De kwalificatiewedstrijden staan op 14 en 18 april op het programma. Eerst ontvangt Oranje Frankrijk in Breda, daarna volgt de uitwedstrijd in Auxerre.

Dijkstra is niet de eerste die zich afmeldt voor het tweeluik: ook aanvoerder Dominique Janssen, Vivianne Miedema, Jackie Groenen, Daniëlle van de Donk en Jill Roord zijn er door blessures niet bij.

Veefkind opgeroepen

Bondscoach Arjan Veurink heeft Linda Veefkind van OH Leuven als vervangster opgeroepen van Dijkstra. Lynn Groenewegen van FC Twente traint tot vrijdag mee met de nationale ploeg en meldt zich vervolgens bij Jong Oranje

Frankrijk is met zes punten koploper in de WK-kwalificatiepoule, Oranje staat tweede met vier punten. Alleen de groepswinnaar plaatst zich rechtstreeks voor het WK van 2027 in Brazilië. De nummers twee, drie en vier gaan de play-offs in.

De concurrentie in de zesdaagse rittenkoers is niet mals met onder anderen Primoz Roglic, Florian Lipowitz, Juan Ayuso en Giro-revelatie Isaac Del Toro. Maar zij moeten nu al veel tijd goedmaken op de jongeling van Decathlon-CMA CGM.

Vooral de manier waarop Seixas de tijdrit won baart opzien. In de slechts 13,8 kilometer lange race tegen de klok was hij liefst 23 seconden sneller dan nummer twee Kévin Vauquelin, die vorig jaar nog vijfde werd in een tijdrit in de Tour de France. Daarachter waren de gaten een stuk kleiner.

Klassementsklap

Achter Vauquelin gaf Roglic nog het minste toe van de klassementsrenners: de man die in 2023 de Giro d'Italia won, vier keer de Vuelta op zijn naam schreef en in Tokio olympisch kampioen tijdrijden werd, eindigde in de Baskische hoofdstad als vierde op 28 seconden.

Met Lipowitz (vorig jaar derde in de Tour de France) op 33, Amstel Gold Race-winnaar Mattias Skjelmose op 45 en Del Toro op 51 seconden deelde Seixas een flinke klap uit met het oog op het klassement. Ayuso kende een slechte dag, hij werd 38ste en gaf 1.16 minuten toe.

De eerste WorldTour-overwinning van Seixas kon niet lang uitblijven. Dit jaar maakte hij al indruk met overwinningen in meerdere kleine koersen en hij was de man die Tadej Pogacar het langst kon volgen op het Toscaanse grind van de Strade Bianche. Ook werd hij vorig jaar in zijn eerste jaar als prof al derde op het Europees kampioenschap.

Het ervaren Orion speelde z'n vijftiende bekerfinale. Met spelers als Wouter ter Maat, Gijs Jorna en enkele buitenlandse internationals waren de Doetinchemmers veel te sterk voor hun tegenstander.

Het Barneveldse SSS, dat voor het eerst aantrad in een bekerfinale, speelde bij vlagen best aardig, maar in iedere set stond het al snel op achterstand. Orion gaf niets weg en de vijfde bekerwinst in de historie kwam nooit in gevaar.

Derde dubbel lonkt

Orion is ook nog in de race voor het landskampioenschap, waar de club de afgelopen twee jaar ook beslag op wist te leggen. Een derde 'dubbel' lonkt dus voor het team uit Doetinchem.

Eerder op de dag wonnen de volleybalsters van Sliedrecht voor de achtste keer de beker ten koste van Apollo 8.

Het is na 2016 de tweede EHL-titel in de geschiedenis van Kampong en die komt op een zeer gunstig moment. De ploeg staat achtste in de Hoofdklasse en de landstitel lijkt ver weg aangezien het de play-offs al bijna kan vergeten. In 2024 werd Kampong nog landskampioen.

Toch ging het nog bijna mis in Den Bosch. Na driekwart wedstrijd hadden de Nederlanders een comfortabele voorsprong van 3-0 op het scorebord staan, maar plotseling vond de tegenstander een extra versnelling en kwam het terug tot 3-2. Maar daar bleef het bij, ondanks een knap schot van Guillaume Hellin in de laatste halve minuut dat maar net naast ging.

Na iets meer dan drie minuten profiteerde Duco Telgenkamp van een verdedigingsfout van Gantoise, waarna hij snel om zijn as draaide en de bal vanaf rechts hard in de linkerhoek schoot.

Copy-paste

Vanuit een bijna identieke positie kreeg Finn van Bijnen, ook nog in het eerste kwart, de kans op de 2-0. Na een stopfout van Gantoise kwam de bal onverwachts bij zijn stick terecht waarna hij met zijn backhand ook in de verre hoek schoot.

Kampong consolideerde en de Belgische club uit Gent kwam niet tot scoren. Tot overmaat van ramp voor de Belgen werd het ook nog 3-0 nadat Telgenkamp een strafcorner had geforceerd en Jip Janssen deze vakkundig binnenwerkte.

Gantoise had in totaal liefst negen strafcorners tegenover eentje van Kampong, maar kon daarmee niet het verschil maken. Alexander Hendrickx kwam maar één keer tot een goal uit een strafcorner, de andere Gantoise-treffer kwam op naam van Mathis Lauwers.

De 34-jarige Zwitserse renster van Movistar was een van de velen die in de aanloop naar de Koppenberg tegen het asfalt smakten. Een operatie is niet noodzakelijk, maar de wereldkampioene tijdrijden moet ter observatie nog wel in het ziekenhuis blijven.

Reusser, die vorige week nog Demi Vollering in de sprint van de zege in Dwars door Vlaanderen hield, kan daarmee een streep door haar verdere ambities in dit voorjaar zetten.

Ook Kim Le Court (AG Insurance-Soudal) kwam ten val. De Mauritiaanse brak haar pols en moet een operatie ondergaan. Het is nog onduidelijk hoe lang zij uit de roulatie is.

SCHC sleepte daarmee na de Euro Hockey Club Champions Cup, de voorloper van de EHL, in 2015 voor de tweede keer een Europese hoofdprijs in de wacht.

