ممنون که جویای حالم بودید من خوبم! این که می نویسم نسبتاً سالم به خاطر اینه که یکم جای باتوم هایی که خوردم درد می کنه ولی مهمتر از اون از نظر روحیه.

دوست ندارم اینجا دفترچه خاطرات باشه پس این که چرا از نظر روحی بهم ریخته ام را بعداً می گم ولی در کل خوبم و به مردان و به ویژه زنان ایران که آزاده اند و در عین هوشیاری، سرکوب را نمی پذیرند افتخار می کنم

درست مثل این است که روز اول فروردین بخواهم مطلب بنویسم و بگویم معلوم نیست چه خبر شده که مردم این قدر شادی می کنند، مگر چه اتفاقی افتاده؟!

جنبش سبز ایرانیان امروز یک ساله شد. هر چند پیش از تولد نیز کودک آرامی نبود ولی همه خردمندان به آینده اش خوش بین هستند.

خیلی خوب چهارشنبه ۲۰ خرداد ۸۸ را به خاطر دارم که بعد از یک روز درس خواندن و امتحان دادن  و خستگی به دیدن خاتمی رفتم ولی ندیدمش! با این وجود تا پاسی از صبح در خیابان پرچم دار جنبشی بودم که چند روز بعد علاوه بر عرق، خون بسیاری از جوانان وطن در راهش ریخته شد.

آقای حجت الاسلام کودتاچی که یک شبه شدی آیت خدا خوب گوش کن

امروز تو بازنده ای مثل تمام این یک سال، شایدم نه! بدتر از قبل چون فکر نمی کردی یک سال زیر تمام مصیبت هایی که بر سرمان آوردی دوام بیاریم ولی آوردیم

من تهران نیستم ولی شهر ما هم فراتر از تصور خودش خوش درخشیده. پس من امروز می روم بیرون و یک عمر خفقان و جوانی از دست رفته ام را فریاد می زنم.

اینو مطمئن باش.

در ضمن اگر فردا این وبلاگو آپدیت نکردم بدونید که دستگیر شدم. برای محکم کاری یک یادداشت هم نوشتم که به صورت اتوماتیک فردا منتشر می شه تا حداقل در بی صدایی، صدایم خفه نشود!

امروز روز سبز پیروزی آزادی ایران است

در همین رابطه:

بلاگ نویس -  شکفته بهارون

از پوستری که مادرم به دیوار اتاقش چسبانده بود و تقریباً هر روز می دیدم

نام فروغ آن قدر بزرگ است که نمی تواند یک دولت با هر قدرتی آن را از بین ببرد چرا که این نام را ملت نگه داشته نه دولت! ملتی امثال زنده یاد مادرم که عکسش را در دیوار و شعرش را در قلب خوب حفظ کرده اند.

به بازی وبلاگی شعری از فروغ دعوت شده ام…اینم یه شعر از فروغ پر فروغ:

زندگی شاید
یک خیابان درازست که هر روز زنی با زنبیلی از آن میگذرد
زندگی شاید
ریسمانیست که مردی با آن خود را از شاخه میاویزد
زندگی شاید طفلیست که از مدرسه بر میگردد
زندگی شاید افروختن سیگاری باشد ، در فاصلهء رخوتناک دو
همآغوشی
یا عبور گیج رهگذری باشد
که کلاه از سر بر میدارد
و به یک رهگذر دیگر با لبخندی بی معنی میگوید ” صبح بخیر “

زندگی شاید آن لحظه مسدودیست
که نگاه من ، در نی نی چشمان تو خود را ویران میسازد
ودر این حسی است
که من آن را با ادراک ماه و با دریافت ظلمت خواهم آمیخت

من هم مشتاقانه از این ابزار مفید استفاده کردم و نتیجه این شد!

البته جدی نگیرید فیل اینجا هنوز خیس نشده و این اسکرین شات سرکاریه D:

می خواستم ازش به عنوان فیل خشک کن استفاده کنم که نشد. ولی در کل ابزار جالبیه.

فعالیت در بالاترین برای کسی که هنوز انرژی اش در حدی نیست که یک موضوع داغ ایجاد کند امروزه سخت شده و تلاش سنگینی را می طلبد که در خودم نمی بینم.

