tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983Tue, 14 Oct 2014 11:01:16 +0000myanmarlifepeoplethoughtsproblemmemoryfeelingfriendrefersingaporespecialaestheticsmiletechlovefunbooktalknovelblogsongnewsenglishtipswantspoemrecommendbirthdaywishdownloadgooglemoviefreenargisquoteငါbusyimageသူမdemocracyeasynotebookpollvideoyoutubeဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါကြယ္... ခရီးမ်ားအဆံုးထိေလွ်ာက္http://mgthantzin.blogspot.com/noreply@blogger.com (Thant Zin Oo)Blogger206125tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-1804651330161743869Mon, 01 Apr 2013 16:26:00 +00002013-04-02T00:27:15.775+08:00<div class="burmese">ေပ်ာ္႐ႊင္မႈ ရခ်င္ရင္ ဒီအလုပ္ (၁၀) မ်ဳိးလုပ္ေနတာကို ခုခ်က္ခ်င္း ရပ္လုိက္ပါ။<br /><br />အျပစ္တင္ျခင္း (Blaming)<br />--------------------<br />လူေတြ အျပစ္လုပ္မိတာဟာ ပံုမွန္ပါပဲ။ ကုိယ့္ဝန္ထမ္းေတြကလည္း ကုိယ္ေမွ်ာ္မွန္းထားသေလာက္ ထိထိေရာက္ေရာက္ မလုပ္ႏိုင္တတ္ၾကပါဘူး။ ကုိယ့္ကုမၺဏီအတြက္ မွာယူထားတဲ့ ပစၥည္းေတြကလည္း အခ်ိန္မီ ေရာက္မလာ တတ္ၾကပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ ဒါဟာ ကုိယ့္ရဲ႕ ျပႆနာအတြက္ တစ္ဖက္လူကို အျပစ္တင္သလို ျဖစ္ေနတာပါပဲ။ ျဖစ္ႏုိင္တာတခုက ကုိယ္ဟာ ကုိယ့္ဝန္ထမ္းေတြကို လံုေလာက္တဲ့ ထရိန္နင္ မေပးခဲ့တာမ်ဳိး ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ မွာယူထားတဲ့ပစၥည္းေတြကိုလည္း အခ်ိန္ပိုမေပးပဲ ကြက္တိမွာတာမ်ဳိး ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္… &nbsp;ကုိယ္ေတာင္းဆုိမႈေတြက သိပ္မ်ားပီး အခ်ိန္က်ေတာ့ နည္းနည္းေလး ေပးထားတာမ်ဳိး ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။<br /><br />တခုခု လြဲေခ်ာ္သြားတဲ့အခါ တျခားလူေတြကို အပစ္လုိက္မတင္ေနပဲ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ တာဝန္ယူလိုက္တာဟာ တကယ္တမ္းေတာ့ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ အျပဳအမူ တစ္ခုပါ။ အဲ့လို လုပ္ျခင္းအားျဖင့္… ေနာက္တစ္ခါ ဒီထပ္ေကာင္းေအာင္ တည့္မတ္မွန္ကန္ေအာင္ လုပ္ဖုိ႔ ပိုႀကိဳးစားပါလိမ့္မယ္။ အဲ့လို ပိုေကာင္းေအာင္ ပိုထိေရာက္ေအာင္ လုပ္ႏုိင္ျခင္းအားျဖင့္… ကုိယ္အတြက္ ေပ်ာ္႐ႊင္မႈကိုလည္း ရပါလိမ့္မယ္။ အဲ့ေတာ့… အပစ္တင္တာကို ေလွ်ာ့ပါ။<br /><br /><span id="fullpost">အထင္ႀကီးေအာင္လုပ္ျခင္း (Impressing)<br />--------------------------------<br />ဘယ္သူမွ ကိုယ့္ရဲ႕ အဝတ္အစားေၾကာင့္၊ ကုိယ္စီးတဲ့ ကားေၾကာင့္၊ ကိုယ့္ရဲ႕ပုိင္ဆိုင္မႈေတြေၾကာင့္၊ ကုိယ့္ရာထူးရာခံေၾကာင့္ ဒါမွမဟုတ္ ကုိယ့္ရဲ႕ စြမ္းေဆာင္မႈေတြေၾကာင့္… ဆုိၿပီးေတာ့… ကုိယ့္ကို ႏွစ္သက္သေဘာက်တယ္ ဆုိတာ မရွိပါဘူး။ အဲ့တာေတြကို ကုိယ္ကုိယ္တိုင္ မဟုတ္ပါဘူး။ တဆင့္ခံေတြပါ။ လူေတြက အဲ့အရာေတြကို အထင္ႀကီးသေဘာက်ခ်င္ က်မယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲ့လို အထင္ႀကီးသေဘာက်တာ အဲ့အရာေတြကိုပါ။ ကုိယ့္ကုိ မဟုတ္ဘူး ဆုိတာ မွတ္ထားဖုိ႔ လိုပါတယ္။ အေပၚယံ အထင္ႀကီးမႈေတြက ခိုင္ခုိင္မာမာ မရွီပါဘူး။ အရာဝတၳဳေပၚ အေျခခံတဲ့ ရင္းႏွီးကြ်မ္းဝင္မႈေတြကလည္း ရိုးသားျဖဴစင္မႈ မရွိတတ္ၾကပါဘူး။<br /><br /><br />အမွန္တကယ္ ျဖဴစင္တဲ့ ရင္းႏွီးကြ်မ္းဝင္မႈကသာ ကုိယ့္ကိုယ္ ေပ်ာ္႐ႊင္ေစမွာပါ။ အဲ့လို ရင္းႏွီးကြ်မ္းဝင္မႈမ်ဳိးကို ရခ်င္ရင္ေတာ့ လူေတြကို အထင္ႀကီးေအာင္ လုပ္မိေနတာေတြကို ရပ္တန္႔ၿပီး မိမိရဲ႕ နဂိုေနအတိုင္း ေနဖို႔ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။<br /><br /><br />မလႈပ္၊ မ႐ႈပ္၊ မျပဳတ္ (Clinging)<br />-------------------------<br />လူဟာ စိတ္ပူပန္စရာ၊ စိုးရိမ္စရာ ရွိၿပီး ဆုိရင္ ကုိယ္သိတဲ့အဝန္းအဝိုင္းတခုကို ဖက္တြယ္ထားတတ္တဲ့ အက်င့္ရွိၾကပါတယ္။ တခါတေလ အဲ့လို ဖက္တြယ္ထားမႈက ကုိယ့္အတြက္ ေကာင္းတဲ့အရာ မဟုတ္ဘူး ဆုိတာကို သိရင္ေတာင္ ဂ႐ုမစိုက္တတ္ၾကပါဘူး။<br /><br /><br />ကုိယ္လိုအပ္တယ္ထင္တာကို ဖက္တြယ္ထားမႈက ကုိယ့္ကို ေပ်ာ္႐ႊင္မႈ မေပးႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္… အဲ့တာကို စြန္႔လႊတ္ၿပီး… ကုိယ္လိုခ်င္ေနတဲ့အရာတခုကို ရယူႏုိင္ဖုိ႔ ႀကိဳးပမ္းတာကမွ ကုိယ့္ကို ေပ်ာ္႐ႊင္မႈ ေပးႏုိင္တာပါ။ လုိခ်င္တာကို မရခဲ့ဘူး ဆိုရင္ေတာင္ အဲ့လိုႀကိဳးစားမႈ သပ္သပ္ကိုယ္တိုင္က ကုိယ့္ကုိယ္ကို စိတ္ေက်နပ္မႈ ေပးစြမ္းပါလိမ့္မယ္။<br /><br />စကား ျဖတ္ေျပာျခင္း (Interruption)<br />-----------------------------<br />အဲ့လို စကားျဖတ္ေျပာတာဟာ အင္မတန္မွ ႐ိုင္းတဲ့ အျပဳအမူပါ။ လူတစ္ေယာက္ စကားေျပာေနတာကို ျဖတ္ေျပာလိုက္တဲ့ သေဘာက... "မင္းေျပာတာကို နားလည္ေအာင္ ငါ နားေထာင္ေနတာ မဟုတ္ဘူး။ ငါဘာေျပာခ်င္တယ္ဆုိတာ ဆံုးျဖတ္ဖုိ႔ နားေထာင္ေနတာ" ဆုိတဲ့ သေဘာမ်ဳိး ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒါဟာ ယဥ္ေက်းတဲ့ အေတြးအေခၚ မဟုတ္ပါဘူး။<br /><br />လူေတြကိုယ့္ကို ႏွစ္သက္ေစခ်င္ ပါသလား? သူတုိ႔ ေျပာေနတာေလးေတြကို အေရးတယူ နားေထာင္ေပးပါ။ အာ႐ံုစိုက္ၿပီး နားေထာင္ေပးပါ။ သူတုိ႔ ေျပာတာနဲ႔ ကုိယ္နားလည္တာ ကိုက္လား ေသခ်ာေအာင္ ေမးခြန္းေလးေတြ ျပန္ေမးေပးပါ။ သူတုိ႔ မင္းကို သေဘာက်ပါလိမ့္မယ္။ လူေတြကိုယ့္ကို သေဘာက်ခံရတာဟာ ေကာင္းတယ္လို႔လဲ ကုိယ္တုိင္ ခံစားလာရပါလိမ့္မယ္။<br /><br />ၿငီးတြားျခင္း (Whining)<br />------------------<br />ကုိယ့္စကားလံုးေတြဟာ (အထူးသျဖင့္) ကုိယ္ကုိယ္တုိင္အေပၚမွာ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈေတြ ရွိပါတယ္။ ကုိယ့္ျပႆနာေတြအတြက္ ၿငီးတြားေနတာဟာ လူကို ၿငီးေငြ႕ေစပါတယ္။ တခုခု ျပႆနာရွိေနၿပီ ဆုိရင္၊ ေစာဒကေတြတက္ၿပီး အခ်ိန္ျဖဳန္းမေနပါနဲ႔။ အဲ့ဒီအစား... ျပႆနာေျပလည္ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး အခ်ိန္ကို အက်ဳိးရွိရွိ အသံုးခ်ပါ။ တစ္သက္လံုး အဲ့အေၾကာင္း ထုိင္ၿငီးမေနခ်င္ဘူး ဆုိတာ ေသခ်ာရင္.. ဒီျပႆနာဟာ တခ်ိန္မဟုတ္ မခ်ိန္ေျဖရွင္းရမွာပါပဲ။ ဘာလို႔ အခ်ိန္ဆဲြေနမွာလဲ... ခုခ်က္ခ်င္းပဲ ေျဖရွင္းသင့္ပါတယ္။<br /><br />မွားေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာကို မေျပာပါနဲ႔။ မွန္ေအာင္ ဘယ္လုိလုပ္မလဲဆုိတာ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ သံုးသပ္ပါ။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေျပာဆုိ တုိင္ပင္ရင္လည္း အျပဳသေဘာေဆာင္ပါေစ။ သူတုိ႔ ငိုခ်င္းခ်တာကို နားေထာင္႐ံုသက္သက္ မေနပါနဲ႔။ သူငယ္ခ်င္း စစ္မွန္တယ္ဆုိရင္ သူ႔ ျပႆနာကို ကူရွင္းေပးပါ။ ဒါမွ သူငယ္ခ်င္း ပီသမွာပါ။<br /><br /><br />ထိန္းခ်ဳပ္ျခင္း (Controlling)<br />-----------------------<br />ကိုယ္ဟာ ဘာေကာင္ႀကီးပဲ ျဖစ္ေနျဖစ္ေန၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ ပိုင္ပိုင္ တကယ့္တကယ္တမ္းေတာ့ ကုိယ္ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္တာ ကုိယ္ကိုယ္တိုင္ကိုက လြဲလို႔ တျခားမရွိပါဘူး။ ကုိယ့္အေနနဲ႔ တျခားလူေတြကို ခ်ဳပ္ကိုင္ရတာခက္ေနတယ္လုိ႔ ခံစားေနရရင္... ေသခ်ာပါတယ္... ကုိယ္ရဲ႕ရည္မွန္းခ်က္ေတြ ကုိယ့္ရဲ႕အိပ္မက္ေတြက အဲ့လူေတြရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္၊ အိပ္မက္ေတြထက္ ပိုၿပီး အေရးႀကီးတယ္လို႔ သတ္မွတ္ထားလုိ႔ပါ။<br /><br /><br />ထပ္ေျပာစရာရွိတာက... ထိန္းခ်ဳပ္တယ္ ဆုိကတည္းက ကုိယ္ဟာ အင္အားတုိ႔ အေၾကာက္တရားတုိ႔ လုပ္ပိုင္ခြင့္တုိ႔လို ၾသဇာ သံုးၿပီး လုပ္ရတဲ့ ကိစၥမ်ဳိးပါ။ ဘယ္ဟာပဲ သံုးသံုး၊ ကုိယ့္ကို စိတ္ခ်မ္းသာမႈ မေပးႏုိင္တာကေတာ့ အေသအခ်ာပါ။ အေကာင္းဆံုး အႀကံဥာဏ္ကေတာ့ ကုိယ္နဲ႔ စိတ္သေဘာထား တုိက္ဆုိင္သူကို ရွာပါ။ ဒါမွသာ အလုပ္ႀကိဳးႀကိဳးစားစားနဲ႔ ကုိယ္လည္း ေပ်ာ္႐ႊင္မႈလည္း ရႏုိင္မွာပါ။ အလုပ္သေဘာအရေရာ၊ ပုဂၢလိကသေဘာပါ ပိုၿပီး ျဖည့္ဆည္းေပးႏုိင္တဲ့ ရင္းႏွီးမႈမ်ဳိးကို ရပါလိမ့္မယ္။<br /><br /><br />ေဝဖန္ျခင္း (Criticising)<br />-------------------<br />ကုိယ့္ကုိယ္ကို ပိုပညာတတ္တယ္၊ ပိုအေတြ႕အႀကံဳရွိတယ္လို႔ လက္ခံထားတယ္ဆုိပါစို႔။ ကုိယ္ဟာ အခက္အခဲ အႀကီးႀကီးေတြကို ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ ေက်ာ္လႊားျဖတ္သန္းၿပီးပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ အဲ့တာေလးနဲ႔ေတာ့ ကုိယ္ဟာ ပိုထူးခြ်န္တယ္၊ ပိုသာတယ္၊ ပိုၿပီး အေမွ်ာ္အျမင္ရွိတယ္လို႔ မယူဆႏုိင္ပါဘူး။ အဲ့ဒီအခက္အခဲေတြကို ကုိယ္ဘာေကာင္လဲ ဆုိတာကို အဓိပၺါယ္ ဖြင့္ဆုိပါတယ္။ မွန္ပါတယ္။ ကုိယ္သာလွ်င္ မတေထာင္၊ တေကာင္ဖြား ဒါမ်ဳိး ျဖတ္သန္း၊ ေက်ာ္လႊား၊ ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္းေတာ့ လူတိုင္းဟာ အဲ့လိုခ်ည္းပါပဲ။ ကုိယ္ပိုင္အေတြ႕အႀကံဳ ကုိယ္စီနဲ႔ ကုိယ္အေတြးထဲမွာေတာ့ ကုိယ္ဟာ သခင္ခ်ည္းပါပဲ။လူတိုင္းဆုိတဲ့ ေနရာမွာ ကုိယ့္လက္ေအာက္ငယ္သားပါ ပါတယ္ဆုိတာေလးလဲ သတိျပဳေစခ်င္ပါတယ္။<br /><br /><br />တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ကေတာ့ ကြဲျပားေနမွာပဲ။ ပိုသာတယ္၊ ပိုဆုိးတယ္ မရွိ။ ကြာျခားေနတယ္ရယ္လို႔ပဲ ရွိပါတယ္။ လူေတြရဲ႕ ခ်ဳိ႕ယြင္းအားနည္းခ်က္ေတြကို လုိက္ေထာက္မယ့္အစား အဲ့လို မတူကြဲျပားမႈေလးေတြကို အသိအမွတ္ျပဳပါ။ တန္ဖုိးထားပါ။ ကုိယ့္အတြက္ ေန႔သစ္ တစ္ရက္လုိ ခံစားရပါလိမ့္မယ္။<br /><br /><br />ဆံုးမျခင္း (Preaching)<br />------------------<br />ေဝဖန္တာနဲ႔ အၿမဲတြဲပါတာ ဆံုးမတာ။ (ဆရာႀကီး လုပ္တာေပါ႔ဗ်ာ။) ဒီႏွစ္ခုရဲ႕ အရင္းအျမစ္ကေတာ့ လူတစ္ေယာက္ကို အကဲျဖတ္သံုးသပ္တာ (Judging) က စတာပဲ။ အျမင့္ေရာက္ေလ၊ ပို စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ေလ၊ ပိုစြမ္းေဆာင္ႏုိင္ေလ ငါသိ၊ငါတတ္လို႔ ပိုခံစားရေလပဲ။ ခံစား႐ံုတင္မကဘူး လူေတြကို... ကိုယ္သိ၊ ကုိယ္တတ္တာေတြကို ပိုၿပီးလည္း ေျပာျပတတ္ေလပဲ။<br /><br />လူေတြကို အေျခခံအေၾကာင္းအရာ ထက္ အဆံုးသတ္ရလဒ္အေၾကာင္း ကို ပိုေျပာမိေနရင္၊ လူေတြရဲ႕ စိတ္ထဲ ဘာမွေရာက္မသြားတတ္ပါဘူး။ အဲ့ဒီလိုျဖစ္တာေလာက္ ဝမ္းနည္းစရာ ေကာင္းတာလဲ မ႐ွိပါဘူး။<br /><br /><br />အတြယ္အတြာ၊ အစြဲအလန္း (Dwelling)<br />-------------------------------<br />အတိတ္မွာ သူ႔တန္ဖိုးနဲ႔ သူရွိပါတယ္။ အမွားေတြက သင္ခန္းစာယူႏုိင္တဲ့ တန္ဖုိးမ်ဳိးေပါ႔။ ကုိယ္ပိုင္အမွားျဖစ္ေစ၊ တျခားသူရဲ႕အမွား ျဖစ္ပါေစ..။ သင္ခန္းစာယူၿပီးရင္ေတာ့ စြန္႔လႊတ္လုိက္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ေျပာေတာ့သာ လြယ္တာပါ။ တကယ္ ႀကံဳေတြ႔ျဖတ္သန္းရတဲ့ အခါက်ရင္ သင္ခန္းစာယူဖို႔ အခြင့္အလမ္းတစ္ခုလို ျမင္ႏုိင္ဖုိ႔က ခဲယဥ္းလြန္းလွပါတယ္။ တျခား လူတစ္ေယာက္ အမွားတခု က်ဴးလြန္မိၿပီ ဆုိရင္ေတာ့ အဲ့တာဟာ ကုိယ့္အတြက္ အၾကင္နာတရား၊ ဂ႐ုဏာတရား၊ နဲ႔ စာနာနားလည္ႏိုင္မႈတုိ႔ကို ထုတ္ေဖာ္ျပသႏုိင္တဲ့ အခြင့္အေရးတခုအေနနဲ႔ ျမင္ႏုိင္ပါေစ။<br /><br /><br />အတိတ္ရဲ႕ အရိပ္မည္း လႊမ္းမိုးမႈကို မခံရပါေစနဲ႔။ ဘယ္လို မွားယြင္းခဲ့သလဲ။ ေနာက္ကို ဘယ္လို ျပဳျပင္ယူႏုိင္မလဲ စဥ္းစားပါ။ သံုးသပ္ပါ။<br /><br /><br />အေၾကာက္တရား (Fearing)<br />---------------------<br />ကြ်န္ေတာ္တုိ႔အားလံုးမွာ အေၾကာက္တရား (အနည္းနဲ႔အမ်ား) ရွိတယ္။ တခုခုမ်ား ျဖစ္သြားမလား (သို႔) တခုခု ျဖစ္လာပါ႔မလား ဆုိတဲ့ ေၾကာက္ရြံ႕မႈေတြ၊ ကုိယ္ေျပာင္းလဲႏုိင္စြမ္း မရွိတဲ့ အရာ၊ ကုိယ္လုပ္ကိုင္ႏုိင္စြမ္း မရွိတဲ့ အရာေတြ၊ တျခားလူေတြ ကုိယ့္ကိုျမင္မယ့္ အျမင္ေတြ၊ အစံုပါပဲ။ အဲ့ေတာ့ လူေတြဟာ လြယ္လြယ္ပဲ ေတြေဝသြားတတ္ၾကတယ္။ အသင့္ေတာ္ဆံုး အခ်ိန္ကို ေစာင့္ဆုိင္းၾကတယ္။ လုပ္စရာရွိတာကို မလုပ္လုိက္ပဲ... နည္းနည္းေလး အခ်ိန္ပိုယူ စဥ္းစားမယ္။ တျခား ျဖစ္ႏုိင္ေခ်ေတြကို ေလွ်ာက္စဥ္းစားမယ္။ ဒါဟာ လူေတြမွာ ေတြ႕ရတတ္တဲ့ မဆံုးျဖတ္ႏုိင္မႈပါပဲ။ (Indecisive)<br /><br /><br />ေန႔ေတြ၊ လေတြ ဟာ အလ်င္အျမန္ပဲ ျဖတ္သန္းသြားလိမ့္မယ္။ ကုိယ့္ရဲ႕ အေၾကာက္တရားေၾကာင့္ ကုိယ္အိပ္မက္ေတြကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ခြင့္မရတာမ်ဳိးေတြျဖစ္လာမယ္။ ကိုယ္ေမွ်ာ္လင့္ထားတာေတြ၊ စိတ္ကူးယဥ္ထားတာေတြ၊ ကုိယ့္ရဲ႕အႀကံအစည္ေတြ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖုိ႔ ပထမဆံုး ေျခလွမ္းကို ဒီေန႔ပဲ စလွမ္းပါ။ အေၾကာက္တရားကို ေဘးဖယ္ၿပီး စစရာ ရွိတာ စလုိက္ပါ။ ဘာမဆို ဘယ္ဟာမဆုိ ဘယ္လုိမဆုိဆုိ တခုခု လုပ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ပါ။ မဟုတ္ရင္ ဒီေန႔ဟာ အလဟႆ ကုန္ဆံုးသြားပါလိမ့္မယ္။<br /><br /><br />Source: http://www.inc.com/jeff-haden/how-to-be-happier-work-10-things-stop-doing.html</span></div><div align="center"></div><iframe allowtransparency="true" frameborder="0" id="adframe" scrolling="no" src="http://www.adpinion.com/app/adpinion_frame?website=126676&amp;width=468&amp;height=60" style="height: 77px; width: 486px;"></iframe>http://mgthantzin.blogspot.com/2013/04/blaming-impressing-clinging-interruption.htmlnoreply@blogger.com (Thant Zin Oo)2tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-5145465273289425081Mon, 28 Jan 2013 09:00:00 +00002013-04-02T00:14:31.832+08:00<div class="burmese">ႏွစ္ ၂၀ ဟာ<br />ဆုိေနက် သီခ်င္းေလးေတြ<br />ဂႏၱဝင္ စာရင္းသြင္းခံရဖုိ႔<br />လံုေလာက္တဲ့ ကာလတစ္ခု ဆုိပါေတာ့...<br />အဲ့ဒီတုန္းက<br />ဒီၿမိဳ႕ေလးကို<br />သူငယ္ခ်င္းတစ္သိုက္ အလွဆင္ဖုိ႔ ႀကံစည္ဖူးတယ္<br />ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ေပါ႔။<br /><br />သူတုိ႔ၿမိဳ႕ကေလး<br />ေရစီးေရလာ ပိုေကာင္းေအာင္<br />ေလေကာင္းေလသန္႔ &nbsp;ပုိရေအာင္<br />ပန္းကေလးေတြ ပိုပြင့္ေအာင္<br />ပိုလွလာေအာင္ တဲ့..<br /><br />ဒီေတာ့<br />သူ႔တုိ႔ထက္ ႏွစ္ ၂၀ ေစာတဲ့<br />ဒီၿမိဳ႕သားႀကီး တစ္ဦးက ရယ္တယ္။<br />မင္းတုိ႔ ဘာေျပာေျပာ<br />ၿမိဳ႕ဟာ<br />ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားေတြနဲ႔ ထုိက္တဲ့ တန္တဲ့ အတုိင္းပဲ ေနမွာ...<br />ရယ္ၿပီး ေျပာတယ္။ ေျပာၿပီး ငိုတယ္။<br />ၿပီးေတာ့ ထြက္သြားတယ္...<br /><br />သူတုိ႔ေတြ စိတ္ဆိုး က်န္ခဲ့ရတယ္။<br />တခ်ဳိ႕ေတြက အိမ္ေထာင္ရက္သားက်<br />သားသမီးလူမႈဒုကၡ အေထြေထြမွာ နစ္မြန္းရ<br />တခ်ဳိ႕က် မူးယစ္ေဆးဝါးနဲ႔ ႏြံနစ္ၾက<br />ဒီလိုနဲ႔ပဲ ႏွစ္ ၂၀ ၾကာသြား<br />ဆုိေနၾက သီခ်င္းေလးေတြ<br />ေဟာင္းသြားျပန္ေပါ႔<br /><br />ခုေခတ္ကေလးေတြက ကုိယ္တုိ႔ သီခ်င္းေတြ နားမေထာင္ႏုိင္<br />သူတုိ႔ဆုိတဲ့ သီခ်င္းေတြက် ကုိယ္တုိ႔က နားမခံႏုိင္<br />ဒါေပမယ့္<br />ဟစ္ေဟာ့နဲ႔ ရက္ပ္သီခ်င္းေတြကို တြင္တြင္ဆုိရင္း<br />သူတုိ႔ သီခ်င္းေဟာင္းေလးေတြထဲက စာသားေလးေတြ<br />ၾကားညွပ္ၾကားညွပ္ဆုိၾကျပန္<br />ၾကားရေတာ့ လြမ္းရ၊ ေဆြးရ၊ မေက်မနပ္၊ မခ်င့္မရဲ ျဖစ္ရ<br />တခ်ိန္ထဲမွာ ၾကည္ႏူးရ၊ ျပန္ေျပာင္းေအာက္ေမ့ စၿမံဳ႕ျပန္ရ<br />အဲ့လူငယ္ေလးေတြက ၿမိဳ႕ကေလး မလွလုိ႔တဲ့<br />ၿမိဳ႕ကေလး လွဖို႔ ေျပာၾကတယ္။<br />ဒီေတာ့လည္း ရယ္မိၾကျပန္ေပါ႔... မ်က္ရည္ေတြနဲ႔။<br /><br />ႏွစ္ ၂၀ လံုးလံုး ႀကံဳေတြ႔ျဖတ္သန္းခဲ့ရတာေတြကိုေတာ့ ဘာမွ ဇာခ်ဲ႕ၿပီး ေျပာမေနခ်င္ေတာ့ပါဘူး သူငယ္ခ်င္းရာ...