Van veel spektakel viel er niet te genieten in de eindstrijd tussen beide Nederlandse toppers, die elkaar door en door kennen. Den Bosch mocht dan wel op eigen terrein spelen, maar juist daar kreeg de titelverdediger twee weken geleden in de competitie met 4-0 om de oren van SCHC, de koploper in de hoofdklasse.

Het gevaar voor beide doelen moest vooral komen uit strafcorners. SCHC kreeg z'n eerste vlak voor het einde van het eerste kwart. Specialist Yibbi Jansen besloot niet zelf uit te halen, maar koos voor een variant, die jammerlijk mislukte.

Luttele seconden voor de rust kreeg Frédérique Matla de kans de thuisploeg aan de leiding te brengen, maar haar strafcorner vloog rakelings naast. Dat gebeurde ook met haar inzet in het derde kwart, waarin ook Jansen nog eens mocht aanleggen. Dit keer knalde ze keihard door het midden raak: 1-0.

Iets meer dan een minuut voor tijd gloorde er nog even hoop bij Den Bosch toen de ploeg een derde strafcorner kreeg. De poging van Matla ging nu wel richting het Bilthovense doel, maar doelvrouw Marsha Zwezereijn stond in de weg.

Heeft een derby met supporters van de bezoekende club nog wel toekomst? Wel als het ligt aan Jan Willem van Dop, algemeen directeur van Go Ahead. "Ik vind nog steeds dat er uitpubliek moet kunnen zijn, maar dan wel onder de normale voorwaarden."

Vak leeg geveegd

De IJsselderby van zondagmiddag gaat sportief gezien de boeken in als heerlijke voetbalmiddag voor Go Ahead Eagles, maar de nieuwe problemen met supporters overschaduwden de eclatante 5-0 zege op de grote rivaal.

Veel meegereisde fans van PEC Zwolle hadden hun gezichten bedekt en staken vuurwerk af. Gevolg: de wedstrijd kon pas anderhalf uur later beginnen nadat het hele Zwolse vak door de ME was leeg geveegd.

Vanwege problemen tijdens de vorige derby in Deventer waren er maatregelen aangekondigd. Die waren echter minder zwaar dan normaal het geval zou zijn.

Omdat PEC zijn zaken beter voor elkaar leek te hebben dan vorig seizoen, mochten de Zwollenaren 300 in plaats van 200 fans meenemen, vertelt Van Dop. Bovendien mocht er buiten het stadion alcohol genuttigd worden.

Uiteindelijk zat het uitvak zelfs vol, met 400 Zwolse fans. Deze optie, ingediend door Go Ahead na overleg met PEC, kreeg groen licht van burgemeester Ron König, ondanks een negatief advies van de politie.

Niet luisteren

Om alles in goede banen te leiden was er extra beveiliging aanwezig en werden de supporters van PEC tot twee keer toe streng gecontroleerd. Verder hield PEC strak toezicht op wie er meeging naar het stadion. Volgens Van Dop was de organisatie van de Zwolse club naar behoren, maar was er "toch een groep die niet wilde luisteren".

Van Dop benadrukt dat het dragen van gezichtsbedekkende kleding altijd al verboden was. Tijdens de derby werden de PEC-fans hier door de stadionspeaker nog eens op gewezen.

Na overleg met de directie van PEC werd de supporters verzocht om de tribune te verlaten en in de tunnel hun gezichtsbedekkende kleding af te doen, waarna ze weer welkom waren om de wedstrijd te bekijken. "Dat wilden ze niet en dan weet je wat er plaats gaat vinden."

Voetbalbond KNVB benadrukt dat het dragen van gezichtsbedekkende kleding leidt tot een stadionverbod van negen maanden en dat het afsteken van vuurwerk de boosdoener achttien maanden uit de Nederlandse voetbalstadions houdt. De KNVB steunt de clubs en lokale autoriteiten "in de hoop dat zoveel mogelijk daders gepakt worden".

Joost Broerse, algemeen directeur van PEC Zwolle, laat weten dat PEC de daders via de gebruikelijke paden hoopt te identificeren. "De normale opsporing zoals bij iedere wedstrijd waarin het nodig is."

Reeks misdragingen PEC-fans

De afgelopen jaren gingen PEC-supporters vaker in de fout. In 2023 ging er in Zwolle een op afstand bestuurbare blauwe rookbom af in het vak van Go Ahead Eagles. In de daaropvolgende wedstrijd in Deventer was er minder uitpubliek welkom en besloten de fans van PEC het duel te boycotten.

In 2021 moest de politie een confrontatie tussen de fans van beide clubs voorkomen, toen aanhangers van PEC probeerden een supporterstoernooi van Go Ahead in Deventer te bereiken.

Ook in andere wedstrijden ging het mis bij PEC. Eerder dit jaar sloopte een groep fans een supporterscafé van Heracles Almelo voorafgaand aan de wedstrijd tussen beide clubs.

Van Dop wil niet vooruitlopen op eventuele gevolgen voor uitpubliek bij de IJsselderby.

"We zullen gaan evalueren, maar daar hebben de gemeente, politie en het OM ook een rol in. Ik zou het heel jammer vinden als er net als bij bijvoorbeeld Ajax-Feyenoord geen uitpubliek meer mag zijn. Maar iedereen moet zich wel aan de afspraken houden."

Sliedrecht had dit seizoen in de competitie alle vier ontmoetingen met Apollo 8 gewonnen, maar daar zaten wel drie zeges in vijf sets bij. Helemaal gerust op een volgend succes kon de zevenvoudig bekerwinnaar dus niet zijn.

Dat bleek al meteen in de eerste set, waarin Apollo zich niet onder de indruk toonde toen Sliedrecht een lichte voorsprong nam. De ploeg uit Borne pakte vanaf 8-10 op de floatservice van Fleur Meiners zes punten op rij en gaf die voordelige marge niet meer uit handen.

Aanvalskracht

Ook in de tweede set had Sliedrecht aanvankelijk het initiatief en kwam Apollo onder impuls van de opslag van spelverdeelster Meiners vanaf 6-11 weer naderbij en op 13-13 zelfs langszij. Daarna gaf de aanvalskracht van Evie van Kerkvoorde toch ruimschoots de doorslag in Sliedrechts voordeel.