کلاً تصمیم گرفتم مثل فعالیت فاروم گردی ام از یه جای خلوت تر شروع کنم و کجا بهتر از دنباله؟!

متاسفانه چون فیل دنباله خیس است لینکش را نمی گذارم. آگاهان نیک می دانند که منظورم Donbaleh دات کام است.

از این به بعد بیشتر در دنباله فعالیت می کنم

امروز دیدم که در بالاترین به نقل از یه سری سایت خبری خاص در مورد احتمال حضور اصلاح طلبان در انتخابات شوراهای امسال بحث شده.

اولاً که هنوز سران جنبش سبز مخصوصاً موسوی و کروبی هیچ حرفی در این باره نزده اند و یک دیدار ساده خاتمی نمی تواند دلیل خوبی برای پیش داوری های موافقان و مخالفان باشد.

خاتمی درست است که چهره ای محافظه کار شناخته می شود اما امروزه او هم چیزی بیشتر از موسوی و کروبی ندارد و او هم از کشتی نجات! به بیرون پرتاب شده است و اتفاقاً همین محافظه کار بودنش باعث این شده که مدتها همه را در انتظاری کشنده فرو ببرد که بالاخره در انتخابات ریاست جمهوری ٨٨ شرکت می کند یا نه. البته مشابه این ماجرا را برای انتخابات ٨٠ هم داشتیم و می شود نتیجه گرفت خاتمی بر خلاف کروبی خیلی سریع موضع خود را در مورد انتخابات اعلام نمی کند.

از آن طرف کلهر می گویید که نمی شود جنبش سبز را نادیده گرفت و ٨ میلیون اندیشمند در این جنبش هست.

این یعنی که از حالا به فکر این هستند که بار دیگر مردم را طعمه کنند تا به کمکش مشروعیتی میلیونی شکار کنند و بار دیگر با رای دزدی پز بدهند.

اما انتخابات ٨۴ که تحریم خود جوش مردم را داشت نشان داد که زمینه تحریم همه جانبه را داریم و امسال باید هوشمندانه هدایتش کنیم.

اگر شرکت در انتخابات به هر بهانه و توجیهی از جانب رهبران جنبش سبز مطرح شد نظریه خاک خورده سوپاپ اطمینان و مهره بودنشان بار دیگر جان تازه ای می گیرد و این ضربه سنگینی به مردم امیدوارم و به ویژه نسل جوان خواهد زد.

برنامه های بعدی این شرکت چیست؟

ما Pekka Pohjakallio را در نشست برنامه نویسان نوکیا ۲۰۰۹ ملاقات کردیم و نمیتوانستیم زیاد روی پرسیدن سوالاتی درباره سرویس های نوکیا و همچنین پیشرفت کمپانی در این زمینه پافشاری کنیم.

خبرنگار

معاون نوکیا

برای شروع میخواهم از شما درباره ابتکارهای سرویسهای نوکیا بپرسم-نه فقط آنهایی که در این نشست مطرح شده اند بلکه سرویسهایی هم که خارج از نشست هستند نیز مهم می باشند- به نظر شما در طول ۵ سال آینده چه سرویسهایی محبوبیت بیشتری خواهند داشت؟

فکر میکنم این پرسش را باید به دو مرحله تقسیم کنیم:-مشتریان ما چه خدماتی خواهند داشت و نوکیا برای آنها چه خدماتی فراهم میکند؟.بگذارید منظورم را واضحتر بگویم.اگر به همین شیوه به اینترنت بنگرید چندین سال پیش Facebook مانند امروز پدیده نبود و حتی کسی آمدنش را ندید.پس همیشه رقابت در نگاه کردن به آینده است.حالا در بازار موبایل چندین محور اساسی وجود دارند: تلفن همراه شما یک دستگاه شخصی است که همیشه با شماست که مخاطبین مهم خود را در دفترچه تلفن خود دارد به اضافه این که قابلیت ارسال فوری پیام شخصی وجود دارد و همچنین دارای GPS میباشد. بنابراین ما میتوانیم بگویم که سرویسهایی که توسط نوکیا و یا شرکتهای نرم افزاری عرضه میشوند دارای چیزی هستند که ما آنرا مردم و مکانها مینامیم.در اصل اضافه کردن قابلیت مکان یابی به تلفنهای همراه خیلی با ارزش است مثل قابلیت اتصال کاربر به مخاطبین خود در FaceBook یا هر سرویس دیگر.پس به نظر من ۳ چیزی در ۵ سال آینده به بقیه میچربند اینها هستند:مردم مکان ها و رسانه.ما مطمئنا سرویسهای موسیقی نیز خواهیم داشت زیرا که رسانه نیز در سهام ما جای دارد اما آنها عنصر اجتماعی را به یک شکل یا شکل دیگر خواهند داشت.

