Αποφάσισα λοιπόν ότι το blog μου είχε μείνει πίσω σε όλες αυτές τις αλλαγές, οπότε χρειαζόταν μια ανανέωση. Ελπίζω να σας αρέσει (ή τουλάχιστον να μη μισείτε!) το re-design, στο οποίο ενσωμάτωσα και όλα τα feeds μου από άλλες υπηρεσίες, μετατρέποντας το blog σε ένα είδος hub της δικτυακής δραστηριότητάς μου. Επέλεξα επίτηδες να τοποθετήσω το “launch” στην ονομαστική μου γιορτή για να’χω την ευκαιρία να ευχηθώ σε όλους τους συνονόματους: χρόνια πολλά!

Καλώς σας ξαναβρήκα, και καλή μέρα σε όλους!

1. Αράξτε στην πολυθρόνα  δίπλα στο παράθυρο, με ένα βιβλίο. Υπάρχει πιο υποβλητικό συνοδευτικό ανάγνωσης από τον ήχο της βροχής να πέφτει απ’έξω; Ιδιαίτερα δε αν το βιβλίο που διαβάζεις είναι fantasy, με κατάφυτα δάση κι απέραντες πεδιάδες, απόκρημνες πλαγιές και μυστηριώδεις σπηλιές!
2. Αράξτε στην πολυθρόνα δίπλα στο παράθυρο, με μια ζεστή κούπα τσάι. Ο ιδανικός τρόπος να απολαύσεις μια κούπα τσάι είναι με τα δάχτυλα πλεγμένα γύρω της να ζεσταίνονται και τη μύτη χωμένη μέσα της να απορροφά το άρωμα. Προσθέστε και την ηχητική υπόκρουση της βροχής, κι έχουμε μία πλήρης multimedia υπερπαραγωγή (τα μάτια δεν μας ενδιαφέρουν, τα έχουμε κλειστά)!
3. Αράξτε στην πολυθρόνα δίπλα στο παράθυρο, χαζεύοντας τη βροχή συνοδεία μουσικής. Ναι, μου αρέσει αυτή η πολυθρόνα!
4. Δείτε ταινία κατάλληλης θεματολογίας, και με αυτό εννοώ κάποια που να ταιριάζει σε βροχερό καιρό. Μια παλιά καλή (ίσως κι ασπρόμαυρη) noir θα εφαρμόσει τέλεια σε αυτή τη θέση. Μερικές προτάσεις: Το Γεράκι της Μάλτας, The Big Sleep, ή οποιαδήποτε του Melville.
5. Πάρτε οτιδήποτε θα κάνατε μέσα στο σπίτι, και κάνε το στο μπαλκόνι κάτω από την τέντα. Δεν έχετε μπαλκόνι; Ανοίξτε το παράθυρο διάπλατα! Ή αν νιώθετε πιο δραστήριοι…
6. Ντυθείτε ζεστά, πάρτε ομπρέλα, και βγείτε μια βόλτα στη βροχή. Τα γνώριμα τοπία που βλέπετε κάθε μέρα στον ήλιο αποκτούν άλλη χροιά έτσι. Και όταν γυρίσετε μετά…
7. Ξαπλώστε στο κρεβάτι δίπλα στο παράθυρο, κι αφήστε τη βροχή να σας νανουρίσει. Κι όνειρα γλυκά!

Αν το διαβάζετε αυτό, κι έχετε δικό σας blog, consider yourselves tagged. Χώστε κι ένα link/trackback ή comment στο post με τις δικές σας προτάσεις, μοιραστείτε τις μαζί μας, και διαδώστε!

Αν λοιπόν είσαι Σουηδός πολίτης και το κράτος γνωρίζει ότι κατοικείς στο εξωτερικό και τη διεύθυνσή σου, θα πρέπει να σου έχει έρθει ένα ψηφοδέλτιο ταχυδρομικώς (γύρω στα μέσα Απρίλη -2 μήνες πριν την ημερομηνία των εκλογών). Για Σουηδούς πολίτες που δεν έχουν λάβει τα σχετικά χαρτιά (επειδή π.χ. δεν έχουν ενημερωθεί οι αρμόδιες υπηρεσίες πως έχουν μεταναστεύσει ή αν απλώς θα βρίσκονται προσωρινά εκτός χώρας κατά τη διάρκεια των εκλογών), μπορούν να τα ζητήσουν από εδώ.

Τα περιεχόμενα του φακέλου που στέλνει το σουηδικό εκλογικό κέντρο. Περιλαμβάνει ένα λευκό ψηφοδέλτιο, ένα “utlandsröstkort” (”κάρτα ψήφου εξωτερικού”) με στοιχεία του ψηφοφόρου, και συνολικά 3 φακέλους, χωρίς να μετρώ τον εξωτερικό που τα περιείχε όλα. Κι όχι, το γατο-αγαλματίδιο δεν περιλαμβανόταν στο φάκελο. :-p

Η διαδικασία, εικονογραφημένη σε τραγική ποιότητα από φωτογραφική κάμερα κινητού (αυτήν είχα πρόχειρη -bear with me!) έχει ως εξής:

1. Ο ψηφοφόρος γράφει στο λευκό χαρτί που παρέχεται το όνομα του κόμματος που θέλει να ψηφίσει, και το βάζει στο μικρό αδιαφανή φακελάκι που φέρει την ένδειξη “VALKUVERT”. Είναι στην ευθύνη του ψηφοφόρου να βεβαιώσει πως όταν το κάνει αυτό θα είναι μόνος του, ώστε να παραμείνει η ψήφος του μυστική. Προφανώς ο φάκελος πρέπει μετά να σφραγιστεί.

Για το επόμενο βήμα χρειάζονται δύο μάρτυρες:

Οποιαδήποτε ομοιότητα των μαρτύρων με υπαρκτά πρόσωπα είναι πλήρως συμπτωματική!

2. Υπό την επίβλεψη των δύο μαρτύρων, το φακελάκι με το ψηφοδέλτιο μπαίνει στον πρώτο κίτρινο φάκελο.

3. Ο ψηφοφόρος υπογράφει στο ειδικό πλαίσιο στην μπροστινή πλευρά του φακέλου, αναφέροντας και τον προσωπικό του αριθμό (personnummer, ένας αριθμός μητρώου μοναδικός για κάθε Σουηδό πολίτη που χρησιμοποιούν όλες οι δημόσιες υπηρεσίες, και αρκετές ιδιωτικές, ως κλειδί για τα μητρώα τους), και βεβαιώνει έτσι πως βρίσκεται στο εξωτερικό “ή σε σκάφος σε ξένα νερά” (sic, μεταφρασμένο) ενώ το κάνει αυτό. Και αυτό το βήμα θα πρέπει να γίνει υπό την επίβλεψη των δύο μαρτύρων.

