باید وبلاگ جدیدم رو همون موقع معرفی می‌کردم (نمی‌دونم چی شد که یادم رفت)

http://saeedgnu.blog.ir

بیشتر بخاطر سریع بودن و پایتونی بودن و مسدود نبودن به blog.ir سوییچ کردم

گرچه نرم‌افزاری که تولید کردن و استفاده می‌کنن برای دیگران قابل دسترس نیست، و اشکالاتی هم داره. ولی فعلاً گزینهٔ بهتری ندارم.

تغییرات:

۱- اضافه کردن اپلت گنوم
فعلا توی پکیج اصلی برنامه قرار دادم، ولی بعدا باید توی یه پکیج جدا قرار بدم(شاید توی ورژن 2.0.0)
بعض از دوستان شاکی بودن که چرا بصورت اپلت نیست! و چرا فقط شمارهٔ ماه رو نشون میده.
من یکی دو ماه پیش این اپلت گنوم رو نوشتم ولی هنوز منتشر نکرده بودم. یکی از اهدافم برای انتشار ورژن 1.5.0 راضی کردن این دوستان بود.
در مورد نمایش ساعت/تاریخ هم: توی حالت tray icon محدودیت‌هایی وجود داره، اون امکان «نمایش ساعت رقمی در tray» توی KDE کار نمی‌کنه، توی گنوم هم نیاز کتابخانه EggTrayIcon داره که این کتابخونه خیلی قدیمیه و دیگه فکر کنم توی مخازن توزیع‌های جدید نیست، ولی من ماژول ۳۲ بیتی(i386) مربوط به EggTrayIcon رو همراه برنامه قرار دارم(برای پایتون 2.4 و 2.5 و 2.6)، ولی خب برای x86_64 دیگه کار نمی‌کرد! مگه اینکه پکیج‌هایی جدایی برای i386 و x86_64 بیرون می‌دادم…
اما توی اپلت گنوم، دیگه این مشکل وجود نداره و اون «نمایش ساعت رقمی در tray» بخوبی کار می‌کنه و می‌تونید تاریخ/زمان رو با هر فرمت دلخواهی ببینید(که فرمتش هم توی قسمت ترجیحات->پیشرفته قابل تنظیم هست)

۲- اضافه کردن اپلت پلاسما
یا به قول KDE کارها، پلاسموید یا همون Widget. که با PyQt نوشتم(بدیهی هست که نمی‌شد با PyGTK نوشت!). و چون به کیوت هم آشنا نبودم، برام کار سختی بود! (البته الآن کم و بیش با کیوت آشنا هستم) حتی مشکل KDE هم دارم یعنی توی این توزیع اصلی‌م (اوبونتو) KDE ندارم(یعنی خیلی قدیمیه) و برای کار کردن روی پلاسموید باید سیستم رو ری‌استارت کنم و برم توی اوپن‌سوزه!!این پسلاسموید هنوز خیلی ناپایدار هست و ممکنه باعث crash بشه(ممکنه پنجرهٔ Add Widget کرش کنه) و حتی ممکنه پکیج پلاسموید نصب نشه!! نمی‌دونم علتش چیه! شاید مشکل از برنامهٔ من باشه و شاید هم بخاطر باگ توی Python-PlasmaScript یا خود پلاسما باشه! اما متاسفانه هیچ ارور مشخصی (که بشه برنامه رو باهاش debug کرد) تحویل ما نمی‌ده و من این رو یک اشکال در KDE می‌دونم! به هر حال سعی می‌کنم بهفمم اشکال برنامه از چی هست.
در ضمن، روی پنل KDE هم مشکل size داره که سعی می‌کنم برطرف کنم.
و اما این هم پکیج پلاسموید:

که با این دستور باید نصبش کنید(البته بعد از نصب پکیج اصلی deb یا rpm):

در ضمن با کاربر خودتون هم این دستور رو اجرا کنید(نه با کاربر root)
و نکته بعد اینکه، نیاز به KDE 4.3 یا بالاتر داره.
امیدوارم مشکلی در نصب و اجراش پیش نیاد!

۳- اضافه شدن گزینهٔ «تنظیم زمان سیستم» به راست‌کلیک tray یا اپلت.
با انتخاب این گزینه، ازتون پسورد می‌پرسه و دیالوگی رو باز می‌کنه که با اون می‌تونید زمان یا تاریخ سیستم رو دستی تنظیم کنید، و تا به کمک NTP مستقیم از طریق اینترنت ست می‌کنه. اما تاکید می‌کنم، این ساعت سیستم شما رو با اینترنت Sync نمی‌کنه! بلکه فقط یک بار ساعت رو از اینترنت می‌گیره و ست می‌کنه. در واقع این یک رابط گرافیکی برای دو دستور date و ntpdate هست، دستور date که روی همهٔ سیستم‌های گنو/لینوکس هست، اما دستور ntpdate ممکنه توی توزیع شما بطور پیش‌فرض نصب نباشه و نیاز داشته باشه که خودتون نصبش کنید.

۴- آپدیت کردن مناسبت‌ها و طول ماه‌های قمری برای سال ۱۳۸۹
تقویم رسمی کشور که هر سال توسط مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران منتشر میشه، اخیرأ برای سال ۱۳۸۹ منتشر شد

و مطالعه‌ش کردم و طول ماه‌های قمری رو آپدیت کردم(تا تاریخ قمری در سال آتی کاملا مطابق با تقویم رسمی کشور باشه)
و مناسبت‌ها رو هم کلأ چک کردم. تعداد زیادی مناسبت حذف شده بود(از جمله چند تا از «روز جهانی …» ها!!) و تعداد کمی مناسبت هم اضافه شده بود. که من این مناسبت‌های حذف شده رو، به همراه مناسبت‌هایی که خودم قبلی اضافه کرده بودم(مثل بعضی وقایع لینوکسی!!) منتقل کردم به پلاگین‌های جدید. پس در این ورژن دو پلاگین اضافه شده:

مناسبت‌های میلادی (سایر)
مناسبت‌های میلادی که توسط مؤلف برنامه اضافه شده‌اند و در تقویم رسمی ایران نیست. و یا به تازگی از تقویم رسمی ایران حذف شده‌اند.

مناسبت‌های هجری شمسی (سایر)
مناسبت‌های هجری شمسی که توسط مؤلف برنامه اضافه شده‌اند و در تقویم رسمی ایران نیست. و یا به تازگی از تقویم رسمی ایران حذف شده‌اند.

دو سه مورد هم اشکال توی پلاگین‌های مناسبت‌ها وجود داشت که برطرف کردم.

۵- یک سری تغییرات درونی در برنامه: ماژولار شدن محاسبات برنامه، یعنی محاسبات مربوط به جلالی، میلادی و قمری، هر کدوم بصورت یک ماژول تعریف شدن. همینطور تقویم جولی هم بعنوان یک ماژول اضافه شده. و همینطور تقویم عبری! البته تقویم عبری هنوز پشتیبانی کاملی ازش نمیشه(و شاید هم هیچ‌وقت نشه) به دلیل اینکه توی تقویم عبری، سال‌های کبیسه بجای ۱۲ ماه، ۱۳ ماه دارن!!! ولی برنامه من برای سال‌های ۱۲ ماهه نوشته شده. مگه اینکه تغییرات زیادی توی برنامه بدم و کمی هم باعث کثیف شدن کد و کاهش performance میشه.

۶- بازم طبق معمول، مقداری تمیزکاری و رفع چند باگ. البته شاید باگ‌هایی هم اضافه شده باشه! که به تدریج با گزارش‌دادن‌های شما برطرف میشه.

نکته آخر اینکه، از مدتی قبل کار روی starcal2 رو شروع کردم. یعنی ورژن 2.0.0 قراره بصورت یه پکیج با اسم دیگه‌ای باشه که همزمان با ورژن پایدار قابل استفاده باشه. و خودم هم این دو ورژن (۱ و ۲) رو بصورت موازی توسعه می‌دم. چون دارم تغییرات کلی توی ورژن ۲ (که قراره بعداً منتشر بشه) ایجاد می‌کنم. اما اینکه چه وقتی منتشر میشه، خودمم هم نمی‌دونم! شاید چند ماه دیگه!

موفق باشید

=-=-=-=-=
Powered by Bilbo Blogger

واقعیت اینه که در این چند ماه سرعت توسعهٔ برنامه نسبت به قبل خیلی کمتر شده بود! از طرفی تغییراتی که ایجاد می‌کردم معمولاً یا رفع باگ بود یا تغییرات خیلی کلی نبودن. به همین دلیل انتشار این ورژن رو این‌قدر به تاخیر انداختم! البته نقشه‌های زیادی برای این برنامه کشیده بودم و کشیدم و می‌خوام تغییرات خیلی کلی و مهمی ایجاد کنم، اما اکثرشون رو هنوز موفق نشدم انجام بدم. با این حال مهمترین تغییراتی (که به ذهنم میاد) در این نسخه نسبت که ورژن قبلی یعنی 1.3.6 دادم از این قبیل هست:

۱- تغییرات کلی در نحوهٔ sizing پنجرهٔ اصلی
حتماً می‌دونید که قبلاً برای تغییر ارتفاع پنجرهٔ اصلی باید به تنظیمات برنامه می‌رفتید و ارتفاع پنجره رو بصورت عدد (بر حسب پیسکل) وارد می‌کردید. و از طریق گزینهٔ «تغییر اندازه» یا Resize از منوی اصلی، فقط می‌شد عرض پنجره رو تغییر داد. از طرفی حل این مشکل اصلاً ساده نبود چون در حین استفاده از برنامه و تغییر روز سلکت شده (همون سلولی که دورش خط کشیده شده) احتمالاً متن پایینی پنجره (مربوط به مناسبت‌ها و روزهای دلخواه و…) تغییر می‌کرد و بنابراین ارتفاع پنجره تغییر می‌کرد.از طرفی من نمی‌خواستم که اندازهٔ پنجره بیخودی بزرگ بشه (و یک ارتفاع ثابتی برای اون باکس پایینی اختصاص داده بشه) و نمی‌خواستم که برای دیدن کل متن هم نیاز به اسکرول یا تغییر دستی ارتفاع پنجره داشته باشه. خلاصه بعد از کلی فکر کردن و ور رفتن با PyGTK یک راه‌حل نسبتاً قابل‌قبول پیدا کردم و در این ورژن شما شاهد اون خواهید بود. اگه به گوشهٔ راست پایین پنجره نکته کنید، کنار اون آیکون status bar (که برای تغییر اندازهٔ پنجره به کار میره) دو تا آیکون جدید هم اضافه شده. سمت راستی یک فلش رو به پایی هست که اگه موس رو روش ببرید نوشته docked lower box (که من ترجمهٔ‌ خوبی براش پیدا نکردم) اگه اون دکمه رو بزنید (و به حالت فعال دربیاد)، جعبهٔ پایینی (که متن مناسبت‌ها و روزهای دلخواه و… رو توش نوشته) تبدیل به یک پنجرهٔ مجزا میشه!! بله یک پنجرهٔ جدا از پنجرهٔ اصلی برنامه. این پنجره کاملاً تابع و مطیع پنجرهٔ اصلی هست! یعنی با جابجا کردن پنجرهٔ اصلی (یا تغییر ارتفاعش)، این پنجره هم جابجا میشه و با تغییر عرض پنجرهٔ اصلی، این پنجره هم عرضش (و در نتیجه ارتفاعش) تغییر می‌کنه، انگار که کاملاً بهش چسبیده! اگه اون دکمه رو دوباره فشار بدید دوباره به همون حالت قبلی برمی‌گرده که یه expander هست که می‌تونید اون رو ببینید یا باز کنید.
سمت چپ اون دکمه، یه دکمهٔ ضامن‌دار دیگه (toggle button) هست که آیکونش یک فلش رو به بالا هست. اگه موس رو روش ببرید نوشته «ثابت ماندن ارتفاع تقویم» که معناش کاملا مشخصه. اگه اون دکمه در حالت فعال قرار بگیره، ارتفاع ویدجت اصلی تقویم (که روزها و هفته‌ها توش دیده میشه) ثابت می‌مونه و با تغییر ارتفاع پنجره، تغییر نمی‌کنه. و بالعکس یعنی اگه این دکمه در حالت غیرفعال باشه، با تغییر ارتفاع پنجره، ارتفاع ویدجت اصلی تقویم تغییر می‌کنه.
با این دو دکمه خودتون باید ور برید تا منظورم رو خوب متوجه بشید. شما با این دو آپشن (گزینه) می‌تونید رفتار sizing پنجره رو مطابق سلیقهٔ خودتون تنظیم کنید. که این دو گزینه با هم مناسبت دارن، یعنی منطقی این هست که هر دو فعال یا هر دو غیرفعال باشن.

۲- کنترل‌کننده‌های پنجره
همون دکمه‌های Close و Minimize و Maximize که گوشهٔ بیشتر پنجره‌ها (توی همهٔ محیطهای دسکتاپ در همهٔ سیستم‌عامل‌ها) هست. یعنی بجای اینکه Metacity یا KWin این دکمه‌ها رو برای پنجره بسازن، من خودم اون‌ها رو ساختم! البته دکمهٔ Maximize هنوز تعریف نشده. ولی دکمهٔ Close هست و دکمهٔ Minimize هم اگه پنجره در حالت Skip Taskbar نباشه هست (گزینه‌ای به اسم «پنجره در نواروظیفه» در ترجیحات). حالا چرا اینکارو کردم؟ بخاطر اینکه نیاز داشتم! یعنی اینطوری می‌تونستم بهتر پنجرهٔ برنامه رو مدیریت کنم. آیکون‌هاش هم شبیه MacOSX هست (در واقع از آیکون‌های تم T-ish-Ubuntulooks استفاده کردم) چون خودم خیلی از این مدل خوشم میاد!:D البته دیکتاتوری نیست چون برنامه آزاد هست و شما خودتون می‌تونید تغییرش بدید. مثلاً می‌تونید فایل آیکون‌هاش رو با آیکون‌های دیگه‌ای جایگزین کنید. دوست داشتم خود برنامه بتونه این آیکون‌ها رو بسته به تم (و حتی window manager) تشخیص بده ولی فعلاً راه درست و حسابی براش پیدا نکردم.
در ضمن اگه می‌خواید پنجرهٔ اصلی، کوچیک باقی بمونه (و شبیه ویدجت‌های دسکتاپ بشه) می‌تونید کنترل‌کننده‌های پنجره رو غیرفعال کنید: ترجیحات عمومی نمایش کنترل‌کننده‌های پنجره.

۳- منوی راست کلیک روی label های سال و ماه
کلمهٔ label چون ترجمهٔ رایج و شناخته‌شده‌ای نداره از همین اصطلاح label استفاده می‌کنم.
توی پنجرهٔ اصلی، زیر نوارابزار (toolbar) تعدادی label هست که سال و ماه رو بر حسب تقویم‌های فعال (جلالی، میلادی، قمری) نشون میده. اگه روی یکی از این label ها راست‌کلیک کنید، یک منو باز میشه که می تونید سال/ماه رو تغییر بدید. این امکان مخصوصاً در مورد تقویم‌های غیرپیش‌فرض مفید هست چون دکمه‌هایی برای تغییر مستقیم اون‌ها توی پنجره تعبیه نشده (که با این قابلیت نیازی هم نیست و پنجره هم ساده‌تر و جم‌وجورتر میشه. حتی می‌تونید دکمه‌های مربوط که تقویم پیش‌فرض که احتمالاً جلالی هست رو حذف کنید). مثلاً اگه تقویم‌های فعال شما «جلالی، میلادی و قمری» با همین ترتیب باشن، شما می‌تونید مستقیماً سال یا ماه میلادی و قمری رو تغییر بدید، حتی خود جلالی (که بطور پیش‌فرض دکمه‌هایی برای تغییر سال/ماه براش وجود داره). با این کار دیگه کمتر نیاز پیدا می‌کنید تا از دیالوگ «انتخاب تاریخ» استفاده کنید. و راحت‌تر می‌تونید زمان رو مرور کنید!

۴- پشتیبانی از پلاگین‌های واقعی!
توی ورژن قبلی، اسم افزونه یا Plugin توی ترجیحات برنامه اومده بود، اما این اسم فقط یک مقدمه بود برای پیاده‌سازی پلاگین‌های واقعی! یعنی اون موقع، اون پلاگین‌ها پلاگین نبودن چون قابلی تفکیک از خود برنامه نبودن. و نمیشد پلاگین‌هایی رو به برنامه اضافه کرد. اما این قابلیت در این ورژن کاملاً فرآهم شده و میشه گفت که واقعاً پشتیبانی از پلاگین به برنامه اضافه شده. پلاگین‌های پیش‌فرض برنامه توی پوشهٔ

قرار دارن. غیر از این پوشه، پوشهٔ

هم برای لود شدن پلاگین‌ها اسکن میشه. شما می‌تونید پلاگین‌هایی (با فرمت‌هایی خاص) رو به یکی از این دو پوشه کپی کنید تا در اجرای بعدی برنامه فعال بشه. از چند فرمت/نوع برای پلاگین‌ها پشتیبانی میشه. یکیش فرمت درونی (builtin) خود برنامه هست که ازش برای ذخیره‌سازی منابست‌های جلالی/میلادی/قمری و همینطور اوقات شرعی (بصورت دیتابیس) استفاده کردم که می‌تونید فایل‌هاشون رو نگاه کنید (اگه می‌خواید از فرمتش سردربیارید و خودتون برای برنامه پلاگین بنویسید و ما رو خوشحال کنید!). از جمله تعطیلات که توی این ورژن، تعطیلات رسمی ایران بصورت یه پلاگین تعریف شده!! این پلاگین کارش اینه که رنگ شماره‌ٔ روزهای تعطیل رو تغییر میده!! (نه اینکه یک متن رو در پایین پنجره نمایش بده!) پس ممکنه در آینده پلاگین‌هایی برای تعطیلات رسمی سایر کشورها هم نوشته بشه. گرچه همین الآن هم از چنین پلاگین‌هایی پشتیبانی میشه فقط وقت نکردم این کارو انجام بدم (برای تعطیلات سایر کشورها، پلاگین بنویسم)
غیر از اینها، از پلاگین‌ها external هم پشتیبانی میشه. یعنی پلاگین‌هایی که خودشون یه برنامه به زبان پایتون هستن (یا با C و ++C نوشته شدن و بصورت ماژول پایتون دراومدن). که البته باید ضوابط در نوشتن این پلاگین‌ها رعایت بشه. هنوز هیچ پلاگینی از این نوع به همراه برنامه قرار نگرفته. ولی دارم روی نوشتن یک پلاگین اوقات شرعی کار می‌کنم که برای هر شهری اوقات شرعی رو خودش حساب کنه!

در ضمن پشتیبانی از فایل‌های ics یا iCalendar هم بصورت پلاگین اضافه شده. این فرمت خیلی مشهور و رایج هست. می تونید فایل‌های ics رو توی یکی از اون دو پوشهٔ پلاگین‌ها کپی کنید تا در اجرای بعدی برنامه، به لیست پلاگین‌ها اضافه بشه)
البته این کار رو خیلی عجله‌ای انجام دادم و پشتیبانی از ics هنوز خیلی ناقص هست که سعی می‌کنم به تدریج کامل‌تر بشه.
فایل‌های ics رو احتمالاً توی اینترنت خیلی زیاد هستن و با جستجو در گوگل می‌تونید پیدا کنید. مثلاً اینجا توی سایت موزیلا، تعطیلات رسمی خیلی کشورها رو با فرمت ics گذاشته (جالب اینکه ایران رو هم داره، هم بصورت فارسی و هم انگلیسی ). اگه یکی از اینا رو دانلود کنید و توی پوشهٔ پلاگین‌های استارکلندر کپی کنید، متن توضیح مربوط به اون روزهای تعطیل (در اون کشور خاص) زیر تقویم نشون داده میشه (البته رنگ شمارهٔ ماه عوض نمیشه چون بصورت یک پلاگین متنی عادی تعریف شده!).
نکتهٔ دیگه اینکه شما نیاز ندارید فایل ics تعطیلات رسمی ایران رو دانلود کنید و به استارکلندر اضافه کنید، چون اون فقط برای همین چند سال اخیر کار می‌کنه، چون ics فقط و فقط از تقویم میلادی پشتیبانی می‌کنه، دی حالی‌که خود استارکلندر بصورت کاملاً هوشمند، مناسبت‌ها رو به تفکیک جلالی/میلادی/قمری برای هر سالی (از سال ۰ تا بی‌نهایت!!) براتون نشون میده!! حتی در سال‌های قبل از رخ دادن یک رویداد تاریخی، متن مناسبتش رو نشون میده!!