دید شما نسبت به ثبات سهام نوکیا با توجه به سرویسها چگونه است؟بطور موثری دستگاههای برپایه S60 و Maemo بسیار با سرویسها سازگارند در حالیکه گوشیهای سری ۴۰ تقریبا در این زمینه ضعف دارند.

در ابتدا باید بگویم که سوال بسیار خوبی پرسیدید.و فکر میکنم یکی از بحث های اصلی ما این بود که چگونه تولیدات برنامه نویس ها و دولوپر های خود را افزایش دهیم.در واقع مسئله اصلی در اختیار قرار دادن ابزار های لازم برای ساختن برنامه های جدید در درون محیط نرم افزاری نوکیا برای آنها می باشد.
و در واقع شما درست میگویید آنها باید تا الان روی پلتفرم های مختلفی کار کرده باشند: سری ۴۰ سطح پایین سری ۴۰ سطح متوسط سری ۶۰ و Maemo که در تبلت هایمان به کار می روند.نکته دوم این است که ما باید ابزار بهتری در اختیار توسعه دهندگان خود قرار دهیم تا بتوانند بطور ثابت تجربه کاربری را در پلتفرم های مختلف ارائه دهند.و فکر میکنم این دقیقا چیزی است که الان دارد اتفاق می افتد و از آنجایی که ما از دنیای موبایلها که به تعدادی قابلیت هسته ای است به یک محیط کامپیوتر مانند حرکت می کنیم پس این مشکلات در ابتدای کار طبیعی هستند.
همچنین با درنظر گرفتن اینکه گوشیهای تاچ اسکرین ما چقدر صفحه نمایش بزرگی دارند , گوشی های سری ۴۰ با صفحه نمایشهای کوچکتر و کمی قدیمی تر نمیتوانند کیفیت مشابهی داشته باشند.اگرچه بطور طبیعی عناصر اصلی آنها مشابه سری ۶۰ خواهد بود.

به نظر من برای اینکه سری ۴۰ یک گام به جلو برود نوکیا باید قابلیت مالتی تسکینگ را به مرورگرش اضافه کند به خاطر اینکه پتانسیل اضافه شدن قابلیتهای بسیاری را هم دارد.پس پرسش من این است: کی؟؟

من اکنون پاسخی ندارم.اما چیزی که در حال حاضر دارد اتفاق می افتد این است که گوشیهای سری ۶۰ به قیمت های پایینتری رسیده اند و مبارزه سری ۴۰ و سری ۶۰ به حالت وخیمی درآمده است زیرا اکنون می توانید یک گوشی سری ۶۰ را با تمام امکاناتی که سری ۴۰ ندارد را خریداری کنید.

فکر میکنید چه زمانی سری ۶۰ به طبقه متوسط رو به پایین بازار و سری ۴۰ به طبقه پایین میرسند؟

گفتن این مسئله غیر ممکن است زیرا کل این موضوع به وضعیت اقتصاد بستگی و همچنین پروسه تکنولوژیکال ما دارد-و بعد از این خریدن گوشیهای سری ۶۰ با سی پی یوی پایین کمی دشوار است.

