നിത്യദര്‍ശനങ്ങള്‍

ഒരു യാത്രാമൊഴി...

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Sun, 31 May 2009 22:43:00 +0200

വാക്കുകള്‍ക്ക്‌ വരച്ചുകാണിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത സൗഹൃദത്തിന്‌...

മിഴികള്‍ക്ക്‌ മറച്ചുപിടിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത കണ്ണുനീര്‍ത്തുള്ളികള്‍ക്ക്‌...

ജന്മാന്തരങ്ങള്‍ക്കപ്പുറത്ത്‌ പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്ന പുനര്‍ജന്മത്തിന്‌...

വിങ്ങലുകളില്ലാതെ, കണ്ണീരില്ലാതെ പുഞ്ചിരിയില്‍ പൊതിഞ്ഞെടുത്ത വേര്‍പാടിന്‌...

കണ്ണില്‍നിന്നും കണ്ണിലേയ്ക്കും,

കരളില്‍നിന്നും കരളിലേയ്ക്കും ഒഴുകിയിരുന്ന സ്നേഹപ്രവാഹത്തിന്റെ ഓര്‍മയ്ക്കായ്‌...

ഒരിക്കലും ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ ആവാത്ത ഇന്നലെകളുടെ ഓര്‍മ്മയ്ക്കായ്‌...

മനസ്സിലായവര്‍ക്കും, മനസ്സിലാകാത്തവര്‍ക്കും,

പ്രശംസിച്ചവര്‍ക്കും, വിമര്‍ശിച്ചവര്‍ക്കും

കണ്ണീരില്‍കുതിര്‍ന്ന ഒരു യാത്രാമൊഴി...!

ചില ഇഷ്ടങ്ങള്‍ അങ്ങനെയാണ്‌.

അറിയാതെ അടുത്തുപോകും.

ഒന്ന് കാണാന്‍,

ഒപ്പം നടക്കാന്‍,

അല്‍പം സംസാരിക്കാന്‍ ഒക്കെ വല്ലാതെ കൊതിക്കും.

എന്നും എന്റേത്‌ മാത്രമെന്ന് കരുതിയവര്‍...

ഒടുവില്‍ എല്ലാം വെറുതേയായിരുന്നുവെന്ന് തിരിച്ചറിയുമ്പോള്‍...!

ഉള്ളിന്റെയുള്ളില്‍ എവിടെയെങ്കിലും ആ ഇഷ്ടത്തെ നമ്മള്‍ കുഴിച്ചുമൂടും...

അറിയാതിരുന്നെങ്കില്‍ എത്ര നന്നായിരുന്നുവെന്ന് അറിയാതെ കൊതിച്ചുപോകും...

പിന്നീട്‌ എപ്പോഴെങ്കിലുമൊക്കെ,

രണ്ടുതുള്ളി കണ്ണീരിന്റെ നനവോടെ...

ആ ഇഷ്ടത്തെ നമ്മള്‍ ഓര്‍ക്കും,

അപ്പോഴും ഹൃദയം മന്ത്രിക്കുന്നുണ്ടാവും...

"അവര്‍ എന്റേതായിരുന്നെങ്കില്‍, എന്റേത്‌ മാത്രം...!"

'ചരിത്ര' തോല്വിയുമായി ഇടതു മുന്നണി...

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Sat, 16 May 2009 23:58:00 +0200

ആരുടെ പ്രതീക്ഷകള്‍ പൂക്കും? വേട്ടെടുപ്പിന്‌ ശേഷമുള്ള നീണ്ട കാത്തിരിപ്പിന്‌ ഇന്ന് വിരാമമായപ്പോള്‍ സര്‍ക്കാരിനേയും പ്രധാനമന്ത്രിയേയും നിശ്ചയിക്കുന്ന തീരുമാനങ്ങളില്‍ നിര്‍ണ്ണായക പങ്ക്‌ വഹിക്കുമെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടിരുന്ന സി.പി.എം പാര്‍ട്ടി ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പരാജയം ഏറ്റുവാങ്ങി. മൊത്തം 82 സീറ്റുകളില്‍ മത്സരിച്ച സി.പി.എം. നു വെറും 16 സീറ്റുകൊണ്ട്‌ തൃപ്തിപ്പെടേണ്ടി വന്നു. ഫലമോ, കഴിഞ്ഞ തവണത്തെ ലോക്‌ സഭയില്‍ മൂന്നാമത്തെ വലിയ കക്ഷിയായിരുന്ന സി.പി.എം ഇത്തവണ എട്ടാം സ്ഥാനത്ത്‌.

ഒരുപിടി എക്സിറ്റ്‌ പോളുകള്‍ നല്‍കിയ ആത്മവിശ്വാസത്തില്‍ യു.ഡി.എഫും, എക്സിറ്റ്‌ പോളുകളില്‍ അവിശ്വാസം പ്രകടിപ്പിച്ച്‌ എല്‍.ഡി.എഫും, കാര്യമായി ഒന്നും നേടാനില്ലെങ്കിലും ഒന്നും നഷ്ടപ്പെടാനില്ലെന്ന് ബി.ജെ.പി യും വിശ്വസിച്ചുപോന്ന കൊച്ചുകേരളത്തിലെ ഒരു മാസക്കാല കാത്തിരിപ്പുകള്‍ക്കന്ത്യമായി. ഒടുവില്‍ കണക്കും, കൂട്ടും തെറ്റി സി.പി.എം പ്രതിക്കൂട്ടിലായ കാഴ്ചയായിരുന്നു ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ പ്രത്യേകത. 20 ല്‍ 16 സീറ്റിലും ഉജ്വല വിജയം നേടി കോണ്‍ഗ്രസും, യു.ഡി.എഫും 2004 ലെ പരാജയത്തിന്‌ കനത്ത മറുപടി നല്‍കിയപ്പോള്‍, പിഴച്ച ചുവടുകള്‍ക്കും, തെറ്റായ കണക്കുകൂട്ടലുകള്‍ക്കും ഇടതുപക്ഷത്തിന്‌ വന്‍ വില നല്‍കേണ്ടി വന്നു. സി.പി.എം സംസ്ഥാന സെക്രട്ടറി പിണറായി വിജയന്റെ തട്ടകമായ കണ്ണൂരില്‍ പാര്‍ട്ടിക്കേറ്റ വന്‍ പരാജയം കേരളത്തില്‍ ഭരണകക്ഷിക്കേറ്റ ഏറ്റവും വലിയ തിരിച്ചടിയായി. ജനങ്ങളില്‍നിന്ന് ഭരണകക്ഷി അകന്നു എന്നതിനുള്ള ഏറ്റവും വലിയ തെളിവല്ലേ ഈ കനത്ത തിരിച്ചടി?