။<br /><br />ေဇာ္ရဲဝင္း<br />(လြမ္းစိမ့္ ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကား မွ) </div><div align="center"><iframe allowtransparency="true" frameborder="0" id="adframe" scrolling="no" src="http://www.adpinion.com/app/adpinion_frame?website=126676&amp;width=468&amp;height=60" style="height: 77px; width: 486px;"></iframe></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2013/01/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Thant Zin Oo)1tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-7525382334351153654Tue, 04 Sep 2012 15:26:00 +00002013-04-02T00:09:09.643+08:00<div class="burmese">ရန္ကုန္ နည္းပညာ တကၠသိုလ္ အၿငိမ္းစား ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ဦးညီလွငယ္ က လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ပတ္က ရန္ကုန္နည္းပညာတကၠသိုလ္ နဲ႔ မႏၱေလးနည္းပညာတကၠသိုလ္ကို Center of Excellence (COE) အျဖစ္ အဆင့္ျမွင့္ ျပင္ဆင္ဖြင့္လွစ္မယ္လို႔ အင္တာဗ်ဴးတစ္ခုမွာ ေျဖၾကားသြားခဲ့ပါတယ္။<br /><br />Source: http://www.myanmarij.com/?p=5019<br /><br />ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ COE ဆိုတဲ့ သေဘာတရားအေပၚ ထင္ျမင္ခ်က္ကေလးကို ေအာက္မွာ ဖတ္႐ႈႏိုင္ပါတယ္။<br /><br /><span id="fullpost">COE (Center of Excellence) ေတြလုပ္ဖုိ႔ စီစဥ္တာဟာ (လူအမ်ား လက္ခံထားတဲ့ အတိုင္း) အင္မတန္ ေကာင္းမြန္ သင့္ျမတ္တဲ့ အစီအစဥ္ ျဖစ္ၿပီး ပညာေရးအေတြ႕အႀကံဳရွိတဲ့ သူေတြကိုသာ ရာႏႈန္းျပည့္ လုပ္ကိုင္ခြင့္ ေပးမယ္ဆိုရင္ ခ်ိနဲ႔ေနတဲ့ ျမန္မာ့ပညာေရးကို ျပန္ဦးေမာ့လာေအာင္ လုပ္ႏိုင္မယ့္ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ တစ္ရပ္အျဖစ္ ျမင္ေတြ႕ရႏိုင္ပါတယ္။<br /><br /> ယခင္အစိုးရေဟာင္းလက္ထက္က အၾကားအလပ္မရွိ တေျပးညီ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး ဆိုၿပီး တစ္ႏိုင္ငံလံုး တကၠသိုလ္ေတြ အေျမာက္အျမား ေဆာက္လိုက္တဲ့ ေပၚလစီမွာ အားနည္းခ်က္ေတြ ရွိပါတယ္။ အဲ့တာေတြကေတာ့<br /><br />- ထိန္းသိမ္းလည္ပတ္မႈ ကုန္က်စရိတ္မ်ားျခင္း (အေဆာက္အအံုမ်ား၊ ကြန္ျပဴတာမ်ား၊ ဓာတ္ခြဲခန္း ပစၥည္းမ်ား၊ ႏွင့္ ဆရာ၊ ဆရာမ လခမ်ား စသည္ စသည္)<br />- ျပည္နယ္၊တိုင္းေဒသႀကီး အလုိက္ စာေမးပြဲ ေမးခြန္းလႊာ အရည္အေသြးကြာျခားျခင္း (မ်ားစြာ ေျပာစရာ ျဖစ္ေစပါသည္။)<br />- တႏုိင္ငံလံုး ေမးခြန္းတစ္ခုထဲ စစ္သည္ဆိုလွ်င္လည္း ေမးခြန္းမ်ားအား အနယ္နယ္၊ အသီးသီးသို႔ အခ်ိန္မွီ ေပးပို႔ရသည့္ ကရိကထ ရွိျခင္း<br />-ပညာေရး ဝန္ထမ္းမ်ား အေနျဖင့္ ေနထိုင္မႈ အခက္အခဲမ်ားေၾကာင့္ လုပ္ငန္းခြင္ အာ႐ံုစိုက္မႈ၊ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ မျပည့္ဝႏုိင္ျခင္း<br /><br /> တကယ္တမ္းေတာ့ ေငြေၾကးကို ၿခိဳးၿခိဳၿခံၿခံ သံုးခဲ့ရတဲ့ အေနအထားေၾကာင့္လဲ ဒီအားနည္းခ်က္ေတြက အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈ မ်ားေနတာပါ။ ဒါေပမယ့္ အဆုိးႀကီးပဲလဲ မဟုတ္ပါဘူး။ အားသာခ်က္လည္း ရွိပါတယ္။ အဲ့တာက<br /><br /> - ေဝးလံေခါင္သီတဲ့ အရပ္ေဒသက တိုင္းရင္းသား ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူေတြ အနည္းဆံုးေတာ့ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းမႈ ပညာကို အိုးမကြာ၊ အိမ္မကြာ (သို႔မဟုတ္ တိုင္းမကြာ၊ ျပည္နယ္မကြာ) သင္ယူႏိုင္ခြင့္ရျခင္း။<br /><br /> ဒါေပမယ့္လည္း ေပါ႔ေလ... သာမန္ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းမႈ ထက္ပိုတဲ့ အဆင့္ျမင့္ ပညာရပ္ေတြ ျဖစ္တဲ့ ေဆးပညာ၊ အင္ဂ်င္နီယာ၊ ဥပေဒပညာ၊ စီးပြားေရးစီမံခန္႔ခြဲမႈ လုိ ပညာရပ္မ်ဳိးေတြက်ေတာ့ ရန္ကုန္လို၊ မႏၱေလးလို၊ အခ်က္အျခာက်တဲ့ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြ ေပၚမွာ တစုတစည္းထဲ ထားသင့္ပါတယ္။ အဲ့ဒီအတြက္ အားသာခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။<br /><br /> - ပညာေရး အသံုးစရိတ္ကို တေနရာထဲတြင္ ထိထိမိမိ အက်ဳိးရွိရွိ သံုးႏုိင္ျခင္း (စာၾကည့္တုိက္၊ အင္တာနက္၊ ဆရာ၊ ဆရာမ လခ၊ ပညာသင္ဆုမ်ား၊ ေထာက္ပံ့ေၾကးမ်ား)<br />-တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေပါင္းစံု အျပန္အလွန္ ထိေတြ႕ရင္းႏွီးဆက္ဆံႏိုင္ခြင့္ ႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈႏွီးေႏွာဖလွယ္ႏုိင္ခြင့္ (ဒီတစ္ခုက အက်ဳိးေက်းဇူး အေတာ္ႀကီးကို ႀကီးပါတယ္။ ခ်င္းတိုင္းရင္းသား သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ႔ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ႀကီးထဲ ရင္းႏွီးခင္မင္ခြင့္ရခဲ့ေတာ့ ေနာက္ကို ကိုယ္ ခ်င္းျပည္နယ္ကို အစိုးရ တာဝန္က်တဲ့ အခါမွာ ကုိယ့္မွာ ခင္မင္ရတဲ့ အိမ္ရွင္ရွိေနပါၿပီ။ ဒါက ဥပမာ အေသးေလး တစ္ခုပါ။)<br />- ေက်ာင္းသားမ်ားအေနနဲ႔လည္း အရည္အေသြးျပည့္ဝတဲ့ တကၠသိုလ္ပါေမာကၡမ်ား၊ ႏုိင္ငံျခားသား ပါေမာကၡမ်ားရဲ႕ သင္ၾကားျပသမႈကို တန္းတူတေျပးညီ ရရွိႏုိင္ျခင္း<br />- အထင္ကရ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြဟာ (ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ) ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ကို ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္ခ်က္ ပိုမ်ားပါျခင္း (လွ်ပ္စစ္၊ အင္တာနက္၊ စာၾကည့္တုိက္၊ ဓာတ္ခြဲခန္း၊ စာပို႔စနစ္ စသည္၊ စသည္)<br />- ပညာေရးဝန္ႀကီးဌာန (အဆင့္ျမင့္ပညာဦးစီး) နဲ႔ နီးနီးကပ္ကပ္ ရွိျခင္း၊ တစုတစည္းထဲ ရွိျခင္း အားျဖင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ လုိအပ္ခ်က္မ်ားကို အလြယ္တကူ အခ်ိန္မွိီျဖည့္ဆည္း ေပးႏိုင္ျခင္းအျပင္ ဌာနမွလည္း ေက်ာင္းသားမ်ား၏ ပ်မ္းမွ်စြမ္းေဆာင္ရည္ ႏွင့္ တကၠသိုလ္၏ အရည္အေသြးအား တစုတစည္းထဲ အနီးကပ္ စဥ္ဆက္မျပတ္ အကဲျဖတ္ႏုိင္ျခင္း<br />- အထင္ကရ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာ တစ္ေနရာထဲ ထားျခင္းအားျဖင့္ ႏုိင္ငံျခားတကၠသိုလ္မ်ားက ဆရာေတြလာေရာက္သင္ၾကားလွ်င္လည္း အဆင္ေျပမႈ မ်ားျခင္း။<br /><br /> ဒါေပမယ့္ ဒီမွာ ေျပာစရာရွိလာတာက... နယ္ဘက္က ေက်ာင္းသားေတြက ၿမိဳ႕ႀကီးေတြေပၚက ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ တန္းတူအခြင့္အေရး မရႏိုင္ေတာ့ဘူးလား ဆိုတဲ့ ေမးခြန္း ပါ။ ဒီျပႆနာရဲ႕အေျဖကေတာ့ နယ္ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ ျပဳျပင္မြမ္းမံ၊ အသစ္ေဆာက္၊ ျပန္ဖြင့္ေပးရမယ့္ အေဆာင္ေတြပါ။ နယ္နဲ႔ နယ္စြန္နယ္ဖ်ားက ေက်ာင္းသားေတြကို ဦးစားေပးၿပီး အေဆာင္ေတြ ေပးသံုးသင့္ပါတယ္။ အဲ့ဒီအျပင္ နယ္ကလာတဲ့ ထူးခြ်န္သူ တိုင္းရင္းသားေတြကို ပညာသင္ဆု သပ္သပ္ေပးတာမ်ဳိး၊ လိုအပ္သလို ပညာသင္ေထာက္ပံ့ေၾကး ေပးတာမ်ဳိးေတြလည္း လုပ္သင့္ပါတယ္။ ပညာတတ္ေတြျဖစ္လာမယ့္ တိုင္းရင္းသားေတြဟာ မိမိတုိ႔ ေဒသမွာ ျပန္ၿပီး တာဝန္ထမ္းေဆာင္ဖို႔ကိုလည္း ေက်နပ္ၾကမွာ ျဖစ္လို႔ ဒီအစီအမံဟာ သင့္ေလ်ာ္ပါတယ္။ ဒီပိုလာမယ့္ အသံုးစရိတ္ေတြဟာ တကယ္တမ္းေတာ့ ေက်ာင္းေတြ လိုက္ေဆာက္ေနတာေလာက္ေတာင္ မ်ားခ်င္မွ မ်ားမွာပါ။ မ်ားေနမယ္ဆုိရင္လည္း ဒါဟာ မ်ားသင့္မ်ားထိုက္ပါတယ္။ <br /> <br />ေနာက္တစ္ခု ေျပာစရာရွိတာက တုိင္းရင္းသားျပည္နယ္ေတြမွာေရာ COE ေတြ ရွိမလာႏိုင္ေတာ့ဘူးလား ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းပါ။ တန္းတူမႈ အတြက္ ေမးခြန္း တစ္ခုပါ။ သိပ္ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ျပည္နယ္အစိုးရနဲ႔လည္း အမ်ားႀကီး ဆုိင္ပါတယ္။ ျပည္နယ္အစိုးရအသီးသီးက ကုိယ့္ျပည္နယ္အသီးသီးကို (ေကာင္းေသာ) ၿပိဳင္ဆိုင္ျခင္းေတြနဲ႔ ႀကိဳးစားၾကရင္... သိပ္မေဝးေတာ့တဲ့ အနာဂတ္တစ္ခုမွာ "ေတာင္ႀကီး နည္းပညာ တကၠသိုလ္" ဟာ တႏုိင္ငံလံုးက ေဒသေကာလိပ္ ေက်ာင္းသားေတြအျပင္ ႏိုင္ငံျခားက ေက်ာင္းသားေတြေတာင္ ဝင္ခြင့္ရဖို႔ အၿပိဳင္ ႀကိဳးစားရတဲ့ အာရွ တန္းျမင့္ တကၠသိုလ္ တစ္ခုဆိုတာမ်ဳိး ျဖစ္မလာဘူးလုိ႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္သူမွ အာမမခံႏိုင္ပါဘူး။<br /><br /> ေလးစားျခင္းျဖင့္<br />သန္႔ဇင္ဦး</span></div><div align="center"><iframe allowtransparency="true" frameborder="0" id="adframe" scrolling="no" src="http://www.adpinion.com/app/adpinion_frame?website=126676&amp;width=468&amp;height=60" style="height: 77px; width: 486px;"></iframe></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2012/09/center-of-excellence.htmlnoreply@blogger.com (Thant Zin Oo)0tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-108537448869488706Fri, 02 Dec 2011 04:19:00 +00002011-12-02T12:23:49.503+08:00myanmarthoughtswants<div class="burmese">ေဒသတြင္း သတင္းစာေတြ ျဖစ္တဲ့ Straits Time တုိ႔ Bangkok Post တို႔.. (အခုေနာက္ပိုင္း Jakarta Post အပါအဝင္) သတင္းတင္ျပပံု လြတ္လပ္မႈေၾကာင့္ ေဒသတြင္းမွာ နာမည္ရတဲ့ အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ အ႐ွိန္အဝါ႐ွိတဲ့ သတင္းစာႀကီးေတြလုိ႔ ျမင္ပါတယ္။ Straits Time က ေတာ့ Bangkok Post တုိ႔ေလာက္ မလြတ္လပ္ဘူး လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သတင္းေတြ၊ သံုးသပ္ခ်က္ေတြရဲ႕ အရည္အေသြးက