Het was een eenzijdige finale op het Court Suzanne Lenglen. Chasteau (geboren in Rusland) stond voor het eerst in de finale van een grandslamtoernooi en dat was te merken. Ondanks de steun van het leeuwendeel van het publiek kwam de 20-jarige Française niet in haar spel.

Alleen in de vierde game van de eerste set had Chasteau kansen om de opslag van De Groot te breken. Dat lukte niet en na 26 minuten was de eerste set al binnen voor De Groot (6-1).

Eerste hoofdprijs in bijna twee jaar

Ook in de tweede set had De Groot geen kind aan Chasteau. Binnen een kwartier stond het 4-0 en ook al stribbelde Chasteau nog wat tegen, de zege van De Groot kwam nooit in gevaar (6-0). Het niveau ging in de laatste games nog maar eens omhoog en zo was het na 2019, 2021, 2022, 2023 en 2024 voor de zesde keer raak op het gravel van Roland Garros voor de Nederlandse.

De Groot rekende daarmee definitief af met een moeilijke periode zonder echte hoofdprijzen. Na haar laatste zege op Wimbledon in 2024 ging het mis op de Paralympische Spelen in Parijs, waar ze nog wel zilver won. De Groot lag er daarna lange tijd uit na een heupoperatie en de comeback ging met horten en stoten.

"Deze zege hier in Parijs voelt als therapie voor me. In 2024 brak mijn hart hier. Nu ben ik terug en ben ik hier om te genieten en te blijven", verklaarde De Groot na afloop in haar speech op de baan.

Met de titel in Parijs onderstreept De Groot dat ze weer ouderwets in vorm is.

Belangrijkste wedstrijden

De 29-jarige Nederlandse had haar belangrijkste wedstrijden eerder deze week al gespeeld. In de eerste ronde had ze het verrassend lastig tegen landgenote Lizzy de Greef (zege in drie sets) en in de halve eindstrijd rekende De Groot af met haar 'eeuwige concurrente' en nummer één van de wereld Yui Kamiji uit Japan.

Vorig jaar strandde de beste rolstoeltennisster aller tijden nog in de openingsronde. Nu ging het letterlijk en figuurlijk op rolletjes voor 'Diede the Great'.

Vink weer de beste

In de quad-klasse ging de eindzege in het enkelspel bij de mannen voor de derde keer naar Niels Vink. In de finale won de 23-jarige Helmonder met 6-3, 6-4 van de Turk Ahmet Kaplan. Het is de negende grandslamtitel in het enkelspel in zijn carrière.

Vink (23) heeft nu de titel op alle vier de grandslamtoernooien in zijn bezit. Vorig jaar won hij Wimbledon en de US Open en begin dit jaar schreef hij de Australian Open op zijn naam. In 2024 won Niels Vink goud op de Paralympische Spelen in Parijs.

Vink was eerder al de beste op Roland Garros in 2022 en 2023 en twee jaar geleden werd hij ook paralympisch kampioen op het gravel in Parijs.

In die finales stond Vink telkens tegenover zijn landgenoot Sam Schröder. Dit keer verloor zijn maatje, met wie hij twee keer het dubbeltoernooi won op de Paralympische Spelen, in de halve finales echter in drie sets van Ahmet Kaplan.

De 24-jarige Turk bereikte zo voor het eerst in zijn carrière een grandslamfinale. Daarin kon hij Vink, tussen twee regenpauzes door, aardig weerstand bieden. In de eerste set ging het tot 3-3 gelijk op en ook in de tweede bleef Kaplan lang bij, maar uiteindelijk moest hij zich gewonnen geven.

De categorieën in het rolstoeltennis

In het rolstoeltennis zijn er drie categorieën: vrouwen, mannen en quad. In alle categorieën zijn er enkelspel- en dubbelspeltoernooien.

In de open categorie hebben de tennissers alleen een beperking aan hun benen. Quad is de categorie waar tennissers meedoen die ook een beperking in een van de armen of elders in het bovenlichaam hebben.

Quad-spelers hebben vaak hun racket aan een hand bevestigd.

"Mensen onderschatten hoe moeilijk het is om je weg te vinden in een nieuw team en volledig op je gemak te raken. En ook hoeveel werk er achter de schermen gebeurt", zegt Hamilton in Monaco aan de vooravond van de iconische race op het stratencircuit.

Teambaas Vasseur naar ziekenhuis

Ferrari zal het op zaterdag in Monaco moeten stellen zonder teambaas Fred Vasseur. De 58-jarige Fransman ontbreekt wegens medische redenen. Op vrijdag was Vasseur nog wel aanwezig tijdens de vrije trainingen.

"Vorig jaar hadden we het loodzwaar, maar waren we een puzzel aan het leggen. We wisten dat het een langzame, moeizame missie zou worden. Nu vallen de stukjes in elkaar."

Opgeleefd

Hamilton staat vierde in de WK-stand en lijkt opgeleefd sinds hij werkt met zijn nieuwe engineer Carlo Santi. "Het is cruciaal dat coureur en engineer vlekkeloos samenwerken. Mijn rijstijl moet passen bij de afstelling van de auto. Dat loopt nu lekker. Carlo is mijn nieuwe Bono", zegt Sir Lewis grijnzend.

Bono is de uitermate succesvolle Peter Bonnington: jarenlang Hamiltons rechterhand bij Mercedes en nu de man in het oor van de verrassende WK-leider Kimi Antonelli.

Ferrari is zeer populair in Monte Carlo. Bij de tientallen kraampjes met shirts en caps vliegt alles wat rood is over de toonbank, vooral vanwege lokale held Charles Leclerc. Ferrari-fans smachten naar succes en bij de 'Scuderia' heerst optimisme.