۵- ارتباط با سایر برنامه‌های تقویم
اگه Evolution گنوم یا Sunbird موزیلا رو نصب کنید، گزینه‌هایی به منوی راست‌کلیک روز اضافه میشه و می‌تونید اون روز رو مستقیماً در اون برنامه باز کنید. با دبل‌کلیک روی روز هم همین کار با Evolution انجام میشه (البته به شرطی که نصب باشه). می‌خواسم این کار رو با KOrganizer هم انجام بدم (تا دوستان KDE کار هم خوشحال بشن) اما فعلاً راهش رو پیدا نکردم!
و همونطور که عرض کردم این ورژن از استارکلندر از فایل‌های ics بصورت پلاگین پشتیبانی می‌کنه. پس اگه از یکی از اپلیکیشن‌های معروف تقویم استفاده می‌کنید که قابلیت اکسپورت (صدور) به iCalendar یا همون ics رو داره، کافیه ics حاصل رو در پوشهٔ پلاگین‌های استارکلندر

کپی کنید تا در اجرای بعدی استارکلندر، فعال بشه.
فرمت ics خیلی معروف هست و اپلیکیشن‌های زیادی ازش استفاده می‌کنن. Sunbird و KOrganizer قابلیت export به ics رو دارن. Evolution هم خودش از فرمت ics برای ذخیره‌سازی استفاده می‌کنه. کافیه به پوشهٔ

برید و از داخل یکی از زیرپوشه‌هاش فایل calendar.ics رو بردارید.

۶- نمایش زمان/تاریخ در tray (یا Notification Area)
برید به قسمت ترجیحات عمومی نمایش ساعت رقمی …
بقیه‌ش دیگه مشخصه!

این ساعت دیجیتال (رقمی) از فرمت زمان/تاریخ پشتیبانی می‌کنه. یعنی می‌تونید براش تعیین کنید که چه چیزی رو نشون بده. اگه با دستور date توی خط فرمان آشنا باشید، منظورم رو بهتر می‌فهمید. برای تنظیم فرمتش برید به: ترجیحات پیشرفته فرمت ساعت رقمی …
البته این این ساعت دیجیتال توی KDE دیده نمی‌شه. هنوز نتونستم علتش رو پیدا کنم. شاید KDE از آیکون غیرمربعی (که عرضش بیشتر از ارتفاع پنل هست) برای Notification Area پشتیبانی نمی‌کنه.
اگه از افکت‌های دسکتاپ استفاده می‌کنید (مثل compiz یا افکت‌های خود گنوم و KDE4)، و به عبارت دقیق‌تر اگه گرافیک شما composited باشه، این ساعت دیجیتال، شفافیت (transparency) نداشته و یک زمینهٔ سفید خواهد داشت (این اشکال رو سعی می‌کنم در آینده حل کنم). رنگ متنش هم که در هر حال سیاه هست.
اگه می‌خواید بگید رنگ زمینه و رنگ متنش با تم دسکتاپ شما هماهنگ نیست، خب حق دارید! سعی می‌کنم در آینده کاری کنم که خودش رنگ زمینه و متن پنل رو تشخیص بده تا فضای رنگی دسکتاپ شما هماهنگ بشه… یا حداقل به عنوان یک گزینه در تنظیمات قرارش بدم.

۷- پشتیبانی از Drag و Drop
ترجمه‌ش میشه «کشیدن و رها کردن» ولی ما همون می‌گیم Drag و Drop
یک سلول از ویدجت تقویم (که نماد یک روز هست و شمارهٔ ماه‌‌ها توش نوشته شده) رو می‌تونید بگیرید و بکشید و بندازید توی یه ویدجت editable text یعنی مثلاً یه ادیتور یا واژه پرداز یا هر جایی که بتونید چیزی رو تایپ کنید یا متنی رو paste کنید. با Drag و Drop اون سلول، تاریخ اون روز بصورت میلادی (و ارقام انگلیسی) paste میشه. چرا میلادی و انگلیسی؟ چون هدفم این بود که بتونه با سایر اپلیکیشن‌ها ارتباط برقرار کنه، مثلاً می‌تونید به داخل تقویم گنوم drop کنید، و بالعکس (از تقویم گنوم drag و به استارکلندر drop کنید) تا به همون روز سوییچ کنه.
وگرنه قبلاً هم قابلیت «کپی تاریخ» وجود داشت که بر حسب تقویم پیش‌فرض هست (احتمالاً جلالی برای شما) و از ارقام فارسی هم استفاده می‌کنه. اگه در حال تایپ یک نوشته، می‌خواید تاریخ جلالی رو (با ارقام فارسی) درج کنید، کافیه از tray گزینهٔ «کپی تاریخ» رو بزنید و توی متن خودتون paste کنید.
در ضمن قابلیت «کپی زمان» هم به این ورژن اضافه شده. دو گزینهٔ «کپی تاریخ» و «کپی زمان» به منوی راست کلیک آیکون tray اضافه شده. (گزینهٔ «کپی تاریخ» توی راست کلیک هر روز هم که قبلاً بود)

۸- انحنای گوشه‌های مکان‌نما
گِرد شدن گوشه‌های مکان نما، شاید اولین تغییری باشه که در نگاه اول، توجه رو جلب می‌کنه!
فکر می‌کنم این باعث میشه کمی به زیبایی تقویم اضافه بشه. گرچه برای زیبا شدن تقویم باید تغییرات مهم‌تری رو در آینده انجام بدم (مثل پشتیبانی از تم‌های مختلف و تصویر زمینهٔ سلول و طیف رنگی و شفافیت واقعی و…)

۹- تغییر وبسایت یا home page پروژه به سورس‌فورج (starcal.sourceforge.net)
با تعطیل شدن ospdev.net (که خیلی من رو ناراحت کرد) مجبور شدم این کارو انجام بدم. البته sourceforge هم خیلی خوبه (و معروف‌تر و معتبرتره) دوست داشتم پروژه‌هام توی هر دوی این هاست‌ها موجود باشه، ولی هاست اصلی برنامه همون ospdev خودمون باشه چون ساده‌تر و سریع‌تر بود و من باهاش راحت‌تر بودم و ضمناً ایرانی هم بود.
متأسفانه آقای بهرام سیادی تنها موندن و پشتیبانی مالی از ایشون نشد و مجبور شدن سایت رو تعطیل کنن! کاش کمکی از دست من برمی‌اومد!
همین‌جا از آقای سیادتی بسیار تشکر می‌کنم که توی این دو سال این همه وقت گذاشتن و زحمت کشیدن و ۷۰۰۰ دلار هم هزینه کردن!

۱۰- طبق معمول، رفع تعدادی باگ (از جمله چند باگ خیلی مهم) و مقداری بهینه‌سازی و تمیزکاری کد، و تغییرات دیگه‌ای که بیشترشون یادم نیست…

در این ورژن هم مثل ورژن‌های قبلی، پکیج deb و rpm ساختم تا کاربران اکثر توزیع‌های گنو/لینوکس به راحتی بتونن نصب کنن. فقط از کاربران Archlinux و Chakra معذرت می‌خوام چون آرچ ندارم و فعلاً هم بلد نیستم پکیج آرچ بسازم. ولی این دوستان هم می‌تونن پکیج rpm یا deb رو extract کنن و بصورت دستی نصب و اجرا کنن.
بعضی‌ها می‌پرسن «سورس برنامه رو از کجا بگیریم؟ چرا پکیج سورس قرار ندادی؟».
جواب اینه که این برنامه با پایتون نوشته شده و سورس توی همهٔ پکیج‌ها (rpm و deb) هست. پس دیگه دلیلی وجود نداشت که پکیج جدایی مخصوص سورس آپلود کنم!

حتماً می‌دونید که این برنامه تحت مجوز GNU GPL هست، البته قسمت‌هایی‌ش هم GNU LGPL هست.

نکتهٔ آخر اینکه اگه می‌خواهید خبر انتشار این ورژن رو جایی منتشر کنید، بهتره به‌جای کپی کردن این متن، به همین صفحه (در وبلاگ خودم) لینک بدید، چون ممکنه این متن رو در آینده تغییر بدم و اصلاح یا تکمیل کنم. این یک خواهش هست.

موفق باشید

سعی کردم اجزاء مهم سیستم‌عامل گنو/لینوکس ارتباطشون با همدیگه رو توی یه نمودار نمایش بدم.

با کلیک روی عکس، سایز بزرگ رو ببینید.

احتمالأ می‌تونید حدس بزنید که با Inkscape درستش کردم. فایل svg ش رو می‌تونید از اینجا دانلود کنید. بعد از دانلود پسوند png رو ازش بردارید و پسوند svgz بدید! (چون وردپرس فرمت svg یا svgz رو برای آپلود قبول نمی‌کنه، مجبور شدم پسوندش رو عوض کنم!)

اولش می‌خواستم نمودار رو بصورت حلقه‌ای درست کنم (قبلاً هم یدونه ساده‌ترش رو بصورت حلقه‌ای درست کردم) ولی دیدم نمیشه یعنی خیلی سخته!

هر اشکال یا نکته‌ای یا پیشنهادی برای بهبودش داشتید بگید ممنون میشم.

=-=-=-=-=
Powered by Bilbo Blogger

اما شما ممکنه بخواید فقط یه نرم‌افزار خاص interface ش فارسی بشه، نه کل سیستم(شامل گنوم یا kde و تمام نرم‌افزارها). اکثر نرم‌افزارهایی هم که بصورت چندزبانه طراحی شدن(یعنی با فایل‌های ترجمه میشه فارسی‌شون کرد) امکان تغییر زبان از طریق خود نرم‌افزار رو ندارن. در واقع معدود نرم‌افزارهایی هستن که این قابلیت رو اشته باشن، مثل دیکشنری xFarDic یا همین StarCalendar خودمون که توی تنظیماتش گزینه‌ای برای تغییر زبان داره(البته برای اعمال شدن باید برنامه ری‌استارت بشه). پس برای باقی نرم‌افزارها چیکار باید کنیم. مثلاً میخوایم فقط Evolution یا مثلاً StarDict محیطش فارسی بشه، اما نه کل سیستم. راهش خیلی ساده‌س. یه ترمینال باز کنید و توش بنویسید LANG=fa_IR.UTF-8 بعد یه فاصله(space) بزنید و بعدش دستور همون نرم‌افزار رو بنویسید(مثلاً evolution یا stardict یا هر چی). تمام.