سرویس Nokia Comes With Music سال گذشته در بریتانیا راه اندازی شد اما گزارشات اخیر حاکی از آن هستند این سرویس به خوبی کار نمیکند. آینده این سرویس را چگونه میبینید و آیا راههایی برای بهتر کردن آن وجود دارند؟

فکر میکنم بحث مربوط به سرویس Comes With Music به خوبی پوشش داده نشده بود- در واقع عقاید دیگری درمورد کارایی آن نیز وجود داشت اما کسی درباره آن چیزی ننوشت – درباره این سرویس به طور کلی میتوان گفت که ما داریم آنرا بطور جهانی گسترده میکنیم(در سنگاپور، سوئد، آلمان، اسپانیا، استرالیا، ایتالیا و برزیل) و بازخورد ها از این مناطق کاملا متفاوت هستند.من به طور دقیق به خاطر نمی آورم اما ما بزرگترین سهام را در فروش موسیقی دیجیتال در سنگاپور داشتیم که در آنجا این سرویس با گوشی ۵۸۰۰ اکسپرس موزیک عرضه میشود و این بدین معنی بود که مردم باید اول گوشی را میخریدند تا سرویس را دریافت کنند.پس فکر میکنم دلیلی برای شروع کردن این بحث که این سرویس یک نا امیدی به همراه داشت وجود ندارد.
شرکت های ضبط موسیقی و نوکیا میخواهند این سرویس موفق باشد زیرا برای آنها یک تجارت خوب است و همچنین یک راه خوب برای جلوگیری از دزدی اثر. بنابراین ما باهم رو به جلو حرکت میکنیم. و خب همانطور که میدانید هیچکس چنین کاری را در گذشته انجام نداده است.

درست است که شما سهام تجاری زیادی در سنگاپور و سایر نواحی آسیایی بدست آورده اید عرضه شما در ایالات متحده به اندازه iTunes محبوبیت ندارد.
و در اروپا چیزی حدود ۵۰/۵۰ است.شما چگونه با بازار آمریکا تعامل برقرار خواهید کرد؟ در جایی که به اندازه اروپا و آسیا بازار ندارید.

من باید با شما راستگو باشم. چیزی که ما به آن اعتقاد داریم ارائه سرویس و گوشی درکنار هم است.منظور من این است که برای رسیدن به موفقیت در بازار ایالات متحده ما باید یک گوشی درخور بازار خاص تولید کنیم.ما میدانیم سرویسهای ما چه کارایی هایی دارند و میدانیم که آیتونز برای ایالات متحده چه معنایی دارد پس  نمیتوانیم با سیاست قیمت گذاری و عرضه های مشابه به آنجا وارد شویم.در این صورت ما هیچ شانسی نخواهیم داشت.از اینرو ما باید گوشی و سرویس مناسب برای ایالات متحده را پیدا و عرضه کنیم.
برای اروپا فکر میکنم سرویس Comes With Music هنوز جا نیفتاده است و مدت زیادی نیست که در آنجا راه اندازی شده .

سرویس های نوکیا امروزه در چه کشورهایی محبوبیت بیشتری دارند؟

بستگی به این دارد که درباره چه سرویسی صحبت می کنید.اما همانطوری که گفتم سنگاپور بازار خوبی برای سرویس موسیقی ما است و برخی از کشورهای بزرگ اروپایی علاقه زیادی به سرویسهای راهیابی ما نشان داده اند.

درباره سرویس های ایمیل نوکیا در بازارهای رو به گسترش چه میگویید؟؟ قصد در دست گرفتن چه سهامی را دارید.مثلا در آفریفا با OVI Mail میخواهید چه کنید؟

خب ما هیچوقت سعی نکرده ایم اهدافمان را در این زمینه دسته بندی کنیم.اما پرسش بسیار خوبی است.همانطوری که گفتیم وقتی ما سرویس OVI Mail را راه اندازی کردیم برای ۷۵ درصدی که هنوز آدرس ایمیل ندارند ایجاد شده بود.و در کشورهایی که مورد هدف ما هستند (هند چین و سایر نواحی آسیا) دریافت ایمیل از طریق موبایل بسیار معمول تر از رایانه است.به همین دلیل است که برخی از محصولات ما به طور پیش فرضOVI Mail را دارا هستند.
وقتی ما این سرویس را عرضه کردیم مردم میگفتند: امروزه دیگر همه ایمیل دارند!! اما در واقعیت کشورهای توسعه یافته از این مزیت بهره بردند و در جهان ۷۵ نفر از هر ۱۰۰ نفر هنوز آدرس ایمیل ندارند.بنابراین ما بازار بزرگی را هدف گرفته ایم.

