elchattabib

barış için kadın girişimi

korhanya@gmail.com — Wed, 11 Nov 2009 07:13:10 PST

şimdi sizlere,
meclisteki açılım görüşmelerinin önemi,
sorunun tespiti ve çözümüne yönelik,
yapılan diğer konuşmalara nispetle hiçbir şekilde
yanlılık, hakaret veya tahrik unsuru içermeyen,
ve belki sorunun çözümüne dair yol haritalığı yapabilecek
10/Kasım /2009 Salı günü
meclis çatısı altında dile getirilmiş olan oturumun
tek gerçekçi söylemini sunmak istiyoruz.

böylesine bir konuşmaya dtpliler haricinde
ne çözüme talip olan,
ne de çözümsüzlüğe kendini adamış
hiçbir millet vekilinden
iyi kötü hiçbir tepki gelmiyor.
yazık.
duyarsızlık bu olsa gerek.

lakin biz
bu gün basında da yankı bulmayan bu konuşma için
açılım kavgacılarının arasında bir çicek gibi ayrı duran
kadın millet vekili sayın Gültan Kışanak'a
teşekkür ediyor, canı gönülden alkışlıyor
ve bu konuşmanın meclis tutanaklarına geçen
tam metnini yayınlıyoruz.

ayrıca bu vesile ile
Barış İçin Kadın Girişimi üyelerini
barışa destek için meclise gelerek gösterdikleri
duyarlılıktan ötürü tebrik ediyor ve destekliyoruz.
zira konuşma metninin sonunda göreceksiniz
mesajları meclis kürsüsüne
yine sayın Gülten Kışanak tarafından
taşınmış oldu.

ve önce onları dinliyoruz.

DTP GRUBU ADINA GÜLTAN KIŞANAK (Diyarbakır) - Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; "Millî Birlik ve Kardeşlik" konulu genel görüşme önergesinin ön görüşmeleri üzerine Demokratik Toplum Partisi Grubu adına söz almış bulunmaktayım, hepinizi saygıyla selamlıyorum. Ayrıca, bugün bir toplumsal duyarlılık örneği göstererek bu görüşmeleri dinlemek üzere buraya gelen ve siyasi partilerle görüşmelerde bulunan Barış İçin Kadın Girişimi üyelerini de saygıyla selamlıyorum. (DTP sıralarından alkışlar)

Aylardır süren tartışmaların ardından gecikmeli de olsa açılım konusunun Meclise gelmesini son derece önemsiyor ve çözüm süreci açısından bir fırsat olarak görüyoruz. Meclisin seksen altı yıllık aradan sonra ilk kez, adı konulmasa da, Kürt sorununu gündemine alması bu görüşmelere tarihî bir nitelik kazandırmaktadır. Bu Kürt sorunuyla yüzleşme adına son derece önemli bir gelişmedir.

Elbette toplumsal sorunların tartışılacağı, birlikte çözümlerin üretileceği zemin parlamentodur. Kürt sorunu gibi çok boyutlu ve derinlikli bir sorunun görüşüleceği ilk adresin de Parlamento olması gerekir. Eğer soruna sivil, demokratik bir çözüm aranıyorsa bunun adresi Meclis olmak zorundadır.

Bu sorun yıllardır Millî Güvenlik Kurulu toplantılarında, askerî karargâhlarda konuşuldu, tartışıldı, siyasi iktidarların ve parlamentoların iradesi hiçe sayıldı. Bu konuda tek söz sahibi olan, güvenlik kurumları ve onların devreye koyduğu şiddet politikaları oldu. Bunun sonucu olarak sivil çözüm arayışının önü kesildi, sivil çözüm arayışlarına şans tanınmadı. Kürt sorununda izlenen çözümsüzlük politikasında hükümetlerin payına düşen askerî politikalara itirazsız itaat etmek oldu. Siyasal iktidarlar devletin bütün olanaklarını savaş politikalarının hizmetine sundu. Tam 29 kez denenen isyan bastırma yaklaşımının ve son otuz yılda yaşanan düşük yoğunluklu savaşın ardından konunun Parlamento zeminine getirilmiş olması, geç de kalınsa, soruna sivil çözüm arayışlarının başlaması açısından umut vericidir.

Yapacağımız bu genel görüşme aynı zamanda Parlamento ve demokrasimiz açısından bir sınav olacaktır. Binlerce gencin ölümüne neden olan savaş tezkerelerini çıkartan Parlamentonun bu olumsuz imajını düzeltebilmek için önüne gelen bir fırsat olarak görüyoruz bu görüşmeleri. Parlamento üyelerinin bu fırsatı toplumsal barış ve Türkiye'nin aydınlık geleceği açısından iyi değerlendirmesi gerekiyor.

Değerli milletvekilleri, bu kürsüden bir kez daha iktidarı ve muhalefet partilerini, hepimizi Kürt sorunu gibi Türkiye'nin kaderini ilgilendiren bir sorun karşısında sorumlu, vicdanlı, adil, cesur ve kararlı bir tutum içerisinde olmaya davet ediyoruz. Kürt sorunu siyasi çekişmelere konu olacak bir sorun değildir. Konuyu partilerüstü bir yaklaşımla ele almak bizi çözüme götürecek ilk adımdır.

Burada hep birlikte ortak bir çözümü geliştirmek durumundayız. Bu sorun senin, benim değil tüm Türkiye'nin sorunudur. Hiçbir siyasi parti Kürt sorununu yok sayamaz ve çözümden uzak duramaz. İktidarından muhalefetine herkes bu sorunun gerçek boyutlarıyla yüzleşmek zorundadır. Demokratik siyasete ve halk iradesine bağlılığın gereği budur. Kürt'üyle Türk'üyle tüm yurttaşlarımızın bizlerden, Parlamentodan beklentisi demokrasi, özgürlük, eşitlik ve kardeşlik temelinde barışçıl bir çözümdür. Bu nedenle sorumluluğumuz ağırdır.

Değerli milletvekilleri, Kürt sorunu bin yıllardır bu topraklarda Türk halkıyla kardeşçe, barış içerisinde bir arada yaşayan Kürt halkının kimlik, dil ve kültür gibi en temel hak ve özgürlüklerinin verilmemesi sorunudur. Yaşadığımız coğrafya çok kimlikli, çok kültürlü kadim bir coğrafyadır. Kürtler de medeniyetler beşiği olan Mezopotamya topraklarının en kadim halklarından biridir. Mezopotamya tarih boyunca âdeta kültürlerin ve dinlerin kavşağı olmuş, Kürtler de bu zenginliğin ayrılmaz bir parçası olarak yaşamış ve uygarlığa çok şey katmıştır.

Kürtler, stratejik öneme sahip bu coğrafyada, tarih boyunca çevresindeki halklarla barış içerisinde, kardeşçe bir arada yaşamayı başarmış bir halktır. Şu iyi görülmelidir ki Kürtlerin bu tarihsel kardeşlik ittifak anlayışı, Malazgirt'ten Kurtuluş Savaşı'na kadar uzanan süreçte tarihî bir rol oynamıştır.

Kurtuluş Savaşı'nın kazanılmasında en önemli etkene baktığımızda, Türk ve Kürt halkı başta olmak üzere bütün Anadolu halklarının birliğini ve aynı amaç etrafında kenetlenmesini görürüz. Nitekim, bu birlik ruhu Kurtuluş Savaşı sonrasında oluşturulan 1920 Meclisine de rengini vermiş ve 21 Anayasası'yla çoğulcu yapı Anayasa'da ifadesini bulmuştur. Cumhuriyetin temelini oluşturan Erzurum ve Sivas Kongreleri, Amasya Tamimi, Misakımillî, Birinci Meclis Beyannamesi, 1921 Teşkilatı Esasiye Kanunu'na bakıldığında da Kürtlerin cumhuriyetin kuruluşundaki rolünün açıkça ve resmen vurgulandığı görülecektir.

Bunlardan 20-22 Ekim 1919 tarihli Protokol'de, vatan "Türk ve Kürtlerin oturdukları topraklar olarak" açıkça tanımlanmıştır. Ayrıca, devamla, Kürtlerin etnik ve sosyal haklar bakımından da destekleneceği vurgulanmıştır.

Türkiye Cumhuriyeti'ni kuran Birinci Meclisin bu çoğulcu niteliği, milletvekillerinin kendi kimlikleriyle temsilini de beraberinde getirmiştir. Bugün bir suç hâline getirilen "Kürdistan" tanımı, o yıllarda "Kürdistan mebusu", "Lazistan mebusu" gibi tanımlamalarla kurucu Meclisin tutanaklarında yer almıştır.

Ancak 1924 Anayasası'yla birlikte tam tersi bir süreç başlamış, toplumsal çoğulculuk, kültürel çeşitlilik ve farklılıklar reddedilmiş, Türk etnik kimliği tüm topluma zorla dayatılmıştır. 24 Anayasa'sıyla birlikte çok kültürlü yurttaşlık, özerk yerel yönetim ve kendi kimliğiyle siyasal temsil anlayışı terk edilmiştir. Kürtler başta olmak üzere, çoğulcu kültürel yapıya yönelik ret, inkâr ve asimilasyon süreci başlatılmıştır. 24 Anayasası ve ardından çıkarılan yasalarla bu ülkede Kürtçe konuşmak, yazmak, yayın yapmak yasaklanmıştır.

Şark Islahat Planı, Genel Müfettişlik Uygulaması ve Zorunlu İskan Yasası gibi uygulamalarla Kürtler yaşadıkları topraklardan göç ettirilmiş, sürgüne gönderilmiş, yoğun bir asimilasyon sürecine tabi tutulmuştur. Dinsel, dilsel ve etnik farklılıklar yok sayılarak tek tip yurttaş yaratma projesi devreye konulmuştur. Yurttaşlık standartları Türk, İslam, Sünnî olarak belirlenmiş, tüm yurttaşlar farklılıkları bir yana bırakarak bu kalıbın içerisine girmeye zorlanmıştır.

Bu proje cumhuriyeti demokrasiden uzaklaştırdığı gibi, Kürt isyanlarını da beraberinde getirmiştir. Türkiye Cumhuriyeti'nin seksen altı yıllık ömründe tam 29 Kürt isyanı yaşanmıştır. Günümüzde dünyada çağdaş demokrasiyle yönetildiğini iddia eden ve katı merkeziyetçi, tek tipçi, ulus devlet anlayışına sıkı sıkıya sarılan hiçbir ülke kalmamıştır. Fransa'dan tutalım, İtalya'ya, Almanya'ya, İspanya'ya, İngiltere'ye kadar birçok ülke tek tipçi ulus devlet mantığını aşarak demokratik ve çoğulcu bir yapıya dönüşmüştür. Türkiye ise dünyadaki bu değişim, dönüşüm karşısında tekçi ulus devlette ısrar ederek, giderek demokrasiden uzaklaşmış, darbelere, ara rejimlere, askerî vesayete teslim olmuştur. 12 Eylül askerî darbesi ve onun şekillendirdiği darbe Anayasası'yla demokrasi tümden rafa kaldırılmıştır.

Kürtlere karşı uygulanan inkâr, imha ve asimilasyon politikasının Diyarbakır Cezaevinde yaşanan vahşetle birlikte vardığı boyut ise son otuz yılımızı fiilî bir savaş içerisinde geçirmemize neden olmuştur. Tıpkı Şark Islahat Planında olduğu gibi Kürt coğrafyasında olağanüstü hâl ilan edildi, binlerce köy yakıldı, yıkıldı, boşaltıldı. 17 bin faali meçhul cinayet işlendi. İnsanlar asit kuyularına atıldı. Bu acımasız savaşta 40 bini aşkın yurttaşımız yaşamını yitirdi. Susurluk ve Ergenekon gibi çeteler bu savaşın ve Kürt sorununun çözümsüzlüğü üzerine kurulan politikaların bir sonucu olarak demokrasinin başına bela oldular.

Tek tip yurttaş yaratma projesi, sadece Kürtleri değil, bu ülkedeki tüm farklı kimlikleri ve kültürleri, azınlıkları ve farklı inanç gruplarını da baskı altında tuttu. Alevi kimliği yok sayılırken, baş örtülü kadınlar şahsında inançlı insanlar ötekileştirilmeye çalışıldı. Maraş, Çorum, Sivas ve Gazi katliamları bu tek tip elbiseye sığmayan Alevi yurttaşlarımızın yaşadığı katliamlardır. Süryaniler, Keldaniler ve diğer dini gruplar inançlarından dolayı büyük baskılara maruz kaldılar.

Değerli milletvekilleri, coğrafyamızın toplumsal dokusuna aykırı olan bu tek tip yurttaş yaratma politikası Türkiye'ye çok şey kaybettirdi. Ülkemiz, ne demokratikleşme yolunda ilerleyebildi ne kalkınmasını gerçekleştirebildi. Avrupa Birliği üyelik süreci de yıllarca bu nedenle ertelendi. Kürt sorunundan dolayı Türkiye, dış politikasında sürekli taviz verdi. Uluslararası güçlerin politikalarının esiri hâline geldi. Ekonomik kaynaklarımızın büyük bir kısmı bu savaşa harcandı. Eğitime, sağlığa, yatırıma, istihdama ayrılması gereken pay savunma giderlerine ayrıldı. Halkın vergileri bu ülkenin dağlarına bomba olarak yağdı. Savaş bütçesi, halkı yoksulluğa, açlığa mahkûm etti.

Bütün bunlarla birlikte milliyetçilik, ırkçılığa varan şovenizm ve militarizm sokakta, okulda, iş yerinde, kısacası yaşamın her alanında toplumsal barışı tehdit eder bir noktaya geldi. Geriye dönüp baktığımızda cumhuriyetin seksen altı yılı Türkiye'nin kayıp yılları olarak geçti. Bu kayıp yılları telafi etmek için elimizde yeni bir şans var. O da çektiği büyük acılara, yaşadığı bütün tahribatlara ve travmalara rağmen Türk'üyle, Kürt'üyle, Alevi'siyle, Sünni'siyle tüm Türkiye halkının hâlâ barış içerisinde, kardeşçe, bir arada yaşama arzusundan vazgeçmemesidir. Gelin bu şansımızı iyi kullanalım. Türkiye'yi çoğulcu, demokratik bir cumhuriyete; tüm farklılıklarımızı da özgürlüklerine kavuşturalım. Bu hiç de zor değil. Yeter ki demokrasiye, çoğulculuğa, farklılıkların zenginlik olduğuna gerçekten inanalım. Hiçbir kimliği ret ve inkâr etmeyelim. Asimilasyonu bir insanlık suçu olarak tanımlayalım ve farklılıklarımızın ilelebet yaşayabileceği demokratik bir rejim inşa etmek için hep birlikte çalışalım. Demokratik bir çözüm ve onurlu bir barışın koşulları artık her zamankinden daha fazla oluşmaktadır. Gelin bunu başka bir bahara ertelemeyelim.

Değerli milletvekilleri, hak ve özgürlüklerin teminatı, toplumsal uzlaşının kaynağı anayasalardır. Bu nedenle, demokrasi ve Kürt sorununda bir çözüm sürecinden bahsedilecekse bu Parlamento sivil, demokratik, çoğulcu bir anayasa hazırlığını gündemine almalıdır. 12 Eylül askerî darbe rejiminin hazırladığı 82 Anayasası Türk etnik kimliği üzerine kurulmuş, devleti kutsayan, kişi hak ve özgürlüklerini kısıtlayan, çoğulculuğu reddeden, antidemokratik bir anayasadır. Yeni anayasada ülkemizdeki farklılıklar, kültürel zenginlikler toplumsal bütünlüğümüzün temel harcı olarak görülüp teminat altına alınmalıdır. Herkesin resmî dilin yanı sıra özel ve kamusal alanda kendi ana dilini de kullanma hakkına sahip olduğu açıkça ifade edilmelidir. Hantal, sorun üreten, katı merkeziyetçi yapı yerine, yerel yönetimleri güçlendiren bölge yönetimleri kurulmasına olanak tanıyan, yeni, demokratik, özerk bir idari yapılanmaya gidelim.

Ana dilde eğitim hakkı anayasal güvenceye kavuşturulmalı, bu hak eğitim ve öğretimin tüm aşamalarını kapsamalıdır. Türkçeden farklı bir dilde eğitim yapan kurumlarda resmî dil olan Türkçe de öğretilerek Türkçenin tüm Türkiye halkının ortak iletişim dili olması sağlanmalıdır.

Vatandaşlık hakkını Türk etnik kimliğiyle sınırlayan yaklaşım mutlaka değiştirilerek din, mezhep, ırk, etnik köken, cinsiyet, kültürel ve benzeri hiçbir fark gözetilmeksizin, Türkiye Cumhuriyetine vatandaşlık bağıyla bağlı olan herkese anayasal vatandaşlık hakkı tanınmalıdır.

Kadınların ve erkeklerin eşit haklara sahip olduğu vurgulandıktan sonra, devlete, fiilî ve gerçek eşitliğin sağlanması için kota ve benzeri özel önlemleri alma görevi mutlaka verilmelidir.

Parti kapatma cezası, yüksek seçim barajı gibi antidemokratik yasalardan kaynaklanan temsiliyette adaletsizlik sorunu da mutlaka çözülmelidir.

Düşünceyi ifade özgürlüğü ve örgütlenme özgürlüğü teminat altına alınmalı, demokratik siyasi hayatın vazgeçilmez unsurlarından biri olan siyasi partiler anayasal güvence altında faaliyetlerini sürdürmelidir.

Kısaca ana hatlarını çizdiğimiz bu anayasal çözüm yaklaşımımız, Kürt sorununa kalıcı, demokratik, barışçıl bir çözüm olanağı yaratacağı gibi, Türkiye'yi de çağın demokratik değerleriyle buluşturacaktır.

Yıllarca yaratılmak istenen bölünme fobisinin ne kadar yersiz olduğu, gündeme getirdiğimiz bu önerilerle bir kez daha açığa çıkmıştır. Birlik ve beraberliğin, ortak vatanın, ortak geleceğin tek dayanağı, demokratik değerlerin, özgürlüklerin, farklılıkların anayasal güvenceye kavuşmasıdır. Ayrılığın önüne geçebilecek güç, tüm farklılıkların kendi dil ve kültürüyle, ortak vatanda özgür yurttaşlar olarak yaşamasının koşullarını yaratmaktır.

Değerli milletvekilleri, biz Demokratik Toplum Partisi olarak barıştan ve demokratik siyasi çözümden yanayız. Demokratik siyasi mücadelede ısrarlıyız. Sorunlarımızı demokratik yöntemlerle çözebileceğimize inanıyoruz. Demokratik tartışmanın, diyaloğun, siyasi çözüm yöntemlerinin gelişmesi ve demokratik, siyasi mücadelenin daha etkili hâle gelmesi için her şeyden önce silah seslerinin sustuğu, evlere cenazelerin gitmediği bir ortama ihtiyacımız var. Bu durumun sağlanabilmesi için bir an önce askerî operasyonların durdurulması gerekmektedir. Askerî operasyonların durdurulması, ölümlerin önlenmesi artık tüm demokratik kamuoyunun talebi hâline gelmiştir. Askerî operasyonlar durdurularak fiilî ve gerçek bir çatışmasızlık ortamı yaratılmalı ki birbirimizin ne dediğini duyalım, birbirimizin acılarına dokunabilelim, empati yapalım, karşılıklı olarak yaşadığımız travmalarımızı çözümün önünde engel olmaktan çıkartabilelim. Böyle bir ortam yaratmadan Kürt sorunu gibi devasa bir sorunu çözmemiz gerçekten imkânsız olacaktır.

Sorunun kaynağını görmeyen, ana ekseni PKK'yi tasfiye etmek olan bir sürecin başarıya ulaşması mümkün olmayacağı gibi geçmişte yaşadığımız acıların daha katmerlisinin yaşanmasına neden olacağını bilmek için kâhin olmaya gerek yoktur. Zaten son otuz yıllık çatışmalı sürecin ana ekseninde de PKK'yi tasfiye anlayışı yok muydu? Çok büyük acılar ve dramlar yaşanmasına neden olan bu yaklaşımın çözüm üretmediği ortada değil mi? Bir kez daha aynı amaca kilitlenmiş ama kullanılan yol ve yöntemleri farklılaşmış bir süreç yaşamak, Türkiye'ye, hepimize maliyeti ağır bir zaman kaybettirecektir. Bu yaklaşımdan sonuç alınamamasının nedeni, Kürt sorununun nedenlerini bir kenara bırakıp sonuçlarının ortadan kaldırılmaya çalışılmasıdır. Nedenleri ıskalarsanız, sorunları çözemezsiniz. Bunları hatırlatma ihtiyacı duyuyoruz. Çünkü Sayın Cumhurbaşkanımızın "İyi şeyler olacak." sözüyle başlayan süreçte Hükûmetin sergilediği tutum her geçen gün kaygılarımızı artırmaktadır. Hükûmet, şimdiye kadar sadece samimi olduğunu savunarak kendisine destek verilmesini istedi. Ancak samimiyetinin göstergesi sayılabilecek bir yaklaşım sergilediği ve olumlu bir adım attığını da söylemek mümkün olmayacaktır.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)

BAŞKAN - Sayın Kışanak, sizin de süreniz doldu ama size de ilave süre veriyorum, dört dakika kadar, lütfen tamamlayınız.

GÜLTAN KIŞANAK (Devamla) - Altı dakika Başkan! Saydım ben yerimden.

