Over internet enzo - Johannes Verelst

Google Android G1: The Good, The Bad and The Ugly

noreply@blogger.com (Johannes Verelst) — Thu, 23 Apr 2009 20:19:00 +0000

Ik heb twee weken geleden een Google Android G1 Devphone gekregen, om te testen (hoe zien mobiele sites er eigenlijk uit op deze telefoon) en ook om een beetje te kijken of daar makkelijk applicaties voor te bouwen zijn.

De eerste dagen waren vrij confronterend: ik heb destijds veel tijd gestoken in een productiviteits-systeem rond mijn Palm Treo 680. Ik ben al jaren Palm-fan (dat begon met mijn Vx, toen een Tx en daarna Treo's), en de overstap was flink. En het blijkt weer dat Palm over bepaalde dingen bijzonder goed heeft nagedacht, wat je van andere (smart)phonemakers niet kan zeggen.

The Good
Om met de pluspunten te beginnen: daar zijn er best wel een aantal van. Ik houd van lijstjes, dus bij deze:

Multitasking! Het grote geweldige pluspunt van de G1: je kan programma's op de achtergrond draaien, zoals Twitdroid. Krijg je een @reply of een DM: Twidroid gebruikt een notificatie om dat te melden. Je wordt er wel hyper-connected van: ik heb nog nooit zo snel tweets en emails beantwoord :-)
Android Market: er zijn redelijk wat apps die je direct vanaf de telefoon kan installeren.
GPS werkt prima: er zijn leuke tools voor live tracking en AndNav2 werkt redelijk goed: niet zo goed als TomTom maar het is werkbaar (en gratis!)
Het vaste toetsenbord: ik mis wel een soft-keyboard af en toe, maar gewoon knopjes onder je vingers is wel erg lekker (was ook een groot voordeel van de Treo)
De ontwikkelomgeving is voor mij als java programmeur een verademing: het is gewoon java en eclipse wat je kan gebruiken. Maar dat is erg smaakgebonden :-)

The Bad

Dit soort telefoons hebben allemaal hetzelfde manco: de batterij is na een halve dag intensief gebruik helemaal leeg. Op standby houdt hij het ook niet echt lang uit: dat heeft ook te maken met de achtergrondapplicaties natuurlijk. Maar hij moet 's nachts echt aan de oplader hangen, anders is hij 's ochtends niet bruikbaar.
Als hij via USB oplaadt gaat alles goed, maar via de wand-adapter kapt het touchscreen: opladen gaat wel maar de telefoon wordt onbruikbaar. Dat zal vast een weinig voorkomend hardwareprobleem zijn waarbij ik gewoon pech heb, maar ik ben volgens google niet de enige.
De camera is vrij slecht: als ik hem vergelijk met foto's die ik uit iPhones zie komen.
Je kan pas typen als je de telefoon openschuift: extreen irritant als je snel even (bijvoorbeeld in de auto) een telefoonnummer wilt opzoeken.
Het telefoonboek werkt (als je 400 contacten hebt) erg onhandig: je hebt geen groepen, en je kan alleen tekst-zoeken met het keyboard opengeklapt: het werkt gewoon niet intuitief. Ik heb bijvoorbeeld al regelmatig de verkeerde mensen gebeld. Je kan ook geen ringtones aan groepen hangen: iets wat met de Treo erg handig was.
Syncen met mijn Mac kan alleen als je enorm handig bent met zelf dingen aan elkaar knutselen (mij is het uiteindelijk gelukt), of als je weer aparte tools koopt. Natuurlijk snap ik dat Google op deze manier Google Calendar en GMail wil promoten, maar voor mij als consument is het erg onhandig.
De standaard IMAP-Mail applicatie is erg beperkt: zo kan je geen berichten verplaatsen van map (is toch vrij essentieel in mijn email-flow). Gelukkig is die applicatie al geforked en onder de naam 'K-9' met extra features te downloaden in de Android Market.
Je kan apps installeren, maar er zijn er lang niet zo veel als voor de iPhone. Nieuwe innovatieve mobiele apps worden meestal alleen voor de iPhone ontwikkeld, of voor J2ME, maar Android wordt toch nog vaak vergeten.
Ik heb op sommige plaatsen (meest irritant: mijn werkplek) hele slechte ontvangst, terwijl mijn Treo geen problemen had met dezelfde SIM. Het ligt dus aan het toestel: blijkbaar minder goede antenne. Dat is toch vrij essentieel voor een telefoon: dat je gebeld kan worden.

The Ugly
Het is jammer, maar ik moet het toch zeggen: hij is echt NIET sexy. Het oog wil ook wat, en het oog wil vooral een iPhone.

Eindoordeel
Tja, ik ben er nog niet echt uit. Mijn vorige telefoon had alleen GPRS, en 3G is wat dat betreft wel een verademing. De Twitter applicatie is erg goed op de G1, notificaties voor Twitter en mail werken perfect, applicaties zoeken en installeren gaat super.

Maar ik erger me ook zo vaak dat ik hem toch niet zou aanbevelen aan vrienden of collega's. Bereikbaar zijn, kunnen syncen, makkelijk kunnen bellen: die onderdelen zijn essentieel en zijn gewoon niet goed genoeg. Nu hopen dat ik mijn G1 snel voor een iPhone mag inruilen :)

#TNW 09: That's all folks!

noreply@blogger.com (Johannes Verelst) — Mon, 20 Apr 2009 20:50:00 +0000

Het was een goed idee om afgelopen weekend niet meer te bloggen en gewoon alles eens een beetje te laten bezinken. Na twee dagen vol indrukken heb ik echt wel even wat tijd nodig om alles weer een beetje in perspectief te plaatsen. En de zondag is daar ook voor bedoeld natuurlijk. Wat is nou blijven hangen van twee dagen?

Twitter
Je kan er niet omheen, Twitter is hot. Als zelfs Andrew Keen er positief over is wie ben ik dan om er terughoudend over te zijn? Voor mezelf en voor de 900 andere bezoekers van de conferentie is het een bijna onmisbare tool geworden: hoe zou je anders een backchannel moeten doen, oftewel realtime met complete onbekenden over de huidige keynote kunnen praten? Tijdens de conferentie begon zelfs Oprah te twitteren, en bereikte de "Ashton vs CNN" twitterstrijd zijn finale.

Maar ik zie nog steeds mijn (overwegend nerdy) vrienden niet twitteren. Mijn zusjes kennen het woord niet eens. En heeft het grote publiek echt de behoefte om in 140 tekens te vertellen dat je met een biertje op de bank naar X-Factor zit te kijken? Volgens mij niet, maar dat betekent niet dat ik geen toekomst in Twitter zie, integendeel: ik denk wel dat het voor een bepaalde doelgroep heel succesvol zal worden. Maar dat zijn wel de soort mensen die naar een conferentie als deze gaan.

Search
Van zowel Yahoo als Google was er een keynote speaker, maar de sprekers hadden een compleet andere insteek. Ricardo Baeza-Yates van Yahoo sprak vooral over verbeteringen in huidige zoekmachines: hoe je beter webpagina's kan analyseren en hoe je beter gebruik kan maken van input van gebruikers voor het bepalen van het beste resultaat. Niet echt baanbrekend: het voelt meer als 'the soon web' dan 'the next web'.

Eigenlijk waren er meerdere Google keynotes: Jeff Jarvis beschreef wat de 'Google-aanpak' betekent: durf producten in Beta uit te brengen, en luister goed naar input van gebruikers. Durf ook je infrastructuur open te zetten: wees een platform en laat gebruikers dat platform naar eigen inzicht gebruiken. Dat kan je volgens mij doorvertalen naar de kleinste sites: als je bijvoorbeeld een nieuwe communitysite bouwt kan je die compleet dichtzetten zodat mensen alleen precies kunnen doen wat jij bedacht hebt. Of je maakt het compleet open en je laat je bezoekers bepalen wat er gebeurd. Dat laatste is 'to googlify your business'. Ook Chris Sacca, ingevlogen als twitter-expert maar ex-google-medewerker, ging hier nog op in rond het ontstaan van Twitter. Ook dat is compleet open ontwikkeld: het gebruik door de gebruikers heeft veel van de functionaliteit laten ontstaan.

De 'echte' Google keynote kwam van Bradley Horowitz, die verantwoordelijk is voor alle Google services behalve search: dus GMail, Google Docs, etc. Dit zijn allemaal cloud-diensten: al je persoonlijke data (documenten, email, etc.) staan op servers van Google en kunnen daar doorzocht worden. Handig natuurlijk: en het kan volgens Bradley allemaal nog handiger naarmate we meer data over onszelf opslaan. Dat gaat zelfs zo ver dat locatie, hartslag, wat je ziet allemaal in je 'lifelog' terecht zou moeten komen. Maar als je je hele leven digitaal vastlegt (waar hij voor pleit), wat zijn dan de privacy consequenties? Ik wil er al helemaal niet over nadenken wat er met een goede aggregatie van die data kan gebeuren.

Web 3.0 heb ik eigenlijk amper gehoord, dus wellicht dat de hype er een beetje vanaf is nu.