4. Οι δύο μάρτυρες υπογράφουν στα αντίστοιχα πλαίσια στην πίσω πλευρά του φακέλου, αναφέροντας και τη διεύθυνση επικοινωνίας τους και τον προσωπικό τους αριθμό (ή απλώς την ημερομηνία γέννησής τους αν δεν έχουν τέτοιο αριθμό, π.χ. αν δεν είναι οι ίδιοι Σουηδοί πολίτες), και βεβαιώνουν με αυτόν τον τρόπο πως η διαδικασία τηρήθηκε κατά γράμμα (στα βήματα που αυτοί επέβλεψαν).

5. Ο πρώτος κίτρινος φάκελος μπαίνει στο δεύτερο κίτρινο φάκελο, ο οποίος έχει ένα διαφανές παραθυράκι. Ο ψηφοφόρος καλείται να τοποθετήσει το “utlandsröstkort” του μπροστά από τον πρώτο κίτρινο φάκελο, ώστε στο παραθυράκι να φαίνεται η διεύθυνση του οικείου εκλογικού του κέντρου (ανάλογα πού είναι δημότης ο ψηφοφόρος).

6. Έτοιμο! Μένει μόνο να αγοράσουμε γραμματόσημα (γιατί είναι τσίπηδες, δε θέλουν να μας πληρώσουν τα έξοδα αποστολής :-p) και να το ταχυδρομήσουμε.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να παρατηρηθεί πως απαγορεύεται ο φάκελος να ταχυδρομηθεί εντός της Σουηδίας, ή να σταλεί πριν τις 23 Απριλίου, ενώ επισημαίνεται πως θα πρέπει να έχει φτάσει στη Σουηδία το αργότερο την ημέρα των εκλογών (7 Ιουνίου).

Εναλλακτικά, οι ψηφοφόροι έχουν τη δυνατότητα να πάνε στην ντόπια πρεσβεία τους και σε μερικά προξενεία ή άλλα ειδικά εκλογικά κέντρα και να ψηφίσουν κανονικά, μόνο με το “utlandsröstkort” τους. Για την Ελλάδα, η πρεσβεία στην Αθήνα θα δέχεται ψήφους μεταξύ 18 Μαΐου και 2 Ιουνίου, ενώ οι ψηφοφόροι μπορούν επίσης να προσέλθουν σε ένα από τα προξενεία στα Χανιά, στο Ηράκλειο, ή στη Θεσσαλονίκη. Επίσης το νορβηγικό προξενείο στη Ρόδο και η ελληνοσουηδική ένωση στα Ιωάννινα θα παρέχουν τη δυνατότητα παραγγελίας του εκλογικού υλικού (για ψήφο μέσω ταχυδρομείου), αλλά δε θα δεχτούν ψήφους. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Επισημαίνεται ότι η συμμετοχή στις ευρω-εκλογές ενός κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποκλείει τον ψηφοφόρο από τη συμμετοχή στις ευρω-εκλογές άλλου κράτους-μέλους (για την αποφυγή πολλαπλής αντιπροσώπευσης των πολιτών με πολλές υπηκοότητες, που θα τους έδινε πλεονέκτημα σε βάρος των πολιτών με μία υπηκοότητα).

Πριν σχεδόν δυο βδομάδες έγραφα ότι ήθελα να βγάλω το τελευταίο μέρος του αφιερώματος πριν τελειώσει το τριήμερο. Μια πανούκλα, 3 πακέτα halls, ένα πακέτο lysopaine, ένα strepsils, ένα μπουκάλι Hexalen κι ένα Mucothiol καθώς κι αμέτρητα χαρτομάντηλα αργότερα, συνειδητοποίησα ότι αυτό δεν πρόκειται να γίνει. Ένα σχέδιο που πήγε “a-gley” λοιπόν (έχω αποφασίσει ότι το “a-gley” σημαίνει “στο φούρνο της γειτονιάς για κρουασάν και σοκολάτα” στα δικά μου σκωτσέζικα -όχι, δε με νοιάζει τι σημαίνει στα σκωτσέζικα των σκωτσέζων!). Κι αφού γύρισε από το φούρνο και γέλασε με την κατάντια μου που δεν κάνει να φάω σοκολάτα γιατί με πειράζει στο λαιμό, με άφησε επιτέλους να γράψω το post.

Το post που ειρωνικά είναι το πιο καθυστερημένο από το webcomics-batch αλλά και το πιο μικρό, αφού συγκεντρώνει μόνο αυτά που ένιωθα πως δεν κολλούσαν με τα άλλα για τον έναν ή τον άλλο λόγο. Έχουμε και λέμε:

Kukuburi

Μια μοντέρνα Αλίκη σε μια διαφορετική Χώρα των Θαυμάτων, σχεδιασμένη από επαγγελματία του χώρου, κάτι που εκτός από εγγύηση ποιότητας αποτελεί και πηγή πολλών καθυστερήσεων στη δημοσίευση λόγω φόρτου. Οι υπομονετικοί ανταμοίβονται πάντως με το εντυπωσιακό σχέδιο και τα μαγευτικά μονοπάτια όπου μας συνοδεύει η ιστορία του. Ανανεώνεται σποραδικά.

Weird Fishes

Από τα πιο μυστήρια comic που διαβάζω, δε φαίνεται να έχει σενάριο (πέραν ενός υποτυπώδους πλαισίου διάδρασης των χαρακτήρων) όσο περισσότερο συναισθήματα δεμένα μεταξύ τους -ωραία συναισθήματα πάντως, που ποικίλουν από παιδιάστικα μέχρι lsd-influenced τριπαρίζοντα (υπάρχει αυτή η λέξη;). Ανανεώνεται μια φορά την εβδομάδα.

Lackadaisy

Ένας από τους λόγους που έσπευσα μόλις τελείωσα την εργασία μου να δημοσιεύσω το post τη σημερινή μέρα είναι ότι μόλις κυκλοφόρησε το παρών comic σε βιβλίο (dead trees version), κι αν το παραγγείλετε μέσα στο σαββατοκύριακο έχετε κι ένα pin-άκι δώρο. Για την ερώτηση πού κολλάει το pin με το comic, θα βρείτε την απάντηση στις σελίδες αυτής της γκανγκστερικής περιπέτειας με ανθρωπόμορφες γάτες για πρωταγωνιστές, που διαδραματίζεται την εποχή της ποτο-απαγόρευσης. Does it get better than that? Ανανεώνεται σποραδικά.

No Pink Ponies

Θα’πρεπε να’χει μπει στα strips, αλλά μέχρι πρότινος βρισκόταν σε νάρκη και το είχα ξεχάσει. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα χαριτωμένο comic που μέσω αυτόνομων (και ψυχαγωγικών) στριπ διηγείται την ιστορία μιας κοπέλας που αγαπάει τα comic κι ενός τυπά που αγαπάει τα comic και πώς καταλήγουν να αγαπάνε ο ένας τον άλλον. Ανανεώνεται κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή (τώρα πλέον). Τσεκάρετε και το Marry Me, από τον ίδιο σχεδιαστή με άλλο σεναριογράφο, σε μια limited run (μικρή δηλαδή, έχει ήδη ολοκληρωθεί) ιστορία πολύ παρόμοια σε στυλ.

