கல்பனா சேக்கிழார்

திருக்குறள் பரிதியார் உரை

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Sat, 29 Jan 2011 05:51:00 +0000

தமிழ் சூழலில் இடையறவு படாமல் வாசிக்கப்பட்டு, ஆய்வுகள் செய்யப்பட்ட/செய்யப்படும் பிரதியாக விளங்குவது திருக்குள். இடைக்காலமாகிய 9 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து 16 ஆம் நூற்றாண்டு வரை தமிழ் பனுவல்களுக்கு உரைகள் பல தோன்றின. இடைக்காலத்தை உரையெனும் கயிற்றால் பிணிக்கப்பட்ட காலம் என்பர் வ.சுப. மாணிக்கனார். திருக்குறளுக்கு எழுந்த முதலுரை/கிடைத்த உரை மணக்குடவர் உரை. இருப்பினும் பத்தொன்பது இருபதாம் நூற்றாண்டுகளில் பல பதிப்புகளைக் கண்டதும் மிகுதியாக வாசிக்கப்பட்டதும், உரைக்கே பல உரை தோன்றியதும் பரிமேலழகர் உரை. பரிமேலழகருக்கு முந்தைய உரையாளர்கள் ஒவ்வொரு அதிகாரத்துள்ளும் குறள் வைப்புமுறையை தங்கள் வாசிப்புக்குத் தக மாற்றி வாசித்திருந்தாலும் இன்று நாம் பரிமேலழகர் குறள் வைப்பு முறையினையே பின்பற்றுகின்றோம்.

ஆய்வுலகில் புதிய புதிய முறைமைகளைப் பயன்படுத்தும் இற்றை நாட்களில் பழம் பிரதிகளை மறு வாசிப்பிற்கு உட்படத்த வேண்டிய தேவை உள்ளது. அந்நிலையில் பரிமேலழகருக்கு முன் திருக்குறளுக்கு உரையெழுதிய பரிதியாரைப் பற்றிய உரையாடல் அவசியமாகின்றது.

பரிதியின் உரையில் இலக்கணச் செறிவோ, இலக்கிய நுட்பமோ இருப்பதைப் பார்க்க முடியாது. ஆனாலும் இவர் உரையினை வாசிக்கப் புகும் வாசகன் அவ்வுரையில் ஒரு எளிமைத் தன்மை இருப்பதை உணரலாம். பரிதியார் வைதீகப் பின்னணியில் சைவ சமயம் சார்ந்த கருத்தாடலை குறள் விளக்கத்திற்குப் பயன்படுத்துகின்றார். இவரது உரை பொழிப்புரை போன்றோ விளக்வுரை போன்றோ அமையாமல் குறள் கருத்தினையறிந்து கொண்டு தம் விருப்பத்திற்கேற்றப, மிகுத்தும் குறைத்தும் பொருள் கூறுகின்றார். மேலும் சில குறள்களுக்கு விளக்கம் தரும்போது ஒன்றை வரியிலும், சில குறள்களுக்குப் புராண கதைகளை மேற்கோளாகவும், பிரசங்கம் போலவும், காணப்படுவதோடு சில இடங்களில் குறளுக்கும் பொருளுக்கும் தொடர்பு இல்லாத நிலையினையும் காணமுடிகின்றது. வடசொற்களும், வழக்குச் சொற்களும் மிகுந்து காணப்படுகின்றது. குறளுக்கும் இவரது உரைக்கும் ஒற்றுமைப் படுத்தி அறிந்து கொள்ளுதல் ஒரு கயிற்றலாகிய பாலத்தில் காவிரியைக் கடக்க நினைத்தலை ஒக்கும் என்பர் ச.தண்டபாணி தேசிகர். இவரது உரையில் பாலின் தொடக்கத்தில் விளக்கவுரையோ, இயல் பிரிப்புப் பற்றிய ஆராய்ச்சியோ இல்லை. அதிகார முறை வைப்பைத் தொடர்ப்பு படுத்தி காட்டல், ஒரே அதிகாரத்திற்குள் குறட்பாக்களைப் பொருள் நோக்கிப் பிரித்து அமைத்தல் ஆகிய முறைகள் இல்லை.

பெயர் விளக்கம்

பருதியார், பரிதியார் என அழைக்கபெறுகின்றார். பரிதி பருதி இரண்டுமே வட்டதைக் குறித்து ஞாயிற்றைக் குறிக்கும் பெயர்கள். பரிதியார் என்னும் பெயர் பாடலின் எதுகை நோக்கி பருதியார் என வழங்கப்பட்டது எனலாம்.

பரிதியார் என்னும் பெயரினைக் கொண்டு இவர் ஊர் தஞ்சைக்கருகில் உள்ள திருப்பரிதி நியமமாகயிருக்கலாம் என மு.வை. அரவிந்தன் கருதுகின்றார். இக்கோயில் பாடல் பெற்ற தலமாக அமைந்துள்ளது. திருஞான சம்பந்தர் தேவாரப் பாடலில் இவ்வூரைப் பண்கொண்ட வண்டினம் பாடியாடும் பரிதி நியமம் எனக் குறிப்பிடுகின்றார்.

பரிதியார் உரை - பதிப்பு

1811 இல் திருக்குறள் மூலநூல் அச்சேற்றப்படுகின்றுது. அதன் பிறகு பரிமேலழகர் உரையுடன் பலமுறை அச்சேற்றப்பட்டது. பரிதியின் உரை 1935- இல் பதிப்பிக்கப்பட்டதாக ச.தண்டபாணி தேசிகரும் 1938- இல் பதிப்பிக்கப்பட்டதாக ச.மெய்ப்பன் வள்ளுவம் இதழிலும் குறிப்பிடுகின்றனர். பதிப்பித்தவர் துடிசைகிழார் என்னும் குறிப்பினைத் தருகின்றார். துடிசைகிழார் கிருஷ்ண விலாச பிரஸ்,கோயம்புத்தூரில் பதிப்பித்துள்ளார். இப்பதிப்பு மறைமலையடிகள் நூலகத்தில் 14 அதிகாரத்துக்கு மட்டும் கிடைத்துள்ளது. இப் பதிப்பில் பரிதியாரின் குறள் வைப்பினைப் பின்பற்றி, மணக்குடவர் ,பரிமேலழகர் வைப்பு முறையின் எண்ணைக் குறிப்பிட்டு பதிப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் முகப்பு பக்கத்தில் திருக்குறள் – பரிதியுரை By துடியைகிழார் என்றும் கிருஷ்ண விலாசபிரஸ், கோயம்புத்தூர் என்ற குறிப்பு மட்டும் காணப்படுகின்றது. ஆண்டு பற்றிய எந்த குறிப்பும் குறிப்பிடப்படவில்லை.

இதன் பிறகு பரிதியார் உரை தனித்து பதிப்பிக்கப்பட்டாதாக தெரியவில்லை. 1951 இல் திருக்குறள் பழைய உரைகள் தொகுப்புகளாக தொகுக்கப்பட்ட போது பரிதியின் உரையும் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது

ச.தண்பாணி தேசிகர் 1951 இல் தொகுத்த திருக்குறள் உரைவளம் பதிப்பு முன்னுரையில்

இப்பதிப்பு வெளிவர ஒப்புநோக்க்க் கிடைத்த ஏடுகள் பல செய்யமற் செய்த உதவியையுடைய ஏடு தேடித் தந்த இன்றமிழ்ப் பெருமக்களை மீண்டும் ஞாபகப்படுத்துகிறேன்.

1. வே.ரா. தெய்வசிகாமணிக் கவுண்டர் பரிதியுரை 1

2. வே.ரா. தெய்வசிகாமணிக் கவுண்டர் காலிங்கர் உரை 1

3. இலக்கண விளக்கம் சோமசுந்த தேசிகர் வீட்டுப் பிரதி பழைய உரை 1

4. தரும்புர ஆதீனத்துப் புத்தகசாலைப் பிரதி, பரிமேலழகர் உரை

இங்ஙனம் ஏடுகள் அளித்து தமிழாக்கத்திற்கு உதவிய அனைவருக்கும் அடியேன் செய்யும் கைமாறு யாதுளது என்று குறிப்பிடுகின்றார்.

1963 இல் கோவை இராம கிருஷ்ணா மடம் வெளியிட்ட திருக்குறள் ஆராச்சி பதிப்பு என்னும் தொகுப்பிலும், 1969 இல் திருப்பனந்தாள் காசிமடம் வெளியிட்டுள்ள திருக்குறள் உரைக்கொத்திலும் பரிதியின் உரை தொகுத்து பதிப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. ச. தண்டபானி தேசிகர் 1981 இல் மீண்டும் மதுரைப் பதிப்பகத்தின் வழி திருக்குறள் உரைக் களஞ்சியம் என்னும் தொகுப்பினைப் கொண்டு வந்துள்ளார்.

காலம்

பரிதியாரின் காலத்தைச் சில அகப் புறச் சான்றுகளின் வழி அறியலாம். கி.பி. 13 ஆம் நூற்றாண்டில் ஆட்சிப்புரிந்த விசய கண்ட கோபாலன் என்னும் தெலுங்கு சோழனின் 22 ஆம் ஆட்சியாண்டில் கி.பி(1271)கிடைத்த கல்வெட்டு ஒன்றில் வண்துவரப் பெருமாளான பரிமேலழகிய பெருமாள் தாதன் என்னும் பெயரைக் குறிப்பிடுகின்றது. இப்பெயர் பரிமேலழகரையே குறிக்கிறது என்பர். பெருந்தொகைப் பாடல் ஒன்று,

செவ்வி முப்பாலுக்கு

ஒர்உரை யின்றி ஒன்பது சென்றும்

ஐயுற வாக நையுறு காலை

குறட்பாத் தமிழ்மனு நூலிற்கு

விழுபொருள் தோன்ற விரித்தினிது உரைத்தனன்

பரிமேலழகன் எனப் பெயர் படைத்துத்

தரைமேல் உதித்த தலைமை யோனே

எனக் குறிப்பிடுவதால் பரிமேலழகருக்கு முன் ஒன்பது உரையாசிரியர்கள் இருந்துள்ளனர் எனபதும் அவர்களுள் பரிதியாரும் ஒருவர் எனபதும் தெளிவாகின்றது. தனிப்பாடலும் பரிமேலழகருக்கு முன் பரிதியாரைக் குறிப்பிடுகின்றது. மேலும்,

இலனென்னும் எவ்வம் உரையாமை ஈதல்

குலனுடையான் கண்ணே உள (223)

என்ற குறளுக்குப் யான் வறியவன் என்று இரப்பான் சொல்லும் இளிவரவைத் தான் பிறர்கண் சொல்லாமையும், அதனைத் தன்கண் சொன்னார்க்கு மாற்றாது ஈதலும், இவை இரண்டும் உளவாவன குடிப்பிறந்தான் கண்ணே என்று விளக்கம் கூறிய பின்னர் பரிமேலழகர்

இனி இலனென்னும் எவ்வம் உரையாமை என்பதற்கு அவ்விளிவரவை ஒருவன் தனக்குச் சொல்வதற்கு முன்னே அவன் குறிப்பறிந்து கொடுத்தல் எனவும், அதனைப் பின்னும் பிறனொருவன்பால் சென்று அவன் உரையா வகையில் கொடுத்தல் எனவும் உரைப்பார் உளர் என மணக்குடவர் மற்றும் பரிதியின் உரைகளை எடுத்துக்காட்டுவர்.அதே போல்

நகையும் உவகையும் கொல்லும் சினத்திற்

பகையும் உளவோ பிற (304)

என்னும் குறளுக்கு முகத்தில் சிரிப்பும் மனத்தில் களிப்பும் கொல்லுகின்ற சினத்திலும் எனப் பரிதியார் உரையைப் பின்பற்றி பரிமேலழகர் முகத்தின்கண் நகையும், மனத்தின்கண் உவகையும் கொன்று கொண்டு எழுகின்ற சினம் என உரைக்கின்றார்.

பரிதியார் அவருக்கு முன் வாழ்ந்த காலிங்கரின் உரையைச் சில குறளில் அப்படியே எடுத்து ஆண்டுள்ளார். ஒழுக்காறாக் கொள்க(616), கொடுப்பது அழுக்கறுப்பான்(163), அவ்வித்து அழுக்காறு(167),பல்லார் முனிய(191),நயனிலன்(193) நயன்சாரா(194) அதேபோல குறள் வைப்பு முறையிலும் காலிங்கரும் பரிதியும் பெரிதும் ஒத்துக்காணப்படுகினர்.

புறப்பொருள் வெண்பாவில் குறிப்பிடப்படும் எண்வகை மாலையினையும், ஆண்டாள் குறிப்பிடும் மார்கழி நீராடலையும் பரிதியார் தமது உரையினில் குறிப்பிடுவதால் அவர்களுக்குப் பின் வாழ்ந்தவர் என அறியமுடிகின்றது

பரிமேலழகருக்கு முன் ஒன்பது உரையாசிரியர்கள் இருந்துள்ளனர் என்பதும், பரிமேலழர் உரையில் பரிதியார் உரையை எடுத்துக்காட்டியும் அவர் உரையைப் பின்பற்றி உரை எழுதியுள்ளமையிலிருந்தும் பரிதியார் அவருக்கு முன் வாழ்ந்த காலிங்கரின் உரையை பின்பற்றுவதாலும். ஐயனாரிதனார், ஆண்டாள் பாடல்களில் காணப்படும் எட்டுவகை மாலை மார்கழி தீர்த்தம், பற்றி குறப்பிடுவதில் இருந்தும் பரிதியார் கி.பி 13 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் வாழ்ந்தவர் எனக் கருதலாம். எனவே பரிதியாரின் காலம் பரிமேலழகருக்கு முன் 13 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி எனக் கொள்ளலாம்.

சமயம்

பரிதியார் சைவ சமயம் சார்ந்தவர் என்பதற்கு இவரது உரையிலேயே பல சான்றுகள் உள்ளன. கடவுள் வாழ்த்தில் கற்றதனாலாய என்னும் குறளுரையில் நற்றாள் என்பதற்குச் சிவன் ஸ்ரீபாதம் என்று பொருள் உரைகின்றார். மலர் மிசை ஏகினான் என்பதற்கு பக்தசனங்களிட்ட புஷ்பத்தின் மேல் எழுந்தருளியிருக்கும் சிவன் ஸ்ரீபாதம் எனவும் இறைவன் பொருள் சேர் புகழ் என்பதற்குச் சிவகீர்த்தி என்றும் அறவாழி அந்தணன் என்பதற்கு தன்மம் என்னும் சமுத்திரமாகவுள்ள பரமேசுவரன் என்றும் பொருள் கூறுகின்றார். கோளிற் பொறியில் குணமிலவே (9) என்னும குறளில் எண்குணத்தான் எனபதற்கு எட்டுகுணமாவன அனந்த ஞானம், அனந்த வீரியம், அனந்த குணம், அனந்த தெரிசனம்,நாம மின்மை, கோத்திரமின்மை, அவா வின்மை, அழியா இயல்பு எனச் சைவ சமய சார்பாக விளக்கம் தருகின்றார்.

வாய்மை அதிகாரத்தில் உள்ள பொய்யாமை அன்ன என்னும் குறளில்(269) எல்லா அறமும் தரும் என்பதற்குச் சிவபுண்ணியம் எல்லாம் உண்டாம் என்கிறார்.

பொருட்பாலில் முறைசெய்து என்னும குறளுரையில்(388) மக்கட்கு இறை என்று வைக்கப்படும் என்பதற்கு உலகத்தை இரட்சிக்கின்ற பரமேஸ்வரன் என்று எண்ணப்படும் என்றும் யான் எனது(310) என்னும் குறளுரையில் துறந்தார் என்பதற்கு தொண்ணூற்றாறு தத்துவத்தையும் உடலோடே துறந்தார் என்றும் பொருள் கொள்கிறார்.

மணிப்பிரவாளம்

மலர்மிசை (3) – பக்த சனங்களிட்ட புஷ்பத்தின்மேல் எழுந்தருளி இருக்கும் சிவன் ஸ்ரீபாதத்தை மனசிலே பற்ற வைத்தார் பூமியின் கண் சகல பாக்கியமும் அனுபவிப்பார்.

வீழ்நாள் படாஅமை(35) – அவமே நாட்போகாமல் தன்மமே செய்க. அது இனிமேல் சென்மமே இல்லாமல் சென்ம வழியை அடைக்கும் கல்.

புகழ்புரிந்(59) – இன்னாள் பதிவிரதை என்று சொல்லும் சொல் பெறாத மடவாரை மனையாளாகவும் உடையான். தன்னை வேண்டார் முன்னே இன்னார் ரிஷபம் போல திரிகிறான் என்று ஏசுதற்கு இடமாவான்.

இடிப்பாரை(447) – அடிச்சுப் புத்தி சொல்லுகின்ற பெரியோரையல்லாமல் தன் விபரீத புத்தியினாலே மிகுந்த மன்னவன், கெடுப்பார் இல்லாத போதும் தானே கெடுவான்.

இருநோக்கு(1091) – இரண்டு பார்வை உண்டு நாயகிக்கு ஒரு பார்வை விரகம் தரும். ஒரு பார்வை விரகத்துக்கு மருந்தாகிய அமுதப் பார்வை கொடுக்கும்.

வழக்குச் சொல்

நானாபதார்த்தம்(52),வேணும்(116) கனவிலும் பிறவாது(139) எப்படி என்றால்(140)வயிறு வளர்ப்பது(183) சுட்டுப்போடும்(202),பூமிவெட்டுகிற பேரையும் தாங்கும்(151) தன்ஆன்மா ஈடேறப் பார்பானை(268) சுட்டசோறு, மண்ணினால் பண்ணின பொம்மை(407) சிரிக்கச் சொல்லிக் கெடுக்காமல், அடிச்சு புத்தி சொல்லுகின்ற பேர்(447)

கதையுடன் கூடிய உரை

பெற்ற்றார் பெறின் பெறுவர் பெண்டிர் பொருஞ்சிறப்புப்

புத்தேளிர் வாழும் உலகு(58)

பர்த்தாவும் பூலோகமும் இவன் பதிவிரதை என்னும் மனமகிழ்ந்த கற்பினால் பெறுவள் தேவர்கள் செய்யும் சிறப்பை. இதற்கு ஒப்பனைகள் கண்ணகியாளைக் கண்டு கொள்க.

கூற்றம் குதித்தலும் கைகூடும் நோற்றலின்

ஆற்றல் தலைப்பட் டவர்க்கு(269)

தலையெழுத்து முடிந்துவர அப்போது கூற்றுவனையும் வெல்லலாம். தவத்திற் பெரியர்க்கு அதற்கு நந்திகேசுவர தேவனையும் மார்கண்டேயனையும் கண்டு கொள்க.

யாம் மெய்யாக் கண்டவற்றுள் இல்லை எனைத்தொன்றும்

வாய்மையின் நல்ல பிற(300)

ஆத்மாவைச் சென்னத்திலே தள்ளாமல் திருவடியிலே சேர்ப்பது சத்தியவாக்கியம் அன்றி, வெறொன்று கண்டிலேம்; அசத்தியம் சொன்ன தரும்புத்திரன் நரகங்கண்டான் சத்தியம் சொன்ன அரிச்சந்திரன் ஸ்ரீ பரமேஸ்வரன் பாதம் கண்டு சிவலோகம் சேர்ந்தான்.

பிரசங்கம் போன்ற உரை

நோயெல்லாம் நோய்செய்தார் மேலாவாம் நோய்செய்யார்

நோயின்மை வேண்டு பவர்(326)

ஒருவருக்குத் தான் செய்த விதனம், பின்பு தனக்கு வருகின்ற படியினாலே ஒருவருக்கும் தாங்கள் விதனஞ் செய்யார். அஃது எப்படி என்றால், பிரம்மராட்சதன் ஒரு ராசாவின் மகளைப் பற்றி நின்று சந்தியாவதனம் செய்ய ஆற்றங்கரையிலே வந்து நின்றளவில், பிராமணப் பிள்ளையின் பிள்ளை வாசிக்கிறவனுக்கு அன்றையிற் பாடம் இந்தக் குறள் ஆகையால் அவன் முகசுத்தி பண்ண வந்தான். இதைப் பிரம்மராட்சதன் கேட்டுத் தானொரு பிராமணவடிவாய், இந்தப் பிள்ளை வாய்பாடத்தை இரண்டு பிரகாரங் கேட்டு , நாம் இராசாவின் மகளை நோய் செய்தோமே, நமக்கு அந்த விதனம் பிறகே வரும் என்று பயப்பட்டு, இந்தப் பிள்ளை முன்னிலையாக இராச குமாரத்தியை விட்டுப்போச்சு .

கூத்தாட்டு அவைக்குழாத் தற்றே பெருஞ்செல்வம்

போக்கு அதுவிளிந் தற்றே(332)

சந்தையிற் கூட்டம் நாலுபேரும் ஆறுபேரும் வந்து சந்தையில் காரியங்க்கண்டு மீண்டும் போவார்கள்.அப்படி அல்ல செல்வம் எப்படி என்றால், கூத்தாடல் பார்க்க நாலு பேரும் ஆறுபேரும் வந்து கூத்துக்கண்டு, கூத்துக் குலைந்த போது ஒருகாலே பிரிந்து ஒடுவார்கள். அதற்கு ஒக்குமே செல்வத்தின் கூட்டம், எப்படி என்றால் இவன் செய்த புண்ணியத்திற்குத் தக்கதாக இலட்சுமி இருப்பாள், இவன் தவசு மாறி இலட்சுமி போன பின்பு அக்கினி, கள்ளார், இராசா, ஆறு இவையிற்றினாலே செல்வம்போம், இஃது அறிந்து உள்ளபோதே தன்மம் செய்வான் என்றவாறு?

உவப்பத் தலைக்கூடி உள்ளப் பிரிதல்

அனைத்தே புலவர் தொழில்

நல்லோரும் நல்லோரும் மனப்பூரணமாகக் கூடியிருந்து. பிரிகிறபோது ஒருவரை ஒருவர் அனவரதகாலமும் நினைத்திருப்பர்.அதுபோல,கற்கும்போது பிரியத்துடனே கற்க, கற்றுவிட்டால் கற்ற கல்வியை மறவாது அதிகரிக்க.

