کتاب همیشه
قرآن، کتاب معرفت است. ما در زمینه‌ى زندگى، در زمینه‌ى آینده، در زمینه‌ى تکلیف کنونى، در زمینه‌ى هدف از بودن و در بسیارى از زمینه‌هاى دیگر، خیلى از مسائل را نمى‌دانیم. بشر مشحون به جهالت‌هاست و قرآن براى انسان معرفت مى‌آورد.

قرآن کتاب نور، کتاب معرفت، کتاب نجات، کتاب سلامت، کتاب رشد و تعالى و کتاب قرب به خداست. ما این خصوصیات را چه وقت از قرآن به دست مى‌آوریم؟ همین که قرآن را در جیبمان بگذاریم کافى است؟ این‌که در هنگام سفر، از زیر قرآن رد شویم کافى است؟ این‌که ما در جلسه‌ى تلاوت قرآن شرکت کنیم کافى است؟ این‌که حتى قرآن را با صداى خوش تلاوت کنیم یا تلاوت خوش را بشنویم و از آن لذت ببریم کافى است؟ نه؛ چیز دیگرى لازم دارد. آن چیست؟ آن تدبر در قرآن است. باید در قرآن تدبر کرد. خود قرآن در موارد متعدد از ما مى‌خواهد که تدبر کنیم.
در مراسم اختتامیه‌ى مسابقات قرائت قرآن – ۱۴/۱۰/۱۳۷۳

دل بدهید!
اشکال عمده در کار قرآن خوانی‌هاى بى‌تأمل، این است که اصلاً روى جملات درنگ نمى‌کنند. شما وقتى سخن حکیمى، یا سخن حکمت‌آمیزى را مى‌شنوید، باید به آن دل بدهید؛ بدون دل دادن انسان مراد را نمى‌فهمد. هر کتاب عادى- به‌خصوص اگر کتاب پرمغزى باشد، به‌خصوص اگر حکیم فرزانه‌ى بزرگى آن را نوشته باشد- همین حالت را دارد. اگر سرسرى بخوانید و رد شوید، از آن چیزى نمى‌فهمید. قرآن مى‌گوید: “مرا سرسرى نخوانید!” قرآن از عالى‌ترین مقام است؛ از قله‌ى معرفت عالم وجود است. این است که انسان باید تأمل کند و چون عمق این آیات و این مفاهیم، خیلى زیاد است، هرکسى تأمل کند، از آن استفاده خواهد کرد.
گفت و شنود به مناسبت میلاد حضرت فاطمه‌ى زهرا(س) – ۱۸/۰۷/۱۳۷۷

انس بگیرید تا بفهمید!
در دوران طاغوت، من در مشهد جلسات تفسیر و درس قرآن داشتم؛ به جوانانى که مى‌آمدند، مى‌گفتم که هرکدام از شماها یک نسخه‌ى قرآن در جیب بغلتان داشته باشید؛ اگر در جایى منتظر کارى مى‌ایستید و فراغتى پیدا مى‌کنید- یک دقیقه، دو دقیقه، پنج دقیقه، نیم‌ساعت- قرآن را باز کنید و به تلاوت آن مشغول شوید، تا با این کتاب انس پیدا کنید. تعدادى که این‌طور عمل کرده بودند، هرچند بسیار اندک بودند، لیکن احساس مى‌کردم که این‌ها با این‌که غالباً هم عربى نمى‌دانستند، از لحاظ فهم معارف اسلامى، از دیگران برجسته‌تر بودند و به‌طور ممتازى با آن‌ها تفاوت داشتند.
بدر دیدار با قاریان مصرى: شحات محمد انور و سید متولى عبدالعال – ۰۳/۱۱/۱۳۷۰

دوران قرآن
این دوران، دوران قرآن است؛ زیرا پس از تجربه‌هاى ناموفق بشر در قرن‌هاى بیدارى و شکوفایى و جهش، یعنى پس از آن‌که بشر نتوانسته است نظام زندگى انسانى و تسلابخشى متناسب با رشد طوفانى و شگفت‌آور علم براى خود پدید آورد، اکنون راه‌ها به‌تدریج به طریقه‌ى توحید و راه دین مى‌گراید و انسان که به پختگى نزدیک شده، آنچه را در دوران غرور جاهلانه‌ى آغاز شکوفایى علم به فراموشى سپرده، دوباره باز مى‌جوید و این در همان دورانى است که دین در نقطه‌اى از جهان به حاکمیت رسیده و با انقلابى عظیم و استثنایى، زمام زندگى میلیون‌ها انسان را به دست گرفته است.

امروز فرصتى تاریخى و استثنایى است؛ براى این‌که قرآن در هدایت فکر و عمل انسان‌ها، قدرت و چیره‌گى خود را نشان دهد. اما این متوقف است بر این‌که ما خود، به چشمه‌ى جوشان معارف و هدایت قرآن دست یابیم، قرآن را بفهمیم، در آن تدبر کنیم، آن را محور بحث و فحص سازیم و در اعماق آن غور کنیم. واقعیت تلخ این است که قرآن هنوز در جامعه‌ى ما، یک امر عمومى نشده است. همه به قرآن عشق مى‌ورزند و احترام مى‌کنند؛ اما عده‌ى کمى همواره آن را تلاوت و عده‌ى کمترى در آن تدبر مى‌کنند.
پیام به گردهمایى دبیران درس قرآن سال اول دبیرستان‌ها – ۲۰/۰۷/۱۳۶۸

گام اول
ما باید قبول کنیم که ملت ما در نیم قرن پیش از پیروزى انقلاب- که واقعاً مدت کمى نیست- روزبه‌روز از قرآن فاصله گرفته و دور شده است. تا قبل از این نیم قرن، مردم ما- حتى آن‌هایى که سواد خواندن و نوشتن نداشتند- غالباً مى‌توانستند قرآن را از رو بخوانند. به همین جهت، مکتب‌خانه‌ها نعمت بزرگى بود. چقدر کسانى از افراد مسن نسل قبل را ما مى‌شناختیم که سواد خواندن و نوشتن نداشتند، نمى‌توانستند فارسى بخوانند و با آن‌که زبانشان فارسى بود، نمى‌توانستند زبان خودشان را به صورت مکتوب بنویسند و بخوانند؛ اما مى‌توانستند کتاب خدا را بخوانند و قرآن را بفهمند.

بایستى روخوانى قرآن، تمام ملت ما را شامل بشود. نباید یک نفر در میان ملت ما بماند که قادر نباشد قرآن را باز کند و به‌صورت صحیح بخواند. زن و مرد و کوچک و بزرگ و پیر و جوان، باید بتوانند قرآن را بخوانند. البته، باید براى این کار برنامه‌ریزى بشود… این کار باید انجام بگیرد. نمى‌شود در کشورى که بر مبناى اسلام اداره مى‌شود، قرآن را به دست یک نفر بدهیم و بگوییم بخواند، اما نتواند این کتاب عزیز را باز کند و بخواند. همه باید بتوانند قرآن را بخوانند. این قدم اول است.
دیدار با قاریان چهل کشور جهان – ۰۴/۱۲/۱۳۶۸

هنوز فاصله داریم!
ما هنوز تا یک جامعه‌ى کاملاً اسلامى که نیک‌بختى دنیا و آخرت مردم را به‌طور کامل تأمین کند و تباهى و کجروى و ظلم و انحطاط را ریشه‌کن سازد، فاصله‌ى زیادى داریم. این فاصله، باید با همت مردم و تلاش مسؤولان طى شود… مساجد به‌عنوان پایگاه‌هاى معنویت و تزکیه و هدایت، روزبه‌روز گرم‌تر و پررونق‌تر شود و نشان ایمان و عمل و اخلاق اسلامى، در گوشه و کنار جامعه، از جمله در مراکز دولتى و ادارات و دانشگاه‌ها، همه را به پیروى از تعالیم نورانى قرآن تشویق نماید. کتاب خدا در میان مردم حضور واقعى بیابد و آموختن و تدبر و تعمق در آن، براى همه- به‌خصوص جوانان و نوجوانان- امرى رایج و دایر گردد. در این مورد، مسؤولیت علما و آگاهان و نویسندگان و گویندگان و رسانه‌هاى عمومى، بسى مهم و خطیر است.

فوری‌ترین هدف تشکیل نظام اسلامى، استقرار عدالت اجتماعى و قسط اسلامى است. قیام پیامبران خدا و نزول کتاب و میزان الهى، براى همین بود که مردم از فشار ظلم و تبعیض و تحمیل نجات یافته، در سایه‌ى قسط و عدل زندگى کنند و در پرتو آن نظام عادلانه، به کمالات انسانى نایل آیند. دعوت به نظام اسلامى، منهاى اعتقادى راسخ و عملى پیگیر در راه عدالت اجتماعى، دعوتى ناقص، بلکه غلط و دروغ است و هر نظامى هرچند با آرایش اسلامى، اگر تأمین قسط و عدل و نجات ضعفا و محرومین، در سرلوحه‌ى برنامه‌هاى آن نباشد، غیراسلامى و منافقانه است. از همین‌جاست که ادعاى سلاطین و حکامى که با وجود داعیه‌ى مسلمانى و شعار پیروى از قرآن، راه دیگر جباران را پیموده و فاصله‌ى فقیر و غنى را بیشتر کرده و خود در صف اغنیا قرار گرفته و از درد فقرا و پابرهنگان غافل مانده‌اند، چه در تاریخ و چه در زمان حاضر، همواره از سوى هوشمندان آشنا به معارف قرآن و اسلام، مردود دانسته شده است.
پیام به مناسبت اولین سالگرد ارتحال حضرت امام خمینى(ره) – ۱۰/۰۳/۱۳۶۹

هنر قرآن
واقعاً قرآن مایه‌ى هنرى خیلى عجیبى دارد که اصلاً براى ما قابل تصویر نیست. اگر از اول تا آخر قرآن و همین‌طور بیانات رسول اکرم(ص) را ملاحظه کنید، خواهید دید توحید و دشمنى با شرک و بت و شیطان- که مظهر شر و بدى و پلیدى است – وجود دارد و موج مى‌زند. همچنین تصمیم بر تلاش و کار و خسته نشدن و محبت به مردم و تکریم انسان و انسانیت موج مى‌زند. به عبارت دیگر، اصول اسلامى و چیزهایى که پایه‌هاى انقلاب هستند، در تمام قرآن و از اول تا آخر ادبیات صدر اسلام و ادبیات درست اسلامى- یعنى همین روایاتى که از ائمه(ع) رسیده و نیز نهج‌البلاغه- موج مى‌زند.
دیدار با هنرمندان رشته‌هاى گوناگون حوزه‌ى هنرى سازمان تبلیغات اسلامى – ۲۱/۰۸/۱۳۶۸

۲٫ نهج‌البلاغه

انسان مبهوت مى‌ماند!
سخن علی علیه‌السلام نهج‌البلاغه است؛ فصیح‌ترین کلام آدمى در میان عرب. نهج البلاغه اوج هنر و اوج زیبایى است؛ زیبایى لفظ و زیبایى معناست. انسان مبهوت مى‌ماند! هیچ شاعر بزرگ عرب، هیچ نویسنده‌ى هنرمند عرب، نتوانسته بگوید که من از مراجعه‌ى به نهج‌البلاغه بى‌نیازم.
در خطبه‌هاى نماز جمعه‌ى تهران – ۱۰/۱۰/۱۳۷۸

امیر سخن
به خطبه‌هاى نهج‌البلاغه نگاه کنید؛ آیت زیبایى است. امیرالمؤمنین مى‌شد معمولى حرف بزند؛ اما از بیان هنرى استفاده مى‌کند؛ “فنحن امراء‌الکلام”. خود این بزرگوارها گفته‌اند که ما امیران سخن‌ایم. واقعاً هم امیر سخن بوده‌اند. امیر سخن، یعنى بیان را به بهترین و شیواترین وجه انتخاب کنید.
سخنرانی در سالروز ولادت حضرت فاطمه زهرا(س) – ۰۵/۰۵/۱۳۸۴

رویش کار کنید!
ما از اهل‌بیت علیهم‌السلام چیزهاى زیادى داریم؛ چیزهایى است که اگر امروز عرضه بشود، دنیا را واقعاً در مقابل خودش به اعجاب وامى‌دارد؛ مثل نهج‌البلاغه؛ روى نهج‌البلاغه کار بشود، نکات مهمش برداشته بشود، تفکیک بشود، مطالبش تفسیر و حلاجى بشود، در روایات فحص بشود. این‌قدر ما معارف عالیه داریم که امروز بشر محتاج آن‌هاست. این‌ها از زبان اهل‌بیت، به‌عنوان بیان اهل‌بیت و به‌عنوان اسلامى است که اهل‌بیت معرفى مى‌کنند.
در دیدار با اعضاى شوراى عالى مجمع جهانى اهل‌بیت(ع) – ۰۴/۰۷/۱۳۷۰

بالاترین‌ها
نهج‌البلاغه را براى مردم بخوانید؛ حقایق اسلامى، از جمله همین حقیقت مبارکى را که امروز در حکومت حق، یعنى نظام علوى، ولوى و نبوى جمهورى اسلامى، تجسد پیدا کرده است براى مردم بیان کنید. این، جزو بالاترین معارف اسلامى است. خیال نکنند که مى‌شود اسلام را تبیین کرد و از حاکمیت اسلام که امروز در این مرز و بوم متجسد شده است غافل ماند و آن را مغفول‌عنه گذاشت.
در دیدار روحانیون و وعاظ، در آستانه‌ى ماه محرم  – ۰۳/۰۳/۱۳۷۴

امروز هم…
برجسته‌ترین نقطه‌اى که در نهج‌البلاغه است، زهد است. امیرالمؤمنین آن روز که این زهد را فرمود، به‌عنوان علاج بیمارى اساسى جامعه‌ى اسلامى فرمود و من مکرر گفته‌ام امروز هم ما باید همان آیات زهد را بخوانیم. آن روز هم که امیرالمؤمنین مى‌فرمود به شیرینی‌ها و لذت‌هاى دنیا جذب نشوید، کسانى بودند که این شیرینی‌ها و لذت‌ها، به دستشان نمى‌رسید- شاید اکثریت مردم آن‌طور بودند- امیرالمؤمنین به آن کسانى مى‌گفت که فتوحات دنیاى اسلام، سال‌هاى گسترش امپراتورى و قدرت بین‌المللى اسلام، آن‌ها را متمکن، ثروتمند و برخوردار از امتیازات کرده بود؛ حضرت به آن‌ها هشدار مى‌داد.
در دیدار با اقشار مختلف مردم به مناسبت میلاد مولاى متقیان على علیه‌السلام – ۰۵/۰۹/۱۳۷۵

اسلام این‌گونه نیست!
نهج‌البلاغه‌ای که کتاب زهد است، بر سر آن کسى که زندگى دنیا را رها کرده است، به خیال این‌که آخرت خودش را درست کند، فریاد مى‌زند. اسلام این‌گونه نیست.
دیدار با دانشجویان، به مناسبت روز وحدت حوزه و دانشگاه – ۲۴/۰۹/۱۳۷۲

گاهی از یک نقطه کوچک…
فساد گاهى از یک نکته‌ى کوچک شروع مى‌شود، بعد در انسان توسعه پیدا مى‌کند و متسرب مى‌شود. یک وقت انسان احساس مى‌کند که یا رفته است، یا در شرف رفتن است؛ آن‌وقت تصمیم‌گیرى هم مشکل مى‌شود. خداى نکرده در هنگامى که انسان بفهمد بیمارى نفوذ کرده، دیگر تصمیم‌گیرى هم سخت مى‌شود. باید مراقب بود؛ این مراقبت همان چیزى است که همه‌ى ادیان و سرتاسر قرآن و نهج‌البلاغه متوجه به آن است؛ یعنى همان تقوا. این‌که مى‌بینید امیرالمؤمنین در دوران حکومت خود این همه به تقوا امر مى‌کند- که شاید کمتر موضوعى در نهج‌البلاغه به قدر تقوا مورد تأکید قرار گرفته است- همچنین در دعاها و روایات چقدر از خدا تقوا خواسته شده است و نیز در فرمایش‌هاى امام رضوان‌الله‌تعالى‌علیه آن‌همه درخصوص رعایت تقوا تذکر داده شده است، به‌خاطر همین است که تقوا “حصار” است. تقوا، یعنى همان مراقبت دائمى شما از خودتان. این حصارى است به گرد شما. مبادا بگذارید این حصار شکسته شود!
بیانات در دیدار با نمایندگان و کارکنان مجلس شوراى اسلامى – ۱۰/۰۳/۱۳۷۸

درس همیشه
اگر شما به نهج‌البلاغه مراجعه بفرمایید، ملاحظه خواهید کرد که هیچ دستورالعمل و توصیه‌اى در این کتاب عظیم به قدر تقوا تکرار نشده است. تقوا در واقع یکى از بلندترین فصول زندگى عملى امیرالمؤمنین و تعالیم زبانى آن بزرگوار است. تقوا یعنى مراقبت از خود. انسان دائم باید مراقب خود باشد.

…دولت اسلامى‌اى که بتواند مقاصدى را که ملت ایران و انقلاب عظیم آن‌ها داشت، تأمین کند، دولتى است که در آن رشوه نباشد، فساد ادارى نباشد، ویژه‌خوارى نباشد، کم‌کارى نباشد، بى‌اعتنایى به مردم نباشد، میل به اشرافى‌گرى نباشد، حیف و میل بیت‌المال نباشد و دیگر چیزهایى که در یک دولت اسلامى لازم است. در تعالیم امیرالمؤمنین در نهج‌البلاغه، همه‌ى این‌ها وجود دارد. نگویند این‌ها مربوط به هزاروچهارصد سال قبل است.

