یک عدد محسن

آخرش پیدا شد اما …

یک عدد محسن — Sun, 08 Nov 2009 02:10:51 +0000

اگه بعد از یک هفته گم شدن فلش مموری ت .. اون رو توی ماشین لباس شویی !!! پیدا کنی چه حسی بهت دست میده … ؟!؟!؟
پی نوشت : آه … خدای من … اون فابل ها رو ، تو پی سی کپی نکردم …

بندرعباس لرزید

یک عدد محسن — Thu, 05 Nov 2009 00:41:29 +0000

زلزله ای به مقیاس ۴٫۹ ریشتر بامداد دیشب، بندرعباس را لرزاند . و البته همه جا این جمله شنیده میشد “این دفعه خیلی شدید تر بود .خدا رحم کرد..”
حس عجیبی بود… اول باور نداری … فکر میکنی یه ماشین سنگین دارد از کنار خانه ات عبور میکند …. بعد وقتی برق خانه قطع می شود ..در تاریکی ، صدای شیشه های در و پنجره به تو می فهماند که از ماشین سنگین خبری نیست . .. دلهره تمام وجودت را میگیرد و تنها آرزویت این است که قبل از ریختن سقف خانواده ات را به بیرون برسانی …
توی حیاط نشستی .. نگرانی … سعی میکنی با موبایل از بقیه خوانواده خبر بگیری … همه شماره هایی رو که داری ، امتحان میکنی … اما هیچ موبایلی جواب نمیده … نگرانیت چندین برابر میشه ..
بالاخره یکی گوشی رو جواب میده… سلام… خوبی ؟ و این سوالی بود که همیشه از اطرافیان می پرسی .. ولی این بار فرق داره .. صدات میلرزه … و وقتی با شنیدن جواب “آره ما خوبیم” اطمینان پیدا میکنی .. تک تک سلول های بدنت خدا رو شکر میکنن … و بقیه تماس ها هم بر قرار میشه و مطمئنی که بقیه سالم هستند و کسی آسیب ندیده… بار خدا رو شکر می کنی…
هنوز زمان زیادی نگذشته و منتظر پس لرزه ای …
همه ترسیدند .. تو هم ترسیدی اما لرزش دستت از ترس نیست.. از یک نگرانی … از یک یاد آوری… از یک حس کوچک بودن….
شاید چند ثانیه بعد دوباره …..
یک گوشه ای می نشینی.. همه یک گوشه اند … داری فکر میکنی… همه فکر میکنند…. خدا را شکر…
شبی پر از نگرتنی را پشت سر گذاشتی… و اصرار داری به خود به قبولانی که …

پ ن : من ترسیدم . نگران بودم . دلهره داشتم.و خیلی حس های مشترک با اطرافیانم … اما با ابن همه خوشحال هم بودم و که تو … نترسیده ای … نگران نیستی … دلهره نداری … و آرام خوابیده ای

چرا نباید رفت ؟

یک عدد محسن — Sun, 01 Nov 2009 12:07:42 +0000

وقتی با یک نفر مشکلی داری.. ، تمام تلاشت این است که آن را حل کنی . خودت را به در و دیوار میزنی اما شرایط بدتر میشود تا اینکه میبینی حضورت نیز او را اذیت میکند. چون هم او و هم خودت و صد البته رابطه ات ، هر گونه که باشد ، برایت مهم است . هرگونه رابطه ای که شما را به هم مربوط می کند. تمام تلاشت این است که این رابطه را درست کنی . اما زمان که خودش را انداخت میان ماجرا ، دیگر شرایط فرق میکند ،و این مشکل مثل موریانه است … تمام سعی تو حل کردن مشکل است … شاید بهترین کار این است که حداقل ، بیشتر ناراحتش نکنی… خوب چه کاری انجام میدهی ؟ راهی جز رفتن داری ؟.. تو فقط باید بروی .. از آنجا …. به جایی که نشود مفهوم حضور را برای تو معنا کرد …اینجاست که رفتن را یک مقداری درک میکنی . گاهی شرایط سخت تر نیز میشود گاهی حضور تو باعث رنجش یه جمع است ، جمعی که برایت مهم هستند .خانواده ، دوستان ، … فرقی نمیکند چه قدر این جمع بزرگ باشد یا چه قدر به تو نزدیک و وقتی ناراحتشان کنی یا … شاید تو از آنها دلخور شوی و نتوانی کاری کنی، ترکشان میکنی .. تما درونت می گوید که این بهترین تصمیم است .. فکر میکنی خیلی تنهایی الان ؟ نه این تازه شروع ماجراست .. ماجرای مشکل تو و رفتن و ترک کردنت تا شهر نیز کشیده میشود .. جایی که با تمام مردم شهر مشکل پیدا میکنی و میفهمی که مردم شهر را نیز باید ترک کنی.. تو دیگر به رفتن عادت کردی .. تتها کاری که برای حل مشکلاتت کرده ای ، رفتن بوده ، پس باز میروی… شهر را نیز رها میکنی.. و بدنبال جایی هستی با مردمی که تو را و مشکلت را بفهمند. درکت کنند ، شاید هم دست نوازشی بر سرت بکشند … تمام دنیا را جستجو می کنی .. اما.. نه ..نه تنها هنوز دلیل مشکلت را پیدا نکرده بلکه چون کسی مشکلت را برایت حل نکرده ، از تمام انسان ها بدت می آید … پس باز میروی .. اما کجا .. و به چه قیمتی .. در آخرین و بد ترین شرایط یک تیغ ، یا ،.. شاید یک طناب که هنوز شکل حلقه طناب ، علامت سوالی را به یادت می اندازد .. و تو فقط میخواهی بروی ..سوالی نامفهوم داری .. و تنها جوابت .. این است …شاید آنطرف درست شود.. شاید مشکلت حل شود.. چهار پایه را با یک لغزش از زیر پایت هل میدهی… و سیاه میشود و سفید .. تمام رفتن هایت یادت می آید . اولین رفتن .. و یک لحظه انگار همه چیز دوباره اتفاق می افتد . انگار چشمانت باز میشود .. انگار این آخرین مرور زندگی تو را به خود می آورد… وای .. تازه می فهمی… اولین مشکل درون خودت بود . فقط باید می دیدی و می پذیرفتی .. و زمانت را جای این همه رفتن صرف حل کردنش می کردی … با خود می گویی ایرادی ندارد دوباره شروع میکنم ..از همین الان … اما تازه یادت می افتد که چهار پایه را انداختی….

