Postzegeljournaal

Moesman herdrukken 1895, 10 cent plaat IV, eerste emissie postzegels

info@postzegeljournaal.nl (Marc Bakermans) — Wed, 06 Apr 2011 22:14:24 +0000

De herdrukken van de eerste postzegels van Nederland werden gemaakt door Joh. A. Moesman in 1895 te Utrecht. De meeste eerste emissie verzamelaars hebben deze herdrukken nooit serieus genomen omdat het geen postzegels zijn dus niet filatelistisch maar maakwerk. Slechts één verzamelaar heeft een collectie opgebouwd met hoofdzakelijk Moesman herdrukken. Dat was de oud-voorzitter van de Contact- en Studiegroep eerste emissie 1852 Nederland de heer Frans Warmenhoven. Na zijn overlijden heeft hij zijn collectie herdrukken, die o.a. bestond uit complete vellen in diverse kleuren, geschonken aan het Museum van Communicatie te Den Haag.

Moesman.
Johannes Anthonius Moesman, geboren op 25 december 1859 te Utrecht en aldaar overleden op 9 januari 1937, had omstreeks 1895 een steendrukkerij aan het Neude 7 te Utrecht en was tevens werkzaam bij de "Stoomdrukkerij De Industrie" in de Voorstraat 90. In 1881 werd Moesman lid van het Genootschap Kunstliefde, een Utrechtse vereniging van kunstenaars. Daarbuiten was hij tevens ook een verdienstelijk amateurfotograaf, illustrator, lithograaf en tekenaar. Zijn werkzame leven was in de periode van ca. 1874 tot 1937. Zijn vader, Arnoldus Cornelis Moesman, woonde in de Voorstraat 9 te Utrecht en had aldaar een boek- en papierhandel.

Invoering eerste postzegels van Nederland.
Koning Willem II benoemd in maart 1848 J.R. Thorbecke als voorzitter van de grondwetscommissie. De grondwetscommissie heeft als taak het ontwerpen van een liberale grondwet. Onder het kabinet Thorbecke 1849-1853 werd in november 1849 een ontwerpwet ingediend voor herziening van de briefport regeling. Op 11 maart 1850 werd het wetsvoorstel voor de nieuwe postwet in behandeling genomen die tot stand was gekomen onderleiding van de Minister van Financiën, Pieter Philip van Bosse. In het wetsvoorstel stond dat per 1 januari 1851 de vooruitbetaling van het port ook met postzegels kon geschieden.
Op 14 maart 1850 werd het wetsontwerp voor de nieuwe postwet met 47 stemmen voor en 17 tegen door de Tweede Kamer aangenomen. De Eerste Kamer nam het wetsvoorstel aan op 12 april 1850 met 25 stemmen voor en 6 tegen.
Al snel bleek dat het niet haalbaar was per 1 januari 1851 het port met postzegels te kunnen betalen. In oktober 1850 was er overeenstemming in de Kamer dat het wetsontwerp een verlenging kreeg van de termijn tot 1 januari 1852.
Een aantal belangrijke aspecten van de nieuwe postwet waren:

Uitgifte van postzegels per 1 januari 1852.
Eenvoudiger tariefstelsel naar gewicht en afstand.
Vrijwillig vooruitbetalen van het port door middel van postzegels.
Inrichting van de postadministratie.
In iedere gemeente moest een postkantoor of hulpkantoor worden gevestigd.
Het plaatsen van brievenbussen.
Namaken of vervalsen van postzegels was strafbaar.
De Staat der Nederlanden had het alleen recht op aanmaak van postzegels.

Aanmaak van postzegels.
In 1851 was de eerste levering van 7 stuks stalen drukplaten. In 1858 de tweede levering van 4 stuks en in 1861 de derde levering van nog eens 6 stuks waarvan er maar 4 zijn gebruikt voor de eerste emissie. In totaal zijn er 17 platen aangeschaft waarvan er 15 zijn gebruikt. Daarvan zijn 2 platen hergebruikt (plaat I van de 10 cent en plaat II van de 5 cent) d.m.v. afslijpen en opnieuw polijsten. Plaat I van de 10 cent is hergebruikt voor de plaat IV van de 10 cent die vervolgens in 1895 bij Moesman terecht kwam. De stalen drukplaten waren afkomstig uit Engeland. De nog ongeharde stalen drukplaten hadden een afmeting van: 280mm. lang x 255mm. breed en 20mm. dik.

