თუ მაგალითად თბილისში არსებული სატელეფონო ნომრები ამჟამად არის 6 ციფრიანი (XX-XX-XX), ზაფხულის დასაწყისიდანვე იგი 7 ციფრიანი (X-XX-XX-XX) გახდება.

ეს სიახლე ეხებათ, როგორც ქალაქის ნომრებს, ასევე მობილურ ოპერატორებსაც. თბილისის გარდა ინდექსების შეცვლა მოხდება საქართველოს სხვა ქალაქებსა და რეგიონებშიც. ამისათვის დეტალურად იხილეთ ცხრილი.

• თბილისში და რეგიონებში არსებულ ნომრებს წინ დაემატებათ 2-იანი.
• რუსთავში არსებული ნომრების საწყისი 1-იანი შეიცვლება 2-იანით (შეიცვლება ასევე ქალაქის კოდიც – 341).
• მობილური ოპერატორების ნომრებში 8-იანს ჩაანაცვლებს 5-იანი.
• ფიქსირებულ ნომრებს 8-იანის შემდეგ დაემატება 7-იანი.

მაგალითად, თუ თქვენ 5 ივნისს გადაწყვიტეთ ახალ ბინაში გადასვლა და ავეჯის გადასაზიდად გჭირდებათ შესაბამისი კომპანიის ნომერზე დარეკვა, 25-60-60-ის ნაცვლად თქვენ უნდა აკრიფოთ ნომერი 2-25-60-60. :უფასორეკლამა:

თუ, თქვენ ქუთაისში ბებიასთან დარეკვა გადაწყვიტეთ და მისი ნომერია 1-11-11, ახლა თქვენ მის ახალ ნომერზე უნდა დაუკავშირდეთ 21-11-11.

თუ, თქვენ ბებია არა ქუთაისში, არამედ რუსთავში გყავთ, მაშინ მისი ძველი ნომრის 11-11-11 ნაცვლად უნდა დაურეკოთ მის ახალ ნომერზე 21-11-11, თუმცა თუ ამ ნომერზე დავრეკავთ, ჩვენ ქუთაისში არსებულ ბებიასთან მოვხვდებით, ამიტომაც სხვის ბებიასთან შემთხვევით რომ არ დავრეკოთ, რუსთავის ახალი კოდით უნდა ვისარგებლოთ და ჩვენი საყვარელი ბებიის ნომერიც შემდეგი იქნება 341 - 21-11-11 (ცხოვრებაში სიტყვა ბებია ერთდროულად ამდენჯერ არ გამომიყენებია).

თუ თქვენი ბებია იმდენად მაგარია, რო საკუთარი მობილურიც აქვს, მის ნომერზე დასარეკად 8-77-11-11-11-იანის ნაცვლად უნდა დავურეკოთ 5-77-11-11-11-ზე, თუმცა ეს ყველაფერი 20 ივნისიდან.

ხოლო, თუ თქვენს ბებიას მაგთი ფიქსი ან სხვა უსადენო ფიქსირებული ტელეფონი აქვს, მისი ძველი ნომრის, 8-90-11-11-11-ის ნაცვლად დავურეკავთ 87-90-11-11-11-ზე, ოღონდ უკვე 27 ივნისიდან.

სიახლეები სატელეფონო ინდექსებთან დაკავშირებით სექტემბერშიც გველოდება, თუმცა ამის შესახებ შესაბამის დროს გამცნობთ. ახლა ისედაც რთული საქმე გელით წინ, უნდა დაიმახსოვროთ როგორ ისარგებლოთ ახალი ინდექსებით,  ჩაასწოროთ ყველა საკონტაქტო ნომერი თქვენს მობილურში და რაც მთავარია, დაამშვიდოთ ბებია და აუხსნათ, რომ ეს ყველაფერი ჩვენს სასიკეთოდ კეთდება, გისურვებთ წარმატებას ყველა პუნქტში : ).

დამატებით შეგიძლიათ იხილოთ “დილა მშვიდობისა საქართველოს” სიუჟეტიც ამის თაობაზე.

“ალბათ ყველას გახსოვთ ის დღე, როდესაც ფეისბუქს like ღილაკი დაემატა. ბევრს ეს იდეა მოეწონა, ბევრისთვის კი შემაწუხებელი და მომაბეზრებელი იყო ახალი ნოთიფიქეიშენების მიღება. თუმცა დროთა განმავლობაში ყველა მიეჩვია და ამ ღილაკს დამატებითი ფუნქციაც გამოუჩინეს.

ჩვენ შევადარეთ ფეისბუქის მონაცემები და როგორც აღმოჩნდა ყველაზე მეტად ამ ღილაკს რუსეთის სამხრეთით მდებარე ერთ პატარა ქვეყანაში, საქართველოში იყენებენ. ფეისბუქის ჯგუფის წევრებმა ჩაატარეს გამოკვლევა და როგორც აღმოჩნდა მხოლოდ ქართველებს მოაფიქრდათ ამ ღილაკის გამოყენება სხვადასხვა კონკურსებში.

სწორედ ეს გახდა მიზეზი იმისა, რომ მონაცემთა ბაზაზე და ჩვენს სერვერებზე მიდის სერიოზული დატვირთვა. ჩვენი IT გუნდის წევრები მუხლჩაუხრელად შრომობენ, რომ აღმოფხვრან ყოველგვარი ხარვეზი, თუმცა დატვირთვა იმდენად დიდია, რომ ჩვენ პრობლემებს ვერ ავუდივართ, რის გამოც ხშირად ითიშება ჩვენი საიტი, ხშირად იტვირთება კონტენტი დაგვიანებით და სხვ. ზარალმა უკვე მილიონებს გადააჭარბა.” – აცხადებს ცუკერბერი CNN-თან ინტერვიუს დროს.

“ამ წიგნის დაწერის მიზეზიც სწორედ ეს გახდა. like ღილაკმა არა მხოლოდ ფეისბუქის თანამშრომლების ცხოვრება შეცვალა, არამედ უბრალო მომხარებლებისაც კი. “ცხოვრება ლაიქ ღილაკამდე და მის შემდეგში” აღწერილი მაქვს იმ ადამიანების ბედნიერი სახეები, რომლებიც ამ კომპანიაში მუშაობენ და იმ გაუბედურებული პიროვნებების ისტორიები, რომლებსაც ამ პრობლემებთან აქვთ შეხება.

წიგნში ასევე მოცემულია სხვადასხვა მარკეტინგული გზები და მაგალითები კომპანიებისთვის, თუ როგორ შეიძლება ვმართოთ ჩვენი ბიზნესი ფეისბუქზე უკეთ და ა.შ.

წიგნის გამოშვების მთავარი მიზეზი კი ქართველი სოციალური მედიის მენეჯერებისთვის თხოვნაა, რომ მსგავსი კონკურსებისგან თავი შეიკავონ, შეიძინონ ეს წიგნი გამოსვლისთანავე, წაიკითხონ, გაეცნონ ახალ იდეებს და უკეთ მართონ თავიანთი კომპანიის გვერდები ფეისბუქზე, წინააღმდეგ შემთხვევაში დატვირთებს სერვერზე ვეღარ გავუძლებთ და მოგვიწევს ფეისბუქის დახურვა – პატივისცემით მარკ ცუკერბერგი”.

რატომ ხახიტო? მან თავისი ორიგინალურობით, გამბედაობით და გონებაგამჭრიახობით ბევრ ჩვენგანს შეაყვარა თავი. მისი 25 გვერდიანი ბლოგის კითხვამ იმდენად ჩამითრია, რომ ბოლო 24 საათის განმავლობაში მისი თითოეული პოსტი გადავიკითხე, განსაკუთრებით მას შემდეგ, რაც გავიგე, რომ ხახიტო იაპონურად ორგაზმში მყოფ ადამიანს ნიშნავს და ბევრი სხვა რამ მისი გვერდიდან.

წიგნის კითხვას ბოლოდან არავინ იწყებს, ბლოგისას კი თავიდან. ამიტომაც სულ ბოლო გვერდზე, სულ პირველი პოსტი მოვძებნე და საქმეს შევუდექი. ეს წესით უნდა ყოფილიყო პოსტი თავისი “ბლოგუნას” გახსნის შესახებ, თუმცა მან უეცრად საიუბილეო მისალოცი ბარათის სახე მიიღო. ოდნავ დაბნეულმა ბლოგზე ადაპტაციის მიზნით მის ლიტარუტურლ შემოქმედებას – “სიკვდილი ჭიამაიას” – გავეცანი.

ავტორის უკეთ შესაცნობად როგორც ჩანს 2-ზე მეტი პოსტის წაკითხვაა საჭირო. რომ არა “გზა დიდობიდან პატარაობამდე“, მე  ვერ გავიგებდი იმის შესახებ, რომ 6 წლის ასაკში დაშვებული შეცდომები შესაძლოა საბედისწერო აღმოჩნდეს. რომ არა “სტუმრები და ავჩარკის ნაკბენი“, ვერ გავიგებდი, რომ იგი მარხულობს, ვეგეტარიელია, მაგრამ არ უყვარს ხახვი და მწვანილი, ვერ გავიგებდი, რომ პოსტის წერის პარალელურად შესაძლებელია ჯოკრის თამაშიც და სხვა საინტერესო.

პოსტიდან, რომელიც ძაღლებზეა მიძღვნილი, ვიგებთ, რომ იგი სადისტია, თუმცა ქალაქში წესრიგი უყვარს და ამისათვის მერიას შესაბამისი ზომების მიღებას სთხოვს. წესრიგის მიმართ გამოხატულ სიყვარულის გრძნობას პოსტი “ავტობუსების გაჩერებაზეც” ადასტურებს, მისთვის თბილისი ნაგვის ქალაქია და მოსახლეობას სისუფთავისკენ მოუწოდებს.

როგორც ჩანს ხახიტოს მოწესრიგებული არა მხოლოდ ქუჩები, არამედ საკუთარი თავიც ძალიან უყვარს. პოსტში “ჩემი სტილი ჩემი სახეა” ვავლენთ მის ამბიციას, გახდეს ნამდვილი მოდის გურუ და გაუწიოს კონკურენცია ისეთ წამყვან დიზაინერებს, როგორებიც არიან, ბიჭოლა, ავთანდილი და სხვ. თუ მას ამ სფეროში არ გაუმართლებს, ყოველთვის ექნება საშუალება შექმნას ადამიანის ცნობიერების მაკონტროლებელი აპატარი, ასეთ დიად პროგრამისტებს დატევას კი დედამიწა ყოველთვის შეძლებს თავის ზურგზე.

მას საკუთარი მომავლის გარდა ქვეყნის ბედიც ადარდებს. იგი თავის მსოფლმხედველობას და პოლიტ-ინტერესებს რუსეთ-ამერიკასთან ურთიერთობის პოსტში ავლენს, მისთვის საქართველი ნამდვილი მათხოვარი ქვეყნაა და პრობლემებს  ტრადიციებშიც ხედავს. საზოგადოებას თავისი ნაწარმოებით მოწევის არ ურჩევს, სიგარეტის მავნე ჩვევებზე კი თავის “დაბოლილ ქვეყანაში” გვესაუბრება.

