ලිහිණි සර

ලිහිණිසර ට අවුරුද්දයි

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Wed, 28 Oct 2009 19:07:00 +0000

බ්ලොග් ලියන්න පටන් අරන් පළමු අවුරුද්දත් ගෙවිල ඉවර වෙලා. දන්නෙම නැතිව. කාලය හරි ඉක්මණට දුවනව. දවසින් දවස, මොහොතින් මොහොත ගුණනය වන වැඩ කන්දරාව එක්ක ‍‍ලිහිණිසරට තාවතාලික නිහැඬියාවක් එක්වුණත් මේ වසරක් ගෙවූන තැන කලින් පද පේලි විතරක් වුණු පදමාලවක ස්වර රටාව ඔබට අහන්න දෙන්න ඉඩකඩ ලැබුණා. ඉතින් අහන්න මේ ස්වර රටාවන්,

අහස දුර වැඩියි අල්ලා ගන්නට බෑ
පොළව බර වැඩියි උසුලා ගන්නට බෑ
තත්පරයක් එක තත්පරයක්
අත්ලට ගුලිකර අල්ලා ගන්නට
කවුරුද එන්නේ

http://www.divshare.com/download/9026765-349
ahasa dura wadi koddippili.mp3

ගායනය - නිපුනි කොඩිප්පිලි,
සංගීතය - කපිල මැද්දෙගොඩ

මේ සුනිල අහස යට පොළව මත
රැදි රැදී දිලෙන පිණි අහුරු ළඟ
නවාතැන් ගන්නවා මගේ සිත
කියවන්න ඔබේ නෙතඟින් කියන
සොඳුරු තම සිතිවිල්ල

http://www.divshare.com/download/9073629-b
me sunila ahasa yata___sithumini.mp3

ගායනය - සිතුමිණි මැද්දෙගොඩ,
සංගීතය - කපිල මැද්දෙගොඩ

හෙට පිපෙන මල් කැකුළු

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Thu, 01 Oct 2009 02:18:00 +0000

අද ලෝක ළමා දිනය

අම්පාර සද්ධාතිස්ස මහා විද්‍යායේ ඒ වෙනුවෙන් විශේෂ උත්සවයත් පැවැත්වෙනවා.

" අක්ෂර සෙනඟ" සාහිත්‍යයය තරඟයේ පද්‍ය රචනා අංශයෙන් පළමු තැන ලැබූ ඩී. චමින්ද්‍රා කුමාරි සොයුරියට පාසලේ ගුරු මණ්ඩලයේ සහ සහෝදර සිසු සිසුවියන්ගේ උපහාරය පිරිනැමෙන බව විදුහල්පතිතුමා අපට දැන්වුවා.

චමින්ද්‍රා ගේ ජයග්‍රහණය ඇගේ පාසල් පුස්තකාලයට රුපියල් 30.000, පුස්තකාල ‍පොත් ලබාදුන්න. එහි අපේ වැකිය,

"තනි අස්සයෙක් වින් කරන්න ඇබ්බැහිවෙච්ච මිනිස්සු ඉන්න රටක අනුන් වෙනුවෙන් දුවන්න, ඉදිරිපත්වීම බලාපොරොත්තු සහගතයි" කියල

ඉතින් මේ අගය කිරීම, අපට තව තවත් බලාපොරොත්තු දල්වනවා නොවේද?

ආදරේ බෙදාගන්න හිතිවිලි බදාගන්න එන්න, හෙට සයිබර් අහසින් පොත් පිටු අතරට එන නවක විහග නද විදින්න.

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Fri, 25 Sep 2009 16:54:00 +0000

ජාතියකට මුඛවාඩම් බැදීම....

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Tue, 28 Jul 2009 02:20:00 +0000

ස්වාධින රූපවාහිනි උදැසන ප්‍රවෘත්ති http://www.divshare.com/download/8012760-4d9

14 .1 අ වගන්තියට අනුව ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ සදහන්වන පරිදි ශ්‍රී ලාංකික සෑම පුරවැසියෙකුටම භාෂණයේ නිදහසට හා ප්‍රකාශය ඇතුළු අදහස් පලකිරීමේ නිදහ‍ට හිමිකම් ඇත්තේය.,

නිදහස් නිවහල් දේශයක සංස්කෘතික පොලීසියක අභිමානය සමරන්නට ඔබත් එක්වෙන්න, ලොව විශාලම ළදරු කැබිනෙට්ටුව සහිත රාජ්‍යවිමේ අනාගත ගිනස් වාර්තාවන් පිහිටුවන්න ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාත්‍රාන්තික සමාජවාදී ජනරජයට සහයෝගය ලබාදෙන්න.

මූලික සුදුසුකම් -සෑම වැඩිහිටියෙක්ම කැමැත්තෙන් හෝ අකමැත්තෙන් සදාකාලික ළමාවියක් ගෙවිය යුතුයි.

වැඩිහිටියෙකු වීම, වැඩිහිටි අදහස් දැරිම,වැඩිහිටියෙකු ලෙස භාෂණයේ හා අදහස් ප්‍රකාශකිරී‍මේ යෙදීම උක්ත ගිනස් වාර්තාව හඹායෑමේ විශාලම බාධාවයි. ප්‍රවේසම් වන්න, සදාදරණිය දේශප්‍රේමියෙකු වන්න,

කශේරුකා

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Tue, 28 Jul 2009 02:06:00 +0000

කන්නගීපුර ‍තේමා ගීතය

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Thu, 16 Jul 2009 19:18:00 +0000

කන්නගිපුර ‍ තේමා ගීතය
අපේ උත්සාහය ගුවන් විදුලි මාලා නාට්‍යක් හරහා සමාජය තුළ අවබෝධය විශ්වාසය සහ සහයෝගය ගොඩනැංවීම, මේ එහි පළමු පියවර, හිනාවෙන, වැළපෙන, අපේ ජිවිත කන්නගිපුර ජීවත්වනවා.

http://www.youtube.com/watch?v=nwu1oFPNIYs

යෞවනයට වැට කඩොළු නැතී
සිහින ඉසව්වට දොරටු නැතී
ළඟක ඇති දුර ඈත නැති
අපි අපිමයි වෙන කිසිවකු නැතී

එක මිටට එන්න
දුක සැපට ඉන්න
ආකාසේ පුරා ඉනිමං බදිනා
තටු නැතිව සරා
එක රැලේ නොආ
ජීවිතේ සොයා පියමං කරනා