ഇനി നിങ്ങള്‍ പറയൂ. എന്തൊക്കെയായിരിക്കും കേരളത്തില്‍ ഇടതുപക്ഷ സര്‍ക്കാരിന്റെ പരാജയ കാരണങ്ങള്‍... 'ബി.ജെ.പി വിരുദ്ധ വികാരം' എന്ന രണ്ടുവാക്കില്‍ എല്‍.ഡി.എഫിന്റെ പരാജയത്തെ ലഘൂകരിക്കാന്‍ സാധിക്കുമോ? പാര്‍ട്ടിയിലും ഇടതുമുന്നണിയിലും തിരുത്തലുകള്‍ക്ക്‌ സമയമായെന്നോ? വിഭാഗീയതയും തിരഞ്ഞെടുപ്പു നയങ്ങളും തിരിച്ചടിക്ക്‌ കാരണമായോ? മ-അദനി ബന്ധം ഗുണത്തേക്കാളേറെ ദോഷമായി ഭവിച്ചോ? 'പൊന്നാനി പരീക്ഷണം' പാടേ പാളിയെന്നോ? ക്രൈസ്തവ വിഭാഗത്തേയും എന്‍ എസ്‌ എസ്സിനേയും എതിരാക്കിയത്‌ പാര്‍ട്ടിക്ക്‌ വിനയായോ? മുസ്ലീം വോട്ടിനുവേണ്ടി നടത്തിയ 'രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ചുള്ള കളികള്‍' ആവശ്യത്തിന്‌ ഫലം കണ്ടില്ലന്നോ? പൊന്നാനിയിലും, കോഴിക്കോടും സീറ്റുമാറ്റങ്ങള്‍ക്കായി പാര്‍ട്ടി ഉണ്ടാക്കിയ കോലാഹലങ്ങള്‍ ജനത്തെ ചൊടിപ്പിച്ചെന്നോ? ഇവയ്ക്കെല്ലാം പുറമേ കേരളത്തിലെ നേതാക്കളുടെ ജീവിതശൈലി പാര്‍ട്ടിയുടെ യശസ്സിന്‌ മങ്ങലേല്‍പ്പിച്ചിരിക്കാം. ഉപഭോക്തൃ സംസ്കാരത്തിന്റെ സ്വാധീനം സഖാക്കളെ ചൂടുപിടിപ്പിച്ചിരിക്കാം. ഇവയ്ക്കെല്ലാമപ്പുറത്ത്‌ ചേരിതിരിവും, തമ്മിത്തല്ലും പരാജയ കാരണങ്ങളായിക്കൂടേ? ലാവ്ലിനും, നവകേരള യാത്രയും തള്ളിക്കളയാനൊക്കുമോ?

ഇതില്‍നിന്നെല്ലാം ഒരു വലിയ സത്യം മനസ്സിലാക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. പൊതുജനം വിഡ്ഡികളല്ല. ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാനാവാത്തതായി ഒന്നുമില്ല. വര്‍ഗ്ഗീയ പ്രചാരണങ്ങളും, മറ്റ്‌ വിലകുറഞ്ഞ കളികളും ഇനി വിലപ്പോവില്ല. ഭരണം നല്ലതല്ലങ്കില്‍ തിരിച്ചടി നേരിടുമെന്നുറപ്പ്‌. സത്യത്തിനും ജീവിതദര്‍ശങ്ങള്‍ക്കുമേ ഇനി സ്ഥാനമുള്ളൂ. 'സത്യമേവ ജയതേ...'

എടുക്കാം, കൊടുക്കാന്‍ കഴിയുമെങ്കില്‍ മാത്രം...!

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Thu, 14 May 2009 00:07:00 +0200

വളരെക്കാലങ്ങള്‍ക്കുശേഷമാണീ വഴിയെ... ഇപ്പോള്‍ ചിലത്‌ കുത്തിക്കുറിക്കണമെന്ന് തോന്നി... അത്രമാത്രം... ചിലരെയെങ്കിലും സ്പര്‍ശിക്കാതിരിക്കില്ല...

അംഗുലീമാളേക്കുറിച്ച്‌ കേള്‍ക്കാത്തവരായി നമ്മുടെയിടയില്‍ ആരുമുണ്ടാവില്ല. പുരാതന ബീഹാറിലെ ഒരു രാജാവിന്റെ പുത്രനായിരുന്നു അംഗുലീമാള്‍. തിന്മയുടെ വഴിയെ നടന്ന അദ്ദേഹം വളരെ ചെറുപ്പത്തില്‍ത്തന്നെ ഒരു കൊലയാളിയും കൊള്ളക്കാരനുമായി മാറി. താന്‍ കൊള്ളയടിച്ച്‌ കൊലചെയ്യുന്നവരുടെ വിരലുകളിലൊന്ന് മുറിച്ചെടുത്ത്‌ കഴുത്തിലണിയുക അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു വിനോദമായിരുന്നു.

