لینک به منبع

همه ساله و در جای جای این جهان پهناور ده ها فرد ترنس سکشوآل و ترنس جندر به قتل میرسند،ترس و نفرت و تبعیض گزینه های هستند جدا ناشدنی در مواجهه با متفاوت بودن،تفاوتی که سلطنت بی چون و چرا و رشد یافته ی پیش داوری و در برخی موارد با کمک فرهنگ نژاد پرست هتروسکسیزم آنرا برنمیتابد و به شدت پس میزند.

بدین ترتیب است که در یک سکوت تقریباً مطلق و خفه کننده بسیاری از افراد ِ ترنس زندگی و جان خود را هزینه میکنند برای اثبات این حقیقت که وجود دارند و حق دارند که همانند دیگر افراد جامعه زندگی کنند و خودشان باشند.

20 نوامبر 2009 در بسیاری از نقاط دنیا به یاد ریتا هِستر(فعال شناخته شده ی ترنس سکشوآل که در سال 1998 در بوستون ِ آمریکا و در منزلش به قتل رسید) یازدهمین سالگرد بزرگداشت کشته شدگان ترنس سکشوآل و ترنس جندر برگزار میشود، برای یادآوری بر این اصل که هنوز هم پیش داوری ها در برابر افراد ترنس محکم و بی رحمانه حکم میکنند و ترنس فوبیا(ترس و نفرت بیجا در مقابل افراد ترنس)هنوز هم قربانی میگیرد.

بر اساس گزارش سازمانهای فعال حقوق ترنس سکشوآل و ترنس جندرها، در اروپا هر سه روز یک قتل رُخ میدهد که سهم سال 2008 میلادی 121 فقره قتل و از ژانویه 2009 تا به امروز بیش از 84 فقره قتل افراد ترنس به وقوع پیوسته است.

با تمام وجود امیدوارم که هیچ گاه و دیگر شاهد تکرار چنین جنایات دور از انسانیتی در مقابل افرادی که فقط میخواهند خودشان باشند و حق دارند که باشند و زندگی کنند نباشیم و با پس زدن تبعیضهای سیستماتیک ، عمدی و غیر عمدی و تبعیضهایی شخصی که گاه خود ِ افراد ترنس ِ مبتلا به ترنس فوبیا در دام آن اسیر میشوند روزگاری آرامتر و بهتر داشته باشیم.

لینک به منبع

امروز بیستم نوامبر و روز مبارزه با ترنس فوبیا هست و بنا به دلایل شخصی بهانه ایی دست داد تا مطالبی در قالب یک پست بنویسم و به رسم معمول تاکید میکنم مطالب این پست نظر شخصی من است و طبیعتا خالی از ایراد و اشکال نیست.
…
هیچ وقت برای اولین بار که کلمه اواخواهر را از پدرم شنیدم ، فراموش نمیکنم!
بلافاصله با تعجب از او پرسیدم: اواخواهر یعنی چی؟
و او گفت : کسیکه مرد است! اما تمایلات زنانه دارد!
جملات پدرم در خصوص معرفی اواخواهرها سنگین و شک برانگیز بودند زیراکه من هم به تازگی خودم را شناخته بودم و بین گفته های پدرم و گرایشات خودم مشابهت های می دیدم و به تازگی به این واقعیت تلخ رسیده بودم که من هم یک پسر معمولی نیستم!
از این موضوع مدتی گذشت تا اینکه با یکی از دوستان هم احساس که حکم برادری برای من داشت و بنده را با بسیاری از مسائل آشنا کرد ، شنیده هایم را مطرح کردم و خوشبختانه به صورت نسبی و تقریبا واقعی با وضعیت ترنس ها آشنا شدم و بعدها نیز دوستان خوبی در میان این اقلیت پیدا کردم. اما در این حین تفکراتی به ذهنم رسیده است که آنها را مرور می نمایم
…
همیشه آنچیزی که مهم به ذهن من میرسید و می رسد، باریک بودن مرز تشیص بین هوموها و ترنس ها به عنوان دو اقلیت جنسی متفاوت با مکانیزم مختلف است! و جالبتر اینکه گاها این مرز آنقدر غیرقابل تشخیص میگردد که حتی خود شخص دچار تردید می گردد! و کم نبودند این دسته افراد منجمله خود بنده که در برهه ایی از زندگی کاملا این تصور را داشتم که یک ترنس هستم! و دقیقا شناخت کامل و کافی از همین جا شروع می شود و مانند هر نوع تمایل پنهانی که نیاز به درک و کشف دارد بروز و نمود می یابد و اینجاست که تفاوت بین یک ترنس واقعی از یک هوموی واقعی و یا حتی بایسشکوال جو گرفته متمایز می شود و من با ذکر همین مهم به مواردی اشاره میکنم که به آنها اعتقاد دارم
:.
کافی است یک لحظه با خودتان فکر کنید و تصور کنید که یک هومو هستید!
شما اگر نخواهید بی افتان را در مترو ببوسید و یا در ونک و ولیعصر و در اذهان عمومی از او لب بگیرید! کار زیاد سختی ندارید، زیرا تقریبا کسی از رفت و آمد های دو همجنس با همدیگر شک نمیکند! و کافی است تا همه چیز را بین خودتان و طرف مقابلتان یا بهتر بگویم اتاق خوابتان به عنوان یک سر نگه دارید
اما شما اگر یک ترنس باشید و یا اصلا اگر یک استریت که مثلا جی افتان یک ترنس باشد ، نمیتوانید با اون به راحتی بیرون بروید! مگر اینکه تحمل نگاه ها ، متلک ها و بسیاری از موارد را داشته باشید ! و یا اگر هم چنین اتفاقی بیافتد و شما بیخیال باشید ، حتی نمیتوانید با او رفت و آمد کنید زیرا کمترین احتمال زدن برچسب اواخواهر به دوست شماست!
:.
فرض کنید فکر میکنید هومو هستید و فقط بایسکشوالی هستید که تمایلاتش به این سمت و سو بیشتر است !
در نهایت می روید پی کار خودتان و همسرتان
اما حالا فرض کنید شما یک ترنسید !
اگر جو گیر نشده باشید در انتخاب گرایشتان
همان ترنس خواهید ماند!
:.
تصور کنید یک هومو هستید!
به راحتی به آرایشگاه ، دانشگاه ، قصابی ، سرکوچه ، خانه دوستان آشنایان می روید !
اما تصور کنید یک ترنس هستید ، و اگر خیلی هم بیخیال این مسائل عمومی باشید و قید ادامه تحصیل را نزنید باید هر روز انرژی هنگفتی را صرف مواجهه با مسائلی که در انتظارتان است داشته باشید.
:.
تصور کنید یک هومو هستید !
تقریبا دغدغه پوشیدن ، راه رفتن ، برخورد بد دیگران را ندارید! مگر اینکه خیلی تابلو باشید و یا خودتان بخواهید تابلو بازی دربیاورید!
اما حالا تصور کنید یک ترنس هستید ! آیا می توانید آنطوری که دوست دارید ( به عنوان مثال در پوشش) در جمع حاضر شوید !؟
:.
تصور کنید یک ترنس خوشبخت هستید و مجوز چنج کردن را دارید
ایا راضی کردن پدر و مادرتان برای تغییر جنسیت به همان سادگی است که یک هومو نخواهد با جنس مخالفش ازدواج کند !؟
:.
و دوباره فرض کنید یک ترنس هستید
به فرض محال چنج کرده اید
و به فرض محال تر کسی را که به او علاقه مندید ، یافته اید
آیا میتوانید از نعمت داشتن فرزند محروم نباشید
.
و هزاران فرض دیگر
…
شاید فرضیات و نکات بالا تکراری باشد!
اما با کمی قیاس قضاوت بی طرفانه و با عنایت به این موضوع که کلا وضع اقلیت های جنسی در ایران بغرنج است اشاره به این نکته دور از انصاف نیست که این اقلیت خاص با توجه به اینکه درصد کمتری نسبت به هوموها محسوب می شوند ، مظلوم ترین هستند.
پس بهتر است دست از لجبازی با همدیگر برداریم …

پ.ن
:. یکی از دوست داشتنی موجوداتی که تا به حال با آنها برخورد کرده ام ، فرشته ایی از این اقلیت است که همین جا برایش بهترین آرزوها را دارم و ممنونم از او برای کاملتر کردن دیدم در مورد خودم و اطرافیانم

لینک به منبع

امروز بیستم نوامبر برابر با 29 آبان ماه روز جهانی مبارزه با ترنسفوبیا است. در میان اقلیت های جنسی، ترنس ها تحت شدیدترین فشارهای روانی و حتی خشونت های کلامی و فیزیکی از سوی جامعه هستند. بر خلاف اکثر همجنسگرایان پنهان کردن گرایشات و تمایلات جنسی برای دگرجنس گونگان بسیار مشکل و با فشارهای شدیدتر روانی همراه است.  ظاهر متفاوت با اکثریت  باعث می شود ترنس ها در جوامع محافظه کاری مانند ایران انگشت نما شده و در معرض انواع توهین ها، تحقیرها و خشونت ها قرار بگیرند. 

