De 24-voudig grandslamwinnaar leek in de eerste set nog naar een eenvoudige overwinning te wandelen, maar wist zijn Argentijnse tegenstander daarna niet meer te breken.

Djokovic had het masterstoernooi van Montreal al overgeslagen en hoopte in Cincinnati wat wedstrijdritme te pakken voor de US Open op hardcourt. Maar de 39-jarige tennisser had moeite met het fysieke tennis van Tirante.

De 25-jarige Argentijn, nummer 50 van de wereld, kreeg Djokovic na bijna drie uur op de knieën. Een lovegame besliste de wedstrijd.

Sinner en Alcaraz

Voor Djokovic was het pas zijn eerste toernooi sinds Wimbledon, waarin hij in de halve finales werd uitgeschakeld door Jannik Sinner.

De Italiaan Sinner laat, net als Carlos Alcaraz, het toernooi in Cincinnati aan zich voorbij gaan vanwege een licht kwetsuur. Het is de verwachting dat de nummer een en twee van de wereld er op de US Open wel gewoon bij zijn.

Boerefijn klokte in de series een tijd van 4.20,37 minuten en Van der Kamp noteerde 4.21,39. De snelste acht kwalificeerden zich voor de finale. Barbora Seemanová, die op de 200 meter vrije slag Marrit Steenbergen van de titel afhield, drong als laatste tot de finale door (4.12,05).

De estafetteploeg komt later vandaag in actie in de halve finales van de 4x100 meter wisselslag. Evy Rozeboom greep zaterdag naast een finaleplaats op de 200 meter wisselslag. Met een tijd van 2.11,90 miste ze bijna op twee seconden de finale in Parijs.

EK zwemmen bij de NOS

De Europese kampioenschappen langebaanzwemmen in Parijs zijn bij de NOS dagelijks te zien. De avondsessies, met daarin halve finales en finales, zijn vanaf 18.30 uur te volgen via een livestream op NOS.nl en in de NOS-app.

Het is een pittige strijd om de 50 meter vrij. De afgelopen maanden werd het wereldrecord steeds verbeterd. In juni nog door Douglass zelf, toen zwom ze de afstand in een tijd van 23,59 seconden. Negen dagen later snoepte haar landgenote en trainingspartner Gretchen Walsh weer 0,04 seconden daarvan af in Rome.

In de ochtend had Douglass de oude mondiale toptijd van Walsh van 23,55 teruggebracht tot 23,49 seconden. In de avond verbeterde ze die tijd opnieuw.

Zeldzame nederlaag Ledecky

Bij diezelfde wedstrijden in Californië, de Pan Pacific Championships, leed Katie Ledecky een zeldzame nederlaag op de 800 meter. De Australische Lani Pallister bleef haar een seconde voor (8.06,10 om 8.07,26 seconden).

De 29-jarige Ledecky heeft sinds 2012 alle olympische en wereldtitels op dit nummer veroverd en slechts één race verloren, een kleine wedstrijd in Orlando in 2024.

Het aantal clubs is door de KNVB dit seizoen teruggeschroefd van twaalf naar tien. Daarom is er ook besloten om de clubs drie keer in competitieverband tegen elkaar te laten spelen. Zo telt de Eredivisie Vrouwen dit seizoen 27 speelrondes.

Maar dat is nog lang niet alles. Hieronder beantwoorden we vier vragen over het nieuwe voetbalseizoen.

Hoe staat de landskampioen ervoor?

PSV, dat voor het eerst in de clubgeschiedenis de landstitel won, verloor aardig wat sterkhouders. Zo nam de Eindhovense club afscheid van 'Miss Eredivisie' Renate Jansen. De 35-jarige rechtsbuiten stopte met voetballen.

Ook vertrok clubtopscorer Riola Xhemaili naar het Italiaanse Como en kreeg de club 600.000 euro voor Nina Nijstad die naar het Amerikaanse Portland Thorns toog - een recordbedrag in het Nederlandse vrouwenvoetbal.

PSV versterkte zich wel door de aanvoerder van Oranje onder 19 Rosalie Renfurm te verleiden tot een overstap van FC Utrecht. Van het Deense FC Nordsjaelland namen de Eindhovenaren middenvelder Josefine Funch (26) en aanvaller Princess Marfo (22) over.

Julia Hickelsberger (26), die PSV ophaalde bij Galatasaray, kreeg deze zomer meteen al te maken met een klassiek Nederlands fenomeen: haar fiets is gestolen, zo vertelde de Oostenrijks international op haar sociale media.

Klinkt als een best drukke transferzomer?

Zeker, ook de Eredivisie Vrouwen laat zien een kraamkamer te zijn voor de grote clubs. Er werd deze zomer afscheid genomen van een aardig rijtje talentvolle spelers.

Zo vertrokken Feyenoorders Mao Itamura en Celainy Obispo naar respectievelijk Liverpool en HSV. De 17-jarige Maren Groothoff stapte zonder haar debuut te maken voor PEC Zwolle over naar Paris Saint-Germain.

Welke club heeft zich het beste versterkt?

Bij Ajax vertrok keepster Regina van Eijk naar Bayern München en maakte Renee van Asten een toptransfer naar Champions League-winnaar FC Barcelona. Maar de Amsterdammers lijken vol voor de titel te willen strijden met een opgefriste selectie.

Met Nadine Noordam (Brighton & Hove Albion), Katja Snoeijs (Everton), Femke Liefting (Chelsea) en Sari Kees (Leicester City) zitten daarin flink wat speelsters die overkwamen uit Engeland. Ook hopen eigen jeugdspelers Lina Touzani (18) en Elisa van Dijk (16) op hun doorbraak.

Ajax nam Sophie te Brake en Anna Knol over van FC Twente. Zij waren niet de engie speelsters die vertrokken bij de Tukkers. Sophie Proost en Lieske Carleer gingen naar Duitsland, naar Bayern München en Wolfsburg. De 18-jarige Liv Pennock jaagt haar droom na door over te stappen naar het tweede team van FC Barcelona.

Welke club maakt zijn debuut in de eredivisie?