De renstal heeft de wind in de zeilen. Leclerc staat derde in de WK-stand en Hamilton boekte in Canada zijn beste Ferrari-resultaat (tweede) door in de slotfase Max Verstappen af te troeven. "Dat luchtte enorm op. Ik ben heel blij dat ik de mensen die zo hard voor me hebben gewerkt eindelijk heb kunnen belonen", straalt Hamilton.

Leclerc verlengde deze week zijn contract en strooit met warme woorden. "Ik ben dol op dit team. Het is al acht jaar pure liefde en toewijding. Ze vertrouwden me als jonge coureur en gaven me alle kansen. Ik ben pas 28, heb nog veel jaren te gaan en geloof in de uitgestippelde route naar de top."

En over flirts met anders teams zoals Verstappens Red Bull Racing? "Ik heb nooit serieus een transfer overwogen. Winnen in rood is uniek."

Uitgerekend in Monaco lijkt een zege haalbaar. In de eerste twee trainingen in de krappe, kronkelende straten was Ferrari de snelste. Hamilton geeft toe dat het zijn grootste kans op een Ferrari-zege is, maar de 41-jarige Brit wil niet te hard van stapel lopen. "Of we de beste zijn hier? Dat weet ik niet, maar ik maak zeker kans."

Hamilton oogt opgewekter dan in zijn eerste jaar bij Ferrari. "Het is geweldig om onderdeel te zijn van een team dat zo groeit. 2025 was een zure appel die we moesten doorbijten. We wisten al snel dat we geen kampioensauto hadden en de focus verschoof naar 2026, de gewijzigde reglementen en de nieuwe wagen. Daar plukken we nu de vruchten van, al zijn we er nog lang niet."

De opmars van de rode brigade wordt nog overschaduwd door de hegemonie van Mercedes, dat met Antonelli en George Russell alle races won. Ferrari staat in het constructeurskampioenschap tweede, ruim voor wereldkampioen McLaren en Red Bull.

"Een uitstekende start van het seizoen. Nog niet zo goed als we willen, maar er zit veel in de pijplijn. Innovatie en progressie", zegt Leclerc over aanstaande updates die de krachtbron extra vermogen gaan geven.

Durf te dromen

Aan wereldtitels denkt Ferrari nog niet, maar de Italiaanse equipe durft weer te dromen. "Het eerste doel is dicht bij Mercedes zitten, het tweede doel is hen verslaan", schetst Leclerc.

"Ze waren op veel banen onaantastbaar, maar het kan snel kantelen. Dit seizoen is een technologische ratrace. Iedereen is op nul begonnen. En als we Mercedes ergens kunnen verslaan, is het hier in Monaco. Een langzaam, bochtig circuit helpt ons enorm."

Monegask Leclerc won in 2024 in eigen huis; Hamilton zegevierde er al drie keer, maar de Brit staat al vijf edities droog en is hongerig. "Ik verheug me al weken op deze race, ik zit vol energie en ga er vol voor."

Oranje had donderdag zijn kans gegrepen tegen Turkije, de mondiale nummer drie, al speelde dat niet in zijn sterkste opstelling. Bij Italië, de nummer een van de wereld, werden de vedetten niet gespaard en zij gaven de formatie van bondscoach Felix Koslowski weinig kans in Brasilia.

Nederland stond slechts enkele keren aan de goede kant van de score en alleen in de slotfase van de derde set wist het een achterstand weg te werken. Oranje kwam terug tot 22-22, maar Italië drukte met drie punten op rij echter onverbiddelijk door.

In de stand van de Nations League staat Nederland met één zege uit drie duels op de elfde plaats, van achttien landen. Zondag wordt de trip in Brazilië afgesloten met een wedstrijd tegen de Dominicaanse Republiek.

Knicks Mania is aan de gang. De eerste finale sinds 1999 voor de basketbalploeg uit New York. Toen werd er verloren, de laatste keer dat de Knicks kampioen werden was 53 jaar geleden: in 1973.

Het lonkende kampioenschap na meer dan een halve eeuw doet de stad opleven als nooit tevoren. Viewing parties in de stad, feestende menigtes in Madison Square Garden en onbegrensde hoop op langverwacht succes.

Ultieme loyaliteitstest

Deze eeuw was het kommer en kwel voor de fans van de Knicks. "Het is de ultieme loyaliteitstest", lacht Ivan Luković, host van de Basketbal Podcast en groot Knicks-fan. Een beetje vergelijkbaar met fan zijn van het Nederlands elftal. Sinds de EK-winst in 1988 is zilverwerk nog altijd een droom voor jonge Nederlandse voetbalfans.

Oranje in New York

Het Nederlands elftal is donderdag in New York geland voor de oefenwedstrijd tegen Oezbekistan aanstaande maandag. De eerste training onder leiding van bondscoach Ronald Koeman zit er inmiddels op.

NOS-verslaggever Thierry Boon reist Oranje achterna en is inmiddels al een paar dagen in New York. Hij bespeurt nog geen voetbalgekte of oranjekoorts. "Er staat een oranje banner in ons hotel, maar die is van New York Knicks", lacht hij. Dinsdag reist Oranje door naar Kansas City, waar het basiskamp van de selectie zich bevindt tijdens de groepsfase van het WK.

Sinds 1999 is Luković fanatiek volger van de Knicks, lange tijd het lelijke eendje in de NBA. "We hebben periodes achter de rug met bestuurlijke chaos, ontsloegen vrijwel ieder jaar de coach en haalden de verkeerde spelers", vertelt Luković.

"Het was een puinhoop. We hebben zelfs een voorzitter gehad die lag te pitten tijdens een training. Tsja, dan word je vanzelf uitgelachen."

En dus is het des te knapper dat de club in de NBA Finals staat. "Had een diehard New York-fan tien jaar geleden gezegd: de Knicks staan over tien jaar in de finale. Dan had hij het nooit geloofd."