குறளினும் சுருங்கியபொருள்

ஏரி னூழார்அ ருழவர் புயலென்னும்

வாரி வளங்குன்றிக் கால்

உழவர் ஏருழார் ; மேகம் மழை பெய்யாவிடில்

அகனமர்ந்து செய்யா ளுரையு முகனமர்ந்து

நல்விருந் தோம்புவா னில்(82)

மனமகிழ்ந்து விருந்து செய்வானிடத்தில் லட்சுமி உறையும்

உறங்கு வதுகோலும் சாக்காடு உறங்கி

விழிப்பது போலும் பிறப்பு(339)

நித்திரை போல மரணம் விழிப்பது போல பிறப்பு

வாராக்கால் துஞ்சா வரின்துஞ்சா ஆயிடை

ஆரஞர் உற்றன கண்(907)

நாயகர் வாராக்காலும் நித்திரை இல்லை ; வந்தாலும் கலவியினால் நித்திரை இல்லை.

சமூக நிலை

பொறை ஒருங்கு(733(கேடறிய(736)ஆங்கமை(740) என்னும் குறள்களில் வேந்து, இறை என்னும் சொல்லுக்குப் பிற உரையாசிரியர்கள் அரசன், வேந்தன், காவலன் என்று உரையெழுத பரிதியார் நாட்டாமைகாரண் என்றே எழுதுகிறார்.

தெய்வம் தொழாஅள்(55) குலதெய்வம் கும்பிட்டாள் தன் பர்த்தாவை தெய்யவமென்று தொழுதபடியால் அவள் சொல்ல மழைபொழியும் மார்கழித் தீர்த்தம், மகா தீர்தம் ஆடல்(278) யாண்டுச்சென் றியாண்டும்(895) இதற்கு எங்கு சென்றாலும் எனப் பிற உரையாசிரியர்கள் உரையெழுத எந்த தேசத்தில் போய் பல தீர்த்தம் ஆடினாலும் என உரை வரைகின்றார்.

வறியார்க்கொன்(221) இதற்கு வறியார்க்குக் கொடுப்பதே கொடை மற்றெல்லாம் வட்டிக்குக் கொடுப்பதை ஒக்கும் உள்ளத்தா லுள்ளலுந்த தீதே(282) தவஞ்செய்வார்க்குப் பக்தர்கள் இரங்கிக் கொடுக்கும் பொருள் அன்றியிலே ஒரு திருப்பணி போலே காட்டி வாங்குதல்

தன்னுயிர் நீப்பினும்(237) தன்னுயிர் துறக்கும் காலமாகினும் இது பிழைக்கும் என்று ஆடு, கோழி, பன்றியினைப் பிராத்தனை செய்வான் அகனமர்ந்து தீதலின்(92) மனமகிழ்ந்து சொர்னதானங் கொடுப்பதைக் காட்டிலும்

பிணியின்மை செல்வம் விளைவின்பம் ஏமம்

அணிஎன்ப நாட்டிற்கிவ் வைந்து (738)

இக்குறளுக்கு விளைவு என்பதற்கு விளைவுடமை என மணக்குடவரும், பரிப்பெருமாளும் கூற, விளைநுகர் பொருளென காலிங்கர் கூற, பரிமேலழகர் விளைச்சல் என்று கூற பரிதியார் பதினாறு தானிய விளைவு என்று கூறுகின்றார் நெல்,புல், வருகு, தினை, சாமை, இறுங்கு, தோரை, இருசி, எள்ளு, கொள்ளு, பயறு, உளுந்து, அவரை, கடலை, துவரை, மொச்சை

சந்தை குறித்த செய்தி

குறள் வைப்புமுறை

பரிதியார் பால் குறித்த விளக்கங்களோ ,குறள் வைப்புமுறை குறித்த ஆராய்ச்சியோ செய்யவில்லை. அதிகாரத்திற்கு விளக்கம் சுருங்கிய வடிவில் கூறுகிறார். 36 அதிகாரங்களுக்கு விளக்கம் கிடைக்கவில்லை. தெரிந்து தெளிதல் என்னும் அதிகாரத்திற்கு விளக்கம் கூறுகையில் யாதொரு காரியமும் பதறாமல் விசாரித்துச் செய்யவேணும் எனக் கூறுவது, மணக்குடவரும் பரிமேலழ்கரும் அமைச்சர் முதலாயினரை ஆராய்ந்து தெளிதல் என்று கூறும் விளக்கத்தினும் செய்யும் வினையை ஆராய்ந்து செய்யவேண்டும் எனக் கூறுவது சிறப்புடையது

குறள் வைப்பு முறையில் உரையாசிரியர்கள் பலரும் முதற் குறளில் 22 அதிகாரங்களிலும், இறுதிக் குறளில் ஒன்பது அதிகாரங்களிலும் ஒன்றுபடுகின்றனர். சிலருக்குத் தொடக்க்க் குறளாக அமைந்த்து பிறருக்கு முடிவாவும், பிறர் முடிவாகக் கொண்ட குறள் மற்றவருக்குத் தொடக்கமாகவும் அமைந்துள்ள தன்மையைக் காணமுடிகின்றது. முதற்குறளிலும் பரிதியும் காலிங்கரும் பெரும்பான்மை ஒத்துச் செல்கின்றனர்.

பாடவேறுபாடு

பரிதியார் பிறர் கொண்ட மூலப்பாடத்திலிருந்து 21 குறட்பாக்களில் 22 இடங்களில் வேறுபடுகின்றார்.

பாடவேறுபாட்டுக்காண காரணம்

1. ஏடெழுதுவோர் பிழைபட எழுதுதல்

2. ஏடுபடிப்போர் பிழையாகப் படித்தல்.

3. ஏடுபடித்து சுவைப்போர் பாடங்களை மாற்றுதல்

4. ஏடுகளைப் பதிப்போர் திருத்தியும், புதுக்கியும் வெளியிடுதல்.

பரிதியார் பரிமேலழகர்

1.துப்பாற்குத் துப்பார்க்குத்(12)

2.கணமேனும் கணமேயுங்(29)

3.தீண்டில் தீண்டல்(65)

4.சொற்கேட்கில் சொற்கேட்டல்(65)

5.இமைப்பிற்கெடும் நினைக்கப்படும்(169)

6.நன்மையும் நீங்கும் நன்மையின் நீங்கும்(194)

7.நல்லார் எனினும் நல்லாறு எனினும்(222)

8.ஆகும் ஆளும்(251)

9.கொள்வேம் கள்வேம்(282)

10.தனத்தொடு தவத்தொடு(295)

11.அனைய அனையர்(310)

12.இன்னா செய்யாமை மாணா செய்யாமை(317)

13.நலன் இலன்(314)

14.செவிக்குணர்வு செவிக்குணவு(412)

15.செவியுணர்வின் செவியுணவின்(413)

16.கேள்வியஃதில்லார் கேள்வி அல்லார்(419)

17.கைதீமை கலந்தீமை(1000)

18.தானைக் கண்டன்ன தானைக்கொண்டன்ன(1082)

19.பேரமர்க்கட்பட்டு பேரமர்க்கட்டு(1083)

20.விழியுமென் விளியுமென்(1209)

21.அழியின்மை அளியின்மை(1209)

22.நோவேல் அவரைக் நோவேம் இவர்தம்(1236)

எழுத்து மாற்றம் ‘ர்’ ‘ற்’ ’ங்’ ‘ம்’

பொறுள் மாறாத சொல்லை ஆளுதல்’இமைப்பிற்’

ஒரூஉ நடைகேற்ற பாடம் ‘மனத்தொடு’ ‘தனத்தொடு’

நயமுடைய பாடம்

கொள்வேம் எனப் பாடங் கொண்டு திருப்பணி போலே காட்டி வாங்குதல் எனப் பொருள் விளக்கம் செய்கின்றார். இவ்விளக்கம் உலகியலுக்கு ஒதத்தாகக் காணப்படுகின்றது. அதுபோல நல்லார், தனத்தொடு, கேள்விய்தில்லார் எனக் கொள்ளும் பாடங்களும் நயமுடையதாக இருக்கின்றது.

பொருந்தா பாடம்

அனைய, நலன், கைதீமை, தானைக்கண்டன்ன எனப் பாடங்கொண்டு உரையெழுதும் இடங்கள் பொருத்த முடையதாக அமையவில்லை.

உரைவேறுபாடு

பரிதியார் 25 இடங்களில் பிற உரையாசிரியர்கள் உரையிலிருந்து வேறுபடுகின்றார்.

உரை வேறுபட காரணங்கள்

1. பாடவேறுபாடு

2. சொற்பிரிப்பு

3. கொண்டுகூட்டு

4. காலமரபு

5. இலக்கண வேறுபாடு

6. தொகைப்பெயர் விளக்கம்

7. ஒரு சொல்லுக்குப் பலபொருள்

8. நயம் கூறல்

9. விளக்ம் கூறல்

10. பிற இலக்கியச் செய்தியைப் புகுத்துதல்

11. கதையைப் பொருத்துதல்

12. கொள்கை முனைப்பு (பேரா. இரா. சாராங்கபாணி)

அற்றாரைத் தேறுதல் ஓம்புக மற்றவர்

பற்றிலர் நாணார் பழி(506)

இக்குறளில் அற்றார் என்பதற்கு ஒழுக்கம் அற்றார் என மணக்குடவர் உரையெழுதுகின்றார். பரிதியார் பொருளும் கிளையும் கல்வியும் அற்றாரை என விளக்கமாக பொருளுரைக்கின்றார்.

மணக்குடவர் கூறும் ஒழுக்கம் அற்றார் என்பதில் ஒழுக்கம், நற்குணம்,நற்செயல் அனைத்தும் பொது சொல். ஆனால் பிரிதியார் கூறும் விளக்கம் பொருளற்றார் வறுமையாலும், கிளையற்றார் உலகில் ஒரு பற்றுக்கோடும் இல்லாமையானும் கல்வியற்றார் அறியாமையினாலும் தீய செயல்கள் செய்வாராகலின் அவரை நம்பாதே என்று கூறுவது மணக்குடவர் உரையினும் சிறப்புடையது.

மயிர்நீப்பின் வாழாக் கவரிமா அன்னார்

உயிர்நீப்பர் மானம் வரின்(969)

என்னும் குறளுக்கு மணக்குடவர், பரிப்பெருமாள், காலிங்கர்,பரிமேலழகர் ஆகியோர் ஒரு மயிர் நீங்கினால் கவரிமான் உயிர் விடும் என்ற ஒரே கருத்தைக் கூறுகின்றனர்.பரிதியார் ஒரு மயிர் சிக்கினாலே என்று பொருள் கொள்ளுகின்றார்.மயிர் திரள்களில் ஒன்று சிக்கிய மாத்திரத்திலேயே உயிர் விடும் கவரிமான்.தன் வாழ்க்கையில் மனத்தைப் பாதிக்கும் நிகழ்ச்சி ஒன்று ஏற்படுமாயின் உயிர்விடுவர் சான்றோர் என்பதைக் குறிப்பிட மயிர்ச்சிக்கலைக் கூறுகின்றார்.இக்க்ருத்து பிற உரையாசியரினும் வேறுபடுகின்றது, நுட்பமாக உள்ளது.

ஈன்ற பொழுதிற் பெரிதுவக்கும்(69) - தான் பெற்ற காலத்தினும் மகிழும் என மணக்குடவரும் மற்றிவனைத் தான் முன்னம் ஈன்றெடுத்த அப்பொழுதினும் பெரிதும் மனமகிழும் எனக் காலிங்கரும் யாதும் அறியாத பெண்டிரும் மகிழ்வர் என பரிப்பெருமாளும் தான் பெற்ற பொழுதை மகிழ்ச்சியினும் மனம்மகிழும் எனப் பரிமேழகரும் பொருளுரைக்கஈன்ற காலத்தில் ஆண்பிள்ளை என்று சொல்லக் கேட்ட மகிழ்ச்சியிலும் எனப் பரிதியார் பொருள் உரைக்கின்றார்.

வன்மையுள் வன்மை(153) –அன்பு

உய்யா விழுமம்(313) – நரகம்(பெருந்துன்பம்)

அளவிளா வில்லதான் வாழ்க்கை(523) , அடுமுரண் தேய்க்கும் அரண்(567), உள்ளம் சிறுகுவ (798) – செல்வம்

காம்ம் உழந்நு(1131) – மத்த்தினாலே துயரமுற்று (காமம் காரணமாக)

பிறர் கூறா விளக்கங்கள் பரிதி உரையில் மட்டும் காணப்படுபவை

மனத்தது மாசாக மாண்டார் நீராடி(278) – மார்கழி தீர்த்தம், மகா தீர்த்தம்

நாளது ஒன்றுபோற் காட்டி(334) – ஞாயிறு, திங்கள், செவ்வாய், புதன், வியாழன், வெள்ளி, சனி என்று தோன்றும் நாள்

எரிமுன்னர் வைத்தூறு போலக் கெடும்(435) நெருப்பின் முன்னர் வைக்கோற் போர் பட்டது போலவும், தூறு போலவும் கெடும்.

கண்டு கேட்டு உண்டுயிர்த் துற்றறியும் ஐம்புலனும்(1101) – விளக்குக் கண்டு அழிந்த விட்டிலும், யாழ் கேட்டு அழிந்த அசுணமும், இரை கண்டு அழிந்த மீனும், சென்பக மணம் உண்டு அழிந்த வண்டும்,மெய்யின்பம் கண்டு அழிந்த யானையும் ஒவ்வொரு புலனால் அழிந்தன.

உறுதோ றுயிர்தளிர்ப்பத் தீண்டலால்(1106) – தென்றற் கொடுமையாலும் சந்திரன் கொடுமையாலும் வற்றின சரீரத்தை நாயகி தீண்டச் தளிர்கையினாலே

சிறப்பான உரைப்ப பகுதி

ஆண்மை(148) – சமர்களத்தில் வெட்டி மீண்டு வருகின்ற ஆண்மையல்ல, பிறர்மனை நோக்காமை இருத்தலே ஆண்மை.

வன்மை(153) – வன்மையாவது மலையின் உச்சியின் மேலே ஒரு கல்லை ஏற்றுதல் கடுகிலே கடலை அடக்குதல் முதலியன.

பயன்மரம்(216) – பயன்படு மாமரம், பலாமரம், பனைமரம்

துறந்தார்(310) – தொண்ணூற்றாறு த்த்துவத்தையும் உடலோடு இருக்கையிலே புளியம்பழம் ஓடும் போலே துறந்தார்.

எழுபிறப்பு(62) – தேவர், மனிதர், மிருகம், ஊர்வன, நீர்வாழ்வன, பட்சி, தாவரம்

கோட்டுப்பூ (1313) – செண்பகப் பூ, பாதிரிப்பூ, புன்னைப்பூச் சூடினும்.

பொருந்தா உரைகள் போல் தோன்றுவன

பீலீபெய் சாக்காடும் அச்சிறும் பண்டம்

சாம மிகுத்துப் பெயின்(475)

இக்குறள் வலியறிதல் அதிகாரத்தில் மாற்றானின் வலியிறிதலைப் ப்ற்றி பேசுகின்றது அதனை அதிகார விளக்கத்தில் வலியிறிதலாவது மாற்றான் சத்துவத்தை அறியவேண்டுமெனப் பரிதியாரும் பிற உரையாசிரியர்களும் பொருளுரைக்கின்றனர். இக்குறளுக்கு எளியவர் என்று பலரோடு பகை கொள்வான் தான் வலியனேயாயினும் பலர் தொக்கவழி வலியழியும்(பரிமேலழகர்) என்று பொருள்படும்படி வர பரிதியார் நொய்ய பீலியாகிலும் கனமாக ஏற்றினால் வண்டி அச்சு முறியும்; அதுபோலப் பெலமில்லாதார் பலர் கூடினாலும் சத்துவமாம்; ஆகையால் அரசன் வீரராகாத பேரையும் கனம்பெறக் கூட்டிக் கொள்ளவான். என அரசன் வலிமையில்லாதவர்களையும் தன் படையில் சேர்த்துக்கொள்ளவான் எனப் பொருள்பட உரையெழுதுகின்றார்.

இவறலும் மாண்பிறந்த மானமும் மாணா

உவகையும் ஏதம் இறைக்கு (432)

வேண்டம் வழி பொருள் கொடாமையும் நன்மையினீங்கிய மானமும் அளவிறந்த வுவகையும் அரசனுக்கு குற்றம் எனப் பரிமேலழகர் உரைக்க பரிதி குற்றம் என்றதும் தன் பேரிலே வராமல் அழகு உண்டாக நடப்பானாகில், இறையென்று சொல்லப்பட்ட சிவனும் இவனைப் பிரியமாக மனத்துக்குள்ளே கண்டிருப்பர் என விளக்கும் உரையில் இறையென்று சொல்லப்படும் சிவனும் இவனைப் பிரியமாக மனத்துள்ளே கண்டிருப்பார்

நுனிக்கொம்ப ரேரினா ரஃதிறந் தூக்கி

னுயிர்க்கிறுதி யாகி விடும்(476)

அடிப்பனையில் நின்று மரத்தில் பழம் பறிக்காமல் நுனிக்கொம்பிலே ஏறினார் போல, கெட்ட புத்தியை எண்ணாமல் உறுதியான காரியத்தை விசாரிக்கில் அக்காரியம் பலிக்கும் என பரிதியார் கொள்ளும் உரையில் கிளையில்லாத பனையைக் காட்டி உரை வகுத்தமை பொருந்தாது.

தும்மச் செறுப்ப வழுதா ணுமருள்ள

லெம்மை மறைத்திரோ வென்று(1318)

தும்மல் உண்டாகக் கண்ட நாயகி அழுதாள்; உமது நாயகி வாழ்த்தத் தும்முவ தன்றி இவள் வாழ்த்துத் தும்ம ஒண்ணாது என்று ஊடினாள். செறுப்ப என்பதற்று உண்டாக என்னும் பரிதியின் பொருள் எம்மை மறைத்திரோ என்னும் வரும் தொடரோடு இயையவில்லை. அதற்கு அடக்க என்னும் பொருளே பொருந்தும்.

பொருள்கோடல்

பரிதியார் திருக்குறளைப் புரிந்துகொள்ளுவதற்கு /பொருள் கொள்வதற்கு அடிப்படையாக சைவசமயத்தையும, புராணகதைகளையும், வழக்கில் பயன்பாட்டில் இருக்க கூடிய கதைகளையும் உவமைகளையும், வழக்குச் சொற்களையும கொண்டு, குறளின் கருத்தினை அறிந்து கொண்டு மேற்சொன்னவைகளை அடிப்படையாக கொண்டு பொருள்விளக்கம் செய்கின்றார்.

பரிதியார் 13 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதயில் வாழ்ந்தவர்.

திருக்குறளை சைவசமயம் சார்ந்து கட்டமைக்கின்றார்.

திருக்குறளை பொதுஜன தளத்திற்கு கொண்டுசெல்லும் விதமாக மிக எளிய முறையில் உரைவரைகிறார்.

வடசொல் மிகுதியாக ஆளுகிறார்.

தமிழ்நூல் தொகுப்பு வரலாறு

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Mon, 17 Jan 2011 02:18:00 +0000

தமிழ்ச்சூழலில் பல்வேறு தொகுப்பு மரபுகள் உருவாகி வருகின்றன. ஒரு மையப் பொருண்மையில் அறிஞர்கள் எழுதிய கட்டுரையைத் தொகுப்பது/புதிதாக எழுதி தொகுப்பது என்ற வகையில் அமைகின்றன. இது போன்ற தொகுப்புகள் தமிழியல்/ தமிழ் சமூகச் சூழலைப் புரிந்து கொள்வதறாகான வாய்ப்பும் மறு வாசிப்பு செய்வதற்கான சாத்தியத்தையும் உருவாக்கிறன்றன. அந்தவகையில் பாரதி புத்தகாலயாவின் புதிய புத்தகம் பேசுகின்றது இதழ் ஒவ்வொரு ஆண்டும் சிறப்பு மலர் ஒன்றினை வெளிய்ட்டு வருகின்றது.

இவ்வாண்டு தமிழ்ச் சமூகம் தொகுப்பு மரபினை எவ்வாறு உள்வாங்கி செயல்பட்டிருக்கின்றது என்பதை சங்க காலம் தொடங்கி நவீன காலம் வரையான பதிவாக தமிழ்நூல் தொகுப்பு வரலாறு என்னும் சிறப்பு மலரை வெளிட்டுள்ளது.

12 கட்டுரைகள் மரபிலக்கியத் தொகுப்புகளாகவும் 8 கட்டுரைகள் இருபதாம் நூற்றாண்டு கட்டுரைகளாகவும் 6 கட்டுரை தனிநபர் தொகுப்புகளாகவும் 3 கட்டுரைகள் இயக்கம் சார்ந்த கட்டுரைகளாகவும் 3கட்டுரைகள் நாட்டார் வழக்காற்றுத் தொகுப்புகளாகவும் மொத்தம் 32 கட்டுரைகள் அடங்கிய மலராக மலர்ந்துள்ளது.

பொங்கல் வாழ்த்துகள்

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Fri, 14 Jan 2011 01:50:00 +0000

அதிகாலை விழித்தெழுந்து மகிழ்வுடன் நீராடி

ஆதித்தன் பட்டொளி கண்டு

இன்பமுடன் வண்ணமிகு புத்தடை புனைந்து

ஈசன் முன் அழகுமிகு கோலமிட்டு அடுப்பமைத்து நெருப்பூட்டி

உவகையுடன் புதுப் பானையில் திருநீரும் சந்தனமும் குங்கும பொட்டுமிட்டு மாவிலையும் மஞ்சளும் கட்டி

ஊட்டமுள்ள கணுக்கரும்பின் சாறெடுத்து பாலோடு நெய்மணக்க பச்சரிசி தேன் கலந்து பொங்களும் பொங்கி

எம் குல தகடூரான் அதியமான் தந்த செங்கரும்பினையும் சுவைத்து

ஏற்றமிகு சொந்தம் பந்தம் சுற்றமும் குவிந்து கொண்டாடிவோம்.

