Stadspartij Leefbaar Utrecht

lucht en auto

Vincent Oldenborg — Fri, 07 Jun 2013 07:44:12 +0000

Gisteren spraken uw volksvertegenwoordigers weer eens uitgebreid over het probleem van de luchtkwaliteit in Utrecht. Hoe komen we van alle viezigheid af, die we 24 uur per dag inademen en die bij menig Utrechter leidt tot hoestbuien en astma-aanvallen? Het is niet de eerste keer dat dit onderwerp op de agenda staat. Al vanaf 2005 zijn we er druk mee. Rond die tijd kwam de Europese Commissie met nieuwe normen waaraan de luchtkwaliteit in de hele EU, op termijn, zou moeten voldoen. Aanvankelijk zou dat in 2010 een feit moeten zijn, maar Nederland kreeg, onder voorwaarden, uitstel tot 1 januari 2015.

Utrecht beloofde het probleem aan te pakken met het actieplan luchtkwaliteit. Dat ging niet zonder slag of stoot. Het kostte zelfs een college en later nog een wethouder de kop. Een door bezorgde burgers gevraagd referendum werd kundig om zeep geholpen door een raadsmeerderheid en vervolgens werd het een belangrijk onderwerp bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2010. Inmiddels komen we steeds dichter bij de fatale datum en moeten we constateren dat er nog erg weinig van alle plannen terecht is gekomen en dat dus de luchtkwaliteit op cruciale plaatsen in de stad nog nauwelijks is verbeterd. Sterker nog, een aantal opties, zoals grote parkeergarages aan de rand van de stad, is inmiddels al afgevoerd omdat het gereserveerde geld nodig was om elders financiële gaten te stoppen.

De tijd begint echter te dringen. Er zal toch iets moeten gebeuren anders kunnen we wel stoppen met bouwen in Utrecht, om maar eens een consequentie te noemen. Daarom ligt er een aangepast pakket maatregelen. Naast het gebruik van schone stadsbussen, wordt nu het heil gezocht in het weren van oude auto’s.
Tijdens de raadsinformatieavond vorige week viel mij vooral op dat Utrecht blijkbaar veranderd is sinds 2010. Naast een vijftal vertegenwoordigers van autorijdend en bedrijvig Nederland die voor het autogebruik in de bres sprongen, waren er nog slechts twee ‘oude krijgers’, ik zal ze Ria en Gerard noemen, die zich druk maakten over de gezondheid van hun stadgenoten. Ik was benieuwd welk sentiment deze week in de commissie de boventoon zou voeren, intussen is duidelijk dat we er nog niet uit zijn…

profielschets

Vincent Oldenborg — Mon, 03 Jun 2013 14:12:52 +0000

Utrecht gaat op zoek naar een nieuwe burgemeester. Net als bij elke andere functie die vrijkomt, betekent dat natuurlijk dat je eerst moet bedenken wat voor persoon je op die functie wil hebben. Wat dat betreft maakt het niet uit of het om een lasser of een burgemeester gaat. Bij een lasser is natuurlijk de eerste vereiste dat hij of zij kan lassen. Daarnaast zou het wel lekker zijn als het een beetje prettig mens is om mee samen te werken. Voor een lasser heb je bovendien diploma’s en cijferlijsten die bewijzen dat iemand in ieder geval ooit bewezen heeft dat hij of zij het kan.

Bij burgemeesters is dat anders. Er is geen burgemeestersopleiding, laat staan een diploma. Zelfs geen officieel lijstje van wat een burgemeester allemaal moet doen of laten. Natuurlijk staan er in diverse wetten wel taken opgesomd, waar een burgemeester in ieder geval verantwoordelijk voor is. Maar dat is maar een deel van wat er gedaan moet worden. Daarom wordt er voor een burgemeestersvacature een profielschets gemaakt. Pakweg drie A4-tjes waarin staat wat de stad verwacht van de nieuwe burgervader of moeder. Het maken van zo’n schets is nog niet zo simpel. Een burgemeester is voorzitter van alles en nog wat, dus dat moet ie kunnen. Maar wat is een goede voorzitter? Daarover kun je heel verschillend denken.