یا اینکه بنویسید export LANG=fa_IR.UTF-8 و اینتر و بعدش دستور اون نرم‌افزار.

اما نکته‌ای که باید توجه کنید اینه که بعضی نرم‌افزارها(مثل همین Evolution یا ورژن‌های جدید StarDict) اجازه نمیدن که دو نمونه از خودشون توسط یه کاربر همزمان اجرا بشه. البته ممکنه بشه در چند پنجره اجراش کرد(منظورم این نیست) ولی همهٔ اونها یکی هستن و تنظیمات جدید اعمال نمیشه. مثلاً اگه Evolution باز باشه که زبانش هم انگلیسی هست(زبان interface)، بعد دوباره Evolution رو اجرا کنید اما با زبان فارسی(به همین روشی که گفتم) می‌بینید که پنجرهٔ جدید زبانش فارسی نشده. همین قضیه برای فایرفاکس هم صادق هست. یعنی مثلاً اگه یه اکستنشن(افزونهٔ) جدید نصب کنید، برای فعال شدنش بای تمام پنجرهٔ فایرفاکس رو ببندید و دوباره فایرفاکس رو باز کنید. و اگه بدون بسته پنجره(ها)ی قبلی، یه پنجرهٔ جدید باز کنید، اون اکستنشن در پنجرهٔ جدید فعال نمیشه.

ناتیلوس(مدیر فایل گنوم) و gedit و مجموعهٔ OpenOffice.Org و خیلی نرم‌افزارهای دیگه هم همینطور هستن.

بعضی از نرم‌افزارها هم که فقط در یک پنجره میتونن اجرا بشن. مثل StatDict و xFarDic و MDic و… البته منظورم اونهایی هستن که موقع اجرا چک می‌کنن که آیا یک پروسهٔ دیگه در حال اجرای این برنامه هست یا نه. وگرنه بعضی نرم‌افزارها(مثل StarCalendar خودمون) اصلاً چک نمیکنن و میشه چند بار همزمان اجرا کرد و مستقل از هم باشن(بر خلاف فایرفاکس و ناتیلوس و…). پس تا اینجا نرم‌افزارها رو به سه دسته تقسیم کردیم.

از بحث اصلی دور نشیم. منظورم این بود که بعضی از نرم‌افزارها برای اینکه با interface فارسی اجراشون کنیم، باید تمام پنجره‌های مربوط به اون نرم‌افزار که در حال اجرا هست رو ببندیم.

پس این کد می‌تونه برای فارسی کردن Evolution به کار بره:

killall evolution

LANG=fa_IR.UTF-8 evolution

یا اینطوری:

killall evolution

export LANG=fa_IR.UTF-8

evolution

(خط اول برای اینکه مطمئن بشیم در حال اجرا نیست)

که برای راحتی کار خودتون، میتونید این دو سه خط رو توی یه اسکریپت کوچیک قرار بدید و مثلاً در مسیر usr/bin/evolution-fa/ قرار بدید و هر وقت خواستید دستور evolution-fa رو اجرا کنید، تا مستقل از زبان کل سیستم، Evolution رو بصورت فارسی داشته باشید.

اما تمام اینها به شرطی هست که language-pack فارسی به سیستمتون اضافه شده باشه و فایلهای ترجمهٔ Evolution هم نصب شده باشه. خلاصه‌ش اینکه اگه از گنوم و یکی از توزیع‌های مبتنی بر دبیان(مثل اوبونتو) استفاده می‌کنید، این پکیج‌ها رو نصب کنید:

language-pack-fa

language-pack-fa-base

language-pack-gnome-fa

language-pack-gnome-fa-base

البته نصب این پکیج‌ها شرط کافی هست، اما شرط لازم نیست! شاید بعداً در این مورد بیشتر نوشتم.

نکته‌ٔ آخر اینکه ترجمهٔ گنوم و بعضی نرم‌افزارهاش، معمولاً چند سال پیش انجام شده و خیلی وقت هم هست که آپدیت نشده، پس احتمالا خیلی از عبارت‌های جدید به فایلهای ترجمه اضافه نشدن و بخشهایی از Evolution یا نرم‌افزارهای دیگه(و خود گنوم) همچنان انگلیسی نمایش داده میشن.

یکی از کاربران گنو/لینوکس با اسم مستعار 417 جدیداً تعدادی از اپلیکیشن‌های گنوم رو ترجمه کرده بود(یا ترجمه‌های موجود رو تکمیل کرده بود)

خودم هم چند وقتی هست که دارم ترجمهٔ Evolution (و گاها بعضی اپلیکیشن‌های دیگه) رو تکمیل می‌کنم. که خب ان‌شاءالله بعداً درباره‌ش می‌نویسم و فایل‌هاش رو براتون آپلود می‌کنم.

موفق باشید

یکی از ویژگی‌های محیط گرافیکی گنوم اینه که همهٔ امکاناتش جلوی چشم نیستن، حتی بعضیاش تا حدودی پنهان هستن. این هم می‌تونه عیب باشه، هم حسن، حالا بحثم این نیست. شاید بعداً در مورد ویژگی‌های مختلف گنوم و KDE بحث کردم. اما به هر حال کشف امکانات مخفی گنوم، میتونه خیلی جالب و هیجان‌انگیز باشه

ابزار gconf-editor یه ابزار واقعاً کامل برای تنظیمات مختلف گنوم هست، که خیلی از اون امکانات مخفی گنوم رو برای ما آشکار میکنه. قبلاً یه مقاله‌ای در مورد auto thumbnailing در گنوم نوشتم که توسط همین ابزار بود. جدیداً هم به یه نکتهٔ جالب پی بردم که موضوع همین مطلب هست:

تغییر فرمت تاریخ و زمان، در اپلت ساعت گنوم

دستور gconf-editor رو داخل ترمینال(یا با Alt+F2 و باز شدن run application) تایپ کنید تا پنجرهٔ Configuation Editor باز بشه. یه نمودار درختی می‌بینید که شبیه فایل‌سیستم یا همون سیستم پوشه دایرکتوری هست. حالا باید مسیر مربوط به تنظیمات ساعت گنوم رو پیدا کنید. از منوی Edit گزینهٔ Find رو انتخاب کنید(یا کنترل+F بزنید) و بنویسید ClockApplet و اون تیک دوم(saerch also in key values) رو علامت بزنید و دکمهٔ Find رو بزنید. احتمالا دو تا مورد براتون پیدا میکنه. یکی

/apps/panel/default_setup/applets/clock/bonobo_iid

و یکی هم چیزی شبیه این

/apps/panel/applets/applet_2/bonobo_iid

(شایدم شماره‌ش فرق داشته باشه)

مورد اول همونطور که از اسمش پیداست مربوط به بعضی تنظیمات پیش‌فرض اپلت ساعت گنوم هست، که ما فعلاً با این کاری نداریم(اون چیزی که میخوام بگم توی این نیست)

شما روی مورد دوم کلیک کنید. بعد سمت چپ، از توی اون نمودار درختی، زیرشاخهٔ prefs رو انتخاب کنید، تا در نهایت به این مسیر برسید:

/apps/panel/applets/applet_2/bonobo_iid /prefs

حالا برید سمت راست و پارامتر هفتم یعنی format رو ویرایش کنید و بنویسید custom (روش دبل کلیک کنید و تاپ کنید custom و اینتر) حالا برید سراغ پارامتر دوم یعنی پارامتر custom_format و اون رو ویرایش کنید و هر چی خواستید بذارید. مثلاً من گذاشتم:

%Y/%m/%d – %T

که در نتیجه اپلت ساع گنوم همچین چیزی رو نشون میده:

2009/05/28 – 05:47:50

اینجا شما باید با فرمت زمان و تارخ آشنا باشید. اگه برنامه‌نویس باشید شاید تابع strftime رو دیده باشید. مخصوصاً برنامه‌نویسان وب و PHP حتماً باید با این چیزا آشنا باشن. اگه هم به خط فرمان گنو/لینوکس(یا کلاً یونیکس) علاقه داشته باشید، حتماً دستور date و فرمت‌های مختلفی که میشه بهش داد به دردتون می‌خوره.

مثلاً دستور زیر توی ترمینال:

date +%Y-%m-%d

یه همچین خروجی رو به شما میده:

2009-05-28

که مخصوصاً توی اسکریپت‌نویسی bash ممکنه به درد بخوره.

یا مثلاً دستور

date «+Date: %Y/%m/%d Time: %T»

یه همچین خروجی رو میده:

Date: 2009/05/28 Time: 06:04:55

بطور خلاصه:

عبارت Y% نماد سال هست. و y% فقط دو رقم سمت راستش هست(مثلاً 09 بجای2009)

عبارت m% نماد شمارهٔ ماه(در سال) هست

عبارت d% نماد شمارهٔ روز(در ماه) هست

عبارت D% خلاصهٔ تاریخ هست(سه تای قبلی) مثلاً 05/28/09

عبارت T% نماد زمان بصوت کامل(ساعت:دقیقه:ثانیه) هست

عبارت A% نماد اسم روز در هفته هست(مثلاً Thursday) و a% خلاصه‌ش(مثلاً Thu)

بقیه‌ش رو دیگه خواستید توی منوال دستور date بخونید(man date)

راستی توی gconf-editor اون مسیر

/apps/panel/applets/applet_2/bonobo_iid

رو می‌تونید bookmark کنید(منوی Bookmark گزینهٔ Add Bookmark) که اگه بعداً دوباره خواستید فرمتش رو تغییر بدید راحت پیداش کنید.

اینم یه اسکرین‌شات بعنوان خلاصهٔ کل این بحث:

نکتهٔ آخر این که اون کار رو(که با gconf-editor انجام دادیم)، می‌تونیم از طریق ترمینال و با مستقیماً با دستور gconftool هم انجام بدیم:

gconftool -s /apps/panel/applets/applet_2/prefs/custom_format -t string «%Y/%m/%d – %T»

موفق باشید

اول لینک این مطلبی که دوست عزیزم نوشتن رو بذارم: بهترین تقویم‌ها برای ویندوز و لینوکس

خیلی وقت بود که ویندوز درپیت رو از روی هاردم پاک کرده بودم. یعنی واقعاً هم نیاز خاصی نداشتم. فقط گاهی وقتا هوس می‌کردم یه برنامهٔ ویندوزی رو با wine توی اوبونتو اجرا کنم، ولی بعضی وقتا اجرا میشد بعضی وقتا هم نمیشد،‌ حالا بگذریم که جدیدأ wine شکل و قیافهٔ برنامه رو به هم می‌ریزه، گاهی نمیشه نوشته‌هاش رو خوند. به هر حال امیدوارم این مشکلات wine در آینده حل بشه. شایدم راه‌حلی داشته باشه و من بلد نیستم.