ගිනි දැල්ලක් නසා
හස රැල්ලක් නඟා
කදුලැල්ලක් මකා
හිනැහෙමු
ජීවිතේ
හිරු එළියක් වෙලා
ඝන අදුරත් නසා
එක පොකුරක් වෙලා
ජයගමු
ජීවිතේ

සොඳුරු දිවිය පුරා
සතුට දෝර ගලා......ලා....
ඉමක් සොයනු සිතා ...
එක්ව පියමනිනා

තුන් කල්හිම සැනසීම ඔබෙ ආදරේ
හසරැුල්ලක්දෝ රහසින් ගෙනා
ඔබ සිහිනෙන්ද මට කිවුවෙ ඒ ආදරේ
හැම භවයේම පතමි සදා

අන්න අන්න අර බලන්න
දේදුන්නක් පායල,
අද කන්නගිපුර හරිම ලස්සනයි

ගිනි දැල්ලක් නසා
හස රැල්ලක් නඟා
කදුලැල්ලක් මකා
හිනැහෙමු
ජීවිතේ
හිරු එළියක් වෙලා
ඝන අදුරත් නසා
එක පොකුරක් වෙලා
ජයගමු අපි
ජීවිතේ......

ඔබට මට දැනෙනා...
අතින් අත බැදීලා
දිරිය ඇතිවේවා
සියල් සිත් පුරවා....

සන්ත්‍රාසෙ වළාවන් ඈතට යවලා
සහයෝගේ බැදීමෙන් එක්වී
එක රෑනක් වෙලා නිදහසේ ඉගිලෙමු
වැට මායිමි නැතී ජීවීතේ

සංගීතය -

කපිල පූගලආරචිචි

පද රචනය
සංජීවිකා මනෝහාරී දයානන්ද
ජානක නාවලගේ
ලෙනාඞ් රජිත් ජෝෂප්
තරංගා ප්‍රියදර්ශනි

ගායනය -

කපිල පූගලආරචිචි, දිනිති විදානපතිරණ, ඩයානා රෝකි

ළහිරු ප්‍රනාන්දු, තරිකා වික්ක්‍රමරත්න,ඒ. වතීශ් වරුණන්, .

Its just an interpretation

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Sun, 24 May 2009 17:06:00 +0000

Clear water is always enticing,
Still,
Unlike the dissolved muddy water,
Sometimes even the sky
Turns in to black and whites
Yes, the breeze,
Do turn into a gale,
So does the love...
My heart whispers
Fascinate, quiescent, violent

The poem was translat by Fathima Ishrath

බුද්ධ වර්ෂ‍ 2553

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Fri, 08 May 2009 17:01:00 +0000

සාමකාමී, ආගන්තුක සත්කාරයේ ලැදී මිත්‍රශීලී ධාර්මික ජනතාවක් සිටින ධර්මද්වීපයේ 2553 වන බුද්ධවර්ෂ‍යේ ආරම්භය සනිටහුන් කරමින්; දිට්ට ධම්ම වේදනීය කර්මය වෙන කවරදාටත් වඩා හොදින් පෙන්නුම් කෙරෙමින් පවතින රටක, එම කර්මය මෙන්ම කර්ම විපාකයද නෙතින් දකින, කනින් අසන එම දුකෙහි කොටස්කාර සමාගමයේද, එසේ කර්ම විපාකය පල දෙනවුන් ‍දෙසබලා එම විපාක ඵලයෙහි සතුට බෙදාගන්නා භුක්ති විදින්නන්ගේ සමාගමයේද අනාරාධිත නිත්‍ය සාමාජිකත්වය ලැබූ රටවැසියෙකුගේ දැක්ම;

නීතියෙහි කන්‍යාවගේ දෑස් බැද පොලිසිය තොවිල් නැටීම ලිපිය තුළ කතාබහ කෙරෙන්නාවූ සිදුවීම් පසුගිය කාලය පුරාවටම තැනින් තැන විවිධ වේශයෙන් නිරන්තරව සිදුවෙමින් පවතී, අක්මීමන කවීන් රශ්මික හා තනුජා අයිරාංගනී ගේ ඝාතන සිදුවූයේ වර්ෂා දැරිය‍ගේ ඝාතනය සිදුවී යන්තම් මසක් ඉක්මයද්දීය, එහි කෙළවර වර්ෂා ඝාතන සැකකරුවන් සියලුම දෙනා නඩු නැතිවම උන්ඩයට ගොදුරුවූ අතර කවින් හා තනුජාගේ ඝාතනවල සැකකරුවන් දෙදෙනාගෙන් එක් අයෙක්, පොලිස් වෙඩි පහරින් මියගියේ පොලිසියට වෙඩි තැබීමට කළ උත්සාහයකදීය. අනෙකා නාදුනන පුද්ගලයින් විසින් ඝාතනය කෙරිනි. එයින් දෙසතියක් යන්නටත් පළමුව නැවතත් මඩකලපුවේ කෝට්ටමු‍ණෙයි කුඩා දැරියක ඝාතනය කෙරැණු අතර එහි සැකකරුවන් යැයි සැකකල පුද්ගලයින් පොලිසියට වෙඩි තැබුමට කළ උත්සාහයේදී පොලිස් වෙඩි පහරින් මරණයට පත්විණි.

උතුරේත් දකුණේත් දෙකොන විලක්කු ඇවිලෙද්දි උතුරු නැගෙනහිර සිදුවන මෙවැනි අපරාධ ළමාආරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුවේ සභාපතිතුමා විසින් පශ්චාත් යුද ගැටුම් සහිත සමාජයක

සිදුවීම් ලෙස අර්ථදක්වයි. එහෙත් දකු‍ණේ සමාජය තුළ සිදුවන එබදු අපරාධ, ‍අර්ථ ගන්වා ගන්නේ කෙසේද යන ගැටළුව අප ඉදිරියේ ඉතිරිව පවතී.

දෙවනුව පොලිසියට අනුව මේ සියල්ල නීති විරෝදී අවිදරන කණ්ඩායම් මගින් සිදුකරනුලැබූ ඒවායි. එහෙත් ගැටළුව වන්නේ මේ සියල්ලෙහි දේශපාලන සැගවුම් යතාර්ථය කුමක්ද යන්නයි. තෙවැන්න මේ සියළුම සිදුවීමි හරහා මතුකෙරෙන්නාවූ අනාරක්ෂිත ගිනි අවි පිළිබද කතාවයි. ‍‍ මැරයින් පාතාල නායකයින් ආදීන් පමණක් නොව ගම්මැද්දක පිහි ඇනුමක ඝාතකයින්ද අවසානයේ අත් බෝම්බ, හා තුවක්කු ‍සැගවු තැනින් එළියට ‍ගෙන පොලිසියට කොකා පෙන්නන්නට ගොස් ජීවිතයෙන් වන්දි ගෙවයි.