Zebra Girl

Εμπνευσμένος από το προηγούμενο επαν-εύρημά μου, είπα να εξετάσω αν επανήλθαν και κάποια άλλα comics που είχαν πέσει σε λήθη, κι ω του θαύματος, μια από τις αγαπημένες μου ιστορίες εξανέστη εκ νεκρών! Το Zebra Girl ξεκίνησε το 2000 ως χαζοχαρούμενο fantasy/slapstick πράμα, αλλά εξελίχθηκε σε κάτι πολύ σκοτεινότερο κι απολαυστικότερο αργότερα. Τώρα πλέον είναι ένα fantasy αμάλγαμα δράματος και θρίλερ που δανείζεται με έναν ιδιότροπο τρόπο στοιχεία από cartoon, παραμύθια και σύγχρονη ποπ κουλτούρα, και τα μετατρέπει σε κάτι που θα μπορούσατε να φανταστείτε να κρύβεται κάτω από το κρεβάτι σας τη νύχτα. Ανανεώνεται κάθε βδομάδα -υποτίθεται.

Αυτά για τα webcomics, με πήρε 4 posts και πολύ περισσότερο καιρό απ’ότι περίμενα, αλλά ολοκληρώθηκε επιτέλους. Μην αμελήσετε να αφήσετε τα σχόλιά σας για το πώς σας φάνηκαν οι επιλογές μου, και να μοιραστείτε και τις δικές σας προτιμήσεις -όσο εγώ θα παίρνω μια ανάσα!

Sorcery 101

Granted, το σχέδιο δεν είναι ό,τι καλύτερο κυκλοφορεί, αλλά συμπαθώ πολύ το σενάριο και τον κόσμο που έχει χτίσει ο τυπάς. Άλλα comic του ιδίου σεναριογράφου, που διαδραματίζονται στον ίδιο κόσμο, είναι το Strange Someone (ρομαντικό μυστηρίου) που έχει ολοκληρωθεί τώρα, και το As We Were (που μόλις άρχισε οπότε δε ξέρω τι είναι). Ανανεώνεται Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή.

Flaky Pastry

Στο αντίπερα άκρο, καλό σχέδιο και εντυπωσιακοί, επαγγελματικοί, χρωματισμοί, με σενάριο που επαρκεί για να βγάζει (αρκετό) γέλιο. Βασίζεται κατά κύριο λόγο στους χαρακτήρες τους και τις παραξενιές τους: έχουμε μια βιβλιόφιλη catgirl, μια μηχανικό goblin και μια πανύψηλη chaotic neutral chaos warrior chaos elf (ή τουλάχιστον αυτήν την εντύπωση δίνει). Και είναι απολαυστικά παράξενο. Ανανεώνεται εβδομαδιαία.

Zap!

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ενός εξελισσόμενου webcomic: συγκρίνετε το σχέδιο στις πρώτες σελίδες του, με αυτό στις τελευταίες. Εντυπωσιακή διαφορά, non? Πρόκειται για space opera, στα χνάρια των μεγάλων έργων του χώρου (που σημαίνει μιλιούνια διαφορετικές φυλές εξωγήινων, psychic’s, διαγαλαξιακές κυβερνήσεις, ιμπεριαλιστικές τάσεις, και συνομωσίες), με απολαυστικά εξελισσόμενη πλοκή που κερδίζει όλο και περισσότερο τη συμπάθειά μου. Ανανεώνεται εβδομαδιαία.

Ice

Ένα από τα αγαπημένα μου. Μετα-αποκαλυπτική ιστορία συνομωσίας που μπλέκει ακολουθεί ένα ζευγάρι που μπλέκει με δύο trademark henchmen που δέχονται εντολές από υψηλά ιστάμενους, με φόντο έναν κόσμο που προσπαθεί να επιβιώσει στην κατάψυξη ενώ οι ευγενείς στις φρουρούμενες πόλεις τους απολαμβάνουν θερμαινόμενες αίθουσες. Εξαιρετικά πλασμένο από τη Faith Erin Hicks που πρόσφατα μπήκε και κανονικότατα στη βιομηχανία. Ανανεώνεται σποραδικά.

FreakAngels

Δεύτερη μετα-αποκαλυπτική ιστορία, με τη διαφορά εδώ πως προέρχεται από real life γίγαντες του χώρου: Warren Ellis στο σενάριο και Paul Duffield στα σχέδια. Εννοείται πως είναι απολαυστικά γραμμένο, με ενδιαφέροντες χαρακτήρες, κι επιπλέον προσωπικά βρίσκω το σχέδιο πανέμορφο. Ανανεώνεται μια φορά τη βδομάδα με έξι σελίδες.

Gone With The Blastwave

Υπάρχει το χιούμορ, υπάρχει το μαύρο χιούμορ, κι υπάρχει και το κατράμι. Το τρίτο μετα-αποκαλυπτικό comic του post ανήκει, όπως ίσως θα καταλάβατε, στην τρίτη κατηγορία, κι αφηγείται τις περιπέτειες των κόκκινων στρατιωτών στον πόλεμό τους εναντίον μπλε και κίτρινων (όπως το διαβάσατε). Το ότι ο πόλεμος διεξάγεται εξ’απ’ανέκαθεν κι από πάντα και δεν φαίνεται να τελειώνει σύντομα, δεν απασχολεί ιδιαίτερα τους πρωταγωνιστές όσο περισσότερο το να βγάλουν τη μέρα και να διασκεδάσουν τη βαρεμάρα τους (στόχοι συχνά αντικρουόμενοι). Δυστυχώς έχει πέσει σε semi-hiatus τώρα, αλλά αυτό δε με εμποδίζει να το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Gunnerkrigg Court

Η πιο πρόσφατη αγάπη μου. Ένα occult fantasy school life αμάλγαμα με χαρακτήρες που μου είναι συμπαθέστατοι, σχέδιο που μου είναι συμπαθέστερο και πλοκή που όσο εξελίσσεται μου γίνεται όλο και πιο συμπαθεστερότερη (δεν υπάρχει αυτή η λέξη, αλλά δε με νοιάζει). Επιπλέον, τα στοιχεία ενός coming-of-age story που εκδηλώνει βοηθάνε στο να το αγαπήσω περισσότερο.  Ανανεώνεται Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή.

Αναμείνατε και το τέταρτο και τελευταίο μέρος, όπου θα παραθέσω όσα δεν χώρεσαν στα υπόλοιπα τρία, που είναι και τα πιο εντυπωσιακά (βρίσκω) από άποψης σχεδίου και τεχνοτροπίας. (Σαν τα προσεχώς πρέπει να ακούγομαι, αλλά παρηγορηθείτε από το γεγονός πως δε θα το ξαναπώ!)