حقایق بشرى و اصالت‌هاى بشرى با گذشت زمان تغییر پیدا نمى‌کنند. انسان‌ها از اول تاریخ تا امروز و از امروز تا پایان دنیا، همیشه عدالت را دوست داشته‌اند و به عدالت نیازمند بوده‌اند؛ این تغییر پیدا نمى‌کند. انسان‌ها از اول تاریخ تا امروز و از امروز تا آخر دنیا به مسؤولانى که نسبت به آن‌ها وفادار باشند، در خدمت آن‌ها باشند و براى آن‌ها صادقانه عمل کنند، احتیاج دارند؛ این‌ها که تغییرپذیر نیست. درس امیرالمؤمنین در نهج‌البلاغه ناظر به این چیزهاست.
خطبه‌هاى نماز جمعه‌ى تهران – ۲۸/۰۵/۱۳۸۴

باید فرهنگ خودمان را عوض کنیم!
امیرالمؤمنین به اصحاب خود فرمود: “إنّکم لاتقدرون على ذلک”. این را همه مى‌دانند که توان و بنیه‌ى روحى و معنوى و حتى جسمانى انسان‌هایى پایین‌تر از امیرالمؤمنین، آن‌قدر نیست که به آن قله برسند، اما حرکت به سمت قله را بایستى زنده نگه داشت. بنابراین عدالت و عدالتخواهى و تزیین عدالت از چیزهایى است که نباید آن را فراموش کرد. شما نهج‌البلاغه را که نگاه مى‌کنید، مى‌بینید در سر تا پاى نهج‌البلاغه عدالت وجود دارد. اعتقاد جدى بنده این است که بسیارى از ناکامی‌هاى امروز ما در عرصه‌ى رسیدن به هدف‌هاى انقلاب و اداره‌ى مطلوب کشور به‌خاطر کم‌اعتنایى به عدالت است. هرکدام از ما نسبت به خودمان اغماض مى‌کنیم. اسم عدالت را مى‌آوریم و به آن تحریض هم مى‌کنیم، اما در مقام عمل نسبت به خودمان اغماض مى‌کنیم. حالا قدرى اغماض نسبت به خود، بر اثر نقص‌ها، کوچک بودن و کوتاهی‌هاى طبیعى ما قابل قبول است، اما ما نسبت به خودمان زیاد اغماض مى‌کنیم. خیلى از چیزها و برخورداری‌ها را براى خود روا مى‌داریم که براى دیگران روا نمى‌داریم. ما این فرهنگ حاکم بر ذهن خودمان را باید عوض کنیم؛ مردم هم همین‌طور.
در دیدار مدیران صدا و سیما – ۱۵/۱۱/۱۳۸۱

این کجا و آن کجا!؟
آقاى “جورج جرداق” نویسنده‌ى کتاب نامدار “صوت‌العدالة” که درباره‌ى امیرالمؤمنین علیه‌الصلاةوالسلام است، بین دو جمله که یکى از امیرالمؤمنین صادر شده است و یکى هم از جناب عمر- خلیفه‌ى دوم- مقایسه‌اى مى‌کند. یک‌وقت چند نفر از استانداران یا ولات زمان جناب عمر پیش ایشان آمده بودند؛ و چون گزارشى علیه آن‌ها آمده بود، خلیفه را خشمگین کرده بود. خلیفه خطاب به آن‌ها جمله‌ى ماندگارى را گفته است: “إستعبدتم‌الناس و قد خلقهم‌الله أحراراً؟” مردم را به بردگى گرفته‌اید؛ در حالى که خدا مردم را آزاد آفریده است؟ جمله‌ى دیگرى امیرالمؤمنین علیه‌الصلاة والسلام فرموده است که در نهج‌البلاغه آمده و آن این است: “لاتکن عبد غیرک و قد خلقک‌الله حراً” بنده‌ى غیرخودت مباش؛ خدا تو را آزاد آفریده است. جورج جرداق بین این دو جمله مقایسه مى‌کند و مى‌گوید جمله‌ى امیرالمؤمنین به مراتب برتر از جمله‌ى عمر است؛ زیرا عمر به کسانى این خطاب را مى‌کرد که آزادى و حریت، در دست آن‌ها هیچ تضمینى نداشت؛ چون خود آن‌ها کسانى بودند که عمر مى‌گفت: “إستعبدتم‌الناس”؛ مردم را به بردگى گرفته‌اید. مردم را به بردگى گرفته‌اید؛ حالا به آن‌ها آزادى بدهید. این یک‌طور حرف زدن است؛ یک‌طور دیگر آن است که امیرالمؤمنین به خود آن مردم خطاب مى‌کند و در حقیقت ضمانت اجرا را در خود کلام مى‌آورد: “لاتکن عبد غیرک و قد خلقک‌الله حرا”؛ بنده‌ى غیر خودت مباش، خدا تو را آزاد آفریده است.
مراسم فارغ‌التحصیلى گروهى از دانشجویان دانشگاه تربیت مدرس – ۱۲/۰۶/۱۳۷۷

کتاب راهنما
نهج‌البلاغه، خیلى بیدار کننده و هوشیار کننده و خیلى قابل تدبر است. در جلساتتان، با نهج‌البلاغه و کلمات امیرالمؤمنین صلوات‌الله‌وسلامه‌علیه انس پیدا کنید. اگر خداى متعال توفیق داد و یک قدم جلو رفتید، آن‌وقت با صحیفه‌ى سجادیه- که على‌الظاهر فقط کتاب دعاست اما آن‌هم مثل نهج‌البلاغه، کتاب درس و کتاب حکمت و کتاب عبرت و کتاب راهنماى زندگى سعادتمندانه‌ى انسان است- انس بگیرید.
بازدید از دانشگاه صنعتى شریف – ۰۱/۰۹/۱۳۷۸

۳٫ صحیفه سجادیه

هر دعا، یک درس!
صحیفه‌ى سجادیه را اگر مطالعه کنید و جنبه‌ى دعایى کلمات را ندیده بگیرید، هر دعاى آن یک درس عالى از معارف اسلامى و قرآنى است. اگر کسى خطبه‌ى امیرالمؤمنین علیه‌الصلاةوالسلام در توحید را که خطبه‌ى اول نهج‌البلاغه است، جلو خودش بگذارد، یا دعاى اول صحیفه‌ى سجادیه را که در تحمید است- حمد الهى است- جلو خودش بگذارد، مى‌بیند این دو مثل هم‌اند و فرقى با هم ندارند. خطبه‌اند و درس‌اند. امیرالمؤمنین علیه‌الصلاةوالسلام در مقابل جمعى از مردم ایستاده و معارف الهى را بیان کرده و امام سجاد علیه‌الصلاةوالسلام دعا کرده و به زبان دعا، همان معارف را بیان فرموده است.
خطبه‌هاى نماز جمعه‌ى تهران – ۰۷/۱۲/۱۳۷۱

در لباس دعا
صحیفه‌ى سجادیه واقعاً کتاب بسیار فوق‌العاده‌اى است. این کتاب، در بین قدما به زبور آل‌محمد معروف است. دعاهاى این بزرگوار، ضمن این‌که در حد اعلى‌، استغاثه‌ى به خداست، از معارف اسلامى هم پُر است. یعنى صرفاً دعا نیست؛ بلکه در لباس دعا، همه‌ى معارف اسلامى- توحید، نبوت و …- تعلیم داده شده است.
جلسه‌ى تودیع شیخ راغب مصطفى غلوش و شیخ محمد بسیونى – ۱۱/۱۲/۱۳۶۸

نغمه‌های معنوی
تا آن‌جا که مى‌توانید، با صحیفه‌ى سجادیه مأنوس شوید. کتاب بسیار عظیمى است. این‌که گفته‌اند زبور آل محمد، واقعاً همین‌طور است؛ پر از نغمه‌هاى معنوى است، دعا و درس است؛ هم درس اخلاق است، هم درس علم‌النفس است، هم درس امور اجتماعى است. آن‌جا ملاحظه کنید: “أللهم إنى أعوذ بک من هیجان‌الحرص و سورة‌الغضب… و الحاح‌الشهوة”(۱). یکى‌یکى این خصوصیات معنوى و اخلاقى و این ریشه‌هاى فاسدى را که در نفس ما هست، در زبان دعا به ما معرفى مى‌کند.
۱) صحیفه‌ی سجادیه، دعاى ۵۶
دیدار با گروهی از پاسداران سپاه پاسداران – ۱۳/۰۹/۱۳۷۶

کتاب همه‌چیز!
خواهش مى‌کنم عزیزان من، به‌خصوص جوانان، با صحیفه‌ى سجادیه انس بگیرند؛ زیرا همه‌چیز در این کتابِ ظاهراً دعا و باطناً همه‌چیز، وجود دارد… اغلب دعاهاى صحیفه‌ى سجادیه- تا آن‌جا که بنده سیر کرده‌ام- همین حالت را دارد. همه‌چیز مرتب و چیده شده است. مثل این است که یک‌نفر، در مقابل مستمعى نشسته و با او به صورت استدلالى و منطقى حرف مى‌زند. همان ناله‌هاى عاشقانه هم که در صحیفه‌ى سجادیه آمده است، همین حالت را دارد.
خطبه‌هاى نماز جمعه‌ى – ۱۴/۱۱/۱۳۷۳

به زبان دعا
در دعاهاى معتبر خیلى معارف وجود دارد که انسان این‌ها را در هیچ‌جا پیدا نمى‌کند؛ جز در خود همین دعاها. از جمله‌ى این دعاها، دعاهاى صحیفه‌ى سجادیه است. در منابع معرفتى ما چیزهایى وجود دارد که جز در صحیفه‌ى سجادیه یا در دعاهاى مأثور از ائمه علیهم‌السلام انسان اصلاً نمى‌تواند این‌ها را پیدا کند. این معارف با زبان دعا بیان شده. نه این‌که خواستند کتمان کنند؛ طبیعت آن معرفت، طبیعتى است که با این زبان مى‌تواند بیان شود؛ با زبان دیگرى نمى‌تواند بیان شود. بعضى از مفاهیم جز با زبان دعا و تضرع و گفتگو و نجواى با پروردگار عالم اصلاً قابل بیان نیست؛ لذا ما در روایات و حتى در نهج‌البلاغه از این‌گونه معارف کمتر مى‌بینیم؛ اما در صحیفه‌ى سجادیه و در دعاى کمیل و در مناجات شعبانیه و در دعاى عرفه‌ى امام حسین و در دعاى عرفه‌ى حضرت سجاد و در دعاى ابوحمزه‌ى ثمالى از این‌گونه معارف، فراوان مى‌بینیم.
سخنرانی در دیدار اعضاى هیأت دولت – ۱۷/۰۷/۱۳۸۴

برو دلت را صاف کن!
اگر کسى خیال کند که مى‌توان دل و روح را بدون این‌ها صاف کرد، سخت در اشتباه است. از راه گریه‌ى نیمه‌شب، از راه خواندن قرآن با تدبر و با دقت، از راه خواندن ادعیه‌ى صحیفه‌ى سجادیه، دل انسان صاف مى‌شود؛ والا این‌طورى نیست که بگوییم آقا برو دلت را صاف کن؛ هر کارى هم کردى، کردى!
دیدار اعضاى هیأت دولت – ۰۸/۰۶/۱۳۸۴

در سوگ اخلاق اسلامی!
امام سجاد به تعلیم و تغییر اخلاق در جامعه‌ى اسلامى کمر بست. چرا؟ چون طبق تحلیل آن امام بزرگوار، بخش مهمى از مشکلات اساسى دنیاى اسلام که به فاجعه‌ى کربلا انجامید، ناشى از انحطاط و فساد اخلاق مردم بود. اگر مردم از اخلاق اسلامى برخوردار بودند، یزید و ابن‌زیاد و عمر سعد و دیگران نمى‌توانستند آن فاجعه را بیافرینند. اگر مردم آن‌طور پست نشده بودند، آن‌طور به خاک نچسبیده بودند، آن‌طور از آرمان‌ها دور نشده بودند و رذایل بر آن‌ها حاکم نمى‌بود، ممکن نبود حکومت‌ها- ولو فاسد باشند؛ ولو بى‌دین و جائر باشند- بتوانند مردم را به ایجاد چنان فاجعه‌ى عظیمى، یعنى کشتن پسر پیغمبر و پسر فاطمه‌ى زهرا سلام‌الله‌علیها وادار کنند. مگر این شوخى است!؟ یک ملت، وقتى منشأ همه‌ى مفاسد خواهد شد که اخلاق او خراب شود. این را امام سجاد علیه‌الصلاةوالسلام در چهره‌ى جامعه‌ى اسلامى تفحص کرد و کمر بست به این‌که این چهره را از این زشتى پاک کند و اخلاق را نیکو گرداند. لذا، دعاى مکارم‌الاخلاق دعاست؛ اما درس است. صحیفه‌ى سجادیه دعاست؛ اما درس است.

من به شما جوانان توصیه مى‌کنم که بروید صحیفه‌ى سجادیه را بخوانید و در آن تدبر کنید. خواندن بى‌توجه و بى‌تدبر کافى نیست. با تدبر خواهید دید که هریک از دعاهاى این صحیفه‌ى سجادیه و همین دعاى مکارم‌الاخلاق، یک کتاب درس زندگى و درس اخلاق است.
در دیدار کارکنان وزارت آموزش و پرورش، سازمان بهزیستى و سازمان تأمین اجتماعى – ۲۳/۰۴/۱۳۷۲

عوامل سعادت
مقابله با هواى نفس و شناختن آن و پیمودن راه خدا و تحمل دردسرهاى آن! این‌ها عواملى هستند که یک انسان را سعادتمند مى‌کنند. براى این است که مى‌بینید در دعاها و تضرعات و در کلمات ائمه علیهم‌السلام، نفس بشرى و هواهاى انسانى و شخصى، این‌همه مورد مذمت قرار گرفته و براى این است که در دعاى صحیفه‌ى سجادیه مى‌خوانیم: “هذا مقام من استحیى لنفسه منک.”(۱) یعنى پروردگارا! به خاطر سبک‌سری‌هاى نفس خودم، از تو شرمنده‌ام. توجه کنید که این را امام سجاد علیه‌السلام مى‌گوید! بنده عقیده ندارم که ائمه علیهم‌السلام، آنچه راکه در دعا و در نیمه شب و در حال تضرع و گریه مى‌گفته‌اند، فقط براى این بوده است که ما از آن‌ها یاد بگیریم؛ بلکه ایشان قصد انشا مى‌کردند و حقیقت را مى‌گفتند. منتها مسأله‌ى هواى نفس، در مراتب نفوس بشرى مختلف است. آنچه را که آن بزرگوار هواى نفس مى‌داند، ممکن است در زندگى ما، عبادت یا انجام عمل مستحب هم باشد. آن، در زندگى و در ترکیب وجودى امام سجاد، هواى نفس است؛ چون اوج ایشان زیاد است، لطافت روح و صفاى معنوى و روحانى‌اش بالاست.
۱) صحیفه‌ی سجادیه: دعاى ۳۲؛ پس از نماز شب
سخنرانی در دیدار فرماندهان رده‌هاى مختلف سپاه پاسداران – ۲۹/۰۶/۱۳۷۳

تنها در صحیفه
این مخصوص دعاهایى است که از معصوم به ما رسیده است: امام سجاد علیه‌الصلاة والسلام، صحیفه‌ى سجادیه را به‌صورت دعا تنظیم فرموده و اصلاً دعا خوانده است؛ اما این کتاب، پر از معارف الهى و اسلامى است. توحید خالص در صحیفه‌ى سجادیه است. نبوت و عشق به مقام تقدس نبى اسلام علیه و على آله الصلاة والسلام در صحیفه‌ى سجادیه است. مثل بقیه‌ى دعاهاى مأثور، معارف آفرینش در این کتاب است.
خطبه‌هاى نماز جمعه‌ى تهران – ۲۸/۱۱/۱۳۷۳

متن و شرح
دعایی مربوط به روز عرفه در صحیفه‌ى سجادیه هست که از فرزند این بزرگوار- سیدالشهدا-  است. من یک‌وقت این دو دعا را با هم مقایسه مى‌کردم؛ اول دعاى امام حسین را مى‌خواندم، بعد دعاى صحیفه‌ى سجادیه را. مکرر به نظر من این طور رسیده است که دعاى حضرت سجاد، مثل شرح دعاى عرفه است. آن، متن است؛ این، شرح است. آن، اصل است؛ این، فرع است.
دیدار با گروهی از پاسداران سپاه پاسداران – ۱۳/۰۹/۱۳۷۶

دستورالعمل!
در دعاى صحیفه‌ى سجادیه یک‌جا حضرت سجاد علیه‌السلام از طرف خودش به خداوند متعال عرض مى‌کند که: “تفعل ذلک یا إلهى بمن خوفه أکثر من رجائه لا أن یکون خوفه قنوطاً”؛ من خوفم از رجایم بیشتر است، نه این‌که مأیوس باشم. این، یک اعلان رسمى و دستورالعمل است. خوف را همراه رجاء حتماً به دل‌ها بدمید؛ و خوف را بیشتر. این‌که ما آیات رحمت الهى را بخوانیم- که بعضى از این آیات و مبشرات، مخصوص یک دسته‌ى خاصى از مؤمنین است و به ما ربطى ندارد- و یک عده‌اى را غافل کنیم و نتیجه‌اش این بشود که خیال کنند- با یک توهم معنویت- غرق در معنویتند و از واجبات و ضروریات دین در عمل غافل بمانند، درست نیست. در قرآن، بشارت مخصوص مؤمنین است؛ اما انذار براى همه است؛ مؤمن و کافر مورد انذارند. پیغمبر خدا گریه مى‌کند، شخصى عرض مى‌کند: یا رسول‌الله! خداوند فرمود: “لیغفر لک ‌الله ما تقدّم من ذنبک و ما تأخّر”. این گریه براى چیست؟ عرض مى‌کند: “أفلا أکون عبداً شاکراً”؛ یعنى اگر شکر آن مغفرت را نکنم، پایه‌ى آن مغفرت سست خواهد شد… راه، راه دشوارى است؛ بشر بایست خود را براى پیمودن این راه و رسیدن به آن سرمنزل آماده کند.
در دیدار روحانیان و مبلغان در آستانه‌ى ماه محرم – ۰۵/۱۱/۱۳۸۴

تکلیف ما روشن است!
“ربنا فاغفرلنا ذنوبنا”؛ اول، مغفرت خود را شامل حال ما کن. نگوییم ما براى کدام گناهمان از خداى متعال مغفرت بخواهیم. سرتاپاى بنده و امثال بنده، خطا و لغزش و گناه است. وقتى خداى متعال درباره‌ى پیغمبرش مى‌فرماید: “لیغفر لک‌ الله ما تقدّم من ذنبک و ما تأخّر”؛ وقتى در قرآن و دعاها و ادعیه‌ى صحیفه‌ى سجادیه و غیر آن، براى پیغمبر و اولیایش از خداى متعال طلب مغفرت مى‌شود، تکلیف ما روشن است: اول، طلب مغفرت و آمرزش. “ربنا فاغفر لنا ذنوبنا و کفر عنّا سیئاتنا”؛ این تکفیر، ترمیم خطاهاست. ما بالاخره در مسیر حرکت خود، خطاهایى کرده‌ایم و خدشه‌هایى به‌وجود آورده‌ایم؛ ترمیم این را هم از خدا مى‌خواهیم. بعد، “و توفّنا مع‌الأبرار”؛ مرگ ما و عبور ما از دروازه‌ى این عالم به ملکوت را هم با ابرار قرار بده؛ مثل آن‌ها و در جهت آن‌ها بمیریم. مهم‌ترین مسأله، مسأله‌ى عاقبت است.
در جمع کارگزاران نظام جمهورى اسلامى – ۲۱/۰۹/۱۳۸۰