ஐவளமும் பெருக்கிட பொங்கள் திருநாளை பொங்க வைப்போம் செல்வம் தங்க
வைப்போம்.

ஒற்றுமை செழிப்புடன் நம் குலம் வளர்ந்திடவே ஆதித்தனை மகிழ்வுடன் வேண்டிடுவோம்.

ஓங்கார ஓசையுடன் நம் வாழ்வு நிறைந்திருக்க வேண்டிடுவோம் ஈசனை.

உறவினை ஒன்றினைக்கும் இன் நன்நாளில்
இனிமை பொங்கும் பொங்கள் நல் வாழ்த்துக்கள்.

திருவள்ளுவர் சைநர்

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Sun, 09 Jan 2011 03:43:00 +0000

திருவள்ளூவர் அறிவுறுத்தியது பொதுநெறி அருணெறி ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கம் அந்நெறியை எவர் எப்பெயரிட்டழைப்பினும் அழைக்க. திருவள்ளுவரைச் சைவரெனில், வைணவரெனில் , பிறரெனில் ,அவரது சைவமும் வைணவமும் பிறவும் அருகதேவர் கண்ட அருநெறிபாற் பட்டனவென்க.

திருவள்ளுவர் சமயத்தைப் பற்றி இது காறும் எழுந்த ஆராய்ச்சிகள் பல ; வாதப்போர்கள் பல. இந்நூலாசிரியருந் திருவள்ளுவர் சமயம் குறித்து ஆராயப் புகுந்து, தாங்கண்ட முடிவைத் தெரிவித்துள்ளார். இவர் கண்டு தெரிந்த முடிபு திருவள்ளுவர் ஜைன சமயத்தவ ரென்பது. இங்கே ஜைநம்,ஆதியில் - திருவள்ளுவர் காலத்தில் - அவர் பின்னை எவ்வெவ்வாறு மக்களால் கொள்ளப்பட்டது என்று முறையே ஆராய்ந்து முடிபு தெரித்தல் சிறப்பு. அதற்கு அணிந்துரை இடந்தாராதாகலான், சிலவுரை பகர்ந்து, எனது உள்ளக்கிடக்கையை கிளத்த முயல்வல்.

1932 இல் திரு.விக எழுதிய கட்டுரையிலிருந்து

19-ஆம் நூற்றாண்டு ஆளுமை ரெவரெண்ட் ஜார்ஜ் உக்லோவ் போப்(1820 – 1908)

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Mon, 27 Dec 2010 02:20:00 +0000

ஐரோப்பிய மதபோதக மரபில் உருவாகி, சமயப் பரப்பலுக்காகத் தமிழகத்துக்கு வந்தவர்களுள் குறிப்பிடத்தக்கவர் ஜி. யு. போப். இவர் மதபோதகப் பரப்பலின் ஊடாக தமிழ்மொழிக்குத் தம்முடைய இறுதி காலம் வரை பங்களிப்பை நிகழ்த்தியுள்ளார்.

வாழ்க்கைச் சுருக்கம்

1820 – ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 24 ஆம் தேதி நோவா ஸ்கோஷியோவிலுள்ள பிரின்ஸ் எட்வட் தீவில் ஜான் போப், கேதரின் யுக்ளோ என்னும் இணையருக்கு மகவாய்ப் பிறந்தார். இவருடன் பிறந்தோர் பதின்மர் அறுவர் ஆண்கள் நால்வர் பெண்கள். இவருடைய சகோதரர்கள் மதபோதகர்களாக விளங்கினர். இவரும் அதற்கான பணிகளில் ஈடுபட்டு செயல்பட்டுவந்தார்.

ஆங்கிலம், எபிரேம், கிரேக்கம், லத்தீன் ஆகிய மொழிகளைக் கற்றவர் போப். இந்தியாவிற்குச் செல்லவேண்டுமென விரும்பியதால் சமஸ்கிருதத்திலும் தேர்ச்சிப்பெற்றார். தமிழகத்தை நோக்கி கப்பலில் வரும்பொழுது தமிழை நன்கு பேசவும் எழுதவும் கற்றார். தமிழகம் வந்த பிறகு ஆரியங்காவு என்னும் ஆசிரியரிடத்தும் மகாவித்துவான் இராமானுசக் கவிராயரிடத்தும் இலக்கண இலக்கியங்களைக் கற்றார்.

1864 இல் மறைநூற் புலவர் பட்டம்(D.D) 1886 இல் ஆக்ஸ்போட் பல்கலைக்கழகம் எம்.ஏ.பட்டம்,1906 இல் ராயல் ஏஷியாட்டிக் சொசைட்டி தங்க பதக்கம் வழங்கியது. போப் அவர்களின் காலம் மயிலை சீனிவேங்கசாமியின் 19-ஆம் நூற்றாண்டு தமிழிலக்கியம் என்னும் நூலில் 1820 – 1903 என்று காணப்படுகின்றது. மற்ற தரவுகளில் அரது இறுதி காலம் 1908 என்ற குறிப்புக் காணப்படுகின்றது.

போப்பினுடைய பணிகாலங்களை 1842 இல் தொடங்கி 1882 வரையான காலக்கட்டம். 1882 தொடங்கி அவரது இறுதி காலமான 1908 வரையிலான காலகட்டம் என இரு நிலை வைத்து எண்ணலாம். முன் காலங்களில் மாணவர்களுக்கு பயிற்றுவிக்கும் நிலையில் பாடநூல் உருவாக்க மரபின் ஊடாக சில பாடநூல்களை உருவாக்குகின்றார். இரண்டாம் நிலையில் தமிழ் நூல்கள் மொழிப்பெயர்ப்புத் தொடர்பான செய்லபாடுகளில் ஈடுபட்டுள்ளார். போப்பினுடைய இலக்கண வினாவிடை முதல் நூல் பல பிரதிகள் மறுபதிப்புக் கண்டுள்ளது. திரு.வி.க.

நாங்கள் மாணவர்களாக இருந்த காலத்தில் எங்கள் கரங்களில் திகழ்ந்த இலக்கண நூல்கள் போப்பையரின் இலக்கண நூல்களே(1993: அணிந்துரை)

எனக் குறிப்பிடுகிறார். ஆக அக்காலத்தில் போப்பினுடைய நூல் பெருமளவு பயிலப்பட்டதை அறியலாம். ஒவ்வொரு மறுபதிப்பு பிரதியிலும் 20,000 பிரதிகள் போடப்பட்டதான செய்திகள் காணப்படுகின்றன. ஏறத்தாழ 50 க்கும் மேற்றபட்ட மறுபதிப்புகள் செய்யப்பட்டுள்ளன. முதலாம் பதிப்பு இலக்கண வினாவிடை 3,50,000 பிரதிகள் விற்பனையாகியுள்ளது(2010:133)

1840 தொடங்கி 1882 வரை

வெஸ்லியன் மிஷன் சமய நிறுவன மதப்போதகராக 1840 இல் தமிழகத்துக்கு வருகைப் புரிந்த ஜி.யு.போப் சாயர்புரம் , தஞ்சை, உதகமண்டலம், பெங்களூர் ஆகிய இடங்களில் பணிசெய்துள்ளார்.

சாயர்புரம்

தமிழகத்துக்கு வந்த போப் சாயர்புரம் என்னும் இடத்திற்குச் சென்றார். இவ்வூர் திருநெல்வேலி அருகே அமைந்துள்ள கடற்கரைப் பட்டிணமாகும். இதனை சாமுவேல் சாயர் என்பவர் தோற்றிவித்தால் அவர் பெயராலேயே இந்நகரம் பெயர்பெற்றது. தோற்றிவித்தவர் அவர் என்றாலும் அவ்வூர் சிறப்பதற்குக் காரணமாக இருந்தவர் போப். தமிழகத்தில் கிறித்துவர்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்க எண்ணிய போப் இங்கு உள்ள தமிழ் மக்களேயே தொண்டர்களாக மாற்றவேண்டுமென எண்ணி, இங்குள்ளவர்களுக்குப் பயிற்சி அளிப்பதற்காக கலாசாலை ஒன்றை நிறுவினார்.

கலாசாலை தொடங்கிய காலத்தில் மாணவர்கள் கிடைப்பது அரிதாயிருந்தது. பிறகு மாணவர்களின் வரவு அதிகரித்தது. கிறித்துவ சமயத் தலைமை இடங்கள் பலவற்றில் பாடசாலைகள் இருந்தன. அவற்றில் கற்றுத்தேறியவர்கள் மேற்படிப்புக்குச்ச சாயர்புரத்தில் தங்கிப் பயின்றனர். சாயர்புரத்தில் மாணவர்களுக்கு உறைவிடங்கள், நல்லுணவும் இலவசமாக வழங்கப்பட்டது. கல்வி முடிந்தவுடன் அவர்கள் திருச்சபை தலைவர்களாக விளங்கவேண்டும். அவர்கட்குத் தலைவர்களுக்குரிய பயிற்சியளிக்கும் பொருட்டே போப் காலநிலையம் நாட்டினார்.

மாணவர்களுக்கு உயர்தரக் கல்வி அளிக்கவேண்டும் என்பது போப்பின் நோக்கமாகும். அவர் சாயபுரத்தை ஒருவிதப் பல்கலைக்கழகமாக்க வேண்டுமென்று விரும்பினார். சென்னை மாகாணத்தில் வேறெங்கும் மாணவர்கள் பெறமுடியாத கல்வியைச் சாயர்புரத்தில் பெறவேண்டும் என்பது அவரது எண்ணமாக இருந்தது. அதற்கேற்ப அவர் தமது கல்வித் திட்டத்தை அமைத்தார். போப் கலாச்சாலை தலைவராகவும் செய்மூர் என்னும் அறிஞர் ஒருவர் அவருக்கு உதவி ஆசிரியராக விளங்கினார். செய்மூருக்குக் கண் தெரியாது. ஆயினும், தர்கம், தத்துவம், சரித்திரம்ஆகிய கலைகளை அவர் மிகத் திறமையாகப் பயிற்றுவித்தார். அப்பேராசிரியர் கேம்பிரிஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் சிறந்த தேர்ச்சி பெற்றுக் கலைப்பட்டம் பெற்றவர்.

சாயர்புரம் காலாச்சாலை பல்கலைக்கல்லூரியாகவும், பன்மொழிக் கலாச்சாலையாகவும், மறைநூற் கழகமாகவும் விளங்கிற்று. நல்ல படிப்பு, நல்ல சாப்பாடு ,நல்ல அடி இதுவே அப்பாடசாலையின் சட்டமாக விளங்கியது.ஏ.ஆர்.சிம்மண்ட்ஸ் போப்பையர் திருநெல்வேலியில் கல்விக்குப் புத்துயிரும் ஊக்கமும் அளித்தார் ,சாயர்புரத்தில் அவர் ஊட்டிய கல்வியின் தன்மையும் நிலைமையும் அறிந்தோர் மகாணம் முழுவதும் அவரது புகழ் என்றும் நிலவும் என்று உறுதியாய் கூறுவர். ஆக்ஸ்போட் பல்கலைக்கழகம் சாயர்புரம் கலாச்சாலையின் சிறப்பை உணர்ந்து,1848 இல் சாயர்புரத்தில் ஒரு நூல்நிலையம் அமைப்பதற்குப் பொருளதவி செய்தது.

1849 ஆம் ஆண்டு உடல்நலக் குறைவு ஏற்பட்டதன் காரணமாக இங்கிலாந்து செல்கின்றார்.அப்பொழுது ராயல் ஏசியாடிக் குவாட்டக்லி(THE INDIAN ROYAL ASIATIC QUARTERLY), இண்டியன் ஆண்டிக் குவரி (THE INDIAN ANTIQUARY) சித்தாந்த தீபிகா, இந்தியன் மேகசின்( INDIAN MAGAZINE AND REVIEW) போன்ற ஆங்கில இதழ்களில் தமிழ்மொழி பற்றிய ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளைத் தொடர்ந்து எழுதினார். தமிழ்நாட்டுப் புலவர்கள், புறநானூறு, புறப்பொருள் வெண்பாமாலைப் பகுதிகள், தமிழ்ப்புனிதர் வரலாறு ஆகியவை இவர் எழுதிய கட்டுரைகளில் குறிப்பிடத்தக்கவை.(2000;148)

தஞ்சை

மீண்டும் 1850 தமிழகம் திரும்புகின்றார். தஞ்சைப் பகுதிக்குப் பணிபுரிய செல்லுகின்றார் அங்கு வேதநாயகம் சாஸ்திரி அவர்களுடன் தொடர்பு ஏற்படுகின்றது. அங்கு இலக்கண, இலக்கிய, நீதி, சமய நூல்களைக் கற்கின்றார். மூன்று இலக்கண நூல்களை எழுதுகின்றார்.TAMIL HAND BOOK என்பதையும், தமிழ் – ஆங்கிலம், ஆங்கிலம்- தமிழ் அகராதிகளைத் தொகுத்தார். மாணவர்கள் தாய்மொழி அறிவு இலக்கியங்கள் அறிந்திருக்க வேண்டுமெனத் திருக்குறள், நாலடியார், பழமொழி, இனியவை நாற்பது முதலிய நூல்களின்று பாடல்களைத் தொகுத்து தனிச் செய்யுள் கலம்பகம் என்னும் தொகை நூலை உருவாக்கினார். அந்நூலின் முகப்பில் மாக துரைத்தனத்தாராலே ஆதரிக்கப்பட்ட பள்ளிக்கூடங்களில் படிக்கின்றவர்கள் எளிதில் தமிழ் இலக்கியத்தைக் கற்ற்றியும் பொருட்டாக ஜீ. யூ. போப்பையராற் செய்யப்பட்டது என்னும் குறிப்புக் காணப்படுகின்றது. மாணவர்களிடம் எளிமையாக பாடங்களைக் கொண்டு சேர்க்க வேண்டும் என்பதே அன்றைய நோக்கமாக இருந்துள்ளது. மேலும் அந்நூலின் முன்னுரையில் ஒழுக்கத்தைப் பற்றித் தமிழ்ப் புலவர்கள் உரைத்திருக்கும் பாக்களைப் போன்றதொன்றும், தென்னிந்தியாவிலுள்ள மற்ற மொழிகளில் இல்லை(1944;36) என்று குறிப்பிடுகின்றார். இதே காலக்கட்டத்தில் உரைநடை நூலொன்றையும் எழுதுகின்றார்.

தஞ்சையில் ஏற்படுகின்ற சாதிய உயர்வு \ தாழ்வு காரணமாகச் சிக்கல் ஏற்படுகின்றது கிறித்து சபையில் சாதிப்பிரிவினை நிலவுதலாகாது, அது கிறித்துபெருமான் திருவருள் நெறிக்கு மாறுபட்டதாகும் எனவும் கிறத்துவர்கள் யாவரும் ஒரே குலத்தினர், ஒரே குடும்பத்தினர், கடவுள் யாவருக்கும் தந்தை யாவரும் உடன் பிறந்தோராவர் என்ற கருத்தினைக் கூறினார் , ஆனால் அங்குள்ள மக்கள் இதனை ஏற்றுக்கொள்ளாது நிராகரிக்கச் செய்யதோடு சங்க மூலமாக நடவடிக்கை எடுத்தனர். சங்கம் மக்கள் கூறுவதை ஏற்ற வற்புறுத்த அதனை விரும்பாத போப் தஞ்சை பகுதியை விட்டு நீங்கி உதக மண்டலத்திற்குச் சென்றார்.

உதகை

1858 ஆம் ஆண்டு உதகையில் ஸ்னோடன் ஹவுஸ் என்னுமிடத்தில் பள்ளிக்கூடம் அமைத்தார். அங்கிருந்த பொது நூலகத்தை மிகப்பெரும் நூல்நிலையமாக மாற்றினார். நீலகிரியிலுள்ள உதகமண்டலத்தில் இவர் இறைபணி ஆற்றிய போது தோடர் என்னும் மலைவாழ் மக்களோடு பழகும் வாய்ப்பு ஏற்பட்டுது. தோடர்கள் பேசும் மொழியினைப் போப் ஆராய்ந்து அம்மொழிக்கு இலக்கணம் எழுதினார்(2000;151)இங்கிலாந்தின் வரலாற்றைத் தமிழக மக்களுக்கு அறிமுகம் படுத்தும் நோக்கத்தில் 1858 இல் இங்கிலாந்து தேசசரித்திரம் என்னும் நூலை எழுதியுள்ளார். இந்நூலின் முகப்பில் செப்பமுடையான் ஆக்கஞ் சிதைவின்றி எச்சத்திற் கேமாப் புடைத்து எடுத்து கொடுத்துள்ளார். 1859 இல் தமிழ்ச்சொல்லுக்கு ஆங்கிலச் சொல்லால் பொருள் கூறும் முறையில் ஒர் அகராதியினை உருவாக்கினார்.(2010:129)

இந்திய வரலாற்றினை எழுதும் பொருட்டுத் தரவுகளைத் திரட்டினார். பின்னால் இந்திய நாட்டு வரலாற்று நூல்கள் இரண்டு எழுதினார்.(1944;47) 1871 இல் பள்ளிக்கூடத்தை மூடவேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டது. அதன்பிறகு1871 இல் இருந்து 1882 வரை பெங்களூரில் பிஷப் காட்டன் பாடசாலைக்குத் தலைமை ஏற்றுப் பணிபுரிந்தார்.

1882 முதல் 1908 வரை

1882 இல் இங்கிலாந்து திரும்பினார் 1882 – 1885 காலகட்டங்களில் மதப்போதகராச் செயல்பட்டார். 1885 க்குப் பிறகு ஆக்ஸ்போர்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழ் தொலுங்கு கற்பிக்கும் ஆசிரியராக பொறுப்பேற்றார். அங்கு பணியாற்றும் காலத்து மாக்ஸ் முல்லர், மானியர் உல்லியம்ஸ், பிரௌணில் போன்றோர் நண்பர்களாக இருந்தனர். அங்குள்ள மாணவர்களுக்குத் தமிழை எளிதாகக் கற்பிக்கும் வண்ணம் இலக்கண வினாவிடைகளை ஆங்கிலத்திலும் எழுதினார்.

திருக்குறளின் 1330 குறள்களையும் மொழிப்பெயர்த்து வெளியிட்டார்(1886) கோவை அரசுக் கல்லூரி நூலகத்தில் போப் எழுதிய scared kural முதல் பதிப்பு உள்ளது. இதில் குறிப்பிடத் தக்கது என்னவெனில் போப் எழுதிய preface முழுமையும் உள்ளது. ஆனால் சைவசித்தாந்த நூற்பதிப்பகம் வெளியிட்டுள்ள இந்நூலில் preface சிற்சில இடங்களில் விடுபட்டுள்ளது(2003: 7)

1893 ஆம் ஆண்டுல் நாலடியாரை ஆங்கிலத்தில் மொழிப்பெயர்ப்புச் செய்தார். அந்நூலில் நாலடியார் தோன்றிய வரலாற்றினை விரிவாகக் கூறியுள்ளார். காப்பியங்கிளில் ஒன்றான சிலப்பதிகாரக் கதையினை மேல்நாட்டவர் உணரும் வண்ணம் ஆங்கிலத்தில் எழுதியுள்ளார். தமிழ் இலக்கண நூலான நன்னூலில் பல பகுதிகளை மொழிப்பெயர்ந்து பதிப்பித்துள்ளார். தமிழ்ச்செய்யுள் எழுதுவதற்கான யாப்பு உரையினை ஆங்கிலத்தில் எழுதினார். சிவஞான போதகத்தையும், திருவாசகத்தையும் ஆங்கிலத்தில் மொழிப்பெயர்ந்துள்ளார்(1897). திருவாசக மொழிப்பெயர்ப்பைப் பாராட்டி ஆசிய அரசு கழகம் இவருக்கு தங்கப் பதக்கமும் பட்டயமும் வழங்கியது.

புறப்பொருள் வெண்பா மாலை, புறநானூறு இவற்றிலுள்ள வீரச்சுவையுள்ள செய்யுள்களை ஆங்கிலத்தில் மொழிப்பெயர்த்தார்(1899). ஐரோப்பியர்கள் தமிழ்க் கற்பதற்றகாகச் சில நூல்கள் எழுதி வெளியிட்டார். பழமையான தமிழ் நூல்கள் இவரால் தொகுக்கப்பட்டு பிரிட்டிஷ் அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளன. அதற்கான அட்டவணையைச் சிறு நூலாகவே வெளியிட்டுள்ளார்.

உண்மைஒளி( THE LIGHT OF THE TRUTH) என்னும் இதழில் போப் ஆறு கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளார். அவற்றுள் மூன்றுகட்டுரைகள் திருஞான சம்பந்தரைப் பற்றியது. ஒன்று மாணிக்கவாசகர் பற்றியது. மற்றொன்று சேக்கிழாரும் பெரியபுராணமும் பற்றியது. அடுத்து சண்டேசுவர நாயகர் கதை பற்றியது.

சில தேவார பாடல்களையும் மொழிப்பெயர்ப்புச் செய்துள்ளார். கிறித்துவர்களிடையே தோத்திரப்பாடல்கள் பெற்றுள்ள இடத்தை இப்பாடல்கள் சைவர்களிடையே பெற்றுள்ளன.

சிலப்பதிகாரத்தைக் காற்சிலம்பு (THE LAY OF THE ANCLET) என்னும் பெயரில் மதிப்புரைச் செய்துள்ளார்சித்தாந்த தீபிகையின்11,12 – வது பகுதிகளில் பல கட்டுரைகளைப் போப் எழுதியுள்ளார், மணிமேகலை மொழிப்பெயர்க்கப்பட்டு போப் அவற்றில் வெளியிட்டார். 1911 இல் ஜே.எம். நல்லசாமிப்பிள்ளை என்பவர் அவற்றைச் சேர்த்துப் புத்தகவடிவில் பதிப்பித்தார். சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, சூளாமணி போன்ற காப்பியங்களை ஆங்கில மொழியில் மேலை நாட்டவர் அறியும் வண்ணம் எடுத்துக்காட்டிய சிறப்பு போப்பிற்கு உண்டு.