DAR: A Super Girly Top Secret Comic Diary

Το πρώτο από τα προαναφερθέντα αυτοβιογραφικά comic, είναι αφοπλιστικά ειλικρινές κι αποκαλυπτικό (το παραπάνω παράθεμα αναφέρεται στα διάφορα στυλ “κουρέματος” που έχει επιλέξει η δημιουργός για την *αχέμ* ευαίσθητη περιοχή της), και ταυτόχρονα αρκετά αστείο και χαριτωμένο. Η πλοκή έχει ανατροπές μάλιστα, αφού η δημιουργός ξεκίνησε λεσβία, για να καταλήξει παντρεμένη με έναν (άντρα) fan της! Ανανεώνεται εβδομαδιαία, περίπου.

Octopus Pie

Μια υπάλληλος καταστήματος, μια μαριχουανο-μανής, μια πολυποίκιλτη όσο κι αξιοπερίεργη παρέα ατόμων, σε ένα ειλικρινές ταξίδι από την “ενηλικίωση” στην ωριμότητα. Εκεί που ελπίζω να μη φτάσω ποτέ, αλλά εν πάσει περιπτώσει βοηθάει να είσαι προετοιμασμένος. Ανανεώνεται κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή.

Wasted Talent

Στο δεύτερο αυτοβιογραφικό comic πρωταγωνιστεί μια γυναίκα μηχανικός. Η δημιουργός περιγράφει λοιπόν διάφορα τραγελαφικά και μη περιστατικά της ζωής της, ουκ ολίγα από τα οποία έχουν να κάνουν με το συμβιβασμό των ρόλων της ως γυναίκα και ως μηχανικός (π.χ. εδώ), καθώς και με την προσαρμογή της στην corporate κουλτούρα. Παρεμπιπτόντως, οι αρχικές σελίδες του comic της περιγράφουν αρκετά γλαφυρά καταστάσεις από τη φοιτητική της ζωή, που είναι βέβαια κι ο λόγος που πρωτο-ασχολήθηκα με αυτό, αναγνωρίζοντας αρκετές ομοιότητες με τη δική μου. Ανανεώνεται σποραδικά.

Candi

Σαπουνοπερο-ειδές είναι αυτό, για να είμαι ειλικρινής, αλλά έχει συμπαθητικούς χαρακτήρες και μερικές αναλαμπές που το κάνουν να αξίζει. I’ll understand if it’s not your cup of tea, though. Ανανεώνεται κάθε Δευτέρα, Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή.

Blip

Απολαυστικά περίεργο και χαριτωμένο, διηγείται τη ζωή μιας κοπέλας που προσπαθούν να ελέγξουν άγγελοι και δαίμονες…. οκέυ, ίσως όχι τόσο ρεαλιστικό το συγκεκριμένο κομμάτι, αλλά κατά τα άλλα ασχολείται κυρίως με τις σχέσεις που χτίζει η εν λόγω κοπέλα, ενώ μ’αρέσει ιδιαίτερα ο τρόπος αφήγησής του και το pacing. Ανανεώνεται κάθε Δευτέρα και Πέμπτη.

Questionable Content

Παραλίγο να χάσω μάθημα εξ’αιτίας του (ευτυχώς χιόνισε κι αναβλήθηκε η εξέταση!). Διάβασα μέσα σε τρεις ημέρες τις σχεδόν χίλιες σελίδες που είχαν βγει μέχρι τότε, και συνεχίζω να το διαβάζω καθημερινά, χάρις στους απολαυστικούς χαρακτήρες, τις φονικές ατάκες που ξεστομίζουν, και τις ιδιότροπες καταστάσεις στις οποίες μπλέκουν. Ανανεώνεται καθημερινά εκτός ΣΚ.

Scary Go Round

Ένα αρκετά αξιοπερίεργο και “ντιζαϊνάτο” comic, που μπορώ να περιγράψω με δυο λέξεις ως “quintessentially british”. Το σχέδιο, οι αναφορές, οι χαρακτήρες, οι τοποθεσίες, όλα έχουν βυθιστεί πρώτα σε ένα βυτίο αμόλυντης βρετανικότητας, πρωτού μας σερβιριστούν ως αξιοπερίεργο μίγμα επιστημονικής φαντασίας, occult μυστηρίου, σαπουνόπερας, και τρέλας, που είτε θα σας κερδίσει είτε θα σας ξενίσει. Ανανεώνεται καθημερινά εκτός ΣΚ.

Menage a 3

Απόλυτα ξεδιάντροπο, εκμεταλλεύεται απροκάλυπτα τους χαρακτήρες του (και των δύο φύλων). Εμφανίζονται ένας παρθένος geek, μια αμφιφυλόφιλη νυμφομανής, μια “προικισμένη” γαλλόφωνη καναδέζα, δύο γκέυ και μια μοβόρα οικοδέσποινα, σε πληθώρα έκφυλων και ποικιλοτρόπως παρεξηγήσιμων καταστάσεων (εκτός από την οικοδέσποινα, αυτήν όλοι τη φοβούνται). Ανανεώνεται κάθε Τρίτη, Πέμπτη και Σάββατο.

Κι έτσι ολοκληρώθηκε και το 2ο μέρος του αφιερώματος. Ελπίζω κάποια στιγμή μέσα στη βδομάδα να βγάλω και τα άλλα δύο, αν και με την εξεταστική μου να πλησιάζει στο τέλος της ίσως είναι καιρός να διαβάσω και λιγάκι…

Strips

Δηλαδή  comic που είτε έχουν το σχήμα strip είτε ακολουθούν τη συνταγή gag-a-day, είτε είναι ασύνδετα μεταξύ τους είτε διηγούνται μια ιστορία, είτε τέλος πάντων επέλεξα αυθαίρετα να τα τοποθετήσω σε αυτήν την κατηγορία.

Hobotopia

Ανάλογα ποιον επιλέγεις να πιστέψεις, είναι παλιά σκίτσα του προπάππου του blogger που τα δημοσιεύει και που με την ευρηματική γραμματική και συντακτική τους αποτέλεσαν την έμπνευση για τη μόδα των lolcats, ή νέα σκίτσα του blogger που τα δημοσιεύει που προσποιείται ότι είναι ευρήματα από τη σοφίτα του που απορρίφθηκαν (ή όχι) από τις εφημερίδες της εποχής. Σε οποιαδήποτε περίπτωση, με ένα καρέ την ημέρα, κάθε μέρα, διηγείται τις περιπέτειες δύο γάτων hobos που περιδιαβαίνουν τον κόσμο, σκαρφίζονται διάφορους ευρηματικούς τρόπους να τρώνε ένα γεύμα την ημέρα, και κατακρεουργούν την κακόμοιρη αγγλική γλώσσα. Ανανεώνεται καθημερινά.

xkcd

Δε θα μπορούσε να λείπει. Μερικές φορές ποιητικό και προβληματισμένο, μερικές φορές χυδαίο κι ακατάλληλο, πάντα αστείο και πάντα geeky όσο δεν πάει, κάθε νέο strip γίνεται θέμα συζήτησης για τον απλό λόγο ότι πάντα βρίσκουμε κάτι που μας χαρακτηρίζει σε αυτό (ιδιαίτερα αν ανήκετε στην ταλαίπωρη κοινωνική ομάδα των θετικο-επιστημο-καταρτισμένων τεχνολογικά άνετων nerds). Ανανεώνεται Δευτέρα-Τετάρτη-Παρασκευή.