Het moet een boegbeeld voor de stad zijn, maar welk boegbeeld? Kijk maar eens op voorsteven van antieke schepen. Boegbeelden heb je in alle, soms zeer wulpse, soorten en maten. Moet het een aardig persoon zijn? Dat is wel prettig natuurlijk. Maar ook weer niet te aardig, want er moet af en toe wel met de vuist op tafel geslagen worden. Voor je het weet, heb je een profielschets in elkaar geknutseld waar niemand op durft te solliciteren, omdat alleen God zelf aan alle eisen zou kunnen voldoen. Gelukkig zijn er genoeg voorbeelden uit het recente verleden waar we uit kunnen putten. Mooie volzinnen die omschrijven wat er verwacht wordt. Het moet al gek gaan als daar niets bruikbaars tussen zit. Met een beetje plakken en knippen, wat eigen creativiteit en een Utrechts sausje, kunnen we een heel eind komen. Op donderdag 6 juni mag u, op een raadsinformatieavond, komen vertellen wat u van onze profielschets vindt. Ik ben benieuwd.

je maintiendrai

Vincent Oldenborg — Thu, 30 May 2013 09:15:15 +0000

De wapenspreuk van het koninkrijk der Nederlanden die boven deze column staat, betekent in gewoon Nederlands: ‘Ik zal handhaven’. Er wordt natuurlijk bedoeld dat wij met zijn allen niet ten onder zullen gaan, als we het even kunnen voorkomen. Maar je kunt het ook anders lezen. Daar moest ik aan denken bij de bespreking van het handhavingsprogramma, dat onlangs in de raadscommissie aan de orde was. 74 Pagina’s tekst die ons vertellen wat onze geüniformeerde toezichthouders en andere controlerende ambtenaren dit jaar doen, om te voorkomen dat we er met elkaar een puinhoop van maken. Dat gaat van de controle op bouwactiviteiten tot op het loslaten van de hond waar dat niet mag, en van het niet betalen bij de parkeermeter tot het te vroeg buiten zetten van huisvuil.

Ik kan u verzekeren dat daar heel wat uurtjes in gaan zitten: 318.000 uur om precies te zijn. Dat lijkt heel veel, maar eigenlijk valt het wel mee. Het is, gemiddeld, niet meer dan een uurtje per Utrechter per jaar. Bij zo’n discussie in de raadscommissie gaat het natuurlijk vooral om de keuzes die gemaakt worden. Elk raadslid krijgt door het jaar heen regelmatig vragen vanuit de stad of de handhaving hier of daar niet een tandje meer kan of juist een tikkie minder. Hondenpoep, fout parkeren, lawaai en vuil zijn daarbij traditioneel belangrijke aandachtspunten. De bespreking van het handhavingsprogramma is dus het moment om te laten zien dat je het volk ook echt vertegenwoordigt. Alle wensen en suggesties worden braaf genoteerd en vervolgens meegenomen in het programma van het volgende jaar.

Het grappige van dit soort besprekingen is dat er meestal wel gevraagd wordt om meer inzet op bepaalde terreinen, maar dat men nog al eens vergeet om te melden wat er dan minder zou moeten. Immers zolang je er geen extra geld bij stopt, zullen meer uren voor het één leiden tot minder uren voor het ander. Zo zal u het voorlopig wel moeten blijven doen met dat ene uurtje per jaar. Maar dat is ook niet zo erg, want u bent een keurige Utrechter die zich braaf aan de regels houdt, toch?

rood asfalt

Vincent Oldenborg — Thu, 23 May 2013 11:03:46 +0000

‘Rood asfalt is de norm in het stationsgebied, mooi’. Dat twitterde een collega-raadslid vorige week tijdens de discussie over de herinrichting van het Vredenburg, na de gelijkluidende mededeling van zijn partijgenoot en wethouder. Nu heb ik niks tegen het aparte kleurtje voor fietspaden, integendeel, het is heel nuttig en asfalt rijdt lekkerder als klinkertjes als je op de fiets zit. Maar er was nog wel wat meer aan de orde over dit extreem drukke stukje Utrecht dan de kleur van het asfalt. Allereerst de bussen. Gelukkig heeft men eindelijk ingezien, dat de belofte dat de bushaltes terug zouden keren, gestand gedaan moet worden. Dat is absoluut winst. Maar dan moeten er natuurlijk wel voldoende bussen stoppen.
Zoals de plannen er nu uitzien, zullen de duizenden buspassagiers uit het noordwesten van de stad met de bus voor de halte stilstaan voor de stoplichten, maar er niet uit mogen. Evenmin zullen ze er, bepakt en bezakt na het winkelen, kunnen instappen terwijl hun bus, met hermetisch gesloten deuren, pal voor hun neus stil staat te wachten voor hij verder mag. Ik hoop dat de buschauffeurs een harde huid hebben, want ik kan me de woedeuitbarstingen van de passagiers nu al voorstellen. En dan de fietsers. Die krijgen, langs het Vredenburg, een tweerichtingen fietspad aan de kant van het Muziekcentrum. Hoe die fietsers daar gaan komen? Nou gewoon via een schuine oversteek bij de kruising met de Jacobsstraat. Sta je net rustig, tien fietsers dik, te wachten bij het stoplicht, krijg je opeens een, door de gemeentelijke verkeersgoeroes bedachte stroom spookfietsers voor je koker.
Het is natuurlijk wel een goedkope manier om rood asfalt te krijgen, want het bloed zou wel eens rijkelijk kunnen gaan vloeien. Maar uit veiligheidsoogpunt lijkt het me toch handiger om op deze, wellicht Nederlands drukste, fietsroute, de fietsers elk aan hun eigen kant van de weg te houden. Dat levert stopruimte op voor de buslijnen naar het noordwesten en maakt van het rode asfalt een mooie rode loper voor de klanten van de ondernemers aan de rand van Wijk C. Bovendien hebben die hun petitie dan tenminste niet voor Jan met de korte achternaam aangeboden.