In de derde set stond Apollo al snel aan de positieve kant van de score, al bleef de voorsprong krap. Dat veranderde toen Roos Wessels mocht gaan opslaan: van 12-11 liepen de Twentenaren, die sterk verdedigden en zich ook aanvallend lieten gelden, weg naar 19-11.

Foutjes

In de vierde set slopen er aan het eind foutjes in het spel van Apollo, dat een beslissende vijfde set niet kon voorkomen. Daarin ging het voor de underdog mis toen Sliedrecht halverwege met een blok van Lana Lijkendijk de voorsprong nam en vervolgens de 18-jarige Roos Grooters een bal uitsloeg.

Lijkendijk was ook in het vervolg van de set de belangrijkste troef bij Sliedrecht, zowel blokkerend als aanvallend. Apollo wist het tij niet meer te keren en moest lijdzaam toezien hoe een derde bekerzege, na 2021 en 2024, er niet meer in zat.

Evenepoel kon zondag in de Ronde van Vlaanderen Tadej Pogacar en Mathieu van der Poel lange tijd bijbenen. In de laatste omloop kon hij beide topfavorieten echter niet meer volgen. De Belg liet na de race weten dat hij een eventuele deelname aan Parijs-Roubaix nog wilde bespreken met zijn ploegleiding.

Die hield vast aan de bestaande plannen. "Remco zal zijn focus behouden op de Ardennen", meldde een woordvoerder bij Sporza. "Na zijn indrukwekkende debuut in de Ronde (van Vlaanderen) is Roubaix iets waar we samen naar kunnen kijken de komende jaren. Maar voor nu houden we vast aan ons plan."

Dat plan behelst deelname aan de Amstel Gold Race (19 april) en Luik-Bastenaken-Luik (26 april). Mogelijk rijdt Evenepoel tussendoor ook nog de Waalse Pijl, de derde van de drie zogenaamde 'Ardense klassiekers'.

Van een flink aantal basisspelers is het nog maar de vraag of ze op de nieuwe elftalfoto zullen staan. Joey Veerman en Ricardo Pepi waren bijvoorbeeld al (bijna) rond met respectievelijk Fenerbahçe en Fulham, terwijl ook transfers van Sergiño Dest en met name Ismael Saibari boven de markt hangen.

Stewart zal daarnaast druk bezig zijn met het definitief vastleggen van Anass Salah-Eddine, die nu nog wordt gehuurd van AS Roma. En wat is Ivan Perisic na het WK van plan? De Kroaat heeft nog een contract tot en met medio 2027 bij PSV.

Doorselecteren

Het mogelijke vertrek van de 25-jarige Saibari, na zes jaar PSV, past in de huidige filosofie van PSV: ever change a winning team. Oftewel: blijf doorselecteren, om je groep van nieuwe impulsen te voorzien en ze fris te houden.

Stewart: "We zeiden twee jaar geleden tegen elkaar: we willen de groep bij elkaar houden, maar dat is ook niet goed. Je moet ook voor verfrissing in het team zorgen. En dat zullen we ook dit jaar weer gaan doen."

Peter Bosz houdt in ieder geval rekening met een vertrek van spelmaker Saibari, al hangt daar wat betreft de trainer wel een stevig prijskaartje aan vast.

"Ik heb in Nederland discussies gehoord over spelers die 60 miljoen euro moeten kosten (Kees Smit, red.), dan vraag ik mij af: wat moet Ismael dan kosten? Die moeten wij dus niet voor 60 miljoen laten gaan. Ik meen dat echt: je bent hier niet zomaar weg", keek Bosz zaterdagavond, na het gewonnen duel van PSV met FC Utrecht, wat plagend richting Saibari.

Saibari, die op de persconferentie naast zijn trainer zat, kon wel om lachen om de uitspraak van Bosz. Een prijskaartje van 70-75 miljoen had Bosz in gedachten. Dat is misschien iets te gortig, viel in de stralende ogen van Saibari te lezen.

"Hij heeft iets wat andere spelers misschien nooit zullen krijgen: een krachtige uitstraling", vervolgde Bosz. "Hij combineert dat ook met zijn techniek en inzicht, dan ben je een complete speler."

Bosz denkt ook wel te weten waar Saibari uit de verf zou komen. "De landen die dit kunnen betalen, daar zou hij perfect bij kunnen passen. Je hebt het dan net name over de Premier League."

Als Saibari daadwerkelijk zijn vleugels uitslaat, wacht Stewart de schone taak om de binnenstromende miljoenen te investeren. Hij verwacht dat de nieuwelingen vervolgens snel hun draai vinden. "We spelen al een flinke tijd op dezelfde manier en dat maakt alles een stuk makkelijker voor iedereen. We kunnen daardoor elk seizoen heel snel het voetbal spelen dat we willen."

In Studio Voetbal krijgt Stewart het advies Oranje-international Stefan de Vrij en Nathan Aké aan te trekken:

De 29-jarige Schouten was dan wel niet direct een beoogde basisspeler, maar had wel een gerede kans op een plaats in de selectie. Met de zeventienvoudig international verliest Koeman een betrouwbare, multifunctionele speler.

Tegenover het slechte nieuws over Schouten staan, 66 dagen voor het begin van het WK op 11 juni, ook hoopgevende signalen uit Barcelona. Frenkie de Jong staat op het punt de groepstraining te hervatten.

Tactische flexibiliteit

Hoewel Schouten bij PSV dit seizoen uitblonk als centrale verdediger, zag Koeman hem vooral als middenvelder. Zo gebruikte hij hem ook onlangs tegen Ecuador (1-1): als een van de twee controleurs. En op die plek was Schouten ook de Nederlandse revelatie op het EK van 2024.

Zijn ervaring en kwaliteiten als voetballende verdediger boden Koeman wel de optie om hem in het verloop van een wedstrijd ook op die positie te gebruiken, in fases waarin de druk op de tegenstander omhoog moet bijvoorbeeld.

Een deel van die tactische flexibiliteit mist Koeman nu, al zijn er meer middenvelders die dat kunnen, zoals Frenkie de Jong en Teun Koopmeiners. Daarbij komt dat Koeman met Schouten een echte teamspeler moet missen, iemand die zich niet anders gaat gedragen bij een rol als wisselspeler.