თურმე ირკვევა, რომ სიყვარულის გრძნობით შესაძლოა ნებისმიერი ბაბნიკიც კი დაიწვას, თანაც სრულიად შესაძლებელია, რომ ეს ყველაფერი პირველივე ნახვისას მოხდეს, ხოლო თუ რა არის სიყვარული, ამას მისი პოსტიდან ვიგებთ. მიუხედავად ამ ყველაფრისა მისთვის კვლავ გაურკვევლად რჩება ქალისა და მამაკაცის ურთიერთობები თინეიჯერულ ასაკში. მას ვერ გაურკვევია, რატომ მიიჩნევენ ქართველი გოგონები შეყვარებულ ბიჭთან დაწოლას ბოზობად? ალბათ მათ შიდსით დაავადების ეშინიათ, ეს ხომ საქართველოში სხვა ქვეყნებთან შედარებით უფრო ფართოდ გავრცელებული დაავადებაა, რასაც ხახიტოს მიერ მოყვანილი ახსნა-გამარტება გვიდასტურებს.

ანალიზების გარდა იგი რამდენიმე რჩევასაც გვაძლევს, მაგალითად ის, რომ აუცილებელია გამვიყენოთ კონდომი, თუმცა მის გამოყენებამდე, ჯერ გვამცნობს თუ რა არის იგი. მაგრამ მაინც გვირჩევს, რომ ადრეულ ასაკში სექსისგან თავი შევიკავოთ, რადგან ვინ იცის, რამდენად გამოცდილი ქმარი შეგხვდებათ და პირველ ღამეს თქვენს ამოკერილ აპკს უმალვე ამოიცნობს. გამოსავალი მხოლოდ ერთია – გოგონებმა თავი უნდა შეიკავონ, ბიჭებმა კი ლეგალიზებულ ბორდელებში იარონ.

მაგრამ ყოველივე ეს არაფერია იმასთან შედარებით, თუ რას ფიქრობს იგი გოგოებთან მიმართებაში. მაგალითად, მისთვის გაუგებარია, რატომ იცვამენ გოგონები სხვადასხვა ფერის ტრუსს და ლიფს, ან საერთო რატომ იკეთებენ ისინი ბიუსჰალტერს, როდესაც ყველამ ისედაც კარგად იცის, რომ მათ მამაკაცებზე დიდი მკერდი აქვთ. რატომ შეიძლება ჩაიცვას ადამიანმა ტრუსი, როდესაც იგი სახლში მარტოა და არაფრის არავისთვის დამალვა არ უწევს. მას ეს პრობლემა იმდენად აწუხებს, რომ რამდენჯერმე გაუფიქრია, რა მოხდებოდა, ერთი დღით გოგო, რომ ვყოფილიყავიო? თუნდაც ორი დღით?

იგი თავის სექსუალურ ფანტაზიებზე უკვე გვესაუბრა, მაგრამ ვის თვლის იგი სექსის ეტალონად, ეს ჯერ-ჯერობით უცნობია.

ხახიტო ბლოგერებზე და სოციალურ მედიაზეც გვესაუბრება. ის თითოეულ ჩვენგანს შემდეგნაირად ახასიათებს, ეს კი მისი თვალით დანახული თვითერია. ის ასევე გვასწავლის, თუ როგორ შევქმნათ ბლოგი. მან უკვე სერიოზულად შეხედა ბლოგინგს და კიდევ ერთი, ახალი, ფსიქოლოგიური ბლოგი შემოგვთავაზა. გარდა ამისა, თუ თქვენ ხართ რომელიმე კომპანიის წარმომადგენილი და გსურთ სოციალურ მედიაში სარეკლამო კამპანია, ამისთვის შეგიძლიათ დაუკავშირდეთ ხახიტოს.

პოსტს კი სპეციალური, ყოლბაიურ-ქართული ლექსიკონით დავასრულებ.

• მდებაორებდა – მდედრობითი სქესის წარმომადგენლის გაორება http://xaxito.ge/?p=35
• სტუმართმოყვარებოით - სტუმართმოყვარე ბიჭითურთ (ბოი-boy)
• ღა-გადარჩენა – ღამით, ქუჩაში, მარტო სიარულის დროს ყაჩაღების თავდასხმისგან გადარჩენა
• გამოემშვიოდბა - შიმშილის დროს სხვა პიროვნებისთვის საჭმლის პირიდან გამოგლეჯა
• თვისუფლება - ძველ რომში იყო კანონი, რომლის თანამხადაც კეისარს ყოველთვიურად უნდა აერჩია თვის საუკეთესო მოსამსახურე და მისთვის ყველაფრის უფლება უნდა მიეცა http://xaxito.ge/?p=47
• გაუკვაოს - გაუმარჯოს კვაოს. კვაო იტალიური ანიმაციური სერიალის გმირია (http://en.wikipedia.org/wiki/Quaq_Quao) http://xaxito.ge/?p=50
• საბალეშიკოდ - საბალეტო შიკოლადის შემოკლებული ვერსია
• ჯღლართი - ძველ-ყოლბაიურად ნიშნავს დიდი ზომის მკერდს. ამ სიტყვას იყენებდნენ სექსუალური პრელუდიის დროს. ითვლებოდა რომ გოგოებს ეს ძალზედ აღაგზნებდა და ჯღლართის თავებს უფრო უმკვრივებდა. http://xaxito.ge/?p=163
• ჯვურწერა - ბლოგინგის სახეობა ძველ ყოლბაიეთში. ჯვურპრესი იმ დროს ყველაზე ცნობილი ბლოგინგ-პლატფორმა იყო. http://xaxito.ge/?p=161
• აზები - აზერბაიჯანელების მოფერებით-კნინობითი სახელწოდება http://xaxito.ge/?p=155
• დავხრიგინებ - დავდივარ რიგში და ვიგინები http://xaxito.ge/?p=178

All posts linked above are highly recommended to read

პირველი “გინესის რეკორდების წიგნი“, რომელიც 197 გვერდისგან შედგებოდა, გამოვიდა 1955 წლის 27 აგვისტოს და საშობაოდ ეს კრებული ყველაზე პოპულარული წიგნი გახდა დიდ ბრიტანეთში. პირველი გამოცემიდან დღემდე მოყოლებული გაყიდულია 400 მილიონზე მეტი ეგზემპლიარი. დღეს-დღეობით “გინესის რეკორდების წიგნი 2011″ ბოლო გამოცემაა.

ეს რაც შეეხებოდა მცირე ისტორიას, ამ პოსტში კი იმ პიროვნებების შესახებ მოგითხრობთ, რომლებიც ამ წიგნში საპატიო ადგილს იკავებენ.

გარი თურნერი ბრიტანეთიდან, რომელსაც შეუძლია თავისი სხეულის კანი გაწელოს 15,8 სანტიმეტრამდე. ეს ყველაფერი კი ელერს-დანლოსის სინდრომის დამსახურებაა. იგი გინესის რეკორდების წიგნში “ადამინი-რეზინის” სახელითი არის შესული.

ჯოლ ვოლი ამერიკიდან, რომელიც თავისი სიამაყის გვერდით დგას – რეზინის ლენტისგან შექმნილი ყველაზე დიდი ბურთი, რომლის წონაც 4 ტონას აჭარბებს. იგი 2008 წლის 13 ნოემბერს ფლორიდას შტატში აწონეს.

ყველაზე სწრაფი მორბენალი ლასტებით (დიახ ლასტებით ) გერმანელი მარენ ცოკნერია. მან 100 მეტრიანი დისტანცია 22,35 წამში დაფარა.

მსოფლიოში ყველაზე დიდი, ჯიბის დანა 3,9 მეტრის არის და 122 კილოგრამს იწონის. თუმცა ძნელია ასეთი ზომის ნივთს, “ჯიბის დანა” . იგი პორტუგალიაში, 2003 წელს შექმნეს ტელმო კადავეზმა და ვირჯილიო რაულმა.

ანიტა შვარცი გერმანიიდან, რომელმაც შეძლო და გაიარა 40 მეტრის მანძილი 19 ლუდის გათხით ხელში.

სკოტ მერფი შეერთებული შტატებიდან, რომელმაც 30 სმ დიამეტრის მქონე ტაფა 30 წამში მოღუნა და 17 სანტიმეტრამდე დააპატარავა.

მელვინ ბუტი მიჩიგანიდან (მარჯვნივ), მისი ფრჩხილების საერთო სიგრძე 9 მეტრი და 5 სმ-ია. ლი რედმონდს (მარჯვნივ) კი ფრჩხილები 1979 წლიდან არ დაუჭრია. მისი სიგრძე 8 მეტრი და 65 სმ-ი იყო მანამ, სანამ ავტოავარიაში არ დაკარგა თავისი “სიამაყე”.  მისი თქმით ასე ცხოვრება ბევრად ადვილია, თუმცა ეს ყველაზე დეპრესიული პერიოდი იყო მის ცხოვრებაში.

ჯეფ ვან დიკს კი შეძლო თავის სხეულზე 227 მაისურის ჩაცმა. ეს რეკორდი 2008 წლის 24 აპრილს, ბელგიაში დამყარდა.

საათების ყველაზე დიდი კოლექციონერი ჯეკი შოფია ამერიკიდან. მან 2008 წლის 17 ივნისის ჩათვლით 1094 საათი მოაგროვა.

ჰოლანდიელი უიმ ჰოფის ნიჭის კი ნებისიმიერ თქვენგანს შეშურდება. მან 1 საათისა და 42 წუთის განმავლობაში სრულიად შიშველმა გაძლო ყინულის ქვეშ.

ის ინდოეთია, ყველაზე გრძელი ნავი, რომელიც 43,7 მეტრისაა და ზედ 143 ადამიანის ადგილია, აქედან 118 მენიჩბეა, 2 მედოლე, ხოლო დანარჩენი მუსიკოსები. მისი პირველი ექსპლუატაცია 2008 წლის 1 მაის მოხდა.

ყველაზე უცნაური რეკორდი ვენგრიელმა, ჰალაპი როლანდმა დაამყარა, რომელიც ცეცხმოკიდებული ცხენმა ათრია 472 მეტრის მანძილზე.

სარვან სინგის წვერის სიგრძე 2 მეტრსა და 33 სმ-ს აღწევს.

მსოფლიოში ყველაზე გრძელი ძაღლის ყურებია 34,9 სმ მარჯვენა და 34,2 მარცხენა. ეს შინაური ცხოველი ბრაიან და ქრისტინა ფლენსერების კუთვნილებაა, რომლებიც ილინოისის შტატში ცხოვრობენ.

თმები ყურებიდან არაერთ ადამიანს ამოსდის, თუმცა 18 სანტიმეტრის სიგრძის მხოლოდ ინდოელ, ენტონი ვიქტორს გააჩნია.