ေဒသတြင္းမွာ ထိပ္ဆံုးအေနအထား ရွိပါတယ္။ Yangon Post ဆုိတဲ့ တျခားႏုိင္ငံေတြကပါ ေလးစားရတဲ့ သတင္းစာမ်ဳိး ျမန္မာႏုိင္ငံက ႐ုိက္ႏွိပ္ျဖန္႔ေဝတာမ်ဳိးကို ေမွ်ာ္လင့္မိပါေၾကာင္း။</div><br /><br /><div align="center"><iframe src="http://www.adpinion.com/app/adpinion_frame?website=126676&width=468&height=60" id="adframe" allowtransparency="true" style="width:486px;height:77px;" scrolling="no" frameborder="0"></iframe></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2011/12/newspapers.htmlnoreply@blogger.com (Thant Zin Oo)2tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-8658737674127793014Fri, 07 Oct 2011 16:59:00 +00002011-10-08T01:02:52.849+08:00lifepeopleproblemtalktips<div class="burmese">လူအမ်ားစုလိုပဲ၊ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ (ကုိယ္ပဲ စိတ္ဝင္စားတဲ့) အေၾကာင္းအရာ အေသးအဖြဲ ေလးေတြကုိ တျခားလူေတြနဲ႔ ေျပာခ်င္ၾကတဲ့ သဘာဝ႐ွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူတုိင္းက စိတ္ဝင္စားတာ မဟုတ္ေတာ့ ကုိယ္ေျပာတဲ့ အေၾကာင္းအရာကုိ ခဏၾကာရင္ ၿငီးေငြ႕လာမွာပဲ။ လွည့္မထြက္သြား႐ံု၊ ေျပာေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာကုိ အတင္းေျပာင္းဖုိ႔ မႀကိဳးစား႐ံုနဲ႔ ကုိယ္ေျပာေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာကုိ စိတ္ဝင္စားေနတယ္လုိ႔ ယူဆဖို႔ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ လူမႈဆက္ဆံေရး ကြ်မ္းက်င္တဲ့ လူတစ္ခ်ဳိ႕ဆုိ သူတုိ႔ ပ်င္းလာ၊ ၿငီးေငြ႔လာတာကုိ ဖံုးကြယ္ထားႏုိင္စြမ္း ႐ွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ ကုိယ့္ဘက္က ဆင္ျခင္သင့္တဲ့ ကိစၥပါ။<br /><br />လူတစ္ေယာက္ ကုိယ့္ေၾကာင့္ ပ်င္းေနပီဆုိတာကုိ သတိထားမိႏုိင္တဲ့ အခ်က္ေလးတစ္ခ်ဳိ႕ေတာ့ ႐ွိပါတယ္။ အဲ့တာေလးေတြကုိ သိထား၊ နားလည္ထားမယ္ဆုိရင္ ကုိယ္ဘယ္အခ်ိန္ စကားေျပာရပ္ရမလဲ သိႏုိင္ၿပီေပါ႔။<br /><br /><span id="fullpost">၁။ ခြန္းေထာက္ စကားလံုး တစ္ခုပဲကုိ ထပ္ခါတလဲလဲ သံုးလာရင္ - တခ်ိန္လံုး “ေၾသာ္” “ေၾသာ္” နဲ႔ လုိက္ေထာက္ေပးေနတဲ့ အခါမ်ဳိးေပါ႔။ <br /><br />၂။ အင္မတန္ ႐ိုးတဲ့ ေမးခြန္းေတြ ေမးလာရင္ - “အဲ့တာ ဘယ္တုန္းက ျဖစ္တာလဲ” တုိ႔… “မင္းဘယ္သြားတာလဲ” တုိ႔လို အေပၚယံေမးခြန္းေတြ ေမးလာရင္ေပါ႔။ တကယ္စိတ္ဝင္စားရင္ ပုိၿပီးေလးနက္တဲ့ တိတိက်က်ႏုိင္တဲ့ ေမးခြန္းေတြ ေမးတတ္ၾကတယ္။<br /><br />၃။ စကားျဖတ္ေျပာလာရင္ - စကားျဖတ္ေျပာတာက ႏွစ္မ်ဳိး ႐ွိပါတယ္။ တစ္ခုက စိတ္ဝင္စားလြန္းလို႔ ႐ုတ္တရက္ ေကာက္ေမးမိတာ။ ဒုတိယတစ္ခုကေတာ့ စိတ္မဝင္စားလို႔ မင္းဘာေျပာေျပာကြာ… ဆုိတဲ့ အေနနဲ႔ ေမးတာ။<br /><br />၄။ စိတ္ဝင္စားလို႔ အေသးစိတ္ေမးခြန္းေတြ ေမးလာရင္ - က်ေတာ့ ဒါဟာ စိတ္ဝင္စားမႈကုိ ျပတာ။ “အဲ့တာ ဘက္ရက္ပိုင္းေလာက္က ျဖစ္သြားတာလဲ” ဆုိတာမ်ဳိး၊ “ခင္ဗ်ားလုပ္လို႔ အဆင္ေျပတယ္ဆုိ က်ေနာ့ကိုလည္း ျပန္ေျပာပါဦး” ဆုိတာမ်ဳိးက ကုိယ္ေျပာတဲ့ စကားကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ လိုက္နားေထာင္ေနတုန္း ပဲ ဆုိတဲ့ သက္ေသ။<br /><br />၅။ လူႏွစ္ေယာက္ၾကား ဘယ္လိုမွ မမွ်တတဲ့ စကားေျပာခ်ိန္ - လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ကုိယ္ကခ်ည္း ၈၀ ရာႏႈန္းေလာက္ ေျပာဖို႔ ႀကိဳးစားၾကတယ္။ ဘယ္လုိစကားဝိုင္းမွာ မဆုိ နားေထာင္ေနတဲ့လူမွာလဲ ေဆြးေႏြးေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာစရာ အေၾကာင္းကိစၥေတြ ႐ွိေနတယ္ဆုိတာ အၿမဲလိုမွန္တဲ့ အခ်က္အလက္တစ္ခု ပါ။ သူတို႔ရဲ႕ ကုိယ္ပိုင္ အျမင္၊ သတင္းအခ်က္အလက္၊ နဲ႔ အေတြ႕အႀကံဳ ေတြကုိ စကားဝိုင္းထဲကို ျဖည့္စြက္ခ်င္ပါတယ္။ အဲ့လိုမွ ဝင္မေျပာရရင္၊ သူတုိ႔ စကားဝိုင္းကို ျမန္ျမန္ လက္စသပ္ေစခ်င္ၾကလိမ့္မယ္။<br /><br />၆။ ခႏၶာကုိယ္အေနအထားအရ - ေျပာမယ့္လူက နားေထာင္မယ့္ လူနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ထိုင္တာဟာ စိတ္ဝင္စားမႈကို ျပတာပဲ။ (ခင္ေနရင္ေတာ့ အဆင္ေျပသလို ထိုင္တတ္ၾကပါတယ္။ အဲ့တာကေတာ့ ျပႆနာမ႐ွိပါဘူး။) ဒါေပမယ့္ တစ္ဖက္လူက အေရးႀကီးကိစၥ ေျပာေနရင္ေတာ့ စာငုံ႔ဖတ္ေနတာမ်ဳိး၊ အေဝးကုိေငးေနတာမ်ဳိး၊ ဖုန္းသံုးတာမ်ဳိး သိပ္မလုပ္အပ္ပါဘူး။<br /><br />၇။ မွီေနလား - လူတစ္ေယာက္က ပ်င္းလာရင္ နည္းနည္းေလး ကုိယ္ကုိ ေနာက္မွီတတ္ၾကတယ္။ (အဓိကကေတာ့ အစည္းအေဝးေတြမွာေပါ႔။ အျပင္မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေတြ႕ရင္ေတာ့ ဒါကုိ တထပ္တည္း အဓိပၸာယ္ေကာက္လို႔ မရႏုိင္ပါဘူး။) <br /><br />စကားအရာမွာ ေအာင္ျမင္ႏိုင္ၾကပါေစ။ :)</span></div><br /><br /><div align="center"><iframe src="http://www.adpinion.com/app/adpinion_frame?website=126676&width=468&height=60" id="adframe" allowtransparency="true" style="width:486px;height:77px;" scrolling="no" frameborder="0"></iframe></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2011/10/are-you-boring-someone.htmlnoreply@blogger.com (Thant Zin Oo)1tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-617352991815227377Thu, 30 Jun 2011 06:17:00 +00002011-06-30T14:17:40.197+08:00<div class="burmese">test post<span id="fullpost">Type the rest of your post here.</span></div><div align="center"><iframe src="http://www.adpinion.com/app/adpinion_frame?website=126676&width=468&height=60" id="adframe" allowtransparency="true" style="width:486px;height:77px;" scrolling="no" frameborder="0"></iframe></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2011/06/test-post.htmlnoreply@blogger.com (Thant Zin Oo)0tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-7718967639420371284Sat, 18 Jun 2011 09:57:00 +00002011-06-19T00:06:39.551+08:00aestheticfeelinglovememoryquoterecommendspecial<div class="burmese"><br />- ကတိကဝတ္သည္ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ၏ ငယ္သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္၏။<br />- ႏွလံုးသားကေျပာေသာ ဘာသာစကားအတြက္ သတ္ပံုႏွင့္ သဒၵါက်မ္းမ်ားကုိ ကုိးကားျပဳစုသူသည္ မုိက္မဲသူျဖစ္၏။<br />- အခ်စ္ဆုိတာ သက္တန္႔လုိပဲေလ။ ကုိယ့္ဖက္က တစ္ျခမ္းတည္းနဲ႔လည္း ၿပီးျပည့္စံုတာပဲ။<br />- ေအာက္စီဂ်င္သည္ ဟုိက္ဒ႐ုိဂ်င္ႏွင့္ ေပါင္းလွ်င္ ေရျဖစ္၏။ သုိ႔ေသာ္ ေအာက္စီဂ်င္ေတြက လြမ္းဆြတ္သတိရျခင္းႏွင့္ ေပါင္းလုိက္သည့္အခါ မ်က္ရည္ေတြျဖစ္သြားၾကသည္။<br /></div><br /><br /><div align="center"><iframe src="http://www.adpinion.com/app/adpinion_frame?website=126676&width=468&height=60" id="adframe" allowtransparency="true" style="width:486px;height:77px;" scrolling="no" frameborder="0"></iframe></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2011/06/being-sulky-can-be-severely-harmful-for.htmlnoreply@blogger.com (Thant Zin Oo)0tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-8901507914880365881Sun, 12 Jun 2011 16:06:00 +00002011-06-13T00:11:57.920+08:00aestheticfeelinglifememorymyanmarnovelpoemquoterecommendspecial<div class="burmese">သူတုိ႔အဆုတ္၊ ထားခဲ့ျမွဳပ္သည့္<br />ဗံုးငုတ္တုိက္မွား၊ ေမာင္ေျပာက္က်ားကုိ<br />႐ြာသား႐ြာသူ၊ ေမးၾကျမဴသည္<br />အူအူယမ္းေငြ႕ ထတုန္းတည္း။<br /><br />အေမာင္ေျပာက္က်ား၊ ခ်စ္သူအားကုိ<br />ဘာမ်ားမွာခဲ့လုိသနည္း။<br /><br />ငယ္ကၾကင္ျမတ္၊ မိသက္မွတ္ကုိ<br />ခြင့္လႊတ္ခဲ့ေၾကာင္းေျပာပါေလ။<br /><br />အေမာင္ေျပာက္က်ား၊ မိဘအားကုိ<br />ဘာမ်ားမွာခဲ့လုိသနည္း။<br /><br />ေမြးသည့္ မိခင္၊ ေမြးဖခင္ကုိ<br />ဦးတင္ခဲ့ေၾကာင္းေျပာပါေလ။<br /><br />အေမာင္ေျပာက္က်ား၊ တုိင္းျပည္အားကုိ<br />ဘာမ်ားမွာခဲ့လုိသနည္း။<br /><br />ခရီးမတ္တတ္၊ လမ္းခုလတ္တြင္<br />ကုိယ္လြတ္ေ႐ွာင္ခြာ၊ ခြဲရပါ၍<br />အားနာခဲ့ေၾကာင္း