ගම් නියම් ගම් සිසාරා හමා යන ප්‍රචණ්ඩත්ව‍ය ගිනි අවි, අත් බෝම්බ, තවත් ජීවිත කීයක් බිළිගනීවිද? අප තව කෙතෙක් කල් බලා සිටිය යුතුද යන ගැටළුව අප ඉදිරියේ පවතී. අතීතයේ දිනක සන්බබා නමින් හැදින්වූ වරෙන්තු කරුවෙකු පොලිස් වෙඩිපහරින් මරුමුවට පත්වූ අවස්ථාවේදී; එම සැකකරු විලංගු සහිතව පොලිසියට අත් බෝම්බ ගැසීමටගත් උත්සාහය අධිකරණය ඉදිරියේ නිරූපණය කිරීමට වාද්දූව පොලිසියේ නිළදාරියෙකුට සිදුවූ අකාරය අමතක කළ නොහැකිය.‍ එය එසේ සිදුවුයේ අධිකරණයේ අපක්ෂපාතීත්වය සමාජයට පෙන්වීමට පමණක්ද යන්න තවත් ගැටළුවකි.

මේ සියල්ල අවසන ත්‍රිවිධ හමුදාවට පොලිසියට අමතරව ලංකාව තුළ ගිනි අවි භාවිතා කරන පිරිස, හා ගිනි අවි භාවිතය පිළිබද අව‍බෝධයක් ඇති පිරිස සුළු පරිමාණ වශයන් ගත හැකිද? ඒ සම්බන්දව අපේ මැදිහත්වීම ප්‍රමාණවක්ද? අධිකරණය මේ පිළිබදව අවධියෙන් සිටීද? වරද කරුවනට දඩුවම් ලබා දෙන්නට, නඩු අවැසි නොවන රටක හෙට දවස ??????

Thereafter

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Mon, 04 May 2009 18:23:00 +0000

Tiny leaves are falling,
Pollens of flowers are spreading...
Wind is sobbing,
Trees and leaves are weeping...
A flower carpel is trembling,
And sliding away from the brink

The poem was translat by Fathima Ishrath

මිනිසා නොමිනසා බවට රූපාන්තරණය වීම

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Sun, 03 May 2009 16:48:00 +0000

දන්නෙ නෑ කොහෙන්ද පටන් ගන්නෙ කියල. නිමා කරන්නෙ කියල. ඒ වුණත් හැම තිස්සෙම ඇස් මුලට එකතුවෙන කදුළු වලට වැටෙන්න ඉඩ අරින්න ඕනි. සිංහල දරුවො මෙචිචර මරා දැම්ම, දෙමල දරුවන් මෙච්චර මරා දැම්ම කියල ගණනින් ගණන එකතු කරල, මේ දරුවා ගැන කතා කලා මේ දරුවා ගැන කතා නොකලාය කියන තැනින් එහාට..............

පසු ගිය මාස කිහිපය පුරාම සාපේක්ෂව කුඩා දරුවන් රැසක් මරා දමලා තිබුණ. හරිම පහසුවෙන්, අම්මෙක් දරු දෙන්නත් එක්කම ළිංපතුලෙදි භවය අතැර ගිහින් තිබුණ. ගිය සතියේ තාත්තෙක් දරු දෙන්න එක්කම කඹ පොටවල හයිය බලල තිබුණ. ගාල්ල, අක්මීමණ, සපුගස්කන්ද, තිරිකුණාමලය, මඩකලපුව මේ හැම තැනම දරුපැටවුන්ට එකම එක පොදු සාධකයක් බලපාල තිබුණ. හුස්ම හිරවීම එහෙම නැත්තම් හුස්ම හිර කිරීම; ඒ එකම සාධකය. ‍ඒ හිර කරපු අත් සිංහලද දෙමලද මුස්ලිම්ද? නම වර්ෂාද? සුමල්ද? හද ගැහුනෙ සිංහල, සිංහල කියලද? නැත්නම් දෙමළ, දෙමළ කියලද? කියන එක මට වැදගත් නෑ. වැදගත් එකම දේ, මුදලට, කෑදරකමට, කප්පම් ගැනීමට, ඉඩම් ආරවුලට, පොඩි එකෙක්ගෙ විහිලුවකට තත්ත්පර ගණනාවකින් මිනිහ තිරිසනාවීම විතරයි. දර කෝටු කඩනව වගේ පහසුවෙන් දරුවන්ගේ ‍බෙල්ල කඩලදාල හුස්ම හිරකරන්න තරම් මිනිසා තිරිසනා වීම විතරයි.

මේ සියල්ල ‍ මෙහෙම වෙද්දි‍ ර‍‍ටේ වඩා ජනප්‍රියම ගුවන්විදුලි වැඩසටහන ‍වෙලා තියෙන්නෙ සෙත් පිරිත්. ඒක වර්තමානෙ රූපවාහිනී මාධ්‍ය සලකා බැලුවහොත් වන්නි මෙහෙයුම වෙන්නත් පුළුවනි.ඉතින් මේ තරමට බුදු බණ අහන රටක, පවුල් පිටින් සමාජය සමුළ ඝාතනය කරන රටක, තාත්තලට දාව දූල දරුවො බිහිකරන රටක, වයස අවුරුදු තුනේ හතරේ දරුවන් තම අසල්වාසීන් ගෙන්, පවුලේ වැඩිහිටියන් අතින් අතවරර විදින රටක, යුද්ධයට; දිනන පරදින ‍දෙපිලේම මිනිසුන් බිලිවන රටක, ජන්දය කිට්ටු වෙනකොට විරුද්ධ පාක්ෂිකයයින් උන්ඩයට බිලිවෙන රටක, මරණය පිළිබදව ලියවෙන සටහන් තුළ අහිමිවන ජීවිත නොව ලිවී‍මේ අතිමානුෂිකක්වයම සොයන රටක , ප්‍රතිවිරුද්ධ මත දරන්නන් ත්‍රස්තවාදින් වන රටක, අනාගතය මොනවගේ වෙයිද? ඔබට මොකද හිතෙන්නෙ.