Startups
Naar mijn mening waren de startup pitches, net zoals vorig jaar, het leukste onderdeel van de conferentie. Als je me vraagt "wat is je bij gebleven" dan zijn dat niet de grote sprekers, maar dan zijn dat:

De geweldige presentatie-tool Prezi
Interactief om je heen kijken in video via YellowBird
Goed inzicht in je financien krijgen met YuNoo
Een virtuele paspop gemodelleerd naar je eigen lichaam, voor online kleding shoppen: MimicMe
Als bedrijf met CoTweet ook twitterberichten als contactmomenten managen
My Name is E moet ik er wel bij zetten (want hij won de competitie), maar als ik eerlijk ben vind ik het teveel een niche-product.

En verder...
Wat inhoud betreft vond ik Eric A. Meyer (the pope of css) erg aardig: ietwat technisch voor veel mensen, maar hij had een kijk op browserstandaarden die ik erg inspirerend vond. De overige keynotes vond ik wat aan de vage kant: in het verhaal van Matt Mullenberg kon ik geen lijn ontdekken, Nikolai Yaremko was wel geinig maar een hoog "What if ..." gehalte, net zoals bij de afsluitende keynote van Michael J. Brown. Maar al met al: twee dagen vol inspiratie, jammer dat ik niet bij de unConference kon zijn op woensdag. Volgend jaar beter :)

#TNW 09: Michael J. Brown

noreply@blogger.com (Johannes Verelst) — Mon, 20 Apr 2009 18:38:00 +0000

De laatste keynote van de conferentie: "Spatial Implications of Future Web Development". Ik moet eerlijk zeggen dat nu zelfs na het laten bezinken van deze keynote, ik nog steeds niet goed weet wat ik er over moet schrijven. Het was een compleet ander verhaal dan alle andere sprekers, Michael zei zelf: "I've seen great things so far, but they made me feel like an animal from a different zoo". Een beetje een vreemde eend in de bijt dus, waar ik niet goed raad mee weet.

Het punt wat Michael maakt is dat het web raar genoeg heel 2D, typografisch is ingericht. Als designer zou hij 'cyberspace' ook willen zien als iets waar je net als in 'normal space' doorheen kan bewegen. Zijn vraag is: "How does the web 'feel'?". Hoe zou dan een ruimtelijk internet er uit moeten zien? "What is the experience of the virtually fully immersive environments?".

Michael geeft veel voorbeelden van alternatieve userinterfaces: veel die ik al eens eerder had langs zien komen zoals variaties op Microsoft Surface. Best coole video's, maar wel met een erg hoog Minority Report gehalte. Overigens is dat een film waar hij naar refereerde: de computerinterface daar is erg intuitief, waarom kunnen we dat niet bij onze computers hebben? Onze huidige interactie met het de computer is in essentie een vertaling van een bureau naar een scherm (alle operating systems noemen je lege scherm ook het bureaublad). Ik geef Michael wel gelijk: dat is wel erg plat gedacht, en op die manier moet ons lichaam ons aanpassen aan de vorm van een ding wat al eeuwen bestaat. Nu ik dit (in een vreemde houding zittend) type voel ik in mijn schouders dat dat eigenlijk geen goed idee is.

Hoe dan wel? "We have to make the digital environment conform to our bodies". Dat is dus geen Second Life (wat zowieso nogal een banale representatie geeft van de echte wereld), maar fysiek ook een omgeving die je met je lichaam bedient. De demo die hij geeft is van 'The Cocoon'. Dit is een soort van bol waar alles om je heen een scherm is, en die ook (via bewegingssensoren) je lichaam als input gebruikt. Door bewegingen te maken kan je dus de (virtuele) omgeving om je heen manipuleren.

Het is wel allemaal erg SciFi, en op een gegeven moment hoor ik alleen nog maar "Imagine what ...", "What if ...", en haak ik toch een beetje af. Na twee volle dagen aandachtig luisteren en als een idioot notuleren (en die notulen weer uitwerken) ben ik best leeg. Ik piep er dus net voor het einde tussenuit, en kwam toen in de heerlijke echte realiteit van een stralende zon terecht. Een beetje een rare afsluiter van een verder geweldige conferentie.

#TNW 09: Twitter ecosystem session

noreply@blogger.com (Johannes Verelst) — Sat, 18 Apr 2009 09:07:00 +0000

De laatste dag loopt al weer ten einde, en een van de conclusies die je toch wel mag trekken is dat Twitter hot is: zelfs zo hot dat Andrew Keen er fan van is. Daarom nu een sessie onder leiding van Chris Sacca (die gisteren door Keen werd geinterviewd). Het begon met een stuk uitleg van Chris, daarna een Q&A met een aantal twitter-ondernemers. Mijn conclusie staat helemaal onderaan deze blogpost.

Chris begint weer met een mooie zin: "Anybody who claims to know the future and potential of Twitter is either full of bullshit or from the future". Twitter zal groeien, maar volgens hem kan niemand nu nog overzien waar het naar toe zal groeien. Het groeit sneller dan biologische virussen, dus zijn advies: "You'd better be on it, as an individual but definately as a company!".

De kracht van Twitter is dat het zo enorm simpel is, en dat wordt door veel mensen onderschat. Volgens Chris is het veel moeilijker om iets simpels te bouwen dan iets complex. Maar de open API, het feit dat er geen regels zijn en dat mensen er zonder toestemming geweldige tools op bouwen betekenen dat er enorme mogelijkheden zijn om rijk te worden met tools rond twitter. Dat is ook niet erg: juist dat ecosysteem heeft Twitter nodig, sterker nog: dit is niet per ongeluk ontstaan. Chris noemt het: "Bold Humility. When you build great things you start to think your shit doesn't stink. But unregarding how many great people you hire, there are more brilliant people outside your company. This is what we learned at Google: some things we do better than others, but lets admit where we need help. This was built into the DNA of the Twitter company from day 1." (door mij geparafraseerd).

Nog wel een paar woorden van advies rond het persoonlijk gebruik van twitter: denk voordat je tweet. Eigenlijk zou je bij elke tweet moeten denken: heeft het zin dat ik dit deel? Voeg ik iets toe? Bedenk je eens dat je direct communiceert met tientallen, honderden of soms zelfs duizenden mensen. Als je dat als toespraak doet wordt je zenuwachtig en denk je 3x na over alles wat je zegt: doe dat op Twitter ook. Op deze manier bouw je aan je 'personal brand' en je 'authentic identity'. Maar hou het ook luchtig, en daarom sluit hij af met een (enigszins flauwe) grap :-)

Na deze monoloog van Sacca komen er drie Twitter-entrepreneurs het podium op:
Bryan Thatcher (@BryanThatcher) van Empressr
Boris Veldhuijzen van Zanten (@Boris) van Tweetcounter
Nick Halstead (@NickHalstead) van TweetMeme

De Q&A die volgt schrijf ik niet helemaal uit, want er werden veel aanvullingen gemaakt waardoor ik niet altijd recht zou doen aan de sprekers. Maar dit waren de conclusies en hoogtepunten:

Het belangrijkste wat Twitter mist is "Love for the API users", zodra Twitter problemen heeft wordt direct de API uitgezet zodat alle services (zoals die van de drie panelleden) gelijk omvallen.
Twitter lijkt het besef te missen dat kleine aanpassingen enorme consequenties kunnen hebben: bijvoorbeeld nu met de advertenties voor twitterclients, of de aanbevolen gebruikers. Dat geeft sommigen enorme (oneerlijke?) voorsprong.
De grootste angst die men heeft is de beschikbaarheid van Twitter: performance van de search-API bijvoorbeeld.
Tweetdeck, Tweetmeme en CoTweet worden als leukste twitter-apps genoemd.
De fout die veel bedrijven maken is dat ze uberhaupt Twitter niet gebruiken, of als ze het gebruiken het op een ouderwetse manier: door er bijvoorbeeld alleen een RSS feed in te stoppen.
Het 'kopen' van followers (of het adverteren van je twitter account) wordt niet echt als een probleem gezien: je moet het cijfertje 'followers' niet te serieus nemen maar kijken naar de impact die je hebt. Je echte aantal followers is het aantal mensen waar je interactie mee hebt. Het gaat om 'engagement'.
"Does twitter kill blogs and newspapers?". Het antwoord is nee: het kan juist voor meer verkeer naar weblogs of sites leiden. Daarnaast zorgt twitter er wel voor dat mensen die een blogpost te lang vinden om te schrijven nu wel hun kennis delen. Wat dat betreft is 140 tekens soms comfortabeler.
Op de publieksvraag (via twitter gesteld :)) "What did pownce do wrong that twitter did right?" wordt geantwoord: de API van twitter is 'pure genius, done right the first time'. De API is zo simpel dat zelfs een gemiddelde of slechte programmeur er nog tegenaan kan ontwikkelen. En dat heeft als effect dat er enorm veel applicaties omheen zijn ontstaan. Pownce probeerde er ook te veel features in te bakken: niemand wist meer wat het was. Wederom dus een bewijs dat simpelheid troef is.

Conclusie
Ik denk wel dat je mag zeggen dat Microbloggen een blijvertje is op internet. Twitter heeft hier een enorme voorsprong op andere services, maar ze hebben het ook slim aangepakt. Het is extreem simpel in opzet, en ze laten anderen er tools bovenop bouwen. Voor deze conferentie dacht ik nog dat er misschien een alternatief zou op kunnen staan, maar daar ben ik nu minder zeker van.