مبارزه و دعا
عجیب این است که اگرچه از همه‌ى ائمه علیهم‌السلام- تا آن جایى که در ذهنم هست- تقریباً دعاهایى مأثور است و ادعیه‌اى به ما رسیده است، اما بیشترین و معروف‌ترین دعاها از سه امام است، که هر سه درگیر مبارزات بزرگ مدت عمر خودشان بودند: یکى امیرالمؤمنین علیه‌السلام است که دعاهایى مثل دعاى کمیل و دعاهاى دیگر از آن بزرگوار رسیده است، که یک عالم و غوغایى است. بعد ادعیه‌ى مربوط به امام حسین علیه‌السلام است، که دعاى عرفه مظهر آن‌هاست. این دعا، واقعاً دعاى عجیبى است. بعد هم امام سجاد علیه‌السلام است که فرزند و پیام‌آور عاشورا و مبارز در مقابل کاخ ستم یزید است. این سه امامى که حضورشان در صحنه‌هاى مبارزات از همه بارزتر است، دعایشان هم از همه بیشتر است؛ درسشان در خلال دعا هم از همه بیشتر است.
دیدار با گروهی از پاسداران سپاه پاسداران – ۱۳/۰۹/۱۳۷۶

باید بیمناک‌ باشند!
اگر در این جامعه، توجه و توسل همراه با معرفت باب شود و معناى صحیح توسل إلى‌الله که قرآن و روایات و ادعیه و نهج‌البلاغه به ما توصیه مى‌کنند، رواج یابد- صحیفه‌ى سجادیه هم در این مورد مى‌تواند نقش بسیار خوبى ایفا کند- و خود شما و جوانانى که با شما معاشرند با این مراحل معنوى مأنوس شوید و فرزندان خود را که به مرور به مرحله‌ى جوانى پا مى‌گذارند، با این مقام معنوى و با این مرحله‌ى معنویت و توجه و حضور آشنا کنید- آن‌هم در قالب کلمات امام سجاد علیه‌السلام در صحیفه‌ى سجادیه و… نهج‌البلاغه هم همین روح معنوى را دارد- آن‌وقت این جامعه، جامعه‌اى است که هرگونه دشمن مستکبرى باید حقیقتاً از آن بیمناک باشد؛ باید نسبت به جذب و هضم آن ناامید باشد؛ باید بداند که تا روح اسلام، تا معنویت اسلام، تا تعبد به اسلام و عقیده‌ى به اسلام در جامعه هست، هیچ عاملى نمى‌تواند این ملت و این جامعه را از صراط مستقیم انقلاب اسلامى منحرف کند.
دیدار با گروهی از پاسداران سپاه پاسداران – ۱۳/۰۹/۱۳۷۶

لغزشگاه دانه درشت‌ها!
از لغزشگاه‌ها بترسید. امام سجاد علیه‌الصلاةوالسلام در دعاى صحیفه‌ى سجادیه، وقتى براى سربازان اسلام دعا مى‌کنند، از جمله‌ى چیزهایى که روى آن تکیه مى‌کنند، این است که خدایا! یاد و محبت و علاقه‌ى به “المال‌الفتون” مال فتنه‌انگیز را از دل این‌ها بگیر. مال و پول، خیلى خطرناک و فتنه‌انگیز است و خیلى‌ها را مى‌لغزاند. ما آدم‌هاى درشتى را در تاریخ دیدیم که وقتى پایشان به این‌جا رسید، لغزید؛ بنابراین خیلى باید مراقب باشید. در شرع مقدس، اسم این مراقبت چیست؟ تقوا. این‌که در قرآن از اول تا آخر این همه به تقوا توصیه شده، معنایش همین مراقبت و مواظبت از خود است. نفس انسان، زیاده‌خواه است.
دیدار نمایندگان هفتمین دوره‌ى مجلس شوراى اسلامى – ۲۷/۰۳/۱۳۸۳

مثل موج
گرایش جوان‌ها را به اسلام مى‌بینید. این گرایش، گرایش عاطفى است. این گرایش، بسیار ارزشمند است؛ اما مثل موجى است که ممکن است بیاید و برگردد. ما اگر بخواهیم این موج همچنان استمرار داشته باشد، باید پایه‌هاى فکرى جوان‌ها را محکم کنیم. ما این‌همه منبع داریم. همین دعاى ابوحمزه، دعاى امام حسین در روز عرفه، این‌ها را جوان‌هاى ما مى‌خوانند اما معنایش را نمى‌فهمند. “إلهى هب لى قلباً یدنیه منک شوقه”؛ چقدر از این‌گونه مناجات‌ها و از این‌گونه مبانى و از این حرف‌هاى عمیق در دعاهایى مثل مناجات شعبانیه و صحیفه‌ى سجادیه وجود دارد که احتیاج هست ما این‌ها را براى جوان‌ها بیان و تبیین و روشن کنیم تا بفهمند و با علاقه و عاطفه و شوقى که دارند، بخوانند.
دیدار اعضاى مجلس خبرگان رهبرى -

۱۷/۰۶/۱۳۸۴

منبع: khamenei.ir

گنجینه ثروت بشری
حقیقت آن است که کتاب یکى از ارزشمندترین فرآورده‌هاى بشرى و گنجینه‌ى بزرگ‌ترین ثروت‌هاى بشر یعنى دانش و تحقیق است. دین و دنیاى بشر و جسم و جان انسان، به برکت کتاب تأمین و تغذیه مى‌شود و فرآیند کمال بشرى به وسیله‌ى کتاب تحقق مى‌یابد. کتاب، مادر تمدن‌ها و نیز عصاره‌ى آن‌ها است، و بشر با پدید آوردن کتاب، درس‌هاى بى‌شمارى را که در کتاب تکوین بدو آموخته شده، گردمى‌آورد و در محیط بشرى، منتشر مى‌سازد و بدین‌گونه روزبه‌روز گنجینه‌ى ثروت بشرى، غناى بیشتر مى‌یابد.
پیام به مناسبت گردهمایى کتاب و کتابخانه – ۲۱/۰۶/۱۳۷۴

حرمان عظیم
در میان انسان‌ها بسیارند کسانى که نه تنها بر این خزانه‌ى لایزال چیزى نمى‌افزایند، بلکه از آن بهره نیز نمى‌برند. بی‌سوادى یا بى‌معرفتى نسبت به ارزش کتاب و بى‌رغبتى به بهره بردن از آن یا دسترسى نداشتن به آن، از عوامل این حرمان عظیم و این خسارت بزرگ‌اند. نباید شک کرد در این‌که همین‌ها نیز به نوبه‌ى خود معلول عوامل اجتماعى و سیاسى و فرهنگى است. از این رو بى‌تردید باید گفت که کم‌رغبتى نسبى به مطالعه‌ى کتاب در کشور ما نتیجه‌ى کوتاهى‌هایى است که در دوران حاکمیت رژیم‌هاى فاسد و وابسته، در این مورد شده است. پس از پیروزى انقلاب آمار تولید و نشر و ضبط و خواندن کتاب در کشور ما به‌طور چشمگیر بالا رفته است ولى آنچه اکنون داریم در برابر آنچه شایسته‌ى ملت بزرگ و پرتوان و هوشمند ما است، بسى کم و ناچیز است.
پیام به مناسبت گردهمایى کتاب و کتابخانه – ۲۱/۰۶/۱۳۷۴

انس با کتاب؛ هر طور شده!
مردم ما، با کتاب، بیش از آنچه که امروز انس دارند باید انس بگیرند. کتابخوانى چیزى است که براى یک ملت، فریضه است؛ واجب و لازم است. مردمى که اهل کتاب خواندن باشند، از لحاظ معلومات و ذکاوت و هوشیارى، تفاوت مى‌کنند با مردمى که با کتاب و مطبوعات انس نداشته باشند. خوشبختانه کتاب زیاد است و کتاب‌هاى زیادى چاپ مى‌شود. نمى‌خواهم عرض کنم همه‌ى آنچه که چاپ مى‌شود، کتاب‌هاى خوب و مفیدى است. نه؛ اى بسا کتابى چاپ مى‌شود و به بازار هم مى‌آید، اما کتاب مفیدى نیست. کتاب بى‌فایده و عاطل و باطلى است که اگر کسى نگاهش کند، از آن استفاده‌اى نخواهد کرد. و اى بسا کتابى که چاپ مى‌شود و به بازار هم مى‌آید و مضر است! این‌ فایده ندارد، بلکه ضرر هم دارد. الان ما در کتاب‌هایمان- کتاب‌هاى بازار مطبوعات کشور- چنین کتاب‌هایى را داریم که در دسترس مردم است؛ یعنى چاپ شده و به بازار هم آمده است؛ اما هیچ فایده‌اى که ندارد، مضر هم هست. با این همه، این‌ها بخشى و تعداد کمى از مطبوعات است. اکثر آنچه که چاپ مى‌شود، مفید است؛ چه از جهات علمى، چه از جهات فرهنگى، چه از جهات دینى، چه از لحاظ معارف گوناگون اسلامى و چه از لحاظ ادبى و هنرى. مردم ما، از معارفى که در کتاب‌هاست بى‌نیاز نیستند و باید کتاب‌ها را بخوانند. انس با کتاب، بسیار چیز باارزشى است.
مصاحبه‌ در پایان بازدید از پنجمین نمایشگاه بین‌المللى کتاب تهران – ۱۷/۰۲/۱۳۷۱

باید اعتراف کنیم!
با تلخى باید اعتراف کنیم که رواج کتاب و روحیه‌ى کتابخوانى در میان ملت عزیز ما که خود یکى از مشعل‌داران فرهنگ و کتاب و معرفت در طول تاریخ پس از ظهور اسلام بوده است، بسى کمتر از آن چیزى است که از چنین ملتى انتظار مى‌رود و این پدیده نیز مانند بیشتر پدیده‌هاى ناگوار در کشور ما، نتیجه‌ى فرمانروایى پادشاهان و فرمانروایان ظالم و فاسد و بى‌فرهنگ و بى‌سواد بر این کشور در دویست سال گذشته است.

در دورانى که برخى ملت‌هاى دیگر به سوى دانش و پژوهش و معرفت روى آورده بودند، ملت کهن و با استعداد ما در زیر سلطه‌ى آن انسان‌هاى پلید و خودپرست و زورگو و نااهل، از دانش و معرفت دور ماند و در دوره‌ى اخیر که حکومت دست‌نشانده و فاسد پهلوى همه‌ى کارها را برابر خواست بیگانگان و دشمنان این ملت و به زیان این ملت انجام مى‌داد، نه تنها تلاشى براى ترویج کتاب و کتابخوانى نشد بلکه با ایجاد سرگرمى‌هاى ناسالم و دامن زدن به آتش غرائز جنسى در میان جوانان، این ضرورت فورى و فوتى را هرچه بیشتر، از میدان دید و توجه مردم، بیرون راندند و در یکى از بهترین دوران‌هایى که شرائط جهانى، دگرگونى‌هاى اساسى در وضع نابسامان ملت ایران را بر مى‌تافت، ملت مظلوم ما را از آن محروم ساختند و کار را به آن‌جا رساندند که برابر گزارش‌هاى همان روزگار، در شهر تهران و برخى شهرهاى دیگر، شماره‌ى میخانه‌ها بیش از شماره‌ى کتابخانه‌ها و کتابفروشى‌ها و یا چند برابر آن‌ها بود!
پیام به مناسبت آغاز هفته‌ى کتاب – ۰۴/۱۰/۱۳۷۲

به قلبم فشار می‌آید!
ملت ما مطالعه کردن را اصلاً جزو کارهاى بشرى نمى‌دانند! مثل خوراک و ورزش و دیگر چیزهایى که جزو کارهاى معمول انسان است، مطالعه اصلاً جزو این چیزها نیست! آدم باید عنوان دیگرى داشته باشد- یا باید شب امتحانش باشد؛ یا باید معلم در مدرسه از آدم بخواهد؛ یا باید یک دانشمند باشد؛ یا باید بخواهد در جایى سخنرانى کند- تا موجب شود که مطالعه کند! این چه‌قدر خسارت است!؟ واقعاً خدا مى‌داند من وقتى یادم مى‌آید- و این چیزى است که تقریباً هیچ‌وقت از یادم نمى‌رود- که مردم ما مطالعه کردن را بلد نیستند، به قلب من فشار مى‌آید! از این بابت، ما چقدر داریم هر ساعت خسارت مى‌بینیم!؟ واقعاً این به عهده‌ى چه کسى است؟ در حال حاضر این‌طور است که بنده یا یک نفر مثل بنده، سالى یک‌بار به نمایشگاه کتاب برود و یک کلمه راجع به مطالعه بگوید؛ آن‌هم به شرطى که دست یک گزارشگر خاص نیفتد؛ این‌که نمى‌شود!
در دیدار با اعضاى گروه اجتماعى صداى جمهورى اسلامى ایران – ۲۹/۱۱/۱۳۷۰

وظیفه ملی؛ واجب دینی
اکنون ملت ایران باید عقب‌افتادگى‌ها را جبران کند. اینک فرصت بى‌نظیرى از حکومت دین و دانش بر ایران، پدید آمده است که باید از آن در جهت اعتلاى فکر و فرهنگ این کشور بهره جست. امروز کتابخوانى و علم‌آموزى نه تنها یک وظیفه‌ى ملى، که یک واجب دینى است. از همه بیشتر، جوانان و نوجوانان، باید احساس وظیفه کنند، اگرچه آنگاه که انس با کتاب رواج یابد، کتابخوانى نه یک تکلیف، که یک کار شیرین و یک نیاز تعلّل‌ناپذیر و یک وسیله براى آراستن شخصیت خویشتن، تلقى خواهد شد؛ و نه تنها جوانان، که همه‌ى نسل‌ها و قشرها از سر دلخواه و شوق بدان رو خواهند آورد.
پیام به مناسبت آغاز هفته‌ى کتاب – ۰۴/۱۰/۱۳۷۲

کم‌کاریم!
این انقلاب، با این عظمت و ابعاد و آثار عملى، از لحاظ ارائه‌ى مبانى فکرى خودش، یکى از ضعیف‌ترین و کم‌کارترین انقلاب‌ها و بلکه تحولات دنیاست… اگر شما انقلاب‌هاى بزرگ دنیا را هم در نظر بگیرید، باز هم مشخص مى‌شود که ما کم کار کرده‌ایم.

وقتى انقلاب اکتبر تحقق پیدا مى‌کند، در طول ده پانزده سال، آن‌قدر کتاب و فیلم و قصه و جزوه در سطوح مختلف راجع به مبانى فکرى این انقلاب نوشته مى‌شود که در کشورهایى که باد آن انقلاب به آن‌ها رسیده، دیگر مردم احتیاجى ندارند از کتاب‌هاى آن‌ها استفاده کنند! آن‌قدر فضاى ذهنى پرشده است که روشنفکرهاى خود کشورها مى‌نشینند راجع به مبانى ارزشى و فکرى آن‌ها کتاب مى‌نویسند! در سه چهار دهه‌ى گذشته، چقدر ایرانی‌ها درباره‌ى مبانى فکرى انقلاب شوروى، به زبان فارسى کتاب نوشتند؛ چون دیگر اشباع شده بودند. یعنى آن‌ها این‌قدر نوشتند که همه‌ى روشنفکرهایى که به‌ نحوى از لحاظ فکرى با آ‌ن‌ها ارتباط پیدا مى‌کردند، از لحاظ فکرى اشباع مى‌شدند و بعد یک آدم مثلاً دست به قلم و با فکر و روشنفکرى، خودش مى‌جوشید و مطالبى- غیر از ترجمه‌هاى فراوانى که از آثار آن‌ها مى‌شد- مى‌نوشت.
سخنرانى در دیدار با مجمع نمایندگان طلاب و فضلاى حوزه‌ى علمیه‌ى قم – ۰۷/۰۹/۱۳۶۸

این‌ها باقی می‌ماند!
به ادبیات فرانسه نگاه کنید؛ مطمئناً بخشى از این ادبیات، مصروف به قهرمانی‌هاى دوران جنگ است. چهار سال جنگ بوده، که فرانسوی‌ها دو سه سال آن را دچار فشار بودند و شکست خوردند؛ اما انواع مختلف قهرمانی‌ها را، هم در میدان جنگ، هم در مبارزات مردمى داخل پاریس، هم در روابط انسانى و نظایر آن، نشان دادند. شما ببینید که این‌ها در رمان‌هاى فرانسوى چقدر تکرار مى‌شود. هرچند من با شعر آن‌ها آشنا نیستم؛ اما بعضى از رمان‌هاى فرانسوى را که به فارسى ترجمه شده است، خوانده‌ام. اصلاً در بهترین رمان‌ها و در عالی‌ترین اثرها، نشانه‌ى آن روزها باقى مى‌ماند. شما ببینید درباره‌ى انقلاب روسیه، چقدر کتاب نوشته شده و چه حجمى از تفاخر وجود دارد و براى دیگران باقى گذاشته‌اند. این‌ها چیزهایى نیست که تمام بشود؛ این‌ها باید باقى بماند.
سخنرانی در دیدار با اعضاى شوراى سیاستگذارى صدا و سیما – ۱۴/۱۲/۱۳۶۹

غذای سالم و مقوی؛ لطفاً!
لازم است آن روى این سکه‌ى زرین نیز مورد توجه قرار گیرد: نویسندگان و مترجمان و فراهم آورندگان کتاب؛ اینان کارى باارزش و پاداشى بزرگ، در کنار مسؤولیتى سنگین دارند. در جامعه‌ى کتابخوان، پدیدآورنده‌ى کتاب و عرضه کننده‌ى آن باید گرامى داشته شود و او نیز باید کار خود را با عنایت به تأثیر و اهمیت آن انجام دهد. غذاى فکر و روح، باید سالم و مقوى عرضه شود و آن‌کس که جز این عمل کند، خطا یا جنایتى بزرگ‌تر از عرضه کننده‌ى مواد غذایى ناسالم یا بى‌مایه، مرتکب شده است.
پیام به مناسبت آغاز هفته‌ى کتاب – ۰۴/۱۰/۱۳۷۲

