Εν μέσω ειδήσεων  για κάμψη του ρυθμού αύξησης των χρηστών του twitter, για την εισαγωγή των suggested users με βάση θεματικές κατηγορίες και για εισαγωγή trending topic  με βάση την τοποθεσία του χρήστη, ο Bill Gates, o ιδρυτής και βασικός ‘πιλότος’ της μεγαλύτερης εταιρείας πληροφορικής στον κόσμο, της Microsoft, έκανε την εμφάνιση του στο twitter αλλά και στα social media γενικώτερα, γιατί πέραν του twitter λογαριασμού του, έχει ξεκινήσει κι ένα αισθητικά άρτιο blog στο οποίο μιλάει για το ίδρυμα του και τις δραστηριότητες του που σχετίζονται μ΄αυτό.

Το ότι ο κόσμος διψάει για απευθείας επικοινωνία με τα οιουδήποτε είδους celebrities φαίνεται από τον αριθμό των followers που  ο BG απέκτησε σε μια μέρα: πάνω από 300 χιλ.

Αν κι η θεματική του θα απογοητεύσει ίσως τους technofreaks, που θα έβλεπαν σ’ αυτή την παρουσία μια ευκαιρία για πολεμική υπέρ ή κατά του Bill, προσωπικά είδα μ΄ενδιαφέρον αυτή την κίνηση σαν case study για την είσοδο μιας γνωστής προσωπικότητας στα social media.

Παρότι είναι πολύ νωρίς για να κρίνει κανείς, από διάφορες ενδείξεις, φαίνεται ότι η κίνηση αυτή του BG είναι πολύ μελετημένη και προφανώς υποστηρίζεται από κάποιο επιτελείο.

Σ’ αντίθεση μ’ αυτό που θα φανταζόμασταν από την ιστορία του ονόματος του, ο BG παρακολουθεί στο twitter (λίγους) χρήστες βασικά εκτός τεχνολογίας: κάποια celebrities, αρκετά charities ή NGO’s,  την Microsoft βέβαια,  ειδησεογραφικές πηγές, το TED κ.α.

Παρότι στα λίγα μέχρι στιγμής tweets του δεν έχει εμπλακεί σε κάποιου είδους διάλογο με άλλους χρήστες, έχει κάνει αρκετά retweets  (και με το νέο και με τον παλιό τρόπο).

Στο έβδομο tweet του ανακοινώνει την έναρξη της λειτουργίας του blog του, το www.thegatesnotes.com.

Στο  blog του, ασχολείται βασικά με τρία πράγματα: να μοιράζεται σκέψεις του, να παρουσιάζει πράγματα που μαθαίνει και να μιλάει για τα ταξίδια του. Μοιάζουν και τα τρία για πολύ προσωπικά, αλλά στην πραγματικότητα περιστρέφονται γύρω από τη δραστηριότητα και την προβληματική του ιδρύματος  Gates. Βρίσκω τη θεματική κατηγορία What I’m learning πάρα πολύ έξυπνη και πετυχημένη. Γιατί το να παραδέχεσαι ότι μαθαίνεις συνεχώς, παρότι κοινός τόπος για όλους, προσδίδει μια πατίνα ταπεινότητας σε μια προσωπικότητα που έχουμε ταυτίσει με υπεροψία, αλαζονία και κυριαρχικότητα.

Κάποια από τα post είναι γραμμένα σε τρίτο πρόσωπο, σαν ειδήσεις που αφορούν τον  Bill, και συντάσσονται προφανώς από το επιτελείο του, κι άλλα είναι γραμμένα σε πρώτο πρόσωπο, σαν να έχουν γραφτεί από τον ίδιο. Και λέω ‘σαν’ γιατί δεν είναι καθόλου προφανές ότι όντως γράφει ο ίδιος. Μπορεί απλά να υπαγορεύει σε κάποιο συντάκτη τη γενική γραμμή της σκέψης του κι εκείνος να το μορφοποιεί.