රූපාන්තරණය

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Sat, 02 May 2009 06:45:00 +0000

මව් වුවද පුරුවේ පිනකට
දරු නැති සොවින් වැලපෙන දහක් මව්වරු අතර
ආදරේ පමනක්ම ‍ද ජිවිතය‍;
තනිව යා නොහැකිය නික්ම
භවය අතැහැර ; හැරදා මගේ වස්තුව
දරුවනි කැටුව යන්නෙමි
නූඹලාද ළිං පතුළට...........
භවාන්තරණය පිණිස

දරුවනි මගේ අදරැති
නික්ම යා යුතු හෝරාව පැමිනැති
පැල දොර පලාගිය කළ මවිතුමි
යුධට ගිය සොයුරා විදුලියට බිලිවුණ
පැවතෙනු කෙලෙස නොදනිමි
දරැවනි වරෙල්ලා; සසර දිගු වුව
................. රැහැන දිග ඇති

The Spark

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Tue, 28 Apr 2009 15:28:00 +0000

The Spark

I am a fire-fly
Where I peregrinate in the darkness
A pile of day light,
Desiring for the black out
In the shadow less new moon
Where the sliver moon is missing,
And I glare for a moment,
As a spark of fire,
A pip of brightness

The poem was translat by Fathima Ishrath

සාධාරණ යුද්ධය

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Thu, 23 Apr 2009 16:33:00 +0000

මෙය 2003 අපේල් මාසයේ ඇමරිකාව විසින් ඉරාකය ආක්‍රමණය කිරීමට ප්‍රථම Australia වේ එක්තරා ස්ථානයකදී සිදුවූ සිදුවීමක් ලෙස හදුන්වා දිය හැකිය. මේ කාලය තූළ ඇමරිකාව ඉරාකය ආක්‍රමණය කිරීමේදී Australia ව එම ඒකාබද්ධ හමුදාවට එක්වීම සාධාරණද නැද්ද? යන්න පිළිබඳව විවාද පැවති සමයකි. ( Australia ව එම යුද්ධයේදී ඒකාබද්ධ හමුදාව නියෝජනය කලා. ) ඒත් එක්කම සරණාගතයින් අත්අඩංගූවේ තබා ගැනීම සම්බන්ධයෙන් Australia එරෙහිව මේ වන විට නොයෙකූත් චෝදනා එල්ලවෙමින් තිබුනා.

එමි : තාත්තේ සාධාරණ යුද්ධයක් කියන්නේ මොකද්ද?

තාත්තා: දැන් බෑ ස්වීට් හාර්ට් පස්සේ කථා කරමුද? මට දැන් වැඩ වැඩියි.

එමි : ඒ වුනාට ඔයා කිව්වේ ඕනම වෙලාවක ඕනම ප්‍රශ්නයයක් තියෙනවා

නමි අහන්න කියල.

තාත්තා: හොඳයි. දැන් මොකද්ද ඔයාගේ ප්‍රශ්නේ?

එමි : යුද්ධයක් කොහොමද සාධාරණ වෙන්නේ ?

තාත්තා: ඔව්, ඒක හොද ප්‍රශ්නයක්. එක පාරටම මේ ගැන අහන්න හිතූනේ මොකද ?

එමි : ඔයා දන්නවනේ දැන් ඉරාකෙ තියෙන ප්‍රශ්නේ.

තාත්තා :

හොදයි මුලින්ම මම කියන්නම් ඕනම යුද්ධයක් බොහොම නරක දරුණූ ප්‍රචණ්ඩකාරී බලහත්කාරය වපුරුවන දෙයක්. ඒ වගේම යුද්ධයකින් ගැටුමක් විසදිය නොහැකි බව ඉතිහාසය පෙන්නල දීලා තියෙනවා. මං හිතන්නේ අනාගතයේදී මිනිස්සු ආපසු හැරිලා බලලා තමන් යුද්ධ කරන්න තරම් මෝඩවීම ගැන කණගාටු වේවි. යුද්ධය කිසිවකූට දිනන්න බෑ. ඒ වගේම විශාල පිරිසකට හානි සිද්ධ වෙනවා. කිසිවෙක් තමන් අපේක්ෂා කළ අරමුණු කිසි දිනක ඉෂ්ඨ කර ගන්නේ නැහැ.

එමි : ඒ කියන්නේ ඔයා යුද්දෙට විරුද්ධයි.

තාත්තා:

හැමෝම යුද්දෙට විරුද්ධයි. කවුද කැමති තම තමන් මරා ගන්නවට ? තම තමන්ගේ නගර විනාශ කරනවට ? ඔයා හිතන විදියට යුද්දෙ කියන්නේ හමුදා සෙබලූන්ට විතරක් අයිති දෙයක් කියලද නෑ. මේ යුද්දෙ නිසා සිවිල් වැසියන් ළමුන් මිය යනවා. ඇත්තවශයෙන්ම මම යුද්දෙට විරුද්ධයි. ඔයා විරුද්ධ නැද්ද ?

එමි: ඒ කියන්නේ ඔයා සාමවාදියෙක්ද ?

තාත්තා:

නෑ, ඒක එහෙමම නෙවෙයි. මගේ අදහස්වලින් භාගයක් ඒකට එකඟයි.

මම සාමය අගය කරනවා. නමුත් සටන්වලට එරෙහිව විකල්පයක් නැති අවස්ථා තිබෙනවා.

එමි: ඒ කියන්නේ සාධාරණ යුද්ධය කියන එකෙන් මිනිස්සු අදහස් කරන්නේ ඒකද ?

තාත්තා:

මං හිතන්නේ එහෙමයි. සාධාරණ යුද්ධය කියන එක ඇතිවෙන්නේ කවුරු හරි පහර දෙනකොට. මොකද එතකොට ඔබට ආරක්ෂා වෙන්න සිද්ධ වෙනවා. එහෙමත් නැත්නම් මිත්‍ර පාක්ෂික රටකට පහර දෙනකොට ඒ නායකයින් ඔයාගෙන් ආරක්ෂාව ඉල්ලනවා.