അയാള്‍ കൊലചെയ്തവരുടെ എണ്ണം ആയിരം തികയുന്നതിന്‌ ഒരാള്‍കൂടി മാത്രം മതിയായിരുന്ന അവസരത്തിലാണ്‌ ശ്രീബുദ്ധന്‍ അയാള്‍ വസിച്ചിരുന്ന കാട്ടിലൂടെ യാത്രചെയ്യുവാനിടയായത്‌. ശ്രീബുദ്ധനെ കണ്ടമാത്രയില്‍ അംഗുലീമാള്‍ ആഹ്ലാദത്താല്‍ തുള്ളിച്ചാടി. ആയിരാമത്തെ ഇരയിതാ തന്റെ മുന്‍പില്‍. വാള്‍ വലിച്ചൂരി അയാള്‍ ശ്രീബുദ്ധന്റെ നേരേ പാഞ്ഞുചെന്നു. പക്ഷേ, അപ്പോഴും കൂസലില്ലാതെ അദ്ദേഹം മുന്നോട്ട്‌ നടക്കുകയായിരുന്നു.

കൊലയാളിയായ തന്നെക്കണ്ടിട്ടും പേടിച്ചോടാതെ മുന്നോട്ടുവരുന്ന ആളിനെക്കണ്ടപ്പോള്‍ അംഗുലീമാന്‍ പെട്ടന്നൊന്നു പകച്ചു. എങ്കിലും സംഭ്രമം മറച്ചുവച്ചുകൊണ്ട്‌ അയാള്‍ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങളെ കണ്ടിട്ട്‌ ഒരു സന്യാസിയാണെന്ന് തോന്നുന്നു. അതുകൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ കൊല്ലുന്നില്ല. എത്രയും വേഗം, വന്ന വഴിയേ ജീവനുംകൊണ്ട്‌ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടുകൊള്ളൂ."

"ഞാന്‍ മുന്നോട്ട്‌ പോകാനാണ്‌ വന്നത്‌, അതുകൊണ്ട്‌ മുന്നോട്ട്‌ പോകുകതന്നെ ചെയ്യും. നിങ്ങള്‍ വേഗം വഴിമാറിത്തരൂ." ശ്രീബുദ്ധന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു.

"മുന്നോട്ടുവന്നാല്‍ ഞാന്‍ നിങ്ങളെ കൊല്ലും," കൊള്ളക്കാരന്‍ പറഞ്ഞു.

"എന്നെ കൊല്ലണമെന്നാണ്‌ നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹമെങ്കില്‍ അതുതന്നെ നടക്കട്ടെ", ശ്രീബുദ്ധന്‍ പറഞ്ഞു.

"എന്നാല്‍ അതിനു മുന്‍പ്‌ നിങ്ങള്‍ എനിക്കൊരു ഉപകാരം ചെയ്യണം". അടുത്തുനിന്നിരുന്ന ഒരു വൃക്ഷത്തെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട്‌ ശ്രീബുദ്ധന്‍ തുടര്‍ന്നു: "ഈ മരത്തില്‍ നിന്ന് എനിക്ക്‌ മൂന്ന് ഇല അടര്‍ത്തിത്തരണം."

കൊള്ളക്കാരന്‍ ഉടനെ തന്റെ വാളെടുത്ത്‌ ആ മരത്തിന്റെ ഒരു വലിയ കമ്പ്‌ ഇലകളോടെ വെട്ടിക്കൊടുത്തു. അപ്പോള്‍ ശ്രീബുദ്ധന്‍ പറഞ്ഞു: "എനിക്ക്‌ ഒരു ഉപകാരം കൂടി ചെയ്തു തരണം. നിങ്ങള്‍ വെട്ടിയെടുത്ത കമ്പ്‌ വീണ്ടും കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്ത്‌ കാണിക്കുക."

അല്‍പം ആലോചിച്ചതിനു ശേഷം കൊള്ളക്കാരന്‍ പറഞ്ഞു: "അത്‌ അസാധ്യമാണ്‌".

പുഞ്ചിരിയോടെ ശ്രീബുദ്ധന്‍ പറഞ്ഞു: "നശിപ്പിക്കാന്‍ ഏത്‌ കൊച്ചുകുട്ടിക്കുപോലും സാധിക്കും. എന്നാല്‍ നശിപ്പിച്ചതിന്‌ പുനര്‍ജീവന്‍ നല്‍കാന്‍ നിനക്ക്‌ സാധിക്കുമോ? വലിയ ശക്തിമാനാണന്നല്ലേ നിന്റെ ധാരണ? എങ്കില്‍ ഈ ഇലകള്‍ പഴയ സ്ഥാനത്ത്‌ പ്രതിഷ്ഠിച്ച്‌ അവയ്ക്ക്‌ ജീവന്‍ നല്‍കൂ."

ശ്രീബുദ്ധന്‍ ആ കൊള്ളക്കാരനോട്‌ പറഞ്ഞതുപോലെ, നശിപ്പിക്കുവാന്‍ ആര്‍ക്കും സാധിക്കും. എന്നാല്‍ എത്ര ശ്രമിച്ചാലും അവയ്ക്ക്‌ പുനര്‍ജീവന്‍ നല്‍കാന്‍ നമുക്കാവില്ല. ഒരു ദേഷ്യത്തിന്‌

മറ്റൊരാളുടെ ജീവന്‍ നശിപ്പിക്കാന്‍ നമുക്ക്‌ കഴിഞ്ഞേക്കാം. നാം കോപാകുലരാകുമ്പോള്‍ വായില്‍ തോന്നിയവ നാം വിളിച്ച്‌ പറഞ്ഞെന്നിരിക്കാം. എന്നാല്‍ പറഞ്ഞ വാക്കുകള്‍ തിരിച്ചെടുക്കാന്‍ നമുക്ക്‌ സാധിക്കുമോ? നമ്മള്‍ പറഞ്ഞ വാക്കുകള്‍വഴി ആത്മാവിലുണ്ടായ മുറിവും വേദനയുമൊക്കെ അത്ര എളുപ്പത്തില്‍ മാറ്റുവാന്‍ നമുക്ക്‌ സാധിക്കുമോ?