Αισθητή είναι η απουσία της δυνατότητας σχολιασμού στο blog.  Αλλά είναι μάλλον αναμενόμενη. Νομίζω, ότι δεν οφείλεται στο γεγονός ότι δεν επιθυμεί το διάλογο, αλλά στο  ότι  θα γινόταν αυτόματα στόχος trolls και γνωρίζοντας το, απλά το αποφεύγει.  Απ’ αυτή την άποψη δεν μου έκανε αρνητική εντύπωση αυτό τόσο, όσο κάτι άλλο, θαμμένο στους όρους χρήσης.

Για μια non profit δραστηριότητα θα περίμενα μεγαλύτερη ανοιχτοχεριά στη διανομή του content του blog. Ο BG δεν την αποκλείει αλλά την βάζει με κάποιους άκομψους περιοριστικούς όρους κι όχι με μια απλή άδεια Creative Commons (τα έντονα δικά μου):

Permitted Distribution

You may copy or distribute the materials that appear on the Site only for non-commercial purposes, specifically, research, teaching and learning and other similar purposes regarding educational, health care, environmental, economic, technology, social and political issues. You may not use the Site materials for any commercial purpose or

in any manner that disparages or discredits any person. All distributed copies must display the following copyright notice: Copyright 2010 The Gates Notes, LLC. Permission to copy or distribute any materials that appear on the Site that are owned or copyrighted by others must be obtained from the third party that owns such content.

Ακόμα χειρότερα, παρακάτω στους όρους χρήσης γράφει το εξής:

Links, Frames, and Metatags

You may link to the home page of the Site as long as you do not do so in a false or misleading manner. You may not frame the content of the Site. You may not use metatags or any other “hidden text” that incorporates our Site’s contents without our express written consent.

Δεν έχω διαβάσει πολλούς όρους χρήσης ομολογώ, αλλά το να δίνεις άδεια να κάνουν link  στη σελίδα σου μόνο υπό όρους μου φαίνεται γελοίο.  Προφανώς οι δικηγόροι του Gates έχουν άλλη γνώμη.

Πέραν των νομικίστικών, το  blog έχει ένα ακόμα ενδιαφέρον: είναι το καλύτερο showcase των σχετικών Microsoft  τεχνολογιών χωρίς να μιλάει πουθενά γι αυτές. Τα βίντεο είναι βέβαια σε  Silverlight και το blog, νομίζω, είναι από τα Live Blogs της Microsoft. Στα βίντεο μιλάει ο ίδιος ο Bill αλλά δεν είναι οι ερασιτεχνικές παραγωγές που έχουμε συνηθίσει από τους κοινούς θνητούς. Είναι μικρά ντοκυμαντέρ που σίγουρα έχουν σκηνοθέτη κι επιτελείο που τα υποστηρίζει. Θα ήθελα ένα εύκολο τρόπο να πάρει κανείς τα βίντεο για να τα κάνει embed αλλά δεν τον εντόπισα.Το navigation του μ’ αυτό το περίεργο ‘κομπολόι’ μου αρέσει ιδιαίτερα όπως και η γραμμή πάνω πάνω με τα τελευταία tweets του Bill.

Το πρώτο βήμα του  BG λοιπόν γενικά παίρνει καλή βαθμολογία. Να δούμε η συνέχεια.

Αφού εγκρίθηκα, βάζοντας προληπτικά το ψευδώνυμο αντί για το κανονικό μου όνομα, άρχισε η πρώτη στραβοτιμονιά. Το πρώτο δελτίο τύπου περιείχε απλή κοινοποίηση σε καμιά πενηνταριά ιστολόγους που όμως οι διευθύνσεις τους αντιστοιχούσαν στις ετικέτες με τα κανονικά τους ονοματεπώνυμα. Διαμαρτυρηθήκαμε ευγενικά αρκετοί συγχωρώντας το ατόπημα.