Girls With Slingshots

Ποτά, δονητές και κάκτοι με μουστάκια. Είναι ένα γυναικοκεντρικό ημι-αυτοβιογραφικό strip που αφηγείται τις απεγνωσμένη καθημερινότητα μιας κοριτσοπαρέας. Believe me, είναι πιο αστείο (και όχι τόσο μελό) απ’όσο ακούγεται. Ανανεώνεται καθημερινά, εκτός ΣΚ.

Dueling Analogs

(Ο Megaman στα αριστερά, και ναι αυτός είναι ο Sylar στα δεξιά). Όπως θα πρέπει να καταλαβαίνετε κι από το δείγμα από πάνω, είναι ο βασιλιάς των απαίσιων λογοπαίγνιων και των αστείων που κάνουν όλο τον video-game-obsessed κόσμο να σφαδάζει (collective *groan* at its most extreme). Ανανεώνεται σποραδικά. Και ναι, το “dueling” γράφεται με ένα ‘l’, american spelling you see. *shrug*
Count Your Sheep

Ένα κοριτσάκι, μία χηρεμένη μητέρα και το πρόβατο που τις βοηθάει να κοιμηθούν. Παλιμπαιδισμός και σχέσεις γονέα-παιδιού, στα χνάρια των Calvin & Hobbes, Charlie Brown, και τόσων άλλων που προηγήθηκαν -με τη διαφορά ότι προστίθεται και μια γερή δόση cuteness μια στις τόσες. Ανανεώνεται (σχεδόν) καθημερινά.

Bunny comic

Και η καθημερινή δόση σουρρεαλισμού. Αιμοβόρα, ιδιότροπα, ταλαιπωρημένα και παρανοϊκά κουνελάκια κάνουν τη ζωή πιο… περίεργη. Ανανεώνεται καθημερινά όταν το θυμάται ο δημιουργός, αλλιώς σποραδικά.

Stay tuned τις επόμενες ημέρες για τις υπόλοιπες προτιμήσεις μου, και μη ξεχάσετε να αναφέρετε και δικές σας προτάσεις από το χώρο των webcomics!

1ον, η έκθεση με θέμα τον αριθμό “13″ μου αποδεικνύει περίτρανα αυτό που πάντα πίστευα, ότι τα comic δεν ταιριάζουν σε εκθεσιακό χώρο. Το μόνο έργο που με ενθουσίασε ήταν του Δερβενιώτη, που ήταν και το μόνο που ξέφυγε από το στενό ορισμό του “comic” και μπόρεσε να σταθεί πιο άνετα στο χώρο. Υπήρχαν κι αρκετά που μου άρεσαν είτε σχεδιαστικά είτε σεναριακά, αλλά βρήκα ιδιαίτερα άβολη την ανάγνωσή τους σε τοίχο, όρθιος.

2ον, η έκθεση Ρώσων κι Ουκρανών δημιουργών ήταν αναφίβολα εντυπωσιακή, αλλά θεωρώ τεράστια παράλειψη την ανυπαρξία μετάφρασης του κειμένου των καρέ και την έλλειψη βιογραφικών πληροφοριών των καλλιτεχνών! Επίσης ένα “πρόγραμμα” της έκθεσης, ένας κατάλογος βρε αδερφέ να σημειώνουμε αυτά που μας άρεσαν θα βοηθούσε -όπως έχει αναγκάστηκα να φωτογραφίζω αυτά που μου τραβούσαν την προσοχή για να θυμηθώ να ψάξω πληροφορίες όταν γυρίσω σπίτι…

3ον, τα μισά comic  στην έκθεση Λιβανέζων δημιουργών τα είχα ήδη δει, αφού είχαν διασχίσει όλο το ίντερνετ κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γάζα. Και βέβαια ήταν κι αυτά αμετάφραστα.

4ον, η ποικιλία στα βιβλία προς πώληση στους χώρους του Φεστιβάλ ήταν τουλάχιστον αστεία. Περιμένω σε ένα τέτοιο γεγονός να βρω κάτι που δε βρίσκω καθημερινά σε οποιοδήποτε κατάστημα comic, οπότε φαντάζεστε την απογοήτευσή μου όταν αυτά που βρήκα τα έβρισκα μέχρι και στο περίπτερο της γειτονιάς μου! Σύμφωνοι, υπήρχαν και κάποιες πιο “ψαγμένες” εκδόσεις από καλλιτέχνες που συμμετείχαν στην έκθεση, αλλά ως εκεί. Θα περίμενα ας πούμε και μερικά prints από έργα εκθέσεως, αλλά από αυτά υπήρχαν μόνο κάποια που στις αυτοεκδόσεις (του Παπαϊωάννου).

Κατά τα άλλα,  πολύ καλή η έκθεση του Λέανδρου, όπως και του Patricio Betteo, συμπαθητικά τα παιδιά στο “περίπτερο” των fanzine κι αυτοεκδόσεων, κι αυτά. Συνολικά μου έμεινε περισσότερο η αίσθηση μιας στείρας και βαρετής έκθεσης τέχνης, παρά ενός “φεστιβάλ”. Κρίμα, αλλά μετά από αυτό περιμένω με μεγαλύτερη προσμονή το ComicdomCon τον Απρίλη.

Φέτος έχουμε λιγότερα ποιοτικά anime, πάλι καλά δηλαδή γιατί τα Michiko to Hatchin και Toradora, δύο από τις αγαπημένες μου σειρές πέρυσι, αλλά και το καλό Toaru Majutsu no Index, συνεχίζονται για άλλα 10-12 επεισόδια ακόμα, οπότε δε ξέρω πώς θα χωρούσα πολλές ακόμα σειρές μέσα στη βδομάδα. Προς το παρόν το ενδιαφέρον μου κίνησαν το θρίλερ δράσης Kurokami, το mecha RideBack, ενώ σίγουρο hit της season αποτελεί η τρίτη συνέχεια του Minami-ke, Okaeri. Ακολουθεί αναλυτικός σχολιασμός των σειρών σε αλφαβητική σειρά μετά το άλμα.

Akikan

[ anidb :: ann :: anfo :: tokyotosho ]

Η πρωταγωνίστρια είναι ένα κουτάκι σόδας, ή πιο σωστά το κορίτσι στο οποίο μετατρέπεται αυτό το κουτάκι όταν ο διεστραμμένος κι εργένης πρωταγωνιστής πάει να πιει από αυτό. Η κοπέλα χρειάζεται ανθρακικό για να επιβιώσει, και όταν το χάνει το αναπληρώνει με τεχνητή αναπνοή (που είναι απλώς μια ψαρωτική δικαιολογία για περισσότερα γλωσσόφιλα). Ήθελα να’ξερα τι βάζουν οι γιαπωνέζοι στα ποτά τους και σκέφτονται τέτοια πράματα! Κλασσικές harem/magical-girlfriend καταστάσεις αλλά στο πολύ πιο κάφρικο, με αστεία υπερβολικά χυδαία ακόμα και για τα δικά μου γούστα, κι όχι ιδιαίτερα αστεία κιόλας εδώ που τα λέμε. Αν ψάχνετε κάτι χοντρά κάφρικο πάντως, look no further.