Bir taraftan şiddetin, can kayıplarının olduğu bir ortamda süreci ilerletmenin mümkün olmadığı söylenirken bir taraftan askerî operasyonlar ve çatışmalar devam etti. Hükûmet, askerî operasyonlardaki kararlılığını göstermek için savaş tezkeresi çıkarttı, sınır ötesi operasyon yapmak için Meclisten yetki aldı. Silahların susturulmasından, her türlü düşüncenin özgürce savunulmasından bahsederken demokratik, sivil alanda siyasal çalışma yürüten bini aşkın kişi gözaltına alındı. Aralarında partimizin genel merkez, il ve ilçe yöneticilerinin de bulunduğu 400'ü aşkın kişi tutuklanarak cezaevine gönderildi. Âdeta, sivil demokratik siyaset kanalları tıkanarak çatışma zemini diri tutulmaya çalışıldı. Halka ve tüm demokratik kurumlara yönelik baskılar artarak devam etti.

Bütün bu yaşananlar Hükûmetin samimiyetini sorgulamamıza neden olmaktadır. Eğer bir samimiyetten söz edilecekse öncelikle bu baskılara son verilmeli, Kürt halkının iradesi dikkate alınmalıdır.

Değerli milletvekilleri, çözümsüzlük siyasetinin maliyeti Kürt'üyle Türk'üyle, Alevi'siyle Sünni'siyle hep beraber çok ağır ödedik, canımızla malımızla ödedik. Bu savaşta 40 binin üzerinde canımızı yitirdik; binlerce köyümüz yakılıp yıkıldı, viraneye döndü; milyonlarca yurttaşımız yerinden yurdundan edilerek göçe zorlandı. 5 milyon yurttaşımız açlık sınırında, 20 milyon yurttaşımız yoksulluk sınırında yaşarken bu savaşın ölçülebilir maliyeti 40 milyar doları aştı. Kürt sorunu bahane edilerek demokrasi rafa kaldırıldı. En temel hak ve özgürlüklerimiz kısıtlandı. Toplumsal cinnet hâlinde yaşar olduk; şiddet kanıksandı, günlük yaşamın bir parçası hâline geldi. Her gün ülkemizin dört bir yanından canavarca hislerle işlenmiş cinayetler, toplu katliam haberleri gelmeye başladı. Savaşın açtığı derin ruhsal yaralar, yaşadığımız toplumsal travma neredeyse geleceğimizi esir almaya başladı.

Bu savaşta kaybettiklerimiz saymakla bitmez. Biliyoruz, yitirdiklerimiz bir daha geri gelmeyecek, ancak yeni kayıpları önlemek bizim elimizde. Çözümsüzlük, çatışma siyaseti devam ederse, bundan sonra da her alanda kaybetmeye devam edeceğiz. Peki ne uğruna? Şimdiye kadar sormadığımız bu soruyu gelin şimdi hep beraber soralım. Bu ülkenin yurttaşlarının temel hak ve özgürlüklerini vermemek uğruna böylesine acımasız bir savaşa neden olmayalım. Biz inanıyoruz ki, bu soru büyük bir samimiyetle sorulur ve cevabı aranırsa, hiç birimiz bu savaşın sürüp gitmesine kayıtsız kalamayız.

Barışta kazanacağımız çok şey var; barış gelirse tüm Türkiye kazanacak, ekonomi kazanacak, demokrasi kazanacak, insan hakları kazanacak, kısacası insanlık kazanacak. Barış gelirse, her şeyden önemlisi, şimdiye kadar yaşadığımız evlat acılarına yenileri eklenmeyecek. Tarihî bir süreçte tarihî bir sorumlulukla karşı karşıyayız, gelin, hep beraber, barışın, demokrasinin, özgürlüklerin önünü açacak bir yaklaşım içerisinde olalım, insanlığımızı ve geleceğimizi kurtaralım.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)

GÜLTAN KIŞANAK (Devamla) - Başkan, iki dakika daha istiyorum.

BAŞKAN - Sayın Kışanak, lütfen, selamlama yapmanız için mikrofonu açıyorum.

GÜLTAN KIŞANAK (Devamla) - Bir iki dakika!

BAŞKAN - Lütfen! Lütfen!

GÜLTAN KIŞANAK (Devamla) - Teşekkür ediyorum.

Şimdi de, bugün buraya, bir toplumsal sorumluluk örneği göstererek gelen Barış İçin Kadın Girişimi üyelerinin herkese getirdiği metinden çok kısa bir paragraf okumak istiyorum: "Barış için bir araya gelmiş olan biz kadınlar, Mecliste demokratik Kürt açılımı tartışılırken, kadınların bu toplumun yarısını teşkil ettiğini unutmayarak aşağıdaki hususları göz önünde bulundurmanızı ve tartışmanızı talep ediyoruz.

Savaş sadece Kürtleri değil, tüm yurttaşları etkiliyor. Savaş sadece anneleri değil, tüm kadınları etkiliyor. Savaşın yarattığı nefret, korku ve düşmanlık ortamı şiddeti normalleştirerek gündelik yaşamın her alanında karşımıza çıkmaktadır. Bu durumdan hareketle artan kadın ölümleri, kadın cinayetleri, kadına karşı şiddet, toplumda yaratılan genel şiddet ortamının içerisine yerleştirilerek bu tartışmalarda dikkate almanızı öneriyoruz." diyorlar.

Arkadaşlarımıza bu sorumluluklarından dolayı bir kez daha teşekkürlerimizi ifade ediyoruz. Umuyoruz ve diliyoruz ki herkes bu sorumlu yaklaşım içerisinde olur.

Barışın bu ülkeye ve bu topraklara bir gün ama bir gün mutlaka geleceğine inanıyoruz. Bu duygu ve düşüncelerle hepinizi saygıyla selamlıyorum. (DTP sıralarından alkışlar)

(Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kurul Tutanağı
23. Dönem 4. Yasama Yılı 15. Birleşim 10/Kasım /2009 Salı)

özgürlüğüne sahip çık

korhanya@gmail.com — Wed, 11 Nov 2009 03:53:10 PST

"Azınlıklar meselesi gündeme geliyor,
hemen feryadu figan...
halbuki onların hukunu da korumak bizim görevimiz.
aydınlarımız kendi kutuplarına çekiliyor.
alevi vatandaşlarımızın meseleleri gündeme geliyor;
taraflar hemen gardlarını alıyor.
sosyal meseleler ekonomik meseleler gündeme geliyor;
ideolojiler fikirlerin önüne geçiyor.

Adına her ne dersiniz deyin.
İster Kürt meselesi, ister doğu, Güneydoğu Anadolu meselesi...
Bakıyorsunuz aydınlarımız uç noktalara doğru savruluyor.
Siyaset ve siyasetçi ister istemez bu ikilemden etkileniyor.
Çünkü o da rant peşinde.
Sadece rant dediğimiz zaman akla para gelmesin;
siyasetin de bir rantı var. Onun peşinde koşanlar da var.
Türkiyenin bu gün en büyük, en önemli, en kronik meselelerinin çözümü için ortaya koyduğumuz samimi irade, anlamsız, fikri temelden, entellektüel temelden, hatta hissi temelden yoksun bir muhalefetle karşılanıyor.
Milliyetçiyim, diye muhalefet edenler;
millet ve milliyet tasavvurundan yoksun.
Sosyal demokrat olduğunu iddia edenler;
dünya gerçeğinden, sosyal demokrasinin fikri temelinden yoksun.
Mukaddesatçıyım diyenler;
manevi geleneğin irfan ve hikmet anlayışından yoksun.
Değeri, ideali, erdemi, aşkı, düşünceyi ihmal eden kim olursa olsun
yüzeyselliğe, çapsızlığa, ilkesizliğe mahkum olmaktan kurtulamaz.
Biz Siyasetçi olarak,
ne kadar zor olduğunu, meşakkatli olduğunu, riskleri olduğunu,
belki ağır bedelleri olduğunu bile bile bu yola çıktık...
Memnuniyetle görüyorum ki, toplumda bu noktada,
bu meselelerde çok geniş bir mutabakat zemini oluştu,
geleceğe ilişkin umutlar yeşerdi, güçlendi.
Bu sürecin üzerinde daha fazla durulması gerektiğine inanıyorum.
Sürecin ilmi ve fikri temellerinin güçlendirilmesi,
bin yıllık kardeşliğimizi güçlendirecek kuşatıcı kapsayıcı bir aydın bakışının ortaya konulması gerektiğine inanıyorum.
Merhum Özal'ın o zaman gördüğü, üzerine gittiği,
cesaretle savunduğu fikirlerin, uzun bir kesintinin ardından
bugün yeniden cesaretle savunuluyor olmasının
sahiplenilmesi gerektiğine inanıyorum.
bu gün siyasetci olarak bizim üzerimizdeki mesuliyet,
aynı şekilde ilim ve fikir adamlarının üzerindedir."
başbakan Erdoğan'ın Türkiye kültür vakfı 40.yıl konuşmasından
(7 kasım 2009)

evet sahiplenilmelidir
ve sahipleniyoruz.
bu bir siyasi görev değil ki
ak parti yapsın da geri kalan seyretsin!
bu hatta vatandaşlık görevinden de öte
bir insanlık görevidir.
ve mesuliyet herkesin üzerindedir.

bu yüzden
bu önemli günde
mecliste başlayacak olan
demokratik açılım görüşmelerini
çok önemsiyor,
ve özgürleşmemiz için
çaba sarfeden herkese
Allahtan muvaffakiyet diliyoruz.

K®HAN

MERAKLISINA...

korhanya@gmail.com — Wed, 11 Nov 2009 07:15:00 PST

BAŞBAKAN NE YAPIYOR

Yasemin Çongar - 10.11.2009

Genelkurmay Başkanlığı’nda İrticayla Mücadele Eylem Planı adı altında bir suç belgesinin hazırlandığını, bütün Türkiye gibi Başbakan Erdoğan da, ilk olarak Mehmet Baransu’nun 12 Haziran 2009’da Taraf’ta yayımlanan haberinden öğrendi. Erdoğan, haberi ciddiye aldı ve Albay Dursun Çiçek imzalı belge konusunda adlî makamlardan bilgi istedi. Gelen bilginin haberi teyit ederek belgenin “gerçek” olduğu izlenimini içermesi üzerine AKP, Erdoğan’ın talimatıyla sivil savcılığa suç duyurusunda bulundu. MİT Müsteşarı Emre Taner de Başbakan’a, belgenin “gerçek” olduğu şüphesini güçlendiren bilgiler verdi. Öyle ki Başbakan, Taner’in aynı bilgileri, Genelkurmay Başkanı Orgeneral Başbuğ’a da aktarmasını özellikle istedi.

İşte bu aşamada, kamuoyunun gözünden uzak başka temaslar da gerçekleşti. İrticayla Mücadele Eylem Planı’nın hazırlanmasından rahatsızlık duyan üst rütbeli bazı subaylar dolaylı olarak Başbakanlığı bilgilendirdiler. Bu bilgilendirme, Eylem Planı’nın Karargâh’ta verilen bir emir dahilinde hazırlandığını doğrular nitelikteydi... Ayrıca, belgenin “ıslak imzalı” aslının ortaya çıkacağı yönünde güçlü bir kanaat aynı kanaldan Başbakan’a iletildi.

Erdoğan, bu bilgiler ışığında üç kapsamlı açıklama yaptı. Bu açıklamalardan en önemlisi, Orgeneral Başbuğ’un çevresine 36 generali toplayarak, İrticayla Mücadele Eylem Planı’ndan “kağıt parçası” diye söz ettiği günün akşamında Erdoğan’ın söyledikleriydi. Erdoğan, 26 Haziran akşamı Brüksel’de, Başbuğ’u adeta yalanlarcasına konuştu; “Askeri yargı farklı yaklaşsa da, sivil idare takip edecek. Belgenin aslını bulunca yargıya taşıyacağız” dedi. Bu söz, savcıların elinde o sırada sadece fotokopisi olan belgenin aslının da ortaya çıkacağına Erdoğan’ın inandığını yansıtıyordu. Ama belgenin “aslı” Genelkurmay dışındaki başka herhangi bir devlet birimine henüz ulaşmamıştı.

Bu, 15 Ekim 2009’da gerçekleşti. Meçhul bir subay, sivil savcılara hitaben kaleme aldığı uzun ihbar mektubuna İrticayla Mücadele Eylem Planı’nın ıslak imzalı orijinalini de iliştirdi. Aynı mektupta, suç belgesinin o dönemde Genelkurmay İkinci Başkanı olan Hasan Iğsız’ın emriyle hazırlandığı ve Başbuğ’un belgeden haberdar olduğu bilgisi yer aldı. Aynı subay, belgenin hazırlanmasına nezaret eden generallerin, bu hazırlığı bizzat yürüten albayların adlarını ve Taraf’ta yayımlanan haber üzerine Genelkurmay Karargâhı’nda başlatılan imha faaliyetinin, bu faaliyette hangi subayların ve erlerin görev aldığının, hangi bilgisayarların ne yöntemle silindiğinin bütün ayrıntılarını yazmıştı. İhbar mektubuna göre, Karargâh’ta Genelkurmay İkinci Başkanı’na kadar uzanan bir cunta oluşumu vardı.

Bu ihbar mektubunun ve ekindeki ıslak imzalı belgenin savcılığa ulaştığı bilgisi 23 Ekim 2009’da kamuoyuna yansıdı. O sırada, Başbakan Erdoğan bunu zaten biliyordu. Savcılık, kendisine ulaşan ıslak imzalı belgeyi Adlî Tıp’a göndermişti; Adlî Tıp da imzanın “Dursun Çiçek’in elinin ürünü” olduğu görüşüne varmıştı. 24 ekim günü, Başbakan Antalya’dan Pakistan’a giderken bir basın toplantısı düzenledi ve “Adlî Tıp raporunun savcı beye ulaşmış olması lazım. Doğrular ortaya çıksın. Türkiye Cumhuriyeti devletini zan altında bırakmaya hiç kimsenin hakkı yoktur” diyerek belgenin aslından ve hakkındaki Adlî Tıp raporundan haberdar olduğunu yansıttı. Söz konusu ihbar mektubu 26 Ekim 2009’da basında yer aldı. Başbakan Erdoğan, ertesi gün Pakistan’dan İran’a geçerken gazetecilere, dönüşte Başbuğ’la konuşacağını söyledi.

Erdoğan-Başbuğ görüşmesi 29 ekimde gerçekleşti. Erdoğan, bu belgeyle ilgili bütün subayların sivil savcılarca sorgulanmasına izin vermesini Başbuğ’dan istedi. Başbuğ, hukuk dışı faaliyet içinde bulunan subayların Genelkurmay’da kalmasına müsaade etmeyeceğini, ancak yargının sonucunun beklenmesi ve bu süreçte silahlı kuvvetlerin yıpratılmaması gerektiğini söyledi. Erdoğan, bu görüşmeden hemen sonra, Başbakanlık görevlilerinden bir çalışma yapmalarını istedi. Bu çalışma, Genelkurmay Başkanı’nın ve 1. Ordu Komutanı’nın nasıl görevden alınabileceği üzerineydi; generalleri açığa alma, görevden el çektirme ve istifalarını talep etme durumunda ne olacağı, böyle bir kararın hangi aşamalardan geçerek yürürlüğe gireceği, itiraz hakkının nasıl işleyeceği ve belli şahısların görevden alınması durumunda komuta kademesinin nasıl oluşacağı gibi ayrıntılar, çalışmanın konusuna dahildi.

Çalışma, Başbakan’ın talebinden iki gün sonra tamamlandı ve kendisine sunuldu. Erdoğan raporu inceledi ve “bekleme” kararı aldı. 3 Kasım 2009 günü, AKP’nin Meclis Grubu’nda konuşurken İrticayla Mücadele Eylem Planı’nı yine gündeme getirip “Yönetici makamındakiler tutucu davranmamalı, zanlıları yargıya teslim etmeli” diyerek adını vermeden Başbuğ’a seslendi.

7 kasımda Başbakan’ın katıldığı bir toplantıda konuşan Star gazetesi yazarı Berat Özipek, İrticayla Mücadele Eylem Planı’na değinerek “Özal olsaydı Genelkurmay Başkanı’nı görevden alırdı, bunu basın toplantısıyla açıklardı, Genelkurmay Başkanı görevden alındığını televizyondan öğrenirdi” deyiverdi. Ve salonda kuvvetli bir alkış koptu. Erdoğan o anda duyduğu rahatsızlığı, 8 kasımda “Darda kalıyorum” diye ifade etti. Bir adım daha ileri gitti: “Islak imza kilidi çözer. Adli Tıp ‘Dursun Çiçek’in elinin imzasının ürünüdür’ diyor, vaka budur.”

İşte şimdi bu noktadayız. Suç belgesini sızdıran subaylar, “Iğsız emri verdi, Çiçek imzayı attı, Başbuğ biliyordu” demeyi sürdürüyorlar. Başbakan, bu subayların kanaatinden haberdar ama “son sözü” sivil yargının söylemesi gerektiğinde ısrarlı. Komplo belgesinin sorumlularının cezalandırılması için Başbuğ’un üzerine düşeni yapmasını istiyor.

Orgeneralin istikbalini, bu konuda ne yapacağı belirleyecek. Tabii, Başbuğ ve diğer komutanları suç belgesine bağlayan yeni bir belgenin ortaya çıkma ihtimali de kulislerde konuşuluyor. Başbakan, kulislerden haberdar ama şüphelerle değil, delillerle hareket etmeyi yeğliyor. Ve öncelikle Çiçek’in sivil savcılara vereceği ifadeyi merak ediyor. Erdoğan’ın komutanları nasıl görevden alabileceğini anlatan rapor da, bu esnada Başbakanlık’ta bekletiliyor.

AZ BULUNUR BİR ERDEM

korhanya@gmail.com — Wed, 11 Nov 2009 07:14:17 PST

Daha önce yazdığım yazı (28.06.09) ve çeşitli TV kanallarında beyan ettiğim görüşler nedeni ile önce yanlış yönde yönlendirdiğim okurdan, Taraf Gazetesi'nden ve özellikle haberi ilk kez ortaya çıkaran Mehmet Baransu'dan özür diliyorum.

Cüneyt ÜLSEVER culsever@hurriyet.com.tr

ıslak imza makinası saçmalığına sarılıp
-şu an kendisinin de tespit ettiği-
yanlışta direnmediği için
tebrik ediyor ve alkışlıyoruz.

K®HAN

ıslak imza makinası !

CUMHURİYETİN GEREĞİ

korhanya@gmail.com — Sat, 07 Nov 2009 09:15:39 PST

kırk çuval kirli belge yakılıp yok edilmiş
ve kırklanıp temizlenmişken genel kurmay
belgelerde ne olduğunu merak etmek yerine
kirletenleri acilen sivil yargıya teslim etmek
tekrar kirletmelerine izin vermemek gerek.
hem fazlasına hiç lüzum yoktur kanımca
yeni güven ortamı için "bir kağıt parçası"
yetecek.

çok şey beklemiyoruz biz, barış olsun yeter.
ekonomi tavan yapsa ceplerimiz para dolsa,
binalarımız yüksek, yollarımız altın olsa.
mutluluk verir mi size, üzerinde kavga varsa?
ve neden kavgaya böyle kürek çekilir anlamam
nizha değer mi dünya ölüm bir grip kadar yakındaysa

mademki cumhuriyet halkın mutlak egemenliğidir
cumhuriyetin bekçisi de o zaman halkın bizzat kendisidir.
öyle ise cumhuriyetin hakim olduğu böyle bir ortamda
siyasetçi abilere özgürlüğü kollamak, geliştirmek
asker abilere ise sınırlarımızı korumak düşecek.

gerçek cuhhuriyet de bu olsa gerek.

işte öyle bir cumhuriyetin eşiğinden
tüm cumhuriyetçilerin
bayramını kutluyorum.

K®HAN

geçen bayram ne demişiz?