போப்பின் நூல் பதிப்பு விவரம்

இணையத்தில்

Pope, G. U.: A compendious Tamil English dictionary, 7th ed. New Delhi : J. Jetley for Asian Educational Services, 1981.
Pope, G. U.: A hand-book of the ordinary dialect of the Tamil language : In three parts, London : W.H. Allen & Co., 1883; 7th ed. Oxford, Clarendon press, 1911, 1926 printing.
Pope, G. U.: A handbook of the Tamil language / G. U. Pope. 7th ed. New Delhi : Asian Educational Services, 1979, 1981
Pope, G. U.: A handbook of the Tamil language : a Tamil prose reader. New Delhi : Marwah, 1982.
Pope, G. U. : A handbook of the Tamil languages : a compendius Tamil-English dictionary, 7th ed. New Delhi : Asian Educational Services, 1981.
Pope, G. U.: A Tamil prose reader : a handbook of the Tamil language, New Delhi : Marwah Publications, 1982.
Pope, G. U.: Tamil heroic poems, translations, 1st ed. Madras : South India Saiva Siddhanta Works Pub. Society, Tinnevelly, 1973.
Pope, G. U.: Tiru-valluvar -The 'Sacred' Kurral of Tiruvalluva-Nayanar / With introduction, grammar, translation, notes (in which are reprinted C.J. Beschi's and F.W. Ellis' versions) lexicon and concordance by the Rev. G.U. Pope. London : W. H. Allen & co., 1886.
Pope, G.U.: The Tiruvacagam, or, Sacred utterances of the Tamil poet, saint, and sage Manikka-Vacagar : the Tamil text of the fifty-one poems, with English translation, introductions, and notes : to which is prefixed a summary... Oxford : Clarendon Press, 1900.
Pope, G.U.: The Naladiyar, or, Four hundred quatrains in Tamil / with introduction, translation, and notes, critical, philological, and explanatory, to which is added a concordance and lexicon [by] Rev. G.U. Pope. New Delhi : Asian Educational Services, 1984.
Pope, G.U.: Manikkavacakar aruliya Tiruvacakam. 1970. Series title: Madras University Tamil Department publication series ; 27.
A catalogue of the Tamil books in the library of the British museum, compiled by L. D. Barnett, and the late G. U. Pope, D.D. Printed by order of the Trustees of the British museum. London, British museum [etc.] 1909.
Pope, G. U. : A hand-book of the ordinary dialect of the Tamil language : In three parts, London : W.H. Allen & Co., 1883.; Reprint 7th ed. Oxford, Clarendon Press, 1906, 1911, 1926
Pope, G. U: Longman's school history of India, by the Rev. G.U. Pope ... London, New York, Longmans, Green, and co., 1892.
Pope, G. U. : Pope's third Tamil grammar ... 2nd ed. Madras : P.R. Hunt, 1858-1859.
Pope, G. U.: A Tamil hand-book : or, full introduction to the common dialect of that language, on the plan of Ollendorf and Arnold : for the use of foreigners learning Tamil, and of Tamulians learning English : with... 2nd ed Madras : P.R. Hunt, 1859.

ரோஜா முத்தையா நூலகத்தில்

· போப்பையர் ஜீ.யூ., History of England, இங்கிலாந்து தேச சரித்திரம், printed and published for the madras school book society and sold at their depository, college of Fort St. Georage scotish press,L.C.Graves,printer,1858.

· போப்பையர் ஜீ.யூ., தமிழ் இலக்கண வினாவிடை முதற் புத்தகம், ஆக்ஸ்போர்ட் க்ளாரண்டன் என்னும் யந்தர சாலையில் பதிக்கப்பட்டது,1895

· போப்பையர் ஜீ.யூ., First Catechism of Tamil Grammer, The Christican Literature Socity for India Formerly Called The Christian Verancular Education Socity S.P.C.K Press,1892,1894,1897,1898,1901,1912, Christian literature society for Madras Allahabad Calutta Rangoon Colombo, 1910,1915,1921,1925,1930.

· Pope G.U., Pope’s II Catecism of Tamil Grammer, Madras The Christian vernacular Educations Societ, Printed at the American Mission Press,1865,1905.

· Pope G.U., Five Naayanmaar, Edited Ramachandran T.N., International Institute of Saiva Siddhanta Research,Dharmapura Aadhinam,Mayiladuthurai,1987.

· Pope G.U., A Tamil Hand – Book or Full Introdutction to the Common Dialect of the language on the plan of ollendorf and Arnold,publishers to the Indian office,Fifth edition,1855,1859,1883,1893.

· போப்பையர் ஜீ.யூ.,Pope’s Third Tamil Grammer Part I Catechism printed and pulished by P.R.Hunt at the American Mission Press,Madras,1857

· Pope G.U., A Hand Book of the Ordinary dialect of Tamil Language, Oxford press,1905, Asian Education Serivess,New Delhi,1985.

· Pope G.U., Tamil Heroic Poems,The South Indian Saiva Siddhantha works publishing society,Tinnelvelly,1973, International Institute of Tamil Studies,1997.

மறைமலை நூலகத்தில்

· Pope G.U.,THE TIRUVACHAGAM, OXFORD AT THE CLARENDON PRESS,1900

அண்மையில் ASIAN EDUCATIONAL SERVICES நிறுவனம் போப்பின் நூல்களை மறுபதிப்பு கொண்டு வந்துள்ளது.

1908 பிப்ரவரி 11 ஆம் திகதி இயற்கை எய்தினார். போப் உயிர் நீக்கும் தருவாயில் எனது கல்லறைக் கென்று செலவாகும் தொகையில் ஒரு சிறு பகுதியாதல் தமிழ் மக்களுடையதா யிருத்தல் வேண்டும் என்று வாய்மலர்ந்த செய்தி சென்னைக்கு எட்டியது. அதை முன்னிட்டு, அது போழ்து பச்சையப்பன் கல்லூரித் தமிழ்ப் பேராசிரியராயிருந்த செல்வகேசவராய முதலியார் ஒரு சிறு தொகை திரட்டி அனுப்பியது எனக்குத் தெரியும்.(1944 : திரு.வி.க அணிந்துரை)எனக் கூறுவதிலிருந்து இறுதி சடங்குக்குத் தமிழர்களின் பங்களிப்பு இருக்கவேண்டுமென போப் விரும்பியு,ள்ளதை அறிய முடிகின்றது.

1840 தொடக்கத்தில் தமிழகத்திற்குச் சமயப் பரப்பலுக்கு வருகைபுரிந்த போப் கிறித்துவர்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்க , தமிழகத்தைச் சார்ந்தவர்களையே மதப்போதகராக இருக்கவேண்மென எண்ணி சாயர்புரத்தில் அவர்களுக்கான கலசாலை ஒன்றைத் தொடங்குகிறார்.

மாணவர்களுக்கு எளிமையாக இலக்கணத்தை போதிக்க பாடநூல் உருவாக்க முறையினை உள்வாங்கி எளிமையான முறையில் வினாவிடை அமைப்பில் இலக்கணநூலை எழுதியுள்ளார். இந்நூல் அக்காலக்கட்டத்தில் பல்வேறு பதிப்புகளைக் கண்டுள்ளது.

தமது இறுதி காலம் வரை தமிழ் தொடர்பான செயல்பாடுகளிலேயே ஈடுபாடு கொண்டு வாழ்ந்து மறைந்துள்ளார்.

பயன்பட்ட நூல்கள்

1. அரசு.வீ(பதிப்பாசிரியர்), பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டுத் தமிழியல் கைநூல், சென்னைப் பல்கலைக்கழகம்கல்விப்பணியாளர் கல்லூரி, சென்னை, 2010.

2. அருள் தங்கையா ஐயா ஆ., புலவர் போப்பையர், PRINTED AT THE DIOCESAN PRESS, MADRAS 1944.

3. சீனிவேங்கடசாமி மயிலை சீனி., கிறித்துவமும் தமிழும், சைவசித்தாந்த கழகம், சென்னை, 2003 .

4. சீனிவேங்கடசாமி மயிலை சீனி., பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டு தமிழ் இலக்கியம், சைவசித்தாந்த கழகம், சென்னை,2003.

5. தேவராஜ் டி., கிறித்துவர் வளர்த்த பைந்தமிழ்(பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டு), மதுரை,2000.

6. மீனாட்சிசுந்தரம் கா., ஐரோப்பியர் தமிழ்ப்பணிகள், சென்னைப் பல்கலைக்கழகம், சென்னை, 2003.

தமிழில் வெளிவரும் சிற்றிதழ்களில் சில:

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Thu, 02 Dec 2010 12:08:00 +0000

கல்வெட்டு பேசுகிறது
நவீன விருட்சம்
நிழல்
முகம்
உயிர்மை
புதுவிசை
கவிதாசரண்
கூட்டாஞ்சோறு
பன்முகம்
நடவு
உன்னதம்
உங்கள் நூலகம்
புதிய புத்தகம் பேசுது
கலை
காலம்
தாய்மண்
புதுகைத் தென்றல்
சமரசம்
நம் உரத்த சிந்தனை
திரை
கதை சொல்லி
புதிய பார்வை
தீராநதி
காலச்சுவடு
படப்பெட்டி
ஆயுத எழுத்து
விழிப்புணர்வு
வடக்கு வாசல்
இனிய ஹைக்கூ
உழைப்பவர் ஆயுதம்
தை
மண்மொழி
தச்சன்
அதிர்வு
குழலோசை
தமிழ் நேயம்
யாதும் ஊரேமது
மலர்
தலித்முரசு
மீண்டும் கவிக்கொண்டல்
அநிச்ச
தமிழ் பணி
வல்லினம்
நறுமுகை
சோலைக்குயில்
கணையாழி
அணி
கிழக்குவாசல்
அணங்கு
தாமரை
கனவு
மெய்யறிவு
இனிய நந்தவனம்
அம்ருதா
பெண்ணியம்
சௌந்தரசுகன்
காட்சிப்பிழை

நூல் பதிப்பும் நுண் அரசியலும்...

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Thu, 02 Dec 2010 06:23:00 +0000

நூல் பதிப்பும் நுண் அரசியலும்என்னும் நூல் புலம் பதிப்பகம் வழி வெளிவந்துள்ளது. ஆசிரியர் அ.சதீஷ் கேராளாவிலுள்ள சித்தூர் அரசுக் கல்லூரி தமிழ்த்துறையில் உதவிப்பேராசிரியராகப் பணிபுரிகின்றார்.இவரின் பிற நூல்கள் ரசிகன் கதைகள், சங்க இலக்கிய உரைகள், கு.பா.ரா. கதைகள் ஆய்வுப் பதிப்பு, கு.பா.ரா. கட்டுரைகள் ஆய்வுப் பதிப்பு .

அச்சு ஊடகத்தின் வருகையால் தமிழ்ச் சமூகத்தில் பெரும் மாற்றம் நிகழ்ந்தது. இன்று செம்மொழி என அடையாளப்படுத்திக் கொள்வதற்கான பிரதிகள் , அன்று ஓலைச்சுவடியிலிருந்து அடையாளங் காணப்பட்டு அச்சில் பதிப்பிக்கப்பெற்றன.
பதிப்பிக்கப்பட்ட பிரதிகளின் ஊடாக நிகழ்ந்த அரசியலைத் தக்கச் சான்றுகளுடன் , தான் கலந்த தமிழ், 19 ஆம் நூற்றாண்டுப் புத்தகப் பதிப்பு முறைகளும் உ.வே.சா அவர்களும், அகநானூறு உரைப் பதிப்பு நிகழ்ந்ததும் நிகழவேண்டியதும், பதிப்பாசிரியர் பயன்படுத்தும் அடைமொழிகள் சில விவாதங்கள், தமிழில் மதனநூல் பதிப்பு, திண்ணைப் பள்ளிச் சுவடிகள் பதிப்பும் சிக்கலும், நவீன கதைப் பதிப்புகள் புதுமைப்பித்தனின் கதைப் பதிப்புகளின் பதிப்பு அரசியல் என ஏழு தலைப்புகளில் நூல் பதிப்பும் நுண் அரசியலும் என்னும் நூலில் விவாதித்துள்ளார் இந்நூலாசிரியர்.
உ.வே.சா பதிப்பு பணியைக் குறிப்பிடும்போது ,அக்காலத்தில் நிலவிய பதிப்பு நூட்பத்தினை உள்வாங்கி பதிப்பித்துள்ளாரா என்பதை மேலும் ஆராயப்படவேண்டியதையும், சங்க இலக்கியப் பதிப்பின் மீது காட்டிய அக்கறையினை வேறு நூல்களைப் பதிப்பிக்கும் போது காட்டினாரா என்பதும் ஆய்வுக்குரியது என்னும் செய்தியையும், அவருடைய சமகாலத்தவர்களுடைய பதிப்பு செயல்பாட்டினோடு ஒப்ப வைத்து உ.வே.சாவை ஆராயும்போது பல புதிய செய்திகள் அறிவதற்கு வாய்ப்புள்ளதையும் சுட்டிச் செல்கின்றார்.
அகநானூற்றுப் பதிப்பில் காணக்கூடிய சிக்கல்களை எடுத்துக்காட்டி சிறந்த ஆய்வு பதிப்பு அகநானுற்றிற்கு தேவை என்பதை உணர்த்துகின்றார்.

பழைய உரை என்னும் சொல் பயன்பாட்டில் இருக்க கூடிய பிரச்சனைகளை விவாதித்து , பெயரறியப்படாத உரைகளைப் பழைய உரை என்று பதிப்பதைவிட பெயரறியப்படாத உரை என்றே பதிப்பிக்க வேண்டும் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகின்றார்.

ஆக இந்நூலில் காணப்படும் அனைத்துக் கட்டுரைகளையும் தொகுத்து நோக்கும் பொழுது, தமிழ்ப் பதிப்பு நெறிமுறைகளை அறிந்து கொள்வதோடு, அப்பதிப்பில் காணப்படுகின்ற முரண்களையும் கண்டறியமுடிகின்றது.மேலும் சிறந்த ஆய்வு பதிப்பின் தேவையையும் உணர்த்துகின்றது இந்நூல்.

சங்க காட்சி

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Sun, 31 Oct 2010 13:30:00 +0000

அவளோ செல்வ செழிப்பில் வளர்ந்தவள். சிறு வயதுடையாள் விளையாட்டுப் பருவத்தினள். அவளுக்குத் திருமணம் முடிகின்றது. புகுந்தகம் செல்லுகின்றாள்.நீண்ட நாட்கள் ஆகின்றது. அவளைக் கண்டு வர அவள் தாய் வருகின்றாள். தலைவியின் நிலையை எண்ணி வருந்தினாலும் வியந்து போகின்றாள். சிறுவிளையாட்டு விளையாடிக்கொண்டு இருந்த தன் பெண் இன்று தன் கணவன் குடும்பம் வறுமையுற்ற காலத்தும் தந்தையினுடைய செல்வ செழிப்பை எண்ணாமல், தன் கணவனின் வருவாயை அறிந்து அதற்கு ஏற்றாற்போல தன்னை மாற்றி கொண்டாலே என்று வியக்கின்றாள்.

கணவன் வீட்டில் வறுமை ஒருவேளை உணவுக்குக் கூட பஞ்சநிலை,அதுவும் நீரில் இடையிட்டுக் கிடக்கும் நுண்மணல் போன்ற கஞ்சி இதை உண்ணும் பக்குவத்தை இவள் யாண்டு பெற்றாள். சிறு பிள்ளை என்று எண்ணியிருந்தோமே இப்படி பட்ட அறிவும் நடைமுறை ஒழுக்கத்தையும் எங்கு கற்றாள் எனத் தாய் மனம் எண்ணுகிறது.

சிறுவிளை யாட்டி
அறிவும் ஒழுக்கமும் யாண்டும் உணர்ந் தனள்கொல்?
கொண்ட கொழுநன் குடிவறன் உற்றென,
கொடுத்த தந்தை கொழுஞ்சோறு உள்ளாள்;
ஒழுகுநீர் நுணங்கு அறல் போல;
பொழுது மறுத்து உண்ணும் சிறுமது கையளே!(நற்றிணை,110)

இம் மனநிலை இன்று எத்தனைப் பேரிடம் இருக்கின்றது

தமிழ்ச்சொற் கட்டமைப்பு

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Sun, 31 Oct 2010 04:00:00 +0000

ஒவ்வொரு மொழியிலும் தனிநிலை,ஒட்டுநிலை,உட்பிணைப்பு நிலை மூன்றும் உள.ஆயினும் இவற்றில் ஏதேனும் ஒன்று மேலோங்கி நிற்கும்.

தமிழ் ஒட்டுநிலையில் பெரிதும் உளது; ஒரு சொல்லின் உறுப்புகளைத் தனித்தனியே பிரிக்கலாம்; பிறகு பிரிந்தவாறே சேர்த்து முன்னைய வடிவை உருவாக்கி விடலாம்.

கூனன் - கூன் + அன்
பாடினான் - பாடு + இன் + ஆன்
எடுத்தான் - எடு + த் + த் + ஆன்
படித்தனன் - படி + த் + த் + அன் + அன்
கண்டனன் - காண் (கண்) + ட் + அன் + அன்
வந்தனன் - வா(வ) + த்(ந்) +த் + அன் +அன்

இவை ஒவ்வொன்றற்கும் தனிப்பொருளும் பெயரும் உண்டு. பகுதி அல்லது முதனிலை, விகுதி அல்லது இறுதிநிலை. அவற்றுடன் இடைநிலை பகுதிக்கும் இடைநிலைக்கும் இடைப்பட்டது சந்தி. காண் - கண் என மாறுவது பகுதி திரிந்த விகாரம். வா - வ எனத் திரிவதும் அது த -ந் ஆவது சந்தி திரிந்த விகாரம். வந்தானில் ஆன் இறுதிநிலை,வந்தனன் என்பதில் அன் + அன் - என இரண்டும் உள. முன்னது சாரியை, பின்து விகுதி இறுதிநிலை.

இத்தகைய சொற்கட்டமைப்பை மாற்றி வர்றான், பாட்றான் ,கேக்குறான், விளையாட்றான் என்றால் உட்பிணைப்பு பிரிக்க முடாயத நிலை அடைகின்றன. அதனால் தமிழ் சிதைந்துவிடும்.

பல மொழிகளில் உட்பிணைப்பு திலையே மிகக் கூடுதல். தமிழில் கொச்சை வழக்கில் இது புகுந்துவிட்டது. தவறு என்பது விளங்கினால், திருத்தமாக, முழுச்சொல்லாகப் பேசுவர், எழுதுவர்.

தமிழிச் சொற்கட்டமைப்பே அதன் இளமைக்கும், என்றென்றும் நிலை பெறுதற்கும் அடிப்படையாகும். இக்கட்டமைப்பு பாடல் வடிவிலும் இலக்கிய வடிவிலும் ஏறியுள்ளதால், தமிழ் பின்னைப் புதுமைக்கும் புதுமையாய் விளங்குகின்றது.

(தொல்காப்பியச் சொற்சுவைகள் என்னும் நூலிலிருந்து , தமிழண்ணல்)

சொற்சுவை

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Sat, 30 Oct 2010 15:32:00 +0000

தொல்காப்பியர் குறிப்பிடும் தமிழ்ச்சொல் இலக்கணம்தான் அம்மொழியின் இளமையைக் காத்தது.அளவிறந்த கருத்துகளும் வழிவகுக்கும் அவற்றில், ஒருசில சிறந்த பகுதிகளையே நாம் இங்கு அறிமுகம் செய்துகொள்கிறோம்.

தமிழ்மொழியிலுள்ள மொழிகளின் உள்வகைகளை ஓரிடத்தில் கூறுகின்றார்.

ஒரெழுத் தொருமொழி ஈரெழுத்தொருமொழி
இரண்டிறந் திசைக்கும் தொடர்மொழி உளப்பட
மூன்றே மொழிநிலை தோன்றிய நெறியே

தமிழில் ஓரெழுத்து தொரு மொழிகள் மிகப்பல. நெட்டெழுத்து என்பன உயிர்நெடிலாகிய உயிர்நெடிலாயினும் வேறு பொருள் தரும்போது சொல்லாகிவிடும். எழுத்துக்கள் தொடர்ந்து பொருள் தருவது சொல் என்பது மாறி, எழுத்தே தன்னை உணர்த்துவதன்றி பிறிதொரு பொருள் தந்து சொல்லாவது தமிழின் சிறப்புகளில் ஒன்றெனலாம்.

ஆங்கிலத்தில் A- என்பது ஓரெழுத்து ஒரு மொழியாக பயன்படுகிறது.A BOOK- ஒரு புத்தகம் .A CLASS- உயர் வகுப்பு முதல் வகுப்பு I - நான். தமிழில் ஆ -பசு, வியப்புக்குறிப்பு, ஊ - தசை,ஊன்,உணவு. ஈ - தருவாயாக.தா,போ,கா,நா,வா,சா,பா,யா,மா,தீ,போ,கூ என அடுக்கலாம். சில பலபொருடையன. இவை சைகை மொழியிலிருந்து பிறந்த்தற்கு அடையாளம் என்பர் ஆய்வாளர்.

கூ- குயில், கா- காக்கை, மா- மாடு இவை போல்வன போறல் வகை என்பர். இவை தமிழின் தொன்மையைக் காட்டுவன என்பர்.

ஈரெழுத்துச் சொற்களே அடிச்சொற்கள் ; வேர்ச்சொற்களாய் அளவிறந்து இசைக்கின்றன. அடி,பிடி,கொடு,நட,பிசி,மடி,கடி,எடு,இலை,தலை,பாடு,கேளு என அடிக்கலாம்.இவை வினைஅடிச் சொல்லாக, ஏவல்சொல்லாக, பெயர் அடிச்சொல்லாக ஆயிரக்கணக்கில் வருகின்றன.

தொல்காப்பியர் ஈரெழுத்தொரு மொழிக்கு மேற்பட்டன எல்லாம் தொடர்மொழிகள் என்றாலும் தமிழில் மூன்றெழுத்து ஒரு மொழிகளும் கணக்கற்றவை. அவற்றுள் குற்றுகரச் சொற்களும் அடங்கும்.