ေျပာပါေလ။<br /><br />ယမ္းေငြ႕အူအူ၊ တလူလူႏွင့္<br />ေမးျမဴၾကတုန္း၊ အေနာက္ကုန္းတြင္<br />ေနလံုးကြယ္ေလၿပီတကား။<br /><br />မင္းသုဝဏ္<br /><br />(မင္းလူ၏ ရင္ခုန္သူမ်ား မွ)</div><br /><br /><div align="center"><iframe src="http://www.adpinion.com/app/adpinion_frame?website=126676&width=468&height=60" id="adframe" allowtransparency="true" style="width:486px;height:77px;" scrolling="no" frameborder="0"></iframe></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2011/06/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Thant Zin Oo)0tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-341548203081066651Mon, 06 Jun 2011 14:58:00 +00002011-06-08T09:23:27.755+08:00lovemyanmarnovelquoterecommendrefer<div class="burmese">ခင္ေစာႏြယ္ကုိ စိတ္ဝင္စား ေနမိသလားဟု သူ႔ကုိယ္သူ မယံုသကၤာစိတ္ျဖင့္ ဆန္းစစ္ၾကည့္သည္။ ခင္ေစာႏြယ္က သိပ္လွသည္လည္း မဟုတ္။ ကုိယ္လံုးေလး က်စ္က်စ္လ်စ္လ်စ္ ႐ွိတာကလြဲလွၽင္ သာမန္ သူလုိငါလုိသာ ျဖစ္၏။ စာေတာ္ျခင္း၊ ထက္ျမက္ျခင္းတုိ႔ကုိ သေဘာက်မိတာလား၊ အခ်စ္ဆုိတာ ရင္ခုန္ျခင္းက စသည္ဟု ၾကားဖူးသည္။ ခင္ေစာႏြယ္ႏွင့္ ေတြ႕သည့္အခါ ရင္ခုန္ခဲ့မိဖူးသလား၊ အမွတ္တမဲ့မုိ႔ သတိမထားမိေခ်။ ေနာက္လုိက္ ေျပာင္လုိက္သာ ေနခဲ့သည္။ တစ္ခု က်ိန္းေသတာက ခင္ေစာႏြယ္ႏွင့္ စကားေျပာလွၽင္ ေပ်ာ္သည္။ သူႏွင့္ ေတြ႕ခ်င္သည့္စိတ္ မၾကာခဏ ျဖစ္ေပၚသည္။<br /><br /><span id="fullpost">အၾကင္သူတစ္ေယာက္ကုိ မၾကာခဏေတြ႕ခ်င္ၿပီး ထုိသူႏွင့္ ေတြ႕ဆံုစကားေျပာရသည့္အခါ ေပွၽာ္႐ႊင္ျခင္းကုိ အခ်စ္ေခၚသလား။ ဒါဆုိ ေသာင္းေမာ္ကုိလည္း ခဏခဏေတြ႕ခ်င္ၿပီး ဒီေကာင္ႏွင့္ စကားေျပာရတာ ေပ်ာ္ျခင္းကုိ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ။ သူငယ္ခ်င္း၊ ခင္ေစာႏြယ္ကုိ သူငယ္ခ်င္းလုိ ခ်စ္တာပဲ ျဖစ္မွာပါဟု ဆံုးျဖတ္လုိက္သည္။<br /><br />- မင္းလူ ေရးသည့္ ရင္ခုန္သူမ်ား မွ</span></div><div align="center"><br /><iframe src="http://www.adpinion.com/app/adpinion_frame?website=126676&width=468&height=60" id="adframe" allowtransparency="true" style="width:486px;height:77px;" scrolling="no" frameborder="0"></iframe></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2011/06/those-whose-hearts-beat.htmlnoreply@blogger.com (Thant Zin Oo)0tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-5792671200057929851Fri, 15 Apr 2011 02:54:00 +00002011-04-15T10:55:11.322+08:00myanmarpeoplespecialwants<div class="burmese"><br />မ်ဳိးခ်စ္ေသာ<br />ထက္ျမက္ေသာ<br />ပညာဥာဏ္ႀကီးမားေသာ<br />အျမင္က်ယ္ျပန္႔ေသာ<br />ေလးစားအားက်ဖြယ္ေကာင္းေသာ<br />စိတ္သေဘာထားႀကီးေသာ<br />စာနာတတ္ေသာ<br />ျဖဴစင္ပြင့္လင္းေသာ<br />ကူညီ႐ုိင္းပင္းတတ္ေသာ<br />စည္းစနစ္ႀကီးေသာ<br />နားလည္မႈႀကီးေသာ<br />စု႐ံုးလုပ္ေဆာင္တတ္ေသာ<br />ညီညြတ္ေသာ<br />အျပန္အလွန္ေလးစားတတ္ေသာ<br />အထက္တန္းက်ေသာ <br /><br />လူ႔ေဘာင္အဖဲြ႕အစည္းႀကီးတစ္ရပ္ ကုိ<br /><br />ၾကြယ္ဝမည္ျဖစ္ေသာ<br />ဖြံ႕ၿဖိဳးမည္ျဖစ္ေသာ<br />ထြန္းကားမည္ျဖစ္ေသာ<br />ဂုဏ္သိကၡာႀကီးမည္ျဖစ္ေသာ<br />ေလာကပါလႏွင့္ျပည့္စံုမည္ျဖစ္ေသာ<br /><br />ျမန္မာႏုိင္ငံအတြက္ ႏွစ္သစ္လက္ေဆာင္ အျဖစ္ အေလးအနက္ ဆုေတာင္းမိ၏။ </div><br /><br /><div align="center"><iframe src="http://www.adpinion.com/app/adpinion_frame?website=126676&width=468&height=60" id="adframe" allowtransparency="true" style="width:486px;height:77px;" scrolling="no" frameborder="0"></iframe></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2011/04/blog-post_15.htmlnoreply@blogger.com (Thant Zin Oo)0tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-8695794317239421575Wed, 13 Apr 2011 15:03:00 +00002011-04-13T23:24:50.682+08:00democracylifethoughts<div class="burmese"><br />လူအမ်ားနဲ႔ တစ္ေယာက္ တစ္လွည့္ စကားေျပာေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကုိယ့္စကားကုိ လူေတြ အေရးတယူ နားေထာင္ေစခ်င္ရင္၊ အသိအမွတ္ျပဳ ေစခ်င္ရင္၊ ေလးနက္ေစခ်င္ရင္ လုမေျပာတာ ပုိအဆင္ေျပတယ္။ အားလံုးကုိ အရင္ေပးေျပာ။ သူတုိ႔ ေျပာတာေတြ နားေထာင္ၿပီး ကုိယ္ေျပာမယ့္ စကားကုိ ျပန္သံုးသပ္ႏုိင္သလုိ လုိအပ္ရင္လည္း ျပန္ျပင္ႏုိင္တာေပါ႔။ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ အခြင့္အေရးပါ။ <br /><br />အားလံုး ေျပာလုိ႔ ဝသြားလုိ႔ ကုိယ့္ကုိ ဝုိင္းၾကည့္ေနၾကရင္ ကုိယ့္အလွည့္ေရာက္ၿပီ မွတ္။ စေျပာ။ စေျပာၿပီဆုိရင္ ကုိယ့္အေနနဲ႔ <u>ခံစားခ်က္ပါးပါး</u> အသံေအးေအးနဲ႔ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ေျပာႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔ လုိတယ္။ အဲ့တည္ၿငိမ္မႈက ကုိယ့္ရဲ႕ စကားကုိ အင္မတန္မွ ေလးနက္ေစၿပီး နားေထာင္သူရဲ႕ မသိစိတ္မွာ လႊမ္းမုိးမႈ ႐ွိတယ္။ ေတာ္႐ံုတန္႐ံု ကုိယ့္စကားကုိ ေခ်ဖ်က္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားခ်င္တဲ့ သူေတြေတာင္မွ ေလသံေအးေအးနဲ႔ အေၾကာင္းအရာကုိ အပ္က်မတ္က် ေျပာေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ စကား အသြားအလာကုိ ေႏွာင့္ယွက္ဖုိ႔ မလြယ္ဘူး။<br /><br />ကုိယ္ေျပာတဲ့ အေၾကာင္းအရာ ကုိ ပုိင္ႏုိင္ၿပီး ကုိယ္ယံုၾကည္ထားတဲ့ သေဘာတရားကုိ အခ်က္အလက္ ျပည့္ျပည့္စံုစံုနဲ႔ ေထာက္ျပႏုိင္မယ္ဆုိ လူအမ်ား သေဘာတူလက္ခံႏုိင္ဖုိ႔ မခဲယဥ္းလွပါဘူး။ ကုိယ္သာ ဘက္(stance) မမွားဖုိ႔ လုိတယ္။ ေခတ္ႀကီးက အမ်ားဆႏၵကုိ ဦးစားေပးရတဲ့ ဒီမုိကေရစီ ေရပန္းစားတဲ့ ေခတ္ဆုိေတာ့လည္း ဒါေလးေတြ ညက္ဖုိ႔ လုိတာေပါ႔ဗ်ာ။ :D<br /></div><br /><div align="center"><iframe class=" rzwlvugohfgupwnsfgip" src="http://www.adpinion.com/app/adpinion_frame?website=126676&amp;width=468&amp;height=60" id="adframe" allowtransparency="true" style="width:486px;height:77px;" scrolling="no" frameborder="0"></iframe></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2011/04/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Thant Zin Oo)0tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-7115763253416238371Wed, 15 Dec 2010 14:56:00 +00002010-12-15T22:57:21.151+08:00<img style="visibility: hidden; width: 0px; height: 0px;" src="http://c.gigcount.com/wildfire/IMP/CXNID=2000002.0NXC/bHQ9MTI5MjQyNDgzOTA*OSZwdD*xMjkyNDI*OTk5NTI1JnA9MTAxOTEmZD1zc19lbWJlZCZuPWJsb2dnZXImZz*yJm89ZTcwMzFi/MWNlNWM4NGY2NjhjZThjNDhkYzk5MjRiYTgmb2Y9MA==.gif" border="0" height="0" width="0" /><div style="width: 425px;" id="__ss_5602255"><strong style="display: block; margin: 12px 0pt 4px;"><a href="http://www.slideshare.net/mrcoryjim/smoke-the-convenient-truth-5602255" title="SMOKE - The Convenient Truth">SMOKE - The Convenient Truth</a></strong><object id="__sse5602255" height="355" width="425"><param name="movie" value="http://static.slidesharecdn.com/swf/ssplayer2.swf?doc=smoke-theconvenienttruth-ep-101028211434-phpapp01"></object></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2010/12/smoke-convenient-truth-param-namemovie.htmlnoreply@blogger.com (Thant Zin Oo)0tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-3372773830374624727Sun, 19 Sep 2010 16:48:00 +00002010-09-20T00:50:07.758+08:00quotethoughts<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_715wqqlbJgI/TJY_HtaDn4I/AAAAAAAAABk/-J0T-Jy3O_o/s1600/Quote.png"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 373px; height: 157px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_715wqqlbJgI/TJY_HtaDn4I/AAAAAAAAABk/-J0T-Jy3O_o/s400/Quote.