Şimdilik iki parça için gerçekleştirilen projenin sayfası burada. Dilediğiniz kadar bilgiyi sitelerinde bulabilirsiniz.

Sözü fazla uzatmadan videoları paylaşıyorum. Umarım siz de beğenirsiniz.

Elinize, yüreğinize sağlık doğa çalgıcıları..

Doğa İçin Çal 1: Divane Asik Gibi

Doğa İçin Çal 2: Uzun İnce Bir Yoldayım

[181] defa okundu.

HTML web sayfaları oluşturmaya yarayan standart bir programlama dildir. HTML 5 ve CSS 3 gibi yeni teknolojiler web siteleriyle olan etkileşimimizi şimdiden değiştirmeye başladı. Peki bu yeni gelişmeler nedir ve biz internet kullanıcılarını nasıl etkileyecek gelin bakalım.

Öncelikle, HTML ve CSS nedir?

İnternet henüz yeniyken, web siteleri neredeyse sadece HTML ile geliştiriliyordu. Ancak bir siteyi sadece HTML ile biçimlendirmek zorlu bir çalışma ve yapabilecekleriniz de sınırlı. İşte bu noktada devreye CSS giriyor.

Açılımı Cascading Style Sheets (Stil Sayfaları) olan CSS, web tarayıcısına HTML sayfasının nasıl gözükmesi gerektiğini anlatan dosyadır. HTML web sitesinin iskeletidir. CSS ise sayfadaki belli elemanların nasıl gözükeceğini belirtir: Yazı fontları, font renkleri, arka plan stilleri vb. CSS web sitesi tasarlamayı kolaylaştırır. CSS öncesinde başlık, içerik, vb.nin nasıl gözükeceği ayrı ayrı HTML ile belirtiliyordu. CSS tek bir dokümanda değişiklik yapıp bu değişikliği tüm siteye uygulamaya olanak vererek tasarımcılara büyük esneklik ve kolaylık sağladı.

Sonraki adım: HTML 5 ve CSS 3

HTML 5 ve CSS 3, biçimlendirme dillerinin ulaştığı son noktadır. Şu an için HTML 5′in web sayfalarına video eklemeyi kolaylaştırması en dikkat çeken özelliği. Tabii HTML 5′in video ekleme dışında kullanıcılar ve geliştiriciler için pek çok gelişmiş özelliği bulunuyor.

Flash’sız Video ve Animasyon

HTML 5, internette Flash ya da Silverlight gibi eklentilere ihtiyaç duymadan video izleyebilmemizi sağlayacak. Peki bu konu neden bu kadar önemli? İlk olarak HTML 5 bedava ve Adobe Flash eklentisine ihtiyaç duymuyor. İkinci olarak sistem kaynaklarından kullandığı için bilgisayarınızı yavaşlatabilir. Gerçi şu an beta aşamasındaki Flash 10.1‘in donanımdan faydalanması bu hız problemini değiştirebilir. HTML 5′in video özelliği ise doğrudan tarayıcı içinde bulunuyor.

HTML5 video ile ilgili önemli bir nokta da giderek yayılması. Örneğin Safari, Chrome ve yeni çıkacak olan Internet Explorer 9, H.264 video formatını kullanan gömülü (embed) HTML 5 video desteğine sahip olacak. Diğer yandan Firefox şu an için Ogg Vorbis formatını kullanan HTML5 video desteği veriyor ama Firefox’un geliştiricileri H.264‘ün açık kaynak kodlu olmaması nedeniyle gelecekte lisans sorunu yaşanabileceğini düşünüyorlar.

HTML5 ve CSS3 web tasarımcılarının animasyonlar ve interaktif uygulamalar (oyunlar gibi) geliştirmelerini de kolaylaştırıyor. Tabii şu an için bu alanda Flash’ın yerini alması mümkün değil ama HTML 5 ve CSS 3 büyük birt potansiyele sahip.

Çevrimdışı Depolama: Web uygulamaları sahneye çıkıyor

Web uygulamaları giderek komplike bir hâle geliyor ve HTML5′in yeni özellikleri daha da gelişmelerini sağlayacak. HTML5 ile web uygulamaları bilgi saklayabilecekler, böylece internet araçları çevrimdışı olarak kullanılabilecek. Bu sayede kullanışlı web uygulamaları aracılığıyla e-posta, takvim vb. gibi bilgilerinize ulaşıp, bu bilgileri depolayabileceksiniz.

Online olduğunuzda bu uygulamalar daha hızlı yüklenecekler çünkü sayfanın yapısı tarayıcıda zaten kaydedilmiş olacak. Teorik olarak çevrimdışı iken web uygulamasında yaptığınız tüm değişiklikler online olduğunuzda da geçerli olacak. Örneğin Google Aralık ayında Web uygulamalarına HTML5′ten yararlanacağını açıkladı.

Çevrimdışı depolama sayesinde her sayfayı tek tek kaydetmeden hangi siteleri ya da site tiplerini önbelleğe almak istediğinizi belirleyebileceksiniz. Şu an bir sayfayı çevrimdışı olarak kaydetmek istediğinizde Dosya – Farklı Kaydet seçeneğini kullanmanız gerekiyor. Yeni sistem ile tarayıcının sizin belirlediğiniz tipte siteleri otomatik olarak kaydetmesini ayarlayabileceksiniz. Ayrıca bu yöntem ile yükleme sürelerini de artırmak mümkün olacak çünkü sayfanın bir bölümü zaten hafızada olacak.

