഒരു തൊഴിലല്ലേ ‘ എന്നോ മറ്റോ ആയിരിക്കും.

ഭൂപടത്തിൽ അഴിച്ചിട്ട കോണകരൂപത്തിലുള്ള മലയാള നാടിൻറെ കിടപ്പോർമ്മവന്ന് ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ സ്വയം മന്ദഹസിച്ചു.

ആറുമാസം അത്ര നീണ്ട കാലയളവൊന്നുമല്ലെന്ന് ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണന് പെട്ടെന്ന് തന്നെ ബോധ്യമായി. രാവും പകലുമില്ലാതെ കേരളത്തിലങ്ങോളമിങ്ങോളം നടന്നു നടന്ന് ഒരേ ചോദ്യങ്ങൾ തന്നെ വീട് തോറും കയറിയിറങ്ങി ചോദിച്ചു ചോദിച്ചു അയാൾ ബ്രാഹ്മണരെ അടയാളപ്പെടുത്തി. റിപ്പോർട്ട് വായിച്ച് കണ്ണടക്കാരനും കഷണ്ടിക്കാരനും സ്ഥൂലനും കൃശനുമെല്ലാം തൃപ്തരായാൽ മാത്രമേ തന്റെ ഭാവി മുന്നോട്ടുള്ളൂ എന്ന ചിന്ത ഉണ്ണികൃഷ്ണനെ മടുപ്പിൽ നിന്നും ഉണർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ആറുമാസം തികയുന്ന അന്ന് തന്നെ ഏഴംഗസംഘം ഉണ്ണികൃഷ്ണനോട് റിപ്പോർട്ട് സമർപ്പിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. വീണ്ടും ഒരു കൂടിക്കാഴ്ച. ഒരു ഡസനിലേറെ ഫയലുകൾ ചുമന്നാണ് ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ ലിഫ്റ്റ് കയറിയത്. അവ കണ്ണടക്കാരനടക്കമുള്ള മേലധികാരികൾക്കു മുമ്പിൽ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ സമർപ്പിച്ചു.

“ സംഗ്രഹം മാത്രം ഇപ്പോൾ വായിക്കൂ, ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണാ “ സ്ഥൂലഗാത്രൻ ഫയൽക്കൂന കണ്ട് അക്ഷമനായി പറഞ്ഞു.

“ അതെ, ആദ്യം സംക്ഷിപ്തമായി പറയൂ. വിശദമായി ഞങ്ങൾ പിന്നീട് നോക്കുന്നതായിരിക്കും” കണ്ണടക്കാരൻ പറഞ്ഞു.

ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ റിപ്പോർട്ട് വളരെ ചുരുക്കി വായിച്ചു. അത് ഇത്രമാത്രം.

“ കേരളത്തിൽ എന്റെ ഈ കാനേഷുമാരികണക്കു പ്രകാരം ബ്രാഹ്മണർ പെരുകുകയാണ്. ബുൾഡോസർ ഭൂതത്താൻ കുന്ന് തുരന്നു തുരന്നു മുന്നേറും പോലെ ആറുമാസം ഇരവുപകൽ കേരളത്തിലെ മുക്കിലും മൂലയിലുമുള്ള വീടുകൾ തോറും മുട്ടിയും തുറപ്പിച്ചും ശേഖരിച്ചതാണ് ഇതിലെ വിവരങ്ങൾ. കേരളത്തിലെ ബ്രാഹ്മണാധിക്യം എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി എന്നതാണ് വസ്തുത.”

“ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണാ കാര്യത്തിലേക്ക് കടക്കൂ” കൃശഗാത്രനായ മീശക്കാരനും അക്ഷമ തന്നെ.

‘ തീർച്ചയായും , സർ . ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ വിനീതനായി. “ എന്താണ് ഇത്തരത്തിലൊരു ചോദ്യാവലി എന്ന് ഓരോ വീട്ടുകാരും ചോദിക്കുകയുണ്ടായി. അതിന് ഞാൻ പറഞ്ഞ മറുപടി അവരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി എന്ന് അവരുടെ ഉത്തരം പറയാനുള്ള സന്നദ്ധതയിൽനിന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു .”

“എന്തായിരുന്നു നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത്? നാട്ടുകാർ എന്തിന് ഇങ്ങോട്ടു ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കണം? “ കണ്ണടക്കാരന് അവരുടെ കണക്കെടുപ്പിനെ നാട്ടുകാർ സംശയിച്ചോ എന്നായി.

“ ഇതെൻറെ ഉപജീവന മാർഗ്ഗമാണ് . സഹകരിക്കണം എന്ന് മാത്രമേ പറഞ്ഞുള്ളൂ” ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ വിശദീകരിച്ചു പറയാൻ തുടങ്ങിയ ഉത്തരം ചുരുക്കത്തിലാക്കി.

“ അതെന്തെങ്കിലുമാകട്ടെ ; നിങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചുരുക്കി വായിക്കൂ” അക്ഷമപ്പെട്ട് മറ്റൊരാൾ പറഞ്ഞു.

അതെ, ഞാൻ കണ്ടെത്തിയ കണക്ക് ഇപ്രകാരമാണ് “ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ കടലാസു നോക്കി വായിച്ചു തുടങ്ങി

നമ്പൂതിരി ബ്രാഹ്മണർ - മൂന്നു ശതമാനം

നായർ ബ്രാഹ്മണർ - പതിനഞ്ചു ശതമാനം

ഈഴവ ബ്രാഹ്മണർ - ഇരുപതു ശതമാനം

മാപ്പിള ബ്രാഹ്മണർ - പത്തു ശതമാനം

ക്രിസ്ത്യാനി ബ്രാഹ്മണർ - ഇരുപതു ശതമാനം

ദളിത ബ്രാഹ്മണർ - അഞ്ചു ശതമാനം

അബ്രാഹ്മണർ - ഇരുപത്തേഴു ശതമാനം

മൊത്തം ബ്രാഹ്മണർ എഴുപത്തി മൂന്നു ശതമാനം

കേരളം ബ്രാഹ്മണദേശമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടണമെന്നാണ് മുകളിൽ പറഞ്ഞ എല്ലാ ബ്രാഹ്മണരുടേയും ആഗ്രഹമെന്നും മനുഷ്യരെ ബ്രാഹ്മണരാക്കുന്നതിൽ നാം വിജയിച്ചു എന്നാണ് മേൽപ്പറഞ്ഞവർ കരുതുന്നതെന്നും ഈ റിപ്പോർട്ടിൻറെ അനുബന്ധമായി ചേർക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു”.

റിപ്പോർട്ട് തയ്യാറാക്കിയത്- ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ ( ഒപ്പ് )

ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻറെ ഈ റിപ്പോർട്ടിനോടുള്ള ഏഴംഗ സംഘത്തിൻറെ പ്രതികരണമെന്താവും? അയാൾ ശ്ലാഘിക്കപ്പെടുമോ അതോ ഇതൊരു കൽപ്പിത റിപ്പോർട്ടാണെന്ന് തള്ളിക്കളയുമോ?

കണ്ണിൽ കണ്ണിൽ നോക്കുന്ന ഏഴംഗസംഘം എന്തായിരിക്കും ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻറെ റിപ്പോർട്ടിനുമേൽ സ്വീകരിക്കുന്ന നടപടി?

( 2008 )

തല്ലു കൊള്ളാൻ കൂട്ടാക്കാത്ത ഭാര്യ

2017-08-22T22:28:00.002+05:30

തല്ലു കൊള്ളാൻ കൂട്ടാക്കാത്ത ഭാര്യ

(കാശ്മീരി നാടോടിക്കഥയുടെ സ്വതന്ത്ര പരിഭാഷ )

കാശ്മീർ താഴ്വരയിലെ ധനവാനായ ഒരു വ്യാപാരിക്ക് അലസനും മൂഢ നുമായ ഒരു മകൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.ഏറ്റവും വ്യുൽപ്പത്തിയുള്ള അധ്യാപകരുടെ കീഴിൽ പഠിപ്പിച്ചിട്ടും അയാൾ ഒന്നും പഠിച്ചില്ല. അവൻ മഹാ മടിയനും, ഒന്നിലും ശ്രദ്ധയില്ലാത്തവനുമായി അവർ നൽകിയ ഒരറിവുപോലും സ്വായത്തമാക്കാൻ തുനിഞ്ഞില്ല. അതിനുപകരം അലസമായി തന്റെ സമയം ചിലവിട്ടു. അവൻറെ അച്ഛന് മകനിൽ യാതൊരു പ്രതീക്ഷയും ഇല്ലെന്ന സ്ഥിതിയായി. പിതാവിന് അവനോട് നീരസവും പുച്ഛവുമായി എങ്കിലും 'അമ്മ അവനെ എല്ലായ്പ്പോഴും നിർദ്ദോഷിയായി കണ്ടു ക്ഷമിച്ചു.

അവൻ വലുതായി. വിവാഹ പ്രായവുമായി.'അമ്മ അവനുവേണ്ടി നല്ലൊരു പെൺകുട്ടിയെ കണ്ടെത്താൻ അച്ഛനോട് കെഞ്ചിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അച്ഛനാകട്ടെ മകനെക്കുറിച്ചോർത്തുള്ള ജാള്യതയാൽ അവനുവേണ്ടി ഒന്നും ചെയ്യാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല എന്നുമാത്രമല്ല അവൻ വിവാഹമേ കഴിക്കേണ്ടതില്ല എന്ന ചിന്തയിലുമായിരുന്നു. പക്ഷെ അമ്മക്ക് അങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല. കല്യാണ പ്രായമായ മകൻ വിവാഹം കഴിക്കാതെ കഴിയുന്നത് അവരുടെ ആചാരങ്ങൾക്കും മതനിഷ്ഠക്കും നിരക്കുന്ന ഒന്നല്ലെന്നും നാണക്കേടാണെന്നും അവർക്കു തോന്നി. അതിനാൽ അവർ തന്റെ മകൻ ഈയിടെയായി അസാമാന്യമായ പക്വതയും അറിവും കാണിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് ഭർത്താവിനെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.ഈ വക വർത്തമാനം പക്ഷെ കച്ചവടക്കാരനെ ക്രുദ്ധനാക്കാനേ ഉപകരിച്ചുള്ളൂ. അവസാനം ഒരു ദിവസം അയാൾ പറഞ്ഞു. “ ഞാനിത് പല തവണയായി കേൾക്കുന്നു. നീ പറയുന്നത് വിഡ്ഢി ത്തമാണ്. അമ്മമാർ വാത്സല്യം കൊണ്ട് അന്ധരായതു കൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്. എങ്കിലും അവന് ഞാൻ ഒരവസരം കൂടി കൊടുക്കാം. നീ അവനെ വിളിച്ചു ഈ മൂന്നു നാണയം കൊടുക്കുക. ചന്തയിൽ പോയി ഒരു നാണയം കൊണ്ട് അവനു വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും വാങ്ങട്ടെ. ഒരു നാണയം പുഴയിലേക്ക് എറിയുകയും ബാക്കി വരുന്ന ഒരു നാണയം കൊണ്ട് അഞ്ചു സാധനമെങ്കിലും -അതായത് കഴിക്കാൻ പറ്റുന്ന ഒന്ന്, കുടിക്കാൻ പറ്റുന്ന ഒന്ന്,കാർന്നു തിന്നാൻ പറ്റുന്ന ഒന്ന്, വിതക്കാൻ കൊള്ളാവുന്ന ഒന്ന്, പശുവിന് തീറ്റയായി കൊടുക്കാവുന്ന ഒന്ന്- ഇവ വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വരാൻ പറയുക.”

ആ സ്ത്രീ പറഞ്ഞപോലെ ത്തന്നെ ചെയ്തു. മകനാകട്ടെ മൂന്നു ചെമ്പു നാണയങ്ങളുമായി ചന്തയിലേക്ക് പോയി.

ഒരു നാണയം കൊണ്ട് അവൻ .ചന്തയിൽ നിന്ന് തിന്നാൻ കൊള്ളാവുന്ന സാധനം വാങ്ങി. അത് എളുപ്പമായിരുന്നു താനും. അതിനുശേഷം പുഴത്തതീരത്തു വന്ന് കയ്യിലുള്ള രണ്ടു നാണയങ്ങളിൽ ഒന്നെടുത്ത് അതിലേക്ക് എറിയാനാഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് അവനു അതിലെ മണ്ടത്തരത്തെ പ്പറ്റി ചിന്ത വന്നു. ‘’ ഞാനിപ്പോൾ ഇത് ചെയ്‌താൽ എന്താണ് ഗുണം?” അവൻ ഉറക്കെ ആത്മഗതം ചെയ്തു “ ഞാൻ ഈ നാണയം പുഴയിലേക്കെറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ അവശേഷിക്കുന്നത് ഒരു നാണയം മാത്രമാണ്.അതുകൊണ്ട് എന്തുവാങ്ങാൻ സാധിക്കും?തിന്നാനും കുടിക്കാനും 'അമ്മ പറഞ്ഞ മറ്റുകാര്യങ്ങൾക്കുമായി എങ്ങനെ തികയും? ഇത് എറിഞ്ഞില്ലെങ്കിലോ ഞാൻ അനുസരണയില്ലാത്തവനുമാകും “.

അവന്റെ ഈ ആത്മഗതത്തിനിടയിൽ അത് കേട്ടുകൊണ്ട് വന്ന ഒരു കൊല്ലപ്പ ണിക്കാരൻറെ മകൾക്ക് അവൻറെ ക്ലേശം കണ്ട് ദയതോന്നി. അവൾ കാര്യമന്വേഷിച്ചു.ചെറുപ്പക്കാരൻ അവൻറെ 'അമ്മ ചെയ്യാനാവശ്യപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ വിസ്തരിക്കുകയും അത് അനുസരിക്കുന്നത് വളരെ മണ്ടത്തരമാണെന്ന് സ്വയം കരുതുന്നതായും പറഞ്ഞു.പക്ഷേ അവൻ എന്ത് ചെയ്യും? അമ്മയെ അനുസരിക്കാതിരിക്കണമെന്ന് അവൻ തീരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല താനും.

“ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം’’ പെൺകുട്ടി പറഞ്ഞു ‘’ പോയി ഒരു നാണയത്തിന് ഒരു തണ്ണി മത്തങ്ങ വാങ്ങി വരൂ. ബാക്കിയുള്ള ഒറ്റ നാണയം പോക്കറ്റിൽ തന്നെ സൂക്ഷിക്കൂ, പുഴയിലേക്ക് എറിയേണ്ട. തണ്ണി മത്തങ്ങയിൽ നിനക്കാവശ്യമുള്ള അഞ്ചു കാര്യങ്ങളും ഉണ്ട്.ഒന്ന് വാങ്ങി അമ്മയ്ക്ക് കൊടുക്കൂ, അവർക്കു സന്തോഷമാകും”

യുവാവ് അത് തന്നെ ചെയ്തു.

കച്ചവടക്കാരൻറെ ഭാര്യ തന്റെ മകൻ ഇത്ര സമർത്ഥനാണല്ലോ എന്ന് സന്തോഷിച്ചു.” നോക്കൂ’ അവർ ഭർത്താവ് വീട്ടിൽ വന്നു കയറിയ പാടെ പറഞ്ഞു ‘ നമ്മുടെ മകൻ ചെയ്തതെന്താണെന്ന് കണ്ടോ? അവൻ അതി ബുദ്ധിമാനാണെന്നു ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് തോന്നുന്നില്ലേ?’’

തണ്ണിമത്തങ്ങ കണ്ട് വ്യാപാരിയും അത്ഭുതപ്പെട്ടു.” നമ്മുടെ മകൻ സ്വയം ഇത് ചെയ്തു എന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല.അവനു അതിനുള്ള വിവേകമൊന്നുമില്ല. അവനെ ആരെങ്കിലും ഉപദേശിച്ചിട്ടുണ്ടാകണം.” ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അയാൾ മകനോട് ചോദിച്ചു ‘’ ആരാണ് ഇങ്ങനെ ചെയ്യാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞത്?’’

പയ്യൻ മറുപടി പറഞ്ഞു. “ ഒരു കൊല്ലപ്പണിക്കാരൻറെ മകൾ”

‘’ നീ കേട്ടല്ലോ” വ്യാപാരി ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു എനിക്കറിയാമായിരുന്നു ഇതീ പൊട്ടൻറെ ബുദ്ധിയിൽ വന്നതല്ലെന്ന്’’ പിന്നെ എന്തോ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ തുടർന്നു. ‘’ അവൻ വിവാഹം കഴിക്കട്ടെ. നീ സമ്മതിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവനും ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ. ഇവനോട് ആ പെൺകുട്ടി ചെറിയ താൽപ്പര്യം കാണിച്ച സ്ഥിതിക്ക് അവൻ കൊല്ലപ്പണിക്കാരൻറെ മകളെ വിവാഹം കഴിക്കട്ടെ. അവൾ ഒരു സമർത്ഥ യാണെന്ന് തോന്നുന്നു”.

“ തീർച്ചയായും, ഇതിനേക്കാൾ നല്ലത് വേറെ വരാനില്ല” ഭാര്യ ധൃതിയിൽ പറഞ്ഞു

അങ്ങനെ നിശ്ചയിച്ച് വ്യാപാരി കൊല്ലൻറെ കുടിലിൽ എത്തിയപ്പോൾ മകനെ സഹായിച്ച പെൺകുട്ടിയെ കണ്ടു. അയാൾ പറഞ്ഞു “ ഞാൻ നിന്റെ മാതാപിതാക്കളെ കാണാൻ വന്നതാണ് “

പെൺകുട്ടി മറുപടി പറഞ്ഞു “ എൻറെ അച്ഛൻ കവിടിക്ക് മാണിക്യക്കല്ലു വാങ്ങാൻ പോയതാണ്. 'അമ്മ കുറച്ചു വാക്കുകൾ വിൽക്കാനും. പക്ഷേ അവർ താമസിയാതെ വരും . ദയവായി അൽപ്പനേരം ഇരിക്കൂ” .

“ശരി , ഞാൻ കാത്തിരിക്കാം ‘ വ്യാപാരി പറഞ്ഞു.പെൺകുട്ടിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് പരുങ്ങിയെങ്കിലും അയാൾ ചോദിച്ചു ‘ നിന്റെ മാതാപിതാക്കൾ എവിടെ പോയെന്നാണ്‌ പറഞ്ഞത്?”

“എന്റെ അച്ഛൻ ഒരു കവിടിയോളം പോന്ന പത്മരാഗക്കല്ലു വാങ്ങാൻ പോയി, അതായത് അദ്ദേഹം വിളക്കു തെളിയിക്കാനുള്ള എണ്ണ വാങ്ങാൻ പോയി. 'അമ്മ വാക്കുകൾ വിൽക്കാനായി പോയതാണ്; അതായത് അവർ ആരുടെയോ വിവാഹം ഉറപ്പിക്കുന്നതിന് ഇടനിലക്കാരിയായി പോയതാണ് എന്നർത്ഥം”.

വ്യാപാരിക്ക് പെൺകുട്ടിയുടെ ബുദ്ധിസാമർഥ്യത്തിൽ മതിപ്പു തോന്നി.പക്ഷെ അത് പുറത്തു കാണിച്ചില്ല.

താമസിയാതെ കൊല്ലപ്പണിക്കാരനും ഭാര്യയും വന്നു. ഇത്ര ധനവാനായ വ്യാപാരി അവരുടെ ചെറു കുടിലിൽ വന്നത് കണ്ടു അവർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. അവർ അയാളെ ഏറ്റവും ബഹുമാനത്തോടെ വണങ്ങികൊണ്ടു ചോദിച്ചു “ എന്താണ് ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് വരാനുണ്ടായ കാരണം?”

വ്യാപാരി അയാളുടെ മകനെക്കൊണ്ട് അവരുടെ മകളെ വിവാഹം കഴിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന കാര്യം അറിയിച്ചു. അവർ വിസ്മയം മറച്ചുവയ്ക്കാതെ ഉടൻ തന്നെ വിവാഹത്തിന് സമ്മതിച്ചു.വിവാഹ ദിവസവും ഉറപ്പിച്ചു.