Zelf merk ik dat het twitter backchannel van The Next Web er voor zorgde dat deze blog heel veel bezoekers kreeg: zonder twitter had niemand geweten dat het bestond :-). Dat is gelijk een bewijs van de enorme marketing-kracht van Twitter, dus ik ben overtuigd.

De vraag is natuurlijk nog wel steeds: wat wordt de marktpenetratie buiten deze groep early adopters en techno-freaks? Mijn zusjes zitten nog niet op twitter, gaan ze dat ooit doen? Dat is meer een sociale vraag: als blijkt dat alle mensen toch een behoefte hebben om hun mening in korte vorm de wereld in te slingeren, dan is Twitter het platform van de toekomst. Maar die vraag durf ik als simpele informaticus niet te beantwoorden.

#TNW 09: Eric A. Meyer

noreply@blogger.com (Johannes Verelst) — Fri, 17 Apr 2009 22:53:00 +0000

Voor mijn inner-nerd is er gelukkig ook nog een enigszins (en volgens sommigen op het twitter-backchannel een 'verschrikkelijk') technische keynote. Ik ben en blijf een programmeur natuurlijk. De 'Pope of CSS' Eric Meyer vertelt over de grote redding die Javascript ons brengt in een wereld van browsers die zich niet aan standaarden houden. Hopelijk zorgt deze intro er voor dat je de rest van deze blog ook nog leest :-).

Eric begint met een quote: "How I stopped worrying and learned to love the DOM", en gelijk met een voorbeeld: Youtube. Voor mensen zonder muis zijn flashfilmpjes op internet een ramp: je kan ze niet met het toetsenbord besturen. Nu kan je dat proberen op te lossen door aan Adobe te vragen om hier aanpassingen voor te maken in flash, maar een andere optie is: bouw het zelf met javascript. Eric laat een voorbeeld zien waar een programmeur met wat javascript extra knoppen in HTML toevoegt onder een video, die het mogelijk maakt om met het toetsenbord de video te besturen.

Dit is gelijk de rode draad van de hele keynote: je hebt 2 keuzes. Of je wacht tot dingen opgelost worden in browsers, in flash, of in een webservice door de maker. Of je pakt javascript en je maakt zelf een oplossing. Het is een klassiek "Power to the People" verhaal, met veel goede voorbeelden en een mooie conclusie. Maar eerst de voorbeelden:

1. Fonts
Op het web zijn er geen goede fonts mogelijk: want in essentie kan je alleen fonts gebruiken waarvan je weet dat alle gebruikers ze hebben geinstalleerd op hun PC en dat zijn er bijzonder weinig. Maar de oplossing is er met behulp van javascript: SiFR. Als je javascript aan hebt staan kunnen alle kopteksten vervangen worden door kleine flash-animaties waar mooie fonts in zitten: terwijl mensen zonder javascript de site ook nog steeds kunnen lezen maar dan met een default-font.
Sinds kort is er weer een nieuwe mogelijkheid om hetzelfde te doen zonder flash: TypeFace.js. Zelfde idee, maar het is puur javascript: de fonts worden als het ware getekend in de browser (op het zogenaamde Canvas).
Eric merkt op: "Its all due to the pace of standards advancement: it's slow, we're not getting anywhere. It's a foult of the proess, not the fault of the technology".

2. HTML5 support
Veel oudere browsers snappen niets van HTML5 opmaak: allemaal nieuwe elementen waar de rendering op stuk gaat. Dat is makkelijk met wat javascript te verhelpen: er zijn scripts voor oude Firefox versies, oude Safari versies, oude IE versies. Je kan gewoon HTML5 gebruiken, de javascript libraries zorgen er voor dat het ook in oude browsers correct werkt.

3. Een 3rd person shooter in Javascript
Tegenwoordig zijn javascript engines zo snel dat je zelfs een 3D-omgeving met javascript kan bouwen. Hij noemt de javascript engine die in Webkit 4.0 zit (Squirrelfish), maar ook de engine van Firefox is enorm sneller geworden. Hetzelfde geldt voor die van Google Chrome. De 3D demo bewijst het: niets is gek genoeg om in de browser te doen tegenwoordig.

4. Internet Explorer fixes.
Een van de slechtste browsers ooit gemaakt is IE6, maar gelukkig is er Javascript (Eric raakt toch wel een beetje in jubelstemming inmiddels). Scripts als 'IE7.js' en 'IE8.js' zorgen er voor dat de Internet Explorer browsers zich wat netter aan standaarden houden. Een effect was zelfs dat bij de ontwikkeling van IE7 door de ontwikkelaars van Microsoft gekeken naar deze scripts om de fouten van IE6 te herstellen.

5. Rounded Corners
Een mooie uitbreiding in CSS3, maar er is nog bar weinig browsersupport voor CSS. Maar vrees niet! Javascript comes to the rescue, via 'niftycube.js'.

6. 280Slides
Dit is misschien wel de mooiste showcase. De maker van de online presentatietool 280Slides hebben de software in eerste instantie in Objective-C geschreven. Dat is een "echte" programmeertaal, die ze in zijn geheel hebben vertaald naar javascript: Objective-J. Het feit dat je software die geschreven is voor de desktop ook kan draaien in een webbrowser is toch wel grensverleggend. Maar Google doet dat eigenlijk al een tijdje met Gmail en Gdocs.

7. Plugins
Tegenwoordig kan je met javascript eigenlijk even veel als plugins. Kijk bijvoorbeeld naar alle mashups die gebouwd worden op basis van Google Maps: allemaal in javascript en zonder plugins. Met steeds betere javascript support worden plugins eigenlijk helemaal onnodig: Death of Plugins!

Conclusie
Inmiddels is het wel duidelijk: Eric is een javascript evangelist. Maar hij heeft een heel goed punt: het is zo krachtig dat heel veel andere technieken onnodig maakt, zoals plugins. Maar het maakt het ook mogelijk om elke browser compatible te maken. Maar Eric gaat nog een stap verder: met wat slimme javascript kan je zelf uitbreidingen schrijven op CSS. Stel dat je dit in CSS zou schrijven:

*:contains("the next web") {
font-color: red;
}
h1 {
-my-special-font-effect: true;
background-images: url(a.gif),url(b.gif),url(c.gif);
}

Deze syntax bestaat helemaal niet, maar het schrijven van een javascript library die deze syntax kan interpreteren en uitvoeren (cross-browser!) is helemaal niet zo veel werk. jQuery zit daar al heel dicht bij in de buurt. En dat heeft best grote gevolgen: het betekent dat je niet meer hoeft te wachten tot bepaalde syntax in browsers wordt ondersteund: je bouwt die syntax-support gewoon zelf. Het W3C zou in opzet moeten veranderen en meer als het IETF werken: niet meer opschrijven wat iedereen zou moeten supporten, maar beschrijven wat er in de markt gebruikt wordt. Webstandaarden worden dan niet meer vastgesteld, maar ontstaan vanuit de gebruikers zelf.

Er zijn nog wel een aantal hobbels te nemen: libraries zoals jQuery werken al behoorlijk goed maar gaan nog steeds uit van echte javascript kennis. Maar volgens Eric gaat er ongetwijfeld iemand opstaan die alle building-blocks aan elkaar knoopt en er voor zorgt dat ook CSS-gebruikers de mogelijkheden van jQuery kunnen gaan gebruiken. Alle bouwstenen zijn er: nu is het aan ons website-bouwers om onze eigen webstandaarden te gaan definieren. Want echte vernieuwing moet bottom-up komen: vanuit de mensen die tools ook daadwerkelijk gebruiken. En daarom bedankt Eric vooral het publiek: want wij zijn degene die de toekomst van het web zullen bepalen.

Amen! ;-)

#TNW 09: Keynote: Bradley Horowitz

noreply@blogger.com (Johannes Verelst) — Fri, 17 Apr 2009 17:13:00 +0000

De ondertitel van deze keynote is: "A Seamless Web: Bradley Horowitz, Vice President of Product Management for Apps at Google, shares his vision for how Internet users will interact with data, devices and each other in an increasingly seamless online environment.". Wil je mijn conclusie dan moet je direct naar beneden scrollen, het is nogal een lang verhaal.

De keynote begint met de mededeling dat Bradley op een aantal punten zijn verhaal heeft aangepast: naar aanleiding van de keynotes van gisteren (van Jarvis en Keen), maar ook op basis van een boek dat hij in het vliegtuig heeft gelezen: "Year Million - Science at the far edge of knowledge". De vraag die in dat boek behandeld wordt is: hoe ziet de wereld er uit in het jaar 1.000.000? Er van uitgaande dat de mensheid nog bestaat, zijn er wel enorm veel dingen veranderd: van climaat tot populatie, van technologie tot het verschuiven van werelddelen (Australie ligt dan 150km van Azie af). Met dit als inspiratie, en met de enorme discussie over de "Current Web" (google, twitter, kleine verbeteringen zoals realtime search) zegt Bradley: laten we nu eens pauzeren en nadenken over the NEXT web.

