Медиабаркемп-2012 прошел в деревне Анупришкес (Литва), были участники из Беларуси и гости из Украины, России, Швеции, Кубы, Египта & more. Мы учились и учили друг друга тонкостям новых медиа, бурно дискутировали на околоинтернетные и глубоко философские темы, а также делились своими проектами и искали единомышленников.

Каждую ночь в зеленом домике проводились так называемые "оргии": коллективное караоке под электрогитару несравненного Паши Свердлова и просмотр белорусских трэш-роликов. Одним из них оказался ролик "Я из деревни" Ксюши Дегелько. Так родилась идея рассказать всем, что мы тоже из деревни ;) Снято на карманную видеокамеру Kodak zi8. Работа заняла 6 часов, включая монтаж. Ради такого случая даже удалось научиться монтажу на Final Cut :)

http://kryscina.com
http://mediabarcamp.com

Сёння спаўняецца 11 год майму любімаму малышонку, сястрычцы Нікушы =) Я выразна памятаю сябе ў яе ўзросце. У яе пачынаецца цікавы час! Віншую, дзетка! :-*

Каб дабрацца да Мыса Добрай Надзеі, трэба ехаць на машыне каля гадзіны ад Кейптаўна. Горны серпантын вядзе да зялёнага парка: запаведніка, на тэрыторыі якога бегаюць бабуіны, страўсы ды розныя дзіўныя грызуны. На беразе сядзяць дзіўныя чорныя птушкі.

-- ВЯЛІКІ ФОТАРЭПАРТАЖ на Еўрарадыё --

AFRICA on FLICKR

Шыльда, побач з якой фатаграфуюцца ўсе турысты, знаходзіцца ў некалькіх сотнях метрах ад самай крайняй кропкі мыса, які з'яўляецца вялізнай стромкай скалой у акіяне. Крыштальна чыстая і празрыстая, як шкло, вада з белым пяском на дне насамрэч яшчэ і вельмі нізкай тэмпературы: халодная Бенгальская плынь з Атлантычнага боку Афрыкі не дае вадзе прагравацца вышэй за 10 градусаў ва ўсе сезоны.

На пагорку, куды можна падняцца фунікулёрам "Лятучы Галандзец" ці дайсці пешкі, знаходзіцца стары маяк. Побач з ім стаіць паказальнік ва ўсе бакі свету і з адлегласцямі да буйнейшых гарадоў.

Дзьме вельмі моцны ледзяны вецер: такі, што вырывае з рук… нават камеру! Але не дзіўна: Мыс Добрай Надзеі заўсёды быў вельмі цяжкай і небяспечнай кропкай для маракоў, шмат караблёў затапілі гэтыя ветры і шалёныя хвалі. Дарэчы, існуе легенда, што побач з гэтымі берагамі час ад часу ўзнікае карабель-прывід "Лятучы Галандзец", уладальнік якога прадаў душу д'яблу за магчымасць выбрацца з буры.

Барталамеу Дзіяш быў першым еўрапейцам, хто даплыў да Мыса Добрай Надзеі і назваў яго тады "Мыс Бураў", бо ветры так і не далі яму абмінуць Афрыку. Гэта зрабіў упершыню еўрапеец Васка Да Гама, помнік якому зараз стаіць на тэрыторыі нацыянальнага парка мыса.
Працяг будзе...

Ужо ў пяты раз мы едзем на літоўскую Балтыку вялікай беларускай (+ крыху крутых замежнікаў) кампаніяй каляінтэрнэтных цікавых людзей. Не магу дачакацца, лічу дні, ааааа, асабліва з улікам таго, што ў гэтым годзе атрымалася канчаткова ўламаць паехаць туды некалькіх маіх добрых сяброў, якія ўвесь час то спазняліся з рэгістрацыяй, то баяліся, то ня ведалі, на якую тэму зрабіць прэзентацыю. Ну а ў гэтым годзе ўсё мае быць проста зэ бэст! :) Гэта такі айцішны выязны дзіцячы садок для дарослых, толькі замест кубікаў і лапатачак - лаптопы і мабілкі, а замест пясочніцы - канферэнц-румы ды вай-фай!

Для тых, хто хоча далучыцца: калі ў вас няма візы, то ўжо, нажаль, позна (я нагадвала некалькі разоў у сацсетках!), а для тых, у каго віза ёсць, у вас ёсць яшчэ час і шанец да 15 красавіка. Звяртайцеся па любых пытаннях!

Вялізнае плато на вышыні звыш 1000 метраў у некалькіх дзесятках метраў ад берага двух акіянаў — з самага пачатку нават не верыцца, што гэта тая ж знаёмая планета!

-- ВЯЛІКІ ФОТАРЭПАРТАЖ на Еўрарадыё --

AFRICA on FLICKR

Сталовая гара — адна з самых папулярных турыстычных кропак, яна ж выяўленая на сцягу Кейптаўна. Падняцца можна пешкі ці пры дапамозе пад'ёмніка. Мы абралі другі варыянт, бо дарога пехатой займае амаль 2 гадзіны. Пры пад'ёме практычна адразу закладае вушы, як у самалёце: кабінкі рухаюцца вельмі хутка і дасягаюць вяршыні за лічаныя хвіліны.