Yeni Tasarım Araçları

HTML5 ve CSS3 ile web uygulamaları ve siteleri daha şık ve çekici olabilecek. HTML5′in yeni eklenen daha çok renk ve gradient, gölgelendirme, yuvarlak köşeler yapabilme ve tabii ki çevrim dışı depolama tasarımcıların çok daha kolay bir şekilde şık web siteleri oluşturmalarına olanak sağlayacak.

HTML5 Uyumluluğu

HTML5 ve CSS 3 henüz tamamlanmadı ama şimdiden web dünyasına etki etmeye başladılar bile. Örneğin Safari’nin ve Chrome’da HTML5 ve CSS3′ün geliştirme aşamasındaki sürümlerinden özellikler bulunuyor. Bu tarayıcıları kullanarak HTML5 kullanan CNN,The New York Times, YouTube (beta), ve Vimeo sitelerini inceleyebilirsiniz. Internet Explorer 8‘in HTML5 desteği oldukça sınırlı ama IE 9, h.264 video ve ses desteğine sahip olacak.

Şimdi isterseniz biraz da taglerdeki değişikliklere  göz atalım.

<video>

Video tagi web sitenize video klipleri kolayca eklemenizi saglayacak. Otomatik baslatma, döngüsel olarak çalistirma gibi özellikleri olan video elementi videonuzu etiketlemeniz için birçok özellik içeriyor.

<audio>

Audio tagi video elementi ile ayni sekilde kullaniliyor tek farki video degil ses dosyalarini sitenize eklemeniye yariyor.

Context menüler

HTML5 context menu tanimlamak için yeni metotlar içeriyor. Context menüler genellikle web sitelerinde kullanilmazlar fakat web uygulamalarinda kullanilan ve çok ise yarayan elementlerdendir.

HTML 5 ile gelen yeni elemenler:

• <section>
• <header >
• <footer>
• <nav>
• <article>
• <aside>
• <figure>
• <mark>
• <time>
• <meter>
• <progress>

Ayrica HTML 5 ile yeni input (giris) tipleride geldi. Bunlar;

• datetime
• datetime-local
• date
• month
• week
• time
• number
• range
• email
• url

HTML 5 ile degisen veya devre disi kalan elementler:

• acronym
• applet
• basefont
• big
• center
• dir
• font
• frame
• frameset
• isindex
• noframes
• noscript
• s
• strike
• tt
• u

[205] defa okundu.

Rakı sofrası için zaman, sebep, insan lazımdır. Bu maddeler üzerine biraz düşünelim.

Zaman; güneş batımında akşamüzeri içilir, eskiler “vakt-i kerahat geldi” derlermiş.

Sebep; sohbettir.  Unutmamak gerekir ki “Rakının birinci mezesi muhabbettir.”

İnsan; Rakı masası, sohbet adabını ve içmesini bilen, saygılı kişilerden oluşur.

Aşağıda madde madde verdiğim bilgiler ve kurallar, benim uydurmam değil. Bu bilgilerin bir kısmı, küçüklüğümden beri rakı erbaplarıyla yaptığım sobetlerden ve büyük çoğunluğu, gençliğinde İstanbul boğazında kürek çekmiş, gerçek bir Boğaz Kızı olan Annem’den geliyor. Öyle bir anne ki, oğullarına tavla oynamayı, araba kullanmayı, savunma sporlarını öğretmiş, yelkenli kaptanı ve hatta bir web sitesi sahibi ve tasarımcısı.

İşte, derlediğim rakı masası kuralları ve usulleri…

RAKI SOFRASI (Çilingir sofrası da denir)

• Rakı sofrasında sıcak yemek olmaz. Ama ara sıcaklar gelir.
• Mezenin miktarı az, çeşidi çoktur.
• Rakı bir yemek içkisi değildir. Sadece meze ile ve sohbet eşliğinde içilir. Kokteylde – gece içilmez. Gündüz aklına esince öğle yemeğinde de içilmez. Hiçbir ana yemekle içilen bir içki değildir.
• Rakı içilirken çalan müzik, oynak havalar değil, ağır alaturka – fasıl olur. Sofradakiler şarkılara katılabilir, ama daha çok dinlerler.
• Rakıya başlamadan önce evvela, çırpılmış yoğurttan yapılan, sulandırılmamış cacık içilir. Bunun sebebi, rakının keskin alkolünün mideye dokunmasını önlemek ve mideyi korumaktır.
• Cacık sarmısaksız ve bol zeytinyağlı olur. Salatalığı el ile küçük parçalanmış olacak (asla rendelenmeyecek) aslında bıçakla küçük küçük kestiğimiz gibi de yapılabilir.

RAKININ KADEHİ VE ÖLÇEĞİ

• Bardağı özel rakı bardağıdır. Şimdilerde görülen ve yanlış bilinen limonata bardağı değil, normal bir su bardağı boyunda, dar ve aşağı doğru daralan bir bardaktır.
• Ölçüsü; Bir rakı sofrasında kişi başı 2 duble içilir. Enlemesine 2 parmak = 1 duble eder. Bu miktar sohbetle içen adamı ne çarpar ne rahatsız eder.
• Karafaki denen küçük sürahilerde gelir ve servisi bu küçük sürahiden yapılır. Sofraya asla şişe gelmez. Bardağa önce rakı konur hatta konurken bardak hafifçe çevrilir.
• Usulü şudur: Rakı da suyu da soğutulmuş olur. Önce rakı, sonra su konur. İsteniyorsa sonradan buz konur. Önce buz konursa anasonun kokusu kaçar, rengi güzel beyaz olarak dağılmaz, dengesi bozulur.
• Rakı içilirken ağza alınıp yutulmadan veya hemen ardından su içilmez. Ağzı yanan adam o sofraya ya hiç oturmaz, ya da içmesini biliyorum dememelidir!