Johann Wilhelm Kaiser graveerde de beeltenis in spiegelbeeld van Koning Willem III op een zacht stalen stempelplaat, zonder waarde inschrift. De stalenstempel werd gehard waardoor een staalgravure ontstond. Jacob Wiener, graveur van beroep en wonende te Brussel, had in 1849 de eerste Belgische postzegels gegraveerd en tevens de drukplaten vervaardigd. Door zijn specialistische kennis op dit gebied werd hij benaderd voor de vervaardiging van de eerste postzegels van Nederland. De werkzaamheden vonden plaats bij ’s Rijks Munt te Utrecht. Door Wiener werd op een nog zachte transferrol elke beeltenis apart ingewiegd d.m.v. het heen en weer rollen van de transferrol over de staalgravure terwijl de druk langzaam verhoogd werd. Zo ontstond een bas-reliëf beeltenis die precies past in de staalgravure. De beeltenis van de staalgravure werd 4 maal overgebracht op de transferrol. Daarna werd deze transferrol gehard. Door Wiener werden drie beeltenissen met de transferrol overgebracht op drie zachte stempelplaten. Kaiser graveerde de waarde inschriften 5, 10 en 15 cent op de 3 stalen stempelplaten die daarna gehard werden door Wiener. Daarna werd door Wiener voor iedere waarde één transferrol aangemaakt zoals beschreven in voorgaand proces en daarna gehard. Wiener vervaardigden met behulp van een transfermachine voor elke waarde één stalendrukplaat dit in samenwerking met twee stempelsnijders van ’s Rijks Munt. Met de transfermachine werden de zegelbeelden stuk voor stuk in lengte richting op de nog zachte drukplaat ingewiegd. De zegelbeelden waren dus in spiegelbeeld op de drukplaat weergegeven. De nog zacht stalendrukplaat werd, waarnodig geretoucheerd, en daarna gehard. Indien na het harden alsnog enige onregelmatigheden in de gravure werden ontdekt moest de drukplaat onthard worden, daarna retoucheren, om vervolgens opnieuw te harden.

De overige 4 stalen platen werden in reserve gehouden. In totaal werden voor de eerste emissie 17 drukplaten gemaakt en 1 lesplaat van de 10 cent (plaat IA) om de opvolgers van Wiener in de gelegenheid te stellen het vakmanschap eigen te maken.

Oplagen en aantal platen.

5 cent, 6 drukplaten waarvan 208.750 vellen postzegels zijn gedrukt.
10 cent, 10 drukplaten waarvan 170.441 vellen postzegels zijn gedrukt.
15 cent, 1 drukplaat waarvan 23.837 vellen postzegels zijn gedrukt.

In de periode van eind 1851 tot eind 1863 zijn in totaal 403.028 vellen postzegels gedrukt.

Moesman herdrukken.
De herdrukken met waarde 10 cent in diverse kleuren zijn allemaal afkomstig van plaat IV. De gebruiksperiode van deze plaat was van oktober 1855 tot december 1856. In die periode werden 21.000 vellen postzegels gedrukt van plaat IV. De toen versleten plaat IV is tezamen met anderen drukplaten achter gebleven in de postzegelfabriek van ’s Rijks Munt te Utrecht. Tijdens opruimingswerkzaamheden bij de Munt in 1894 werden diverse versleten drukplaten teruggevonden. Deze werden verkocht aan een smid, de heer TH. M. Verminnen, onder strikte voorwaarden dat de platen uitsluitend gebruikt mochten worden ter vervaardiging van beitels en andere soorten gereedschappen.

De postzegels van plaat IV zijn op de volgende punten te onderscheiden t.o.v. van herdrukken:

Postzegels hebben een watermerk (posthoorn), herdrukken hebben geen watermerk.
Postzegels zijn gedrukt op handgeschept papier, herdruk zijn gedrukt op machinaalpapier.
Bij de postzegels zijn de zegelbeelden onbeschadigd, bij de herdrukken is dat duidelijk niet het geval waardoor er incomplete zegelbeelden ontstaan. De kenmerken van de postzegels zijn veelal niet meer zichtbaar op de herdrukken.
Postzegels hebben een scherpere afdruk dan herdrukken. Bij de herdrukken zijn vele kleurvegen rondom het zegelbeeld zichtbaar. Bij de herdrukken is het papier getint in de kleur van de herdruk.