موزیک ملایم کوچه از ابراهیم شاهزری

یک عدد محسن — Thu, 29 Oct 2009 17:03:34 +0000

سرخی گل،عشق چشات دل مـنـو راضـی نـکرد.
اون لبـخند هـمیـشگـیـت اینبار منو راهی نکرد.

کوچه عنوان آخرین کار مشترک ابراهیم شاهزری و بهروز حبیب زاده هست . که من به شخصه خیلی سریع تونستم باهاش ارتباط بر قرار کنم. ریتم ملایم و خاص و البته تکست تاثیر گذار این کار رو از کارهای سابق متمایز کرده. باعث افتخاره منه که اولین موزیک پیشنهادیه بلاگ مربوط به برادرمه . پس به عنوان اولین پیشنهاد این بلاگ ، این موزیک رو دانلود کنید.
+ دانلود
+ وبسایت شخصی ابراهیم شاهزری

پی نوشت : تبلیغ خودم !! : طراحی بلاگ ایشون به عهده ی من بوده !

کلاغ پیر

یک عدد محسن — Tue, 27 Oct 2009 15:42:39 +0000

آن کلاغی که پرید
از فرازسر ما
و فرو رفت در اندیشه ی آشفته ی ابری ولگرد
و صدایش همچون نیزه ی کوتاهی،پهنای افق را پیمود
خبر ما را با خود برد به شهر

(فروغ فرخ زاد)

مزرعه یخ زده !

یک عدد محسن — Tue, 27 Oct 2009 14:54:42 +0000

آرامش

یک عدد محسن — Tue, 27 Oct 2009 14:49:11 +0000

حلقه خاطرات

یک عدد محسن — Sun, 18 Oct 2009 05:27:48 +0000

این هشتمین سلام !

یک عدد محسن — Sun, 18 Oct 2009 01:23:31 +0000

سلام رفقا ! اگه بگم من برگشتم و میخوام دوباره شروع کنم این میشه هشتیم بار!!! ولی نمی گم تا دلتون بسوزه !
خب گفتن نداره که اگه این مدت یه اینجا سر زدین چشمتون به جمال صفحه بزودی روشن شده :دی .. خلاصه خیلی سعی کردم سر قولم باشم و اینجا رو سر وقت راه اندازی کنم . زیاد در مورد شروع و نوشتن و اینحرفا نمینویسم چون سابقه ام خرابه و هی رفتم و اومدم ! .
بقول یکی از دوستان : ” محسن تو میدونستی بیشتر از پستهایی که توی اینترنت نوشتی قالب عوض کردی؟. پسر یه جا .. بشین مطلبتون بنویس دیگه …” حقیقت هم راست می گفت ! این مدت هی جا بجا شدم و یه جای ثابت نداشتم …

از هر چه بگذریم سخن دوست خوشتر است !
مهمترین چیز برای من توی این بلاگ نظرات شماست . در واقع دیگه نمیشه گفت من مطلب مینویسم که شما نظر بدید ! بیشتر میشه گفت من موضوع رو عنوان میکنم ، هم من و هم شما ، در موردش مینویسیم . نه اینکه مثل یکی از دوستان به اسم آپ که هی میاد یه نظر میده اصلا متن رو هم نمی خونه فقط میگه “سلام خوبی من آپم !! ” هرچی فکر میکن این آقا/خانم آپ رو یادم نمیاد !!! شما نمیشناسیش !

من خیلی باعجله اینجا رو آماده کردم و تا چند روز باید ایراد هاش رو بگیرم . پس اگه مشکلی توی طراحی بلاگ دیدین همین جا عنوان کنید یا اگه براتون زحمتی نیست از فرم تماس با من استفاده کنید !

+ در آخر یه پیشنهاد دوستانه، این روز اولی یه یادگاری بنویس ! خاطره میشه برات !