حالا بگذریم. به فکرم افتاد که ماشین مجازی بزنم. محض کنجکاوی هم که شده یه Virtual Box توی اوبونتو نصب کردم و بعدش هم ویندوز xp رو براش تعریف کردم و سیدی xp رو گذاشتم و از طریق Virtual Box بوت کردم و روی یه پارتیشن مجازی نصب کردم. خلاصه موفق شدم ویندوز رو از توی اوبونتو اجرا کنم. تا حالا همچین تجربه‌ای نداشتم، یعنی زیاد هم دنبالش نبودم(فقط اون اوایل توی اوپن‌سوزه با ماشین مجازی XEN سر و کله زدم ولی موفقیتی حاصل نشد). تازه این مخازن اوبونتو(6 تا DVD) رو فقط برای ابونتو 8.10 داشتم.

خلاصه ویندوز xp از طریق Virtual Box اومد بالا. جالب بود که توی ویندوز(Virtual Box) صدا هم داشت، یعنی صداهای خود ویندوز و برنامه‌هاش، از توی اوبونتو شنیده میشد. فقط مشکل این بود که اون پارتیشن مجازی ویندوز مثلاً root/.VirtualBox/VDI/win_xp.vdi/ رو نمیشد توی اوبونتو مونت کرد و خوند یا نوشت. حتی folder sharing ش هم کار نمی‌کرد!(یعنی من نتونستم). برای همین برای انتقال دیتا به ویندوز مجبور شدم فایل iso بسازم(با دستور genisoimage) و بعنوان سیدی معرفی کنم به Virtual Box تا توی ویندوز مونت کنه(ویندوز فکر می‌کنه سیدی توی سیدی‌رام گذاشتیم!) یعنی مجبور شدم کلک بزنم! کاش میشد همون پارتیشن مجازی(که پسوند vdi داره) مثل فایل iso (یا مثل یه loop device دیگه) مونت کرد. یا یه loop device رو بعنوان پارتیشن ویندوز به Virtual Box معرفی کرد. اصلاً نمی‌دونم اون فرمت vdi چی هست؟!

خلاصه SunCalendar رو توی ویندوز نصب کردم(که با wine نتونسته بودم اجراش کنم). بعدش به ذهنم رسید که StarCalendar رو هم میشه به زور توی ویندوز اجرا کرد(مثل بقیهٔ برنامه‌های PyGTK) یعنی قبلاً روی لپ‌تاپ رفیقم که ویستا داشت StarCalendar و همینطور PyGlossary رو اجرا کرده بودم. ولی اجراشون دردسر داره. باید GTK و Python و PyGTK و PyGObject و چند تا کتابخونهٔ دیگه رو توی ویندوز نصب کنیم(که مجموعاً بیشتر از 20 مگ میشه، تازه باید ورژن‌هاشون هماهنگ باشه) و بعد متغیر PATH ویندوز رو تغییر بدیم و خلاصه سخته! ولی چون قبلاً تجربهٔ این کارها رو داشتم در عرض چند دقیقه پیش‌نیازهاش رو نصب کردم و بعد StarCalendar رو توی ویندوز xp اجرا کردم، اولش دو سه تا مشکل فنی پیش اومد ولی اونم با اصلاح کد پایتون برطرف کردم و این شد مثلاً پورت کردن StarCalendar به ویندوز! عکسش رو می‌تونید این زیر ببینید.

البته بازم میگم شما بهتره هوس نکنید که StarCalendar رو توی ویندوز اجرا کنید چون دردسر داره، توی ویندوز بهتره از SunCalendar استفاده کنید.

قبلاً سعی کرده بودم که PyGlossary رو با همهٔ پیش‌نیازهاش توی یه فایل exe خلاصه کنم که راحت توی ویندوز نصب و اجرا بشه، یکم با py2exe ور رفتم ولی موفق نشدم. بعدشم بی‌خیال شدم گفتم ولش کن. هر کاربر ویندوز که واقعاً بهش نیاز داشت فوقش یه سیدی لایو(مثلاً اوبونتو یا پارسیکس) بذاره بیاد استفاده کنه. چرا من خودم رو علاف ویندوز کنم؟!

این بار هم که با ماشین مجازی، ویندوز رو نصب کردم یکی برای کنجکاوی بود یکی هم برای مواقع خاص که به یه برنامهٔ نیاز دارم ولی با wine اجرا نمیشه، از ماشین مجازی استفاده کنم.

روز به روز گنو/لینوکسی‌تر باشید

و موفق باشید

=-=-=-=-=
Powered by Bilbo Blogger

اگه می‌بینید وبلاگ رو آپدیت نمی‌کنم، علتش اینه که مشغولم. حالا بگذریم که زیادم اهل وبلاگ‌نویسی نیستم! ولی راستش بدجوری سرگرم برنامه‌نویسی و کارهای دیگه هستم.

از یه طرف یه پروژهٔ سفارشی دارم برای یه تیم تحقیقاتی با عنوان «مینی بیو رآکتور» (رآکتور زیستی کوچک)، تعجب نکنید! این برنامه رابطی برای برقراری ارتباط با یک دستگاهی هست با همین نام(مینی بیو رآکتور) که اختراع چند متخصص ایرانی توی دانشگاه تهران هست. پای من وقتی به این داستان کشیده شد که رفیق برنامه‌نویسم(VB کار حرفه‌ای و کاربر ویندوز که قبلاً یه خورده با گنو/لینوکس کار کرده) توی سایت دانشگاه دید دارم با اوبونتو کار می‌کنم(کدنویسی می‌کنم) بعدش یه سوالایی ازم کرد و بعدش پیشنهاد همچین برنامه‌ای رو بهم داد، بعداً فهمیدم پروژهٔ خیلی گنده و خفنی هست و رفیقم هم خودش مدیر تیم برنامه‌نویسی‌ش بوده. حالا شاید بعداً یکم بیشتر در موردش نوشتم. ولی کلاً توی این پروژه می‌خوام قدرت گنو/لینوکس و پایتون رو به دیگران نشون بدم! در ضمن قرار شده بصورت اوپن‌سورس کار کنم(بجز قسمت کوچیکی از برنامه که محرمانه هست) یعنی خودم خواستم که اوپن‌سورس کار کنم.

از یه طرف هم روی اون تقویم starcal کار می‌ کنم که داره خیلی خفن میشه(هم کامل میشه، هم به جاهای پیچیده و سختش رسیده)، نسخهٔ 1.3.5 رو هم که آپلود کردم تغییرات زیادی دادم، از جمله بهینه‌سازی‌های اساسی توی مختصات نقاط، که باعث شده تنظیماتش با تنظیمات ورژن‌های قبلی ناسازگار باشه(البته نگران نباشید، شما آپدیت کنید، بچه‌م خودش ردیفش میکنه!). ولی اون تغییرات کلی و بنیادین که ان‌شاءالله قراره توی ورژن 1.4 تکمیل بشه در مورد همون «افزودن روز دلخواه» هست(که شاید به bookmark یا «نشانه» تغییر نام بدم) قراره شدیداً کامل و انعطاف‌پذیرتر بشه(حتی انعطاف‌پذیرتر از تقویم Evolution) توی این ورژنی که آپلود کردم(1.3.5) فقط رابط گرافیکیش(اونم نه کامل) بصورت نمایشی(demo) قرار گرفته. حالا ان‌شاءااله ورژن 1.4 که اومد مفصل در مورد تغییرات و امکانات اضافه‌شده می‌نویسم.

حالا که حرف از Evolution شد: خداییش عجب چیــــــــــــزیه این Evolution !!! عجب برنامهٔ کامل و قدرمتندی هست! بی‌شباهت به یه سیستم‌عامل نیست! خداییش ناول چه کارها که نمیکنه! اون از ابزار کامل YaST که قدرتمندترین و کامل‌ترین ابزار گرافیکی مدیریت سیستم هست، اونم از اوپن‌سوزه که جزو بهترین و محبوب‌ترین توزیع‌های گنو/لینوکس هست(البته جدیداً اوبونتو محبوب‌تر شده). اون از پروژهٔ مونو. اینم از Evolution که هم یه Mail Client هست، هم Feed Reader هست، هم تقویم و Task و Reminder و یادداشت‌نویسی و کلی چیز دیگه داره!! جالبه بدونید Evolution جزئی از گنوم هست(البته من تعصبی روی بحث گنوم و KDE ندارم. ولی خداییش Korginizer هم چیز توپیه). جالب‌تر اینکه ظاهرا ً Evolution و گنوم با هم مچ هستن، آخه اون روزهای خاص(Appoinment ها یا همون کارها) که توی Evolution تعریف می‌کنیم، توی اپلت تقویم گنوم هم نشون میده! خیلی جالبه! قصد دارم حتماً بین Evolution و StarCalendar خودم ارتباط برقرار کنم، مثلاً بتونه این روزهای خاص رو از تنظیماتش import و export کنه.

مدتی هم هست(یکی دو ماهی میشه) که به کمک Evolution فید می‌خونم. اگرچه زیاد نمی‌رسم وبلاگ‌ بروبچ رو بخونم، حتی جدیداً به فروم‌های گنو/لینوکسی(تکنوتاکس ابونونتو-ایران) هم کمتر سر می‌زنم. اما فید شیش‌هفت تا از بچه‌های گنو/لینوکس‌کار رو اضافه کردم به Evolution و گاهی اوقات سرگرم فیدخونی میشم.

