Το βράδυ, έγραψα ένα ποστ για το Listia κι όταν πήγα να δω στη σελίδα του  bit.ly (του short url  μηχανισμού που χρησιμοποιώ στο twitterfeed για να συντομεύω τα link των ποστ που ταξιδεύουν αυτόματα προς το τουϊτερ, είδα να εμφανίζεται δίπλα στον τίτλο του ποστ πάλι ένα άλλο φάρμακο!

Σιγουρεύτηκα μ’ αυτό ότι κάτι δεν πήγαινε καθόλου μα καθόλου καλά κι άρχισα να ψάχνω τι. Το blog δεν είχε καμιά διαφορά στην εμφάνιση, τα link δούλευαν κανονικά, το feed επίσης, δεν έβρισκα αλλοιωμένα κείμενα ή άλλα.

Σε μια νέα αναζήτηση στη Google όμως εμφανίστηκε η ακόλουθη τρομαχτική εικόνα:

Η παραπάνω εικόνα έχει κάτι το διαστροφικό: εμφανίζει το μπλογκ μου σαν ένα σπαμ μπλογκ φαρμάκων στ’ αποτελέσματα της Google.

Τι είχε συμβεί;

Με το ψάξιμο βρήκα ότι αυτό που είχε συμβεί έχει πάρει το όνομα “The Pharma Hack”. Είναι μια δόλια ιστορία όπου κακόβουλος κώδικας εμφυτεύεται στο blog, κι επηρεάζει μόνο το πως βλέπουν οι μηχανές αναζήτησης τα πόστ του. Όχι, όλα. Κάποια. Αυτά με τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα ή αξία για κάποιες λέξεις κλειδιά.

Τα διάβασα όλα εδώ κι ύστερα εδώ κι άρχισε ο αγώνας του ξηλώματος του κακόβουλου κώδικα που, βασικά κατοικοεδρεύει κυρίως σε κάποια ψευδώνυμα αρχεία στον κατάλογο των plugins και μέσα στη βάση δεδομένων (στον πίνακα wp_options)

Ειδοποίησα και τον φιλοξενητή του blog, την Mediatemple, που με τη σειρά της έκανε τη δική της έρευνα κι εντόπισε κάποια παραπάνω αρχεία.

Αλλά…

Ακόμα κι αν όλα πλέον έχουν επανέλθει, παραμένει το ερώτημα πως/ποιός άνοιξε την πίσω πόρτα στους hackers. Γιατί το πιθανώτερο είναι να παραμένει ανοιχτή ακόμα.

Πέραν των καλών πρακτικών ασφάλειας, σ’ αυτές τις περιπτώσεις αυτό που μπορούμε να κάνουμε οι μη security experts, είναι να κρατάμε μια αλληλεγγύη. Το να ειδοποιείς κάποιον ότι σε μια αναζήτηση σου εμφανίστηκε το site του με ‘περίεργο’ τρόπο, είναι μια καλή αρχή για να εκδηλώσεις αυτή την αλληλεγγύη. Παραπέρα μπορούμε να μοιραζόμαστε πληροφορίες φανερά και κρυφά (από τα μάτια των κακόβουλων) και να κρατάμε το επίπεδο εγρήγορσης κι ενημέρωσης ψηλά.

Εξ ου κι αυτό το ποστ.

Αν έχετε περάσει κάτι αντίστοιχο, ευχαρίστως ν’ ακούσω τις εμπειρίες σας.

Πως δουλεύει αυτό; Το listia έχει το δικό του χρήμα, τους πόντους που συλλέγει ο χρήστης είτε από δημοπρασίες είτε από ενέργειες που κάνει.

Στην πραγματικότητα, το listia σε βοηθάει ν’ αγοράσεις πράγματα δεύτερο χέρι πληρώνοντας με αντίστοιχα δικά σου μεταχειρισμένα. Ενώ όμως offline αυτό θα ήταν μια απλή ανταλλαγή, έξυπνα το listia εισάγει δυό καινοτομίες:

• Ότι θέλεις να ‘πουλήσεις’ το περνάς από ένα μηχανισμό δημοπρασίας, κι έτσι δημιουργείται μια έννοια αγοράς.
• Οι δημοπρασίες κινούνται με πόντους που είναι το virtual χρήμα εν προκειμένω.