Postzegel en Moesman herdruk, plaat IV pos. 12

Moesman was een postzegelverzamelaar en lid van de in 1884 opgerichte Nederlandsche Vereeniging van Postzegelverzamelaars. Moesman is te weten gekomen dat de smid de versleten drukplaten van ‘s Rijks Munt had gekocht. Hij wist de smid over te halen dat hij één drukplaat kon kopen, dit geheel tegen de voorwaarde in die de Munt had gemaakt met de smid. En dat was plaat IV van de 10 cent. Moesman heeft de versleten beschadigde drukplaat schoongemaakt om zo nog redelijke afdrukken van deze plaat te kunnen vervaardigden. Deze herdrukken verkocht hij weer voor een prijs van 75 cent per stuk.

Op enkele herdrukken heeft Moesman op de achterzijde gedrukt of gestempeld:

De Nederlandsche Vereeniging van Postzegelverzamelaars kwam dit te weten en besloot Joh. A. Moesman op 26 juni 1895 te royeren als lid.

Moesman had ondertussen niet stilgezeten en had herdrukken gemaakt op diverse soorten papier zonder watermerk in diverse kleuren. Bekende papier soorten zijn:

dun papier
dik papier
karton
krantenpapier
speelkaartenkarton

De diverse bekende kleuren van de herdrukken zijn:

geel
roodoranje
rood
roodbruin
karmijnrose
bruin
donkerbruin
groen
grijsachtiggroen
lichtblauw
blauw
donkerblauw
grijs
zwart (tevens op krantenpapier)

oranjerood - rood - roodbruin

karmijnrose - bruin - donkerbruin

groen - grijsachtiggroen - lichtblauw

blauw - donkerblauw - grijs

zwart - zwart op krantenpapier

Moesman verstuurde ook poststukken die hij meestal aan zichzelf adresseerde. Deze waren voorzien van eigen vervaardigde herdrukken die gebruikt werden als postzegels voor frankering.
Bij mijn weten zijn er nog slechts enkele brieven en 1 briefkaart bekend. In de collectie van het Museum van Communicatie zijn 2 brieven aanwezig, één brief met een oranje herdruk en één brief met een groene herdruk. Mij is ook nog een brief bekend met een donkerrode herdruk en een briefstukje met een donkerblauwe herdruk. Al deze brieven zijn in de periode van 4 tot 6 januari 1896 afgestempeld met het grootrondstempel Utrecht.

Een brief die Moesman verstuurde aan zijn vader met grootrondstempel 4 jan 1896 Utrecht.

Ook vervaardigde Moesman "bericht-kaarten" met op voorzijde gedrukt een afbeelding van een herdruk. De bericht-kaarten werden als drukwerk verzonden en voorzien van echte postzegels met waarde 1 cent. Op de achterzijde stond een waarschuwing dat door de Nederlandsche Vereeniging van Postzegelverzamelaars verspreidde kwartvellen van de nadrukken in groen geen afdrukken waren van de originele plaat maar een reproducties. Deze reproducties hadden geen waarde. Moesman bood tevens met deze kaarten zijn "zegels" aan voor de prijs á 75 cent per stuk. Deze "bericht-kaarten" verstuurde hij voornamelijk aan leden van de Nederlandsche Vereeniging van Postzegelverzamelaars gezien de voorgedrukte tekst op voorzijde "Lid der Ned. Ver. v. Postz. verzam.".
Het conflict met de Nederlandsche Vereeniging van Postzegelverzamelaars kwam zijn handel blijkbaar niet ten goede gezien het versturen van deze bericht-kaarten en de waarschuwende tekst op de achterzijde:

"WAARSCHUWING !
Weled. Heer
Het door de Nederl. Ver. v. Postz. Verz. Verspreide ¼ vel
1e Em. Nederl. 10 ct onder de naam van afdruk van
Origineele Plaat is NIET van de Orgineele plaat
gedrukt, doch eene reproductie, dus geheel waar-
deloos, evenals alle afbeeldingen van zegels.
Noch eenige ECHTE afdrukken der origineele plaat
te bekomen bij ondergeteekende á 75 ct per stuk, franco
na ontvangst van bedrag.
JOH. A. MOESMAN
Neude 7 UTRECHT"

Voorzijde van bericht-kaart met grootrondstempel 12 oktober 1896

Achterzijde van bericht-kaart met waarschuwde tekst

De Moesman herdrukken uit 1895 zijn dus afdrukken van de oorspronkelijke drukplaat waar destijds (1855-1856) de originele postzegels van gedrukt zijn. De herdrukken zijn nooit door de postadministratie erkend of goedgekeurd als zijnde geldige postzegels waarmee gefrankeerd kon worden.