മറ്റുള്ളവരെ നശിപ്പിക്കാനുള്ള ശക്തി നമ്മളിലുണ്ട്‌. ആ ശക്തി വളരെ മാരകവുമാണ്‌. ആ ശക്തി നാം ഉപയോഗിച്ചാല്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക്‌ മാത്രമല്ല, നമുക്കും അത്‌ മാരകമായി ഭവിക്കുമെന്നതില്‍ സംശയം വേണ്ട. മറ്റുള്ളവരെ നശിപ്പിക്കാനുള്ള ശക്തി നമ്മളിലുള്ളതുപോലെ അവര്‍ക്ക്‌ ജീവന്‍ കൊടുക്കുവാനുള്ള ശക്തിയും ഒരു പരിധിവരെ നമ്മിലുണ്ട്‌. മരിച്ചവര്‍ക്ക്‌ ജീവന്‍ നല്‍കാന്‍ നമുക്ക്‌ സാധിക്കില്ല എന്നത്‌ ശരി തന്നെ. എന്നാല്‍, നാം മൂലം മറ്റുള്ളവരിലുണ്ടാകുന്ന മുറിവുകള്‍ ഉണ്‍ക്കുന്നതിനും, അവര്‍ക്ക്‌ നവജീവന്‍ നല്‍കുന്നതിനും നമുക്ക്‌ സാധിക്കും. നമ്മുടെ വാക്കിലൂടെയും പ്രവര്‍ത്തിയിലൂടെയും, ഇനിയൊരിക്കലും മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക്‌ ഒരു കൊച്ചു മുറിവു പോലും ഉണ്ടാവാന്‍ ഇടവരുത്തരുത്‌. നമ്മുടെ വാക്കും പ്രവര്‍ത്തിയും മറ്റുള്ളവരുടെ മുറിവുകള്‍ ഉണക്കുന്നവയും അവര്‍ക്ക്‌ നവജീവന്‍ നല്‍കുന്നവയുമാകട്ടെ.

ശ്രീബുദ്ധനെ ഭീക്ഷണിപ്പെടുത്തിയ അംഗുലീമാള്‍ ജീവന്‍ കൊടുക്കാനുള്ള ശക്തി തനിക്കില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയപ്പോള്‍ മാനസാന്തരപ്പെട്ടതായും ശ്രീബുദ്ധന്റെ ശിഷ്യനായി ത്തീര്‍ന്നതായും ശ്രീബുദ്ധനെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ കഥ തുടരുന്നുണ്ട്‌. സ്വന്തം ശക്തിയും ശക്തിയില്ലായ്മയും നമുക്ക്‌ മനസ്സിലാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാം. അതോടൊപ്പം വാക്കിലൂടെയും പ്രവര്‍ത്തിയിലൂടെയും മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക്‌ എങ്ങനെ ജീവന്‍ കൊടുക്കാന്‍ സാധിക്കുമെന്ന് നിരന്തരം അന്വേഷിക്കുകയും, അതനുസരിച്ച്‌ പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്യാം.

നോമ്പുകാലം - ചില വിചിന്തനങ്ങള്‍...!

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Sun, 29 Mar 2009 19:06:00 +0200

പെസഹാ മഹോത്സവത്തിനൊരുക്കമായി. മനുഷ്യാ, നീ മണ്ണാകുന്നു, മണ്ണിലേയ്ക്ക്‌ നീ മടങ്ങും, എന്നുച്ചരിച്ച്‌ വിഭൂതി നാളില്‍ വൈദികന്‍ നെറ്റിയില്‍ ചാര്‍ത്തിയ ഒരുനുള്ളുചാരം ഉത്സാഹത്തോടും സന്തോഷത്തോടുംകൂടി കൊണ്ടാടേണ്ട ആന്തരീകോത്സവമായ നോമ്പിന്‌ തിരി തെളിച്ചു. ക്രൈസ്തവ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും പവിത്രവും പരിപാവനവുമായ കാലഘട്ടമാണ്‌ വലിയ നോമ്പിന്റെ അന്‍പത്‌ ദിനങ്ങള്‍. പാപത്തിന്റെ അടിമത്തത്തില്‍നിന്നുള്ള മോചനമാണ്‌ യഥാര്‍ത്ഥവും സമ്പൂര്‍ണ്ണവുമായ വിമോചനമെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന സമയമാണിത്‌. ത്യാഗത്തിന്റെയും പ്രാര്‍ത്ഥനയുടേയും ചൈതന്യംകൊണ്ട്‌ തന്നെത്തന്നെ ധന്യമാക്കാന്‍ ഒരുവനെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്ന, അനുഗ്രഹാശിസ്സുകളുടെ ഒരു കാലമാണിത്‌. നോമ്പുകാലം അനുതാപത്തിന്റെയും അനുരജ്ഞനത്തിന്റെയും കാലമാണ്‌.