اگرچه به تلویزیون علاقهٔ چندانی ندارم، ولی این روزا کارتون فوتبالیست‌ها رو نگاه می‌کنم(سعی می کنم ساعت 6 حتماً پای تلویزیون حاضر بشم). از بچگی عاشق این کارتون بودم، اون قدیما هم که با میکرو بازی می‌کردم عاشق بازی فوتبالیست‌ها بودم(هم ژاپنی‌ش رو خیلی بازی کردم هم انگلیسی‌ش رو). بازی‌ش پر از خلاقیت بود(اصلاً سرعتی نبود بلکه شدیداً استراتژیک بود). یادش به خیر، چه خاطراتی با این کارتون و بازی دارم(با چه علاقه‌ای می‌نشستم رمزهای پیچیدهٔ ژاپنی رو می‌نوشتم). قیافهٔ کلمات ژاپنی رو یاد گرفتم(شوت و پاس و دریبل و…، به علاوهٔ اسم بازیکن‌های معروف مثل سوبا و کاکرو و تارو و واکی‌بایاشی و واکاشی‌مازو و…) با اینکه نمی‌تونستم این کلمات رو بخونم(ژاپنی بلد نبودم) ولی از شکل و قیافهٔ حروفش می‌فهمیدم کدوم کدومه.

آدم وقتی بچه‌س آرزو می‌کنه زود بزرگ بشه، وقتی بزرگ می‌شه گاهی وقتی با خودش میگه کاش می‌شد برگردم به دوران بچه‌گی!

کاش یه بازی آزاد(اوپن‌سورس) تحت گنو/لینوکس برای فوتبالیست‌ها موجود بود! فایل نینتندو اش رو که دانلود کردم نتونستم اجرا کنم، اگه کسی تونسته این بازی رو توی گنو/لینوکس اجرا کنه، بگه.

خب دیگه فعلاً بسه. سعی می‌کنم بیشتر وبلاگ رو آپدیت کنم. فید وبلاگ که اون بغل هست، راستی اگه می‌خواید از ورژن‌های جدید starcal هم مطلع بشید می‌تونید از این فید rss استفاده کنید.

موفق باشید

زمان: پنج‌شنبه ۱۷ اردیبهشت از ساعت ۹ الی ۱۴

مکان: تهران – خیابان شریعتی – پایین تر از خیابان شهیدبهشتی – خ. اندیشه اصلی – خ. اندیشه پنجم شرقی – خانه معلم. تلفن: ۸۸۴۴۹۲۱۰

خب مراسم خوبی بود. خوشحال شدم که خیلی از دوستان رو از نزدیک دیدم، آقای مهدی حسن‌پور، آقای بهرام سیادتی(مدیر سایت OSPDev)، دوست عزیزم آقای مهرداد مومنی، آقای ناصر غانم‌زاده، آقای سعید زبردست…

در ضمن با شرکت داتک هم آشنا شدیم. و خوشحال شدیم از اینکه بیشتر کارشون بر اساس نرم‌افزار آزاد هست و فقط ۳۰ درصد سرورهاشون ویندوزی هست، بقیه‌شون از FreeBSD و گنو/لینوکس و سولاریس استفاده می‌کنن. کارومندانشون هم برای محیط توسعه‌شون اصرار دارن از اوبونتو استفاده کنن. جدیداً هم که داتک از انجمن کاربران ایران اوبونتو حمایت میکنه.

و نکات فنی خوبی هم از پرزنت‌ها یاد گرفتم(اگرچه بیشترش برام تکراری بود، غیر از اسلاید معرفی داتک)

فقط حیف که هیچ حرفی از پایتون نشد(اما کلی در مورد ++C صحبت شد). بهتر بود یکم هم در مورد زبانهای برنامه‌نویسی صحبت بشه. همینطور درمورد نرم‌افزار آزاد هم یه بحثی میشد خوب بود. ولی افسوس که وقت خیلی کم بود(کمتر از ۵ ساعت) و مطلب زیاد(گر بریزی بحر را در کوزه‌ای…). انشاالله در جشن بعدی، وقتش بیشتر باشه.

در ضمن مسیرش هم یکم برام سخت یود. ولی در مجموع خوب بود.

من که عکس نگرفتم(یادم رفت باتری دوربین دیجیتالم رو شارژ کنم! در ضمن دوستان دوربین‌های خیلی بهتری داشتن). ایشالا دوستان عکس‌های مراسم رو توی وبلاگ یا سایتشون یا غیره میذارن.

اونجا که کسی ما رو نمی‌شناخت. ولی آخر مراسم رفتم خودم رو به مهرداد معرفی کردم و یه سلام علیکی کردیم!

به امید اینکه مراسم انتشارهای بعدی بهتر و بهتر باشه(و به امید دیدار دوستان در جشن انتشار اوبونتو 9.10)

در ضمن این پست رو(مثل چند تا پست قبلی) با Bilbo می‌فرستم(که مهرداد توی جشن معرفی کرد). ایشالا که مهرداد هم این برنامه رو کامل و کاملتر کنه(ما که خیلی بهش نیاز داریم).

خداحافظ

(قرار نیست که تمام نوشته‌های وبلاگم در حوزهٔ کامپیوتر باشد!)

به‌تازگی به چند کتاب از یک نویسندهٔ واقعاً توانمند برخوردم. این نویسنده آقای «رضا امیرخانی» است. شاید اکثر آثار ایشان، داستان یا رمان باشد، که ایشان واقعاً یک رمان‌نویس متبحر هستند و ذهن خلاق و تخیل بسیار بالا و قدرت فضاسازی خوب و ادبیات قوی دارند. در ضمن رمان‌‌های ایشان بسیار آموزنده هستند، و با اینکه چندان اهل خواندن داستان مخصوصاً رمان (یا داستان غیرواقعی) نیستم اما کتاب «ارمیا» دید من را نسبت به رمان بسیار تغییر داد(تنها رمانی بود که تا آخر خواندم). «ارمیا» با باقی رمان‌ها بسیار متفاوت است.

اما اینها همهٔ توانمندی‌های ایشان نیست. آقای امیرخانی منطق بسیار قوی و قدرت بالایی در تجزیه و تحلیل مسائل و پدیده‌ها دارند. در ضمن من عقاید و تفکرات ایشان را بسیار با عقاید و تفکرات خودم سازگار و نزدیک دیدم.

از میان چند کتاب که از ایشان دیدم، کتابی با عنوان «نشت نشا» از همه برایم جالب‌تر و جذاب‌تر بود. این کتاب در مورد پدیدهٔ «فرار مغزها»، یا همان «مهاجرت نخبگان» است.(این کتاب بر خلاف بسیاری از آثار ایشان، رمان نیست). این کتاب ۱۰۲ صفحه‌ای را با اشتیاق تمام خواندم، یک تحلیل جامع و بسیار منطقی و به ‌دور از تعصب و افراط یا تفریط. با این که بسیار اهل نقد کردن هستم و در پذیرفتن مطالبی که می‌خوانم یا می‌شنوم سخت‌گیر و وسواسی هستم، اما از نقد این اثر عاجز ماندم و مطالبش بسیار بر دلم نشست.

به همهٔ دوستان پیشنهاد می‌کنم این کتاب را بخرند و مطالعه کنند.

نشت نشا (جستاری در پدیده‌ی فرار مغزها)

مؤلف: رضا امیرخانی (http://amirkhani.ir و http://www.ermia.ir)

ناشر: موسسهٔ انتشارات قدیانی

چاپ دهم: ۱۳۸۶ (چاپ اول: ۱۳۸۰)

قیمت: ۱۰۰۰ تومان

فهرست مطالب:

۰- نشت نشا! (پیش درآمد)

۱- روابط علی (نشت نشا، یک مسألهٔ کلان)

۲- کانون توطئه… (نمونه‌هایی از نگاه رایج خرد غیرمسأله‌ای به پدیده‌ی نشت نشا)

۳- در زمین که می‌کاریم؟ (با این کاشت و داشت و برداشت، نشت نشا یک امر طبیعی است)

۴- علم بومی… (تنها راه آب‌بندی نشت نشا)

۵- متدولوژی (نمونه‌ای از ترجمه‌ی ناموفق علم)

۶- باز هم متدلوژی (باز دست مریزاد به اهل ترجمه‌ی روش)

۷- علوم انسانی (عقب‌ماندگی جدی‌تر در علوم انساتی)

۸- علم و زنده‌گی! (آیا غربی‌ها علم بومی دارند؟)

۹- رپ یا انصار؟ (نمونه‌ای از نگاه بومی فراموش‌شده)

۱۰- زنده‌گی و علم! (مقدار مجاز فاصله‌ی شهر تا دانش‌گاه چه‌قدر باید باشد؟)

۱۱- نتایج دروغین نظام آموزشی (تنگ‌چشمان نظر به میوه کنند!)

۱۲- چه نباید کرد؟ (فرار مغزها به فرموده متوقف نمی‌شود!)

۱۳- تکریم (سازو‌کار تکریم درست)

۱۴- ارزیابی مستمر و حقیقی… (تنها سازو‌کار تکریم درست…)

۱۵- چه باید کرد (دو راه‌برد بلندمدت و میان‌مدت)

۱۶- سخن آخر (نجوایی با اهالی نشت نشا)

۱۷- مؤخره

]]> https://saeedgnu.wordpress.com/2009/04/26/nasht-nasha/feed/ 5 ilius https://saeedgnu.wordpress.com/2009/04/13/kilo-mega-giga/ https://saeedgnu.wordpress.com/2009/04/13/kilo-mega-giga/#comments Sun, 12 Apr 2009 21:27:15 +0000 http://saeedgnu.wordpress.com/2009/04/13/kilo-mega-giga/ سلام

احتمالاً تا حالا شده یه هارد یا فلش بخرید! و احتمالاً بعد از خریدن و وصل کردن به کامپیوتر یه نگاهی به حجمش هم انداختید که مثلاً بجای هارد 120 یه هارد 60 گیگ بهتون نداده باشن! البته اگه اینقدرا اختلاف داشته باشه که می‌فهمید. ولی اگه بجای 120 گیگ 112 گیگ باشه ممکنه متوجه نشید، یا اینکه زیاد اهمیت ندید. یا وقتی که بجای یه فلش 8 گیگ یه فلش 7.4 گیگ تحویل بگیرید. یا خلاصه تقریباً 7 درصد کمتر از چیزی باشه که انتظار دارید! ممکنه هم این سوال براتون پیش اومده باشه که «پس بقیه‌ش چی شده؟». آیا شرکت سازنده به شما دروغ گفته یا کم‌فروشی کرده؟! یا اون جنس تقلبی هست؟! یا فروشنده‌ها و دلال‌ها وسط راه چند یه خورده‌ش رو کش رفتن؟!! پس علتش چیه؟!