abdicatie

Vincent Oldenborg — Tue, 14 May 2013 08:09:25 +0000

Op 30 april zijn we met hele volk getuige geweest van een abdicatie. Het terugtreden van een gezagdraagster, na 33 jaar hard werken tussen al grillen en grollen van een zich voortdurend ontwikkelende samenleving en de politieke waan van de dag, door. Voor koninginnen en koningen gelden geen ambtstermijnen. Die mogen, zolang er geen revoluties plaatsvinden, zelf bepalen hoelang ze door willen gaan. Voor hun onderdanen die zich in de nationale of lokale bestuursjungle wagen, ligt dat anders. Die moeten zich elke vier of zes jaar weer melden bij de kiezer of bij de volksvertegenwoordiging om te kijken of ze verder mogen. Zo zouden de Utrechtse raadsleden zich de komende maanden moeten buigen over de vraag of ze door wilden met de burgemeester Wolfsen na zijn eerste termijn die op 31 december 2013 afloopt.
Het antwoord te moeten geven op die vraag die velen al maanden bezig hield, heeft de burgemeester ons bespaard. Zijn mededeling, op de dag van de arbeid, dat hij geen tweede ambtstermijn ambieert, zal voor diverse van mijn collega’s geleid hebben tot een zucht van verlichting. Het ontslaat ze immers van de verplichting om een pijnlijke keuze te moeten maken en, met de verkiezingen in zicht, op dit punt met de billen bloot te moeten gaan. Van een aantal fracties in de raad, waaronder de mijne, was in de afgelopen jaren genoegzaam duidelijk geworden hoe zij het functioneren van de burgemeester in een aantal situaties beoordeelden. Dat was niet positief.
Wat overigens niet wegneemt dat deze burgemeester ieders respect verdient voor zijn oprechte inzet tegen de sluipende vergiftiging van de bovenwereld door een niets-ontziende onderwereld van mensenhandelaars, geldwitwassers en andere criminele elementen die de stad onleefbaar dreigen te maken. Het feit dat hij zich een periode niet heeft kunnen bewegen zonder beveiligers in zijn kielzog mag daarvan als tastbaar bewijs gelden. Maar politiek gaat het uiteindelijk om een totaal plaatje waarin een burgemeester het spreekwoordelijke schaap met de vijf poten moet zijn. Het is geen schande om een poot tekort te komen. Daarom vind ik dat Wolfsen een verstandig besluit genomen heeft. Aan ons nu de taak om te zoeken naar dat bijzondere schaap die wel dat extra pootje heeft.

leesles: Lijn 1

Vincent Oldenborg — Mon, 06 May 2013 11:54:26 +0000

Soms staan er dingen te gebeuren in de stad die ik blijkbaar totaal gemist heb. Het komt helaas nog wel eens voor dat ik dan ontdek dat ik een mailtje over het hoofd hebt gezien in de dagelijkse stroom die mijn elektronische postbus binnenloopt. Dat is ergerlijk voor mij zelf maar meestal valt de schade nog wel te herstellen. Het gebeurt ook wel eens dat ik ontdek dat ik over een stukje van een tekst heen heb gelezen, bijvoorbeeld omdat er al zoveel opwinding door het begin van een brief werd opgewekt, dat ik de rest blijkbaar niet eens meer goed in me heb opgenomen.