Voordat hij begint een klein overzicht wat hij gedaan heeft. Het is een techneut in hart en nieren: begonnen met een informatica studie, master-titel behaald maar halfverwege zijn promotie gestopt en een bedrijf begonnen. De dot-com-bubble meegemaakt, het barsten overleefd, bedrijf verkocht en bij Yahoo aan de slag gegaan. Daar heeft hij Flickr aangekocht, en dat zorgde er voor dat hij binnen Yahoo de mogelijkheid kreeg om mer bedrijven op te kopen: MyBlogLog, Upcoming, Delicious. Maar hij stond ook aan de wieg van het opener maken van Yahoo: met Hackdays, API's, etc. Toen hij wegging bij Yahoo wilde hij investeerder worden, maar er kwam een mogelijkheid om bij Google te werken als: "Vice President of Product Management for Apps". Oftewel: alles wat niet te maken heeft met zoeken en advertenties.

Wat is nou eigenlijk het succes van google? Natuurlijk hebben ze met search een home-run gehad, maar wat is de achterliggende filosofie? Volgens Bradley is dat: Think Big! Gebruik als aanname een omgeving in de toekomst, waar opslag veel goedkoper is, waar bandbreedte nog goedkoper is, waar computer cycles niets meer kosten. Als je zo kijkt wordt alles mogelijk, en ontstaan ideeen als GMail. Start met het begrijpen van de technologische trends, en ontwikkel producten die bij dat toekomstbeeld horen. Think big and change the world.

Nu komen we bij de kern van zijn verhaal: de mogelijkheden die er ontstaan om je hele leven digitaal vast te leggen. 20 jaar geleden waren er freaks die met webcams op hun hoofd liepen, "wearable computers", maar tegenwoordig kunnen we dat soort dingen met onze mobiele telefoon. En we kunnen het niet alleen: we gebruiken het ook. We slaan al enorm veel informatie online op over onszelf, en hij verwacht dat we uiteindelijk alles zullen registreren.

Het verzamelen van al deze data kan op verschillende manieren:

Don't ignore the easy stuff: capture in anticipation of usage. Je moet gewoon alles opslaan, misschien dat het later van pas komt. Maar naast alle metadata uit je camera (belichting, tijd, locatie) zou ook je lichamelijke metadata (hartslag en andere biosignalen) moeten worden opgeslagen. Dan kan je de interessante momenten van je dag definieren als de momenten waar je hartslag naar boven ging.
Use wetware and software. Gebruik zowel software, maar ook menselijke intelligentie (wetware). Je kan een systeem bouwen dat via allemaal algoritmen honden kan herkennen in foto's, of je kan mensen gewoon foto's laten taggen. Quote: "It only takes a few dedicated curaters to create huge value for the rest of us".
Collective intelligence. Kijk ook naar de aggregatie van al deze persoonlijke data. Een grote 'spike' voor een hoop mensen op dezelfde locatie betekent dat er iets interessants gebeurt.

Nu ik deze notities aan het uitwerken ben realiseer ik me wederom (dat is al in een aantal andere keynotes ook langsgekomen) de enorme privacy consequenties. Als je echt alle data van je leven opslaat, en dat valt in de verkeerde handen dan zijn de consequenties niet meer te overzien. Dit is veel meer een filosofische of levensbeschouwelijke vraag dan een technologische: de techniek is er maar wil je het wel inzetten? Of moet leven niet gewoon een ongeorganiseerde en ongeregistreerde chaos zijn? Horowitz gaat daar nog even op in met het voorbeeld van Anne Frank: de persoonlijke dingen die zij heeft opgeschreven blijken van enorme waarde voor onze huidige generatie te zijn. Dus kan je de vraag nu misschien ook (nog) niet beantwoorden? Misschien is het aan de volgende generatie om de waarde van onze opgeslagen lifestreams te beoordelen?

(NB: ik heb expres een aantal andere onderwerpen die hij ook snel behandelde genegeerd, het is al zo'n hak-op-de-tak verhaal)

#TNW 09: Nicolai Yaremko

noreply@blogger.com (Johannes Verelst) — Fri, 17 Apr 2009 14:05:00 +0000

Hier moet je even goed je aandacht bijhouden, aan de ene kant vanwege het zware accent maar ook vanwege het hoge visionaire gehalte. Nicolai stelt voor: wat als alles in de wereld met het internet verbonden zou zijn? Hij noemt het de 'digital ether', als alles daar op is aangesloten, hoe ziet de wereld er dan uit?

Om dit toe te lichten definieert hij een metafoor: Origami. Kleine kaartjes die 1 tot 5 euro per stuk zouden moeten kosten, op basis van electronisch papier. Deze moeten dan werken 'in the cloud': dus ze hebben een camera, internetverbinding en touch surface, maar geen: GSM module, storage, CPU, active display of batterij. Wat als deze kaartjes overal voor inzetbaar zijn: in de zorg, als businesscards, voor productinformatie. Het kaartje 'ziet' met zijn camera de omgeving, en voegt informatie uit de Digital Ether toe. Oftewel: echte augmented reality.

Het deed me een beetje denken aan de Wikitude applicatie voor mijn G1: je kijkt door de camera en deze applicatie legt er touristisch interessante informatie uit Wikipedia bovenop. Dat is al best cool, maar in de visie van Nicolai moet dit dus veel toegankelijker en breder zijn.

Nicolai beschrijft een mogelijke toekomst, met deze kaartjes als metafoor. Probeer je gewoon eens voor te stellen wat zou kunnen, en hoe je zou willen dat het gaat werken, misschien kan je dat dan tot realiteit maken! Zoals het hoort bij een Visionair :-)

Mijn visie: ik hou wel van deze aanpak. Het is een beetje filosoferen over de oneindige mogelijkheden van de toekomst, zoals Bradley Horowitz (die samenvatting komt later) eerder ook al deed. Dit wordt nooit de praktische toepassing, maar de aanpak helpt wel om tot nieuwe ideeen te komen.

#TNW 09: Jim Stolze

noreply@blogger.com (Johannes Verelst) — Fri, 17 Apr 2009 13:54:00 +0000

De presentatie van Jim Stolze heet: "5 ways the internet can make us happier". En hij begint met de tegenovergestelde vraag: kan jij zonder internet? Een dag? Een week? Mijn persoonlijke antwoord is ja: laatste vakantie was ik compleet offline ... een week dan. Maar Jim ging nog een stap verder: 4 weken zonder internet in december afgelopen jaar. Dus geen twitter, geen google, maar ook geen email.

De eerste week beviel erg goed, vanwege alle aandacht die Jim kreeg, de practical jokes. Maar in de tweede week bleken zelfs de makkelijkste dingen zonder internettoegang heel lastig te worden: hier komen dus de afkickverschijnselen om de hoek kijken.

In de derde week was er een omslag: "piece of mind". Geen afleidingen meer, rust, focus: het wordt opeens mogelijk om een half boek te schrijven in een week. Dat soort focus heb je niet als je constant gestoord wordt (of: als je jezelf laat storen). Maar dan kom je wel voor een dilemma te staan in week 4: Jim mist het internet, maar aan de andere kant ben je opeens heel productief. Het lijkt een beetje kiezen tussen twee kwaden.

Het experiment was een onderdeel van zijn onderzoek naar virtueel geluk: "Does the internet make you happy". En uit dat onderzoek blijkt dat (gemiddeld) mensen met internettoegang gelukkiger zijn dan mensen zonder. Op basis daarvan probeert hij een model te ontwikkelen om te kunnen zeggen in welke situaties het internet je geluk kan brengen. Een selectie van vijf best praktische tips:

Don't take your blackberry into the bedroom.
Remember that there is more information on the web than you can possibly read! So only look at 3 result pages when searching, and decide to change your search query
Sometimes people are better than machines: so rely on social filters more!
Know the difference between online and offline. Decide when to use email and when to make a phonecall. Decide when to twitter and when to see somebody face to face. The best emails you get are lunch invitations. Digital communication is an enabler for offline communication.
Charge 1 ct for every email, because of three benefits: It forces people to think before reply-all, it gives ISP's a viable business model, and no more spam!

Aardige presentatie in 20 slides, met daadwerkelijk nuttige tips die op twitter ook goed werden ontvangen. Eigenlijk is het gewoon enorme common-sense, maar ook dat is best nuttig om af en toe weer eens te horen.

#TNW 09: Startup pitches ronde 4

noreply@blogger.com (Johannes Verelst) — Fri, 17 Apr 2009 13:40:00 +0000

In deze ronde slechts 4 startups: er was er 1 (Contextured denk ik) die vanwege patent problemen niets kon vertellen. De keynotes van de sprekers komen later, die kosten wat meer tijd om uit te werken.

1. Yunoo
Een tijdje geleden heetten ze nog Qash, en dit is een van de weinige startups die ik zelf al eens heb gebruikt. Yunoo is een persoonlijke financiele applicatie: je upload er een export van je online bank (in mijn geval Mijn ING) en Yunoo analyseert het. In plaats van allemaal cryptische benamingen maken ze de transacties leesbaar, en ze worden gecategoriseerd. Je kan dan in 1 oogopslag zien waar je geld heen gaat.