ამის შესახებ ბლოგზე დაწერას სულაც არ ვაპირებდი, სანამ ჩემმა რამდენიმე მეგობარმა არ მთხოვა, რომ ეს გამაკეთებინა. ამისკენ ცოტათი უტვინოს პოსტმაც – განაღდებული მართვის მოწმობა – მიბიძგა.

ახლა კი დავუბრუნდეთ მთავარ საკითხს, თუ როგორ ავიღოთ მართვის მოწმობა? ამისათვის საჭიროა ორი გამოცდის ჩაბარება, ერთი თეორიულის, რომელიც 30 სხვადასხვა საკითხისგან შედგება და მეორე – პრაქტიკულის, რომელიც 6 საკითხისგან შედგება.

გამოცდაზე დასაშვებად საჭიროა იქონიოთ:

ცნობა ჯანმრთელობის შესახებ, ანუ ფორმა 100, იგივე „ფსიქო“, რომელსაც ნებისმიერ სამედიცინო დაწესებულებაში (პოლიკლინიკა, საავადმყოფო და ა.შ.) მოგცემ გარკვეული შემოწმების ჩატარების შემდეგ და მისი ფასი საშუალოდ 25-40 ლარამდე ღირს. პირადობის მოწმობა და ბანკში გადახდილი თანხის ქვითარი.

ბანკში თანხის გადახდა შეგიძლიათ იქვე, მომსახურების სააგენტოში, „ლიბერთი ბანკის“ ფილიალში. თუ თქვენ პირველად გადიხართ გამოცდაზე, თქვენ დაგჭირდებათ „მართვის მოწმობის გაცემისა“ და „მართვის უფლების მისაღებად გამოცდაზე დაშვების“ საფასურის გადახდა, რაც ჯამში 57 ლარს შეადგენს (მართვის მოწმობის გაცემა – 15 ლარი, მართვის მოწმობის მისაღებად გამოცდაზე დაშვება – 40 ლარი და საკომისიო – 1-1 ლარი). ფასების შესახებ დეტალურად ინფორმაციის მიღება შეგიძლიათ მომსახურების სააგენტოს ოფიციალურ საიტზე.

ახლა ჩვენ უკვე ვიცით რა გვჭირდება გამოცდაზე გასასვლელად, თუმცა არ ვიცით ის, თუ როგორ მოვხდეთ დანიშნულ ადგილას.

რუსთავის გზატკეცილზე, მომსახურების სააგენტოში მოსახვედრად არსებობს რამდენიმე ხერხი:

• იმგზავროთ #117 ავტობუსით, რომელიც ბარათაშვილის ხიდადან პირდპირ დანიშნულ ადგილას მიემართება (მისი მარშრუტი შეგიძლიათ იხილოთ აქ ).
• მიხვიდეთ ვაგზლის მოედანზე და იქიდან გაემგზავროთ სამარშრუტო ტაქსით, იგივე „მარშურტკით“, რომელსაც „რუსთავი“ აწერია.
• სთხოვოთ თქვენს მშობელს ან უფროს პიროვნებას, რომელსაც ავტომობილიც ჰყავს და მართვის მოწმობაც გააჩნია, რომ მიგიყვანოთ კონკრეტულ ადგილას.
• ან გაემგზავროთ ავტოსტოპით.

ზემოჩამოთვლილთაგან ყველაზე სწრაფი და იაფი საშუალება მეორე ვარიანტია – მიხვიდეთ ვაგზლის მოედანზე და იქიდან გაემგზავროთ „მარშურტკით“, რომლის საფასურიც 1 ლარია და დაახლოებით 40-50 წუთში უკვე ადგილზე იქნებით.

გზის პრობლემაც მოვაგვარეთ, ახლა საკითხების სწავლას შევუდგეთ. არის ორი ვარიანტი, მიაკითხოთ რომელიმე ავტოსკოლას და გადაიხადოთ კონკრეტული თანხა კონკრეტული საათების მიხედვით, ან ისწავლოთ თქვენით.

ორივეს გააჩნია, როგორც დადებითი, ასევე უარყოფითი მხარეები. თუ თქვენ ავტოსკოლაში მისვლას გადაწყვეტთ, მაშინ გეცოდინებათ, რომ თქვენ გამოცდილი ინსტრუქტორები შეგასწავლიან მართვის მოწმობის თეორიასა და პრაქტიკას, ხოლო თუ თქვენ სახლში სწავლას ამჯობინებთ, გეცოდიენებათ რომ რამდენიმე ათეული, ან შესაძლოა ასეული ლარის ეკონომიაც გააკეთეთ. ეს ყველაფერი დამოკიდებულია მხოლოდ და მხოლოდ თქვენზე.

თუ თქვენ თეორიული ნაწილის სახლში შესწავლა გადაწყვიტეთ, მაშინ გირჩევდით, რომ ჯერ საგზაო ნიშნები, შუქნიშნის სიგნალები და საგზაო მონიშვნები ისწავლოთ. ამის შემდეგ გადახვიდეთ უშუალოდ ბილეთების შესწავლაზე, რომელიც კატეგორიების მიხედვითაა დალაგებული. სწორედ ეს ბილეთები შეგხვდებათ და არა მსგავსები, იქ, გამოცდაზე. ამის შემდეგ შეგიძლიათ ტესტირებაშიც ივარჯიშოთ.

ტესტი შედგება 30 სხვადასხვა საკითხისგან და მის ჩასაბარებლად გეძლევათ 30 წუთი. თქვენ ამ ხნის განმავლობაში შეგეძლებათ გამოტოვოთ რომელიმე კონკრეტული შეკითხვა, რომელშიც ეჭვი გეპარებათ, უპასუხოთ შემდეგ შეკითხვას და ამას მოუბრინდეთ მოგვიანებით. თქვენ გაქვთ 3 შეცდომის დაშვების უფლება, 4-ე დაშვებულ შეცდომაზე გამოცდა ჩაუბარებლად ითვლება.

თეორიული ნაწილიც უკვე შესწავლილია, ახლა საჭიროა პრაქტიკის სწავლა, ვის მივაკითხო? ვინ არის კარგი ინსტრუქტორი და ვისთან უფრო იაფი ღირს?

ფასები თითქმის ყველგან ერთნაირია. Opel Astra-ზე და სხვა ტიპის მარკებზე 1 საათი – 20 ლარი ღირს, 45 წუთი – 15 ლარი. Skoda Fabia-ზე კი 1 საათი 25 ლარი, ხოლო 45 წუთი – 20 ლარი. სწორედ ამ უკანასკნელი ავტომობილით ხდება პრაქტიკული გამოცდის ჩაბარება.

თუ რა საკითხები უნდა ჩააბაროთ პრაქტიკულ გამოცდაზე, შეგიძლიათ იხილოთ სააგენტოს საიტზე. ესენია:

• უკუსვლა (ნიმუშის ნახვა)
• ზიგ-ზაგი (ნიმუშის ნახვა)
• ეზოში მოხვევა (ნიმუშის ნახვა)
• რვიანი (ნიმუშის ნახვა)
• აღმართის დაძლევა (ნიმუშის ნახვა)
• პარკირება (ნიმუშის ნახვა)

ამ 6 საკითხს ინსტრუქტორები ავტოსკოლაში შეგასწავლიან, თუმცა ამათ გარდა გამოცდაზე დაგვხდებათ შუქნიშანი და ლიანდაგი. შუქნიშნის წითელ და ყვითელ ფერებზე გასვლა აკრძალულია და ამ დროს უნდა გაჩერედეთ, მოძრაობის უფლება გექნებათ მხოლოდ მწვანე ფერზე, ხოლო ლიანდაგის გავლის წინ უნდა შეანელოთ მოძრაობა, მაგრამ არ გაჩერდეთ და გაიხედოთ ორივე მხარეს, რათა დარწმუნდეთ, რომ მატარებელი არ გიახლოვდებათ და მხოლოდ ამის შემდეგ უნდა გაიაროთ ლიანდაგი. ამ პირობების არშესრულების შემთხვევაში თქვენ მართვის მოწმობას არ გადმოგცემენ.

მოკლედ, კიდევ ერთხელ ჩამოვყალიბდეთ. თეორია ნასწავლი გვაქვს, პრაქტიკაც და ავტომობილს თვალდახუჭული ვატარებთ, „ფსიქოც“ აღებული გვაქვს და პირადობაც ჯიბეში ან საფულეში გვიდევს.

მივდივართ ვაგზლის მოედანზე და ველოდებით რუსთავის „მარშუტკის“ შევსებას და გასვლას, დაახლოებით 1 საათში უკვე ადგილზე ვართ და ვიხდით 57 ლარს „ლიბერთი ბანკში“, შემდეგ მივდივართ იქვე მჯდომ გოგონებთან და ვეუბნებით, რომ ვართ გამოცდაზე, ვაძლევთ გადახდით ქვითარს, პირადობის მოწმობას და ჯანმრთელობის ცნობას. ვჯდებით სკამზე და გვიღებენ სურათს მართვის მოწმობისთვის, შემდეგ ვაწერთ ელ.ვერსიით ხელს და შევდივართ თეორიული გამოცდის ოთახში, ვჯდებით კომპიუტერთან და არ გვიკვირს რომ კლავიატურა და მაუსი არ არის, რადგან ეკრანი სენსორულია და ბილეთებზე პასუხის გაცემა და შემდეგ კითხვაზე გადასვლა ხდება ეკრანზე თითის დაჭერით. მინიმუმ 27 სწორი პასუხის გაცემის შემთხვევაში ჩვენ გახარებული გამოვდივართ ოთახიდან და მივდივართ პირდაპირ პრაქტიკულ გამოცდაზე, ჩამბარებელს ვაძლევთ ჩვენს პირადობის მოწმობას და ველით ჩვენს რიგს.

ჩვენი რიგის მოსვლის შემთხვევაში ვჯდებით ავტომობილის საჭესთან და აუღელვებლად ვიხსენებთ ყველა იმ რჩევას, რომელიც ჩვენმა ინსტურქტორებმა გვასწავლეს. ბოლო საკითხის წარმატებით გავლის შემდეგ ვაჩერებთ ავტომობილს, ჩამბარებელი გვეუბნება რომ გამოცდა წარამტებით ჩავაბარეთ და მოწმობის ასაღებად 5 სამუშაო დღეში უნდა მივაკითხოთ მომსახურების სააგენტოს, რომელიც ქავთარაძის 5ა-ში მდებარეობს. ვიბარებთ საკუთარ მართვის მოწმობას, ვაწერთ ამის შესახებ ხელს და გვიხარია ცხოვრება.

ყველაზე ზემოჩამოთვლილი რჩევა განკუთვნილი იყო B კატეგორიის მართვის მოწმობის ასაღებად, რომლის ქონის შემთხვევაშიც თქვენ შეგეძლებათ მართოთ 3,5 ტონაზე ნაკლები მსუბუქი ავტომობილი, რომელსაც მაქსიმუმ 8 დასაჯდომი ადგილი აქვს, მძღოლის ჩათვლით.