De oplagen van de herdrukken van Moesman zijn nooit bekend geworden. Gezien het aanbod van herdrukken in de afgelopen decennia bij de postzegelveilingen en de geschonken collectie in het Museum van Communicatie te Den Haag zullen het waarschijnlijk meerdere vellen per kleur zijn. De rode en donkerrode kleur komt het meeste voor. Op postzegelveilingen kom je herdrukken soms tegen meestal in eenheden of paren daarentegen zijn losse zegels schaars. De waarde is moeilijk te bepalen omdat het feitelijk geen echte postzegels zijn. De prijzen van de herdrukken worden dan ook voornamelijk bepaald door vraag en aanbod. Officieel gelopen poststukken gefrankeerd met een Moesman herdruk en voorzien van grootrondstempel Utrecht zijn zeldzaam. Door de zeldzaamheid doen deze poststukken wellicht hogere prijzen als de herdrukken.
De herdrukken zijn wel opgenomen in de proeven catalogus van Van Dieten uit 1988. Naar mijn mening staan ze daar onterecht in vermeld omdat het geen proeven zijn en ook geen postzegels. Verstandig genoeg heeft Van Dieten er geen prijzen bijgezet.

Moesman nadrukken.
Omstreeks 1894 heeft Moesman nadrukken vervaardigd op wit dikpapier van de 10 cent waarde in de kleur groen. Deze zijn lithografisch gedrukt en op de achterzijde is ter hoogte van ieder zegelbeeld diagonaal het woord "NADRUK." in zwart gedrukt. Een vel van de nadrukken bestaat uit een blok van 25 zegelbeelden (tweede kwadrant positienummers 26 t/m 50). Met de uitgave van het "Standaardwerk over de Postwaarden van Nederland en zijne Koloniën" in 1894 heeft Moesman voor deze bijzondere gelegenheid een speciale "premie-plaat" gedrukt van de nadrukken en deze laten toevoegen aan het Standaardwerk. Aan de bovenzijde van de "premie-plaat" staat een tekst gedrukt: "Premie-plaat bij het Standaardwerk over de Postwaarden van Nederland en zijne Koloniën". Aan de onderzijde staat een tekst gedrukt: "Afdruk van de origineele plaat der Zegels van de eerste uitgifte Van Nederland (Voor dit doel bereidwillig afgestaan.)". Deze nadrukken vertegenwoordigen geen waarde.

voor- en achterzijde van de nadrukken

In 1926 heeft Moesman ter gelegenheid van de 17e Nederlandse Philatelistendag te Utrecht nog een "gelegenheidspoststuk" vervaardigd. Op de voorzijde van het poststuk is een lithografische nadruk in rood van de 10 cent waarde geplakt. De nadruk is afgestempeld met een namaak halfrondstempel K57 van Utrecht met datum 4-9-1926. Tevens is lithografisch gedrukt of gestempeld in rood, "Na Posttijd" cursief K126 en gebroken ringstempel K65 Utrecht met datum 4-9-1926.

Poststuk ter gelegenheid van de 17e Philatelistendag Utrecht

Op de achterzijde een (gelegenheids)afstempeling in zwart van de XVII Ned. Philatelistendag, Utrecht, 4-9-1926.

afstempeling op achterzijde

Deze gelegenheidspoststukken vertegenwoordigen eveneens geen waarde.

Gezien het feit dat namaak of vervalsen van postzegels strafbaar was en de Staat der Nederlanden het alleenrecht had op drukken van postzegels heeft Moesman dat toch niet weerhouden om zijn "illegale" herdrukken onder zijn eigen naam uit te geven. Of hij met het vervaardigen van deze herdrukken in aanraking is gekomen met Justitie is mij niet bekend.

Bronvermelding:
Afbeelding staalgravure zonder waarde inschrift - Particuliere verzameling.
Afbeelding van brief 1896 met donkerrode herdruk - Nederlandsche Postzegelveiling te Weesp.
Basis informatie voor dit artikel aangaande de Moesman herdrukken 1895 en afbeeldingen van de bericht-kaart is afkomstig uit de Jubileumcatalogus Phila-Thema '92 te Huizen, blz. 36 t/m 40 door: Hans Caarls en Frans Warmenhoven.