آیا شما ژاپن را نیز در نظر دارید؟؟ آنها از رایانه برای دریافت و ارسال متون و ایمیل استفاده نمی کنند.

میتوانم بگویم که از تجربه خود در چین آموختیم که نوکیا هیچوقت در ژاپن محبوب نبوده. اما ما فهمیدیم که در چین اینترنت و بازیها رایج تر از هرچیز دیگری بودند.

آیا API و SDK ها برای سرویس های نوکیا در آینده موجود خواهند بود؟؟و یا آنها را انحصاری می کنید؟

دوباره به پاسخ من به پرسش اولتان باز و چارچوب ما که مردم و مکان ها هستند بازمیگردد.ما این نیاز را حس کردیم که به برنامه نویسان خود دسترسی به نقشه ها را بدهیم و به همین خاطر است که Maps 3.0 SDK اکنون موجود است.و همچنین ما SDK های دیگری را در نقاط دیگری که لازم است نیز عرضه می کنیم. فکر میکنم نشست اخیر برنامه نویسی به وضوح نشان داد که این رخدادها چقدر برای شرکتهای برنامه نویسی جذاب است.ظاهرا ما باید نیاز بازار را ببینیم پس ما API های بیشتری عرضه خواهیم کرد اما نه همه آنها را.

نیازی به گفتن نیست که این ابزار قلمرو جدیدی برای برنامه نویسان ما باز می کنند.به عنوان مثال سرویسهای موسیقی ما را درنظر بگیرید و تصور کنید که چه چیزهایی میتوانند با ترکیب MUSIC API و Nokia Places و Nokia People عرضه کنند.                                                                                                            برخی می پرسند چرا حالا؟ خب به دلیل اینکه ما اکنون محصولاتی را داریم که این قابلیتها را می توانند اجرا کنند.هیچ دلیلی برای پنهان کردن API های ما در گذشته وجود نداشت.

در نشست برنامه نویسان نوکیا شما صفی از نرم افزارهای سایر شرکتها را رونمایی کردید.اما اکثر آنها نسخه آزمایشی بودند.و نکته دیگر این است که تعداد زیادی از این نرم افزارها برای پلتفرم های دیگر نوشته شده بودند.آیا فکر میکنید این درست است که سری ۶۰ زودتر و بهترین برنامه ها را داشته باشد؟

من فکر میکنم این قبلا اتفاق افتاده است.بله نرم افزارهایی هستند که که شهرتشان را با آیفون پیدا کردند و حالا دارند وارد سری ۶۰ میشوند.اما با توجه به آماری که ما چندین ماه پیش گرفتیم تقریبا ۹۰ درصد برنامه هایی که جزو ۱۰۰ برنامه برتر آیفون بودند قبلا در سری ۶۰ موجود بودند.باید بگویم ظاهرا در آمریکا برنامه ها زودتر برای آیفون ساخته میشوند در آسیا برای نوکیا و در اروپا ۵۰/۵۰ است.

با توجه به اینکه سرویس های نوکیا بدون اطلاعات هستند آیا فکر میکنید در اروپا کاربران شما راضی خواهند شد؟ یا میخواهید تعرفه جدیدی ایجاد کنید؟

به عنوان یک کاربر گمان میکنم خیلی عصبانی میشوم وقتی که ندانم که استفاده از نرم افزار برایم هزینه در بر دارد.بنابر این فکر میکنم که نرخ های ثابت مدل های اشتراکی و غیره بسیار سخت است و پدیده آیفون در آمریکا در واقع یک چیز را اثبات میکند-اینکه مردم وقتی نرم افزارها را با گوشی میگیرند از آن خوششان می آید زیرا لازم نیست نگران پرداخت ماهیانه و… باشند.و هنگامی که کل پکیج در اکثر نقاط ارزان نبود حداقل مردم میدانستند که چه چیزی را میخریدند و فکر میکنم این از قیمت بالای آن مهمتر بود.

قابل ذکر است که اکثر کاربران مدعی هستند که سوبسید دادن برای گوشی و داده ها به درد آنها نمیخورد.از اینرو گرفتن قیمت کامل گوشی میتواند بهتر باشد.