De grote nieuwe feature ten opzichte van wat ik destijds gezien heb is: geldbesparingen. In de live demo werd een afschrift van T-Mobile uitgelicht als een mogelijkheid om geld te besparen. Door het uploaden van je laatste T-Mobile rekening analyseert Yunoo of er geen betere telecomaanbieder is die goedkoper is voor je belgedrag. Erg knap natuurlijk, maar zou dat voor alle aanbieders werken?

De interface is cool, maar persoonlijk vind ik het toch een beetje eng om mijn persoonlijke financien allemaal in The Cloud op te slaan. Met wat slim Excel-werk kan je zelf ook een eind komen (en er zijn ook massa's desktop applicaties die dit kunnen doen). Sommige dingen wil je niet online opslaan, maar voor mensen die dit niet erg vinden is Yunoo een goede optie.

2. Visibuild
Een online omgeving voor architecten: maak een 3D model van datgene wat ontworpen wordt en laat mensen daar in rondlopen. Klinkt eigenlijk niet zo baanbrekend, dus ik zie niet direct wat hier nu zo nieuw aan is. Je kan wel meerdere mensen toegang geven, die ook aanpassingen in het design kunnen maken. Je krijgt dus een soort van collaborative-architectuur, wat zou Andrew Keen daar van denken? De amateur als architect ...

Waar het me wel voor geschikt lijkt is planologische aanpassingen in steden. Gebruik input van wijkbewoners over de (her)inrichting van een wijk. Dit wordt ook als een businesscase aangedragen en daar zie ik wel wat in.

3. Silentale
Ik herken het probleem wel een beetje: soms communiceer je met mensen via verschrikkelijk veel platformen: een krabbel op Hyves, een SMS, wat emails, een MSN chat, een GTalk chat, etc. Het is wel een conversatie, maar die is verspreid over allerlei verschillende platformen. Hier komt Silentale met een oplossing: het aggregeert al deze content en maakt er weer 1 conversatie van.

Prima idee, alleen ikzelf ben erg gewend om die conversatie gewoon zelf in de gaten te houden. Want telefoontjes, gesprekken bij de koffieautomaat of andere ontmoetingen kan Silentale nooit integreren. En die horen er ook bij, dus om nou $4 per maand te betalen voor het aggregeren van mijn digitale conversaties ... nee. Als je niet meer weet wat je tegen iemand gezegd hebt omdat je teveel media gebruikt, dan heb je zowieso een probleem.

4. ShoutEm
Wat als mensen wel willen microbloggen, maar alleen rond een bepaald niche onderwerp? Dat is waar ShoutEm voor is, het is een soort Ning van Twitter. Voor wie Ning niet kent: daar kan je een eigen sociaal netwerk maken rond een thema. ShoutEm is een microblogging platform voor een nichemarkt. Eigenlijk dus een veredeld chatkanaal :-)

Een voorbeeld is 'horsetweet.com', met 5000 leden die "twitteren" over paarden. Tja, wat zullen we van deze dingen zeggen: ik zie het toch niet echt succesvol worden. Onderwerpen en groepen zijn duidelijk dingen die Twitter mist, maar om nou weer een apart platform op te richten is volgens mij de oplossing niet. Ik hoop eigenlijk dat Twitter als platform dit soort dingen mogelijk maakt.

Samenvatting
Uit deze ronde startup pitches vond ik Yunoo het beste product, terwijl ik het zelf nooit zal gebruiken :-). Maar mijn favoriet van de conferentie is toch Prezi.com: gewoon omdat het zo geweldig gelikte presentaties oplevert. Volgende keer geen powerpoint, nee zelfs geen keynote meer voor mij!

#TNW 09: Startup pitches ronde 3

noreply@blogger.com (Johannes Verelst) — Fri, 17 Apr 2009 11:11:00 +0000

1. Yellowbird
Vandaag wederom een public launch: nu van YellowBird. Deze gasten moeten gewoon de tool laten spreken, want de intro is een beetje vaag. Maar de tool is erg cool: ze gebruiken dezelfde soort camera's als de Google Streetview auto's gebruiken, maar dan voor live-registraties. Op de website is een video van Mysteryland te zien, waar je zelf live in kan rondkijken. Je bepaalt dus zelf waar je naar kijkt: echte interactieve 3D televisie dus.

Ze gebruiken expres Flash 9 vanwege de grote marktpenetratie (slim!), en verwachten dat events, makelaars, touristische bureaus, etc. geinteresseerd zullen zijn. Ik zie wbt events zeker opties, bijvoorbeeld een live 3D feed van de EO Jongerendag (plug plug).

Of het echt live kan vraag ik me af, want hoewel ze dat vaak zeggen komt aan het eind een aap uit de mouw: het Mysteryland filmpje kostte ongeveer 2 weken om te monteren en online te zetten. Dus een live-feed is het misschien niet, de tool blijft supercool.

2. Huddle
Gestart in april 2007, met inmiddels 30 werknemers in Londen. En ze verdubbelen in zowel omzet als personeel elke 4 maanden! Er zijn 5 redenen om voor Huddle te stemmen in deze competitie, en in plaats van samenvatten (je wordt wat luier naarmate de vermoeidheid toeneemt) noem ik ze maar gewoon:

We are solving an actual problem: why is it still so hard to work together? We are still using Sharepoint and Email, but what will happen when the myspace generation goes to work?
We already have the software. You can manage projects, share files with online editing, auditing, permissions and workflow. You can collaborate, discuss, use online whiteboards and tasks. Meetings are integrated. It works with RSS, iCal, Social network integration, and it has an open API.
We are not afraid to sell: started monetizing from day 1. We expect to break even at the end of the year.
We are doing it for europe: you don't have to be in Silicon Valley to start a successful company.
We are really nice people

Dat laatste bleef wel hangen: ze participeren in GoodHack, geven voor 60.000 pond aan licenties weg aan goede doelen. Zoals ze zelf zeggen: "We believe in something more than profits". Dat spreekt me persoonlijk erg aan.

De vraag is natuurlijk: dit is de pitch, maar hoe werkt de software? Weinig van gezien, dus ik ga straks even bij de stand langs. Er zijn natuurlijk al massa's online collaboratie-tools, dus of het echt veel toevoegt blijft de vraag. De pitch was goed, nu hopen dat de software het ook is.

3. Prezi
Prezi is een alternatieve aanpak op het geven van een presentatie, en dus: the proof of the pudding is in the eating. En die test heeft hij wel doorstaan: ik had gisteren al eerder presentaties met Prezi gezien en die zagen er erg mooi uit. Niet meer saai plaatjes achter elkaar, maar bewegen door een oneindig groot landschap waar overal informatie staat. Dat is een beetje de beste tekstuele beschrijving die ik kan geven: je moet het gewoon zelf zien op prezi.com.

ps: ze zeggen ook een integratie gemaakt te hebben met de WiiMote, waarbij je kan navigeren met bewegingen, dat zou wel een erg coole manier van presenteren worden.

4. Klomptek
Een beetje een vreemde eend in de bijt: dit bedrijf doet aan Remote Call Management. Oftewel: de baas beslist waar jij je mobiele werktelefoon voor gebruikt. Alles (ja, echt ALLES!) wordt door de servers van Klomptec opgeslagen: welke sites bezoek je mobiel, welke inkomende en uitgaande telefoontjes pleeg je. Daar kunnen dan limieten op worden gesteld (bijvoorbeeld maximaal 20 minuten prive telefoneren per dag).

Dit kon wel rekenen op wat boe-geroep uit het publiek, want echt populair is dit natuurlijk niet. Maar het schijnt enorm kostenbesparend te zijn en daar kan ik wel inkomen. Toch hoop ik niet dat ze dit bij ons gaan introduceren :-).

Overigens zijn de privacyvragen wel enorm, maar daar hebben ze blijkbaar over nagedacht. En het is wel de telefoon van de baas natuurlijk, dus dat die bepaalt wat je er mee doet is op een of andere manier toch wel logisch.

5. Quick.tv
Het probleem wat de heren van Quick.tv proberen op te lossen: waarom is online video gewoon lineare video maar dan op het web? Goede vraag, want interactieve internetvideo zie je eigenlijk nergens.

Mogelijkheden met quick.tv zijn dan: Clickable hotspots, RSS import live boven je video, Chapters binnen een langer fragment, geintegreerde polls, user feedback formulieren. Verder kan de player geskinned worden, en kan je de video (als hij al online staat) nog aanpassen en vervangen. Misschien nuttig als je achteraf toch nog edits wil doen.

Ze leveren het als whitelabel service aan bedrijven, dus daar moet blijkbaar het geld vandaan komen. Zeker een leuk initiatief, maar op een of andere manier voelt het toch minder baanbrekend dan ze zelf graag laten overkomen.

Conclusie
Over het algemeen weer leuke pitches: YellowBird sprong er wel uit, maar Prezi is zeker de winnaar. Gewoon het beste product.

#TNW 09: Ruigrok|Netpanel onderzoek

noreply@blogger.com (Johannes Verelst) — Fri, 17 Apr 2009 10:50:00 +0000

Ruigrog | Netpanel heeft samen met The Next Web een onderzoek gedaan naar de huidige Social Netwerk trends. Het complete onderzoek is op de website van The Next Web te vinden. Wat snelle cijfers:

Vooral SecondLife en Delicious hebben last van heel veel non-users en passieve users. Productvergelijking-sites, Wiki's en sociale netwerken heb de meeste actieve gebruikers
In nederland veel participatie: in 2007 was het nog 40%, nu is het 70%
In nederland heeft nu 56% van de bevolking een Hyves profiel (!!!)