Keuzes

Het wegvallen van Schouten betekent automatisch dat de kansen van andere middenveldkandidaten voor de WK-selectie toenemen. Het wordt iets minder dringen. Mits fit, zijn De Jong, Tijjani Reijnders, Ryan Gravenberch en Justin Kluivert vrij zeker van hun plek.

Tel daar vaste Oranjeklant Xavi Simons, ook vaak als aanvaller gebruikt, bij op en je zit op vijf. Afhankelijk van het aantal middenvelders dat Koeman wil meenemen, komen daar nog enkele spelers bij.

Koopmeiners bewees tegen Noorwegen als rechtsbuiten zijn meerwaarde en is bovendien nuttig bij standaardsituaties. Tegen Ecuador liet Quinten Timber niet voor het eerst zien met zijn strijdlust iets toe te voegen aan Oranje.

In Studio Voetbal ging het gisteren ook over de blessure van Jerdy Schouten:

Verder is de ruimte voor middenvelders beperkt. Kees Smit en Luciano Valente mogen als de 'toekomst van Oranje' hopen op een plek en Guus Til, Kenneth Taylor en zelfs de 35-jarige Marten de Roon, die twee jaar geleden zijn 42ste en laatste interland speelde, staan ook nog op een lijstje van Koeman.

Frenkie de Jong terug: 'Maar één stap tegelijk'

De Jong moest de afgelopen interlandperiode verstek laten gaan vanwege de hamstringblessure die hij eind februari opliep bij Barcelona. Een rentree is echter aanstaande, op het trainingsveld in ieder geval.

Volgens Barça-trainer Hansi Flick sluit de 28-jarige De Jong volgende week weer aan bij de groepstrainingen. "Maar één stap tegelijk, we moeten geduld hebben", zei Flick.

Het klinkt Koeman ongetwijfeld als muziek in de oren. Nu is het hopen op nieuws uit Bournemouth. Kluivert staat na een knieoperatie sinds begin januari aan de kant. Zijn rentree stond voor deze maand gepland.

Emegha na vier maanden terug bij Strasbourg

Waar Memphis Depay nog even in de lappenmand zit, kwam er afgelopen week op het spitsenfront goed Oranje-nieuws uit Frankrijk over Emmanuel Emegha. De spits maakte als invaller zijn rentree bij RC Strasbourg.

De 23-jarige Emegha deed thuis tegen OGC Nice (3-1) de laatste dertien minuten mee. Hij was door een dijbeenblessure sinds eind november, net na zijn debuut in Oranje, uit de roulatie.

Met Emegha krijgt Koeman er weer een optie voor de spits bij, naast Brian Brobbey, Donyell Malen en Wout Weghorst. Ander goed spitsennieuws: AZ'er Mexx Meerdink maakte zijn eerste goal sinds zijn rentree.

Want waarom doet de 26-jarige Belg na zijn uitstekend verlopen eerste Vlaamse wielermonument niet ook meteen mee in Parijs-Roubaix, komende zondag? "Er kan over gesproken worden", vertelde Evenepoel tegen het Belgische Sporza.

Daar zal Evenepoel dan de andere drie grote eendagsrenners van het moment treffen: Mathieu van der Poel, Wout van Aert en Tadej Pogacar, die zijn concurrenten in een machtige Ronde van Vlaanderen versloeg.

'Kan over gesproken worden'

Grappend werd het Evenepoel meermaals voorgelegd, of hij bij Parijs-Roubaix weer aansluit bij de andere drie. Opmerkelijk serieus ging hij erop in. "Momenteel is dat niet het plan", zei Evenepoel bij de NOS. Maar uitsluiten doet hij het dus niet.

Als het niet volgende week al is, dan toch zeker volgend jaar. "In de toekomst zeker. Dit jaar is de kans minder dan 15 procent (of zei hij 50 procent? - red.). Maar in de toekomst: zeker weten."

Op zijn kalender staat de Amstel Gold Race (19 april) vooralsnog als eerstvolgende wedstrijd. "Ik laat een opening, maar ik denk dat andere mensen de deur misschien al volledig hebben dichtgedaan."

Zo gaf de Belg hardop nadenkend in een uur al meer prijs over een eventuele Roubaix-deelname dan hij de afgelopen maanden had toegegeven over zijn geheime plannen om gisteren te debuteren in De Ronde.

"Ik kan niks beloven", zei Evenepoel nu. "Ik kan niks zeggen, want we hebben al genoeg gelogen afgelopen tijd."

Vrijdag zei Evenepoel op een persconferentie dat hij in december al wist dat hij zou starten in De Ronde. Een uitgebreide verkenning was gedaan, enkele ploeggenoten wisten ervan, maar het grote plan was nergens uitgelekt.

Wel had hij voor de camera zijn Vlaanderen-deelname meermaals glashard ontkend.

Na De Ronde van zondag, waarin hij als enige lang mee kon met Pogacar en nummer twee Van der Poel, zal bij de olympisch en wereldkampioen het geloof gegroeid zijn dat hij misschien wel de enige renner is die hen in de monumenten kan bedreigen.

Net geen Sanremo

Bij Milaan-Sanremo, het eerste monument dat Pogacar dit jaar won, had Evenepoel zich twee weken geleden op de bank zitten opvreten. Ook daar was deelname aan de orde geweest, verklapte hij bij Sporza.

"Over Sanremo is echt pas de laatste dagen beslist om niet te rijden. Ik vond het sowieso jammer. Ik denk dat Sanremo, met de finale die ze nu rijden, mij beter ligt dan dit werk."

Dat Pogacar maar net van Tom Pidcock won, onderschrijft wat Evenepoel betreft die mening. "Als Pidcock bij kan blijven, kan ik ook zeker bijblijven. Dus volgend jaar zal ik daar waarschijnlijk ook wel aan de start staan."

Duidelijk is dat Evenepoel niets uitsluit. Zelfs voor komende zondag zegt hij geen keihard 'nee'.

Na De Ronde kon hij door zijn enthousiasme en de drukkende vragen van de Belgische televisie een ondeugend lachje niet onderdrukken. "Daar moet eens goed over gesproken worden. Mathieu zei het ook al..."

En als Van der Poel het zegt.