കാറ്റ് ഈ വാർത്ത എല്ലായിടത്തും പരത്തിക്കൊണ്ടു പറന്നു.നാട്ടുകാർക്കിടയിൽ പണക്കാരനായ വ്യാപാരിയുടെ മകൻ ദരിദ്രനായ കൊല്ലന്റെ മകളെ കല്യാണം കഴിക്കുന്ന കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരമായി. ചിലർ മകനോട് പെൺകുട്ടിയെക്കുറിച്ചു അനാവശ്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു അനിഷ്ടമുണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവരിൽ ചിലർ അവനെ ഉപദേശിച്ചത് പെൺകുട്ടിയുടെ അച്ഛനെക്കണ്ട് ഈ വിവാഹം നടക്കുന്നത് തടയണം എന്നായിരുന്നു. ഇനി അഥവാ വിവാഹം നടക്കുകയാണ് എങ്കിൽ വരൻ പെൺകുട്ടിയെ എല്ലാ ദിവസവും ഏഴു തവണ ചെരിപ്പു കൊണ്ട് അടിക്കുമെന്ന് അയാളോട് പറയാനും ആവശ്യപ്പെട്ടു..ഇങ്ങനെ അടിക്കുമെന്നതിനാൽ അവർ പേടിച്ചു കല്യാണത്തിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങുമെന്നായിരുന്നു അവർ കണക്കുകൂട്ടിയത്. ഇനി അതല്ല അവൻ ആ പെൺകുട്ടിയെ വിവാഹം ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ തന്നെ നിത്യവുമുള്ള ഈ അടികൊണ്ട് അവൾ അനുസരണയുള്ളവളാകും, നിനക്ക് പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുകയുമില്ല”.

ആ വിഡ്ഢി അതൊരു നല്ല ആശയമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ച് നേരെ കൊല്ലപ്പണിക്കാരന്റെ വീട്ടിൽ പോയി കൂട്ടുകാർ പറഞ്ഞതുപോലെ പറയുകയും പെരുമാറുകയും ചെയ്തു.

കൊല്ലപ്പണിക്കാരൻ അയാളുടെ ഭീഷണി കേട്ട് അസ്വസ്ഥനായി.അയാൾ മകളെ വിളിച്ച് വ്യാപാരിയുടെ മകൻറെ പെരുമാറ്റവും വാക്കുകളും വിവരിച്ചു കേൾപ്പിച്ചു. അതിനാൽ അയാളുമായി ഒരു ബന്ധവും വേണ്ടെന്നും കൊല്ലൻ മകളെ ഉപദേശിച്ചു.” നിന്നെ ഒരു മോഷ്ടാവിനെപ്പോലെ അവഹേളിക്കാൻ സാധ്യതയുള്ള ഇയാളെ വിവാഹം ചെയ്യുന്നതിൽ ഭേദം കല്യാണമേ കഴിക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് ‘’ അയാൾ പറഞ്ഞു

ആ നേരം മകൾ അയാളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു.’’ അച്ഛൻ എന്നെക്കുറിച്ചോർത്ത് വേവലാതിപ്പെടേണ്ട . തീർച്ചയായും ഏതോ ചില കുബുദ്ധികൾ അയാളെ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കാൻ പറഞ്ഞിളക്കി വിട്ടതാണ്. ഇതു തുടരാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല. പുരുഷന്മാർ പറയുന്നതിലും പ്രവർത്തിക്കുന്നതിലും തമ്മിൽ അന്തരമുണ്ട് .അയാൾ പറയുന്നതുപോലെ സംഭവിക്കില്ല”.

നിശ്ചയിച്ച ദിവസം തന്നെ അവരുടെ വിവാഹം ആഘോഷപൂർവ്വം നടന്നു.വിവാഹദിവസം അർദ്ധരാത്രിയിൽ വരൻ എഴുന്നേറ്റു. വധു നല്ല ഉറക്കമാണെന്നു കണ്ട് ചെരുപ്പ് കയ്യിലെടുത്ത് അടിക്കാനാഞ്ഞപ്പോൾ പെൺകുട്ടി കണ്ണ് തുറന്നു അയാളോട് പറഞ്ഞു.” അരുത്, വിവാഹ ദിവസം രാത്രി ഭാര്യയുമായി ശണ്ഠ കൂടുന്നത് ദു;ശ്ശകുനമാണ്. നാളെ നിങ്ങൾക്ക് എന്നെ അടിക്കണമെന്ന് തോന്നുകയാണെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് അങ്ങനെ ചെയ്യാം.പക്ഷെ ഇന്ന് നമുക്ക് വഴക്കുകൂടാതിരിക്കാം”. വരന് അവൾ പറഞ്ഞതിൽ യുക്തിയുണ്ടെന്നു തോന്നി.പക്ഷെ അടുത്ത ദിവസം രാത്രിയിൽ ഭാര്യയെ അടിക്കാനായി ചെരിപ്പുയർത്തിയപ്പോൾ അവൾ ചോദിച്ചു

“ നിങ്ങൾക്കറിയില്ലേ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ ആദ്യ ആഴ്ചയിൽ തന്നെ ഭാര്യയുമായി വിയോജിപ്പുണ്ടാകുന്നത് അപശകുനമാണെന്ന്? എനിക്കറിയാം നിങ്ങൾ വിവേകമതിയാണെന്നും ഞാൻ പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുമെന്നും. ചെരിപ്പു കൊണ്ടുള്ള അടി എട്ടാമത്തെ ദിവസത്തേക്ക് നീട്ടി വയ്ക്കൂ. അത് കഴിഞ്ഞു നിങ്ങൾക്കിഷ്ടം പോലെ ചെയ്യാം’’.

ഭാര്യ പറഞ്ഞതിനോട് യോജിച്ച് യുവാവ് ചെരുപ്പ് താഴെയിട്ടു. മുസ്ലിം ആചാരമനുസരിച്ച് ഏഴാം ദിവസം വധു തന്റെ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോയി.

‘’ ആഹാ ! വരന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ അവനെ കണ്ടതും പറഞ്ഞു.” അപ്പോൾ നിന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് അവൾക്കു നല്ലതുമാത്രമേ കിട്ടിയുള്ളൂ! നീ ഒരു വിഡ്ഢി തന്നെ.ഞങ്ങൾക്കറിയാമായിരുന്നു ഇത് ഇങ്ങനെത്തന്നെ ആകുമെന്ന്”

ആ നേരം വ്യാപാരിയുടെ ഭാര്യയ്ക്കും മകനെക്കുറിച്ച് ചില പദ്ധതികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ സ്വതന്ത്രനായി ജീവിക്കേണ്ട കാലമായി എന്നവർ നിശ്ചയിച്ചു. “ അവനെ ചരക്കുകളുമായി ദൂര സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് പറഞ്ഞയക്കു, വ്യാപാരം ചെയ്തും സഞ്ചരിച്ചും അവനും കുറച്ചു ലോക പരിചയം ഉണ്ടാകട്ടെ “ അവർ വ്യാപാരിയോടു നിർദ്ദേശിച്ചു.

“ ഒരിക്കലുമില്ല, അയാൾ പറഞ്ഞു അവന്റെ കയ്യിൽ പണം കൊടുക്കുക എന്ന് വച്ചാൽ പുഴയിലേക്ക് പണമെറിയുന്നതിന് തുല്യമാണ്. അവൻ അത് അപ്പോഴേ നഷ്ടപ്പെടുത്തിക്കളയും.”

“ സാരമില്ല “, ഭാര്യ നിർബന്ധിച്ചു “ അവന് വിവേകമുദിക്കാൻ ഇതേ ഒരു വഴിയുള്ളൂ.അവനു കുറച്ചു പണം കൊടുക്കൂ. അവൻ മറ്റു രാജ്യങ്ങൾ സന്ദർശിക്കട്ടെ.അവൻ പണം സമ്പാദിക്കുകയാണെങ്കിൽ അവൻ പണത്തിൻറെ മൂല്യമറിയും.മറിച്ച് പണം നഷ്ടപ്പെട്ട് തെണ്ടിയാവുകയാണെങ്കിലോ, അവനത് ഒരുപക്ഷേ വീണ്ടും തിരിച്ചു കിട്ടുകയാണെങ്കിൽ, അതിൻറെ മൂല്യം എത്രയെന്ന് തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്‌തേക്കും. ഏതു വിധത്തിലായാലും അവനതു കൊണ്ട് ഗുണമേ ഉണ്ടാവൂ.ഇത്തരം അനുഭവങ്ങളിൽ കൂടി പോയില്ലെങ്കിൽ അവൻ ഒന്നിനും കൊള്ളാത്തവനായിത്തന്നെ തുടരും”.

ഇങ്ങനെ വ്യാപാരിയെ അയാളുടെ ഭാര്യ നിരന്തരം നിബന്ധിച്ചതു കാരണം അയാൾ മകന് കുറച്ചു പണവും കുറച്ചു ചരക്കുകളും കൂട്ടിനായി കുറെ പരിചാരകരേയും കൊടുത്ത് അവനോടു വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ നീങ്ങണമെന്ന ഉപദേശത്തോടെ ദൂരദശത്തേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചു.

ചെറുപ്പക്കാരനായ ആ വ്യാപരി ധാരാളം പരിചാരകരും, സാധന സാമഗ്രികളുമായി പുറപ്പെട്ടു.അവന്റെ വാഹനം അയൽ രാജ്യത്തേക്ക് കടന്ന് അധികമാവുന്നതിനു മുൻപേ ഉയരം കൂടിയ കനത്ത മതിലുകളും പൂന്തോട്ടങ്ങളുമുള്ള പ്രദേശത്തെത്തി. അതുകണ്ട വ്യാപാരി യുവാവിന് അതെന്തു തരം സ്ഥലമാണ് എന്നറിയാൻ ആഗ്രഹമായി. ഉടൻ തന്നെ അവൻ അക്കാര്യമറിഞ്ഞു വരാൻ പരിചാരകരെ അയച്ചു.അവർ മതിൽ ക്കെട്ടിനകത്ത് മനോഹരമായൊരു പൂന്തോട്ടവും അതിനു നടുവിലായി ഗംഭീരമായ ഒരു കെട്ടിടവും ഉണ്ട് എന്ന് തിരിച്ചുവന്ന് യുവാവിനെ അറിയിച്ചു. അതുകേട്ടു യുവാവ് സ്വയം കൊട്ടാര സദൃശമായ ആ വീട്ടിനടുത്തേക്ക് നടന്ന് അകത്തെത്തി. ആനേരം അതിസുന്ദരിയായ ഒരു സ്ത്രീ വന്ന് അവനെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിക്കുകയും പണം വച്ചുള്ള ഒരു മത്സരക്കളിയിൽ ഏർപ്പെടാൻ ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. സ്ത്രീ ചൂതാട്ടത്തിൽ അതി വിദഗ്ദ്ധയായിരുന്നു. അവൾക്ക് എതിരാളിയെ തോൽപ്പിച്ചു അയാളുടെ കയ്യിലുള്ളധനം സ്വന്തമാക്കാനുള്ള എല്ലാ വിദ്യയും വശമുണ്ടായിരുന്നു. ആ സ്ത്രീയുടെ കൗശലങ്ങളിലൊന്നിൻറെ പ്രയോഗം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു. മത്സരം നടക്കുമ്പോൾ അവൾ ഒരു പൂച്ചയെ തൻറെ അരികിൽ നിർത്തും.ഒരു പ്രത്യേക ഘട്ടമെത്തുമ്പോൾ കൊടുക്കുന്ന ആംഗ്യത്തിനനുസരിച്ച് അടുത്ത് വച്ച വിളക്കിൽ ഉരുമ്മാൻ അവൾ ആ പൂച്ചയെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതോടെ വിളക്കു കെടും. കളി തനിക്ക് അനുകൂലമല്ല എന്ന് തോന്നുന്ന നേരമാണ് അവൾ പൂച്ചക്ക് വിളക്കിൽ ഉരുമ്മി അത് കെടുത്താനുള്ള അടയാളം നൽകുക.ഈ വിധത്തിലും മറ്റു പല തരം കൗശലങ്ങളിലൂടേയും അവൾ ധാരാളം സമ്പത്ത് നേടി. ഇപ്പോൾ ആ സ്ത്രീ പൂച്ചയെ ഉപയോഗിച്ചുള്ള കൗശലം കൊണ്ട് നമ്മുടെ വ്യാപാരി യുവാവിനെ തോൽപ്പിച്ച് പണം കൈക്കലാക്കി കൊണ്ടിരിക്കയാണ്. കളിച്ചു കളിച്ചു അവനും സകലതും നഷ്ടമായി, അവന്റെ പണം, ചരക്കുകൾ, വാഹനം, പരിചാരകർ എല്ലാം. അവന്റെ കയ്യിൽ ഒന്നുമില്ലാതായ നിമിഷം ആ സ്ത്രീ അവനെ കാരാഗൃഹത്തിൽ അടച്ചു.അവിടെ അവനോട് ജയിൽ സൂക്ഷിപ്പുകാർ നിഷ് ഠു രമായി പെരുമാറുകയും വളരെ കുറച്ചുമാത്രം ഭക്ഷണം നൽകുകയും ചെയ്തു. അവൻ ‘ ഈ ക്ലേശങ്ങളിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കണേ’ എന്ന് ഉറക്കെയുറക്കെ ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

ഒരു ദിവസം ഒരാൾ ജയിൽ ഗേറ്റിനരികിലൂടെ പോകുന്നത് വ്യാപാരി പുത്രൻ കാണാനിടയായി. അവൻ അയാളെ വിളിച്ച് എവിടെ നിന്നു വരുന്നു എന്നും എവിടേക്കാണ് പോകുന്നത് എന്നുമന്വേഷിച്ചു. വഴിയാത്രക്കാരൻ ഇന്ന സ്ഥലത്തു നിന്നാണ് വരുന്നതെന്നും ഇന്ന സ്ഥലത്തേക്കാണ് പോകുന്നതെന്നും പറഞ്ഞപ്പോൾ യുവാവിന് അയാൾ തന്റെ അച്ഛൻറെ ദേശത്ത് വസിക്കുന്നവനാണെന്ന് മനസ്സിലായി.

“അത് വളരെ നന്നായി’ തടവുകാരൻ പറഞ്ഞു.” നിങ്ങൾ എനിക്കൊരു ഉപകാരം ചെയ്യുമോ? ഞാനിവിടെ തടവിലടക്കപ്പെട്ടിരിക്കയാണ് . എന്റെ കടങ്ങൾ വീട്ടുന്നതുവരെ എനിക്ക് ഇവിടെ നിന്ന് മോചനം കിട്ടില്ല. ഞാൻ രണ്ടെഴുത്തുകൾ തരാം.അതിൽ ഒന്ന് എൻറെ അച്ഛനും മറ്റൊന്ന് എന്റെ ഭാര്യയ്ക്കും കൊടുക്കണം. നിങ്ങൾ ഇത് ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ ഞാൻ എന്നെന്നും നിങ്ങളോടു നന്ദിയുള്ളവനായിരിക്കും. ഞാൻ വാക്കു തരുന്നു,ഞാൻ ഇവിടെ രക്ഷപ്പെട്ടിറങ്ങിയാൽ ഉടൻ നിങ്ങൾക്ക് പാരിതോഷികങ്ങൾ തരുന്നതായിരിക്കും.”

വഴിയാത്രക്കാരൻ അത് സമ്മതിച്ചു. അയാൾ ആ രണ്ടുകത്തുകളും വാങ്ങി പുറപ്പെട്ടു.

ഒരു കത്തിൽ യുവവ്യാപാരി തന്റെ അച്ഛനോട് നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മുഴുവൻ വിസ്തരിച്ചെഴുതി. തന്റെ ഭാര്യയ്ക്കുള്ള രണ്ടാമത്തേതിലാകട്ടെ അവൻ കള്ളങ്ങൾ മാത്രമാണ് എഴുതിയത്. അവൻ ഒരുപാടു ധനം സമ്പാദിച്ചു എന്നും ഇനി അവൻ അധികം താമസിയാതെ തിരിച്ചെത്തുമെന്നും എത്തിയാലുടൻ കല്യാണത്തിന് മുൻപ് ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞപോലെ ചെരിപ്പുകൊണ്ടുള്ള അടി തുടങ്ങുന്നതായിരിക്കും എന്നുമായിരുന്നു കത്തിൻറെ ചുരുക്കം. നിറയെ നല്ല വാർത്തകൾ ഉള്ള കത്തുവായിച്ച് അച്ഛന് വളരെ സന്തോഷമായി. പക്ഷേ ആ കത്ത് എന്തു കൊണ്ടാണ് തൻറെ മരുമകളെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് എഴുതിയിരിക്കുന്നത് എന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല.

അതുമല്ല എന്തിനാണ് തിരിച്ചു വന്നാൽ അവൻറെ ഭാര്യയെ അടിക്കുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് എന്നും പിടികിട്ടിയില്ല.

മരുമകളാകട്ടെ കത്തിൽ വിവരിച്ച തൻറെ ഭർത്താവിന്റെ കഷ്ടാവസ്ഥ വായിച്ച് വ്യസനിച്ചു. എങ്കിലും എന്താണ് അവൻ തൻറെ പേരിൽ എഴുതാതെ അവൻറെ അച്ഛൻറെ പേരിൽ തനിക്ക് കത്തയച്ചതെന്ന് അവളും വിസ്മയിച്ചു. അതുകൊണ്ടു അതിന്റെ രഹസ്യമറിയാൻ അവൾ നേരെ വ്യാപാരിയുടെ വീട്ടിൽ ചെന്നു.അവരിരുവരും തങ്ങൾക്കു കിട്ടിയ കത്തുകൾ ഒത്തു നോക്കി അതിലെ നിഗൂഢത കണ്ട് അമ്പരന്നു..

മരുമകൾ വിവേകശാലിയും ധൈര്യവതിയുമായതു കൊണ്ട് അവളുടെ ഭർത്താവിനെ നേരിട്ട് കാണാനും കഴിയുമെങ്കിൽ കാരാഗൃഹത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് വരുവാനും നിശ്ചയിച്ചു.അവളുടെ നിശ്ചയത്തെ വൃദ്ധനായ വ്യാപാരി അംഗീകരിച്ചു.കുറച്ചു പണവും പരിചാരകരേയും തുണയ്ക്കു നൽകി അവളെ പോകാൻ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്തു.

ആ ചെറുപ്പക്കാരി സ്വയം പുരുഷവേഷം സ്വീകരിച്ചു് സമയം കളയാതെ വശീകരണ ചതുരയായ സുന്ദരി താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്തെത്തി.താൻ ഒരു ധനികനായ വ്യാപാരിയുടെ മകനാണെന്ന് അവളെ അറിയിച്ചു.ഉടൻ തന്നെ മത്സരക്കളിക്കായി സുന്ദരി യുവതിയെ ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്തു. ആൺവേഷത്തിലെത്തിയ യുവതി അതിനു സമ്മതിച്ചു. അന്നു വൈകുന്നേരം മുതൽ മത്സരം തുടങ്ങാമെന്ന് ധാരണയായി. വൈകുന്നേരമാകുന്നതിനു മുൻപ് ധനികനായ വ്യാപാരിയുടെ മകനായി വേഷം മാറി വന്ന യുവതി ചൂതുകളിക്കാരി സുന്ദരിയുടെ പരിചാരകരെ സ്വർണ്ണ നാണയങ്ങൾ കൊടുത്തു വശത്താക്കി അവരിൽനിന്നു സുന്ദരിയുടെ രഹസ്യങ്ങൾ അറിയാൻ ശ്രമിച്ചു. അവർ യുവതിയോട് മറ്റാരും കേൾക്കാതെ അവരുടെ യജമാനത്തി കളി ജയിക്കാൻ പ്രയോഗിക്കുന്ന പല അടവുകളും സൂത്രങ്ങളും വെളിപ്പെടുത്തികൊടുത്തു. പൂച്ചയെക്കൊണ്ട് വിളക്കു കെടുത്തുന്ന സൂത്രത്തെക്കുറിച്ചും അവർ യുവതിയോട് പറഞ്ഞുകേൾപ്പിച്ചു. അന്ന് വൈകുന്നേരം യുവതി മത്സരക്കളിക്കായി വന്നപ്പോൾ അവളുടെ ഉടുപ്പിൻറെ കൈത്തെറുപ്പിൽ ഒരു എലിക്കുഞ്ഞിനെ ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചിരുന്നു.