Όμως, η ίδια κατάσταση επαναλήφθηκε και σήμερα αλλά χειρότερα, τα ονοματεπώνυμα μπορεί να ξεπερνάνε τα τριακόσια στο πεδίο της απλής κοινοποίησης.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η επιπολαιότητα του αποστολέα, όποιος είναι κι αυτός, αλλά η ανευθυνότητά του. Διότι παρατηρώ ανάμεσα στους αποδέκτες και μερικά σκουπιδομπλόγκ, από αυτά που μόλις αποκτήσουν ανέξοδα κι άκοπα μια πλούσια mailing list αρχίζουν να μας βομβαρδίζουν σε “ενημερωτικά” μέηλ με ειδήσεις κατινίστικου αλλά και “πατριωτικού” χαρακτήρα. Είναι ακόμα νωπή η μνήμη για ένα ανάλογο περιστατικό, όπου ένα πολύ ξεφτέρι “ενημερωτικό” μπλογκ βομβάρδισε μια πεντακοσάδα ιστολόγων σχετικά με μια ακραία κίνηση ακροδεξιών κύκλων επικροτώντας τους με αηδιαστικό τρόπο. Και φυσικά, τα υπόλοιπα “ενημερωτικά” μπλογκ άρχισαν να βομβαρδίζουν τα ηλεκτρονικά ταχυδρομεία μας με την ίδια λίστα εκμεταλλευόμενοι αυτό το απρόσμενο δώρο.

Από κει και πέρα, δεν ξέρω πώς και πόσο θα αναλάβουν τις ευθύνες τους εκεί στο Υπουργείο Παιδείας. Και δεν είμαι βέβαιος κατά πόσο υπάρχει νομική ευθύνη στην ανεύθυνη διαρροή προσωπικών δεδομένων, η αντιστοίχιση ηλεκτρονικών διευθύνσεων με πραγματικά ονοματεπώνυμα.

ΥΓ. Ακολουθώ μια επιθετική τακτική όταν λαμβάνω ανεπιθύμητα μέηλ από σκουπιδομπλόγκ, τους μαρκάρω απευθείας για phishing. Τώρα, φταίω εγώ αν κάνω το ίδιο και στο Υπουργείο Παιδείας;

by JustAnotherGoneOff

UPDATE

Σήμερα έλαβα ανακοίνωση από το Υπουργείο σχετικά με την χτεσινή διαρροή προσωπικών δεδομένων, οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου.

Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου:

Αγαπητοί διαχειριστές

Με την ολοκλήρωση της διαδικασίας των «ηλεκτρονικών διαπιστεύσεων», θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε, όλους όσοι συμμετέχετε στο συγκεκριμένο πρόγραμμα ενημέρωσης και επικοινωνίας, το οποίο επιχειρείται για πρώτη φορά στη χώρα μας. Η λίστα εγγραφής έμεινε ανοικτή για 15 ημέρες και μέσα σε αυτό το διάστημα πιστοποιήθηκε η ηλεκτρονική εγγραφή 375 blogs (με βάση τον αριθμό των διαχειριστών) τα οποία λαμβάνουν ήδη ενημερωτικό υλικό από το Υπουργείο Παιδείας. Όσοι διαχειριστές απέστειλαν παραπάνω από ένα ιστολόγιο ή διευθύνσεις e-mails, λάβαμε υπ’ όψη μόνο μία για τον καθένα, ώστε να φτάνει άρτια η ενημέρωση και να μη γεμίζουν άσκοπα τα inbox.

Επίσης τα στοιχεία που στάλθηκαν προς το Υπουργείο Παιδείας, για την ηλεκτρονική Διαπίστευση των ιστολογίων (διεύθυνση ιστολογίου, όνομα διαχειριστή, e-mail – καθώς και οι αριθμοί τηλεφώνου για sms ενημέρωση), παραμένουν απόρρητα σε ειδική λίστα αποστολής ενημερωτικού υλικού, αποκλειστικά από το Υπουργείο Παιδείας. Για την διαχείρισή τους υπεύθυνο είναι το Γραφείο Τύπου Επικοινωνίας και Διαδικτύου της Υπουργού και δεν δημοσιεύονται πουθενά ούτε παραχωρούνται σε κανέναν άλλο κυβερνητικό ή δημόσιο φορέα ή υπηρεσία.

Ένα ανθρώπινο λάθος -για το οποίο ευθυνόμαστε και απολογούμαστε γι’ αυτό- προκάλεσε την αποστολή ενημέρωσης με δημόσια κοινοποίηση των διευθύνσεων που έχουν πιστοποιηθεί. Κάτι τέτοιο ΔΕΝ θα ξανασυμβεί.