MEZELER

• Mezeler çok küçük tabaklarda, çay tabağının biraz büyüğü boyuta, genelde kayık tabaklarda azar azar sunulur.
• Zeytinyağlı fasulye pilakisi, Lakerda, Çiroz salatası, Midye dolması, Beyaz peynir, küçük zeytinyağlı dolmalar (kişi başı 1), başta olmak üzere vesaire siparişler.
• Sofradaki mezeler tazelenmez, yerine yeni çeşitler gelir. Örneğin fava gider, yeni kızarmış muska veya sigara böreği gelebilir. “Bu güzelmiş daha getir” demek ayıptır.

SOFRA ADABI

• Rakı servisini yapan kişiye Sakî denir, ki sofranın en gencidir.
• Sofranın en yaşlısı bardağını kaldırmadan diğer kadehler kıpırdamaz. Aksi, sofraya ve oradaki büyüğe saygısızlıktır.
• Kadehler tokuştururken de iki kişiden en yaşlısının kadehinin altına tokuşturulur.
• İçki daima sofradakilerin kadehlerine eşit gelecek şekilde paylaştırılır.
• Sofradan kalkılacağı zaman kadehlerde azıcık bir içki kalıntısı bırakılır. Sonuna kadar içilmez ve rakı asla fondip yapılmaz. Ayıptır.
• Rakı; ağız doldurarak büyük değil ufak yudumlarla içilir. Kadeh ağza değdiği her seferinde bir küçük yudum alınır.
• “Şerefe” denildikten veya kadeh kaldırıldıktan sonra kadehten bir yudum içmeden sofraya konmaz. Kadehten içmeden sofraya koymak, sözsüz bir protesto veya hakaret olarak kabul edilir. Sofranın havası kaçar. Bu, sadece rakıya has değil tüm içkili sofralar için geçerlidir. Unutmamak gerekir.

SOHBET

• Kahkahalarla, ağız dolusu gülünmez. Çok can sıkıcı ve acıklı konular konuşulmaz. Dedikodu yapılmaz.
• Felsefe – müzik – edebiyat ve güncel konular konuşulur. Çok politik konuşulup memleket kurtarmak hoş görülmez. Bir dinlenme ve hoş zaman geçirme yeridir rakı sofrası. Bu sofralarda “iki tek atalım” tabiri gerçek anlamında kullanılır.
• Sofradan en yaşlı kalkmadan kalkmak –çok mecbur olmadıkça- ayıptır. Sofra terk edilmez.  Kalkılacaksa sofranın en yaşlısından izin istenir.

Bu kurallar sadece lokanta veya meyhanede değil birinin evinde de aynen geçerlidir.

DOĞRU BİLİNEN YANLIŞLAR

• Rakı tokuşturulduktan sonra masaya kadehin dibini bir kez vurmak diye bir şey yoktur.
• Rakı-balık diye bir şey yoktur. Balıkla beyaz şarap içilir. Başta da dediğimiz gibi rakı ana yemeklerle içilmez.
• Kavun, rakı sofrasında olmaz, mezeden sayılmaz.
• Rakı, tatlılarla içilmez, zira alkolün etkisi artar, çarpar. Rakı sofrasının amacı sarhoş olmak değildir. Sofradan sonra yalpalayarak yürümek ayıplanır.

KISA NOTLAR

• Akşamcılar, rakı içmeye, 2 dubleyi geçenler bir gün, 4 dubleyi geçenler 2 gün ara vermelidirler.
• Rakı tiryakisinin özelliği ölçüsüdür. 2 tek atılır. 3 tek değil…
• Sofrada salam, sosis, jambon yenmez.
• İlk lokma kızarmış francala ekmeğinin üzerine varsa, tereyağ ve ançüez sürülerek yenir, üstüne cacık yenir sonra içkiye geçilir. Amaç ançüezle iştah açmak, cacıkla mide çeperini alkolden korumaktır.
• Sonunda tatlı ve meyva yenmez. Alkol zaten şekere dönüşür.
• Rakının 4.5 misli su içilir. Rakıyla beraber yemek yenilmez, bu suretle akşamdan kalma olunmaz.
• Çilingir sofrasından kalkıldıktan ancak 1-2 saat sonra akşam yemeği yenir.
• Su ayarı: süt beyazı oluncaya kadardır.
• Bir de “Öğle rakısı“ vardır. Sadece  bir tek içilir.
• “Mahmurluk rakısı” akşamdan çok kaçırılmışsa, ertesi sabah (enine bir parmak ölçüsünde) içilir. Ayıltır…
• Kerahat vakti: İkindi ile akşam arasıdır. Dünyevi işler zamanı, Kirlenme, Günahlanma vakti olarak bilinir…

[362] defa okundu.

