Okulluyken neden hala okulu bitirmediğimi, daha okuyup okumayacağımı kinayelendiren zevata “Ben nihayetinde başıma geleceği biliyorum a dostlar, ama beyhude kalp masajı gibi geçen şu hoş anları bana zehir etmeyin” diyemediydim. Deseymişim. Keşkeleri ardarda taksam burdan Espiye’ye köprü olur. Espiye’li değilim. Zaten konu da bu değil.

Herbişeyin başında, herbişeyin başı sağlık, ben size bir başka konuya değinmemizi neden sonuç ilişkisi içerisinde anlatacaktım. Ama telefon gelince aklımdakinin çıkıp gitmesi gibi bir durum söz konusu. Hayır, telefon gelmedi ama gelme ihtimali de aklımdakinin çıkıp gitmesini sağlıyor.

Aziz Valentin’e indirimli ve bol taksitli günlere vesile olduğu için “eyvallah” ederken, yazımı küçük dostum Muhterem Ömer’in yeni çıkardığı seslerle bitirmek istiyorum: Vaye vayeooo vayeoueeeuu… hmpf!.

Her türlü özlediğimiz.

Çeşitli şeyler için diğer etkili koruma yöntemlerini de öğrenin; özellikle şu iç çamaşırına saklayacağınız paralara hiç bir şey olmaz.

Benim endişem Muhterem Ömer’in bu yüzden henüz “ba-ba” diyememiş/dememiş olması. 2 buçuk aylık kerata “uleeeyn” diye bağırmasını biliyor, “hımf” diye emziği diliyle mesafe gözetmeksizin ağzından halıya düşürmesini beceriyor, ama “ba-ba” demiyor. Henüz “de-de” dememesi ufak bir teselli sadece. En kısa zmanda sevgi sözcükleri arasından “hele gidiye bak hele” ve “yallı seni“yi çıkarmam gerekiyor.

[via]