علیرضا اصلا مهلت نمیداد با نازنین حرف بزنم . تمام مدت سعی میکرد حواسم فقط به خودش باشه . نازنین هم نمیدونم به چه دلیل با تمام تلاشی که من و علیرضا کردیم بازم مامانم رو ” پرستو جون” صدا میکرد :)) .

یه لحظه که نازنین میومد پیش من ، علیرضا بهش میگفت: برو با پرستو جون ِ خودت بازی کن ، برو :)))

پ ن : علیرضا ۶ ساله – نازنین ۲ سال و نیمه

پرستووو.

: (

منم همونطوریم …

نه به اون شدت البته.

پرستووو.

من : مامان راستی یه خواب وحشتناکی دیدم دیروز .

مامان : چی ؟ تعریف کن …

من : تو ماشین بودم بعد یکی دیگه راننده بود … نمیدونم کی بود . بعد یهو بیهوش شد !! بعد دیگه هیچ حرکتی نمیکرد . تند هم داشت میرفت . به چه سختی صندلیشو دادم عقب تا پام به ترمز رسید و ماشینو نگه داشتم. ( ماشینه ام وی ام بود :)) به خاطر همین جا تنگ بود.)

مامان : نکن اینطوری !

من : چیکار نکنم ؟

مامان : تند نرو !!

پ ن : آدم وقتی نسبت به وبلاگش عذاب وجدان پیدا میکنه دیگه اولین چیزی به ذهنش میرسه رو میاره میذاره کف دست وبلاگش … :))

پرستووو.

۱-هفته پیش یکی از دو تا دندون عقل باقی مونده هم طغیان کرد ، تا بیام مطمئن بشم که درد دقیقا همون دندونه ، ۵ شنبه بود و مطبها تعطیل . درنتیجه با آنتی بیوتیک از عفونتش (مثل اون پارسالی ) جلوگیری کردم و دیروز ( شنبه ) رفتم کشیدمش … الان هنوز یکم جاش درد میکنه ولی خب بازم از درد هفته پیش کمتره.

۲- جریانی که برمیگرده به دو هفته قبل فکر کنم که نتیجه تکمیل ظرفیت دانشگاه آزاد اومد که خوشبختانه یا متاسفانه یا هیچکدوم ( چی میگم ؟ :)) ) قبول شده بودم و البته بعد مشورت با اعضای خانواده ، با توجه به دور بودن و رشته مورد نظر نبودن ، از رفتن منصرف شدم … تنها جالبیش این بود که من و صمیمی‌ترین دوستم هر دو همین رشته رو همونجا قبول شده بودیم …

۳- کتابی که قبل از عید از یکی از بچه‌های دانشگاه که اصلا نمیشناختم دستم مونده بود رو بلاخره امروز رفتم پس دادم به یه نفری که اون دختره رو میشناخت … روزی که ازش کتاب رو میگرفتم شماره موبایلش رو داخل کتاب برام نوشت . ولی من چند ماه تلاش کردم که باهاش تماس بگیرم که کتابش رو بدم ،اما انگار شماره هه یه مشکلی داشت و همیشه اشغال میزد… البته چون کتاب رو لازم داشتم رفتم یکی برای خودم خریدم … همش عذاب وجدان داشتم که صاحبش راضیه کتابش دست منه ؟

۴- قالب وبلاگ هم بلاخره اونی شد که دوست داشتم … ممنون از دوستی که برام وقت گذاشت :‌) .

پرستووو.

وبلاگ جان سلام. حالت چطور است. چه میکنی این روزها؟ از حال من که بخواهی باید بگویم که خوب هستم. مثلا دارم درس میخوانم(تو خیلی باور نکن). سعی میکنم نوشته های دوستانت (وبلاگهای دیگر) را هر شب بخوانم. این روزها جایی نرفته‌ام. کار مهم و جالبی هم از اطرافیان ندیده‌ام که برایت تعریف کنم. فقط خواستم با این نامه تو را از تنهایی در بیاورم. در زمان گردش در خانه‌های دوستانت متوجه شدم روز کودک هم همین روزهاست. از طرف من به آنها که کوچولو دارند تبریک بگو و اصلا لازم نیست توصیه‌ای بکنی ، من و تو کوچکتر از این حرفهاییم. برای همه‌شان آرزوی سلامتی کن . همین قدر از طرف من و تو کافی‌ست.خلاصه دیگر چیزی به نظرم نمیرسد که برایت بنویسم. امیدوارم روزهای خوبی در انتظار من و تو و دوستانمان باشد.