საჭირო ბმულები

• საგზაო ნიშნები
• შუქნიშნის სიგნალები
• საგზაო მონიშვნა
• ბილეთები კატერიების მიხედვით
• თეორიული გამოცდის ტესტი
• პრაქტიკული გამოცდის ნიმუშები
• სერვისის ტარიფები
• ავტოსკოლების მისამართები
• თეორიული კურსის ვიდეო-გაკვეთილები

მემგონი არაფერი გამომრჩა და იმედი მაქვს ყველაფერი სწორად გაიგეთ. შეკითხვების დასმა შეგიძლიათ კომენტარის სახით, გისურვებთ წარმატებებს : )

There is a new version of GeoKBD available

მაგრამ რამდენჯერაც არ უნდა დააჭიროთ ბმულს upgrade automatically, იმდენი უშედეგო მცდელობა გამოვიგივათ, იმ მარტივი მიზეზის გამო რომ 0.0 ვერსია არ არსებობს.

ამ მოუხერხებელი შეტყობინების თავიდან ასაცილებლად გადავწყვიტე პლაგინის კოდში ჩამეხედა და სულ რამდენიმე წუთში მივაგენი პრობლემის წარმომშობ მიზეზს. ეს არის არარსებული ორწერტილი (:) geokbd.php ფაილის 8-ე ხაზზე.

პრობლემის მოგვარება შეგიძლიათ ამ ფაილის რედაქტირებით. შედით ადმინპანელში და აირჩიეთ მენიუდან Plugins -> Editor, მარჯვინვ პლაგინების ჩამონათვალში აირჩიეთ GeoKBD და დააჭირეთ ღილაკს Select. დაიწყეთ ფაილის რედაქტირება.

GeoKBD პლაგინის რედაქტირება

დაუმატეთ ორწერტილი (:) სიტყვა “Version“-ის შემდეგ და დააჭირეთ ღილაკს Update File. ამის შემდეგ გაანახლეთ (refresh) ადმინპანელში პლაგინების გვერდი და არსებული შეტყობინებაც გაქრება.

Wordpress Adminpanel Plugins

როგორც ხედავთ, არსებული შეტყობინება გამქრალია და დამატებულია მიმდინარე ვერსიის ნომერიც.

P.S. თუ ლურჯი/ცისფერი ფერის Update File ღილაკი არ ჩანს, ეს იმას ნიშნავს, რომ არსებულ ფაილსა და ფოლდერებს არ ააქვთ რედაქტირებაზე უფლება, ამიტომაც FTP მენეჯერის მეშვეობით ვუყენებთ მათ CHMOD-ს ფაილებისთვის 666, ხოლო ფოლდერებისთვის 777. გისურვებთ წარმატებებს : )

მაგალითად, თუ თქვენი იმეილი ადრე იყო ასეთი chemi.saxeli@gmail.com, ახლა შეგიძლიათ იგივე რამ გააკეთოთ chemi.saxeli@domeni.ge და რაც მთავარია გუგლის პროდუქტები გამოიყენოთ.

ჩვეულებრივ chemi.saxeli@domeni.ge ტიპის იმეილის გაკეთება ძალიან მარტივია, როდესაც თქვენ შეძენილი გაქვთ ჰოსტი, რომელსაც აქვს ვებ-მეილების სისტემა, ეს კი ჰოსტების 99.9%-ს გააჩნია. თუმცა პირადად მე ასეთი მეილ სერვერები არასდროს გამომიყენებია და მუდამ გუგლის ერთგულად ვრჩებოდი.

ბევრი რომ არ გამომივიდეს, პირდაპირ ახსნაზე გადავალ. პროცესი ძალიან მარტივია და სქრინშოთებს აღწერები თან ერთვის. მე მაგალითისთვის გამოვიყენე serv.ge-ისა და ჩემი ბლოგის, landish.ge- სქრინები.

მოდით პირველ რიგში შევიდეთ Google Apps for Business-ის გვერდზე და Apps Editions-ში ავირჩიოთ Standart.

Standart პაკეტის არჩევა (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

თქვენ Standart პაკეტში შეიგძლიათ გამოიყენოთ გუგლის 4 სერვისი უფასოდ, ესენია: Gmail, Google Sites, Google Calendar და Google Documents. ამ უფასო სერვისს შესაძლოა ყავდეს მხოლოდ 50 მომხმარებელი. დამეთანხმებით და მცირე ბიზნეს კომპანიის საიტისთვის ან მულტი-ავტორული ბლოგისთვის ეს რიცხვი საკმაოდ ნორმალურია.

გადავიდეთ შემდეგ პუნქტზე. მას შემდეგ რაც ვიხილავთ იმ პირობებს, რომელსაც ეს პაკეთი გვთავაზობს და დანამდვილებით გადავწყვეტთ ამ სერვისის გამოყენებას, დავაჭიროთ ღილაკს Get Started და დავიწყოთ დომენის რეგისტრაცია.

დააჭირეთ ღილაკს Get Started (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

ვინაიდან და რადგანაც მე უკვე დიდი ხნის წინ მაქვს დომენი landish.ge შეძენილი, ამიტომ ავირჩევ პუნქტს I want to use an existing domain name, ჩავწერ ზემოხსნებულ დომენს და მოვნიშნავ Administrator: I own or control this domain-ს, რადგან ამავე დომენის მფლობელი გახლავართ მე. თუმცა როგორც ხედავთ, გუგლი აქვე გთავაზობთ დომენის შეძენის გამარტივებულ ხერხს (ამ ვერსიას პოსტში არ განვიხილავთ).

დომენის დამატება (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

თუ წინა პუნქტის დროს Continue ღილაკზე მაუსის დაწკაპუნება არ დაგავიწყდათ, წესით ახლა ამ გვერდზე უნდა იმყოფებოდეთ და ავსებდეთ ველებს. შეავსეთ ეს ფორმა თქვენი სახელის, იმეილის, პროფესიის და სხვა საჭირო ველების მიხედვით და შემდეგ დაადასტურეთ იგი Continue ღილაკზე დაჭერით.

პროფილის შევსება (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

ამ ყველაფრის შემდეგ აირჩიეთ მთავარი ადმინისტრატორის იმეილი, ჩემს შემთხვევაში ეს იქნება landish [at] landish.ge, ჩაწერეთ captcha კოდი და პაროლი, რომელსაც ამ იმეილზე ხმარებისას გამოიყენებთ ხოლმე. არ დაგავიწყდეთ I accept. Continue with set up ღილაკზე დაჭერა.

ადმინისტრატორის იმეილის შერჩევა (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

ახლა დადგა დრო, დავუმტკიცოთ გუგლს, რომ ეს დომენი ნამდვილად ჩვენ გვეკუთვნის. ამისთვის იგი ორ ვარიანტს გვთავაზობს, განვხილოთ პირველი. მოვნიშნოთ Upload an HTML file to landish.ge და დავაჭიროთ ღილაკს Continue.

აქტივაციის სასურველი მეთოდის არჩევა (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

ამის შემდეგ გუგლი მოგცემთ უნიკალურ კოდს და მოგთხოვთ, რომ შექმნათ სპეციალური html ფაილი, სახელწოდებით googlehostedservice.html და ეს კოდი შიგ ჩაწეროთ. ყოველივე ამის შემდეგ ატვირთეთ ეს ფაილი სერვერის მთავარ დირექტორიაში და შედით შემდეგ მისამართზე http://domeni.ge/googlehostedservice.html. აქ გამოჩნდება ის უნიკალური კოდი, რომელიც გამოგიყოთ გუგლმა.

googlehostedservice.html ფაილის ატვირთვა (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

ატვირთული ფაილის მისამართზე შესვლა (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

დომენის მფლობელობის დასადასტურებლად დააჭირეთ I’ve completed these steps above ღილაკს.

ჩვენ უკვე დავუმტკიცეთ გუგლს რომ ამ დომენის პატიოსანი მფლობელები ვართ. ახლა საჭიროა რაიმე სერვისის გააქტიურება. მოდით პირველი ეს სერვისი Google Mail (Gmail) იყოს.

როდესაც წინა პუნქტს წარმატებით გაივლით, თქვენს ბრაუზერში გამოჩნდება ასეთი ტიპის გვერდი. თუ თქვენ დააჭერთ Launch guide ღილაკს, მაშინ ახალ ფანჯარაი გაიხსნება Google Apps-ის დოკუმენტაცია, ხოლო თუ დააჭერთ Skip this guide ბმულს, მაშინ რეგისტრაციის პროცეს ჩეულებრივ განაგრძობთ.

დააჭირეთ ღილაკს Skip this launch (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

Gmail-ის გასააქტიურებლად დააჭირეთ ბმულს Active email.

დააჭირეთ ბმულს Active email (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

რის შემდეგადაც გადახვალთ MX ჩანაწერების გვერდზე. აქ მითითებული იქნება, თუ რა პრიორიტეტებითა და სერვერებით ჩაწეროთ ესა თუ ის MX ჩანაწერი. როდესაც MX ჩანაწერებს გააკეთებთ, დააჭირეთ ღილაკს I have completed these steps above.

MX ჩანაწერების სია (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

თუმცა გაგიჩნდებათ ლოგიკური შეკითხვა, თუ რა არის ეს MX ჩანაწერო და როგორ გავაკეთოთ/ჩავწეროთ იგი? ამისთვის მოდით შევიდეთ ჩვენი ჰოსტის Cpanel-ში.

Cpanel-ში შესვლა (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

და გადავიდეთ MX Entry განყოფილებაში.

MX Entry განყოფილებაში გადასვლა (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

აქ უკვე ავირჩევთ იმ დომენს, რომელსაც ვარეგისტრირებთ გუგლის სერვისში, ჩემს შემთხვევაში შეგახსენებთ, რომ ეს დომენია landish.ge.

აუცილებლად მონიშნეთ Email Routing-ში Automatically Detect Configuration, დააჭირეთ ღილაკს Change.

Add New Record-ში კი ჩაწერეთ თქვენთვის გამოყოფილი MX ჩანაწერები, თავიანთი პრიორიტეგების მიხედვით.

აქვე ერთი მთავარი პუნქტი, MX ჩანაწერების განყოფილებაში უკვე იქნებოდა რაიმე ჩანაწერი გაკეთებული, თუ კი თქვენ აქამდე იყენებდით თქვენი ჰოსტის მიერ შემოთავაზებულ იმეილს, ამიტომაც ამ ჩანაწერების წაშლა აუცილებელია. წინააღმდეგ შემთხვევაში თქვენი სერვერი ვერ მიხვდება თუ ვის გაუგზავნოს ამა თუ იმ მეილზე წერილები.

MX ჩანაწერების დამატება (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

MX ჩანაწერების გაკეთების შემდეგ გადადით თქვენი დომენის სერვისის Dashboard-ზე, რომელსაც კომპანია გუგლი აწარმოებს და დაელოდეთ ამ ჩანაწერების დადასტურებას. ამას, როგორც წესი 48 საათი სჭირდება.

MX ჩანაწერების შესამოწმებლად საჭიროა 48 საათი (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

ან შეიძლება მოხდეს ისეც, რომ ერთი საათიც კი არ დასჭირდეს.