അവർ അങ്ങനെ കളി തുടങ്ങി. യുവതി ചില കളികളിലൊക്കെ സമർത്ഥയായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അവൾ പല കളികളും ജയിക്കുകയും ചെയ്തു.ക്ഷുദ്രയായ സുന്ദരിക്ക് തോൽവി അത്ര ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യമല്ലായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ പൂച്ചയോടു വിളക്കിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. അത് വിളക്കു കെടുത്താനായി നീങ്ങിത്തുടങ്ങിയ നേരം ആൺവേഷത്തിലിരിക്കുന്ന യുവതി തന്റെ കയ്യിലെ എലിയെ പതുക്കെ നിലത്തുവിട്ടു. എലി നാലുപാടും പാഞ്ഞു.പൂച്ച അതിന്റെ പിന്നാലെയോടി. അവ രണ്ടും മുറിയിൽ തലങ്ങും വിലങ്ങും ഓടിക്കളിച്ചു.

“ നമ്മൾ മത്സരം തുടരുകയല്ലേ?” യുവതി ചോദിച്ചു?.അവൾക്കു മുന്നിൽ തടസ്സങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് യുവതി ആദ്യ മത്സരത്തിലും രണ്ടാമത്തേയും മൂന്നാമത്തേയും നാലാമത്തേയും മത്സരങ്ങളിലും വിജയിച്ചു എന്ന് മാത്രമല്ല അവളുടെ വിഡ്ഢിയായ ഭർത്താവ് നഷ്ടപ്പെടുത്തിയതൊക്കെയും തിരിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.. കൂടെ കൗശലക്കാരിയായ ആ സുന്ദരിയുടെ കൊട്ടാര സദൃശമായ വീടും, സ്വത്തുക്കളും എല്ലാ പരിചാരകരേയും മത്സരത്തിൽ ജയിച്ച് തൻ്റേതാക്കി.

അങ്ങനെ തനിക്കു കിട്ടിയ വമ്പിച്ച സ്വത്തുക്കളെല്ലാം ഓരോരോ പെട്ടിയിൽ നിറച്ചശേഷം അവ കുതിരപ്പുറത്തേറ്റി വച്ച് അവൾ കാരാഗൃഹത്തിനു മുൻപിലെത്തി. അവിടെ തടങ്കലിൽ വയ്ക്കപ്പെട്ട എല്ലാ തടവുകാരേയും തുറന്നു വിട്ടു. അവളുടെ ഭർത്താവ് മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പം അവളോട് നന്ദി പറയാനായി വന്നു. പക്ഷേ ആൺ വേഷത്തിലുള്ള അവൻറെ ഭാര്യയെ യുവാവ് തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല.അവൾ പക്ഷേ അവനെ കൂടുതൽ പരിഗണിച്ച് തൻറെ കാര്യസ്ഥൻ ആകാൻ താല്പര്യപ്പെടുന്നുണ്ടോ എന്നന്വേഷിച്ചു.അവൻ ക്ഷണം സ്വീകരിച്ച് അവളുടെ സംഘത്തിൻറെ മേലാളായി. അവൾ അവന് പുതിയ ഉടുപ്പും വേഷങ്ങളും നൽകി.അവൻ പുതിയ ഉടുപ്പ് ധരിച്ചപ്പോൾ അവൾ അവന്റെ പഴയ ജയിൽ വേഷം മറ്റൊരു പെട്ടിയിൽ അടച്ച് തൻറെ കയ്യിൽ സൂക്ഷിച്ചു.അവൾ ആ തുണിപ്പെട്ടിയുടെ ഒഴികെ മറ്റെല്ലാ പെട്ടികളുടേയും താക്കോലുകൾ അവനെ വിശ്വസിച്ചേൽപ്പിച്ചു.എല്ലാം ഭംഗിയായി, അവർ പെട്ടികളും കൗശലക്കാരിയായ, ചൂതാട്ട സുന്ദരിയും പരിവാരങ്ങളുമടക്കമുള്ള സമ്പാദ്യങ്ങളുമായി തിരികെ യാത്രയായി.

അവർ സ്വന്തം രാജ്യത്ത് എത്തിച്ചേർന്നപ്പോൾ യുവതി പറഞ്ഞു.

‘’എനിക്ക് ഇവിടെ കച്ചവട സംബന്ധിയായ കുറച്ചു ജോലിയുണ്ട്. നിങ്ങൾ ഇതെല്ലാമായി നിങ്ങളുടെ പട്ടണത്തിലേക്കു പോകൂ, എല്ലാം നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ ഭദ്രമായി സൂക്ഷിക്കൂ.എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ അച്ഛനെ അറിയാം.അതുമാത്രമല്ല ഞാൻ നിങ്ങളെ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.ഇരുപതു ദിവസത്തിനകം ഞാൻ വന്നില്ലെങ്കിൽ ഈ സമ്പാദ്യമെല്ലാം നിങ്ങൾക്കെടുക്കാം”.

അത്രയും പറഞ്ഞ് യുവതി മറ്റൊരു വഴിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.അവളുടെ ‘കാര്യസ്ഥൻ’ യുവാവ് പണവും പരിചാരകരും ചൂട്ടക്കാരിയുമായി നേരെ വീട്ടിലേക്കും പോയി.തന്റെ സ്വന്തം വീട്ടിലെത്തിയ യുവതി അവളുടെ അച്ഛനോട് വിവരങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു. പക്ഷേ മറ്റാരോടും അവളുടെ ഈ വിജയത്തെപ്പറ്റി പറയരുതെന്നും ചട്ടം കെട്ടി. അതിനു ശേഷം അവൾ തൻറെ ഭർത്താവിൻറെ അച്ഛനെ സന്ദർശിച്ചു. അവളെ കണ്ട പാടെ ഭർത്താവായ യുവാവ് ചോദിച്ചു “ എവിടെയായിരുന്നു നീഇത്രയും കാലം ? നിനക്കറിയാമോ നിനക്ക് കിട്ടേണ്ട എത്ര അടിയാണ് ബാക്കിയുള്ളതെന്ന്?” അതിനു ശേഷം അവൻ അവളെ അടിക്കാനായി തന്റെ ചെരുപ്പൂരാൻ തുടങ്ങി.

“ ഓ! നിർത്ത്!” അവൻറെ അച്ഛനമ്മമാർ പറഞ്ഞു “ നീ ഈ വിശേഷപ്പെട്ട തിരിച്ചു വരവ് ഇത്തരം അധമ പ്രവർത്തി കൊണ്ട് നശിപ്പിക്കുകയാണോ?

അപ്പോൾ അവൻറെ ഭാര്യ പറഞ്ഞു. “ ഞാൻ വിചാരിച്ചു,നിങ്ങൾ അനുഭവിച്ച കഷ്ടപ്പാടുകൾ നിങ്ങളുടെ തലയിൽ അൽപ്പമെങ്കിലും വെളിച്ചം വീഴ്ത്തിയിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന്. പക്ഷേ ഇല്ല,അതുണ്ടായില്ല.നിങ്ങൾ ആ പഴയ വിഡ്ഢി തന്നെ.ആ ചെറിയ പെട്ടി ഇങ്ങോട്ടു കൊണ്ടു വരൂ.ആരുടേതാണ് ഈ വൃത്തികെട്ട വസ്ത്രങ്ങൾ?അതിലേക്കു നോക്ക്, ഓർക്കുന്നുണ്ടോ എങ്ങനെയാണ് ജയിലിൽ അവർ നിന്നെ കൈകാര്യം ചെയ്തതെന്ന്? അവിടെ നിങ്ങൾ എത്രമാത്രം മർദ്ദിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് ? അവർ നിങ്ങൾക്കുതന്ന ഭക്ഷണത്തെപ്പറ്റിയും വിളിച്ച തെറിവാക്കുകളെ ക്കുറിച്ചും ഓർമ്മയുണ്ടോ? ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ വിറയ്ക്കുന്നു. നന്നായി. ഞാനാണ് നിങ്ങളെ രക്ഷിച്ച ആ ധനികവ്യാപാരിയുടെ പുത്രൻ. നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ അച്ഛനയച്ച കത്ത് എനിക്കാണ് കിട്ടിയത്.ഞാനാണ് നിങ്ങളുടെ ദയനീയാവസ്ഥയറിഞ്ഞു ഒരു ധനിക വ്യാപാരിയുടെ മകന്റെ വേഷത്തിൽ അവിടെ വന്ന് ഈ ചൂതാട്ടക്കാരിയെ തോൽപ്പിച്ചത് .ഞാൻ നിങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയത് മാത്രമല്ല ഈ പെണ്ണിനേയും അവളുടെ സകല സ്വത്തുക്കളേയും പിടിച്ചെടുത്തു. അവളതാ അവിടെ നിൽക്കുന്നു. അവളോട് എന്നെ തിരിച്ചറിയുന്നോ എന്ന് ചോദിക്ക്”.

“അതെ, അതേ” സ്ത്രീ സമ്മതിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

വ്യാപാരിയുടെ മകൻ ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ നിന്നു. അവന്റെ അമ്മ വളരെ സന്തോഷവതിയായി മരുമകളെ അനുഗ്രഹിച്ചു.അപ്പോൾ അതുവരെ മിണ്ടാതിരുന്ന അവന്റെ അച്ഛൻ ,വൃദ്ധനായ വ്യാപാരി,അത്യധികം കോപത്തോടെയും നിരാശയോടെയും പറഞ്ഞു. “ ഇപ്പോഴെങ്കിലും നീ സമ്മതിക്കുമോ നിന്റെ മകൻ ഒരു വിഡ്ഢിയാണെന്ന്? ഇനി ഈ സ്വത്തുക്കളും പണവുമെല്ലാം ഈ പെണ്കുട്ടിയുടേതാണ്; അവ അവൾ തന്നെ സൂക്ഷിക്കട്ടെ . ഇത്രയും ബുദ്ധിയും പ്രാപ്തിയും ഉള്ള ഈ പെൺകുട്ടിയെ നമ്മുടെ മകൻ അർഹിക്കുന്നില്ല.”

വിവർത്തനം: സാവിത്രി രാജീവൻ

ഗീത ഹിരണ്യൻ - ഓർമ്മ

2015-05-23T11:20:00.000+05:30

ഗീത ഹിരണ്യൻ - ഓർമ്മ

പഴയ പഴയ  പുസ്തകങ്ങൾ, കടലാസുകൾ ഇവയൊക്കെ അടുക്കി ഒതുക്കി വയ്ക്കാനുള്ള ശ്രമമായിരുന്നു കുറച്ചു ദിവസമായി. അതിനിടക്ക് കാലത്തെ, ഓർമ്മകളെ എല്ലാം പിന്നോട്ട് നടത്തിക്കുന്ന പാതകൾ പഴയ കത്തായോ കഥയായോ ഒക്കെ തെളിഞ്ഞു നിവരും. അങ്ങനെ ഒരു ഓർമ്മയിലേക്ക് നടത്തി ഇന്ന് നമ്മോടൊപ്പം ഇല്ലാത്ത പ്രിയപ്പെട്ട കഥാകൃത്ത്‌ ഗീതാ ഹിരണ്യൻ, എന്നെ.

ഗീത തൃശ്ശൂരും ഞാൻ തിരുവനന്തപുരത്തുമാണ് താമസം.  നേരിട്ട് കണ്ടിട്ടുള്ളത് അപൂർവ്വം സന്ദർഭങ്ങളിൽ മാത്രം. എൻറെ അന്തർമുഖ സ്വഭാവ മാണ് അതിനു  കാരണം. എന്നാൽ അക്കാലത്തൊരിക്കൽ വായിച്ച ഗീതയുടെ കഥയെ പ്പറ്റി ഞാൻ ഗീതയ്ക്കു അയച്ച കത്തിനുള്ള അവരുടെ ഈ മറുപടി ഇപ്പോൾ വായിക്കുമ്പോൾ ചില നല്ല കലാ സൃഷ്ടികൾ നമ്മെ കൂടുകൾ പൊളിച്ചു പുറത്തേക്കു വരാൻ നിർബന്ധിക്കും എന്ന് പറയുന്നതുപോലെ .

ഇതെഴുതുമ്പോൾ മറ്റൊരു കാര്യം ഓർമ്മ വരുന്നു.സുകുമാർ അഴീക്കോട് അഭിമുഖത്തിൽ പറഞ്ഞതാണോ, പ്രസംഗിച്ചതാണോ അല്ലെങ്കിൽ എഴുതിയതാണോ എന്ന് തീർച്ചയില്ല . കുട്ടിക്കൃഷ്ണ മാരാർ 'ഭാരത പര്യടനം' എഴുതി, അത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട കാലം. വിശിഷ്ട ഗ്രന്ഥമായ ഭാരത പര്യടനം വായിച്ചു വിസ്മയാദരവിൽ അഴീക്കോട്‌ മാരാർക്ക് ഒരു കത്തെഴുതി . പോസ്റ്റ്‌  കാർഡിൽ. പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യാൻ വിട്ടുപോയ ആ കത്ത് പിന്നീട് പത്തു കൊല്ലത്തിനു ശേഷം ഭാരത പര്യടനത്തിന്റെ പേജുകളിലൊന്നിൽ വിശ്രമിക്കുന്നത് സുകുമാർ അഴീക്കോട് കണ്ടെത്തി. 'ഭാരത പര്യടനം' എന്ന പുസ്തകത്തെ പ്പറ്റി പണ്ഡിതന്മാർ നിശ്ശബ്ദ രായിരുന്നു അത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട കാലത്ത്. അതിൽ മാരാർ ദു:ഖത്തിലും ആയിരുന്നു. പത്തു വര്ഷത്തിനു ശേഷം, എഴുതിയിട്ടും അയക്കാതെ പോയ, ആ കത്തിനെ ക്കുറിച്ച് അഴീക്കോട് മാരാരോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ ' ആ കത്ത് അന്നെനിക്ക് കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ അതു പോലെ രണ്ടു പുസ്തങ്ങൾ കൂടി എഴുതുമായിരുന്നു' എന്നാണ് അദ്ദേഹം വിഷാദത്തോടെ പറഞ്ഞത്.

ഇങ്ങനെ സുകുമാർ അഴീക്കോടിനേയും കുട്ടിക്കൃഷ്ണ മാരാരേയും ഭാരത പര്യടനത്തെയും മറ്റും മറ്റും മനസ്സിലേക്ക് കയറിവരാൻ ഇടയാക്കി ഗീതയുടെ കത്ത്. ഗീതയെക്കുറിച്ചുള്ള സ്നേഹസ്മരണ എന്നിൽ ശേഷിപ്പിക്കുന്ന ആ   കത്ത് ഇതാ ഇങ്ങനെയാണ്.......

വർഷാവസാനത്തിൽ കൈവന്ന സന്തോഷം

2014-12-26T18:27:00.000+05:30

വർഷാവസാനത്തിൽ കൈവന്ന സന്തോഷം

വളരെ കാലത്തിനു ശേഷം എഴുതുകയാണ്.

ഇപ്പോൾ ഇതെഴുതാൻ കാരണമുണ്ടായി എന്നും പറയാം. അതിങ്ങനെയാണ് ' അമ്മയെ കുളിപ്പിക്കുമ്പോൾ ' എന്ന എന്റെ കവിതാ സമാഹാരം ഈയിടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. അതിനു മുൻപ് തന്നെ ആ കവിതയെ ധാരാളം സുഹൃത്തുക്കൾ സന്തോഷപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചിരുന്നു വിമുഖതയോ മുൻവിധികളോ ഇല്ലാതെ ചില കവി സുഹൃത്തുക്കൾ പുസ്തകത്തെ നിരൂപണം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ഒരു കവിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം സന്തോഷകരമായ കാര്യം. അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യർക്ക്‌ യഥാർത്ഥ മായി ആനന്ദിക്കാൻ അവസരങ്ങൾ ഇല്ലാതിരിക്കുന്ന ഈ കാലത്ത് തൻറെ വാക്കുകളും പ്രവർത്തികളും മറ്റൊരാളെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു എന്നറിയുന്നത് ഏതൊരാളേയും സന്തുഷ്ടരാക്കും.

പക്ഷേ വാക്കിലും പ്രവർത്തിയിലും ചിന്തയിലും സൌന്ദര്യവും സ്നേഹവും നിലനിർത്താൻ കഴിയുന്നവർ ഇപ്പോൾ എവിടെ യുണ്ട് ? ചാർളി ചാപ്ലിൻ സിനിമയിലേതുപോലെ സ്പാനർ കൊണ്ട് യന്ത്രത്തിന്റെ ആണിമുറുക്കി മുറുക്കി സ്വയം മുറുകി പ്പോയ / അഴിക്കാനാവാതെ കുരുങ്ങിപ്പോയ മനുഷ്യരാണ് ചുറ്റും.അവരുടെ കാഴ്ചയും ചലനവും യാന്ത്രി കമായിക്കഴിഞ്ഞു. ഇങ്ങനെയൊക്കെയുള്ള ചിന്തയിലും നിരാശയിലും ക്ലേശത്തിലും ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് എന്നെ ഏറ്റവുമധികം ആഹ്ലാദിപ്പിച്ച ഒരു കത്ത് ലഭിക്കുന്നത്. അതും കവിതയെ സംബന്ധിക്കുന്നത്. അതാണ്‌ ഇന്നലെ ഡോ. എം ലീലാവതി ടീച്ചറുടെ കയ്യിൽ നിന്ന്കിട്ടിയ ഈ കത്ത്. അതിങ്ങനെയാണ്.....

എനിക്കറിയാം ഒരു നല്ല തുറന്ന മനസ്സ് കാണുന്നത്, ഏതൊരാളേയും ഉന്നതമായി ചിന്തിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുമെന്ന്. ടീച്ചറുടെ ആത്മാർത്ഥ മായ വാക്കുകൾ അവരിലെ സഹൃദയത്വത്തെയും നന്മയേയും വെളിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ നമുക്കും അത് വെളിച്ചമാവുന്നു എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.

ഇത് ഇങ്ങനെ ഇവിടെ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുന്നതിന് ഒരു കാരണം കൂടിയുണ്ട്. .ലീലാവതി ടീച്ചർ എനിക്കയച്ച ഈ കത്തിലെ ഉള്ളടക്കം എന്നെ ആഹ്ലാദിപ്പിക്കുന്നു. ആ സന്തോഷം എന്നെയും എന്റെ കവിതയേയും സ്നേഹിക്കുന്ന സുഹൃത്തുക്കളുമായും പങ്കുവക്കുക . ഈ വർഷം എനിക്ക് കിട്ടിയ വലിയ ഒരംഗീകാരമായി, ഏതൊരു അവാർഡിനെ ക്കാളും മീതെ ഞാനിതിനെ കണക്കാക്കുന്നത് കൊണ്ട് കൂടിയാണത്.

ഈ വർഷാവസാനം എനിക്കായി ഇങ്ങനെയൊരു സമ്മാനം നൽകിയതിനു ലീലാവതി ടീച്ചർക്കുള്ള എൻറെ സ്നേഹവും നന്ദിയും ഇതോടൊപ്പമുണ്ട്.നേരിട്ട് കാണാൻ ഇതുവരെ അവസരം വന്നില്ല. നേരിട്ട് കാണാത്ത എത്രപേരെ നമ്മൾ മനസ്സുകൊണ്ടറിയുന്നു, കാണുന്നു, കവിതപോലെ അനുഭവിക്കുന്നു.