Schooljongens

Zulke toespelingen, zo'n erkenning van de grootste renners uit het peloton, kietelen Evenepoel. Hij had het zondag al "een eer" genoemd om naast Pogacar en Van der Poel op het podium te staan.

En na afloop zaten ze met z'n drieën als schooljongens te geinen op een sofa, wachtend op de huldiging.

Evenepoel wil tegen de grootste mannen koersen. Dan moet je ook Roubaix rijden. Van der Poel gaat zondag voor z'n vierde zege op rij. Pogacar wil zijn eerste. Van Aert droomt ook van die eerste op de kasseien.

Later zwakte Evenepoel zijn zelf opgeworpen geruchten alweer wat af. "Misschien wordt er nog over gesproken, maar de kans is heel groot van niet", zei hij bij Sportweekend van de Belgische VRT.

Parijs-Roubaix live bij de NOS

Parijs-Roubaix voor mannen en vrouwen is zondag van 's ochtends vroeg te volgen via een liveblog op NOS.nl en in de NOS-app.

Vanaf 13.05 uur kun je de mannenkoers volgen via deze livestream en vanaf 17.00 uur de ontknoping van de vrouwenkoers via deze livestream. Parijs-Roubaix is ook live te volgen op televisie, vanaf 13.10 uur op NPO1.

Denzel Dumfries had een basisplaats bij Inter en bij AS Roma deden Donyell Malen en Devyne Rensch vanaf het begin mee.

Na een minuut was het al prijs voor de thuisploeg: Marcus Thuram vond Lautaro Martínez en die tikte behendig raak. Inter liet echter de teugels even vieren en op aangeven van Rensch kopte Gianluca Mancini de 1-1 binnen.

Pal voor rust schoot Hakan Çalhanoglu Inter op 2-1 met een ziedend dwarrelschot. Kort na rust stonden plots de Romeinse sluizen open. Thuram schonk Martínez zijn tweede goal, waarna hij met een kopbal zelf de 4-1 maakte.

Nicolo Barella scoorde ook, alvorens Lorenzo Pellegrini nog iets terugdeed.

Struijk schiet Leeds United naar halve finale FA Cup

In Engeland plaatste Leeds United zich als laatste voor de halve finale van de FA Cup. In Londen verspeelde het elftal van trainer Daniel Farke tegen West Ham United in blessuretijd van de tweede helft een voorsprong van twee doelpunten: 2-2.

In de verlenging werd niet meer gescoord, waarna strafschoppen de beslissing brachten. Leeds United won die serie met 4-2. De Nederlandse verdediger Pascal Struijk benutte de beslissende strafschop voor Leeds. Surinaams international Joël Piroe, die eerder bij PSV speelde, miste de eerste penalty van Leeds.

Manchester City, Chelsea en Southampton plaatsten zich zaterdag al voor de halve finale. Daarin werd Manchester City in een thuiswedstrijd gekoppeld aan Southampton. Chelsea ontvangt Leeds United.

De Nederlander Anish Giri staat op een gedeelde derde plek, 2,5 punt achter Sindarov. Met nog zeven ronden te gaan, is het niet onmogelijk maar wel ingewikkeld om dat nog goed te maken.

Een overwinning met zwart op Sindarov was zondag een goede start geweest, maar het werd na 85 zetten remise.

Giri, die voor de vijfde keer remise speelde op Cyprus en tot dusver één keer won en één keer verloor, stond halverwege de partij behoorlijk onder druk door de feilloze openingsvoorbereiding van de Oezbeek.

Tot de 24ste zet was Giri goed op de hoogte van de gebruikelijke zetten in de gespeelde openingen. Maar door één iets te overhaaste zet - hij sloeg een pion met zijn pion waar hij beter met een toren had kunnen slaan - raakte Giri enigszins in de knel.

"Daardoor belandde ik in een verkeerde versie. Beetje dom. Want daarna werd het lijden", vertelde Giri tegen schaakwebsite Lichess.

Plots lagen de zetten niet meer zo voor de hand en keek Giri tegen een grote achterstand op de speelklok aan. "Anders was het een veel soepelere remise geweest."

Maar ook Sindarov speelde niet vlekkeloos, waardoor Giri uiteindelijk zonder al te grote problemen het halve punt binnensleepte.

Wat is het kandidatentoernooi?

Op het prestigieuze kandidatentoernooi schaken acht grootmeesters om de uitdager te worden van de huidige wereldkampioen Gukesh Dommaraju.

Iedere schaker speelt veertien partijen, met zwart en wit tegen elke tegenstander, met de klassieke langdurige tijdmeting. Bij een gelijke stand leveren tie-break-potjes met minder tijd op de klok de beslissing.

De acht deelnemers in de open-categorie zijn Anish Giri (31, Nederland), Hikaru Nakamura (38, VS), Fabiano Caruana (33, VS), Wei Yi (26, China), Praggnanandhaa Rameshbabu (20, India), Matthias Blübaum (28, Duitsland), Andrej Jesipenko (24, Rusland) en Javohir Sindarov (20, Oezbekistan).

Een remise lag sowieso voor de hand, concludeerde Giri. Ook zette Sindarov hem in het eindspel niet meer volledig onder druk om met wit voor de winst te gaan. Giri: "Hij leek ook niet zo ambitieus om te winnen."

"Een remise is niet slecht, ik denk dat we een mooie partij speelden", concludeerde Sindarov na afloop. Het was pas de tweede remise voor het jonge talent dat verder alle vijf zijn partijen had gewonnen.

Grote voorsprong

Het kandidatentoernooi is er niet spannender op geworden, zag ook nummer twee Caruana die in zijn partij ook remise speelde.

"Ik ben de enige die op 1,5 punt staat, dat is totaal niet dichtbij, maar de rest staat nog verder weg", zei de Amerikaan tegen de Saint Louis Chess Club. "Ik weet niet wat iedereen nog wil proberen dit toernooi, maar ik ga proberen te winnen."

"Ik speel nog een directe partij tegen Sindarov maar een voorsprong van anderhalve punt is vrij serieus", zegt Caruana. "Er is nu één speler die het toernooi dicteert. Hopelijk gaat de tweede helft van het toernooi beter."

Wandelen

Maandag is een rustdag. Giri is er wel aan toe.