Allereerst even over de gedegradeerde clubs die we niet meer terugzien in de eredivisie. Want dat zijn er maar liefst drie: Excelsior, NAC Breda en Hera United. Die laatste club debuteerde afgelopen seizoen in de eredivisie. De onafhankelijke vrouwenclub had handhaving ten doel gesteld, maar degradeerde uiteindelijk op de laatste speeldag naar de eerste divisie.

De Graafschap, onder leiding van coach Timo Kleinhesselink, is de enige nieuwkomer, met een jonge en talentvolle selectie. Het voetbalteam bestaat nog maar sinds 2024, maar hoopt met negen nieuwe speelsters klaar te zijn voor het hoogste niveau van Nederland.

Hera heeft overigens uitgesproken sterker terug te willen komen in de eredivisie. Probleem is wel: komend jaar zal slechts één club afdalen naar de eerste divisie, en dus wordt het ook moeilijker om te promoveren.

Lottie Fry, woonachtig in Nederland, was bij het vorige WK in 2022 ook al goed voor goud op beide individuele onderdelen en schreef met deze vierde achtereenvolgende wereldtitel geschiedenis. Nog nooit won er een ruiter vier keer WK-goud achter elkaar.

De Deense Cathrine Laudrup-Dufour moest, net als vrijdag in de GP Special en net als vier jaar geleden in Herning, genoegen nemen met het zilver. Tot euforie van het Duitse publiek won Isabell Werth brons. Daarmee bleef de thuisfavoriete de Belg Justin Verboomen maar net voor.

Knappe küren van de Nederlandse amazones

Een uitverkocht huis in Aken, het Wimbledon van de paardensport. Nergens is de sfeer mooier dan in dit speciaal voor de paardensport gebouwde stadion, dus gingen de veertig duizend er goed voor zitten.

Nederlands kampioene Marieke van der Putten liet met Zantana RS2 N.O.P. een prachtige kür zien en werd zesde. Daarmee herstelde de 43-jarige amazone zich voor de achtste plaats op de GP Special waar er wat foutjes in slopen.

Dinja van Liere liet op haar jonge hengst Mauro Turfhorst N.O.P. ook een swingende kür zien. Goed voor een twaalfde plaats. Vier jaar geleden bij de WK in het Deense Herning haalde de Zeeuwse nog twee keer individueel brons met haar toenmalige toppaard Hermes.

Cambuur kreeg bij z'n rentree in de eredivisie vorige week met de 4-0 thuisnederlaag tegen Excelsior niet bepaald een feestelijk welkomstcadeau overhandigd. Op bezoek in Sittard was er ook al geen sprake van een warm onthaal. Na een kwartier keken de Leeuwarders al tegen een 2-0 achterstand aan.

In de zesde minuut kon doelman Thijs Jansen nog net de vuisten krijgen tegen een uithaal van Ole Romeny, maar uit de hoekschop van Mohamed Ihattaren die volgde, kopte Philip Brittijn alsnog de 1-0 binnen. En in een counter snelde Lequincio Zeefuik tussen twee Friese verdedigers door om vervolgens de marge te verdubbelen.

Een nieuwe oorwassing dreigde, maar Cambuur rechtte de rug en beet halverwege de eerste helft ook met een doelpunt van zich af. In stelling gebracht door Nicky Souren slalomde Rafik El Arguioui langs Justin Hubner en Jasper Dahlhaus, waarna hij ook Mattijs Branderhorst verschalkte: 2-1. De doelman stond daarna wel paraat bij een kopbal van Sami Bouhoudane.

Driedubbele wissel

Na rust was het een dik kwartier wachten op de eerste kans en die was voor de gasten. De zich toch al in de kijker spelende Souren nam Branderhorst onder vuur, maar die gaf geen krimp. En op de inzet van Ismaël Baouf van dichtbij had de sluitpost een passend antwoord.

Met een driedubbele wissel, waarvan onder anderen Mohamed Ihattaren het slachtoffer was, trachtte trainer Danny Buijs zijn ploeg van nieuwe impulsen te voorzien. Dat leidde tot een kansje voor Zeefuik, die te slap inschoot om Jansen te kunnen verontrusten.

In de slotfase was het nog even bibberen voor Fortuna toen de VAR in actie kwam, omdat de uitkomende Branderhorst niet de bal maar wel de (naast) koppende Nicolas Binder vol op het hoofd trof, maar de door Cambuur gehoopte strafschop bleef uit.

In de extra tijd had Bouhoudane alsnog de gelijkmaker op het hoofd, maar hij schampte de bal slechts. In plaats daarvan rondde de van Feyenoord gehuurde Shiloh 't Zand een Limburgse counter af: 3-1.

Het zilver ging naar de Zweed Samuel Pihlström en het brons was voor de Ier Andrew Coscoran. De Brit Jake Wightman, die in 2022 wereldkampioen werd en in 2025 het zilver pakte op de WK, kwam niet verder dan de zesde plek.

'Ik zei hardop: let's go'

"Ik wist dat ik me goed voelde, maar meestrijden om een medaille? We gaan het gewoon zien, dacht ik. Tijdens de race zei ik hardop: let's go. Ik zag mezelf wegvliegen en ik dacht: ik heb dit!", zei de enthousiaste Nederlander na afloop voor de camera.

Nillessen was bij afwezigheid van de geblesseerde Niels Laros en na de eerdere uitschakeling van Samuel Chapple de enige Nederlander in de finale. Tot een kanshebber voor de medailles werd hij voor de eindstrijd niet gerekend, ondanks de afwezigheid van toppers als Josh Kerr en Jakob Ingebrigtsen.

Nillessen moest hopen dat het een langzame race zou worden, want dan zou hij met een eindsprint een medaille kunnen pakken.

Bekijk hier de volledige reactie van Nillessen na zijn sensationele gouden medaille:

Dat is precies wat de Nederlander ook deed. Een ronde voor het einde leek hij ingesloten te zitten, maar de 1,95 meter lange Nillessen vond de ruimte aan de buitenkant en wist met grote passen iedereen voorbij te stevenen. Uiteindelijk finishte de ontketende atleet met een ruime voorsprong op zijn concurrenten.