დარჩენილია 1 საათი (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

როდესაც გუგლი MX ჩანაწერებსაც გადაამოწმებს და ყველაფერი მზად იქნება, გამოგიტანთ შემდეგ შეტყობინებას და მეილზე შესასვლელ URL მისამართს. ეს მისამართი ასე გამოიყურება http://mail.google.com/a/domeni.ge

შედით მისამართზე http://mail.google.com/a/domeni.ge/ (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

დამეთანხმებით ამ მისამართზე მეილის შესამოწმებლად ყოველ ჯერზე შესვლა ცოტა არაკომფორტულია, ამის შეცვლაც შეგვიძლია ქვემომენის საშუალებით. Service settings-ის ქვეშ ავირჩიოთ ქვეპუნქტი Email.

აირჩიეთ Service settings -> Email (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

ამის შემდეგ General ტაბის ქვეშ დავაჭიროთ ბმულს Change URL.

დააჭირეთ ბმულს Change URL (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

მოვნიშნოთ მეორე პუნქტი, და დომენის წინ ჩავწეროთ ქვე-დომენის მისამართი. როგორც ხედავთ, ჩემს შემთხვევაში ეს არის gmail.landish.ge, თქვენ შეგიძლიათ აირჩიოთ თქვენთვის სასურველი (და თავისუფალი) ქვე-დომენი. არჩევის შემდეგ დააჭირეთ ღილაკს Continue.

სუბდომენის არჩევა (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

ახლა კი ბოლო პუნქტის დროც დადგა. შევატყობინოთ გუგლსა და ჩვენს სერვერს, რომ ამა და ამ ქვე-დომენზე შესვლის შემთხვევაში გადავიდეს ჩვენს მიერ გუგლში დარეგისტირებული სერვისის იმელზე. ამისათვის საჭიროა CNAME ჩანაწერების გაკეთება.

CNAME ჩანაწერები (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

ესეც ანალოგიურად ხდება, როგორც MX ჩანაწერების დამატება. შევიდეთ Cpanel-ში, ოღონდ ამჯერად DNS-ების მართვის განყოფილებაში, კერძოდ კი Simple DNS Zone Editor-ში.

Simple DNS Zone Editor-ში გადასვლა (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

აქაც ავირჩიოთ ჩვენი დომენი და Add an CNAME Record-ში, ჩავწეროთ ჩვენი ქვედომენი, რომელიც ჩემს შემთხვევაში არის “gmail” და CNAME მისამართი, რომელიც ყველას შემთხვევაში არის “ghs.google.com“.

CNAME ჩანაწერის დამატება (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

ვიცდით რამდენიმე წუთს, რათა გუგლმა განაახლოს თავისი ბაზები და ამის შემდეგ შევდივართ ჩვენი ქვედომენის მისამართზე. ვიყენებთ Gmail-ს საკუთარი დომენით სრულიად უფასოდ და ვართ ბედნიერნი. ანალოგიურად შესაძლებელია სხვა დანარჩენი 3 სერვისის გააქტიურება და ქვედომენებზე მიბმა.

მოკლედ ეს იყო დეტალურად ახსნილი გაკვეთილი, იმის შესახებ თუ როგორ მივაბათ საკუთარ დომენს Gmail და Google-ს სხვა პროდუქტები. თუ თქვენ კვალ და კვალ გაიარეთ ყველა პუნქტი ისე, როგორც საჭიროა, მაგრამ არაფერი გამოგივიდათ, ე.ი. კიდევ ერთხელ საჭიროა პოსტის გადაკითხვა და ზოგიერთ ხაზგასმულ ნაწილზე ყურადღების გამახვილება.

IWPR-ის ოფისში რამდენიმე ბლოგერი

მაგრამ, ჯერ მოდით სულ თავიდან დავიწყოთ, ჯერ კიდევ იმ დღიდან, როდესაც ოფისში მე, დოდკა და სხვა რამდენიმე ბლოგერი ვიყავით მისულნი. საქმიანი დიალოგის თემა „არჩევნების გაშუქება“ იყო. მათ სურდათ ქართველი ჟურნალისტებისა და ბლოგერების (თავისუფალი ჟურნალისტები) დახმარებით შეექმნათ ისეთი საინფორმაციო წყარო, რომელიც არჩევნების მოვლენებს მომენტალურად გააშუქებდა.

ამასთან დაკავშირებით შეიქმნა ბლოგი GeoElection.Ge, სადაც სიახლეებს დავდებდით მიმდინარე დღეებთან დაკავშირებით. ეს 3-დღიანი პროექტი იყო. ჟურნასლიტები რეგიონებში გადანაწილდნენ, ბლოგერები კი თბილისში. მე „ცესკოს“ მედიაცენტრი შემხვდა (ნუ მე ავირჩიე) და 3 დღის (24 საათიანი გრაფიკით) განმავლობაში ელვისებური სისწრაფით ვდებდით ექსკლიუზიურ ინფორმაციას. პიკოლინამ სოციალური მედიისთვის ალასანიას სთხოვა კომენტარი, თინიმ შეძლო და უგულავას ჩამოართვა ინტერვიუ, მარი კახა კუკავას ესტუმრა, ეკამ თავისი გარდაცვლილი მამის სახელი აღმოაჩინა ამომრჩეველთა სიაში და სხვ. ამ სიახლეებს სხვადასხვა news სააგენტოს საიტები აკოპირებდნენ თავიანთ ვებ-გვერდებზე, ასევე ბმულები ვრცელდებოდა ფეიბუქსა და ფორუმებზე, ვიზიტორების რაოდენობამ კი რეკორდულ მაჩვენებლებს მიაღწია.

თუმცა, ამაზე მეტი აღარ გვინდა, პროექტი (მომავალში თანამშრომლობის გაგრძელების პერსპექტივით) დიდი ხანია დასრულდა, ჩვენთვის კუთვნილი ჰონორარებიც უკვე დავხარჯე(თ). როდესაც შესაჯამებელ შეხვედრაზე მივედით, გაირკვა, რომ ყველაზე მეტი და საინტერესო საიხლე ეკას ჰქონდა დაწერილი, ამის გამო მან სპეციალური პრიზიც მიიღო, რომლის შესახებაც თავის პოსტში ისაუბრა. ჩემი სიახლეები კი მეორე ადგილზე გავიდა პოპულარობითა და რაოდენობით, ამიტომაც ბონუსის სახით კიდევ დამირიცხეს თანხის გარკვეული რაოდენობა. იგივე პრიზები ჩვენს კოლეგებს, ჟურნალისტებსაც გადასცეს.

GeoElection-ის ტორტი

ეს იყო ყველაზე საინტერესო, ყველაზე დატვირთული და ყველაზე საპასუხისმგებლო საქმე, რაც კი ოდესმე გამიკეთებია. შედარებით დადებითად შემეცვალა წარმოდგენა ჟურანლისტებზე და მედია სამსახურის წარმომადგენლების მუშაობაზე. მაშინ როდესაც ველოდი, რომ ყველა ტელეკომპანიის და ყველა გაზეთის ჟურნალისტები მოპოვებულ ინფორმაციას თავიანთ კოლეგებს არ გაუზიარებდნენ და მხოლოდ თავიანთი არხისთვის, თუ გაზეთისთვის შეინახავდნენ, როგორც ექსკლიუზიურ მასალას, მედიაცენტრში სულ სხვა სიტუაცია დამხვდა, ყველა ყველას იცნობდა, ყველა საუბრობდა მიმდინარე მოვლენებზე და „გარე წყაროებიდან“ მიღებულ ინფორმაციას ერთმანეთს უზიარებდნენ. უცხოელი დამკვირვებლების ინტერვიუებს ჯგუფურად თარმგნიდნენ. ბრიფინგებს შორის ინტერვალების დროს კი ხუმრობდნენ და ცდილობდნენ შემდეგი ჩართვისთვის მომზადებულიყვნენ.

ასე შემომაღამდა 30 მაისი „ცესკოს“ მედიაცენტრში. მეორე დღემ შედარებით მშვიდად ჩაიარა, ძირითადად შედეგების დათვლა და დარღვევების გასაჩივრებაზე იყო აქცენტი გაკეთებული. მესამე დღეს კი სოციალური მედიის ექსპერტებთან, მარკეტოლოგებთან და PR-მენეჯერებთან ინტერვიუების ჩასაწერად ვიარეთ. ყოველივე ეს არსებულ ბლოგზე შეგიძლიათ იხილოთ.

და ბოლოს,  IWPR-სთან თანამშრომლობის შემდეგ მივიღე რაღაც გამოცდილება არჩევნების გაშუქებასა და ზოგადად ჟურნალისტიკაში, ვისწავლე ჭკუა, რომ ინტერვიუს ჩაწერის დროს, ოპერატორის გვერდით, ან უკან, არ უნდა დადგე, წინააღმდეგ შემთხვევაში მიიღებ რაიმე დაზიანებას და რაც მთავარია, დავრწმუნდი იმაში, რომ ჟურნალისტები არც ისე ცუდი ხალხი ყოფილა და გაურკვევლობის შემთხვევაში მათთვის კითხვის დასმის აღარ შემეშინდება, რათა დახმარებაზე პასუხად ცივი უარი არ მივიღო.

აქცია "ყოველ 15 წუთში"

ამერიკის შეერთებულ შტატებში,  შერვუდის უმაღლეს სკოლაში ჩატარდა აქცია სახელწოდებით “ყოველ 15 წუთში”. დროის ამ შუალედით სტუდენტები სიმულირებულ კატასტროფაში “იღუპებოდნენ”. აქციის მიზანი საზოგადოების ყურადღების გამახვილება არაფხიზელ მდგომარეობაში საჭესთან ჯდომის საშიშროების შესახებ იყო.

სტეფინა სნოუდენს ერთ-ერთ “ცოცხალ მკვდრად” აქცევენ. მას შესაბამის მაკიაჟს უკეთებენ და დღის განმავლობაში ეკრძალება საუბარი და ხალხთან კონტაქტი.

სტეფინა სნოუდენი, აქციის მონაწილე, "ცოცხალ მკვდარი" სტუდენტი

ამავდროულად ბილი ოურენი, ამავე სკოლის სტუდენტი, სიკვდილს განასახიერებს. იგი კორიდორების გავლით საკლასო ოთახებში შედის და ახალ მსხვერპლს ეძებს, რომელსაც სისოცხლის მხოლოდ 15 წუთიღა დარჩა.

ბილი ოურენი კორიდორებში

“სიკვდილმა” მორიგი მსხვერპლიც შეარჩია.  მანამ, სანამ შერჩეულ მსხვერპლს საგრიმიოროში გააგზავნიან და აქციისთვის მოამზადებენ, საკლასო ოთახში პოლიციის ოფიცერი მომავალი გარდაცვლილის შესახებ მცირე ნეკროლოგს კითხულობს, რომელიც სტუდენტის მშობლებმა შეადგინეს.