BİRİNCİ DÜNYA BARIŞI

korhanya@gmail.com — Sat, 07 Nov 2009 09:06:40 PST

genel kurmay başkanı sayın ilker başbuğ,
barış elçisi olarak teslim olanlara
halkın gösterdiği ilgiyi kastederek
bu manzaradan rahatsız olduğunu söylemiş.
bununla da kalmamış,
bir kimsenin bu manzaradan rahatsızlık duymamasının
kabul edilemez olduğunu beyanetmiş.
sonra başbakanla telefonla görüşmüş,
başbakanda bu tür bir açıklama yapmış.

sizin rahatsız olduğunuz bu manzaradan
ben rahatsız değilim efendiler.
şimdi ne olacak?
beni dağa sürgün mü edeceksiniz.
bu manzaradan memnunum hatta.
buna ne diyeceksiniz?
diyeceğinizi demişsiniz aslında
ben gereğini merak ediyorum.

genç subaylar rahatsızdı
emekli paşalar rahatsızdı
siz de mi rahatsızsınız.

barış için iniyoruz diyorlar dağdan
dtp karşılama yapacağını söylüyor
iniyorlar ve halk karşılama yapıyor.
barış için,
sevniç içinde,
bayramlık elbiselerini giymiş
onbinlece insan toplanıyor.

bu insanlar uzaydan gelmediler sayın komutanım
kabul edilemez derken de
askerinize hitap etmiyorsunuz.
bu halkın sevinme özgürlüğü ne zamandır sizden soruluyor?
ve merak ediyorum bu olay sizi neden bu kadar üzüyor.

barış istiyoruz diyerek teslim olanlar
sevindirmeseydi bu halkı,
"sakın inmeyin dağdan
biz haklıyız kazanacağız
ölümüne devam edin" deseydiler,
"hak da bizim hukuk da
kimselere vermeyiz
feda olsun gençlerimiz" deseydik,
siz sevinecektiniz demek ki.
sizce kabul edilebilir tablo bu mudur?

nasıl olacak bu iş?
kan davasına dönüşmüş bu süreç,
bir taraf taviz vermese, acısını yutmasa
nasıl son bulacak?
kavgaya tutuşmuş iki tarafı görünce
barıştırmak için biz,
gider her iki tarafa da ayrı ayrı
"bırak bu davayı büyüklük sende kalsın" deriz
büyüklük hangi tarafa yakışır sizce?
ve bakalım kimde kalacak.

ha eveet
siz savaşarak tam sağlıyordunuz ki barışı
dağdan indiler değil mi?
tüh.
25 yılın sonunda
tam da köşeye sıkışmışlardı öyle mi?
hakikaten üzücü bir durum.
barış olursa bu kadar asker neye yarar
sonra askerleriniz azaltılıverir de
barış bu kadar basitken
evlatlarımız neden öldü diye sorulmaz mı?

yanlış anlaşılmasın
teslim oluşların ertelenmesinden rahatsız değilim
hatta gereklidir şu halde.
zira savaşa kilitlenmiş bir zihniyetin
barışı hazmetmesi pek kolay olmuyor.
ama vazgeçilmesi türkiye için bir yıkım olur
bunu tahmin edebiliyorum.

velhasıl gerçek şu ki
sizi rahatsız eden,
bizi rahatsız etmiyor
bizi rahatsız eden ise,
anlaşılıyor ki sizi rahatsız etmiyor
zira siz
her yüz kızartıcı olaya
bir kağıt parçası diyerek
işin içinden sıyrılacağınızı sanıyorsunuz.
sanıyordunuz.
belgenin gerçekliği ispatlanınca
tavrınız değişmiş olsa gerek.
lakin acele etseniz iyi olacak,
sizi düşündüğümü sanmayın sakın
ordumuz kan kaybediyor.

K®HAN

GEREĞİNİ YAP PAŞA

AKP ve Gülen’i Bitirme Planı için zamanında “Doğruysa gereği yapılır” diyen Org. Başbuğ dün belgeyi unutup medyayı suçladı. Genelkurmay’da hazırlanan İrticayla Mücadele Eylem Planı’nın ıslak imzalı orijinalinin ortaya çıkması ve karargâhta belgeyle ilgili “temizlik” yapıldığı ihbarı üzerine dün TSK’dan üç maddelik tuhaf bir açıklama geldi. Açıklamaya göre, belgeye yansıyan planın TSK’da yapılmış olması değil ama bu planla ilgili ihbar mektubunun medyada yer alması “hukuk devleti adına kaygı verici,” haberin verilişinin yayına göre farklılığı ise “dikkat çekici.” Genelkurmay ayrıca “Hukuk devletinde her şeyin yasalara uygun yürütülmesine hiçbir kimsenin ve kurumun itirazı olamaz” dedi. AKP’li Bozdağ ise Başbuğ’a sözünü hatırlattı: Belge doğru, gereğini yapın.

AKP Grup Başkan Vekili Bekir Bozdağ, orijinali savcılığa ulaşan “İrticayla Mücadele Eylem Planı” konusunda Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ’u görev çağırdı. Başbuğ’un “belge doğruysa gereğini yaparım” diyerek güvence verdiğini hatırlatan Bozdağ, “Belge doğruysa bu belgeyi hazırlayan personel hakkında gerekli idari işlemlerin yapılarak gerekli müeyyidelerin uygulanmasını bekliyoruz” dedi. MHP ve CHP ise konuyla ilgili yorum yapmaktan kaçındı.

“Suç duyurusunda bulunduk”
Taraf’a konuşan Bozdağ, Taraf’ın belgeyi yayımladığı günlerde Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı vasıtasıyla İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’na suç duyurusunda bulunduklarını hatırlatarak, orijinal belgenin ulaşmasıyla birlikte savcıların yeni delileri değerlendirerek gerekli işlemleri yapacağını söyledi. Suç duyurusunda, Taraf’ta yayımlanan belgenin araştırılıp doğruysa sorumlularının cezalandırılmasını istediklerini anlatan Bozdağ, orijinal belgenin savcılığa ulaştığı yönündeki haberlerin doğru olması halinde Genelkurmay Başkanlığı’nın da sorumlular hakkında idari işlem yapmasını beklediklerini kaydetti. Bozdağ, şöyle konuştu:

“Soruşturma açılmalı”
“Eğer gazetelerde yer alan haber ve bilgiler doğruysa o zaman yeni bir durum ortaya çıkmış demektir. Daha önce Sayın Başbuğ bunun bir ‘kağıt parçası’ olduğunu söylemişti. Askeri Savcılığın kovuşturmaya yer olmadığına yönelik kararın da nihai karar olmadığı, bu bilgi ve belgenin doğruluğuna dair yeni deliler çıkartılırsa bunun soruşturulacağını söylemişti. Bu durumda çıkan haberler doğruysa yapılan açıklamanın gereği olarak bu soruşturmanın açılması gerekmektedir. ‘TSK, demokrasi ve hukuk devleti ilkelerine bağlı ve saygılıdır. Bu ilkelere aykırı davranışlarda bulunan ve bulunabilecek bir personeli bünyesinde bulundurmaz’ ifadesi en büyük teminat olmuştu. Eğer bu belge doğruysa bu belgeyi hazırlayan personel hakkında gerekli idari işlemlerin yapılarak gerekli müeyyidelerin uygulanmasını bekliyoruz.”

Albay 18 saatte tahliye edilmişti
Kurmay Albay Dursun Çiçek, önce Ergenekon savcıları tarafından ‘darbecilerle bağlantıları’nın anlatıldığı bir ihbar mektubu nedeniyle sorgulandı. Sorguda ‘İrticayla Mücadele Eylem Planı’nın ayrıntıları da soruldu.
Çiçek, sorgulanmasının ardından ‘silahlı terör örgütü üyeliği’ suçundan nöbetçi 14. Ağır Ceza Mahkemesi’ne sevk edildi. Mahkeme ‘kuvvetli suç şüphesinin varlığını gösteren olgular mevcuttur’ diyerek Albay Çiçek’in tutuklanarak Hasdal Askeri Cezaevi’ne gönderilmesine karar verdi. Aynı gece Çiçek’in avukatının itirazını hemen değerlendirmeye alan üç kişilik 14. Ağır Ceza Mahkemesi heyeti, geçici üye hakim Faik Saban’ın da bulunduğu toplantıda ‘oy çokluğu’ ile tahliye kararı verdi. Böylece Çiçek’in tutukluluğu sadece 18 saat sürdü.

Darbe günlüklerinden eylem planına
Albay Dursun Çiçek’in ismi ilk olarak 20 Haziran 2008’de yine Taraf’ın ortaya çıkardığı ‘Lahika-1’ belgesiyle gündeme gelmişti. Belgeye göre, Genelkurmay, ‘üst yargı organları başkanlarını TSK ile aynı paralelde hareket ettirmeyi’ amaçlıyordu. Basın mensupları düzenli temasla yönlendirilecekti. Çiçek’in adı, Oramiral Özden Örnek tarafından hazırlandığı belirlenen‘Darbe Günlükleri’nde de Dz. P. Kur. Yb. rütbesiyle sık sık yer aldı. Ayrıca Ergenekon sanığı emekli Orgeneral Hurşit Tolon’da ele geçirilen 14 No’lu CD’deki belge ve fotoğrafların Çiçek tarafından gönderildiği ileri sürüldü.

Erdoğan: Sonuna kadar üzerine gideceğiz
Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Antalya’dan Pakistan’a hareketinden önce Antalya Havalimanı’nda düzenlediği basın toplantısında ‘İrticayla Mücadele Eylem Planı’nın orijinalinin ortaya çıkması ve Adlî Tıp’ın ‘ıslak imza’ tesbitini değerlendirdi. Başbakan Erdoğan, bir gazetecinin, “Daha önce bu konuda sonuna kadar gideceğinizi beyan etmiştiniz. Hükümetinizin bundan sonra atacağı adımlar neler olacaktır” sorusuna şu karşılığı verdi: “Yürütme olarak bize ne düşerse onu sonuna kadar yapacağımızı söylediğimiz gibi, bundan sonra da yine aynı kararlılık içerisindeyiz. Akşam farklı, sabah farklı konuşmayı sevmem. Arkadaşlarım da böyle bir şeyin içerisine asla girmezler”
Erdoğan, şu andaki süreci yargının devam ettirdiğini anımsatarak şunları söyledi: “Savcının elinde olan belge ne denli sağlamdır, Adlî Tıp raporunu savcı Bey nasıl değerlendirecektir, bunu ilgili mahkeme nasıl değerlendirecektir, o onların takdiridir. Bu konuda benim söyleyeceğim herhangi bir şey yoktur.” Erdoğan uçakta gazetecilere yaptığı açıklamada da “Belgenin gerçek çıkması halinde TSK’nın bu lekeyi taşıyamayacağını” vurguladı.

Soruşturma bu kez ‘orijinal’ olsun
Türkiye gündemine bomba gibi düşen ve uzun süre tartışılan ‘İrticayla Mücadele Eylem Planı’nın orijinalinin savcılığa ulaşması yeni bir sürecin startını verdi. Belgenin yayımlanmasının ardından, altında imzası bulunan Kurmay Albay Dursun Çiçek’in, sivil savcılar tarafından sorgulanması ile başlayan, nöbetçi mahkeme tarafından tutuklanması ve ardından 18 saat içinde serbest bırakılması ile devam eden hukukî süreç şimdi tekrar başlayacak. Emekli Cumhuriyet Başsavcısı Reşat Petek, hukukî anlamda yeni bir boyut kazanan soruşturmanın seyrini Taraf‘a yorumladı.

‘İrticayla Mücadele Eylem Planı’nın orijinali savcılıkta. Bundan sonra nasıl bir süreç işleyecek?
Askerî savcılığın kovuşturmaya yer olmadığı kararını hukuka ve usule aykırı olduğunu daha önce de ifade etmiştim. Şimdi orijinalinin ortaya çıkması olaya yeni bir hukukî boyut kazandırdı. Ceza Muhakemesi Kanunu’na göre yeni delillerin ortaya çıkması, savcılığa yeniden bu konuyu soruşturma imkânı verir. Hukuken iki soruşturmanın yürütülmesini bekliyorum. Birincisi, Genelkurmay Başkanı ‘kağıt parçası’ ama ‘aslı çıkarsa da peşini bırakmam’ dedi. Şimdi askerî yönden idari bir soruşturma gerekiyor. İkincisi ise zaten belgenin içeriği TCK’nın 49 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olan ‘cebir ve şiddetle hükümeti kaldırmaya’ yönelik bir plandır. O nedenle darbeye teşebbüs niteliğinde bir suçtur. Belge zaten Ergenekon sanığının ofisinde yakalandığı için de hukukî ve fiili irtibatı olduğu daha önce de ortaya çıkmıştı. Bu nedenle Cumhuriyet savcılığının darbeye teşebbüs suçlamasıyla altında imzası bulunan Albay Dursun Çiçek ve hazırlanmasında ve uygulanmasında kim varsa ortaya çıkarılıp yeniden haklarında dava açılmasını bekliyorum.

Albay Çiçek tekrar tutuklanır mı?
Ceza Muhakemesi Kanunu’na göre böyle bir durumda yeni bir delil ortaya çıktığında, Çiçek’in daha önce tutuklanıp serbest bırakılması ‘yok’ kabul edilir. Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası isnadıyla dava açılması gerekir. Tutuksuz yargılandığında delil karartılması ve yok edilmesi ihtimalleri bulunduğundan savcılık tutuklu yargılamalıdır.
Şimdi gelişmeler onu gösteriyor ki, hakikaten Ergenekon terör örgütü TSK’ya önemli bir şekilde sızmış. En azından kamu davası açmaya yeterli nitelikte deliller elde ediliyor. Henüz bir mahkûmiyet yok ama böyle olunca Silahlı Kuvvetler içine sızma, orada Karargâh Evleri çalışması kapsamında faaliyetlerin sürdüğü anlaşılıyor.

Belge, Ergenekon soruşturmasını nasıl etkileyecektir?
Ergenekon’da dördüncü iddianame bekleniyor. Hukukî, fiili irtibat kurulan bir olay sonradan bu dava kapsamında birleştirilerek görülmesi hâlâ mümkündür. Çünkü, ceza yargılaması maddi gerçeği bulmaya çalışır. Bu açıdan demokrasiye karşı bir planın, siyasi otoriteyi yıkmayı öngören bir belgenin orijinalinin ortaya çıkması hukuk açısından çok önemli bir delildir. Savcılık da, daha sonra görülecek dava ile kovuşturma yönünden Anayasa Mahkemesi de bu delili değerlendirecektir. Cumhuriyet savcılarının eli deliller bakımından daha da güçlenmiştir. Karar verme sürecinde maddi gerçeği aydınlatacak kuvvetli bir delil daha dosyanın içinde vardır. Bundan ötesini mahkeme takdir edecektir.

‘Belge çiçek açmış yaz mı gelecek’
Taraf’ın ortaya çıkardığı darbe belgesinin ardından köşe yazarları birbirinden ilginç yazılara imza atmıştı. İşte o yazılardan bir demet:

Bekir Coşkun (Hürriyet-17 haziran):
Demek ki Genelkurmay’daki subay, yazıcıya “Darbe planı yapalım” dedi.
Yazıcı “Kaç kopya olsun komutanım?” diye sordu.
Komutan “Üç...” dedi: “Biri avukat arkadaşa gidecek, birisi Taraf Gazetesi’ne, biri de zaten gizli...”
Yazıcı selam çaktı, oturup yazdılar.
Bitince subay komutana koştu:
“Komutanım adı ne olsun?..”
“Neyin?..”
“Darbenin... Yapmıyacak mıyız?..”
“Yapacaz...”
“Darbenin adı olsun ki, ne yaptığımızı bilelim...”
Sonunda gizli şifreli, kimsenin anlayamayacağı bir isim buldular:
“AKP ve Fethullah Gülen’i bitirme planı...”
Komutan sordu:
“Ne olduğu anlaşılıyor mu?..”
Öbürü yanıtladı:
“Hayır komutanım, hiç anlaşılmıyor... Sanki başka bir şeyin şeyiymiş gibi belli bile
değil...”
Komutan sevindi:
“Şifreli ya...”
İki gündür onu düşünüyorum; Genelkurmay’ın darbe planı herhangi bir avukatın bürosunda ne arıyor?..
Doğrusu belgenin başlığı da ilgimi çekiyor:
“AKP ve Fethullah Gülen’i bitirme planı...”
Levazıma bulgur alımı emrini gördüğümüzde, iki gün “LK-BAT”ın bizim akşam yiyeceğimiz bulgur pilavı ile ne ilgisi olduğunu düşünmüştük.
Sonra anlamıştık ki “Levazım Komutanlığına-Bulgur Alma Talimatı” yani; LK-BAT...
Ama darbe planı bu kadar açık ve net:
“AKP ve Fethullah Gülen’i bitirme planı...”
Neler oluyor sizce?..
Ergenekon davası, emekli paşalara ve sıradan insanlara gerekeni yaptı. Ama TSK içindeki rütbelilere uzanamadı...
Bunun ön hazırlığı mıdır bu?..
Dilini tutamayan Bülent
Arınç’ın halkın önünde daha geçen gün “Sıra büyüklerinde...” demesinden tam on gün sonraya denk geliyor bu olanlar...
Sıra büyüklerde mi?..

Yılmaz Özdil (Hürriyet- 26 haziran):

12 Haziran:
» Taraf, “İrticayla Mücadele Eylem Planı” belgesini, “AKP ve Gülen’i bitirme planı” başlığıyla manşetten yayımladı.

» Genelkurmay İletişim Daire Başkanı Tuğgeneral Metin Gürak, “İddianın tüm yönleriyle incelenmesi için Askeri Savcılığa derhal bir soruşturma emri verildi” dedi.

14 Haziran:
» Başbakan Erdoğan, “Demokratik bir ortamda AKP’ye karşı yapılan bu gayri hukuki sürece seyirci kalamayız. Gereken ne ise bunların hepsi yapılacaktır” sözleriyle hükümeti hedef alan eylem planına tepki gösterdi.

15 Haziran:
» Ergenekon davasını yürüten savcılar, “İrticayla Mücadele Eylem Planı” altında imzası bulunan Deniz Kurmay Kıdemli Albay Dursun Çiçek’i ifadeye çağırdı.

» Askeri Savcılık belgeyi görmeden “Belgenin, Genelkurmay Başkanlığı’nın herhangi bir biriminde hazırlanmadığına ilişkin kanaate varılmıştır” açıklaması yaptı.

» Aynı gün ikinci bir açıklama yapan Genelkurmay Başkanlığı, “Türk Silahlı Kuvvetleri, daha önce de ifade edildiği üzere, demokrasi ve hukuk devleti ilkeleri ile bağdaşmayan davranış ve düşüncelere sahip bulunan personelini bünyesinde barındıramaz” dedi.

16 Haziran:
» AKP, eylem planıyla ilgili olarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’na suç duyurusunda bulundu. Başbakan Erdoğan olayın peşini bırakmayacaklarını söyledi.

» Ankara’dan gelen askeri savcılar, İstanbul’da Ergenekon soruşturmasını yürüten savcılarla görüştü.

18 Haziran:
» Habertürk Televizyonu’nda Fatih Altaylı’ya konuşan CHP Genel Başkanı Deniz Baykal, “Belge doğruysa Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ emekli mi edilmeli?” sorusunu “Evet” yanıtını verdi.

19 Haziran:
» Belgeyle ilgili Jandarma’nın yaptığı kriminal incelemenin sonuçları açıklandı. Jandarma, metindeki imza ile Albay Dursun Çiçek’in orijinal imzası arasında “Benzerlik var” dedi.

22 Haziran:
» Taraf, Albay Dursun Çiçek’in, askeri savcılıkta verdiği ifadede farklı bir imza örneği verdiğini belgeledi. Jandarma’dan sonra Emniyet de bengenin üzerindeki imzanın Albay Çiçek’in “elinin mahsulü” olduğu sonucuna vardı.

24 Haziran:
» Askeri savcılık, Albay Dursun Çiçek hakkında “Belgenin hazırlanması ve herhangi bir kişiye verildiğine ilişkin şüpheli (Albay Çiçek) hakkında delil bulunmadığından, soruşturma konusu olay ve Çiçek ile ilgili itiraz yolu açık olmak üzere kovuşturmaya yer olmadığı” kararını verdi.

26 Haziran:
» Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ, kuvvet komutanlarıyla birlikte düzenlediği basın toplantısında eylem planı için “kağıt parçası” dedi. Başbuğ, “Eğer yeniden yargılama yapılacaksa bunu yine biz yaparız” ifadelerini kullandı.

1 Temmuz:
» Ergenekon soruşturmasını yürüten savcılar tarafından ifadesi alındıktan sonra mahkemeye sevk edilen Deniz Kurmay Albay Dursun Çiçek tutuklandı.

2 Temmuz:
» Kurmay Albay Dursun Çiçek, tutuklanmasının üzerinden 24 saat geçmeden tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı.

Hikmet Bila (Vatan-24 haziran):
Komik bir manzara... Bir o kadar da içler acısı... Biri havaya bir fotokopi attı, bütün Türkiye, rüzgarda uçuşan kağıt parçasının peşinde koşuyor.
Yakalamak için bir sürü insan kan ter içinde zıplayıp duruyor. Kiminin gömleği pantolonundan çıkmış, kiminin yakası açılmış, kiminin yanakları kızarmış... Birisi tam tuttum derken, rüzgar bir başka tarafa savuruyor. Hemen bir başkası başlıyor zıplamaya... İki ayağının üzerinde yaylanıp yukarı fırlayan, iki elini çırpıp yere düşenler mi istersiniz... Uçan kağıdın peşinden, iki kolunu iki yanında kanat gibi çırpıp havalanmaya çalışanlar mı dersiniz... Koskoca Türkiye’nin hali son günlerde bu...

(5 temmuz 2009 tarihli yazısı):
Bir “kağıt parçası” etrafında çıkarılan yangını körükledikten sonra, “Bu iş sıktı artık” diye kayıplara karışmak hangi sıkıntının yansımasıdır.
Türk ordusunun, düşmanla savaştığı günlerde içerden de saldırıya uğraması ilk kez olmuyor. Kurtuluş Savaşı’nda bile yaşadı bu çifte saldırıyı... Yeterli deneyimi var. Zaten İlker Başbuğ da uğradıkları tüm haksız saldırılara rağmen, TSK’nın görevlerini aksatmadan yapacağını söylüyor. Yapacaktır da...
Ama siz... Bayanlar, baylar... Siz bir yere gitmeseniz iyi olur. Bilerek ya da bilmeyerek, “asimetrik harekat” a “lojistik destek” sağladıktan sonra “asimetrik” olarak sıvışmak hiç de “etik” görünmüyor.
“Sıkıldık, bunaldık” demeye hakkınız olduğunu da sanmıyorum.
“Nasıl oyuna geldik?” sorusuna kafa yorup cevap aramak, yeniden kolları sıvamanın ilk adımı olabilir. Var mısınız?