'Vloog iedereen voorbij'

Nillessen behaalde het goud op een van de grootste loopnummers. Wat de 100 meter is voor sprinters, is de 1.500 meter voor de middellangeafstandlopers. Grote kampioenen omschrijven deze afstand als de ultieme test van wilskracht en opoffering. Of zoals drievoudig Europees kampioen Ingebrigtsen het zegt: "Deze afstand drijft het menselijk lichaam tot het uiterste."

De atleet uit Groesbeek, die op de Olympische Spelen van 2024 in Parijs ook de finale liep en toen negende werd, kon zijn geluk daarom niet op.

"Ik vloog iedereen voorbij. Daar werd ik alleen maar enthousiaster van en daardoor ging ik nog harder lopen. Dan kom je over de finish en zie je achter je naam een 1. Dat is geweldig. Ik wist niet dat dit erin zat. Normaal gesproken gaat het in stappen. Eerst loop je met de top vijf mee, dan een medaille en dan het goud. Vandaag kon ik die stappen overslaan."

Meer Nederlands succes

Nillessen maakte de Nederlandse avond in Birmingham zo nog een stuk mooier. Eerder op de zaterdag pakten Emma Oosterwegel (zilver) en Sofie Dokter (brons) al medailles op de zevenkamp en wist Lieke Klaver naar het brons te lopen op de 400 meter.

Kodai Sano maakte een kwartier na rust zijn debuut voor PSV. De Japanner kwam vorige week voor zo'n vijftien miljoen euro over van NEC. Filip Kostic ontbrak nog in de wedstrijdselectie. Bij Excelsior debuteerde aanwinst Alireza Jahanbakhsh.

PSV speelde vorige week teleurstellend gelijk tegen Fortuna Sittard maar pakte in het Rotterdamse Kralingen dus de eerste zege van het nieuwe voetbaljaar.

Trainer Peter Bosz, die voor de 150ste keer langs de lijn stond als PSV-trainer, begon tegen Excelsior zonder aankoop Sven Mijnans. Ricardo Pepi startte in de spits, waardoor Guus Til terug naar de nummer tien-positie zakte.

In die formatie begon PSV goed aan het uitduel met Excelsior, dat vorige week hard uithaalde tegen SC Cambuur (0-4 zege). De 0-1 van de Eindhovenaren kwam zeker niet uit de lucht vallen.

Joey Veerman stuurde Pepi met een uitstekende steekbal weg. De spits scoorde niet, maar in tweede instantie deed linksbuiten Ruben van Bommel dat wel. Het was zijn eerste goal na zijn rentree na een zware knieblessure.

Hoe lang de man die met zijn pass aan de basis van de openingstreffer nog bij PSV zal spelen, is de vraag. Naar verluidt zou de Duitse topploeg Borussia Dortmund Veerman graag aan de selectie toevoegen.

PSV ging met een goed gevoel de kleedkamer in, maar kreeg kort na rust een tik van Excelsior te verwerken. Casper Widell was scherper dan de PSV-verdedigers en kopte de gelijkmaker binnen.

Bekijk de reacties van Peter Bosz, Ruben van Bommel en Ruben den Uil na de wedstrijd tussen Excelsior en PSV:

Maarde fans op Woudestein waren nog niet uitgejuicht of PSV had al weer orde op zaken gesteld. Op aangeven van Sergiño Dest tikte Pepi de 1-2 binnen.

Daarmee liet de Amerikaan, die deze voorbereiding later instroomde door het WK, maar weer eens zien hoe belangrijk hij is voor PSV.

Kansen PSV

PSV, dat kort na die goal Sano inbracht, bleef na de tweede treffer de betere partij. Het creëerde een handvol kansen, maar door de goed keepende Stijn van Gassel bleef het tot de laatste minuut spannend.

Excelsior werkte hard, kleunde er in ieder duel in, maar had moeite de bal in de ploeg te houden. Van een volwaardig slotoffensief kwam het dan ook niet, en dus zat een verrassend punt er niet in.

"Ik heb gelukkig in de tweede helft weer het PSV van de afgelopen jaren gezien", zei Bosz na de wedstrijd. "We hebben enorm veel kansen gecreëerd. Het volgende is dat je die gaat afmaken."

Daarmee evenaarde Klaver haar prestatie op de EK van 2024, toen ze in Rome naar het brons snelde. Het goud ging naar de Noorse favoriete Henriette Jaeger (49,04) en het zilver was voor de Poolse Natalia Bukowiecka (50,04).

Klaver leek na afloop niet erg blij met brons te zijn. "Daar schrok ik ook van. Ik wilde beter, ik stond voor brons geplaatst maar ik wilde beter. Als ik zilver had gewonnen, zou het betekenen dat ik van de Poolse zou winnen. Twee jaar geleden had ik brons, nu ook weer brons, maar ik weet dat het harder kan."

Toch probeerde ze tevreden te zijn met de derde plek. "Iedere dag van het jaar heb ik lol gehad in de trainingen. Dat ik beloond word met een medaille... Ik moet hier gewoon blij mee zijn."

Bekijk hier de reactie van Lieke Klaver na het behalen van het brons:

Klaver stond vol vertrouwen in de finale van de 400 meter. Na het bereiken van de eindstrijd zei de Nederlandse al dat ze "sowieso een medaille" wilde halen.

Daarmee liet Klaver zien dat het na wat moeizamere jaren, waarin de wereldtop van de 400 meter bij haar wegsnelde, vol zelfvertrouwen was. Sinds ze dit jaar iets minder afhankelijk is geworden van haar trainers, kwamen de resultaten en de vorm terug. Ze slechtte weer regelmatig de grens van de 50 seconden.

Dat lukte Klaver zaterdag niet. De Nederlandse ging niet te hard van start en Jaeger, die dit seizoen de snelste Europese vrouw is, liep weg bij de concurrentie. Klaver deed in de laatste 100 meter nog een uiterste poging om naar het zilver te rennen, maar dat lukte niet.