მსხვერპლის შერჩევის პროცესი

მორიგი შერჩეული სტუდენტი/მსხვერპლი, ჯეკი მონრო უკვე შენიღბულია. მას შავი ფერის მაისური აცვია წარწერით “Every 15 Minutes” (ყოველ 15 წუთში).

შენიღბული ჯეკი მონრო

სკოლის ავტოსადგომზე კი ამ დროს ავტოავარიაა ინსცინირებული.

ინსცინირებული ავტოავარია

პროგრამაში მაშველებიც არიან ჩართულნი. ისინი სპეციალურ ჰიდრავლიკულ ხელსაწყოს იყენებენ, რომლის მეშვეობითაც შესაძლებელია დაზარალებულის ავტომობილიდან ამოყვანა.

მაშველების მუშაობის პროცესი

მას შემდეგ რაც, სტუდენტი “იღუპება”, პოლიციის თანამშრომლები მის ნათესავებს გარდაცვლილის შესახებ ატყობინებენ. აქციას ამავდროულად აკვირდებიან სკოლის სხვა მოსწავლეებიც.

აქციის მონაწილეები

რობერტ ოლსენმა კი ტესტი სიფხიზლეზე წარუმატებლად გაიარა, ამიტომაც მას ციხეში გაუშვებენ. ესეც პროგრამის ნაწილია.

წარუმატებელი ტესტი სიფხიზლეზე

ავტოკატასტროფის დროს დაზარალებული ლიზი ელჯინი კი რეანიმაციაში გადაჰყავთ.

რეანიმაციისკენ მიმავალი სამაშველო ბრიგადა

დღის ბოლოს კი ბრენდონ ელისონი და სხვა სტუდენტები დამკრძალავ ბიუროში მიჰყავთ. აქცია სახელწოდებით “ყოველ 15 წუთში” აჩვენებს სტუდენტებს, თუ რა შორს შეიძლება ნასვამ მდგომარეობაში ავტომობილით მოძრაობამ მიგიყვანოს.

ბრენდონ ელისონი დამკრძალავ ბიუროში

აქციის დასრულების შემდეგ “ცოცხალმა მკვდერბმა” ნეკროლოგები წაიკითხეს თავიანთ შესახებ. მათ ამ დროს უკვე მაისურები ეცვათ წარწერით “today it was me.” (დღეს ეს მე ვიყავი).

სტუდენტები ნეკროლოგების კითხვისას

იმავე ღამეს ისინი სახლში არ მიიყვანეს და სხვაგან დააძინეს, რათა ეგრძნოთ, თუ რას ნიშნავს, როდესაც ოჯახისა და მეგობრებისგან შორს იმყოფები.

აქციის დროს არავინ დაღუპულა და ციხეშიც არავინ გაუგზავნიათ. ეს ყველაფერი იყო დადგმული, რათა საზოგადოება კიდევ ერთხელ დაფიქრებულიყო, სანამ საჭესთან დასხდებოდნენ.

ძალიან კარგი იქნებოდა, თუ კი მსგავსი ტიპის აქციები ჩვენთანაც გაიმართებოდა. ავტოკატასტროფაში დაღუპულთა რიცხვი აქაც არანაკლებია. დროა საზოგადოება გონს მოეგოს და კიდევ ერთხელ დაფიქრდეს ამ საკითხზე. პირადად ჩემზე ამ აქციამ დადებითად იმოქმედა, კიდევ ერთხელ დამაფიქრა ამ პრობლემის შესახებ, რომელსაც ადამიანი სიკვდილამდე მიჰყავს. და მიუხედავად იმისა, რომ ჯერ-ჯერობით ფეხით მოსიარულეთა ნაწილს მივეკუთვნები, ვფიქრობ ეს ჩატარებული აქცია თავისი ორიგინალურობითა და შესრულების ხარისხით ყოველთვის მემახსოვრება.

თქვენ როგორ ფიქრობთ? რამდენად დიდია თბილისში და ზოგადად საქართველოში ავტოკატასტროფების რიცხვი? რამდენად დიდ საშიშროებას წარმოადგენს თქვენთვის არაფხიზელ მდგომარეობაში საჭესთან დაჯდომა? როგორ ფიქრობთ რა არის საჭირო იმისთვის რომ კატასტროფების რიცხვი შემცირდეს და მიგაჩნიათ თუ არა, რომ მსგავსი ტიპის აქციები საზოგადოებაზე მოქმედებს?

1.5 ვერსიაში დამატებულია ვიდეო ფლეიერის 100% გაწელვის საშუალება, ანუ პოსტში იგი გამოჩნდება კონტენტის სიგანეზე. ეს პარამეტრი შეგიძლიათ ხელით შეცვალოთ ზომის სურვილისამებრ.

გარდა ამისა ამ ვერსიაში დამატებულია Settings ლინკი პლაგინების ჩამონათვალში, საიდანაც მარტივად შეგიძლიათ პარამეტრების გვერდზე გადასვლა.

ახალი ვერსიის დაწერის აუცილობელობა საჭირო გახდა მას შემდეგ, რაც myvideo.ge-ს ადმინისტაციამ შეცვლა embed კოდი, სადაც ახლა ვიდეოების ID-ს ემატება .flv და .mp4 გაფართოებები.

პლაგინის განახლება შეგიძლია ჩაშენებული (built-in) პლაგინების ინსტალერით. შედით პლაგინების ჩამონათვალის გვერდზე, WP Admin – > Plugins და მოძებნეთ Myvideo.Ge Plugin

დააჭირეთ ბმულს upgrade automatically.

განახლების შემდეგ დაბრუნდით პლაგინების გვერდზე და იხილეთ პლაგინის განახლებული ვერსია.

თუ თქვენ, აქამდე არ გქონდათ დაყენებული ეს პლაგინი, მაშინ შედით პლაგინების დაყენების გვერდზე WP Admin -> Plugins -> Add New, დასერჩეთ Myvideo.Ge Plugin და დააყენეთ იგი.

ტექნიკური დახმარებისთვის მადლობას ვუხდი, ITDC-ს დეველოპერს, გურო ხუნდაძეს.

მოკლედ დატესტეთ და გამოიყენეთ ეს პლაგინი : ) თუ კი რაიმე შეცდომას აღმოაჩენთ, გთხოვთ დაუყონებლივ შემატყობინოთ კომენტარის სახით : )

ვიდეოს ბმული – http://www.youtube.com/watch?v=ehamNxhHKYc

ორიოდ დღის წინ კი „თბილისი ცენტრალში“ გახსნილი ბოულინგ კლუბს მე და ჩემმა ძმაკაცებმა მივაკითხეთ, რომლის შესახებაც თაასგან შევიტყვე – Tbilisi Central Opening. საღამოს 11 საათი იქნებოდა, ამ დროს კი ფასები ყველგან და ყველაფერში მატულობს ხოლმე, ამიტომაც მხოლოდ ერთი საათი შევძელით იქ გაჩერება.

თამაშის დაწყებამდე სპეციალური ფეხსაცმელები გადმოგვცეს, რომელიც იატაკს იცავს დაზიანებისა და ნაკაწრებისგან. მას საგულდაგულოდ რაღაც აეროზოლი “მიაშხურეს”, რომელიც ალბათ ფეხსაცმელს სუნისა და სოკოს გადადებისგან იცავს. ეს ფეხსაცემელები ასე გამოიყურება:

(ბანჯგვლიანი ფეხების ფოტოსთვის ბოდიში მომითხოვია )

მიუხედავად იმისა, რომ კეგლების „დამწყობი“ აპარატი (სამწუხაროდ ზუსტი სახელწოდება არ ვიცი) ხანდახან ჭედავდა და კეგლების დალაგებას აგვიანებდა ხოლმე, ხოლო ანგარიშის ტაბლო დრო და დრო რესტარტდებოდა და ქულები ხანდახან არ გვემატებოდა ხოლმე, თამაშისგან მაინც უდიდესი სიამოვნება მივიღე.

ძალიან მაგარი შეგრძნებაა, როდესაც დაახლოებით 30-40 მეტრიანი მანძილიდან ერთი გაგორებული შარით პირველად წააქცევ კეგლს, როდესაც პირველად აიღებ Strike-ს (1 გაგორებით ათივე კეგლის წაქცევა) და როდესაც პირველად მოიგებ ერთ გეიმს.

მე კი „უბედური შემთხვევის“ გამო ადგილზე სათვალეს გამოვემშვიდობე, ლინზებიც არ მქონდა გაკეთებული და ასე „ბრმად“ მომიწია თამაში. 4 გეიმის განმავლობაში 2 Strike გავაკეთე და რამდენიმე Spare (2 გაგორებით ათივე კეგლის წაქცევა) და თითქმის ყველა ხელი ჩემი გამარჯვებით დასრულდა.

თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ პირველ თამაშს კრახი არ განუცდია და შესანიშნავად ჩაიარა. სავარაუდოდ სხვა ბოულინგ ცენტრებსაც მივაკითხავ უახლოეს მომავალში, რათა ამ უკანასკნელს არსებული სიტუაცია შევადარო, მანამდე კი ცოტას თამაშის წესებისა და რჩევების შესახებ გიამბობთ.

„თბილისი ცენტრალში“ არსებულ ბოულინგ კლუბში ფასები შემდეგნაირად არის გადანაწილებული:

• 1 სთ – 14 ლარი 03:00 სთ-დან 14:00 სთ-მდე
• 1 სთ – 24 ლარი 14 სთ-დან 20:00 სთ-მდე
• 1 სთ – 38 ლარი 20:00 სთ-დან 03:00 სთ-მდე

შაბათ-კვირას კი:

• 1 სთ – 24 ლარი 03:00 სთ-დან 20:00 სთ-მდე
• 1 სთ – 38 ლარი 20:00 სთ-დან 03:00 სთ-მდე

თუმცა 1 გეიმის ფასი 4 ლარს შეადგენს.

აქვე გეტყვით, რომ ჩვენ 4ნი ვიყავით და 1 საათის განმავლობაში მხოლოდ 4 გეიმის თამაში მოვასწარით, რაშიც 38 ლარი გადავიხადეთ, მაშინ როდესაც შეგვეძლო გვეთამაშა 4 გეიმის მიხედვით და გადაგვეხადა 16 ლარი. ასე რომ თქვენც გაითვალისწინეთ თუ რა ტარიფით გსურთ თამაში.

თამაშის წესები

ერთი გეიმი შედგება 10  ჩარჩოსაგან (Frame), სადაც იმ ქულების რაოდენობა იწერება, რამდენ კეგლსაც წააქცევ. თამაშის მთავარი პრინციპი მაქსიმალური ქულების დაგროვებაა. მოთამაშეები 2-2-ჯერ აგორებენ შარებს. სულ მათ 20-ჯერ (10 ჩარჩო გამრავლებული 2 გაგორებაზე) მოუწევთ შარის გაგორება.

თუ თქვენ 1 გაგორებით 10-ვე შარი წააქციეთ, მაშინ ეს Stike-ია და თქვენ გემატებათ 10 ქულა + იმ ქულის რაოდენობა, რამდენსაც შემდეგი 2 გაგორებით აიღებთ.