"Goede timing. Gisteren en vandaag waren twee zware partijen. Lang zitten en denken. In de laatste twee partijen was het spel zo abstract. De stellingen waren zo ongelooflijk saai. Ik deed m'n best, maar het was alsof ik de stukken door de modder voortsleepte."

Giri's rustdag zal vooral bestaan uit wandelen langs de Cypriotische kust, een van zijn favoriete activiteiten tijdens langere toernooien. "We hebben nog een paar mooie wandelingen gepland hier."

Vrouwentoernooi stuk spannender

Het kandidatentoernooi bij de vrouwen is een stuk spannender. Daar gaat de Oekraïense Anna Moezytsjoek (36) aan de leiding met 4,5 punten, op één punt gevolgd door de Indiase Divya Deshmukh (20), de Chinese Zhu Jiner (23) en de Russische Aleksandra Gorjatsjkina (27) en Kateryna Lagno (36).

De winnares daagt wereldkampioene Ju Wenjun uit.

De overige drie deelneemsters bij de vrouwen zijn Tan Zhongyi (34, China), Bibisara Assaubayeva (22, Kazachstan) en Vaishali Rameshbabu (24, India).

De hele dag al fietste Vollering soeverein door de groene heuvels in Vlaanderen, totdat ze die ene beslissende demarrage plaatste. De kasseien op de Oude Kwaremont waren haar teken om te gaan. Een paar keer beuken op de pedalen en ze was los.

De 29-jarige Nederlandse zag Pauline Ferrand-Prévot (tweede), Puck Pieterse (derde) en Lotte Kopecky (vierde) pas weer terug bij de finish in Oudenaarde. Het was Vollerings eerste overwinning in De Ronde.

"Als je er heel hard voor werkt en er ook echt in gelooft, dan komen dromen zeker af en toe uit", zei ze.

Het zelfvertrouwen waarmee Vollering op de fiets zat, was ook haar coach Lars Boom opgevallen. Die het een aantal keer in haar oortje had toegefluisterd. Zo gaat het dit hele voorjaar al bij de renster van het Franse FDJ United-Suez.

Vollering won al de Ronde van Valencia en Omloop Het Nieuwsblad. En ze eindigde afgelopen week als tweede in Dwars door Vlaanderen.

"Ik zit er lekker in dit jaar. Ik voel me gezond, ik voel me sterk. Dus dan moet je het ook afmaken. Omdat je niet ieder jaar in die positie terechtkomt dat je én aan de voorkant koerst én je goed voelt. Dus dan moet je er ook van genieten en je voordeel er mee uitmaken."

Aanvallen dus

Als het aan Boom had gelegen, had Vollering al veel eerder aangevallen. "Toen zei ik: ik wil nog even ietsjes langer wachten. Want ik had nog sterke ploeggenoten bij me. En toen op de Kruisberg wilde ik voor het eerst even aan de boom schudden, zien wat er gebeurde."

De aanval die op de Oude Kwaremont volgde, was zelfs Tourwinnares Ferrand-Prévot te machtig. Enkele tientallen meters had de Française aangeklampt, toen ze doorhad dat volgen zinloos was.

In de achttien kilometer lange solo die Vollering voltooide, was ze er toch niet helemaal zeker op geweest. "Ik ben nooit zeker, want straks schiet de kramp er ineens in of zijn je banden ineens lek. Je durft nooit zeker te zijn. Uiteindelijk was ik pas zeker toen de auto naast me kwam rijden in de laatste twee kilometer."

Toen wist ze: Ferrand-Prévot en Pieterse, die samen de achtervolging leidden, waren te ver weg om haar nog te bedreigen.

Pieterse onder de indruk

Pieterse was wel onder de indruk van de demarrage van Vollering op de Oude Kwaremont. "Ja, Demi zet aan en na twee trappen is ze eigenlijk al weg. En die hebben we niet meer teruggezien", analyseerde Pieterse.

Pieterse: "Maar gelukkig kon ik op mijn eigen tempo nog wel naar Pauline toe rijden. En daarin heb ik een goed maatje gevonden om naar de laatste kilometer te rijden." Daarin verloor Pieterse de sprint van haar medevluchter, al maakte dat de vreugde niet minder groot.

"Het is goed voor het vertrouwen en het laat je wel echt dromen", zei Pieterse, die voor het eerst dit jaar op het podium eindigde en volledig besefte dat ze ooit twee plekken hoger kan eindigen.

Zo kwam op een zondag in de Ronde van Vlaanderen de droom van Vollering uit en kreeg Pieterse er eentje bij.

Bosz beleefde naar eigen zeggen een ontspannen Eerste Paasdag. Na het eieren zoeken met de kleinkinderen zag hij thuis voor de buis - tussendoor switchend naar Heerenveen-Heracles en de Ronde van Vlaanderen - hoe Feyenoord punten verspeelde bij FC Volendam, waardoor PSV niet meer in te halen is.

"Dolle vreugde is overdreven als je in je eentje zit. Maar ik was blij, absoluut", vertelt Bosz in een speciaal belegde online persconferentie over het moment dat de derde landstitel met PSV een feit was.

De 62-jarige trainer is trots op zijn hattrick aan titels. "Ze zijn wel allemaal verschillend tot stand gekomen", zegt hij. "Bij de eerste titel denk ik vooral aan de eerste zeventien wedstrijden die we wonnen, met goed voetbal. In het tweede jaar hebben we een dip gehad waardoor het heel spannend werd tot en met de laatste wedstrijd."

"En dit seizoen namen we 19 punten voorsprong, waardoor het niet meer spannend was. Dat was ook aan mijn eigen ploeg te merken, met die twee nederlagen (tegen NEC en Telstar, red.). De titels zijn dus verschillend, maar allemaal even mooi."

'We hebben mensen vermaakt, met veel goals'

Bosz laat tegelijkertijd ook de voetbalromanticus in hem spreken. "Kampioen worden is voor mij belangrijk, maar ook de manier waarop. Het is onmogelijk om 34 wedstrijden goed te voetballen, maar ik vind dat wij ook dit seizoen weer het merendeel van de wedstrijden goed voetbal hebben laten zien."