کتاب خوب می‌خواهیم؛ سالم و مقوی!
باید به فکر باشیم و دغدغه‌ى نوع کتاب‌هایى که تولید مى‌شود نیز در ما باشد. باید کتابِ خوب تولید شود. کتاب یک غذاست؛ یک غذاى روح است؛ یک نوشیدنى روح است و چنانچه مقوّى باشد، روح را تقویت مى‌کند. ما که سفارش مى‌کنیم از این نوشیدنى بخورید، نوع نوشیدنى را معیّن نکرده‌ایم. باید مواظب باشیم که مبادا نوشیدنى مسموم، خطرناک، فاسد، گندیده و مضر با رنگ‌آمیزی‌هاى خیلى خوب، دست مردم داده شود؛ بدون این‌که مردم بدانند. همان‌طور که اماکن و سازمان‌هاى ویژه، اگر ببینند غذایى فاسد به مردم فروخته مى‌شود، با تولید کننده مقابله مى‌کنند؛ اگر کتاب فاسدى هم به مردم داده مى‌شود، باید با آن مقابله شود. البته من اعتقاد ندارم که باید هر کتاب و نوشته‌اى را که با سلیقه‌ى خاصى نمى‌سازد و مضر به‌نظر مى‌رسد، جلوش را بگیریم. لکن کتب و نوشته‌هایى هست که مضر بودنشان براى مردم، واضح است؛ یعنى ترویج فحشا و فساد و از این قبیل است که براى مردم زیان‌آور است، نباید اجازه بدهند که چنین کتب و نوشته‌هایى منتشر شود. اما بیشتر باید تلاش کرد که کتاب‌هاى خوب، چاپ و منتشر شود.
مصاحبه‌ در بازدید از ششمین نمایشگاه بین‌المللى کتاب – ۲۱/۰۲/۱۳۷۲

اگر بى‌فرهنگ و تاریخ بودیم…
من مى‌بینم که متأسفانه کتاب در جامعه‌ى ما، آن مقدار که شأن این جامعه اقتضا مى‌کند، رواج ندارد. اگر ما یک جامعه‌ى بى‌فرهنگ و تاریخ بودیم؛ جامعه‌اى بودیم که گذشته و کسان فرهنگى با معرفت و برجسته‌اى ندارد؛ انسان‌هاى بااستعداد و فهیم و داراى بینش و طرز فکر بالا ندارد- مثل بعضى از جوامع گوناگونى که در گوشه و کنار دنیا هستند- بى‌رغبتى به کتاب قابل توجیه بود؛ اما در جامعه‌ى ما با این همه انسان‌هاى فرهنگى، برجسته، والا، اساتید، مؤلفین، آشنایان با کتاب، شعرا، نویسندگان، علماى بزرگ، دانشگاهیان برجسته و عناصر فرهنگى و عالم، چرا باید انس با کتاب این‌طور باشد!؟ سابقه‌ى فرهنگى و تاریخى ما خیلى زیاد است. جامعه‌ى ما اساساً جامعه‌اى پخته و بالغ شده است؛ یک جامعه‌ى ابتدایى و بدوى نیست. مردم ما باید بیش از این با کتاب آشنا باشند.
مصاحبه در جریان بازدید از نمایشگاه کتاب – ۲۶/۰۲/۱۳۷۴

کتابخانه را خریدیم!
ما کتابخانه‌ى مرحوم حاج مصطفى خوانسارى را بعد از وفات ایشان خریدیم. ایشان کتابخانه‌ى بسیار نفیسى با پنج شش هزار جلد کتاب خوب داشت که حدود هزار و اندى از کتاب‌هایش خطى بود. من چون دیدم این کتاب‌ها از دست مى‌رود و ضایع مى‌شود، همه‌اش را خریدم. ایشان مثل چشمش این کتاب‌ها را حفاظت مى‌کرد و در زمان حیاتش آن‌ها را به هیچ‌کس نشان نمى‌داد، ولى من مى‌دانستم چنین کتابخانه‌اى دارد. ما کتاب‌هاى خطى کتابخانه‌ى ایشان را به آستان قدس فرستادیم و کتاب‌هاى چاپى‌اش را هم به مؤسسه‌ى آقاى مصباح در قم دادیم؛ هدیه کردیم.
بیانات در دیدار اعضاى همایش مرحوم حاج آقا نورالله اصفهانى ۱۵/۰۵/۱۳۸۴

سبد خرید خانوار!
باید خرید کتاب، یکى از مخارج اصلى خانواده محسوب شود. مردم باید بیش از خریدن بعضى از وسایل تزییناتى و تجملاتى- مثل لوستر‌ها، میز‌هاى گوناگون، مبل‌هاى مختلف و پرده و…- به کتاب اهمیت بدهند. اول کتاب را مثل نان و خوراکى و وسایل معیشتى لازم بخرند؛  بعد که این تأمین شد به زواید بپردازند. خلاصه، باید با کتاب انس پیدا کنند. در غیر این صورت، جامعه‌ى ایرانى به هدف و آرزویى که دارد که حق او هم هست، نخواهد رسید.
مصاحبه‌ در جریان بازدید از نمایشگاه کتاب – ۲۶/۰۲/۱۳۷۴

کاغذ؛ صرفه‌جویی و بازیافت
من به مواردى برخورد کردم که قیمت‌ها به نظرم زیاد و بیش از اندازه‌اى که امروز مقتضى است، بود. این بدین خاطر است که ما از لحاظ کاغذ مشکل داریم. باید روى بازیافت، صرفه‌جویى و تولید کاغذ داخلى کار شود؛ کارى کنند که در کاغذ، صرفه‌جویى شود. امروز با این‌که آدمى گاهى فکر مى‌کند که حالا دیگر دوران “أدقّوا أقلامکم، قارعوا بین سطورکم” نیست، مى‌بینیم نه! اتفاقاً، باز هم دوران همین‌هاست. باز هم باید قلم‌ها را ریز تراشید، تا کاغذ کمتر مصرف شود و باز هم باید در باب کاغذ، صرفه‌جویى کرد تا به نیاز جامعه برسد. علاوه بر این، مسأله‌ى بازیافت کاغذ و همچنین تولید کاغذ داخلى، باید إن‌شاءالله مورد توجه قرار گیرد. بعضى از این کارها به عهده‌ى دولت و بعضى به عهده‌ى مردم است.
مصاحبه در جریان بازدید از نمایشگاه کتاب – ۲۶/۰۲/۱۳۷۴

دلم سوخت!
چندسال پیش، قبل از مسؤولیت آقاى افتخار حسینى در دانشگاه تربیت مدرس، براى بازدید به آن‌جا رفته بودم. در آن‌جا به من شکایت کردند که ما براى خرید کتاب، هشتاد هزار دلار پول مى‌خواهیم ولى نداریم. من واقعاً تا آن ته دلم سوخت! البته هیچ امکانى هم نداشتم که به آنان بدهم؛ یعنى بودجه و پول و امکانات که در دست من نبود. آمدم با دولت، با نخست‌وزیر، با هرکس که مى‌توانستم، صحبت کردم و بارها آن را تکرار نمودم. هنگامى که صحبت ارز و پول و بعضى از بذل و بخشش‌ها مى‌شد، من آن را به یاد مى‌آوردم و مى‌گفتم وقتى که این‌طور نیازها وجود داشته باشد، سزاوار نیست که موارد غیر اولویت‌دار را بر این‌ها ترجیح بدهیم؛ علاوه بر این‌که حالا نیازها وسیع‌تر شده و بالاتر هم رفته است.
دیدار با وزیر و مسؤولان وزارت فرهنگ و آموزش عالى و رؤساى دانشگاه‌هاى کشور ۰۴/۱۰/۱۳۶۹

اندکى بعد از کوتاه‌مدت!
اگر ما امروز بودجه‌ى ارزى و یا ریالى را به کار فرهنگى متوجه مى‌کنیم، باید توجه نماییم که اگرچه ممکن است در کوتاه‌مدت، این بودجه به درد کارهاى اقتصادى و گردش امور اقتصادى کشور ما نخورد، اما در اندکى بعد از کوتاه‌مدت- نه این‌که در بلند مدت زیاد- عایدی‌اش فوراً به خود ما برمى‌گردد؛ مثل همین مسأله‌ى انتشارات و کاغذ، که ما باید بتوانیم کتاب و نشریه‌ى علمى و امثال این‌ها را در اختیار داشته باشیم. باید کاغذ را در اختیار دستگاه‌هاى فرهنگى گذاشت تا بتوانند این کار مهم را انجام بدهند.
دیدار با اعضاى شوراى عالى انقلاب فرهنگى – ۲۱/۰۹/۱۳۶۸

جای کتاب؛ هیچ‌ چیز!
من فکر مى‌کنم اگر بتوانیم فرهنگ کتابخوانى را در کشور رایج کنیم و در کنار آن، تولید کتاب را هم خوب گسترش دهیم، بخش عمده‌اى از وظایف فرهنگى دولت جمهورى اسلامى، بدین وسیله انجام خواهد گرفت… کتاب، مقوله‌ى بسیار مهمى است. من البته به کارهاى هنرى و تصویرى، تلویزیون یا سینما یا از این قبیل مقولات، خیلى اعتقاد دارم؛ اما کتاب، نقش و جایگاه مخصوصى دارد. جاى کتاب را هیچ چیز پر نمى‌کند و باید کتاب را ترویج کرد.
مصاحبه‌ در بازدید از ششمین نمایشگاه بین‌المللى کتاب – ۲۱/۰۲/۱۳۷۲

چند وظیفه بزرگ!
بى‌شک برخى از میراث مکتوب اسلامی در گوشه و کنار جهان هست که باید آن را شناخت و بدان دسترسى یافت. این یکى از وظائف بزرگ همه‌ى کسانى است که به گونه‌اى با مسأله‌ى کتاب سر و کار دارند… همگانى کردن کتاب از راه گسترش زنجیره‌ى کتابخانه‌هاى عمومى در هر گوشه و کنار کشور همراه با فراهم‌سازى زمینه‌ى لازم براى همگانى کردن کتابخوانى و معرفى کتاب‌هاى خوب و پدید آوردن نوشته‌هاى فراوان در همه‌ى موضوع‌هاى مورد نیاز و مورد علاقه، وظیفه‌ى بزرگ دیگرى است که امید است بیش از آنچه که تاکنون شده، به گونه‌ى پیگیرى، انجام گیرد.
پیام به مناسبت گردهمایى کتاب و کتابخانه – ۲۱/۰۶/۱۳۷۴

بالاتر از این‌ها…
سال ۵۶ به اتفاق جمعى از دوستان بنا بود جهان‌بینى اسلامی را بنویسیم. بعد با تبعید بنده و بعضى دیگر از دوستان به ایرانشهر، جمع تقریباً متلاشى شد؛ لیکن بنا گذاشتیم کار را انجام دهیم. از جمله‌ى افراد این مجموعه، مرحوم شهید باهنر بود… سال ۵۷ که در ایرانشهر تبعید بودم؛ یک روز مرحوم باهنر به دیدن من آمد.

در دوره‌ى تبعید، دنباله‌ى کارها را به ایرانشهر برده بودم تا از فراغت زمان تبعید استفاده کنم. آقاى باهنر که به دیدن من آمد، به‌عنوان سوغاتى، چند جلد از این کتاب‌هاى تعلیمات دینى- که آن‌وقت تازه درآمده بود- براى من آورد. در آن موقع این کتاب‌ها را شهید باهنر و شهید بهشتى(رحمةالله‌علیهما) و آقاى جلال‌الدین فارسى و امثال این‌ها مى‌نوشتند. در حقیقت مرحوم آقاى بهشتى برنامه‌ریزى و عنوان‌بندى مى‌کرد و سپس مرحوم باهنر و آقاى فارسى تدوین مى‌کردند؛ کار عمده هم بر دوش مرحوم دکتر باهنر بود. ایشان آن کتاب‌ها را آورد و به من داد و گفت شما این‌ها را ببینید؛ ما سطح معارفى که داریم به بچه‌هاى دبیرستان مى‌دهیم، این‌هاست؛ اگر شما چیزى مى‌خواهید بدهید، باید بالاتر از این‌ها باشد. آقاى بهشتى نشسته بود و تمام محتواى ذهن خودش را که مى‌توانست از مطالب اسلامى خارج کند، به زبان جوان‌پسند درآورده بود و در این کتاب تعلیمات دینى ریخته بود و مرحوم باهنر هم کار را ادامه داده بود؛ این سطح کمى نیست؛ این سطح خیلى بالایى است.
دیدار با اعضاى گروه ویژه و گروه معارف اسلامى صداى جمهورى اسلامى ایران ۱۳/۱۲/۱۳۷۰ و دیدار با علما و روحانیون استان همدان ۱۵/۰۴/۱۳۸۳

تولید و احیای کتاب‌های خوب!
من این‌طور تصور مى‌کنم که بایستى تولید کتابمان به مراتب از آن مقدارى که هست، بیشتر باشد؛ هم به معناى تولید کتاب- که تألیف و ترجمه و این‌طور چیزهاست- هم به معناى احیاى آثار کهن و قدیمى. خیلى از کتاب‌ها هست که در قدیم چاپ شده، ولى ما الان از آن‌ها هیچ نشانه‌اى نمى‌بینیم و در دست مردم نیست. این‌ها را باید احیا کنند؛ البته مواردى که خوب و مناسب است… براى این‌که اثرى ماندنى شود، باید خوب باشد.

آثار خوب مى‌مانند، در دل‌ها جاى مى‌گیرند و کهنه نمى‌شوند. خوب هم که مى‌گوییم، یعنى پاسخى به یک سؤال و یک نیاز باشد. خوب فقط معنایش این نیست که از لحاظ هنرى خوب تنظیم شده باشد و خیلى عمیق باشد. ممکن است این‌طور نباشد؛ لیکن پاسخى به یک نیاز باشد؛ مهم این است.
مصاحبه پس از بازدید از یازدهمین نمایشگاه بین‌المللى کتاب – ۰۵/۰۳/۱۳۷۷

کمیت بالا!
بعضى از ناشران به من مى‌گفتند: ما تشکر مى‌کنیم از این‌که مى‌بینیم فرهنگ کتابخوانى توسعه پیدا کرده است و مردم به کتاب تمایل بیشترى نشان مى‌دهند… البته اگر ما به حدى برسیم که مورد نظر من در این صحبت است، باید تعداد کتاب‌هایى که هر بار چاپ مى‌شود، از دو هزار و پنج هزار و ده هزار به دویست هزار و سیصد هزار برسد؛ یعنى با چنین کمیت بالایى باید کتاب در جامعه پخش شود.
مصاحبه در پایان بازدید از هفتمین نمایشگاه کتاب – ۲۰/۰۲/۱۳۷۳

گستره نیازها و مسؤولیت دولت
نیازها خیلى گسترده‌تر از آن چیزى است که انسان در وهله‌ى اول نگاه مى‌کند. شاید اگر در کشور ما فرضاً در یک موضوع هیچ کتابى وجود نداشته باشد، یا هیچ تألیف درستى نباشد، آدم حس نکند که به این کتاب نیاز هست؛ ولى وقتى‌ که این کتاب مطرح مى‌شود، مى‌بینیم نه، ذهن‌ها آن را مى‌خواهند. معنایش این است که ما به هر فرآورده‌ى فکر و فرهنگ انسانى نیاز داریم و بایستى آن را بدانیم.

البته این حرف معنایش آن نیست که ما در زمینه‌ى تولید و چاپ و نشر کتاب، بى‌مبالاتى کنیم. بى‌مبالاتى جایز نیست… بایستى بدانیم یک دولت، همچنان که نسبت به بسیارى از امور مردم مسؤول است- کلّکم مسؤول عن رعیته- مسؤول وضع معیشتشان، وضع اقتصادشان، وضع سیاستشان، وضع فرهنگشان، وضع تحصیلاتشان، وضع بهداشتشان؛ مسؤول وضع ذهنشان هم هست. اگر دیدیم که فرضاً در جامعه‌ى ما کتابى هست که هنرش فقط این است که احساسات جنسى را در جوانان تحریک کند، این مضر است. این را نمى‌شود به عنوان این‌که یک فرآورده‌ى فرهنگى است، آزاد بگذاریم تا هرکه خواست، تولید و عرضه کند؛ نه، این بحث خواست نیست؛ مثل مواد مخدر است. مواد مخدر هم خیلى طالب دارد. خیلی‌ها هستند که اگر شما مواد مخدر را به آن‌ها دادید، استقبال مى‌کنند و مصرف مى‌کنند؛ اما بعد که معتاد شدند، شما را لعنت مى‌کنند! خیلی‌ها هستند که اگر مواد مخدر را از آن‌ها بگیرید، ممکن است با شما دست به یقه هم بشوند؛ ولى بعد که با این کار توانستند از آن بیمارى نجات پیدا کنند، شما را دعا خواهند کرد. بنابراین، خواست، یک امر مطلق نیست؛ آن خواستى که بر طبق مصلحت است، مطلوب است. تشخیص مصلحت هم به عهده‌ى آن کسى است که مسؤول است.
مصاحبه پس از بازدید از یازدهمین نمایشگاه بین‌المللى کتاب – ۰۵/۰۳/۱۳۷۷

استثنا
ما نمى‌خواهیم به مردم بگوییم شما حتماً این کتاب را بخوانید، آن کتاب را نخوانید؛ نه. انواع سلایق، انواع فکرها، انواع ذهن‌ها، انواع استعدادها، باید در مقابل خودشان میدان بازى داشته باشند، براى این‌که آنچه را مى‌خواهند، بتوانند انتخاب کنند؛ اما آن چیزى که گمراه کننده و فاسد کننده است، ما نباید اجازه بدهیم وارد میدان شود. این، وظیفه‌ى ماست، وظیفه‌ى دولت است، وظیفه‌ى وزارت ارشاد است. به همین خاطر، این استثناى مطلبى است که من گفتم: ما بایستى فرآورده‌ى کتابى زیاد داشته باشیم.
مصاحبه پس از بازدید از یازدهمین نمایشگاه بین‌المللى کتاب – ۰۵/۰۳/۱۳۷۷

کتاب عملیاتی!
در باب نظریه‌پردازى نباید محدودیتى وجود داشته باشد. بیشتر بایستى براى نقد و ارزیابى و جدا کردن سره از ناسره همت شود؛ اما در زمینه‌ى کار عملیاتى، باید جلو کتاب‌هاى مضر را گرفت. ما کتاب عملیاتى داریم. کتاب عملیاتى این است که عملاً یک نفر را دچار مشکل مى‌کند؛ مثل همان احساسات جنسى… این‌جا بحث نظریه نیست. کسى که خواند، خودش به‌طور طبیعى تحت تأثیر قرار مى‌گیرد. جلو این را باید گرفت؛ این اصلاً چیز قابل نقدى نیست. این ملاک است؛ یعنى آن نوشته‌اى که وقتى وارد بازار فرهنگ شد، مشغول عملیات مى‌شود و قابل این نیست که به آن جواب داده شود، مضر است و بایستى جلوش را گرفت.
مصاحبه پس از بازدید از یازدهمین نمایشگاه بین‌المللى کتاب – ۰۵/۰۳/۱۳۷۷

مزد بیشتر!
به‌نظر من، طبقه‌ى ناشر در هر بخشى از نشر و طبع، جزو مجموعه‌هاى ارزشمند جامعه محسوب مى‌شود؛ چون تولیدکنندگان کتاب و ناشران آن، مهم‌ترین وسیله‌ى انتقال فرهنگ را در اختیار مردممان مى‌گذارند. در این‌جا نباید کسى بگوید که ناشران به دنبال کسب درآمدند. البته این حرف، حرف درستى است؛ ناشران دنبال کسب درآمدند. گاهى مؤلف و مترجم هم همین فکر را مى‌کنند؛ ولى این از ارزش کار آن‌ها نمى‌کاهد… اگر کسى که این کار را انجام مى‌دهد، نیت مخلصانه داشته باشد و این کار را براى اهداف عالى و الهى بکند، ارزش و مزد او مضاعف و چند برابر مى‌شود.
سخنرانی پس از بازدید از نمایشگاه کتاب در حسینیه‌ى امام خمینى(ره) – ۲۸/۰۲/۱۳۷۸

جوابی نداریم!
اگر در تجویز و ارائه‌ى دارو، بى‌توجهى کنید و چیزى را در اختیار مشترى کتاب بگذارید که براى او زیانبار است، شما هم ضرر معنوى بزرگى کرده‌اید. در نهایت، به هیچ‌وجه شانه‌ى شما و شانه‌ى ما از بار وِزر آن نوشته‌اى که شما وقتى آن را مى‌دهید، به زیان تمام مى‌شود، فارغ نخواهد بود. این نکته‌اى که ما بارها آن را تکرار مى‌کنیم، ناشى از یک منطق و ناشى از یک استدلال قوى است. این‌طور نیست که به خاطر احساسات، یا به خاطر تصورات زودگذر، انسان از آنچه که در عالم نشر و طبع مى‌آید و زیانبار است، شکوه کند؛ نه. چون ضرر آن به قدر اهمیت کار تألیف و نشر و انتقال فرهنگ، بزرگ است.