თუ თქვენ 2 გაგორებით წაქციეთ 10-ვე შარი, მაშინ ეს Spare-ია და თქვენ გემატებათ 10 ქულა + მომდევნო ერთი გაგორებით მოგროვილი ქულა.

Strike ანგარიშის ტაბლოზე აღინიშნება X-ით (იქსით), ხოლო Spare /-ით (დახრილი ხაზით).

მოკლედ თქვენ ზედმეტი ქულების თვლა არ დაგჭირდებათ, თქვენს მაგივრად კომპიუტერი დაითვლის და ეკრანიდან შეიტყობთ თქვენს ანგარიშს და სვლას.

განსხვავება არის შარების წონასა და ნომრებში. ძირითადად 6-დან 14 ნომრამდე (თუმცა 6 ნომერი 6 კილოგრამს არ უდრის) მერყეობს შარები. მიღებულია რომ შედარებით დაბალ ნომრიან შარებს ხმარობენ ბავშვები, საშუალო ზომის შარებს ქალები, ხოლო დიდებს – კაცები.

პირადი გამოცდილებიდან 10-11 ნომრის შარი საუკეთესოა, არც ზედმეტად მძიმე და არც მსუბუქი. სწორედ ამ ნომრების მქონე შარებით ვთამაშობდი და ვიღებდი სთრაიქებს, თუმცა თქვენთვის შესაძლოა სხვა ნომრის მქონე ბურთულა უფრო მოსახერხებელი აღმოჩნდეს. ყველაფერი გემოვნებაზეა დამოკიდებული.

გარდა ამისა მინდა ერთი რჩევაც მოგცეთ შარის გაგორებისას, ეცადეთ, რომ რაც შეიძლება მშვიდად იყოთ ამ დროს. არ არის საჭირო მთელი ძალ-ღონით ბურთის გაგორება, აქ მთავარი სიზუსტეა და არა სიძლიერე. რამდენჯერაც ძლიერად არ გავაგორე შარი, იმდენჯერვე ბილიკიდან გადაგორდა, ხოლო რამდენჯერაც მშვიდად და აუღელვებლად ვითამაშე, იმდენჯერვე მაქსიმალური შედეგი მივიღე.

მოკლედ გისურვებთ წარმატებებს ბოულინგის თამაშისას. და თქვენ თუ გითამაშიათ ბოულინგი, ან გაგჩენიათ სურვილი სამნახვრეტიანი შარით კეგლების წაქცევისა? რა გამოცდილებას გაგვიზიარებდით? : )

მისი მთავარი პლიუსი და სიმარტივე ისაა, რომ ვიდეოს გადმოსაწერად საჭიროა მხოლოდ და მხოლოდ “youtube.com/watch?v=VKMm4XBsqhk“-ის წინ სიტყვა “kiss“-ის დამატება, შემდეგ კონკრეტულ გვერდზე გადახვალთ და გადმოწერთ ვიდეოს.

დღეს კიდევ ერთი ვებ-გვერდი აღმოვაჩინე, რომელიც ქართულ ვიდეო-ჰოსტინგ საიტიდან, Myvideo.Ge-დან იწერს ვიდეოებს მსგავსად. ეს არის საიტი linkMYVIDEO.

ოღონდ ამ ჯერად, წინა მაგალითისგან განსხვავებით, საჭიროა სიტყვა “link“-ის დამატება “myvideo.ge/?video_id=980113“-ის წინ. 

მაგალითად, თუ გვსურს http://www.myvideo.ge/?video_id=980113 ამ ვიდეოს გადმოწერა, ამისათვის საჭიროა შევიდეთ მისამართზე http://www.linkmyvideo.ge/?video_id=980113 და დავაჭიროთ ღილაკს Download. : )

მოკლედ, საინტერესო საიტია, რომელიც ბევრს გამოადგება, ვისაც ხშირად უწევს ვიდეოების გადმოწერა, ასევე შეგიძლიათ ამავე საიტის მეშვეობით გადმოწეროთ ვიდეოები Rutube-დან, Metacafe-დან და Youtube-დან.

“რა საჭირო იყო სოციალური მედიის დღის ჩატარება?”, “რა არაშესაფერისად იყო შერჩეული თემები”, “სოციალური მედია მხოლოდ ბლოგინგს არ ნიშნავს” და მსგავსი პროვოკაციული შეძახილები არაერთ ქართულ ბლოგსა და მათ კომენტარებში ვიხილე.

დაინტერესების შემთხვევაში გთხოვთ ეს ბლოგები, პოსტები და კომენტარები თქვენ თვითონვე მოიძიოთ, რადგან გამოჩნდება ვინმე პროვოკატორი და იტყვის, შენგან რა მესწავლება, გუგლის გამოყენება შენზე უკეთ ვიცი და ა.შ.

თუმცა მოდით გასული დღის პრობლემას/საკითხს ცოტა სხვანაირად მივუდგეთ. სულ რომ ბლოგებზე და ბლოგერებზე არ ვისაუბროთ, ვეცდები სხვა მაგალითი მოგიყვანოთ.

წარმოიდგინეთ, რომ მიდიხართ რომელიმე კორპორატიულ ღონისძიებაზე, ან ეს შეიძლება საერთოდაც არ იყოს კორპორატიული ივენთი და იყოს სხვა სახის ღონისძიება, სადაც მოწვეულია რომელიმე ქართველი შემსრულებელი, მაგალითად ლელა წურწუმია და ბენდის მიერ დაკრული მუსიკის ფონზე ხალხისათვის კარგად ნაცნობ სიმღერებს მღერის. ეს სიმღერები და მისი ტექსტები ბევრისთვის ნაცნობია, ზოგს ეს მელოდია კი პირველად ესმის, ზოგს სულაც არ ადარდებს თუ რას მღერის ლელა და თავის კოლეგებთან ერთად მეტად საჭირბოროტო საკითხზე საუბრობს ან თუნდაც იმ ხუმრობებზე იცინის, რომელიც მხოლოდ მის გარშემო მყოფმა რამდენიმე ადამიანმა იცის.

საღამოზე გამართულ ფურშეტს არც სასმელი აკლია და არც საკვები. ყველა, მიუხედავად განსხვავებული მუსიკალური გემოვნებისა ცდილობს საღამოთი დატკბეს და სიამოვნება მიიღოს შეკრებილ სტუმრებთან ურთიერთობით. ლელასთან არავინ მირბის, მიკროფონს ხეიდან არავინ გლეჯს და რაც მთავარია, “დოლჩე გაბანას” კაბაზე იაფფასიან ღვინოს არავინ ასხამს. ამის გასაკეთებლად მათ დრო მოგვიანებითაც ექნებათ, თუმცა გულის მოფხანა მხოლოდ A4-ის ქაღალდის ფურცელზე შეუძლიათ, რომელსაც კომპანიის ფოიეში გააკრავენ და ანონიმურად თუ ღიად დაეთანხმებიან ან შეეწინააღმდეგებიან ამ ერთის უკმაყოფილებას.

ფურცელზე არაფრის მომცემი კრიტიკაა, რომელსაც ავტორის ქვეშემდომები ბრმად ენდობიან და მისი ნდობის მოსაპოვებლად მის აზრზს გონების გაუნძრევლადაც კი ეთანხმებიან. ავტორი კი ამ დროს არც ივენთ-მენეჯერია და არც ვოკალური მონაცემებით გამოირჩევა, თუმცა, რახან ლელას სიმღერის ტექსტებსა ბენდის დაკრულს აკრიტიკებს, სხვას ჰგონია და ალბათ საკუთარი თავიც დააჯერა, რომ იგი უკეთეს ღონისძიებას ჩაატარებს, უკეთეს მომღერლებსაც მოიწვევს, აი ისეთებს, როგორიც “მგზავრებია” და უკეთეს სიმღერებსაც შესთავაზებს, რომელსაც ყველა ყურისგდებით მოუსმენს.

რეალურად კი გამბედაობა არ ჰყოფნის ასეთი ნაბიჯის გადასადგმელად და ჩუმად, მაგრამ ყველას დასანახად ურჩევნია რომ ფურცელზე დაწერილი კრიტიკა საჯაროდ გამოჰკიდოს კედელზე, რათა ყველამ შეძლოს მისი წაკითხვა და გონების გაუნძრევლად ვირტუალური მხარდაჭერები მოიკრიბოს.

ხოლო მაშინ, როდესაც ახალი თანამშრომლები ამ ღონისძიებაზე პირველად არიან და მცირე შენიშვნების გარდა მთლიანობაში კმაყოფილნი რჩებიან, შეფასების ფურცელს 5-იანზე ავსებენ და მომავალში კიდევ უფრო უკეთესი ივენთის მოლოდინში რჩებიან. კიდევ უფრო მეტი და ახალი სიმღერის მოსმენაში, ახალი თანამშრომლების გაცნობაში, რომლებთანაც ურთიერთობა შემდგომში შესაძლოა “სლუჟებნიი რამანშიც” კი გადაიზარდოს  და რაც მთავარია დაწინაურებისა და სცენაზე, ერთხელ მაინც გამოსვლის სურვილით და იმედით რჩებიან.

ლელასთვის კი ასეთ ივენთზე პირველად სიმღერა, თუ მრავაწლის გამოცდილება იმ აზრს უმკვრივებს, რომ ყოველთვის იარსებებს მადლიერი მსმენელი, რომელიც მის კომპაქტ დისკებს სიამოვნებით იყიდის და მის სიმღერებსაც სიამოვნებით მოისმენს, იარსებებენ ადამიანები, რომელთა გემოვნებაში არცერთი მუსიკალური ჟანრი არ შევა და მისი რეპერტუარის მოსმენის შემდეგ უკმაყოფილონი კვლავინდებურად დაფაზე გამოაკრავენ თავიანთ მწუხარებასა და დარდს. ყოველთვის იარსებებს პოზიცია და ოპოზიცია, მთავარია ლელა კარგად დაფიქრდეს და მიხვდეს, რომელი მხარისთვის უნდა იმღეროს.

იმედი მაქვს ამ შედარებით მეტაფორულ პოსტს შესაბამისად გაიგებთ, სწორად აღიქვამთ და გადაწყვეტთ, არსებული ლელა გირჩევნიათ, თუ შორეული “მგზავრები”.

Justin Bieber Fail

http://www.youtube.com/watch?v=slrXBC-3rRU

http://www.youtube.com/watch?v=DkKqihEUmH4

მე ძალიან მიყვარს ჯასტინ ბიბერი, შენ? ♥ ♥ ♥

დრო და დრო ამ პიროვნების შესახებ საინტერესო სიახლეებს შემოგთავაზებთ ხოლმე : )

სად?

თითქმის ყველგან. ძირითადად ქალაქის ცენტრალურ ნაწილებში, ბარებსა და კაფეებში. განსაკუთრებით PUB-ებში “პეროვსკაიას” ქუჩაზე, “დონატებში” აბაშიძეზე და სხვ.