Steeds meer mensen actief op internet dus, maar gebruiken ze alle services nog steeds even veel? LinkedIn, Hyves en Facebook zitten duidelijk in de lift, maar Schoolbank, Myspace en Live spaces worden steeds minder gebruikt.

Hoe zit het met ons bewustzijn van onze online identiteit? Niet zo best, want 84% is misschien selectief in welke informatie men online zet, en 71% is zich bewust van zijn online identiteit: slechts 54% van de ondervraagden maken zich zorgen over de informatie die over hen online te vinden is. Er blijkt dat 9% wel eens informatie op het web heeft teruggevonden waar hij/zij niet blij mee was: en dat percentage zal ongetwijfeld gaan stijgen de komende jaren.

Volgende punt: usability. Gek genoeg vind 75% van de mensen de gebruikersvriendelijkheid van Hyves prima. "We are Hyves-lovers!". Maar Ruigrok merkt dat mensen wel hoge eisen stellen aan webservices, zelfs als ze gratis zijn. De meest irritante elementen op websites zijn: Popups (64%), advertenties (55%), oude content (42%), pas daarna komen slechte navigatie en slechte zoekmogelijkheden. Hier liggen dus gelijk een paar tips voor het oprapen!

Mobiel internet slaat toch nog niet echt aan: 49% van de ondervraagden heeft misschien mobiel internet maar slechts 50% van hen gebruikt het ook. En dan nog vooral voor nieuws, zoeken en weerinformatie. Waarom gebruiken mensen het niet? Vanwege de kosten (54%), ze hebben er geen gebruik voor (50%) of allerlei minder genoemde redenen zoals kleine schermen (25%).

De highlights zijn dus al online te vinden, het complete rapport komt eind april uit.

#TNW 09: Chris Sacca

noreply@blogger.com (Johannes Verelst) — Fri, 17 Apr 2009 07:52:00 +0000

In plaats van een keynote had Chris Sacca besloten om zich te laten interviewen door Andrew Keen, geinspireerd op de berichten die hij op Twitter had gelezen. Een verandering in opzet, maar wel lastig om in een blog uit te werken want het interview ging een beetje van de hak op de tak.

1. What have you been up to the last 10 years?
Op deze vraag van Keen kwam zijn Google-periode wel als belangrijkste naar voren. Hij werkte hier van 2003 tot 2007 als "Head of special initiatives". Het belangrijkste wat hij bij Google geleerd heeft is de focus op de userexperience. Probeer het probleem van de gebruiker te identificeren, en los dat dan op. Denk dan nog niet aan hoeveel dat gaat kosten of opleveren, wat voor infrastructuur daarvoor nodig is of wat de technische onmogelijkheden zijn.
Hij is het meeste trots op zijn werk om mensen Google weer te laten vertrouwen. In het begin kon Google niets fout doen, maar op een gegeven moment veranderde dat: gebruikers en overheden werden argwanend. Een plan van Sacca om heel San Fransisco met gratis WiFi te dekken ging niet door vanwege een gebrek aan vertrouwen in Google.

2. What is the connection between technical innovation and a left shift?
Een groot deel van het gesprek ging over politiek, en dan vooral de 'linkse' beweging in Silicon Valley. Keen wil van Sacca weten of het toeval is dat de meest innovatieve mensen in The Valley socialisten zijn. Sacca komt met een paar mooie oneliners:
"People were being judged on ther merit: the quality of their product. That gives a life perspective that makes it hard to become a fascist"
"Socialism is a natural human tendency if you have an empathy gene. People are drawn to it."

3. Why did you leave google, did you get bored?
Nee, maar Google werd wel te groot, met meer dan 2000 werknemers. In zo'n bedrijf is het lastig (of onmogelijk) om een generalist te blijven. Hij werd binnen Google al snel de wireless-guy, en dat maakte het bijna onmogelijk om bij andere projecten (zoals YouTube) aan te schuiven. De dynamiek van een startup is compleet anders: een klein team, waarbij je op dezelfde verdieping zit als techneut, verkoper en CEO. Zo kan je van elkaar blijven leren.

4. What impact does Google's search monopoly have?
Hier was Sacca het niet echt mee eens. Volgens hem werkt Yahoo ook prima (maar vooral in nederland gebruikt bijna niemand iets anders dan Google). Maar Sacca vind de centralisatie in de advertentiemarkt gevaarlijker (daarmee doelt hij op de overname van Doubleclick door Google). Maar volgens hem leeft bij Google het volgende gevoel: "When users don't have choice, we all suffer. If you have the opportunity to choose, we have the opportunity to create kickass stuff and then you will use us.".

5. Over startups en twitter
Chris begint met de fatale fout met betrekking tot startups: een product bouwen waar je niet gepassioneerd voor bent en zelf ook niet in gelooft. Het bedrijf waar Twitter ontstond zat zo in elkaar, tot het moment dat ze daar eenzelfde 20%-regel als bij Google instelde: daar is Twitter ontstaan. Voor Sacca was het een logische tool omdat hij bij Google al Dodgeball had gezien: dat had eenzelfde infrastructuur als Twitter. Maar tussen de twee systemen zit een enorm verschil: bij Dodgeball was er maar 1 manier om het te gebruiken (je zit vast aan een vast format), Twitter maakt het mogelijk om zelf te bedenken wat je in die 140 tekens stopt. Dat was misschien een fout in het design, maar had wel als effect dat de gebruikers er dingen mee gingen doen waar het niet voor bedoeld werd. Een goed voorbeeld zijn de replies (met @username): mensen gingen dat spontaan doen. Door goed naar de gebruikers te luisteren werd het uiteindelijk iets wat omarmd werd en in de infrastructuur is verwerkt. "If Twitter keeps evolving from a platform level, it will be hard to surpass". En waarom is Twitter zo populair? "It's more of a cultural than an technological change. It enabled me to get in touch with people I wasn't near to. I learn their daily habits, true interests, favourite sports, foods, goals. I get to know my friends and acquaintances better".

6. Where are we in the digital economy?
Het opstarten van een bedrijf is volgens Sacca nu enorm simpel: de enige kosten die je hebt zijn huur en eten. De technologie is gratis, dus op basis van een goed idee kan je zelf in een weekend iets bouwen. "Companies are hacked, not based on business plans anymore. How much of a user problem are you solving? If you are really providing value, you will see growth."

Het interview eindigt met een aantal opmerkingen over de campagne van Obama waar Sacca bij betrokken was, maar dat vond ik eerlijkgezegd wat minder interessant. Op dit moment is hij actief voor 'Charity Water', die waterputten aanlegt in Ethiopie. De concludering van Andrew Keen aan het eind was dan ook: "This proves you can be smart and good simultaneously".

#TNW 09: Startup pitches ronde 2

noreply@blogger.com (Johannes Verelst) — Thu, 16 Apr 2009 17:36:00 +0000

1. CoTweet
Nu twitter ook door bedrijven steeds meer gebruikt wordt, is er blijkbaar een behoefte voor de wat grotere bedrijven om de flow van het beantwoorden van tweets te stroomlijnen. Daar is CoTweet voor bedoeld: je kan er meerdere (bedrijfs)accounts mee beheren. Tweets kunnen aan personen worden toegewezen, zodat je bijvoorbeeld klachten van klanten kan toewijzen aan verschillende leden van een support-team. Daarnaast kan je zoekopdrachten definieren op bijvoorbeeld je merken, zodat je direct kan zien of mensen over je merk twitteren zodat je daar op kan reageren.
Het aardige van CoTweet is dat ze nog vrij jong zijn: in september 2008 begonnen met ontwikkeling, ze zijn sinds januari 2009 live (toen is ook het bedrijf opgericht). Inmiddels hebben ze 1000 gebruikers in de closed-beta, met 4200 aanmeldingen. Een paar imposante namen op het 'Board of Advisors' (zoals Guy Kawasaki), en veel slides in de presentatie met tweets over hoe geweldig de service wel niet is.
Gaat dit wat worden? Wellicht wel, ze zijn er in ieder geval als eerste bij (ik weet nog geen andere service die dit doet) maar je kan natuurlijk wel concurrenten verwachten de komende tijd.

2. IRLConnect
Deze service snap ik uit de pitch nog niet echt. Het zou "twitter on steroids, the good kind of steroids" zijn, het "eerste visuele sociale netwerk". Mijn bullshit-bingo-kaart is bijna in 1x vol: "Location Based Services", "Proximity Based Model For Advertisement". Ik zie er geen gebruik voor voor mezelf, heb niet zo'n behoefte om altijd aan mijn twitter-vrienden te laten zien waar ik ben. Dat doe ik soms heel specifiek met InstaMapper, en dat vind ik genoeg.

3. Plista.com
Een enorm tempo in deze presentatie. Het is een soort van personalisatie-engine voor advertenties: een gebruikersprofiel wordt op basis van surfgedrag vastgesteld en daar worden dan weer recommendations op gebaseerd. Ik zie wel wat privacyproblemen want: "It works cross-domain", "One central preference profile", "Behavioral targetting for advertisers".