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5518667795069640578" border="0" /></a><br /><div class="burmese"></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2010/09/quote-for-youth-george-bernard-shaw.htmlnoreply@blogger.com (Thant Zin Oo)2tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-3669949341841932757Wed, 08 Sep 2010 04:03:00 +00002010-09-08T12:06:27.755+08:00blogrefertech<div class="burmese">Blogger Template အသစ္ေတြ ရႏုိင္မယ့္ ေနရာတခ်ဳိ႕ပါ။<br /><ul><br /><li><a href="http://www.deluxetemplates.net/" target="_blank">deluxe templates</a></li><br /><li><a href="http://www.templatesblock.com/" target="_blank">Templates Block</a></li><br /><li><a href="http://btemplates.com/" target="_blank">BTemplates</a></li><br /></ul><br /></div><div align="center"><iframe class=" paxhojdavzswxnbfvgki" src="http://www.adpinion.com/app/adpinion_frame?website=126676&amp;width=468&amp;height=60" id="adframe" allowtransparency="true" style="width: 486px; height: 77px;" scrolling="no" frameborder="0"></iframe></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2010/09/blogger-templates.htmlnoreply@blogger.com (Thant Zin Oo)0tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-1554074536418864174Sun, 05 Sep 2010 05:27:00 +00002010-09-23T16:41:13.418+08:00imagelifemyanmarpeopleproblemthoughts<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_715wqqlbJgI/TIMrV2ZV6HI/AAAAAAAAABY/IKUG8k23a5A/s1600/KTR.png"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 265px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_715wqqlbJgI/TIMrV2ZV6HI/AAAAAAAAABY/IKUG8k23a5A/s400/KTR.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513298023210674290" border="0" /></a><br /><div class="burmese">ဒီကာတြန္းမွာ အဓိပၸာယ္ေလးေတြ အမ်ားႀကီး ပါပါတယ္။ The Voice Vol. 6 / No. 40 မွာ ေတြ႕တာပါ။</div><br /><br /><div align="center"><iframe class=" pqeyztzucuofnorpurnp" src="http://www.adpinion.com/app/adpinion_frame?website=126676&amp;width=468&amp;height=60" id="adframe" allowtransparency="true" style="width: 486px; height: 77px;" scrolling="no" frameborder="0"></iframe></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2010/09/cartoon-in-voice-weekly.htmlnoreply@blogger.com (Thant Zin Oo)1tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-9218795427848583014Tue, 01 Jun 2010 14:55:00 +00002010-06-01T22:59:34.851+08:00feelingmyanmarpeoplesong<div class="burmese">ေတာ္ေတာ္ေလးႀကိဳက္တဲ့ သီခ်င္းႏွစ္ပုဒ္ပါ။</div><br /><br /><center><object type="application/x-shockwave-flash" data="http://mgthantzin.com/links/mmitlad/player.swf" id="audioplayer50" height="24" width="290"><param name="movie" value="http://mgthantzin.com/links/mmitlad/player.swf"><param name="FlashVars" value="playerID=3&amp;soundFile=http://mgthantzin.com/links/mmitlad/Nagani.mp3"><br /><param name="quality" value="high"><param name="menu" value="false"><param name="wmode" value="transparent"></object></center><br /><br /><br /><center><object type="application/x-shockwave-flash" data="http://mgthantzin.com/links/mmitlad/player.swf" id="audioplayer51" height="24" width="290"><param name="movie" value="http://mgthantzin.com/links/mmitlad/player.swf"><param name="FlashVars" value="playerID=3&amp;soundFile=http://mgthantzin.com/links/mmitlad/Barani.mp3"><br /><param name="quality" value="high"><param name="menu" value="false"><param name="wmode" value="transparent"></object></center><br /><br /><div align="center"><iframe class=" sdqeagkkiuehckeuxubw" src="http://www.adpinion.com/app/adpinion_frame?website=126676&amp;width=468&amp;height=60" id="adframe" allowtransparency="true" style="width: 486px; height: 77px;" scrolling="no" frameborder="0"></iframe></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2010/06/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Thant Zin Oo)0tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-4069763759208391895Sun, 14 Feb 2010 07:12:00 +00002010-02-14T15:20:16.072+08:00aestheticlifelovememorypoemspecial<div class="burmese">မုိးေရစက္ေလးက စံပယ္ဖူးေလးကုိ တုိးတုိးေလး ေျပာတယ္။ "ငါ႔ကုိ နင့္ရဲ႕ ရင္ခြင္မွာ အၿမဲတမ္း ေထြးေပြ႔ေစာင့္ေ႐ွာက္ထားပါလား" တဲ့။<br /><br />စံပယ္ဖူးေလးခမ်ာ "အုိ... အေမ့" လုိ႔ တစ္ခ်က္ ညည္းၿပီး ေျမေပၚ ေၾကြက်သြားပါေလေရာ...<br /><br />ရာဗင္ျဒာနတ္ တဂုိး</div><br /><br /><div align="center"><iframe src="http://www.adpinion.com/app/adpinion_frame?website=126676&width=468&height=60" id="adframe" allowtransparency="true" style="width:486px;height:77px;" scrolling="no" frameborder="0"></iframe></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2010/02/raindrop-jasmine.htmlnoreply@blogger.com (mgthantzin)1tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-2179396794636322802Sat, 13 Feb 2010 10:39:00 +00002010-02-13T18:42:39.390+08:00aestheticbookmyanmarnovelrefer<div class="burmese">ေစာင့္ေ႐ွာက္ျခင္းဟာ ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ အျမင့္မားဆံုး ပုံသ႑ာန္။ ဒါေပမယ့္ မတူတာေတာ့႐ွိတယ္။ ခ်စ္တာက ကုိယ့္ရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြားအတြက္ ရယူလုိမႈပါတယ္။ ေစာင့္ေ႐ွာက္တာကေတာ့ လံုးဝစြန္႔လႊတ္မႈ သက္သက္ပဲ။ ကုိယ့္ရဲ႕ ပိုင္ဆုိင္လုိစိတ္ကုိ မ်ဳိသိပ္ႏုိင္ရမယ္။</div><br /><br /><div align="center"><iframe src="http://www.adpinion.com/app/adpinion_frame?website=126676&width=468&height=60" id="adframe" allowtransparency="true" style="width:486px;height:77px;" scrolling="no" frameborder="0"></iframe></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2010/02/extract-6-zero-by-min-khite-soe-san.htmlnoreply@blogger.com (mgthantzin)2tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-5337706948494203135Sat, 13 Feb 2010 10:33:00 +00002010-02-13T18:35:47.322+08:00aestheticbookmyanmarnovelrefer<div class="burmese">ေလတုိက္ရင္ ယိမ္းျပဖုိ႔အတြက္<br />ျမက္ပင္ေတြ ေပါက္ေနၾကတာ မဟုတ္ဘူး။<br />....