"In mijn hoofd had ik mij voorgenomen dat ik heel dicht bij Jaeger zou zitten", zei Klaver nog enigszins teleurgesteld. Wel kijkt ze alweer uit naar de 4x400 meter estafette met de vrouwen, waar ze zondag weer voor goud wil gaan. "Het is gekkenwerk dat ik hier met drie medailles weg kan gaan."

Zilver en brons op zevenkamp, Foppen stapt uit

Eerder op de avond veroverden Emma Oosterwegel en Sofie Dokter al een medaille. Op de zevenkamp pakten zij na de afsluitende 800 meter een zilveren en een bronzen medaille.

Mike Foppen had zich na zijn valpartijen op de 5.000 meter voorgenomen om op de 10.000 meter voor de medailles te gaan. De 29-jarige Nijmegenaar ging ook voortvarend van start en liep zo'n zes kilometer lang mee met de vijf voorsten. Maar na 6.000 meter stapte Foppen zomaar uit de wedstrijd.

"Ik voel me heel, heel, heel erg laf. Ik liep voor een medaille en ik merkte dat ik dat niet ging halen. Ik knakte mentaal helemaal en dan ga je negatieve dingen zeggen tegen jezelf. Dan is het snel klaar", zei Foppen na zijn race.

Bekijk hier het moment van uitstappen en de reactie van Foppen:

"Nu ik hier voor de camera sta, baal ik meteen alweer. Misschien ging het in de race nog wel langzamer. Maar mijn hoofd stond er gewoon niet naar vandaag."

"De 5.000 meter heeft me meer pijn gedaan dan ik dacht", keek hij terug op de race waarin hij ten val kwam. "Ik had het wel verwerkt, maar ik voelde extra druk om een medaille te pakken. En voor een vijfde plek doe ik het niet. Normaal gesproken kan ik het duiveltje in mijn hoofd wel negeren, maar vandaag niet."

Abdi Ali enige Nederlander aan finish, goud voor Almgren

Naast Foppen staakte ook Tim Verbaandert voortijdig de strijd. Mahadi Abdi Ali was de enige Nederlander die de finish haalde. Hij liep een tijd van 29.05,68 en bleef ver achter de Zweedse winnaar Andreas Almgren (27.23,44), de Zwitserse zilverenmedaillewinnaar Dominic Lokinyomo Lobalu (27.42,67) en Jimmy Gressier (28.07,90), de Franse winnaar van het brons.

Geen medaille estafettelopers

De Nederlandse estafettelopers op de 4x100 meter, Daniljo Vriendwijk, Jozuah Revierre, Xavi Mo-Ajok en Elvis Afrifa, liepen naar de vierde plaats in de finale. Met 38,98 eindigden zij achter Groot-Brittannië, Duitsland en België.

Toch voegde de 28-jarige zevenkampster uit Deventer na het brons op de Olympische Spelen van 2021 (Tokio) met deze medaille weer een mooie plak toe aan haar palmares. Sofie Dokter zorgde voor een extra groot Nederlands feestje: zij pakte het brons.

"Ik kan het nog niet geloven", zei Oosterwegel na afloop. Ik ben heel trots dat ik mijn 800 meter won en tweede ben geworden. Ik heb gewoon een hartstikke goede meerkamp neergezet."

Bekijk hier de reactie van Sofie Dokter en Emma Oosterwegel:

O'Connors prestatie is knap te noemen; amper twee weken na het goud op de Gemenebestspelen won zij opnieuw een zevenkamp (6.751 punten). Dat terwijl atleten normaal gesproken wel even nodig hebben om fysiek en mentaal te herstellen van zo'n wedstrijd.

Vier kanshebbers voor de medailles

Op de 800 meter hoopte de top vier van het klassement nog op een medaille. Naast O'Connor, Oosterwegel en Dokter wilde ook de Zwitserse Annik Kälin er nog voor gaan.

Oosterwegel moest op het slotonderdeel 3,5 seconden goedmaken op O'Connor om de 51 punten achterstand ongedaan te maken en als Europees kampioen Birmingham te verlaten.

Het gegeven dat Oosterwegel van vier kanshebbers op een medaille dit seizoen de snelste 800 meter had gelopen (2.09,19) bood hoop, al was het gat met de Ierse wel behoorlijk.

Toch wilde de winnares van het brons op de Spelen in Tokio het niet zomaar laten lopen. Ze nam het initiatief in haar serie, maar wist haar rivaal nooit op een grote achterstand te krijgen. Daardoor kwam Oosterwegel (6.713 punten) uiteindelijk 38 punten te kort voor de titel.

Dokter moest voor het binnenhalen van de bronzen medaille vooral letten op Kälin, die niet meer dan 2,4 seconden in mocht lopen op de Nederlandse. Kälin was eerder dit jaar bij het prestigieuze meerkamptoernooi in Götzis de Nederlandse vrouwen nog de baas, maar nu bleek zowel Dokter als Oosterwegel sterker.

Op de afsluitende 800 meter liep Dokter naar de vijfde plaats in haar serie. Ze sloot de zevenkamp af met 6.664 punten en de derde plaats in de eindstand. Daarmee wist de wereldkampioene indoor van dit jaar zich opnieuw te tonen aan het grote publiek.

"Dit is mijn eerste outdoor-medaille. Dat voelt nu als een echte. Ik hoor nu denk ik ook wel bij de 'big girls'", zo zei Dokter met een grote glimlach, verwijzend naar een uitspraak van Jeff Tesselaar, die op de tienkamp het podium net niet haalde.

O'Connor kent een geslaagd seizoen. In tegenstelling tot Dokter en Oosterwegel begon zij pas twee weken geleden aan haar outdoorseizoen en dat bleek een uiterst succesvolle keuze.

Bij de Gemenebestspelen won ze eind juli overtuigend het goud en ook in Birmingham was ze ongenaakbaar. Een knappe prestatie, zo noemt NOS-analyticus Anouk Vetter het.

"Het is uitzonderlijk. Meestal staat er toch zeker een week herstel na een meerkamp. De spieren moeten echt wel herstellen, zoals dat ook bij een marathon is. Dan hebben we het alleen nog maar over het fysieke gedeelte, niet eens over het mentale. Het oppeppen, scherp zijn voor zeven onderdelen, de spanning. En dat in twee weken twee keer."