Metafizik, Kuantum Fiziği, Parçacık fiziği ve Uzay – Zaman bükülmesi ve teorilerine dair ne buldumsa okuyup bu konuda ödevler hazırlar olmuştum. Çok az fizik öğrencisi benim gibi gönüllü ödevler hazırlıyormuş. Tabii bunların tamamı düşük notlarını biraz yukarı çekebilmek ümidiyle yapılan çırpınışlardı. Benimki ise içimden taşan, daha çok öğrenmek için didindiğim haftalarından sonra, notlarımı toparlayıp hocalara teslim etmekten ibaretti. Dolayısıyla gözlerinde büyüdüm ve Fiziği derece yaparak bitirdim. Ama yetti mi? Kesinlikle hayır!

6 yıl önce bir anda ortaya çıkan Cem’in, nasıl benim dünyama geldiğine dair belki yüzlerce sayfa teorik not çıkardım. Bir o kadarını da daha sonra öğrendiğim farklı kuramlarla çeliştikleri için yırtıp attım. Tıpkı Vampirle Görüşme filmindeki gibi sokak duvarlarından ona mesajlar yollamaya başladım bir gün. Cevap gelmiyordu. Yine de içimde bir his, sık sık “Cem buralarda” diyordu.

Tanıdık bir dünya’dan gelen, tanıdık bir yabancı. Sokakta mı yatıyor? Bir işe mi girdi? Ne yapıyorsun ikizim?

O yılın sonlarına doğru çalışma tempom ve aşırı stres kaynaklı olduğu söylenen bir kriz geçirdim. Sinir krizi gibi başladıysa da beni çok sarsan ateşli bir yatakta tedaviyle sona erdi. Aile doktorumuzun da tavsiyesi ve tabii bir süredir yanında çalışmakta olduğum eski hocamın da ısrarlarıyla zoraki bir tatile çıktım.

Rotamı belirlemiştim; önce Ankara’dan Çanakkale’ye, oradan İzmir ve güneye doğru bir yarım daire çizip, Antalya’dan dosdoğru eve dönüş.

Çanakkale’de geçirdiğim 2 gün’den sonra İzmir’e yollanmanın zamanı gelmişti. Çanakkale’de gün batımı harikadır. Biletlerimi alıp sahilde son bir gün batımı keyfi yaşamak için bir kafe’ye oturup biramı söyledim. Eski alışkanlığımla, sırt çantamdan çıkardığım defterime gün içinde aklıma gelen yapılacaklar ve düşüncelerimi not alırken masama iki bira konduğunu gördüm göz ucuyla. Başımı kaldırıp garsona “ne oluyor?” diyemeden donakaldım.

Cem, parmağını dudağına götürüp “Şşş! Hoşgeldin kanka” deyip gülümseyerek masama oturdu. Denizin biraz gerisinde şemsiyeli masada yan yana oturmuş iki kardeş gibi görünüyor olmalıydık herhalde. Biri gülümseyen ve keyifli, diğeri endişeli iki kardeş.

- Seni dün çarşıda dolaşırken görünce ben de çok şaşırdım. Bir daha birbirimizi görmeyiz sanmıştım ama, işte gelip buldun beni. Nasılsın?
- İyiyim de, ben seni aramıyordum. Yani aramıştım ama şu anda öyle bişey yok. Bilakis unutmaya çalışıyordum olanları.
- Ama olmuyor değil mi?
- Olmuyor..

Tekrar yüzümüzü kızıl gün batımına çevirip biralarımızı yudumladık. Paralel evren’den gelen kendimle aynı masada tekrar oturuyor olmak kalbimi deli gibi attırıyordu. Sormak istediğim yüzlerce soru karman çorman bir yün yumağına dönüşmüş ve dilim düğümlenmiş halde biramdan büyükçe bir yudum daha alıp, yüzümü ona döndüm.

- Konuşmamız lazım.

- o -

Kaldığım pansiyona döndüğümüzde halen ciddi bir şey konuşmamıştık ama ondaki değişim görülemeyecek gibi değildi. Vücudu daha atletik bir hale gelmişti ve plaj gömleğinin altından dövmeler görünüyordu. Sigaraya da başlamıştı. En çok bu kararı beni şaşırttı. Beni kesseler sigara içmem gibi geliyordu.

Pansiyonda o sırada tek kalan bendim, diğer iki oda boştu ve deniz tarafındaki manzaralı odayı bana tahsis etmişlerdi.

- Gel balkona oturalım, çok sıcak.
- Eğer açık konuşacaksak tuhaf olmaz mı? Bir duyan olursa?
- Merak etme, tek kalan benim.
- Sen bilirsin, sigara?
- Hala kullanmıyorum sağol.
- O zaman bu akşamlık ben de bırakabilirim.

Gece geç saate kadar konuştuk. Ankara’da duvarlara yazdığım mesajları görmüş ve bunun üzerine uzaklaşmıştı. Birkaç sayfiye yerinde günübirlik işler yapmış, bu evrene çekildiğinden beri hep daha önce yapmak isteyip korktuğu şeylerin peşinde koşmuştu. Maaşlı ve geleceğini sağlama almak isteyen bir iş yerine tur gemilerinde tayfalık, balıkçılık yapmıştı. Paraşütle atlamış, vücuduna dövmeler yaptırmış ve bol bol gezmişti. Bir ara karıştığı karanlık dünya’da kendine sahte bir kimlik bile düzenletmiş, doğum kaydını bile ayarlamıştı. Yine de anlatırken özellikle vurgular gibiydi; ‘günümü gün etmek değil derdim, istediğim hayatı yaşamalıyım‘ diyordu satır aralarında.