Necati Doğru (Vatan-26 haziran):
Bu da böyle bir dönemdi; yenildi, içildi, konuşuldu, kerevetine çıkıldı. Hani Toros Dağları’nın yaylalarında göçerlik eden yörüklerin türküsü vardır; “Herkes yesin içsin... Aslı yok yaylasında davetimiz var bizim...” diye gider ve tatlı tatlı dalgasını geçer... Yüreği hep coşkulu Toros yörüğünün türküsündeki benzetme gibi Fethullah demokratları da “aslı yok belgesinden” yediler içtiler.
Aslı yok belge sızdırıldı.
Palavra meyvesini verdi.
Gökten elmalar düştü.
Belgenin aslı nerede? Koca Türk Ordusu, askeri savcısıyla 12 gündür aradı, araştırdı; bulamadı...

(22 haziran tarihli yazısı):
Sonuca yaklaştık. Kim yazdı bu öcü belgeyi!
TSK’nin köstebeği mi!
Fethullahçı köstebek mi!
Gerçek darbeci albay mı!
Yazdıranı yanı rejisörü kim?
Birinci adamı yok mu?
Yerli mi, yabancı mı?
Türk mü, ABD’li mi?
MİT’ten mi CIA’dan mı?
....
Özüne inerseniz; bir haftadır “hangi elin kaleminden, ne amaçla çıktığı, ne amaçla Ergenekon sanığı avukatın yazıhanesine konulduğu, yazıhaneye konulduktan sonra da 80 yıllık süzme sızdırma devlet gazeteciliğinin yeni ve taze bir türüne al yayınla...” diye gönderilen belgenin aslında 24 saat içinde netleşmesi gerekirdi. Evhamsız bir iktidar olsaydı, 24 saat yeterdi.
Geç olsun!
Güç olmasın!
Öcü belgenin encamı bu hafta belli oluyor. Demokratlığımız tarih yazıyor!
Hayat bizi utandırmasın!

TSK, Albay Dursun haberlerinden rahatsız
Genelkurmay Başkanlığı, ‘İrticayla Mücadele Eylem Planı’ belgesinin ıslak imzalı orijinalinin Ergenekon soruşturmasını yürüten savcılara ulaşmasını ‘Mektubun ilk önce medyada yer alması kaygı verici’ olarak yorumladı. Genelkurmay Başkanlığı internet sitesinden yapılan açıklama şöyle:
“1. Bugün, bazı gazetelerde yer alan bir ihbar mektubu ve mektubun odağındaki gelişmelerin öncelikle medyada yer almasının sağlanması, hukuk devleti adına kaygı verici ve çok düşündürücüdür.
2. Benzerlerine sıklıkla rastlanan ihbar mektubu haberinin medyada veriliş biçimindeki ölçü ve duyarlılık derecesinin yayın organlarına göre gösterdiği farklılık da hayli dikkat çekicidir.
3. Hukuk devletinde her şeyin yasalara uygun olarak yürütülmesine hiçbir kimsenin ve hiçbir kurumun itirazı olamaz.”

(taraf 25 ekim 2009)

PKK...

korhanya@gmail.com — Mon, 26 Oct 2009 06:40:10 PDT

şehit yakını değilim.
gazi değilim.
peki onların acısını anlayamaz mıyım
onların gözleriyle az da olsa bakamaz mıyım olaylara.
elbette onlar daha iyi bilir bu acıyı.
elbette fırıncı uzmandır konusunda.
ama ekmeğin iyi olduğunu anlamak için,
fırıncı olmak gerektiğini sanmıyorum.
bu konuda fikir beyan etmek için de öyle...

suça karıştığı belgelendirilemeyen
yani kanun önünde
suçu sadece dağa çıkmak olan
bir otobüs insan teslim oldu ve affedildi diye
veryansın var bir çok yerde.
aslında çok değil de her neyse...

korkmayın evlatlarımızın şehitlikleri yanmaz.
korkmayın kimse cenneti onlardan alamaz.
ve sanmayın salıverilenler
hapis edilse veya öldürülseler
bizim evlatlarımız tekrar sağalmaz.
....

ama haklısınız
düne kadar hepimiz doğuya televizyondan bakıyorduk
tanımlarımızı birileri yapıyordu
kardeşlerimizi onların istediği gibi tanıyorduk.
hala aynı gözlüklerle bakıyorsanız hayata
haklısınız.

ama ben
baış için savaş yerine
barış için barış diyebilmeyi
artık haklı olsamda
barış için huzur için
taviz verebilmeyi öğrenmişim.
öğrenmişiz.
elhamdülillah.

ve haklılığımız da lekelidir ayrıca.
zira,
güneydoğuda 25 yıl içerisinde
17bin faili meçhulden bahsediliyor
bu insanlara ne olduğu hakkında
fikir verebilmesi açısından
-pek çok örnek var ama-
şu habere dikkatlerinizi çekmek istiyorum:

Şırnak'ın Görümlü Köyü'nde
1993'te kaybolan altı kişiyi
önce komutanlar kurşunladı,
sonra emir alan askerler
işkenceyle öldürüp gömdü.
Taraf, 16 yıl önceki vahşetin iki tanığıyla
kurbanlardan birinin oğlunu buluşturdu.
Tanıklar her şeyi anlattı:
Tabur Komutanı Albay ile Bölük Komutanı Yüzbaşı
altı köylünün ayaklarına kurşun sıkıp
askere işkence emri verdiler: Bunlar artık sizin.
Komutanların seyrettiği linç eylemi bir saat sürdü.
Altı köylü bir Jeep’e bağlanıp sürüklendi,
tırnakları söküldü, etleri parçalandı.

çok değil şu son iki yıl içerisinde
açığa çıkan gerçeklerden sonra
yirmi beş yıl boyunca medyanın
“bebek katili bölücü çılgınlar” olarak tanıttığıPKKnın
yeni ve gerçekçi bir tanımının yapılma zamanı gelmişti
ve bunu elbette benim gibi sıradan biri değil,
iki halkın çarpışmasından
saltanat, siyasi çıkar
ve her türlü rant sağlayanlar birileri hiç değil,
başarılı bir gazeteci, yazar,
cesur bir fikir adamı yapabilirdi
ve yaptı.
Ahmet Altan'ı dinliyoruz:

PKK, öldürmekle bitecek bir örgüt değildi
çünkü medyanın tanıttığı gibi bir “terör” örgütü değildi,
PKK, çok acı çekmiş bir toplumun öfkesiydi.
O öfkeyi dindirmeden, sadece insanları öldürerek PKK’yı “yok edemezdiniz”, öldükçe yenileri çıkardı ve çıktı.
Bu ülke, binlerce insanını ve yüzlerce milyar dolarını bu savaşa gömdü, şimdi insanlarımızın enerjisini ve savaşa giden paraları yeniden hayata katacağız.
Kısa zamanda bunun etkilerini hayatımızda hissedeceğiz.
Ayrıca, bu savaşın bitmesi Türkiye’yi hem kendi bölgesinde hem de dünyada “en önemli, en saygıdeğer” ülkelerden biri yapacak.
Geçmişin intikamına takılıp kalmak insanı geçmişe gömer, geleceği unutturur.
Halbuki, yaşanacak zaman gelecekte bekliyor bizi.
Hiç kimsenin kazanamayacağı bir savaşı geride bırakıp, herkesin kazanabileceği bir barışı ele geçirme başarısını gösterdik.
Bu çok büyük bir başarı.
Herkes “öldürebilir” ama sadece çok güçlüler “yaşatabilir”.
Şimdi hep birlikte çok güçlüyüz.
Mutlu ve zengin de olacağız.

Ahmet Altan - 21.10.2009 Taraf Gazetesi

evet her ne olursa olsun
hiçbirşey terörizmi haklı çıkaramaz
evet babanız öldürüldüğünde yapmanız gereken
onun katilini veya yakınlarını bulup öldürmek değildir.
iyi de olsa kötü de olsa hukukun sağlayacağı adaleti beklemelisiniz.
ama 17000 faili mechul üreten bir adaleti
şahsen ben bekleyemezdim.
ya siz?
şimdi dönen guruptakilerden birisi
1 yaşındaki çocuğunu bırakıp dağa çıkmış.
....
demek onlar da bekleyemediler.

evet askerlerimiz şehadet şerbetini
onlar yüzünden içtiler.
ama şimdi anlaşılıyor ki
gerçek katiller
dağa çıkanlar değildiler.

hem inanan kişi,
ne gördüğüne ne de anlatılanlara
inanamayacak hale geldiyse eğer
şunu hatırlamalı ki gerçeği Allah biliyor.
ve suçlu her kimse
mahkeme de affetse
siz de affetseniz,
bilin ki onun için daha kötüdür bu
zira cezası mahkeme-i kübraya bırakılıyor.

K®HAN

"bir kimse dâvâsını çok güzel bir şekilde savunabilir ve bu özelliği sebebiyle Peygamber’i bile yanıltabilir; Peygamber de o adamın konuşmasına bakarak onun lehine hüküm verebilir."
Peygamber Efendimiz bunu söyledikten sonra sözünü şöyle bitirmiştir:
"Konuşmasına bakarak kardeşinin hakkını kendisine verdiğim kimseye esasen cehennem ateşinden bir parça vermiş olurum; sakın onu almasın.” (hadis-i şerif)

ALATURKA

korhanya@gmail.com — Sat, 24 Oct 2009 13:37:29 PDT

olanı biteni sonradan öğreniyoruz...
olsun.
nasıl olsa biz haber bloğu değiliz.
bir olay duyalım yeter ki
isterse tarih öncesinden olsun
yorumlarız
acıyacak değiliz :)

trt de bir dizi varmış
israil bundan rahatsızlanmış
seyretmedim.
fragmanına baktım.
sonra ona dizi demek gelmedi içimden
müziği de pek hoşmuş.
buna dizi dersek biz
diğer pek çok tv dizisine
ne isim veririz sonra :)
hem israil bundan rahatsızmış ya
bu yüzden onu peşinen sevdim.
seyredermiyim?
sanmıyorum.
ama tv seyreden biri olsam
"ayrılık" olurdu sanırım
bu aralar bir numaram.

konu hakkındaki
ayrıntılı harika yazısı için sizi
"BOŞ" MUHABBET'e havale ediyorum.
zira ben oradan küçük bir alıntı yapıp,
yazısını okuduğumda gönlümde çalan
sazlardan bahsedeceğim birazdan...

"....
Bu kadar lafı niye ettim ? TRT de yayımlanmaya başlayan “AYRILIK- Aşkta ve savaşta Filistin” dizisi hakkındaki haberleri okumuşsunuzdur. Okumayanlar için küçük bir hatırlatma yapayım. Dizinin ilk bölümünde İsrailli askerlerin Filistinli çocukları ve bekleme noktasında doğum yapmaya zorlanan bir kadının bebeğini öldürdüğü sahneler var. İsrail basını ve devleti tepkisini yüksek sesle dile getirdi. Neymiş efendim anti-semitizm yapılıyormuş. İsrail dışişleri bakanı Avigdor Lieberman "Böyle bir dizi düşman ülkelerde bile yayınlanmamalı " demiş. Büyükelçimizi dışişlerine çağırıp bir de nota vermişler."

nota vermişler öyle mi?
normaldir,
yıllardır onların havasından çalıyoruz ya...

sen tut trt,
yanlış notalara bas...
bak sen...
ve hatta doğaçlama yap.
olacak iş mi?

ama artık oluyor.

inanamıyorum sayın seyirciler :)
bi yanlışlık olmalı diyorum birisine,
öbürü peşinden geliyor.
ülkenin batısı doğusuyla kucaklaşıyor.
kapıları komşularına ardına kadar açılıyor.
dostuna dostum,
düşmanına hoop "dostum" diyebiliyor.
ve buna ne içerdekiler
ne de dışardakiler engel olabiliyor.
Muhalefet hangi barışa karşı çıkacağını şaşırdı.
Kürt barışına karşı çıkarlarken Ermenilerle barıştık, ona “hayır” derlerken Suriye ile kapıları açtık, Suriye işine “olmaz böyle şey” derlerken Irak’la “iki kapı” açmaya karar verdik, onlar buna “hayır” demeye vakit bulamadan Dışişleri Bakanı “Rusya ile bakanların katılacağı büyük bir görüşme” yapacağımızı açıkladı.
sanırım mevsimi geldi diyorum
evet bahar geldi
ve bir dev uyanıyor.

nota vermişler evet
karanlıkları rahatsız eden
bir melodi duymuşlardır kesin
değişsin ya da sussun istemişlerdir.

one minute be koçum
sakin ol.
çok dinledik biz bu alafrangaları
sessizlik lütfen
dinle bak
artık alaturka çalıyor.

millet uyanmış,
seyr-ü sefada yıldızlar
siyah aydınlanmış.
bizde fasıl fasıl dert vardı
ah o ne zalim bir yarmış.

çalsın sazlar çalsın bu gece
alaturka başlasın.
vur usta tamburun tellerine
artık zalim ağlasın.

K®HAN

Türkiye’nin değişmeme konusundaki direnciyle,
değişebilme sürati arasındaki çelişki beni hep şaşırtmıştır.
Hem değişimden bu kadar korkan,
hem de bu kadar kolay değişebilen toplumun bir sırrı olmalı.
Ahmet Altan

sezen aksu - alaturka

diziyi seyretmek isteyen için:
http://ayrilik.filistinetkinlik.com/

‘Ayrılık’ makaslandı

fragman

OKUYORUM: GÖÖÖ-BEK

korhanya@gmail.com — Fri, 16 Oct 2009 07:09:01 PDT

dayım ilkokul öğretmenidir.
o anlatmıştı,
müfredatı oldukça geriden takip eden
bir öğrencileri varmış okulda;
ismi Sefa.
3. sınıfa gelmiş
ama okuyamazmış bir türlü.
-o zaman özel eğitim sınıfları da yok-
ama sevimli mi sevimliymiş.
tenefüste yanlarına çağırıp Sefa'yı
bir kitap ya da gazetedeki

herhangi bir resmin
altındaki yazıyı gösterir

okumasını isterlermiş.
Sefa okuyamazmış ama
onları hiç kırmazmış.
resme uygun hecelermiş;
aaa-dam,
aa-raa-ba,
çiii-çek...

öyle olmuş ki hatta,
parmaklarıyla karınlarını
işaret etse öğretmenler
Sefa hemen "okurmuş"
göööö-bek.

okudu okudu okuduuu...
herkes tebrik edermiş onu
ve alkış kıyamet...

okuyamamış mı gördüklerini sefa?
okumak sadece yazıları okumak mıymış?
ve yazılar sadece harflerden oluşurmuymuş mu?
kimbilir?
onunkisi belki bir hiyeroglif tarzıymış.
mıştır belki de
faştır.
fuştur.

hiyeroglif:
isim, Fransızca hiéroglyphe
Eski Mısırlıların kullandığı,

bir resim ile bir kelimenin gösterildiği yazı, resim yazı.

ve belki de,
harflerden oluşan yazıları okumayı bilmeyenler
bilenlerden daha net okuyorlardır hayatı.
ama ortak kullanımdaki harfleri
okuyamadıkları için
büyük bir bilgi birikimi onlardan uzak kalır.
ve cahillikleri
"okuyamamak"tan değil
hazıra konamamaktan kaynaklanır.
belki de.

bol bol soru işareti...

K®HAN

OKUMASamSanSak

korhanya@gmail.com — Mon, 12 Oct 2009 12:36:50 PDT

bütün kelimelerini ezberlemeliyim bu sözlüğün.
bittiğinde kitaplara ihtiyacım kalmayacak.
o zaman hayatı aslından okuyabilirim.
ona çıplak gözle bakabilirim o zaman.
yapamaz mıyım?
.....
öyleyse
okumalıyım.

K®HAN

UMUDUN GÖLGESİYLE...

korhanya@gmail.com — Mon, 12 Oct 2009 12:38:14 PDT

bu gün bu haberi
blog yazarı arkadaşlarımı
gezerken öğrendim.
ve Ahmet Altan'ın yazısını
hopçikiyaya'nın bloğundan okudum.

doğuda,
birkaç evlik
küçük bir köy varmış.
ve köyü yukarıdan gören
hakim tepede bir karakol...
o küçük köyde
küçük bir kız yaşarmış.
o gün
hayvanlara yaprak toplamak için
çıkmış evden,
köyün biraz ilerisindeki
koruluğa varmış.
ve biraz sonra bir patlama...
“Yukarıdan” gelen bir havan mermisi
ya da roketle paramparça olmuş küçük kız.
14 yaşında,
adı Ceylan'mış.
...

bu haberi okuduğunuzda
lanet yağdırmak serbest
inşallah tutar bu beddua.
fakat ümitsizliğe kapılmak
biraz anlamsız...
zira hikayemiz devam ediyor:

bunlar yakın geçmişte doğuda
hep ve daha fazlasıyla olan olaylarmış.
şimdilerde
yeni haberdar olmaya başlamış ya halk,
bu yüzden
her şey kötüye gidiyor sanıyorlarmış.

ya şimdi?

şimdi o doğudan bihaber bırakılan
halktan biri olarak bu haberi
bir adım ötemizdeki güzel günlere olan
inancımızla karşılıyorum.

saltanat ve üstünlük için öldürmeye taraftar
azınlığa inat,
eşitlikten yana,
yaşamanın yaşatmaktan geçtiğini bilen
çoğunluk gibi,

Ceylan’ın ölümü,
eğer içinizde bir yere değmiyor
ve sizin canınızı acıtmıyorsa,
sizin vicdanınız Ceylan’dan çok önce ölmüş demektir.

“Birlik, bütünlük ve vicdansızlık” içinde yaşarız.

Belki de “bütünlük” dedikleri bu ortak vicdansızlıktır."

bu Ahmet Altan yazısından hareketle
buradaki gibi:

hakikaten böyle devam eder ve bütün kalırsak
ortak paydamız vicdansızlık olacak.

ama görüyorsunuz hiçbir şey eskisi gibi değil.

eskisi gibi olsun isteyenler öldürmeye devam etsinler
son kurşunlarıdır bunlar.

zira artık,
"eskisi gibi olacaksa ölsem daha iyi"
diyenler var.
'Eski hal muhal; ya yeni hal, ya izmihlal.'
diyor,
ümitle karşılıyoruz.

ve Ceylan'ı cennete
bin bir özürle,
utanarak ve
ağlayarak uğurluyoruz.

Allah rahmet eylesin.
yakınlarına da sabır versin.
ve bizi de affetsin.

K®HAN

HA VURMUŞSUN HA VURDURMUŞ !

ve
karöshi'nin bloğunda yankılanan
Mert Ataol'un çığlığı...

SAMİMİ BİR KUTLAMA

korhanya@gmail.com — Sun, 18 Oct 2009 09:24:47 PDT

bayram nedir bayram?

çocuk sevindirmektir.

harçlık da, bayramlık da,
şeker de, baklava da
içindedir.
hatta akraba ziyaretleri de...
zira ne kadar akraba gezilir
hasılata göre
çocuk o kadar çok sevinir.

ha bir de küslerin barışmasına vesiledir.

"düğün değil bayram değil ne bu samimiyet"
gerginliğindeki buz kalıbı benlikler
bayramın samimiyet havuzuna düşer de
erir kaynaşıverirler.

samimiyet dedik ya
baktım geçen yıl da demişiz

milli bayramlar resmiyet,
dini bayramlar
fevkalade samimiyet içerisinde geçiyor
vesselam.

velhasıl,
içtenlikten uzak,
yapmacık dostluklarla dolu bir hayatı
samimi bir dostumla yaptığım
beş dakika sohbete değişmem.
bayram da bir fırsattır
vesselam.
cümleten,
orucunuz, namazınız kabul olsun.
bayramınız mübarek olsun.

o kutladı mı bilmiyorum ama,
samimi bulduğumuz için
bayramların ruhuna uygun,
dinler ve milletler arası küslükleri
ortadan kaldırmak konusunda
yaptığı samimi çalışmalar sebebiyle
başkan Obama'nın da
Ramazan bayramını kutluyoruz.

zira bu bayram bizim icadımız değildir.
yani kutlasın kutlamasın,
bilsin ya da bilmesin bu bayram,
inanan herkesin bayramıdır.
herkese kutlu olsun.

not: bu yazıda yedi kez samimiyet demişiz vesselam :)

K®HAN

Peygamberimiz
(sallalalahu aleyhi ve sellem)
buyurdular ki;
Kim bayram günü
çocuklarını giydirip süslerse,
Allah (cc) da onu kıyamet gününde
öylece süsler.''

RAMADAN KAREEM

korhanya@gmail.com — Sun, 11 Oct 2009 07:58:23 PDT

usandınız mı Ramazan yazılarından?
cevabınız evetse
üzülmeyin suç sizin değil.
suç benim.

doğru aktarıldığında
Ramazanı sevmeyecek
Oruca, Namaza, Kurana
yani İslama imrenmeyecek
bir insan bile yoktur sanıyorum
yer yüzünde.

evet öyle bir çağda yaşıyoruz.
arayış içerisinde insanlık
ve artık insanlardan bir şeyler gizlemek
ve onları kandırmak, korkutmak
ve uyutmak imkansızlaşıyor.

eğer sevilmek istiyorsanız,
samimiyetle sevmelisiniz.
saygı duyulmak istiyorsanız,
saygılı olmalısınız.
yaşamak istiyorsanız eğer
insanca ve refah içerisinde,
o halde,
yaşatmalısınız.

nefret ederek,
ırkına, diline ve dinine
hatta yaşama hakkına bile
saygı duymadan yaşıyorsanız.
madem bizden değildir
ölsün diyenlerdenseniz;
belki de çok yakında
doğal hayatı koruma dernekleri tarafından
korumaya alınacaksınız.
yok yook
onlar ne yapsın ki,
belki bir iki kolleksiyoncu filan ilgilenir.
o da, numunelik bir kaçınızla.
hepinizle değil tabii ki.
:)

neyse,
lafı istediğimiz noktaya getirmişken
dağıtmayalım.