Θ’  αναρωτιέστε “και γιατί να μην πουλήσω με κανονικά λεφτά σε κανονική δημοπρασία;”. Σίγουρα γίνεται κι αυτό αλλά, πάντα, όταν υπάρχει αληθινό χρήμα, είμαστε πιο σφικτοί κι η συμπεριφορά μας είναι διαφορετική.

Το listia είναι ένας technologically advanced αντιπραγματισμός. Οι χρηματικές μονάδες του έχουν αξία μόνο στο περιβάλλον αυτό και συνεπώς δεν κινδυνεύουν από κλοπές ή πληθωρισμούς.

Το listia λειτουργεί λίγο και σαν παιχνίδι μαζεύοντας badges. Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι στους κανόνες του παιχνιδιού το listia έχει ράψει σφιχτά και την δική του πολιτική αυτοπροώθησης: παίρνεις free πόντους (άρα virtual χρήμα) αν φέρεις κόσμο στο listia ή αν συνδέσεις λογαριασμούς facebook  και twitter μ’ αυτό.

Στ’ αρνητικά είναι το όχι τόσο καθαρό interface στο θέμα των ‘φίλων’ μέσα στο listia, όσο κι οι πολύπλοκοι κανόνες των δημοπρασιών που δικαιολογούνται όμως από την πανταχού παρούσα διάθεση του κόσμου να εξαπατήσει και να επωφεληθεί.

Το παραπάνω βίντεο είναι μια επίδειξη των multitouch δυνατοτήτων του Firefox 4 σε συνδιασμό με HTML5 και CCS3. Απόλαυση!

Πηγή: Firefox 4 Beta: Latest Update is Here – Experimenting With Multi-touch

via flowtown.com

Posted via email from Στο δίχτυ

Αρκετές μέρες τώρα τριγυρίζει στο μυαλό μου η ιδέα για ένα ποστ-σύγκριση των τριών βασικών CMS με τα οποία έχω ασχοληθεί από το 2005 κι έπειτα: των Joomla, WordPress και Drupal (JWD εφεξής). Τελικά όμως τη σύγκριση θα την αφήσω για το μέλλον καθώς τα γραφόμενα του φίλου Παναγιώτη Παπαδόπουλου έβαλαν τη σκέψη μου (σε σχέση μ’ αυτά τα CMS) σε άλλη κατεύθυνση.

Πιο καθαρά: ο Παναγιώτης στο ποστ του παρουσιάζει μια κυρίως άσχημη εικόνα για την ελληνική τεχνολογική ‘σκηνή’. Υιοθετώ τον όρο ‘σκηνή’ και γιατί έχει ένα show biz στοιχείο που αντανακλά την επιφανειακότητα πολλών πραγμάτων αυτού του χώρου, αλλά και γιατί αφήνει έτσι έξω τις μεγάλες, βασικά κρατικοδίαιτες, εταιρείες τεχνολογίας (;) στην Ελλάδα.

Θα πιαστώ μόνο από ένα σημείο. Λέει ο Παναγιώτης:

Ένα άλλο λυπηρό φαινόμενο είναι ότι στην Ελλάδα ο killer συνδυασμός είναι κάποια HTML,CSS skills ένα CMS και τέλος. Το χειρότερο δε είναι ότι δεν αντιλαμβάνονται τους περιορισμούς του συνδυασμού και δε μπορούν να πάνε τις δουλειές του ένα βήμα πέρα από τα content sites. Βέβαια αν κάνεις κυρίως design είναι μια χαρά ο συνδυασμός και δεν έχω καμία ένσταση.