2013-12-31T11:40:00.000+05:30

Anyonyam with B.Rajeevan @ people's TV

http://www.youtube.com/watch?v=POArpihieUA

ഒരേ ദുർഘട സ്ഥാനത്ത്

2013-12-20T14:08:00.000+05:30

നമ്മൾ കാണുന്നത് ഒരേ കാഴ്ചകൾ

കേൾക്കുന്നത് ഒരേ ഒച്ചകൾ

അറിയുന്നത് ഒരേ നിശ്ശബ്ദത

ചലിക്കുന്നത്‌ ഒരേ നാട്ടുവഴികളിൽ

കിടക്കുന്നതോ ഒരേ തെരുവരുകുകളിൽ

ഭരിക്കുന്ന രാജാവിനും മന്ത്രിക്കുമില്ല

മാറ്റങ്ങൾ

നാം പൂജിക്കുന്ന മെതിയടികളും

നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കുന്ന ദ ണ്ഡും

ഒന്നുതന്നെ

എന്നിട്ടും

എന്റെ സ്വന -ദർശന ഗ്രാഹികൾ

പിടിച്ചെടുക്കുന്നതും

ഉള്ളിലേക്ക്

അയക്കുന്നതും

മെലിഞ്ഞ സ്പർശിനി കളാൽ

തൊടുമ്പോൾ ഞാനറിയുന്നതും

പറയുന്നതും

എങ്ങനെ മറ്റൊന്നായിരിക്കുന്നു?

എങ്ങനെ വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു

നിന്റെതിൽ നിന്ന്?

ദൈവങ്ങളുയും മനുഷ്യരുടേതും പോലെ

നമ്മളുടെ കാഴ്ചകൾ,

ശബ്ദങ്ങളും നിശ്ശബ്ദതകളും

ഭിന്നമായിരിക്കുന്നു.

നമ്മളോ

തമ്മിൽ തമ്മിൽ ദൃശ്യപ്പെടാതായിരിക്കുന്നു,

എങ്കിലും

നിൽപ്പൊരേ

ദുർഘടസ്ഥാനത്ത്!

ഗോവിന്ദച്ചാമികളുടെ ലോകം, നിർഭയകളുടെയും.

2013-12-16T15:19:00.001+05:30

ദൽഹി യിൽ മാനഭംഗത്തിന് ഇരയായ നിർഭയയുടെ 'രക്ത സാക്ഷിത്വത്തിനു ഇപ്പോൾ ഒരു വർഷം. സ്ത്രീകളും പെണ്‍കുട്ടികളും യുവാക്കളും അടങ്ങുന്ന ആൾക്കൂട്ടം സ്ത്രീകൾക്കെതിരെ നടക്കുന്ന ക്രൂരതകൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ദൽഹി നഗരത്തെയും ലോകത്തെ ആകെയും ഇളക്കി മറി ക്കും വിധം ആര്ത്തു വിളിച്ചു രോഷംകൊണ്ടത്‌ കണ്ട് ഇന്ത്യയിലെ ആണധികാര പ്പുര ചെറുതായി ഒന്നുലഞ്ഞു എന്നതിന്റെ സൂചനയായിരുന്നു ക്രിമിനൽ നിയമത്തിന്റെ ഭേദഗതി ബിൽ ലോക് സഭയിൽ പാസ്സാക്കപ്പെട്ടത്. എപ്പൊഴുമെന്നതു പോലെ നിയമം ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടല്ല , ഗുരുക്കന്മാരുടെ ഉപദേശങ്ങളും, പ്രവാചകരുടെ ഉദ്ബോധനങ്ങളും കൽപ്പനകളും ഇല്ലാത്തുകൊണ്ടുമല്ല , എണ്ണമറ്റ സദാചാര സംഹിതകൾ ഓലയെഴുത്തുമുതൽ കടലാസിലും ഇലക്ട്രോണിക് മാധ്യമത്തിലൂടെയും വരെ തെളിഞ്ഞു കിട്ടാത്തതു കൊണ്ടല്ല മനുഷ്യർ നന്നാവാത്തത്, ലോകമെങ്ങുമുള്ള ആണധികാര പ്രയോഗങ്ങൾ തുടരുന്നത്. അവർ പെണ്ണുങ്ങൾക്കും, കുട്ടികൾക്കും , ലൈംഗിക ന്യൂന പക്ഷങ്ങൾക്കും ദളിതർക്കും, വയോജനങ്ങൾക്കും, പ്രകൃതിക്കും എതിരെയുള്ള അതിക്രമങ്ങളും കയ്യേറ്റങ്ങളും പൂർവാധികം ശക്തിയോടെ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകളായി കയ്യിലൊതുക്കി വച്ച അധികാര ദണ്ഡ് വലിച്ചെറിയാൻ പുരുഷ പ്രജകൾക്ക് അത്ര പെട്ടെന്ന് കഴിയില്ല. മദ്യപിച്ച് ഭാര്യയെ തല്ലി ച്ചതക്കലായും മകളെ ബലാൽ പീഡി പ്പിക്കലായും, റോഡിൽ അസഭ്യ നോട്ടങ്ങളും വാക്കുകളുമായും അനേകമനേക രീതികളിൽ അവൻ തൻറെ ദണ്ഡ് വീശൽ തുടരുന്നു.

നയതന്ത്ര ഓഫീസ് മുതൽ പഞ്ചായത്ത് ആഫീസ് വരെയുള്ള, പണിയെടുക്കുന്ന പെണ്ണുങ്ങളെ വ്യത്യാസമില്ലാതെ തങ്ങളുടെ വരുതിയിൽ നിരത്താൻ പുരുഷാധികാര സമൂഹം വർണ്ണ -വര്ഗ്ഗ വ്യത്യാസമില്ലാതെ ഒറ്റക്കെട്ടായി നിൽക്കുന്നത് നാം കാണുന്നു. മതത്തെയും ജാതിയേയുംആചാരങ്ങളെയും അനുഷ്ഠാ നങ്ങളെയും സൌകര്യപൂർവ്വം കൂട്ടുപിടിക്കുന്ന അവർക്ക് സ്ത്രീകളുടെ അവരവരെപ്പറ്റി യുള്ള ബോധോദയങ്ങൾ തങ്ങളുടെ നിലനില്പ്പിനു തന്നെ ആപത്താണ് എന്ന് ഭയമുണ്ട്. ആ ഭയം കുടുങ്ങിയ പുരുഷൻ പെണ്ണുങ്ങളെ നിലക്ക് നിർത്താൻ ലൈംഗികാതിക്രമങ്ങൾ ആണ് ഏറ്റവും ഫലപ്രദം എന്ന് വിചാരിക്കുന്നു.

പെണ്‍ ശരീരങ്ങൾ തൊണ്ടിയായി, യുദ്ധമുതലായി പിടിച്ചെടുക്കൽ വിജയിച്ച പട തന്റെ ശത്രുരാജ്യക്കാരോട് നൂറ്റാണ്ടുകളായി ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്ന അക്രമമാണ്. അവരുടെ ഉടലിൽ മേൽ ബലാൽ ബീജ നിക്ഷേപം നടത്തൽ കാലാൾ പ്പടക്കാലം മുതൽ പുതിയ ആയുധ പ്രയോഗങ്ങളുടെ ഈ കാലം വരെ തുടരുന്ന ഒരു 'നയമാണ്. സ്ത്രീ ശരീരങ്ങളെ അപമാനിക്കൽ ഒരു രാജ്യത്തെ അപമാനിക്കുന്നതിനു തുല്യമാണ് എന്ന ബോധം നിലനില്ക്കുന്നു എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നതാണ് ഇത്തരം ചെയ്തികൾ ഉത്പാദന യോഗ്യമായ മണ്ണും പെണ്ണും പിടിച്ചെടുത്ത വൻറെ അഹമ്മദികൾ. അതിന്റെ നിരവധി രൂപങ്ങൾ സമൂഹമൊന്നാകെ ഇന്നും പടര്ന്നു കിടക്കുന്നു. ഓരോ സ്ത്രീയും നിരന്തരം ആണധികാരത്തിന്റെ കയ്പ്പിൽ ജീവിതം 'കഴിച്ചുകൂട്ടുന്നു '.

ഈ സംഗതി മനസ്സിലാകാത്ത ഒരേ ഒരു കൂട്ടർ പുരുഷന്മാരും പുരുഷാധികാരത്തിന്റെ ആത്മാവ് സ്വയം ആവാഹിച്ച, 'സ്വത്വബോധമില്ലാത്ത സ്ത്രീകളുമാണ് . പുരുഷ ലോകത്തിന്റെ അരികുകൾ അലങ്കരിക്കുന്നതിൽ സായൂജ്യം കണ്ടെത്തുന്നവർ, വസ്തുവത്ക്കരണത്തിൽ സ്വയം രസിക്കുന്നവർ . ഇത്തരം പൗരന്മാരെയും പൌരികളേയും വാർത്തെടുക്കുന്നതിൽ അഭിമാനിക്കുന്നവർ. ഇരുകൂട്ടരും ലോകം പുരുഷനും സ്ത്രീക്കും കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും വൃദ്ധർക്കും മറ്റു അനേകമനേകം ജീവ ജാലങ്ങൾക്കും തുല്യമായി അവകാശപ്പെട്ടതാണ് എന്ന ഏറ്റവും പ്രാഥമികമായ നിലനില്പ്പ് സത്യം അംഗീകരിക്കാത്തവരായി എന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. ഗോവിന്ദ ച്ചാമിമാരെ തൂക്കി ക്കൊന്നാൽ സമൂഹം ശുദ്ധമാകും എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു. സ്വന്തം ഉള്ളിലെ ,വീട്ടിലെ, ഗോവിന്ദ ച്ചാമിയെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ.

ഉള്ളിലേയും പുറത്തേയും മോചനത്തിന് വിലങ്ങു തടിയായി നിൽക്കുന്ന ഗോവിന്ദച്ചാമി മാരെ തുടച്ചെ റിയാൻ ഒരുമ്പെടുന്ന, ഈ ആണധികാര ഘടനക്കെതിരെ ആണും പെണ്ണും ഒരുമിച്ച് പൊരുതേണ്ട താണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന മനുഷ്യർ ഇവിടെ ഉണ്ടായിത്തീരും എന്ന് വിശ്വസിക്കാനാണ് ഇപ്പോഴും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്

2013-12-14T21:36:00.002+05:30

നസ്രീൻ മൊഹമ്മദിയെ വീണ്ടും സന്ദർശിക്കുമ്പോൾ

ആധുനിക ഇന്ത്യൻ ചിത്രകലയിൽ തന്റെ സമകാലികരായ കലാപ്രവർത്തകരുടെ ശൈലികളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി സഞ്ചരിച്ച് സ്വന്തമായി ഒരു ഇടം സൃഷ്ടിച്ച പ്രതിഭാശാലിയാണ് നസ്രീൻ മുഹമ്മദി . അവരുടെ ചിത്രകലയെ ഒന്ന് സ്പർശിച്ച് പോവുക മാത്രമാണ് ഈ ചെറിയ കുറിപ്പിൽ. നസ്രീൻ ജനിച്ചത്‌ 1937 ൽ ആണ് 1990 ൽ മരണപ്പെട്ടു. അൻപത്തി മൂന്നു വയസ്സിൽ അന്തരിക്കും വരെ ചിത്രരചനയിൽ മുഴുകി ജീവിച്ചു

സ്വാതന്ത്ര്യാനന്ത ര ഇന്ത്യൻ ചിത്ര കല പൊതുവെ അഭിരമിച്ചിരുന്നത് രൂപാധിഷ്ടിതമായതോ , പ്രതീകാത്മകമായതോ സൂചനകൾ നിറഞ്ഞതോ, ധ്വന്യാത്മകമായതോ, കാലപ്പനിക മായതോ ആയ രചനാ മാതൃകകളിൽ ആണ്. അത്തരം അഭിരുചികളിൽ നിന്ന് വ്യതിരിക്തമായ സവിശേഷമായ ശൈലി നസ്രീൻ മുഹമ്മദി തന്റെ രചനകളിൽ പരീക്ഷിച്ചു

നസ്രീൻ മൊഹമ്മദി പരമ്പരാഗത രീതിയിലുള്ള പ്രതിനിധാന ചിത്ര ണ ശൈലിയെ പിൻതുടരാൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല. അവരുടെ സമകാലികരായ പ്രശസ്തരും മൗലിക പ്രതിഭകളുമായ ഭൂപൻ ഖാക്കർ , ഗുലാം മുഹമെദ് ഷെയ്ഖ്,,അർപ്പിത സിംഗ്, ജെ സ്വാമിനാഥൻ തുടങ്ങിയവരുടെ രചനകളുമായി ചേർത്ത് വച്ചാലോചി ക്കുമ്പോൾ ആണ് നന്സ്രീൻ മുഹമ്മദി യുടെ വേറിട്ട അന്വേഷണത്തെ നാം തിരിച്ചറിയുക. രചനാശൈലിയിയിലും, സൌന്ദര്യ ശാസ്ത്ര വീക്ഷ ണങ്ങളിലും അവരുടെ സമകാലികരിൽ നിന്ന് അവർ വ്യത്യസ്‌ത യായിരുന്നു.

നസ്രീൻ മുഹമ്മദിക്കു മുൻപ് ഇന്ത്യൻ ചിത്രകലയിൽ പാശ്ചാത്യ മാതൃകകളെ പിൻപറ്റിയുള്ള അമൂർത്ത ചിത്രരചനാ സമ്പ്രദായം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്ന് അതിനർത്ഥ മില്ല . മുതിർന്ന ബോംബെ സ്കൂൾ ചിത്ര കാരന്മാരായിരുന്ന വസുദേവോ ഗൈടോൻടെ ( Vasudeo S. Gaitonde (1924–2001) ജേറാം പട്ടേൽ തുടങ്ങിയ കലാകാരന്മാർ നസ്രീനിൻറെ മുന്പും പിന്നീടും അമൂരത്ത രചനകൾ നടത്തിയിരുന്നു.സുഹൃത്തും സഹാധ്യാപകരുമായി ബറോഡയിൽ ജേറാം പട്ടേൽ നസ്രീന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നതും അവരുടെ കലാന്വേഷണത്തിൽ സാരമായ സ്വാധീനമായിരുന്നിരിക്കണം.

നസ്രീന്റെ രചനകളിൽ യഥാതഥ വസ്തുക്കളുടെ ചിത്രീകരണമോ അവയുടെ പ്രതിനിധാനങ്ങളോ കാണില്ലെങ്കിലും മനുഷ്യ നിർമ്മിതമായ പരിസ്ഥിതികളും പട്ടണപ്രാന്തങ്ങളും അടിസ്ഥാന പ്രമേയമായി ആ രചനകളിൽ സ്വാധീനമാകുന്നുണ്ട്. ഒരു പക്ഷെ അത്തരം നഗര വാസ്തു മാതൃകകളിൽ നിന്നുള്ള പ്രചോദനം അവരുടെ രചനകളിൽ മനുഷ്യന്റെ സൂക്ഷ്മമായ, ഭൗതികാതീത മായ, നില നില്പ്പിന്റെ ചിത്രാന്വേഷണം ആയിത്തീർന്നു എന്ന് പറയേണ്ടി വരും . മഷിപ്പേന കൊണ്ടും പെൻസിൽ കൊണ്ടും നിർമ്മിച്ച ജ്യാമിതീയമായ ആ വരകൾക്ക്‌ ഭൌതിക ലോകത്തിന്റെ അമൂർത്തമായ താളാത്മകതയും താരള്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു . ചിലപ്പോൾ അവ കസിമിർ മാലേവിച്ചിന്റെ സുപ്പർമാറ്റിസ്റ്റ് മേളനങ്ങളെ അല്ലെങ്കിൽ മോണ്ട്രിയ യാനെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.അതേ സമയം അവ തന്റെ ചുറ്റുമുള്ള ജീവിതത്തിന്റെ സചേതനമായ അമൂർത്താവിഷ്കാരങ്ങൾ ആകണമെന്ന് അവർക്ക് നിർബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് തോന്നിപ്പിച്ചു.

നസ്രീൻ തന്റെ കലാ വിദ്യാഭ്യാസം ലണ്ടനിലെ സെൻറ് മാർടിൻസ് സ്കൂൾ ഓഫ് ആർട്സിലും തുടർന്ന് 1961-63 ൽ പാരീസിലും ആയിരുന്നു പൂർത്തിയാക്കിയത്. പലയൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളും ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളും ജപ്പാൻ, നോർത്ത് അമേരിക്ക തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളും അവർ കലാ പ്രവര്ത്തനത്തിന്റെ ഭാഗമായി സന്ദർശിച്ചു. പ്രസിദ്ധ കലാ വിമർശകയായ ഗീത കപൂർ നിരീക്ഷിക്കുന്നത് പോലെ നമ്മുടെ ആധുനിക ചിത്രകാരിൽ പലർക്കുമെന്ന പോലെ നസ്രീൻ മുഹമ്മദിയുടെ രചനകൾക്കും പ്രതിഭാശാലികളായ വിദേശ ചിത്രകാരന്മാരുടെ സ്വാധീനത്തിൽ പെട്ടും അതിൽ നിന്ന് മുക്തി നേടിയും മാത്രമേ തൻറേതായ ഒരു വഴി നിർമ്മി ക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. അത് കൊണ്ട് തന്നെ കാൻഡി ൻസ്കി യും പോൾ ക്ലീയും നസ്രീൻൻറെയും അവരുടെ രചനകളുടെ പരിവർത്തന ഘട്ടത്തിൽ ഒരു സ്വാധീനമോ പ്രചോദനമോ ആയിരുന്നിട്ടുണ്ടാകാം. പുറം ലോകത്തിൻറെ കാഴ്ചാനുഭവത്തെയോ കാഴ്ചയെയോ ഒരു പ്രതി നിധാനം എന്ന നിലക്കല്ലാതെ അമൂർത്തമായൊരു ദൃശ്യാനുഭവമായി സ്വാംശീകരിക്കുകയും അതിനെ ചിത്ര തലത്തിൽ സന്നിവേശിപ്പിക്കുക യുമാണ്‌ നസ്രീൻ അറുപതു കാലഘട്ടത്തിലെ രചനകളിൽ ചെയ്തത് . നസ്രീൻ തനിക്കു കാൻഡിൻ സ്കി രചനകളോടുള്ള സമീപനം ഇങ്ങനെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു . "Again I am reassured by Kandinsky-the need to take from an outer environment and bring it an inner necessity." ചുരുക്കത്തിൽ യൂറോപ്യൻ abstract expressionism ത്തിനു തുല്യമായ ഫ്രഞ്ച് കലാകാരന്മാരുടെ അമൂർത്ത ചിത്ര ശൈലീ പരീക്ഷണം നസ്രീൻ അറുപതുകളിലെ തന്റെ രചനകളിൽ പരീക്ഷിച്ചു.

മിനിമലിസ്റ്റ് ചിത്ര സങ്കേതങ്ങളിൽ ആഗ്നെസ് മാർടിൻ നസ്രീനെ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നതായിരുന്നു എഴുപതുകളിലെ അവരുടെ രചനകൾ . എഴുപതുകൾ ആകുമ്പോഴേക്കും നസ്റീൻ തന്റെ ഭാവാത്മകതക്കും ധ്യാനാത്മ കതക്കുമൊടുവിൽ പ്രകൃതി പ്രതിഭാസം സ്വയമേവ അതിൻറെ ദൃശ്യതക്കപ്പുറം തെളിഞ്ഞു വരുന്നതായി അനുഭവിച്ചിരുന്നിരിക്കണം .ആധുനികതയുടെ ഒരു സവിശേഷത തന്നെ പ്രത്യക്ഷ യാഥാർ ഥ്യ ങ്ങളെ / വസ്തുവിന്റെ പകർപ്പുകൾ ക്കപ്പുറം ആഴത്തിൽ അറിയുകയും ആവിഷ്കരിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നല്ലോ.

നസ്രീൻ ഫോമിലും, ശൈലികളി ലുമുള്ള നിരന്തര അന്വേഷണങ്ങൾ പരീക്ഷണാടിസ്ഥാനത്തിൽ തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു .സ്വന്തം രചനാ ശൈലിയെ നിരന്തരം പുതുക്കി ക്കൊണ്ടിരിക്കാൻ, സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഓരോ രേഖയും ആകൃതിയും തന്നോട് എന്തു സംവദിക്കുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞു കൊണ്ടുള്ള ഒരു മുന്നേറൽ. ' 'My lines speak of troubled destinies/ of death/...Talk that I am struck/ by lightning or fire' ..എന്നിങ്ങനെ കാവ്യാത്മകമായി തന്റെ ചിത്രരചനാ രീതികളിലെ പരീക്ഷണങ്ങളെ നസ്രീൻ വിശദമാക്കുന്നു.