Sinds de start van de play-offs lijkt alles te kloppen in New York. De ploeg van coach Mike Brown is bovendien goed begonnen aan de finaleserie tegen San Antonio Spurs. De eerste twee wedstrijden werden gewonnen.

De grote ster aan de zijde van New York is de 29-jarige point-guard Jalen Brunson.

Gouden greep

"Brunson is een geweldige speler, maar je hebt er niet zoveel aan als hij 22 van de 24 seconden op de schotklok de lucht uit de bal dribbelt. Sinds Karl-Anthony Towns als playmaker is ingezet, valt het goed . Dat is dé gouden greep van de coach geweest", meent Lukovic.

En dus is basketbalminnend New York verwachtingsvoller dan ooit. De ploeg is momenteel dertien duels op rij ongeslagen en de stad is in extase.

"Je ziet het overal. Volg een willekeurig New York Knicks-account en je ziet de gekte iedere dag voorbijkomen", vertelt de podcasthost, die durft te stellen dat wanneer het Nederlands elftal tegelijkertijd zou spelen met de Knicks, het stadion van Oranje leeg zou zijn. "Zelfs al zouden de toegangskaartjes naar het voetbal gratis zijn, heel New York kijkt naar de Knicks."

Of Luković gelijk heeft met die bewering, zal niet duidelijk worden. De oefenwedstrijd tussen Nederland en Oezbekistan wordt namelijk achter gesloten deuren gehouden.

Nederlands tintje

De basketbalfinale heeft ook een klein Nederlands tintje. New York Knicks ontleent haar naam namelijk aan de knickerbockers, een pofbroek die veel werd gedragen door de eerste Nederlandse inwoners van de stad.

Ook de oranjeblauwe clubkleuren kunnen aan Nederland worden gelinkt. Bij de oprichting van de Knicks in 1946 baseerde de basketbalclub zijn clubkleuren op de vlag van New York City en die is dan weer gebaseerd op de Nederlandse prinsenvlag.

New York Knicks en San Antonio Spurs strijden in een best-of-seven-serie om de NBA-titel. Stel dat de Knicks aan het langste eind trekken? "Dan wordt New York afgebroken. Ik verwacht dat het leger misschien wel ingezet moet worden om het in goede banen te leiden", besluit Luković.

Twee dagen eerder wonnen de Knicks al het eerste duel, dat ook in San Antonio gespeeld werd, waardoor ze nu met 2-0 leiden in een best-of-7. Mochten de Knicks de komende twee wedstrijden in New York winnen, dan mogen ze zich voor het eerst sinds 1973 kampioen van de NBA noemen.

Wembanyama geeft het weg

Bij een 104-104 stand en met nog 16 seconden op de klok legde Jalen Brunson, de grote man aan de kant van de Knicks in het eerste duel, aan voor een tweepunter, maar hij miste. De rebound was voor Spurs-vedette Victor Wembanyama, maar gooide de bal vervolgens tegen de rug van een niet oplettende teamgenoot.

Brunson pakte de bal op en Wembanyama maakte een overtreding op hem. Nadat Brunson één vrije worp benut had, waren er nog 7,5 seconden te gaan. Genoeg voor één laatste aanval van de Spurs om alsnog met de zege aan de haal te gaan.

Het in de time-out zorgvuldig uitgedachte plan werd uitgevoerd en Wembanyama kreeg de kans om zijn fout te herstellen. Zijn schot belandde tot teleurstelling van de fans echter tegen de ring.

De Knicks zijn pas de derde ploeg die de eerste twee uitwedstrijden wint in de NBA-finale. Chicago Bulls (1993) met Michael Jordan en Houston Rockets (1995) gingen hen voor en werden dat jaar ook kampioen.

Geen hoge gebouwen, maar rijen bomen. Geen geluid van sirenes en toerende taxi's, maar fluitende vogels. De New York-vibe is ver te zoeken op de Etihad City Football Academy, voor Oranje toepasselijk gelegen in Orangeburg, veertig minuten rijden vanuit Manhattan. Het enige grote veld ligt er piekfijn bij.

Het begon met een appje, een tijd terug, van Oranjes teammanager Brecht Kramer aan Jansen. Of de trainingsfaciliteiten daar eventueel iets voor Oranje zouden zijn. Inmiddels wel, oordeelt Jansen, die eerder zijn zorgen had over de staat van de grasmat.

Nieuwe grasmeester

"Ik heb nu één zomer meegemaakt in New York en dat is ongekend heet. Daar werd de mat niet beter van. Met veel pijn en moeite hebben we er een seizoen op getraind. Het was geen knollentuin, maar het voldeed niet aan de eisen."

"De locatie is heerlijk afgelegen, het gebouw is prachtig, de voorzieningen zijn erg goed, alleen het veld viel tegen." En dus deed de 53-jarige Jansen zijn beklag. Met succes. Dankzij een nieuwe grasmeester ziet het er nu strak uit.

Jansen kan hoge eisen stellen, omdat de club dat ook doet. New York City FC is onderdeel van de City Football Group, een voetbalbolwerk van de Emiraten met meerdere clubs wereldwijd, waarvan Manchester City de bekendste is. Ze werken allemaal samen volgens de laatste ontwikkelingen.

Dat blijkt wel in New York, want de kleedkamer waar de Oranjespelers dezer dagen de voetbalschoenen en scheenbeschermers aantrekken, is een exacte kopie van de kleedkamer van City in Manchester. Wat dat betreft zullen Tijjani Reijnders en Nathan Aké zich enorm thuis voelen.

Hartstikke modern

Als trainer en hoofd jeugdopleiding maakte Jansen in Nederland de vooruitstrevende academies van PSV en AZ mee. "PSV is buitencategorie met de huidige nieuwbouw. En AZ is natuurlijk ook vrij exclusief. Maar dit in New York is minimaal hetzelfde. De faciliteiten, de gym en de kantoren zijn allemaal hartstikke mooi en modern."