එමි :

ඉතිං ඇමරිකාව ඉරාකයට පහරදෙන විට ඉරාකය තනිවම ආරක්ෂාකාරී ක්‍රියාමාර්ග ගන්නවානම් ඒක ඇමරිකාවට සාධාරණ යුද්ධයක් වෙන්නේ නෑ. නමුත් ඒක ඉරාකයට සාධාරණ යුද්ධයක් විය හැකියි. ඉරාකය ඇමරිකාවට එරෙහිව තමන්ගේ ආරක්ෂාව සඳහා තම මිත්‍රපාක්ෂික රටකින් උදව් ඉල්ලා සිටිය හොත් ඒ මිත්‍ර පාක්ෂික රටට ඒ යුද්ධය සාධාරණ යුද්ධයක්. එහෙම නේද?

තාත්තා:

ඒක ඒ තරම්ම සරල නැහැ. හොඳ මිනිස්සු සහ නරක මිනිස්සු කියල දෙවර්ගයක් ලෝකේ ඉන්නවා. සදාම් හුසේන් නරක මිනිහෙක්. ඒක නිසා ඔහුව පරදන එකට කවුරුත් විරුද්ධ වෙයි කියලා මම හිතන්නේ නැහැ.

එමි :

ඒ වුනාට ඔහු කාටවත් පහරදෙන්නේ නැත්නම් එයාගේ රට ආක්‍රමණය කරන එක කොහොමද සාධාරණ යුද්ධයක් වෙන්නේ. ඔයා කියන විදිහට අනුව රටක් ආක්‍රමණය කරන එක වැරදි වැඩක්නේ තාත්ත.

තාත්තා:

ඔව් ගොඩක් වෙලාවට. නමුත් හැමෝම විශ්වාස කරනවා සදාම්ගාව භයානක අවි ආයුධ තියෙනවා කියලා.

එමි : ඇමරිකාවට වඩා නරක?

තාත්තා:

නෑ. එච්චර නරක නෑ. නමුත් ඔහු නරකයි කියලා හැම දෙනෙක්ම හිතන නිසා කොයි මොහොතක හෝ රටකට එරෙහිව ඒ භයානක ආයුධ පාවිච්චි කරාවි කියලා මිනිස්සු හිතනවා. ඒක නිසා ඔහු ඒ ආයුධ පාවිච්චි කරන්න ඉස්සෙල්ලා ඒ රට ආක්‍රමණය කරලා ඒ ආයුධ විනාශ කරන්න ඇමරිකාවට අවශ්‍යයි කියල.

එමි :

ඒ ආයුධ පාවිච්චි කරන බවට තර්ජනය කරලා තියෙනවද? සදාම්ට ඕනෙ කාට පහර දෙන්නද?

තාත්තා:

නිශ්චිතව අහවල් රටට විරුද්ධව ඒ ආයුධ පාචිච්චි කරනවා කියලා නැහැ. ඒවුනත් ඔවුන්ව ආක්‍රමණය කලොත් ඇමරිකාවට එරෙහිව ඒ ආයුධ පාවිච්චි කරාවි.

එමි : Australia ගැන හිතමු. අපිත් ඉරාකය ආක්‍රමණය කරන්නේ නැද්ද? අපිත් සෙබලූන් යවනවා ගිය සතියේ මම ටී.වී. එකේ දැක්කා.

තාත්තා:

එහෙමම නොවෙන්න පුළුවන්. අපි සදාම්ට ආයුධ බිම දාන්න කියලා බය කරන්න කරන දෙයක් වෙන්න පුළුවන්. ඔහුව රවටනවා වෙන්න පුළුවන්.

එමි :

නමුත් ඔහු කිසිවකූට පහර දෙන්න සැලසුම් කලේ නැත්නම් තමන්ට එල්ලවන ප්‍රහාරයකින් ආත්ම ආරක්ෂාව සපයා ගැනීමට හැරෙන්න තමන් එම ආයුධ පාවිච්ච් නොකරන බව එයින් අදහස් වෙන්නේ නැද්ද?

තාත්තා:

ඔව් ඒ අදහස තර්කානුකූල බව පේනවා. නමුත් අපි ඉස්සර වුනේ නැත්නම් ඔහු කිසියම් රටකට එරෙහිව පහරදෙයි කියලා ආණ්ඩුව විශ්වාස කරනවා.

එමි :

අපේ ජීවන කූසලතා මිස් කිවුවා වඩා වැදගත් වන්නේ අවසන් ප්‍රතිඵලය නෙමෙයි. අපි එය ළඟා කරගන්නේ කොහොමද කියන එක තමයි වැදගත් කියලා. ඒක වැරදිද?

තාත්තා: මං දන්නෑ දරුවෝ. ඇත්තටම මම දන්නේ නැහැ.

එමි :

ඒක නෙවෙයි. ඔසාමා බින් ලාඩන්ට මොකද්ද වුනේ? මම හිතාගෙන හිටියේ එයා තමයි ලෝකේ ඉන්න අංක එකේ නරක මිනිහා කියලා. සදාම් ඊට වඩා දරුණුද ?

තාත්තා:

ඒ දෙන්නම නරකයි. ඔවුන් ත්‍රස්ත්‍රවාදීන්. ඒ දෙන්නම මිනිස් ජීවිතවලට බොහොම අඩු වටිනාකමක් තමයි දෙන්නේ.

එමි :

තාත්තේ ඒ සරණාගත කඳවුරු වල පුංචි ළමයි තවමත් හිරකරගෙන ඉන්නවද?

තාත්තා: ඔව්, අපි හිරකරගෙන ඉන්නවා දුව.

එමි : ඉතිං අපි හොද මිනිස්සුද? නරක මිනිස්සුද?

තාත්තා : හොද මිනිස්සු, ඇත්ත වශයෙන්ම. තවත් ප්‍රශ්න නෑ. තේරුනාද?

Written by Jon Hargreaves and Francis Rolt,

Published by HCRand Search for Common Ground

Thissa Abesekara - " Kaviyata mama alum karanne ai "

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Wed, 22 Apr 2009 14:42:00 +0000

2008 - ජුනි මස 11 වන බදාදා

ආරියවංශ රණවීරයන්ගේ දෝතක් කවි කවි සංග්‍රහය ජන ගත කිරීමේ උළෙලේදී තිස්ස අබේසේකරයන් විසින් පවත්වන ලද දෙසුම.