Stampgrossier echte valse postzegels

info@postzegeljournaal.nl (drs. Pritt Stift) — Fri, 01 Apr 2011 12:40:38 +0000

Nee, dit is geen 1 april grap maar weer een uit de hand gelopen grap van Stampgrossier. Het zijn echte valse "postzegels" van de eerste emissie 1852 van Stampgrossier. Blijkbaar is de crisis in huize Nihot niet zonder gevolgen voorbij gegaan met als resultaat een gat in de begroting. Deze moet natuurlijk wel zo snel mogelijk worden volgestort met pecunia’s van argeloze kopers. Het liefst uit het buitenland want daar hebben ze toch geen verstand van Nederlandse postzegels en prijzen. Rob Nihot, alias Bor Tohin en vast nog wel een paar alter-egootjes meer van hem, heeft weer teveel vrije tijd gehad met als resultaat complete vellen van de eerste emissie van Nederland. Op Marktplaats bod hij ze aan als zijnde "Het gaat hier waarschijnlijk om proeven" maar in werkelijkheid meuk van de eerste orde. Flessentrekker Nihot is vooral niet vies van geld gezien de torenhoge prijzen van zijn eigen gefabriceerde meuk. Wat zijn de ingrediënten van Nihot’s geheime recept: 1 rol behang van het goedkoopste soort met bijbehorende behanglijm, een blokwitter voor de gom, een setje postzegels zonder randen, een slechte scanner en printer, maar bovenal een IQ van een bus vim! Na een paar uurtjes kwakkelen is hij tot het volgende resultaat gekomen. Ja ja, kijkt u maar eens goed wat u voor uw zeurverdiende centjes krijgt... zijn het geen ware Rembrandtjes.

Herr Nihot heeft verstand van zaken want het watermerk is hij niet vergeten te printen op de achterzijde. Het watermerk lijkt mij een regelrechte kopie van de afbeeldingen uit de N.V.P.H. catalogus. Zou het toestemming hebben om het te mogen gebruiken i.v.m. beeldrecht? Deze vraag leggen we neer bij de N.V.P.H.

Het meest opvallende aan deze kunstwerkjes is dat ze geprint zijn met afwasbare inkt zodat je weer voorgelijmd behangpapier zal overhouden. Hmmm... In 1841 stond een berichtje in The Times, "postzegels gevraagd voor een jonge dame om haar kamer mee te behangen". De schrijver van dat bericht was, of zijn tijd ver vooruit, of stampgrossier heeft het niet begrepen. Anyway, voor TNT als duurzaam groen bedrijf weer een nieuw technisch snufje voor postzegels. De multi-recycle postzegel. Die Nihot toch wat een uitvinder hé!

Record aantal plaat IA zegels onder de hamer

info@postzegeljournaal.nl (Marc Bakermans) — Sun, 20 Mar 2011 00:22:51 +0000

Voor diegene die nog dat laatste vakje bij de eerste emissie als manco heeft staan kan nu zijn spaarpot plunderen. Bij de N.P.V. (Nederlandsche Postzegelveiling) worden op zaterdag 26 maart vanaf 14.30uur een record altijd postzegels van eerste emissie 1852 plaat IA geveild. Maar liefst 7 exemplaren respectievelijk 6 losse zegels en 1 zegel op brief komen onder de hamer en zullen daarmee een nieuwe weg vinden de filatelie. Bij 5 zegels gaat het om een duplicaat van registratienummer te weten: A5011, A3046, A2054, A5049 en B2065.

NVPH no. 2c 10 cent plaat IA no. A5011 en A3046

Postzegelveilingen Van Dieten en Van Lokven gaan samenwerken

info@postzegeljournaal.nl (Marc Bakermans) — Mon, 14 Feb 2011 21:26:08 +0000

Aankondiging samenwerking
Postzegelveilingen Van Dieten en Van Lokven

Van Lokven en Van Dieten Postzegelveilingen kondigen hierbij aan dat zij een samenwerkingsovereenkomst zijn aangegaan op het gebied van hun postzegelveilingen.

Deze samenwerking is tot stand gekomen in overleg met de heer Peter Storm van Leeuwen, die zoals eerder aangekondigd vanaf 1 januari 2011 de filatelistische leiding van Van Dieten weer op zich genomen had en deze met zijn gespecialiseerde filatelistische expertise zal blijven bedienen.

De samenwerkende partijen zijn ervan overtuigd dat de krachtenbundeling voor beide veilinghuizen en hun gezamenlijke relaties meerwaarde zal bieden. In de toekomst kunnen relaties blijvend profiteren van een breed nationaal en internationaal aanbod van kwalitatief hoogstaand niveau, uiteraard tegen goede en concurrerende voorwaarden.