Vorige week begon AZ het eredivisieseizoen met een simpele zege op ADO Den Haag. Een week daarvoor wonnen de Alkmaarders in de strijd om de Johan Cruijff Schaal met 4-0 van regerend landskampioen PSV.

FC Utrecht kent onder de nieuwe trainer Anthony Correia een moeizame seizoenstart. Vorig weekend werd verloren van FC Groningen en na de nederlaag tegen AZ staan de Utrechters nu zeventiende.

En dat terwijl de start van de wedstrijd tegen AZ vanuit Utrechts perspectief nog verdienstelijk was. De thuisploeg begon fel en kreeg al snel twee schietkansen.

Maar daarna glipte het initiatief steeds wat meer uit handen van FC Utrecht. AZ kwam steeds meer in een ritme en trok de wedstrijd - zonder daarbij grote kansen te krijgen - naar zich toe.

Dat leverde kort voor rust de openingstreffer op. Peer Koopmeiners, die deze week zijn contract bij AZ verlengde, draaide een corner direct binnen. Voormalig AZ-speler Dani de Wit miste de bal en ging dus niet helemaal vrijuit.

Te gemakkelijk

Voor rust bood Utrecht nog goed weerwerk tegen een AZ in vorm, maar in de tweede helft was daar geen sprake meer van.

Kort na de pauze tikte AZ meermaals uiterst eenvoudig tussen de Utrechtse linies door. Uit een van die combinaties scoorde Weslley Patati (prachtig schot in de bovenhoek) en kort daarna tikte Mexx Meerdink binnen.

De twee Alkmaarse doelpunten in de eerste minuten na de rust hakten erin bij Utrecht. Vanaf de tribunes zag de trainer van vorig seizoen, Ron Jans, dat er voor zijn opvolger nog erg veel werk aan de winkel is.

Toch deed Utrecht nog wat terug. Spits Artem Stepanov scoorde uit een corner en bracht iets van hoop terug in de Galgenwaard.

Maar dat werd kort voor tijd allemaal tenietgedaan door invaller Ayoub Oufkir, die de wedstrijd met zijn eerste treffer voor AZ besliste.

De Groot zwom zich bij de EK langebaan knap in de prijzen op de 50 meter schoolslag. Geholpen door een uitstekende finish pakte de 22-jarige Limburger sensationeel zilver in 26,62 seconden, waarmee hij ook nog eens zijn eigen Nederlandse record met 0,06 aanscherpte.

De Groot, die ook al met de derde tijd uit de halve finales was gekomen op het niet-olympische nummer, moest de tweede plaats delen met de Italiaanse wereldkampioen Simone Cerasuolo, wiens landgenoot en titelverdediger Nicolo Martinenghi er dankzij zijn 26,57 met het goud vandoor ging.

Martinenghi voltooide zo de dubbel: dinsdag pakte hij op de 100 meter ook al de titel. Op dat onderdeel veroverde de 27-jarige Italiaan twee jaar geleden al olympisch goud, eveneens in Parijs.

"Ik wist dat ik op papier medaillekandidaat was, maar om het dan te doen... Een opluchting", sprak De Groot. "Het is een bevestiging dat ik meedoe. Heel blij mee. Mijn starts gaan de laatste tijd steeds beter en ik denk dat-ie nu ook goed was. Ik voelde dat ik ze raakte vandaag."

Zesde plak Steenbergen, vierde zilveren

Later op de avond was er ook zilver weggelegd voor Steenbergen, haar vierde naast twee gouden plakken deze EK. Op de 100 meter rugslag moest ze alleen Mary-Ambre Moluh voorrang verlenen, maar dat was geen schande daar de Française met 57,94 een nieuw Europees record neerzette.

Steenbergen had een uitstekende start, maar moest snel haar meerdere erkennen in Moluh, die van alle finalisten als enige al eens onder de 58 seconden was gedoken. Steenbergen was bovendien als enige al eerder op de avond in actie moeten komen, maar hield de rest van het veld knap achter zich.

De 26-jarige Steenbergen kon geen aanval doen op haar persoonlijk record van 58,33, maar hield met 58,46 wel Pauline Mahieu (58,77), de tweede Franse troef in de eindstrijd, ruim achter zich. Het was voor de Friezin haar eerste medaille ooit op de rugslag.

Op deze EK won ze al goud op de 100 meter vrije slag en zilver op de 200 meter vrij. Met de estafetteploeg won ze ook eenmaal goud en tweemaal zilver.

Geen Nederlands succes op 50 vrij

Steenbergen en Milou van Wijk, eerder deze week nog eerste en tweede op de prestigieuze 100 meter vrije slag, grepen in het begin van de avond op de halve afstand naast de medailles. Van Wijk werd vierde in 24,09 en Steenbergen vijfde met 24,18. Voor brons, dat naar de Italiaanse Sara Curtis (23,99) ging, had het duo onder de 24 seconden moeten blijven.

Dat deed de Poolse Katarzyna Wasick voor het eerst wél en daarmee verraste ze olympisch kampioene Sarah Sjöström, die terug is op het internationale podium nadat ze moeder is geworden van een zoon. De 34-jarige Wasick noteerde tot haar ongeloof 23,84 en bleef tweevoudig Europees kampioene Sjöström 0,02 voor.

EK zwemmen bij de NOS

De Europese kampioenschappen langebaanzwemmen in Parijs zijn bij de NOS dagelijks te zien. De avondsessies, met daarin halve finales en finales, zijn vanaf 18.30 uur te volgen via een livestream op NOS.nl en in de NOS-app.

Voor Sean Niewold viel het doek op de 50 meter vrije slag. Hij kwam in de halve finales met 21,78 - tot zijn eigen afgrijzen ruim boven zijn persoonlijk record van 21,56 - tot slechts de elfde plaats en dat was onvoldoende om naar de finale door te gaan.

Ook voor Thomas Jansen bleek de eindstrijd niet haalbaar. Hij deed 2.00,10 over de 200 meter wisselslag en kwam daarmee uit op de dertiende plaats.