А далей пачынаецца космас! Сіняе-сіняе неба зліваецца з акіянам, а ў ледзь заўважнай смузе ўнізе — гарадскія хмарачосы, малыя дамкі і беласнежны пляж, там знаходзіцца адзін з самых багатых раёнаў гораду. Праўда, у акіяне ніхто не купаецца: тэмпература вады ўсяго 5 градусаў, халодная плынь. Наверсе на гары — запаведнік, там жывуць дзіўныя жывёлкі і растуць незнаёмыя расліны. Паветра — пранізліва халоднае, але зверху паліць сонца і дзьме цёплы вецер ад вады, таму атрымліваецца хвалюючы мікс тэмператур у адным і тым жа месцы. Бадай, неба і паветра — самае лепшае, па што варта ехаць у Кейптаўн і падымацца на Сталовую гару.

Побач са Сталовай знаходзяцца яшчэ дзве гары: Пік Д'ябла злева і Галава Льва справа. Парк даўжынёй у 3 кіламетры, унізе, побач з цэнтрам горада, від на Сталовую затоку. Часта гара знаходзіцца ў воблаку, тады парк зачыняецца для турыстаў, бо нічога не бачна. Абарыгены называлі гэтую гару Хоэрыквага, што значыць "Гара мора". Паводле археалагічных даследаванняў вельмі шмат гадоў таму Сталовая гара была выспай у акіяне!

Дарэчы, недалёка знаходзіцца выспа Робэн: менавіта там Нэльсан Мандэла правёў большую частку свайго зняволення — цэлых 27 гадоў! Нэльсан Мандэла назваў Сталовую гару "падарункам Зямлі". З гары бачная паўвыспа, на якой знаходзіцца Мыс Добрай Надзеі, туды мы выправімся іншым разам.

фота: Chris von Ulmenstein

photo by Bruce Sutherland

Цікава, што ў гонар менавіта гэтай Сталовай гары атрымала сваё імя сузор'е Паўднёвага Паўшар'я: яго так назваў французскі астраном Нікалас Дэ Ла Кайль падчас візіту ў Кейптаўн у сярэдзіне XVIII стагоддзя.

Працяг будзе...

Вясна паступова і ўпэўнена крочыць: заўважаныя "коцікі", шпакі, лёда на Вісле ужо зусім не засталося...

Недзе ля універсітэцкай бібліятэкі

Цацачная Варшава

Коцікі!

Макотаў

Па матывах "Bridge to Therabitia"

Зарэчная Варшава

Побач з новым, "еўраўскім" стадыёнам

Анты-Лу стрыт-арт!

Трохдзённы Месяц

-- Польшча на Flickr --

Прывітанні і віншаванні ад Егіпту, Венесуэлы, Кубы, Туніса, Зімбабвэ, Уганды, Паўднёвай Афрыкі і Украіны :)

У Варшаве адбылося мерапрыемства незвычайнага для постсавецкай прасторы фармата — TED. За 12 гадзін аднаго дня пад адным дахам, у адной зале (з перапынкамі, падчас якіх людзі знаёмяцца паміж сабой і абмяркоўваюць выступы, так званыя тэд-токі) збіраюцца сотні крэатыўных людзей з абсалютна розным бэкграўндам для абмену ідэямі, натхненнем, досведам і ведамі.

750 чалавек, 20 спікераў, адзін ток — роўна 18 хвілін, ты садзішся ў крэсла — і нібыта адпраўляешся ў палёт: адзін за адным цікавыя людзі выказваюцца на сцэне, пад святлом пражэктараў, тры камеры, якія транслююць выяву спікера ў розных ракурсах на вялікі экран. Выступ можа суправаджацца фота, відэа, слайдамі прэзентацыі ці музыкай, дазволена ўсё. Такім чынам выступ робіцца захапляльным і відовішчным, усё гэта падобнае да нейкага інтэлектуальнага тэатра! Мерапрыемства прытуліла самая вялікая зала самага вялікага кінатэатра ў рэгіёне — Multikino, ў самым цэнтры горада, а спонсарамі выступілі буйныя арганізацыі, напрыклад Microsoft ці British Counsil. Мерапрыемства цалкам некамерцыйнае, удзел быў бясплатны і ні дакладчыкі, ні арганізатары не зарабілі на гэтым грошай. У гэтым і ёсць розніца паміж TED i TEDx: першы — камерцыйнае мерапрыемства, закрытая тусоўка, трапіць на тыя выступы можна за вялікія грошы і выключна па запрашэнні, а другі — гэта тое, што адбылося 22 сакавіка ў Варшаве.

Запрошанымі выступоўцамі былі, напрыклад, спецыяліст па новых медыях Джэмі Кедзі, астраном-аматар Караль Вайціцкі, прадстаўнік габрэйскага кам'юніці ў Польшчы Міхаіл Шудрых, прадстаўнік Еўрапарламенту Рафал Тжаскоўскі, спецыяліст па ежы Оля Лазар, вандроўнікі (Брайан Барнэт правёў 9 месяцаў у Антарктыдзе, а Ганна Ліхота пакарыла самыя высокія горныя пікі на кожным кантыненце). Напрыканцы гэтага "марафона натхнення" ўсе сабраліся на афтэрпаці ў адным з бараў гораду. У якасці забавы былі… эксперыменты з азотам!

Вось тут афіцыйны сайт TEDxWarsaw, а тут — сайт TED, там можна паглядзець токі на абсалютна любую тэму з субтытрамі на 28 мовах.

Рэпартаж на Еўрарадыё.