വസ്തുക്കളുടെ' ഉള്ള്‌' മനുഷ്യരുടെ മനസ്സെന്നവണ്ണം ആഴത്തിലും അതിന്റെ വ്യത്യസ്തമായ തനിമയിലും അറിയാനും ആവിഷ്കരിക്കാനും ശ്രമിക്കുകയാണ് ഒരർത്ഥത്തിൽ , പ്രതിനിധാനപരതയിൽ നിന്ന് അപ്പുറം പോയിരുന്നു ആ രചനകളിൽ ക്കൂടി നസ്രീൻ ചെയ്തത് എന്ന് കരുതേണ്ടി വരും. തീർച്ചയായും ഒരു കാലാ കാരനും കലാകാരിയും തന്റെ ചിത്ര മെഴുത്ത് , ലോകത്ത് ഏതെ ല്ലാം വിധത്തിൽ കാഴ്ചക്കാരന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ സംവേദന ക്ഷമമാക്കും അതിന്റെ സാധ്യതകൾ എന്തൊക്കെയാണ് എന്നൊന്നും അറിഞ്ഞല്ല രചനകൾ നടത്തുന്നത്. ഇനി അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ കൂടി അയാളുടെയോ അവളുടെയോ വാഖ്യാനങ്ങൾ ക്കപ്പുറത്തെ ക്ക് പോകാൻ ആ രചനകൾ ശക്തിയാർജ്ജിക്കുമ്പോൾ

ആണ് അവ കലാസൃഷ്ടികളാവുന്നത്.

നസ്രീന്റെ ചിത്രങ്ങളിലൂടെ വീണ്ടും കടന്നു പോകുമ്പോൾ അവരുടെ കല കാലത്തെ അതിജീവിക്കുന്ന വിധം വ്യാഖ്യാന മുക്തമായി നിലകൊള്ളുന്നു എന്ന് തോന്നുകയാണ്.

2013-12-12T19:24:00.001+05:30

എളുപ്പം

ഇരിക്കുന്ന മുറി ചുരുങ്ങി ച്ചുരുങ്ങി

അതിന്റെ നാല് ചുമരുകള്‍

ഉടല്‍ സ്പര്‍ശിക്കുന്നത് വരെ

അവ കൈകൾ നീട്ടി

ബലാൽ മെയ് ഞരിക്കുന്നതുവരെ

കഴുത്തിൽ വിരലാഴുത്തുന്നത് വരെ

വരച്ച ചിത്രങ്ങൾ മായ്ക്കുന്നത് പോലെ

സ്വപ്നങ്ങളിൽ നിന്നും ഉണരുന്നത് പോലെ

ജീവിച്ചിരിക്കൽ

കടൽതീരത്തി രിക്കൽ പോലെ

തിരയെണ്ണൽ പോലെ എളുപ്പം

അത്ര എളുപ്പമായിരുന്നില്ല.

ഒന്നും എളുപ്പമായിരുന്നില്ല,

ഒട്ടും എളുപ്പമായിരുന്നില്ല.

എന്ന് അവസാനശ്വാസം

നിലവിളിക്കുമ്പോൾ

മറിച്ചൊ രുത്തരം ചൊല്ലൽ

എളുപ്പമായിരിക്കുമോ?

Ye Zindagi by the Band Vishwamitra

2013-12-06T21:01:00.001+05:30

This is from Manu Rajeev's album feathers to Ashes

.I am not a critic of music, not even a student of music. But sometimes a song, an orchestra or a soulful voice of an artist makes me to brood on that particular tune or music or the composition in total. This is one of such composition. It is very difficult to smile while we mourn deep inside. And this song wouldn't allow you to listen to it for the mere pleasure of music...it invokes a sense of compassion..touches your heart, the real in you.

Ye Zindagi by Band Vishwamitra

പകൽക്കിനാവുകൾ

2013-12-06T20:39:00.002+05:30

ഷിജു എസ് ബഷീറിന്റെ ഫോട്ടോഗ്രാഫി എക്സിബിഷൻറെ ഉത്ഘാടനത്തിൽ സംബന്ധിച്ചു, ഇന്ന്.

ചിത്രകലയിൽ നിന്നും ഫോട്ടോ ഗ്രാഫുകളെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്ന നിരവധി ഘടകങ്ങളുണ്ട്‌ . അതല്ല ചര്ച്ചാ വിഷയം. ചിത്രകലയുടെ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ യഥാ തഥ ശൈലിയിൽ ഛായാ ചിത്രങ്ങളും പ്രകൃതി ചിത്രങ്ങളും ധാരാളമായി യൂറോപ്യൻ ചിത്രകാരന്മാർ ആവിഷ്കരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനകാലങ്ങളിലും ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ പാദങ്ങളിലും ഫോട്ടോ ഗ്രാഫി അവർക്ക് ഒരു വെല്ലുവിളിയായി .അതിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വരാൻ, പുതിയ വഴികൾ വെട്ടാൻ, പുതിയ ശൈലികൾ പരീക്ഷിക്കാൻ ചിത്ര -ശില്പ്പ കലാകാരന്മാർ തയ്യാറായി. അങ്ങനെ പ്രതി നിധാന പരതയിൽ നിന്ന് ഫോമിന്റെ ആബ്സ്ട്രാക് ഷൻ നിലേക്കും വസ്തുവിന്റെ ചിത്രീകരണം എന്നതിലുപരി എന്താണ് ചിത്രകല,/ ശിൽപ്പകല എന്നറി യാനും അന്വേഷിക്കാനും കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ മറ്റു സാധ്യതകളിലേക്കും പോകാനും ക്യാമറയുടെ കടന്നു വരവ് കാരണമായി.

ഇപ്പോഴും പലതരം വെല്ലു വിളികൾ നേരിട്ട് കൊണ്ട് ചിത്രകലയും ഫോട്ടോഗ്രാഫിയും അതാതു മേഖലകളിൽ മുന്നോട്ടു പോകുന്നു.

ഇങ്ങനെ ആലോചിക്കാൻ കാരണം. ഷിജു വിന്റെ ഫോട്ടോ പ്രദർശനമാണ്.

ഷിജു പല രാജ്യങ്ങൾ , പല ദേശങ്ങൾ , പല സമയങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ച് ക്യാമറയിൽ പകർത്തിയ ദൃശ്യങ്ങൾ. അവ പല കാലങ്ങളിലെക്കും , ജീവിതങ്ങളിലേക്കും, ഓർമ്മ കളിലേക്കും ,നമ്മേയും കൊണ്ട് പോകും. അവ പക്ഷെ വെറും ദൃശ്യങ്ങൾ അല്ല. ഒരേ സമയം അതിനു വെറും കാഴ്ചയായി നില്ക്കാൻ സാധിക്കുമെങ്കിലും അവയെ പകർത്തപ്പെട്ട ഒരു നിമിഷത്തിലെ വെറും കാഴ്ചയിലേക്ക് ഒതുക്കാൻ ആവില്ല. കാരണം കാഴ്ചക്കാരനെ വെറുതെ കണ്ടു പോകാൻ അവ വിടില്ല എന്ന് തന്നെ.

ചില ചിത്രങ്ങളിലെ മനുഷ്യർ കരിങ്കല്ലിൽ കൊത്തിയ പോലെ , സജീവമായി എന്നാൽ ഭൂതത്തിലും വർത്തമാനത്തിലും ഭാവിയിലുമായി നിൽക്കുന്നു. ചില മുഖങ്ങൾ മിനുങ്ങുന്ന മെഴുകു പ്രതിമപോലെ കാഴ്ചക്കാരന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കും വിധം ജീവനോടെ.വാസ്തവത്തിൽ സ്ഥല കാലങ്ങൾ ക്കപ്പുറം പോകുന്ന ആ ഭാവങ്ങൾ അവരിൽ ഷിജു വിന്റെ ക്യാമറ പകര്ത്തുകയോ കണ്ടെത്തുകയോ ചെയ്യുന്നു.

വളരെ ലളിതമെന്നു തോന്നുന്ന ചില ചിത്രങ്ങൾ ഒരു നല്ല പെയിന്റിംഗ് ആയി അനുഭവപ്പെടും. ഒരാൾ മത്സ്യം ചരടിൽ കോർത്തു കെട്ടി തൂക്കി ക്കൊണ്ട് പോകുന്ന ചിത്രം. മീൻ കൊണ്ട് പോകുന്നവന്റെ ഇരു കാലുകളും അവയോടു ചേർന്ന് ചത്ത മീനിന്റെ പിളര്ന്ന വായും. കാഴ്ച്ചക്കാര നോട് സംവദിക്കുന്ന അതിന്റെ പളുങ്കു കണ്ണുകൾ. ആ മത്സ്യങ്ങൾ മനുഷ്യരേക്കാൾ വലിയ ' മനുഷ്യത്തം' ഉള്ളവയായി നമ്മുടെ മുൻപിൽ വെളിപ്പെടുന്നു.

ഇങ്ങനെ ഓരോ ചിത്രങ്ങളും കാഴ്ചക്കാരൻറെ ഭാവനകൾക്കനുസരിച്ച് വിവിധ മാനങ്ങളിലേക്ക് പടരുന്നു.

പ്രകൃതിയും മനുഷ്യനും വിരുദ്ധ ധ്രുവങ്ങളായി നിന്നിരുന്ന ആ പഴയ കാലം ഇന്നില്ല.

ക്യാമറ മനുഷ്യ ന്റെ ഒര വയവമായി, കാഴ്ച്ചയുടെ, കണ്ണിൻറെ ഒരു എക്സ്റ്റൻഷൻ ആയി മാറിയിട്ടുണ്ട്. അത് കൊണ്ടു തന്നെ യന്ത്ര സഹായത്താൽ ആവിഷ്കരിക്കുന്ന കല എന്ന നിലയിൽ അതിനെ വില കുറച്ചു കാണുന്ന കാലവും കഴിഞ്ഞു. മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയം പ്രവര്ത്തിക്കാൻ പേസ് മേക്കർ ശരീരത്തിൽ ഘടിപ്പിച്ച മനുഷ്യനെ നാം യന്ത്ര മനുഷ്യൻ എന്ന് വിളിക്കാത്തതു പോലെ കാഴ്ച്ചയുടെ, ഉൽ ക്കാഴച്ചയുടെ മിഴിവിന് ക്യാമറയെ ഉപയോഗിക്കുന്ന കലാകാരനേയും അങ്ങനെ വിളിക്കേണ്ടതില്ല. പറഞ്ഞു വരുന്നത്, പക്ഷെ ഡിജിറ്റൽ യുഗത്തിൽ ദൃശ്യങ്ങളുടെ ആധിക്ക്യം കൊണ്ട് ആന്ധ്യം ബാധിച്ച മനുഷ്യൻറെ കണ്ണ് തുറക്കാൻ , താൻ പകര്ത്തുന്ന ചിത്രം ഒരു കലാസൃഷ്ടിയായി കാഴ്ച്ചപ്പെടുത്താൻ ഒരു ഫോട്ടോഗ്രാഫർ വളരെ ഭാവനാസമ്പന്നൻ ആകേണ്ടി വരും എന്നാണ്.

ഷിജു എന്ന പകൽ ക്കിനാവൻ അങ്ങനെയൊരു ഫോട്ടോ ഗ്രാഫർ ആണെന്ന് ഞാൻ ഇന്ന് കണ്ട ചിത്രങ്ങൾ പറയുന്നു. അയാൾ പകൽക്കിനാവുകൾ കാണുകമാത്രമല്ല അവ നമ്മുടെ കിനാവുകളായി കാട്ടിത്തരുകയും ചെയ്യുന്നു.

2013-12-05T11:19:00.001+05:30

'വഴി വെട്ടുന്നവരോട്'

എൻ എൻ കക്കാടിനെ ഞാൻ നേരിട്ട് കണ്ടിട്ടില്ല.

ഇന്ന് എൻ എൻ കക്കാടിന്റെ 'സഫലമീ യാത്ര'യുടെ പുന: പ്രസിദ്ധീ കരണത്തിൻറെ പ്രകാശന ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുത്തു. ആ നേരം പലകാര്യങ്ങളും കാലങ്ങളും ഓർമ്മയിൽ വന്നു. പ്രി ഡിഗ്രീ പഠന കാലത്ത് പാഠപുസ്തകത്തിൽ ഇല്ലാത്ത പുതിയ കവിതകളേയും അവയുടെ രചയിതാക്കളെയും പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന അധ്യാപകരുടെ ക്ലാസിൽ നിന്ന് അയ്യപ്പ പ്പണിക്കർ, എൻ എൻ കക്കാട്, വിഷ്ണു നാരായണൻ നമ്പൂതിരി തുടങ്ങിയവരുടെ കവിതകളെ പരിചയപ്പെട്ടതു മുതൽ കണ്ടതും പരിചയപ്പെട്ടതു മായ കവികളെക്കുറി ച്ചും അവരുടെ കവിതകളെക്കുറിച്ചും

1979 -ൽ കലികാല കവിത എന്ന 'നല്ല ചില പുതിയ കവിതകൾ ' എന്ന രണ്ടാം തലക്കെട്ടോടെ ,പണിക്കർ സാർ അടക്കമുള്ളവരുടെ രണ്ടും മൂന്നും കവിതകൾ ഉൾപ്പെട്ട ചെറിയ ഒരു സമാഹാരം പ്രസിദ്ധീ കരിക്കപ്പെടുന്നതും അതിലെ കവിതകൾ വായിക്കുന്നതും . കക്കാടിന്റെ രണ്ടു കവിതകൾ അതിലുണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് വായിച്ച 'വഴി വെട്ടുന്നവരോട്' എന്ന കവിത ഇപ്പോഴും എന്നെ വിടാതെ പിന്തുടരുന്നു.

പഴങ്കഥ യുടെ മൂശയിൽ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ അലിവും സ്നേഹവും മൃദുവായി വായനക്കാരെ ഉടനീളം തലോടി നിൽക്കുന്ന ഒന്നാണ് ആ കവിത. പുതിയ വഴി വെട്ടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏതൊരാളെയും പുതു വഴി വെട്ടാതിരിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന, അതിനെതിരെ ഉപദേശിക്കുന്ന സാമാന്യ യുക്തികളെയും , അതിനായി നിരത്തുന്ന ന്യായങ്ങളെയും കവിത ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. 'വനവില്ലികൾ' എന്ന പിശാചുക്കളായാണ് അവരെ കവി കാണുന്നത്. എന്നാൽ അതൊന്നും കൂസാതെ വഴി വെട്ടാൻ തുനിഞ്ഞ് അതിൽ വിജയിയായ ആളെ ജനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാതിരിക്കുന്നില്ല.ആനയും അമ്പാരിയും ആയി വരവേറ്റ തി നുശേഷം ശേഷം ദേവിക്ക് ബലിയായി നല്കുകയും ആ മൂപ്പന് മണ്ഡപം പണിയുകയും ചെയ്യുന്നു.. പിന്നീട് കാലാകാലം വഴിപാടുകൾ, വഴിപാടിന് കഴിച്ച് പെരു വഴിയെ തന്നെ പോക്ക് തുടരുന്നു. മൂപ്പൻ വഴിയെന്നു പേരിട്ട് പുതു വഴി വെട്ടാൻ തുനിയുന്നവരെ ആ പാതയിൽ ചവുട്ടി അശുദ്ധമാക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ലെന്ന് കാത്തു രക്ഷിക്കുന്നു. പെരുവഴിയുടെ 'മാർഗ്ഗം' നിരന്തരം ജയിക്കുകയും പുതു വഴി വെട്ടൽ വഴിപാടായി നില നിർത്താൻ പെരുവഴിക്കാർ എന്നും ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

, പൊതു സമൂഹത്തിൽ നിന്ന് വേറിട്ട ഏതു ചിന്തയേയും പ്രവർത്തിയേയും ഇല്ലാതാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ അതിനെ ആശ്ലേഷിക്കുന്നതായി ഭാവിച്ച് ഒരു മൂലക്കിരുത്തുക എന്ന സമൂഹത്തിൻറെ സ്ഥിരം തന്ത്രങ്ങളെ കവിത ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്നു.

. അയ്യപ്പ പ്പണിക്കർ സാറിനെ പ്പോലെ മലയാള കവിതയിൽ പുതു വഴി വെട്ടിയ കവിയാണ്‌ ശ്രീ എൻ എൻ കക്കാട് .പുതു വഴി വെട്ടിയവരേയും ആ വെട്ടലിനെയും വഴിപാടാക്കാതിരിക്കാൻ നമുക്ക് ഉത്തരവാദിത്ത മുണ്ട്. ആ ഉത്തരവാദിത്ത മാണ് ഒരു പക്ഷേ ഇങ്ങനെ കക്കാടിന്റെ കവിതകൾ വീണ്ടും പ്രസിദ്ധീ കരിക്കുന്നത് വഴി നിറവേറ്റപ്പെടുന്നത്‌ എന്ന് കരുതാം. മാതൃഭുമി ബുക്സ് ആണ് പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.

The age of loudness

2013-12-02T10:09:00.000+05:30

This is an age of loudness
And of tantrum
This is an age of Glitz
Beat the drum louder
about the innocence and sweet aroma
of the shit you flush out daily,
the louder the beats more the visibility...

2013-12-01T07:56:00.004+05:30

പദ്ധതി ശാസ്ത്രം

അവൻറെ / അവളുടെ മൂക്കു നല്ലത്

മുഖം നല്ലത്

അവൻറെ / അവളുടെ ചിരി നല്ലത്

വളഞ്ഞ ചില്ലി നല്ലത്

അവന്റെ/ അവളുടെ മൊഴി നല്ലത്

മിഴി നല്ലത്

അവന്റെ / അവളുടെ വാക്ക് നല്ലത്

നോക്ക് നല്ലത്

അവന്റെ / അവളുടെ പാട്ടു നല്ലത്

കുരൽ നല്ലത്

അവന്റെ / അവളുടെ പദം നല്ലത്

പാദം നല്ലത്

അവൻറെ / അവളുടെ കുര നല്ലത്
കടി നല്ലത്

അവന്റെ/ അവളുടെ കഴുത്തു നല്ലത്

എഴുത്തും നല്ലത്

അവന്റെ / അവളുടെ ഉടലാകെ നല്ലത്

ഉയിരാകെ നല്ലത്

അതേയോ ?

ഉറക്കെ പ്പറയല്ലെ ,

ആളുകൾ കേൾക്കും

അവന്റെ/ അവളുടെ പേരു പറയല്ലേ

പെരുമയും പറയല്ലേ

അവനവൾ അഹങ്കാരിയാകും
അവളവൻ നിഷേധിയാകും

നമ്മളെന്തി ന് നമ്മളിലൊരാളെ
നമ്മളിലുള്ളൊരാളെ

ഇല്ലാതെയാക്കണം?

വല്ലാതെയാക്കണം ?
വല്ലാതെയില്ലാതെയാക്കണം?

പുരാണങ്ങൾ മുതൽ തെഹൽക്ക വരെ

2013-11-22T20:05:00.000+05:30

ആട്ടിൻ കുട്ടിയും ബ്രഹ്മാവും ( ഒരു ദ്രുത പ്രതികരണം)

വെളുത്ത പഞ്ഞിക്കെട്ടു പോലെ സുന്ദരിയായ ആട്ടിൻ കുട്ടി ബ്രഹ്മാവിനടുത്തെത്തി സങ്കടം പറഞ്ഞു. 'എനിക്കൊരു സങ്കടമുണ്ട് പ്രഭോ !

പറയൂ കുഞ്ഞേ 'എന്നായി ബ്രഹ്മാവ്‌.

'ഭൂമിയിൽ ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം നായ നക്കി ക്കൊണ്ടിരിക്കയാണ് ?

'അതിന് നായകളെ ഉന്മൂല നാശം ചെയ്താലോ' എന്ന് ഉടൻ പ്രതികരിച്ച ബ്രഹ്മാവിനോട് ആട്ടിന കുട്ടി പറഞ്ഞു 'അത് ഒരു ഭാഷാ പ്രയോഗം മാത്രമാണ്ബ്രഹ്മാവേ, യഥാർത്ഥത്തിൽ നായ്ക്കളെ കുറിച്ചല്ല എന്റെ പരാതി. അവ മാന്യർ തന്നെ. ഞങ്ങളെ കണ്ടാൽ ഉടൻ വായിൽ വെള്ളം നിറയുന്ന ഒരു കൂട്ടരുണ്ട് , മനുഷ്യർ എന്ന് പറയും.