Eva Rozeboom sneuvelde eveneens in halve finales. Op de 200 meter vlinderslag was ze met 2.11,90 weliswaar sneller dan in de series, maar ook 0,79 langzamer dan haar persoonlijk record. Meer dan de dertiende plaats leverde dat niet op.

Wereldrecord op 1.500 meter

Johannes Liebmann baarde opzien op 1.500 meter vrije slag. De pas 19 jaar oude Duitser won niet alleen die afstand, hij deed dat bovendien in een wereldrecord. Met 14.26,79 haalde Liebmann, die eerder deze EK al een Europees record zwom op de 800 meter, drie seconden af van de mijlpaal (14.30,67), waarmee de Amerikaan Bobby Finke in 2024 zijn olympische titel opsierde.

Willem II en NEC hadden allebei wat goed te maken in de tweede wedstrijd van het seizoen. De Nijmegenaren verloren vorige week verrassend van Telstar in eigen huis (1-2) en de Tilburgers verloren met grote cijfers (4-1) van Go Ahead Eagles.

Willem II viert deze week het 130-jarig bestaan en had met dat feit nog een extra reden om goed voor de dag te komen tegen NEC. Maar eigenlijk konden beide ploegen in de eerste helft amper overtuigen.

Na een half uur viel pas de eerste grote mogelijkheid te noteren. Jaden Slory had een goede passeerbeweging en een aardig schot in huis. Doelman Gonzalo Crettaz had moeite om de bal te keren.

Doelpunt debutant Tahaui

Vlak voor rust begon NEC iets meer aan te dringen en na een voorzet van Clement Bischoff kon basisdebutant Adam Tahaui, overgekomen van aartsrivaal Vitesse, de 0-1 binnenkoppen. De middenvelder duwde daarbij nog wel zijn directe tegenstander, maar zijn duwtje werd niet bestraft.

Na rust liep NEC hard weg bij de ploeg uit Tilburg. Karst de Leeuw, de jonge doelman die de geblesseerde Thomas Didillon-Hödl verving, kreeg alsnog een vervelende middag.

Na een geblokkeerd schot van Bischoff kon Tjaronn Chery vrij eenvoudig de 0-2 binnentikken, Bryan Linssen schoot de 0-3 binnen en invaller Kaj Sierhuis maakte op zeer knappe wijze de vierde NEC-treffer.

Zo kon de ploeg van trainer Dick Schreuder de laatste fase van de wedstrijd rustig uitspelen en dat was geen overbodige luxe in aanloop naar woensdag, wanneer de thuiswedstrijd tegen Bodø/Glimt op het programma staat.

Een eretreffer van Thomas Verheydt veranderde daar niks meer aan. Bodø-trainer Kjetil Knutsen is gewaarschuwd, hij zag in Tilburg met eigen ogen dat NEC klaar is voor het tweeluik.

Willem II daarentegen zal eens goed in de spiegel moeten kijken, nadat het ook in de tweede wedstrijd vier tegentreffers om de oren heeft gekregen en wederom met ruime cijfers heeft verloren.

Nederland zit verder in de poule bij Australië en Japan. Die wedstrijden staan maandag en woensdag op het programma. Als Oranje de groepsfase overleeft, gaat het door naar een tweede groepsfase voordat er eventueel halve finales gespeeld worden.

De Nederlandse mannen beginnen het toernooi morgen om 16.00 uur met een wedstrijd tegen Nieuw-Zeeland.

In het stadion in Amstelveen, waar de capaciteit voor dit WK is opgeschroefd tot 10.000 plekken, begon de wedstrijd wat te laat. Dat had enerzijds te maken met de bus van Oranje die een half uur vertraagd was en anderzijds met een openingsceremonie die uitliep. Voor de sfeer in het stadion maakte het weinig uit: de wave ging al gauw over de tribunes.

Toen de wedstrijd eenmaal was begonnen, was het vooral Nederland dat de bal had. In het eerste kwart bracht de sterk dribbelende Freeke Moes tot tweemaal toe Marijn Veen in scoringspositie, maar beide keren kreeg de aanvalster van Amsterdam de bal er niet in.

Driemaal is scheepsrecht, bewees Veen in het tweede kwart, toen ze ditmaal door Yibbi Jansen een kans geboden kreeg. Met een handige stickbeweging tikte Veen de 1-0 binnen.

Bekijk hier de reacties van Marijn Veen en Yibbi Jansen:

De Chileense hockeysters, die één keer gevaarlijk waren geworden uit een strafcorner maar verder weinig indruk maakten, kwamen in de tweede helft nog maar weinig van hun eigen helft af. Oranje had de touwtjes stevig in handen en bouwde de voorsprong uit.

Kort na de rust was het Jansen die de 2-0 verzorgde met haar grote specialiteit, de strafcorner. Daaruit had ze nog vaker kunnen scoren, maar de bal wilde er niet in. De ene keer door een goede redding van een Chileense op de doellijn, de andere keer door een matige stop van een ploeggenote.

Van de vijftien strafcorners, benutte Oranje er uiteindelijk slechts één. Daarmee bleef de stand tot aan het laatste fluitsignaal 2-0, wat gezien de verhoudingen op het veld wat aan de lage kant was.

De zege ging naar de 18-jarige Duitse Helen Kevric. De overige medailles waren voor Elisa Iorio en de 16-jarige Giulia Perotti (beiden Italië).

De 24-jarige Veerman plaatste zich als vijfde voor de finale en was daarin als laatste van de acht deelneemsters aan de beurt.

Ze werkte een probleemloze oefening af en kreeg een score van 14,200. Daarmee kwam ze 0,033 punt tekort voor haar eerste medaille op een groot internationaal toernooi.

"Het is een beetje zuur, je wil niet vierde worden op 0,033 punt", reageerde Veerman na afloop.

Voor Naomi Visser waren haar kansen al snel vervlogen. Bij haar eerste vluchtelement kwam ze meteen ten val en even later stond ze opnieuw op de grond, nadat ze haar ritme kwijt was geraakt.

Het leverde haar een score van 11,266 op, waardoor ze niet verder kwam dan de achtste en laatste plaats. In totaal kwamen er drie turnsters ten val in de finale op de brug.