گرچه در ایران قوانین به ظاهر پیشرفته ای برای حمایت از ترنس ها و تسهیلاتی برای انجام عمل تغییر جنسیت آن ها وجود دارد ولی این امر کمک قابل توجهی به کاهش رنج های آنان نکرده است. رژیم جنسی حاکم بر ایران حق انتخابی برای ترنس ها باقی نمی گذارد: تنها راه عمل تغییر جنسیت است با تمام عوارض بسیار سخت آن و هزینه های گزاف عمل جراحی. تنها می شود مردِ سنتی بود یا زن سنتی با تمام آن کلیشه ها و نقش های از پیش تعیین شده و حالت دیگری هم وجود ندارد. حتی بعد از عمل هم ترنس ها برای آن که آن چیزی بشوند که مورد قبول جامعه است تحت فشار روانی شدیدی قرار می گیرند و همچنان مجبورند به نقش بازی کردن ادامه دهند. اغلب هم این تلاش ها خصوصا برای دگرجنسگونگان مرد به زن (M to F) با توجه به شکل ظاهری و فیزیک و استخوان بندی مردانه به    نتیجه ی مطلوبی نمی رسد.

فوبیا به ترسی بیمارگونه اطلاق می شود. این ترس، نوعی نفرت به دنبال دارد که می تواند فرد مبتلا را به انجام هر نوع خشونت و حتی قتل طرف مقابل وادارد. ترنسفوبیا ترسی است بیمار گونه از دگرجنس گونگان. کسانی به این بیماری مبتلا می شوند که ذهنشان آن قدر باریک و تنگ است که توان درک تنوعی را که لازمه ی آفرینش است ندارند یا آن قدر نادان هستند که خود را جای خدا گذاشته و گمان می کنند خودشان خیر مطلق اند و هر کس که متفاوت از آنان است مستحق هر گونه خشونت و آزار و شکنجه ای می باشد.
شاید بهترین راه برای مبارزه با این معضل اجتماعی توجه دادن انسان ها به تفاوت های فردی اشخاص و لزوم احترام به آن ها باشد. تبلیغ تحمل و مدارا نیز می تواند گام بزرگ دیگری در درمان این گونه ترس و نفرت در جامعه باشد. آگاهی دادن به جامعه  وظیفه ی من و شما یا هر کس دیگری است که به اهمیت و لزوم این موارد آگاه است.

از نظر من موضوع و مسئله ی ترنس ها بهترین شاهد است برای ما تا به ارزیابی قدرت فرهنگ پدرسالار  در مقابل مذهب پرداخته و بر اساس آن اولویت هایمان را ترسیم کنیم.
گر چه در فقه شیعه وجود دگرجنس گونگان با ملاحظاتی به رسمیت شناخته شده و بر خلاف دیگر اقلیت های جنسی  مجرم و گناهکار شناخته نمی شوند ولی جامعه ی محافظه کار و پدرسالار ایرانی همچنان وجود آن ها را حتی پس از تغییر جنسیت بر نمی تابد. گر چه مذهب و فرهنگ پدرسالار در طول تاریخ موید و تقویت کننده ی یکدیگر بوده اند ولی در این مورد حتی مدهب هم از پس این بت خودساخته بر نمی آید و در قبولاندن این حکم مذهبی به جامعه ی پدرسالار ناتوان است. بحث من این نیست که همین فتوای مذهبی هم بسیاری از حقوق ترنس ها را نادیده می گیرد بلکه صحبت این است که حتی حاشیه ی کوچکی را که مذهب شیعه برای دگرجنس گونگان ایجاد کرده است مورد قبول اکثریت جامعه و حتی قشر مذهبی آن قرار نمی گیرد.
در سال های اخیر دیدگاه هایی در گفتمان دگراندیشی دینی مطرح شده که وجود اقلیت های جنسی  از جمله همجنسگرایان و حقوق آن ها را به رسمیت شناخته است ولی نمی توانید هیچ تفسیری از تئوری های پدرسالارانه پیدا کنید که بر حقوق اقلیت های جنسی صحه گذاشته باشد.
نمی خواهم مستقیما نتیجه گیری کنم. قضاوت و نتیجه گیری نهایی را بر عهده ی خوانندگان عزیز می گذارم.

پ.ن: از هاملت عزیز که اطلاع رسانی اولیه را در این مورد را انجام دادند و کار هماهنگی و دعوت از وبلاگ نویسان را بر عهده داشتند خیلی ممنونم و همچنین از مهدی عزیز به خاطر زحماتی که در طرح ایده و دعوت افراد به نوشتن مطلبی به مناسبت این روز کشیدند تشکر می کنم.

لینک به منبع

ترنسکشوال ها مردان و زنانی هستند که روحشان با جنسیت ظاهریشان همگون نیست . بخشی از این اقلیت جنسی در جامعه ایرانی به نام دو جنسه معروف هستند و متاسفانه قربانی عدم اطلاع رسانی درست پیرامون این اختلال جنسیتی .

با فتوای تاریخی آیت الله  خمینی  ؛  ترنسکشوالیسم  سالها پیش  جز ء اختلال جنسیتی پذیرفته شده در حقوق ایران قرار گرفت و نظام پزشکی و حقوقی از این بیماران حمایت به عمل آورد .

ترنسکشوالها از نظر روحی بسیار در  رنج زندگی می کنند  چرا که هر روز و بلکه هر ثانیه از عمر خویش را در یک تعارض جدی روح و جسم به سر می برند ؛ این دسته از اقلیت جنسی با جفای خانواده ، دوستان  ، و هم مدرسه ای هایشان روبرو هستند  .  دید غالب جامعه بر این است که ایشان دارای انحراف جنسی هستند در حالیکه علم پزشکی و فتاوی معتبر فقها ثابت نموده که ایشان دارای اختلالی غیر قابل کنترل هستند که در بوجود آمدنش هیچگونه نقشی نداشته اند .

روز جهانی ترنسفوبیا گرامی باد

لینک به منبع

خط اول:فوبیا ترس بیمارگونه،قرار است که باعث اختلال در زندگی روزمره شخص هراسیده شود.
خط دوم:حتی افلاطون با همه دیکتاتور مابی اش(رجوع کنید به آراءِ او در مورد هنر و هنرمند) به هرمافرودیت اعتقاد داشت. یونگ ،قبله آمال تعداد زیادی از انسانها(من نه!)به وجود بخشی از مرد در زن و بخشی از زن در مرد اعتقاد داشت.
خط سوم:تردید
خط چهارم:29 آبان روز بزرگداشت افرادی هست که در تردید به سر می بردند ولی حیواناتی انسان نما به خاطر فوبیایی که داشتند به جای آنکه ترس بیمارگونه اشان یقۀ خودشان رابگیرد ، معصومینی غرق در تردید را کشتند.
اعتراف:من خودم از این روز با خبر نبودم ولی از طریق هملت عزیز با خبر شدم و نمی دونستم کسانی به خاطر اینکه ترنس بودند کشته شدند.
اعتقاد:به نظر من تردید ، جایی که فکر می کنی چیزی درست کار نمی کنه ، زمانی که از لنگ بودن کار نگرانی،همون جایی است که راه پیدا می شه و سوژه متولد.من فکر می کنم که ترنس های ما می تونند حرکتی اجتماعی رو آغاز کنند و پیشرو در تغییر تعاریف کلیشه ای و خسته کننده و بی مورد در باره جنسیت باشند.
آرزو:آرزو می کنم هیچ کجای دنیا هیچ انسانی به خاطر فوبیای یک سری حیوان کشته نشه.
مانیفست:حقیقت در اقلیت است.