അനുതാപത്തിന്റേയും പുണ്യപ്രവര്‍ത്തികളുടേതുമായ നോമ്പുകാലം ഉപവാസത്തിന്റേയും പ്രാര്‍ത്ഥനയുടേയും കാലംകൂടിയാണ്‌. കര്‍മ്മം ചെയ്യുന്നവരുടെ കരുത്താണ്‌ ഉപവാസം. ദൈവത്തിന്റെ കൂടെ ആയിരിക്കുന്നവന്റേയും, ദൈവത്തെ കൂടെ കൊണ്ടുനടക്കുന്നവന്റേയും ആത്മീയദര്‍ശനമാണ്‌ നോമ്പും ഉപവാസവും. നമ്മുടെ ബന്ധങ്ങളില്‍ വന്നുപോയ മുറിവുകള്‍ സുഖപ്പെടുത്തേണ്ട സമയമാണ്‌ ഈ നോമ്പുകാലം. ദൈവത്തോടുള്ള ബന്ധത്തില്‍ മാത്രമല്ല, നമ്മുടെ സഹോദരങ്ങളോടും, നമ്മോടുതന്നെയും, പ്രപഞ്ചത്തോടൊക്കെയുമുള്ള സകലമാന ബന്ധങ്ങളിലും വന്ന മുറിവുകള്‍ ഈ നോമ്പുകാലാചരണം വഴി നാം സുഖപ്പെടുത്തണം.

ജീവിതവും, ജീവിതത്തിന്റെ നന്മകളും ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാണെന്ന് നോമ്പ്‌ നമ്മെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു. ഒപ്പം വ്യക്തിത്തത്തിന്റെ നന്മകളും, ജീവിതത്തിന്റെ പരിരക്ഷണത്തിന്‌ ഉപകരിക്കുന്ന വിഭവശേഷിയും സ്വയം അനുഭവിച്ച്‌ തീര്‍ക്കുവാനുള്ളതല്ല. മറിച്ച്‌ പങ്കുവയ്ക്കുവാനുള്ളതാണ്‌. ധൂര്‍ത്തിന്റെയും, ആഡംബരത്തിന്റെയും, അധിനിവേശത്തിന്റെയും സംസ്കാരം നമ്മുടെ കാലഘട്ടത്തെ വിഷലിപ്തമാക്കുമ്പോള്‍ വ്രതശുദ്ധിയോടെയുള്ള നോമ്പ്‌ അപരനിലേയ്ക്ക്‌ തിരിയുന്ന കരുണയുടെ വാതിലായി നമ്മുടെ മുന്‍പിലുണ്ട്‌. അപരന്റെ വിശപ്പ്‌ എന്റെ വിശപ്പും അപരന്റെ ദാഹം എന്റെ ദാഹവുമായി മാറുന്ന നല്ല സമറിയാക്കാരനെയാണ്‌ നോമ്പ്‌ ഉറ്റുനോക്കുന്നത്‌. ആത്മനിയന്ത്രണത്തിന്റെ പുണ്യ ദിനങ്ങളാണ്‌ നോമ്പിന്റെ കാലം. മാനസാന്തരത്തിന്‌ യോജിച്ച ഫലങ്ങള്‍ പുറപ്പെടുവിക്കാനും, ദൈവമക്കളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തില്‍ ജീവിതത്തെ പുനരര്‍പ്പണം ചെയ്യാനും നോമ്പ്‌ നമ്മെ ഔദാര്യപൂര്‍വ്വം ക്ഷണിക്കുന്നു.

തപസ്സിന്റെ പുണ്യദിനങ്ങളിലാണ്‌ നാമിപ്പോള്‍. മോഹങ്ങളും ആസക്തികളും മാറ്റി ആത്മസംയമനവും ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹവും പുല്‍കാനും, ശരീരത്തേയും മനസ്സിനേയും സ്ഫുടം ചെയ്തെടുക്കാനുമുള്ള വ്രതശക്തി ഈ നോമ്പ്‌ കാലം നമുക്കോരോരുത്തര്‍ക്കും പ്രദാനം ചെയ്യട്ടെ.

Subscribe to നിത്യദര്‍ശനങ്ങള്‍ by Email

പരിപൂര്‍ണ്ണതയുടെ ചക്രവാളങ്ങളിലേയ്ക്ക്‌...!

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Sun, 8 Mar 2009 23:41:00 +0100

ലോകോത്തര ബ്രസീലിയന്‍ എഴുത്തുകാരനായ പൗലോ കൊയ്‌ലയുടെ മാസ്റ്റര്‍പീസാണ്‌ 'ആല്‍ക്കമിസ്റ്റ്‌'. നിമിത്തങ്ങളുടെ കഥ വര്‍ണ്ണിക്കുന്ന ഈ നോവലില്‍ ഒരു സന്യാസിയുടെ കഥ പറയുന്നുണ്ട്‌. മലമുകളില്‍നിന്നും ധ്യാനദര്‍ശനങ്ങളുമായി താഴ്‌വരയിലേക്കിറങ്ങിവന്ന സന്യാസി അവിടെയുള്ള ജനങ്ങളോട്‌ പറഞ്ഞു; "ഇനി നിങ്ങളാരും ഈ നദിയിലെ ജലം കുടിക്കരുത്‌. ഇത്‌ നിങ്ങളുടെ ബുദ്ധിയെ ബലഹീനമാക്കും". ഗ്രാമവാസികള്‍ക്ക്‌ സന്യാസിയുടെ വാക്കുകള്‍ ചിരിച്ചു തള്ളാവുന്ന തമാശ. സന്യാസിയുടെ വാക്കുകള്‍ക്ക്‌ ഗ്രാമത്തില്‍ വിലയില്ലാതെയായി. അങ്ങനെ ഗ്രാമത്തില്‍ ബുദ്ധി ക്ഷയിക്കാത്തവന്‍ സന്യാസി മാത്രം. ബുദ്ധി ക്ഷയിച്ച ഗ്രാമവാസികള്‍ സന്യാസിയെ ഭ്രാന്തനായിക്കരുതി, ഒറ്റപ്പെടുത്തി. സഹനത്തിന്റെയും ഒറ്റപ്പെടുത്തലുകളുടെയും ശൂന്യതയും പേറി സന്യാസി നടക്കവേ, ഒരു ദിവസം അദ്ദേഹം പുഴ്യിലിറങ്ങി, വെള്ളം കുടിച്ച്‌, ഗ്രാമത്തിന്റെ ഭാഗമായി.