Ramazan biterken,
daha başlamamışken yayınlanan
ve pek üzerinde durulmayıp es geçilen,
ya da benim farketmeyip atlamış olduğum
bir mesaja kulak veriyoruz.

ve hatta bir Ramazan dersine...

işte bu yeni asra yakışan,
yepyeni bir söylem ve nezaket sahibi
ve pırıl pırıl bir başkan
sayın Barack Obama
Ramazanımızı kutluyor.
pek geç oldu ama
teşekkür ediyoruz.

mesajını dinlediğimde
hem duygulanıyorum,
hem de telaşlanıyorum;
bizim nasıl olsa cepte deyip
ilgi göstermediğimiz hakikatlara
başkaları mı sahip çıkıyor yoksa ?

diyorum.

inanmıyorum yok,
aklımdan geçiyor sadece.

evet,
orada siyasetçiler konuşabilir bunları.
bizimkilerden daha özgür oldukları kesin.
ama beyin takımı bizde,
hamiyet sahibi gençlik de bizde
lakin, dikkat etmek lazım
değil mi ki
herşey bir süre?...

şşşt sessizlik...

‘Ülkemizin elli eyaletinde yaşayan
Müslüman toplumlar da dahil olmak üzere
Amerikan halkı adına,
Amerika ve dünyanın her tarafındaki Müslümanlara
en iyi dileklerimi sunuyorum.
Ramazanınız kutlu olsun’

Ramazan; Müslümanların,
imanla gelen ışık ve irfanı,
insanların birbirlerine
ve Allah’a karşı sorumluluklarını,
daha derin düşündükleri bir zamandır.

Ramazanı bizim toplumumuz
ve ailelerimizde gözlemleyen
farklı dinlere mensup birçokları gibi ben de
bu ayın, ailelerin bir araya geldiği
ve birlikte iftar ettikleri
mutlu bir zaman olduğunu biliyorum.
Bunu da biliyorum ki,
Ramazan aynı zamanda
yoğun bir ibadet ve tefekkür ayıdır;
bu ay zarfında Müslümanlar
gün boyu oruç tutar,
gece teravih namazı kılar,
bir ay süresinde
Kuran’ın tamamını okur ve dinler.

oruç tutmak kavramı,
benim mensup olduğum
Hıristiyan dini de dahil birçok din
ve bir sonraki yemeği yemenin
bir garantisi olmadığına inanan
müminler arasında,
insanları Tanrı’ya yaklaştıran
bir yol olarak kabul edilir.
Müslümanların
diğerlerine sağladığı destek de
bizim olanak ve refahı
her yerde insanlara ulaştırmamız konusundaki
sorumluluğumuzu hatırlatır.
Şunu unutmamalıyız ki,
yaratmak istediğimiz dünya
ve gerçekleştirmek istediğimiz değişiklikler
kendi yüreğimizde ve
kendi toplumumuzda başlamalıdır.

Kahire’deki konuşmamda da söylediğim gibi,
(video) (text)
bu yeni başlangıç
bir-diğerini dinlemek,
bir-diğerinden öğrenmek,
bir-diğerine saygı göstermek
ve ortak bir zemin bulmak için gösterilen
sürekli çabaların eseri olmalıdır.
Bunun önemli bir kısmını,
dinlemenin oluşturduğuna inanıyorum
ve bu nedenle son iki ay boyunca
dünya genelinde Amerikan elçilikleri,
sadece Müslüman çoğunluklu ülkelerin
hükümetleri ile değil,
doğrudan doğruya halkı ile de temas kurdu.
Bunun sonucunda, bize,
Amerika’nın insanların arzu ve isteklerine
nasıl tercüman olabileceği konusunda
dünyanın her tarafından çok çeşitli fikirler iletildi.

Tüm bu çabalar
Amerikalı Müslümanlar ve
halkının çoğu Müslüman olan ülkelerle
karşılıklı çıkar ve saygı temelinde
ilişkiler geliştirmek arzusunun bir parçasıdır.
Bu fırsattan faydalanarak,
Amerika ile dünya genelinde ki Müslümanlar arasında
yeni bir başlangıca bağlılığımı
yeniden vurgulamak istiyorum.

Amerika ve dünyanın her tarafında
Ramazanı karşılayan Müslümanlara
hayırlı bir ay diliyorum.
Tanrının selamı üzerinize olsun.

Başkan
Barack Hussein OBAMA

Aleyküm selam.

hep bir uğultudur gırla gider;
güvenelim mi güvenmeyelim mi,
başkan değişirse ülke politikası direnir mi
falan filan.

bütün güzel sözlere güvenebilirsin
ama arkanı dönmediğin sürece :)

hem hüsn-ü zan vazifemiz değil mi?

saatimiz kaç olmuş?
iki buçuuuk.
uyumayalım öyleyse
2009 Ramazanın son sahurundan sevgilerle...

K®HAN

mesajın tam metni:

BEYAZ SARAY
Basın Sekreterliği

___________________________________________________________________
Derhal yayınlanmak üzere.......................... ..................21 Ağustos 2009

BAŞKAN’IN
RAMAZAN MESAJI

Ülkemizin elli eyaletinde yaşayan Müslüman toplumlar da dahil olmak üzere Amerikan halkı adına, Amerika ve dünyanın her tarafındaki Müslümanlara en iyi dileklerimi sunuyorum. Ramazanınız kutlu olsun.
Ramazan, İslam inancına göre Kuran’ın, basit bir kelime – oku ile başlayarak Muhammed Peygambere nazil olduğu aydır. Dolayısıyla, Ramazan Müslümanların imanla gelen ışık ve irfanı, insanların bir-birlerine ve Allah’a karşı sorumluluklarını daha derin düşündükleri bir zamandır.
Ramazanı bizim toplumumuz ve ailelerimizde gözlemleyen farklı dinlere mensup birçokları gibi ben de bu ayın ailelerin bir araya geldiği ve birlikte iftar ettikleri mutlu bir zaman olduğunu biliyorum. Bunu da biliyorum ki, Ramazan aynı zamanda yoğun bir ibadet ve tefekkür ayıdır; bu ay zarfında Müslümanlar gün boyu oruç tutar, gece teravih namazı kılar, bir ay süresinde Kuran’ın tamamını okur ve dinler.
Bu dini adetler bize ortak olduğumuz ilkelerle birlikte, İslam’ın adalet, gelişme, hoşgörü ve beşeriyet onurunun güçlenmesinde oynadığı rolü hatırlatır.
Örneğin, oruç tutmak kavramı, benim mensup olduğum Hıristiyan dini de dahil birçok din ve bir sonraki yemeği yemenin bir garantisi olmadığına inanan müminler arasında, insanları Tanrı’ya yaklaştıran bir yol olarak kabul edilir. Müslümanların diğerlerine sağladığı destek de bizim olanak ve refahı her yerde insanlara ulaştırmamız konusundaki sorumluluğumuzu hatırlatır. Şunu unutmamalıyız ki, yaratmak istediğimiz dünya ve gerçekleştirmek istediğimiz değişiklikler kendi yüreğimizde ve kendi toplumumuzda başlamalıdır.
Bu yaz Amerika’nın her tarafında insanlar çocuklara eğitim vererek, hastalara bakarak, zor günler yaşayanlara yardım ellerini uzatarak toplumlarına hizmet etti. Birçok İslam kökenli örgüt de dahil, dini temele dayanan teşkilatlar yaz mevsimi boyunca devam eden çalışmaların ön saflarında yer aldı. Bu zor zamanlarda taşıdığımız sorumluluk ruhunu önümüzdeki aylar ve yıllarda da sürdürmemiz gerekmektedir.
Biz aynı zamanda, Amerika sınırlarının ötesinde, daha barışçıl ve güvenli bir dünya yaratmak alanındaki sorumluluğumuza da sadakatle bağlıyız. Bunun içindir ki, Irak’taki savaşı sona erdirmek konusunda sorumluluğumuzu yerine getiriyoruz. Bunun içindir ki, Afganistan ve Pakistan gibi yerlerde halkı güçlendirirken şiddetten istifade eden aşırıcıları izole ediyoruz. Bunun içindir ki, İsrailliler ve Filistinlilere barış ve güvenlik içinde birlikte yaşama hakkını
tanıyan iki-devlet çözümünü kuvvetle ve aktif şekilde destekliyoruz. Bunun içindir ki, Amerika her zaman, tüm insanların düşündüklerini söylemesi, dinine ibadet etmesi, toplumda tam katılımı ve hukukun üstünlüğüne güvenmesini içeren evrensel hakların savunucusu olacaktır.
Tüm bu çabalar Amerika’nın Müslümanlar ve halkının çoğu Müslüman olan ülkelerle karşılıklı çıkar ve saygı temelinde ilişkiler geliştirmek arzusunun bir parçasıdır. Bu fırsattan faydalanarak, Amerika ile dünya genelinde Müslümanlar arasında yeni bir başlangıca bağlılığımı yeniden vurgulamak istiyorum.
Kahire’deki konuşmamda da söylediğim gibi, bu yeni başlangıç bir-diğerini dinlemek, bir-diğerinden öğrenmek, bir-diğerine saygı göstermek ve ortak bir zemin bulmak için gösterilen sürekli çabaların eseri olmalıdır. Bunun önemli bir kısmını, dinlemenin oluşturduğuna inanıyorum ve bu nedenle son iki ay boyunca dünya genelinde Amerikan elçilikleri sadece Müslüman çoğunluklu ülkelerin hükümetleri değil, doğrudan doğruya halkı ile de temas kurdu. Bunun sonucunda, bize, Amerika’nın insanların arzu ve isteklerine nasıl tercüman olabileceği konusunda dünyanın her tarafından çok çeşitli fikirler iletildi.
Biz dinledik. Ve sizin yaptığınız gibi, hem açıkladığım politika ve güvenlik alanlarında, hem de insanların hayatlarında en fazla farklılık yaratacağını söylediğiniz alanlarda, zamanla değişiklik getirecek somut etkinlikleri hayata geçirmek üzerinde odaklaştık.
Bu istişareler benim Kahire’de gerçekleştirmeye çağırdığım – eğitimde değişim programlarını genişletmek; girişimciliği geliştirmek ve yeni iş alanları yaratmak; okuma-yazma becerisi ve mesleki öğrenimi desteklerken bilim ve teknolojide işbirliğini artırmak konularında- ortaklık etkinliklerini uygulamaya koymamıza yardım ediyor. Biz aynı zamanda İslam Konferansı Örgütü ve İslam Konferansı Örgütüne üye ülkeler ile çocuk felcini yok etmek alanında işbirliği yapmak için çalışırken, hacca hazırlanan birçok Müslüman’ın özellikle kaygılandığını bildiğim H1N1 gibi hepimizi etkileyen sağlık problemlerinin giderilmesi yolunda uluslararası ilgililerle yakın çalışmaları sürdürüyoruz.
Bu çalışmaların hepsi barış ve güvenlik içinde yaşamak; tahsil almak ve onurlu yaşamak; ailemizi, toplumumuzu ve dinimizi sevmek gibi ortak arzularımızın gerçekleştirilmesini hedef almaktadır. Bunlar zaman ve sabırlı çalışma ister. Durumu bir gece içinde değiştiremeyiz ama yapılması gerekenleri hayata geçirmeye içtenlikle azmederek, kendimiz ve çocuklarımız için arzu ettiğimiz hedefe doğru yeni bir yönde ilerleyebiliriz. İşte hep birlikte çıkmamız gereken yolculuk budur.
Bu son derecede önemli diyalogun devam etmesi ve eyleme dönüşmesini beklerken, bugün, Amerika ve dünyanın her tarafında Ramazanı karşılayan Müslümanlara hayırlı bir ay diliyorum. Tanrının selamı üzerinize olsun.

kaynak :www.whitehouse.gov

ÜÇTE BİR FİYATINA LAPTOP !

korhanya@gmail.com — Fri, 02 Oct 2009 01:04:43 PDT

Kadir Gecesi nedir? idrak edebilir misiniz?
Kadir Gecesinin ne olduğunu siz nerden bileceksiniz?

bu cümleler bana ait olsa idi
iletişimimiz çoktan kopmuştu:)

şükür ki,
mealen verdiğim bu ayet, Allahın hitabıdır.
ve şükür ki,
ben de herkes gibi muhatabıyım.
ve gerçek şu ki,
onun bize bildirdiğinden başka
hiçbir bildiğimiz yok.

“Seni her türlü noksandan tenzih ederiz.
Senin bize öğrettiklerinden başka bilgimiz yoktur.
Herşeyi bilen ve herşeyi hikmetle yapan Sensin.”
(Bakara - 32)

Hazreti İbrahim(a.s.)
peygamber olmadan
yani ilahi hitaba mazhar olmadan önce
putları, ayı, güneşi, yıldızları
ve nihayetinde
kaderi kaybolup gitmek olan
herşeyi reddederek
bir olan Allah'ı aklı ile bulmuştu.

peki bu,
Allah'ın bildirmesinin dışında bir durum muydu? bakalım;
Hz. ibrahim'i(a.s.)
bir ve baki olan Allah inancına yönlendiren
sebepleri yaratan, işaretleri koyan
ve o işaretleri okuyabilme yeteneğini veren de
O (c.c) değil midir?

öyle ise bu da
O'nun bildirmesinden
başka birşey değildir.

Peygamberler,
İlahi hitaba mazhar olduktan
yani kendilerine vahiy gelmeye başladıktan sonra
kainattaki işaretleri okumaktan
ve düşünmekten vazgeçmiş olabilirler mi peki?

asla,
belki ve muhakkak, bu onları
daha da çok düşünmeye itmiştir
zira gönderilen ayetler,
kendileri birer hazır bilgi olmakla birlikte,
başka ve daha külli bilgilerin işaretleriydiler.
ve pek çok sırların anahtarı hükmündeydiler.
ve o sırlar,
ancak ve ancak, işaretleri okumak
ve düşünmekle açılabilirler.

öyle ise buyurun,

"Doğrusu biz Kur'ân'ı Kadir gecesinde indirmişizdir.
Kadir gecesinin ne olduğunu sen bilir misin?
Kadir gecesi bin aydan hayırlıdır.
Melekler ve Cebrail o gecede Rablerinin izniyle her türlü iş için inerler.
O gece, tanyerinin ağarmasına kadar bir esenliktir. "
(Kadir sûresi, 97/ 1-5)

kadir gecesinin ne olduğunu sen bilir misin?
....
bilmeyene bir hitaptır bu.
mesela bir olayı,
bilmeyenlere anlatırken böyle başlarız
"biliyor musun ne oldu?"
bilip bilmediğini öğrenmek değildir amaç.
biz söylemesek bilemeyeceğini ifade etmektir belki.
dikkat edin genelde müjdeli haberler de böyle verilir.

surenin tamamı müjdelerle doludur zaten
gecenin faziletlerinden bahsedilir.
ve bunlar düşünerek keşfedilebilecek şeyler değildir
kabullenmek gerekir,
yani inanmak.
yani bu muhteşem geceye
yalnız inananlar davetlidir.
inanmayan için zaten
her gece bir değil midir?
yani karanlık...

öyle ise inananlarla devam edelim.
inanıyoruz madem
bildiklerimizden bir dürbün yapıp
bilmediklerimizi rasat edelim.
ve kadir gecesinin lüzumu ve kıymetini
bir derece anlamaya çaba sarfedelim.

pek çoğumuzun duyduğu bildiği bir söz var;
"ömür bir sermayedir."
ömür ve sermaye...
ne alkaları var?
ticaret ehlinin şu meşhur sözüne kulak verelim önce
"vakit nakittir."
ne kadar vaktimiz, yani ömrümüz var
bu o kadar naktimiz var demektir :)
aslında vakit nakitten daha değerlidir
zira parayı kazanabilirsiniz,
vakit kazanamazsınız.
vakit kazanmak deyimi ile
zaman tasarrufu kastedilir.

evet madem
ömür bir sermayedir.
bilirsiniz sermaye harcayıp tüketmek için değil,
karlı ticaretler yapıp kazanç sağlamak içindir.

işte, ticaretgah-ı dünyada
1 e 30 000 veren çok karlı bir pazar vardır ki
senede bir kadir gecesinde kurulup kaldırılır.
özellikle ticarette pek başarılı olamayanlar için
bu gece bir fırsattır.

teşbih yapıyoruz, oldu olacak
manevi bir kampanya diyelim mi?

ticari hayatta kampanyalar neden yapılır?
zararına satışlar filan?
tabii ki
ticareti canlandırmak için.

işte, gerçek anlamda zaman kazanmak
ve pek luzumsuz geçici ve faydasız işlerde
çarçur edip tükettiğimiz sermayemizin
çok cüz-i bir kısmıyle azim karlar elde etmek
durma noktasına gelmiş ticaretimizi canlandırmak
ve az bir sermaye ile ebedi bir saadet kazanmak,
-çok zor gözükmektedir lakin-
böyle ilahi fırsatları değerlendirmekle
mümkün olabilir.
işte o fırsatların en büyüğü
Kadir Gecesidir.

geçtiğimiz Kadir Gecesine ait yazımızda ise
bu manayı pek kısa ve veciz ifade etmişiz;

yapılan her kıytırık kampanyaya
kârını düşünerek saldıran müşteriyiz...
gözümüz doymaz bizim, sonsuzluğa talibiz...

bu gece* avantajlar ayının** en büyük kampanyasıdır.
herkese açık ve stokta sınır yok....
kadrini bilmez misiniz?

bu gecenin değerlendirilmesi acısından
acizane tavsiyem şu ki,
asla bu işi yalnız yapmayın.
samimi arkadaşlarınızla
ve en iyisi
cevrenizdeki dindar bildiğiniz iyi insanlarla
birlikte olmaya çaba sarfedin.
teravih, tesbih ve kaza namazı kılmakta,
bu gece indirilmeye başlanan
hidayet rehberi Kuranı okumakta,
ve düşünüp anlamaya çalışmakta,
nefis muhasebesi yapıp,
günahlarımızı acz ve fakrımızı hatırlayıp
tövbe ve yardım dilemekte,
dua etmekte,
birbirimize ismen dua etmekte,
salavat getirip
Peygamberimizi (s.a.s) anmakta
büyük fayda var.

her dakikası secdede
her dakikası okuyarak geçecek diye bir kaide yok
düşünmek ibadettir.
sohbet etmek ibadettir.
birbirimize gülümsememiz ibadettir.
ikramda bulunmamız ibadettir.
bunlar birlikte yapılırsa
hem uyanık kalmak kolaylaşır
hemde mükafatı
yalnız yapılandan kat kat fazladır.
mesela,
birlikte kılınan namazın fazileti
yalnız kılınandan 27 kat daha fazladır.

İbni Ömer radıyallahu anhümâ'dan rivayet edildiyor;
Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:
"Cemaatle kılınan namaz, tek başına kılınan namazdan yirmi yedi derece daha faziletlidir."
Buhârî, Ezân 30; Müslim, Mesâcid 249. Ayrıca bk. Nesâî, İmâmet 42; İbni Mâce, Mesâcid 16

mübarek Kadir Gecenizi tebrik ediyor,
Allahtan herkes için,
bu gecenin faziletlerinden en yüksek istifadeyi diliyorum.

K®HAN

kadir gecesi hakkında...

GRAND UNIVERSITY OF RAMADAN

korhanya@gmail.com — Fri, 02 Oct 2009 01:05:19 PDT

efendim,
hayata teknik destek yüksek okulu olarak
biz de okuluz diyoruz amma,
itiraf ediyoruz
ve iddia ediyoruz;
Ramazan öyle bir okuldur ki
gelmiş gelecek, sanal gerçek bütün okulları yutar.
çünkü bir fakülte var ki onda;
o olmadan bütün fen veya sosyal bilimler
sıfırdır ya da,
ancak nokta kadar bir yer tutar.

işte o fakültenin ismi sabırdır.

evet insanlık neye sahipse şu an
sabırla yoğrulmuştur. derler ya hani.
demedilerse dedik.
işte öyle de,
neyiniz yoksa sabır onu tamamlar.
ama sabrınız yoksa düşünün,
hiç biter mi ihtiyaçlar?

işte bu kadar kıymetlidir.
ve tahsili bu kadar önemli.
öyle ise herşey için
bir tek şeye ihtiyacımız var,
o da; sabır.
öyle değil mi?

mesela,
olur ya,
arabanızla bir kavşaktan geçerken
kırmızı ışığa uymayan bir araç
biniverir tepenize;
gümmm...
sahur topu atılmış,
sabır döneminiz başlamıştır
araba hurda haş.
sizde de kırık çizik filan belki...
sağmısınız?
sabredebilirmisiniz?
geçmiş olsun.
hiç olmamış farzedebilirsiniz.

kırık düzelinceye,
yeni araba alıncaya kadar sürer oruç.
siz sabretmez,
araba almakta acele eder,
kredi çekerseniz;
yazık, işte orucu yediniz.
ha araba sigortalı mıydıı?
siz hiç oruca başlamamışsınız ki :)
sıfır aldınız.
küsmeyiniz.
girmediğiniz sınavdan
sanırım not beklemezsiniz.

sağlık yönünden baksak bu olaya
durum yine aynı
bacak kırık moral sıfır.
"neden hep bunlar
benim başıma geliyor" dediniz
gitti oruç.
hem de
ne keyfiniz geri geldi
ne iyileşme süreniz azaldı
belki de uzadı.