لینک به منبع

فکر میکنم بدونی ترنسکشوال به چه کسی گفته میشه.. در تعریف ساده به مردان و زنانی که هویت جنسی خودشون رو جنس مخالف میدونن و جنسیتی رو که با اون متولد شدن رو انکار میکنن.. گفته میشه. به عبارت دیگه مردانی که خود رو زن و زنانی که خود رو مرد میدونن.

این یک اختلال ه که تنها راه درمانش تغییر جنسیت فرد هست. از دلایل اون که مختلف هست بگذریم.. افراد با این مشکل یا اختلال بدنیا میان و خودشون دخالتی دربوجود اومدن اون ندارن.. درواقع گناه یا تقصیری متوجه افراد ترنس نیست… ولی باوجود این مورد نفرت کسانی قرار میگیرن که خودشون رو نرمال خطاب میکنن… و در مواردی این نفرت منجر به قتل ترنسها  میشه.

ترس از ترنس ها یک رفتار عادی اجتماعی نیست… یه بیماری ه.. یه مشکل روانی. این ترس شخص مبتلا رو آزار میده… چون این فکر رو براش بوجود میاره که باید در جهت اصلاح فرد ترنس کاری انجام بده… چون اون رو خطری برای عفت و اخلاق جامعه میدونه… و اگه اصلاح نشد اون فرد رو از بین ببره!.. این افکار دایما در ذهن شخص ترنسفوب رشد میکنه و اگه درمانی انجام نشه فرد دست به قتل فرد ترنس میزنه. مشخص ه کسی که باید نگران سلامت روانیش بود شخص ترنسفوب ه… نه ترنس.

بخاطر وجود چنین اشخاصی این روز رو در حمایت از ترنس ها ثبت کردن.

و اما:

ترنس ها بعنوان یک جامعه کوچک شامل افراد مختلفی میشه… از تایپ های مختلف شخصیتی و ظاهری تا گرایش های جن.سی…. همچنین طیف گسترده ای از اقلیتها مثل  Cross-dressing(CD) … Transvestism (TV)… Androgyny… Genderqueer (GQ)… Drag King …DragQueen جزو ترنسها محسوب میشن…. البته نه صد در صد بلکه در بیشتر موارد. برای اطلاعات بیشتر میتونین به این صفحه مراجعه کنین.

این لیست تعدادی از ترنسهای دنیاست… از ملیتها و مشاغل مختلف.. از فعال حقوق بشر تا بازیگر فیلمهای پ/ورن!

تصویر هدر پرچم و تصویر بالا پست نشان یا سمبل ترنسکشوال هاست.

برای اطلاعات بیشتر  اینجا رو مطالعه کنید.

.

و آخر اینکه:

وقتی با یک ترنس برخورد میکنی… سعی کن با همه تفاوتی که با اکثریت داره.. با وجود عجیب بودن در نظر تو!.. فقط به این توجه کنی که اون هم یه انسان ه… یه آدم که با وجود غیرقابل درک بودن برای تو! حق زندگی داره. همین…. همه حق حیات دارن.

لینک به منبع

اواخر تابستون بود و هوا گرم بود و من یک تی شرت آستین کوتاهِ جیغِ رنگین کمان (با اعتماد به نفس تمام البته!) پوشیده بودم و واستاده بودم سر خیابون منتظر تاکسی.

توضیح اینکه این تی شرت از کجا اومد و به کجا رفت و چی شد که من به خودم اجازه پوشیدنش رو دادم و الان در چه حالیه خودش در حد یک پست مفصل مطلب داره واسه گفتن که الان نه وقتش رو دارم و نه حوصله اش رو! فقط جهت تنویر افکار عمومی بگم که رنگین کمانش، رنگ سبز رو نداشت؛ ولی خب… چندان مهم نیست، با دید مهندسی قابل اغماضه!

خلاصه تاکسی که یک پیکان جوات قراضه بود نگه داشت و راننده اش هم یک پسره ای بود جک و جوات تر از ماشین اش. سوار شدم و راننده در حال حرف زدن با مسافر صندلی جلو بود. من اصولن علاقه چندانی به هم صحبت شدن با آدمهای غریبه ندارم و این جور مواقع هم اگه کسی خواست با من حرف بزنه جوابش رو نمی دم و فقط با سر حرفهاش رو تایید می کنم. (هر چقدر که حرفهای مزخرفی هم بزنه!). ولی خب این دفعه قضیه فرق داشت.

ولی این دفعه اصلن حواسم به مکالمه سرشار از معانی و مفاهیم بین این دو نفر نبود که راننده ناگهان، از آینه نگاهم کرد و با لهجه بشدت غلیظ اش گفت: "جدی میگما!!"

گفتم: "چی رو قربون؟! حواسم به حرفتون نبود!"

ای داد بی داد! می خواست مزخرفاتش رو از اول برای من تعریف کنه!

گفت: "امروز توی سبزه میدان دو تا پسره ای اوا خواهر دیدم، رفتم طرفشون و به یکیشون گفتم لپ ات رو گاز بگیرم؟!!، اونم عین زنها کیف اش رو زد بهم و با عشوه گفت برو گم شو"

بعد از تعریف این قضیه خودش و مسافر جلویی اش شروع کردند به خندیدن. گفتم هر هر و …. خر! البته توی دلم!! بهش گفتم: "چکارشون داری آخه؟ اونا توی این مملکت کم مشکل دارن؟ کم اذیت میشن که شماها هم اینکارا رو می کنین باهاشون؟"

مسافر جلویی برگشت و بهم نگاه کرد. شاید توقع نداشت کسی ازشون دفاع کنه. شاید هم فکر کرد منم ترنس هستم که مثل اون با این حرفها تفریح نمی کنم.

- جامعه مرد می خواد… اونا مرد نیستد که. بجای اینکه آرایش کنن و بیان توی خیابون، برن عمل کنن و اونوقت هر کاری دلشون می خواد بکنن!

گفتم: " شما تعیین می کنی کی مردِ و کی نیست؟ با این مرد بودنت تفریحت مسخره کردن دیگرانه؟ اصلن درباره شون چی می دونی؟ می دونی چقدر باید توی ایران هزینه کنن و آخر عملشون چی از آب در میاد؟"

هیچوقت، حتی در بدترین مواقع اهل دعوا گرفتن نیستم… اما این دفعه واقعن عصبانی بودم و بشدت احساس گرما می کردم. پول رو دادم و خیلی زود پیاده شدم.

===

اشکان، الان آنلاین شده، کلی حرف داره واسه گفتن و من حس می کنم چقدر دلم تنگ شده واسش. با هم از گذشته میگیم و لحظه ها رو مرور می کنیم. دلتنگی…

===

دیگه حوصله نوشتن ندارم. جامعه ما اشکالات زیادی داره. مادر من ازم انتظار داره که یه روز ازدواج کنم. پدر من وقتی باهام دعوا می کرد برای توهین – هزاران بار در این سالها، هزاران بار – چیزی می گفت که معنی اش می شد اوا خواهر. انسان بودن من و امثال من در گرو کارکردهای مردانه داشتن تعبیر میشه و این یعنی فاجعه. شاید مطلوب باشه اگر صدام رو کلفت کنم، مردانه راه برم، مردانه صحبت کنم و فحش، بخشی از حرفهام باشه تا اینکه خودم باشم. چیزی که هستم و برای بودنش هم در خانواده و هم در محیط  اطراف خیلی اوقات توهین شنیدم.