Van Dieten en Van Lokven zullen in het kader van hun samenwerking de uitvoering van hun veilingactiviteiten combineren op een centrale locatie en op gelijke data, waarbij de eerstvolgende gecombineerde veiling zal worden georganiseerd op 8 en 9 april 2011.

Beide ondernemingen zullen onafhankelijk actief blijven. Met de gecombineerde kijk- en veilingdagen beogen Van Dieten en Van Lokven desalniettemin hun relaties in de toekomst beter en efficiënter te kunnen bedienen en een breed en hoogstaand veilingniveau te bereiken van nationale en internationale importantie.

De organisatie en afhandeling van veilingkavels van de gecombineerde veilingen zal in handen zijn van de organisatie van Van Lokven Filatelie.

Voor vragen kunnen relaties terecht bij de heer Storm van Leeuwen en de heer van Lokven 0475-563500.

Capelle aan den IJssel,
Roermond,

14 februari 2011

Kenmerk verschillen bij de 5 cent van emissie 1852

info@postzegeljournaal.nl (Marc Bakermans) — Fri, 21 Jan 2011 23:21:33 +0000

Doorgaan op het vorige artikel waar besproken werd dat kenmerken in meer of minder mate aanwezig kunnen zijn bij zegels van dezelfde plaat en tevens met hetzelfde positie nummer. Bij ingebruikname van een nieuwe plaat zijn de kenmerken goed zichtbaar. Dit komt mede door het gebruik van een nieuwe kleur inkt die altijd een heldere en volle afdruk gaf ten opzichte van afdrukken van een voorgaande plaat en er was nog geen slijtage aanwezig op de plaat. Dit geldt voor alle platen van de eerste emissie 1852.

De drukplaten waren wel gehard maar het koolstofstaal en het procedé van het harden stond in die tijd nog in de kinderschoenen zodat volledige hardheid (Rockwell Cone 60) zoals we dat tegenwoordig kennen niet mogelijk was. Daardoor was er veel slijtage bij de drukplaten wat de specifieke kenmerken doen vervagen tijdens de gebruiksperiode van een plaat.

Een duidelijk voorbeeld is plaat III van de 5 cent die bij aanvang heldere donkerblauwe afdrukken gaf met duidelijke kenmerken en die 4 jaar later eindigde met lichtblauw tot lichtgroenachtigblauwe afdrukken waarbij een groot deel van de kenmerken zijn uitgevloeid of helemaal niet zichtbaar zijn. Bij het positioneren van de zegels zal je hier absoluut rekening mee moeten houden dat kenmerken kunnen uitvloeien of vervagen zodat ze op een andere positie nummers gaan lijken dan in de boeken van Balen Blanken staan omschreven. Bij twee platen is dat zeker het geval plaat III van de 5 cent en plaat V van de 10 cent.

Onderstaande afbeelding zijn drie zegels van plaat III met alle positie nummers 74. De zegels geven een goed voorbeeld van de verschillend drukstadiums gezien de kleur van donker naar licht en de kenmerken buiten het zegelbeeld die bij de donkere kleur goed zichtbaar zijn maar gaande weg vervagen tot niet meer zichtbaar. Door op de afbeelding te klikken vergroot deze in een ander venster.

Postzegels eerste emissie 1852 positioneren

info@postzegeljournaal.nl (Marc Bakermans) — Thu, 28 Oct 2010 21:00:54 +0000

Het positioneren van de zegels bij de eerste emissie 1852 van Nederland is niet moeilijk als je weet waar je op moet letten. Het begrip "platen" bekent van welke plaat de zegel afkomstig is. Het begrip "positioneren" betekent welk positienummer de zegel in de plaat heeft. De werkvolgorde is dus eerste platen en dan positioneren. De heren Van Balen Blanken en Bert Buurman maakte in de jaren 70 een boekenreeks waarin ze praktisch alle kenmerken beschreven die op de zegels voorkomen. Deze boeken zijn voorzien van tekeningen en fotomateriaal wat voor die tijd, met de technieken die toen voorhanden waren, een meesterwerk is geworden. Tegenwoordig is er met digitale technieken is er veel meer te ontdekken op het oppervlakte van het zegel zodat ook moeilijker exemplaren gepositioneerd kunnen worden. De boekenreeks uit de jaren 70 voldoet nog steeds en is voor menig eerste emissie verzamelaar een leidraad voor het platen en positioneren van de zegels.