Dat laatste is me, en naar het zich laat aanzien meerdere collega raadsleden, gebeurd bij de brief over de veranderingen in de buslijnen in Utrecht. Vandaar dat ik volslagen verrast was door de commotie over de nieuwe route van lijn 1 door Tuinwijk die onlangs ontstond. Ik kon me niet voorstellen dat iemand kon bedenken om een gelede bus van achttien meter door de Ant. Mattheuslaan te sturen. Een straat vol drempels,vluchtheuvels en lastige knikken. Maar het klopte en het had ergens vorig jaar in een stuk van het Bestuur Regio Utrecht (BRU) gestaan. In datzelfde stuk waren ook alle wijzigingen, die afgelopen december al zijn doorgevoerd, opgenomen en daar hebben we in de raad stevig over gediscussieerd, want er zaten heel veel pijnpunten voor de Utrechters in.

Door al die zaken heb ik dus stomweg over het hoofd gezien dat deze wijziging er ook nog aankwam. Overtuigd als ik ben dat dit een slecht besluit is, heb ik er dus maar eens mailtje naar de BRU aan gewaagd en ik kreeg per omgaande antwoord. Eigenlijk had ik gelijk dat het zo niet zou kunnen dus daarom hadden ze ook geld beschikbaar om de straat aan te passen aan de bussen. De drempels en waarschijnlijk ook de knikken er uit. De gemeente en het GVU zouden het allemaal mooi voor elkaar maken. Dat wordt donderen in Tuinwijk, want al die snelheidsremmers zijn er niet voor niets gekomen in deze ooit geliefde sluiproute die van de Ant.Mattheuslaan een racebaan maakte. Het leert me opnieuw dat je stukken eerst helemaal moet uitlezen voor je kabaal gaat maken over het begin.

wijkeconomie

Vincent Oldenborg — Thu, 02 May 2013 07:39:37 +0000

Elke veertien dagen gaat een delegatie van de Utrechtse gemeenteraad naar een van de tien stadswijken. Voor elk van die wijken is er een raadslid die optreedt als contactpersoon. Samen met het wijkbureau en betrokken bewoners, bijvoorbeeld leden van de wijkraad, wordt een programma samengesteld en op die manier krijgen de raadsleden een goede indruk van wat er speelt in de wijken en buurten van onze mooie stad. Zo waren we half april op bezoek bij Vechtclub XL aan de Europalaan 2B in de zogenaamde Merwedekanaalzone op Kanaleneiland. In het voormalige magazijnencomplex van de OPG hebben jonge enthousiaste ondernemers een bedrijfsverzamelgebouw opgezet waar zo’n 120 kleine bedrijfjes onderdak hebben gevonden. Architecten, websitebouwers, meubelmakers, ontwerpers, een bonte verzameling creatieve mensen die daar hun brood verdienen.

Zeker in deze tijd van economische crisis wordt er in de raad natuurlijk regelmatig gesproken over manieren waarop de gemeente de bedrijvigheid in Utrecht kan stimuleren. Vaak gaat het dan over het binnenhalen of vasthouden van grote bedrijven zoals Danone, Rabo of Cap Gemini. De laatste bijvoorbeeld verhuist deze weken vanuit een gebouw van amper 10 jaar oud in Papendorp naar een schitterend nieuw glaspaleis in Leidsche Rijn Centrum. Het feit dat ze in Utrecht blijven zal best economisch nut hebben maar ergens heb ik toch het sterke gevoel dat we enorm aan het verspillen zijn als ik denk aan die 55000 vierkante meter extra leegstand die het bedrijf in Papendorp achterlaat.

Ik word een stuk enthousiaster als ik dan, zoals half april, wordt rondgeleid door een werkgebouw waar men met behulp van oude ramen en deuren, die zijn overgebleven van een grootscheepse woningrenovatie op Kanaleneiland, een enorme hal weet om te bouwen tot een werkgemeenschap die bruist aan alle kanten. En die bovendien probeert om samen met al die andere ‘kleine’ ondernemers in de wijk de wijkeconomie uit het slop te trekken. Ga er eens kijken als u in de buurt bent, de koffie is lekker, ze maken er mooie dingen en het enthousiasme werkt heel aanstekelijk.

netwerken

Vincent Oldenborg — Mon, 22 Apr 2013 08:55:52 +0000

Vroeger dacht ik bij het woord netwerken altijd aan elektriciteits- of gasleidingen, tegenwoordig komt mij als eerste de eindeloze hoeveelheid bijeenkomsten in gedachten waar mensen uit alle hoeken en gaten van de samenleving elkaar ontmoeten. Met enige regelmaat vallen de uitnodigingen voor die zogenaamde netwerkborrels mijn elektronische brievenbus binnen. Via de sociale media zoals Facebook, Linkedin en Twitter kun je vooraf al een beetje zien welke mensen daar heen gaan en dan valt toch telkens weer op dat onze stad eigenlijk niet meer dan een groot dorp is en dat de deelnemers aan dit soort bijeenkomsten heel vaak dezelfde Utrechters zijn.