با اینکه ترنس نیستم اما خوب می فهمم که اونا چه می کشند در این جامعه ی منحطِ مرد سالارِ پر از ایراد. آقایانِ مرد! بدانید دیگران هم شایسته احترامند، هر خصوصیتی که داشته باشند…

لینک به منبع (انگلیسی)
ترجمه ی باران   

از سال 1998،پس از کشته شدن ریتا هستر(Rita Hester) یک زن دگر جنس گونه ی آفریقایی – آمریکایی در سان فرانسیسکوی آمریکا،هرساله در 20 نوامبر در بسیاری از کشورهای دنیا مانند آمریکا ،کانادا،استرالیا ،انگلیس، فرانسه ،اسرائیل ،ایتالیا، کنیا ،هلند، مالزی نروژ،سوئد و اسکاتلند جامعه ی دگرجنس گونگان طی مراسمی به بازخوانی نام افراد ی می پردازد که طی یک سال یعنی از 20 نوامبر سال گذشته به دلیل خشونت و  نفرت علیه دگرجنسگونگان در سراسر دنیا کشته شده اند. نام این افراد به لیست تهیه شده از نام  کشته شدگان سال های قبل افزوده می شود. لیستی که نتیجه پروزه اینترنتی  "مرگ ما را به خاطر بسپارید" است و با تلاش (Gwen Smith) پس از قتل ریتا هستر آغاز شد.
با بازخوانی هر اسم شمعی برای یادبود فرد کشته شده توسط دوستان و خوانواده اش روشن می شود.اکثر افراد این لیست را زنان تشکیل می دهند. گرچه این لیست تنها متشکل از نام افراد دگرجنسگونه نیست و در آن مردان زنانه پوش و حتی همجنس گرا نیز به چشم می خورد اما مرگ تمامی این افراد ناشی از نفرت نسبت به دگر جنس گونگان بوده است.نفرتی که مطابق با آمار کشته شدن بیش از یک نفر در هر ماه طی ده سال گذشته را منجر شده است و متاسفانه هیچ  نشانی از کاهش این آمار موجود نیست. قاتلین بسیاری از این افراد مانند ریتا هستر هرگز پیدا نشده اند .و بسیاری دیگر نیز در انتظار رای قانون هستند.
برگزار کنندگان این روز چندین هدف را در برپایی آن در سراسر دنیا دنبال می کنند.نخست آنکه عموم مردم را از خشونت هایی که در جوامع مختلف نسبت به دگر جنس گونگان اتفاق می افتد ،آگاه سازند .چرا که بسیاری از رسانه ها از پرداختن به این موضوع سر باز میزنند .همچنین این روز بزرگداشتی خواهد بود برای افرادی که در طول زندگی خود بسیار مورد تبعیض قرار گرفته اند و در نهایت بی گناه قربانی نفرت و تعصب شده اند و ممکن است در غیر این صورت نامشان فراموش گردد.در این روز بار دیگر عشق، دوستی و دوری از نفرت و تبعیض و احترام به تمامی اقلیت ها گرامی داشته می شود. چرا که 20 نوامبر نه فقط برای یاد آوری دگرجنس گونگان کشته شده است بلکه برای بزرگداشت تمامی افرادی است که دگرجنس گونه یا غیر آن قربانی خشونت ها علیه اقلیت های جنسی گردیده اند.

لینک به منبع

ملّت بزرگوار ایران، گروه های اجتماعی، سیاسی و حقوق بشری

(سازمان دگرباشان ایرانی – تورنتو) بدین وسیله به اطلاع عموم می رساند که سه شهروند ایرانی به اتهام داشتن رابطه ی همجنس گرایانه زیر سن قانونی در خطر قریب الوقوع اعدام قرار دارند. نعمت صفوی در سن 16 سالگی به “اتهام” رابطه ی همجنس گرایانه (لواط) در شهر اردبیل دستگیر و به رای دادگاهی در همین شهر، تا امروز به مدّت پنج سال در بند بوده است. و در حال حاضر در سن 21 سالگی در انتظار مجازات اعدام است. در پی اعتراض سازمان های حقوق بشری به حکم اعدام این جوان، مقامات قضایی به کل منکر وجود چنین کسی شده اند که این خود موجب نگرانی بیشتر است.

همچنین مهدی پ. از تبریز و محسن ق. از شیراز نیز در پرونده های جداگانه و با اتهام مشابه، و باز هم در زمانی که به سن قانونی نرسیده بودند دستگیر و زندانی و هم اکنون در انتظار اجرای حکم اعدام هستند. علاوه بر این که این دو جوان در زمان دستگیری زیر سن قانونی بوده اند و مجازات آنها بر اساس قوانین بین المللی مجاز نمی باشد، این افراد به اتهام وارده اعتراف نکرده اند و آن را به شدّت انکار می کنند و همچنین مقامات قضایی سندی برای اثبات اتهام در دست ندارند. این در حالی است که بر اساس قانون مجازات اسلامی، اثبات جرم لواط، چهار بار اعتراف از سوی متهم و یا شهادت چهار شاهد مذکر، عادل و بالغ ضروری است. با این وجود قاضی با تکیه بر اختیاراتی که از سوی قانون مجازات اسلامی به او اعطا شده، براساس “علم شخصی” حکم اعدام آنها را صادر کرده است. به دلیل عدم امکان دسترسی به این افراد یا وکلا و نزدیکانشان توقف حکم اعدام و تلاش برای نجات جان آنها سخت تر از همیشه است.

سازمان دگرباشان ایرانی (IRQR) از تمامی مردم، سازمان ها و گروه های اجتماعی، سیاسی و حقوق بشری درخواست می نماید چنانچه از پرونده و شرایط این افراد هرگونه اطلاع و خبری در دست دارند آن را به ما انتقال دهند تا بتوانیم با همکاری با سازمان عفو بین الملل، دیده بان حقوق بشر و دیگر سازمان های حقوق بشری به این جوانان محکوم به اعدام کمک کنیم.

مجازات اعدام باید ملغی شود

دادرسی باید در دادگاه عادله، با حفظ حقوق متهمین و با در نظر گرفتن تعهدات بین المللی (از جمله عدم صدور حکم اعدام برای اشخاصی که در سن کمتر از سن قانونی مرتکب هر جرمی شده باشند) انجام پذیرد.

لطفا ما را در جمع آوری اطلاعات بیشتر یاری رسانید. کوچک ترین اطلاعات در این موارد می تواند تاثیر زیادی بر نجات جان این افراد داشته باشد.

لطفا برای جلوگیری از اعدام این سه نفر می توانید نامه های اعتراضی خود را به آدرس های زیر ارسال کنید:

Head of the Judiciary
Ayatollah Sadegh Larijani
Howzeh Riyasat-e Qoveh Qazaiyeh (Office of the Head of the Judiciary)
Pasteur St., Vali Asr Ave., south of Serah-e Jomhouri, Tehran 1316814737, Islamic Republic of Iran
Email: info@dadiran.ir

Leader of the Islamic Republic
Ayatollah Sayed ‘Ali Khamenei, The Office of the Supreme Leader
Islamic Republic Street – End of Shahid Keshvar Doust Street, Tehran, Islamic Republic of Iran
Email: info_leader@leader.ir
via website: http://www.leader.ir/langs/en/index.php?p=letter (English)
http://www.leader.ir/langs/fa/index.php?p=letter (Persian)

To follow up please copy us on your email at info@irqr.net

————————

Iranian Railroad for Queer Refugees  – IRQR

www . irqr . net

info @ irqr . net

(001) 416-548-4171

414-477Sherbourne St.

Toronto, On – M4X 1K5

رضا: بهتر بود حداقل به عنوان پی نوشت به مطلب اضافه می شد که استفاده از کلمه همجنس باز به دلیل استفاده احمدی نژاد از این کلمه است و نه نظر و بیان اصلی نویسنده

لینک به منبع

همجنس باز نداریم ولی اعدام به جرم همجنس بازی داریم.

زندانی سیاسی نداریم ولی اعدام سیاسی داریم.

فساد نداریم ولی افشاگری داریم.

خدا نداشتن سلاح اتمی را به خیر کند.

لینک به منبع

آیا تابحال خواب خود را فراموش کرده اید؟ آیا دچار بختک شده اید؟ خوابهای رنگی چطور آیا تا بحال دیده اید؟ در این پست ۱۰ موضوع جالب در مورد خواب دیدن را عنوان نموده ام.

۱ – خواب دیدن افراد نابینا

خواب دیدن نابینایان

کسانی که بعد از تولد نابینا می شوند می توانند تصاویر را در خواب ببینند. افرادی که نابینا به دنیا می آیند نمی توانند در خواب تصاویر را ببینند، اما نابینایان خوابهایی به شفافی افراد بینا دارند، که البته شامل حواس پنج گانه دیگر مثل شنوایی، چشایی، بویایی، لامسه و حتی عواطف حسی است. تصور کردن این امر برای انسانهای بینا مشکل است اما احتیاج بدن به خوابیدن به قدری زیاد است که  می تواند به طور مجازی تمامی موقعیت های فیزیکی را تا مرحله به وقوع پیوستن آن به کار گیرد.