Πράγματι ένας μεγάλος όγκος αυτοαπασχολούμενων και μικρών εταιρειών προσφέρουν το παραπάνω skill set. Είναι περιοριστικό αυτό; Αναλόγως τι σκοπούς επιδιώκεις. Κι εδώ δένει η σκέψη μου με τα τρία CMS που προανέφερα. Αν αυτά τα skills χρησιμοποιούνται για να ‘ξεπετάξουν’ σαϊτάκια δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα, δεν υπάρχει πολύ μέλλον. Όσοι είναι μεγαλύτεροι θα θυμούνται την άνθηση μια αντίστοιχης ‘βιομηχανίας’ πληροφορικής που έγραφε σε  dbase το 80 και vb το ενενήντα.

Όμως αυτά τα CMS δεν είναι απλά κάποια εργαλεία. Είναι τεράστιες κοινότητες. Κοινότητες που συνεργάζονται κι αλληλοβοηθούνται ή κυνηγούν εμπορικούς στόχους σε διεθνή ορίζοντα και μόνο γιατί από τη φύση τους δεν μπορούν να περιοριστούν σε εθνικά όρια.

Πως μπορεί να τις αξιοποιήσει ένας προγραμματιστής
Για όσους έχουν ασχοληθεί μ’ αυτό το αντικείμενο είναι γνωστό ότι υπάρχει μια σαφής διαχωριστική γραμμή που καθορίζει και το μέγεθος των έργων που μπορεί να χτυπήσει ο κάθε επαγγελματίας: υπάρχουν αυτοί που απλά χρησιμοποιούν το εργαλείο (=CMS), κι αυτοί που του ‘βάζουν χέρι’.
Το πόσο χέρι βάζουν οι δεύτεροι ποικίλει σε δυσκολία κι εξαρτάται πάντα από το έργο το οποίο έχουν κληθεί να υλοποιήσουν.

Έχοντας ‘βρωμίσει’ λίγο τα χέρια μου σε ανάλογες προσπάθειες έχω να παρατηρήσω το εξής: τα έργα πάντα σου εμφανίζουν κάποιες συγκεκριμένες ανάγκες που μπορείς να καλύψεις λιγώτερο ή περισσότερο καλά με κάποιο add on (component για το joomla, plugin για το wordpress και module για το drupal). Είναι η στιγμή της ευκαιρίας. Αν υιοθετήσεις κάτι έτοιμο, θα τελειώσεις γρήγορα ένα έργο. Αν αποφασίσεις να φτιάξεις ένα δικό σου, θ’ αργήσεις στο έργο αλλά πιθανώτατα έχεις κάνει ένα βήμα προς τη διεθνή αγορά.  Γιατί οι επαγγελματικές κοινότητες που περιστρέφονται γύρω από αυτά τα CMS, όπως κι οι περισσότερες κοινότητες, ακολουθούν ένα γνωστό μοτίβο: οι πραγματικοί δημιουργοί νέων add ons, νέου κώδικα, νέων προϊόντων, είναι το πολύ ένα 10% από το σύνολο αυτών των πληθυσμών. Είναι λίγοι δηλαδή και πάντα in short supply.

“Μπορούμε να το κάνουμε αυτό;”, είναι η επόμενη ερώτηση; Κατηγορηματικά ναι. Πάρτε το παράδειγμα της Joomlaworks που το έχει κάνει, κατ’ αρχήν.

Κατά δεύτερο, γνωρίζω αρκετά μικρά σχήματα (=ένας προγραμματιστής, ένας designer κι ένας whatever) που έχουν το δικό τους  CMS!!! Τι είναι αυτό; Βασικά το μεράκι του προγραμματιστή, το οποίο λατρεύει σαν εικόνισμα και τοποθετεί ψηλώτερα απ’ οτιδήποτε άλλο κυκλοφοράει στην πιάτσα. Το Yet-another-CMS  έχει χίλιους λόγους ύπαρξης για τους δημιουργούς τους αλλά ο βασικώτερος είναι το επιδιωκώμενο  lock-in του πελάτη.