Toch lijkt dat netwerken wel te werken, want zo af en toe kom je opeens mensen op plekken tegen waarvan je je niet kan voorstellen dat ze daar werkelijk via een normale open sollicitatie terecht gekomen kunnen zijn. Diverse oud-wethouders komen zo in ieder geval aardig onderdak op een arbeidsmarkt waar de banen niet voor het oprapen liggen. Vorige week zag ik op de tv een programma waaruit maar weer eens bleek hoe goed veel oud-politici terechtkomen. Commissariaatje hier, Voorzitterschapje daar. En intussen vrolijk volhouden dat er, als ze dan ook nog lid van de Eerste Kamer zijn, absoluut geen sprake is van belangverstrengeling en lobbywerk. Mijn vader zei altijd als ik iets niet geloofde: ‘Ja het is goed met je, slapen doe ik ‘s nachts’.

Dat gevoel had ik bij het zien van al die zich in bochten wringende senatoren ook. Niemand kan mij overtuigen dat de Brinkmannen, Staals en Van der Horsten van deze wereld zulke gespleten persoonlijkheden zijn dat ze alle ballen, die ze in de lucht moeten houden, altijd netjes uit elkaar kunnen en willen houden. Juist die vermenging van kwaliteiten is natuurlijk precies de reden om ze voor die banen te vragen. Zorg dus dat je in het goede netwerk zit. De aanstelling van een Utrechtse oud-wethouder als kwartiermaker-directeur voor een nieuw leerwerkbedrijf in de stad zal ongetwijfeld ook een kwestie van goed netwerken zijn geweest. Ik ben benieuwd of de exorbitante uitbreiding van het ambtenarenapparaat onder zijn leiding als bewijs is gezien voor zijn kwaliteit als banenmaker.

veranderen doet AU!

Vincent Oldenborg — Wed, 10 Apr 2013 11:45:32 +0000

Al tientallen jaren kennen we het aanbesteden van diensten. Waar aanbesteding oorspronkelijk voornamelijk in de bouw voorkwam, bedacht men opeens dat je ook andere dingen kon aanbesteden. Schoonmaken, catering, uitzendwerk. In het begin gaf dat een hele hoop rumoer. Te lage inschrijvingen door bedrijven met als gevolg slechtere arbeidsomstandigheden voor het personeel en bovendien veel klachten over de kwaliteit van de dienstverlening. Klachten die het personeel op de werkvloer op het bord geschoven kreeg. Ook nu nog komen dit soort situaties regelmatig voor. Maar desondanks zijn we er aan gewend geraakt.

Een volgende grote stap was de aanbesteding van het openbaar vervoer. Ons Utrechtse GVU werd overgenomen door Connexxion en die mocht vervolgens gaan meebieden op de geldbuidel van het BRU. Als je kijkt naar de stroom klachten en opmerkingen die openbaarvervoerbedrijven als NS en Connexxion bijna dagelijks weten op te wekken dan ga je al snel weer terug te verlangen naar vroeger. Ook hier zijn het overigens vooral de conducteur en de chauffeur die de frustratie van de klanten moeten opvangen.

Inmiddels is er weer een nieuw veld aan de aanbestedingsdrift toegevoegd. Na jaren praten is het eindelijk zover dat ook het Utrechtse welzijn wordt vernieuwd. Vanaf 1 augustus van dit jaar moet het nieuwe stelsel van start gaan. Alles wordt aanbesteed. Het college heeft na overleg met de raad, de bestekken, want zo heet dat bij een aanbesteding, in de markt gezet en iedereen mocht meedingen. Dat betekent dus ook dat niet iedereen de hoofdprijs heeft binnengehaald. Welzijnsbedrijven die serieus hun best hebben gedaan om een goede aanbieding te doen, hebben natuurlijk de beste kans. Bedrijven die zich vooral gericht hebben op eigen behoud, dreigen de kous op de kop krijgen. Onlangs stond het stadhuis vol met welzijnswerkers en hun klanten die zich zorgen maken. Natuurlijk moet de raad er op toezien dat het allemaal zorgvuldig gebeurt maar het kan geen kwaad als enkele welzijnsorganisaties nu heel snel beginnen met de hand in eigen boezem te steken. Dat kan nog heel veel Au bij deze verandering voorkomen.

geen oordopjes voor nieuwe Utrechters!