සද්ධන්තයකුගේ නික්මන

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Tue, 21 Apr 2009 15:11:00 +0000

දිඳුලන සංධ්වනියක
සලකුණක් නින්නාද කොට
අප අතර,
උදාරම් ලෙස නැගී සිට
සද්ධන්ත සහෘදයකු ලෙස;
තබා පිටමත පෙරපර දෙදිග
ඥානය
දෑළ පිරිවර නොමැතිව
පෙරහැරක් නොවූවද
තනිව සක්මන් කළ
සහෘදය,

ගම්පෙරළිය ද , නිධානය ද
නිදන්කොට
එතෙර ද මෙතෙර ද
සහෘද හිත්වල;
විස්මයෙන් ලෝකය දුටු
සහනුබුද්ධියෙන් ලෝකය බෙදාගත්
සද්ධන්තයා නුඹය,
නිහඬවම පැමිණ නිහඬවම නික්මුණ

2009 - 04 -20

සමුදෙන්න ප්‍රියේ කුවෙණී

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Fri, 17 Apr 2009 10:50:00 +0000

විසල් නුඹ කුසිනි
හෙබවූ පුරවර
සහ පිරිවර සමගින්
වැජබෙනු රිසිවූයෙම්

ගමන විලම්බා
මුව මියුලගනා
කුමාරියක දුටුවෙම්
ජීවහත්ත හා දිසාලාව දෙදරුන්
අප දෙදෙනා ලදුයෙම්

කුවේර පුරවර සේ මෙ ලක්දිව
අගරජු මම්ම නොවෙම්
අභිෂේක ලබනු රිසියෙම්,
මාදේවි අසන් මෙවදන්

දුරු රටින් නැවට නැගලා
කුළ කුමරි ඒවි මතුදා
විජය ගේ රැජිණ විලසින්
අභිෂේක ලබන්නිය වී

කේතකී සුවඳ ගවසා
මාලතී රේණු අතුරා
සැදි යහන ඇයට සකසා
නුඹ නික්ම යන්න මෙපුරින්
දරුවන්ද රැගෙන නොලසා
මට ක්‍රෝධ වෛර නොකරා
යනු මැනවි පුරෙන් නික්මී
කුවෙණියේ දයාබාරී

ඉරයි හඳයි

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Thu, 16 Apr 2009 19:58:00 +0000

වන්නියේ අවුරුදු

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Wed, 08 Apr 2009 12:03:00 +0000

එරොබොදු මල් කුමට

අවුරුදු ළඟයි කීමට

කොවුලනි ගයන්නේ

හංස ගීයද

අවුරුදු කඳබැදන්

නෑදැ ගමන් කුමකට

උතුරේ විසාලානුවරට

අබැටක් සොයා නොයනෙමි

කිසිවෙකු නොමළ ගේකට
08 . 04 . 2009

මහ ගහට තණ පඳුරු

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Wed, 08 Apr 2009 06:04:00 +0000

අතු අත් නමා
සිප වැලඳ ගන්නට
බැරිවුනත් ,
සැඬ හිරුගෙ
හෙවණැලි අවුරනා
නුඹ ,
මහා පවුරක්
සෙනෙහසින්
සෙවණක් සාදනා
නුඹ ,
වනස්පතියක්

සද එළිය බිදුවක්

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Mon, 30 Mar 2009 17:51:00 +0000

ගැ
ඉරිතැළුනු බිම් කඩක්
සෙනෙහසින් තෙත් කරන
මල් කිනිති පුබුදුවන
හැමදාම, හැමදාම, හැමදාම මල් පිපෙන
සදාකල් වසන්තය
මේ තරම් ළංවුනේ කවදාද ?

පි
සද එළිය බිදුවක්ය ආදරේ
මුදු සුවද පවනක්ය ජීවිතේ

ගැ
පිණි කැටිති සීතලට
තුරුළුවෙයි පත් අඟට
සිනාසෙයි කිරිල්ලක්
පෙම්බරාගේ හඬට
සදාකල් වසන්තය
මේ තරම් පමාවූයේ ඇයි ද ?

පි
අවාරෙට මල් පිපෙන
නමාගෙන අතු නැමෙන
අරුමයන් දකිනවිට
හැමදාම පිබිදෙනා
මල්යාය දකින්නට
මේ තරම් පමාවූයේ ඇයි ද ?

ගැ
සද එළිය බිදුවක්ය ආදරේ
මුදු සුවද පවනක්ය ජීවිතේ

පි
දෝරේ ගලායන රන් අරුණැල්ලට
වියන් බැදෙනවලූ නිල් ගුවනේ

ගැ
වළා වියන වී උණුසුම් වෙන්නම්
ඒ රන් අරුණළු රුස් දහරේ

අහන්න - http://www.divshare.com/download/6963993-6cf

හඬ රටාව - සිතාරා පවිත්ත‍්‍රානී / උදය ශී‍ වික‍්‍රමසිංහ
නාද රටාව - කපිල පූගලආරච්චි
ටෙලි නාට්‍යය - සුදු හංසයෝ

හය හතර කියාදෙන්න

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Mon, 23 Mar 2009 16:36:00 +0000

"අම්මේ, "
"ඇයි මගෙ දූ?"
"මම අම්මයි තාත්තයි ළගට ආ‍වේ ‍කොහෙන්ද?"
"ආ...., චුටි කුරුල්ලෙක් තාත්තටයි මටයි දූවව ගෙනත් දුන්නනේ. ඇයි ම‍ගෙ දූ "

"අම්ම කියන්නෙ බොරු නේද? අපේ ටීචර් කිව්ව අපි හැ‍මෝම අපේ අම්මලගෙයි තාත්තලගෙයි කියල, අම්මයි තාත්තයි කසාද බැන්දහම බබාල අම්මල තාත්තල ළඟට එනවලු."

"බබාලව අයිති අම්මටයි තාත්තටයි විතරයිලු. ඒ හින්ද අම්මයි තාත්තයි නැතිව වෙන කාටවත්ම අපිව අතගාන්න අල්ලන්න දෙන්න එපා කියල අපේ ටිචර් කිව්වෙ. අම්මයි තාත්තයි කියපු කෙනෙක් ඇරෙන්න වෙන කා එක්කවත් කොහේවත් යන්න එපා කියලත් ටීචර් කිව්ව. එහෙම කවුරු හරි කතා කලොත් හරි අතගාන්න අල්ලන්න අවොත් හරි අම්මට තාත්තට හරි ටීචර්ට හරි කියන්න කිව්ව. "

ලිංගික හා ප්‍රජනක ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍සෞඛ්‍ය පිළිබදව මාධ්‍ය‍‍‍‍වේදීන් දැනුවත් කිරි‍මේ සම්මන්ත්‍රණයක් පසුගියදා පවුල් සංවිධාන සංගමයේ ශ්‍රවනාගාරයේ දී පැවැත්වුණා. දරුවන්ට කුඩා වි‍යේ දීම ලබාදෙන නිසි අධ්‍යාපනය මගින් ඔවුන් ගේ අනාගතය වඩා සුරක්ෂිත කිරිමේ වැදගත්කම ‍එහිදී කතා බහට ලක්වුණා. එයට සහභාගීවූවන්ගේ පුද්ගලික අත්දැකීම් කතාබහ කිරී‍මේ දී එක් මවක් ඉදිරිපත් කල ඇගේ අත්දැකිමක් මේ.