Οποιαδήποτε πιθανή μελλοντική ενέργεια, δικτύωσης ή επικοινωνίας μεταξύ των διαπιστευμένων ιστολογίων, σε μια λογική ενίσχυσης του ρόλου τους και συμμετοχής τους με ακόμη πιο ενεργό τρόπο, σε ζητήματα ενημέρωσης και επικοινωνίας του Υπουργείου, θα έχει πρώτα την απόλυτη έγκριση του κάθε διαχειριστή ξεχωριστά.

Σας ευχαριστούμε για την συνεργασία και σας ευχόμαστε καλή συνέχεια στις διαδικτυακές και όχι μόνο- δράσεις σας

Με ιδιαίτερη τιμή

Γραφείο Τύπου Επικοινωνίας και Διαδικτύου
Υπουργού Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων

Σχόλιο από μένα: Τουλάχιστον παραδέχτηκαν τις ευθύνες τους. Από κει και πέρα, οι θιγόμενοι ας πράξουν όπως νομίζουν.

Αν δεν γνωρίζετε κάτι σχετικό, τουλάχιστον βοηθήστε διαδίδοντας αυτή την προσπάθεια.

Σημείωση: Όταν λέω ενημέρωση αναφέρομαι στην μακροοικονομική θεώρηση των πραγμάτων κι όχι ειδήσεις για επιχειρήσεις.
Επίσης ψάχνω κυρίως αυτούς που ασχολούνται αποκλειστικά με οικονομική ενημέρωση γιατί τα ειδησεογραφικά blog γράφουν και για οικονομικά θέματα, αλλά δεν έχει κανένα ενδιαφέρον η σκανδαλοθηρική και καιροσκοπική προσέγγιση τους.

α. Μου λείπουν τα πρωτογενή δεδομένα (all lies and statistics λέγαμε,  all statistics are lies, λέμε).

β. Και να είχα τα πρωτογενή δεδομένα, αυτή η ρημάδα η οικονομική επιστήμη (που κάποτε ατυχώς σπούδασα) είναι αυτό που λένε theory ladden, γεμάτη θεωρία. Πολιτική θεωρία. Πολιτική σκοπιά. Στα οικονομίκα δεν υπάρχει οικονομικό φαινόμενο. Έχει χαθεί μες τις ερμηνείες του.

γ. Και να είχα και τη θεωρία, την απόλυτη αντικειμενική θεωρία, που μαζί με τα δεδομένα σε κάποιο συμπέρασμα θα με οδηγούσε, κανείς δεν θα με άκουγε. Γιατί η επιστήμη που μελετάει την τσέπη μας είναι μια δυσάρεστη επιστήμη.  Κι η τσέπη δεν έχει αυτιά. Μόνο στόμα. Κι ίσως μια τρύπα. Πίνει και φτύνει.

Μουγγαμάρα λοιπόν. Μόνο ένα poll για παρηγόρια.

Χτες μόλις, οι Times του Λονδίνου αποφάσισαν να μπλοκάρουν ένα βρεττανικό News Aggregator, το News Now,  ακριβώς γιατί θεωρούν ότι τέτοιου τύπου υπηρεσίες θα πρέπει να πληρώνουν για να έχουν πρόσβαση στο περιεχόμενο τους.  Και δεν είναι μόνο οι Times που το πιστεύουν αυτό.

Και την ίδια μέρα ο Dunny Sullivan  δημοσιεύει την παρατήρηση του ότι το Google News  έχει πάψει να εμφανίζει ειδήσεις από το Associated Press ήδη από τις 24/12. Η απάντηση της Google για το θέμα όταν ρωτήθηκε ήταν σιβυλλική:

We have a licensing agreement with the Associated Press that permits us to host its content on Google properties such as Google News. Some of that content is still available today. At the moment we’re not adding new hosted content from the AP.

Η επιστροφή στο μοντέλο της επ’ αμοιβή πρόσβασης στο ειδησεογραφικό περιεχόμενο, κάτι που πολύ συζητιέται τελευταία, δεν με πείθει σαν σοβαρή πρόταση.  Ακόμα κι αν πολλοί ειδησεογραφικοί οργανισμοί προχωρήσουν στις απειλές τους και κόψουν την πρόσβαση σε μεγάλους aggregators όπως το Google News,  ακόμα κι αν βελτιώσουν το περιεχόμενο τους από τις πολλές ελλείψεις και μεροληψίες που φανέρωσε το internet,   ακόμα κι αν αυτό βοηθήσει τα έσοδα τους μικροπρόθεσμα, δεν νομίζω ότι σ’ ένα ανοιχτό και διασυνδεδεμένο κόσμο κάτι τέτοιο μπορεί να επιβιώσει μακροπρόθεσμα.  Κατανοώ όμως την αγωνία των δημοσιογραφικών οργανισμών να βρουν μια λύση γιατί έτσι όπως βαδίζουν είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα εξαφανιστούν.

Το θέμα είναι μήπως το παλιό πεθάνει πριν ακόμα το νέο γεννηθεί. Γιατί τα νέα μοντέλα δεν έχουν δώσει απάντηση σε μερικά σημαντικά θέματα για το μέλλον της πληροφόρησης με προεξάρχον, κατά τη γνώμη μου, αυτό της ερευνητικής δημοσιογραφία. Κι αυτό ακριβώς το θέμα έρχεται να επισημάνει μια άλλη είδηση: το Wikileaks σταματάει προσωρινά τη λειτουργία του για να συγκεντρώσει το ποσό που απαιτείται για να συνεχίσει να λειτουργεί. To Wikileaks δεν είναι βέβαια δημοσιογραφικός οργανισμός. Είναι όμως ο αποδέκτης απίστευτα πολλών ντοκουμέντων που περιέχουν πληροφόρηση από την οποία έχουν βγει μεγάλες ειδήσεις. Ναι, αυτά τα έγγραφα διαρρέουν ‘παράνομα’ προς το Wikileaks, αλλά φαντάζεστε ένα κόσμο που οι ειδήσεις θα συντάσσονταν μόνο από κυβερνητικά ανακοινωθέντα και press releases;  Είδηση είναι συνήθως αυτό που κάποιο φυλούν επισταμένως από το να γίνει γνωστό.

Τι συμβαίνει με το Wikileaks; Οι αριθμοί που δημοσιεύουν στην πρώτη σελίδα τους είναι αποκαλυπτικοί:

To concentrate on raising the funds necessary to keep us alive into 2010, we have reluctantly suspended all other operations, until Jan 11.

We have received hundreds of thousands of pages from corrupt banks, the US detainee system, the Iraq war, China, the UN and many others that we do not currently have the resources to release. You can change that and by doing so, change the world.

We have raised just over $50,000 for this year but can not meaningfully continue operations until costs are covered. These amount to just under $200,000 PA. If staff are paid, our yearly budget is $600,000.

Τα έσοδα που έχουν από δωρεές είναι μόλις το 1/4 των όσων χρειάζονται για να συνεχίσουν να λειτουργούν αμισθί!

Το ερώτημα παραμένει, είναι απλό και προς το παρόν χωρίς απάντηση: ποιός θα  πληρώσει το κόστος της ενημέρωσης;

To socialwhale, το ελληνικό startup με το οποίο ταξιδέψαμε μαζί στο Bilbao την περασμένη άνοιξη για το Startup 2.0, έχει ακολουθήσει μια σταθερά ανοδική πορεία με συνεχή ανάπτυξη και προσθήκες χαρακτηριστικών. Η τελευταία ανακοίνωση όμως μ’ ενθουσίασε ειδικά για μια νέα λειτουργία: το να μπορείς να αγνοήσεις (=να κάνεις να μην εμφανίζονται) τα tweets κάπου συγκεκριμένου χρήστη ή χρηστών, προσωρινά.

Μια τέτοια λειτουργία την επιθυμούσα χρόνια (ναι, κοντεύω 3 χρόνια στο twitter, οπότε μπορώ να χρησιμοποιήσω πληθυντικό). Και νομίζω θα βελτιώσει την εμπειρία χρήσης δραματικά. Μπράβο παίδες!

Posted via web from Στο δίχτυ

Πριν περάσω στα ebooks να πω ότι γενικά δεν μπορώ να φανταστώ την ηλεκτρονική ανάγνωση να αντικαθιστά την του χαρτιού. Είμαι τόσο εξοικειωμένος και συναισθηματικά δεμένος με το χαρτί και τα βιβλία μου εν γένει που δεν βλέπω να μπορώ να το αλλάξω αυτό.

Αλλά…

Πάντα έχει ένα αλλά. Υπάρχουν είδη ανάγνωσης και βιβλίου που δεν γεννάνε ανάλογη προσήλωση και συναισθήματα. Τα τεχνικά βιβλία είναι ένα απ’ αυτά. Όχι όλα, γιατί μερικά είναι πολύ cult και πολύ αντικείμενο ‘λατρείας’. Αλλά υπάρχει μια μεγάλη πλειάδα  reference books και που μόλις περάσει η εποχή τους είναι λίγο πολύ γραμμάρια χαρτί και μόνο.

Επίσης τα περιοδικά έχουν τέτοια φύση. Όσο κι αν είναι όμορφα κι έχουμε τη διάθεση να τα συλλέξουμε, να μείνουν μια σειρά από το 1 έως το .. άπειρο, να μας θυμίζουν τη διανοητική μας διαδρομή μαζί τους, τελικά απλά γίνονται στήλες χαρτιού πασπαλισμένες με σκόνη.

Γι αυτά λοιπόν: τεχνικά βιβλία και περιοδικά, ευχαρίστως θα εξέταζα εναλλακτικές του χαρτιού λύσεις. Κι εδώ μπαίνουν τα ebooks.  Και βέβαια, μιας και τα βιβλία δεν τα έχω κάνει copy από κάποιο αρχείο, αλλά τα έχω πληρώσει και μάλιστα αδρά,

γιατί ως γνωστόν τα τεχνικά βιβλία είναι πάντα τσιμπημένα, εύλογα γεννιέται η σκέψη: γιατί να μην τα έχω και σε ψηφιακή μορφή; Και γιατί για να τα έχω σε ψηφιακή μορφή θα πρέπει να τα ξαναπληρώσω, αφού το πνευματικό έργο είναι το ίδιο και το κόστος παραγωγής του ψηφιακού αντιγράφου είναι μηδενικό;

Τώρα, αν είσαι geek και αρχίζεις να εξετάζεις την πιθανότητα να διαβάζεις ebooks τι είναι το πρώτο που περνάει από το μυαλό σου;  Το Kindle. Κι ευτυχώς επειδή δεν είμαι ο μόνος ή ο πρώτος, το να το κοινοποιείς σε οδηγεί σε χρήσιμες πληροφορίες και συζητήσεις.

Από το ψάξε ψάξε έμαθα τα εξής:

α. Καταρχήν τα ebook βγαίνουν σε διάφορα format. Απ’ ότι κατάλαβα τα πιο διαδεδομένα είναι το .epub (το ΄καλό’ κι ανοιχτό φορμά)  και το mobipocket,  που υποστηρίζεται από το Kindle με μια μικρή παραλλαγή. Ebook φορμά θεωρούνται και το απλό κείμενο, η HTML και το PDF αλλά τα δύο πρώτα δεν υποστηρίζουν DRM και γι αυτό οι εκδότες δεν πολυκαίγονται γι αυτά.

β. Για τα τεχνικά βιβλία κι ειδικά τα O’Reilly υπάρχει μια σχέση τιμής ebook = 80% του κανονικού βιβλίου που είναι εντελώς παράλογο αλλά αν ψωνίσεις τα λεγόμενα bundles, τότε το ebook = 10% του κανονικού βιβλίου που είναι λογικό σαν τιμή αλλά παράλογο σαν πολιτική. Τα ebooks  του O’Reilly πάντως βγαίνουν σε διάφορα format κι ο πελάτης των bundle δικαιούται να τ’ αποκτήσει όλα κι επίσης δικαιούται τις ενημερώσεις από διορθώσεις ή νέες εκδόσεις. Τέλος, πολύ σοβαρό, είναι ελεύθερα από DRM.

γ. Το θέμα όμως είναι ότι το τεχνικό βιβλίο και τα περιοδικά χρειάζονται αρκετή επιφάνεια σελίδας για να μπορούν να διαβαστούν εύκολα. Κι εδώ το  Kindle 2 των 6”, που ήταν η πρώτη μου σκέψη για αγορά, μας τα χαλάει. Υπάρχει το  Kindle DX των 9,7” που κάνει γι αυτή τη δουλειά, αλλά είναι πολύ ακριβό και δεν διαθέτει Global Wireless όπως το Kindle 2. Άσε που μπαίνεις σε backlog αν παραγγέλεις γιατί δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν άμεσα.