Stadspartij Leefbaar Utrecht — Tue, 09 Apr 2013 13:17:33 +0000

De Vereniging van Nederlandse Gemeenten heeft een akkoord ondertekend met het Rijk. Een zogenaamde packagedeal. Daarmee wordt de mogelijkheid gecreëerd om de gevolgen van de nieuwe geluidswetgeving zoals die is en wordt verwoord in Swung 1 en Swung 2 nog enige jaren uit te stellen. Het moge duidelijk zijn dat hierbij het belang van doorlopende ruimtelijke ontwikkelingen heeft geprevaleerd. Voor de Utrechtse gemeenteraadsfracties van SLU, SP, Groenlinks, ChristenUnie en PvdA is naast het belang van ruimtelijke ontwikkelingen echter ook de volksgezondheid van groot belang. De negatieve effecten van te hoge geluidsbelasting in de woon- en leefomgeving komen steeds duidelijker op de kaart te staan. Wij achten het dan ook van belang dat het primaat van de belangenafweging tussen volksgezondheid en de wenselijkheid van ruimtelijke ontwikkelingen bij het lokale bestuur blijft liggen.

Met andere woorden: Wij maken zelf wel uit of we de geboden ruimte in de geluidsbelasting wensen te benutten of niet. De wethouder heeft in de commissie Stad en Ruimte onlangs aangegeven dat dat ook de bedoeling zou zijn van de package-deal van de VNG, maar onze fracties lezen dat toch te weinig terug in de beschikbare teksten. Vandaar onze oproep om in het gesprek met de minister en in de correspondentie met de Tweede Kamer bovenstaande mening duidelijk over het voetlicht te brengen.

In de raadsvergadering van 9 april 2013 is de onderstaande motie van V. Oldenborg, SLU, aangenomen, mede ondertekend door de heer De Vries van Groenlinks, de heer Eggermont van de SP, de heer Wijmenga van de Christen Unie en de heer Van der Roest van de PvdA.

tekst motie:

Actuele motie: Geen oordopjes voor nieuwe Utrechters

De gemeenteraad van de gemeente Utrecht, in vergadering bijeen op dinsdag 9 april 2013

Constaterende dat:

l De VNG een packagedeal met de rijksoverheid heeft ondertekend betreffende de invoering van de nieuwe geluidswetgeving (Swung1 en Swung2)

l De essentie van deze packagedeal is gelegen in een vertraging van de invoering van lagere geluidsnormen rond rijksinfrastructuur (rijkswegen en spoorwegen)

Overwegende dat:

l Langdurige blootstelling aan te hoge geluidsnivo’s bij veel mensen ernstige gezondheidsschade oplevert

l De overheid onder andere als taak heeft de gezondheidsrisico’s voor de burgers, zo veel als mogelijk is, te beperken

l De maatregelen die worden voorgesteld in de packagedeal, er toe kunnen leiden dat vele burgers zullen worden blootgesteld aan te hoge geluidsbelastingen in hun directe woonomgeving.

l Het nu juist de bedoeling van de wetgeving was om ruimtelijke ontwikkelingen rond rijksinfrastructuur te beperken teneinde deze te hoge geluidsbelastingen te voorkomen.

Spreekt als haar mening uit dat:

l De bescherming tegen gezondheidsschade als gevolg van te hoge geluidsbelasting dient te prevaleren boven het belang van ruimtelijke ontwikkelingen rond rijksinfrastructuur.

l De verantwoordelijkheid voor de gezondheid van de Utrechtse burgers een belangijke taak is voor het Utrechtse stadsbestuur.

l De eventuele benutting van de, door de packagedeal, geboden ruimte bij de toepassing van de toegestane geluidsbelasting, gedurende het invoeringstraject van Swung 1 en 2, volledig tot de beleidsvrijheid van het gemeentebestuur dient te behoren.

Verzoekt het College dit standpunt ter kennis te brengen van de minister en de Tweede Kamer der Staten Generaal.

En gaat over tot de orde van de dag.