<br />ကုိယ့္႐ူးသြပ္မႈနဲ႔ ကုိယ္စိမ္းလန္း<br />ငါ႔အေပၚ<br />ဘယ္သူမွ လမ္းျဖတ္မေလွ်ာက္ရင္ ေတာ္ၿပီ။</div><br /><br /><div align="center"><iframe src="http://www.adpinion.com/app/adpinion_frame?website=126676&width=468&height=60" id="adframe" allowtransparency="true" style="width:486px;height:77px;" scrolling="no" frameborder="0"></iframe></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2010/02/extract-5-zero-by-min-khite-soe-san.htmlnoreply@blogger.com (mgthantzin)0tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-8652011459731407875Sat, 13 Feb 2010 10:26:00 +00002010-02-13T18:43:07.687+08:00aestheticbookmyanmarnovelrefer<div class="burmese">- အရိပ္ ဆုိသည္မွာ အလင္းမဲ့ေသာ အလင္းတမ်ဳိးသာ ျဖစ္သည္။<br /><br />- မသိမ္းပုိက္ေသာသူဟာ အရာရာကုိ ေအာင္ႏုိင္တယ္။<br /><br />- မိန္းမတစ္ေယာက္၏ မ်က္ဝန္းသည္ ေအးျမေသာ မီးေတာက္မီးလွ်ံတစ္ခု ျဖစ္သည္။<br /><br />- တစ္စံုတစ္ခုကုိ ရယူပုိင္ဆုိင္သည္ ျဖစ္ေစ၊ တစ္စံုတစ္ခုကုိ စြန္႔လႊတ္ဆံုး႐ွံဳးသည္ ျဖစ္ေစ... တကယ္ေတာ့ အရာရာသည္ ဘာမွ မဟုတ္ၾကပါ။ ဝမ္းသာစရာ႐ွိလွ်င္ ဝမ္းသာၿပီး စိတ္ဆုိးစရာ႐ွိလွ်င္ စိတ္ဆုိး၍ ဝမ္းနည္းစရာ႐ွိလွ်င္ ဝမ္းနည္းလုိက္႐ံုသာ ျဖစ္သည္။ ဘာကုိမွ သယ္ေဆာင္ဖုိ႔ မလုိပါ။</div><br /><br /><div align="center"><iframe src="http://www.adpinion.com/app/adpinion_frame?website=126676&width=468&height=60" id="adframe" allowtransparency="true" style="width:486px;height:77px;" scrolling="no" frameborder="0"></iframe></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2010/02/extract-4-zero-by-min-khite-soe-san.htmlnoreply@blogger.com (mgthantzin)0tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-506284986537562143Sun, 22 Nov 2009 15:32:00 +00002009-11-22T23:38:12.292+08:00friendlifememorymyanmarpeopleproblem<div class="burmese">EQ ကုိ ျမန္မာလုိ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ျပန္မယ္ဆုိရင္ ႏွလံုးရည္လုိ႔ ေခၚရမလားပဲ။ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Daniel_Goleman" target="_blank">Daniel Goleman</a> ဆုိတဲ့ စိတ္ပညာ႐ွင္ႀကီးကေတာ့ EQ ဆုိတာဟာ ထက္ျမက္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြမွာ ႐ွိသင့္တဲ့ ဝိေသသအစုအစည္းလုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဘာေတြပါလဲဆုိေတာ့<br /><br />မိမိကုိယ္ကုိဆန္းစစ္ႏုိင္ျခင္း<br /><br />ကုိယ့္ရဲ႕စိတ္ခံစားမႈနဲ႔ စိတ္လႈပ္႐ွားမႈေတြဟာ တျခားသူေတြကုိ ဘယ္လုိ အက်ဳိးသက္ေရာက္ႏုိင္တယ္ ဆုိတာ ေကာင္းေကာင္း နားလည္ႏုိင္စြမ္း႐ွိရပါမယ္။ <br /><br />မိမိကုိယ္ကုိထိန္းညိွျခင္း<br /><br /><span id="fullpost">ကုိယ့္ရဲ႕ စိတ္ခံစားမႈကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္စြမ္းလည္း ႐ွိရမယ္။ (တစ္ခုခုကုိ မလုပ္ခင္ အရင္ စဥ္းစားရပါမယ္။)<br /><br />စိတ္အားထက္သန္မႈ ႐ွိျခင္း<br /><br />ကုိယ့္ရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္ေတြကုိ ကုိယ္စြမ္းဥာဏ္စြမ္းအျပည့္ ဇြဲ႐ွိ႐ွိနဲ႔ ေအာင္ျမင္ေပါက္ေျမာက္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏုိင္ရမယ္။<br /><br />ငဲ့ညွာတတ္ျခင္း<br /><br />ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုခ်တဲ့ ေနရာမွာ တျခားသူေတြရဲ႕ စိတ္ခံစားမႈနဲ႔ ကုိယ္ပုိင္အျမင္ေတြကုိ အေလးအနက္ထား ထည့္သြင္းစဥ္းစားေပးရမယ္။<br /><br />လူမႈေရးစြမ္းရည္<br /><br />လူတုိင္းနဲ႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ေနႏုိင္ရမယ္။ တရည္တ႐ြယ္ကုိ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေပါင္းသင္းဆက္ဆံႏုိင္စြမ္း႐ွိရမယ္။ (ဒီလုိေျပာလုိ႔ မ႐ုိးမသားတဲ့ သေဘာသက္ေရာက္ေနပါလိမ့္မယ္။ ခင္ရင္ ခင္တယ္ေပါ႔။ တရည္တ႐ြယ္ဆုိေတာ့…. ေခါင္း႐ႈပ္စရာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဆုိလုိရင္းကုိက လူအမ်ားနဲ႔ သင့္တင့္ေအာင္ ေပါင္းတတ္ရမယ္လုိ႔ ဆုိခ်င္တာပါ။)</span></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2009/11/eq.htmlnoreply@blogger.com (mgthantzin)4tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-308093035063354807Sun, 08 Nov 2009 04:20:00 +00002009-11-09T13:39:50.523+08:00feelinglifememorymyanmarspecialthoughts<div class="burmese"><blockquote>မဂၤလာပါ... ဆရာမ...။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္... ဆရာမ...။</blockquote>ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ အေျခခံပညာေက်ာင္းေတြမွာ ၾကားရေလ့႐ွိတဲ့... Formality အရ လုပ္တဲ့ အူေၾကာင္ၾကားႏုိင္ၿပီး ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းတဲ့ ဓေလ့ေလးတစ္ခုပါ။ အူေၾကာင္ၾကားႏုိင္တယ္ဆုိတာက ၁၀ တန္းအ႐ြယ္အထိ အဲ့လုိ ဆြဲဆြဲငင္ငင္နဲ႔ မူလတန္းေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြရဲ႕ အသံေနအထားအတုိင္းပဲ ဆုိေနၾကခဲ့လုိ႔ပါ။<br /><br />အခုရက္ပုိင္းျဖစ္ေနတဲ့ ဆႏၵအရေတာ့ ကုိယ္တက္ခဲ့တဲ့ စာသင္ခန္းထဲမွာ ဝိဋာဥ္တစ္ေကာင္လုိ ဝင္ထုိင္ၿပီး ဆရာမစာေခၚတာကုိ လုိက္ေရးခ်င္ေနတယ္။ ေက်ာင္းဆင္းေက်ာင္းတက္ခ်ိန္ေတြဟာ ေပ်ာ္ဖုိ႔အရမ္းေကာင္းပါတယ္။ တစ္မ်ဳိးဆီ နည္းနည္းေသာင္းက်န္းတတ္ၾကတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ရယ္၊ သူငယ္ခ်င္းေတြရယ္ဟာ ဆရာမေတြရဲ႕ ဂ႐ုစုိက္မႈကုိလည္း ရံဖန္ရံခါ လုိတာထက္ပုိ ရတတ္ၾကပါတယ္။ :P<br /><br />ေက်ာင္းကပံုေလးေတြ တင္ခ်င္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ၁၁ ႏွစ္ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ တုိက္ေက်ာင္း (မနာလုိသူေတြကေတာ့ ေထာင္ေက်ာင္းတဲ့။ မနာလုိတာကလည္း ဟုိအပ်ဳိႀကီး၊ လူပ်ဳိႀကီးေက်ာင္းေတြပါ။ :D) ဗုိလ္တေထာင္(၅)ကုိ နည္းနည္းေလာက္ ခံစားၾကည့္ေပးပါ။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DdoUOA9TkxQ/SvZAJSDLmUI/AAAAAAAAB-o/j5zSLdri4fk/s1600-h/n665089401_442105_9706.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 270px; height: 208px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DdoUOA9TkxQ/SvZAJSDLmUI/AAAAAAAAB-o/j5zSLdri4fk/s320/n665089401_442105_9706.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401575331285670210" /></a>ဒီပံုကေတာ့ ေက်ာင္းကုိ သတင္းနဲ႔ စာနယ္ဇင္းလုပ္ငန္း အေဆာက္အဦဘက္ လူသြားစႀကၤန္ကေန ႐ုိက္ထားတဲ့ ပံုပါ။ (ကြ်န္ေတာ္႐ုိက္ထားတာေတာ့ ဟုတ္ဖူး။)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DdoUOA9TkxQ/SvZAs2vTtmI/AAAAAAAAB-w/SvQ6NRE9ysY/s1600-h/5860_126580952390_573032390_2956855_628439_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DdoUOA9TkxQ/SvZAs2vTtmI/AAAAAAAAB-w/SvQ6NRE9ysY/s320/5860_126580952390_573032390_2956855_628439_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401575942429849186" /></a>ဒီပံုရဲ႕ အဆံုးက စာသင္ခန္း နံပါတ္ (၁၆)။ Level 3 မွာ ႐ွိတဲ့ ဒီအခန္းကုိ ရတဲ့ ေက်ာင္းသားတုိင္းေတာ့ အရမ္းႀကိဳက္ၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။ (ေက်ာင္းသူေတြေတာ့ မသိ။) ျမင္ေနရတဲ့ ေကာ္ရစ္ဒါဟာ ဘယ္ဘက္ကုိ L Shape ဆက္ထြက္သြားမွ တျခားအခန္းေတြကုိ ေရာက္ပါတယ္။ အခုျမင္ေနရတဲ့ ေကာ္ရစ္ဒါအျခမ္းမွာ အခန္း ၁၆ ရယ္၊ Multimedia Room ရယ္။ မျမင္ရတဲ့ ေထာင့္ခ်ဳိး ေကာ္ရစ္ဒါေပၚမွာေတာ့ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီး ႐ံုးခန္း႐ွိတယ္။ တျခားစာသင္ခန္းေတြက L Shape ရဲ႕ အဆံုး အျပင္မွာပါ။ အဲ့ဒီေတာ့ အခန္း ၁၆ က သီးသန္႔ေလး ျဖစ္ေနတယ္။ ေကာ္ရစ္ဒါႀကီး တစ္ခုလံုးကုိ ပုိင္သလုိျဖစ္ေနတယ္။ ပဥၥမတန္း၊ ဆဌမတန္း နဲ႔ နဝမတန္းေတြကုိ အဲ့ဒီအတန္းမွာ တက္ခြင့္ရခဲ့တယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DdoUOA9TkxQ/SvZC1IkNtiI/AAAAAAAAB-4/W1Ub1HqJ0FI/s1600-h/5860_126580257390_573032390_2956841_1862429_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DdoUOA9TkxQ/SvZC1IkNtiI/AAAAAAAAB-4/W1Ub1HqJ0FI/s320/5860_126580257390_573032390_2956841_1862429_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401578283677365794" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DdoUOA9TkxQ/SvZC7KSsCVI/AAAAAAAAB_A/rEEFn4hQL3k/s1600-h/5860_126580947390_573032390_2956854_7078923_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DdoUOA9TkxQ/SvZC7KSsCVI/AAAAAAAAB_A/rEEFn4hQL3k/s320/5860_126580947390_573032390_2956854_7078923_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401578387219941714" /></a>Level 2 ေလွကားေနရပါ။ ျမင္ေနရတဲ့ လူသြားလမ္းက်ဥ္းေလးက အခန္း ၄ ခန္းမွာ ၂ ခန္းဆီကုိ ကန္႔ထားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ တက္ခဲ့တာေတာ့ အဌမတန္းမွာပါ။ A, B, C, D ေလးခန္းေပါ႔။ လမ္းအတုိင္းသြားရင္ ပထမဆံုး ညာဘက္က A။ ဒုတိယအခန္းက B။ ဘက္ဘက္ ပထမအခန္း (တံခါးေပါက္ျမင္ေနရတဲ့ အခန္း)က C။ ဒုတိယအခန္းက D။ ကင္မရာ႐ုိက္ေနတဲ့ ေနရာရဲ႕ ဘယ္ဘက္က ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား နားေနခန္းပါ။ (ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းသားေလးေတြ ခုန္ဆြခုန္ဆြ လုပ္ေနတာ ႐ုိက္ခြင့္ရလုိက္ပါတယ္။)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DdoUOA9TkxQ/SvZEbOnPYKI/AAAAAAAAB_I/Va3alGHNIE4/s1600-h/5860_126580287390_573032390_2956845_3837427_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DdoUOA9TkxQ/SvZEbOnPYKI/AAAAAAAAB_I/Va3alGHNIE4/s320/5860_126580287390_573032390_2956845_3837427_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401580037647327394" /></a>ဒါကေတာ့ Level 1။ ေဟာခန္း။ ညာဘက္အေပၚမွာေတြ႕ရတာ ဘုရားစင္ပါ။ ဘုရားစင္ရဲ႕ ေဘးက နံရံအျဖဴနဲ႔ အခန္းက်ဥ္းေလးက ဆရာႀကီး႐ံုးခန္းပါ။ (ဒီဟာက Primary ႐ံုးခန္း ထင္ပါတယ္။ အခန္း ၁၆ ရဲ႕ ေဘးမွာလည္း ရိပ္ခနဲ ရိပ္ခနဲေတာ့ တခါတေလ ေတြ႕တတ္တယ္။) ေက်ာင္းလာႀကိဳေနတဲ့ မိဘေတြကုိ တံခါးဝမွာ ေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္။<br /><br />ဒီဓာတ္ပံုေတြ႐ုိက္ခြင့္ေပးခဲ့တဲ့ ဆရာမ ေဒၚသန္းသန္းၿငိမ္းကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က မုိးေအးေနလုိ႔ အေပၚက ကုတ္အကၤ်ီဝတ္ၿပီး ကုတ္ကုတ္ကုတ္ကုတ္နဲ႔ ေက်ာင္းထဲဝင္ေတာ့ ၄၅ လမ္းဘက္အျခမ္း တံခါးဝေစာင့္ေနတဲ့ ဆရာမက ကြ်န္ေတာ့္ကုိ မသကၤာလုိ႔ တားၿပီး ေမးပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေက်ာင္းသားေဟာင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ ဆရာမက ေက်ာင္းဆင္းေတာ့မွာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဆရာႀကီး မျမင္ေစလုိေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ နည္းနည္းေတာ့ ဝမ္းနည္းသြားပါတယ္။ ႐ွိပါေစေတာ့။ လုပ္ခ်င္တာေတာ့ လုပ္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ :D<br /></div><br /><br /><div align="center"><iframe src="http://www.adpinion.com/app/adpinion_frame?website=126676&amp;width=468&amp;height=60" id="adframe" allowtransparency="true" style="width: 486px; height: 77px;" scrolling="no" frameborder="0"></iframe></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2009/11/behs-5-botahtaung.htmlnoreply@blogger.com (mgthantzin)2tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-234610227787698566Sun, 23 Aug 2009 14:54:00 +00002009-08-23T22:59:13.947+08:00feelingfriendlifememorymyanmarspecial<div class="burmese">ဆံုးသြားတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းနာမည္နဲ႔ သူ႕မိဘေတြ လုပ္ေပးတဲ့ ပညာသင္ဆုပါ။ စာဖတ္ခ်င္ရင္ ညာဖက္အေပၚက Toggle Full Screen ေလး ႏွိပ္ၿပီး ဖတ္ပါ။<br /><a title="View Yar Zar Lin Scholarship on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/19014995/Yar-Zar-Lin-Scholarship" style="margin: 12px auto 6px; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; display: block; text-decoration: underline;">Yar Zar Lin Scholarship</a><br /> <object codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=9,0,0,0" id="doc_539210304981700" name="doc_539210304981700" classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" align="middle" height="500" width="450"> <param name="movie" value="http://d.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=19014995&amp;access_key=key-2ljkirbd91xkv2ptzt1l&amp;page=1&amp;version=1&amp;viewMode=list"> <param name="quality" value="high"> <param name="play" value="true"> <param name="loop" value="true"> <param name="scale" value="showall"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="devicefont" value="false"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="menu" value="true"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="salign" value=""> <param name="mode" value="list"> <embed src="http://d.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=19014995&amp;access_key=key-2ljkirbd91xkv2ptzt1l&amp;page=1&amp;version=1&amp;viewMode=list" quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" play="true" loop="true" scale="showall" wmode="opaque" devicefont="false" bgcolor="#ffffff" name="doc_539210304981700_object" menu="true" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" salign="" type="application/x-shockwave-flash" mode="list" align="middle" height="500" width="450"></embed> </object></div><br /><br /><div align="center"><iframe class=" mduwextcsdmxznwgadjd mduwextcsdmxznwgadjd" src="http://www.adpinion.com/app/adpinion_frame?website=126676&amp;width=468&amp;height=60" id="adframe" allowtransparency="true" style="width: 486px; height: 77px;" scrolling="no" frameborder="0"></iframe></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2009/08/yar-zar-lin-scholarship.htmlnoreply@blogger.com (mgthantzin)1tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-5820888596925390543Mon, 27 Jul 2009 13:16:00 +00002009-07-27T21:19:19.537+08:00friendmyanmarpeopleproblemrefersingapore<div class="burmese">ဆင္းရဲမြဲေတမႈအေၾကာင္း ဦးစားေပးေဖာ္ျပထားတဲ့ သံလြင္အိပ္မက္ အတြဲ (၃) အမွတ္ (၃) ထြက္ၿပီ ျဖစ္ပါေၾကာင္း။<br /><a href="http://www.thanlwin.com/new/index.php?option=com_content&view=article&id=1099&Itemid=232" target="_blank">ဒီေနရာမွာ</a> ဖတ္႐ႈႏုိင္ပါတယ္။</div><br /><br /><div align="center"><iframe src="http://www.adpinion.com/app/adpinion_frame?website=126676&width=468&height=60" id="adframe" allowtransparency="true" style="width:486px;height:77px;" scrolling="no" frameborder="0"></iframe></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2009/07/thanlwin-ainmat-ezine-volume-3-issue-3.htmlnoreply@blogger.com (mgthantzin)0tag:blogger.com,1999:blog-1780047310018234983.post-4049656254713506965Mon, 27 Jul 2009 13:12:00 +00002009-07-27T21:13:04.123+08:00lifememorymyanmar<div class="burmese">ေဆးပညာအရ ရင္ခုန္သံ (၃) မ်ဳိး ႐ွိတယ္လုိ႔ မွတ္သားရဖူးပါတယ္။<br /><br />Regular: ပံုမွန္ ႏွလံုးခုန္သံပါ။ ဒုတ္ဒုတ္… ဒုတ္ဒုတ္ ေပါ႔။<br /><br />Regularly Irregular: ပံုမွန္ခုန္ေနတာ မဟုတ္ေပမယ့္ စည္းခ်က္ေတာ့ က်ေနပါတယ္။ ဥပမာ။ ။ ဒုတ္ဒုတ္ဒုတ္… ဒုတ္ဒုတ္ဒုတ္ ဆုိတာမ်ဳိး ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။<br /><br />Irregularly Irregular: ပံုမွန္မဟုတ္ စည္းခ်က္ မက်နဲ႔ ျဖစ္ခ်င္တုိင္း ျဖစ္ေနတဲ့ ႏွလံုးခုန္သံပါ။ ဥပမာ မေပးေတာ့ပါဘူး။<br /><br />Irregularly Regular ဆုိတာေတာ့ မ႐ွိဘူးလုိ႔ မွတ္သားဖူးပါတယ္။</div><br /><br /><div align="center"><iframe src="http://www.adpinion.com/app/adpinion_frame?website=126676&width=468&height=60" id="adframe" allowtransparency="true" style="width:486px;height:77px;" scrolling="no" frameborder="0"></iframe></div>http://mgthantzin.blogspot.com/2009/07/blog-post_27.htmlnoreply@blogger.com (mgthantzin)0