Οπότε η λύση ebook reader πάει στις καλένδες για λίγο.

Παρόλαυτα άρχισα να πειραματίζομαι με την εμπειρία της ανάγνωσης  ebook στο ipod Touch, όχι σε τεχνικό βιβλίο αλλά

σ’ ένα που ερχόταν μαζί με τον δωρεάν ereader Stanza: το  Alice in the Wonderland. Διάβασα άνετα 3 κεφάλαια, όπου άνετα σημαίνει ότι το περιορισμένο της οθόνης δεν με ενόχλησε αν και έκοβε διάφορες εικόνες στη μέση. Το να κρατάω όμως το ipod σε θέση ανάγνωσης για αρκετή ώρα το βρήκα μη πρακτικό και πολύ κουραστικό, οπότε σαν μόνιμη λύση δεν παίζει. Είναι όμως μια καλή λύση για  casual reading σε μετρό και λεωφορεία όπου η ανάγνωση είναι λίγο επιπόλαια και δεν διαρκεί πολύ.

Έτσι, επι τη ευκαιρία, κατέβασα και το Content του Cory Doctorow, που σαν ebook διατίθεται δωρεάν. Και βέβαια το να το κατεβάζεις μέσα από το ipod με το  Stanza και να προστίθεται αυτόματα στην e-βιβλιοθήκη σου είναι πολύ βολικό.

Συνεχίζω να ενδιαφέρομαι για το θέμα και θέλω ν’ ακούσω κι άλλες εμπειρίες. Αν έχετε, μοιραστείτε τις.

Η υπηρεσίες των  short urls  είναι αρκετά απλές και στη σύλληψη και λειτουργία τους. Έχουν όμως ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον χαρακτηριστικό: είναι συλλέκτες πληροφορίας. Όπως έγραφα και πριν ακριβώς ένα χρόνο, στο αγγλικό μου μπλογκ σε υπηρεσίες σαν το twitter όπου η πληροφορία που διαμοιράζεται συμπυκνώνεται σ’ ένα link, αν δεν υπήρχαν τα στατιστικά των url shorteners, δεν θα μπορούσε κανείς να έχει την στοιχειώδη πληροφόρηση για το αν το διαμοιραζόμενο τυγχάνει του παραμικρού ενδιαφέροντος. Με λίγα λόγια,  αν κάνει κανείς κλικ στο link.

Κι ενώ οι χρήστες μπορούν να βρουν μόνο αυτήν την απλή πληροφόρηση οι υπηρεσίες url shortening διαθέτουν πολύ περισσότερη. Συναρθροίζοντας την πληροφορία από τις συμπεριφορές χιλιάδων ή εκατομυρίων χρηστών, μπορούν να σχεδιάσουν προφίλ συμπεριφορών, προβλέψεις για ενδιαφέροντα κι επισκεψιμότητες, ν’ ανιχνεύσουν παράγοντες επιρροής κτλ.

Αυτή είναι η διάσταση ‘λουκούμι’ στην οποία προσβλέπουν  Google και Facebook: ενώ διαθέτουν ήδη τεράστιο όγκο πληροφορίας από τη συμπεριφορά των χρηστών στις δικές τους υπηρεσίες, καθώς οι  url  shorterners μπορούν να χρησιμοποιηθούν οπουδήποτε (και προφανώς το twitter δεν έχει το μικρότερο ενδιαφέρον), μπορούν έτσι να αποκτήσουν πρόσβαση σε δεδομένα που κανονικά δεν θα διέθεταν ή θα έπρεπε να πληρώσουν για να τ’ αποκτήσουν.

Όσο κι αν ακούγεται καταρχήν περίεργο ή γελοίο, είναι σίγουρα ασυνήθιστο κι αν παρακολουθήσετε τον Hsieh θα δείτε ότι δεν πρόκειται για ένα ακόμα μπουρδολόγο marketer. Το έχει ψάξει το πράγμα. Κι η επιτυχία του zappos αυτό έρχεται να επιβεβαιώσει.