وقتى که یک اثر هنرى و یک نوشته و یک عکس، یک تأثیر ویرانگر اخلاقى دارد، این قابل پاسخگویى نیست. جلو این کار فرهنگى را باید گرفت؛ این آن ممیزى واجب است؛ در جنجال علیه ممیزى و سانسور نباید هدف را گم کرد… این هیچ ربطى ندارد به این‌که ما با فکر آزاد موافقیم یا مخالفیم. طبیعى است که ما با آزادی‌هایى مخالفیم؛ مگر کسى شک دارد؟ ما با بعضى از آزادی‌ها مخالفیم. ما با آزادی‌هاى جنسى مخالفیم؛ ما با آزادى گناه مخالفیم و این کارى است که مردم را به این طرف سوق مى‌دهد. همین الان در کتاب‌هاى ما هست؛ کتاب‌هاى منتشر شده الان وجود دارد. اگر خوف این نبود که با گفتن من، نام یک اثر غلطى تکرار شود، اسمش را مى‌گفتم. کتابى که جوانان را به‌طور واضحى، با شیوه‌هاى هنرى، به سمت گناه سوق مى‌دهد! این یک مسأله‌ى فکرى نیست که ما بگوییم حالا این کتاب منتشر شود، ما هم جوابش را منتشر کنیم؛ این جواب ندارد!
سخنرانی پس از بازدید از نمایشگاه کتاب در حسینیه‌ى امام خمینى(ره) – ۲۸/۰۲/۱۳۷۸

به اعتماد ما می‌آیند!
خطاست اگر کسى گمان کند، ما که نسبت به مسأله‌ى مطبوعات و کتاب و نوشتن و نشر در جامعه حساسیت به‌خرج مى‌دهیم، با تفکر آزاد، با فکر آزاد و با مباحثه‌ى آزاد مخالفیم؛ نه. ما کسانى هستیم که اولین شعارهاى این مسائل را داده‌ایم و الحمدلله تا الآن هم دنبالش بوده‌ایم؛ اما با آزادى گناه و آزادى ویرانگرى مخالفیم. نمى‌شود اجازه داد که نسل جوان یک کشور که به اعتماد ما مى‌آید کتاب را از شما مى‌خرد و مى‌گوید این‌ها متدیّن‌اند و در رأس کار هستند، از این طریق گمراه یا فاسد شود؛ یا از این طریق دشمن بخواهد کارى انجام دهد.
سخنرانی پس از بازدید از نمایشگاه کتاب در حسینیه‌ى امام خمینى(ره) – ۲۸/۰۲/۱۳۷۸

کتاب مقدس مهاجمان فرهنگی!
بى‌بندوبارى و فساد هم یکى از شاخه‌هاى تهاجم فرهنگى است؛ اما تهاجم فرهنگى بزرگ‌تر این است که در طول سال‌هاى متمادى به مغز ایرانى و باور ایرانى تزریق کردند که تو نمى‌توانى؛ باید دنباله‌رو غرب و اروپا باشى. نمى‌گذارند خودمان را باور کنیم.

ده‌ها سال است که نظریات پوپر در زمینه‌هاى سیاسى و اجتماعى کهنه و منسوخ شده و ده‌ها کتاب علیه نظریات او در اروپا نوشته‌اند؛ اما در سال‌هاى اخیر آدم‌هایى پیدا شدند که با ادعاى فهم فلسفى، شروع کردند به ترویج نظریات پوپر! سال‌هاى متمادى است که نظریات حاکم بر مراکز اقتصادى دنیا منسوخ شده و حرف‌هاى جدیدى به بازار آمده است؛ اما عده‌اى هنوز وقتى مى‌خواهند طراحى اقتصادى بکنند، به آن نظریات کهنه‌ى قدیمى نگاه مى‌کنند! این‌ها دو عیب دارند: یکى این‌که مقلدند، دوم این‌که از تحولات جدید بى‌خبرند؛ همان متن خارجى را که براى آن‌ها تدریس کرده‌اند، مثل یک کتاب مقدس در سینه‌ى خود نگه داشته‌اند و امروز به جوان‌هاى ما مى‌دهند. کشور ما مهد فلسفه است، اما براى فهم فلسفه به دیگران مراجعه مى‌کنند!
سخنرانی در دیدار جوانان، اساتید، معلمان و دانشجویان دانشگاه‌هاى استان همدان – ۱۷/۰۴/۱۳۸۳

کتاب انقلاب!
وقتى انقلاب را مثل یک کتاب باز کنید، در درون آن، فصول و سطور معرفت وجود دارد: معرفت دینى، معرفت سیاسى و معرفت اخلاقى. همه‌ى این‌ها در ذیل کلمه‌ى انقلاب وجود دارد. در عرصه‌ى سیاسى، انقلاب تازه‌ترین و جذاب‌ترین سخن را نه فقط براى ملت ایران که براى بشریت دارد. بعضى خیال مى‌کنند اصطلاحات و تعبیرات معرفتى فراهم‌آمده در اردوگاه به اصطلاح لیبرال دمکراسى غرب که وارد کشور مى‌شود، سوغات‌هاى جدید و حرف‌هاى تازه‌اى است که انقلاب آن‌ها را نشنیده است و حالا باید انقلاب و انقلابیون این حرف‌ها را بشنوند؛ این خطاست. انقلاب در خلأ متولد نشد. انقلاب اسلامى و این کتاب قطور معرفتى، وقتى تدوین شد که همه‌ى این حرف‌ها در دنیا بود؛ هم حرف و هم تجسم و عینیتش وجود داشت.
دیدار با گروهى از اعضاى سپاه پاسداران – ۲۴/۰۶/۱۳۸۱

این کتاب افسانه نیست!
سرگذشت پاسدارى در کشور ما، یک واقعیت شبیه به افسانه است. اگر همین حالا قطعه‌هاى متفرقى از زندگى پاسداران فداکار را در کتابى جمع و به زبان‌هاى دیگر ترجمه کنند، کسانى که در حال و هواى مسائل ایران و هشت سال جنگ تحمیلى و حوادث کردستان و… نبوده‌اند، چنانچه این کتاب را بخوانند، به احتمال زیاد از هر ده نفر، هشت، نُه نفر خواهند گفت که این‌ها افسانه و مبالغه است؛ در حالى که افسانه نیست؛ واقعیت است؛ اما این واقعیت آن‌قدر برتر از سطح عادى زندگى مردم مادى است که براى بشر امروز به آسانى قابل باور نیست.
سخنرانى در دیدار با فرماندهان و جمعى از اعضاى سپاه پاسداران انقلاب – ۱۸/۱۱/۱۳۷۰

منبع: khamenei.ir

به گزارش خبرگزاری فارس از قم، کتاب حجاب در پرتو رهنمود‌های مقام معظم رهبری به سفارش ستاد فرهنگی فجر اسلامی و توسط موسسه مستشهدین وصال در بهار ۸۹ به چاپ رسید.
این کتاب شامل دو فصل با عناوین حجاب از دیدگاه غرب و حجاب از دیدگاه اسلام و انقلاب است که فصل اول آن حجاب از دیدگاه غرب بوده و موضوعاتی نظیر «تحقیر زن در جامعه غربی»، «طلبکاری از غرب به خاطر حقوق زنان»، «وضوح دروغ بودن دموکراسی غربی با ممنوعیت حجاب» و «برداشتن حجاب مقدمه‌ای برای برداشتن عفت» در آن گنجانده شده است.
همچنین دیگر عناون این فصل از کتاب حجاب شامل «غربی‌ها و اجبار به بدحجابی»، «فریبکاری غرب در مسئله حجاب»، «هراس از غرب در گسترش حجاب»، «غوغا سالاری غرب در مسئله حجاب»، «مدعیان غربی و عدم تحمل نظر مخالف»، «غرب و پاسخگویی در مورد علت ترویج بی بندو باری»، «کشف حجاب، از بین بردن حائل میان زن و مرد» و «تعامل میان زن و مرد، میراث شوم غرب» است.
در فصل دوم کتاب حجاب که عنوان آن حجاب از دیدگاه اسلام و انقلاب است به موضوعات «عظمت زن در حفظ حجاب«، «اسلام به دنبال رشد زنان در همه زمینه‌ها»، «رشته پزشکی، اولویت شغلی بانوان»، «ترمیم چهره زن در صدا و سیما»، «لازمه همسو بودن اساتید دانشگاه‌ها با فضای انقلابی و اسلامی انقلاب» و «پرچمداری در پیشرفت زنان» اشاره شده است.
بر اساس این گزارش در مقدمه این کتاب آمده است: گاهی واژه‌ها، چارچوب‌های تصوری کلان در یک جامعه را رقم می‌زنند، به عنوان مثال واژه حجاب طی اعصار طولانی در کشورمان، عامه مردم را دچار دو اشتباه اساسی کرده و نخستین اشتباه این است که حجاب به عنوان پوشیده بودن شناخته می‌شود.
در ادامه این مقدمه بیان شده است: اشتباه دوم اینکه بسیاری حجاب را فقط برای زنان جامعه قائلند در صورتی که چنین نیست، بنابر این اگر رسانه‌ها پیشگامی به خرج داده و از این پس به جای واژه حجاب واژه پوشش را به کار ببرند، بازتاب‌های مفیدی در جامعه دارد.
در بخش دیگری از این مقدمه خاطرنشان شده است: از آنجایی که برداشت منفی داشتن از فرمایشات مقام معظم رهبری نوعی کفران محسوب می‌شود، بنابراین به نظرات دقیق ایشان درباره موضوع حجاب باید توجه کافی و لازم داشته باشیم.
همچنین در قسمت دیگری از این مقدمه ذکر شده است: اگر خداوند متعال همیشه تاریخ جنس مونث را ذاتاً مطلوب و مذکر را طالب آفریده است تا برای تنازع بقا در حیوانات و حفظ نسل و عشق و محبت در خانواده انسان‌ها، طالب در طلب مطلوب باشد، پس رواست که مادر خانواده محجوب باشد.
در پایان این مقدمه نیز تصریح شده است: خانواده قلب تپنده جامعه بوده و مادر نیز محور اصلی قوام و دوام خانواده و صدف حجاب گوهر نفیسی چون مادر را از گزند وسوسه‌های مخرب نگهبانی می‌کند.

فرهنگ از نگاه رهبر انقلاب

مجموعه ۶ جلدی “گل‌برگ امین” که مجموعه بیانات مقام معظم رهبری در خصوص فرهنگ را دربر دارد، پژوهشی فرهنگی در حوزه شناخت زیر‌ساخت‌های استراتژیک و راهبردی فرهنگ است که از مباحث رهبر معظم انقلاب اسلامی برگرفته شده است و در واقع همان سلول‌های بنیادین فرهنگ است.

آنگونه که در مقدمه کتاب نیز آمده است؛ در این اثر هر برگی به مبحثی اشاره دارد و به این منظور تهیه شده که سرمشق و مرجعی مناسب برای تشکیلات و حوزه‌های فرهنگی کشور قرار گیرد.

علاوه بر این به گفته محمد توکلی؛ نویسنده کتاب، هدف این پژوهش، توجه به مباحث فرهنگی و بویژه آشنایی با مفاهیم و دیدگاه‌های فرهنگی رهبر معظم انقلاب اسلامی بوده است؛ خاصه‌ آن‌که رهبری انقلاب، هم مروج مفاهیم اصیل فرهنگ اسلامی بوده و هم‌اینکه در تبیین فرهنگ اسلامی، تمامی راهبردهای موجود را بیان داشته‌اند. نکته مهم‌تر و حائز اهمیت مسئله، رفع مظلومیت فرهنگی کشور است که بی‌شک جایگاه ویژه‌ای در نقشه جامع علمی کشور دارد، و رهبری انقلاب به مدت دو دهه در صدد احیاء آن است.

نویسنده در بخش دیگری از گفته‌های خود در ارتباط با مجموعه ۶ جلدی “گلبرگ امین” عنوان کرده است؛ “پژوهشگر بسیار علاقه‌مند و خرسند است که تلاش‌های فرهنگی- ملی خود را در قالب این پژوهش که حاصل به بار نشستن دغدغه‌های چندین ساله بوده است را به دوستداران رهبری و فرهنگ اصیل ایرانی و علاقمندان به مطالعه و پژوهش در حوزه مسائل فرهنگی در جامعه تقدیم می‌نماید و امید آن است که تا با توجه به نگاه رهبری به مسائل فرهنگی این مجموعه در مهندسی مجدد فرهنگی کشور نقشی داشته باشد”.

او در همین ارتباط به فرمایش حضرت آیت‌الله خامنه‌ای اشاره می‌کند به نحوی که مقام معظم رهبری فرموده‌اند:« برای رسیدن به همه چیزهایی که آرزوی ماست و در چشم‌اندازها و افق‌های دوردست تصویر می‌کنیم‌، باید فرهنگ کشور، صحیح و پالایش شده در مجرای درست قرار بگیرد. یکی از مهمترین تکالیف ما در درجه‌ی اول مهندسی فرهنگی کشور است.”»

نویسنده کتاب، این مجموعه آثار را کتاب‌هایی ارزشمند برای مسئولین مرتبط می‌داند و می‌گوید: “مدیران ارشد فرهنگی کشور چه در شورای عالی انقلاب فرهنگی بعنوان اولین پایگاه بررسی مباحث و مسائل فرهنگی تا وزارت ارشاد اسلامی که بعنوان پیشانی فرهنگی کشور است و سازمان تبلیغات اسلامی که جریان صحیح مباحث دینی و اسلامی را رصد کرده و به پیش می‌برد و دانشگاه‌ها و مؤسسات علمی فرهنگی کشور که مسائل علوم اجتماعی و جامعه‌شناسی را در کشور دنبال می‌کنند، می‌توانند از این مجموعه استفاده نمایند تا با گسترش صحیح جریان فرهنگی از نگاه رهبر ساختار صحیح را برای کشور ترسیم نمایند.”

قابل ذکر است که انتخاب مباحث مطرح شده در این مجموعه و موضوعات آن با مطالعه و پژوهش ۲۰ ساله مربوط به سخنرانی‌ها و فرمایشات مقام معظم رهبری انجام گرفته و در همین ارتباط نویسنده با مدنظر قرار دادن بیش از ۱۲۰۰ عنوان موضوع فرهنگی، کتاب را به نگارش درآورده است.

فعالیتهای جدید داود امیریان

شبکه ایران: داود امیریان، نویسنده حوزه کودک و نوجوان و چهره شناخته شده آثار طنز و به‌خصوص حوزه فیلمنامه‌نویسی در گفت‌و‌گو با شبکه ایران، از انتشار تازه‌ترین کتاب خود خبر داد.

امیریان با اشاره به کتاب “بهشت منتظر می‌ماند”، آن را داستانی نیمه‌بلند و مذهبی عنوان کرد که در شرح زندگی یکی از اصحاب امام موسی کاظم(ع) روایت شده است.

این نویسنده طنزپرداز در ارتباط با این کتاب نیز افزود: این اثر که برای گروه کودک و نوجوان هم‌اکنون به زیر چاپ رفته، طبق هماهنگی قبلی با انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان قرار بود که همزمان با نمایشگاه کتاب تهران، روانه بازار کتاب شود که به دلایلی میسر نشد.

این فیلم‌نامه‌نویس همچنین در ادامه با تأکید بر اینکه فیلم‌نامه‌های مختلفی را از مدت‌ها قبل برای ساخت سریال و آثار سینمایی در اختیار تولیدکنندگان قرار داده‌ است، گفت: هم‌اکنون فیلمنامه‌ای را با عناوین احتمالی “شغل شریف” یا “رقص مردگان” برای تهیه تله‌فیلم در اختیار حسنی‌‌مقدم و مهدی عظیمی کارگردان و تهیه‌کننده این اثر قرار داده‌ام و این اثر تصویری قرار است برای موسسه “رسانه‌های تصویری” ساخته شود.