En soms gaat de manier van spelen van PSV gepaard met iets meer tegengoals, maar dat neemt Bosz voor lief. Liever een 4-3 overwinning, zoals dit weekend tegen FC Utrecht, dan een kille 1-0 zege. "We hebben de mensen vermaakt, met veel doelpunten. We kregen ook veel doelpunten tegen, maar dat was dan voor de neutrale toeschouwer weer leuk."

De trainer had zondagochtend ook nog even contact met Jerdy Schouten, die een zware kruisbandblessure heeft opgelopen en daardoor het WK voetbal mist. "Natuurlijk zeg je iets tegen hem, maar ik realiseer ook dat die woorden niet bij hem zullen binnenkomen. Het is vreselijk, dit gebeurt soms helaas in een voetbalcarrière."

Records

Bosz is ook de man van de statistieken. Als je een record kan pakken, dan moet je het ook doen. Hij vindt het stiekem best mooi dat het PSV van 2025/2026 het PSV uit 1977/1978 heeft overtroffen als vroegste landskampioen. Dat PSV-elftal stelde op 8 april 1978 de titel veilig.

"De vroegste kampioen ooit, dat is misschien toch wel een nalatenschap. 1978, dat is lang geleden. Dus ik hoop dat wij dit nu net zo lang volhouden", aldus Bosz.

De trainer verlaat daarna in allerijl de Herdgang om met de selectie van PSV in besloten kring, ergens op een locatie in de omgeving van Eindhoven, de landstitel te vieren. Komende dinsdag volgt voor de selectie en de staf de rondrit en huldiging in Eindhoven.

Zowel de Franse veteraan, die op een wildcard meedoet, als Griekspoor grossierde in fouten in de eerste set, die een bijzonder verloop kende. Monfils boog een 0-2 achterstand om in een 4-2 voorsprong, waarna Griekspoor, die op 3-2 acht breekpunten onbenut liet, toch weer terugkwam en z'n derde setpunt benutte.

Monfils, die na dit seizoen stopt, begon daarna beter te spelen. Alleen op 5-2 in de derde set haperde zijn opslag even, maar onze landgenoot hielp een breekkans om op 5-5 te komen om zeep.

Een terugblik op een seizoen waarin PSV piekte op de momenten waarop het moest, ondanks een drukke transferzomer, meerdere blessures en een vermeende 'Oranje-clausule' in het contract van trainer Peter Bosz.

Doorstart met zware blessures

"We maken een doorstart", stelde Bosz afgelopen zomer, nadat PSV liefst dertien spelers had zien vertrekken. Onder hen vrijwel de volledige voorhoede, die vorig jaar zo trefzeker was geweest, met spelers als Luuk de Jong, Malik Tillman, Noa Lang en Johan Bakayoko.

Daar zette PSV de komst van enkele dure aanwinsten als Ruben van Bommel, Paul Wanner en Dennis Man tegenover, samen met relatief goedkope versterkingen als bijvoorbeeld Alassane Pléa en Nick Olij.

Een vliegende doorstart werd het allerminst, want de pechgevallen volgden elkaar snel op. Pléa scheurde zijn kruisband in augustus, Van Bommel viel datzelfde noodlot ten deel in september. Het noopte PSV tot het haastig aantrekken van Myron Boadu, die in zijn tweede wedstrijd óók geblesseerd raakte.

In Eindhoven vroeg men zich langzaamaan af of iemand het team misschien behekst had.

Dat PSV in die beginfase van het seizoen een gênante thuisnederlaag leed tegen Telstar (0-2) en in fases werd overklast door het dolende Ajax (2-2) was dan ook ergens wel te begrijpen.

"Doodziek" was Bosz van dat laatste resultaat en bovendien maakte hij zich zorgen over de blessures die zijn selectie plaagden, zo gaf hij toe.

Gouden vondst: Saibari en Til

Maar de zorgen verdwenen algauw. De blessuregolf had een positief gevolg dat weinigen hadden voorzien: het koppel Guus Til-Ismael Saibari werd geboren. Dat bleek een gouden vondst van Bosz.

Aan de hand van het makkelijk scorende duo won PSV na dat gelijkspel tegen Ajax liefst dertien keer op rij. Saibari greep een heldenrol door hoogstpersoonlijk alle goals te maken in de topper tegen Feyenoord (2-3), terwijl Til een hattrick produceerde in de galavoorstelling bij AZ (1-5).

Met die laatste zege greep PSV de koppositie in de eredivisie, die de ploeg niet meer uit handen gaf.

Al in het najaar nam PSV grote afstand van de concurrentie, die volop punten bleef verspelen, terwijl de Eindhovenaren de zeges aaneenregen.

Niet alleen de doelpunten van Saibari en Til vielen op: ondertussen werkte Joey Veerman zich op tot assistkoning, bleef Ivan Perisic elke week imponeren met zijn ongelofelijke fysiek en ontpopte de Tsjechische huurling Matej Kovar zich tot uitstekende doelman, die in de winterstop definitief werd vastgelegd voor enkele miljoenen.

Toch was het nooit helemaal rustig rondom PSV. Het heetste hangijzer in de winterstop: het in de zomer aflopende contract van Bosz. Stond daar nu wel of niet een clausule in dat hij mocht vertrekken als hij bondscoach van het Nederlands elftal kon worden? De trainer hulde zich in nevelen en verlengde uiteindelijk zijn contract, zónder clausule.

Verder opvallend: het grote aantal persoonlijke fouten dat de PSV'ers maakten in december en januari. Spelers als Saibari, Jerdy Schouten en Yarek Gasiorowski leverden ballen in die tot tegengoals leidden en in een enkel geval zelfs puntenverlies tot gevolg hadden.

Het bleken slechts rimpelingen in een seizoen waarin PSV de allerbeste ploeg van de eredivisie was. Dat bewezen de Eindhovenaren nog maar eens in het thuisduel met Feyenoord op 1 februari: daar stond na 17 minuten al 3-0 op het bord, wat ook de eindstand zou blijken.

Machtsvertoon

Na dat machtsvertoon twijfelde niemand nog aan de aanstaande landstitel van PSV. De vraag was niet of, maar wanneer die zou plaatsvinden.

Met de landstitel in zicht leed PSV nog een thuisnederlaag tegen seizoensrevelatie NEC (2-3) en kreeg de ploeg opnieuw een tik van Telstar (3-1), maar niemand in het Philips Stadion lag daar echt wakker van. De voorsprong op de falende concurrentie was immers levensgroot.