Geen Wevers in teamfinale door fysieke klachten

Sanne Wevers ontbreekt zondag door "lichte fysieke klachten" in de teamfinale. Turnbond KNGU meldt geen onnodig risico te willen nemen met het oog op de WK in Rotterdam in oktober dit jaar.

EK turnen live bij de NOS

Dit weekend zijn de toestelfinales en de teamfinale van de vrouwen van de EK turnen in Zagreb te volgen via een livestream in de NOS-app en op NOS.nl. Tot 18.20 uur zijn vandaag de toestelfinales te zien. Zondag staat van 15.50 uur tot 18.20 uur de teamfinale op het programma.

De mannen komen een week later in actie. Ook daarvan zijn de toestelfinales en de teamfinale te volgen via de NOS-app en NOS.nl.

Wat de fysieke klachten zijn, wordt niet vermeld. "Ik baal er enorm van dat ik de teamfinale moet missen", zegt de 34-jarige Wevers. "Ik had heel graag samen met het team willen turnen en mijn bijdrage willen leveren. Maar ik heb alle vertrouwen in het team en zal de meiden vanaf de zijlijn supporten."

De Nederlandse ploeg, naast Wevers bestaande uit Visser, Veerman, Floor Slooff en Vera Ubbink, plaatste zich donderdag als zesde voor de finale waarbij de beste acht landenteams in actie komen.

Brandon van den Berg (36ste), Floris Tanis (62ste) en Merlon Belmon (67ste) kwamen op dat nummer niet in de buurt van een plaats bij de laatste zestien. Datzelfde gold voor Giovanni Phillipson op de 100 meter rugslag (44ste).

Op de 200 meter wisselslag eindigde Thomas Jansen met 2.00,03 (persoonlijk record) als 18de, maar hij profiteerde van de regel dat er maar twee zwemmers uit één land naar de halve finales mogen. Die beginnen vanavond om 20.02 uur.

Rozeboom naar halve finales

Bij de vrouwen plaatste Evy Rozeboom zich op de 200 meter vlinderslag voor de halve finales. Haar tijd van 2.12,94 was goed voor een 14de plek. Zij zwemt om 19.54 uur haar halve finale.

Vanavond komen ook Milou van Wijk en Marrit Steenbergen in actie in de finale van de 50 meter vrije slag (18.37 uur). Steenbergen keert om 20.12 uur terug in het bad voor de finale van de 100 meter rugslag. Koen de Groot zwemt om 18.42 uur de finale van de 50 meter schoolslag.

EK zwemmen bij de NOS

De Europese kampioenschappen langebaanzwemmen in Parijs zijn bij de NOS dagelijks te zien. De avondsessies, met daarin halve finales en finales, zijn vanaf 18.30 uur te volgen via een livestream op NOS.nl en in de NOS-app.

Twee weken geleden waren Stam en Schoon ook te sterk voor de Françaises in de halve finales van het Elite16-toernooi in Rio de Janeiro. De Nederlandsen wonnen uiteindelijk dat toernooi, wat hun eerste zege op een Elite16-toernooi in drie jaar betekende.

In de halve finale van de EK had Stam/Schoon een vliegende start met drie punten op rij. Het Franse duo toonde echter veerkracht, kwam langszij en trok uiteindelijk de set naar zich toe.

Stam en Schoon herstelden zich van dit setverlies en wonnen de tweede set overtuigend, waarna ook de beslissende derde set werd binnengesleept.

In de finale zondag nemen Stam en Schoon het op tegen het Spaanse duo Sofia Izuzquiza/Tania Moreno. Die waren in de halve finales te sterk voor Tina Graudina/Anastasija Samoilova uit Letland.

Exit Van de Velde/De Groot

Steven van de Velde en Yorick de Groot zijn uitgeschakeld in de kwartfinales van de EK beachvolleybal. In het Poolse Stare Jablonki verloor het duo met 21-19, 22-20 van Noren Anders Mol en Christian Sørum.

In de achtste finales wonnen Van de Velde en De Groot op vrijdag nog van landgenoten Stefan Boermans en Alexander Brouwer.

Met Mol en Sørum troffen ze een topteam. De Noren zijn vijfvoudig Europees kampioen, wonnen in 2021 olympisch goud en veroverden een jaar later de wereldtitel.

Afgelopen weekend was het Noorse team op het Elite16-toernooi van Hamburg eveneens te sterk voor Van de Velde en De Groot.

"Met de steun van Fins ouders zal het WorldTour-team vandaag wel aan de start verschijnen in de Ronde van Tsjechië en de Arctic Race of Norway", meldt het team. "We zullen Fin in ons hart houden en koersen om hem te eren. Want koersen, dat deed hij het liefst."

Voorafgaand aan de negende etappe werd er door het hele peloton een eerbetoon gehouden. Ook in de Ronde van Tsjechië werd er een minuut stilte gehouden:

De organisatie laat weten dat de laatste twee etappes nog wel gereden worden "als wedstrijd, maar niet als feest". Verschillende activiteiten, waaronder de reclamekaravaan, gaan niet door.

Tragedie

"We zijn allemaal nog steeds diep geschokt. Wielrennen is een risicovolle sport, maar op een tragedie van deze omvang zijn we nooit voorbereid. Finlay is om het leven gekomen, een gezin heeft een zoon verloren, een team heeft een teamgenoot verloren, de wielersport heeft een van de zijnen verloren. Het is een tragedie die de wedstrijd zelf overstijgt."

Wat er vrijdag precies gebeurd is, is nog niet helemaal duidelijk. Portugese media schrijven dat Tarling in botsing is gekomen met een auto die niet op het parcours had mogen zijn. De organisatie doet het verzoek om niet te speculeren zolang het onderzoek loopt.

Zoals veel zaken in de voetballerij is de wereld achter transfers behoorlijk troebel. Lang niet alles wordt bekendgemaakt. Omdat Ajax een beursgenoteerd bedrijf is, is het verplicht om koersgevoelige informatie, zoals een hoge transfersom van Godts, naar buiten te brengen.