Asu no Yoichi!

[ anidb :: ann :: anfo :: tokyotosho ]

Νεαρός που εκπαιδευόταν μέχρι πρότινος απομονωμένος στα βουνά κατεβαίνει στην μεγαλούπολη για να διευρύνει τους ορίζοντές του και φιλοξενείται σε φιλικό dojo που χειρίζονται 4 κορίτσια. Κλασσική συνταγή harem, και δεν απογοητεύει: πριν καν συστηθούν ο πρωταγωνιστής έχει ήδη προλάβει να πιάσει το στήθος μίας, να δει το εσώρουχο της άλλης, να κατηγορηθεί για παιδεραστία κατά της τρίτης και να ερωτευθεί την τέταρτη (συγκεκριμένα τους πλούσιους γαλακτοφόρους αδένες της θωρακικής περιοχής της). Αν έχετε την όρεξη για ecchi παρεξηγήσεις και λοιπές κωμικές καταστάσεις θα μπορούσατε να κάνετε πολύ χειρότερες επιλογές από αυτό, χωρίς βέβαια να το εξαίρω για την ποιότητά του κιόλας. Θα δείξει πώς θα συνεχίσει.

Chrome Shelled Regios

[ anidb :: ann :: anfo :: tokyotosho ]

Κατ’αρχάς, δεν άντεξα να το δω όλο. Μιλάμε για ένα επεισόδιο που το μισό αναλώνεται σε μια μάχη με ένα τεράστιο σαλιγκάρι με κέρατα υπό τους ήχους απαίσιου trance soundtrack που δε βγάζει κανένα νόημα, και φαίνεται να έχει ελάχιστη σχέση με το υπόλοιπο, το οποίο είναι μια school life χαζομαρούλα με ψαρωτικούς όρους να πετάγονται σε ρυθμό πολυβόλου και χωρίς εξήγηση (φανταστείτε το σαν να έχετε background από πληροφορική και να μπήκατε στη μέση του εξαμήνου σε μάθημα τελευταίου έτους της φιλοσοφικής -χωρίς τα κορίτσια όμως). Οι φάσεις στο σχολείο είχαν ένα περιορισμένο αέρα ενδιαφέροντος, αλλά κατά τα άλλα με αφήνει μάλλον αδιάφορο.

Genji Monogatari Sennenki

[ anidb :: ann :anfo :: tokyotosho ]

Βασισμένη σε βιβλίο του 11ου αιώνα, διηγείται τη ζωή του Hikaru Genji, αυτοκρατορικού υιού κι ομορφότερου άντρα του κόσμου που ποθούν όλες οι γυναίκες (I kid you not). Πριν δω το πρώτο επεισόδιο ήξερα μόνο τα πέρι 11ου αιώνα κι είχα υψηλές ελπίδες. Μετά έμαθα τα υπόλοιπα στην πορεία, κι απογοητεύτηκα πλήρως, αφού είχα προλάβει να απογοητευτώ από το σχέδιο, το ανύπαρκτο lipsynch, και τους μελοδραματικούς διαλόγους (σαν εκείνα τα παλιά ελληνικά δράματα που όλο κάποιος πεθαίνει κι όλο κάποιος κλαίει κι ωρύεται και μετά έρχεται ο ΘουΒού και τα παρωδεί με τα “Τι τραγικό! Τι τραγικό! Μου πήραν το παιδί μου!” και λοιπά). In any case, ωραία κοστούμια και σκηνικά -θα έλεγα αν δεν ήταν animated παραγωγή, κι ενδιαφέρουσα ματιά στον τρόπο ζωής στη μεσαιωνική Ιαπωνία, αλλά ως εκεί.

Hajime no Ippo: New Challenger

[ anidb :: ann :: anfo :: tokyotosho ]

Boxing anime, στο κλασσικό sports anime στυλ: αρρενωποί άντρες κάνουν αρρενωπά αντρικά πράγματα, προσβλέποντας σε μια αρρενωπή αντρική επίτευξη κάποιου αρρενωπού κι αντρικού στόχου. Αν σας ακούγεται ήδη gay, σας διαβεβαιώ ότι δεν έχετε δει τίποτε ακόμα (ναι, από το anime είναι το screen, κι όχι, δεν χαρακτηρίζεται yaoi για κάποιο περίεργο λόγο). Ο πρωταγωνιστής βέβαια είναι ήδη πρωταθλητής στην κατηγορία του, από προηγούμενη season του anime, κι απ’ό,τι φαίνεται νέος σκοπός της ζωής του είναι να αντιμετωπίσει σε επίσημο αγώνα τον παλιό του φίλο τον οποίο θαυμάζει χωρίς να ξέρει ότι αυτός είναι σκράπας κι έχει αφιερώσει τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του στο να εξασκηθεί και να φτάσει το επίπεδό του. Ναι, είναι τόσο ενδιαφέρον όσο ακούγεται, δηλαδή καθόλου. Εκτός αν γουστάρετε να βλέπετε μυώδεις αρρενωπούς άντρες να κάνουν αρρενωπά αντρικά πράματα, στην οποία περίπτωση βέβαια μια απλή αναζήτηση στο google θα σας ικανοποιήσει περισσότερο.

Kurokami The Animation

[ anidb :: ann :: anfo :: tokyotosho ]

Πολλοί λαοί λένε πως αν συναντήσεις τον doppelganger σου, ένας από τους δυο σας θα πεθάνει σύντομα -μια δεισιδαιμονία που φαίνεται να επιβεβαιώνει ο πρωταγωνιστής καθώς σχεδόν όλοι οι γνωστοί του έχουν πεθάνει με διάφορους τρόπους αφότου συνάντησαν κάποιον που τους έμοιαζε τρομακτικά. Στη ζωή του μπαίνει με αναπάντεχο τρόπο ένα κορίτσι που αυτοαποκαλείται υπεράνθρωπος, ή Mototsumitama -και δείχνει να γνωρίζει κάποια παραπάνω πράγματα για το φαινόμενο.

Βασισμένη σε manga που μου είχε τραβήξει την προσοχή εδώ και καιρό αλλά δεν κατάφερα ποτέ να ασχοληθώ μαζί του λόγω χρόνου,  είναι μια καλοφτιαγμένη σειρά, με έντονα στοιχεία θρίλερ και δράσης και πολλά υποσχόμενη πλοκή. Οι μάχες είναι καλοσκηνοθετημένες και εντυπωσιακές, και οι χαρακτήρες ενδιαφέροντες, με επαρκές βάθος για να γίνουν αρεστοί στον θεατή. Μαθαίνω πως αποκλίνει ήδη από το πρωτότυπο manga, αλλά δεν το έχω διαβάσει οπότε δεν μπορώ να ενοχληθώ από αυτό. Αντίθετα το πρώτο επεισόδιο μου άφησε πολύ καλή αίσθηση, και περιμένω ήδη το επόμενο!