۲ – ۹۰% خوابها فراموش می شوند

فراموش کردن خواب

نیمی از رویاها در همان ۵ دقیقه اول پس از برخاستن از خواب و ۹۰% آنها پس از ۱۰ دقیقه فراموش می شوند. یک روز صبح، شاعری معروف به نام ساموئل تیلور کلریج با یک رویای خیلی عجیب و غریب ( بر اثر استعمال مواد مخدر) بیدار شد. کاغذ و قلم را برداشت تا هرچه در خواب دیده بود را یادداشت کند. این اثر “کوبلا خان” تبدیل به یکی از اشعار معروف انگلیسی شد. شعر او در بیت پنجاه و چهارم به وسیله ی فردی از شهر پارلاک قطع شد. کلریج قصد داشت شعرش را ادامه دهد ولی نتوانست بقیه خوابش را به یاد بیاورد، این اثر هیچ وقت کامل نشد.

در شهر زانادا ، به فرمان کوبلا خان
منزلگاهی باشکوه و مجلل ساخته شد
جایی که رودخانه ی مقدس آلف
در میان مغاکهای بی حد و مرز
از انسان تا دریاهای بی افق
جریان داشت.

یک  مورد عجیب و غریب دیگر داستانی برخاسته از خواب به نام “دکتر جکیل و آقای هایدویلست” اثر رودبرت لوییس استیونسون بود. داستان ماری شلی فرانکشتاین نیز زاییده ی خیالی یک رویاست.

۳ – همه ی مردم خواب می بینند

همه خواب می بینند

تمامی افراد (به جز مواردی از بیماری های شدید روانی) خواب می بینند. اما زنها و مردها رویاها و عکس العمل های  متفاوتی نسبت به یکدیگر دارند. مردها تمایل دارند درباره ی سایر هم جنسان خود خواب ببینند در حالی که زنان در خوابهایشان به طور مساوی دیگر زنان و مردان را می بینند. بعلاوه هم زنان و هم مردان واکنشهای مربوط  به روابط فیزیکی جنسی را در خوابهایشان بدون توجه به اینکه خوابهایشان واقعی نیست، تجربه می کنند. مردها بیشتر نعوظ و زنها افزایش خونریزی ماهانه را در خوابهایشان تجربه می کنند.

۴ – خواب دیدن از بروز جنون جلوگیری می کند

خواب دیدن از جنون جلوگیری می کند

در آزمایش جدیدی که درباره ی خواب بر روی تعدادی دانشجو انجام گرفت، مشاهده شد دانشجویانی را که در لحظه شروع خواب دیدن بیدار کردند (بعد از بیدار کردن به آنها اجازه داده شد که ۸ ساعت دیگر بخوابند) همگی دارای عدم تمرکز حواس، زودرنجی و کج خلقی، توهم و حتی بعد از ۳ روزنشانگر علائمی از جنون بودند. در نهایت وقتی به آنها اجازه داده شد که چرتی بزنند، ذهن آنها زمان از دست رفته را ترمیم کرد و سطح کارایی خواب آنها را افزایش داد.

۵ – فقط شناخته شده ها  به خواب ما می آیند

آنچه را که می دانیم در خواب می بینیم

رویا ها مکرراً از نقش بازی کردن افراد غریبه پر می شود. ذهن ما چهره ی افراد غریبه را در عالم رویا نمی سازد بلکه آن چهره های افراد حقیقی هستند که ما در طول زندگی دیده ایم ولی آنها را به خاطر نمی آوریم یا نمی شناسیم . برای مثال شیطان خون آشامی که در آخرین خوابتان دیده اید ممکن است شخصی بوده باشد که وقتی بچه بودید شما را کتک زده و یا با پدر شما بحث و مشاجره کرده است!همه ی ما در طول زندگی چهرۀ صدها هزار نفر را دیده ایم، بنابرین ذهن ما منبع بی پایان شخصیت هایی است که هنگام خواب دیده می شوند.

پیشنهاد : در صورتیکه از خواندن این مطلب و یا سایر مطالب استفاده برده اید، می توانید با عضویت در فید (خوراک)  پورعلی.نت و یا اشتراک ایمیلی، آخرین مطالب اضافه شده به پورعلی.نت را در ایمیل و یا فیدخوان خود داشته باشید. اگر هم نمی دانید فید چیست اینجا را کلیک کنید.

۶ – همه افراد خوابهای رنگی نمی بینند

خوابهای رنگی و سیاه و سفید!

12% افراد بینا فقط خوابهای سیاه وسفید و بقیه افراد تمامی رنگها را در خوابهایشان می بینند. مردم موضوعات مشترکی را در رویاهایشان می بینند. مثل موقعیتهای مربوط به مدرسه، تعقیب شدن، درجا دویدن، تجربیات جنسی، سقوط کردن، دیر رسیدن، دیدن مرگ کسی که زنده است، پرواز کردن، مردود شدن در امتحان و یا تصادف با اتومبیل. علت اینکه چرا به افرادی که خوابهای مربوط به درگیری و ناآرامی و مرگ را رنگی می بینند، فشارها و ضربه های روانی بیشتری وارد می شود، هنوز ناشناخته است.

۷ – خوابها آنچه که می بینیم نیستند

رویاهای غیر واقعی

اگر شما درباره ی چیز خاصی خواب می بینید، الزاماً همیشه آن چیزی نیست که در تصویر می بینید. خوابها با زبانی بسیار سمبلیک با آدمی سخن می گویند. ذهن نیمه هوشیار شما می کوشد تا رویاهایتان را با اشیاء مشابه آن مقایسه و تلفیق کند.
مثل سرودن یک شعر و استفاده از آرایه ی تشبیه :

- مورچه ها مثل ماشینی که هیچ وقفه ای ندارد کار می کردند.

ولی شما هیچ وقت چیزی را با خودش مقایسه نمی کنید. به طور مثال هرگز نمی گوییم: آن غروب زیبا مثل غروبی زیبا بود. بنابرین ذهن شما ممکن است از هرسمبلی برای هر شیء استفاده کند ولی کمتر اتفاق افتاده که خود شیء سمبل خودش باشد.

۸ – ترک کنندگان دخانیات رویاهای واضحتری می بینند

رویای ترک کنندگان سیگار

کسانی که برای مدت طولانی سیگار می کشیدند و اکنون آن را ترک کرده اند، رویاهای شفاف تر و پاک تری نسبت به گذشته می بینند. طبق تحقیقات مجله روانشناسی ناهنجاری: در میان ۲۹۳ ترک کننده که ۱ تا ۴ هفته از دوره ترک  آنها گذشته، ۳۳% آنها حداقل ۱ بار خوابهایی مربوط به استعمال دخانیات را دیده اند. در بیشتر این خوابها، این افراد خودشان را در حال مصرف می دیدند و احساسات بسیار شدید منفی مثل، وحشت و اضطراب و گناه به آنها دست می داد.همچنین ۹۷% ترک کنندگان تنباکو در مدت استعمال این خوابها را نمی دیده اند و عمدتاً فقط در دوران ترک مواد این خوابها دیده می شده است.این خوابها شفاف تر از خوابهای معمول بوده و مهمترین علامت مشترک ترک تنباکو گزارش شده است.

۹ – محرکات بیرونی به رویاها حمله می کنند

ایجاد اختلال در خواب دیدن

خیلی از ما فرایندی به نام تداخل خواب را تجربه کرده ایم. مثلاً هنگامی که صدایی را بیرون از عالم خواب شنیده ایم، به نحوی با خواب ما تداخل پیدا کرده است. مثالی مشابه این است که وقتی شما به صورت فیزیکی و در واقعیت تشنه هستید  ذهن شما این احساس را با خوابتان تلفیق می کند. سپس به صورت مداوم پارچ های بزرگ آب را می نوشید و خود را سیراب می کنید، دقایقی بعد دوباره تشنه می شوید و آب می نوشید، تشنه می شوید … آب می نوشید … و این چرخه تا وقتی بیدار می شوید تکرار می شود تا اینکه در عالم واقعیت آب بنوشید. نقاشی مشهور بالا اثرسالوادور دالی این زمینه (پرواز یک زنبور پیرامون یک انار، لحظه ای قبل از بیداری) را به تصویر می کشد.

۱۰ – طی خواب بدن فلج می شود

فلج در خواب (بختک)

می خواهید باور کنید یا نه، بدن شما در حقیقت هنگام خواب فلج می شود. به نظر می رسد این اتفاق از حرکت ناخواسته ی بدن و به نمایش گذاشتن رویاها جلوگیری می کند. بر اساس مقاله ی خواب در ویکی پدیا : غدد شروع به ترشح کردن هورمونی می کنند که به القای خواب کمک می کند،  نورونها سیگنالهایی را به نخاع می فرستند که  که باعث آرامش بدن می شود و کمی بعد بدن بی حس و فلج می شود.