Hoe je te werk moet gaan om de zegels te platen en positioneren is moeilijk uit te leggen in woorden zonder te verzanden in een onbegrijpelijk verhaal voor een buitenstaander. Dit is te verklaren omdat het drukprocedé niet constant van kwaliteit was en daardoor zegels voorkomen van dezelfde plaat en positie met veel of weinig kenmerken. Bij teveel kenmerken zie je door de bomen het bos niet meer. Bij te weinig kenmerken zijn de zegels maagdelijk schoon en daardoor simpelweg niet te positioneren. De boeken van Van Balen Blanken en Bert Buurman zijn van een gemiddelde uitgegaan qua hoeveelheid kenmerken dus alleen de primaire kenmerken zijn vermeld in de boeken.

Omdat een plaatje en zeker een filmpje meer zegt dan 100 woorden heb ik vanmiddag een fotoverhaal gemaakt waar je op moet letten bij het te werk gaan van het positioneren bij de postzegels van de eerste emissie 1852.

http://www.youtube.com/watch?v=wI2OdZ-9XJA

Het is duidelijk te zien dat het zegel in het fotoverhaal meer kenmerken heeft dan staat beschreven in het boek van plaat III van Van Balen Blanken en Bert Buurman. Dit heeft mogelijk te maken met het schoonmaken van de drukplaat, het afslaan van de plaat na het in inkten, de temperatuur van de drukplaat tijdens het drukken of slijtage van de drukplaat. Kortom een ingewikkelde materie waar alleen drukkers die het oude vak nog hebben uit geoefend antwoord op kunnen geven.

De studie van de eerste emissie 1852

info@postzegeljournaal.nl (Marc Bakermans) — Fri, 08 Oct 2010 11:59:02 +0000

In de afgelopen decennia is het animo voor de filatelie gezakt en dit is vooral bij de jeugd te merken. Dit zal wellicht vele oorzaken hebben zoals de moderne tijd waarin we leven met bijhorende gadgets. Om de jeugd aan de postzegel te krijgen hebben vele postzegelverenigingen een jeugdafdeling en niet te vergeten Stampkids van jeugd filatelie Nederland. De meeste jeugd houden het voorgezien als ze boven de 12 jaar zijn. Een deel van deze groep keert later weer terug en begint opnieuw met postzegels verzamelen.

Er gaan zich dan 2 groepen vormen. Mensen die het leuk vinden om met postzegels bezig te zijn en dat ieder op zijn eigen manier. En mensen die meer willen weten over de postzegel en de historie die er achter zit. Deze mensen gaan aan de studie maar zullen in vele gevallen geconfronteerd worden dat (specifieke) kennis binnen de filatelie moeilijk beschikbaar is. Hoe meer kennis je hebt des te groter is de kans dat je unieke stukken kan kopen omdat andere die kennis niet hebben. Daar is op zich niets mis mee, maar als de kennis niet wordt overgedragen dan heeft dat wel consequenties voor de toekomst. De filatelisten die wil begin met studie wordt belemmert en zal daardoor mogelijk afhaken simpel weg omdat ze niet verder komen. De andere groep zijn de postzegelverzamelaars die op termijn, om verschillende redenen, hun collecties willen of moeten verkopen. Deze groep heeft er baat bij dat er in de toekomst ook nog verzamelaars zijn. Beide groepen kunnen dus niet zonder elkaar maar zitten elkaar ook vaak in weg als het gaat om kennis delen.

De basis aangaande postale regelgeving begint o.a. bij de postwet en alle besluiten die verwerkt zijn in circulaires van de afdeling posterijen van het Ministerie van Financiën. Omdat postzegeljournaal vindt dat iedereen recht heeft op filatelistische studie zal in de komende weken / maanden een reeks van filatelistische documenten online gezet worden. Deze zijn vrij te downloaden en opgemaakt in PDF formaat. Een start is gemaakt met de postwet van 12 april 1850 met de instructie van de toepassing der wet. Vele onderwerpen aangaande de invoering van eerste postzegels van Nederland zullen nog volgen. Met deze stap wil postzegeljournaal de studie van de eerste emissie bevorderen om zodoende meer interesse te kweken voor deze emissie.

In de download sectie zijn al verschillende documenten te downloaden.