தமிழ்,கடல்,படகு,வடம்,கலம்,தாளம்,தோல்வி,வெற்றி,கட்டு,மருகு,கனவு,நனவு,வளைவு என எண்ணலாம். ஒரெழுத்தொருமொழி, ஊரெழுத்தொருமொழி,மூவெழுத்தொருமொழி எனத் தொகுத்துப் பார்கலாம்.

தமிழண்ணல்
(தொல்காப்பியச் சொற்சுவைகள் என்னும் நூலில் இருந்து)

விரிச்சி நிற்றல்

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Sat, 16 Oct 2010 16:30:00 +0000

விரிச்சி நிற்றல் எனபதற்கு நற்சொல் கேட்டல் என்பது பொருள்.இச் சொல் வாய்ப்புள் எனவும் வழங்கப்படுகிறது. இப்பொழுது அசீரீரி எனக் கூறப்பெறுகின்றது. திருந்திழை விரிச்சி நிற்ப என நற்றிணையிலும்(40) நெல்நீர் எறிந்து விரிச்சி ஒருக்கும் எனப் புறநானூற்றிலும்(280) இச் சொல் பயிலப்படுகின்றது. இந்சொல் வாய்ப்புள் என வழங்கப்பெறுவதற்கு காரணம் நிமித்தம் காணப் பறவைகள் பயன்பட்டமை போல வாய்ச்சொல்லும் அதற்கு பயன்பட்டமை எனலாம்.

பெருமுது பெண்டிர் மாலைப்பொழுதில் பிரிந்து சென்ற தலைவன் நிலையினை அறிதற்கு, மூதூர் மருங்கு சென்று, நற்சொல் கேட்டனர். அப்பொழுது இடைக்குல மடந்தை குளிர் நடுக்கத்தால் கையைத் தோளில் கட்டிக்கொண்டு இளங்கன்று பாலகுடிக்காத துயரால் பசுவை நோக்கிக் கதறும் தன்மை கண்டு, கோவலர் ஆனிரையை ஓட்டிவர நன்கு மேய்ந்து நின் தாயார் இப்பொழுது வருகுவார் என்று கூறிய இன்சொல் அவர்கள் கேட்டனர். இது பிரிந்த தலைவன் விரைந்து வருவான் என்னும் குறிப்புணர்த்தியமையின், மடந்தைமொழி நன்மொழி எனச் சுட்டப்பட்டது.

-----------------------ஆய்மகள்
நடுங்குசுவல் அசைத்த கையள்; கைய
கொடுங்கோற் கோவலர் பின்நின்று உய்த்தர
இன்னே வருகுநர் தாயர் என்போள்
நன்னர் நனமொழி கேட்டனம் (முல்லைப்பாட்டு)

தலைவன் போரில் விழுப்புண்பட்டு உயிர் துறந்து நிலையில் இருந்தான். அந்நிலையில் நிகழ்ந்த தீநிமித்தங்களைத் தொகுத்துக் கூறிய புலவர், விரிச்சி குறிப்பினையும் அதனுடன் இணைத்துள்ளார். நண்பகலில் முரலாத தும்பிகள் அக்காலத்தே முரல்கின்றன. ஏற்றிய விளக்கும் எரியாமல் அணைகின்றது. தலைவியும் தன்னை யறியாது உறங்குகின்றாள். இல்லத்தின் கூரை மேலிருந்து கூகை குழறுகிறது என்று இத்தீநிமித்தங்களைத் தொகுத்துக் கூறிய பின், இறுதியில் விரிச்சி கேட்கும் பெண்டிரின் சொற்களும் குறையுடையவாயின என்று விரிச்சி செய்தி சுட்டப்பெறுகின்றது.

நெல்நீர் எறிந்து விரிச்சி ஓர்க்கும்
செம்முது பெண்டின் சொல்லும் நிரம்பா (புறநானூறூ,280)

முல்லப்பாட்டில் நன்நிமித்தமும், புறநானூற்றில் தீ நிமித்தமும் கூறப்பட்டுள்ளன.

காமம்

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Fri, 15 Oct 2010 14:41:00 +0000

அதுகொல்?தோழி!காம நோயே,
வதிகுருகு உறங்கும் இன் நிழற் புன்னை,
உடைத்திரை திவலை அரும்பும் தீம்நீர்
மெல்லம் புலம்பன் பிரிந்தெனப்
பல்லிதழ் உண்கண் பாடுஒல் லாவே(குறுந்தொகை,5)

தன்னிடத்தே தங்கியிருக்கும் நாரைகள் உறங்கும் இனிய நிழலையுடைய புன்னை மரமானது, அலைவீசும் துளியால் அரும்புகின்ற இனிய நீர்ப்பரப்பையுடைய நெய்தல் தலைவன் பிரந்தானாக , தாமரை போன்ற கண்கள் இமை பொருந்தாவாயின்
(உறங்கவில்லை) அவ்வுறக்கமின்மைதான் காமநோயோ எனப் பிரிவில் கவலையோடு தலைவி தோழியிடம் கூறுகின்றாள்.

காலையும் பகலும் கையறு மாலையும்
ஊர்துஞ்சு யாம்மும் விடியலும் என்று இப்
பொழுதிடை தெரியின், பொய்யே காமம் (குறுந்தொகை,32)

காலை நண்பகல் பிரிந்த்தால் செயல்ற்று வருந்தும் மாலை,ஊரார் துயிலும் நள்ளிரவு, விடியற்காலம் என்ற இச்சிறு பொழுதுகள் இடையே தோன்றுமாயின்,அத்தைகையோரிடம் தோன்றும் காமம் உண்மையன்று; பொய்யேயாகும். பொழுதின் வேறுபாடு தெரியாது துய்ப்பது தான் காமம் என் மிகுத்துச் சொல்லியது.

ஞாயிறு காயும் வெவ்வறை மருங்கின்
கைஇல் ஊமன் கண்ணில் காக்கும்,
வெண்ணெய் உணங்கல் போலப்
பரந்தன்று இந்நோய்; நோன்று கொளற்கு அரிதே (குறுந்தொகை,58)

கதிரவனின் வெயில் எறிக்கும் வெம்மையுடைய பாறையில் , கையில்லாத ஊமையன் தன் கண்களாலே பாதுகாக்க முயலுகின்ற உருகிய வெண்ணெயைப் போல, என்பால் தோன்றிய காமநோய் பரவியது. அது பொறுத்துக் கொள்ள அரிதாயிருக்கிறது என இடித்துரைக்கும் பாங்கனுக்குத் தலைவன் கூறினான்.

அரும்பனி அச்சிரம் தீர்க்கும்
மருந்துபிறிது இல்லைஅவர் மணந்த மார்பே(குறுந்தொகை,68)

பொறுதற்கரிய பனியுடைய முன்பனிகாலத்தால் உண்டாகும் துன்பந் தீர்க்கும் மருந்து, என்னை முயங்கிய தலைவருடைய்ய மார்பன்றி வேறொன்றில்லை.

நோதக் கன்றே காமம்; யாவதும்
நன்றுஎன உணரார் மாட்டும்,
சென்றே நிற்கும் பெரும்பே தைமைத்தே(குறுந்தொகை,78)

காமம் சிறிதும் நன்மை தராது என உணராத அறிவில்லாதவரிடத்தும் சென்று தங்கும் பெரும் அறியாமையை உடையது, அது வெறுக்கத் தக்கது.

------------------பெருந்தோட் குறுமகள்
நீர்ஓர் அன்ன நாயல்
தீஓர் அன்னென் உரன் அவித் தன்றே (குறுந்தொகை,95)

தலைவியினது நீரைப் போன்ற மென்மை, தீயையொத்த எனது வலிமையைக் கெடுத்தது எனத் தலைவன் பாங்கனுக்கு உரைத்தான்.

உள்ளினும் உள்ளம் வேமே; உள்ளாது
இருப்பின் எம் அளவைத்து அன்றே;
வான்தோய் வற்றே காமம்;சான்றோர் அல்லர்யாம் மரீஇ யோரே( குறுந்தொகை,102)

தலைவரை நினைத்தால் என் நெஞ்சம் வேகின்றது. நினையாது இருந்தால் இது என் ஆற்றல் அளவிற்கு உட்பட்டதன்று. காம நோய் எம்மை வருத்தி வானத்தை அளாவியது போன்ற பெருக்கம் உடையது. யாம் கூடி முயங்கிய தலைவர் பண்பு நிறைந்தவர் அல்லர்.

-----------------------சேவல்
நள்ளிருள் யாமத்து இல்எலி பார்க்கும்,
பிள்ளை வெருகிற்கு அல்குஇரை ஆகி
கடுநவைப் படீஇயரோ! நீயே,நெடுநீர்
யாணர் ஊரனொடு வதிந்த
ஏமின்துயில் எடுப்பி யோயே(குறுந்தொகை,107)

சேவற்கோழியே! நீர்வளத்தால் உண்டாகும் புதுவருவாயையுடைய ஊர்க்குரிய தலைவனுடன் தங்கிய இன்பம் தரும் துயிலின்றும் விடியற் காலத்தும் எம்மை எழுப்பினாய்! செறிந்த இருளையுடைய நள்ளிரவில், வீட்டிலுள்ள எலிகளை உண்ணப் பார்க்கும் காட்டுப்பூனைக் குட்டிச் சிலநாளைக்கு வைத்துண்ணும் உணவாகிய நீ மிகுந்த துன்பத்தை அடைவாயாக! எனத் தோழி இன்பத் தடையாயிருந்த சேவலை நோக்கி சினந்து கூறினாள்.

கௌவை அஞ்சின்; காமம் எய்க்கும்;(குறுந்தொகை,112)

பிறர்கூறும் அலர் மொழிக்கு அஞ்சினால், காமம் நலிந்து மெலியும்.தலைவி கௌவையும் காமமும் ஒன்றுகொன்று முரணாக இருத்தலின் துனபமுற்றாள்.

வியாபாரிகளாகும் மருத்துவர்கள்..........

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Thu, 07 Oct 2010 10:33:00 +0000

அனைத்தும் உலகமயமாகி கொண்டிருக்கும் சூழலில் உயிருக்கு எவ்வித உத்தரவாதம் இல்லாமல் போய்க்கெண்டு இருக்கின்றது. உயிரைக் காக்க கூடிய மருத்துவம், அதனைச் செய்யக்கூடிய மருத்துவர்கள் பொருளை மையப்படுத்தி மனித உயிர்களை விளிம்பு நிலைக்குத் தள்ளவிடுகின்றார்கள். மக்கள் உயிர் மலினப்பட்டுவிட்டது. அறியமையில் உழலும் மக்கள் மட்டும் அல்ல அறிவுடையோரும் சில நேரங்களில் இதில் சிக்கித் தவிக்கதான் செய்கின்றார்கள். அவர்களுடைய தேவையைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு பணம் பார்த்துவிடவேண்டுமெனச் சில மருத்துவர்களின் எண்ணமாகிவிடுகின்றது.

சர்க்கரை நோய் நிபுணர் ஒருவர் கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாக 60 வயதுள்ள ஆங்கில ஆசிரியராக இருந்து பணி ஒய்வு பெற்ற அம்மையார் ஒருவர் சர்க்கரை நோய்க்காக மருத்துவம் பார்த்து வந்தார். அவருக்கு மூன்று ஆண்டுகளில் கொடுக்கப்பட்ட மருந்தின் அளவு எக்கச் சக்கம். அதைவிடக் கொடுமை அவர் எழுதிக் கொடுக்கும் மாத்திரை அவர் வைத்திருக்கும் மருந்து கடையைத்தவிர வெளியில் கிடைக்காது.(பெரும்பாலன மருத்துவமனைகளில் இதுதான் நடக்கின்றது. இல்லை என்றால் மருத்துவக் கடைக்கார்கள் அவர்கள் வைத்திருக்கும் மருந்தினை எழுதிகொடுப்பதற்குக் கமிஷன் கொடுத்து விடுகிறார்கள் அது வேறு,அதோடு மட்டுமல்லாமல் மளிகடை ரசீதி மாதிரி மருந்துகளும் பட்டியல்போல அது நோயாளிக்குத் தேவையோ தேவையில்லையோ பணம் மட்டும் தான் அவர்கள் குறிக்கோள்) அம்மருந்துகளைச் சாப்பிடுவதால் எப்பொழுதும் மயக்கத்தில் இருப்பது போலவும்,எந்த வேலைகளையும் சுறுசுறுப்பான செய்யமுடியாமலும் இருந்துகொண்டு இருந்து. இப்படியே இருக்கிறதே கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாக என்று எண்ணிய அப்பெண்மணி மருந்தாளுனர் ஒருவரை அணுகி அதைப் பற்றி கேட்டுள்ளார். அவர் இப்பொழுது இது ஒரு ட்ரெண்டாக மாறிவிட்டது மருத்துவர்களே அவர்களுக்கு வேண்டிய மருத்துவ நிறுவனங்களில் மருந்துக்களைப் பெற்று, அதில் என்ன பக்கவிளைவுகள் இருந்தாலும் அவர்கள் கவலைப்படுவதில்லை அவர்கள் தரும் கூடுதல் பணத்திற்காக உயிரைப் பற்றியெல்லாம் கவலைப்படாமல் இப்படிதான் செய்கின்றார்கள் என்று கூறியுள்ளார். அந்த மருத்துவரை முழுமையாக நம்பியிருந்தார் அப்பெண்மணி அவருக்கு அதிரச்சி, ஒன்றும் சொல்லாமல் வேறு ஒரு மருத்துவரிடம் சர்க்கரை நோய்க்கான மருந்து எடுத்துக்கொண்டுளார் இப்பொழுது. இம்மருந்து முன்போல் இல்லை இப்பொழுது என்னால் நன்றாக இயங்கமுடிகிறது என்று கூறுகிறார். ஆனால் படித்திருந்தும் அந்த மருத்துவர் தவறு செய்கிறார் என்று தெரிந்தும் தட்டிகேட்க முடியவில்லை. என்ன சொல்வது.

தெரிந்தவர்கள் இருவருமே பேராசிரியராகப் பணிபுரிகின்றவர்கள், கடந்த பத்தாண்டுகளாக குழந்தை இல்லை. குழந்தை வேண்டுமென்ற விருப்பத்தினால பல மருத்துவ பரிசோதனைக்ள மேற்கொண்டு பத்தாண்டுகளுக்குப் பிறகு கருவுற்றார். கருவுற்றதில் இருந்து அந்த குழந்தை மருந்திலேயே தான் வளர்ந்து என்று கூறலாம். பேறு காலம் நெருங்கியவுடன் அவர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருந்த மருத்துவமனையில் பார்க்க முடியாது கோயம்புத்தூர் அழைத்துச் செல்லுங்கள் என்று கூறிவிட்டார்கள். அங்கு சென்று குழந்தையும் பிறந்தது. அதன் பிறகுதான் சிக்கலே ஆரம்பித்தது. நீண்ட நாள் கழித்து பிறந்த அக்குழந்தையை எத்துணை ஆசையோடு எதிர்ப்பார்த்திருப்பார்கள் ,ஆனால்அக்குழந்தைக்கு உணவு இரைப்பைக்குச் செல்லாமல் தடைப்படுகிறது என்று கூறி பிறந்தில் இருந்து அவசரச் சிகிச்சைப் பிரிவில் கடந்த ஒரு மாதகாலமாக வைத்திருக்கிறார்கள் மருத்துவர்கள். அந்த அறையில் இருந்து எடுத்தால் குழந்தைக்குப் பாதிப்பு உண்டாகும் என்று கூறி, தொடர்ந்து நாங்கள் சிகிச்சைக் கொடுத்துக்கொண்டு இருக்கிறோம் என்கிறார்களாம் மருத்துவர்கள். பணம் போவது மட்டுமல்லாம் பெற்ற தாய் மனதளவில் மிகுந்த பாதிப்புக்கு ஆளாகியிருக்கிறார். அக்குழந்தையின் தந்தை நாங்கள் இக்குழந்தையின் மீது வைத்திருக்கும் பாசத்தினைச் சாதகமாக பயன்படுத்திக்கொண்டு இப்படி நடக்கின்றார்களா? ரமணா படத்தில் நடப்பது போல் இருக்கிறது ஒன்றும் புரியவில்லை என்று புலம்பித் தள்ளுகிறார். இதற்குத் தீர்வுதான் என்ன?

மருத்துவர்களை மறுசென்மம் கொடுக்கும் மனித கடவுளாக மக்கள் எண்ணுகிறார்கள் ஆனால் சில மருத்துவர்களோ அவர்கள் உயிரோடு விளையாடிப் பார்க்கின்றார்கள். போலி மருத்துவம் ,போலி மருந்துகள் இதெல்லாம் எங்கு போய் நிற்கப் போகின்றது ?........... உயிர் சந்தைப்பொருளா? வணிகமயமாக்கப்படுவதற்கு.................

காமநோய்

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Thu, 07 Oct 2010 04:12:00 +0000

காமம் கைம்மிகின் தாங்குதல் எளிதோ!(நற்றிணை,39)

அருளினினும் அருளாள் ஆயினும் பெரிதழிந்து
பின்னிலை முனியல்மா நெஞ்சே!என்னதூஉம்
அருந்துயர் அவலம் தீர்க்கும்
மருந்துபிறிது இல்லையான் உற்ற நோய்க்கே( நற்றிணை,140)

அன்பில்லாத தலைவி நமக்கு அருள்செய்தாலும், அருள் செய்யாது பிரிந்து போனாலும் ,நீ மிகவும் உள்ளம் அழிந்து இரந்து வழிப்பட்டு நிற்றலை வெறுக்காதே. யான் கொண்ட காமநோயோடு கலந்த துன்பத்தைத் தவிர, வேறொன்றும் சிறிதளவு கூட, மருந்தாகும் தன்மையுடையது இல்லை என்று தலைவன் தம் நெஞ்சம் நோக்கி கூறினான்.

நல்காய் ஆயினும் நயனில செய்யினும்
நின்வழிப் படூஉம் என்தோழி நலநுதல்
விருந்திறை கூடிய பசலைக்கு,
மருந்து பிறிதின்மை நற்குஅறிந்தனை செம்மே ( நற்றிணை,247)

நீ தலைவிக்குத் தலையளி செய்யினும்,அவள் வெறுக்கும் செயலைச் செய்யினும், உன் மனதுகேற்ப நடக்கும் என் தோழியின் நல்ல நெற்றியிலுள்ள
நிலை கொண்ட பசலை நோய்க்கு,நீயே மருந்தாவதன்றி பிறிதொரு மருந்தினை நீ நன்கு அறிந்து, பின் செல்வாயாக எனத் தலைவனுக்குத் தோழி கூறினாள்.

மையல் நெஞ்சிற்கு எவ்வம் தீர,
நினக்கு மருந்து ஆகிய யான், இனி
இவட்கு மருந்து அன்மை நோம்என் நெஞ்சே( ஐங்குறுநூறு,59)

மயக்கமுற்ற மனத்திற்குத் துன்பம் நீங்க, உனக்கு மருந்தாகிய நான் இத்தலைவிக்கு மருந்து ஆகமையை நினைத்து என் நெஞ்சு வருந்துகிறது,என்று தலைவனை நோக்கித் தோழி கூறினாள். தலைவனிடம் களவுகாலத்தில் தலைவியைச் சந்திக்கத் துணையாக இருந்து, அவன் காமநோய் தீர்த்தமையின், தோழி நினக்கு மருந்தாகி என்றாள், பரத்தையின் தொடர்பால் ஊடல் கொண்டு இருத்தலின், தலைவியின் துன்பத்திற்கு ஆற்றாளாகிய தோழி தலைவிக்கு மருந்தின்மை நினைந்து தன் நெஞ்சு நோகும் என்றாள்.

நின்முகம் தான் பெறின் அல்லது, கொன்னே
மருந்து பிறிதுயாதும் இல்லேன்; திருந்திழாய்!
என் செய்வாம் கொல்இனி நாம் ( கலித்தொகை,60)

உன் முகத்தை இக்காலத்தே பெற்றால், அது மருந்தாவதல்லது வேறு சிறிதும் மருந்து இல்லையாக இருக்குமாயின், இனி நாம் என்ன செய்ய முடியும்? என்று தலைவன் கூறியதைத் தோழி தலைவியிடம் கூறினாள்.

ஆயர் மகனையும் காதலை, கைம்மிக
ஞாயையும் அஞ்சுதி ஆயின், அரிதுஅரோ!
நீ உற்ற நோய்க்கு மருந்து( கலித்தொகை,107)

மிகுதியாக ஆயர் மகனையும் நீ காதலிக்கின்றாய்; மிகுதியாக தாயைக் கண்டும் அஞ்சுகிறாய்; இனி நீ கொண்ட காம நோய்க்கு மருந்து கிடைப்பது அரிது என்று தோழி தலைவியிடம் உரைக்கின்றாள்.

காமத்தீ

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Thu, 07 Oct 2010 03:32:00 +0000

தீயானால் சுடுதலோ இலர்மன்;ஆயிழை
தீயினும் கடிது,அவர் சாயலின் கனலும்நோய்(கலித்தொகை,137)

ஓஒ! கடலே! ஊர்தலைக் கொண்டு கனலும் கடுந்தீயுள்,
நீர்ப்பெய்க் காலே சினம் தணியும்; மற்று இஃதோ,
ஈரமில் கேள்வன் உறீஇ காமத்தீ,
நீருள் புகினும் சுடும் (கலித்தொகை,144)

காமத்தில் புலம்பல்.........