ബ്രഹ്മാവിന്റെ മുഖത്ത് പഴയ കഥകളിലെ വീര നായകർക്കെന്ന പോലെ അത്ഭുതം കൂറി. ആട്ടിൻ കുട്ടി തുടർന്നു. മനുഷ്യർ ഞങ്ങളോട് പറയും, സ്നേഹത്തോടെ ' ആട്ടിൻ കുട്ടികളേ! ഇങ്ങനെമിനു മിനുത്ത രോമ കുപ്പായ മിട്ട നിങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ വായിൽ നിറവെള്ളം കവിയുന്നു. ഉടുപ്പുരിച്ച നിങ്ങളുടെ ചുവന്നു തുടുത്ത മേനികൾ ,ഹാ! അതിന്റെ രുചിയേറുന്ന വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ കടിച്ചു രസിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ചുള്ള ഭാവനകൾ ഞങ്ങളെ വിറളി പിടിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ആവേശത്തെ ഞങ്ങൾക്ക് തടുക്കാൻ ആവുന്നില്ല. ഞങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യേണ്ടു? ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ കൂട്ടിലിടുകയേ ഇല്ല. അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമായത് കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ പതുക്കെ രുചി യറിഞ്ഞു നിങ്ങൾക്കു കൂടി രസിക്കും വിധംആവശ്യത്തിനു, ഉപ്പും പുളിയും എരിവും മധുരവും ചേർത്ത് നൊട്ടി നുണഞ്ഞു കഴിക്കുകയെ ഉള്ളൂ . ഒട്ടും വേദനിപ്പിക്കാതെ , നഖം തൊട്ടു രോമ കൂപങ്ങൾ വരെ സൌന്ദര്യം വഴിയുന്ന നിങ്ങളെ ക്കണ്ട് മതി മറക്കുന്നതിനു ഞങ്ങളോട് പൊറുക്കുക!"

ഈ ഉത്തേജക വാക്യങ്ങൾ കേട്ട് എന്റെ അമ്മ അമ്മൂമ്മ മാർക്ക് അവരോടു ദയയും, സ്നേഹവും തോന്നി. മനുഷ്യർക്ക് ഞങ്ങളോടുള്ള സ്നേഹധാരയെ കുറിച്ച് അവർ പറഞ്ഞു തന്നു. സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ച ഞങ്ങളെ 'അമ്മുവിൻറെ ആട്ടിൻ കുട്ടി എന്ന രാമു കാര്യാട്ടിന്റെ സിനിമ കാണാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. മേയുന്നതിനിടെ മ്യൂസിയം മുറ്റത്തെ ഒരു മൂലയിൽ എല്ലാവർക്കും കാണത്തക്കവിധം ആയിരുന്നു ആ ആട്ടിൻ കുട്ടിക്കഥ ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി അവർ കാണിച്ചിരുന്നത്'

' അപ്പോൾ , ബ്രഹ്മാവ്‌ വിസ്മയപ്പെട്ടു ' സിനിമയിൽ നിന്ന് പോലും പാഠങ്ങൾ പഠിച്ചിട്ടും നിങ്ങൾ മനുഷ്യരെ ക്കുറിച്ച് പരാതി പറയാൻ ഇടയായതെന്ത്?

'ആട്ടിൻ കുട്ടി തുടർന്നു . പ്രഭോ , മനുഷ്യരുടെ രീതികൾ വിചിത്രമാണ്. അവർ വാക്കുകൾക്കും പ്രവർത്തിക്കും തമ്മിൽ ബന്ധം ഉണ്ടാകണം എന്ന് നിർബന്ധം ഉള്ളവരല്ല.

'എന്നുവച്ചാൽ?' ബ്രഹ്മാവ്‌ മനസ്സിലാകായ്കയുടെ നെറ്റി ചുളിച്ചു.

അതിനെക്കുറിച്ച് പറയാൻ എന്റെ വാക്കുകൾക്ക് ശക്തി പോരാ പ്രഭോ, അങ്ങ് ഭൂമിലേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നോ വരാതെയോ മനുഷ്യരെ വീക്ഷിക്കുക.

ഒരു നിമിഷം ബ്രഹ്മാവ്‌ കണ്ണടച്ചു. ഒരു നിമിഷം , ഭൂമിയിലെ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ബസ്‌, നീണ്ട ചൂളം വിളിയോടെ പായുന്ന തീവണ്ടി, ആകാശം വരെ ഉയര്ന്നു പോകുന്ന ഒരു ലിഫ്റ്റ്‌, വിമാനം ...എല്ലാറ്റിലും ഒരേ ദൃശ്യങ്ങൾ, മനുഷ്യന്റെ കൈകളുടെ ക്ലോസപ്പുകൾ...നീട്ടിപ്പിടിച്ചവ, ആഞ്ഞു വലിക്കുന്നവ, പിടക്കുന്ന കഴുത്തുകൾ, അവയിൽ നിന്നെല്ലാം ആട്ടിൻ കുട്ടികളുടെതെന്ന പോലെ യുള്ള ആർത്ത നാദങ്ങൾ.... കാഴ്ചകണ്ട്‌ തീർന്ന ബ്രഹ്മാവ് വീണ്ടും കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ ..അതാ നിൽക്കുന്നു പത്തു പതുത്ത വെള്ള രോമം കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ വെൽ വെറ്റു പോലെ മിനുസവും തിളക്കവുമുള്ള മേനിയും കറുത്ത കണ്ണിൽ ദൈന്യവുമായി ആട്ടിൻ കുട്ടി, കഴുത്തോ കാലോ ഓടിയാതെ, ചോര പൊടിയാതെ മിടുക്കിയായി.പക്ഷേ കണ്ട

കാഴ്ചകൾ മിന്നി തെളിയുന്നല്ലോ, തന്റെ നിയന്ത്രണ ബട്ടണ്‍ ആരമർത്തും ...കൂടുതൽ ആലോചിക്കാൻ മിനക്കെടാതെ ബ്രഹ്മാവ്‌ ആട്ടിൻ കുട്ടിയുടെ നേർക്ക്‌ കയ്യുയർത്തി പ്പറഞ്ഞു. എനിക്ക് സഹിക്കാനാവുന്നില്ല...ആട്ടിൻ കുട്ടീ , നീ എന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് പോകൂ..എന്റെ കണ്മുൻപിൽ നിന്നും മാറിപ്പോകൂ ........ഞാൻ മനുഷ്യരെ കുറ്റം പറയില്ല..നിന്റെ ഈ പതുപതുത്ത മേനിയും തൊലിയുരിച്ച ഉടലും.....

കടപ്പാട് : പുരാണങ്ങൾ മുതൽ തെഹൽക്ക വരെ

സാഹിത്യത്തറവാട്

2013-11-15T22:25:00.001+05:30

തറവാട് അങ്ങ് ദൂരെ കാണാം , ചെറുതായി. കാരണം നീണ്ട ഡ്രൈവ് ഇന്‍ കഴിഞ്ഞു വേണം തറ വാട്ടില്‍ എത്താന്‍ .
പടിപ്പുരക്ക് മുന്നില്‍ നിന്നു നോക്കിയാല്‍ പൂമുഖത്തിന്റെ കൊത്തുപണിയുള്ള നാല് തൂണുകള്‍ കഷ്ടിച്ച് കാണാം .വിശാലമായ ഉമ്മറത്തെ ചാരുപടിയില്‍ കാല് തൂക്കിയിട്ട് ഇരിക്കുന്നവരെയും നിരത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന, സിംഹാസനം പോലുള്ള ഉയര്‍ന്ന കസേരയില്‍ ഇരിക്കുന്നവരെയും കാണാന്‍ പടിപ്പുരയില്‍ നിന്നാല്‍ പറ്റില്ല . നക്ഷത്ര നിരീക്ഷണതിനെന്ന വണ്ണം വച്ചിരിക്കുന്ന ബൈനോക്കുലെസ് ഒരു പക്ഷെ നിങ്ങള്‍ക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുത്താം . അല്ലെങ്കില്‍ പതുക്കെ അകത്തു പ്രവേശിക്കണം ! അകത്തു പ്രവേശിക്കാനോ ?
നല്ല കഥ യായി !
പടിപ്പുര കാവല്‍ക്കാരെ നിങ്ങള്‍ കണ്ടില്ലെന്നോ ? അവര്‍ സാധാരണക്കാരല്ല . പരിശോധനകള്‍ കൃത്യമായി നടത്തി മാത്രം ആളുകളെ അകത്തു പ്രവേശിക്കുന്നതില്‍ ശുഷ്കാന്തി കാട്ടുന്നവര്‍ .
എന്തൊക്കെ പരിശോധനയാണ് എന്നോ?
പറയാതിരിക്കുകയാണ് നല്ലത് ... ജനന തീയതി മുതല്‍ പിറന്ന വീട്, ജാതി , കുലം ,ബന്ധുക്കള്‍ ,ശത്രുക്കള്‍ , മിത്രങ്ങള്‍ , മുതല്‍ നിങ്ങള്‍ ജനിച്ചു എന്നും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നും വരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തണം . അതുകഴിഞ്ഞാല്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് പടിപ്പുര മുറ്റം വരെ പ്രവേശനം ലഭിച്ചേക്കാം , കൂടിയാല്‍ തറവാട്ടു മുറ്റം വരെയും പ്രവേശിപ്പി ച്ചെക്കാം.
നിങ്ങള്‍ക്ക് എന്താണ് പ്രവേശനം കിട്ടാത്തതെന്നോ..?കാരണം ...നിങ്ങള്‍ മേല്‍പ്പറഞ്ഞ യോഗ്യതകളില്‍ ചിലത് ശരിയായി പറഞ്ഞു കാണില്ല . അല്ലെങ്കില്‍ തെറ്റായി പറഞ്ഞു കാണണം - അതുമല്ലെന്കില്‍ തറവാട്ടിലേക്കുള്ള പ്രവേശനത്തിനുള്ള നിബന്ധനകില്‍ ചിലത് ( അത് രഹസ്യമായതിനാല്‍ അതെന്താണെന്ന് നിങ്ങള്‍ക്ക് ഒരിക്കലും പിടികിട്ടാന്‍ പോകുന്നില്ല എന്നത് മറ്റൊരു കാര്യം ) തറവാട്ടു കാരണവന്മാരുടെതുമായി ഒത്തു പോകുന്നുണ്ടാവില്ല .
നിങ്ങള്‍ക്ക് ഒന്നും പിടികിട്ടുന്നില്ല എന്നോ ? നിങ്ങള്‍ തറവാട്ടില്‍ കാലെടുത്തു കുത്തുന്നതിനു മുന്‍പേ തന്നെ നിഷ്കാസിതനും പടിയടച്ചു പിണ്ഡം വക്കപ്പെട്ടവനുമാണ് .അത്രയുമേയുള്ളൂ അതിന്റെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം .
നിങ്ങള്‍ തറവാട്ടിലേക്ക് കയറേണ്ട എന്ന് ഉറപ്പിച്ചുവെന്നോ ?
എങ്കില്‍ എനിക്കൊന്നെ പറയാനുള്ളൂ എന്റെ ചങ്ങാതീ .. അങ്ങനെ നിങ്ങള്‍ തീരുമാനിച്ചാല്‍ ജീവിതത്തിലൊരിക്കലും നിങ്ങളുടെ കാരണവന്മാര്‍ പട്ടും വളയുമെന്നല്ല, നിങ്ങളുടെ ഓഹരി പോലും തരില്ല .അരിയിട്ട് വാഴ്ചയുടെ കാര്യം പിന്നെ പറയാനുമില്ല .
അതും പോരാഞ്ഞു നിങ്ങളുടെ മരണം ഉത്സവമായി , മേള പ്പദങ്ങളോടെ, എണ്ണക്ക് പകരം കണ്ണീര്‍ ഒഴിച്ച് കത്തിച്ച നിലവിളക്കിനു മുന്‍പില്‍ തെളിഞ്ഞാടാന്‍ കാരണവരും കാര്യസ്ഥന്മാരും ഉണ്ടാവില്ല
.എന്ത് !! നിങ്ങള്‍ അത് കൂട്ടാക്കുന്നില്ലെന്നോ ?
പതുക്കെ പറയൂ കാര്യസ്ഥന്മാര്‍ കേള്‍ക്കും . അവര്‍ ചെവി വട്ടം പിടിക്കുന്നത്‌ കണ്ടില്ലേ . കേട്ടാല്‍ ഒരു പക്ഷെ അവര്‍ വിചാരണക്ക് ശേഷം നിങ്ങളുടെ കൈ തന്നെ വെട്ടിയേക്കാം , കണ്ണ് തന്നെ ചൂഴ്ന്നേക്കാം നാവു തന്നെ പിഴുതേക്കാം...
അതും കൂട്ടാക്കുന്നില്ലെന്നോ ?
എങ്കില്‍ മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ..!!!

THURSDAY 15 JANUARY 2009

2012-06-19T23:21:00.002+05:30

പോത്ത്

ഞങ്ങളുടെ വീടിന്റെ ചുവരില്‍
പ്രതാപിയായ പോത്തിന്‍ കൊമ്പ്
ഈ കൊമ്പ് ഏതു തലയി ലേ താണ് ?

തലയ്ക്കു പിന്നിലെ ഉടലും ഉടലിനു പിന്നിലെ വാലും
എവിടെയാണ് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്?

ചുവരില്‍ അല്ലെങ്കില്‍ ചുവരിന് പിന്നില്‍
മറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന പോത്തിനെ
ഞാന്‍ കാണു ന്നതെങ്ങനെ ?

പിന്നെ പ്പിന്നെ അവനെ സങ്കല്പ്പിക്കാനായി എന്റെ ശ്രമം
എന്റെ സങ്കല്‍പ്പത്തില്‍
നൂറു നൂറു പോത്തുകള്‍
പക്ഷെ അവക്കെല്ലാം കൊമ്പുണ്ട്

ഞാനന്വേഷിക്കുന്നത്
ഈ കൊമ്പിന്റെ പോത്തിനെയാണ് ,
കൊമ്പില്ലാത്ത ആ പോത്തിനെ .

എനിക്ക് സങ്കല്‍പ്പിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ആ പോത്തിനെ
ഞാന്‍ കാണു ന്നതെങ്ങിനെ ?
ഞാന്‍ സങ്കല്‍പ്പ മുപേ ക്ഷിച്ചു
എങ്കിലും
ഉടലില്ലാത്ത വാലില്ലാത്ത കാലില്ലാത്ത
അവന്റെ കുളമ്പൊച്ച
ഞാനെപ്പോഴും കേള്‍ക്കുന്നു
ഒരു ദിവസം
അവന്‍ വരും ,
ഈ ചുവര് പിളര്‍ന്നു
ഈ കൊമ്പു ചൂടി, ഈ കൊമ്പ് കുലുക്കി
ഈ മുറി നിറഞ്ഞു
ഈ വീട് നിറഞ്ഞു
അവന്‍ വരും .

സാവിത്രി രാജീവന്‍ (1977)

ചില നേരങ്ങളില്‍ പഴയ കാലം നേരെ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കും. അപ്പോള്‍ അത് പോയ കാലമോ , നില നില്‍ക്കുന്ന കാലമോ, വരാന്‍ പോകുന്ന കാലമോ എന്ന് വേര്‍തിരിക്കാനാവില്ല . അങ്ങനെയൊരു നേരത്ത് എന്റെ 'പോത്ത്' ജീവനോടെ മുന്നില്‍ , കുളമ്പൊച്ച യോടെ .

അതി സാധാരണം

2012-04-23T15:50:00.002+05:30

എന്താണ് ഫിലോസഫി എന്തിനാണ് ഫിലോസഫി , ലൌകിക ജീവിതത്തില്‍ അതായത് ദൈനം ദിന ജീവിതത്തില്‍ തത്വ ശാസ്ത്രങ്ങള്‍ കൊണ്ട് എന്ത് കാര്യം എന്നിങ്ങനെ വലിയ വലിയ അറിവാളന്മാര്‍ ചോദിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഫിലോസഫി എന്ന് വച്ചാല്‍ എന്താണ് എന്ന് ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതും അതിനു മനുഷ്യ ജീവിതവുമായി ബന്ധം ഇല്ല എന്നും ഉണ്ടെങ്കില്‍ തന്നെ അത് വെറും ഭാവന മാത്രം ആണ് പ്രാക്ടിക്കല്‍ ആയ ജീവിതത്തില്‍ തത്വ ചിന്തക്കോ എന്തിനു ചിന്തക്ക് തന്നെയോ കാര്യമില്ല എന്ന മട്ടില്‍ വിവരമുണ്ട് എന്ന് നാം ധരിക്കുന്ന ആളുകള്‍ പറയുന്നത് കേട്ട് പല വട്ടം അന്തം വിട്ടിട്ടുണ്ട് ഞാന്‍. ഈയിടെയും അതുണ്ടായി.

തത്വശാസ്ത്രത്തിന്റെ നിര്‍വചനം എന്ത് മായിക്കൊള്ളട്ടെ, ഏതെങ്കിലും ഒരു തത്വ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ബലത്തില്‍ അല്ലാതെ മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ കഴിയാന്‍ , ജീവിച്ചിരിക്കാന്‍ കഴിയില്ല. ഒരാള്‍ ആപത്തില്‍ അവന്റെ അമ്മയെ വിളിക്കുമ്പോള്‍, അറിയാതെ ദൈവത്തെ വിളിക്കുമ്പോള്‍ അല്ലെങ്കില്‍ അമ്പലത്തിലോ പള്ളിയിലോ പോകുമ്പോള്‍ അയാള്‍ അല്ലെങ്കില്‍ അവള്‍ തനിക്കു തന്നെ വേര്‍തിരിച്ചു അറിയാത്ത ഒരു തത്വത്തില്‍ തന്റെ ജീവിതം ഊന്നുകയാണ്. ഇനി ശാസ്ത്രത്തില്‍ മാത്രം വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരുവനും റോക്കറ്റ് വിടുമ്പോള്‍ ദൈവത്തിനു നേര്‍ച്ചയും പൂജയും കഴിക്കുന്നതുപോലെ ഒരു ഭാവനയില്‍ തന്റെ സ്വത്വം ഊന്നുന്നതും നാം കാണുന്നു. ആധുനികമോ പഴഞ്ചനോ ആയ ജീവിത ശൈലിയില്‍ ജീവിച്ചു പോകുന്ന ഏതൊരാളും ഇങ്ങനെ തന്റെ ജീവിതം ഏതെങ്കിലും തത്വ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ കുറ്റിയില്‍ കെട്ടിയിട്ടായിരിക്കും കഴിയുന്നത്‌. എന്നാല്‍ അയാള്‍ പറയും സാഹിത്യത്തിനു, ഭാവനക്ക് അല്ലെങ്കില്‍ പാട്ടിനോ പടത്തിനോ ഈ ലോകത്ത് ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല, സയന്‍സ് മാത്രമാണ് ശരി തെറ്റുകളെയും അറിവുകളെയും ഉല്‍പ്പാദിപ്പിച്ചു മനുഷ്യ ജീവിതം മുന്നോട്ടു കൊണ്ട് പോകുന്നത് എന്ന്. കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ശെരി എന്ന് തോന്നാം. പാട്ട് കൊണ്ട് പാലം പണിയാന്‍ പറ്റില്ല, ഒരു ചിത്രത്തിലെ പാലത്തിലൂടെ നടക്കാന്‍ കഴിയില്ല. കവിതയിലൂടെയോ കഥയിലൂടെയോ സഞ്ചരിച്ചാല്‍ അമേരിക്കയിലോ ജര്‍മ്മനിയിലോ നമ്മുടെ ശരീരം എത്തില്ല.

ഇങ്ങനെ ഭാവനയെയും അതിന്റെ ഉല്‍പ്പന്നങ്ങളെയും നിഷേധിക്കുന്ന, അവ അനാവശ്യമാണെന്ന് വാദിക്കുന്ന അരസിക ക്കൂട്ടങ്ങളുടെ ഇടക്കായിപ്പോയ ഒരു നിമിഷം എനിക്ക് ജീവിതം വേണ്ടെന്നു വരെ തോന്നിപ്പോയി.