Maria†Holic

[ anidb :: ann :: anfo :: tokyotosho]

Το υποχρεωτικό yuri/kawai anime της χρονιάς. Η Kanako έχει φοβία απέναντι στα αγόρια ενώ ερωτεύεται παράφορα όποιο όμορφο κορίτσι δει μπροστά της (άμα το έκανε αγόρι αυτό θα ήταν double-timing ερωτύλος κάφρος, αλλά όταν το κάνει κορίτσι είναι cute. Δεν υπάρχει δικαιοσύνη). Προφανώς η παραμονή της πρωταγωνίστριας στο all-girls catholic high school προβλέτεται ενδιαφέρουσα, πόσο μάλλον αφού γνώρισε και την Mariya, που φαντάζει γλυκιά και χαριτωμένη αλλά κρύβει αρκετές πτυχές της προσωπικότητάς της, και τη Matsurika, την οικονόμο/νταντά της, της οποίας όλες οι πτυχές είναι αγενέστατες και δεν κρύβονται καθόλου.

Ως κωμωδία έχει κάποιες χαριτωμένες στιγμές κι αρκετή καφρίλα, σε υγιείς δόσεις ωστόσο που δεν υπερβαίνουν τη συνιστώμενη ημερήσια ποσότητα, ενώ δεν σπανίζουν οι inner voice και chibi/παραμορφωμένες φάσεις. Ταυτόχρονα, ως ρομάντζο έχει όλα τα κλισέ λουλούδια, κάδρα και λοιπά διακοσμητικά που εμφανίζονται αυθόρμητα για να περιγραμμίσουν κάθε καινούριο κορίτσι που εμφανίζεται. Το μίγμα είναι λίγο περίεργο, αλλά κατάφερε να με κάνει να χαμογελάσω, ενώ η πρωταγωνίστρια με τη χαριτωμένη αφέλεια και αδεξιότητά της κέρδισε τη συμπάθειά μου.

Minami-ke Okaeri

[ anidb :: ann :: anfo :: randomc ep1 :: tokyotosho ]

Aaah, good old Minami-ke. Η πετυχημένη κωμωδία του Koharu Sakuraba επιστρέφει για τρίτη season και παραμένει εξ’ίσου διασκεδαστική όσο και οι δύο προηγούμενες, αν κρίνουμε από το πρώτο επεισόδιο. Το γέλιο βγαίνει από απλές καθημερινές καταστάσεις (η σειρά χαρακτηρίζεται “slice of life”), τις οποίες οι πρωταγωνιστές βιώνουν με το δικό τους χαρακτηριστικό τρόπο. Δεν έχει ακυρίλες, δεν έχει καφρίλες, δεν έχει υπερβολές και παραμορφωμένα πρόσωπα -μόνο αγνή κι αμόλυντη διασκέδαση!

Αν δεν έχετε δει τις δύο προηγούμενες seasons μην ανησυχείτε, δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο σενάριο που πρέπει να ακολουθήσετε, αν και συνιστώ ανεπιφύλακτα να τις δείτε -ιδιαίτερα η πρώτη ήταν ανάμεσα στα πιο διασκεδαστικά έργα που μου κράτησαν συντροφιά την περασμένη χρονιά.

RideBack

[ anidb :: ann :: anfo :: randomc ep1 :: tokyotosho ]

Ναι ξέρω, κορίτσια σε mecha, κι εγώ αυτήν την αντίδραση είχα όταν διάβασα σύνοψη -αλλά τελικά είναι καλό! Διασκευή σε manga από την MADHOUSE με εξαιρετικά production qualities, εντυπωσιακό animation και character design και κάποιες αυθεντικά πανέμορφες σκηνές (η πρωταγωνίστρια είναι πρώην μπαλαρίνα, κι όσο πρώην κι αν είναι τις πιρουέττες τις κατέχει, ακόμη κι αν είναι σε mecha-μοτοσυκλέτα). Ταυτόχρονα η πλοκή φαίνεται ενδιαφέρουσα, με κάποιους υποδόριους κοινωνικοπολιτικούς προβληματισμούς που ενδέχεται αργότερα, καθώς προχωρά η σειρά, να γίνουν πιο έντονοι, ενώ ήδη φανερώθηκε η περιπλοκότητα των χαρακτήρων και διατυπώθηκαν οι μεταξύ τους σχέσεις. Είμαι περίεργος να δω πώς θα εξελιχθεί, έχει αναπτύξει δυναμικότητα πάντως και νομίζω θα πάει πολύ καλά.

Sora wo Kakeru Shoujo

[ anidb :: ann :: anfo :: randomc ep1 :: tokyotosho ]

Κορίτσια σε mecha στο διάστημα, κι αυτή τη φορά είναι αυτό που ακούγεται. Η πρωταγωνίστρια συναντά μια αρχαία space colony που ελέγχει μια μοναχική, περήφανη και περιέργως αναρχοαυτόνομης ηθικής Τεχνητή Νοημοσύνη. Σαν σειρά δεν παίρνει τον εαυτό της και πάρα πολύ στα σοβαρά, κάτι που προσμετράται στα θετικά και τονίζεται κι από τα tags που πήρε στο anidb (τα οποία σαρκάζουν και το γεγονός ότι η φωνή της ΤΝ είναι πανομοιότυπη με αυτήν του Lelouch του Code Geass -όχι μόνο ίδιος ηθοποιός, αλλά και ίδιο στυλ και χροιά κι όλα τα σχετικά). Κάποιες ecchi στιγμές προσθέτουν ενδιαφέρον χωρίς να το κουράζουν, αλλά γενικά δεν είναι και τίποτα το εξαιρετικό. Χωρίς να σημαίνει ότι είναι κι άσχημο έτσι; Θα δω κανά επεισόδιο ακόμα και θα σας πω.

White Album

[ anidb :: ann :: anfo :: randomc ep1 :: tokyotosho ]

Ρομάντζο με πρωταγωνιστές έναν φοιτητή και μια teen idol, που όμως έχει πήξει στη δουλειά και δε βλέπει πια το αγόρι της όσο θα ήθελε αυτός. Η σύνοψη του randomcuriosity μιλά για love triangle, αλλά δεν εκδηλώθηκε κάτι τέτοιο στο πρώτο επεισόδιο. Πρόκειται για εντυπωσιακά καλοφτιαγμένη σειρά, με πολύ καλό animation και σχέδιο, και πιστευτούς χαρακτήρες σε ρεαλιστικές καταστάσεις. Παραμένει ρομάντζο βέβαια, οπότε δεν ξέρω αν θα με τραβήξει εν τέλει, αλλά μου άφησε πολύ καλή αίσθηση. Ιδιαίτερα μου άρεσε ο τρόπος που αναπαριστώνται οι σκέψεις του πρωταγωνιστή, με κείμενο που εμφανίζεται στην οθόνη αντί του κλασσικού “inner voice” που υπερκαλύπτει τη real life συνομιλία -δίνει μια πιο γαλήνια και μελαγχολική αίσθηση στον ήδη προβληματισμένο Tōya. Αξίζει να σημειωθεί πως είναι βασισμένο σε visual novel, που δε σημαίνει απαραίτητα κάτι αφού έχουμε δει και πολύ καλά και πολύ άσχημα anime στην ίδια κατηγορία.