دلیل خیلی دلیل ساده‌ای داره. در یک جمله بخاطر تفاوت 1000 با 1024 هست. در دنیای کامپیوتر کیلو معمولاً به معنای 1024 هست(نه 1000) و مگا هم 1024 کیلو. گیگا هم 1024 مگا، ترا هم 1024 گیگا…

اما ظاهرأ سازنده‌های حافظه، از این قاعده پیروی نمی‌کنن و بجای 1024 همون 1000 در نظر می‌گیرن. نمی‌دونم چرا. دلیل فنی داره یا دلیل اقتصادی(برای نفع خودشون)؟ ولی با یه حساب سرانگشتی میشه فهمید که حدوداً 7 درصد کمتر از چیزی میشه که ما انتظار داریم(و حجم اسمی اون هارد یا فلش هست). بصورت دقیق‌تر حجم واقعی میشه 0.9313 برابر حجم اسمی. حالا اگه تونستید خودتون این حساب سرانگشتی رو انجام بدید و عدد دقیقترش رو بهم بگید؟!

]]> https://saeedgnu.wordpress.com/2009/04/13/kilo-mega-giga/feed/ 11 ilius https://saeedgnu.wordpress.com/2009/04/09/partition-table-structure/ https://saeedgnu.wordpress.com/2009/04/09/partition-table-structure/#comments Thu, 09 Apr 2009 16:32:24 +0000 http://saeedgnu.wordpress.com/?p=95 سلام

خب این دو سه هفته مشغول بودم نتونستم وبلاگ رو آپدیت کنم. تصمیم گرفتم مواقعی که وقت یا حوصلهٔ نوشتن مطلب جدید رو ندارم، مطالبی رو که قبلاً تهیه کردم رو توی وبلاگ بذارم تا هم شاید به درد دوستان بخوره هم اینکه وبلاگم خاک نخوره!

چند ماه پیش می‌خواستم به یه بنده خدایی پارتیشن‌بندی رو درست و حسابی یاد بدم، برای همین یه نموداری رو درست کردم که ساختار پارتیشن‌بندی هارد رو در حالت‌های مختلف نشون بده. مخصصوصاً برای کسایی که میخوان لینوکس نصب کنن(اونم رو یه هاردی که ویندوز یا دیتا روش هست) درک کردن ساختار partition table خیلی کمک میکنه. متأسفانه حتی خیلی از لینوکس‌کارهای نسبتاً باتجربه هم ساختار Partition Table هارد رو درست درک نکردن و فرق بین Primary و Logical و Extended رو نمیدونن(حتی بعضی‌ها فرق بین Extended با فرمت ext3 رو نمیدونن). توصیه می‌کنم به این نمودار حسابی دقت کنید و برید توی بهرش تا ساختار Partition Table هارد رو درک کنید، چون زیربنای پارتیشن‌بندی درست همین هست، اگه اینو یاد بگیرید با هر ابزاری که دم دستتون باشه می‌تونید پارتیشن‌بندی کنید.

این مستطیل‌های افقی که می‌بینید(یازده تا) که از هم جدا هستن، هر کدوم یه هارد هستن، در واقع چند مثال از حالت‌های مختلف پارتیشن‌بندی هستن.

پارتیشن Extended ظرفی برای پارتیشن‌های Logical هست. در واقع Extended یه پارتیشن مجازی هست یعنی ما نمی‌تونیم ازش مستقیماً برای ذخیره‌سازی دیتا استفاده کنیم. در واقع ما فقط از پارتیشن‌های Primary و Logical برای ذخیره‌سازی دیتا استفاده می‌کنیم.

هر هارد حداکثر یک پارتیشن Extended میتونه داشته باشه(یعنی یا یدونه یا هیچی). و حداکثر 3 پارتیشن Primary میتونه داشته باشه(و حداقل هم یکی). البته اگه Extended (و در نتیجه Logical) نداشته باشید می‌تونید 4 تا Primary هم داشته باشید. اما هر تعداد Logical ها محدودیت نداره، به شرطی که یدونه Extended داشته باشیم، اونوقت هر تعداد که خواستیم می‌تونیم داخلش Logical بذاریم.

اگه هارد رو به یه اداره یا شرکت تجاری تشبیه کنیم، پارتیشن(های) Primary مثل مدیر(های) شرکت هستن، و پارتیشن Extended رو میشه به محل کار کل کارمندان شرکت تشبیه کرد که هر پارتیشن Logical مثل یکی از کارمندان شرکت هستن.

فرمت‌های مختلف پارتیشن مثل fat و fat32 و ntfs و ext2 و ext3 و reiserfs و… ربطی به نوع پارتیشن(Primary و Logical و Extended) نداره، یعنی یه پارتیشن چه Logical باشه چه Primary میتونه هر فرمتی(مثل ext3 و ext4 و fat32) داشته باشه. این فرمت‌ها نحوهٔ ذخیره‌سازی دیتا روی پارتیشن رو مشخص می‌کنن(پارتیشن Extended هم که گفتم مجازی هست و مستقیماً برای ذخیره‌سازی دیتا استفاده نمیشه پس براش فرمت تعریف نمیشه)

به قول فلاسفه نوع پارتیشن، خاصیت ذاتی پارتیشن هست(نمی‌تونه تغییر پیدا کنه). اما فرمت پارتیشن خاصیت عرضی هست(می‌تونه تغییر کنه).

یه پارتیشن رو میشه به راحتی فرمت کرد و فرمتش رو تغییر داد، ولی یه پارتیشن Logical رو نمیشه به Primary تبدیل کرد! یا بالعکس!

نکتهٔ آخر اینکه در روش اسم‌گذاری لینوکس، اسامی sda1 و sda2 و sda3 برای پارتیشن‌های Primary رزرو شده(البته Extended هم نوعی Primary هست)، یعنی اگه یدونه Primary هم داشته باشید(غیر از خود Extended)، پارتیشن بعدی(که باید Extended باشه) sda2 هست و Logical های داخلش اسامی sda5 و sda6 و… دارن.(یعنی پارتیشن‌هایی به اسم sda3 و sda4 وجود نداره)

دیگه بیشتر از این فکر نمی‌کنم نیاز به توضیح داشته باشه. ولی باز اگه جای مبهمی بود بگید.

موفق باشید

]]> https://saeedgnu.wordpress.com/2009/04/09/partition-table-structure/feed/ 24 ilius https://saeedgnu.wordpress.com/2009/03/22/multi-layering/ https://saeedgnu.wordpress.com/2009/03/22/multi-layering/#comments Sun, 22 Mar 2009 03:23:51 +0000 http://saeedgnu.wordpress.com/?p=63 سلام
اول عید نوروز رو دوباره تبریک میگم
بعدشم میخوام مطلبی رو بذارم که خیلی وقت پیش تایپ کردم ولی وقت نشد توی وبلاگم بذارم.

چندلایه‌ای بودن:

یکی از دلایلی که من عاشق لینوکس هستم همین چندلایه‌ای بودنش هست. حالا این چی هست؟ یه مفهوم کلی هست که خیلی جاها مصداق پیدا میکنه، حالا ما که بحثمون در حوزهٔ کامپیوتر هست، بازم خیلی مصادیق میتونیم براش پیدا کنیم. اونقدر مفهومش ساده‌س که ترجیه با چند تا مثال بیانش کنم.

مثلاً معروفترین نرم‌افزار پارتیشن‌بند چی هست؟ معلومه دیگه partition magic ویندوز. اما همین پارتیشن‌بند معروف و قدرتمند رو فقط بصورت گرافیکی میشه استفاده کرد. یعنی اگه بخواید تحت داس پارتیشن‌بندی کنید مجبورید از همون ابزار مزخرف fdisk داس استفاده کنید. اما توی لینوکس قضیه خیلی فرق داره، ابزار تجت ترمینال parted قدرتش به اندازهٔ ابزار گرافیکی GParted هست، حتی شاید بیشتر باشه چون اصولاً GParted یه رابط گرافیکی برای parted هست. اما این تنها رابط گرافیکی نیست که برای parted نوشته شده. QTParted و VisParted و از همه باحال‌تر YaST Partitioner هم هستن. پس شما در هر محیطی که باشید(ترمینال، گرافیکی و GTK رو داشته باشید یا QT رو، یا هیچ کدوم رو نداشته باشید از VisParted استفاده کنید، مثل لینوکس لایو 54 مگابایتی Parted Magic) همه جا قدرت ابزار Parterd رو خواهید داشت. (نکتهٔ دیگه اینکه YaST Partitioner و کلاً ابزارهای YaST هم رابط مبتنی بر GTK دارن هم رابط مبتنی بر QT هم حتی رابط مبتنی بر ncurses که توی ترمینال اجرا بشه). خیلی نرم‌افزارهای تحت ترمینال هستن که ابزار قدرمتندی هستن، ولی چون کار کردن با ترمینال(و به خاطر سپردن کلی اوپشن و آرگومان) برای همه راحت نیست(محبوبیت ابزارهای گرافیکی رو نداره) یه عده ای اومدن برای اون ابزار قدرتمند تحت ترمینال، رابط گرافیکی نوشتن. پس این برنامهٔ گرافیکی دو لایه داره، لایهٔ بالاییرابط گرافیکی وابسته هست، و لایهٔ پایینی موتور درونی و رابط سادهٔ تحت ترمینال. لایهٔ بالایی به لایهٔ پایینی وابسته هست، اما لایهٔ پایینی به لایهٔ بالایی وابسته نیست و میتونه مستقل کار خودش رو انجام بده. پس میشه لایهٔ بالایی رو عوض کرد (یه رابط گرافیکی دیگه برای برنامه استفاده کرد). در ضمن کسی که یک رابط گرافیکی رو می‌نویسه، دیگه با جزئیات موتور درونی برنامه کاری نداره و با اونها سر و کله نمی‌زنه، و فقط تمرکز خودش رو روی رابط گرافیکی می‌ذاره.

شاید اصطلاح Abstraction layer یا «لایهٔ تجرید» رو خونده یا شنیده باشید. اگه به ویکی پدیا مراجعه کنید:

یک لایهٔ تجرید (یا سطح تجرید) راهی است برای پنهان کردن جزئیات پیاده‌سازی مجموعهٔ خاصی از وظایف(عملکردها).
…
در دانش کامپیوتر، یک لایهٔ تجرید یک تعمیم برای یک مدل یا الگوریتم هست، مستقل از یک پیاده‌سازی خاص.