Uiteindelijk mocht PSV op 5 april de champagne ontkurken. Nooit eerder kroonde een eredivisieploeg zich zo vroeg in het jaar al tot kampioen. Ook dat past in de geschiedenis die trainer Bosz momenteel bij PSV aan het schrijven is.

Bosz is na Guus Hiddink (tussen 1986 en 1989) de tweede trainer in de historie van PSV die driemaal op rij kampioen wordt met de club. De vraag die overblijft: wie houdt PSV en Bosz volgend seizoen van de vierde opeenvolgende titel af?

Dat zei genoeg over het niveau van het Vlaamse wielermonument, dat door de huidige wereldkampioen Pogacar werd gewonnen.

Van der Poel sprak achteraf van "een van de zwaarste edities" die hij ooit reed. Pogacar moest "diep in het rood gaan" voordat hij Van der Poel kon lossen. En voor Evenepoel was het "een eer om met hen op het podium te staan" in zijn eerste Ronde.

Het was een lange dag afzien geweest in Vlaanderen. Vooral omdat het allemaal zo vroeg begon, honderd kilometer voor de finish. "Op de Molenberg al", blikte Van der Poel terug. "Ik denk niet dat iemand dat had verwacht."

Pogacar wilde de wedstrijd zwaar maken, zei hij vooraf, en dan gebeurt dat ook. Op de tweede opgang van de Oude Kwaremont versnelde de wereldkampioen. Wout van Aert (uiteindelijk 4de) kon mee. Evenepoel en Mads Pedersen (5de) even later ook.

Maar net toen Pogacar demarreerde, kwam Van der Poel in de problemen. Hij raakte vervelend ver achterop en moest (net als vorig jaar) een gigantische inspanning leveren om vooraan terug te komen.

"Ik zat goed, maar ik werd opgesloten, kwam vast te zitten en moest uit mijn pedaal", zei Van der Poel. "En ik denk dat ik erna wel m'n beste Kwaremont-beklimming ooit doe, maar daar moest ik zo'n zware inspanning voor doen... Daarna was het afzien tot de finish."

In de resterende zestig kilometer kraakte wereldkampioen Pogacar zijn rivalen zorgvuldig, door op ieder klimmetje weer gas te geven.

"We hebben geracet met ons hart en iedereen heeft alles gegeven", sprak Pogacar achteraf ook namens zijn rivalen. "Het was superzwaar. Ik ben heel diep gegaan. Ik moest een paar keer diep in het rood gaan. Het was lijden tot aan de streep."

Podium Evenepoel

Van Aert moest lossen. Pedersen moest lossen. En daarna Evenepoel, die achteraf tevreden was met zijn podiumplek bij zijn debuut.

"Meteen op het podium is waar ik stiekem van droomde en hoopte. Ik denk dat we het maximale eruit gehaald hebben", sprak de Vlaming die woensdag plots zijn deelname had aangekondigd en zegt dat hij zeker terugkomt om ooit te winnen.

Tegen de beslissende aanval die Pogacar plaatste op de derde en laatste opgang van de Oude Kwaremont was weinig bestand. Van der Poel wist wat er ging komen, zo samen in de aanval met de wereldkampioen. En keek niet gek op toen hij gelost werd.

"Het is niet de eerste keer, ik weet hoe dat voelt. Het verschil was niet zo heel groot. Ik had zelfs even het gevoel dat ik dichterbij kwam. Maar toen versnelde hij nog een keer en toen brak het wel bij mij. Hij is net wat meer klimmer dan ik, geen schande dat ik daarvan verlies."

Zelfs Pogacar zat achteraf zichtbaar vermoeid, zeldzaam voor hem, onder het stof uit te puffen. Het was afzien geweest.

"Als je de verschillen ziet, zie je wat voor wedstrijd het was. Ik ben trots dat ik mijn mannetje kon staan", zei Van der Poel. "Ik ben niet meer de jongste (31). Ik had graag gewonnen, maar heb geen moeite met een tweede plaats als iemand sterker is."

Hoe zwaar de dag was geweest, bleek uit het interview achteraf van Rick Pluimers, die liever even bleef zitten:

Volgende week wacht alweer Van der Poels volgende confrontatie met Pogacar. Op de kasseien van Parijs-Roubaix, het enige wielermonument dat de Sloveen nog niet gewonnen heeft.

"Dat was vorig jaar al een gevecht. En het werd beslist door een foutje van hem. Hij zal er sowieso weer bij zijn", keek Van der Poel op die strijd vooruit.

De druk om te winnen zal niet bij Pogacar liggen, stelt hijzelf. "De druk wordt niet groter, maar juist minder. Ik ben heel gemotiveerd. Maar voel minder druk, want het is al een perfect seizoen tot dusver."

Voor de aftrap werd een minuut stilte in acht genomen ter nagedachtenis aan de overleden Kees Kuijs, oud-speler van NAC. Hij was de oudste nog levende international van Oranje.

Het publiek werd flink op de proef gesteld in het erbarmelijke duel. Spartaan Mitchell van Bergen had voor rust succesvol kunnen zijn, maar NAC-keeper Daniel Bielica claimde de hoofdrol.

De aanvaller faalde oog in oog met de doelman en de Pool pareerde later ook een lastig schot van Van Bergen. Verder ging er veel mis voor rust. Na een lethargisch kwartier gaf NAC een teken van leven.

Roep om Reulen

Sparta-keeper Joël Drommel keerde een knal van Mohamed Nassoh en toen de doelman onder de bal doorliep, kreeg hij hulp van Shurandy Sambo.

Vanaf de eerste helft riep het Bredase publiek al om Pepijn Reulen. De 17-jarige spits had NAC zes weken geleden tegen FC Volendam (1-0) de laatste zege bezorgd en had bovendien een goede week achter de rug met Oranje onder 18 (vijf goals in drie EK-kwalificatiewedstrijden).

Pas in de 77ste minuut gaf NAC-coach Carl Hoefkens gehoor aan de oproep. Het talent kon niks uitrichten. Een kopbal van André Ayew ging naast en Raul Paula schoot in de toegevoegde tijd een vrije trap net over Drommels doel.