Συμπερασματικά λοιπόν, έχουμε μερικές συμπαθητικές κωμωδίες φέτος (Asu no Yoichi, Sora wo Kakeru Shoujo, Maria†Holic, και βέβαια Minami-ke Okaeri) που ίσως με τραβήξουν, δύο mecha-anime που ήδη με ενδιαφέρουν και… αυτά. Στα σχόλια παρακάτω θα συμπληρώσω ό,τι προκύψει από επόμενα επεισόδια, ενώ περιμένω βέβαια να ακούσω και τις δικές σας προτιμήσεις. Καλή season να έχουμε!

[ official :: imdb :: wiki :: trailer :: rt/mc ]

Στη μελαγχολική ζωή του 12χρονου Oskar στα προάστια της Στοκχόλμης εισβάλλει η Eli, όταν μετακομίζει στο διπλανό διαμέρισμα. Ταυτόχρονα γίνονται κάποιοι μυστηριώδεις φόνοι στη γύρω περιοχή, με τα θύματα να στραγγίζονται από αίμα. Ενώ οι ενήλικες γύρω του ανησυχούν για τις επιθέσεις, ο Oskar αντιμετωπίζει προβλήματα με τον μπούλη του σχολείου που τον έχει βάλει στο μάτι -κι η θαρραλέα και ανυποχώρητη Eli τον προτρέπει να του αντισταθεί και να τον τιμωρήσει όπως του αξίζει: βίαια κι αδυσώπητα.

Τα σουηδικά θρίλερ, που τα έχω κι ευπρόσιτα λόγω καταγωγής, τα έχω συνδέσει στο μυαλό μου με ανεγκέφαλα remake και φτηνές απομιμήσεις απαίσιων αμερικάνικων ταινιών κολεγιο-τρόμου (έχω σιχαθεί το concept των μυστηριωδών θανάτων σε boarding school, είτε οφείλονται σε φαντάσματα είτε σε μασκοφόρους δολοφόνους). Το Låt den rätte komma in ήταν λοιπόν μια ανάσα φρεσκάδας για μένα. Αυτό δε σημαίνει ότι θα βλέπω τις σουηδικές ταινίες με άλλο μάτι στη συνέχεια βέβαια -μόνο αυτές που περνάνε πρώτα από δεκάδες φεστιβάλ και μαζεύουν τα βραβεία σαν να’τανε κουτιά με σφαίρες  στη Rapture. Και σήριουσλυ, αν σκεφτόσασταν να ψαχτείτε λίγο για σύγχρονο σουηδικό κινηματογράφο τώρα που είδατε αυτό και σας άρεσε, ξανασκεφτείτε το! Ή τουλάχιστον ρωτήστε πρώτα.

Το Låt den rätte komma in διαδραματίζεται στη χειμερινή Στοκχόλμη που περνά τα 3/4 του εικοσιτετράωρου βυθισμένη στο σκοτάδι και το σύνολό του τυλιγμένη σε ένα εκτυφλωτικά λευκό πέπλο χιονιού. Η ατμόσφαιρα που δημιουργείται είναι βέβαια ιδανική για ταινία με βαμπίρ, και η ανατριχιαστική σκηνοθεσία του Tomas Alfredson συμβάλλει με μοναδικό τρόπο σε αυτήν. Η συχνή χρήση προοπτικών σκηνών κι εκμετάλλευση των ευθείων γραμμών των κτιρίων απομακρύνει τους χαρακτήρες από αυτά και παρουσιάζει το περιβάλλον κρύο, αδιάφορο και ξένο προς αυτούς, αφήνοντάς τους αβοήθητους να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα μιας κοινωνίας ήδη αποξενωμένης και καταπιεστικής, όπου οι ανθρώπινες σχέσεις περνούν κρίση. Οι πρωταγωνιστές βρίσκονται μόνιμα σε μια αναζήτηση συντροφικότητας, την οποία αναπαριστούν με πρωτοφανές ταλέντο, παρά το νεαρό της ηλικίας τους.

Η ροή της ταινίας είναι απολαυστική, αργή και μεστή, χωρίς τα συνηθισμένα κλισέ στιγμιότυπα “πηδάω από την καρέκλα μου” μια στις τόσες, αλλά βασιζόμενη αντίθετα στη διάχυτη ανατριχιαστική ατμόσφαιρα καθ’όλη τη διάρκεια της ταινίας που σε καρφώνει στη θέση σου, και σε βάζει να ρίχνεις κλεφτές ματιές προς πάσα κατεύθυνση από όπου μπορεί να σου ριχτεί κάτι. Όποτε μπορείς δηλαδή να πάρεις τα μάτια από την οθόνη γιατί, που να πάρει, είναι πανέμορφη ταινία. Στις σκηνές που δε συμβαίνει τίποτα και μας δείχνει απλώς χιονισμένα τοπία είναι όμορφη, στις σκηνές που συμβαίνουν πράγματα και θαύματα είναι όμορφη, κι ακόμη και στις σκηνές που είναι αποκρουστική είναι όμορφη.

Συνολικά, δεν νομίζω να υπάρχει κάτι στην ταινία που να μην εντυπωσιάζει με την αρτιότητά του: σκηνοθεσία εξαιρετική, ερμηνείες ανέλπιστα καλές, ενώ η πλοκή συνδυάζει αψεγάδιαστα κοινωνικούς προβληματισμούς, εφηβικές ανησυχίες, ερωτικά σκιρτήματα και δολοφονικές τάσεις, ενώ αφήνει και την αίσθηση ότι δεν ξέρεις τι θα ακολουθήσει -ακριβώς όπως πρέπει σε ένα καλό θρίλερ.  Τρέξτε να τη δείτε τώρα, πριν βγάλουν το remake οι αμερικάνοι (το 2010) και την κατακρεουργήσουν!

Ενημερωτικά, το επόμενο opus του συγγραφέα του πρωτότυπου βιβλίου John Ajvide Lindqvist, “Hanteringen av odöda” (Handling the Undead) πρόκειται επίσης να μεταφερθεί σε ταινία και τηλεοπτική σειρά. Διαφορετικός σκηνοθέτης βέβαια, οπότε δεν εγγυώμαι τίποτα, απλά είπα να σας ενημερώσω. Το σχετικό άρθρο είναι διαθέσιμο στα σουηδικά εδώ, και με λίγο google translate magic θα μπορέσετε να το διαβάσετε κι εσείς, κουτσά-στραβά :-p.