Repareren of restaureren van poststukken

info@postzegeljournaal.nl (Marc Bakermans) — Wed, 06 Oct 2010 22:51:06 +0000

Op de oplage van de eerste emissie telt meer dan 40 miljoen postzegels. Daarvan is een zeer klein gedeelte niet gebruikt voor postale doeleinden maar o.a. om te verzamelen. De vraag is, wat is er van overgebleven en in welke kwaliteit. Waarschijnlijk is 1 tot 2% overgebleven van de oplage maar dat wil niet zeggen dat deze hoeveelheid tevens verzamelwaardig is.

De NVPH heeft in de postzegelcatalogus een norm op gedefinieerd waaraan de eerste emissie zegels aan moeten voldoen om als verzamelwaardig aangemerkt te worden. Van de overgebleven 1 tot 2% zal minder dan de helft voldoen aan deze norm en slechts een klein gedeelte daarvan in mooie kwaliteit verkeren. De postzegelverzamelaar heeft in de afgelopen decennia steeds verder zijn grenzen verlegd als het gaat om kwaliteit. Dat houd in dat er steeds meer zegels en poststukken boven de markt hangen die minder goed verkoopbaar zijn. Daarmee wordt het aantrekkelijker om deze objecten op te knapen zodat ze wederom verkoopbaar worden. De één noemt het repareren de ander restaureren het feit is dat het zegel of poststuk niet meer in originele staat verkeerd. Veelal is het zichtbaar maar soms is het praktisch niet waarneembaar dat een postzegel of poststuk gerepareerd is. In dat geval is het aan de filatelistische keuringsdiensten om te bepalen of iets echt is, dus in originele staat, of dat ermee geknoeid is.

In het volgende filmpje van youtube wordt op eenvoudig wijze uitgelegd hoe je beschadigde poststukken kan verstevigen zodat ze weer toonbaar worden. Leuk om te weten, maar ik ga voor de echte kwaliteit van poststukken.

http://www.youtube.com/watch?v=cmp8-Cs6K1A

Eerste emissie feest bij NPV postzegelveiling

info@postzegeljournaal.nl (Marc Bakermans) — Sat, 25 Sep 2010 20:50:24 +0000

Begin november is de 250e postzegelveiling van de Nederlandsche Postzegelveiling (NPV) te Weesp. In deze veiling wordt o.a. geveild. Een brugblok van de kartonproef PC 9, bestaande uit 4 blokken van 4 postzegel, eerste emissie in blokken van 4 waarvan de 10 cent een hoekblok is, en deze blokken afkomstig zijn van plaat I het eerste stadium op dun papier.

Één van de grootste collecties oude postzegelboekjes van Nederland. Een prachtig aanbod van zeer zeldzame foutdrukken die eerder bij de NPV zijn geveild in de select '84 veiling, ex. collectie Mulder-Canter. Diverse liquidaties van oude winkel- en handelsvoorraden en mooie nalatenschappen. Het zal ongetwijfeld een mooie gevarieerde veiling worden die gehouden wordt op 4, 5 en 6 november. Voor meer informatie zie de website www.npv.nl

Een gescheiden Siamese tweelingen uit 1852

info@postzegeljournaal.nl (Marc Bakermans) — Tue, 14 Sep 2010 20:00:07 +0000

Twee weken geleden viel de nieuwe veilingcatalogus van postzegelveiling Van Dieten op de mat. Pas eind vorig week heb ik de tijd gehad om deze catalogus eens goed te bekijken.
Na enig speurwerk viel mijn oog op twee postzegels die naast elkaar staan afgebeeld met kavelnummers 3122 en 3123. Het betreft zegels van de eerste emissie 1852 Nederland, NVPH nummer 3b, 15 cent oranje met afstempeling Delft. Wat mij direct op viel aan beide zegels dat de stempeldatums het zelfde zijn. De zegel van kavel 3123 heeft een klein deel van een ander halfrondstempel. Na wat vergelijken en digitaal geknutsel blijken deze twee zegels aan elkaar te passen qua snijrand en afstempeling. De zegels zijn gepositioneerd met nummer 52 en 53. Het grote toeval wil dat beide zegels afkomstig zijn van verschillende inzenders. Zo zie je maar dat deze twee postzegels die oorspronkelijk aan elkaar hebben gezeten, na een zwerftocht van bijna 160 jaar in diverse postzegelalbums, nu toch weer gebroederlijk naast elkaar staan in de veilingcatalogus van Van Dieten.
Beide postzegels worden geveild op dinsdag 21 september 2010 in de 3e zitting die begint vanaf 13.00 uur. Je kan de digitale veilingcatalogus bekijken op de website van Van Dieten.