4. My Name is E
Deze startup heeft zo te horen veel fans in het publiek. Het probleem dat ze proberen te tacklen: de grote hoop businesscards die je aan conferenties zoals deze overhoudt. De oplossing: een webservice waar je een online businesscard samenstelt (met links naar je sociale profielen), die je dan met mensen kan uitwisselen. Dat kan met elke telefoon die een internetverbinding heeft, of via een losse connector. Een soort van Poken, maar zoals zij zeggen: "For grown-ups".
Hoe gaan ze geld verdienen? Via de altijd genoemde 'Premium Features', maar ook B2B integratie en natuurlijk de verkoop van de connectors.
Een vraag uit het publiek: een Poken kan maximaal 64 contacten opslaan, heeft E dezelfde rare (hardware)limiet? Antwoord: neehoor, wij kunnnen er 128 opslaan. En zeg nou zelf, 128 contacts should be enough for everybody, right? ;-)
Wat financiering betreft een leuk detail: ze hebben zelf 100k euro opgehoest en hebben geen investeerders, alhoewel ze daar nu wel mee in gesprek zijn.

5. Yubby.com
De altijd energieke Vincent Evers met een pitch over de internationale versie van Dik.nl: Yubby.com. Dit is in 1 zin: een plek waar je een playlist kan samenstellen met video's die je uit allerlei verschillende websites plukt. Die playlist kan je dan weer embedden via een widget in je blog of profielpagina. Je kan de playlist ook delen met anderen (die er dan weer content in kunnen toevoegen).
Verdienmodel: in de basis is het gratis, maar er zijn allerlei premium features die weer geld kosten.

6. Kimengi / Feedforward
De eerste 3 minuten sla ik over, want de slides waren misschien leuk, ze droegen niet zo veel bij aan waar de pitch eigenlijk over ging. Het bedrijf Kimengi komt met een tool Feedforward, een poging om de informatie overflow waar we allemaal last van hebben te structureren. Het mag geen widget genoemd worden, maar het is een webapp dat in verbinding staat met andere webapps. De bedoeling is dat je met het toevoegen van een stukje javascript in je blog, je automatisch doorverwijzingen krijgt naar relevante andere content op het web.
Ik heb al eerder van dit soort tools langs zien komen (er zijn meer spelers op de markt zeggen ze zelf), maar volgens hun zijn ze uniek want: no plugins, social network independent, free, no portal.
Een slide die mij juist interessant leek werd snel doorgeskipt, namelijk een pagina waar je kon zien welke weblogs gelezen worden door mensen die jouw weblog hebben gelezen. Daarmee kan je je publiek beter leren kennen, maar het werkt natuurlijk alleen als Feedforward door een groot deel van de markt wordt gebruikt. En dat is een beetje het probleem met een startup als deze: goed idee, maar pas echt effectief als het veel gebruikt wordt. En ik vraag me af of ze die critical mass gaan bereiken.

Conclusie
De winnaar van deze ronde is wat mij betreft CoTweet, dat is de service die ik eigenlijk direct zou willen gebruiken. De andere services zijn me te vaag of hebben gewoon te weinig kans om succesvol te worden.

#TNW 09: Matt Mullenweg

noreply@blogger.com (Johannes Verelst) — Thu, 16 Apr 2009 14:27:00 +0000

Aan deze presentatie ga ik niet zoveel woorden vuilmaken want het was een beetje een rommelig verhaal. Pas ergens aan het eind kwam er een conclusie die ook in een paar minuten had gekund. Er waren wel twee goede aspecten aan de presentatie:

visueel zag het er geweldig uit, via het twitter backchannel kwam ik er achter (dank aan @erwblo) dat het met Prezi.com gemaakt is
heel veel mooie quotes van grote namen, maar daar kan je een presentatie alleen mee opleuken als hij al goed is

De bottomline is eigenlijk: bij Open Source software heb je 3 levels van vrijheid: Freedom to help yourself, Freedom to help your neighbour, Freedom to help your community. Maar er wordt helemaal niet over Open Data nagedacht: wat gebeurt er met de content die je in allemaal sociale omgevingen zet? "We are trading our digital rights for convenience". Foto's die je op Facebook zet, twitterberichten van 2 jaar oud: kan je ze nog verwijderen of verplaatsen naar een andere plek? Goede vraag, maar warrig verhaal om hier op uit te komen.

#TNW 09: Andrew Keen

noreply@blogger.com (Johannes Verelst) — Thu, 16 Apr 2009 14:20:00 +0000

De derde keynote van de dag lijkt een controversiele: de "web2.0-hater" Andrew Keen. Ik vind hem persoonlijk erg interessant, want hij stelt goede vragen: is alle amateur-content op het internet een zegen of een vloek? Met een flink vooroordeel op zak dus luisteren naar een verhaal van een half uur.

Wat erg opvalt: hij gebruikt maar 1 slide: een schilderij van Vermeer uit 1663, met daarop een meisje dat een brief leest. Dit schilderij gebruikt hij als rode draad in zijn verhaal dat hij helemaal uit het hoofd doet, en waar hij ook direct ingaat op allemaal punten die Jeff Jarvis heeft genoemd. Oftewel: een goed geimproviseerd verhaal van een bijzonder eloquent spreker.

Keen ziet, net als Jarvis, een grote verandering in onze samenleving: we komen in een post-industrieel tijdperk. De grote verandering van de 17e eeuw was de stoommachine en daarmee wwas de industriele revolutie een feit. Dat zelfde effect heeft het internet nu, we komen in een nieuw tijdperk waarvan we niet weten wat er zal gaan gebeuren. ("Nobody knows how this is going to end, a new age that is born by the internet").

Het mooie van het schilderij is dat het intiem is: het meisje leest de brief vol aandacht. Ze vertrouwt de brief, er is geen afstand tussen haar en de brief: Keen ziet dit als de beste soort media. Dit is echte 'real-time' media: omdat het nu gebeurt.

Er blijkt een overeenkomst tussen Andrew en Jeff: ze zijn het eens dat het einde van het industriele tijdperk een individualistisch tijdperk inluidt. Zoals hij het verwoord: "Technology has empowered us: power to the individual. That is the core statement of the post-industrial age. It's not an ideological, but a core sociological statement".

De vraag is: hoe moeten we media veranderen om op deze nieuwe trend in te springen? Keene heeft daarbij hoge verwachtingen van Nederlanders: wij zijn blijkbaar de experts van het 're-inventen'. Ook hier zijn Keene en Jarvis het eens, maar: "Jeff is more a cheerleader of this change, I am more of an analyzer. But he gets it: he's right. We need to reinvent a media which gets beyond amateurism. The web 2.0 period is finished. Even Techcrunch has come to the conclusion that even high-traffic sites like youtube don't monetize on amateur's content".

Hoe moet het dan wel? Hier blijkt Keen een enorme evangelist van Twitter te zijn: "Twitter enables and empowers smart, talented people. It's an individual media in the age of the individual". Twitter levert weer een nieuwe ongelijkheid op: je status wordt afgemeten op je aantal volgers, en daarmee wordt het individu een merk. Dat merk kan je verkopen, en daarmee dus geld verdienen. Het is het einde van web 2.0, Twitter is het symptoom: "It represents the final nail in the coffin of businesses that idealize amateurism". Een snelle poll in het publiek laat zien dat hoe meer volgers mensen op twitter hebben, hoe meer mensen bereid zijn om voor hun twitteraccount te betalen. "The more you use it, the m ore valuable it becomes, and the easier it becomes to monetize". En: "Any writer that doesn't use twitter should have their hands chopped up. If you don't use it to display your talent then youre not really a writer. You can't rely on advertisements, paper reviews: you have to show your work!"

Zo blijkt de web2.0-pessimist een enorme twitter-optimist te zijn. Zijn verhaal eindigt wel met een waarschuwing over mogelijke politieke veranderingen: want in een cultuur waar individuen zo belangrijk zijn en mensen zich niet meer bij een (politieke) partij aansluiten maar een persoon willen volgen, daar zijn genoeg doembeelden bij te bedenken. Een trend die je in Nederland ook steeds meer ziet met partijen die eigenlijk rond 1 persoon zijn opgebouwd, zoals LPF, Lijst Wilders en Verdonk. Genoeg food for thought ...

#TNW 09: Jeff Jarvis

noreply@blogger.com (Johannes Verelst) — Thu, 16 Apr 2009 12:08:00 +0000

De schrijver van het boek 'What would Google do' start met de grap dat na allerlei boekvarianten (ebook, nederlandse vertaling, etc) er nu ook een powerpoint-versie is. Die staat overigens op slideshare, voor de geinteresseerden. Zijn basisvraag is: Wat maakt google zo succesvol? In plaats van het aan google te vragen heeft hij het ge-reverse-engineered, met in het achterhoofd: hoe is dit toe te passen op andere vakgebieden?

Jeff introduceert de term 'Googly': dingen aanpakken zoals google het doet. Maar wat betekent dat? Hij komt met voorbeelden, waaronder Dell: "Your worst customer is your best friend. Your best customer is your partner. A company the size of Dell cannot survive on the ideas of 2 or 3 people". Gebruik dus de feedback van je klanten, koester ze.