Jansen heeft Oranje niet zien trainen op 'zijn' veld. Hij is even bij zijn gezin in Nederland, aangezien de Amerikaanse voetbalcompetitie vanwege het WK stilligt. New York City FC is halverwege nog in de race voor de play-offs. Jansen haalde vorig jaar de Conference Final, waarin werd verloren van het Inter Miami van Lionel Messi.

Jansen staat nog tot eind 2028 onder contract bij de City Football Group. Vorig jaar ging hij op bezoek bij Man City, waar hij sprak met de Nederlandse assistent-trainer Pepijn Lijnders, zijn oud-pupil bij AZ Reijnders én Pep Guardiola, de hoogst aangeschreven voetbaltrainer van de laatste pakweg twintig jaar. Een gepland gesprek van maximaal 15 minuten werd uiteindelijk een inspirerend onderhoud van meer dan 2,5 uur.

Toen hij vorige maand vertrok uit 'The City That Never Sleeps' proefde Jansen meer en meer een WK-sfeer. "De populariteit van voetbal is de afgelopen jaren gegroeid."

Elke dag NOS Voetbalpodcast (dit keer met Pascal Jansen)

Benieuwd wat Pascal Jansen nog meer gestuurd heeft naar Ronald Koeman? Hij vertelt erover in een kakelverse NOS Voetbalpodcast vanuit New York. Te luisteren via NPO Luister of je favoriete podcastapp. Elke dag een nieuwe aflevering vanuit het kamp van Oranje.

Al krijgt voetbal, mede dankzij Messi en het komende WK, meer aandacht, het blijft allemaal relatief in het land van American football en basketbal. "De NBA-finals zijn bezig en de Knicks staan daar voor het eerst sinds 1999 in. Dus er is in New York wel een soort WK-sfeer, maar dan rondom basketbal."

Hij heeft nog een tip voor het Nederlands elftal tijdens het korte verblijf in de wereldstad: probeer ook te ontspannen. "Ik zou zeker even een wedstrijdje van de Knicks op Madison Square Garden bezoeken. Of ga naar het honkbalstadion van de New York Yankees. Ik denk dat de spelers van Oranje zich daar vrij kunnen bewegen."

"Kijk, dat is ook het mooie van New York. Je kunt hier eigenlijk heel bekend zijn, maar tegelijkertijd heel anoniem je ding doen."

Vechtlust en onbevangenheid. Met die woorden vatte Veurink twee maanden geleden het succes samen toen zijn jeugdige ploeg verraste met vier punten tegen Frankrijk. Na de deceptie tegen Ierland resoneren termen van heel andere strekking: slordig en onrustig.

Wiegman met Engeland hard onderuit

Ook voor Sarina Wiegman was het een pijnlijke avond. De bondscoach van de Engelse vrouwen zag haar ploeg met 4-0 verliezen van regerend wereldkampioen Spanje en daardoor de koppositie in de groep en daarmee plaatsing voor het WK uit handen geven.

"Superteleurgesteld", was aanvoerder Dominique Janssen. "Het was niet goed genoeg."

"Ik heb wel een team gezien dat er alles aan wilde doen", verdedigde Veurink de instelling zijn ploeg. "Ik vond ons vooral heel erg slordig. Door onze eigen fouten laten we Ierland iedere keer weer in de wedstrijd komen."

Oranje werd op een door de regen kletsnat en door Ierse aanpassingen klein veld gedwongen het spel te maken. Een heel andere rol dan tegen topland Frankrijk. Toen kon Oranje onbevangen counteren en stunten, nu lag de druk er vol op.

Nederland had het in eigen hand om zich rechtstreeks voor het WK te plaatsen, maar verzuimde dat ook zelf af te dwingen. Daarvoor was het te onzuiver in de passing en zocht het vaak gehaast naar een moeilijke oplossing.

Counters verdedigen

Bovenop de slordigheden aan de bal kwamen ook al langer bestaande gebreken bovendrijven. De restverdediging was niet bestand tegen counters van de tegenstander.

Helemaal aan het begin van de WK-kwalificatiecyclus legde de Poolse topspits Ewa Pajor het al bloot. In Ierland gebeurde dat vrijdagavond opnieuw, zoals bij de 1-0 van Kyra Carusa.

Bekijk de openingstreffers van Polen, begin maart, en Ierland tegen Oranje:

In de concurrentiestrijd onder de lat was het voor Lize Kop geen goede beurt. Tegen Polen (2-2) bracht zij nog wel meermaals redding. Tegen Ierland waren alle drie de Ierse schoten op het Nederlandse doel raak.

Omdat Daphne van Domselaar, de afgelopen jaren doorgaans eerste keuze, wordt geopereerd, krijgt Kop naar alle waarschijnlijkheid dinsdag een herkansing tegen Polen.

Dan ontbreekt Jackie Groenen, die vanwege een gele kaart geschorst is voor de volgende wedstrijd. Vanaf de bank bracht zij na rust meer strijd en, met mede-invaller Daniëlle van de Donk, meer lijn in het aanvalsspel.

Aanpassen aan nieuwe regel

Maar ook in die fase deden slordigheden Oranje de das om. De ploeg paste zich niet aan toen Groenen na de 1-1 een minuut buiten de lijnen moest blijven. Groenen had op het veld verzorging gekregen nadat zij onderuit geschopt was. Oranje kreeg een strafschop, maar omdat de Ierse dader geen kaart kreeg, stond er een 'straf' op de medische verzorging van Groenen binnen de lijnen.

Die regel is nieuw in het internationale voetbal, het is een van de aanpassingen die zijn doorgevoerd in aanloop naar het WK van de mannen. Tegen tien Oranje-speelsters zocht Ierland vanaf de aftrap meteen de aanval en scoorde de 2-1.