Sıra bana geldiğinde yıllarımı teorik fizik üzerine geçirdiğimi duyunca kahkahayı patlatıverdi.

- Baksana, hayatlarımız nasıl ayrı yönlere doğru akmış. Ben gelmemiş olsam, kimbilir ne işlerde çalışıyor olacaktık.
- Evet, birbirimizden ve evren’in kurallarından habersiz.
- Ne var bunda be oğlum? Fizik profesörü ol, kel kabak bir bilim adamına dönüştür kendini ve büyük sorunun cevabını buldun diyelim. Ne olacak? Bir cevap için ömrünü harcayacaksın? Eee? Sonra ben hayattaysam gelip diyeceksin ki, şöyle şöyle olmuş da gelmişsin? Eee? Umurumda olacak mı sence? Hayır!
- Senin için yaptığım düşüncesine de nerden kapıldın? Böyle bir şey var, bu bir yol, bir kapı belki, bilmiyorum. Ama ne olduğunu çözersek, nelere imkân sağlarız düşünsene!

Biraz durup bunun üzerine düşündü, belki de düşünür gibi yaptı bilemiyorum. Omuzlarını silkip bir bira daha açtı sonra ve sandalyesini geri yatırıp gülümsedi

- Sen o sırrı çözerken hayatını harcamaya hazırsın. Bense hayatımı yaşamak istiyorum. Bence kurcalamanın anlamı yok.

Galiba bu sözlere o sırada biraz fazla tepki gösterdim. Girdiğim yolun beni nereye götüreceğini bilmiyordum. Bir cevap bulup bulamayacağım kesin değildi. Ama ‘bir bilim adamı olarak elimden geleni yapmalı ve çalışmalarımı benden sonrakilere aktarmalıyım‘ diyordum. Şimdi düşünüyorum da, bazen ‘iyi ki vazgeçmemişim‘ diyorum, bazen de ‘beyhude geçti yıllarım‘ havasında şarkılar yankılanıyor aklımda.

Yabancı ikizimle soğuk şekilde ayrıldık o akşam, ama yeni aldığımız bir kararla birbirimize telefon numaralarımızı verip ara sıra haberleşmeye sözleştik. Bazen birkaç yılda bir, soğuk bir “nasılsın?” telefonu, bazen günde birkaç defa peş peşe birbirimizi aradığımız tartışmalı ve ikimizin de birbirimize yönelttiği “şu hayatına bir çeki düzen ver artık!” nasihatleriyle didişiyorduk.

Sonunda o biraz duruldu, ben biraz gevşedim ve iki zıt kutuptan, biraz daha sakin insanlara dönüştük.

Bugün 60. doğum günümüz. Sırrımızdan eşlerimiz ve çocuklarımız bile haberdar değil. Sadece telefonda hal hatır soran ama asla bir araya gelmeyen asker arkadaşları olarak biliyorlar bizi.

Asıl büyük haber’i yazmayı unutuyordum az kalsın.

20 yıllık çalışma ve bir yığın gizlilik sözleşmelerinin ardından, yarın geçit’in ilk denemesini yapıyoruz. Evet! Bir geçit yaptık. Bu dünyayı diğerine bağlayacak bir tünel, mini bir solucan deliği açacağını hesaplıyoruz. Diğer Cem umursamıyor gibi davransa da yemezler, onun ciğerini bilirim ben. Sonucu benim kadar merakla bekliyor.

Yarın büyük gün!

[253] defa okundu.

Öncelikle bilmeliyiz ki bu mucizevi veya karmaşık bir yöntem değil, bilakis hayatımızı kolaylaştıran, kodumuzu düzgün yazmaya bizi yönlendiren ve en önemlisi veri trafiğinde dosya (görsel) alış verişini minimum’da tutmamıza yardımcı olan bir yöntem.

Fon görsellerinde (background image) ve fona yedirilmiş görsel öğelerde son derece işe yarayan Css Sprite ilk olarak, Yahoo’nun 2008′de yayına aldığı bir tasarım değişikliğinde dikkatimi çekmişti. Menüsündeki tüm küçük ikonları tek bir .gif dosyaya almış ve gerekli olan yerde soldan bir padding vererek fon resmi olarak istediği görselin, bahsettiğimiz tek .gif dosyasındaki koordinatlarını göstererek basmasıydı.

Bu uzun cümle kafanızı karıştırdıysa bir örnekle devam edelim:

İnternetteki çoğu örnek menülerden gittiğinden biz de öyle yapalım. Diyelim ki 5 öğeden oluşan bir menümüz olacak ve her maddenin yanında kendisiyle ilgili farklı bir ikon göstermek istiyoruz:

Yanda gördiğiniz görselimizdeki ikonları en efektif şekilde menümüzde kullanmak için en basitinden şuna benzer bir kod işimizi görecektir:

.menu_img {background:url(/images/menu-sprite.gif) no-repeat;}
.cam {background-position:0px 0px; padding-left:33px}
.film {background-position:0px -48px; padding-left:33px}
.mix {background-position:0px -97px; padding-left:33px}
.mes {background-position:0px -151px; padding-left:33px}
.play {background-position:0px -193px; padding-left:33px}

Yani; kullanacağımız görselin sol üst noktasının koordinatlarını verip buradan sonrasını fonda kullan diyoruz. Kullanacağımız alanın yükseklik ve genişliğini başka değerlerle kontrol edebileceğimizden -ve etmemiz gerektiğinden- ötürü de görselin istemediğimiz bölgelerindeki diğer alt görseller, ilgilendiğimiz noktalarda görünmüyor.