بیشتر بدانید :
- وقتی خروپف می کنید، نمی توانید خواب ببینید.
- کودکان نوپا تا وقتی به سن ۳ سالگی برسند درباره ی خودشان خواب نمی بینند . آنها عموماً در همان سن تا ۷ یا ۸ سالگی شان کابوسهای بیشتری نسبت به بزرگسالان می بینند.
- اگر شما را به طور ناگهانی از خوابی کوتاه بیدار کنند، رویاهای واضح تری را نسبت به وقتی که تمام شب را خوابیده اید به یاد می آورید.

پانویس :

این هم مطلبی جالب در مورد خواب دیدن یک چهرۀ مشخص توسط میلیونها نفر : چرا هزاران نفر خواب این مرد را می بینند؟
این پست هم در مورد کابوسهای رایج و تعابیر آنهاست.

منبع : listverse.com

لینک به منبع

یکی از قابلیتهای ممتاز فایرفاکس نسبت به دیگر مرورگر های موجود مانند گوگل کروم ، داشتن قابلیت نصب افزونه در آن است . افزونه هایی هم برای مرورگر کروم ( در این بحث نسخه 4 ) وجود دارد که با نصب آنها میتوانید یک مرورگر حرفه ای داشته باشد . درزیر به چند افزونه محبوب کروم اشاره میگردد:
1- Google Reader Checker
با نصب این افزونه میتوانید پیامها و مطالب که تا بحال در گودر نخوانده اید را مشاهده کنید .

2- Gmail Checker
از اسم این افزونه پیداست که بوسیله این افزونه میتوانید ایمیلهای خود در جمیل را مشاهده کنید.

3- Ad Block
این افزونه مانند افزونه مشابه در فایرفاکس  از نمایش تبلیغات اینترنتی جلوگیری میکند .

4 – gPDF
این افزونه با اسکن کردن صفحه وب جاری مرورگر شما لینکهای pdf را یافته و فایلهای pdf را توسط Google Docs باز کرده و برای شما نمایش میدهد . با نصب این افزونه دیگر نیازی به نصب برنامه Acrobat Reader ندارید .

5 – Chrome Clock
با نصب این افزونه میتوانید ساعت جاری  را در نوار وظیفه گوگل کروم نمایش دهید

6 – Open Google Talk From Your Browser
توسط این افزونه میتوانید بدون نصب برنامه گوگل تاک و یا بدون ورود به جمیل و گفتگو با دوستان خود از طریق مرورگر کروم گوگل تاک را باز کرده و با دوستان خود گفتگو کنید .

پ.ن : برای مدیریت افزونه های نصب شده در مرورگر کروم  نسخه 4 بر روی تصویر " آچار " آبی بالا سمت راست کلیک کرده و گزینه Extention را انتخاب کنید : { ببینید } و سپس در پنجره مدیریت افزونه ها میتوانید افزونه های نصب شده در این مرورگر را مدیریت نمائید . { ببینید }
پ.ن 2 : جدیدترین نسخه مرورگر گوگل کروم را از سایت سافت گذر دانلود کنید .
» منبع و توضیحات بیشتر

لینک به منبع

یادم می آید دوم دبیرستان بودم که فیلم «سلام سینما»ی محسن مخملباف برپرده اکران بود و به اتفاق دوستی که الان نمی دانم کجاست و فقط یادم هست که بعدها در رشته روانشناسی قبول شد و برای ادامه تحصیل به شهر دیگری رفت؛ برای دیدن این فیلم به سینما رفتیم. در آن هنگام، هرچند سعی می کردم یک توجیه احمقانه روشنفکری برای دیدن این فیلم دست و پا کنم اما جالب ترین ترین چیزی که در آن سن و در این فیلم می دیدم؛ انتخاب یک موضوع بکر، حالت مستند گونه فیلم وانگیزه های متفاوت آدم ها در یک موضوع به ظاهر مشترک بود واین دیالوگ محسن مخملباف که ازداوطلبین بازیگری می خواست گریه کنند و تاکید می کرد که: « یک بازیگر، گریه خودش را هم می فروشد» برایم بسیار جالب بود.

در حوزه سیاست و رسانه که به ظاهر حوزه ای خشک و بی احساس به نظر می رسد؛ احساسات آدمی چه نقشی ایفا می کنند و آیا می توان به نمونه هایی ازجلوه های صادقانه عاطفی سیاستمداران یا استفاده از مظاهر عاطفی در قالب سود و زیان سیاسی و اقتصادی آن هم در حوزه رسانه پرداخت؟

باید اعتراف کنم در آن زمان این عبارت «فروختن گریه» اگرچه برایم قابل هضم بود اما مدت ها طول کشید که به درک واقعی آن پی ببرم تا اینکه به ذهنم رسید به این موضوع بپردازم که اصولا در حوزه سیاست و رسانه که به ظاهر حوزه ای خشک و بی احساس به نظر می رسد؛ احساسات آدمی چه نقشی ایفا می کنند و آیا می توان به نمونه هایی ازجلوه های صادقانه عاطفی سیاستمداران یا استفاده از مظاهر عاطفی در قالب سود و زیان سیاسی و اقتصادی آن هم در حوزه رسانه پرداخت؟ به عبارت ديگر زماني حافظ مي سرود:

«ترسم كه اشك در غم ما پرده در شود – وين راز سر به مهر به عالم سمر شود»

اما آيا امروز نيز مي توان جلوه هاي عاطفي افراد در آيينه ي رسانه را صرفا «اشكي پرده در » دانست يا آنكه در وراي آن، مقصود ديگري نهفته است؟

روز سه شنبه 8ژانویه 2008روزی بود که «هیلاری کلینتون» پس از شکست ناباورانه در برابر«باراک اوباما» در ایالت آیوا و در حالیکه از لحاظ روانی به شدت به هم ریخته بود، براي اينكه بتواند اوباما -رقیب هم حزبی خود را در« نیوهمشایر »- مغلوب خود کند به محض شنيدن ايمكه اوضاع وي اندكي بهبود يافته است واكنش عجيبي از خود نشان داد. خبر پیروزی هیلاری اعلام شد، بیل کلینتون پشت تریبون رفت و از رای دهندگان تشکر کرد و ناگهان دوربین ها به چشم های گریان هیلاری کلینتون زوم کردند .

اگرچه هیلاری چند روز قبل در پاسخ به سوال یک رای دهنده زن در مورد نحوه مديريت روحي اش در مواجهه با رسوایی جنسی همسرش نیز گريسته بود اما این بار چشمهایش سرخ تراز قبل و شانه هایش از شدت هیجان بالا و پایین می رفت، پس از نمایش این صحنه بر پرده عریض پشت سر هیلاری، ناگهان تصاویر متعددی از حاضران به ویژه زنان نمایش داده شد که به تبعیت از هیلاری اشک می ریختند، اما ماجرا به اینجا واکنش زنانه ختم نشد؛ بیل کلینتون -همسر هیلاری و رییس جمهور سابق آمریکا -جلو آمد، دست خود را بر گردن همسرش حلقه کرد و در برابر دوربین ها به شدت شروع به گريستن کرد، اگر چه گریه سیاستمداران از صحنه های مورد علاقه اصحاب رسانه و مخاطبان آنان است اما در مورد بیل کلینتون این مساله جدیدی نبود زیرا مردم آمریکا به خوبی به یاد دارند که در سال 1998 رسانه های این کشور، چه صحنه مضحکی از گریه کلینتون را برای مردم نمایش دادند.

در آن سال «رون براون» وزیر تجارت امریکا براثر سقوط هواپیمای حامل وی در بوسنی جان باخت. در مراسم تشیع جنازه او تمام مقام عالیرتبه حضور داشتند. بیل کلینتون پشت سر جنازه حرکت می کرد اما در چهره اش اثری از ناراحتی نبود بلکه برعکس با چهرهای خندان مشغول صحبت با فرد بغل دستی اش بود و ظاهرا داشت ماجرای خنده داری را برای او تعریف می کرد که ناگهان متوجه تمرکز دوربین ها برچهره اش شد و شاید به ثانیه نرسید که بینندگان اين صحنه؛ رییس جمهوری را دیدند که با چهره ای عبوس و ناراحت مثل ابر بهار اشک می ریزد، از همه مضحک تر آن بود که همراه کلینتون که هنوز متوجه دوربین ها نشده بود – به خاطر ماجرایی که لحظاتی پیش رییس جمهور برایش تعریف کرده بود- از خنده ریسه می رفت .