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Wed, 06 Oct 2010 10:54:00 +0000

மைஇல் சுடரே!மலைசேர்த்தி நீஆயின்,
பௌவநீர்த் தோன்றிப் பகல் செய்யும் மாத்திரை,
கைவிளக்காக கதிர் சில தாராய்,என்
தொய்யிலை சிதைத்தானைத் தேர்கு( கலித்தொகை,142)

பொங்கிரு முந்நீர் அகமெல்லாம் நோக்கினை,
திங்களுள் தோன்றி இருந்த குறுமுயல்!
எம்கேள் இதன் அகத்த உள்வழிக் காட்டீமோ!
காட்டாய் ஆயின்,கதநாய் கொளுவுவேன்(கலித்தொகை,144)

பேணான் துறந்தானை நாடுமிடம் விடாயாயின்,
பிறங்கு இருமுந்நீர் வெறுமண லாகப்
புறங்காலின் போக இறைப்பேன்; முயலின்
அறம்புணை யாகலும் உண்டு (கலித்தொகை,144)

காதற் சிறப்பு

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Tue, 05 Oct 2010 15:04:00 +0000

பட்டுநீக்கித் துகில்உடுத்தும்
மட்டுநீக்கி மதுமகிழ்ந்தும்,
மைந்தர் கண்ணி மகளிர் சூடவும்
மகளிர் கோதை மைந்தர் மலையவும் (பட்டினப்பாலை)

முட்டாச் சிறப்பின் பட்டினம் பெறினும்
வாரிருங் கூந்தல் வயங்கிழை ஒழிய,
வாரேன் வாழிய நெஞ்சே!(பட்டினப்பாலை)

கைகவியாச் சென்று, கண்புதையாக் குறுகி
பிடிக்கை அன்ன பின்னகம் தீண்டி,
தொடிக்கை தைவரப் தோய்தன்று கொல்லோ!
நாணொடு மிடைந்த கற்பின்,வாள்நுதல்
அம்தீம் கிளவிக் குறுமகள்,
மென்தோள் பெறல்நசைஇச் சென்றென் நெஞ்சே ( அகநானூறு,9)

பெருங்கல் நாடன்,
இனியன் ஆகலின் ,இனத்தின் இயன்ற
இன்னா மையினும் இனிதோ!
இனிதுஎனப் படூஉம் புத்தேள் நாடே ( குறுந்தொகை,288)

யானே, குறுங்கால் அன்னம் குவவுமணற் சேக்கும்
கடல்சூழ் மண்டிலம் பெறினும்,
விடல்சூ ழலன்யான் நின்னுடை நட்பே ( குறுந்தொகை,300)

இரண்டுஅறி கள்வி, நம்காத லோளே!
முரண்கொள் துப்பின் செவ்வேல் மலையன்
முள்ளூர்க் கானம் நண்ணூற வந்து,
நள்ளென் கங்குல் நம்ஓ ரன்னாள்
கூந்தல் வேய்ந்த விரவுமலர் உதிர்த்து,
யாந்துஉளர் நறுங்கதுப்பு எண்ணெய் நீவி,
அமரா முகத்தள் ஆகித்
தமர்ஓர் அன்னள்; வைகறை யானே ( குறுந்தொகை,312)

நயனும் நண்பும் நாணுநன்கு உடைமையும்
பயனும் பண்பும் பாடறிந்து ஒழுகலும்
நும்மினும் அறிகுவென் மன்னே;
..........................................................
........................................... இவள்
அரிமதர் மழைக்கண் காணா ஊங்கே ( நற்றிணை,160)

பொன்படு கொண்கான நன்னர் நல்நாட்டு
ஏயிற் குன்றம் பெறினும், பொருள்வயின்
யாரோ பிரிகிற் பவரே! குவளை
நீர்வார் நிகர்மலர் அன்ன, நின்
பேரமர் மழைக்கண் தெண்பனி கொளவே(நற்றிணை,319)

தண்ணம் துறைவன் நல்கின்,
ஒள்நுதல் அரிவை பால்ஆ ரும்மே (ஐங்குறுநூறு,168)

அன்னாய் வாழி! வேண்டும் அன்னைநம் படப்பைத்
தேன்மயங்கு பாலினும் இனிய; அவர்நாட்டு
உவலைக் கூவற் கீழ,
மான்உண்டு எஞ்சிய கலிழி நீரே (ஐங்குறுநூறு,203)

சிலம்புகமழ் காந்தள் நறுங்குலை அன்ன,
நலம்பெறு கையின்என் கண்புதை தோயே!
பாயல் இன்துணை ஆகிய பணைத்தோள்
தோகை மாட்சிய மடந்தை,
நாஅலது உளரோஎன் நெஞ்சமர்தோரே!(ஐங்குறுநூறு,293)

நெடுங்கழை முளிய வேனில் நீடி,
கடுங்கதிர் ஞாயிறு கல்பகத் தெறுதலின்,
வெய்ய ஆயின்,முன்னே; இனுயே,
ஒள்நுதல் அரிவையை உள்ளுதொறும்
தண்ணிய ஆயின், சுரத்திடை ஆறே (ஐங்குறுநூறு,332)

அரும்பொருள் வேட்கையம் ஆகிநின் துறந்து
பெருங்கல் அதரிடைப் பிரிந்த காலைத்
தவநனி நெடிய ஆயின; இனியே,
அணியிழை உள்ளி, யாம் வருதலின்,
நணிய ஆயின சுரத்திடை ஆறே (ஐங்குறுநூறு,359)

நின்னே போலும் மஞ்ஞை ஆல ,நின்
நல்நுதல் நாறும் முல்லை மலர,
நின்னே போல மாமருண்டு நோக்க,
நின்னே உள்ளி வந்தனென்;
நல்நுதல் அரிவை! காரினும் விரைந்தே.(ஐங்குறுநூறு,492)

சொல்லுமதி பாண! சொல்லுதோறு இனிய;
நாடிடை விலங்கிய எம்வயின், நாளதொறும்
அரும்பனி கலந்த அருள்இல் வாடை
தனிமை எள்ளும் பொழுதில்,
பனிமலர்க் கண்ணி கூறியது எமக்கே (ஐங்குறுநூறு,479)

காதல் இயல்பு.........

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Tue, 05 Oct 2010 03:50:00 +0000

நிலம் தொட்டுப் புகாஅர்; வானம் ஏறார்;
விலங்குஇரு முந்நீர் காலின் சொல்லார்;
நாட்டின் நாட்டின்,ஊரின், ஊரின்,
குடிமுறை குடிமுறை தேரின்,
கெடுநரும் உளரோநம் காத லோரே (குறந்தொகை,130)

தலைவி தலைவனைக் காணாமல் புலம்பித் தவிக்கின்றாள், அப்பொழுது தோழி அவளிடம் நம் தலைவர் சித்திப்பெற்றவர் போல நிலத்தைத் தோண்டி உள்ளே போகார்; விண்ணகத்தே ஏறிச்செல்லார்; பெரிய கடல்மேல் காலால் நடந்து போகமாட்டார்.நாடுகள் தோறும் ஆராயந்தால், அகப்படாமல் தப்பிச்செல்வாரும் உளரோ? எங்கிருந்தாலும் தலைவனைத் தேடிப்பிடித்துத் தருகின்றேன் கலங்காதே என தேறுதல் மொழிகூறி ஆற்றுகின்றாள்.

வேம்பின் பைங்காய் என்தோழி தரினே,
தேம்பூங் கட்டி என்றனிர்; இனியே,
பாரி பறம்பின் பனிச்சுனைத் தெண்ணீர்,
தைஇத் திங்கள் தண்ணிய தரினும்,
வெய்ய உவர்க்கும் என்றனிர்;
ஐய அற்றால் அன்பின் பாலே!(குறுந்தொகை ,196)

தலைவியிடம் பழக தொடங்கிய காலத்தில் என் தோழியாகிய தலைவி வேங்பங்காய்யைத் தந்தாலும், இனிய வெல்லகட்டி என்று பாராட்டி சுவைத்து மகிழ்ந்தீர். ஆனால் இப்பொழுது பாரிவள்ளலின் பறம்பு மலையிடத்துள்ள தைமாத்தில் குளிர்ந்த சுனை நீரைத் தந்தாலும், வெப்பமுடையது உப்புச் சுவையுடையது என்று இகழ்ந்து கூறுகின்றீர். எனத் தோழி தலைவனிடம் உன் அன்பில் இப்படி மாறுதல் ஏற்பட்டுவிட்டதே என்று தலைவனிடம் சுட்டிக் காண்பிகின்றாள்.

விருந்தோம்பல்.......

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Mon, 04 Oct 2010 13:21:00 +0000

உண்டி கொடுத்தோர் உயிர்கொடுத் தோரே(புறநானூறு,18)

உண்டாயின் பதம் கொடுத்து
இல்லாயின் உடன் உண்ணும்
இல்லோர் ஒக்கல் தலைவன்( புறநானூறு,95)

ஒருநாள் செல்லலம்; இருநாள் செல்லலம்;
பலநாள் பயின்று, பலரொடு செல்லினும்,
தலைநாள் போன்று விருப்பினன் மாதோ!(புறநானூறு,110)

நெருநை வந்த விருந்திற்கு மற்றுத்தன்
இரும்புடைப் பழவாள் வைத்தனன்;இன்றிக்
கருங்கோட்டுச் சீறியாழ் பணையம்(புறநானூறு,316)

இல்லது படைக்கவும் வல்லன் உள்ளது
தவச்சிறிது ஆயினும் மிகப்பலர் என்னான்
நீள்நெடும் பந்தர் ஊண்முறை ஊட்டும்
இற்பொலி மகடூப் போல, சிற்சில
வரிசையின் அளிக்கவும் வல்லன்(புறநானுறு,331)

தேட்கடுப் பன்ன நாட்படுதேறல்
கோண்மீன் அன்ன பொலங்கலத்து அளைஇ,
ஊண்முறை ஈத்தல் அன்றியும் , கோண்முறை
விருந்திறை நல்கி யோனே!அந்தரத்து
அரும்பெறல் அமிழ்தம் அன்ன
கரும்பிவண் தந்தோன் பெரும்பிறங் கடையே (புறநானூறு,392)

தனமனைப்
பொன்போல் மடந்தையைக் காட்டி, இவனை
என்போற் போற்றென் றோனே! அதற்கொண்டு
அவன்மறவ லேனே பிறர் உள்ள லேனே.(புறநானூறு,395)

தீந்தொட் நரம்பின் பாலை வல்லோன்
பையுள் உறுப்பிற் பண்ணுப்பெயர்த் தாங்குச்
சேறுசெய் மாரியின் அளிக்கும் நின்
சாறுபடு திருவின் நனைமகி ழானே (பதிற்றுப்பத்து,65)

மீன்பூத்தன்ன வான்கலம் பரப்பி,
மகமுறை மகமுறை நோக்கி,முன்அமர்ந்து
ஆனா விருப்பின் தானின்று ஊட்டி( பெருபாணாற்றுப்படை)

மழவிடைப் பூட்டிய கூழாஅய்த தீம்புளி
செவியடை தீரத் தேக்கிலைப் பகுக்கும்
புல்லி நன்னாடு(அகநானூறு,311)

.................... மாலை
பலர்புகு வாயில் அடைப்பக் கடவுநர்
வருவீர்உளீரோ ? எனவும்
வாரார் தோழி ! நம்காத லோரே ( குறுந்தொகை,118)

அல்லில் ஆயினும் விருந்துவரின் உவக்கும்
முல்லை சான்ற கற்பின்
மெல்இயல் குறுமகள் (நற்றிணை,142)

சங்க இலக்கியம் கூறும் மழலை இன்பம்

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Sun, 03 Oct 2010 14:30:00 +0000

படைப்புப் பலபடைத்து பலரோடு உண்ணும்,
உடைப்பெருஞ் செல்வர் ஆயினும், இடைப்படக்
குறுகுறு நடந்து, சிறுகை நீட்டி,
இட்டும்,தொட்டும்,கவ்வியும்,துழந்தும்,
நெய்யுடை அடிசில் மெய்ப்பட விதிர்த்தும்
மயக்குறு மக்களை இல்லோர்க்குப்
பயக்குறை இல்லைத்தாம் வாழும் நாளே( புறநானூறு,188)

தாமரைத்
தாதின் அல்லி அயலிதழ் புரையும்
மாசில் அங்கை, மணிமருள் அவ்வாய்,
நாவொடு நவிலா நகைபடு தீம்சொல்,
யாவரும் விழையும் பொலந்தொடிப் புதல்வன் (அகநானூறு,16)

இம்மை உலகத்து இசையொடும் விளங்கி,
மறுமை உலகமும் மறுஇன்று எய்துப;
செறுநரும் விழையும் செயிர்தீர்காட்சிச்
சிறுவர்ப் பயந்த செம்மலோர் எனப்
பல்லோர் கூறிய பழமொழி எல்லாம்
வாயே ஆகுதல் வாய்த்தனம் (அகநானூறு,66)

நினநயந்து உறைவி கடுஞ்சூல் சிறுவன்
முறுவல் காண்டலின், இனிதோ?
இறுவரை நாட நீ இறந்து செய்பொருளே.(ஐங்குறுநூறு,309)

கிளர்மணி ஆர்ப்ப ஆர்ப்பச் சாஅய்ச்சா அய்ச்செல்லும்
தளர்நடை காண்டல் இனிது (கலித்தொகை,80)

ஐய!காரும நோக்கினை,அத்தத்தா என்னும் நின்
தேமொழி கேட்டல் இனிது ( கலித்தொகை,80)

சங்க இலக்கியம் கூறும் உலகியல்.....

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Sun, 03 Oct 2010 13:18:00 +0000

ஒருவனை ஒருவன் அடுதலும் தொலைதலும்
புதுவதன்று இவ்வுலகத்து இயற்கை (புறநானூறு,76)

சாதலும் புதுவதன்றே ; வாழுதல்
இனிதென மகிழ்ந்தன்றும் இலமே;முனிவின்
இன்னாது என்றலும் இலமே( புறநானூறு, 192)

ஓரில் நெய்தல் கறங்க, ஓரில்
ஈர்ந்தண் முழவின் பாணி ததும்ப,
புணர்ந்தோர் பூவணி அணிய, பிரிந்தோர்
பைதல் உண்கண பனிவார்பு உறைப்ப,
படைத்தோன் மன்ற, அப்பணிபி லாளன்!(புறநானூறு,19

இன்னாது அம்ம! இவ்வுலகம்;
இனியகாணக,இதன் இயல்பு உணர்ந்தோரே (புறநானூறு,194)

இன்பமும் இடும்பையும் புணர்வும் பிரிவும்,
நண்பகல் அமையமும் இரவும் போல,
வேறுவேறு இயல ஆகி, மாறு எதிர்ந்து,
உளவென உணர்ந்தனை ( அகநானூறு,327)

மகளிர் தோள்சேர்ந்த மாந்தர் துயர்கூர நீத்தலும்,
நீள்சுரம் போகியார் வல்லைவந்து அளித்தலும்,
ஊழ்செய்து,இரவும் பகலும்போல்,வேறாகி,
வீழ்வார்கண் தோன்றும்,தடுமாற்றம் ஞாலத்துள்
வாழ்வார்க்கு எல்லாம் வரும் ( கலித்தொகை 145)

சங்க இலக்கியம் கூறும் அறம்

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Sun, 03 Oct 2010 12:48:00 +0000

இறைஞ்சுக, பெரும ! நின் சென்னி சிறந்த
நான்மறை முனிவர் ஏந்துகை எதிரே (புறநானூறு,6;19,20)

பார்பார்க்கு அல்லது பணிபுஅறி யலையே (பதிற்றுப்பத்து 63 ;1)

வல்லாரை வழிப்பட்டுஒன்று அறிந்தான்போல,
நல்லார்கண் தோன்றும் அடக்கமும் உடையன் (கலித்தொகை,47)

பூத்த பொங்கர்த் துணையொடு வதிந்த,
தாதுண் பறவை பேதுறல் அஞ்சி,
மணிநா ஆர்த்த மாண்வினைத் தேரன் (அகநானூறு, 4;11-13)

அத்தம் அரிய என்னார்,நத்துறந்து
பொருள்வயிற் பிரிவார் ஆயின், இவ்வுலகத்துப்
பொருளே மன்ற பொருளே!
அருளே மன்ற ஆரும்இல் லதுவே (குறுந்தொகை,174)

நெடிய மொழிதலும் கடிய ஊர்தலும்
செல்வம் அன்று; தன்செய்வினைப் பயனே
சான்றோர் செல்வம் என்பது, சேர்ந்தோர்
புன்கண் அஞ்சும் பண்பின்,
மென்கண் செல்வம் செல்வம்என் பதுவே (நற்றிணை,210)

அறனும் பொருளும் இன்பமும் மூன்றும்
ஆற்றும் பெரும ! நின் செல்வம்;
ஆற்றா மைநிற் போற்றா மையே;(புறநானூறு,28)

நல்லதன் நலனும் தீயதன் தீமையும்
இல்லை என்போர்க்கு இனன்ஆ கிலியர்( புறநானூறு, 29)

இன்சொல் எண்பதத்தை ஆகுமதி, பெரும!(புறநானூறு,40)

கடுஞ்சினத்த கொல்களிறும் கதழ்பரிய கலிமாவும்
நெடுங்கொடிய நிமிர்தேரும் நெஞ்சுடைய புகல்மறவரும்
நான்குடன் மாண்டது ஆயினும், மாண்ட
அறநெறி முதற்றே அரசின் கொற்றம் (புறநானூறு, 57)

நாடாகு ஒன்றோ ; காடாகு ஒன்றோ
அவலாகு ஒன்றோ; முசையாகு ஒன்றோ
எவ்வழி நல்லவர் ஆடவர்;
அவ்வழி நல்லை வாழிய நிலனே!(புறநானூறு,187)

தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா;
நோதலும் தணிதலும் அவற்றோ ரன்ன (புறநானூறு 192)

நல்லது செய்தல் ஆற்றீர் ஆயினும்
அல்லது செய்தல் ஓம்புமின்; அதுதான்
எல்லாரும் உவப்பது;அன்றியும்
நல்லாற்று படூஉம் நெறியுமார் அதுவே (புறம்,195)

......................வித்தும்
புணைகை விட்டோர்க்கு அரிதே;துணையாழத்
தொக்குயிர் வௌவுங் காலை,
இக்கரை நின்றிவர்ந்துஉக்கரை கௌளலே (புறநானூறு, 357)

இன்னா வைகல் வாரா முன்னே
செய்ந்நீ முன்னிய வினையே;
முந்நீர் வரைப்பக முழுதுடன் துறந்தே (புறநானூறு, 363)

இரவலர்க்கு அருங்கலம் அருகாது வீசி,
வாழ்தல் வேண்டும் இவண் வரைந்தவைகல்,
வாழச்செய்த நல்வினை அல்லது,
ஆழுங் காலைப் புணைபிறிது இல்லை (புறநானூறு, 367)

........................பொருள்வயிற்
பிரிதல் ஆடவர்க்கு இயல்பெனின்,
அரிதுமன்று அம்ம ! அறத்தினும் பொருளே.(நற்றிணை,243)

திறவோர் செய்வினை அறவது ஆகும் (குறுந்தொகை, 247)

அறம் நனி சிறக்க அல்லது கெடுக (ஐங்குறுநூறு,7)

நன்று பெருது சிறக்க! தீது இல்லாகுக!( ஐங்குறுநூறு 9)

கண்டவர் இல்லென உலகத்துள் உணராதார்
தங்காது தகைவின்றித் தாம்செய்யும் வினைகளுள்
நெஞ்சறிந்த கொடியவை மறைப்பினும்,அறிபவர்
நெஞ்சத்துக் குறுகிய கரியில்லை ஆகலின் (கலித்தொகை,125)

எண்ணின் வகுப்பு

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Mon, 27 Sep 2010 19:19:00 +0000

ஒன்று, பத்து, நூறு,ஆயிரம், பதினாராயிரம்,இலக்கம், பத்திலக்கம்,கோடி, பத்துக்கோடி,நூறு கோடி, அர்ப்புதம், நியர்ப்புதம், கர்வம், மகாகர்வம், பதுமம், மகாபதுமம்,சங்கம், மகாசங்கம்,க்ஷோணி,மகாக்ஷோணி, க்ஷதி,மகாக்ஷதி, க்ஷோபம், மகாக்ஷோபம், பரார்த்தம்,சாகரம், பாதம், அசிந்தியம், அத்தியந்தம்,அனந்தம்,பூரி,மகாபூரி,அப்பிமேயம்,அதுலம்,அகம்மியம்,அவ்வியத்தம்.
அபிதான சிந்தாமணியில் காணப்படும் எண்களின் வரிசை.

சமஸ்கிருத இலக்கிய வரலாறு

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Fri, 24 Sep 2010 10:30:00 +0000

இந்திய மொழி மரபினை மொழியியல் வல்லுநர்கள் இந்திய – ஐரோப்பியம் (Indo – European) திராவிடம்(Dravidian) ஆஸ்திரியம்( Austric) திபேத்திய – சீனம் (Tibetian) என நான்காக வகுத்துக் கூறுகின்றனர். கி.பி.1786 இல் சர் வில்லியம் ஜோன்ஸ் என்பவர் கல்கத்தாவில்லுள்ள ஆசியக் கழகத்தில் சமஸ்கிருத மொழியினைப் பற்றி ஆய்ந்து, ஐரோப்பிய மொழிக்கும், சமஸ்கிருத மொழிக்குமுள்ள உறவினை வெளிப்படுத்தினார். அவரைத் தொடர்ந்து கோல்புரூக்பாபு, கீரிம், மாக்சுமுல்லர், புருக்மன், விட்னி ஆகியோர் ஆய்வு மேற்கொண்டனர்.