സഹനത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ നാമും പലപ്പോഴും ആ സന്യാസിയേപ്പോലെയല്ലേ എന്ന് നാം സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. സഹിക്കേണ്ട അവസരങ്ങള്‍ വരുമ്പോള്‍ നാം പലപ്പോഴും ഒഴിഞ്ഞുമാറാറില്ലേ? ഒഴിക്കിനെതിരേ നീന്താന്‍ നാമാരെങ്കിലും ധൈര്യപ്പെടാറുണ്ടോ? തിന്മയുടേയും ഭൗതികതയുടേയും അതിപ്രസരം ആധുനിക യുഗത്തെ കാര്‍ന്നുതിന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ സൈബര്‍ യുഗത്തില്‍, കടപുഴകി വീഴുന്ന നമ്മുടേയും മറ്റുള്ളവരുടേയും ജീവിതങ്ങള്‍ക്ക്‌ താങ്ങും തണലുമേകേണ്ട ദൈവീക ശക്തികളാണ്‌ നാമോരോരുത്തരും. അതിനാല്‍ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലുണ്ടാവുന്ന കൊച്ചുകൊച്ചു സഹനങ്ങളെ അപൂര്‍വ്വങ്ങളായ മുത്തുമണികളായി നമുക്ക്‌ സ്വീകരിക്കാം. അന്യന്റെ സഹനത്തിന്റെ കഥകള്‍ക്ക്‌ കാതോര്‍ക്കാനും, അവന്റെ കണ്ണീരിലെ ഉപ്പുരസം മനസ്സിലാക്കാനും നമുക്ക്‌ പരിശ്രമിക്കാം.

ഇന്നിന്റെ സഹനങ്ങള്‍ ഭാവിയില്‍ വിശുദ്ധിയുടെ, പരിപൂര്‍ണ്ണതയുടെ ചക്രവാളങ്ങളിലേയ്ക്ക്‌ പറന്നുയരാന്‍ നമ്മെ സഹായിക്കുന്ന ചിറകുകളാണ്‌. അതിനാല്‍ നോയമ്പുകാലത്തിന്റെ ആദര്‍ശമുള്‍ക്കൊണ്ടുകൊണ്ട്‌, കാല്വരിക്കുന്നിന്‍ മരക്കുരിശിലെ യേശുക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ സഹനത്തിന്റെ സഹകാര്‍മ്മികരായി നമുക്ക്‌ പ്രശോഭിക്കാം. സഹനങ്ങള്‍ വരുമ്പോള്‍ ഓടിയൊളിക്കാതെ അവയെ ധൈര്യപൂര്‍വ്വം നേരിടാന്‍ നമുക്കാവട്ടെ...!

Subscribe to നിത്യദര്‍ശനങ്ങള്‍ by Email

എല്ലാം കൊടുക്കുമ്പോള്‍... (നോയമ്പുകാല ചിന്ത)

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Wed, 25 Feb 2009 00:23:00 +0100

" എല്ലാം യേശുവിനു കൊടുക്കൂ..." ആന്തരിക സൗഖ്യ ധ്യാനത്തിനിടയില്‍ ഫാ. ജയിംസ്‌ പറഞ്ഞു. "ഇത്‌ എന്തൊരു പുകില്‌!" - ചാര്‍ളി മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു. താന്‍ താന്തോന്നിയും തല്ലുകൊള്ളിയും മുക്കുടിയനുമാണ്‌. അങ്ങനെയുള്ള തന്നില്‍നിന്നും കര്‍ത്താവിനെന്ത്‌ കിട്ടാനാണ്‌...!

ചാര്‍ളിയുടെ മൗനം ഫാ. ജയിംസിനെ നിരാശനാക്കിയില്ല. അയാളെ കണ്ടപ്പോഴൊക്കെ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "ചാര്‍ളി, എല്ലാം യേശുവിനു കൊടുക്കൂ."

ഫാ. ജയിംസിന്റെ വാക്കുകള്‍ ചാര്‍ളിയുടെ ജീവിത്തെ ആഴമായി സ്പര്‍ശിച്ചു. ധ്യാനത്തിന്റെ അവസാനദിവസം ഫാദറിന്റെ മുമ്പില്‍ മുട്ടിന്മേല്‍ നിന്നുകൊണ്ട്‌ ചാര്‍ളി തന്നേയും തനിക്കുള്ളവരേയും പൂര്‍ണ്ണമായി ദൈവത്തിനു സമര്‍പ്പിച്ചു. തന്റെ കൈയില്‍നിന്ന് കര്‍ത്താവിന്‌ ഒന്നും കിട്ടാനില്ലെന്നായിരുന്നു ചാര്‍ളി ആദ്യം കരുതിയത്‌. എന്നാല്‍, ദൈവത്തിന്‌ തന്നെത്തന്നെ പൂര്‍ണ്ണമായി സമര്‍പ്പിച്ചുകൊണ്ട്‌ മുന്നോട്ട്‌ പോകാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ദൈവം ഓരോ ദിവസവും ഒട്ടേറെ കാര്യങ്ങള്‍ തന്നില്‍നിന്നും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതായി അദ്ദേഹത്തിനു മനസ്സിലായി. ഈ ആത്മസമര്‍പ്പണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ഒട്ടേറെ പരിവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിച്ചു. മദ്യപാനവും ചൂതുകളിയും നിന്നു. പൊട്ടിത്തകര്‍ന്നിരുന്ന കുടുംബബന്ധങ്ങള്‍ പലതും ശരിയായി. ജീവിതത്തില്‍ സമാധാനവും ശാന്തിയും എന്താണെന്ന് ചാര്‍ളി അനുഭവിച്ചറിയാന്‍ തുടങ്ങി. അങ്ങനെയാണ്‌ മറ്റുള്ളവരോട്‌ കൂടുതല്‍ സ്നേഹവും, കാരുണ്യവും അനുകമ്പയുമൊക്കെ കാണിക്കാന്‍ അദ്ദേഹം മുതിര്‍ന്നത്‌.