كلينتون در حالي كه مي خندد متوجه دوربين مي شود

او اكنون به شدت منقلب شده است!

این صحنه متناقض اکنون جزو تاریخی ترین لحظات رسانه ای آمریکاست که به خوبی توانایی یک سیاستمدار را در تولید اشک مصنوعی و ارایه یک نمایش عاطفی نشان می دهد اما نباید تصور کرد که چنین گاف هایی همیشه بازتاب منفی داشته اند بلکه برعکس؛ دست کم برای خانواده کلینتون این تظاهر عاطفی احساسی به اصطلاح «آمد» داشته است و بسیاری از علاقمندان به این زن و شوهر، در نظر سنجی ها اذعان کرده اند که عاشق این ادا و اطوارهای خانواده کلینتون هستند چون مثل یک فیلم هالیوودی، آدم می ماند که این اشک ها و لبخندها، چه مواقعی واقعی و چه مواقعی کاملا تصنعی هستند!

در كنارافرادي كه اشك شان دم مشك شان است و مي دانند چه مواقعي شير اشك را باز كنند، افرادی هم هستند که به اصطلاح «بز می آورند » و اشک ریختن بلای جانشان می شود؛ بهترین نمونه این دسته افراد «ادموند ماسكي» کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری در سال 1972 است. شانس ماسکی در آن سال برای پیروزی در انتخابات بسیار بالا بود تا اینکه چند قطره اشک همه چیز را به هم ریخت و باعث شد ماسکی از گردونه رقابت خارج شود! ماجرا از این قرار بود که در یکی از کنفرانس های مطبوعاتی یکی از خبرنگاران از ماسکی پرسید ؛ چرا همسرش با ظاهری جلف در ستادهای انتخاباتی وی ظاهر می شود؟ این پرسش، باعث شد ماسکی از کوره در برود و کلمات زشتی را علیه خبرنگاران بر زبان بیاورد. کمی بعد روزنامه ها به این ماجرا شاخ و برگ دادند و حتی این گونه شایع شد که ماسکی در آن جلسه به آمریکایی های کانادایی تبار هم توهین کرده است.

کمی بعد نیز یکی از روزنامه ها نامه ای را به چاپ رساند که حاوی هتاکی های ماسکی به امریکایی های کانادایی تبار بود و به دلیل آنکه این افراد درصد قابل توجهی از رای دهندگان حوزه های شمالی امریکا را به خود اختصاص می دادند مي شد حدس زد كه دیگر فاتحه ماسکی خوانده شده بود؛ ماسکی برای اعاده حیثیت کنفرانس خبری دیگری را ترتیب داد اما شدت فشار روانی بر او باعث شد که در میانه کنفرانس سیل اشک از چشمانش روانه شود و همین خوراک خبری روزنامه ها را فراهم کرد تا در اقدامی هماهنگ به این کنفرانس «مجلس گریه زاری» لقب دهند. اگرچه کاندیدای بخت برگشته بعدا مدعی شد که اشک ها به خاطر شدت سرما بوده است اما چاره ای نبود جز اینکه ماسکی از شرکت در رقابت انصراف دهد .

بی تردید، دومین قربانی آبغوره گیری! درآمريكا « پاتريشيا شرودر» معروف به «پت»، کاندیدای حزب دموکرات در انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری در سال 1988 است. پت هرچند عضو کنگره اما فاقد تجربه سیاسی قابل توجه بود و به دلیل آنکه در یکی از سخنرانی های انتخاباتی اش اسیر هیجان شد و به شدت گریست، زن ضعیف النفس و شکننده ای جلوه داده شد که ظرفیت قبول مسوولیت های سنگین را ندارد و همین مساله به حذف او از گردونه رقابت ها انجامید.

از سال 1977 به جز مورد خانم شرودر، گریه سیاستمداران تاثیر مثبتی بر مردم آمریکا داشته است و نقطه آغاز این تحول به رسوایی نيكسون در ماجرای واترگيت برمی گردد. با افشای تخلفات متعدد نیکسون، مردم آمریکا که می دیدند رییس جمهور کشورشان از اعتماد آنها سوء استفاده کرده و در واقع احساسات آنها را به بازی گرفته است به شدت آزرده شده بودند و به نظر می رسید، جامعه خود را در یک خلاء اخلاقی غوطه ور می بیند و ازهمه بدتر اینکه رییس جمهور درنهایت تبختر حاضر به عذرخواهی از مردم نبود تا اینکه «دیوید فروست» روزنامه نگار انگلیسی وارد معرکه شد.

نيكسون در مصاحبه با فروست نتوانست جلوي گريه خود را بگيرد

دیوید فروست، مصاحبه رودرو و صریحی را با نیکسون انجام داد و با زبردستی خاصی رییس جمهور را در جریان مصاحبه به دام انداخت. نیازی به شرح جزییات این مصاحبه نیست اما به همین مقدار اکتفا می کنم که نیکسون در انتهای مصاحبه به اصطلاح«کم آورد»، کمی مکث کرد و در حالیکه سعی می کرد خودش را کنترل کند با صدای لرزان لحظه ای به دوربین چشم دوخت وسپس از مردم عذر خواهی کرد .این صحنه به همین جا ختم شد، کمتر از دو ثانیه بعد؛ دوربین صحنه فوق العاده دیگری را به نمایش گذاشت؛ قطرات اشکی که آرام از گوشه چشم رییس جمهور می چکید و صورتی که به شدت منقلب شده بود.

در آن زمان این صحنه به دلیل ماهیت طبیعی و غیر تصنعی اش تا حدی صادقانه می نمود و مثل آب سردی بود که بر آتش خشم مردم امریکا می ریخت و حالا مردم با خیالی آرام شاهد بودند که در فضای بی اعتمادی حاکم بر جامعه ، چند قطره اشک آنها را دوباره به روح منعطف و شکست خورده یک انسان پیوند می دهد و همین باعث شد که اعتراض ها پایان گیرد و نوعی روح همدلی و بازگشت به ارزش های انسانی در کالبد جامعه بدمد و تقریبا از آن تاریخ- به جز یک مورد -همیشه گریستن سیاستمداران با استقبال مردم روبرو شده است، حتی اگر این گریستن گاهی توام با نوعی زبل بازی و نمایش مسخره باشد.

گريه نيكسون مثل آب سردی بود که بر آتش خشم مردم امریکا می ریخت و حالا مردم با خیالی آرام شاهد بودند که در فضای بی اعتمادی حاکم بر جامعه ، چند قطره اشک آنها را دوباره به روح منعطف و شکست خورده یک انسان پیوند می دهد و همین باعث شد که اعتراض ها پایان گیرد

جرج بوش پدر هم از جمله« آبغوره گیران» برجسته بوده است و شبکه های مختلف آمریکا بارها صحنه هایی از گریه های او را به نمایش گذاشته اند، برای نمونه زمانی که بوش قرار بود از کاخ سفید خداحافظی کند و زمام امور را به کلینتون بسپرد، در مقابل دوربین شبکه های مختلف دقیقا مثل یک بچه شروع به گریه کرد و از دیگر نمونه های مشهور می توان به سال 1994اشاره کرد که« جب بوش» -فرزندش- در یک جلسه سخنرانی به دلایل شکست جمهوریخواهان در انتخابات اشاره کرد .

آخرین مورد نمایش گریه جرج بوش پدر هم به زمانی برمی گردد که در یک کنفرانس مطبوعاتی چهره سربازان امریکایی مستقر در عراق به نمایش درآمد و ناگهان حاضران با صورت خیس از اشک بوش پدر مواجه شدند. جرج واكر بوش پسر، هم البته با وجود ظاهر سرد و بی روحش -ضمن آنکه طی مصاحبه ای اعتراف کرده است که به هنگام درماندگی در اتاق کار خود خلوت می کند و بساط گریه وزاری را راه می اندازد – چندین بار هم در برابر دوربین توانایی خود رادر مهیا کردن اشک دم مشکش نشان داده است که گریه در«موزه یاد وخاطره اردوگاه آشویتس» دربیت المقدس از آن جمله است.