இவர்களின் ஆய்வின் மூலமாக மக்கள் பரவப் பரவ மொழிகளில் சிறுசிறு வேற்றுமைகள் வளர்ந்து மொழிபேதங்கள் உண்டாகின்றன. அவை நாளடைவில் கிளைமொழிகளாகி (Dialects) பின்னர், தனித்தனி மொழிகளாக இலக்கிய, இலக்கணங்களுடன் வளர்ந்து விடுகின்றன. இப்படியே மூல இந்திய – ஐரோப்பியம் பல கிளைகளாகப் பிரிந்தது. இப்படி பிரிந்த கிளை மொழிகளுள் ஒன்றே சமஸ்கிருதம். இது இந்திய ஐரோப்பியத்தின் கிழக்கு எல்லையில் உள்ள முக்கிய பிரிவு என்னும் கருத்தை முன்வைக்கின்றனர். இக் கருத்து நிகழ் மொழிச் சூழலில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது.
ஐரோப்பிய மொழியினில் இருந்து கிளைத்த, சமஸ்கிருதத்தில் இருந்து பல கிளைமொழிகள் கிளைத்து வளர்ந்து என்ற கருத்தாக்கம் காணப்படுகின்றது. அவ்வாறு கிளைத்து வளர்ந்த மொழிகளுள் பாலி, பிராகிருதம் மக்கள் வழக்கு மொழியாக இருந்தது என்றும், பின்னால் சமஸ்கிருதம் பயன்பாட்டு மொழியாக இல்லாமல் வழக்கொழியும் நிலை ஏற்றபட்ட பொழுது, இம்மொழிகளில் இருந்து பின்னால் செம்மை செய்து, சமஸ்கிருத மொழியினை உருவாக்கிக் கொண்டனர் என்னும் சிந்தனையும் மொழியியல் அறிஞர்களுக்கிடையே காணப்படுகின்றது.
பாலி, அர்த்தமாகதி, சௌரசேனி, மகாராட்டிரீ, பைசாசி முதலியன பிராகிருதங்களாக மாறின என்றும், இவற்றுள் பாலி மொழியினைப் பௌத்தர்களும், அர்த்தமாகதியைச் சைனர்களும், சௌரசேனியைச் சமஸ்கிருத நாடகங்களிலுள்ள கீழ்நிலை நாடக மாந்தர்களும், மகாராட்டிரம் காப்பயங்களிலும், மக்களுக்கிடையே வழங்கும் கதை இலக்கியத்திற்குப் பைசாச மொழியையும் பயன்படுத்திள்ளனர் என்றும் கூறப்படுகின்றன.

இவற்றுள் சமஸ்கிருத மொழி தேவநாகரி மொழி என்றும், உயர்ந்தோர் மாட்டே பயன்படுத்தப்பட்டது என்பதைச் சமஸ்கிருதத்தில் எழுதப்பட்ட நாடகங்களில் தலைமை மாந்தர்கள் மட்டுமே சமஸ்கிருத மொழியினைப் பேசுவதாக எழுதப்பட்டிருப்பதிலிருந்து அறிந்துகொள்ளலாம். மேலும் சமஸ்கிருத மொழி உயர்ந்த மொழி எனக் கட்டமைக்கும் போக்கும் இருப்பதையும் காணலாம். இதனால் திரவிட மொழிக்குடும்பத்தைச் சார்ந்த மொழிகள் கூட தங்களைச் சமஸ்கிருத்தின் வழித்தோன்றல் என அடையாளப்படுத்துக்கொள்ளவே விரும்புகின்றன.

சமஸ்கிருத மொழியின் காலத்தைப் பலவேறு அறிஞர்கள் கணித்திருக்கின்றனர். பொதுவாக இம் மொழிக்கு கிடைத்துள்ள இலக்கியச் சான்றுகளின் அடிப்படையிலேயே காலத்தை நிர்ணயித்துள்ளனர். ஆனாலும் ஒரு மொழிக்கான காலத்தைச் சரியாக வரையறை செய்வது என்பது இயலாதொன்றாகும்.
இலக்கியச் சிந்தனையின் பயனாகவே ஒரு மொழியினைப் பற்றியும், மக்களின் வாழ்வியல் கூறுகளையும் அறிய இயலும். அந்த வகையில் சமஸ்கிருதத்துக்குக் கிடைத்துள்ள இலக்கியத்தின் வரலாற்றினை ஆய்கின்றது இக்கட்டுரை.
சமஸ்கிருத இலக்கியம் காலத்தால் பழமையும், அளவால் பெரும் பரப்பையும் கொண்டது. சமஸ்கிருத இலக்கியத்தை,
சமஸ்கிருத இலக்கியம்

வேதகால இலக்கியம் இடைக்கால இலக்கியம் பிற்கால கால இலக்கியம்
இதிகாச புராணங்கள்
வேதங்கள் உபபுராணங்கள் காப்பியம்

ருக் யசுர் சாமம் அதர்வணம் சிரவியம் (Audible) திருசியம்(Visible)

பிராம்மணம் பத்தியம் கத்தியம் சம்பு திருத்தம் ரூபகங்கள்
ஆரணியகம் (செய்யுள்) (உரைநடை) (இரண்டும்) (நாடகங்கள்)
உபநிடதம்
வேதாகங்கள் கதை ஆக்யாயிகா
சிட்சை
வியாகரணம்
சந்தம்
நிருத்தம்
சோதிடம் மகாகாவியம் கண்டகாவியம்
கல்பம் (Court epic) (Lyrics)

சிருங்காரம் பக்தி நீதி
(Erotic) (Devotional) (Ethic)

இவ்வாறாகவும், ஸ்ருதி, ஸ்மிருதி, புராணங்கள், காவியங்கள் எனவும் பிரித்துக் காணலாம். ஸ்மிருதி என்பது வேதங்களையும் அதாவது மனித வாழ்க்கைக்குத் தேவையான சட்டங்களைக்கூறும் சட்ட இலக்கியங்கள், ஸ்மிருதி என்பது வேதத்திற்கு விளக்கம் கூறும் இலக்கியங்கள், வேதத்துக்குக் கூறும் சட்டம், ஸ்மிருதி கூறும் விளக்கம் இரண்டையும் இணைத்து எடுத்துக்காட்டுக் கதைகளுடன் விளக்குபவை புராணங்களும், காவியங்களும் ஆகும்.

வேத இலக்கியம்
சமஸ்கிருத இலக்கிய அறிவு மரபின் தொடக்கம் வேதகாலத்தில் தொடங்குகின்றது.வேத இலக்கியத்தின் காலத்தை ஏறக்குறைய 4000 ஆண்டுகளுக்கு முன் அதாவது கி.மு. 1500 –இலிருந்து கி.மு. 200 வரை என வரையறை செய்கின்றனர். மக்கள் வாய்மொழியாக வழங்கி வந்த நாடோடிப்பாடல்களின் தொகுப்பே வேத இலக்கியம். இது அபர்வு சேயம் எனவும் அழைக்கப்படுகின்றது. வேத இலக்கியம் தொடங்கி, சமஸ்கிருத இலக்கிய மரபு என்பது தர்மா, அர்த்தம், காமம், மோட்சம் (அறம், பொருள், இன்பம், வீடுபேறு) என்னும் நாற்பொருளின் அடிப்பையிலேயே அமைந்து, இறுதி பகுதி மோட்சத்தையே வலியுறுத்துகின்றன.

வேத இலக்கியத்தை ருக், யசூர், சாமம், அதர்வம் என நான்காகக் கூறுகின்றனர். இவ்வேதங்களின் தொகுப்பு சங்கிதை எனப்படும். ரிக்வேதப் பாக்கள் கி.மு. 2500 இல் தோன்றின என்பது ஆராய்சியாளர்கள் கருத்து. நான்கு வேதத்துள் முதல் மூன்று ரிக், யசூர், சாமம் மட்டுமே திரயீ வித்யா என மூன்று அறிவுகளாய் கொள்ளப்பட்டன. அதர்வ வேதம் பின்னரே நான்காவது வேதமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. ஒவ்வொரு வேதங்களையும் விளக்குவதற்கு தோன்றிய இலக்கிய வடிவம் பிராமணங்கள். இந்த பிராமணங்களின் இறுதி பாகம் ஆரணியகம் என்று கொண்டு காட்டில் ஓதி வந்தனர். இதன் முடிவில் தான் பரம்பொருள் விளக்கும் உபநிடதம் காணப்படுகின்றது. இது தான் வேதாந்தம் அல்லது மறைமுடி என்று சொல்லப்படுகின்றது.
வடமொழி நூல் வரலாறு இருபகுதி உடையது வைதிகப் பகுதி ஒன்று, பிற்பகுதி மற்றொன்று. வேதப்பகுதியில் வேதங்கள் சூத்திரங்கள் இவற்றைப் பற்றிய வருலாறு குறப்படும் எஞ்சியைப் பிற்பகுதியில் கூறப்படும்.(1946,பக்.1) அதாவது பாணினிக்கு முன் உள்ள வேத இலக்கியங்கள் வைதிக இலக்கியம் என்றும் பாணினிக்குப் பின் தோன்றிய நூல்கள் சமஸ்கிருத இலக்கியம் என்றும் கொள்ளப்படுகின்றது.

ருக் வேதம்
வேதங்களுள் முதன்மையும், பழமையும் வாய்ந்தது ரிக் வேதம். இதில் 1028 செய்யுள்கள் காணப்படுகின்றன. இவை பத்து மண்டலங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. இப்பாடல்கள் அனைத்தும் வெவ்வேறு காலக்கட்டங்களில் பல்வேறு புலவர்களால் பாடப்பட்ட தொகுப்பாகும். ரிக் வேதப் பாடல்கள் பெரும் பகுதி தோத்திரப்பாடல்களாக அமைந்துள்ளன.
ஞாயிறு போற்றுதும் ஞாயிறு போற்றுதும்
தேயா மதிநலம் சிறந்திட நாமே
ஒளியினைப் போற்றுதும் ஒளியினைப் போற்றுதும்
உண்மை உள்ளொளி உண்டிட நாமே.

என இயற்கையைக் கண்டு வியந்து வழி படும் போக்கும், கடவுளரைக் கற்பனை உருவமாய் காணும் நிலையும் காணப்படுகின்றது. மும்பத்து மூன்று தேவர்களைக் கொண்டாடுதல் காணப்படுகின்றது. இத்தெய்வங்களுள் இந்திரன் முதன்மை பெறுகின்றான். வருணன், அக்கினி, சோமக்கடவுள், மழைக்கடவுள், யமன், போன்ற கடவுகளைப் பற்றியும் வசுக்கள், ரிபுக்கள், அப்பசரசுகள், கந்தருவர்கள், புராணத் தெய்வங்கள் பற்றிய செய்திகளும் இடம் பெற்றுள்ளன. உயிர்ப்புக் கொடுக்க கூடிய தெய்வமாக சவிதிரு என்னும் தெய்வமும், உழவர் தெய்வமாக பூஷன் என்னும் தெய்வமும் கொண்டாடப்படுகின்றனர்.
வலனேர்பு திரிதரும் ஞாயிற்றின் விடியலைப் பாடாத கவிஞர்களே இல்லை. ருக் வேதத்திலும் உஷையைப் பற்றிய பாடல்கள் வருகின்றன. கவிதைகளில் மிக உயர்ததாகவும், கருத்தாழம் நிரம்பியதாகவும் இப்பாடல்கள் போற்றப்படுகின்றன.
காலையில் உதயம் களித்து வருவதை
ஏலவே யுகந்தொறும் கண்டவர் இறந்தார்
இன்று வாழும்நாம் எழில் நலம் கண்டோம்
நன்று நாளையும் காண்பவர் வருவார்

அண்டத்தின் தோற்றம் பற்றிய தத்துவம் சார்ந்த சில பாடல்களும் ரிக்வேதத்தில் உண்டு. உலகம் தோன்றிய தன்மை பற்றிக் கூறும் இந்தப் பாடல்களிலே புராணக் கதைகளும், பிரம வித்தை சார்பான கருத்துக்களும் கலந்து வருகின்றன. இவை பிற்கால தத்துவ வளர்ச்சிக்கு வித்தாகவுள்ளன.

ருக்வேதத்தில் உலகைப் படைத்த கடவுள் பிரஜாபதி என்று போற்றப்படுகின்றான். உலகம் சடப்பொருளில் இருந்து உருவானது என்னும் கருத்தும் காணப்படுகின்றது. இந்திய தத்துவங்களுக்கெல்லாம் ஊற்றாக காணப்படுகின்ற சிருஷ்டி கீதம் என்னும் பத்தாவது மண்டலம் எல்லா ஆராய்சியாளர்களுக்கும் பயனுடையது. நீருண்டாகி வெப்பத்தினால் அறிவு முளைத்து பிரபஞ்சம் உண்டாகியது என்னும் கருத்தை ரிக் வேதம் முன்வைக்கின்றது.
யசூர் வேதம்

யசூர் வேதம் சுக்கிய யசூர், கிருஷ்ண யசூர் என்னும் இரு பிரிவுகளை உடையது. சுக்கில யசூர் வேதத்தில் பாசுரங்களுக்கு விளக்கம் இல்லை. கிருஷ்ண யசூர் வேத்தில் பாசுரங்களுக்கு அதற்குரிய குறிப்புகளும் கலந்து காணப்படுகின்றன. இப்பாசுரங்கள் ரிக் வேத காலத்து நிலப்பரப்லி இருந்து வேறுபட்ட நில அமைப்பையும், சமூக, சமய வாழ்க்கையையும் குறிப்பிடுகின்றது. ரிக் வேதக் கோட்பாடுகளைக் கொண்டிருந்தாலும், பிரஜாபதி என்னும் தெய்வமும் மந்திர வாய்பாடுகளும் இங்கே முக்கியத்துவம் பெறுகின்றது. வேள்வி முதன்மை பெறுகின்றது.
சாம வேதம்
சாமவேதமும் யசூர் வேதமும் யாகக் கிரிகைகளுக்கான தொகுக்கப்பட்டவை. இங்கு சோமவேள்வி முக்கயத்துவம் பெறுகின்றது. சாமவேதத்தில் உள்ள 1549 பாடல்கள் ருக் வேதத்தில் இருந்து எடுக்கப்பட்டவை. இவை அக்கினி, சோமன், இந்திரன் என்னும் தெய்வங்களை ஆராதிக்கும் போது பாடப்பட்டவை.
அதர்வ வேதம்
அதர்வ வேதத்திற்கு மற்றொரு பெயர் அதர்வாங்கிரஸ் எனப்படும். இது அதர்வன ஆங்கிரஸ் என இரு புராதன புரோகிதர் வம்சத்தைக் குறிக்கும். அதர்வ வேதத்தில் பிறப்பு, திருமணம், மரணம் பற்ய செய்திகளும், அரசியல் தொடர்பான பட்டாபிஷேகம் பற்றிய செய்திகளும் விவரிக்கப்படுகின்றன. இவ்வேதத்தில் வசிய மந்திரங்கள் அதிகம் காணப்படுவதால் இது வசிய மந்திரங்களின் கதம்பம் என்று கூறப்படுகின்றது. நன்மைக்கும் தீமைக்கும் ஏதுவான மந்திரங்கள் அதர்வத்தில் அடங்கியுள்ளன.

பிராமணங்கள்

வேத காலத்தை அடுத்து எழுந்தவை பிராமணங்கள் எனப்பட்டும். பிரம்ம என்னும் சொல்லில் இருந்தே பிராம்மண என்னும் சொல் வந்திருக்கலாம் என்பர். பிரமம் என்னும் சொல்லிற்கு மந்திரம் என்ற பொருளுண்டு. மந்திரத்தைப்பற்றிப் கூறுவதினால், பிரமத்தோடு இயைபுபட்டது பிராமணம் எனக் கூறப்பட்டது. அல்லது யாகத்திலுள்ள ருத்விக்குக்குளுள் பிரம்மா என்பவர் ஒருவராகலானும்,அவர் யாகத்தைப் பற்றி எல்லாவற்றையும்அறிந்தவராய் இருக்கவேண்டும் ஆதலானும், அவருக்கு வேண்டியவற்றைக் கூறும் நூல் பிராமணம் எனக் கூறப்பட்டது எனலாம்.அல்லது பிராமணர்கள் தான் யாகத்தில் ருத்விக்குகளாக இருக்க வேண்டும் என்ற நீயதி இருத்தலின் அவர்களுக்கு வேண்டிய நூல் பிராம்மணம் எனப்பட்டது என்றும் கூறலாம் என்பர் பி.சா. சுப்பிரமணிய சாஸ்திரியார்.

பிராம்மணங்கள் உரைநடை வடிவில் காணப்படுகின்றன. இவை வேதங்களில் கூறப்பட்ட மந்திர வேள்விகளை விளக்கி அவற்றின் பொருளையும், தத்துவத்தையும் குறிப்பிடுவன. ஒவ்வொரு வேதத்துக்கும் பல சாகைகளும் பிராம்மணபாகமும் இருந்தனவாக அறியப்படினும்,தற்போது வழக்கிலுள்ளன மிகச் சிறியனவே ஆகும். அவற்றுள் பஞ்சவிம்சமும் தைத்தீரியமும் மிகப் பழமையானவை என்றும் அதன் பின்னர் ஜைமினீயமும்,கௌஷீதகீதமும், ஐதரேயமும் காணப்பட்டவை என்றும் நான்கு ஸாமவிதானப் பிராம்மணங்களும் கோபதம் என்ற அதர்வேதப் பிராம்மணமும் கடையிற் காணப்பட்டன என்றும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறுகின்றனர்.(1946,ப.141)

இவற்றுள் ருக் வேதத்தைச் சார்ந்த பிராமணங்கள் இரண்டு ஐதரேயப் பிராமணம், கௌசீதகி பிராமணம். இவற்றுள் சிறப்பானது ஐதரேயப் பிராமணம் என்று கூறப்படுகின்றது.
சாமவேதத்தில் எட்டு பிராமணங்கள் காணப்படுகின்றன. அவை தலவகாரம் தாண்ட்யம் என்ற பஞ்சவிம்சம், ஷட்விம்சம், ஸாமவிதானம், ஆர்ஷேயப்பிராம்மணம், தேவாதப்பிராம்மணம், வம்சப் பிராம்மணம், ஸம்ஹிதோபநிஷத், சாந்தோக்யம் என்பன ஆகும்.
கிருஷ்ணயசூர் வேதத்தில் கடசாகையிலும் மைத்ராயணீகாகையிலும், ஸம்ஹிதையிற் காணப்படும் பிராம்மணங்கைத் தவிர்த்து பிராமணங்கள் என்று தனிப்புதி இல்லை. சுக்கில யசூர் வேதப்பிராம்மணங்களுள் தற்போது காணப்படும் பிராமணங்கள் இரண்டே அவை கண்வசாகீயப் பிராம்மணம், மாத்தியந்தினசாகீயப் பிராம்மணம்.
அதர்வேதியப் பிராம்மணத்திற்குக் கோபதப்பிராம்மணம் என்று பெயர்.

உபநிடதங்கள்

உபநிஷத்துக்கள் என்று கூறப்படுகின்றது. உபனிஷத் என்ற சொல் அழித்தல் என்ற பொருள் கொண்ட ஸத் என்ற தாது உப, நி என்ற இரண்டு இபஸர்க்கங்களுடன் சேர, அதனின்று உண்டானது. ஆகலின் அச்சொற்கு நன்கு அழித்தற்கு ஸாதனம் எனப் பொருள் ஆகும். (1947,பக்.145) வேதங்களின் அந்தமாக இருப்பதால் உபநிடதங்களை வேதாந்தம் எனவும் கூறுவர்.

ஜீவான்மாவும், பரமான்வாவும் ஒன்று என்பதே உபநிடதங்களின் மூலாதாரமான கோட்பாடாகும். ‘த்த த்வம் அசி ’ அகம் ப்ரம்மாஸ்மி நானே பிரம்ம்ம் உணர்ந்தவன் எல்லாமாகின்றான். அவ்வாறு பிரம்மாவதைக் கடவுளர் கூடத் தடுக்க முடியாது. ஏனெனில் அவனே அவர்களின் ஆன்மாவாகின்றான் எனப் பிருகதாரண்ய உபநிடதம் கூறுகின்றது.
மிகப் பழமையான உபநிடதங்கள் பிருகதாரண்யகம், சாந்தோக்யம், ஐதரேயம், கௌஷீதகம் ஆகும். இவை வசன நடையில் உள்ளன.

கேநோபநிஷத் செய்யுள், வசன நடை இரண்டையும் கொண்டுள்ளது. செய்யுள் நடைக்கொண்ட காடகம், ஈசாவாஸ்யம், ச்வேதாச்வரதம், முண்டகம், மஹாநாராயணம், இவை பிற்காலத்தைச் சார்ந்தன.
இவற்றின் பின்னர் வசனநடையைக் கொண்ட ப்ரச்சன, மைத்ராயணீயம்,மாண்டூக்யம் இவை வந்தன. இவற்றைத் தவிர்த்த அதர்வோபநிஷத்துக்களெல்லாம் மிகப் பிற்காலத்தன.
சூத்திரங்கள்

சூத்திரம் எனினும் நூலெனினும் ஒக்கும் எனபர். சில சொற்களைக் மட்டுமே கொண்டு சுருங்கிய நடையில் அமையும் சிறு சிறு வாக்கியமே சூத்திரம் எனப்படும். சூத்திரங்களால் அமைந்த நூல்களுள் மிகப் பழமையானவை பிராம்மணங்களுடனும் ஆரணியங்களுடனும் தொடர்பு உள்ளவை. ஐதரேய ஆரணியகத்தின் சில பகுதிகளே சூத்திரங்களாக் காணப்படுகின்றன. இவை ஏனைய சூத்திரங்கள் இயற்றியவர்களான ஆஸ்வலாயனர், சௌநகர் முதலியவர்களால் இயற்றப்பட்டது என்பர். சாம வேதத்தின் சில உறுப்புகளான சில பிராம்மணங்கள் கூட அமைப்பில் சூத்திரங்களை ஒத்து காணப்படுகின்றன. இவற்றை வேதாங்கம் எனக் கூறுதல் பொருந்தும் என்பர்(1981,பக்.180) சுரௌத யாகங்களை எடுத்துரைக்கும் சூத்திரங்கள் சிரௌத சூத்திரங்கள் எனப்படும். தினந்தோறும் வீட்டு நிகழ்ச்சிகளைக் கூறும் நூல்களை கிருஹ்ய சூத்திரங்கள் எனப்படும். இவைத்தவிர தர்ம சூத்திரங்களும் உள்ளன. இவை அறநெறி கூறுவன. இது போன்று பல சூத்திர நூல்கள தோன்றியுள்ளன.