"Is er geen besef van die nieuwe regel?", vroeg analyticus Leonne Stentler zich af. Oranje had een minuut in overlevingsstand gekund, maar paste zich niet aan.

Bekijk het penaltymoment en de reactie van Jackie Groenen:

"Bijzonder", noemde Groenen de nieuwe regel. "Als je de regels tot de letter wil volgen, is dit denk ik de regel nu."

Snelste route of korte omweg?

Met die wetenschap op zak sluit Nederland komende dinsdag in Almelo deze fase van de WK-kwalificatie af. Bij een zege op Polen is rechtstreekse plaatsing nog mogelijk, maar dan moet Frankrijk-Ierland in een gelijkspel eindigen.

Anders wachten play-offs tegen een land buiten de top dertig van de UEFA-ranking, op papier dus een makkelijke tegenstander.

"We weten dat er meerdere wegen zijn om op het WK te komen", aldus Veurink. "Het liefst doen we dat via de snelste weg, die is nog niet gesloten. Als we onverhoopt de play-offs in moeten, is dat een andere route."

"De vorige keer werd gezegd dat alles goed was, maar ook toen konden er dingen beter. Nu verliezen we, maar was ook echt niet alles slecht. Dat analyseren we en maken we trainbaar."

Na zijn eerste nederlaag als bondscoach blijft hij schaven aan zijn ideale Nederlands elftal, dat over ruim een jaar op het WK moet staan. Eerst moet hij zijn ploeg binnen enkele dagen uit een dalletje trekken, dinsdag komt Polen op bezoek.

WK-kwalificatieduels live bij de NOS

De Oranjevrouwen spelen op dindag 9 juni de thuiswedstrijd tegen Ierland in de WK-kwalificatie, om 21.00 uur in Almelo.

Het duel is live te volgen op NPO 3, via een stream en liveblog op NOS.nl en in de NOS-app en via NPO Radio 1.

Karl raakte vandaag op de training van het Duitse elftal in Chicago geblesseerd. Hij werd naar een ziekenhuis gebracht, waar uit een scan bleek dat het om een spierscheuring gaat.

Karl maakte pas dit seizoen zijn debuut voor Bayern, waar hij snel uitgroeide tot een vaste waarde. De club pakte de dubbel in Duitsland en reikte tot de halve finales van de Champions League. Karl speelde drie interlands voor Duitsland.

Vervanger

Met Assan Ouédraogo van RB Leipzig is er al een vervanger aangewezen door de Duitse bond. Tot 24 uur voor de eerste groepswedstrijd mogen landen geblesseerde spelers nog vervangen.

Duitsland speelt zaterdag een oefenduel met de Verenigde Staten. In de groepsfase van het WK treffen de Duitsers Curaçao, Ivoorkust en Ecuador.

Donderdag werd de eerste ronde voortijdig afgebroken vanwege de harde wind. Veel spelers moesten daardoor op vrijdag aanzienlijk meer holes spelen dan gebruikelijk en een aantal zullen dat zaterdag opnieuw doen.

De Zweed Sebastian Söderberg gaat met een score van -9 voorlopig aan kop. De Fransman Julien Guerrier volgt op één slag.

Tweevoudig winnaar Luiten en landgenoot Van Vight kwamen vrijdag na twee ronden uit op -1 en dat bleek genoeg voor een vervolg. Amateur Nevill Ruiter maakte op zaterdag zijn ronde af en haalde eveneens met -1 het weekeinde.

Dure afzwaaier Van Driel

Vooral voor Darius van Driel is het missen van de cut een hard gelag. De nummer 41 van de Europese Tour stond drie holes voor het einde nog in uitstekende positie om het slotweekend te halen, maar na een triple bogey zakte hij alsnog ver weg.

Hij hoopte met een verre drive in twee slagen de bal op de green te slaan, maar zijn afslag raakte zoek en werd niet meer gevonden. "Ik heb risico genomen en dat is keihard afgestraft", aldus Van Driel tegen Golf.nl nadat hij zijn tweede ronde met +4 had afgesloten. "Je weet dat je in een jaar een keer de cut gaat missen, maar dan liever niet hier."

Lafeber en Lafeber

De 18-jarige Guus Lafeber, zoon van voormalig winnaar Maarten Lafeber, kon met een opgetelde score van +11 de prestatie van zijn vader in 2003 niet evenaren.

Bekijk hieronder een reportage over oud-winnaar Maarten Lafeber en zijn zoon Guus, die voor de tweede keer meespeelt op de KLM Open.

Nederland moet dinsdagavond winnen van Polen en hopen dat Frankrijk en Ierland gelijkspelen. Anders wordt Oranje tweede of derde en wachten in het najaar play-offs om plaatsing voor het WK in Brazilië.

Oranje was nog ongeslagen onder bondscoach Arjan Veurink en na het sterke tweeluik tegen Frankrijk (vier punten) lag de weg naar groepswinst open. Maar op bezoek bij Ierland was het simpelweg veel te slordig wat Oranje liet zien.

De omstandigheden wekten niet mee voor het team van Veurink, dat door de thuisploeg werd gedwongen het spel te maken. De Ieren hadden het veld aangepast tot de kleinst toegestane afmetingen en daar kwam vrijdagavond nog een stevige wind en veel regen bovenop.

Om een klein veld groot te maken, zette bondscoach Arjan Veurink in op snelheid en loopvermogen. Met Lineth Beerensteyn en Esmee Brugts op de flanken en Ella Peddemors op het middenveld. De 23-jarige speelster van Wolfsburg, geroemd om haar loopacties, hield onder anderen Daniëlle van de Donk op de bank.