පළමුවෙන්ම මම මේ දියණිය ගේ ගුරුතුමීට හිසනමා අචාරකරනවා. ඇය දෙමාපියන්ටත් පළමුව සිසු දරු දැරියන් දැනුවත් කිරීම ගැන. ආදරණීය අම්මේ තාත්තේ, තවදුරටත් රෝස කැලෙන් ඇහින්දා කියා හෝ කුරුලු පැටවුන් හෝ වෙනත් කිසියම් කෙනෙක් විසින් ගෙනත් දුන්නායයි ‍පවසමින් දරුවන් මුලාකරන්නට එපා. දරුවන් දෙමාපියන්‍ ගේ සම්පත බව ඔවුන්ට නොසගවා පවසන්න. ඔවුන්ට ආදරේ දෙන්න. ළඟම විශ්වාසවන්තම යහළුවා, යෙහෙළිය වෙන්න. බොරු කියා ඔවුන්ගේ විශ්වාසය නැතිකරගන්න එපා.

මා මේ සටහන තබන මො‍හෙතේදීත් ත්‍රිකුණාමලයේ වර්ෂා දියණිය පාපතර නොම්නිසුන් අතින් කෙලෙසී මරු තුරුලට ගොස් අවසානයි. නමින් දන්නා නොදන්නා තවත් සිය දහසක් දරුවන් මේ මොහොත තුළ දීත්., ආරක්ෂිතයයි අප විසින්ම රවටා ගන්නා අනාරක්ෂිත සමාජයේ පාපතරයන්ගේ ගොදුරු බවට පත්වෙමින් සිටින මතකයේ තිබේ නම්, ඔවුන්ගේ සුරක්ෂිත හෙට දවස උදෙසා දරුවන් දැනුවත් කරන්න මැලිවන්න එපා.

හය හතර කියාදිය හැකි දුවා දරුවන්ට හය හතර කියා නොදීමේ වරද නිසා, නොදැනුවත්කම නිසා දරුවන්ට ඔවුන්ගේ ආරක්ෂාව සලසාගත හැකි අවස්ථාවන් මඟහැරෙන්නට ඇති ඉඩ වලකාලමු. පිපෙන්නට පෙර පාගා විනාශකර දැමූ වර්ෂා දියණිය වෙනුවෙන් අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ‍ සොයුරා තැබූ මේ සටහන තැලී පොඩිවී විකසිතවන්නට පෙර මිලානවූ සියළු මල් කැකුළු වෙනුවෙන්.

අපේ දරුවන්ගේ ජීවිත වෙනුවෙන් අද, හෙට හෝ අනින්දා නොව මේ මොහොතේ සිට දැනුවත් වෙමු, දරුවන් දැනුවත් කරමු. මේ ඔබේත් මගේත් වගකීමයි. යුතුකමයි

වර්ෂා

ලෝදිය උතුරන

මේ මහ පොළවට

පුංචි දිය බිඳකි - වර්ෂා

අග්නි පිපාසිත

උඩු සුළඟේ වැද

කොහි ගියාද නුඹ - වර්ෂා

ආයෙත් නම් මේ

කාෂ්ඨ පොළවට

වහින්නෙපා නුඹ - වර්ෂා

නුඹට ලොවක් නැති

අපට උරුම නැති

සිහිනයක්ය නුඹ - වර්ෂා

රුහිරු පොළව මත

කාසි මල් පිපෙයි

හඬන්නෙපා නුඹ - වර්ෂා

සූර්ය සප්තකය

යුගාන්ත ගිර මත

නැග එනවා දුව - වර්ෂා

වළාකුළක නුඹෙ

පුංචි හිස හොවා

මුවා වෙන්න නුඹ - වර්ෂා

සඳ මඬලට නැඟ

කිරි සයුරේ නුඹෙ

දෙපා පොඩි දොවන් - වර්ෂා

කඳුළු උනන්නැති

අපේ ඇස්වලට

පෙනෙන්නෙපා නුඹ - වර්ෂා

ත්‍රිකුණාමලයේදී කප්පම් කල්ලියක් විසින් ඝාතනය කරන ලද ජූඩ් රෙජි වර්ෂා දියණිය නමිනි.අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ

නිල් අහස

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Sun, 15 Mar 2009 15:58:00 +0000

නිල් අහස කිසිවිටක හිස් නෑ
ඉර නැග ඇවිදින්
සගවාලන මුත් තරුවැල්
අමාවකේ ගණ අදුරක් නෑ...
තරු කැට නොනිදා
රැයක් පහන් වෙන හැම කල්
හමනා සුළඟට වෙහෙසක් නෑ
මල් මල් සුවඳද ලා
දළු සිසිල ද මුසුවෙනකල්

මගෙ නිල් අහසේ තරුවැල්
හමන මදනලේ සිහිලැල්
මල් සුවදද ලා දළු සිහිලද
රැගෙන ඇවිත් ඔබ හැබැහින්

අමාවකට ගණ අදුරක් වී
මකන්නෙපා තරුවැල්
කඩා වැටෙන තනි තරුවක්වී
වැටෙන්නෙපා අහසින්

අහන්න - http://www.divshare.com/download/6816637-11f

හඬ රටාව- නිරංජලා මංජරී
නාද රටාව - නවරත්න ගම‍‍ගේ

මව් සෙනෙහසේ කඳුළු

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Sun, 01 Mar 2009 16:32:00 +0000

නෙතඟ කඳුළක් දරා කිරිකැටියකු තුරුළු කරගත් මවක බසයට නැගීනි. තෙමසකට පෙර බසයකට යටව මියගිය අනියම් කම්කරුවකුගේ බිරිදක වූ ඇය සිය දරුවන්ගේ කුසගින්නට කිරිකැටියාත් කරපින්නාගෙන අනුනට දෝත පෑවාය.දෝරේ ගැලූ මව් සෙනෙහසේ කඳුළු නැවත නැවතද අත්දුටුමි.