புராணங்கள்

வேதங்களில் கூறப்பட்ட பொருளை எளிமையாகப் புரிந்து கொள்ளுவதற்குப் புராணங்கள் துணைப்புரிகின்றன. புராணங்களின் காலம் வாயுபுராணம் ப்ரவசனம் செய்யப்பட்டது எனப் பாணன் ஹர்ஷசரித்திரத்தில் கூறுவதாலும், புராணம் தர்மத்திற்கு மூலம் என குமாரில பட்டரும், சங்கராச்சார்யரும், இராமானூஜரும் கொண்டமையால் கி.பி.11 ஆம் நூற்றாண்டில் ஆல்பெருனி 18 புராணங்களைப் பற்றி கூறுவதாலும்,தற்போதுள்ள புராணங்கள் பாணரின் காலத்திற்கு முற்பட்டது என்பது திண்ணம்.(1946,பக். 308)
புரணம் பற்றிய செய்தி அதர்வ்வேதாம்ஹிதையிலும்,கௌதமதர்மசூத்திரத்திலும் உள்ளது. பவிஷ்யத்போராணம் என ஒரு புராணம் ஆபஸ்தர்மசூத்திரத்தில் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. மகாபாரதத்துள் 18 புராணங்கள் இருந்தன என்று கூறப்படுகின்றது. அவை பிரம்மம், பாத்மம், வைஷ்ணவம், சைவம், பாகவதம், நாரதீயம், மார்கண்டேயம், ஆக்னேயம், பவிஷ்யம், பிரம்மவைவர்த்தம், லைங்கம், வாரஹம், ஸ்காந்தம், வாமநம், கௌர்மம், மாத்ஸ்யம், காருடம், பிரம்மாண்டம் என்பன. இவற்றுள் பத்து மகேச்சுவரனைப் பற்றியும்,நான்கு விஷ்ணுவைப்பற்றியும், இரண்டு பிரம்மாவைப் பற்றியும் ஒன்று அக்கினியைப் பற்றியும், ஒன்று பாஸ்கரனைப் பற்றியும் கூறப்பட்டுள்ளதென சூதாம்ஹிதையிற் கூறப்பட்டுள்ளது(1946, பக்.298)

இதிகாசங்கள்

வேதங்களின் முடிவாகவும், சாரமாகவும் அமைந்த உபநிடதங்களின் காலத்துக்கும், சமயச் சார்புடன் உலகியலையும் கூறும் காவியங்கள் நாடகங்கள் உரை நூல்கள் என்பன எழுந்த காலத்துக்குமிடையே தோன்றிய இலக்கிய ஆக்கங்கள் இதிகாசம் என வழங்கலாயின. இதிகாசம் என்னும் இலக்கிய ஆக்கத்தில் இராமாயணமும், மகாபாரதமும் அடங்கும்.இவை அரச சபையில் பாடப்பட்டது. இதனைப் பாடியவர்கள் சூதர் என அழைக்கப்பட்டனர். இவர்கள் அனைத்து நிகழ்வுகளையும் நேரில் கண்டு பாடினர்.
இவர்களுக்கு அடுத்து புலவர் மரபினர் தொடக்கம்.சூதர்களால் நேரில் கண்டு பாடப்பட்ட மரபு புலவர்காலத்தில் கேள்வியால் பாடும் மரபாக மாறுகின்றது. புலவர்கள் அலங்காரமாகப் பாடலைப்பாடினர். சூதர்கள் பாடிய இதிகாசங்கள் பின்னால் புலவர்களால் காப்பியங்களாகப் பாடப்படுகின்றன.

இராமாயணம்

இராமாயணத்தின் காலத்தை கி.மு.380 என்றும்,கி.மு.500 என்றும், கி.மு.300 என்றும் கணக்கிட்டுள்ளனர்.(1946,பக்.321) வால்மீகியால் இயற்றப்பட்ட இராமாயணம் ஏழுகாண்டங்களும்,500 சர்க்கங்களும் 24000 சுலோகங்களும் உள்ளன என்றும், 661 சர்க்கங்கள் 24133 சுலோகங்கள் என்றும் பாடவேறுபாடு உள்ளன.(1946,பக்.313)வால்மீகி எழுதிய இராமாயணத்தில் பல இடைச் செருகல் உள்ளன என்றும் கூறப்படுகின்றன. இந்நூலை ராமாயணம் என்றும், ராமசரிதம் என்றும் சீதையின் சரிதம் என்றும் பொலஸ்த்யவதம் என்றும் கூறப்படுகின்றது.

இராமாயணத்தைப் படிக்கப் படிக் ருசி உண்டாகவாலும், அதனை ஒட்டிப் பின்னர் பல நூல்கள இயற்றப்பட்டமையாலும், அதைப் படித்த பின்னரே காளிதாசரின் நூல்களின் கருத்து பல இடங்களில் நன்கு விளங்குகின்றமையாலும், இராமாயணத்தைப் படித்தால் இஹத்திற்கும், பரத்திற்கும் நன்மை பயக்கும் என ஆஸ்திகர்களால் கருதப்படுகின்றமையாலும், இராமாயணத்தை எல்லோரும் அடிக்கடிப் படித்தால் நன்மை பயக்கும் என்பர் பி.சா.சுப்பிரமணிய சாஸ்திரியார்.
மகாபாரதம்
மகாபாரதத்தில்18 பர்வாக்களில் 1923 அத்தியாயங்களும் 24000 சுலோகங்களும் உள்ளதாக் கூறப்படுகின்றன.பாரதம் என்ற சொற்குப் பாரதயுத்தத்தைப் பற்றிய காவ்யம் எனப் பொருளாகும் என்பது பாணினி சூத்திரத்தாலும் அதன் விருத்தியாலும் அறியப்படம். இப்பொருளை மகாபாரத்ததிலுள்ள சில சுலோகங்கள் வலியுத்தும். பரதர்களின் பெரிய பிறப்பைக் கூறுதலின் மகாபாரதம் என்றும், கேட்போருக்கு நீண்ட ஆயுள் முதலியவற்றைத் தருதலின் சிறந்தும் நான்கு வேதங்களுக்கு மேல் கனமாயிருந்தமையின் பெரிதாயும் இருத்தலின் மகாபாரதம் எனக் கொள்ளப்பட்டது எனக் கூறும் சில சுலோகங்கள். பெரிதும் பாரதப் போரைப் பற்றியதும் ஆகிய நூல் என்றே பொருள் கொள்ளல் தகும்.(1946, பக்.331)

காவியம்

படிப்போருக்கும் நடித்தலைப் பார்ப்போருக்கும் பெரும் மகிழ்ச்சியைக் கொடுப்பதே காப்பியம் எனப்படும். காவியத்தை தொனி என்றும் கூறுவர் ஆநந்தவர்த்தனாசார்யர். அத்தொனி வஸ்துத்தொனி அணித்தொனி, ரஸத்தொனி என மூவகைப்படும். இவற்றுள் ரஸத்தொனியே மிகவும் சிறந்தது என்பர்.

காவியத்தை ச்ரவ்ய காவ்யம், த்ருச்யகாவ்யம் என இரண்டாகக் கூறுவர். த்ருச்யகாவ்யத்தை பொதுவாக நாடகம் என்று கூறுவர். அதனால் காப்பியம் என்றால் ச்ரவ்யத்தையே குறித்தது.
குப்தர் காலத்தில் பல்வேறு காவியங்கள் தோன்றியதால் அவர் காலத்தை காவியக்காலம் என்று கூறுகின்றனர். பாரவி கிரதார்ஜீனீயம், மகா கவி சிசுபாலவதம், பட்டிகாவியம், ஸ்ரீ ஹர்ஷர் நைஷத சரிதம் காளிதாசரின் இரகுவம்சம், குமாரசம்பவம் ஆகியன பஞ்ச காவயங்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன.
இதன் தொடர்ச்சியாக கவி ரகஸ்யம், ராமசரிதம், காதம்பரி சாரம், ஹரிவிலாசம், பாரதமஞ்சரி, ராமாயண மஞ்சரி, கங்காவதாரணம், சிவலீலார்வணம் , இராமாயண சாரம், ஹர்ஷ சரிதம், கௌடவறம், நவசாக சாங்கசரிதம், விக்கிரமாங்கதேவசரிதம், ராஜரதங்கிணி போன்ற பட காவியங்கள் எழுந்தன.

சதகம்

சமஸ்கிருத்தில் நூறு சுலோகங்களைக் கொண்ட பல சதகங்கள் காணப்படுகின்றன. அவற்றில் தர்மத்தை கூறும் சதகத்திற்கு நீதி சதகம் என்றும், காமத்தைக் கூறும் சதகத்திற்கு சிருங்கார சதகம் என்றும் மோஷத்தைக் கூறும் சதகத்திற்கு வைராக்கியசதகம் என்றும் வழங்கப்பட்டன.
கி.பி. 6 ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த பர்த்ருஹரி நீதிசதகம், சிருங்காரசதகம், வைராக்கியசதகம் மூன்றினையும் எழுதியுள்ளார். 9- ஆம் நூற்றாண்டில் பல்லடர் பல்லடச் சதகமும், 11- ஆம் நூறாறண்டில் க்ஷேமந்தர், 15 –ஆம் நூற்றாண்டில் தனதராஜகவி, 17 –ஆம் நூற்றாண்டில் ஜகந்நாதபண்டிதர் போன்றோரால் பல சதகங்கள் இயற்றப்பட்டன.

கதை

இராமயணம் மாகபாரத்தை நிகர்த்த கதைகள் பின்னல் பல தோன்றின. அவற்றுள் குணாட்டியர் எழுதிய பிருகத் கதை என்று கூறப்படுகின்றது. இக்கதை இப்பொழுது கிடைக்கவில்லை. இக்கதையைப் பற்றிய செய்தி சுபந்து பாணர், தண்டியாசிரயர் மூலம் அறியப்படுகின்றது. வேதகாலம் தொட்டு வழங்கி வரக்கூடிய கதைகள் பஞ்சத்தந்திரக் கதைக்ள இவை எப்பொழுது தோன்றின என அறுதியிட்டுக் கூறமுடியாது. இந்நூல் தந்திராக்கியாயம் என்று வழங்கப்பட்டுள்ளது. இதில் கட்டுக்கதைகளும்,நீதிக்கதைகளும், மனித வாழ்க்கைக்குத் தொடர்பான கதைகளும் குழைந்து கிடக்கின்றன. தசகுமாரசரிதம், வாசவத்தை, ஹர்ஷ சரிதம், கதம்பரி போன்ற இன்ப கதைகளும் கதைகளும் தோன்றின.

நாடகம்

கி.மு. இரண்டாம் நூற்றாண்டளவில் வடமொழியில் நாடகம் பூரண உருபெற்றிருக்கவேண்டும் என்பர். பிச்செல் பொம்மலாட்டம் தான் வடமொழி நாடகத்தின் உற்பத்திக்கு மூல ஊற்று பாவைக் கூத்து இந்தியாவில் உருவாகி பின் உலகெங்கும் பரவியது என்பர். நாடகம் என்னும் சொல் நிருத் என்னும் வினையடியாக பிறந்தது. இச்சொல் நிருது என உஷஸ் என்னும் உதய கன்னியைக் குறிக்க வேத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

மகாகவி காளிதாசருக்கு முன் பாச மகாகவி சிறந்து விளங்கினார் என்று கூறப்படுகின்றது. இவர் சொப்பனவாசவத்தை, பிரதிக்ஞாயௌ கந்தராயணம், சாருதத்தம், அவிமாரகம், பஞ்சராத்திரம், பாலசரிதம் போன்ற நாடகங்களை இயற்றியுள்ளார். வரருசி என்பவர் உபயாபிரிசாரிகை என்னும் பாண வகை நாடகத்தை எழுதியுள்ளார். சூத்திரிகர் என்பவரை மிருச்சக்கடிகம் ஆசிரியர் என்று கூறப்படுகின்றது. இவர்களுக்கு அடுத்துத் தோன்றிய காளிதாசரின் மாளவிகாக்கிமித்திரம், வக்கிரமோர்வசீயம், சாகுந்தலம் போன்றவை மிகச் சிறப்புற்று விளங்கின. ஹர்ஷர், பவபூபதி, வியாசகதத்தர், பட்டநாயணார், சக்கிதரர், முராரி, அனங்க ஹர்ஷர், ராஜசேகரர், க்ஷேமீஸ்வரர் பில்ஹணர், ராமச்சந்திரசூரி, ஜயதேவர் போன்றோர் சமஸ்கிருத நாடகங்கள் இயற்றியுற்றனர்.

சஸ்கிரத நாடக வளர்ச்சியை பாசவர், காளிதாசர், சூத்திரகர், ஹர்ஷர் இவர்களை ஒரு கட்டமாகவும், பவபூதி, விசாகதத்தர், பட்ட நாராயணர் என்போரை இரண்டாம் கட்டமாகவும், முராரி, ராஜசேகர், கிருஷ்ண மிஸ்ரர் ஆகியோரை மூன்றாம் கட்டமாகவும் கூறலாம். கி.பி 10 ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு சமஸ்கிருத நாடகங்களின் வளர்ச்சிக் குன்றியது.
அலங்கார சாஸ்திரம்

பரதமுனிவர் மிகப்பழமையான நாட்டிய சாஸ்திர நூலை எழுதினார் எனக் கூறப்படுகின்றது. இவரைத் தொடர்ந்து பாமகர் என்பவர் காவியாலங்காரம் என்னும் நூலைச் செய்தார். இது பாமகாலங்காரம் எனவும் வழங்கப்படுகின்றது. 6- ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த தண்டியாசிரியர் காவ்யதர்சம் என்னும் நூலை இயற்றினார். இவர் பாமகர் வழியைப் பின்பற்றினாலும் சில இடங்களில் அவரை மறுக்கின்றார். வாமனர், ருத்திரடர், ராஜசேரர் போன்றோரும் அணியிலக்கண சாத்திர நூல்களை இயற்றியுள்ளனர்
.
15 ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த அப்பைய தீட்சிதர் குவல யானந்தம் என்னும் அலங்கார நூலையும், ராஜசூடாமணி தீட்சிதர் காவிய தர்ப்பணமென்ற நூலையும் இயற்றியுள்ளனர்.

மனு எழுதிய மனுஸ்மிருதியும் கௌடிலியரின் அர்த்த சாஸ்திரமும், வாத்ஸ்யாயனார் எழுதிய காமசாஸ்திரமும் சமஸ்கிருதத்தில் தர்ம,அர்த்த ,காம சாத்திரங்களாகப் போற்றப்பட்டன.
சமஸக்கிரத்தின் மூல இலக்கியம் வேதங்களாகும். இதன் பிறகு தோன்றி பிரமாணங்கள், உபநிடதங்கள் , சூத்திரங்கள், புராணங்கள் , இதிகாசங்கள், காவியங்கள், கதைகள் நாடகங்கள் அனைத்தும் வேத்தின் விளக்கங்களாகத் தோன்றிய இலக்கியங்கள் எனலாம். 10 ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு சமாகிருத இல்க்கியங்களின் செல்வாக்கு குறையத் தொடங்கியது. காரணம் பேச்சுமொழியாக இருந்த சமஸ்கிருதம் பண்டித மொழியாக மட்டும் மாறியதோடு, இறைமொழியாகவும் போற்றப்பட்டதேயாகும்.

திருக்குறள் பரிதியார் உரையும் மொழிப்பெயர்ப்புச் செயல்பாடும்

noreply@blogger.com (முனைவர் கல்பனாசேக்கிழார்) — Tue, 21 Sep 2010 16:06:00 +0000

தமிழ் உரைமரபு மையம் கொண்டிருந்த இடைக்காலத்தில் திருக்குறளுக்குப் பல்வேறு உரைகள் தோன்றின. திருக்குறளுக்கு பதின்மர் ஊரையெழுதினர் என்னும் செய்தியைத் தனிபாடல் கூறுகின்றது. ஆனால் இன்று ஐவர் உரைகளே கிடைத்துள்ளது. 13 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் வாழ்ந்த பரிதியார், அவர் காலத்தின் தேவைக்குக்கு ஏற்பவும், திருக்குறள் கருத்தினை மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் நோக்கத்திலும், வைதிகச் சமயம் சார்ந்தும் எழுதியிருப்பதை அவருரையினிருந்து அறியமுடிகின்றது. இவர் உரை பெரும்பான்மை வடமொழி கலந்தே காணப்படுகின்றது. காலனிய காலத்தில் தொடங்கிய திருக்குறள் மொழிப்பெயர்ப்புச் செயல்பாடுகள் பெரும்பான்மை உரைகளைத் தழுவியே மொழிப்பெயர்ப்புச் செயல்பாடுகள் நிகழ்ந்துள்ன. இச் செயல்பாட்டுகளுக்குப் பரிமேலழகரையினையும் மணக்குடருரையினையும் பெரும்பான்மை தழுவினர் என்றாலும் சில இடங்களில் பரிதியின் உரையினைத் தழுவியும் மொழிப்பெயப்புச் செயல்பாடுகள் நிகழ்த்தியுள்ளனர்.
வேண்டுதல் வேண்டாமை யிலானடி சேர்ந்தார்க்கு
யாண்டும் இடும்பை

என்னும் குறளினை மொழிப்பெயர்க்கும் ட்ரு விருப்பு வெறுப்பு இல்லாதவன் பாதம் சேர்ந்தார்க்குத் துன்பம் இல்லை என்னும் பரிதியின் உரையினைப் பின்பற்றி மொழிப்பெயர்க்கின்றார்.

To those who mediate the feet of him who is void of desire or aversion, evil shall never come.

அறவாழி அந்தணன் தாள்சேர்ந்தார்க்குக் கல்லால்
பிறவாழி நீந்தல் அரிது (8)

தன்ம மென்னுஞ் சமுத்திரமாகவுள்ள பரமேசுவரன் பாதத் துணையில்லா பாவக் கடலை நீந்த மாட்டார் என்னும் பரிதியாரின் உரையைப் பின்பற்றி ட்ரூ

பிறவாழி என்பதற்கு Sea of vice என மொழிப்பெயர்க்கின்றார் .

தம்மிற்றம் மக்கள் அறிவுடைமை மாநிலத்து
மன்னுயிர்க் கெல்லாம் இனிது ( 68)

தம்மிலும் புலவர் அறிவினராகில் உலகத்தார்க்கெல்லாம் இனிமையாம் என எழுதும் பரிதியின் உரையைப் பின்பற்றி போப், ட்ரூ ஆகியோர்

Their childern’s wisdom greater than their own confessed through the wide world is sweet to every breast – pope

That their children should possess knowledge is more pleasing to call men of this great earth than to themselves – Drew

சினத்தைப் பொருளென்று கொண்டவன் கேடு
நிலத்தறைந்தான் கைபிழையா தற்று (307)

கோபத்தைப் பொருளென்று கொண்டார்க்குக் கேடுவராது தப்பாது. அஃது எப்படி என்றால் நிலத்தில் அடித்த கை தப்பது போல் என்னும் பரிதியின் உரையைப் பின்பற்றி,

....... hand that sinites the earth unfalling feels the sting
என்று போப் எழுதுகின்றார்.

அருளல்ல தியாதெனிற் கொல்லாமை கோறல்
பொருளல்ல தவ்வூன் தினல் (254)

அருள், அருளல்லது எனப் பரிதியும் பரிமேலழகரும் பிரித்து பொருள் கூறும் முறையைப் பின்பற்றி ட்ரூ

If it be asked what is kindness and what its opposiate, the answer would be preservantion and destruction of life.

என மொழிப்பெயர்க்கிறார்.

அரம்பொருத பொன்போல்த் தேயும் உரம்பொரு
துட்பகை யுற்ற குடி (888)

பொன் என்பதற்குப் பரிமேலழகர் இரும்பு எனப் பொருள் கூறுகின்றார். மணக்குடவரும் பரிதியும் பொன் என்றே கொள்கின்றனர்.
பெரிய அரத்திலே அராவின பொன்போலத் தேயும் உட்பகையுள்ள குடி என்ற பரிதியின் கருத்தையே போப், வி.ஆர்.ஆர் ஆகியோர் மொழிப்பெயர்க் கின்றனர்.

As gold with which the life contents is worn away – pope

Just like pure gold filed away by an iron file – V.R.R

தாம்வீழ்வார் மென்றோள் துயிலின் இனிதுகொல்
தாமரைக் கண்ணான் உலகு(1103)

தாமரைக் கண்ணான் உலகு என்பதற்குச் செங்கண் மாலுலகம் என்று பரிமேலழகரும் வைகுண்டம் எனப் பரிதியும் பொருள் காணுகின்றனர்.

இவர்களைப் பின்பற்றி,

Lotus vishnu’s heaven

என ட்ருவும்

Lotus – eyed Lord

எனப் பிறரும் மொழிப்பெயர்கின்றனர்.

ஆக பரிதியாரின் உரையைப் பொறுத்தவரை பொழிப்புரை என்றோ, விளக்கவுரை என்றோ கூறவியலாத நிலையில் இருப்பினும், குறட்கருத்தை அறிந்துகொண்டு தம் விருப்பத்திற்கேற்ப, மிகுத்தும் குறைத்தும் பொருள் கூறுகின்றார். சில இடங்களில் குறள் கருத்துக்கும் இவரது விளக்கத்திற்கும் தொடப்பில்லாத நிலையைக் காணமுடிகின்றது. இதனையே ச. தண்டபாணிதேசிகர் குறளுக்கும் பரிதியார் உரைக்கும் ஒற்றுமைப்படுத்தி, கருத்தை அறிந்துகொள்ளுதல் ஒரு கயிற்றாலாகிய பாலத்தில் காவிரியைக் கடக்க நினைத்தலை ஒக்கும் என்று கூறுவது நினைக்கத்தக்கது. ஆயினும் பரிதியின் உரையில் எளிதில் பொருள் விளங்க வைக்கும் தன்மை இருப்பதைக் காணலாம். ஆகையினால் தான் பிறகாலத்தில் திருக்குறளை மொழிப்பெயர்ப்புச் செய்தவர்கள் பெரும்பான்மை பரிமேலழகரைப் பின்பற்றினாலும் சில இடங்களில் பரிதியின் உரையைப் பின்பின்பற்றி இருப்பதைக் காணமுடிகின்றது.