De nieuwe architectuur voor bedrijven is volgens Jarvis: het maken van een platform dat het andere mogelijk maakt om succesvol te worden. De auto-industrie zou dit kunnen oppakken: gebruik de huidige overcapaciteit om andere (kleine) autofabrikanten te laten produceren. Alleen dat betekent natuurlijk als fabrikant dat je niet meer auto's maakt, maar een platform wordt voor automakers. Als autofabrikanten echt naar consumenten zouden luisteren zouden we al lang autoradio's met een line-in ingang hebben!

Nog een voorbeeld is Craigslist (een amerikaans platform voor kleine persoonlijke advertenties). Jeff zegt over Craig Newmark: "The users surprised him". De gebruikers gebruiken craigslist voor zaken die hij niet van te voren had bedacht. Er is geen 'manual' voor craigslist, en daarmee is het overal voor bruikbaar.

Hoe zou een Googly restaurant er uit zien? Natuurlijk laat je niet je bezoekers koken, want daarvoor heb je de chefkok. Maar je wil wel graag weten: Wat hebben andere mensen besteld? Welke combinaties eten en wijn bevielen? Als 1000 mensen hier een pizza hawaii hebben besteld terwijl ik niet van ananas houdt, misschien moet ik het hier dan toch proberen. Want: "A thousand people can't be wrong?". Al moet ik wel denken aan de oneliner: "50 billion flies can't be wrong: we should all eat shit!".

Nog meer voorbeelden en oneliners volgen, maar het punt is gemaakt: als bedrijf moet je volgens Jarvis een platformfunctie vervullen en input van gebruikers incorporeren in je producten. Wees niet bang voor fouten: Google is het perfecte voorbeeld van scoren met imperfecte producten. Breng dingen in beta uit, leer van je fouten en van de feedback van het publiek.

Afsluitend wat vragen, onder andere een over Twitter en real-time web. Daar maakt Jarvis nog de volgende observatie: "Google weakness is that it needs the content to ferment like cheese. Twitter is about now."

#TNW 09: Startup Pitches

noreply@blogger.com (Johannes Verelst) — Thu, 16 Apr 2009 11:15:00 +0000

1. Tarpipe
Het spits wordt afgebeten door Tarpipe, een dienst waarmee je in 1 keer je foto's kan sharen naar alle plekken waar je ze wilt hebben: twitter, flickr, etc. Maar echt een n ieuwe dienst is dit volgens mij niet, want kan MobyPicture niet hetzelfde? Het aardige is misschien dat ze netjes automatisch getagd worden met #TNW, maarom daar nou een aparte dienst voor te gaan gebruiken.

2. Mendeley
Toen ik bezig was met mijn afstudeerscriptie (Secure computing and distributed solutions to the Secret Santa problem :-)) heb ik enorm veel wetenschappelijke papers gelezen, en via citations kwam je dan van het ene document bij het andere terecht. Maar hoe weet je wat 'hot' en 'recent' is? En wetenschappelijke impact wordt misschien bepaald door citaties, maar hoe weet je wat er op dit moment gelezen wordt en nog niet geciteerd is?
Hier biedt Mendeley een oplossing voor: "Academic software for research paper management for academics and researchers.". Als ik nu zou afstuderen zou ik 't vast gebruiken, maar helaas is er in mijn huidige werk te weinig wetenschappelijk om er nu nog nut voor te hebben. Maar wel prima presentatie.

3. YourTour
Ook ik boek mijn vakanties tegenwoordig via internet natuurlijk, maar wat ga je doen op vakantie? Deze belgische startup heeft hiervoor een oplossing: door middel van hun site kan je aanbevelingen krijgen voor je reisplan. Dat kan je daarna met allemaal schuifjes helemaal tweaken naar je eigen voorkeur. Helaas is de WiFi hier nu weer down dus ik kan het niet testen, maar op het scherm zag het er leuk uit.

Je krijgt ook gelijk de mogelijkheid om op de route alle hotels te boeken, en dat is natuurlijk ideaal. Voor de wandeltrektocht door schotland komende zomer zie ik daar nu al tegen op: allemaal hotels stuk voor stuk online boeken, in de hoop dat je in elke plek nog een slaapplaats kan vinden. Dat werkt bij YourTour realtime: je kan in 1x alles boeken. Als ze dit uitbreiden met wandel- en fietsvakanties (en ook buiten frankrijk/belgie opties bieden) word ik een gebruiker!
Hoe verdienen ze geld? Onder andere via partnerships.

4. MimicMe
Ze noemen zichzelf de 'future of online shopping', maar het duurt even voordat ze uitleggen waarom. Het probleem met shoppen: drukke winkelstraten, ongemakkelijke paskamers, etc. Waarom shop je dan niet online voor kleren? Dat doen al veel mensen, maar 30% van alle online gekochte kleding wordt teruggestuurd: of het past niet goed, of het combineert niet met kleding die je al hebt.
De oplossing: een 3D model van jezelf: een Mimic. Dit is een soort van paspop die jouw afmetingen heeft, die je in online shops kan gebruiken om te kijken hoe kleding je gaat staan. In 1 woord: briljant!
Alleen ... in deze zaal zitten een paar honderd mannen, en maar een paar vrouwen, dus misschien matched het pubiek niet helemaal. Maar de algemene consensus op twitter is dat dit een heel leuk initiatief is.
Vraag uit de zaal: hoe verdien je geld? Dat gaat o.a. door het whitelabel aanbieden van de software aan online kledingwinkels, en dan het digitaliseren van de kleding zodat het gebruikt kan worden op de Mimic.

5. Aroxo
Weer een start met grote woorden: "A new way to Buy and Sell online". Het basisidee is dat je als consument aangeeft wat je wilt kopen, en hoeveel je er voor wilt betalen. Daarna kunnen verkopers zich melden, en kan de koper met de verkoper over de prijs onderhandelen. Dus eigenlijk online shoppen met de mogelijkheid om af te dingen. Het is een soort van inverted-ebay, maar of het echt vernieuwend is ... volgens mij niet.

6. Citisins
Custom city guides: als je een stedentrip maakt kan je een eigen cityguide samenstellen op basis van je voorkeuren, maar ook op basis van aanbevelingen van vrienden. Dat kan je dan geprint of als mobiele app kopen. Ik vraag me werkelijk af of dit werkt: zijn mensen echt op zoek naar een online samengestelde geprinte reisgids, waar je ook nog voor moet betalen? Op twitter lees ik wel een paar enthousiaste reacties, dus misschien zit ik gewoon niet in de doelgroep.

Conclusie
Mendeley lijkt me erg goed, maar ik heb er geen gebruik voor. Hetzelfde met MimicMe: mooi concept maar ik zal het niet gebruiken. YourTour was het meest veelbelovend, ik heb het nog niet kunnen testen maar het lijkt me erg handig.

#TNW 09: Yahoo keynote

noreply@blogger.com (Johannes Verelst) — Thu, 16 Apr 2009 10:40:00 +0000

De ochtend begint met een presentatie van Ricardo Baeza-Yates van Yahoo Research. Het zwaar spaanse accent en de klassieke powerpoint maken het verhaal een beetje lastig te volgen en een beetje saai. De toekomst van search is wat hem betreft een move van het 'zoeken naar documenten' naar 'identificeren van de taak die een gebruiker gedaan wil krijgen en daar een oplossing voor bieden'. De grote uitdaging: snelheid en schaalbaarheid.

Om dit op te lossen moet je semantiek uit het web halen: niet meer praten over pagina's maar over een web van objecten, zoals Mensen, Plaatsen, Bedrijven, Restaurants, etc. Objecten hebben attributen, maar het huidige web is imperfect en daardoor krijg je veel ruis als je bestaande pagina's wilt omzetten naar objecten. Hoe structureer je dit dan? Door middel van taxonomieen, folsonomieen (?), machinelearning en classificatie. Hij gaat niet echt op de details in (jammer), maar laat wat voorbeelden zien van huidige Yahoo ontwikkelingen: SearchMonkey en de Yahoo Sandbox op http://sandbox.yahoo.net/.

Volgens Ricardo wordt voor het bepalen van goede zoekresultaten al heel lang de Wisdom Of The Crowds gebruikt. Alleen was vroeger de crowd anders dan nu: het waren webmasters die links tussen websites legden. Tegenwoordig doet iedereen dat met zijn blog en prive site, dus wordt het tijd voor een andere crowd: de taggende crowd (mensen die bijv. foto's taggen op Flickr), maar nog interessanter is de gewone surfende en zoekende crowd. Analyseer het zoekgedrag en het clickgedrag van de gewone gebruiker, want: "There's a relationship between what you search for and what you click, unless you're drunk".

Uiteindelijk was dit niet een hele interessante keynote, echt baanbrekende dingen heb ik niet gezien. Zometeen de 5-minute pitches van startups, dat wordt misschien leuker.

Bloggen voor TNW

noreply@blogger.com (Johannes Verelst) — Thu, 16 Apr 2009 08:00:00 +0000

Vandaag begint The Next Web 2009: een conferentie over de nieuwste internetontwikkelingen in de Westergasfabriek in Amsterdam. Een mooi moment om te beginnen met bloggen: hier komen mijn samenvattingen te staan voor alle pitches, keynotes en andere interessante zaken.