بازم ترجیه میدم با مثال مطلب رو روشن کنم. یه مثال واضحش فایل‌سیستم‌ها هستن، با به زبان ساده‌تر، فرمت‌های پارتیشن‌های هارد(یا فلش). هر فایل‌سیستم یک abstraction layer هست برای خوندن و نوشتن دیتاهای هارد. مثلاً شما وقتی یه فایل رو از یه پارتیشن به یه پارتیشن دیگه(یا به همون پارتیشن) کپی می‌کنید، کاری دارید که فرمت پارتیشن مبدا و مقصد چی هست؟! اصلاً ازتون نمی‌پرسه که «با چه فرمتی بخونم؟» و «با چه فرمتی بنویسم؟» چه برسه به اینکه بخواد جزئیات نحوهٔ خوندن از و نوشتن روی هارد رو ازتون بپرسه. برای هر فایل‌سیستم سری کارها (مثل خوندن یک فایل، ایجاد یک فایل یا دایرکتوری جدید، گرفتن لیست محتویات یک دایرکتوری، گرفتن مشخصات یک فایل و…) تعریف شده، که وقتی یک کاربر(یا برنامه) درخواست یکی از این کارها رو به کرنل میده، کرنل(بعد از بررسی مجوزها) اون کار رو بسته به نوع فایل‌سیستم انجام میده، و اون کاربر(یا برنامه) دیگه به جزئیاتش کاری نداره.
همینطور درایورهای سخت‌افزاری هر کدوم یک abstraction layer هستن برای ارتباط با اون سخت افزار.(احتمالاً اصطلاح Hardware Abstraction Layer یا به اختصار HAL رو شنیدید)

همینطور مفهوم Database abstraction layer هم شبیه دو نمونهٔ قبلی هستن.
کتابخانه‌ها(Library ها) هم هر کدوم رو میشه یک abstraction layer تصور کرد(مثل GTK و QT). حتی هر کدوم از زبانهای برنامه‌نویسی. گفتم یه مفهوم خیلی کلی هست که میشه همه جا مصادیقش رو پیدا کرد!

وقتی abstraction layer اینقدر کاربرد و مصداق داره، پس میشه انتظار داشت هر سیستم‌عامل کلی از این abstraction layer ها داشته باشه.
به قول ویکی پدیا:

Computer_abstraction_layers.svg

هر سیستم‌عامل از یه سیستم چند لایه تشکیل شده. و حتی قسمتهای مختلف یک سیستم‌عامل. اما این قضیه بین سیستم‌عامل‌های مختلف کم و زیاد داره. توی ویندوز کمتر هست و توی یونیکس و لینوکس خیلی بیشتر. مثلاً شما ویندوز بدون گرافیک نمی‌تونید داشته باشید. یا نمی‌تونید محیط گرافیکی ویندوز رو عوض کنید. و توی ویندوز(بر خلاف لینوکس) کرنل به محیط گرافیکی وابسته هست. اما توی لینوکس ما یه چیزی داریم به اسم X Window System که رابط بین کرنل و محیطهای گرافیکی مختلف(Window Manager ها مثل گنوم و KDE) هست و در واقع یک abstraction layer. یا مثلاً توی لینوکس Shell های مختلف(مثل bash و sh و tcsh و…) هر کدوم بصورت یک برنامهٔ جدا و مستقل تعریف شدن که میشه توی ترمینال‌های مختلف اجرا کرد(مثل ترمینال‌های 1 تا 6 و یا terminal emulator هایی مثل gnome-terminal یا konsole یا xterm یا…). اما توی ویندوز حتی شل(که همون داس باشه) از ترمینال جدا نیست و نمیشه تفکیک کرد.(مثلاً نمیشه از شر اون پنجرهٔ کامند زشت خلاص شد. اصلاً خط فرمان ویندوز درپیت نه ظاهر داره نه باطن!)

فکر می‌کنم دیگه واضح شده باشه.

راستی از اونجایی که من از این ساختار چندلایه‌ای بودن خیلی خوشم اومد، سعی کردم برنامهٔ خودم یعنی PyGlossary رو هم دو لایه‌ای کنم. یعنی موتور دورنیش مستقل از رابط گرافیکیش باشه. و یه رابط سادهٔ مبتنی بر خط فرمان براش نوشتم(جدیداً ProgressBar متنی هم براش گذاشتم) که بشه هم با رابط GTK ازش استفاده کرد هم با رابط خط فرمان. رابط گرافیکیش که همینطوری باز میشه(با کلیک روی آیکونش یا اجرای دستورش بدون هیچ اوپشن و آرگومانی). اما برای رابط خط فرمانش کافیه بنویسید:
pyglossary --help
البته فعلاً با رابط خط فرمانش فقط میشه Convert و Reverse کرد(نه Edit).
من خودم این PyGlossary رو توی ویندوز هم اجرا کردم، ولی چون dependency هاش برای ویندوز زیاد هست(python و gtk و python-gtk و python-cairo و چند تا library دیگه که مجموعاً بالای 20 مگ میشه) اجرای رابط گرافیکیش توی ویندوز یه خورده سخته. بنابراین رابط مبتنی بر خط فرمانش میتونه به درد کاربران ویندوز بخوره، چون فقط یه مفسر پایتون میخواد. البته هنوز خوندن از bgl ش برای ویندوز کار نمیکنه(یه کد ++C باید جدا برای ویندوز کامپایل بشه). اما کاربران ویندوز میتونن باهاش مثلاً از دیتابیس Tabfile (مثلاً دیتابیس ساختهٔ خودشون) به StarDict تبدیل کنن(یا بالعکس) و در نتیجه دیتابیس استاردیکت رو ویرایش کنن، البته بصورت غیر مستقیم(با واسطهٔ Tabfile یا xFarDic).

من چون از اول انشام زیاد خوب نبوده، بلد نیستم چطوری بحث رو شروع کنم و خاتمه بدم! پس فعلاً خداحافظ

1- این برنامه بصورت اپلت نیست(که وابسته به window manager باشه) بلکه بصورت پنجره‌ای اجرا میشه پس علاوه بر گنوم، در KDE و سایر محیطهای گرافیکی هم اجرا میشه. در ضمن آیکونش به system tray هم اضافه میشه(چه توی گنوم و چه KDE) و اون گوشه هم روز ماه رو(بعنوان ایکون tray) نشون میده(مثل همون اپلت گنوم). در ضمن توی ویندوز هم اجراش کردم ولی اجراش توی ویندوز یه خورده دردسر داره(باید پایتون و GTK و PyGTK و یه سری کتابخونهٔ دیگه نصب بشه که مجموعاً حدود 20 مگ میشه)

2- پشتیبانی از تقویم هجری قمری اضافه شد. تاریخ‌های قمری در این چند سال اخیر(1384 تا 1388) وقیق هستن، یعنی کاملاً مطابق با تقویم‌های چاپی(و تقویم رسمی ایران) هست(در حالیکه هیچ برنامهٔ تقویم نیست که اینطور باشه، همشون ممکنه یک روز در تاریخپ قمری خطا داشته باشن، مگه اینکه فقط برای یک سال نوشته شده باشن). اما تاریخ‌های قمری در خارج از این سالها(قبل از 1384 و بعد از 1388) ممکنه حداکثر یک روز خطا داشته باشه.

3- تغییرات و بهینه‌سازی‌هایی در ظاهر برنامه، از جمله درشت کردن فونتها(برای خوانایی بیشتر) و تغییر رنگ‌ها. همینطور در تنظیمات برنامه میتونید هر کدوم از سه نوع تقویم(شمسی، میلادی و قمری) رو غیرفعال(یا دوباره فعال) کنید و یا فونتها و رنگ‌های نمایش داده شده رو به سلیقهٔ خودتون تغییر بدید.

4- جدا کردن دیتابیس مناسبت‌ها بعنوان مناسبت‌های شمسی، مناسبت‌های قمری و مناسبت‌های میلادی. در نتیجه این مناسبت‌ها برای تمام سالها نمایش داده میشه(نه فقط برای سالهای 1386 تا 1388). یه سری اشکالاتی هم که در دیتابیس مناسبت‌ها بود رفع شد و مناسبت‌های جدیدی هم اضافه شد.
میتونید در تنظیمات برنامه نمایش یا عدم نمایش مناسبت‌ها رو تنظیم کنید.

5- پشتیبانی از کیبورد. یعنی شما علاوه بر اینکه با کلیک موس میتونید بین روزهای مختلف جابجا بشید، با کلیدهای چهار جهت اصلی کیبورد هم میتونید این کارو انجام بدید، همینطور با زدن دکمهٔ Space یا دکمهٔ Home امروز رو سلکت کنید(مثل زدن دکمهٔ «امروز» با موس).

6- پشتیبانی همزمان از فارسی و انگلیسی. یعنی توی تنظیمات برنامه می‌تونید زبان کل برنامه رو انتخاب کنید(این هیچ ارتباطی به تقویم شمسی یا میلادی نداره). برای اینکه زبان جدید کاملاً اعمال بشه، بعد از زدن دکمهٔ اعمال(Apply) باید یه بار از برنامه خارج بشید(دکمهٔ Quit برنامه یا دکمه Q کیبورد) و دوباره برنامه رو اجرا کنید.
قصد دارم به زودی ترجمهٔ عربی رو هم تکمیل کنم.
اگه بسته‌های language-pack فارسی روی سیستمتون نصب نباشه، برنامه راست به چپ نمیشه و بعضی دکمه‌ها هم(که دکمه‌های پیش‌فرض خود GTK هستن) فارسی نخواهند شد(اگرچه بیشتر برنامه فارسی میشه). برای اینکه کل(100٪) برنامه فارسی بشه و راست به چپ هم نشون بده، باید این چند تا پکیج رو روی سیستم نصب کنید:
language-pack-fa-base
language-pack-fa
language-pack-gnome-fa-base
language-pack-gnome-fa
البته این مال اوبونتو هست، برای توزیع‌های دیگه نمیدونم. توی اوبونتو 8.10 این پکیج‌های بطور پیش‌فرض نیست ولی توی dvd خود اوبونتو 8.10 هست، اگه دارید به مخازن اضافه کنید اگه هم ندارید و نصب کنید. یا از مخازن اینترنت استفاده کنید یا دستی دانلود کنید و نصب کنید.

اینم عکس دسکتاپم که این برنامه و قسمتهای مختلفش رو نشون میده: