شماره پنج و شش نشریه شماها به مسئله سرویس‌های وبلاگ پرداخته. مصاحبه‌هایی با مدیران سرویس‌های وبلاگی [ایرانی] در این شماره گردآوری شده که نگاهی به اونها خالی از لطف نیست.

• مصاحبه با مدیر پرشین‌بلاگ – برندها را کنار هم نمی‌گذارند
• مصاحبه با مدیر میهن‌بلاگ – دلیل اصلی ما تجارت است
• مصاحبه با مدیر پارسی‌بلاگ – ما یک شبکه اجتماعی داریم
• مصاحبه با مدیران بلاگ‌اسکای – وبلاگ به مثابه یک صنعت
• مصاحبه با مدیر وردپرس – وردپرس یعنی همکاری

این مصاحبه و همکاری اولین تجربه اینچنینی برای من بود. امیدوارم چیزه خوبی از آب در اومده باشه.

پی‌نوشت: چند روزیه که این ضدتبلیغ تو صفحه جیمیل به من نمایش داده میشه. هر کسی اون رو سفارش داده دلش بدجوری خون بوده … راه جالبیه برای انتقام‌ گیری!

من تقریبا سه ماهه که از یک خط ارتباطی ADSL برای وصل شدن به اینترنت استفاده می‌کنم. از اونجاییکه بیشتر از یک نفر به صورت همزمان تو خونه به اینترنت وصل میشن یک مودم بی‌سیم لینکسیس (Linksys WAG200G) خریدم. تا دو هفته پیش همه چیز خوب بود. مودم خودش با استفاده از پروتکل PPPOE به اینترنت وصل می‌‌شد و ماها با استفاده از یک شبکه بی‌سیم از اینترنت استفاده می‌کردیم. دو هفته پیش، تو همون دوران قطعی سراسری اینترنت ایران، به طور ناگهانی اینترنت ما هم قطع شد. دو روز اول فکر می‌کردم که مشکل از همین قطعی سراسری هست ولی وقتی با پشتیبانی تماس گرفتم متوجه شدم که قطعی اینترنت ما به اون دلیل نیست. اولین کاری که به توصیه شرکت سرویس‌دهنده کردم به روز‌رسانی فرم‌ور (Firmware) دستگاه بود. وقتی این روش جواب نداد دستگاه رو Factory Reset کردم و حتی چند نگارش غیررسمی فرم‌ور دیگه رو هم امتحان کردم. باز هم نتیجه‌ای نداشت. دوباره که با شرکت تماس گرفتم اون‌ها از من خواستند که یک تست دیگه رو انجام بدم و این بار از من خواستند که مودم رو روی مد Bridge تنظیم کنم و با استفاده از کانکشن PPPOE ویندوز به اینترنت وصل بشم. در این مد دیگه مودم خودش به اینترنت وصل نمیشه بلکه پلی میشه برای سیستم عامل تا اون خودش اتصال به اینترنت رو مدیریت کنه. با کمال تعجب متوجه شدیم که در این مد همه چیز سالمه. این خبر بدی بود چون ثابت می‌کرد مشکل از مودم هست!

نمی‌دونم چی شد که روحیه کِرم بودنم گل کرد و تصمیم گرفتم که تا آخر قضیه پی اون رو بگیرم. برای من قابل قبول نبود که یک مودم یک دفعه چنین مشکلی پیدا کنه. تقریبا ۳ روز هیچ کاری جز ور رفتن با مودم، جستجو توی اینترنت و صحبت با کسایی که ممکن بود بتونند کمکم کنند نکردم. نه کلاس‌های دانشگاه رو رفتم و نه به هیچ کار دیگه‌ای رسیدم. شاید بیشتر از ۲۰ ساعت روی این قضیه وقت گذاشتم تا بالاخره مشکل رو پیدا کردم!

روی مودم من مانند بسیاری از دستگاه‌های شبکه از سیستم‌عامل لینوکس استفاده میشه. فرم‌ور اصلی دستگاه من امکان ارتباط Telnet یا SSH رو نداشت پس اولین کاری که کردم استفاده از یک فرم‌ور غیر رسمی بود که به من اجازه می‌داد با استفاده از telnet به مودم لاگین کنم و به لاگ‌های سیستم عاملش دسترسی داشته باشم. با بررسی لاگ مودم متوجه شدم که هنگام ارتباط با سرور وسط عملیات تصدیق (Authentication) تایموت پیش می‌آد:

mani@mani-laptop:~$ telnet 192.168.1.1
Trying 192.168.1.1...
Connected to 192.168.1.1.
Escape character is '^]'.

BusyBox v1.00 (2007.11.30-16:58+0000) Built-in shell (ash)
Enter 'help' for a list of built-in commands.

# cat /var/log/messages 
Sun, 2002-09-08 15:00:32 - Initialize LCP.
Sun, 2002-09-08 15:00:32 - Plugin pppoe loaded.
Sun, 2002-09-08 15:00:32 - PPPoE Plugin Initialized
Sun, 2002-09-08 15:00:32 - Plugin pppoe called.
Sun, 2002-09-08 15:00:32 - pppd 2.4.1 started by root, uid 0
Sun, 2002-09-08 15:00:32 - setting line discipline hook
Sun, 2002-09-08 15:00:32 - Sending PADI
Sun, 2002-09-08 15:01:07 - Terminating on signal 15.
Sun, 2002-09-08 15:01:07 - Failed to negotiate PPPoE connection: 127
Sun, 2002-09-08 15:01:07 - Exit.
Sun, 2002-09-08 15:01:07 - Hangup (SIGHUP)
Sun, 2002-09-08 15:01:07 - Connecting PPPoE socket: 00:00:00:00:00:00 0000  0x1000d398
Sun, 2002-09-08 15:01:07 - Couldn t get channel number: Transport endpoint is not connected
Sun, 2002-09-08 15:01:08 - Doing disconnect
Sun, 2002-09-08 15:01:08 - sendto returned:
Sun, 2002-09-08 15:01:08 - Exit.

گشتن روی اینترنت فایده نداشت و عملا دو روز وقتم رو تلف کرد ولی صحبت با دوست عزیزی مثل علی‌ راهگشا بود. بعد از یکی از مکالمه‌هامون یک دفعه فکری به سرم زد. پروتوکل PPPOE رو به صورت سرسری بررسی کردم و متوجه شدم که علاوه بر نام‌کاربری و کلمه عبور آدرس MAC دستگاه هم به سرور فرستاده میشه… کلید ماجرا همین بود، از اون‌جاییکه عوض کردن آدرس MAC مودم امکان‌پذیر نبود،‌ مودم رو تو حالت Bridge گذاشتم و با تغییر موقتی MAC کامپیوترم در اوبونتو سعی کردم به اینترنت وصل بشم … عجیب به نظر می‌اد ولی وقتی این کار رو کردم دیگه کامپیوترم هم نمیتونست به اینترنت وصل بشه! با برگردوندن آدرس MAC کامپیوتر به حالت اول دوباره به اینترنت وصل میشدم! جالب‌تر این که وقتی لاگ اوبونتو رو هم چک کردم، دقیقا همون مشکلی رو گزارش می‌کرد که برای مودمم پیش می‌اومد.

روند کار این‌جوری بود (مودم در مد bridge – سیستم عامل کامپیوتر :اوبونتو ۸/۰۴)

وقتی MAC کامپیوتر تغییر نکرده: (با استفاده از PPPOE از طریق اوبونتو به راحتی به اینترنت وصل میشه)

mani@mani-laptop:~$ pon dsl-provider
Plugin rp-pppoe.so loaded.
mani@mani-laptop:~$ plog
Dec 19 11:33:28 mani-laptop pppd[6384]: Using interface ppp0
Dec 19 11:33:28 mani-laptop pppd[6384]: Connect: ppp0 <--> eth0
Dec 19 11:33:28 mani-laptop pppd[6384]: PAP authentication succeeded
Dec 19 11:33:28 mani-laptop pppd[6384]: peer from calling number *** authorized
Dec 19 11:33:28 mani-laptop pppd[6384]: replacing old default route to eth0 [192.168.1.1]
Dec 19 11:33:28 mani-laptop pppd[6384]: Cannot determine ethernet address for proxy ARP
Dec 19 11:33:28 mani-laptop pppd[6384]: local  IP address ***
Dec 19 11:33:28 mani-laptop pppd[6384]: remote IP address ***
Dec 19 11:33:28 mani-laptop pppd[6384]: primary   DNS address ***
Dec 19 11:33:28 mani-laptop pppd[6384]: secondary DNS address ***

حالا آدرس MAC کامپیوتر رو عوض می‌کنم به آدرس MAC مودم

mani@mani-laptop:~$ sudo  ifconfig eth0 down hw ether **:**:**:**:4E:4E
[sudo] password for mani:
mani@mani-laptop:~$ sudo ifconfig eth0 up

دیگه به اینترنت وصل نمیشه:

mani@mani-laptop:~$ pon dsl-provider
Plugin rp-pppoe.so loaded.
mani@mani-laptop:~$ plog
Dec 19 11:35:44 mani-laptop pppd[6537]: Plugin rp-pppoe.so loaded.
Dec 19 11:35:44 mani-laptop pppd[6539]: pppd 2.4.4 started by mani, uid 1000
mani@mani-laptop:~$ plog
Dec 19 11:35:44 mani-laptop pppd[6537]: Plugin rp-pppoe.so loaded.
Dec 19 11:35:44 mani-laptop pppd[6539]: pppd 2.4.4 started by mani, uid 1000
mani@mani-laptop:~$ plog
Dec 19 11:35:44 mani-laptop pppd[6537]: Plugin rp-pppoe.so loaded.
Dec 19 11:35:44 mani-laptop pppd[6539]: pppd 2.4.4 started by mani, uid 1000
Dec 19 11:36:19 mani-laptop pppd[6539]: Timeout waiting for PADO packets
Dec 19 11:36:19 mani-laptop pppd[6539]: Unable to complete PPPoE Discovery
mani@mani-laptop:~$ plog
Dec 19 11:35:44 mani-laptop pppd[6537]: Plugin rp-pppoe.so loaded.
Dec 19 11:35:44 mani-laptop pppd[6539]: pppd 2.4.4 started by mani, uid 1000
Dec 19 11:36:19 mani-laptop pppd[6539]: Timeout waiting for PADO packets
Dec 19 11:36:19 mani-laptop pppd[6539]: Unable to complete PPPoE Discovery

وقتی دوباره MAC رو برمیگردونم به حالت اولش:

mani@mani-laptop:~$ sudo ifconfig eth0 down hw ether **:**:**:**:fe:98
mani@mani-laptop:~$ sudo ifconfig eth0 up

همه چیز مرتبه و به اینترنت وصل میشه:

mani@mani-laptop:~$ pon dsl-provider
Plugin rp-pppoe.so loaded.
mani@mani-laptop:~$ plog
Dec 19 11:37:28 mani-laptop pppd[6718]: PPP session is 41281
Dec 19 11:37:28 mani-laptop pppd[6718]: Using interface ppp0
Dec 19 11:37:28 mani-laptop pppd[6718]: Connect: ppp0 <--> eth0
Dec 19 11:37:28 mani-laptop pppd[6718]: PAP authentication succeeded
Dec 19 11:37:28 mani-laptop pppd[6718]: peer from calling number *** authorized
Dec 19 11:37:28 mani-laptop pppd[6718]: Cannot determine ethernet address for proxy ARP
Dec 19 11:37:28 mani-laptop pppd[6718]: local  IP address ***
Dec 19 11:37:28 mani-laptop pppd[6718]: remote IP address ***
Dec 19 11:37:28 mani-laptop pppd[6718]: primary   DNS address ***
Dec 19 11:37:28 mani-laptop pppd[6718]: secondary DNS address ***

عجیبه … نه؟ من این آزمایش رو روی  ویندوز ایکس‌پی کامپیوتر خودم هم انجام دادم و نتیجه همین شد. روی یک کامپیوتر دیگه و روی ویندوز ویستا هم تکرارش کردم،‌ باز هم نتیجه همین شد… در آخرین قدم مودمم رو بردم خونه یکی از دوستام که اون‌هم از همین سرویس‌دهنده استفاده می‌کنه (البته در یک مرکز مخابراتی دیگه) و مودم بدون هیچ مشکلی به صورت PPPOE به اینترنت وصل میشد. همه شواهد نشون میده که یک مشکلی در سرور‌های این شرکت تو مرکز مخابراتی ما هست ولی متاسفانه با این‌که من بارها با بخش پشتیبانیشون صحبت کردم و حتی لاگ دقیق کار رو هم براشون فرستادم نتونستند هیچ کمکی به من بکنند.

یک هفته‌ای هست که کلافه هستم از این موضوع. راستش یک کمی هم سرخورده شدم وقتی بعد این همه وقت گذاشتن و پیدا کردن مشکل نتونستم شرکت سرویس‌دهنده رو متقاعد کنم که مشکل از اونهاست. اگر کسی از دوستان تا به حال به این مشکل برخورده و یا راه‌حلش رو میدونه ممنون میشم با من در میون بگذاره.

به نظر می آد دلیل این طرح تبعیض‌آمیز، در کشوری که امکانات آموزشی به شدت ناهمگون پخش شده، بیشتر سیاسی باشه تا چیز دیگه. ترس حاکمیت از نقش‌آفرینی جنبش دانشجویی در تحولات آینده اون‌ها رو وادار کرده تا دست به نوعی آپارتاید بین مردم ایران بزنند (که البته پس از آپارتاید جنسیتی دومین مورد هست). تحلیل نویسنده وبلاگ گوشزد به این موضوع مورد تایید من هم هست:

علت این امر بومی سازی دانشگاهها ذکر شده است که بر اساس آن بیش از هشتاد در صد سهمیه های دانشگاه به متولدین همان استان تخصیص می یابد و بهانه این کار نیز کمبود بودجه برای احداث خوابگاه و تغذیه داشجویان غیر بومی است. اما به نظر من مشکل چیز دیگری است. این دانشجویان شهرستانی هستند که در خوابگاه ها بحث و اعتراض می کنند وگرنه دانشجویان بومی نه در خوابگاه جمع می شوند و نه چندان تبادل افکار می کنند و هر گونه اعتراض احتمالی آنان نیز توسط خانواده های عمدتا محافظه کارشان کنترل می شود.

خانواده‌های ایرانی سال‌ها در مقابل خواسته‌‌ها، سوال‌ها و اعتراضات فرزندان خودشون در مورد وضعیت نابه‌سامان سیاسی/اقتصادی/اجتماعی کشورشون این عبارات رو به کار بردند که بابا به من و تو چه؟ فلان چیز که پدرومادر نداره! نذار کله‌ات بوی قرمه‌سبزی بگیره، سعی کن گلیم خودت رو از آب بکشی و ازین حرفا. بی‌تفاوتی که به این صورت در جامعه نهادینه شده باعث می‌شه که کسی هیچ وقت فکر نکنه که اصلا نظارت یعنی چه،‌ اطلاع رسانی به موقع به چه معنی هست و مسئولیت در مقابل مردم کجا تبیین میشه … در ضمن کسی هم دیگه نمی پرسه که وقتی نفت و گاز (به عنوان منبع اصلی درآمد ایران) یه جای دیگه استخراج می‌شه چرا همه امکانات باید جای دیگه توزیع بشه.

نتیجه طبیعی این بی تفاوتی این خواهد شد که حاکمیت می‌تونه با حاشیه امنیت فراوان هر قانونی رو تصویب کنه و هر جوری که خواست اون رو اجرا کنه، حالا این وسط هر کسی متضرر بشه، به درک!

در این قضیه طیف وسیعی از خانواده‌های ایرانی دارند چوب بی‌تفاوتی خودشون رو می‌خورند، حالا که برای اعتراض به سازمان سنجش مراجعه می کنند، با قیافه‌های حق به جانبی مواجه می شن که در پاسخ اعتراض‌هاشون به راحتی می گن : قانونیه که شورای عالی انقلاب فرهنگی تصویب کرده! می فهمی آقا؟ قانون!

شاید این قضیه تلنگری بشه برای خانواده‌های متضرر که از خودشون بپرسند، راستی، ما چه جوری می تونیم بر قوانین شورای عالی انقلاب فرهنگی نظارت کنیم؟ چه کسی می تونه از حق ما در مقابل سازمان سنجش دفاع کنه؟

پی‌نوشت ۱: این طرح معکوس طرح سهمیه‌بندی منطقه‌ای نیست. به این معنی که از امسال تهران و اصفهان با اینکه هر دو در منطقه ۱ هستند، دارای سهمیه‌های بومی مختص به خود خواهند بود.

پی‌نوشت ۲: از نظر من هر نوع سهمیه بندی در کنکور باید برداشته بشه. ولی به شرط اینکه قبل از اون هر منطقه از ایران صاحب ثروت خودش باشه و همه منابع مالی در چند شهر بزرگ صرف نشه.

در همین رابطه:

• بومی‌سازی یا خنثی‌سازی؟
• آپارتاید علمی را متوقف کنید!
• انتقاد استاد دانشگاه صنعتی شریف از طرح بومی سازی
• تجمع داوطلبین کنکوری در مقابل مجلس
  
• حق کنکوری ها ضایع شده است
• معترضین در شیشه ای سازمان سنجش را شکستند
• بومی گزینی و استعدادهای غریب
• انتقادات نمایندگان به طرح بومی سازی در کنکور امسال
• عدالت در شعار؛ آپارتاید در عمل!

• بهبود در سیستم تبدیل خودکار کاراکترهای عربی به فارسی
• اضافه شدن امکان بایگانی سالیانه و حل مشکل محدودیت (LIMIT)
• امکان انتخاب جداکننده رقم اعشار توسط کاربر (نمونه: استفاده از ۲/۶ به‌جای ۲.۶)
• رفع برخی از اشکالات کوچک در افزونه

برای دریافت این نگارش می تونید از این پیوند استفاده کنید. (اطلاعات بیشتر و راهنمای نصب و به روز رسانی، راهنمای استفاده، افزونه وردپرس فارسی در بخش توسعه افزونه های وردپرس)

پی نوشت ۱: دوست عزیزم، بهداد اسفهبد، چند روز پیش نگارش ویژه ای از تقویم بهداد رو برای استفاده به عنوان Google Gadget منتشر کرده. تقویم بهداد یک تقویم میلادی/خورشیدی/قمری تحت وب هست. برای افزودن این تقویم به صفحه شخصی خودتون در گوگل می تونید از آیکنی که در صفحه این تقویم قرار داده شده استفاده کنید. لازمه اضافه کنم که این تقویم تحت اجازه نامه GPL ‌منتشر شده و برای دریافت Source Code به زبان php می تونید اینجا رو ببینید.

پی نوشت ۲: نگارش ۲.۶.۱ وردپرس منتشر شد. نکته مهم در مورد این نگارش اینه که با زحمتی که نوید عزیز کشید، تمامی فایل های شیوه نامه (CSS Stylesheet) وردپرس برای زبان های راست به چپ دوباره نویسی شدند و در این نگارش وجود دارند. تاثیرش رو باید دوستانی که روی وردپرس دات کام می نویسند دیده باشند. (اطلاعات فنی)

بدون اغراق، تقریبا ۳ سال بود که هیچ وقت، زمان آزادی بدون دغدغه فردا نداشتم، همیشه فردایی بود که باید براش نگران می بودم و برنامه ریزی می کردم، واسه همین هم هست که به حال و روز این روزهای خودم عادت ندارم. بیشتر زمان روز رو می خوابم و بقیه زمان ها رو هم بدون انجام کار خاصی سپری می کنم.

بعد از کنکور کارشناسی ارشد تو اسفند ماه گذشته و از اونجایی که واحدهام هم تموم شده بود، تمام وقتم رو صرف کارهای باشگاه کردم. هماهنگی شرکت در دو مسابقات با فاصله کمتر از ۲ ماه، در کنار انجام حجم سنگینی از کارهای فنی تمام دغدغه من بود. مسابقات آزاد ژاپن فرصت خوبی بود تا تجربه شرکت تو یک مسابقات رو کسب کنیم. اونجا متوجه شدیم که سیستم ما فاصله زیادی با تیم های رقیبمون داره. با اینکه در فاصله بین مسابقات آزاد ژاپن و مسابقات جهانی خیلی از بچه ها درگیر امتحانات هم بودند، ولی تمام سعیمون رو کردیم تا نسل جدیدی از رباتها رو طراحی کنیم و بسازیم. کاری که هر چند انجام شد، ولی اونطور که باید عالی نبود. توی چین خوب بودیم، یعنی تمام پتانسیلمون رو به نمایش گذاشتیم ولی باز هم فاصله زیادی با هم گروهی هامون داشتیم. قصد توجیه ندارم، ولی این اتفاقی هست که برای همه تیم ها در حضور اولشون می افته … حضوری که اگر مشکل ویزا پیش نمی اومد باید پارسال و یا سال قبلش اتفاق می افتاد.

متاسفانه تیم ما با ساختار و شکل فعلیش، شانس زیادی برای ادامه فعالیت نداره … روزهای آخر مسابقات، پر از انگیزه بودم، پر از ایده های نو و راهکارهایی برای بهبود … ولی … ولی این احساس که شاید دیگه هیچ وقت امکانی برای تحقق اونها نداشته باشم، خیلی آزارم می ده.

اولین بار که از صمیم قلب آرزو کردم که روزی تو یک تیم ربات های فوتبالیست کار کنم، سال دوم دبیرستان بودم … خیلی خوش شانس بودم که توی دانشگاه این فرصت نصیبم شد. دو سال و نیم اخیر رو هم به عشق داشتن یک تیم خوب از این ربات ها کار کردم … بزرگترین آرزوی زندگیم هم که شرکت تو مسابقات روبوکاپ بوده رو هم تجربه کردم … ولی نمی دونم چرا باز اینقدر بی قرارم …

پی نوشت : این شعر جالب از نویسنده وبلاگ غربتستان رو از دست ندید

امکانات نگارش ۴ افزونه وردپرس فارسی:

• سازگاری کامل با نگارش ها ۲.۱، ۲.۲، ۲.۳ و ۲.۵ وردپرس.
• امکان ویرایش تاریخ ها به صورت خورشیدی در هنگام نوشتن و ویرایش نوشته ها و برگه ها (با تشکر از گناهکار)
• تبدیل خودکار کاراکتر های (ی و ک) عربی به کاراکترهای (ی و ک) فارسی و جستجوی هوشمند. اطلاعات بیشتر
• بهبود توابع تبدیل خودکار ارقام فارسی (با تشکر از آقای فرهادی)
• بهبود پشتیبانی راست به چپ ویرایشگر TinyMCE با نسخه های مختلف وردپرس
• پشتیبانی از لیست بازشو (DropDown Box) در ابزارک بایگانی
• نمایش اخبار وردپرس فارسی به صورت انتخابی در صفحه پیشخوان
• اضافه شدن تنظیمات بیشتر برای کنترل عملکرد افزونه

گناهکار عزیز برای اضافه کردن قابلیت ویرایش تاریخ ها در هنگام نوشتن، زحمت خیلی زیادی کشید. نوید هم در تمام این مدت به طور مداوم افزونه رو تست می کرد و با پیشنهادهای خوبی که می داد، نقش زیادی در توسعه این نگارش داشت. از این دو دوست عزیزم و تمام دوستانی که با پیشنهادهاشون به توسعه این نگارش کمک کردند، تشکر می کنم.

برای دریافت این نگارش، از این آدرس استفاده کنید. راهنمای نصب و به روز رسانی هم در این صفحه نوشته شده. قسمت پشتیبانی این افزونه هم در انجمن وردپرس فارسی، از طریق این آدرس قابل دسترسی هست.

پی نوشت: صفحه مخصوص این افزونه در بخش توسعه سایت وردپرس.

از اونجاییکه کار ترجمه وردپرس ۲.۵ هم به اتمام رسیده، پس از انتشار نسخه نهایی این افزونه، بسته وردپرس فارسی برای نسخه ۲.۵ توسط تیم وردپرس فارسی منتشر خواهد شد.

این نگارش افزونه رو می تونید از این آدرس دریافت کنید.

برای نصب و یا به روز رسانی حتما نگارش های قبلی این افزونه رو از طربق بخش مدیریت غیر فعال کنید. راهنمای نصب مانند نگارش های پیشین این افزونه هست. ولی برای به روز رسانی نگارش های قبلی پیشنهاد می کنم که ابتدا نام پوشه wp-content/wp-jalali رو به یک نام دیگر تغییر بدید و سپس فایل های جدید رو بر روی سرورتون قرار بدید.

در آماده سازی و نوشتن کدهای این افزونه دو دوست بسیار خوبم، گناهکار و نوید خیلی کمکم کردند، در نوشته انتشار رسمی در این مورد بیشتر می نویسم.

برای گزارش اشکالات می تونید از این بخش انجمن وردپرس فارسی استفاده کنید و یا در پای همین مطلب اون ها رو بیان کنید. خواهش می کنم که نگارش وردپرستون رو هم ذکر کنید.

پی نوشت: این نوشته ۴ روز پیش نوشته شده بود، ولی به دلیل مشکلاتی که برای سایت خودم پیش اومده بود، من فکر کردم که افزونه با نسخه های پایین تر مشکل داره،‌ برای همین من مدت بیشتری رو به تست این افزونه اختصاص دادم. در آخر متوجه شدم که مشکل از خود سایتم هست، کمی طول کشید تا همه چیز مثل اولش بشه. در موردش خواهم نوشت.

یکی از قابلیت های جدیدی که تو این نسخه گنجونده شده، تبدیل خودکار کاراکترهای ی و ک عربی به ی و ک فارسی در قسمت های مختلف وبلاگ هست، مزدک در این نوشته به طور کامل در مورد ریشه این مشکل و مشکلاتی که برای وب فارسی به وجود آورده نوشته. پیشنهاد می کنم حتما این نوشته رو مطالعه کنید.

کاری که این افزونه انجام می ده، تبدیل خودکار کاراکترهای عربی به فارسی در نوشته ها و دیدگاه ها هنگام نمایش اونها در قسمت های مختلف وبلاگ هست، بدون اینکه به اصل اطلاعات صدمه بزنه،‌ یعنی اطلاعات در بانک اطلاعاتی شما دست نخورده باقی می مونند. در ضمن هنگام جستجو توسط وردپرس،‌ این افزونه به صورت خودکار تمامی حالت های ممکن رو به جستجو اضافه می کنه. یعنی هم به دنبال کلمه با کاراکترهای عربی می گرده و هم به دنبال کلمه با کاراکترهای فارسی. من این روش رو به صورت آزمایشی حدود ۶ ماه روی یک سایت پر بیننده فارسی تست کردم و نتیجه رضایت بخش بوده.

یکی دیگه از مسائلی که قرار بود در نسخه آینده افزونه اضافه بشه، امکان نمایش بایگانی به صورت لیست بازشو (DropDown) بود. جالبه که این قابلیت همیشه (در همه نسخه های افزونه) وجود داشته ولی کسی تا به حال در مورد راهش ننوشته بوده! در این صفحه من یک راهنمای کوچک برای این کار نوشتم.

امیدوارم بتونم هر چه زودتر نسخه جدید افزونه وردپرس فارسی رو منتشر کنم.

پی نوشت: این افزونه دیروز سه ساله شد!

از حدود ۲۰ روز پیش و پس از اینکه تغییرات بنیادی در قسمت مدیریت وردپرس به پایان رسید، کار بر روی شیوه نامه های راست به چپ رو شروع کردیم. علی، گناهکار و نوید تلاش زیادی کردند تا تمامی فایل ها رو از نو بنویسند، نتیجه نهایی کار برای تیم وردپرس فرستاده شده تا بر روی نسخه ۲.۵ اعمال بشن. نتیجه کار رضایت بخش هست، با این حال مشکلاتی رو در بعضی قسمت ها با مرورگر اینترنت اکپلورر داره که بچه ها هنوز در حال کار روی اون هستند. (در همین رابطه)

در مورد ترجمه، هنوز کار اصلی رو برای نسخه ۲.۵ شروع نکردیم. امیدواریم بتونیم بسته فارسی ساز وردپرس ۲.۵ رو کمی پس از انتشار رسمیش منتشر کنیم.

در مورد افزونه وردپرس فارسی (تاریخ جلالی) کار بیشتر از این حرفها هست. تصمیم گرفتم روند تکمیل افزونه رو به صورت فعلی متوقف کنم و کدهای فعلی رو مورد بازبینی قرار بدم. سازگاری این افزونه با نسخه های قدیمی وردپرس کمی کد رو کثیف کرده. بهتر این هست تا نسخه جدید افزونه رو سازگار با وردپرس ۲.۵+ منتشر کنم.

نسخه فعلی این افزونه با وردپرس ۲.۵ کار می کنه ولی مشکلاتی رو با ادیتور به وجود می آره. نوید راه حلی موقتی پیشنهاد کرده و با ایجاد تغییراتی در همین نسخه اون رو با وردپرس ۲.۵ سازگار کرده.

خواهشی که از دوستان و کاربران این افزونه دارم این هست که اگر اشکالی در نسخه فعلی این افزونه می بینند و یا پیشنهاداتی برای نسخه های بعدی دارند، در بخش نظرات همین نوشته و یا در بخش مخصوص این افزونه در انجمن وردپرس فارسی مطرح کنند.

تغییراتی که تا به حال قطعی شدند این ها هستند:

• تمیزکاری کدهای افزونه و بازنویسی کدها بر اساس تغییرات وردپرس ۲.۵
• امکان ویرایش تاریخ به صورت شمسی در بخش مدیریت (با تشکر از گناهکار)
• بهبود توابع مربوط به تبدیل خودکار ارقام فارسی (با تشکر از آقای فرهادی)
• بایگانی ماهانه شمسی به صورت لیست باز شو (با تشکر از آقای خسروبیگی)
• منتقل شدن خبرهای وردپرس فارسی به داشبورد
• به روز رسانی اسکریپت فارسی تایپ

پیشاپیش عید نوروز رو هم به همه تبریک می گم. امیدوارم سال روشنی در پیش داشته باشیم.

(۱)

چند ماه پیش دو نفر از دوستان، مقدار زیادی انگور خریدند و پس از زحمت بسیاری که برای تمیز کردن اونها کشیدند، انگورها رو در دبه هایی ریختند و گذاشتند تو زیرزمین تا فاسد(!) بشه. چند هفته پیش که گاز تو شهرهای شمالی قطع شده بود، پدر یکی از این دوستان، برای ذخیره کردن مقداری نفت برای رهایی از سرما، به دبه ها احتیاج پیدا می کنه و از اونجایی که وسیله دیگه ای برای گرفتن نفت پیدا نمی کنه، با خونسردی محتوی دبه ها رو تو فاضلاب می ریزه و دبه ها رو با نفت پر می کنه!

(۲)

دیدید که آقایی و یا خانومی به همسرش می گه : من دیگه حاضر نیستم حتی یک لحظه هم با تو زیر یک سقف زندگی کنم؟ چند روز پیش دیدم (شنیدم) پسری به یک پسر دیگه می گفت : من حاضر نیستم حتی یک لحظه هم با تو زیر یک پتو بخوابم!

(۳)

چند شب پیش که بحث ویندوز/لینوکس خیلی تو وبلاگستان داغ شده بود، پس از خوندن چند تا مطلب از وبلاگ های مختلف تو همین زمینه، نزدیک های صبح خوابیدم. حدود ساعت ۹ یکی از دوستان عزیزم زنگ زد و بیدارم کرد، من که هنوز درست حسابی بیدار نشده بودم، تو همون حالت خواب و بیداری یک سری پرت و پلا پشت سر هم می گفتم. دوست بنده هم به شوخی گفت: مثل اینکه ویندوزت هنوز بالا نیومده! بعدا زنگ می زنم. منم تو همون هپروت بهش گفتم:‌ ویندوز؟ رو من لینوکس نصبه! زود میاد بالا … نیگاه کن … و خیلی راحت از خواب بلند شدم! دیگه هم پرت و پلا نگفتم!

پی نوشت: اگر خنده دار نبودند،‌ بگید دیگه از این چیزا ننویسم!

پدیده دیگر‌ استفاده روز افزون وبلاگ نویس ها از امکان انتشار اتوماتیک لینکهاشون مثلا با کمک del.icio.us هست. اگر دقت کرده باشید، بعضی وبلاگ ها،‌ هر از گاهی نوشته هایی دارند با عنوان Links for yyyy-mm-dd که توسط del.icio.us از لینکهاشون به صورت خودکار تو وبلاگ هاشون (وهم تو فیدهاشون) منتشر می شه. به این ترتیب اونها لینکدونیشون رو که قبلا فقط خوانندگان مستقیم وبلاگشون می تونستند ببینند، در فیدهاشون هم منتشر می کنند. به تازگی هم برخی از وبلاگ نویس ها مطالب به اشتراک گذاشته در حساب Google Reader رو در فیدهاشون منتشر می کنند.

چند ماه پیش پروژه شخصی رو شروع کردم تا در زمان بیکاری یک افزونه (پلاگین) برای وردپرس آماده کنم تا فعالیت های مختلف انلاین نویسنده وبلاگ رو در سایت های مختلف مثل del.icio.us، Flickr، Twitter و یا YouTube در جای مشخصی از وبلاگ نمایش بده، مثلا سایدبار(نوار کناری) و یا یک صفحه جداگانه. البته به شکلی هوشمندانه تر از یک مخلوط کن فید. مثلا فعالیت های مشابه رو دسته بندی کنه و یا پیش نمایشی از عکس یا ویدئو رو هم نشون بده. یه چیزی شبیه Mini Feed تو Facebook و یا Plaxo Pulse.

البته کمی بعد سر و کله سایتی پیدا شد به نام FriendFeed که همین کار رو تا حد یک مخلوط کن فید انجام می ده. به تازگی Six Apart هم افزونه ای برای Movable Type منتشر کرده به نام Action Stream (+ و +) که دقیقا تمام اون چیزی هست که من تو این چند وقت روی پیاده سازی اش کار می کنم. این افزونه هم امکان انتشارهمزمان مطالب در فید رو هم داره.

خب، بحثی که من می خوام مطرح کنم اینه، آیا ما اجازه داریم که در فید مطالب وبلاگمون، فعالیت های شخصیمون رو در سایت های مختلف رو هم قرار بدیم؟ من خودم چندان حس خوبی نسبت به اون نوشته های del.icio.us تو فیدهام ندارم. البته شاید یک احساس موقتی باشه ولی به هر حال یک تلنگر هست. با توجه به رشد روزافزون فعالیت کاربران در سایت های مختلف، به احتمال زیاد این روند مورد استقبال قرار خواهد گرفت و به زودی شاهد انتشار این گزارش های روزانه در فیدها خواهیم بود. به هر حال این تصمیم توسط نویسندگان وبلاگ ها گرفته خواهد شد، ولی تکلیف خوانندگان وبلاگ ها چی میشه؟ شاید یک نفر که نوشته های هفتگی یک وبلاگ سیاسی رو از طریق فید دنبال می کنه، مایل نباشه که هر روز از عکس هایی که نویسنده وبلاگ از سگش تو Flickr اپلود می کنه، با خبر بشه.

خیلی دوست دارم که نظر وبلاگ نویس ها و کاربران اینترنتی رو در این زمینه بدونم.

پیشنهاد خود من اینه که افزونه هایی که برای این کار نوشته می شن، پیغامی رو در زیر پستی که منتشر می کنند (فقط در فید)‌ نمایش بدند که :

اگر مایل به پیگیری این نوشته ها در فید این وبلاگ نیستید، از فلان آدرس فید استفاده کنید.

منظورم اینه که مثلا اگر آدرس اصلی یک وبلاگ هست: writeforfreedom.ir و آدرس فید اصلیش اینه : writeforfreedom.ir/feed، یک آدرس دیگه برای فید هم داشته باشه (که البته افزونه باید این قابلیت رو اضافه کنه) به این صورت : writeforfreedom.ir/feed/noextra و در این فید دیگه خبری از چیزهای اضافه نباشه.

ایده دیگه ای که به ذهنم می رسه اینه که نرم افزارهای فیدخوان امکانی رو برای فیلتر کردن خودکار نوشته ها به کاربر بدند. مثلا کاربر بتونه تنظیم کنه که اگر تو تیتر نوشته ای کلمه Links for دیدی، بهم نشونش نده!

پی نوشت (بی ربط) : اگر استفاده کننده فایرفاکس هستید و ۵ دقیقه هم وقت دارید، لطفا تو این نظرسنجی در مورد فایرفاکس شرکت کنید.

به روز رسانی : در همین رابطه، آر اس اس خالی خالی تنها (وبلاگ شیدا)

• اولین آرزوی من که شاید خیلی جاهای دنیا الان خاطره باشه، دسترسی سهل و آسان به اینترنت باکیفیت هست. برای من آسانی دسترسی و کیفیت به اندازه سرعت بالا اهمیت داره. چیزی که تو ایران به عنوان اینترنت پرسرعت وجود داره، فاقد کیفیت خدمات (Quality of Service) هست. آرزوی من اینه که در همه حال در طول روز از طریق هر دستگاهی که باهاش کار می کنم به اینترنت دسترسی داشته باشم، اینترنتی که حتی ۱ ثانیه هم خارج از دسترس نباشه.

• آرزوی دومی که دارم اینه که تو یه شرکت بزرگ تولید کننده وسایل الکترونیکی مثل سونی استخدام بشم برای تست محصولات جدیدشون … از پخش کننده های موسیقی قابل حمل گرفته تا سیستم های اسکوربورد استادیوم، از موبایل گرفته تا انواع نوت بوک! دوست دارم حداقل ۲ روز در هفته رو از صبح تا شب با وسایل الکترونیکی متنوع کار کنم و نظراتم رو به تیم سازندش منتقل کنم. اگر اجازه بدند یه دونه از هر کدوم از محصولاتشون رو هم داشته باشم که دیگه خیلی عالی میشه! دوست دارم سالی هم چند بار من رو بفرستند مراکز خرید محصولات الکترونیکی توکیو تا محصولات رقبا رو از نزدیک ببینم! هر چی هم خواستم اجازه داشته باشم بخرم!

• دوست دارم بقیه روزهای کاری هفته رو تو یه اتاق کار درست حسابی به صورت آزاد کار کنم. آرزوم اینه که برای خودم و به صورت کار در خانه فعالیت کنم. اتاق کار درست حسابی هم یعنی یک کامپیوتر مدرن، یک سیستم سینمای خانگی + PS3 و اینترنت پرسرعت و باکیفیت(بند ۱و ۲)!! البته به همراه یک مبلمان مدرن و کامل، مینی بار و البته یه آشپزخونه کوچولو برای پذیرایی از دوستان!

• دوست دارم یک پروژه بازمتن (Open Source) راه بندازم برای توسعه یک سیستم مدیریت محتوای مبتنی بر وبی که اینقدر کار باهاش ساده و آسان باشه که همه به راحتی بتونند نصبش کنند و ازش استفاده کنند … از یک دانش آموز ۸ ساله تا یه استاد دانشگاه … یه چیزی مثل ویزارد برای هر کاری داشته باشه که برای کار با اون احتیاج به هیچ دانشی نباشه. در پشت ظاهر ساده اش هم همه استانداردها رو رعایت کنه و با همه زبون های دنیا هم سازگار باشه … شعار پروژه رو هم می گذارم : A CMS for everyone, not just for geeks

• آخرین آرزوم – که بی ربط هم هست – اینه که اندرسون کوپر (Anderson Cooper) من رو برای یه برنامه تلویزیونی دعوت کنه!! کانال و برنامه اش مهم نیست،‌ فقط مجریش کوپر باشه.

از اون جاییکه من کمی دیر این مطلب رو می نویسم، تقریبا همه به این بازی قبلا دعوت شدند، من فقط نوید از عصرونه رو دعوت می کنم به عنوان یک خوره سرویس های مبتنی بر وب.

پی نوشت: نوشته جادی در همین رابطه بسیار زیبا و تاثیرگذار نوشته شده … این بخش از نوشته اش رو خیلی دوست دارم:

آرزوی من آزادی است و هویت و اینترنت شرافتمندانه. آرزوی من این است که سانسور نباشد. گیک خارج از چارچوب فکر می‌کند و من عمیقا آرزو می کنم خارج از چارچوب فکر کردن سانسور نشود. گیک با جریان آزاد اطلاعات نفس می کشد و آرزوی من این است که کسی گلوی جریان اطلاعات را از نظر سرعت و محتوا نفشارد. من گیکم و برای هر آدم دنیا – از جمله کشورم – یک کامپیوتر قابل استفاده، یک خط معقول اینترنت و یک هاست و نامحدود دامین می خواهم. به نظر من کامپیوتر، پهنای باند و مشارکت در محتوای اینترنت، چیزی کمتر از حق حرف زدن در دنیای قدیم نیست.

علی صالحی

مسئله دیگه ای هم که تو این روزها بدجوری آزارم می ده، این زنجیری هست که احساس می کنم به پاهام بسته شده. تو هیچ دورانی تو زندگیم اینقدر ایده و طرح به ذهنم نمی اومده، بعضی روزها یا شب ها ساعت ها طول می کشه تا خوابم ببره، چون ذهنم همش درگیره ایده هایی می شه که تو طول روز به ذهنم رسیده. از کارهای ساده برنامه نویسی یا ایده های وبی گرفته تا طرح های تجاری (Bussiness Plan های) مختلف. ولی “مجبورم” درس بخونم تا شاید راه فراری (هر چند موقت)  برای خدمت اجباری و قرون وسطایی سربازی باشه. به خوبی می دونم که ادامه تحصیل در رده کارشناسی ارشد تو ایران فقط دو سال دیگه علافیه ولی دست کم دو سال و شاید هم بیشتر به آدم فرصت می ده تا “رشد” کنه. همین! اگه بخوام رک تر باشم، باید بگم شجاعت شنا کردن برخلاف جهت آب رو هم ندارم، فقط دارم تمام تلاشم رو می کنم تا راه سومی رو ادامه بدم …

شروع به کار وبگاه رسمی وردپرس فارسی :: بالاخره بعد از چند ماه کار، امشب مرحله (فاز) اول پروژه وردپرس فارسی به طور کامل تموم شد. بعد از تجدید ساختاری که در بهار گذشته انجام شد و ۲ ماه کار کامل یک تیم ۱۰ نفره تو تابستون ، بالاخره امشب موفق شدیم سایت رو بیاریم بالا. تو تمام این مدت یک هدف بزرگ رو همواره تو ذهنم داشتم، اینکه پروژه وردپرس فارسی از نظر فنی یک کار کامل باشه، یک کار کامل با تمام زیرساخت های استاندارد یک پروژه تیمی باز متن. حالا پروژه همه اون چیزهایی رو که در ذهن داشتم داره. از همه دوستانم تو این پروژه تشکر می کنم.

پی نوشت : اینم لوگویی که بهنام زده بود برای امشب :

مراسم تو تالار الغدیر دانشکده مدیریت دانشگاه تهران برگزار می شد، چند دقیقه ای دیر رسیدم. فضای آرومی بود، برگزاری مراسم به عهده باشگاه طرفداران پرشین بلاگ گذاشته شده بود، جشن خیلی شبیه گردهمایی های دانشجویی بود، پر جنب و جوش و کمی هم شلوغ. وقتی پیش مسئول پذیرش رفتم، چون از اون ای-میل پرینتی نداشتم، کمی باید صبر می کردم، بعد از این که اسمم رو گفتم، خانومی که نمی شناختمش کلی تحویلم گرفت… خیالم راحت شد!

مراسم به نظر من خوب برگزار شد، بخش اولش تیم فنی پرشین بلاگ از تغییرات کلی در این سیستم خبر دادند، باید منتظر بود و دید… ولی اگر چیزهایی که امروز نویدش داده شد، عملی بشه، پرشین بلاگ کاری رو که مدت هاست ازش انتظار می رفته رو به طور کامل انجام داده، یک سیستم مدیریت وبلاگ به روز و کامل.

در بخش دوم مهمانان برنامه روی سن دعوت شدند و مدت کوتاهی صحبت کردند. دکتر شهشهانی، استاد دانشکده ریاضیات دانشگاه شریف و مسئول دامنه های اینترنتی دات آی آر(.ir) در مرکز پژوهش های بنیادی، مهندس نصرالله جهانگرد، دکتر معصومه ابتکار و محمد علی ابطحی.

در بخش سوم مراسم هم قرار به تقدیر از وبلاگ ها و نویسندگان اونها بود، اگر اشتباه نکنم، وبلاگ یک پزشک جایزه ویژه رو بردن، متاسفانه آقای مجیدی حضور نداشتند، من خیلی دوست داشتم ایشون رو از نزدیک ملاقات کنم. مراسم خیلی سریع پیش می رفت، شاید هم چون بیشتر برنده ها پرشین بلاگی بودند من نمی تونستم راحت مراسم رو دنبال کنم. یه دفعه توی یک زمینه که فکر می کنم وبلاگ های فن آوری اطلاعت بود مجری شروع کرد به خوندن کاندیداها: عصرونه، آی تی لاین ، دکتر مزیدی … و در کمال ناباوری من، وبلاگ و اسم من رو به عنوان برنده اعلام کردند! نمی تونم بگم خوشحال نشدم، ولی راستش هنوز هم خیلی متعجم که در مقابل وبلاگ های خوب، به روز و پرمحتوایی که کاندید بودند، چطور وبلاگ من که بیشتر الان شبیه ماهنامه شده رو به عنوان وبلاگ برگزیده انتخاب کردند.

راستش رو بخواید، بدجوری بهم چسبید، این هفته یکی از پرکارترین هفته های عمرم رو سپری کردم، ۴ روز در هفته سر کار بودم، امتحان هم داشتم (!) و تقریبا بقیه اوقاتم رو در هفته صرف کارهای پروژه وردپرس فارسی کردم، بعد جلسه شنبه گذشته جنب و جوش زیادی توی بچه ها به وجود اومده و کارها سرعت خیلی خوبی گرفته.

از دوستانی که می شناختم، آقای درویش هم در این مراسم بودند، وبلاگ ایشون تو زمینه وبلاگ های محیط زیست برگزیده شدند.

پی نوشت : زندگی چه قدر عجیب عوض می شه!

تو تمام این ۴ ماه همه ۱۱ نفرمون بار سنگین مشکلات رو احساس می کردیم. همه چیز از نظام وظیفه شروع شد، اونها با سنگ اندازی های بی موردشون ۲ ماه وقتمون رو گرفتن، اگر بزرگواری دانشگاه و دانشکده نبود این مشکل شاید بیشتر هم طول می کشید. بعدش حدود ۱ ماه طول کشید تا تونستیم توی قبرس وقت سفارت آمریکا رو بگیریم. به هر مصیبتی بود ۸ نفرمون تونستیم ویزای آمریکا رو بگیریم درست ۱ ماه قبل از مسابقات. از این به بعد باید منتظر نتیجه clearance هامون می موندیم که البته می دونستیم حساب کتاب نداره.

چقدر یک ماه آخر سخت گذشت، فشار کاری زیاد، مشکلات مالی واسترس امتحانایی که ممکن بود عقب نیفتند همشون آزار دهنده شده بودند. ۱۰ روز آخرش رو هم مجبور شدیم از دانشگاه - با همه وسایل یک آزمایشگاه / کارگاه رباتیک – کوچ کنیم به شرکت یکی از دوستامون تو میرداماد! به خاطر اینکه استادهامون هر روز نبیننمون و بگن چرا شما هنوز ایرانید! ۱۰ روز کار شبانه روزی! هنوز هم که به امیدواریهامون تو اون هفته آخر فکر می کنم عصبی می شم!

مشکل خیلی پیچیده نبود ولی مسئولین سفارت آمریکا تو قبرس – با بی مسئولیتیشون – مسئله رو پیچیده کردند.

هر کدوم از ماهایی که ویزا گرفته بودیم یک Case Number داشتیم که اگر clearance هامون می رسید رو سایت سفارت آمریکا تو قبرس اعلام می شد تا بریم ویزامون رو بگیرم یا به اصطلاح Pick Up کنیم. مشکل اول این بود که این صفحه علی رغم ادعای مسئولین سفارت فقط هفته ای یک بار و اونم سه شنبه ها ظهر به روز می شه! مشکل دوم این بود که سفارت قبرس تو تهران تنها در صورتی به ما ویزا می داد برای دریافت ویزاهامون، که Case Number های ما تو اون صفحه اعلام بشن! مشکل سوم هم نبود قدرت مانور روی بلیط هایی بود که به قبرس و آمریکا احتیاج داشتیم.

ما راهی رو پیدا کرده بودیم که از طریق تلفن به بخش ویزای وزارت امور خارجه آمریکا وضعیت clearance هامون رو چک کنیم. بعد از ۲۹ روز بالاخره پنجشنبه ۲۸ جوئن (۳ روز قبل از افتتاحیه و ۶ روز قبل از شروع لیگ ما) ، clearance های ۵ نفرمون – از جمله من – حاضر شد و طبق گفته وزارت امورخارجه آمریکا همون روز به سفارت آمریکا تو قبرس اطلاع داده شد. فکر می کردیم به راحتی بتونیم مسئولین سفارت قبرس تو تهران رو راضی کنیم به ما ویزا بدن، ولی اونها به هیچ عنوان زیر بار نمی رفتن که قبل از به روز شدن سایت برای ما این کار رو بکنند. تنها قولی که به ما داده بودند صدور سریع ویزا بود. آخرین شانس ما این بود که سه شنبه هفته گذشته که سایت به روز می شد ما بلافاصله برای ویزای قبرس اقدام کنیم که دست کم به روز آخر مسابقات تو آمریکا برسیم…

در کمال نا باوری، مسئولین سفارت آمریکا تو قبرس هم بر خلاف رسم همیشگیشون و با این که با ای-میل و تلفن بهشون اطلاع داده بودیم که اوضاعمون چه طوره، سه شنبه سایت رو به روز نکردن… چهارشنبه ۴ جولای هم که تعطیل رسمی بودند و پنجشنبه -۵ جولای- ساعت ۳ بعد از ظهر سایت رو به روز کردن! کنار Case Number های ما هم با افتخار نوشتند: “دریافت شده : ۲۸ جوئن” ! … به همین راحتی … به همین راحتی شرکتمون تو مسابقات کنسل شد …

شرکت نکردنمون تو این مسابقات، هزینه دیگه ای هم برامون داشت… چون ما تنها تیمی بودیم توی این لیگ که وضعیتمون تا لحظه آخر مشخص نبود، مسئولین برگزاری مسابقات موافقت کرده بودند که ما هزینه ثبت نام رو به صورت نقد و بعد از ورودمون به آمریکا بدیم… نرفتنمون منجر شد به ندادن پول ثبت نام و این به معنی اینه که certificate ای هم در کار نخواهد بود!

این چندمین باریه که تو زندگیم تلاش زیادی می کنم، ولی آخرش اینجوری می شه و نتیجه ای نمی گیرم… احساس خوبی نیست… اصلا …

امتحان های عقب افتاده، پروژه های درسی باقی مونده و پایان نامه بخش اعظم وقتم رو تو چند ماه آینده خواهند گرفت… مثل اینکه این قصه را پایانی نیست…

پی نوشت : دیروز صبح، بعد از یک هفته رفتم شرکتی که توش مهمون بودیم تا چند تا وسیله وردارم، رباتامون یه گوشه افتاده بودند… بنده خدا ها اونا چه احساسی دارند الان!

شاید باورش سخت باشه، ولی برخلاف اون چیزی که همیشه فکر می کردم اصلا هیجان زده نیستم. قراره تا ۲۵ روز دیگه و اگه clearance* های هممون به موقع بیاد، بریم آمریکا. شرکت تو مسابقات روبوکاپ، یک ماه کار فشرده تیمی و سفر به آمریکا همشون می تونه خیلی هیجان انگیز باشه، ولی من بدجوری نسبت به آینده مبهم و پر تلاطمی که در پیش دارم نگران و بیمناکم. ویزا نگرفتن شکوفه و عدم همراهی ایشون با تیم هم خیلی روم تاثیر گذاشته.

دوران عجیبی رو دارم می گذرونم. دورانی که همش ابهامه. یک ماه آخر تحصیلم تو دوره کارشناسیه و به غیر از پروژه چیزی از درسام باقی نمی مونه. متاسفانه یا خوشبختانه به خاطر شرکت تو این مسابقات، امتحان های پایان ترم هممون عقب می افته. مسابقات ۱۰ام تیرماه شروع می شه و تا ۲۰ تیرماه ادامه داره. بلافاصله بعد از برگشتمون با امتحانات درگیر می شم و این مسائل احتمالا تا ۱۵ مردادماه درگیرم می کنه. بعد از اون تازه باید منتظر نتیجه کنکور باشم. با رتبه بدی که امسال به دست آوردم، تا موقع اعلام نتایج نمی دونم که قبول خواهم شد یا نه. احتمال قبول نشدنم خیلی بیشتره.

تک تک اتفاقاتی که برای این دو، سه ماه پیش بینی کردم، خیلی راحت می تونن “اتفاق نیفتند”! نمی دونم می تونم منظورم رو درست بیان کنم یا نه … یعنی همه چیز رو هواست و هر لحظه احتمال داره شرایط جدیدی به من تحمیل بشه، شرایطی که می تونند خوشایند هم نباشند …

من تو یک دوران گذارم، دوران گذشتن از یک مرحله و زمان گرفتن تصمیم های جدی برای آینده ام … دوران گذار باید کم تنش باشه تا آدم بتونه باهاش راحت کنار بیاد و شرایط جدید رو اون طور که به نظر خودش بهترینه رقم بزنه، ولی همزمانی این دوران با این همه اتفاق های مبهم و پردردسر، همه چیز رو به هم ریخته … احساس می کنم زمان داره به ضرر من جلو می ره … می ترسم نتونم اون جور که باید تصمیم بگیرم … دلم می خواد تو زمانی که در اختیار دارم تصمیم بگیرم که می خوام کدوم راه رو ادامه بدم؟ راه هایی که با این که متنوع نیستند ولی انتخاب یکیشون خیلی مشکله …

مسئله دیگه ای که بدجوری ذهنم رو مشغول کرده ، هویت ایرانیمه! سفر چند روزمون به قبرس، با همه شلوغی برنامه اش، فرصت خوبی بود تا با تمام وجود احساس کنم که چقدر این “هویت ایرانی” خارج از ایران بی ارزشه … مرور اتفاق هایی که افتاد و کندوکاو ذهنی برای پیدا کردن چراها، بخشی از مشغولیت های ذهنی روزمره من شده.

بدترین این اتفاق ها تو فرودگاه بحرین بود:

پرواز رفتمون از تهران به لارناکا، ۱۱ ساعت (۱ صبح تا ۱۲ ظهر) تو فرودگاه بحرین توقف داشت. برای این توقف از طرف شرکت هواپیمایی، یک شب استفاده از هتل هم پیش بینی شده بود، متاسفانه مسئولین بحرینی اجازه صدور ویزای یک روزه به ما رو ندادند و گفتند طبق بخشنامه جدید ما برای اتباع ایرانی ویزا صادر نمی کنیم! بحرینی که تا ۵۰ سال پیش بخشی از خاک ایران بود! برای استفاده از نمازخونه فرودگاه برای خواب هم کلی سرمون منت گذاشتن!

خیلی اتفاق های ریز و درشت دیگه ای هم تو این سفر اتفاق افتاد که فقط و فقط به ملیت ایرانی ما مربوط بودن، اتفاق هایی که جزییاتشون نوشته جداگانه ای رو طلب می کنند.

* clearance هم یکی دیگه از مزایای ایرانی بودنه! به نظر دولت آمریکا، هنگام صدور ویزا برای اتباع ایران، کره شمالی، سودان و چند تا کشور دیگه باید تمامی سابقشون تو آرشیو اف-بی-آی بررسی بشه و اصطلاحا بعد از این بررسی clearance اشون به سفارتخونه ای که درخواست ویزا داده بودند، اعلام بشه. این فرآیند باعث می شه که روند صدور ویزا برای اتباع ایرانی تا ۱ ماه هم طول بکشه در حالی که این زمان برای اتباع دیگر کشورها یکی دو روز بیشتر نیست. به قول یکی از دوستان، ما تو ایران واسه خودمون خوشحالیم!