"peki ya ölseydik ne olacaktı?"
der gibi duruyosunuz?
:)
işte o zaman
o gümleyen iftar topu olacaktı sizin için.
tebrikler
o büyük sabır sınavını bitirdiniz.
sakat kalsanız
ona da ölünceye kadar sabredecektiniz.
hayat,
kıçımıza patlatılan bir şamarla başlayan
ve ne zaman nerde iftar edileceği belli olmayan
büyük bir sabır sınavı değil midir?

çok şey öğrendik Ramazan'dan çok şey...
"keşke ben de oruç tutsa idim"
diyeniniz olabilir.
öyle ise müjde!
Ramazan daha bitmedi :)
hem önümüzde Kadir Gecesi'de var.
bir işin tamamını yapamıyor olmak,
o işi terketmeye sebep olamaz.
evet oruç çok kıymetlidir.
böyle bir fırsat kaçırılmaz ...

dikat etmeyiz biz ama
oruç ile insan çok değişir
ve gelişir.
mesela,
"hiç muhabbet kuşu beslediniz mi?
eğer kafesine yem doldurursan
yüzüne bile bakmaz. yaklaşmaz.
acıktığında elinle verisen yemi yalnız;
artık bırak kafesten, hiç kaçmaz.
burnunun dibine kadar sokulur.
seninle konuşur, muhabbet eder.
işte o zaman muhabbet kuşu olmuştur.
ve insan oruçken daha bir insan değil mi?...
kendini tanır Rabbini bilir.
kibrini bırakır, aczini anlar."
demiştim bir arkadaşa.
iyi ki demişim.
bakın hazıra konduk:)

devamla,

can denilen şey ruhtur yani biz.
bedenimiz bize verilen bir araba,
arabayı çeken atlar ise nefsimiz.
dizginler elinizde değilse eğer;
atlar nereye çekerse oraya gidersiniz.

diyor,
dikkatlerinizi Ramazanla elimize verilen
hayatımıza yön verme fırsatına çekiyoruz.
sürekli "daha önce demiştik" demek
pek hoş olmuyor lakin demişiz bir kere
her zaman kolay olmaz diye.
evet, dizginler elinizdeyken kolaydır.
yoksa kişisel gelişim ve değişim,
çok zaman alır.

özetle,
Ramazan da insanların;
1- tahammül seviyesi yükselir. sabır.
2 -aczini anlar, kendini bilir, rabbini tanır.
3 -hayatına kolayca yön verme fırsatı kazanır.

işte size bir kaçını sunabildiğimiz bu güzellikler
Ramazan ve oruca dairdirler.
ve elmas kıymetindedirler.
merak etmeye de ziyadesiyle layıktırlar.

prenses'te ve damlo'da görmüştüm bunu. yiğit özgüre'de selam olsun.

:)
turistlerle ropörtaj yapıyorlardı Sultan Ahmet'te
bakıyorum,
bazıları Ramazanı hiç bilmiyor,
oruca anlam veremiyor üzülüyorum.
bazıları özenir gibi, hayretle bakıyor seviniyorum,
ve ezanın okunmasını bekliyorlar yemeden.
bizimle birlikte...

böyle bir ayın bitişi
10 gün evvelinden sızı olup
yüreğinize düşmez mi?

biz kıymetini bilemedik.
yine gelsin.

Allah hepimizi
gelecek Ramazana da kavuştusun diyorum.
inşallah.

K®HAN

AFET CANAVARI

korhanya@gmail.com — Fri, 02 Oct 2009 01:06:31 PDT

dikkat: bu yazının ikiyüzü var.
biz arka yüzünden başlıyoruz. ön yüzü için altta kırmızı bir başlık var. en alttada bir bonus...

dışarda yağmur...
yağıyor, kim dindirebilir?
yanıyor, kim söndürebilir?
esiyor, kim karşı durabilir?
sallanınca yeryüzü,
onu kim durdurabilir?

ve uğur dündar konuştu;
"doğanın akılalmaz gücü
tırları üst üste yığdı.
arabaları denize doldurdu.
çok kızdı, uyardı,
geliyorum dedi."
mealen böyle söylemiş, duydum.
ben seyretmedim.
birebir kelimeleri bunlar olmayabilir.
başka haber kanallarından
üstünkörü izledim olayları.
maşallah,
şurursuz varlıkları konuşturmakta basınımızın üstüne yok. hatta lafonten solda sıfır kalır.

trakyada sel felaketi oldu,
ben bu konuda yazmayayım dedim.
sabrediyordum.
İstanbul'da da olunca
ve bütün olanlara rağmen
gafletin kalın perdesi
bazılarında sapasağlam durunca
dayanamadım.

sizin o doğa dediğiniz şeye,
meydan okuyorum uğur dündar.
gelsin, beni de
ve neyim varsa hepsini de
süpürüp götürsün.

sizin failmiş gibi görmekte
ve göstermekte ısrar ettikleriniz,
fail değil mefûldürler.
evet pervasızca meydan okuyorum çünkü;
ben sizin ağzınızdan bir türlü sadır olmayan
bir olan Allah'a
-layıkıyle olmasada-
iman ediyorum.

hadi o kişiyi
ve televizyon kanalını anlıyoruz.
ya diğerleri...
hatırlarmısınız;
deprem için "ilahi ikaz" dedi diye
bir yazar hapis yatmıştı.
başarıya ulaşılmış.
sindirilmişiz.
ve demek ki devam ediyor.

bakın açıkça ifade ediyorum
doğal afet dediğiniz şeylerin tamamı dahil
herşey emri ilahi ile hareket eder.
ve rasgele ve maksatsız olamazlar.
mesajı okumak lazım.
ve kesinlikle gerçek Failin
bir muradı var.

Başınıza gelen herhangi bir musibet ellerinizle işlediklerinizden ötürüdür.
O, yine de çoğunu affeder.
Şûrâ / 30.ayet

maksadını anlayamıyoruz,
apaçık mesajı alamıyoruz,
okuyamıyoruz diye
herşeyi başıboş mu ilan edelim?
enflasyon canavarı gibi bir canavar icat edip
bütün suçu ona mı yükleyelim?
yoksa bu rahmet ayında,
Kuran-ı Kerimde, her surenin başında
ve birçok yerde kendini;
Rahman ve Rahim (Esirgeyen ve Bağışlayan)
olarak bize tanıtan Rahman'ı (c.c.)
-haşa- merhametsizlikle mi itham edelim?

şöyle olsaydı olmazdı,
böyle olsaydı dolmazdı...
tedbirler en ince ayrıntısına kadar alınmalı elbet.
ihmal varsa sorumluları cezalandırılmalı.
istifa etmeliler evet.
tedbir konusunda ders de alınmalı.
yalnız insani hatalar
bunun Allah tarafından olduğu gerçeğini
değiştirmez ve gölgelememeli.
-haşa- Allah hazırlıklı olup olmadığımızı
bilmiyor mu?
altı aylık yağış bir gecede düşmüş...
bırakın bizi
dünyanın engelişmiş ülkeleri
afetlerle başedebiliyor mu?

garibanlar öldü, iyi insanlar öldü, falan filan.
zenginler ölse de, ya da fakir...
diyanet işleri başkanı ölse de,
ya da abdullah öcalan,
ben öleyim, ya da sen,
umuma isabet eden afetlerin
birtek açıklaması vardır.
ilahi ikazdır.
tabii ki ölenlere değil bu ikaz
kalanlara.
alanlara.

orada ölen inanan kardeşlerimizin
ahir ömürleri günahlarına kefaret olmuş
ve malları da sadaka hükmüne geçmiştir.
evet, Allah yanında hiçbirşey zayi olmaz.
"Allah şüphesiz zerre kadar haksızlık yapmaz..." (Nisa, 40)
ve asıl hayat ahiret hayatıdır.
boğularak gelen ölümün
şehadet mertebesi kazandırdığı
burada; Şehîd-i Uhrevî Kime Denir?
başlığı altında görülebilir.

eğer felaket apaçık
sadece inanmayanlara isabet etse idi
uğur dündar bunları doğa yaptı diyebilir miydi?

yalnız şu bir gerçek
çoğunluğun müstehak olması
en önemli ve belki de tek sebeptir.
tevbeye ve nazarları Rahman'a çevirmeye
vesiledir.

bir haber spikeri,
"bu akşam ki türkiye bosna maçından
galibiyet çıksında unutalım tüm bunları"
diyordu spor sipikeri arkadaşına.
Allah biliyor, yenilmemiz için dua ettim.
akşamında unutmak için mi yaşadık tüm bunları.
hemen maça mı koşalım?
hiç düşünmeyelim mi?
......
gülsem mi, ağlasam mı?

yarattıklarının merhametleri toplamı
onun merhamet denizinde
bir katre dahi tutmayan
Allah'tan, bütün afetzedelere
rahmet, başsağlığı ve sabır diliyorum.

K®HAN

ve şimdide madalyonun görünen yüzü

vicdanlarını sele kaptıranlar

iki şehir plancısı
öğle saaatlerinde ntv de
yok hayır,
yağmacılardan değil,
siyasetçilerden bahsediyorlar
bu kelimelerle;
"vicdanlarını sele kaptıranlar"
afet sonrası başarısızlıktan bahsetmiyorlar yalnız,
bakılması gereken noktaya parmak basıyorlar.

diyorlar ki;
"dere yataklarındaki
yanlış yerleşimin altında
birtek şehir plancısı imzası yoktur."

ben hasbelkader içlerinde bulundum kısa bir süre
biliyorum, sistem şöyle işliyor;
bir tarihte şehir plancıları tarafından
şehrin olması gereken imar planı çiziliyor
sonra ve hatta plan tamamlanmadan
siyasetçi devreye giriyor
ve belediye meclislerinde tadilatlar başlıyor.
ve ne yazık ki
tadilat söz konusu olduğunda
memleket menfaati değil
kişisel menfaatler,
maddi veya siyasi rantlar konuşuyor.
yani vicdanların sele kapılması için
yağmur yağmasına gerek yok.
asıl canavar menfaat üzerinde dönen siyaset.
lakin insanlar suçunu satmak için
afeti canavarlaştırıyor.

o iki şehir plancısı
başbakandan bahsediyorlar sonra
üçüncü köprünün yerini tespit etmek için
çıktığı helikopter gezisinde
yanına siyasetçiden başkasını almadığından...
evet ne yazık ki,
siyasetçimiz koltuğa oturduğunda
kendini herşey zannnediyor.
bilgiye dayanmıyor.
güvenmiyor.
işine mi gelmiyor.?
(e) - hepsi.
ve en çok da ( a)

"şimdi binsinler helikoptere
ve bizi çağırmasınlar yine.
gelmeyiz çünkü" diyorlar şehir plancıları.
öyle ya,
plansız yaptığınız bir apartman göçtüğünde
mühendis çağırmanın ne alemi var.

doğru söze ne deniyor?

K®HAN

yeni lafontenler tespit ettim
bir daha,
olayı etraflıca incelemeden yazı yazmayacağım
yukarıda "doğa yapıyor bunları" dediği için
uğur dündara yüklendik.
basınımız lafonteni geçti dedik.

sonradan okuduğum
birkaç blogger yazısında farkettim
ve televizyonda hala devam eden komedyaya
kapsamlıca bakınca gördüm ki;
hak geçmiş.
olayda nice lafontenler varmışda
öylesine baktık ya biz görmemişiz.

hak geçirmeyelim.
birkaç cümleleri ile onları da sevindirelim.

kadir topbaş zavallısı demiş
"bu doğanın, ornitorenklere sahip çıkmamamıza karşı bize verdiği ceza"
bak bak bak...
senin cezayı hakettiğin ortada ama
o kadar pişkinsinki koltuktan bir milim kımıldamadın
başbakan demiş
"derenin intikamı acı olur."
dedim ya biraz daha üzerine gitseniz
afet canavarı yaptı bizim suçumuz yok deyip
işin içinden sıyrılacaklar demek ki.

uzatmaya gerek yok.
bu bana ders olsun
bundan böyle,
iyice anlamdan dinlemeden
televizyondan haber yorumlamak yok
sonra hak geçiyor.

şöyle layıkıyla bir yazıp
hakkını veremedik adamların.
yani şöyle:
mevkiisini görev değil ayrıcalık olarak görenlerin topundan çekiyoruz ne çekiyorsak.

ve son söz:

insan hakkı aramaya değil
kendini haklı çıkarmaya çalışıyorsa
ve utanmıyorsa,
dilediğini yapsın.

K®HAN

GÜNAHKARIM. ELHAMDÜLİLLAH !

korhanya@gmail.com — Fri, 02 Oct 2009 01:07:24 PDT

bazen olur ki,
kafiye fazla gelir
hakikat gölgelenir.
yazdım baktım
öyle oldu sandım.
yayınlamayacaktım.
sonra bu uyarıyı yazdım:

üstten bakma öyle, hakikate dikkat et eğil,
zira bu yazı böyle, kafiye olsun diye değil.

günahınızı sevdirmek
değil asla niyetim.
meleklerden üstündür,
insan olanın makamı.

yaratılış gayesi birdir,
insanın farkı nedir?
en önemli farkımız
günahımız değil midir?

kimi ayıplasanız biriniz
günahından dolayı
ölmezsiniz artık siz,
yaşamadan o olayı.

bırakın hor görmeyi,
küçümsemeyi, kınamayı.
üzüntü vermelidir günah
biz seçeriz en kolayı.

korkmadan işler durur,
alır mazlumdan ahı.
işte acınacak kimse odur;
günah bilmez günahı.
*******

peki öncelik hangisinin?

iyilik peşinde koşmak mı?

günahlardan kaçmak mı?

by ene' nin katkılarıyla

burada

en dibe düşme ihtimalini göze alarak, en zirveye talip olmak...
tam da insana göre...
dağların reddettiği en ağır yük, işte o emanet;
cüz-i irade.

K®HAN

"İnsanlar!
Allah'ın vâdi elbette gerçektir,
öyleyse sakın dünya hayatı sizi aldatmasın;
o çok hilekâr şeytan da
Allah'ın kerem ve merhametini ileri sürerek
sizi aldatmasın."
(Fatır, 35/5)
*******

havf ve reca ortasında;
KORKU ve ÜMİT ARASINDA BİR YER...
*******

عن أبي أيوب رَضِيَ اللّهُ عَنْه قال:
قَالَ رَسُولَ اللّهِ: لَوَْ أنَّكُمْ تُذْنِبُونَ لَذَهَبَ اللّهُ تَعالى بِكُمْ وَخَلَقَ خَلْقاً يُذْنِبُونَ فَيَغْفِرُ لَهُمْ

Ebu Eyyub (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Eğer siz hiç günah işlemeseydiniz, Allah Teâlâ hazretleri sizi helak eder ve yerinize, günah işleyecek (fakat tevbeleri sebebiyle) mağfiret edeceği kimseler yaratırdı." [Müslim, Tevbe, 9, (2748); Tirmizî, Da'avât 105, (3533).]

*******

عن أبي هريرةرَضِيَ اللّهُ عَنْه قال:
قَالَ رَسُولُ اللّهِ : وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ لَمْ تُذْنِبُوا لَخَشِيتُ عَلَيْكُمْ مَا هُوَ أشَدُّ منْهُ، وَهُوَ الْعُجْبُ

Ebu Hüreyre(radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Nefsim kudret elinde olan Zat'a yemin ederim ki, eğer siz hiç günah işlemeseniz, Allah sizi toptan helak eder; günah işleyen, arkadan da istiğfar eden bir kavim yaratır ve onları mağfiret ederdi." [Müslim, Tevbe 9, (2748).]
Rezîn şu ziyadede bulundu: "Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdu ki: "Nefsim elinde bulunan Zat-ı Zülcelâl'e yemin olsun ki, günah işlemediğiniz takdirde ondan daha büyük olan ucb'e (*)düşeceğinizden korkarım." [Bu rivayet, Münzirî'nin et-Terğîb ve't-Terhîb'inde kaydedilmiştir (4, 20).]

*ucb:

kibir, gurur, kendini beğenme, ameline, yaptığı işlere güvenme.

*******

“Bütün Âdemoğulları günahkârdır, günahkârların en hayırlıları ise tövbe edenlerdir.” (İbn Mâce, Zühd, 30)

*******

"Kınamayınız, kınadığınız şey başınıza gelmedikçe ölmezsiniz"
(Tirmizi, Kıyamet, 53, no: 2507; Beyhaki, Şuabu'l-İman, 5/315, no: 2778; Bkz: Keşfu'l-Hafa, 2/265)

*******

"Ey günâhta haddi aşanlar, Allahın rahmetinden ümit kesmeyin! Çünkü Allah, bütün günâhları affeder. O, gafûrurrahîmdir, affı, merhameti çoktur." (Zümer 53)

TEBRiKLER

korhanya@gmail.com — Fri, 02 Oct 2009 01:08:25 PDT

aziz ve kıymetli dostlarım
ve hayata teknik destek yüksek okulundaki
ders arkadaşlarım,

'biliniz ki,
mevcudat içinde en kıymettar,
hayattır.
ve vazifeler içinde en kıymettar,
hayata hizmettir.
ve hayata ait hizmetler içinde en kıymettarı,
şu fani hayatın baki bir hayata
inkılap etmesi için çalışmaktır.
şu hayatın bütün kıymeti ve ehemmiyeti ise,
ebedi bir hayata çekirdek ve kök
ve başlangıç olması cihetindendir.
yoksa, ebedi hayatımızı zehirleyecek
ve bozacak bir tarzda
yalnızca şu fani dünyaya odaklanmak,
ani bir şimşeği
daimi bir güneşe tercih etmek gibi bir
divaneliktir.'

işte,
elchattabib adını verdiğimiz bu mekanın
bu cihetle bir kıymeti var ise vardır.
yok ise tamamen israftır.
e tabi tabelaya
hayata teknik destek diye yazarsan böyle.

sorusu olan?

peki bloğunu böyle bir çizgide tutmak
her yiğidin harcı mıdır?
değildir.
hele benim
hiç değil.
çünkü bu
birtek kişinin başarabileceği iş değil.
ama görülüyor ki
artık biz tek kişi değiliz.
şu an mecut 35 komtanım.
her yazının altına yazan
yaklaşık beş on yazar daha var
eveet !, ben rahat değilim :)
bariz hatalar yapma lüksüm yok
sallayamazsın öyle
bunlar müdakkik insanlar.

zaten, hem iddiamız
hem sözümüz var;
elchattabibe herkes yazı yazabilir diye.
yok yorum değil,
yorum çizgisinin üstüne.

kıymetli kardeşlerim,
zaman gittikçe hızlanıyor.
ne zaman baksam takvime
yapraklarını tomarla koparıyorum
başka türlü yetişilmiyor.
bakın daha dün gibi
buraya ilk adım atışım.

işte bu gün burada,
elchattabibin doğumunun
sene-i devriyesi münasebetiyle
toplanmış bulunuyoruz.

kişisel blog olarak
buradaki yazıyla yayına başladık.
zaman içinde,
-kişisellikle sınırlamak istemeyişimiz
ve belki sınırlayamayışımız nedeniyle,
yani mukadderat-
hayata teknik destek yüksek okulu
olararak tanımlayıp
samimi ve mütevazi bir açılış yaptık
niyetimizi cümle aleme duyurduk.
o da burada.