സത്യത്തില്‍ അവര്‍ അങ്ങനെ വാദിക്കുന്നതിനും പറയുന്നതിനും ഒരൊറ്റ ക്കാരണമേ ഉള്ളൂ. അവര്‍ നിലനില്‍ക്കുന്ന ,അവര്‍ ഇപ്പോള്‍ ജീവിക്കുന്ന, അനുഭവിക്കുന്ന സുഖ സൌകര്യങ്ങള്‍ തുടര്‍ന്നും കിട്ടുന്ന തിനുഉപോല്‍ബലകമായ ഫിലോസഫി ഏതാണോ അതില്‍ ആണ്‌ വിശ്വസിക്കുന്നത് . അവന്റെ /അവളുടെ ചുറ്റും നടക്കുന്ന ജീവിതമോ അതില്‍ പിടയുന്ന മറ്റു മനുഷ്യരോ അവര്‍ക്ക് മുന്നില്‍ ഇല്ല. നിലനില്‍ക്കുന്ന സമൂഹം കൊടുക്കുന്ന അറിവുകള്‍, തീറ്റ, ഭോഗം, പണം ഇവയാണ് ഒരു മനുഷ്യന് വേണ്ടുന്ന അവശ്യം ആവശ്യമായത് എന്ന തത്വം മാത്രമാണ് അവരെ നയിക്കുന്ന, ജീവിപ്പിക്കുന്ന ഘടകം. അല്ലെങ്കില്‍ കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ പണം, അതുണ്ടാക്കാനുള്ള മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍, അത് നടപ്പാക്കുന്നതിനാവശ്യമായ ഇന്ന് നിലനില്‍ക്കുന്ന വഴികള്‍, അതിന്റെ തത്വശാസ്ത്രം എന്താണോ അതാണു അയാളുടെയും തത്വശാസ്ത്രം . പക്ഷെ അയാള്‍ പറയും അയാള്‍ക്ക്‌ ഫിലോസോഫിയില്‍ വിശ്വാസമില്ല, രാഷ്ട്രീയമില്ല ഞാന്‍ ന്യൂട്രല്‍ ആണ്‌ തുടങ്ങിയ ജല്‍പ്പനങ്ങള്‍. പക്ഷെ അയാള്‍ / അവള്‍ ആണ്‌ ഈ സമൂഹം മാറ്റങ്ങള്‍ ഇല്ലാതെ തുടരുന്നതിന് , ഭാവന വേണ്ടാതെ ജീവിക്കുന്നതിനു, നേര്‍രേഖയില്‍ സഞ്ചരിക്കുന്ന മാന്യ ദേഹങ്ങള്‍. ആ നേര്‍ രേഖ എത്ര വേണമെങ്കിലും നിലനില്‍ക്കുന്ന മാന്യ സമൂഹത്തിനു വേണ്ട വിധം അതായത് ,അയാളെ /അവളെ നിലനിര്‍ത്തുന്നതിനാവശ്യമായ വിധം വളയുകയും ചെയ്യും. അതിനുവേണ്ടുന്നതത്വങ്ങള്‍ അവരുടെ ഉള്ളില്‍ ആവിര്‍ഭവിച്ചു കൊണ്ടും ഇരിക്കും. അപ്പോഴും അവര്‍ പറയും അവര്‍ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ, സയന്‍സിന്റെ ബലത്തില്‍, മരുന്നുകള്‍ മുതല്‍ വിമാനം, കാര്‍, തീവണ്ടി, മുതലായ എണ്ണിയാല്‍ ഒടുങ്ങാത്ത കണ്ടു പിടുത്തത്തിന്റെ ബലത്തില്‍ ആണ്‌ ജീവിക്കുന്നത് എന്ന്. ആ കണ്ടു പിടുത്തങ്ങള്‍ക്ക് പിന്നില്‍ ഉള്ള ഭാവനയെ പോലും കാണാനാവാതെ, അംഗീകരിക്കാന്‍ ആവാതെ അന്ധതയില്‍.

പുതിയ ലോകം

2012-04-22T17:30:00.002+05:30

വീഡിയോ ഗെയിം നെ കുറിച്ച് പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്തതിന്റെ തുടര്‍ച്ചയാണിത്‌. വാസ്തവത്തില്‍ എന്റെ മകനും സുഹൃത്തുക്കളും ഗെയിം ഡെവലപ്പ് മെന്റ് എന്ന് ഊണിലും ഉറക്കത്തിലും പറഞ്ഞും ആഗ്രഹിച്ചും കൊണ്ട് ചെറുപ്പം മുതല്‍ നടക്കുന്നു എന്നത് കൊണ്ടല്ല പുതിയ ലോകം എങ്ങനെ , ഏതെല്ലാം വിധം മാറി മറിയുന്നു, കുട്ടികള്‍ അതില്‍ എങ്ങനെയെല്ലാം ഇടപെടുന്നു എന്നൊക്കെ അറിയാന്‍ എനിക്കുള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ട് കൂടിയാണ് ഒരു കവിക്ക്‌ അപ്രാപ്യമോ, അറിയാത്തതോ ആയ മേഖല യിലേക്ക് ഞാന്‍ എത്തി നോക്കുന്നത്. . നാം ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ലോകത്തിന്റെ ഗതി വിഗതികള്‍ അറിയാന്‍ ശ്രമിക്കത്ടത്തില്‍ പരം വിഡ്ഢിത്തം എന്താണ് ?

അതാണ്‌ ഇങ്ങനെ പലതരം ലോകത്തേക്ക് തുറക്കുന്ന ജനലിനു മുന്‍പില്‍ ഞാന്‍ ഇരിക്കുന്നത്. കാഴ്ച്ചക്കാരിയും, കൂട്ടാളിയും ,അനുഭവസ്ഥയും എല്ലാമായി. പുതിയ ലോകം സ്വപനം കാണുന്ന കുട്ടികള്‍ക്ക് ആശംസകള്‍!

puthiya lokam , Let the Games Begin 'ഇവിടെ വായിക്കാം .

ഇന്‍ വിസിബ്ള്‍ ഹാന്‍ഡ്‌ ഷോ

2012-04-17T16:52:00.000+05:30

കമ്പോളത്തിന് എതിരായി സ്വന്തം സര്‍ഗ്ഗ ശേഷിയെ ഉപയോഗിക്കാന്‍ താത്പര്യമുള്ള ,അതിനുവേണ്ടി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടം കലാകാരന്മാരുടെ ചിത്രങ്ങളുടെ പരദര്‍ശനം തിരുവനന്തപുരത്തെ ക്രന്റ്റ് ആര്‍ട്ട് ഗ്യാലറിയില്‍ ആരംഭിച്ചു. 'ഇന്‍വിസിബ്ള്‍ ഹാന്റ്സ് ' എന്ന് പേരിട്ട ഗ്രൂപ്പ് ഷോ യില്‍ എന്നെ ആകര്‍ഷിച്ച പന്ത്രണ്ടോളം ചിത്രങ്ങള്‍ ഒന്നിനൊന്നു വ്യത്യസ്തവും ഏതോ അദൃശ്യ കരങ്ങളാല്‍ വിളക്കി ചെര്‍ക്കപ്പെട്ടവയുമാണ്. ആ കലാകാരന്മാര്‍ പറയുന്നത് കാണാത്ത ദൈവത്തിന്റെ അദൃശ്യ കരങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യത്തെ കുറിച്ചല്ല എന്ന് വ്യക്തം . കാരണം ഭൌതികമായ, നില നില്‍പ്പിന്റെതായ ഒരു ലോകത്ത് നിന്ന് അതിനെ കുറിച്ചാണ് അവര്‍ പറയുന്നതെന്ന് ഓരോ കലാസൃഷ്ടിയും അവ സൃഷ്ടിക്കുന്ന അന്തരീക്ഷവും കാണിയെ ബോധ്യപ്പെടുത്തും. ജ്യോതിലാല്‍ , ഷാജു നെല്ലായ്, സുന്ദര്‍ , ശ്രീലാല്‍ തുടങ്ങി ഏഴ് ചിത്രകാരന്മാരുടെ ചിത്രങ്ങളാണ് .

ഇനി ആ അദൃശ്യകൈകളുടെ സാന്നിദ്ധ്യം. അതെന്താണെന്നും അതിനെ എങ്ങനെ നേരിടാനാകുമെന്നും ഓരോ സര്‍ഗ്ഗാത്മക ജീവിയും അവരവരുടേതായ വിധത്തില്‍ ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാവും എന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് വിപണി നമ്മളെ ധനാര്‍ത്തി യിലും , കീര്‍ത്തി മോഹത്തിലും, ലൈംഗിക ആക്രാന്തങ്ങളിലും, അധികാര മദോന്മത്ത തയിലും മറ്റും മറ്റുമായി ചുറ്റിവരിയുമ്പോള്‍ അതില്‍ നിന്നെല്ലാമുള്ള പ്രതിരോധത്തിനായി നമ്മുടെ സര്‍ഗ്ഗ ചേതനയെ ഉണര്‍ത്തേണ്ടത് ആവശ്യമായി വരുന്നുന്നത്. അങ്ങനെ നമ്മുടെ ഉല്‍ വിളികളുടെ , നൈതികതയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ സര്‍ഗാത്മകമായി ജീവിക്കാന്‍ പരിശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ മേല്‍പ്പറഞ്ഞ തൊന്നും , താര പദവിയോ, പണമോ, അധികാരമോ, നമുടെ ഏഴയലത്ത് വന്നെത്തി നോക്കില്ല. അത് വേണ്ടെന്നു വക്കുന്നവരിലൂടെ യാണ് ലോകം മുന്നോട്ടു പോകുന്നതെന്ന് ഇപ്പോഴും ഞാന്‍ വിചാരിക്കുന്നു. അതിനര്‍ത്ഥം ജീവിതം നിസ്സംഗമായ ഒഴുകാന്‍ അനുവദിക്കല്‍ ആണ് എന്നല്ല. വിഡ്ഢികളുടെ ത്യാഗം അല്ല ഓരോ കാലത്തുമുള്ള 'തിന്മ'കളെ തിരിച്ചറിയുന്നതും അതിനെതിരെ സ്വന്തം ഇ ച്ഛാ ശക്തിയും സര്‍ഗ്ഗ വൈഭവവും കൊണ്ട് പ്രതിരോധം തീര്‍ക്കെണ്ടാതുമാണ് എന്നാണു.

ഈ ഏഴു ചിത്രകാരന്മാരുടെ ചിത്രങ്ങളില്‍ അത്തരത്തില്‍ ഒരു വിപണി മൂല്യങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ചുള്ള ഒഴുക്കിന് പകരം അതിനു എതിരെ തുഴയാന്‍ ഉള്ള പരിശ്രമം കാണുന്നു. അവര്‍ക്ക് എന്റെ ആശംസകള്‍!

തെറി

2012-03-22T15:00:00.001+05:30

പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ആണുങ്ങള്‍ പറയുന്ന തെറിവാക്കുകളുടെ അര്‍ഥം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതിന്റെയും അതിനുവേണ്ടി സ്വയം തെറിവാക്കുകളില്‍ പ്രാവീണ്യം നേടേണ്ടതിന്റെയും ആവശ്യം രസകരമായി വിവരിച്ചു ഒരു പെണ്‍കുട്ടി എഴുതിയ ലേഖനം വായിച്ചപ്പോള്‍ തോന്നിയ ചില കാര്യങ്ങള്‍ ആണ്. ലേഖനവുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലാത്തത്.

സിനിമകളില്‍ ആയാലും ജീവിതത്തില്‍ ആയാലും തെറി വാക്കുകള്‍ ഏറിയ കൂറും സ്ത്രീ ശരീരവും അവളുടെ ലൈംഗികാ വയവങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് വലിയ വായില്‍ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് വിക്ഷേപിക്കപ്പെടുന്നത്. അതിനു എന്താവാം കാരണം. പെണ്‍ ശരീരം ഒരേ സമയം ആകര്‍ഷണവും വികര്‍ഷണവും ഒരുപോലെ ഉണ്ടാക്കുന്നു എന്നോ. അതോ സദാ സമയവും സ്ത്രീ ഉടലിന്റെ അനാട്ടമി ചിന്തയില്‍ നില്‍ക്കുന്നതുകൊണ്ട് ആണുങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ ആക്രോശി ക്കുന്നതായിരിക്കുമോ? അവന്റെ തലച്ചോറിലെ ഇമേജിന്റെ ആദിയും അന്തവും പെണ്ണ വയവങ്ങളില്‍ തീരുന്നുവോ? പെണ്‍ ഉടലിനോടുള്ള അദമ്യമായ അഭിനിവേശം കാരണം ആയിരിക്കാം ഓരോരുത്തനും അവന്റെ വായില്‍ പെണ്‍ ഉടല്‍ കഷ്ണങ്ങള്‍ വാക്കുകളായി ഇങ്ങനെ ചവച്ചു തുപ്പുന്നത് തെറി രൂപത്തില്‍. എന്തൊരു ജീര്‍ണ്ണത! എന്തൊരു അധ:പ്പതനം! അശ്ലീലത്തിന്റെ അധോലോകത്തില്‍ നിന്ന് , ആണ്ടു മുങ്ങലില്‍ നിന്ന് പുറത്ത് കടക്കാതെ മനുഷ്യന് മോചനം സാധ്യമല്ലെന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നു.

സൂരി

2012-03-01T20:26:00.000+05:30

മാധ്യമം ആഴ്ചപ്പതിപ്പില്‍ വന്ന സൂരി എന്ന കഥ Soory - Short story

ഇവിടെ വായിക്കാം.

ആര്‍ത്തി കാലത്തെ മലയാളി ജീവിതം - 3

2012-02-18T11:39:00.001+05:30

മലയാള മനോരമ പത്രത്തില്‍ തിരുവനന്തപുരത്ത് നിന്നൊരു വാര്‍ത്ത ഉണ്ടായിരുന്നു . ചെറുപ്പക്കാരനായ ഒരു സീരിയല്‍ നടന്‍ പെണ്‍കുട്ടികളുടെ ഹോസ്റ്റലിന്റെ മതിലിനു മുകളില്‍ രാത്രി കാലങ്ങളില്‍ കയറിപ്പറ്റി നഗ്നതാ പ്രദര്‍ശനം നടത്തിയത് നാട്ടുകാരും പോലീസും പിടികൂടി . നടനെ അറസ്റ്റു ചെയ്തു . ഏഴുതവണ അയാള്‍ ഈ വിധം പ്രവര്‍ത്തിച്ചി ട്ടുണ്ടെന്നു സമ്മതിച്ചു. ഈ സംഭവം സീരിയല്‍ നടന്റെ ചിത്രവും പ്രായവും അടക്കമുള്ള വിവരണങ്ങ ളോടെ തിരുവനന്തപുരം നിവാസികളുടെ ശ്രദ്ധയില്‍ കൊണ്ടുവന്ന നാട്ടുകാരുടെയും പോലീസുകാരുടെയും പത്ര ധര്‍മ്മസ്ഥ രുടേയും ശുഷ്കാന്തി ശ്രദ്ധേയം ! ഈ നടന്റെ അല്ലെങ്കില്‍ ഈ തരത്തില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഞരമ്പ്‌ രോഗികളെയും ലൈംഗിക വൈകൃതക്കാരെയും പേരും നാളും ചിത്രങ്ങളും സഹിതം പത്രത്തില്‍ അച്ചടിച്ച്‌ നാട്ടുകാരുടെ മുന്‍പില്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്ന രീതി അവര്‍ക്ക് ഏതെങ്കിലും വിധത്തില്‍ ഗുണം ചെയ്യുന്നതാണോ? അവരെ സമൂഹത്തില്‍ നിന്ന് നിഷ്ക്കാസനം ചെയ്യാന്‍ ആണോ ഈ വിധം അവരെ തുറന്നു കാണിക്കുന്നത്? എന്തായിരിക്കും വാസ്തവത്തില്‍ ഈ ജാതി വാര്‍ത്തകള്‍ പരസ്യപ്പെടുത്തുന്നതില്‍ നിന്ന് സമൂഹത്തിനു കിട്ടുന്ന നേട്ടം? വൈകൃതക്കാരനെ കണ്ടാല്‍ ഒഴിഞ്ഞു പോകാം എന്നായിരിക്കുമോ? അതോ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവന് തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത മനോ നിലയില്‍ അയാള്‍ ചെയ്യുന്ന പ്രവര്‍ത്തി എന്ന നിലയില്‍ , ഒരു രോഗം എന്ന നിലയില്‍ കണ്ടു അയാളെ ചികിത്സിക്കാന്‍ സഹായിക്കയാണോ മാനസിക രോഗം ഈ വിധം ബാധിക്കാത്തവര്‍ , താരതമ്യേന കുറഞ്ഞവര്‍ ചെയ്യേണ്ടത് ? ( ഈ തരത്തില്‍ അശ്ലീല പ്രദര്‍ശനം നടത്തുന്നതിനെ ന്യായീകരിച്ചു കൊണ്ടല്ല ഈ ചോദ്യം. കേരളത്തിലെ ഒരു വിധപ്പെട്ട സ്ത്രീകള്‍ക്ക് എല്ലാം തന്നെ കാലാ കാലങ്ങളായി ഇത്തരം രോഗികളെ നേരിടേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട് /വരാറുണ്ട്. പ്രായഭേദ മേന്യേ. അറപ്പും ജുഗുപ്സയുമാണ് അതുകാണുമ്പോള്‍ മിക്ക സ്ത്രീകള്‍ക്കും തോന്നുകയെന്നത് കാണിക്കുന്നവന് മാത്രമേ അറിയാതുള്ളൂ.)
തിരുവനന്തപുരത്തെ പല ഹോട്ടലുകളില്‍ നിന്നും ചീഞ്ഞതും അളിഞ്ഞതുമായ ഭക്ഷണ സാധനങ്ങള്‍, മരുന്ന് കടകളില്‍ നിന്ന് നിരോധിക്കപ്പെട്ടതും , നിലവാരം കുറഞ്ഞതും, കാലാവധി കഴിഞ്ഞിട്ടും വില്‍ക്കുന്ന മരുന്നുകള്‍ തുടങ്ങിയവ പോലീസും മറ്റും റൈഡ് ചെയ്തു ഇടയ്ക്കിടെ പിടിക്കാറുണ്ട്. എന്നാല്‍ ഒരൊറ്റ പത്രത്തിലും ഏത് കട, ഏത് ഹോട്ടല്‍ ആരാണ് മുതലാളി,തൊഴിലാളി എന്ന് എഴുതിക്കാണാറില്ല. എന്തിനു 'മാന്യന്മാരായ' കൊലപാതകികളെയും 'മാന്യ' ന്മാരായ കള്ളന്മാരെയും മുഖം മൂടിയും പേര് വെളിപ്പെടുത്താതെ യും ആണ് ജയിലിലേക്കും ലോക്കപ്പിലേക്കും കൊണ്ട് പോവുക. ഇന്നത്തെ സീരിയല്‍ നടന്റെ പേരുവിവരം അടക്കമുള്ള സംഗതികള്‍ വായിച്ചു കണ്ടപ്പോള്‍ ഉറപ്പായി ഇനി മുതല്‍ ഇരട്ട ത്താപ്പുകള്‍ ഇല്ലാത്ത സുതാര്യമായ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ ആയിരിക്കും നമുക്ക് ലഭിക്കുക എന്ന്.
മേല്‍പ്പറഞ്ഞ നടന്റെ സീരിയല്‍ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല.ഞാന്‍ ടി വി അടിക്ടുമല്ല. പക്ഷെ അയാളുടെ നിര്‍ഭാഗ്യവതിയായ ഭാര്യയേയും അച്ഛന്‍ അമ്മ ഇവരെയും കുറിച്ച് ഓര്‍ത്ത് കഷ്ടം തോന്നുന്നു. ആ പത്ര റിപ്പോട്ട് നിരപരാധികളായ അവര്‍ക്ക് നല്‍കുന്ന മാനസിക പീഡനം വലുതാവും എന്ന് തന്നെ ഞാന്‍ കരുതുന്നു.