پ‌ن : نویسنده از بی معرفتی خودش خجالت میکشد و مخاطب را وبلاگ در نظر گرفته است.

پرستووو.

با علیرضا داریم پیاده میریم به سمت پارک که بازی کنه .

من : میدونی من چقـــــــــــــدر از تو بزرگترم ؟

علیرضا ( ۶ساله ) : اوهوم . ولی از دختر خاله من که بزرگتر نیستی.

من : نگار ؟

علیرضا : آره

پ‌ن : نگار خانوم در خوشبینانه ترین حالت ممکن در مقطع سوم راهنمایی تحصیل میکنند.

تصمیم دارم که یه مدت کامنت نذارم ولی خب نوشته‌های شما رو دنبال میکنم .

پرستووو.

تمام ۱۶ سال گذشته اول مهر قرار بود برم مدرسه / دانشگاه … ولی امسال برنامه عوض شده اصلا جایی قرار نیست برم. از فردا به طور جدی شروع میکنم برای ارشد خوندن رو .

الان مشخصه که تصمیم مورد نظر گرفته شده ؟

پرستووو.

الان دقیقا همه این سوالها تو ذهنم وجود داره و به شدت دارم وقت تلف میکنم …

اصلا ساده نیست وقتی فکر میکنم با هر کس صحبت میکنم تو دلش داره بهم میگه: – پس چرا هیچ کاری نمیکنی ؟ – اینکه فکر کردن نداره – از یه جایی شروع کن دیگه – و …

ازین که امسال اون جریان پراسترس انتخاب واحد رو نداشتم خوشحال بودم اما اینکه از هفته دیگه همه میرن سر کلاس و …

امیدوارم این شرایط نخواد/ نذارم خیلی ادامه پیدا کنه.

پرستووو.

امروز ۲۴ شهریور ۱۳۸۸ نوشته های من ۴ ساله شد.

چیزی که مشخصه اینه که اینجا رو و شمایی که یه اینجا سر میزنید رو خیلی خیلی دوست دارم .

پرستووو.

در اولین لحظه مدیر گروه رو دیدیم که داشت به سرعت از ساختمون اداری خارج میشد و عده کثیری هم به دنبالش … گفت که منتظر باشیم برمیگرده … یه نیم ساعت ، چهل و پنج دقیقه ای موندیم و اومد. که خب با توجه به اینکه در روزهای انتخاب واحد هستیم سرش شدیدا شلوغ بود و بعد از کلی سوال و جواب لطف کرد ۰.۲۵ به نمره ای که اداره ( که کارآموزی اونجا بودیم ) داده بود اضافه کرد – خسته نباشه کلی به خاطر همون ۰.۲۵ معطل شدیم- که البته ما واقعا انتظاری نداشتیم. یادمون رفته بود گزارشکارهامون رو ببریم که قرار شد یه روز دیگه ببریم و اگر هم نبود از زیر در اتاقش بندازیم تو که من دیروز این امر خطر رو هم انجام دادم.

پ‌ن : دیروز -۱۵ شهریور- تولد دوستم نازنین بود که مدت زیادی میشه ازش خبر ندارم . نمیدونم هنوز اینجا رو میبینه یا نه ؟ صبح به موبایلش اس ام اس دادم که اگه بیداره زنگ بزنم. که یه نیم ساعت بعد یه آقایی تلفن زدن و معلوم شد دوستم این شماره رو واگذار کرده … من اشتباها کل کانتکت رو پاک کردم و الان شماره خونه شون رو هم ندارم : ( .

پرستووو.