Το ζήτημα όμως είναι ότι η προσφορά μη ενημέρωμένων κι αδαών πελατών μειώνεται σταθερά και τότε τι θα γίνουν όλα αυτά τα CMS που ήταν κάποια λύση;

Όσοι μπορούν να φτιάξουν ένα δικό τους  CMS μπορούν να φτιάξουν κι ένα καλό add on  για τα JWD. Κι οι λόγοι για να το κάνουν βασικά είναι τέσσερεις:

1. Ο δημιουργός ενός καλού add on θεωρείται βαθύτερος γνώστης του CMS κι έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να πάρει μια μεγαλύτερη/δυσκολώτερη δουλειά. Σίγουρα δε σε αντίστοιχη σύγκριση με παρόμοιους επαγγελματίες παίρνει προβάδισμα.
2. Ο ανοιχτός κώδικας που συνεπάγονται κι οι τεράστιες κοινότητες που θα κληθούν να τα χρησιμοποιήσουν, θα φέρουν γρήγορα στην επιφάνεια τα προβλήματά τους και θα ωθήσουν προς την βελτίωση της ποιότητας τους. Επιπλέον, να θεωρείτε σίγουρο ότι θα ζητήσουν προσθήκες και βελτιώσεις που θ’ αυξήσουν την ελκυστικότητα και την αξία του add on διευρύνοντας έτσι τη θέση του στη διεθνή αγορά.
3. Υπάρχει η προοπτική ενός άμεσου εσόδου από πώληση αυτών των  add on (συνήθως με το σχήμα του συμβολαίου τεχν. υποστήριξης και νέων εκδόσεων) που ακόμα και για πολύ μικρά ποσά (20- 100€) με την τεράστια δεξαμενή της παγκόσμιας αγοράς μπορούν να μεταφραστούν σε υπολογίσιμα έσοδα.
4. Έσοδα από εξωστρέφεια και Παγκόσμια αγορά είναι έννοιες δυσπρόσιτες στους περισσότερους developers. Το μόνο που χρειάζεται εν προκειμένω είναι ένα απλό eshop και μια καλή θέση στις μηχανές αναζήτησης κι ο δρόμος ανοίγει. Το δεύτερο δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγεται αλλά με την προϋπόθεση ότι δουλεύεις για να καλύψεις μια ανάγκη που διαπίστωσες από πρώτο χέρι (=κάποιο έργο σου) ότι καλύπτεπται από πλημμελώς έως καθόλου, έχεις πιθανότητες να βγεις ψηλά, μόνο και μόνο από τα συγκεκριμένα keywords της ανάγκης που καλύπτεις.

Πως μπορεί να τις αξιοποιήσει ένας designer

Εδώ τα πράγματα είναι πιο απλά κι ίσως με περισσότερο οικονομικό ενδιαφέρον. Κάθε μέρα εκατοντάδες χιλιάδες αναζητήσεις γίνονται για νέα themes, themes που θα διαφέρουν, θα δίνουν ένα στίγμα επαγγελματικής ομάδας κτλ

Οι πολλοί και καλοί designers που διαθέτουμε θα μπορούσαν να φτιάξουν σειρές από τέτοια themes όπως έχουν κάνει και πολλοί άλλοι και να τα χρησιμοποιούν και σα βασικά εργαλεία της δουλειάς τους και σαν προϊόντα προς πώληση. Ρίχτε μια ματιά μόνο στις  RocketTheme, WooThemes, TopNotchthemes και θα δείτε τι συμπεριλαμβάνει μια τέτοια μπίζνα.

Μια τέτοια προοπτική, αν υλοποιηθεί, αφήνει μερικά πολύ σημαντικά πράγματα πίσω της: Περισσότερη γνώση κι ικανότητα, λιγότερο φόβο για την εξωστρέφεια και, τελικά, την διάθεση να πας πέρα απ’ αυτήν σε πιο σημαντικά εγχειρήματα.

Για να καταλήξω: κάθε τι, αναλόγως πως θα το κοιτάξεις είναι πρόβλημα ή ευκαιρία. Ο Παναγιώτης βλέπει στον killer συνδυασμό HTML,CSS skills + CMS ένα λυπηρό φαινόμενο, εγώ πάλι βλέπω μια τεράστια ευκαιρία.

Η φωτό της αφίσσας από εδώ

Posted via email from Στο δίχτυ

Posted via email from Στο δίχτυ

Posted via email from Στο δίχτυ