വലുതും ചെറുതുമായ ലൈഗിക കാര്യങ്ങള്‍ പരാമര്‍ശിക്കപ്പെടാന്‍ കിട്ടുന്ന ഒരവസരവും ആഘോഷമാക്കാതെ വിടാന്‍ ഇക്കാലത്തെ മലയാളി തയ്യാറല്ല അതിനു തെളിവാണ് ഈ വാര്‍ത്ത.

ആര്‍ത്തി കാലത്തെ മലയാളി ജീവിതം - 2

2012-02-09T21:04:00.002+05:30

ഞാന്‍ കാണുമ്പോള്‍ സുഹൃത്ത്‌ കുറച്ചു ഖിന്നയായിരുന്നു. എന്ത് പറ്റി അവര്‍ക്ക് എന്ന് ആലോചിച്ചു തീരും മുന്‍പേ അവര്‍ പറഞ്ഞു. 'ഞാന്‍ കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച . ഒരു മാല വാങ്ങി. വജ്രം പതിച്ചതു .കുറച്ചേറെ പണമായി. ലക്ഷങ്ങള്‍." 'കൊള്ളാം നന്നായി'. ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. എങ്കിലും അത് പറയുമ്പോള്‍ സുഹൃത്തിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു സന്തോഷമില്ലായ്മ. ഇത്രയും കാശ് ചിലവാക്കിയിട്ടും സന്തോഷം വരുന്നില്ലെന്നോ? "എന്താ കാര്യം , പറയുമ്പോള്‍ ഒരു ആഹ്ലാദം കാണുന്നില്ലല്ലോ" ഞാന്‍ കളിയായി ചോദിച്ചു. ' ഞാന്‍ ഇത്ര കാശ് ചിലവാക്കി മാല വാങ്ങാന്‍ ചെന്നിട്ടു ആ കടക്കാര്‍ മാലകളുടെ സ്റ്റോക്ക്‌ ഒന്ന് കാണിക്കണമല്ലോ. ആ ഡിസൈന്‍ കാണിക്കൂ ഈ ഡിസൈന്‍ കാണിക്കൂ എന്ന് എത്ര പറഞ്ഞാലാണ് അവര്‍ മുഖത്തേക്ക് തുറിച്ചു നോക്കി മനസ്സില്ല മനസ്സോടെ എടുക്കുന്നത്.' സുഹൃത്ത്‌ ദീര്‍ഘമായി നിശ്വസിച്ചു. എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. സാധാരണ വില്‍പ്പനക്കാര്‍, അതും ആഭരണ കടക്കാര്‍, വാങ്ങാന്‍ ചെല്ലുന്നവരോട് സാമാന്യം ഭേദപ്പെട്ട പെരുമാറ്റം കാഴ്ച വക്കേണ്ടതല്ലേ. ഇതെന്തു പറ്റി . സുഹൃത്തിനെ പോലെ ഞാനും വിസ്മയിച്ചു.

'എന്താ ഇങ്ങനെ തോന്നാന്‍ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. അവര്‍ക്ക് വെറുതെ തോന്നിയതാവും. " എന്ത് പറയാനാ ടീച്ചറെ , എന്നെ അവര്‍ക്ക് അത്ര പിടിച്ചില്ലായിരിക്കും ' വീണ്ടും ആശയക്കുഴപ്പം. സാധനം വാങ്ങാന്‍ ചെല്ലുന്നവരുടെ നേരെ കടക്കാര്‍ക്ക് അനിഷ്ടം തോന്നേണ്ട കാര്യമെന്ത്?

' കടക്കാര്‍ എന്ത് ചെയ്തു'? ഞാന്‍ അത്ഭുതം മറയ്ക്കാതെ ചോദിച്ചു.

' എന്റെ കോലം കണ്ടപ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് ഞാന്‍ വജ്രാഭരണം വാങ്ങാന്‍ യോഗ്യയല്ലെന്ന് തോന്നിക്കാണും . അല്ലെങ്കില്‍ ഇവര്‍ വജ്രാഭരണം വെറുതെ കണ്ടു രസിക്കാന്‍ വന്നതാണ് എന്നും കാല്‍ പ്പവന്‍ മാലയും വാങ്ങി പോകുകയേ ഉള്ളൂ എന്നും വിചാരിച്ചു കാണും.'

കോലത്തിനെന്താ കുഴപ്പം? ഞാന്‍ വീണ്ടും അന്ധാളിച്ചു. നല്ല സാരി. പഴയ തരത്തില്‍ പെട്ട ഡിസൈന്‍ ആണെങ്കിലും കാഞ്ചീപുരം.ലളിതമായ ക്രീം കളര്‍, ഒരൊറ്റ സ്വര്‍ണ്ണ മാല ,കട്ടിയുള്ള സ്വര്‍ണ്ണ വള. നീണ്ട പിന്നിയിട്ട മുടി, ചെറിയ പൊട്ട്. നല്ല വൃത്തിയും ഐശ്വര്യവും ഉള്ള മുഖം. എനിക്ക് സുഹൃത്തിനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കാതിരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. (കൂട്ടത്തില്‍ പറയാതിരിക്കാന്‍ കഴിയില്ല കൈക്കൂലിയോ കള്ളത്തരമോ കാണിക്കാതെ തന്റെ പ്രൊഫഷന്റെ എത്തിക്സും ,മര്യാദയും പാലിക്കുന്ന ആദര്‍ശ ശുദ്ധിയുള്ള ഒരാളാണ് എന്റെ ഈ സുഹൃത്ത്‌)

"എന്നെ കണ്ടതും ഞാന്‍ വജ്രാഭരണം വാങ്ങാന്‍ യോഗ്യയല്ലെന്ന് അവര്‍ തീരുമാനിച്ചു കളഞ്ഞു.ടീച്ചറെ". ഡോക്ടര്‍ തന്റെ നിരാശയും അവഹേളിക്കപ്പെട്ടു എന്ന തോന്നലും മറച്ചു വയ്ക്കാതെ പറഞ്ഞു.

എന്ത് പറയണം എന്ന് എനിക്കും മനസ്സിലായില്ല.

അവര്‍ അങ്ങനെ പെരുമാറാന്‍ എന്താ കാരണം എന്നാണു വിചാരിക്കുന്നത് ? ഞാന്‍ സുഹൃത്തിനെ സമാധാനിപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദത്തില്‍ ചോദിച്ചു. "ഓ!എന്റെ സാരിക്ക് മിനുങ്ങുന്ന 'പല്ലു' ഇല്ലായിരുന്നല്ലോ, എന്റെ കാതില്‍ തോളറ്റം വരെ ഞാന്നു കിടക്കുന്ന 'ഇമിറ്റേഷന്‍ കുണുക്കും,ഇമിറ്റേഷന്‍ മാലയും വളയും വിരല്‍ മുഴുക്കെ മോതിരവും ഇല്ലല്ലോ , വില്ല് പോലെ വളഞ്ഞ ഷേപ്പ് ചെയ്ത പുരികവും, സ്ട്രെയിറ്റ് ചെയ്ത മുടിയും ഇല്ല എന്റെ ടീച്ചറെ."

അവര്‍ പാതി പരിഹാസം കലര്‍ത്തി പറഞ്ഞു.

'ഈ പറഞ്ഞതൊക്കെ ഉള്ള ഒരു പെണ്ണ് ടെലിവിഷന്‍ സീരിയലിലെ പുരാണ കഥാപാ ത്രങ്ങളെ പോലെ വേഷമിട്ടു വന്നപ്പോള്‍ എടുത്തു കൊടുപ്പ് കാരുടെ ഒരു ഉത്സാഹം കാണണം . അവര്‍ ഒരു പാട് വാങ്ങും എന്ന് കരുതി അവരൊക്കെ ആ പെണ്ണിന്റെ പിന്നാലെ ചെന്നിട്ടെന്താ അവള്‍ ഒരു കുഞ്ഞു കമ്മലും വാങ്ങി അവരെ നോക്കി ചിരിച്ചോണ്ട് പോയി. " ഞാന്‍ ചിരിച്ചു. 'അത് കണക്കായിപ്പോയി' എന്ന് സുഹൃത്തും മനസ്സ് തുറന്നു ചിരിച്ചു.

'ഇനി ഇപ്പൊ പച്ചക്കറി ക്കടയിലും തുണി ക്കടയിലും ആശുപത്രിയിലും എല്ലാം ആളുകളുടെ പരിഗണന കിട്ടണ മെങ്കില്‍ കഥകളിക്കാരെ പോലെ തിളങ്ങുന്ന തുണിത്തരങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞു ചെല്ലേണ്ടി വരുമോ എന്ന ഇപ്പൊ പേടി ' വില കൂടിയ ആഭരണം വാങ്ങിയിട്ടും ഒരു സന്തോഷവും അതില്‍ നിന്ന് കിട്ടാത്ത തു പോലെ നിരുന്മേഹയായി സുഹൃത്ത്‌ പറഞ്ഞു മുഖത്ത് ഒരു പാഠം പഠിച്ച മട്ട്.

മലയാളികള്‍ പുറം പകിട്ടില്‍ വല്ലാതെ ഭ്രമിച്ചിരിക്കയാണ് എന്നാണോ എന്റെ സുഹൃത്ത്‌ പറയുന്നത്? 'മലയാളികള്‍ നല്ല മിന്നുന്നതും തിളങ്ങുന്നതുമായ വസ്ത്രം ഉടുത്തു നടക്കട്ടെ' എന്റെ ചങ്ങാതീ ' ഞാന്‍ തമാശ പറയാന്‍ ശ്രമിച്ചു. 'ആയിക്കോട്ടെ . പക്ഷെ മിനുങ്ങാത്ത തുണി ഉടുത്ത് നടക്കുന്നവരെ കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിലെ ആളുകള്‍ എന്ന വിധം കാണരുത്. കുണുക്ക് ഇടാന്‍ താല്പര്യം ഇല്ലാത്തവര്‍ കടയില്‍ കയറിയാല്‍ സാധനം കിട്ടില്ലെന്നോ? സുഹൃത്തിനു മലയാളികളോട് മൊത്തം അമര്‍ഷം ഉണ്ടെന്നു തോന്നി.
സുഹൃത്തിന്റെ ഖിന്ന വര്‍ത്തമാനം കേട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എനിക്കുണ്ടായി സംശയം. ഡിസൈനര്‍ ഡ്രസ്സും ആഭരണങ്ങളും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടായിരിക്കുമോ ഇന്നലെ ആ ഓട്ടോ റിക്ഷക്കാരന്‍ എന്നെ അയാളുടെ ഓട്ടോയില്‍ കയറ്റാന്‍ മടിച്ചത്? മിനി സ്ക്രീനില്‍ കാണുന്നതുപോലെചുവന്ന ടൈല്‍ പാകിയ മുറ്റവും ബട്ടന്‍ ഞെക്കിയാല്‍ തുറക്കുന്ന വലിയ ഗേറ്റും ഇല്ലാത്തത് കണ്ടാണോ അയാള്‍ മുഖത്ത് ഒരു പു ച്ഛ ഭാവം കാണിച്ചതും ഇരട്ടി ചാര്‍ജ് വേണമെന്ന് ശഠിച്ചതും ?

ആര്‍ത്തി കാലത്തെ മലയാളി ജീവിതം-1

2012-02-06T12:33:00.000+05:30

രോഗാതുരമായ രണ്ടു മാസത്തിനു ശേഷം വീണ്ടും ബ്ലോഗ്‌ എഴുത്ത്. ചുറ്റും പല വിധ രോഗങ്ങളാല്‍ വേദനിക്കുന്നവര്‍ ഉണ്ട് എന്ന കാര്യം അറിയാമെങ്കിലും ഉടലും മനസ്സും വേര്‍പെട്ടു നില്‍ക്കുന്ന ചില അവസ്ഥകളില്‍ ഉടല്‍ മനസ്സിനെ അനുസരിക്കില്ല. കുറച്ചൊക്കെ നിന്റെ ഉടലിന്റെ വേദന യഥാര്‍ത്ഥം തന്നെ എന്ന് അതിനോട് ലേശം മമത കാണിക്കൂ എന്ന് അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കും. അങ്ങനെ മമത കാണിച്ചു രണ്ടു മാസം .

അതല്ല എന്റെ വിഷയം .

കൊറഗര്‍ എന്ന, കേരളത്തിലെ വടക്കന്‍ ജില്ലയായ കാസര്ഗോഡ് ജില്ലയിലെ ഒരു ആദിവാസി സമൂഹത്തെ കുറിച്ച് എനിക്ക് വലിയ അറിവില്ല. എന്നാല്‍ അറിയുന്ന കാര്യം വളരെ പരിതാപകരമാണ് താനും. കൊറഗര്‍ കുറ്റിയറ്റു പോകാന്‍ പാകത്തില്‍ വിരലിലെണ്ണാവുന്ന വിധം ആയി ക്കഴിഞ്ഞു. സര്‍ക്കാര്‍ കണക്കു പ്രകാരം തൊള്ളായിരത്തി നാല്‍പ്പത്തി രണ്ടു പേര്‍. പണ്ട് ഈ മലയാള രാജ്യത്തെ അനേകം രാജാക്കന്മാരില്‍ ഒരു കൂട്ടരായിരുന്നു ഈ കൊറഗ വംശത്തില്‍ പെട്ടവരുടെ മുന്‍ഗാമികള്‍ എന്ന് ചരിത്രം പറയുന്നു. ഇപ്പോഴുള്ള ഈ ജന വിഭാഗം നശിക്കുന്നതോട് കൂടി മറ്റൊരു ആദിമ സംസ്കാരം കൂടി ഭൂമുഖത്ത് നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷ്മമാകും. ഇപ്പോള്‍ തന്നെ കുറഗര്‍ അവരുടെ ആദി ജീവിതത്തില്‍ നിന്ന് മാറി ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ ആയും ഹിന്ദുക്കള്‍ ആയും അവരുടെ വിശ്വാസങ്ങളെ മാറി സ്ഥാപിച്ചു കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും അത് വെറും പുറം ലേപനം പോലെ നില്‍ക്കുകയെ ഉള്ളു എന്ന് നമുക്കറിയാം. ഇനി ഈ മാറ്റങ്ങള്‍ കൊണ്ട് അവരടെ ജീവിത ഗതിയില്‍ എന്തെങ്കിലും മാറ്റമുണ്ടോ? ഇല്ല .അത് കൂടുതല്‍ പരിതാപകരമാവുകയല്ലാതെ. സര്‍ക്കാര്‍ വച്ച് കെട്ടി കൊടുത്ത ഒറ്റമുറി വീട്ടില്‍ കഴിയുന്ന ഒരു കൂട്ടം കുടുംബങ്ങളെ ഒരു വാര്‍ത്താ റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ കൂടി ഒരു യുവതി കാണിച്ചു തന്നു. വോട്ടും തിരിച്ചറിയല്‍ കാര്‍ഡും ഇല്ലാതെ സര്‍ക്കാരിന്റെ കണക്കില്‍ പെടാതെ ദാരിദ്ര്യവും രോഗവും കൊണ്ട് പൊറുതി മുട്ടി കഴിയുന്ന കുറെ മനുഷ്യ ജീവനുകള്‍. ദേഹമാസകലം ചൊറി പിടിച്ച മുതിര്‍ന്നവരും കുട്ടികളും വൃദ്ധരും എത്ര! കണ്ണില്‍ നിസ്സംഗ ശൂന്യതയുമായി വെറുതെ ഇരിക്കുന്നവര്‍ എത്ര!..കിടപ്പും ഇരുപ്പും മലമൂത്ര വിസര്‍ജനവും, ഒരേ സ്ഥലത്ത് തന്നെ നടത്തി കഴിയുന്നവര്‍. കിടക്കാന്‍ ഇടമില്ലാതതുകൊണ്ട് സര്‍ക്കാര്‍ കെട്ടികൊടുത്ത പൊതു കക്കൂസ് വീടാക്കി കക്കൂസിന് മുകളില്‍ കിടക്കുന്നവര്‍ എത്ര!..കക്കൂസ് തന്നെ വീടാക്കി അതില്‍ ഉറങ്ങുന്നവര്‍! ...മുതിര്‍ന്നവര്‍ ചാരായവും പിഞ്ചു കുട്ടികള്‍ മുതല്‍ സ്ത്രീകള്‍ വരെ ലഹരി മരുന്നുകള്‍ക്കും അടിപ്പെട്ടു കഴിയുന്നു. ഒരു രണ്ടു മിനുട്ട് റിപ്പോര്‍ട്ട് സമകാല കൊറഗ ജീവിതത്തെപ്പറ്റി ഇത്രയും അറിവുകള്‍ കൂടി എനിക്ക് പകര്‍ന്നു തന്നു. വിദ്യാഭ്യാസമോ സ്ഥിര ജോലിയോ, വരുമാനമോ ഇല്ലാതെ ജീവിക്കുന്ന അവര്‍ മലയാളികള്‍കളുടെ മനസ്സില്‍ ഒരു നീറല്‍ പോലും ആവാത്തതെന്തു ?

കാടു വെട്ടി കൃഷി ഭൂമി ആക്കിയതും പോരാതെ ഇപ്പോള്‍ റിസോര്‍ട്ടുകള്‍ പണിഞ്ഞു വെള്ളക്കാരെ കൊണ്ട് വന്നു താമസിപ്പിച്ചു കാശുണ്ടാക്കാനാണ് ഇനിയുള്ള ടൂറിസം കളി. അതിനിടെ എന്ത് ആദി വാസി, എന്ത് സാധാരണക്കാര്‍, എന്ത് പരിസ്ഥിതി. എന്തിലും വ്യവസായവും പണവും മാത്രം കാണുന്ന ആര്‍ത്തി പിടിച്ച വ്യവസായ പ്രമുഖര്‍ ക്ക് അതൊന്നും കാണേണ്ട കാര്യമില്ല. എന്നാല്‍ സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടി അറുപത്തഞ്ചു കൊല്ലം ആയിട്ടും ഇത്രയും പരിതാവസ്ഥയില്‍ ആളുകള്‍ ഇവിടെ കഴിയുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിയാത്ത ഭരണാധികാരികള്‍. അവര്‍ക്ക് ഈ കഷ്ട ജീവിതങ്ങള്‍ക്ക് നേരെ കണ്ണടക്കാന്‍ എന്ത് ന്യായം? ന്യായം ഒന്ന് മാത്രം.ഈ ദരിദ്ര വാസികള്‍ക്ക് ഇതൊക്കെ മതി. അവര്‍ പുഴുക്കളെ പോലെ കഴിയട്ടെ. അവസാനം അവര്‍ ഈ ആദിമ നിവാസികള്‍ ഈ ഭൂമിയില്‍ നിന്ന് പതുക്കെ ഇല്ലാതാവട്ടെ.എന്നിട്ട് വേണം അവരുടെ കാടുകള്‍ ,അവരുടെ ജീവിതം എല്ലാം തട്ടി പ്പറിച്ചു സ്വന്തമാക്കാന്‍. ഇതാണ്, ചുരുക്കത്തില്‍ ആദിവാസികളെ മനുഷ്യരായി കണക്കാതിരിക്കുന്നതിനു പിന്നില്‍ ഒളിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മനോഭാവം. പഴയ ബ്രിട്ടീഷു കാരുടെ മനോഭാവം തന്നെ. അങ്ങനെ നിന്ന് നോക്കുമ്പോള്‍ അവര്‍ നമുക്ക് അപരിഷ്ക്രുതര്‍ .അവര്‍ക്ക് ഒറ്റമുറി വീട് മതി.

അവരുടെ കാടുകള്‍, അവരുടെ ആവാസ വ്യവസ്ഥ, അവയെല്ലാം സംരക്ഷിച്ചു അവര്‍ക്ക് ജീവിക്കാനുതകും വിധം നിലനിര്‍ത്താന്‍ കച്ചവട ക്കണ്ണുകള്‍ ഇല്ലാത്ത, മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ വൈവിധ്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു ഭരണാധികാരി യെങ്കിലും ഉണ്ടാവുമോ? ഈ കാര്യത്തില്‍ ഞാന്‍ ശുഭാപ്തി വിശ്വാസിയല്ല.