نیاز به ذکر است که از امیریان تاکنون کتاب‌هایی همچون مجموعه‌ طنز پنج جلدی «ترکش‌های ولگرد» با عناوین «برادران مزدور»، «جاسم رمبو»، «شمر، صدام و یارانش»، «مارادونا در سنگر دشمن» و «داماد فرمانده لشکر» و همچنین آثار دیگری از جمله «رفاقت به سبک تانک»،«فرزندان ایرانیم»، «وقتی آقاجان دستگیر شد»، «خداحافظ کرخه»، «دوستان خداحافظی نمی‌کنند» و … منتشر شده‌ است.

همچنین او فیلم‌نامه‌نویس آثاری سینمایی همچون «نفوذی»، «ترانه کوچک من»، «آخرین نبرد»، «بهشت منتظر مى‌ماند» و… بوده است.

آثار مکتوب زیر از این نویسنده در فروشگاههای دفتر نشر معارف و سایت پاتوق کتاب موجود و قابل تهیه است:

بلوچ گریه نمی‌کند: خاطرات زندگی سردار شهید علی معمار
جام جهانی در جوادیه
داستان بهنام: براساس زندگینامه ی شهید بهنام محمدی راد
داستان مریم
رفاقت به سبک تانک
فرزندان ایرانیم
فرمانده من ( دفتر اول )
قصه فرماندهان ۱ (آقای شهردار – بر اساس زندگی شهید مهدی باکری)
یک نفس تا بهار

به گزارش خبرگزاری فارس از قم، آیت‌الله جعفر سبحانی در این پیام آورده است: ملت‌های زنده و جوامع پیشرفته جهان به حفظ تاریخ و گردآوری آثار آن علاقه‌ای وافر نشان می‌دهند و پیوسته می‌‌کوشند آثار به جا مانده از گذشتگان را از گزند حوادث پاس دارند. آنان برای صیانت از میراث نیاکان که نشانگر تمدن پیشین ایشان است، اداره ویژه‌ای بنیاد نهاده و کارشناسان خبره را در مدیریت آن به کار می‌گیرند. در این عرصه حتی اجازه نمی‌دهند یک سفال یا کتیبه سنگی و دژ خشتی کهن از بین برود زیرا به حق معتقدند که آثار گذشتگان «تاریخ مجسم» و «شناسنامه ملی» آنهاست و ملت بریده از نیاکان و بزرگان خویش، حکم طفلی را دارد که پدر و مادرش را گم کرده باشد.
وی در پیام خود تصریح کرده است: تمدن اسلامی، تمدن دیرپا و بزرگی است که در قرون میانه، تنها تمدن پیشتاز عصر خویش بوده است. مسلمانان در پرتو تعالیم آسمانی خویش، تمدنی عظیم و بی‌سابقه را پی‌ریزی کردند که در قرن چهارم و پنجم هجری به اوج خود رسید و شرق و غرب جهان را به شهادت تاج محل «هند» و ابنیه باشکوه «اسپانیا» مستقیم و غیرمستقیم تسخیر کرد. چندان که محققان غربی، نفوذ این تمدن را از طریق اندلس و جنگ‌های صلیبی به اروپا یکی از مهم‌ترین علل شکوفایی و رنسانس غرب در قرون اخیر می‌دانند.
این مرجع تقلید در ادامه این پیام خاطرنشان کرده است: تمدن اسلامی با بعثت رسول اکرم(ص)، بلکه به یک معنی با تولد آن حضرت آغاز شد و سپس به همت پیروان او در طول قرون استوار و گسترده شد. آثار و ابنیه‌ای که مربوط به شخص پیامبر و یاران باوفای اوست، جزئی از میراث عمومی این تمدن بزرگ به شمار می‌رود و ملک شخصی کسی نیست که به دلخواه خود از آن بهره‌برداری کند، بلکه از آن جهان اسلام(بلکه انسانیت) بوده و هیچ حکومت محلی نمی‌تواند بدون مراجعه به آرای عمومی جهان اسلام، در این میراث گرانقدر، دخل و تصرف کند و به بهانه حفظ توحید! دست به محو و تخریب آن بزند.
آیت‌الله سبحانی در بخش دیگری از این پیام آورده است: آگاه شدیم که شهرداری مدینه در عملی کاملا خلاف شرع، تاریخ و عرف، با تخریب و الحاق مسجد حضرت فاطمه(س) به پارک، گام جدی دیگری در راه محو آثار اسلامی و به فراموشی سپردن نام اهل‌‌بیت عصمت و طهارت(ع) برداشته است. محوطه‌ای که سابقاً مسجد حضرت فاطمه(س) در آن وجود داشت، به عنوان یکی از مساجد سبعه از اماکن مقدس و مورد زیارت حجاج و زائران بود. متاسفانه توسط شهرداری مدینه به پارکی برای تفرج و تفریح اختصاص داده شده و به نام «حدیقة‌الفتح» نامگذاری شد.
وی تصریح کرد: تاریخچه مساجد سبعه به صدر اسلام باز می‌‌گردد. در شمال غربی شهر مدینه، رشته‌ کوهی به نام «سلع» قرار دارد که در سال پنجم هجری شاهد جنگ خندق بوده است و پیامبر و اصحاب او از بالای رشته‌کوه «سلع» نظاره‌‌گر سپاه مشرکان بودند و نمازهای خود را در همانجا به جای می‌آوردند. بعدها در محل نماز آنان مساجدی ساخته شده تا یاد و نام آنان حفظ شود. تعدادی از این مساجد که از مساحت کمی برخوردار بودند به دلیل موقعیت کوهستانی دارای پستی و بلندی بودند که به شش عدد می‌رسد که با مسجد فتح به هفت عدد می‌رسد.
این مرجع تقلید تاکید کرده است: البته اساس وهابی‌گری‌ عبارت است از تخریب آثار اسلامی و نابود کردن هر نوع اثری است که به پیامبر اکرم(ص) و یاران اهل‌بیت او منتسب است و این کارها را به تدریج انجام می‌دهند تا واکنش جهانی نداشته باشد. به طور مثال درب ورودی مسجد حضرت فاطمه(س) را از سال ۱۴۱۹ با سیمان مسدود کردند تا تبدیل به مخروبه و سپس نابود شد و اخیرا هم به کلی ناپدید و جزء پارک گشت.
وی در ادامه این پیام آورده است: قرن‌هاست که این مساجد برپا بوده و به نام یاران پیامبر و اهل‌‌بیت‌(ع) او ساخته شده‌‌‌اند تا نام و نشانی از آنان در اینجا باشد حالا به چه عنوان چیزی که قرن‌ها معبد مسلمان‌ها بوده، امروز به نام توحید تخریب می‌شود؟!
آیت‌الله سبحانی خاطرنشان کرده است: اگر زائران در آنجا دو رکعت نماز می‌خواندند عمل به حکم مستحبی می‌کردند که انسان اگر وارد مسجدی شد، دو رکعت نماز تحیت بخواند و اگر زائران عاشق، به سوی مساجد سبعه می‌روند تا از جایگاه حضور دلاوران اسلام که در برابر مشرکان و متحدان یهودی آنها مقاومت کردند، برای آن است که از نزدیک با موقعیت نبرد«احزاب» آشنا شده و برای شهیدان دلاور، درود و فاتحه بخوانند، این نوع اعمال جز تقدیر از موحدان که با خون خود پرچم توحید را حفظ کرده‌اند، چیز دیگری نیست.
وی با اشاره به اقدامات صورت گرفته در تخریب آثار پیامبر و اهل بیت(ع) در عربستان آورده است: شگفتا که در کشور عربستان سعودی امروز آثار ملت‌های گذشته چون قوم عاد و ثمود و اعراب مانده، کاوش و از زیر خاک بیرون آورده می‌شود تا به آنها مباهات و افتخار کنند ولی آثار پیامبر اسلام(ص) و خاندان او را ویران می‌کنند.
این مرجع تقلید تصریح کرده است: این دو عملکرد متناقض چه معنی دارد، آیا حفظ آثار اسلامی که از صحابه و تابعان به یادگار مانده، شرک، اما کاوش در آثار ملت‌های مشرک و مجرم که با خشم الهی نابود شده‌اند، عین تمدن و توحید است و در بخش تاریخ اسلامی نیز آنچه به یهود تعلق دارد مانند خیبر و قلعه‌های هفتگانه آن به حال خود محفوظ مانده، بلکه مراقب حفظ آنها هستند.
این مرجع تقلید در پایان یادآور شده است: آثار اسلامی که در مجموع شبه‌ جزیرة‌العرب قرار دارد، متعلق به عموم مسلمانان است و هرگز جمع کوچکی که از نظر فکری و مکتبی با دیگر ملل اسلامی فاصله دارند، حق تصمیم‌‌گیری درباره آنها و محو و نابودی آنها را ندارد تا سرانجام پس از گذشت‌ قرن‌ها تاریخ اسلام به صورت افسانه‌ای درآید که هیچ اثر ملموسی از آن در دست نباشد.

* جنایات اسرائیل در دریاهای آزاد

پتراس می‌نویسد: در هشت ژوئن ۱۹۶۷، دو اسکادران هوایی اسرائیل کشتی اطلاعات آمریکا به اسم “یو‌اس‌اس لیبرتی ” را در آب‌های بین‌المللی مورد هدف قرار دادند و ۳۴ ملوان آمریکایی را کشته و ۱۷۲ نفر دیگر را هم زخمی کردند.

این نویسنده آمریکایی با بیان آنکه کشتی آمریکا دارای پرچم بوده و به راحتی قابل شناسائی بود، می‌افزاید: اسرائیلی‌ها آنتن ارتباطی کشتی را هدف قرار دادند تا مانع از تماس خدمه آن برای درخواست کمک شوند. آن‌ها هم‌چنین قایق‌های نجات را نیز از بین بردن تا اطمینان حاصل کنند که هیچ کسی از کشتی نجات پیدا نمی‌کند.
البته خدمه کشتی توانستند آنتن آن را تعمیر کرده و درخواست کمک کنند. اما واشنگتن شاهد یک خیانت بی‌سابقه بود. بطوریکه رئیس‌جمهور “جانسون ” که روابط نزدیکی با صهیونیست‌های قدرتمند آمریکایی داشت، دستور داد تا هواپیماهای آمریکایی که برای نجات ناو لیبرتی اعزام شده بودند بازگردند و بعدها نیز بازماندگان لیبرتی را تهدید کرد که اگر حقایق حمله رژیم صهیونیستی را افشا کنند، دادگاهی خواهند شد.
وی هم‌چنین با پیروی از خط مشی صهیونیست‌ها ادعا کرد که این حمله به دلیل اشتباه در تشخیص هویت ناو لیبرتی به وقوع پیوسته است.
این استاد باسابقه دانشگاه‌های آمریکا ادامه می‌دهد: ۴۳ سال بعد، در ۳۱ می ۲۰۱۰، کشتی‌ها و بالگردهای جنگی و کماندوهای اسرائیلی به یک کاروان از کشتی‌های حامل کمک‌های انسان‌دوستانه برای غزه در آب‌های بین‌المللی حمله کردند. این در حالی بود که پیش از حرکت ناوگان آزادی، مقامات ترکیه مسافران و محموله آن را مورد بررسی قرار دادند تا از عدم وجود تسلیحات نظامی در آن اطمینان حاصل کنند.
این گزارش با اشاره به آنکه صهیونیست‌ها با تیراندازی به مسافران غیرمسلح حدود ۱۹ نفر از آن‌ها را کشتند می‌نویسد: بر خلاف ادعاهای اسرائیلی‌ها هیچ سلاحی در کشتی ناوگان آزادی پیدا نشد و تنها چند چوب بود که توسط برخی از قربانیان برای دفاع از خود مورد استفاده قرار گرفت.
پتراس می‌افزاید: سربازان اسرائیلی بطور برنامه‌ریزی شده‌‌ای شروع به نابودسازی همه دوربین‌ها، نوارهای ویدیوئی و ضبط‌صوت‌هائی کردند که یورش وحشیانه آن‌ها را ثبت می‌کرد. این اقدام هم‌چنین به آن‌ها اجازه می‌داد تا بعدها ادعا کنند که مسافران کشتی مسلح بوده‌اند.
این کارشناس آمریکایی در ادامه به واکنش جهانی نسبت به اقدام رژیم صهیونیستی پرداخته و می‌نویسد: در عرض چند ساعت از دزدی دریائی خونین اسرائیل، بخش اعظمی از جامعه جهانی از جمله ملت‌ها، سران سیاسی سازمان‌های دفاع از حقوق بشر، نقض قوانین بین‌المللی از سوی اسرائیل را محکوم کردند.
ترکیه، اسپانیا، یونان، دانمارک و اتریش سفرای اسرائیل را احضار کردند تا نسبت به این حمله مهلک اعتراض کنند.
در همین رابطه نشریه “فایننشیال تایمز ” در شماره اول ژوئن ۲۰۱۰ اقدام صهیونیست‌ها در حمله به ناوگان آزادی را یک ” دزدی دریائی بی‌شرمانه و غیرقانونی ” توصیف کرد که ریشه در “محاصره غیرقانونی غزه ” دارد.
“رجب طیب اردوغان ” نخست‌وزیر ترکیه نیز یورش اسرائیلی‌ها را مصداق یک “تروریسم دولتی ” خواند که می تواند عواقب جدی در پی داشته باشد.
پتراس می‌نویسد: متخصصان قوانین بین‌المللی، حملات اسرائیل به کشتی‌های دارای پرچم ترکیه، یونان و ایرلند در دریاهای آزاد را یک “اقدام جنگی ” توصیف کردند. هم‌چنین شورای امنیت سازمان ملل، ناتو و دبیر کل سازمان ملل متحد از اسرائیل خواستند تا تجاوزگری خود را متوقف سازد.
در همین حال ده‌ها هزار نفر از مردم سراسر دنیا با برگزاری تظاهرات، اقدام اسرائیل در کشته و زخمی کردن امدادگران،‌ معترضان و فعالان بشردوست ۶۰ کشور دنیا را تقبیح کردند.
متخصصان سازمان ملل نیز از سران اسرائیل خواستند تا مسئولیت اقدام جنایت‌کارانه خود را به عهده بگیرند.
این نویسنده آمریکایی می‌افزاید: در این میان تنها دولت اوباما بود که از محکوم کردن اقدام تروریستی اسرائیل خودداری کرد و به ابراز “نگرانی و تاسف ” اکتفا نمود.
این در حالی بود که اسرائیل نیز از اقدام سبعانه خود دفاع کرده و حتی تاکید کرد که در آینده نیز این اقدام را تکرار خواهد کرد و محاصره غزه را نیز با وجود درخواست‌های آمریکا، ادامه می‌دهد.

* دفاع اسرائیل از دزدی دریائی و تروریسم دولتی

پتراس در ادامه گزارش خود می‌نویسد: با انتشار خبر کشتار سرنشینان ناوگان آزادی غزه توسط اسرائیل، جامعه جهانی با بیزاری و خشم نسبت به آن واکنش نشان داد.
وی با اشاره به جنایات رژیم‌صهیونیستی علیه امدادرسانان غزه ادامه می‌دهد: اسرائیل همه سرنشینان زنده، زخمی و مرده را بدون هیچ راه ارتباطی با خارج حبس کرده و با ضبط تلفن‌های همراه آن‌ها اجازه مصاحبه با هیچ خبرنگاری را به آن‌ها نداد. در حقیقت این رژیم همانند بیشتر دولت‌های تروریستی خواست تا جار و جنجال تبلیغاتی را به خود منحصر کند. در نتیجه دستگاه تبلیغاتی اسرائیل و خبرنگاران و رسانه‌های حامی آن کوشیدند تا به روش‌های مختلف حق را به این رژیم بدهند.
برخی از این تلاش‌های رسانه‌ای عبارت است از:
۱- سربازان صهیونیستی که به کشتی حمله کردند در رسانه‌های حامی صهیونیست‌ها، قربانی و فعالان صلح‌طلب نیز تجاوزگر نشان داده شدند. برای مثال “جروزالم‌پست ” در ۳۱ مارس ۲۰۱۰ نوشت: سربازان اسرائیلی با یک اقدام برنامه‌ریزی شده برای بدنام ساختن آن‌ها روبرو شدند.
ارتش این رژیم نیز ادعا کرد که سربازان اسرائیلی مورد حمله قرار گرفتند.
۲- دزدی دریائی رژیم صهیونیستی در آب‌های بین‌المللی از سوی پرفسور “سابل ” استاد دانشگاه‌های این رژیم قانونی اعلام شد.
۳- فعالان بشر دوست توسط “ایالون “، معاون وزیر خارجه رژیم صهیونیستی متهم به ارتباط با تروریست‌ها شدند. در عین حال هیچ مدرکی نیز برای این ادعا ارایه نشد.
این در حالی است که سازمان‌دهندگان ناوگان آزادی از جمله گروه‌های مدافع حقوق بشر ترکیه از سوی سازمان اطلاعات این کشور، ارتش و دولت اردوغان مورد بازرسی قرار گرفته بودند تا فاقد هرگونه تسلیحاتی باشند. از سوی دیگر ترکیه سال‌هاست که به عنوان یک عضو ناتو با سازمان جاسوسی رژیم صهیونیستی،‌ موساد، نیز همکاری داشته است.
هم‌چنین دیگر سرنشینان ناوگان آزادی نیز شامل ۶۰۰ داوطلب حقوق‌بشری از جمله فعالان، نمایندگان مجلس، دیپلمات‌های سابق و حتی اعضای پارلمان رژیم صهیونیستی می‌شدند.
۴- با وجود آنکه ۲۰ نفر از فعالان حقوق بشر توسط نظامیان صهیونیست مورد هدف قرار گرفته و کشته شدند، مسئولین تبلیغاتی رژیم‌صهیونیستی با حذف صحنه‌های مربوط به شروع حمله توسط صهیونیست‌ها اقدام به پخش نوار ویدیوئی کردند که طی آن یک سرباز اسرائیلی مورد حمله قرار می‌گیرد.
۵- رسانه‌های صهیونیستی، نظامیانی را که از هوا و دریا به ناوگان آزادی حمله کردند، قربانیان یک “حمله وحشیانه دریائی ” توصیف کردند!
۶- فعالان صلح متهم به حمله علیه کماندوهای صهیونیستی شدند که روی عرشه کشتی مشغول تیراندازی با اسلحه‌های اتوماتیک خود بودند.
گزارش ولترنت ادامه می‌دهد: به محض آنکه ماشین تبلیغاتی اسرائیل شروع به دروغ‌پراکنی کرد، همه سران ستون پنجم صهیونیست‌ها هم وارد عمل شدند و اولین و بهترین مکان برای فعالیت آن‌ها نیز ایالات متحده بود.