Slordig balverlies

De loopacties waren er, maar in de passing schoot Oranje tekort. Ierland liet zich met genoegen inzakken en loerde op een uitbraak. Die kwam er in de negentiende minuut, na balverlies van Lynn Wilms, die vervolgens ook op snelheid werd geklopt.

Ierlands enige spits Kyra Carusa pakte het cadeautje uit met een schot in de hoek waar doelvrouw Lize Kop traag op reageerde: 1-0.

Kansen voor Oranje waren er wel. Via de snelheid van Beerensteyn, een uithaal van Wilms tegen de lat, en via het hoofd van centrumspits Romée Leuchter. Maar het veldoverwicht liep door slordige passes vaker uit op niets.

Ervaren invallers

Vlak na rust greep Veurink in. Hij bracht met Van de Donk en Jackie Groenen twee ervaren krachten in die na blessureleed zijn teruggekeerd. De wissels zorgden voor een opleving. Beerensteyn kreeg een flinke kans en even later haalde Groenen gevaarlijk uit.

De middenvelder van Paris Saint-Germain bleef onrust veroorzaken in de Ierse defensie, waar Aoife Mannion reageerde met een harde ingreep: strafschop voor Nederland.

Aanvoerder Dominique Janssen, terug in de basis ten koste van Renee van Asten, nam de verantwoordelijkheid en schoot via de vingertoppen van de Ierse keeper raak: 1-1.

Het gaf heel even hoop, maar een minuut na de gelijkmaker stond Oranje weer achter. Janssen liet zich verrassen door Abbie Larkin, die ook Kop verschalkte: 2-1.

In de slotfase was het wederom een invalster die Oranje weer overeind hielp. Victoria Pelova, die na een moeilijke periode niet volledig inzetbaar was, kwam van de bank en trok de stand weer in evenwicht. De jacht naar meer leverde niets op. Ook Ierland had niets aan een gelijkspel en gooide alles in de strijd.

Kort voor tijd ging het mis bij een hoge voorzet, die werd doorgekopt en bij de tweede paal door Amber Barrett binnen kon worden getikt: 3-2.

Na de verrassende nederlaag afgelopen woensdag tegen Landstede Hammers in eigen huis won de zesvoudig landskampioen het tweede duel in Zwolle met 61-59. Daarmee staat het 1-1 in de best-of-five-serie.

Zondag om 15.30 uur treffen beide ploegen elkaar opnieuw in Leiden.

Underdog

Dat Landstede zich wist te plaatsen voor de eindstrijd was een verrassing: de Zwolse club eindigde in de reguliere competitie (de met Belgische clubs gedeelde BNXT League) slechts als vijfde Nederlandse ploeg en moest daardoor twee play-offs overleven om de finalereeks te halen.

In de halve finales won underdog Landstede overtuigend van titelverdediger Den Bosch en die vorm trok de ploeg van de Belgische coach Gaëlle Bouzin door in de eerste wedstrijd van de finaleserie tegen Leiden.

Voor eigen publiek ging het echter een stuk moeizamer. In een duel met meer spanning dan kwaliteit kwam Landstede nog wel met 7-0 voor, maar dit keer slaagde Leiden er wel in het gat te dichten.

Sterker, met 15 punten op rij draaide Leiden de 15-18 achterstand van het eerste kwart razendsnel om in een 30-18 voorsprong. Daarna liep de thuisclub lang achter de feiten aan. Het venijn zat echter in de staart.

Spannend slot

In het vierde kwart raakte het favoriete Leiden de draad helemaal kwijt. Punt voor punt knokte Zwolle zich terug in de wedstrijd, waarop Devin Whitfield zijn ploeg zelfs op voorsprong bracht: 59-57.

Tareek Scott-Grayson trok de stand met een tip-in weer gelijk, waarop Jibbe Sicking na een rebound het Zwolse publiek helemaal stil kreeg: 59-61.

Met nog drie seconden op de klok kreeg Landstede nog één kans om een verlenging af te dwingen. Boyd van der Vuurst de Vries - uitblinker in het eerste duel - kreeg de bal in handen, maar zag zijn lay-up via de ring uit de basket rollen.

Basketbalfinale bij NOS

De finale om de basketbaltitel bij de mannen is live te volgen bij de NOS. De derde wedstrijd is zondag vanaf 15.30 uur live te zien op NPO 1 en via de livestream op NOS.nl en in de NOS-app.

In de stromende regen van de Poolse hoofdstad Warschau waren Worthy de Jong, Jan Driessen, Bryan Alberts en Daen van Tilborg met 21-15 te sterk voor Tsjechië.

In de kwartfinales is aartsrivaal Servië zaterdag om 18.00 uur de tegenstander.

Onervaren Tsjechen

Door de nederlaag tegen Duitsland in de groepsfase werd Nederland veroordeeld tot de tussenronde van het WK, waar Oranje in 2017 en 2018 de finale haalde.

Alleen in 2012 en 2014 was er een Tsjechisch team te bewonderen op een WK, met de zesde plaats als hoogtepunt.

In Warschau maakten de Tsjechen met onder meer een knappe zege op de Verenigde Staten duidelijk dat ze een taaie tegenstander zouden zijn voor de olympisch kampioen.

Foutenlast

Dat bleek ook wel in de openingsfase, waarin Nederland moeilijk tot scoren kwam en opvallend snel tegen vijf persoonlijke fouten aanliep. Daardoor moesten De Jong, Driessen, Alberts en de relatief onervaren Van Tilborg al snel op hun tellen passen.

Vanaf de zevende fout zou de tegenstander namelijk automatisch twee vrije worpen mogen nemen, maar zover kwam het niet.

Toen de opnieuw sterk spelende Van Tilborg er 17-13 van had gemaakt, was het duel wel beslist. In de slotfase scoorde De Jong nog met een tweepunter en een vrije worp.