Kullanacağımız kod da Html tarafında şunun gibi olabilir:

<div class="menu_img cam">Kamera arkası</div>
<div class="menu_img film">Filmler</div>
<div class="menu_img Mix">Mix</div>
<div class="menu_img Mes">Ölçümler</div>
<div class="menu_img play">Oynatıcı</div>

Dikkat edilmesi gereken bir diğer nokta da korrdinatlarda – (eksi) değer kullanmamız. Bunun sebebi, 0px 0px, yani sıfıra sıfır noktamızın, görselimizin sol üst noktası olması. Biz görsel içindeki herhangi bir noktayı Css’i kullanarak o <div> , <td> veya <ul> alanı için sıfıra sıfır kabul ettiriyoruz. Önce X (yatay) sonra Y (dikey) değer girerek anlık sıfıra sıfır (0,0) noktamızı belirliyoruz.

Sonunda her şeyi doğru yaptıysak elimizde yandaki gibi bir menü olacak. tabii fontlar, renkler, yükseklikler ve biraz daha güzelleştirilmiş bir css koduyla

Birkaç deneme de şimdi siz yapın ve Css Sprite’ın nerelere gidebileceğini kendiniz keşfedin Css Sprite benim de son dönemde keyifle uğraştığım ve sitelerimde performans artışı sağladığım güzel bir teknik. Çok az bir photoshop bilgisiyle üstesinden gelebileceğiniz bu yöntemden eminim siz de en az benim kadar keyif alacaksınız.

Herkese keyifli kodlamalar…

İşte size birkaç link:

http://www.alistapart.com/articles/sprites
http://websitetips.com/articles/css/sprites/
http://css-tricks.com/css-sprites/

Ve bir de video: http://css-tricks.com/video-screencasts/43-how-to-use-css-sprites/

[317] defa okundu.

Liseyi bitirdiğim yıldı. Yaz tatili yeni başlamış, kankalar bir yerlere gitmiş, bense sıkıntı ve yazın ilk sıcak günleriyle bunalmaya başlamıştım. Bilgisayarım arızalandığından onunla da vakit geçiremiyor, tamamı okunmuş, hatta bazıları ikişer defa okunmuş, kitaplarımın yığıldığı kitaplığımın karşısında dakikalarca vakit geçiriyordum.

Sokaklar dolaşılamayacak kadar sıcak, tatil yerleri gidilemeyecek kadar pahalıydı. Televizyonu da pek sevmediğimden bir gün kumandayı karşı koltuğa fırlatıp odamın düzenini değiştirmeye giriştim. Size de olmuştur, öyle, bir anda kalkar bir şey yaparsınız düşünmeden. Yatağımı odanın ortasına çekip kitapları devirmeden kitaplığımı yatağın eski yerine ittirmeye çalışıyordum. Bir elim kitaplıkta, diğeri duvara dayanmış halde yavaş yavaş ittirirken onu duydum; “N’oluyor yaa?”

Evde yalnızdım, ses tanıdıktı ve arkamdan geliyordu. Sırtımdan bir anda boşalan soğuk terle, kala kaldım. Ayakta durmuş, üzerinde benim şortum ve en sevdiğim gömleğimle bana bakan BEN, benim kadar şaşkındı. Geri geri iki adım atıp, odanın ortasındaki yatağa çöküverdi. O manzarayı aklıma getirdiğim şu anda bile sırtım ürperiyor.

- Ne yapıyorsun? Sen nasıl.. ya olamaz! Deliriyor muyum?

Duvarın dibine çökmüş ve gözlerimi kırpmadan ona bakıyordum. Birbirimize bakıp ikimiz de sağ elimizi şaşkınlıkla başımıza koyduk. Benle aynı hareketi, benim gibi yapıyor olsa da, arkamda bir anda ortaya çıkan bu ikinci ben, benim kadar şaşkın, paniklemiş ama farklıydı. Delirmiş miydim? Yoksa başka birinin deliliği mi oluyordum? Konuşan yine o oldu.

- Konuşsana!
- Ne diyeyim, ben de şaşırdım. Sen nerden çıktın? Rüya mı görüyorum?
- Asıl sen çıktın ortaya. Odama geliyorum ve birinin yatağımın yerini değiştirdiğini, dolabımı ittirdiğini görüyorum. VE O KİŞİ BENİM!
- Asıl sen bensin. Aha, delirdim galiba sıkıntıdan! Bir bu eksikti.

Sinirli, şaşkın, inceleyen gözlerle susup birbirimize baktık. Gömleğimin içine her zaman tişört giyerim. O giymemişti ve önü açıktı. Kendine baya iyi bakmıştı, çünkü baklava gibi kaslarını görebiliyordum. Benimse her gün büyüyen bir göbeğim vardı o zamanlar. Yeni traş olmuş ve saçları jöleliydi, oysa ben asla jöle kullanmam ve genelde kirli sakal gezerdim.

Gülümseyip bana elini uzattı. Ancak o zaman farkettim halâ yerde oturduğumu. Elini tutup kalktım.

- Adın ne?
- Cem. Senin?
- Benim de.