* قدرت صهیونیست‌های آمریکا در دفاع از قتل عام

این گزارش می‌افزاید: همه سران ۵۱ سازمان اصلی یهودیان آمریکایی که پیش از این نیز از همه جنایات جنگی اسرائیل، از بمباران ناو لیبرتی گرفته تا اشغال کرانه باختری و محاصره غزه حمایت کرده بودند، به تکرار دروغ‌های اسرائیل در رابطه با یورش به ناوگان آزادی غزه پرداختند.
در همین راستا روزنامه “دیلی آلرت “، ارگان تبلیغاتی رسمی سران سازمان‌های بزرگ یهودیان آمریکایی نیز به انتشار دروغ‌های رژیم صهیونیستی پرداخت و ادعا کرد که کماندوهای صهیونیست مورد حمله فعالان حقوق بشر قرار گرفتند و این فعالان مسئول کشته شدن دوستانشان به دست کماندوهای اسرائیلی هستند.
به نوشته ولترنت این روزنامه حتی کلمه‌ای از دروغ‌های رژیم صهیونیستی فاصله نگرفت و حرفی از استفاده کماندوها از تسلیحات مهلک و یا یورش به ناوگان آزادی در آب‌های بین‌المللی نزد.
این گزارش حاکیست، بخش اعظم صهیونیست‌ها و یهودیان سازمان یافته در آمریکا از کشتار خونین سرنشینان ناوگان آزادی حمایت کردند و فقط بخش کوچکی از آن‌ها بودند که با این اقدام مخالفت می‌کردند که البته آن‌ها نیز به رسانه‌های جمعی دسترسی نداشتند.
پتراس با بیان این مطلب که کنترل صهیونیست‌ها بر رسانه‌های جمعی یک بار دیگر به نمایش گذاشته شد می‌افزاید: “نیویورک‌تایمز “، “واشنگتن‌پست “، “سی‌ان‌ان “، “سی‌بی‌اس ” و “ان‌بی‌سی ” ادعا کردند که کماندوهای حمله کننده به ناوگان آزادی مورد حمله قرار گرفته و ضرب و شتم شدند.
نیویورک‌تایمز حتی ادعای رژیم صهیونیستی مبنی بر اینکه اقدام به دزدی دریائی در آب‌های آزاد قانونی بوده است را تائید کرد.
بر اساس این گزارش،‌ مشکل رسانه‌های جمعی آمریکا تروریسم دولتی رژیم‌صهیونیستی نیست بلکه آن‌ها فقط به دنبال آن هستند که چطور خشم و غضب جامعه جهانی علیه این رژیم را منحرف و خنثی کنند. برای رسیدن به این منظور نیز تمامی پیکره قدرت صهیونیست، متحدان قابل اعتمادی را برای خود در کاخ سفید اوباما و کنگره آمریکا که کاملا صهیونیستی شده‌اند، می‌بیند.

حجت‌السلام علی دشتکی امروز در گفت‌وگو با خبرنگار فارس در زنجان اظهار داشت: در حال حاضر پوشش تبلیغی استان ۸۲ درصد است و این اداره کل با برگزاری برنامه‌های مختلف فرهنگی و دینی در مسجدها، مراکز قرآنی، هیئت‌های مذهبی، کانون‌های فرهنگی و دینی تلاش گسترده‌ای را در ترویج فرهنگ دینی در سطح استان دارد.
وی با اشاره به اینکه طرح مدیریت فرهنگی مساجد در ۲۰ مسجد زنجان با جدیت دنبال می‌شود تصریح کرد: در این طرح مدیریت فرهنگی مساجد استان به ائمه جماعات سپرده می‌شود.
مدیرکل تبلیغات اسلامی زنجان با اشاره به حمایت‌هایی که از این طرح انجام می‌شود، ادامه داد: با اجرای این طرح از برنامه‌های فرهنگی مساجد حمایت‌های لازم به عمل می‌آید.
وی در ادامه با اشاره به اینکه اداره کل تبلیغات اسلامی زنجان به صورت ویژه روی شعار همت مضاعف و کار مضاعف کار می‌کند، تصریح کرد: در این راستا برنامه‌های مختلفی در استان اجرا می‌شود.
حجت‌الاسلام دشتکی اظهار داشت: به اذعان مسئولان عالی استان، اداره کل تبلیغات اسلامی زنجان از سال‌های قبل همت مضاعف و کار مضاعف خود را آغاز کرده است.
وی در ادامه در مورد ایجاد خانه‌های عالم در روستاها، ابراز داشت: در بحث خانه‌های عالم اداره کل تبلیغات اسلامی زنجان در یک افق ۱۰ ساله برای هر هزار نفر جمعیت روستایی یک روحانی مستقر و خانه عالم اختصاص خواهد یافت.
مدیرکل تبلیغات اسلامی استان زنجان اظهار داشت: اداره کل تبلیغات اسلامی برای ارتقای هرچه بهتر برنامه‌های فرهنگی خود از اول امسال پوشش برنامه‌های فرهنگی و دینی استاندار زنجان به شهرستان‌های استان را نیز بر عهده دارد تا بتواند ضمن معرفی برنامه‌های فرهنگی به مسئولان استان گام‌های مثمر ثمری در توسعه برنامه‌های فرهنگی و دینی در استان داشته باشد.
وی با اشاره به حمایت اداره کل تبلیغات اسلامی استان زنجان از برنامه‌های فرهنگی و دینی شهرستان‌ها اظهار داشت: این اداره همچنین از برنامه‌های نو و ابتکاری ادارات تابعه حمایت‌های لازم را به عمل می‌آورد.

مسئول ستاد پاسداشت شهدای نهضت بیداری اسلامی امروز در گفت‌وگو با خبرنگار فارس در زنجان اظهار داشت: این همایش با حضور مسئولان کشوری و استانی و همچنین با حضور نمایندگانی از حزب‌الله همیشه قهرمان برگزار می‌شود.
مصطفی دودانگه در مورد اهداف برگزاری این همایش افزود: هدف از برگزاری این همایش‌، پاسداشت روحیه مقاومت و جهادی جهان اسلام و ادامه راه شهدای مقاومت از جمله شهید استانبولی، شهید چمران و شهید عماد مغنیه است.
وی در ادامه گرامیداشت پیروزی‌های روز افزون حزب‌الله لبنان و نواختن سیلی به صورت اسکتبار جهانی و رژیم غاصب صهیونیستی توسط صف‌شکنان حزب‌الله را از دیگر اهداف این همایش برشمرد.
مسئول ستاد پاسداشت شهدای نهضت بیداری اسلامی با اشاره به برگزاری این همایش در دو سال گذشته تصریح کرد: نخستین همایش ملی در ۲۶ اردیبهشت ۸۷ و دومین همایش نیز تیرماه ۸۸ برگزار شده است و سومین دوره آن نیز به زودی و در آینده نزدیک برگزار می‌شود.
وی با اشاره به اینکه این همایش با حضور مسئولان کشوری و استانی برگزار می‌شود ادامه داد: همچنین برای حضور در این همایش از میهمانانی از حزب‌الله همیشه پیروز نیز دعوت به عمل آمده است.
دودانگه با اشاره به اینکه این همایش به همت بسیج دانشجویی دانشگاه پیام نور ابهر و ادارت استان برگزار می‌شود، ادامه داد: این همایش در دانشگاه پیام نور واحد ابهر برگزار می‌شود.
مسئول ستاد پاسداشت شهدای نهضت بیداری اسلامی با بیان اینکه دانشگاه پیام نور واحد ابهر در برگزاری چنین همایش‌هایی پیشگام است، افزود: برگزاری این همایش‌ها از جمله اهداف بسیج دانشجویی دانشگاه پیام نور واحد ابهر است.
وی مهم‌ترین و اصلی‌ترین رویکرد بسیج دانشجویی را حمایت از خط حزب‌الله و اطاعت محض از مقام معظم رهبری و ولایت عنوان کرد.

اخیرا تعدادی از تشکل های مردمی در کشور سوئد اقدام به تحریم کالاهای صهیونیستی کرده اند.

به گزارش خبرنگار اقتصادی جهان این در حالی است که پیش تر برخی کشورهای اروپائی دیگر از جمله ایتالیا نیز اقدام به بایکوت این کالاها کرده بودند.

تشکل های مردم نهاد ترکیه ای نیز کالاهای صهیونیستی را تحریم کردند و به دولت فشار آوردند تا این تحریم ها را در سطح ملی پی گیری کند.

معاون وزیر امورخارجه ونزوئلا هم روز گذشته در بیانیه ای صراحتا اعلام کرد که کلیه کالاهای اسرائیلی تحریم می شوند.

همچنین در ماه گذشته جمعی از روشنفکران برجسته جهانی که اغلب آنها نیز یهودی بودند در اطلاعیه ای اعلام کردند که کالاهای اسرائیلی باید تحریم شوند.

پیش تر اتحادیه‌های تجاری انگلیس خواستار تحریم کالا‌های صهیونیستی شدند و دادگاه اروپایی بروکسل نیز سه ماه پیش اعلام کرد که کالا‌های تولید رژیم صهیونیستی مشمول مالیات و تعرفه‌های بالاتر گمرکی می‌شوند.

گفته می شود طی چند ماه گذشته دست کم ۱۷ واحد تولیدی تنها در شهرک یهودی‎نشین “معاله آدومیم” واقع در کرانه باختری بدنبال این تحریم‎ها تعطیل شده‎اند.

با این حال در ایران که همواره پرچم مبارزات ضد صهیونیستی را در دست داشته، تحریم کالاهای اسرائیلی با سستی و تعلل بسیار انجام می شود، و به جرات می توان گفت که در این زمینه از دیگر کشورها عقبتر است.

اخیرا اخباری در خصوص ارتباط یک شرکت دارویی داخلی با تجار اسرائیلی منتشر شده که اتفاقا بازتاب گسترده ای هم در رسانه های داخلی داشت.

نکته تاسف برانگیز این است که در همین ایامی که کشورهای اروپائی و بسیاری از کشورهای آسیائی و عربی و آمریکای لاتین پی گیر بایکوت کالاهای اسرائیلی هستند، معاون وزیر بهداشت بجای برخورد با این شرکت متخلف داخلی، در پاسخ به پرسش رسانه ها در خصوص ارتباط این شرکت داروئی با شرکت های صهیونیستی می گوید که وظیفه وزارت بهداشت نظارت بر این شرکت ها نیست و عملا از پی گیری موضوع سرباز می زند.

گرچه داستان غم انگیز بایکوت کالاهای اسرائیلی در ایران، تنها به این خبر ختم نمی شود و متاسفانه سالهاست که دولت در تامین مطالبات مردم در تحریم کالاهای اسرائیلی، تعلل کرده است. تا آنجا که یک شرکت صهیونیستی که از مقامات جنگی رژیم جایزه حمایت از اسرائیل دریافت می کند به سادگی در صدا و سیمای جمهوری اسلامی کالای خود را تبلیغ می کند.

آیت‌الله مهدوی کنی در پاسخ به سؤالی مبنی بر چگونگی استمرار راه امام در زمان رهبری حضرت آیت‌الله خامنه‌ای گفت: اگر از دیدگاه واقع‌بینانه به روش رهبری و امام بنگریم، راه رهبری همان راه امام است، ولی اگر از دیدگاه سلایق سیاسی و گروهی نگاه کنیم، آن‌ها راه را برخلاف سلیقه خود می‌بینند و نمی‌توانند خط رهبری را تحمل کنند.

ایشان افزودند: در مواقع حساس اگر مراجعه به رفتار امام داشته باشیم به این نتیحه می‌رسیم که  رهبری نیز همان کارها را انجام داده، مطابق همان روش امام. البته شاید اکنون بعضی‌ها بیایند بگویند آن‌ها مقطعی بوده، ولی این‌گونه تفسیرها علمی و شرعی نیست. علماء و فقها و حقوقدان‌ها همه بر این مطلب اتفاق دارند که مورد مخصص نیست، به خصوص اگر مسئله به دلیل عام اتکاء داشته باشد.

دبیر جامعه روحانیت مبارز تهران با بیان این مطلب که امام بر قانون تأکید جدی داشته و در موردی نیز فرمودند که «هر کس گفته قانون را قبول ندارم حرف بی‌خود می‌زند» گفت: ما در فقه هم داریم وقتی در مورد خاصی یک حکمی می‌آید، ولی یک علت عام می‌آید، ما آن را تعمیم می‌دهیم و می‌گوییم مربوط به مورد خاص نیست، مورد را مخصص به تعبیر طلبه‌ها نمی‌بینیم. از این رو من با این نظر نگاه می‌کنم به روش مقام معظم رهبری که امام هر کاری انجام دادند ایشان هم انجام داده است.

آیت‌الله مهدوی کنی با بیان اینکه من آقا را از قبل انقلاب از قم می‌شناسم، از مشهد، دوران انقلاب و زندان، تصریح کرد: ایشان بهترین فرد برای رهبری پس از امام بودند و هستند. من از روزی که مسئله نامزدی ایشان برای ریاست جمهوری مطرح شد، من اعلام آمادگی کردم که برای این که دست ایشان باز باشد از پست نخست‌وزیری استعفا خواهم داد.

وی افزود:‌ من همان شب جمعه که اعلام شد ایشان رای آورده، یعنی آیت‌الله خامنه‌ای و قبل از اینکه رأی ایشان تنفیذ شود، استعفایم را نوشتم و در هیأت دولت مطرح کردم که شما از وزرای من هستید و من می‌خواهم استفعا بدهم و شما بروید پی کارتان. نامه خوبی هم نوشتم که یادم می‌آید جمله‌ای برای ایشان نوشتم که برای اینکه دست شما برای تشکیل دولت جدید باز باشد من استعفا می‌دهم.

هجوم خبرنگاران برای تماشای فروپاشی جمهوری اسلامی در خرداد ۶۸

عضو خبرگان رهبری با یادآوری خاطراتی از خرداد سال ۶۸ گفت: در ایام کسالت حضرت امام (ره)، برای معالجه در خارج از کشور بودم اما ولی بعد از ارتحال برای تشییع امام برگشتم، در میان راه با تعداد زیاد خبرنگارانی مواجه شدم  که می‌خواستند به ایران بیایند به طوری که هواپیماها پر شد.

وی گفت: این افراد حتی حاضر بودند با قیمت‌های کلانی بلیت بگیرند، چون آن‌ها فکر می‌کردند بعد از امام، انقلاب و نظام اسلامی از هم پاشیده خواهد شد، در حالی‌که ما آنجا بودیم و شنیدیم که آیت‌الله خامنه‌ای به رهبری انتخاب شد، آن‌ها یک دفعه عقب‌نشینی کردند و فهمیدند که پیش‌بینی آن‌ها اشتباه بود.

دبیر جامعه روحانیت مبارز تهران گفت: امام همواره از اختلاف مسئولان به ویژه علماء و روحانیون انقلابی بسیار نگران بودند، حتی بار آخر که برای وصیت‌نامه، اصحاب حل و عقد را دعوت کردند، ایشان گفتند انقلاب روی غلتک افتاده، جایگاه خود را گرفته و من از هیچ چیزی نسبت به آینده ترس ندارم. الّا اختلاف میان شما. من از این می‌ترسم، اگر شما با هم باشید انقلاب ضربه‌ای نمی‌خورد. بله، ممکن است دشمنان اذیت و آزاری برسانند ولی نمی‌توانند کاری کنند. نگرانی ایشان در همین مورد بود.
آیت‌الله مهدوی کنی در خصوص جریان فتنه سال گذشته گفت: آقایانی که نظرات رهبری را قبول نکردند، واقعاً اشتباه کردند، هم به خودشان و هم به انقلاب ضربه زدند. با پذیرش از رهبری، واقعاً ما این مشکلات بعدی را پیدا نمی‌کردیم .

وی با بیان این مطلب که من معتقد هستم که حوادث پیش آمده در انتخابات ۸۸ یک فتنه بود که آقایان گرفتار آن شدند و گروهی را نیز آلوده کردند افزود: معنای فتنه همین است که گاهی سران فتنه خود غافل از آنند.

آیت‌الله مهدوی کنی گفت: من در همان زمان به آقایان هم پیغام دادم که شماها می‌گویید ما نظام و رهبری را قبول داریم، بنابراین بعد از اینکه این انتخابات واقع شد برخلاف میل شما ولو اینکه شما می‌گویید خطاهایی انجام شده، راهش این نبود که این‌طور برخورد کنید. وی افزود: این افراد باید خواسته‌هایشان را از طریق قانون مطرح می‌کردند ولو اینکه به راهشان ادامه می‌دادند اما باید به قانون و نظام و رهبری احترام می‌گذاشتند.

بعضی‌ها در جریان فتنه موجب امیدواری دشمن شدند

آیت‌الله مهدوی کنی، عضو خبرگان رهبری گفت: همه می‌دانند که امام مکرر می‌فرمودند اگر یک روزی دیدید که دشمن‌ها از شما تعریف کردند، شما این را بدانید که حتماً یک جای کارتان اشکال دارد. ما هیچ وقت منتظر نیستیم که آمریکا از ما تعریف کند. این‌ها دشمن ما هستند.

وی افزود: برخی افراد، موضع‌گیری‌ها و برنامه‌هایی را اجرا کردند که در آن مقطع دشمن به این جریان امیدوار شد و وقتی دشمن به این جریان امیدوار بشود، معلوم می‌شود اساس کار،  نادرست است.
دبیر جامعه روحانیت مبارز تهران تصریح کرد: برخی از این افراد کارشان را این‌گونه توجیه می‌کنند که در این مقطع از تأیید و پشتیبانی آمریکایی‌ها استفاده می‌کنیم و بعد می‌رویم روی خط خودمان، درحالی که امام هیچ‌گاه از موج‌سواری‌ها استفاده نکرد.

در مقابل دشمنان تسلیم نشویم

آیت‌الله مهدوی کنی افزود: باید نسبت به تحریکات دشمن بیدار باشیم و در برابر فشار دشمنان تسلیم نشویم. این همان نقش رهبری است. اگر دشمنان ما احساس کنند که ما در بعضی موارد فشارهایی به ما می‌آورند و ما تسلیم می‌شویم، آن‌ها ما را رها نخواهند کرد و یکی از مهم‌ترین خصوصیاتی که امام داشتند همین بود و من شهادت می‌دهم که مقام معظم رهبری هم همین موضع را در مواقع حساس دارند.