ლანდიშა - სათვალეების გარეშე

ასევე ტრანსპორტში, ამ ბოლო დროს განსაკუთრებით ავტობუსებში, უფრო ხშირად #14 ნომერში, რადგან ტაქსის ფული ნაკლებად მაქვს და ამიტომაც ბილეთსაც არასდროს არ ვიღებ. თუ კონტროლიორი გამაჩერებს და ბილეთის წარდგენას მთხოვს, მაშინ თავქუდმოგლეჯილი გავრბივარ ხოლმე და ჩემი დილის გავარჯიშებაც ეს არის

ზაფხულში და კარგ ამინდში ძალიან მიყვარს ბაღებში, სკვერებში და მსგავს ადგილებში ყოფნა, ასე რომ ძალიან ხშირად შესაძლოა მიხილოთ “მთაწმინდის პარკში”, “ვერის ბაღში”, კუს ტბაზე და სხვ. ძირითადად ლუდის ბოთლით ხელში : )

როგორ?

მუსიკას ყველა ბლოგერი უსმენს, გამონაკლისი არც მე ვარ, შესაბამისად როდესაც “ნაუშნიკები” მაქვს ხოლმე და შორი გზა გასავლელი (ტრანსპორტით თუ ფეხით), საყვარელ მუსიკას ჩავრთავ და ან ღიღინით, ან მხოლოდ ტუჩების მოძრაობით ვცდილობ გრძელი და უინტერესო გზის დაძლევას (მგზავრობას ვერ ვიტან).

თუ თეთრ პერანგში (ჩვენ ენაზე საროჩკაში) გამოწყობილი ახალგაზრდა ბიჭი დაინახეთ, რომელსაც ყურში “ნაუშნიკები” აქვს გაკეთებული, პირს ან ხელებს უცნაურად ამოძრავებს, ე.ი. იგი ცდილობს მუსიკის რითმსა და ტექსტს აჰყვეს და დიდი შანსია ეს ბიჭი მე ვიყო, ასე რომ მიდით ერთხელ მასთან, სთხოვეთ ყურებიდან “ნაუშნიკების” გამოძრობა და ჰკითხეთ “შენ ლანდიშა ხო არ ხარ?” : )

იმიჯი და ტიპაჟი რამდენიმე მაქვს, დღეს შესაძლოა სხვანაირად გამოვიყურებოდე, ხვალ კი სულ სხვანაირად. თუმცა ძირითადად, ზაფხულის პერიოდში, თეთრი საროჩკა ან მაისური, თეთრი ბოტასი ან კეტები, და ბრიჯები მაცვია ხოლმე.

ლანდიშა - სათვალეებით

არ მიყვარს კეპი და ქუდები, შესაბამისად ჩემს თავზე მათი არსებობის ალბათობა წელიწადის ნებისმიერ დროს ძალიან მცირეა. მიყვარს სათვალე, თუმცა ამ ბოლო დროს რატომღაც ყველა სათვალე მიტყდება. ამიტომაც შესაძლოა მხოლოდ ლინზებით (და 100%-იან გარანტიას გაძლევთ რო მანამ თვალებში არ ჩამხედავთ, ვერ შეამჩნევთ) ვიმოძრაო.

წვერი ოდნავ მაქვს მოშვებული, როცა ძალიან გრძელად და შემაწუხებლად მომეჩვენება იგი, ვიპარსავ ხოლმე, თუმცა ასეთი რამ დაახლოებით 2 თვეში ერთხელ ხდება, შესაბამისად ჩემი ნახვის შანსი წვერებით უფრო დიდია, ვიდრე მის გარეშე.

მოკლედ, ასე მარტივად შემიძლია აგიღწეროთ საკუთარი თავი, თუ რამე კითხვა გექნებათ, კომენტარის ფორმის საშუალებით შეგიძლიათ დამისვათ : )

თამაში კი ლეონსიომ, ეკატერინემ და ფსიქემ განაგრძონ.

გასულ შაბათ-კვირას კომპანია “ნატახტარმა” სასიამოვნო სიურპრიზი გაგვიკეთა ლუდის მოყვარულებს – საქართველოში პირველად ჩაატარა ლუდის ფესტივალი.

Tbilisi Beer Festival

ალბათ ჩვეულებად იქცა, რომ ყველაფერი პირველი საქართველოში პირველ საათზე უნდა დაიწყოს. ფესტივალიც სწორედ შაბათ დღეს, დღის პირველ საათზე დაიწყო.

ივნისის აუტანელ სიცხეს არც ორგანიზატორები შეუშინებია და არც იქ მისული სტუმრები. მზისაგან შეშინებული ალბათ მხოლოდ მე დავრჩი, რის გამოც მხოლოდ საღამოს გადავწყვიტე ვარდების მოედანზე მისვლა.

ხალხმაც სწორედ ამ დროს იმატა. ყოველ ნაბიჯზე ნახევრად შეზარხოშებული ახალგაზრდები კათხას კათხაზე ცლიდნენ, თივაში წამოწოლილიყვნენ და მწვადს მიირთმევდნენ. ბევრმა ამ დღის თავის მეხსიერებაში შენახვა გადაწყვიტა და ფოტოაპარატით შეიარაღებული მოვიდა.

დრო და დრო ფეხბურთის მატჩებს ქართველი შემსრულებლების სცენაზე გამოსვლა, შეჯიბრებები ლუდის სმაში და სხვადასხვა კონკურსები ენაცვლებოდა. დრო ხალისიანად გადიოდა, მოწყენილს ვერავის ნახავდით.

ასე მიილია ერთი და დაიწყო მეორე დღე, ზუსტად იგივე განრიგით, იგივე საზოგადოებით და რაც მთავარია იგივე განწყობით. რაღაც დაუჯერებელ ზღაპარს ჰგავს არა? რეალურად კი …

… ნახევარ-ლიტრიანი მუყაოს ქილები სავსე იყო რაღაც ამჟავებული ლუდით, რომლის გასინჯვაც მხოლოდ იმის გამო მომიწია, როდესაც ჩემს გვერდზე მყოფთ მისი გემო ძალიან ეუცნაურათ, ფასი კი ასეთი სასმელისათვის საკმაოდ ძვირი – 1,5 ლარი იყო.

რეპერტუარები, რომლებიც ქართველ მსმენელს უკვე ყელში აქვს ამოსული, განსაკუთრებით კი აქცენტის არ მქონე ვოკალისტების ღრიალი სცენაზე, რაც საერთოდ გაუგებარს ხდის ლირიკის გარჩევას, ხოლო დინამიკებიდან მუსიკალური “ხმაურის” გარდა ჩვენი ყურები რაიმეს გაგონების ლამობას იწყებს.

წამყვანის მაღალი ხმის ტემბრი კი საკმარისს ხდის ჩემნაირ ყრუსაც თავი აატკიოს, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ მის შეძახილებსა და კონკურსანტების გასამხნევებლად გამოყენებულ ფრაზებზე.

ამ რეალობამ შემდეგ შეკითხვებამდე მიმიყვანა:

რატომ უნდა ტარდებოდეს ასეთი ტიპის ღონისძიებები ასეთ აუტანელ სიცხეში, მაშინ როდესაც იგივეს გაკეთება შესაძლებელი იყო რამდენიმე თვით ადრე, ან უკეთეს შემთხვევაში სექტემბერ-ოქტომბერში, როგორც ეს “ოქტობერფესტზე“?

რატომ ხდება საჭირო, რომ ყველაფერი ქალაქის ცენტრში გაკეთდეს, გადაიკეტოს გზები და შეფერხდეს მოძრაობა? მაშინ როდესაც ჯერ კიდევ არსებობს ისეთი ადგილები, როგორიცაა მზიური, იპოდრომი და სხვ.?

რატომ უნდა ყველა კომპანიას მსგავსი სახის აქციებისგან ფულის ამოღება და არა ჩადება (ვგულისხმობ ნორმაზე მეტ ფასს ადგილზე გასაყიდ პროდუქტებზე და ა.შ. თორემ ის ისედაც ნათელია, რომ ეს იგივე რეკლამაა და მათ სამომავლო რეპუტაციაზე იმოქმედებს და ა.შ.) ?

მაგრამ მიუხედავად ამ ყველაფრისა მომხმარებელიც კმაყოფილია, რადგან უკეთეს ადგილას ამ დღეებში ვერც წავიდოდა; მომწოდებელიც, რადგან ასეთი მომხმარებლების მიზიდვა მომგებიანად შეძლო და სხვ.

თუმცა ბოლოს, ერთ მეტად რიტორიკულ შეკითხვაზე გთხოვთ პასუხის გაცემას: როდისმე გაკეთდება ყველაფერი ისე, როგორც საჭიროა? : )

Google Docs Logo

ერთ-ერთი საინტერესო განახლება real-time რედაქტირებაა, რაც საშუალებას გაძლევთ რამდენიმე ადამიანს, იმუშაოთ ერთ ან რამდენიმე დოკუმენტზე ერთდროულად. თქვენ ასევე შეგიძლიათ თვალი ადევნოთ სხვა რედაქტორების მუშაობის პროცესსაც.

ამ რედაქტირებასთან ერთად დამატებულია ჩათის ფუნქციაც, რაც თქვენს კოლეგებთან სწრაფი და მარტივი კავშირის საშუალებას მოგცემთ. 

Google Docs (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

ამას გარდა, დოკუმენტებთან მუშაობისას გაადვილებულია სურათის ან რაიმე ტექსტური ნაწილის ერთი ადგილიდან მეორეში გადატანა drag and drop-ის საშუალებით. თქვენ ასევე შეგიძლიათ კომენტარების დამატებაც.

რაც შეეხება Google Spreadsheet-ს, აქ უკვე შესაძლებელია Exel-ის ფორმულების გამოყენება,  ველების გამარტივებული რედაქტირება და სვეტების ერთი ადგილიდან მეორეში (drag and drop-ით) გადატანა.

Google Docs Spreadsheet (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

გუგლს არც Google Drawing-ის შესახებ დავიწყებია. ახლა უკვე ძალიან მარტივად შეიძლება შექმნათ რუკები, სტატისტიკა და სხვ.

Google Docs Drawing (გასადიდებლად დააჭირეთ სურათს)

დეტალებში უკეთ გარკვევისთვის იხილეთ ეს ვიდეო და გადახედეთ Google Docs-ის დოკუმენტაციას.

ვფიქრობ, ეს ცვლილებები საკმაოდ დროული აღმოჩნდა, თუ გავითვალისწინებთ Microsoft-ის პროდუქტს Docs.Com-ის UI-ის (სამომხმარებლო ინტერფეისს) და ფუნქციების არსებობას. თქვენ რას ფიქრობთ? მოგწონთ ეს განახლებები? და საერთოდ იყენებთ თუ არა Google Docs-ს? და გამოიყენებთ თუ არა მას ამ ცვლილებების შემდეგ? : )

ბმული – http://www.youtube.com/watch?v=4wT7zM8XgXQ

შეკითხვები გაქვთ? : )