ΜΑΣΤΟΛΟΓΙΑ

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ KARKINOS TOU MASTOU

noreply@blogger.com (mygreek) — Thu, 26 Jan 2012 21:59:00 +0000

Ο καρκίνος του μαστού αναφέρεται σε καρκίνο που αναπτύσσεται στους γαλακτοπαραγωγούς αδένες του μαστού ή στους γαλακτοφόρους πόρους που μεταφέρουν το γάλα. Διακρίνονται διαφορετικοί τύποι. Είναι ένα από τα είδη καρκίνου που επιφέρουν τους περισσότερους θανάτους ετησίως (519.000 θανάτους το 2004). Παρατηρείται εξαιρετικά σπάνια στους άνδρες, με περίπου 100 φορές μικρότερη συχνότητα συγκριτικά με τις γυναίκες και τα ίδια ποσοστά επιβίωσης.

Στην μαστολογια ανιχνεύεται με τη μέθοδο της μαστογραφίας. Οι θεραπείες για τον καρκίνο του μαστού περιλαμβάνουν χειρουργική επέμβαση, ορμονοθεραπεία, χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία.
Εισαγωγή
Ο όρος «καρκίνος του μαστού»αναφέρεται στην ανάπτυξη κακοήθους όγκου στην περιοχή του μαστού. Αποτελεί μία από τις συχνότερα εμφανιζόμενες μορφές καρκίνου παγκοσμίως και είναι η πρώτη σε αριθμό κρουσμάτων στο γυναικείο πληθυσμό. Προκαλείται από ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό παθολογικών κυττάρων που ως αποτέλεσμα προκαλούν το σχηματισμό κακοήθους όγκου στην περιοχή του μαστού και ουσιαστικά αποτελεί κυτταρική νόσο. Τα παθολογικά αυτά κύτταρα έχουν τη δυνατότητα εξάπλωσης σε γειτονικούς ιστούς σε δυσάρεστες συνέπειες για ολόκληρο τον οργανισμό. Η πιθανότητα εμφάνισης της νόσου σε άρρενες είναι υπαρκτή αλλά πολύ μικρή. Όσον αφορά στις γυναίκες όλες αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου – όχι, όμως στον ίδιο βαθμό.
Στατιστικά στοιχεία

Σύμφωνα με τη Διεθνή Έκθεση για τις καρκινικές νόσους που παρουσιάστηκε στη Γενεύη της Ελβετίας τον Απρίλιο του 2003 από την IARC (International Agency for Research on Cancer), ο καρκίνος του μαστού αποτελεί την πιο συχνή μορφή καρκίνου μεταξύ των γυναικών, με περίπου 1.000.000 νέα κρούσματα παγκοσμίως. Ορισμένοι αριθμοί δίνουν τη κοινωνική διάσταση του καρκίνου του μαστού. Στις ΗΠΑ το 2004 οι νέες περιπτώσεις καρκίνου του μαστού στις γυναίκες ήταν 217.000 περίπου. Στην Ελλάδα αναφέρονται 4.500 περίπου νέες περιπτώσεις το χρόνο, ενώ υπολογίζεται ότι 1 στις 8 γυναίκες παγκοσμίως θα παρουσιάσει καρκίνο μαστού σε κάποια φάση της ζωής της. Στην Ευρώπη, το 60% των κρουσμάτων καρκίνου του μαστού διαγιγνώσκεται σε πρώιμο στάδιο. Το αντίστοιχο ποσοστό στην Ελλάδα είναι μόλις 5%. Τα στοιχεία αυτά καταδεικνύουν πόσο ελλιπής είναι η σχετική ενημέρωση μεταξύ των Ελληνίδων.
Αίτια

Δυστυχώς, ελάχιστα είναι γνωστά σχετικά με τα αίτια που προκαλούν καρκίνο του μαστού, παρά το γεγονός ότι έχουν εντοπιστεί αρκετοί παράγοντες κινδύνου οι οποίοι αναφέρονται παρακάτω:

Ηλικία: ο καρκίνος του μαστού μπορεί να προκύψει σε οποιαδήποτε ηλικία μετά την εφηβεία αλλά τα ποσοστά αυξάνονται όσο αυξάνονται και οι ηλικιακές κλίμακες. Οι περισσότερες περιπτώσεις παρουσιάζονται μετά από την ηλικία των 50 ετών, ενώ είναι σπάνιος σε γυναίκες ηλικίας κάτω των 35 ετών (5% των περιπτώσεων), με εξαίρεση τις γυναίκες που έχουν κληρονομική προδιάθεση.
Κληρονομικότητα: Υπολογίζεται ότι μόλις το 5 - 10% των κρουσμάτων καρκίνου του μαστού σχετίζεται όντως με παράγοντες κληρονομικότητας. Ωστόσο, δύο γονίδια, γνωστά ως BRCA 1 και BRCA 2, έχουν προσδιοριστεί ως παράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνιση καρκίνου του μαστού. Επίσης, γυναίκες με εξ αίματος συγγενείς που έχουν νοσήσει αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου στο μαστό.
Διαταραχές της έμμηνου ρύσης: πρώιμη έναρξη της έμμηνου ρύσης ή καθυστέρηση της εμμηνόπαυσης καθώς και λήψη οιστρογόνων μετά την εμμηνόπαυση έχουν συσχετιστεί με αυξημένα ποσοστά εμφάνισης της νόσου.
Αλκοόλ: Τα οινοπνευματώδη ποτά αυξάνουν τη συγκέντρωση των οιστρογόνων στο αίμα. Σύμφωνα με μελέτη που παρουσιάστηκε το Δεκέμβριο του 2009 στο Διεθνές Συνέδριο ογκολογίας του Σαν Αντόνιο, άτομα που νόσησαν από καρκίνο του μαστού και καταναλώνουν με μετριοπάθεια αλκοόλ διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο επανεμφάνισής του από εκείνα που πίνουν λίγο ή καθόλου οινοπνευματώδη.
Παχυσαρκία: H παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού καθώς αυξάνει τα επίπεδα των οιστρογόνων. Η παραγωγή των οιστρογόνων στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση γίνεται κυρίως μέσα σε λιπώδη ιστό (μετατροπή των επινεφριδικών ανδρογόνων σε οιστρογόνα από την αρωματάση, ένα ένζυμο που βρίσκεται κυρίως στο λίπος). Τον Ιούνιο του 2009 ανακοινώθηκε από το Αμερικανικό Ίδρυμα για την έρευνα του Καρκίνου (AICR) ότι η συσσώρευση σωματικού λίπους σε ποσοστά άνω του κανονικού ευθύνεται για το 17% των κρουσμάτων καρκίνου του μαστού στις Η.Π.Α.
Κάπνισμα: πρόσφατες μελέτες απέδειξαν ότι η κατανάλωση ενός πακέτου τσιγάρων ημερησίως, από γυναίκες προ της εμμηνόπαυσης για εννέα περίπου χρόνια, αυξάνει δραστικά τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού κατά σχεδόν 60%.
Λήψη αντισυλληπτικών χαπιών: με επιφύλαξη αναφερόμαστε σε αυτόν τον παράγοντα καθώς μελέτες δεν έχουν αποδείξει ακόμα τη συσχέτιση της λήψης αντισυλληπτικών με την εμφάνιση καρκίνου του μαστού.
Ιστορικό Καρκίνου: γυναίκες που έχουν εμφανίσει προηγουμένως καρκίνο της μήτρας, των ωοθηκών ή του μαστού έχουν αυξημένες πιθανότητες να εμφανίσουν έναν 2ο καρκίνο στο μαστό.
Καθιστική Ζωή: Η τακτική άσκηση πριν την έναρξη της έμμηνου ρύσης μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού μιας γυναίκας, κυρίως διότι μπορεί να καθυστερήσει την έναρξη της έμμηνου ρύσεως, να επιμηκύνει τον χρόνο μεταξύ των περιόδων ή να ελαττώσει τον αριθμό των εμμηνορυσιακών κύκλων, μειώνοντας έτσι την έκθεση της γυναίκας στα οιστρογόνα.
Έκθεση σε ακτινοβολία
Ατεκνία
Θεραπεία Ορμονικής Υποκατάστασης: προσφέρει ανακούφιση από τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, ωστόσο, η μακροχρόνια χρήση της μετά την εμμηνόπαυση αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού.

Συμπτώματα

Κάποια από τα συμπτώματα που χαρακτηρίζουν τον καρκίνο του μαστού είναι τα εξής:

Εξόγκωμα ή σκλήρυνση στην περιοχή του μαστού ή και της μασχάλης
Διόγκωση λεμφαδένων της μασχάλης
Έκκριση υγρών από τη θηλή
Εισολκή δέρματος δηλαδή έλξη του δέρματος ή της θηλής προς το εσωτερικό του μαστού
Ερυθρότητα, ευαισθησία ή πόνοι στο στήθος

Σε αρχικό στάδιο ο καρκίνος του μαστού δεν παρουσιάζει συμπτώματα. Αργότερα μπορεί να εμφανιστεί ψηλαφητό μόρφωμα, αλλαγή του χρώματος του δέρματος), εισολκή ή έκκριμα. Αν η γυναίκα δεν δώσει σημασία στα προαναφερθέντα συμπτώματα τότε μπορεί να εμφανίσει σημάδια προχωρημένης νόσου, όπως θερμό και ερυθρό μαστό (φλεγμονώδης καρκίνος), πόνους στα οστά, μεγάλη διόγκωση.
Διάγνωση

Ο καρκίνος του μαστού δεν προλαμβάνεται ακόμα πρωτογενώς διότι δεν γνωρίζουμε ακόμα τον παράγοντα δημιουργίας του αλλά δευτερογενώς με έγκαιρη διάγνωση, πρόληψη και θεραπεία. Η δευτερογενής πρόληψη περιλαμβάνει αυτοεξέταση, κλινική εξέταση από ιατρό και μαστογραφία. Η διάγνωση ξεκινά όταν ανακαλυφθεί μια μάζα στο μαστό μετά από ψηλάφηση ή μαστογραφία ή υπέρηχο και στη συνέχεια ακολουθούν εξετάσεις ώστε να διευκρινιστεί η διαφορά ανάμεσα σε ένα συμπαγή όγκο και μια κύστη γεμάτη υγρό. Υπάρχουν 4 διαγνωστικές μέθοδοι:

Κυτταρολογική βιοψία: Γίνεται με μια λεπτή βελόνα (FNA - Fine Needle Aspiration Biopsy) που προσαρμόζεται σε μια σύριγγα και επιτρέπει την αναρρόφηση κυττάρων από την ύποπτη περιοχή του μαστού.
Ιστολογική βιοψία: η βελόνα σε αυτή την περίπτωση είναι μεγαλύτερη, απαιτείται τοπική αναισθησία και τομή και το υλικό που μελετάται είναι ιστολογικό.
Στερεοτακτική βιοψία: η λήψη του ιστολογικού υλικού γίνεται με την καθοδήγηση ειδικών μηχανημάτων
Ανοιχτή χειρουργική βιοψία: η ταυτοποίηση της φύσης της ύποπτης περιοχής γίνεται με ταχεία βιοψία κατά τη διάρκεια του χειρουργείου πριν την αφαίρεση του όγκου.

Στάδια

Η σταδιοποίηση της νόσου είναι σημαντική τόσο για την πρόγνωση όσο και για τη θεραπεία. Η ταξινόμηση γίνεται κατά TNM (Τ= μέγεθος πρωτοπαθούς όγκου, Ν= προσβολή μασχαλιαίων λεμφαδένων, Μ= παρουσία ή όχι μεταστάσεων). Υπάρχουν 5 στάδια:

Στάδιο 0: εντοπίζεται στο σημείο προέλευσής του και δεν έχει αρχίσει να διηθεί τους γύρω ιστούς ή να διασπείρεται
Στάδιο Ι: ο όγκος είναι μεγέθους 2cm ή μικρότερος και δεν υπάρχει ένδειξη διασποράς
Στάδιο ΙΙΑ: ο όγκος είναι 2-5cm χωρίς διασπορά στους λεμφαδένες, Στάδιο ΙΙΒ: όγκος 2-5cm με θετικούς λεμφαδένες ή όγκος >5cm χωρίς λεμφαδενικές μεταστάσεις
Στάδιο ΙΙΙΑ: όγκος >5cm και διακρίνεται προσβολή των σύστοιχων μασχαλιαίων λεμφαδένων που συμφύονται μεταξύ τους ή με άλλους ιστούς, Στάδιο ΙΙΙΒ: προσβεβλημένοι θωρακικοί λεμφαδένες και όγκος που επεκτείνεται στο θωρακικό τοίχωμα ή προσβάλλει και εξελκώνει το δέρμα.
Στάδιο ΙV: διασπορά στους λεμφαδένες, αλλά και απομακρυσμένες μεταστάσεις ή προσβολή του δέρματος και του θωρακικού τοιχώματος πέρα από την περιοχή του μαστού.

Θεραπεία

Το αρχικό βήμα για την αντιμετώπιση της νόσου είναι η χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του όγκου. Στη συνέχεια η μετεγχειρητική θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει Ακτινοθεραπεία, Χημειοθεραπεία, Ορμονοθεραπεία. Τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη στην επιλογή της μετεγχειρητικής θεραπείας είναι το μέγεθος και η διαφοροποίηση του όγκου, η ύπαρξη ορμονικών υποδοχέων, το αποτέλεσμα της εξέτασης του Ηer2/neu και η γενική κατάσταση της υγείας.

Χημειοθεραπεία: καταστρέφει τα κύτταρα που έχουν μεταναστεύσει από τον αρχικό όγκο. Χορηγείται ενδοφλεβίως, με συνδυασμό 2-3 φαρμάκων, σε κύκλους θεραπειών χωρίς να απαιτείται εισαγωγή στο νοσοκομείο. Επειδή τα φάρμακα είναι χημικά έχουν δυσάρεστες παρενέργειες για τον οργανισμό κυρίως στο αίμα (πτώση αιματοκρίτη και λευκών), στο γαστρεντερικό σωλήνα (εμετοί), στα μαλλιά (πτώση) και στα νύχια (μαύρισμα) οι οποίες όμως σήμερα περιορίζονται με τη χορήγηση βοηθητικών φαρμακευτικών σκευασμάτων.

Ακτινοθεραπεία: μπορεί να χορηγηθεί προεγχειρητικά με σκοπό την ελάττωση του μεγέθους του όγκου ή ως συμπλήρωμα των "συντηρητικών" χειρουργικών επεμβάσεων όπως η μερική μαστεκτομή ή σε ορισμένες περιπτώσεις ριζικής μαστεκτομής.

Ορμονοθεραπεία: Εάν στον όγκο υπάρχουν ορμονικοί υποδοχείς μπορεί να χρησιμοποιηθεί Ορμονοθεραπεία μόνη ή σε συνδυασμό με Χημειοθεραπεία και /ή Ακτινοθεραπεία. Συνήθως χορηγείται Ταmoxifen.

Καλοήθεις και κακοήθεις παθήσεις του μαστού

Δεν είναι όλες οι αλλοιώσεις, διογκώσεις ή σκληρύνσεις καρκινικές και κακοήθεις. Υπολογίζεται πως το 90% των μαστικών όγκων σε γυναίκες ηλικίας 20 – 50 ετών προκαλούνται από κάποια πάθηση καλοήθους φύσης.
Καλοήθεις παθήσεις

Οι καλοήθεις παθήσεις μπορούν να είναι:

Ινοαδένωμα
Κύστη
Λίπωμα
Φυλλοειδής όγκος
Θήλωμα
Φλεγμονή-Απόστημα
Ινοκυστική μαστοπάθεια
Γαλακτοφορεκτασία
Μασταλγία
Μαστίτιδα
Γαλακτοκήλη
Αδενολίπωμα

Κακοήθεις Παθήσεις

Επί τόπου Πορογενές Καρκίνωμα (Ductal carcinoma in situ [DCIS])
Πορογενές διηθητικό καρκίνωμα (Invasive Ductal Carcinoma [IDC])
Σωληνώδες Καρκίνωμα του μαστού [Tubular carcinoma]
Μυελώδες Καρκίνωμα στο στήθος
Βλεννοπαράγωγο Μαστικό Καρκίνωμα
Θηλώδες (Θηλοειδές) Καρκίνωμα στο μαστό (Papillary Carcinoma of the Brest)
Διάτρητο Καρκίνωμα του Μαστού [Cribriform Carcinoma of the Breast]
Διηθητικό Λοβιακό Καρκίνωμα (Invasive lobular carcinoma [ILC])
Φλεγμονώδης Καρκίνος του Μαστού (Inflammatory breast cancer)

Καρκίνος του μαστού
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

ΜΙΚΡΟΑΠΟΤΙΤΑΝΩΣΕΙΣ - ΜΙΚΡΟΑΣΒΕΣΤΩΣΕΙΣ

noreply@blogger.com (mygreek) — Thu, 26 Jan 2012 21:20:00 +0000

Μικροαποτιτανώσεις ή μικροασβεστώσεις
Τι είναι; Οι μικροαποτιτανώσεις ή αλλιώς μικροασβεστώσεις είναι άλατα ασβεστίου που συγκεντρώνονται σε μία ή περισσότερες θέσεις του ενός ή και των δύο μαστών. Η ύπαρξή τους ανακαλύπτεται στην μαστογραφία αφού δεν γίνονται αντιληπτές στην ψηλάφηση ούτε προκαλούν συμπτώματα (πόνο, ενόχληση ή οτιδήποτε άλλο). Το μέγεθος τους γενικά κυμαίνεται από 0.2-2 χιλιοστά και στην μαστογραφία φαίνονται ως μικρές άσπρες κουκίδες αλλά μπορεί να παίρνουν και άλλα σχήματα.
Ποια είναι η σημασία τους; Αυτές καθ’ αυτές οι μικροαποτιτανώσεις δεν προκαλούν βλάβη στον μαστό. Όμως ενίοτε αποτελούν το πρώτο και συχνά μοναδικό σημάδι της ανάπτυξης μιας αρχόμενης συνήθως κακοήθειας στην θέση αυτή. Η πολύ αρχική αυτή μορφή καρκίνου του μαστού ονομάζεται καρκίνωμα in situ και αναπτύσσεται εντός των γαλακτοφόρων πόρων (πορογενές καρκίνωμα in situ ή DCIS από τα αρχικά του αντίστοιχου αγγλικού όρου). Μερικές φορές οι αποτιτανώσεις μπορεί να συνοδεύουν κάποια μάζα καλοήθη ή κακοήθη. Σαφώς και δεν συνδέονται όλες οι περιπτώσεις μικροαποτιτανώσεων με καρκίνο του μαστού. Υπάρχει πληθώρα καλοήθων καταστάσεων που οδηγεί σε σχηματισμό μικροαποτιτανώσεων όπως η σκληρυντική αδένωση, η ινοκυστική μαστοπάθεια, οι φλεγμονές, προηγούμενες χειρουργικές επεμβάσεις, κ.α.
Ποιά είναι τα κύρια χαρακτηριστικά τους; Χρησιμοποιούμε κυρίως τρεις παραμέτρους για να χαρακτηρίσουμε τις μικροαποτιτανώσεις: τον αριθμό, την κατανομή και το σχήμα. Παραδείγματος χάριν, πιο πιθανές να συνδέονται με κακοήθεια είναι οι πολυάριθμες μικροαποτιτανώσεις που αθροίζονται σε μικρή περιοχή του μαστού (συρρέουσες) και παρουσιάζουν πολυμορφία σχήματος (δίκην σπασμένων γυαλιών). Αντίθετα διάσπαρτες στο μεγαλύτερο μέρος του μαστού με ομοιόμορφο σχήμα σαν τελείες, είναι συνήθως αποτέλεσμα σκληρυντικής αδένωσης. Ανάμεσα βέβαια σ’ αυτές τις δύο καταστάσεις υπάρχουν πάρα πολλές ενδιάμεσες με αποτέλεσμα ο χαρακτηρισμός των μικροαποτιτανώσεων να προκαλεί συχνά πονοκέφαλο τόσο στον ακτινολόγο όσο και στον κλινικό ιατρό.
Θα βοηθούσαν άλλες εξετάσεις; Άλλες απεικονιστικές εξετάσεις που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε είναι το υπερηχογράφημα και η μαγνητική τομογραφία μαστών. Το υπερηχογράφημα δεν δείχνει καλά τις μικροαποτιτανώσεις και ο ρόλος του περιορίζεται στο να μας δείξει αν υπάρχει υποκείμενη μάζα στην περιοχή, που δεν φαίνεται στην μαστογραφία όταν ο μαστός είναι πολύ πυκνός. Ο ρόλος της μαγνητικής μαστογραφίας είναι εν πολλοίς αδιευκρίνιστος. Η μαγνητική τομογραφία δεν δείχνει καθόλου τις αποτιτανώσεις. Έχει όμως μεγάλη ευαισθησία στην ανάδειξη πιθανού διηθητικού καρκίνου αλλά μικρότερη στην ανάδειξη του καρκίνου in situ που όπως ανέφερα παραπάνω είναι ο συχνότερος τύπος κακοήθειας που συνδέεται με τις μικροαποτιτανώσεις. Επομένως το αν θα χρειαστεί ή όχι μαγνητική τομογραφία αφήνεται στην κρίση του ειδικού.
Θα χρειαστεί βιοψία; Εφ’ όσον δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για την καλοήθη αιτιολογία των μικροαποτιτανώσεων, ενδείκνυται η βιοψία. Ωστόσο, αν η υποψία για κακοήθεια είναι πολύ μικρή μπορούμε να επιλέξουμε παρακολούθηση με μαστογραφία σε σύντομο χρονικό διάστημα π.χ. ανά 4- 6 μήνες τουλάχιστον για 2 χρόνια. Συνήθως αν κάτι βρίσκεται σε εξέλιξη, η μαστογραφική εικόνα θα διαφοροποιηθεί και θα προχωρήσουμε σε βιοψία. Η βιοψία μπορεί να γίνει είτε χειρουργικά ή με την καινούρια ελάχιστα επεμβατική μέθοδο της στερεοτακτικής βιοψίας δια ευρείας βελόνης, υπό αναρρόφηση. Η μέθοδος συχνά αναφέρεται και ως μαμμοτόμος (mammotome) από το όνομα της πρώτης συσκευής που κατασκευάστηκε για τον σκοπό αυτό. Βέβαια υπάρχουν τώρα και άλλες συσκευές άλλων εταιρειών που κάνουν την ίδια δουλειά. Η χειρουργική επέμβαση γίνεται με προεγχειρητική σήμανση της βλάβης, αφού οι μικροαποτιτανώσεις δεν φαίνονται δια γυμνού οφθαλμού ούτε ψηλαφώνται. Η σήμανση γίνεται συνήθως με συρμάτινο οδηγό, αλλά μπορεί να γίνει και με ραδιοϊσότοπο, πάντα υπό μαστογραφική καθοδήγηση. Μπορεί να γίνει με τοπική ή με γενική αναισθησία. Η στερεοτακτική βιοψία δια ευρείας βελόνης υπό αναρρόφηση γίνεται με τοπική αναισθησία και απαιτεί μία ελάχιστη τομή περίπου 4-5 χιλιοστών. Πρέπει να σημειωθεί ότι η μέθοδος αυτή είναι αποκλειστικά διαγνωστική και όχι θεραπευτική. Αλλά περισσότερα γι’ αυτό σε επόμενη ανάρτηση. Σκοπός και με τους δύο τρόπους είναι το να πάρουμε ιστό από την περιοχή ενδιαφέροντος για να εξεταστεί στο μικροσκόπιο και να έχουμε μία οριστική διάγνωση. Αναλόγως του αποτελέσματος μπορεί να χρειαστεί επανεπέμβαση ή χειρουργική εκτομή μετά από βιοψία δια βελόνης.

Δημήτρης Κορωνάρχης MD
Χειρουργός

Αποποίηση ευθύνης. Ο σκοπός του ανωτέρω κειμένου είναι αποκλειστικά ενημερωτικός για το ευρύ κοινό και σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί διαγνωστική ή θεραπευτική πρόταση. Η απόφαση για οποιαδήποτε διαγνωστική εξέταση και η οποιαδήποτε θεραπευτική επιλογή είναι έργο του εκάστοτε θεράποντος ιατρού και πρέπει να λαμβάνεται μετά από προσεκτική κλινική εξέταση και αξιολόγηση των όποιων εργαστηριακών εξετάσεων της ασθενούς.

MASTOLOGOS

noreply@blogger.com (mygreek) — Sun, 18 Oct 2009 18:13:00 +0000

Κορωνάρχης Δημήτριος
ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΥ
Ιατρείο Ελ. Βενιζέλου 25
Πλατεία Νέας Σμύρνης
τηλ. 210 9324602

Μαστολογια

noreply@blogger.com (mygreek) — Sun, 08 Mar 2009 01:54:00 +0000

Κορωναρχης Δημητριος Χειρουργος Μαστου

Δημητριος Κορωναρχης
Χειρουργος Μαστου

Πίνακας περιεχομένων

1 Ανατομία
- 1.1 Αλλαγές κατά την κύηση και γαλουχία
- 1.2 Ανωμαλίες διάπλασης
2 Κοινωνική σημασία

Ανατομία

Τομή μαστού:
1. Μεσοπλεύριοι μύες
2. Θωρακικοί μύες
3. Λοβοί του μαστικού αδένα
4. Θηλή
5. Θηλαία άλως
6. Γαλακτοφόροι κόλποι
7. Περιμαστικό λίπος

Η εξωτερική μορφολογία του μαστού περιλαμβάνει την θηλή, την θηλαία άλω και τα αλωαία οζίδια.

Η θηλή αποτελεί έπαρμα του δέρματος του μαστού που βρίσκεται λίγο πιο κάτω και έξω από το μέσο του μαστού. Στην κορυφή της υπάρχουν 15-20 στόμια όπου καταλήγουν οι γαλακτοφόροι πόροι. Το ύψος της θηλής είναι περίπου 1-1,5 cm και αυξάνει κατά την γαλουχία (θηλασμός). Το καστανέρυθρο χρώμα της θηλής οφείλεται στην άφθονη παρουσία μελανίνης ουσίας.

Η θηλαία άλως αποτελεί υποστρόγγυλη και ελαφρά επηρμένη περιοχή γύρω από την θηλή με διάμετρο 1,5-6 cm. Στην επιφάνεια της θηλαίας άλω υπάρχουν μικρά επάρματα, τα θηλαία οζίδια τα οποία έχουν ως υπόθεμα τους αλωαίους αδένες. Οι αλωαίοι αδένες είναι κυρίως οσμηγόνοι, αλλά και σμηγματογόνοι και υποτυπώδεις γαλακτικοί αδένες.

Εσωτερικά ο μαστός αποτελείται από τον μαστικό ή μαζικό αδένα και το περιμαστικό λίπος. Το περιμαστικό λίπος είναι συνέχεια του υποδόριου λίπους το οποίο όμως είναι αφθονότερο στην πρόσθια περιοχή του μαστού, ανάμεσα στο δέρμα και τον μαστικό αδένα.

Ο μαστικός αδένας σε γυναίκα μη κυοφορούσα βρίσκεται πίσω από την θηλαία άλω και μόλις που υπερβαίνει τα όριά της. Ο μαστικός αδένας αποτελείται από τους λοβούς όπου παράγεται το γάλα και τους γαλακτοφόρους πόρους που μεταφέρουν το γάλα στους γαλακτοφόρους κόλπους. Οι γαλακτοφόροι κόλποι είναι ανευρύσματα των πόρων τα οποία λειτουργούν ως αποθήκη του γάλακτος , το οποίο και απελευθερώνουν μετά από πίεση της θηλής από το βρέφος.

Αλλαγές κατά την κύηση και γαλουχία

Κατά την γαλουχία το βρέφος τρέφεται μέσω της θηλής.

Ο μαστικός αδένας είναι ορμονοεξαρτώμενο όργανο, δηλαδή η μορφολογία του αλλάζει ανάλογα με τις ορμονικές μεταβολές που παρατηρούνται κατά την ήβη, τις φάσεις του καταμήνιου κύκλου (περίοδος), την κύηση και την γαλουχία.

Έτσι, κατά το δεύτερο μήνα της κύησης το μέγεθος του μαστού, της θηλής και της θηλαίας άλω αυξάνει. Ο μαστικός αδένας υπερπλάσσεται και οι γαλακτοφόροι πόροι επιμηκύνονται. Τις 2-3 πρώτες ημέρες μετά τον τοκετό παράγεται από τον αδένα το πύαρ ή πρωτόγαλα. Μετά την τρίτη μέρα αρχίζει η παραγωγή του γάλακτος, η οποία ρυθμίζεται από την ορμόνη προλακτίνη. Μετά το τέλος της γαλουχίας ο μαστός υποστρέφει και επανέρχεται στο φυσιολογικό.

Κατά την μετακλιμακτηριακή ηλικία ο γυναικείος μαστός ατροφεί.

Ανωμαλίες διάπλασης

Υπερθηλία

Αμαστία (είναι συνήθως μονόπλευρη)
Αθηλία (έλλειψη θηλής)
Υπερθηλία (υπεράριθμες θηλές σε διάφορα ύψη του πρόσθιου κοιλιακού τοιχώματος)
Μικρομαστία (οι μαστοί διατηρούν τον παιδικό τους τύπο)
Μακρομαστία (υπερβολικά μεγάλοι μαστοί)
Γυναικομαστία (όταν οι ανδρικοί μαστοί μεταπίπτουν στον γυναικείο τύπο)

Δημητριος Κορωναρχης Μαστολογος
Δημητριος Κορωναρχης Ιατρος
Δημητριος Κορωναρχης Χειρουργος Μαστου
http://mygreekblogspot.blogspot.com/