അവിടുന്നു നമ്മില്‍നിന്ന്‌ എന്തെങ്കിലും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടോ? ദൈവം നമ്മില്‍നിന്ന്‌ എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കുന്നുണ്ടോ? സാധാരണക്കാരായ നമ്മില്‍നിന്നും ദൈവം എന്ത്‌ ചോദിക്കാനാണ്‌ എന്നയിരിക്കും ആദ്യം നമ്മുടെ ചിന്ത പോകുന്നത്‌. അതുപോലെ സര്‍വ്വതിന്റേയും ഉടമയായ അവിടുത്തേയ്ക്ക്‌ നമ്മില്‍നിന്ന്‌ എന്ത്‌ കിട്ടാനാണ്‌ എന്നും ചാര്‍ളിയേപ്പോലെ നാമും ഒരു പക്ഷെ അത്ഭുതപ്പെട്ടേയ്ക്കാം.

എന്നാല്‍ ദൈവം ഒട്ടേറെ കാര്യങ്ങള്‍ നമ്മില്‍നിന്നും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്‌. അതുപോലെ അവിടുത്തേയ്ക്ക്‌ നമ്മില്‍നിന്ന് പലതും കിട്ടാനുമുണ്ട്‌. ചാര്‍ളി മനസ്സിലാക്കിയതുപോലെ ദൈവം നമ്മില്‍നിന്ന് ആദ്യം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്‌ നമ്മുടെ സമ്പൂര്‍ണ സമര്‍പ്പണമാണ്‌. നാം ദൈവത്തിന്‌ പൂര്‍ണമായി സമര്‍പ്പിച്ചുകഴിയുമ്പോള്‍ അവിടുന്ന് പലകാര്യങ്ങളും നമ്മില്‍നിന്നും ചോദിക്കും.

നമ്മുടെ ആത്മസമര്‍പ്പണം ആത്മാര്‍ഥമാണെങ്കില്‍ ദൈവം നമ്മോട്‌ ചോദിക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ നാം പൂര്‍ണമായും ചെയ്തുകൊടുക്കും. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതുവഴി നമുക്കുണ്ടാകുന്ന ആനന്ദവും ആത്മസംതൃപ്തിയും അതിരുകളില്ലാത്തതായിരിക്കും.

ഈ നോയമ്പുകാലം ഒരു സമ്പൂര്‍ണ സമര്‍പ്പണത്തിന്റെ കാലമാവട്ടെ... ഈ സമര്‍പ്പണം നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ ഇളക്കിമറിക്കുമെന്നതില്‍ സംശയംവേണ്ട. എന്നാല്‍ അതുവഴിയുണ്ടാവുന്ന നേട്ടം അദ്ഭുതകരമായിരിക്കും.

Subscribe to നിത്യദര്‍ശനങ്ങള്‍ by Email

എന്റെ പ്രിയ കൂട്ടുകാരാ

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Fri, 20 Feb 2009 10:02:00 +0100

എന്റെ പ്രിയ കൂട്ടുകാരാ...

എന്ത്‌ ആശംസിച്ചാലാണ്‌ മതിയാവുക എന്നറിയില്ല...

എങ്കിലും,

കല്ലും മുള്ളും നിറഞ്ഞ ജീവിതവഴിത്താരകളില്‍ കാലം പൂമ്പട്ടുപരവതാനി വിരിക്കട്ടെ...

കണ്ണിണകളെ കുളിരണിയിച്ച്‌ പൂത്തുലഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്ന മഞ്ഞക്കണിക്കൊന്നപോലെ,

മാനത്ത്‌ വര്‍ണ്ണരാജി വിരിയിച്ച്‌ ദൃശ്യവിസ്മയം തീര്‍ക്കുന്ന മഴവില്ലുപോലെ,

നെയ്ത്തിരിനാളങ്ങളുടെ പ്രഭയില്‍ കുളിച്ചുനില്‍ക്കുന്ന കാര്‍ത്തികരാവുപോലെ,

ജീവിതം സുന്ദരസുരഭിലമാകട്ടെ...

ഇന്നലെയിലെ സ്വപ്നങ്ങളെ പൂവണിയിക്കാനും,

ഇന്നത്തെ ആഗ്രഹങ്ങളെ നിറവേറ്റാനും,

നാളെയുടെ പ്രതീക്ഷകളെ ഊട്ടിവളര്‍ത്താനും നിനക്കാവട്ടെ...

എനിക്കിനി ഒന്നും പറയാന്‍ വയ്യ...

എനിക്കു നിന്നോടു പറയാന്‍ പറ്റുന്നതിനേക്കാള്‍ അധികമായി ഞാന്‍ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു...

ഒന്നു മറക്കാതിരിക്കൂ...

നീ ദൈവത്തിന്റെ കൈകളില്‍ സുരക്ഷിതനായിരിക്കും.