şimdi ben de
buradan,bu vesile ile
ders arkadaşlarıma tekrar sesleniyorum;
tahtaya kalkmak isteyen varsa
söylesin arkadaşlar!
el kaldırsın.
herşeyi de devletten beklemeyin klişesi canım.
hem devletin de yapacağı bişey yok bahanesi.
çünkü okulumuzun
hiç öğretmen kadrosu yok safsatası.
var de olsun bitsin
deli mi ne
derim demem sana ne be.

ben mi?
ne yani okulu babam mı yaptırdı?
ismini ben koydum diye benim mi oldu?
alın sizin olsun.
hem şunun şurasında
google a kiracı değil miyiz?
maaş filan da yok.
ne sahibiyim
ne müdürü
ne örtmeni.
muzip, tembel, haylaz kerata gibi
öğrenci kadroları boş dururken
örtmenlik sarmaz ki...

hademeliğini yapıyorum evet.
gönüllü hizmetçilik.
ayakkabıyla girmek yasak.
ne yapalım
yaşasın istiyorum
şu gökkubbe de baki kalan bir hoş seda olsun.
diliyorum.
amin.
teşekkür ediyorum.

alkış kıyamet, ıslıklar, konfetiler...
gönülden havai fişekler .
teprikler...
teprikler...
teprikler...
pi

K®HAN

İSTERSEN TUTMA

korhanya@gmail.com — Fri, 02 Oct 2009 01:09:09 PDT

konser ortamlarını bilirsiniz.
Ramazan ayını da...
ya da ikisinden birini...

kıyaslama yapacağız
ikisini de bilmiyorsanız
zorlanabiliriz :)

insanlar sevdikleri bir sanatçının
konserine gittiklerinde;
-hatta pek sevmediklerinde bile durum değişmez-
aynı müziği dinlemekten,
sanatçı eşliğinde
aynı şarkıyı söylemekten,
yanyana bulunup
aynı yöne bakmaktan,
aynı amaç için
bir araya gelmekten kaynaklanan
bir halet-i ruhiyeye bürünürler.
en ağır abiler
sallanır, hoplar, zıplar,
en yaşlılar gençleşir.
şarkı sözlerini
bilen de bilmeyen de
herkes gibi eğlenir.

işte bu tür ortamlarda oluşan
ve herkesi etkileyen şeye
sinerji denir.
yani diyollaa :)

sinerji minerji anlamam,
inanmam ben bunlara diyorsanız;
bizimle bundan öteye
gelemeyebilirsiniz.

mesela sinerji ,
herkesin görebildiği,
armut gibi göz önünde
sallanan birşey olsa idi;
onu manavdan da satın alıp
canımız her istediğinde
oturduğumuz yerden
mutlu olabilirdik.
konsere ne gerek vardı?
......
efendim?
......
sağda uygun bi yerde mi...
peki.

ne diyorduk?
konser ortamları,
ve Ramazan...
evet, asla bir değiller.
lakin, düşünmek ve anlamak için
kıyas edilebilirler.
edebilirsiniz.
ediniz.

ben bir kaç hususa değinip
bitiriyorum.

Allah'ı severek
o da bizi sevsin diyerek
(Allah rızası için)
ihlasla, (samimi olarak)
yaptığımız herşey
ibadet hükmündedir.
eğer bu O'nun tarafından
emredilen bir şey ise
onun kıymeti en zirvededir.
ve hep birlikte yapıldığında
konser ortamlarına mutluluk veren,
ibadet ortamlarına kimbilir
neler verecektir.
hele bir de, aylardan Ramazan'sa
bambaşka...

Alem-i İslam'ın ve
bilip bilmediğimiz mahlukatın
her zamankinden daha ziyade
ve hep birlikte
ve aynı amaç için
Allah'ı anmasından
kaynaklanan mutluluk;
Ramazan neşesi...

ve oruçla gelen sağlık...

bu mübarek ayın,
dünyaya bakan faydalarından
sadece bir ikisi .

belki bu neşe sayesindedir ki
Ramazan'ın ibadeti
insana güç gelmez
şevkle yapılır.
Ahirete bakan yönünün ise
hesabı biraz 'karışık'.
bi kere hiç değille

bin aydan daha faziletlidir.
çünkü içinde bir yerlerde saklanan
Kadir gecesidir.

biz bunları,
bu kadarını
veya daha fazlasını,
bu zamana kadar
anladık ya da anlamadık.
bundan sonra da
pek tabii öğrenebiliriz.
unutabiliriz de...
ama Ramazan'da çocuk olmak
bambaşkadır.

diyeceğim o ki;
yok mu yeğeniniz,
oğlunuz, kızınız, torununuz.
çocuklara Ramazan'ı yaşatalım.

istersen sen kalkma diyerek
sahura kaldıralım.
tereyağlı katmeeer...
istersen sen tutma diyerek
oruç tutmalarına izin verelim.
zorlanana tekne orucu...
iftarlık almaları için harçlık verelim.
buzzz gibi gazoz...
iftarlıklar elimizde balkondan
fiştom patlasın diye gözleyelim.
istersen sen gelme diyerek
camiye götürelim.
ama kıkırdayanlar en arka safa...
evet, biz yaşamazsak
onlar da mahrum kalır.
yaşayalım.

ki özgür büyümeleri için
onlara imkan verelim.

bu kadarı
bizim sorumluluğumuz.
sonrası onların...

Ramazan ayına eriştik.

Elhamdülillah.
hepinizi kutlarım :)

K®HAN

Bu ayın Cenâb-ı Hak katında müstesna bir yeri vardır. Yüce Rabbimiz kendisine muhatap olarak seçtiği kullarına sonsuz rahmetinin en geniş tecellilerini bu aya tahsis eder. Başta Kur'ân-ı Kerim olmak üzere! Tevrat, Zebur ve İncil gibi diğer semavî kitapların da bu ayda indirilmiş olması, bu günlerin kıymet ve kudsiyetini artıran diğer bir husustur.
Mehmet Paksu

*******

Ubâde bin Samit anlatıyor:
Ramazan ayının başladığı bir günde Resulullah Aleyhissalâtü Vesselam şöyle buyurdu:

"İşte bereket ayı olan Ramazan geldi. Artık Allah'ın rahmeti sizi kuşatır. O ay, yeryüzüne bol bol rahmet iner. Günahlar affedilir. Dualar kabul olunur. Allah sizin iyilik ve ibadette yarışmanıza bakar da, bununla meleklerine karşı iftihar eder. Öyle ise kulluğunuzla kendinizi Allah'a sevdirin. Asıl bedbaht olan da, bu ayda Allah'ın rahmetinden nasibini alamayandır."
(hadis - et-Tergib ve't-Terhîb, 2:99.)

*******

Selmân-ı Fârisî (r.a.) anlatıyor:
Resul-i Ekrem Efendimiz Aleyhissalâtü Vesselam Şaban ayının son günlerinde bize irad ettiği bir hutbede şöyle buyurdu:

"Ey insanlar büyük ve mübarek bir ay yaklaştı, gölgesi başınızın üstüne düştü. Bu öyle bir aydır ki, içinde bin aydan daha hayırlı olan Kadir Gecesi vardır. Allah o mübarek ayın gündüzlerinde orucu farz, gecelerinde nafile namazı meşru kıldı. Bu ayda küçük büyük bir hayır yapan insan, başka aylarda bir farz eda etmiş gibi sevap alır.
Bu ayda bir farzı yapmak, başka aylarda yetmiş farz yerine geçer.
Bu ay Allah için açlık ve susuzluğun, taat ve ibadetin meşakkatlerine sabır ve tahammül ayıdır. Sabrın karşılığı da Cennettir.
Bu ay yardımlaşma ayıdır.
Bu ay mü'minlerin rızkını arttıracak aydır.
Bu ayda her kim oruçlu bir mü'mine iftar edecek bir şey verirse, yaptığı bu iş günahlarının bağışlanmasına ve Cehennemden kurtulmasına sebep olur. Oruçlunun sevabından da hiçbir şey eksilmeden onun kadar sevaba kavuşur."

Ashâb-ı Kiramdan bazıları, "Ya Resulallah, hepimiz oruçluya iftar edecek bir şey bulup verecek durumda değiliz" dediler.
Bunun üzerine Resul-i Ekrem Efendimiz Aleyhissalâtü Vesselam, "Allah bu sevabı bir tek hurma ile, bir içim su ile, bir yudum süt ile oruçlu mü'mine iftar ettirene de verir" buyurdular ve hutbelerine şöyle devam ettiler:

"Bu ayın başı rahmet, ortası mağfiret, sonu da Cehennemden kurtuluştur.
Bu ayda kim kölesinin (işçi ve hizmetçisinin) işini hafifletirse, Allah da onu affeder ve Cehennemden uzak tutar.
Bunun için bu ayda şu söyleyeceğim dört hasleti fazlasıyla bulundurmaya çalışınız. Bu dört hasletten ikisi ile Rabbinizi razı edersiniz, diğer ikisinden ise hiçbir zaman ayrı kalamazsınız.

Rabbinizin rızasına sebep olan hasletlerin birisi, kelime-i şehadete devam etmeniz, diğeri de Allah'tan mağfiret dilemenizdir.
Vazgeçemeyeceğiniz iki hasletin biri Allah'tan Cenneti istemek, diğeri de Cehennemden Allah'a sığınmaktır.
Her kim oruçluya bir yudum su verirse, Allah da ona benim mahşerdeki havuzumdan öyle bir su içirecektir ki, Cennete girinceye kadar bir daha susuzluk çekmeyecektir.
(hadis A.g.e, 2:94.)

*******

Ebu Mes’ud el-Gıffari Radiyallâhu Anh anlatıyor:

Bir gün Resul-i Ekrem Efendimiz Sallallâhu Aleyhi Vesellemden işittim.
Ramazan’ı tebrik ettikten sonra buyurdular ki:

“Eğer ümmetim Ramazan ayının kıymetini, şerefini ve önemini hakkıyla bilmiş olsaydı, bütün bir yılın Ramazan olmasını temenni ederdi.” (et-Tergib ve’t-Terhib, 2:102)

*******

Mübarek ramazan ayından en iyi şekilde faydalanmak için neler yapabiliriz?

Peygamberimizin Ramazan Günleri

TAHRiPCi VE TAMiRCi

korhanya@gmail.com — Sun, 11 Oct 2009 23:06:05 PDT

bir adam düşünüyoruz.
tahribatçı bir adam.
eline bir taş alıp
yüksek,
caddeye hakim bir yere
oturmuş.
ve saklanmış olsun.
muhtemeldir ki
yoldan geçen birinin kafasını,
elindeki taşla yarabilir.
onu yere serebilir.

sen de tamirci olsan,
oturduğun yerden
o yaraya tendürdiyot
ve gazlı bez atıp
sarabilir misin?
kanı durdurup
adamı sakinleştirebilir misin?
zararı sineye çektik.
onu normal yaşamına
hemen döndürebilir misin?

bilirsin,
yirmi adamın
yirmi günde yaptığı binayı,
bir adam
bir günde tahrip edebilir.
ve tamir,
çoğu zaman
yeniden yapmaktan
çok daha zordur.

peki ya,
taş atanın elinde silah,
binayı yıkanın elinde
bomba varsa?
Allah muhafaza...

sırtını giydirsen de
karnına yedirsen de,
insan eğitilmediği sürece
en tehlikeli haşere
değil midir?

yalnız,
burada kastedilen eğitim,
vicdanların eğitimidir.
matematik ve fizik vesaire
hangi vicdanı eğitebilir?

atomu bölerek bomba yapan,
veya onu Hiroşima'ya atan
eğitimsiz midir?

hadi düşünelim,
hangi ilim
vicdanlara hitabeder?
ve eğitebilir

hangi bilim ?

K®HAN

Hiroşima - Atom Bombası Belgeseli

ÖLSEM TEPERİM

korhanya@gmail.com — Fri, 02 Oct 2009 01:15:15 PDT

tribünlere oynamak...

kolaydır.
ve kısa vadede getirisi çok...

kısa aklım beni
bunlara itiyor.

ne var ki,
aklımın yetişmediğine
bir bilenin, bir alimin
gözleriyle bakmak gerekliliğine,
ve haritası varken,
akıl pusulasıyla,
ve tek kişilik bir sandalla
keşfedilmişi keşfetmeye çıkmanın
aptallık olduğu gerçeğine,
aklım kısa da olsa yetiyor.

kürt değilim, azınlık değilim.
askerliğimi Antalya'da yapmışım.
ve askerliğini doğuda yapma ihtimali olan
ne kardeşim, ne oğlum var.
Selçuklu'nun Anadoluya
hakimiyetinden bu yana
hiçbir savaşta ya da barışta
düşman ayağı değmemiş,
terörist filan girmemiş
yaşadığım topraklara.
aç değilim, açık değilim.

bana ne demokratik açılımdan
değil mi?
acaba ne oluyor bana?
rahat mı tepiyor.
galiba.
tepmiyorsa ben tepiyorum.

"İnsanın bu dünyaya keyif sürmek
ve lezzet almak için gelmediğine,
mütemadiyen gelenlerin gitmesi
ve gençlerin ihtiyarlaşması
ve mütemadiyen zeval
ve firakta yuvarlanması şahittir."

ben rahatı terketmezsem
İslam beni terkediyor.
evet, İslamı getiren buyuruyor;
"komşusu açken tok yatan bizden değildir."
ve kainatı halkeden buyuruyor;
"Kim bir cana kıymamış
veya yeryüzünde fesat çıkarmamış
birisini öldürürse,
bütün insanları öldürmüş gibidir."
(Mâide Sûresi, 5:32)
rahatım kaçıyor.
bu ülkede sapla saman karışmış vaziyette.
sadece teröristler ölmüyor.
bu işten her türlü kar sağlayanların ekmeğine
her geçen gün bir kat daha yağ sürülüyor.
yıllardır batılının emeği,
doğuya top, tüfek, bomba olarak yağıyor.
3 ay -sözde- eğitim alan asker
dağa sürlüyor.
%99u gariban.
korkudan kapatmış gözünü
habire mühimmat sıkıyor dağa, taşa...
komutanı, "oğlum böyle yapma" dese
"sen pkklı mısın yoksa?" karşılığını alıyor.
pkklı iktisatlı,uzman;
tek atışta indiriyor.
bana dokunuyor mu?
"dokunmuyor".
o zaman bu yılan bin mi yaşasın?
....
Allah belasını versin.

konu milliyetçilikse
ben de milletimi seviyorum.
ama neden?
İslamın bayraktarlığını yapıp
dünyaya medeniyet yaydığı için.
onu yücelten zaten budur.
eğer milliyetçi olmak için
cengizhan'ı da sevmek zorundaysam
o zaman sizin olsun milliyetçilik
ben oynamıyorum.

ne hükümet umrumda
ne siyaset.
Ahmet Altan ne kadar akpartiliyse
o kadar akpartiliyim.
kişilerin, partilerin değil
fikirlerin peşindeyim.
ne hükümetin akıl hocasıyım
ne peşime takılmış yüzbinler var.
sadece yazdıklarım
bir dua hükmüne geçsin istiyorum.
bu işin demokratik açılım yapıyorum diyerek
çözülmeyeceğini bende biliyorum.
şu ana kadar savaşarak
neden çözemediğimizi de.

"malumdur ki, iki kahraman
birbiriyle boğuşurken,
bir çocuk ikisini de dövebilir.
bir mizanda(terazide) iki dağ
birbirine karşı muvazenede(dengede) bulunsa,
bir küçük taş, muvazenelerini bozup
onlarla oynayabilir;
birini yukarı, birini aşağı indirir.
işte, ey ehl-i iman! ihtiraslarınızdan
ve husumetkarane tarafgirliklerinizden,
kuvvetiniz hiçe iner;
az bir kuvvetle ezilebilirsiniz."

ihtiraslar ve
husumetkarane(düşmancasına) tarafgirlikler...
hükümet; olayın üzerine gidiyorum der,
ordu; bir tökezlesede tepesine binsem diye gözler.
muhalefet öyle...
halkımız böyle...

bu demokratik açılım lafının
belki tek faydası şu olabilir;
konu üzerinde günlerdir yapılan
ve yapılacak olan beyin fırtınası.
ki bu çok önemli bir faydadır,
çözüme zemin oluşturabilir.
-husumetkarane yapılmamalı tabii-
olurlar, olmazlar, çözüm arayışları,
tenikler, taktikler.
düşündürdü az düşünen bizi.
ne kadar az düşünüyoruz değil mi?
Cenab-ı Allah'ın Kuran-ı Kerim'de
sekizyüz küsür defa dediği gibi
"...Ne kadar az düşünüyorsunuz!"
öyle değil mi?

Ahmet Altan'ın mezkur yazısını
yayınladıktan hemen sonra
her ne hikmetse
feedburner'dan
bu bloğu takip edenlerin sayısı
56 dan 12 ye düşüvermiş.

umursuyor muyum?
evet.
hem de çok.
üzülüyorum küstükleri için.
birilerinin size kulak tıkaması
sizi üzmez mi?
ama çekiniyor muyum.
asla.
elbette bedeli var düşünmenin.
taraf olmanın.
ve bu çok çok ucuz
ve komik düşer
Türkiye şartlarında
geçmişte düşünce için
ödenen bedellerin yanında.

işte Ramazan geliyor.
"aç kalacağız".
kendi elimizle "rahatımız kaçacak".
ben rahatımı kaçırmayı seviyorum.
çünkü uzun vadeli düşünüyorum.
oruç tutmayı seviyorum.
Ramazan'ı seviyorum.
ölüm olsa bile sonunda...

K®HAN

İNSANIZ BİZ

korhanya@gmail.com — Fri, 02 Oct 2009 01:16:02 PDT

şimdi,
bir önceki yazımızla aynı konuda
başka bir blogda yazdığımız bir yorumu
buraya taşıyoruz.

bazen insan söylemek istediklerini
ihtiyaç söz konusu olduğunda
daha iyi ifade edebiliyor.

oradaki ifadelerimizi
buraya taşımamızın amacı
üzüm yemektir.
kesinlikle bağcıyı dövmek değil
kaldı ki bağcı arkadaşımdır.
dillendirdiği düşünce bana göre
birçok batılının doğuya bakış açısını yansıtmaktadır
hiçbir kötü niyet taşıdığını düşünmüyorum.
lakin,
gerçek kötü niyetli insanlar
-sayıları çok az olmasına rağmen-
büyük tahribatlarını
iyiniyetli insanların
heyecanlarından
ve korkularından faydalanarak
yapabiliyorlar.
plan onların, iş gücü bizim...

daha anlaşılır olması için,
aşağıdaki yorumu okumadan önce
buradaki yoruma sebep olan yazıya
göz atmanızda fayda görüyorum.

resim:grafikerler.net

15 Ağustos 2009 Cumartesi 22:25 sularında
ufuruktenprenses.blogspot.com'da...

sonuç olarak savaş devam etsin mi diyorsun?
ve birkaç çapulcu denilen bu insanlarla
kaç yıldır savaştığımızın farkında mısın?

mesela senin dağa çıkman için
ne gibi şartlar oluşmalı bir düşün.
insan gibi yaşamak, evlenmek, çocuk büyütmek...
bunları terketmen için?
terörist....en azından üfürükten.

"çok zor be!
savaş hali sözkonusu olsa belki" diyebilirsin.

işte,
orada İslam adında
şehirden, hastaneden dönerken
yolda babası yanından alınıp
öldürülüp göle atılan bir çocuk var.
yıllarca bu muameleye maruz kalmış
bir halk var.
bir düşün,
o teröristleri bizim "vatanseverlerimiz"
üretmiş olmasın sakın?
senin doktorununu,
öğretmenini kim ne yapsın özgürlük olmayınca.
yaşama özgürlüğü bu
sadece yaşamak...
insanca yaşamak sonraki basamak.

dikkat edin, bizde askerlik zorunludur
lakin onlarda gönüllü.

köy yakmalar, faili mechuller, asit kuyuları...
bunlardan utanıyorum.
savaşsa savaş tamam...
ama mertce...
işte o mertlik
ordunun sadece dağa sürülen bölümüne
münhasır kaldığı için
-karşı taraf için de geçerli olabilir bu-
iki halkın birbirine vurmasından
makam, mevki, saltanat, rant
ve her türlü menfeat sağlayanlara
"sırf muhalefet" olsun diye.
bu savaş bitsin istiyorum.

herkes istiyor
sen de istiyorsun.
ama bu, sapla saman birdir diyerek olmaz.
insan hayatı bu odun değil ki,
kurunun yanında yaş yanmaz.

bir gemide, terörist dolu olsa
ve içinde bir masum bulunsa
ülke selameti bile söz konusu olsa
o masumun onayı alınmadan
o gemi batırılmaz.

doğu Osmanlının son zamanlarından beri
ihmal görmüş, cahil kalmıştır.
hatta belki cahilleştirilmiştir.
doğusu aşağı, batısı yukarı zorlayan bir ülkenin
yükselmesi mümkün müdür?

işte,
sapla samanı ayırt etmeyen
-edemeyen demiyorum onlar bir derece masum-
zihniyete kalırsa işimiz,
doğunun durumu daha da beter olacak
ve yükselmek için
-belki batmamak için-
bölünmemiz tek çare olarak karşımıza çıkacaktır.

şimdi soruyorum size kim bölücüdür?
suçunu bilip hatasını telafi etmek isteyen,
hak ve özgürlükleri genele yaymak isteyen mi?
bir bardak su vermeyelim
hatta yakalım köylerini
ölsünler kurtulalım diyenler mi?

barış demek karşılıklı silah bırakmak demektir.
karşı tarafta savaşacak kimse kalmayıncaya kadar
devam etmek demek değil.

biz dünyaya kan kusturan
cengizhanın ordusu değiliz.
bizim ordumuz Peygamber ocağıdır.
insanız biz.
K®HAN

sonra yukarı,
diğer yorumlara baktım
yalnız değildim.
açıkcası şaşırdım
olaya akl-ı selimle yaklaşanlar vardı
ve onlardan biri bloğunda günler önce
bir yazı yazmış;
kanla bayrak yapmak
ben keyifle okudum.