මුතු අහුරු ලෙසට
වැහි බිදිති රැගෙන
මුදු පියා සලන සකුණී
ගිරි මුදුන කොනක
හොර රහසෙ තැනූ
කැදැල්ල කෝ ලිහිණී

පොඩි තුඩින් රැගෙන
නෙක සියුම් කැටිති
බොහෝ දුරක් ගෙනෙනා ලිහිණී
නුඹ කඳුළු සලා
ගිරි මුදුනෙ තැනූ
කැදැල්ලනැත මෙහි සුරැකී//

සමුගන්න ඉතින් මෙහි නොයිද තවත්
දරුවන්ද සමග ඉගිලී
වැහි කඳුළ දරා මෙහි එන්න එපා

වැහි කඳුළු ගෙනා වැහි ලිහිණී//

අහන්න:http://www.archive.org/details/LihiniGeetha

ආදරණිය හුදකලාව + කල්පිටියේ දිවි ගෙවෙන යාපන මුස්ලිම් වැසියෝ

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Sun, 01 Mar 2009 01:58:00 +0000

http://www.yastream.net/upload/audioPlayer.php?id=392&page=2&language=1&cur=audioPlayer.php&key=Kalpitiya,Sri%20Lanka,Jaffna%20Muslims,Short%20Story,Tharanga%20Jayasena&catid=5, අහන්න,
˜ ආදරණිය හුදකලාව, හාදුවක් නැතිව ගෙවෙන 137 දිනයටත් රෑ වුණා
මම ජනෙල් දොරවල් සේරම වැහුව, වහලේ හිල්තුළින් ඇවිත් මකුළු දැල්වල පැටලෙමින් සද එළිය මගේ හුදකලාව නැති කරන්න දුබල උත්සාහයක් යෙදෙමින් හිටිය˜
උපුටා ගත්තේ - හද ඉවුර අන්තර්ජාල කොළම - තරංග ‍ ජයසේන.

ලෝකය එක යායක්

noreply@blogger.com (ලිහිණි) — Thu, 19 Feb 2009 07:04:00 +0000

මොකක්ද මේ ආදරය කියන්නේ මම හිතන්නේ ඒකට නිර්වචන දෙන්න බෑ. ඔබ හැමදෙනාටම ඒ ගැන විවිධ නිර්වචන තියෙන්න පුළුවන්. ඔව් ලෝකය පැවතෙන්නේ ආදරය නිසා. ඒත් ඒක ඇතුවත් බැරි, නැතිවත් බැරි තවත් එක දෙයක් විතරයි. වෙලාවකට මට හිතෙනවා ආදරය කියන්නේ විඳවීමක් කියලා. මොකද ආදරය විදිනව වෙනුවට විඳවන අය වැඩියි. ඒක ලබා ගන්න විදියයි, බෙදාගන්න විදියයි හරිම වෙනස්. ඒ කියන්නේ අපි ආදරය කරන විදියයි ආදරය බලාපොරොත්තු වෙන විදියයි වගේම ඒ ආදරය ලබා ගත්තට පස්සේ ඒක රැක ගැනීමයි ආදරය දරා ගැනීමයි පරස්පර විරෝධි වෙනවා.

මගේ අත්දැකීම් කියනව නම් පුංචි කාලයේ ගෙදර වැලි මිදුලට වෙලා තාත්තා ගෙදර එනකම් බලන්හිටි කාලේ හරිම සුන්දරයි. ඒ කාලේ මට ආදරය ගැන ලෝභකමක් තිබුණා. මොකද අම්මගේ ආදරය අවධානය යොමු වෙන්නේ අයියටයි මටයි දෙන්නටම වැඩිය මල්ලිට. ඉතින් එතකොට පුංචි දරුව කාලේම ආදරය වෙනුවෙන් ලෝබකමක් අයිතිකර ගැනීමේ උවමනාවක් මට තිබුණා. නමුත් ඒ හැගීම අද මගෙන් ඇත්වෙලා. දැන් මම ලෝකෙටම ආදරය කරනව. ලෝකය ඒ ආදරය මොන විදියට ලෝකය දැක්කත්. මං හිතන්නේ ඒක අපි හැමෝටම පොදු දෙයක්. දැන් මට හිතෙන්නෙ ආදරය කියන්නේ නිර්වචනයක් දෙන්න බැරි දෙයක්.

ඉස්සර දවස්වල එකට දැවටිලා එකට ජීවත්වෙලා බෙදාගත්ත ආදරය වෙනස් වුණාම එහෙම නැත්නම් තවත් කෙනෙකුට බෙදාගන්න වුණාම එතන තව දුරටත් ආදරයක් ඉතිරි වෙනවද? අර ගීතයක තියෙනවා පේ‍්‍රමයයි වෛරයයි අතරේ වෙනස කෙස් ගහකට තරම් කියලා. ඒත් ජීවිතය කියන්නේ ආදරය සහ වෛරය අතර දෝලනය වෙන දෙයක්ද? දැනෙන්නේ නෑ මට කොහොමද ලෝකයටම ආදරය කරන්නේ කියලා. මොකද අපි ලෝකයටම ආදරය කරද්දි ලෝකය අපේ ආදරය දකිනහැටි, ඒක විදින හැටි හරිම වෙනස්. ඒ වෙනස්කම් ඇතුලේ ලෝකයටම බෙදාගන්න බලාපොරොත්තු වන අපේ ආදරය හුදකලාවෙනවා. ඇත්තටම ඒ හුදකලාව දරන්න බැරි තරම් අසීරුයි. කොහොමද අපි දෑත දිගු කරලා ආදරෙයි කියලා තව කෙනෙකු බදා ගන්නේ. ලෝකයා අපේ ආදරය නිර්වචනය කරන්නෙ අපි හිතන්නේවත් නැති විදියට නම්, තවත් කෙනෙකුට ආදරෙයි කිව්ව හම ආයෙමත් අපිට ලැබෙන පිළිතුර ඔව් මාත් ආදරෙයි, හැබැයි අයියෙකුට වගේ, නංගියෙකුට වගේ පිළිතුරුනම් අපිට ලැබෙන්නෙ, කොහොමද ආදරය පිවිතුරුයි කියන්නේ. කවදද ලෝකය එක යායක් වෙන්නෙ.