Maar daarbij wordt niet gemeld of het bedrag bijvoorbeeld in termijnen wordt betaald, zoals gangbaar is in de voetballerij. Ook wordt niet duidelijk hoeveel procent er naar de speler en zijn entourage gaat, wat een eventuele intermediair krijgt en of vorige clubs meeprofiteren.

Even een fictief voorbeeld: Real Madrid betaalt MVV 100 miljoen euro voor Pietje. Van de totale som gaat 15 miljoen euro naar de speler en diens entourage. Zijn vorige club krijgt 10 miljoen en de solidariteitsbijdrage voor de clubs waar hij tussen zijn 12de en 23ste speelde is 5 miljoen.

Dat betekent dat er 70 miljoen euro overblijft. Real betaalt ook nog eens in vier termijnen, dus 25 miljoen per jaar. Die som krijgt MVV direct, maar daar moet het wel meteen die andere kosten van betalen, want Pietje wil direct zijn deel betaald zien.

Enfin: je krijgt als club lang niet de gehele transfersom en het kan lang duren voordat het overige gedeelte binnen is. En dan staat Pietje ook nog voor een bepaald bedrag bij MVV in de boeken als afschrijving (daarover verderop meer).

Daartegenover staat wel dat je als club bij het aantrekken van een speler natuurlijk ook kunt betalen in termijnen. En je mag de transfersom op de begroting afschrijven door het aantal contractjaren. Dus: Real Madrid haalt Pietje voor 100 miljoen en legt hem voor 5 jaar vast, dan staat hij voor 'slechts' 20 miljoen jaarlijks in de boeken.

Enzo Fernández

Sinds 2023 heeft de UEFA een maximale afschrijvingsperiode van vijf jaar ingesteld, als reactie op een slimmigheid van Chelsea, dat een speler als Enzo Fernández na een transfersom van 120 miljoen euro een contract gaf voor 8,5 jaar, en zo de schade enigszins beperkt hield op de afschrijvingen. Dat mag nu dus niet meer.

Je kunt wel het contract van een speler tussentijds verlengen. De resterende boekwaarde mag dan opnieuw worden uitgesmeerd over de looptijd van het nieuwe contract, waardoor de afschrijvingskosten op korte termijn dalen. Daar staat vaak wel weer een hoger salaris tegenover.

Want naast het transferpotje let een technisch directeur ook op de salarishuishouding. De budgetten worden vooraf bepaald in samenspraak met de Raad van Commissarissen. Dat kan gedurende een periode wijzigen. Kies je voor hogere salarissen, dan kan dat afgaan van het transfergeld.

Kies je voor transfervrije spelers, dan kost je dat geen budget uit het transfergeld. Toch kan het erg op de begroting drukken, omdat transfervrije spelers over het algemeen een hoger salaris (of tekengeld) krijgen.

Loyaliteitsbonus

Om de druk te verlichten kun je als technisch directeur proberen af te spreken dat een transfervrije speler een flink percentage krijgt van de transfer die hij mogelijk later maakt, waardoor zijn basissalaris minder hoeft te zijn.

Veel clubs werken ook met een loyaliteitsbonus. Een salaris dat ieder jaar oploopt. Dan is het risico voor het eerste jaar relatief laag. En blijft een speler langer dan is het blijkbaar een match, die een grotere investering op de balans waard is.

Als je even de middelen niet hebt, kun je een speler huren met een verplichte optie tot koop, omdat je denkt dat je het volgende boekjaar de middelen wel hebt. Dat brengt risico's met zich mee, omdat je mogelijke problemen voor je uitschuift als club.

Tegenwoordig hoor je vaak over een transferbedrag dat 'kan oplopen tot zoveel miljoen'. Dat heeft te maken met bonussen die clubs in een deal laten zetten. Haalt de speler met zijn nieuwe club de Champions League? Speelt hij meer dan dertig duels? Maakt hij twintig goals?

Als verkopende club probeer je bonussen af te spreken die makkelijk te halen zijn. En voor de buitenwereld klinkt een hogere transfersom toch ook net iets lekkerder. Of al die bonussen uiteindelijk worden gehaald, wordt extern vaak toch niet bekend.

Betaalverzoek

In de wirwar van cashflow kan een club de ene week een berg geld hebben op de rekening en de andere week diep in het rood staan. Er kunnen zomaar nog verschillende termijnbedragen binnenkomen, bonussen die worden gehaald of doorverkooppercentages die geld opleveren.

De financiële afdelingen van clubs zijn zelf natuurlijk scherp op het geld waar ze recht op hebben, maar ook de FIFA helpt mee met een platform dat bij elke transfer berekent welke clubs bijvoorbeeld recht hebben op een solidariteitsvergoeding. Een kopende club krijgt dan een betaalverzoek.

En met al die facetten heeft een technisch directeur rekening te houden bij het aantrekken van een speler.

Jesper de Jong bleef steken in de eerste ronde. De mondiale nummer 106 was niet opgewassen tegen de Amerikaan Alex Michelsen (ATP-41): 4-6, 4-6.

Van de Zandschulp zou Tallon Griekspoor treffen, maar die meldde zich kort voor het duel af met een buikspierblessure. Van de Zandschulp begon beroerd in de hitte en leverde direct zijn opslag in. Die schade repareerde hij snel en mede dankzij zijn uitstekende eerste service gaf hij niks meer weg.

In set twee werd het op Sjevtsjenko's opslag liefst elf keer deuce, maar alleen in de slotgame leverde dat een breekkans op en die benutte Van de Zandschulp onmiddellijk.

In de tweede ronde neemt Van de Zandschulp het op tegen Braziliaan João Fonseca.

Exit De Jong

Debutant De Jong speelde voor het eerst sinds februari op hardcourt en won dit jaar pas één duel op die ondergrond. Op het spel van de taaie Michelsen had De Jong dan ook lange tijd geen antwoord. Zijn enige twee breekkansen kreeg hij diep in de tweede set, maar die benutte hij niet.

De Jong maakte te veel fouten om meer af te dwingen, vooral met zijn backhand en zijn service (vier dubbele fouten). Michelsen stuit voor de derde keer dit seizoen op zijn trainingsmaatje Taylor Fritz, beiden wonnen één ontmoeting.