BİZ DE İMZALIYORUZ

korhanya@gmail.com — Fri, 02 Oct 2009 01:17:10 PDT

bilirsiniz
ve biliniz,
"hayata teknik destek" diye açtığımız bu pencereden
-çoğunlukla gereksiz kamplaşmalara sebep olduğu için
ve tarafgirliğin fikirleri gölgeleme ihtimaline karşı-
siyaset tarafına pek bakmayız.
bakmıyoruz.

tv izlemiyor
gazete almıyorum.
işim gereği ya da blog için
internette araştırma yaparken
ve belki eş dost sohbetlerinden
duyduğum gündem haberlerini
-çok nadir
ve çok gerekli ise-
buraya taşıyorum.

herkeste bir tarafgirlik damarı vardır.
biz Allah vergisi bu duyguyu siyasete bakarken,
futbol takımı tutar gibi sarfetmemeye,
hep haktan yana kullanmaya,
yapabildiğimiz kadar hakperest olmaya
çaba sarfediyoruz.

yanlış anlaşılmasın,
bu açıklamalara gerek duyuşum
bir siyasi etiketle etiketlenmekten
çekindiğimden değildir.
böyle bir etiket varsanılıp da bundan,
sunduğumuz hakikatin
yara almasından korkuyorum.

kaldı ki
söz konusu olan bu ülkenin selameti olduğunda
can korkusu bile hikayedir.

ve zaten
sunacağımız haberde
söz konusu olan bu ülkedir.
öyleyse yayınlıyoruz gerisi hikayedir :)

sorulduğunda
sanki memleketini söyler gibi
Ankaralıyım, Erzurumluyum, İzmirliyim der gibi,
etnik kökenlerin de
korkulmadan, çekinilmeden, utanılmadan,
özgürce ve hatta iftiharla
Türküm, Kürdüm,Lazım, Gürcüyüm... diyerek
telafuz edilebildiği bir ülke istiyorum.
barış taraftarlarını destekliyor ve alkışlıyorum.
şavaş isteyenlere ise
Alhmet Altan beyefendinin
Taraf gazetesindeki köşesinde dediğini
aynen diyorum:

Ahmet Altan Bahçelinin telafuz ettiği'on iki kötü adam'a karşılık
'iki kötü adam' yakıştırması yaptı. Bahçeli ve Baykal'a ağır ithamlarda bulundu...

Gerçekten de "iki kötü adam" bunlar.
Gençlerin ölümlerinden kendilerine siyasi çıkar sağlamaya çalışan iki bencil ihtiyar.
Bunlar siyaseti, bir yanından ölü çocuk koyduğunda öbür tarafından oy çıkan kanlı bir kutu gibi görüyorlar.
Ama iddiaya girmeye hazırım, bu politikalarıyla oy da alamayacaklar.
Bu ülke onların umduğu kadar vahşi ve ilkel değil, bu ülkede yaşayan insanların da vicdanı var, çocukların ölümüne bu ülkenin insanları da yanıyor.
Bir an için, sadece tek bir an için, kendini vurulmuş bir çocuğun annesinin yerine koyan hangi insan, barış bu kadar mümkünken "savaş sürsün" diye tutturur?
Bu iki kötü adamın "barış istemiyoruz" çığlıklarını, o bölgedeki uyuşturucu ticaretinden para kazananlardan başkası kolay kolay desteklemez.
Uyuşturucu işinde olanlar çok seviniyordur onlar barışın önünü kesmeye çalıştıkça ama başka sevinen pek çıkmaz.
Televizyonda konuşmalarını dinledim.
Deniz Baykal, bir yandan savaşı destekliyor, bir yandan da "etnik kimlik tabii ki olacak ama milli kimlik de olacak" diyor.
Onun Kürtlerden beklentisi, "ben Kürdüm ama Türküm" demeleri.
Eğer bu ülkede etnik farklılık değil "renksel" farklılık olsaydı Türkler kırmızı, Kürtler de mavi olsaydı, Baykal'ın sözlerinin tercümesi şöyle olacaktı.
"Tabii ki isteyen insan mavi olduğunu söyleyecek, bu onun hakkı ama milli kimlik olarak hepimiz kırmızıyız. "
E, değiliz. Kırmızılar kırmızı, maviler mavi.
Kürtler Kürt, Türkler de Türk.
Gidip insanlara zorla "sen Türksün" demenin anlamı ne?
İsteyen Türk, isteyen de Kürt olsa ne olur?
Aynı ülkede, aynı cumhuriyette "eşit vatandaşlar" olsak, Türk olan Türklüğüyle, Kürt olan Kürtlüğüyle övünse, bunun kime ne zararı var?
Sen, Kürtlere "benimle birlikte olmak istiyorsan Türk olduğunu kabul edeceksin" diye dayatırsan, Kürtlüğünden vazgeçmeyen insanı "seninle birlikte olmamaya" itmez misin?
Eğer Türklerle birlikte olmanın bedeli o insanların "kimliklerinden ve dillerinden" vazgeçmeleriyse, neden o bedeli ödemeye razı olsunlar?
Türkler kendi kimliklerinden ve dillerinde vazgeçmeye razı olur mu?
Kendi yapmayacağını başkasının yapmasını istemek, hakkaniyete ve adalete uygun mu?
İnsanlara zorla "ben Türküm" dedirtmek için binlerce çocuğu daha öldürmeğe değer mi?
Değmez ama o ikisinin umurunda bile değil ki ölen çocuklar.
Bahçeli ise iyice kendini kaybetmiş.
Barış isteyenleri "ihanetle" suçlamaya kadar vardırıyor işi.
Kürt sorunu diye bir sorun olduğunun bile farkında değil.
"Dağdaki teröristler" diye bir türkü tutturmuş gidiyor.
Peki, o insanlar dağa niye çıktı?
Niye binlerce insan ölümü göze aldı?
Sen oy kaybetmeyi bile göze alamazken o insanlar canlarını kaybetmeyi göze alıyor, yok mu bunun bir nedeni?
Barış istemek ihanetmiş.
Eğer illa bir ihanet aranacaksa, aradığınız ihaneti savaşı destekleyenlerin bu ülkeye düşmanlığında bulursunuz.
Bir ülkenin binlerce insanının ölmesini istemek, bir ülkenin fakir, zayıf, zebun kalmasını istemek, bir ülkenin bütün geleceğini bir savaşa gömmesini istemek, bir ülkenin huzura, zenginliğe, mutluluğa kavuşmasını engellemek istemek, bir ülkenin kanlı bir bataklıkta debelenmesini istemek, ihanet değildir de nedir?
Ancak bir "düşman", bu ülkenin böylesine anlamsız bir savaşta kendi kendini yok etmesini ister.
Hangi "dost" gelir de sana, "çocuklarını öldür, paralarını savur, geleceğini yok et, " der?
Baykal'la Bahçeli daha kendi ülkelerinin şehirlerinde dolaşmayı beceremiyorlar, daha bu ülkenin halkının önüne çıkmaya cesaret edemiyorlar ama "ülkenin geleceği için en iyisinin savaş olduğunu" biliyorlar.
Siz bu "ülkenin" politikacısıysanız Güneydoğu'da halkın önüne çıksanıza, oralarda mitingler yapsanıza.
Güneydoğu, bu ülkenin parçası değil mi?
Niye gidemiyorsunuz?
Kendi ülkesinde bile dolaşamayan siyasetçilerden mi öğrenecek bu ülke ne yapılması gerektiğini?
Siz önce kendi ülkenizde dolaşmayı becerin, aklınız önce bu ülkede dolaşmanızı sağlasın da ondan sonra başkasına akıl verirsiniz.
Murat Belge çok güzel yazdı, bu adamlarla uzlaşılmaz, "uzlaşmamayı" amaç edinmiş, savaştan başka bir çözüm görmeyen adamlarla "barış" için nasıl uzlaşacaksın?
Dün siyasi kariyerinin en muhteşem konuşmalarından birini yapan Başbakan Erdoğan, bu adamlara aldırmasın, onlar kansız siyaset yapamıyor.
Erdoğan, doğru bildiği yolda yürüsün bence.
Doğru yol, Erdoğan'ın da değindiği gibi, "annelerin acısını kendi vicdanında duyanların" yoludur.
O acıyı dindirmekten daha iyi bir pusula yok.
Dürüst ve vicdanlı bir insan, o pusuladan şaşmaz.
Erdoğan dünkü konuşmasında (*) görülen cesaret ve vicdanla yürüdüğünde, insanlar da onun peşinden yürür.

Ahmet Altan - Taraf

(*)Başbakan Erdoğanın dünkü konuşması:

Demokratikleşme Açılımı’nı AK Parti Meclis Grubu’nda başlatan Erdoğan’ın demokrasi manifestosu gibi duygusal konuşması :

Oğlu ne sebeple hayatını kaybetmiş olursa olsun,
Yozgatta'ki anne ile Hakkari'deki anne
oğlunun başında aynı duayı okur.
Anneliğin ideolojisi yoktur.

Demokratik açılıma aydınlardan büyük destek

162 İMZACI AYDINAlfabetik sıraya göre, bildiriye imza atan isimler:
Adalet Ağaoğlu (Yazar) - Ahmet Çakmak (Prof. Dr.) - Ahmet Dindar (Avukat) - Ahmet İnsel (Prof. Dr.) - Ahmet İsvan (Eski İstanbul Bld. Bşk) - Ahmet Kuyaş (Öğretim Üyesi) - Ahmet Tulgar (Gazeteci) - Akın Atalay (Avukat) - Akif Kurtuluş (şair, avukat) - Ali Bayramoğlu (Yazar) - Ali Uçansu (Diş Hekimi) - Ali Yılbaş (Haber Sen Gn.Bşk.) - Alper Görmüş (Gazeteci) - Arif Ali Cangı (Avukat) - Arzu Basaran (Sanatçı) - Atila Aytemur - Aydın Engin (Gazeteci) - Ayhan Aktar (Prof. Dr.) - Ayhan Bilgen ( Eski Mazlumder. Bşk.) - Ayla Gürsoy (Prof. Dr.) - Ayşe Akdeniz (Aktivist) - Ayşe Hür (Yazar) - Ayşe Erzan (Prof.Dr) - Ayşegül Devecioğlu (Yazar) - Bahri Belen (Avukat) - Baskın Oran (Prof. Dr.) - Bedriye Yorgun (Ses Gn. Bşk.) - Bekir Ağırdır (Kamuoyu araştırmacısı) - Berat Günçıkan (Gazeteci) - Betül Tanbay (Prof. Dr.) - Binnaz Toprak (Prof. Dr.) - Burak Karacan - Büşra Ersanlı (Prof. Dr.) - Celal Yıldırım (Diş Hekimi) - Cem Sey (Gazeteci) - Cemal Bali Akal (Prof. Dr.) - Cengiz Aktar (Öğretim Üyesi) - Cengiz Alğan - Çağatay Anadol (Yayıncı) - Deniz Kavukçuoğlu (Yazar) - Dilek Gökçin (Yönetmen) - Doğan Tarkan - Doğu Ergil (Prof. Dr.) - Emine Algan (Senarist) - Emirali Şimşek (KESK Genel Sekreteri) - Emrullah Beytar (MazlumDer) - Ergin Cinmen (Avukat) - Erkan Goloğlu (yazar) - Erol Katırcıoğlu (Prof. Dr.) - Erol Kızılelma (SODEV Başkanı) - Esra Mungan (Öğretim Üyesi) - Faruk Ünsal (Mazlumder Genel Başkanı) - Fatmagül Berktay (Prof. Dr.) - Fazıl Hüsnü Erdem (Prof. Dr.) - Ferhat Kentel (Doç. Dr) - Ferhunde Özbay (Prof. Dr.) - Fuat Keyman (Prof. Dr.) - Garo Paylan - Gençay Gürsoy (Prof. Dr.) - Gülay Günlük Şenesen (Prof. Dr.) - Gülen Aktaş (Prof. Dr.) - Gülten Kaya (Müzik yapımcısı) - Gündüz Mutluay (Yayıncı) - Gürbüz Özaltınlı (avukat) - Gürhan Ertür (İşletmeci) - Hacer Ansal (Prof. Dr.) - Hakan Tahmaz (Aktivist) - Hale Akay (Akademisyen) - Hale Soygazi (Sanatçı) - Halil Berktay (Doç. Dr.) - Hasan Kuruyazıcı (Mimar - Akademisyen) - Haydar Arslan (Yapı-Yol Sen Gn. Bşk.) - Hayko Bağdat - Hülya Gülbahar (Avukat - KADER Başkanı) - Hüsnü Öndül (Eski İHD Bşk.) - Işıl Kasapoğlu (Sanatçı) - Işıl Uyar - İbrahim Kaboğlu (Prof. Dr.) - İlhan Diken (Hekim) - Karin Karakaşlı (Yazar) - Kemal Bulut (Esm Gn. Bşk.) - Kemal Gökhan Gürses (Karikatürist) - Kutluğ Ataman (Yönetmen) - Kuvvet Lordoğlu (Prof. Dr.) - Leman Yurtsever (İHD) - Lokman Özdemir (Dives genel Bşk.) - Mahir Günşıray (Sanatçı) - Mebuse Tekay (Avukat) - Melda Tunçay (Prof. Dr.) - Melek Göregenli (Prof. Dr.) - Melek Taylan (Belgesel sinemacı) - Meral Tamer (Gazeteci) - Mete Tapan ((Prof. Dr.) - Metin Bakkalcı (Hekim) - Mithat Sancar (Prof. Dr.) - Murat Aksoy (Gazeteci) - Murat Belge (Prof. Dr.) - Murat Çelikkan (Gazeteci) - Müge Karalom - Nazan Üstündağ (Akademisyen) - Necmiye Alpay (Yazar) - Nejdet İpekyüz (Hekim) - Neriman Polat - Nesrin Sungur (Prof. Dr.) - Nihal Saban (Prof. Dr.) - Nilgün Toker (Doç. Dr.) - Nilüfer Tapan (Prof. Dr.) - Okan Akhan (Prof. Dr.) - Orhan Alkaya (Şair-yönetmen) - Osman Biçer (Bes Gn. Bşk.) - Oya Baydar (Yazar) - Oya Köymen (Prof. Dr.) - Öget Öktem (Prof. Dr.) - Ömer Faruk Gergerlioğlu (Eski Mazlumder Gn.Bşk.) - Ömer Madra - Özlem Dalkıran - Öztürk Türkdoğan (İHD Genel Başkanı) - Perihan Mağden (Yazar) - Rauf Kösemen (Tasarımcı) - Reşit Canbeyli (Prof. Dr.) - Rezzan Tuncay (Prof. Dr.) - Rojbin Tugan (Avukat) - Roni Margulies (Yazar) - Rüstem Batum (Gazeteci-TV’ci) - Sami Evren (KESK Genel Başkanı) - Saruhan Oluç (Yazar) - Serra Müderrisoğlu (Öğretim Üyesi) - Sezai Temelli (Yard. Doç.) - Sezgin Tanrıkulu (Avukat) - Sırrı Süreyya Önder (Yönetmen - Senarist) - Sibel Asna (Halkla İlişkiler yöneticisi) - Süha Oğuzertem (Prof. Dr.) - Şenol Karakaş - Tahsin Yeşildere (Prof. Dr.) - Tan Oral (Karikatürist) - Tanay Sıdkı Uyar (Prof. Dr.) - Tanıl Bora (Yazar) - Tarhan Erdem (Yazar) - Tarık Ziya Ekinci (Hekim) - Tatyos Bebek (Diş Hekimi) - Temel İskit (Emekli büyükelçi) - Turgut Tarhanlı (Prof. Dr.) - Türkan Sancar (Doç. Dr) - Umur Coşkun (Mühendis) - Ümit Fırat (Yazar) - Ümit Kardaş (Avukat) - Ümit Kıvanç (Yazar) - Ünal Ünsal (emekli büyükelçi) - Vicdan Baykara (Tüm Bel Sen Gn.Bşk.) - Yalçın Ergündoğan (Gazeteci) - Yavuz Demirkaya (KültürSanat Sen Gn.Bşk.) - Yavuz Önen (Mimar) - Yıldırım Türker (Yazar) - Yıldız Önen - Yıldız Sey (Prof. Dr.) - Yılmaz Ensaroğlu (MazlumDer eski Gn.Bşk.) - Yunus Akıl (BTS Gn.Bşk.) - Yücel Sayman (Avukat) - Yüksel Selek - Zelal Bircan (Prof. Dr.) - Zeynep Tanbay (Sanatçı) - Zübeyde Kılıç (Eğitim-Sen Genel Başkanı)
meşhur değiliz lakin
çok şükür,
sap ile samanı ayırt edebilecek kadar aydınız .
biz de imzalıyoruz.
elchattabib hayata teknik destek yüksek okulu talebelerinden :)
K®HAN

DOĞUM GÜNÜM

korhanya@gmail.com — Fri, 02 Oct 2009 01:18:33 PDT

var olmak...
taş olmamak,
ağaç olmamak,
hayvan olmamak,
melek olmamak,
insan olmak.
Habibine (s.a.s ) ümmet olmak.
dünyanın en güzel coğrafyasında,
en güzel insanların arasında doğmak...

"Senin hak şükrünü nasıl edâ edebiliriz?
Sen öyle şükre lâyık bir meşkûrsun ki,
bütün kâinata serilmiş
bütün ihsânâtın açık lisân-ı halleri,
şükür ve senânızı okuyorlar.
Hem, âlem çarşısında dizilmiş
ve zeminin yüzüne serpilmiş
bütün ni'metlerin ilânâtıyla
hamd ve medhinizi bildiriyorlar.
Hem, rahmet ve ni'metin
manzum meyveleri ve mevzun yemişleri,
senin cûd ve keremine şehadet etmekle
senin şükrünü enzar-ı mahlukat önünde îfâ ederler."

Senin hak şükrünü
ben gereği gibi eda edemedim.
Rasülün(s.a.s ) nasıl ettiyse öylece
Elhamdülillah.

K®HAN

Bir ticaret yapmadım, nakd-i ömürüm oldu hebâ,
Yola geldim, lâkin göçmüş cümle kervan bîhaber.
Ağlayıp, nâlân edip, düştüm yola tenhâ, garip,
Dîde giryan, sîne biryan, akıl hayran, bîhaber.
Niyazi-i Mısrî

Resim: Agim Sulaj

UYANIK

korhanya@gmail.com — Fri, 02 Oct 2009 01:21:02 PDT

bir günahından dolayı ,
taşlayarak öldürmeye karar vermişlerdi kadını...
bu linç girişiminin önüne Hz. İsa (A.S.) gerildi ve dedi:
"öyle ise ilk taşı günahsız olanınız fırlatsın."
.....
ve kalabalık dağıldı.
.
.
.
kendini günahsız sayan yoksa eğer,
ve -bilerek ya da bilmeyerek-
hata yapmadan yaşamak
zaten imkansızsa,
nedir bizi tevbeden uzak tutan?
-ki tevbe gerçek pişmanlığın tacıdır.-
nasıl bir pişkinliktir bu
hata yapar da
nasıl olmayız pişman?

sanırım tevbe ile aramızdaki koca dağ;
dünyanın gittikçe güzelleşen ve sarhoş eden zahiri yüzüne
ve herkesin dünyaya olan düşkünlüğüne bakıyor
ve yaptığımız hataları pek çok kişide görüyor olmamızdır.
hatta belki fazlasını...
ve içimizde bir ses der ki:
"tek sen misin günahkar olan?"
oysa hesap günü geldiğinde
böyle bir bahane pek esassız kalacaktır.
aynı yanlış içinde, birlikte bulunduğumuz
arkadaşlarımızın dosluğu ise,
ne yazık ki kabir kapısına kadardır.

evet, o gün geldiğinde,
-kul hakkı müstesna-
insan günahlarından değil belki
pişmanlık duymadığı günahlarından hesaba çekilecek.

beraat etmenin bir yolu yok mu? diyorsanız,
ağzımdan aldınız :)

daha önce kurduğum bir cümlem vardı burada
"hakiki pişmanlık (tevbe)
ve onun göstergesi olan yanlışı terk.
geçmişin lekelerini silebilen yegane iksirdir."

ne kadar büyük ve ne kadar çok olursa olsun yanlışın
istediğin her yerde ve her an hatırına getirip
pişman olabilirsin.
ve telafisi için,
tevbe kapısı can boğaza dayanıncaya kadar açıktır.
bu gece ise arkasına kadar....
Bu gece (güneş battıktan sonra) Allah rahmetiyle dünya semasına tecelli eder ve şöyle seslenir:
‘Benden af dileyen yok mu? Onu affedeyim. Rızık isteyen yok mu? Rızık vereyim. Şifa isteyen yok mu? Şifa vereyim....' Ana-babasına asi olanlar ve Allah'a şirk koşanlar dışında bütün kullarını bağışlar” (İbn-i Mâce, İkamet, 191; Tirmizi, Savm, 38)

kandilinizi kutluyorum.
bu gece uyanık kalalım,
beraatimiz olsun :)
inşaallah.

K®HAN

Benim, Korhan kulun, suçumu affet.
Suçum bağışlayub günahım ref’et.
Rasûl’ün sancağı dibinde haşret.
Uyan ey gözlerim gafletten uyan!...
Uyan uykusu çok gözlerim uyan…

Bu gelen gece olan Leyle-i Berat,
bütün senede bir kudsî çekirdek hükmünde
ve mukadderat-ı beşeriyenin proğramı nev'inden olması cihetiyle
Leyle-i Kadr'in kudsiyetindedir.
Herbir hasenenin Leyle-i Kadir'de otuzbin olduğu gibi,
bu Leyle-i Berat'ta herbir amel-i sâlihin
ve herbir harf-i Kur'anın sevabı yirmibine çıkar.
Sair vakitte on ise, şuhur-u selâsede yüze ve bine çıkar.
Ve bu kudsî leyali-i meşhurede onbinler,
yirmibin veya otuzbinlere çıkar.
Bu geceler, elli senelik bir ibadet hükmüne geçebilir.
Onun için elden geldiği kadar
Kur'anla ve istiğfar ve salavatla meşgul olmak
büyük bir kârdır.
(Şualar)