دبیر جامعه روحانیت تهران گفت: کسانی که به اسم اینکه ما در مجامع بین‌المللی منزوی نشویم، به ما احترام کنند و این حرف‌ها را بزنیم، دشمن کوتاه بیاید این‌ها اشتباه می‌کنند، چون این تعبیر قرآن است «و لن ترضی عنک الیهود و النصاری حتی تتبع ملتهم» یهود و نصاری از شما راضی نخواهند شد مگر اینکه تابع آن‌ها باشیم. اگر دست‌ها را ببریم بالا، آمریکایی‌ها می‌گویند چه خوب.

منبع:فارس

۱٫ انعطاف پذیری

انعطاف‌پذیری محل راستی‌آزمایی خوبی‌هاست

گناه خسارت‌های ناشی از محاصره‌های اقتصادی، همه‌اش به گردن سیاسیونی است که امید بیگانه هستند

از این شهدای عزیز یادی کنم و عرضم تمام. شهدا با بصیرت بودند که رفتند جبهه. و لحظه‌ای که می‌خواستند به شهادت برسند، بصیرت‌شان به اوج می‌رسید. حضرت امام(ره) یکبار خطاب به خوبان فرمودند: پنجاه سال عبادت کردید خدا ازتان قبول کند، یکبار هم وصیت‌نامۀ این شهدا را مطالعه کنید(صحیفه امام، ج۱۴، ص۴۹۱). خیلی این حرف عمیق است. وصیت‌نامه‌های این شهدا تن آدم را می‌لرزاند.

کسی که در اوج بصیرت است، یک دفعه‌ای به این نقطه می‌رسد که: «ما که رفتیم، اما مواظب این آقا باشید.» این مواظبت نیست که بعضی‌ها دارند.

وقتی این آمار را از حجت‌الاسلام رحیمیان، نمایندۀ مقام معظم رهبری در بنیاد شهید، شنیدم که بر اساس پژوهشی که انجام شده، در هر وصیت‌نامه‌ای به طور متوسط چهار بار از سیدالشّهدا، و چهار بار از ولایت‌فقیه یاد شده، یاد کربلا افتادم.

آنجایی که مسلم‌بن عوسجه آمد افتاد روی زمین، حبیب‌بن مظاهر آمد بالای سرش. دیگر مسلم نمی‌توانست حرف بزند. حبیب گفت من چند لحظۀ دیگر به تو ملحق می‌شوم، اما طبق آیین دینی و اخوّت اسلامی، اگر وصیت داری به من بگو. می‌گوید: مسلم دیگر نمی‌توانست حرف بزند. انگشت اشاره‌اش را آورد، حسین را نشان داد. گفت: این مرد را تنها نگذار.

به خدا اگر مادرتان فاطمۀ زهرا شما را در اطراف خودش می‌دید، علی را نشان می‌داد، می‌فرمود: من که رفتم، اما علی را تنها نگذارید.

شهدا هم از ما همین را می‌خواهند. این ولایت‌مداری را داشته باشیم. از دوستانی که به موضوع شهادت می‌پردازند تقاضا می‌کنم، به ولایت بپردازند. ارتباط شهدا با ولایت را جا بیاندازند، تا هرجا شهیدی حاضر شد، بگویند بوی ولایت و ولایت‌مداری آمد. شهدا اصلی‌ترین انگیزۀشان ولایت‌مداری بود، بقیه‌اش همه فرعی بود. این را هنوز ما جا نیانداختیم، ما وقتی در مورد ولایت با هم حرف می‌زنیم، تعارف می‌کنیم.

چرا ما این‌جوری هستیم؟ چرا بی‌تعارف صحبت نمی‌کنیم؟ الهی فدای مدافع ولایت، فاطمۀ زهرا(س) بشوم. همین که فاطمه، علی را از محاصره و کشته شدن در مسجد نجات داد، دید علی‌بن‌ابیطالب سرش را انداخته پایین، دارد آرام از میان نامردهای شماتت‌گر عبور می‌کند. یک دفعه‌ای صدایش را بلند کرد فرمود: روحی لِروحِکَ الفداء وَ نَفسی لِنَفسِکَ الوِقاء یا اباالحسن، إن کُنتَ فِی خَیرٍ کنتُ معَک، وَ إن کُنتَ فِی شَرٍّ کنتُ معَک(*) جان من فدای تو! من سپر بلای تو! یا اباالحسن! اگر در وضعیت خوبی باشی من با تو هستم، اگر در هر شرایط دشواری باشی من با تو هستم، یعنی آی اهل مدینه! بدانید این فاطمه است که دیوانه و پروانۀ علی است. الا لعنت‌الله علی‌القوم الظّالمین.

(*) محمد دشتی، فرهنگ سخنان فاطمه زهرا(س)، حدیث ۷۵، و علامه حائری مازندارنی، کوکب الدری، ج۱، ص۱۹۶

منبع: الف

برنامه‌های غرب برای براندازی حکومت‌های مخالف، که امروز با عنوان “انقلاب مخملی” شناخته می‌شود، یک نسخۀ شبیه سازی شده از انقلاب اسلامی ایران اما در قالب یک آرزو و نمایش خیمه شب بازی است. به جای مساجد، خانه‌های تیمی و کاباره‌های زیرزمینی و میزهای بیلیارد و بزم‌های شبانه، هسته‌های فرماندهی هستند. اما چنین انقلابی جز با نیل به ایمان و معنویت در درجه اول، و جز با پشتوانۀ عظیم مردمی به سان ۹ دی ، در درجات بعد مقدور نیست. همچنان‌که امام می‌فرمود : “هسته‌های مقاومت را در سراسر دنیا بپراکنید” دشمن تلاش می‌کند چنین هسته‌هائی در ایران و سایر نقاط، علیه میراث امام، ایجاد و سازماندهی کند و تمام دانش‌گاه‌های دشمن، راه مبارزه را همان دیده‌اند که امام پنجاه سال پیش، به ملّت ایران آموخت. اما فرق نهضت امام، با صحنه‌های تئاتر مخملی، عنصر حق و ایمان بدان است و روح قدسی‌ای که هرگز پشتوانۀ کفر باطل نخواهد بود. و دیری نخواهد پایید که دانشگاه‌ها و پژوهشکده‌های دشمن، تسلیم نصوص عینی این موضوع نیز که مبدأ و منشور آن قرآن مجید است خواهند شد و جز تسلیم ، راهی برای راه یافتن بدان نخواهند یافت.

برای انقلاب اسلامی ایران، از ابتدا در ایران افرادی بودند که جان و مال خود را در این راه صرف کردند چون برای تحقق کرامت و اهداف انسانی خود هیچ یاوری جز خود و کتاب آسمانی و دستورالعمل‌های طاهرین، نمی‌دیدند. بعد از انقلاب بسیاری از این داوطلبان، مورد تهاجم جنگ نظامی و یا جنگ نرم قرار گرفتند و از ادامه راه بازداشته شدند. شهیدان ما جاودانه شدند و احیاء ما به گوشه‌ها خزیدند و همۀ مسوولیت را به حکومت دینی واگذار کردند. از سوی دیگر، حکومت دینی، هیچ ارادۀ مدوّنی برای پیش‌برد اسلام در ایران نداشت که هیچ، دولت‌های لیبرال مسلک با بازکردن صحنۀ تبلیغات برای گفتمان مغایر، نسل جدید را با چالش‌های جدی مواجه ساختند. رفتار غیرمسوولانه و نابخردانه دیگران نیز آتشی شد بر این خرمن و بخش غیرمغرض نیز به این امر یاری رساند، و در نهایت، مسوولیت از همۀ شانه‌ها به زیر پای افتاد که اکنون علی الخصوص در تهران با وضعیت بغرنجی در تمام عرصه‌های اجتماعی دچاریم.

چند روز پیش در مراسم پنجمین سالگرد وفات شاعر بزرگ آقای آغاسی حضور یافته بودم، مجاهدی از نسل انقلاب و جنگ نظامی، سخنانی ایراد نمود، و از حضور مردم معذرت خواست که ما “بلد نبودیم و نیستیم که کار فرهنگی کنیم، بلکه جبهۀ مخالف بلد است”. این سخنان اگر چه تلخ است اما اظهار آن از خیلی وقت پیش، لازم بود و اگر خیلی زودتر طی “کلام” باطلاع مردم می‌رسید که وضع آنقدرها هم روبراه نیست و این ذکر تداوم می‌یافت، امروز در وضعیتی بهتر بودیم.خیلی‌ها هنوز هم خیال می‌کنند، فرهنگ در این کشور، متصدّی دارد و وظایف خود را به حکومت اسلامی واگذار کرده‌اند.  او همچنان به تجلیل از جمعیت پیش آمده در آن مراسم پرداخت و گفت این تنها یک سالگرد وفات نیست، بلکه فریادی است از متن حضور مردمی که خواهان احیای اصول خود هستند. بدین مضمون که صحیح نیز بود. این سخنرانی سردار قاسمی بود.

بنا بر همۀ این توضیحات، به هر رو، بر اثر فشار‌های دشمن و نقصان‌ها و ندانم‌کاری‌های خودی، شبکه‌های اجتماعی-مسلمان ایران که با کیاست روحانیت و به رهبری امام و بر پایۀ ایمان و ارادۀ مردمی ساخته شده بود، تقریبا مضمحل شد. شبکه‌هایی که بنیان انقلاب را تشکیل دادند. در زمان ستمشاهی، این شبکه‌ها بر پایۀ مساجد شکل گرفت، مساجدی که با یکدیگر رابط و هماهنگ کننده داشتند و حتی برای نشان‌کردن انقلابی بودن خود، اذان مشترکی با قرائت “صبحدل” پخش‌ می‌کردند و هماهنگی و یکدلی در پهنۀ کشور با این رموز و علائم می‌درخشید. مردم خود را از یک بدنه، و از یک خانواده می‌دانستند، و مثل امروز، همسایه، با همسایه غریبه نبود. در تهران هر چند البته آثار این شبکه‌های اجتماعی هنوز در بخش‌هایی از شهر ملحوظ است اما این بقایا محدود به منطقه‌های شناخته شدۀ مذهبی می‌شود و آنجا که تهران توسعه یافته، این خواسته، ناپدید یا بسیار کم‌رنگ است. توسعه و تداوم این جریان متصدّی پیدا نکرد، اگر چه بنیان همین بود و هست. و انقلاب تا به امروزش بدون این بنیه، توان ماندن نداشته است.اما دشمن، عمیقا در پی تضعیف این جریان است و توفیقاتی هم یافته.

در حالی این بنا تضعیف شد که مجددا زمینه‌های استبداد شکل گرفت، استبدادی که منجر به فروش مبانی اسلام و انقلاب و مجامله با دشمن شد. در همان بدنۀ نظام انقلابی حاکم، کادرهای ویژه‌ای حق را از آن خود دانستند که هر چه خواستند بر ملت روا دانند، نتیجه نهایتا، آن شد که جرأت ایستادگی در مقابل رای مردم نیز پیدا شود و توهین و تحقیر نماینده و منتخب مردم و رئیس جمهور، یک امر عادی و حق تلقی شود. کار بدانجا رسید که وقتی نماینده ده‌ها‌میلیون تن از مردم، در مورد تخلفات مالی افراد سوال می‌کند، ساحت این ملت تهدید شود و قبیحانه سخن از آتش‌فشان‌های خیابانی به میان آید. و در نهایت تازه پس از سی‌سال مردم اهل ایمان، متوجه خطراتی داخلی شوند که قبلا، آن را حس نکرده بودند. علی الخصوص نسل جوان. تازه یک سال است که با عینی شدن حضور شرّ در قالب ما، ولوله به راه افتاده که چه باید کرد و گویی که ما به سال ۱۳۴۲ برگشته‌ایم، ضمن این‌که مزایای امروزۀ انقلاب اسلامی را نیز در خود داریم و این اگر حفظ شود نوید جهشی مجدد را می‌دهد.

عمده افراد گروه کشتی‌های‌ “آزادی” برای غزه که در ساعات بامداد، مورد کشتار رژیم ستمگر صهیونیستی واقع شد و در واقع شبهه “عاشورائی” به راه انداخت را مردم و فعالان حقوق بشری ترکیه تشکیل دادند. و از یهودی و مسیحی و یونانی و مالزیایی و اردنی و کویتی در این حرکت، به جهت پاسخ به فشارهای وجدان، و احساس تکلیف و مسوولیت شرعی و عقلی در این نهضت بسیار باشکوه شرکت کردند، همۀ مردمی که درد بی‌دینی را آنچنان چشیده‌اند که مردم پیش‌ازانقلاب ایران، و بایسته، شبکه‌های اجتماعی خود را تشکیل دادند تا به سرحدی که امروز به طور مستقل، توان انجام عملیاتی با این هیبت در هم کوبندۀ ظالمان بیابند و این نمونه‌ای از همان عملکرد هسته‌های مقاومت بر اساس ایمان به توحید و آزاده‌گی است که انقلاب اسلامی را به پیروزی رساند. این روح انقلاب است که صادر شده اما امروز ما مجددا در پس سالیانی از غفلت در آغاز آن هستیم و باید مجددا به ایجاد شبکه‌های اجتماعی خود اقدام کنیم. و این در حالی است که ارتباطات بسیار راحت‌تر شده و توان توسعه یک چنین گروه‌هایی بسیار راحت‌تر است، اما گویا موج دنیا برخی از ما را فراگرفته و از حرکت قاصر نموده است. هر چند حضور جریان‌های نفاق، کار را سخت‌تر می‌کند.

تجربه‌ای که تنها و فقط ملت ایران بعنوان پیش‌کسوت نهضت‌های اسلامی اجتماعی به قیمت کندی سرعت دارد آن است که این هسته‌های مقاومت و شبکه‌های هماهنگ که تا پوست و استخوان جوامع و مساجد و خانواده‌ها و کودکان و مادربزرگ‌ها و پدربزرگ‌ها رسوخ دارد، هرگز نباید بنشیند و سکوت کند، حتی اگر به هدف برسد، برای تداوم آن، پویایی همچنان نیاز است و همواره باید دانست شیطان در کمین است. و حتی روزی که حکومت امام زمان (عج) حاکم گردد، این شبکه‌ها همچنان مورد نیاز است چون شرارت باطل، و وسوسه شیطان، هیچ‌گاه خاموش شدنی نیست، مگر در مقابل جامعه‌ای که خود را هر لحظه مسوول بدانند.

در آخر، به روح پر فتوح شهدای این روز، سلام و درودهای بلند خود را می‌فرستم، و از این شهدای اسلام که آزادگی و انسانیت را به بشر می‌آموزند، می‌خواهم که شفاعت ما را نزد خدا و اولیاءش نمایند که توفیق برخورداری از دانش چگونه آزاده زیستن و آزاده خفتن را به ما عطا بفرمایند.

منبع: وبلاگ روزنوشت

**
از زمانی که به یاد دارم همیشه آش همین بوده و کاسه هم همین. همیشه آقایان نطقی می‌کردند و بعد از مدتی قضایا رو به فراموشی می‌رفته‌است. زمان حمله به غزه را به یاد بیاورید که نمایندگاه چه دادوبیدادی به پا کردند و بعد از فروکش کردن فضای رسانه‌ای و افکار عمومی دیگر خبری از رگ غیرت نمایندگان غیور نبود.**
تردیدی در این قضیه نیست که مجلس انقلابی و اصول‌گرا باید در قبال چنین قضایایی سکوت نکند و واکنشی صریح و با صلابت نشان دهد تا امر بر کسی مشتبه نشود و یا کسی ماهی خود را از آب گل‌آلود نگیرد اما پرسش نگارنده این است که کارکرد قوای مقننه در این قبیل قضایا و اتفاقات چیست؟ آیا همه‌ی بضاعت عصاره ملتی شهیدپرور این شده‌است که برای خبرنگاران منبر روند و اعلام آمادگی برای شهادت کنند؟ و یا برای رسانه‌ها که چون پاتیلی گل و گشاد هر چه می‌بلعد پر نمی‌شود بیانیه منتشر کنند. آیا نهایت وظیفه‌ای که نمایندگان مردم در مجلس دارند این است که صرفا با خطابه‌ای شعاری، انقلاب‌گری را به نسل امروز آموزش دهند تا که مبادا خدای نکرده جوانان این دیار از مشی و مرام ضدیت با مظهر پلیدی‌ها عدول کنند و در دشمن‌شناسی کُمیتشان لنگ بزند. **
مجلس باید این را بفهمد که مبارزه با اسرائیل برای همه آزادگان و به طریق مضاعف برای همه منادیان تفکر انقلاب اسلامی یک راهبرد اساسی و غیر قابل انکار است اما این نکته را باید در نظر گرفت که ترجمه عینی و اجرایی این اصل راهبردی برای هر یک از اقشار و اصنافِ معتقد به این اصل، متفاوت است و مجلس در این میانه باید نقش کلیدی نظارتی و تقنینی‌اش را در مبارزه با اسرائیل دنبال کند و خطابه را به اهل خطابه واگذارد و به امر خویش مشغول شود.**
فرهنگ سیاسی ما باید به این رشد برسد و دریابد مجلس زمانی در راستای سرنگونی اسرائیل گام برمی‌دارد که متوجه باشد بقای اسرائیل منوط است به فروش کالاهای تولیدی‌‍‌اش و اگر بناست به مقابله با این جرثومه فساد برخیزد باید به سراغ تحقیق و تفحص از وزارت بازرگانی و ستاد مبارزه با قاچاق کالا برود و پیگیری کند چگونه ورود قانونی یا غیرقانونی این همه کالای اسرائیلی به کشوری که منشا فرهنگ مبارزه با اسرائیل است هنوز ادامه دارد.
مجلس باید این قضیه را بررسی کند که چرا باید قانونی را که سال‌ها پیش در تحریم کالاهای صهیونیستی به تصویب رسانده هنوز که هنوز است در ملک امام زمان اجرا نمی‌شود نه این که بیانیه دهد و از انجام تکلیف انقلابی‌اش که ادا نکرده، راضی و دل‌خوش باشد.مجلس امروزه روز باید از این فرصت استثنایی بهره گیرد و به پرسش و انتقاد از رئیس رسانه ملی بپردازد که حضرت آقای رسانه ملی! چرا اجازه می‌دهید در صداوسیمای جمهوری اسلامی تبلیغ کالاهای صهیونیستی پخش شود (بعید می‌دانم تبلیغات نستله را ندیده‌باشید و ندیده‌باشند) و بعد اگر همه این کارها را کرد امید داشته‌باشد که آرزی شهادت در راه مبارزه با مظهر پلیدی و سیاهی آرزویی دست‌یافتنی است و شهادت معبری است که هنوز باز است منتهی برای کسی که قدر و نقش خود را بفهمد و مخلصانه به وظیفه‌اش عمل کند…

منبع: الف