WK 3x3-basketbal bij de NOS

Alle wedstrijden van de Nederlandse mannen- en vrouwenploeg zijn live te zien via een stream op NOS.nl en in de NOS-app.

Zaterdag vervolgen de Nederlandse vrouwen hun weg richting prolongatie van de wereldtitel in de kwartfinales tegen Hongarije (17.00 uur). Daarna spelen de mannen hun kwartfinale tegen Servië(18.00 uur).

De training werd afgewerkt in de wijk Orangeburg, op het trainingscomplex van New York City FC, de nummer acht van de Eastern Conference van de Amerikaanse competitie.

Dinsdag vertrekt de ploeg van bondscoach Ronald Koeman naar Kansas City, waar het trainingskamp tijdens het WK gevestigd zit.

Timber traint mee

Ook Jurriën Timber stond op het veld. De verdediger sloot later aan bij Oranje omdat hij afgelopen zaterdag nog de Champions League-finale speelde met Arsenal tegen Paris Saint-Germain en trainde voor het eerst mee.

Nog niet aanwezig is assistent-trainer Ruud van Nistelrooij. Hij is wegens privé-omstandigheden in Nederland achtergebleven en sluit zondag weer aan bij Oranje.

Herdenking

Voorafgaand aan de training werd een minuut stilte gehouden, ter nagedachtenis aan de overleden Hans Jorritsma. De voormalig teammanager van Oranje overleed op 77-jarige leeftijd.

In de eerste training was Leclerc juist de snelste, toen was het verschil met Verstappen nog meer dan een halve seconde.

Voor het weekend zei Verstappen niet te verwachten om voor het podium te kunnen gaan, maar in beide trainingen was hij sneller dan de Mercedes-coureurs, die alle races tot nu toe wonnen.

Crashes

De eerste training werd twee keer stilgelegd vanwege crashes. Na ongeveer een halfuur vloog Verstappens teamgenoot Isack Hadjar de vangrail in, bij het insturen van de tweede chicane van de derde sector.

In de slotfase verloor Fernando Alonso de controle over zijn Aston Martin. De Spanjaard kwam goed weg met slechts een beschadigde voorvleugel.

In de tweede training was er een korte virtual safetycar nodig, omdat de McLaren van Lando Norris de geest gaf. De regerend wereldkampioen parkeerde zijn auto in de chicane na de tunnel.

Met nog vier minuten te gaan kwam er toch nog een rode vlag, toen de rem rechtsvoor bij Sergio Pérez (Cadillac) in de brand vloog en de Mexicaan zijn auto bij het casino moest parkeren.

Morgen om 12.30 uur wordt de derde en laatste training gehouden, daarna volgt om 16.00 uur de kwalificatie. Die is op het krappe stratencircuit in Monaco vanwege de beperkte inhaalmogelijkheden altijd van groot belang.

Zverev is na drie verloren grandslamfinales, waaronder twee jaar geleden in Parijs, nu favoriet om op Roland Garros voor het eerst een grandslam te winnen.

Zondag neemt hij het in de finale op tegen Flavio Cobolli, die zonder te spelen door is naar de finale. Zijn tegenstander Matteo Arnaldi meldde zich kort voor de tweede halve finale af vanwege een virusinfectie.

De 24-jarige Cobolli kwam nooit verder dan de kwartfinale van een grandslam. De Italiaan staat op de veertiende plek van de wereldranglijst.

Zverev drukt door

In de gelijkopgaande openingsset tussen Zverev en Mensík deed een beroerde servicegame bij 5-5 de Tsjech de das om. Zijn services waren matig en met een mislukt dropshot deed hij de game min of meer cadeau. Zverev won de set mede dankzij een ace op setpoint.

Waar de vijfvoudig halvefinalist in de eerste set soms wat ingehouden speelde, leek die verkramptheid ineens verdwenen na een vroege break in set twee. Zverev durfde ook meer met zijn forehands en gunde Mensík geen enkele breekkans.

Mensík, die indruk had gemaakt met overwinningen op hoger geplaatste spelers Alex de Minaur en Andrej Roebljov, leek rijp voor de slacht, maar herpakte zich onverwachts.

Zverev wandelde door twee servicegames heen toen hij, ogenschijnlijk in slaap gesust, zijn derde opslagbeurt verloor. Aan de lichaamshouding van Mensík was lang af te lezen dat hij zelf niet meer in een wederopstanding geloofde, maar na enkele geslaagde dropshots, de break en de setwinst veranderde dat plotsklaps.

De opleving bleek echter van korte duur, al vermaakte de Tsjech het publiek nog wel met alles-of-nietsballen. De Duitser bleef er op los hameren, discussieerde nog een paar keer fel met de umpire van dienst en vond zijn weg naar de finale.

Met een gebalde vuist hield Zverev zijn uiting van vreugde ingetogen. Zondag moet het voor hem gebeuren. Na olympisch goud in 2021 en liefst 24 ATP-titels snakt hij naar een grandslamtitel.

Hnatysjyn kwam met een bescheiden 2.202 ELO-punten naar het EK. Daar voegt ze er met haar knappe prestaties in Georgië (acht zeges, twee remises en slechts één nederlaag, tegen Meri Arabidze) liefst 214 aan toe, waarmee ze zichzelf in de mondiale top 20 heeft gekatapulteerd.

Eline Roebers deed lange tijd mee om de titel, maar ook de 20-jarige Amsterdamse was in de voorlaatste ronde niet tegen Hnatysjyn opgewassen. Roebers eindigde met 7,5 punt als gedeeld zevende.

De andere Nederlandse deelneemster, Anna-Maja Kazarian, kwam met zes punten niet verder dan een gedeelde 52e plek.

Titelverdedigster Elisa Longo Borghini sprong mee in het wiel van Brand in de hoop wat seconden terug te winnen in het klassement. Uiteindelijk bleek haar voorsprong op het peloton slechts vijf seconden.