Kaşlarını çatıp tekrar yatağa oturdu. Ben de yanına oturup darmadağın odaya baktım bir süre.

- Yani nedir şimdi? Ne oldu sence?
- Ne bileyim? Paralel evren şeysi mi acaba?
- Oha! Çok bilimkurgu okumanın sonucu, gördüğüm rüyaya bak.
- NE rüyası dıngıl. Baya baya gerçek gibi.

Bir süre bakıştıktan sonra siniri bozulmuş gibi gülmeye başladı. ‘Demek gülerken böyle görünüyorum‘ diye düşündüm. Beni de bir gülme aldı. Biraz sonra aniden, gülmesi kesilip sabit bir noktaya baktığını fark edip ben de sustum. Çalışma masamdaki fotoğrafa bakıyordu. Uzanıp resmi elime aldım.

- Hatırlıyor musun o günü?
- Evet, ama çerçeve farklı. Benim değil, senin evrenindeyiz anlaşılan.

Bir anda işler değişti. Misafir değil, ev sahibi olarak paralel evrenden gelen kopyama ev sahipliği yapacağım tuttu.

- Tamam sakin ol, sana su getireyim mi?
- Kendim alırım, ev aynı nasılsa. Ne yapacağız şimdi sen onu söyle.

Ben elimdeki resme bakarken o kalkıp mutfağa doğru yürüdü. Yürürken aynı benim sinirli zamanlarımda yaptığım gibi boynunu sağa sola çevirip çıtlattığında rüyada olmadığımı düşündüm. İnsan bu kadar detaylı rüya görmez. Görmez değil mi?

Mutfaktan elinde boş bardakla ve kocaman açılmış gözlerle döndü.

- Ne oldu? Niye öyle bakıyorsun?
- Bana yalan söyleme, dürüst ol, bir şey soracağım.
- Sor.
- Salonda pipo kokusu var. Babamız yaşıyor mu?
- Nasıl soru o? Tabii ki yaşıyor.

Bardağı düşürüp iki elini başının üstünde kenetledi. Yine aynı bakış; şaşkınlık, mutluluk ve kaybolmuş bir çocuk yüzü.

- Babamız geçen yıl öldü benim tarafta!
- Ne diyorsun?!
- N’oluyor bana ya? Nasıl oluyor da gerçek olabiliyor?!
- Bana sorma, ben de şaşkınım. Seni nasıl geri döndüreceğimizi bulalım.
- Ben .. geri dönmesem olmaz mı?
- Saçmalama! Nasıl açıklarız bunu? Hem diğer tarafta aniden yok olman çok tehlikeli. Annemizi yalnız bırakmış olmaz mısın?

Uzun süre omuzlarını düşürüp düşündükten sonra başını kaldırıp ıslak gözlerle bana baktı. Hiç unutmadım o bakışı. Daha sonra bir gün aynada tekrar o bakışı gördüğümde bunun da rüya olmadığına emin oldum. Bana bakıp “Haksızlık bu” dedi ve yatağa çöküp ağlamaya başladı. Şimdi şimdi fark ediyorum ki ikimiz de yaşadığımız şeye farklı tepki vermiştik. Olay beni donuklaştırırken, onu bir duygudan diğerine sürüklüyordu. Babasının bu tarafta yaşadığını öğrenip geri dönmek zorunda ama nasıl yapacağını bilmez bir haldeydi. Ona, yani kendime acıdım. Benden daha iyi durumdaydı fiziksel olarak, ama içi çürüktü sanki.

Bir süre daha ağlayıp hıçkırarak açıldı. Ona su verdiğimi ve hiç konuşmadan salona geçip bir süre oturduğumuzu hatırlıyorum.

- Geri dönmenin bir yolu var mı bilmiyorum. Nasıl geldiğimi bile bilmiyorum. Salondan odama geldim ve seni kitaplığı iterken buldum. Koridorda bir şey oldu belki de.
- Aynı şeyi tekrarlayalım, belki işe yarar.
- Denemeye değer.
- Ben tekrar odaya gidiyorum, sen de birazdan aynı hareketleri yaparak gel.
- İşe yararsa bir daha görüşemeyebiliriz. Senden bir şey rica etsem?
- Babamla mı ilgili?
- Ona sıkı sıkı sarıl benim için olur mu?
- Tamam. Çok tuhaf birşey bu.
- Çok acayip hem de.

Tekrar gülümsemesi geri geldiğinde sarılıp vedalaştık. Odaya gidip tekrar yere çöktüm ve bir elimi dolaba, diğerini duvara dayayıp içeri seslendim.

- Başla şimdi.
- Tamam geliyorum.

Gözlerimi yumup bunun işe yaraması için dua ettiğimi, ama bir yandan da işe yaramamasını, bunun rüya olmadığını görmeyi, akşam bizimkiler döndüğünde bu olayın büyümesini istediğimi hatırlıyorum. Kendi kendime ‘öyle düşünme, gitmesi lazım. Ne biçim kıyamet kopar gidemezse‘ dediğimi hatırlıyorum. Bir süre dolabı yavaş yavaş ittirdikten sonra gözlerimi açıp sağa sola bakındım. Ses yoktu.

- Cem?
- ..
- Cem burda mısın gittin mi?