بر خلاف آمریکا، گریستن سیاستمداران در دیگر کشورهای جهان، تابع الگوی تاریخی منسجمی نیست ونمی توان برای تاثیر آن یک منحنی مشخص رسانه ای تبیین کرد و دلیل آن هم این است که فضای این کشورها همانند امریکا تا بدین پایه عرصه ترکتازی رسانه ای نیست و اصولا واکنش و درهم آمیختگی مردم با رسانه و اقتصاد، مانند جامعه آمریکا نیست. گریستن سياستمداران در بیشتر نقاط جهان بر خلاف آمریکا لزوما با انتخابات و کسب وجهه سیاسی گره نخورده است و گاه به شکل کاملا اتفاقی و برآمده از احساسات آنی اما واقعی است زیرا دیرینگی فرهنگ دربسیاری از این کشورها معیار اقبال مردم را به مقوله رسانه محدود نکرده است (هرچند اين مساله در مورد كشورهاي استبداد زده وپوپوليستي روايتي ديگر دارد و در راستاي همان تهييج احساسات نوده مردم به كا رگرفته مي شود).

هرچند انگلیسی ها به مردمانی خونسرد شهره اند اما سیاستمداران این کشور نیز سهمی در مقوله «گریه »دارند وسابقه گریستن سیاستمداران این کشور دست کم از زمان پدید آمدن رسانه مکتوب از سال 1828آغاز می شود. در این سال «ويسكونت گادريچ» چهار ماه پس از تصدی سمت نخست وزیری مجبور به استعفا شد. در زندگینامه وی که در سایت اینترنتی داونینگ استریت(وابسته به نخست وزیری انگلیس) به چاپ رسیده، خود وی اعتراف کرده است که به حدی تحت فشار روحی قرار داشت که نمی توانست احساسات خود را کنترل کند و برای تسکین خود حتی در حضور همسر «جرج چهارم» پادشاه انگلستان نیز گریسته است.

تاچر، به خاطر غرور انگليسي اش سعي مي كرد كسي اشك هاي او را نبيند

مارگارت تاچر ، نخست وزیر بلندآوازه انگلیس مشهور به «بانوی آهنین» نیز هرچند تلاش مي كرد كسي اشك هاي او را نبيند اما چندین بار کنترل خود را ازدست داده و در برابر دوربین ها بنای گریه وزاری گذاشته است، این اتفاق ، بار اول زمانی افتاد که فرزند وی -از ورزشکاران شرکت کننده در مسابقات اتومبیل رانی داکار – در جریان مسابقه اتومبیل رانی ناپدید شد و تا یک هفته خبری از وی نبود و کار به آنجا رسید که ارتش انگلیس وارد عمل شد و بانوی آهنین، آرام گرفت.(تاچر بار دوم نیز به هنگام ترک ساختمان داونینگ استریت پس از دودوره تصدی مقام نخست وزیری در برابر خبرنگاران گریست).

گوردون براون ، نخست وزیر کنونی انگلیس نیز از جمله سیاستمدارانی است که گریه در برابر دوربین را تجربه کرده است. براون که به غرور انگلیسی اش مشهور است و حتی گفته می شود در نوجوانی به دلیل مخالفت پدرش به ورزش فوتبال، پنهانی ورزش می کرده است و با وجود آسیب چشم چپش در فوتبال- برای آنکه پدرش ملامتش نکند- این موضوع را بروز نداد تا آنکه عملا یک چشمش نیمه بینا شد؛ در سپتامبر2006پس ازآنکه کودک 10 روزه اش – بر اثر نقص مادرزادی و خونریزی مغزی جان باخت- طی یک مصاحبه تلویزیونی و به هنگام صحبت از این واقعه تلخ، ناگهان سیل اشک از چشمانش روانه شد وبرای دقایقی قادر به کنترل خود نبود. باب هوك ، نخست وزیر استرالیا نیزکه درسال 1983 به این سمت برگزیده شد، زمانی که یکی از خبرنگاران سوالی در مورد برنامه های دولت برای مبارزه با مواد مخدر را مطرح کرد، ناگهان بنای گریستن گذاشت .

هوک لحظاتی بعد در حالیکه به سختی خودش را در برابر دوربین کنترل می کرد، اعتراف کرد که دخترش آلوده به مواد مخدر است و این سوال، وی را متوجه عمق مصیبتی کرد که بدان مبتلاست . وی البته یک بار دیگر نیز در برابر دوربین ها دستخوش احساسات شد و آن زمانی بود که در یک مصاحبه تلویزیونی اعتراف کرد که به همسر اولش خیانت کرده و با اینکه مجددا ازدواج کرده است؛ هروقت به عکس عروسی او- که با زیبایی معصومانه ای لباس سفید عروسی پوشیده – نگاه می کند، نمی تواند گریه خود را کنترل کند. واقعیت آن است که هرچند مردم استرالیا گریه های هوک و اعترافات تکان دهنده وی را به دفعات دیده اند اما هیچ کس این گریه ها را اقدامی نمایشی نمی داند و همین احساس عاطفی در موفقیت های سیاسی وی بی تاثیر نبوده است تا جایی که هوک با چهاردوره نخست وزیری استرالیا رکوردار تصدی این سمت در استرالیاست.

همراهان عرفات بارها صدای بلند گریه های وی در« برج ابی حیدر» را به گوش خود شنیده بودند

سیاستمداران خاورمیانه نیز دست کمی از همتایان غربی و شرقی خود نداشته اند و در این میان« ياسر عرفات » معروف به «ابو عمار» گوی سبقت را از دیگران ربوده است تا جایی که بسیاری معتقد ند؛ همین طبع احساساتی و خونگرم در علاقه شدید فلسطینیان به وی بی تاثیر نبوده است . نزدیکان عرفات می گویند که بیشترین گریه های وی به زمانی برمی گردد که در لبنان بسر می برد و همراهان وی بارها صدای بلند گریه های وی در« برج ابی حیدر» (محل سکونت عرفات)را به گوش خود شنیده اند؛ جالب آنکه وی ابایی از مخفی نگه داشتن اشک های خود نداشته است و اگر در این لحظات کسی به سراغ وی می رفت او را به اتاق خود دعوت و از او می خواست که در کنارش بنشیند و اگر دل شکسته ای دارد در این گریستن ها همراهی اش کند.

گریه محمدخاتمی در برابر خبرنگاران به هنگام ثبت نام برای کاندیداتوری ریاست جمهوری (دولت هشتم)، گریه فواد سنیوره به هنگام جنگ 33 روزه لبنان که در حضور وزرا و خبرنگاران صورت گرفت و در میان گریه و فوران احساسات تاکید می کرد«لبنان زنده است» و مواردی از این دست کم نیستند؛ این اشک ها واحساسات -به زعم من – چیز غیر عادی نیستند و انسان به حکم انسان بودنش نمی تواند با در نظر داشتن موقعیت برجسته خود از هجوم احساساتی که او را بر می انگیزاند رهایی پیدا کند، لیکن این گریستن ها همچنانکه در مواردی صادقانه و ناشی از دردها و آلام فزاینده درونی است گاهی نیز در معادلات پیچیده و بی روح رسانه ای با احتساب سود و زیان تنها جلوه ای از تردستی سیاسی و رسانه ای است؛ چنانکه پس از گریستن هیلاری کلینتون در نیوهمشایر؛«ماریان یونگ»- از تصویربرداران با تجربه ای که با 64 سال سن در بسیاری از وقایع و رویدادهای مهم سیاسی ایالات متحده حضور داشته است – طی مصاحبه ای گفته بود: «من مثل مردم عادی به این نمایش مسخره سياستمداران نگاه نمی کنم، زیرا تجربه ام چنین اجازه ای را به من نمی دهد، من در چهره هیلاری دقیق شده بودم و دیدیم که چطور ده ثانیه پس از اشک ریختن های او، خبرنگاری از وی سوالی درباره انتخابات پرسید و هیلاری با جدیت تمام و بدون آنکه اثری از حالت هیجان زده چند ثانیه قبل در صدایش باشد به سوال او پاسخ داد… من خود یک زن هستم ویقین دارم که کارگردان این نمایش بیل کلینتون بود زیرا دست کم او در زمینه ذخیره اشک و بکارگیری آن در برابر دوربین، آدم بی تجربه ای نیست كما اينكه بيشتر سياستمداران هم با چنين پيش زمينه اي جلوي مردم گريه مي كنند»!!