فکر میکنم این مسئله خاص مناطق مخصوصی باشد.برخی از کاربران همینگونه هستند.در برخی کشورها گوشی ها سوبسیدایز نمیشوند و…. پس پاسخ قاطع و روشنی برای پرسش شما وجود ندارد.اما من به شخصه از دو سال پیش درباره این معضل نگران هستم.-این روزها اینترنت ونرم افزارهای آنلاین یک پدیده عجیب نیستند و دارند جهانی می شوند و تاثیر زیادی در انتخاب کاربر دارند.

در فروشگاه آنلاین شما چه کسی مسئول مسائل قانونی است؟؟ نوکیا یا همکارش؟؟ تا جایی هم که بحث آیتونز مطرح است آنها نیز مشکلاتی با استفاده نادرست محصولات دارند.

ما همیشه درباره این مسائل با برنامه نویسان بطور اختصاصی مذاکره میکنیم بخاطر اینکه ما محصولات آنها را توزیع میکنیم و از اینرو مسئولیت کامل آنها را بر عهده میگیریم.

تا کنون شما در ۸ منطقه فروشگاه OVI تاسیس کرده اید آیا با محلی کردن آنها مشکلی داشتید؟

واقعا مشکلی نبود.هر کاری که ما میکردیم در حوزه روال عادی ما بود.ما عقیده داریم از آنجایی که OVI یک سرویس با مخاطب های زیاد است باید به زبان های مختلفی عرضه شود اما نه به اندازه ای که گوشیها عرضه میکنند ولی هنوز تعداد قابل توجهی است.

آیا شانسی برای دیدن گوشیهای سفارشی شده و بدون سرویس نوکیا وجود دارد؟؟برای بسیاری از مصرف کننده ها قابل قبول تر است که گوشی مورد علاقه شان را بخرند اما بدون راهیابی! بخاطر اینکه آنها از آن استفاده نمیکنند و این قیمت گوشی را بالا میبرد.

چنین تصمیماتی بر اساس کشور اتخاذ میشوند-ما همیشه تصمیم میگیریم که چه چیزی برای بازارهای خاص لازم است و آیا ما باید مثلا سرویس های راهیابی را با محصولمان عرضه کنیم یا نه.مثلا در بریتانیا گوشی های مخصوص موسیقی ما به دوگونه عرضه میشوند.نسخه های با Comes With Music و نسخه های بدون آن.

پس حق انتخاب هایی وجود خواهند داشت؟

در برخی کشورها و برای برخی گوشیها شاید!! اما عرضه کردن چندین ویرایش از یک گوشی کار زیادی برای ما است.

ممنون از اینکه وقتتان را در اختیار ما گذاشتید.

سپاسگذارم.

از دی ماه تا حالا می خوام مثل بچه خوب بنویسم ولی وردپرس آپدیت نمی شد و اذیت می کرد

امروز به سرم زد که به هر نحوی شد درستش کنم حتی به قیمت پاک کردن و از اول نصب کردن ولی اون قدر بد هم که فکر می کردم نشد و وردپرس و افزونه هاش مثل هولو نصب شدند.

اینجا قرا نیست دفتر خاطرات باشه و سعی می کنم روزنوشت هایم هم به نوعی در جهت خبر رسانی باشه.

راستی امروز فیل جیمیل هم تر شد! و درست همین روز جسته و گریخته با Thunderbird از کمپانی معظم Mozilla تونستم بهش دسترسی پیدا کنم و اتفاقاً پسورد سی پنل اینجا را داخل یکی از ایمیل ها پیدا کردم.

حالا می گند حرفت به دور از امنیت بود ولی الان خودم به زحمت به جیمیل دسترسی دارم

تلاشم را می کنم در اولین فرصت ممکن با مطالب جدید سرگذشت را از سر بنویسم

اینو بهتون قول می دهم

شنیده ام در دیداری که چند روز پیش با عده ای از نخبگان داشتید انتقادهایی از شما شده است.