Salona giderken içim sıkıntıyla doldu. ‘Ne biçim hayal kurdum yahu, sıkıntının insana ettiğine bak.’ diye içimden geçiriyordum. Salona girerken evin kapısı şiddetle çarpılarak kapandı. Olduğum yerde zıpladım. Kalakaldım. Birkaç saniye boyunca kalbim kulaklarımda tamtam davulları çaldı ve dünya adeta sallandı. ‘Buradaydı! Gidemedi!’

Kapıya koşup açtım ve apartmanın içine doğru seslendim

- Cem dur!

Cevap vermedi, paldır kültür alt katlara inen ayak seslerini duydum. İnsanın nutku tutulur ya bazen, koşamadım arkasından. Sadece aynı şeyi tekrarlayıp seslendim “Cem! Dur!” Kapıyı kapatıp pencereye koştum. “Cem! Bekle!”

Sokaktan aşağı paldır küldür koşarak uzaklaşıyordu. Paralel evrenden misafir ikizim sırtında en sevdiğim gömleğim, altında şortum ve ayağında spor ayakkabılarımla.

Akşam bizimkiler eve döndüğünde salonda oturuyordum. Işıklar kapalı, gözüm karşıdaki apartmanların ışığına takılmış şekilde, boş boş oturuyordum. Ne sıkıntı kalmıştı ne bunalma. Koskoca bir soru işareti gelip baş köşeye oturmuştu sadece.

Eğer bu bir hayal veya rüya idiyse de, o gün olanlarla ilgili kafamı en çok kurcalayan şey, spor ayakkabılarımı evde bulamadığımızdı.

[369] defa okundu.

——
Bu yazının içeriği: Bedavawow blog’dan alınmıştır.

[510] defa okundu.

Düzenli olarak takip etmek isterseniz RSS ile izlemenizi öneririm. Haftalık bir düzene oturtup her haftaya bir yeni bölüm düşecek şekilde yazmaya gayret edeceğim. Lütfen yorum ve eleştirilerinizi http://avciroman.wordpress.com/ adresinde belirtmekten çekinmeyin.

[352] defa okundu.

Filmde gitmeden önce bir yığın eleştiri okumuştum Twitter ve FriendFeed‘de. Filmi izledikten sonra bunlardan yalnızca birine katılabiliyorum, o da 3 boyutlu seyretmemiz için dağıtılan gözlükler -evet çok kaliteliler ama-  filmin ışığını o kadar engelliyor ki, film neredeyse karanlık.

Ara sıra gözlükleri çıkarıp baktığımda aslında filmin ne kadar parlak renklerde olduğunu görüp hayıflanmadım desem yalan olur. 3 Boyut adına filmin ilk 5 dakikası hariç de öyle aman aman bir 3 boyutlu gerçeklik hissi yoktu. Yani demem o ki, henüz Avatar’ı seyretmemişseniz 3 boyutlusu hiç de şart değil.

Konudan çok saptık, Avatar’a geri dönelim.

Bu film, bazı arkadaşların dediği gibi “öyle teknoloji adına çok da bir şey yoktu“, “dağ fare doğurdu” eleştirilerine şamar gibi bir cevap vermiyor. Gerçekten ben de öyle “Aman Yarabbi! Bu bir devrim!” dediğim teknolojik bir yenilik görmedim. Ama bu benim sinema efektleri ve görsellik alanında hiç bir uzmanlığım veya bilgim olmamasından da kaynaklanıyor olabilir.

Efektler gerçekten çok güzel, “Başka bir dünya” hissi ise şimdiye kadar yapılmışların en iyisi ve artık bir mihenk taşı niteliğinde.

Ama filmin asıl önermesini kaçırmanız imkansız. “İnsan bazen çok pislik olabiliyor arkadaş!” diyor film ve doğa ile tüm canlıların aslında bizim görmezden geldiğimiz dengesini anlatıyor. Biraz Doğa ana “Gaia” efsanesini andırıyor ve bu çok hoşuma gitti. Adam gibi bir mesajı olan, kaliteli, size gerçek duyguyu veren, kızdıran, hüzünlendiren, kahkaha attıran GERÇEKTEN GÜZEL BİR FİLM!

Bilimkurguyla uzaktan yakından alakanız yoksa bile gitmenizi, yok inat edip gitmeyecekseniz, sinemanın sinemada izlenmesi gerektiği fikrine alışamadıysanız, DVD’si çıktığında mutlaka edinmeniz gereken bir film Avatar.

[550] defa okundu.

Artık URL kısaltması yapmak istediğiniz her sayfayı Chrome Eklentilerini kullanarak anında goo.gl kısaltmasını oluşturmak, twitter veya facebook’ta tek tıkla kullanmak mümkün oldu. Şu adresten ulaşabileceğiniz “goo.gl url shortener” eklentisini Google Chrome’unuza yüklediğinizde bu işlemi tek tıkla ve çok sade bir mini pencerede yapmanız mümkün. Sadeliği dolayısıyla benim seçimim bu eklenti oldu. Bu yazıyı yazdığım şu sırada eklentiyi kullanan 3,776 kişi olduğunu görüyorum.

Ayrıca başka bir eklenti daha var ki bu biraz daha gelişmiş hali. URLShortener‘a http://goo.gl/Hv4F adresinden ulaşabilirsiniz. Bu gelişmiş URL kısaltma düğmesi size istediğiniz URL kısaltma hizmetini kullanma özgürlüğü sunuyor. Bu eklentiyi de yazıyı yazdığım şu anda sadece 129 kişi kullanıyor!

Seçim sizin!

[743] defa okundu.