Rozetruidraagster Anna van der Breggen kwam net als nummer vijf Marlen Reusser halverwege de rit hard ten val. Beiden konden hun weg vervolgen en kwamen binnen in het peloton.

"Ik heb een paar schaafwonden, maar ik denk dat het meevalt", zei Van der Breggen na afloop. "Het zal morgen wel wat stijf zijn, maar waarschijnlijk is de pijn in de benen dan groter dan die van de val."

Vroege vlucht

Met de koninginnenrit over de fameuze Finestre op zaterdag voor de boeg dachten de kanshebbers in het klassement een relatief rustig dagje tegemoet te gaan.

Vijf rensters, onder wie voormalig Roubaix-winnares Alison Jackson en de Nederlandse Marjolijn van 't Geloof, zagen hun kans schoon en kregen bijna tien minuten voorsprong van het peloton.

Valpartij

Dat peloton werd opgeschrikt door een paar valpartijen, waarbij veel grote namen betrokken waren. Zo ging de Zwitserse Reusser twee keer tegen de grond, maar vooral de valpartij van de vrouw in het roze Van der Breggen oogde serieus.

Van der Breggen kwam terecht op haar zij. Ze nam haar tijd en krabbelde moeizaam op, maar kon haar weg wel vervolgen.

Een klim in twee delen op 30 kilometer van de finish luidde de finale in. Van de vroege vlucht bleven Jackson en de jonge Italiaansen Chantal Pegolo (19) en Gaia Segato (22) over.

In de afdaling kregen zij gezelschap van Gery en Silvia Persico. Per toeval, zo bekende Gery na afloop. "Ik wilde zorgen dat Demi (Vollering, red). als eerste aan die afdaling kon beginnen. Toen ik zag dat ik een gat had geslagen, dacht ik dat ik eerst dat ik een fout had gemaakt. Daarna zijn we doorgereden en heb ik kunnen sprinten."

Voor de 20-jarige Gery, vorig jaar in Rwanda wereldkampioene bij de beloften, is het de eerste zege in een grote ronde. Dit voorjaar won ze ook al de Belgische klassieker Brabantse Pijl.

Aanval Longo Borghini

Dat de kopgroep het peloton voor wist te blijven, had ook alles te maken met de verrassingsaanval van titelverdedigster Longo Borghini. De Italiaans kampioene zag Brand in de tegenaanval gaan en sprong erachteraan en trof in de kopgroep ook nog ploeggenote Persico.

De rappe Persico reed zich leeg voor haar kopvrouw, zorgde daarmee dat het verschil zo'n halve minuut bedroeg, maar offerde zo wel haar kansen op de ritzege op.

Brand - die geen trap te veel deed met Elisa Balsamo in het peloton achter zich - dacht te profiteren, ging slim als eerste door de laatste bocht, maar werd net afgetroefd door Géry.

In zijn vorige deelnames won Van der Poel in totaal twee etappes en droeg hij tien dagen de gele leiderstrui. Vorig jaar was hij de beste in de tweede rit, die finishte in Boulogne-sur-Mer. In 2021 pakte hij de zege en het geel bij Mûr-de-Bretagne.

Ook Jasper Philipsen, die de Belgische ploeg naar succes in de massasprints moet brengen, staat opnieuw aan de start in de belangrijkste wielerronde van het jaar.

Philipsen won al tien Tourritten, vaak dankzij een lead-out van Van der Poel. Laatstgenoemde gaat ook deze Tour weer voor zijn eigen ritzeges, maar zal zich in de sprintetappes wegcijferen voor Philipsen.

Van der Poel en Philipsen zijn momenteel met de Tourploeg van Alpecin in Denia voor een trainingskamp.

Ronde van Zwitserland

In aanloop naar de Tour rijdt Van der Poel ook de Ronde van Zwitserland, net als Tour-favoriet en rivaal Tadej Pogacar. Die WorldTour-wedstrijd begint op 17 juni en duurt vijf dagen.

Titaley, die assistent was bij PSV, volgt Wouter de Vogel op en heeft een contract tot medio 2028 getekend bij de nummer acht van afgelopen eredivisieseizoen.

Titaley werkte anderhalf jaar in Eindhoven en won afgelopen seizoen met PSV de landstitel. Daarvoor was hij trainer bij verschillende amateurploegen en was hij vier jaar lang als scout verbonden aan het Nederlands elftal.

Nieuwe rol

In maart maakte AZ al bekend dat Van der Gragt de rol als technisch manager verruilt voor een andere plek in de technische staf. Komend seizoen volgt ze haar licentie-opleiding en daarnaast werkt ze samen met Titaley.

De Groot, als vierde geplaatst in Parijs, neemt het in de finale op tegen de ongeplaatste Française Ksenia Chasteau.

De Groot heeft al vijf enkelspeltitels gewonnen op Roland Garros. Mocht ze dit jaar opnieuw winnen, dan is dat waarschijnlijk vooral een persoonlijke overwinning voor haar. De Groot lag lang uit de roulatie vanwege een heupoperatie. Vorig jaar maakte ze op Roland Garros haar rentree, maar grote titels bleven vooralsnog uit. Wel haalde ze bij de Australian Open de finale.

Dubbelspel

Bij de quads bereikte Niels Vink ook al de finale. Daarin staat de Nederlander tegenover de Turk Ahmet Kaplan. Hij veroverde al de titel in het dubbelspel door samen met de Israelier Guy Sasson te winnen van landgenoot Sam Schröder en de Australiër Jin Woodman: 6-4, 6-3.

In de finale van het vrouwendubbelspel voor rolstoelers gingen Jinte Bos en Lizzy de Greef onderuit tegen de Japanse Kamiji en de Chinese Zhenzhen Zhu: 3-6, 0-6.