من هم با توجه به این گفته‌ی شما که در سایت دفتر حفظ و نشر آثارتان دیدم، تصمیم گرفتم  رفتار شما را نقد کنم:

ما که نگفتیم از ما کسى انتقاد نکند؛ ما که حرفى نداریم. من از انتقاد استقبال می‌کنم؛ از انتقاد استقبال می‌کنم. البته انتقاد هم می‌کنند. دیگر حالا جاى توضیحش نیست؛ انتقاد هم هست، فراوان هست، کم هم نیست؛ بنده هم می‌گیرم، دریافت می‌کنم و انتقادها را می‌فهمم.

اگر این گفته های شما نیست لطفاً به من اطلاع دهید تا فوراً این نوشته ها را پاک کنم. هرچند نمی توانم قول بدهم از ذهنم هم پاک می شود.

درآن دیدار پس از گفته های آقای محمود وحید نیا با وجود آنکه می توانستید از شلوغ بازی ای که طرفدارانتان ایجاد می کردند استفاده کنید ولی برخورد اولیه خوبی داشتید و اجازه دادید صدایی متفاوت از آن همه تعریف که حتی در اینجا هم دست بردار نیستند شنیده شود.
جداً از این همه تعریف خسته نشده اید؟!
در این چند ساله با حداقل ابزار ممکن که دو چشم خویش است شاهد بوده و هستم روزی شب نشده است که تعریف از شما در جایی منتشر یا گفته نشده باشد ولی آیا به راستی واقعیت های موجود هم مانند این تعریف ها بر درستی تمامی رفتار شما مهرتایید می زنند ؟ آیا واقعاً ریشه تمامی مشکلات کشور را در جایی به جز داخل باید جستجو کرد؟
این که شما بالاخره نقد شدن را حتی به صورت ظاهری پذیرفته اید نشانه‌ی خوبی است چرا که به نظر می آید اندکی از رویاهایی که عده ای خاص برایتان ایجاد کرده اند بیدار شده اید و احتمالاً دیده اید که واقعیت چیزی جز این تصورات است.
حتی با فرض این آرزوی دور ولی شیرین که انتقاد از شما کاملاً آزاد است آیا تمامی مشکلات کشوری دردمند به نام ایران حل می شود؟
قطعاً خیر، چرا که خود نیز نیک می دانید دو صد گفته چون نیم کردار نیست.

وجود شما معصوم نیست و باید در کنار تعریف و تمجیدها، نظرهای مخالف را بشنوید و آن بخش اش که وارد است را با وجود تمامی تلخی هایی که عقب نشینی از کردار و گفتار دارد به کار ببرید.

درست همانند کشتی ای که برای حرکت نیاز به باد مخالف دارد.
درست است که سن شما ۷۰ را هم رد کرده است ولی باور کنید برای تغییر وضعیت موجود به سمت مطلوب هنوز دیر نیست.
دست دوست و همشهری دیرینه خود آقای میرحسین موسوی را که بنا به گفته وزارت کشور دولت نهم نماینده ۱۳ میلیون رای دهنده عموماً منتقد وضعیت موجود است را بگیرید و گوش کنید که حرفش چیست؟
در گام بعدی به او زمانی را اعلام کنید تا آن بخش از خواسته های بر حق این گروه را پیگیری کنید و تا جامعه عمل نپوشد از پیگیری آن با تمامی قدرتی که دارید دست نخواهید کشید. این خواسته می تواند از برگزاری مجدد انتخاباتی که شما از ماهها قبل برنده فعلی آن را به صورت غیر قانونی حمایت کردید  تا کم کردن قدرت مطلقه در قانونی اساسی و خواسته های دیگر مردم متفاوت باشد.
بهرحال این عده از مردم که اتفاقاً کم هم نیستند خواسته هایی دارند و تا عملی شدن آن دست بردار نخواهند بود و چقدر خوب است که گره بخش عمده آن به دست خود شما باز شود. باور کنید مردم ایران کینه توز نیستند و همین جا به عنوان یک ایرانی به شما قول می دهم که اگر به اشتباهات خود اعتراف کنید و تلاشهایی جدی در جهت جبران آنها انجام دهید ما نیز حداکثر بخشش مقدور را در حق شما در نظر خواهیم داشت.
خلاصه کلام آنکه گره ای که با دست باز می شود را باز کنید پیش از آنکه ملت ایران مجبور شوند آنرا با دندان خود باز کنند.
درود بر تمامی انسانهای نیکوکار