അവിടുത്തെ വിശ്വസ്തത നിന്നെ പരിപാലിച്ചുകൊള്ളും.

നീ എവിടെപ്പോയാലും നിന്നെ സംരക്ഷിക്കാന്‍

ദൈവം തന്റെ മാലാഖമാരെ നിനക്കുവേണ്ടി നിയോഗിച്ചുകൊള്ളും...!

Subscribe to നിത്യദര്‍ശനങ്ങള്‍ by Email

Yours Are the Hands of Christ

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Wed, 11 Feb 2009 22:15:00 +0100

We are called to bring Christ into the real world.

If Jesus hadn’t "become flesh" we could feel different. He came to this world so we are different.

Often our spirituality seems invisible and mute to a hurting world. Many of us simply internalize faith out of fear, feelings of inadequacy or choice. A faithful response to discipleship's call, however, is both inward and outward.

We have to find ways to apply faith to our daily life and make evident our commitment to Christ. By considering all that Jesus did with his hands as a teacher, a healer, and a compassionate servant, I challenge you to be the hands and feet and love of Christ in the world.

"In our daily existence, we must become something real, tangible, something that pervades all that we are,” "It must become something we do. In our culture, for us to have a meaningful future, we must get serious about a genuine lifestyle that is holy without being elitist, engaged with the world without being jaded or self-righteous, active and busy yet prepared to cope with failure."

Let me quote a poetic meditation written by Teresa of Avila, a Spanish nun who lived in the sixteenth century. The poem begins:

"Christ has no body now on earth but yours, no hands but yours, no feet but yours."

Now let us connect these words with the apostle Paul who wrote in 1 Corinthians 12:

"Now you are the body of Christ."

Let us express our faith through action. Be the hands of Christ today to a hurting world.

ജീവിതത്തിന്റെ വിവിധ മുഖങ്ങള്‍...

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Sat, 7 Feb 2009 01:53:00 +0100

സൂര്യന്‍ പടിഞ്ഞാറെ ആകാശത്തില്‍ ചെഞ്ചായം പൂശുന്ന സമയം. അപ്പോള്‍ പതിവുപോലെ കാട്ടിലെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ കാട്ടരുവിയുടെ തീരത്തെ പൈന്‍ മരച്ചുവട്ടില്‍ ഒത്തുകൂടി വെടി പറയാന്‍ തുടങ്ങി. കളിയായി തുടങ്ങിയ അവരുടെ വര്‍ത്തമാനം പെട്ടെന്ന് കാര്യത്തിലേയ്ക്ക്‌ കടന്നു. അങ്ങനെയാണ്‌ ജീവിതം എന്നാല്‍ എന്ത്‌ എന്ന വിഷയം അവരുടെ ചര്‍ച്ചയിലേയ്ക്ക്‌ കടന്നുവന്നത്‌.

"ജീവിതം മധുരമായ ഒരു ഗാനാലാപനമാണ്‌," ചര്‍ച്ചയ്ക്ക്‌ തുടക്കം കുറിച്ചുകൊണ്ട്‌ ഇമ്പമേറിയ സ്വരത്തില്‍ രാപ്പാടിക്കുരുവി പറഞ്ഞു. അപ്പോള്‍ സദാസമയവും ഭൂമി തുരക്കാറുള്ള തുരപ്പനെലി ആശ്ചര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങള്‍ എന്താണീ പറയുന്നത്‌? ജീവിതമെന്നത്‌ അന്ധകാരത്തിലൂടെയുള്ള നിരന്തരമായ ഒരു യാത്രയാണ്‌."

ഉടനെ മഴവില്ലിന്റെ നിറമുള്ള ചിത്രശലഭം പാറിപ്പറന്നുകൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു: "സമാധാനവും സന്തോഷവും. അതാണ്‌ ജീവിതം!" പ്രയത്നശാലിയായ തേനീച്ച സ്വരമുയര്‍ത്തി പറഞ്ഞു: "നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം ശരിയല്ല. ജീവിതമെന്ന് പറയുന്നത്‌ നിരന്തരമായ കഠിനാധ്വാനമാണ്‌."

തേനീച്ചയുടെ അഭിപ്രായം ശരിവച്ചുകൊണ്ട്‌ കുഞ്ഞനുറുമ്പ്‌ പരാതിപ്പെട്ടു. "ജീവിതമെന്ന് പറയുന്നത്‌ സന്തോഷത്തേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ കഠിനാധ്വാനമാണ്‌. തേനീച്ച പറഞ്ഞതു തന്നെ ശരി!"

അപ്പോള്‍ ആകാശത്തിലേയ്ക്ക്‌ കുതിച്ചുയര്‍ന്ന് വട്ടമിട്ടു പറന്നുകൊണ്ട്‌ ഗരുഡന്‍ പ്രസ്താവിച്ചു: "ജീവിതമെന്നു പറയുന്നത്‌ എവിടെയും യഥേഷ്ടം പറന്നു നടക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്‌." ഉടനെ താഴെ മന്ദം മന്ദം ഒഴുകിയിരുന്ന കാട്ടരുവി അഭിപ്രായപ്പെട്ടു: "ജീവിതമെന്നു പറയുന്നത്‌ നിലക്കാത്ത ഒരു പ്രവാഹമാണ്‌."

കാട്ടരുവി പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ പൈന്‍ മരം ചര്‍ച്ചയില്‍ പങ്കെടുത്തുകൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു: "ഗരുഡന്റെ അഭിപ്രായമാണ്‌ ശരി. ജീവിതമെന്ന് പറയുന്നത്‌ സ്വാതന്ത്ര്യം തന്നെ!" എല്ലാം കേട്ട്‌ നിശബ്ദയായിരുന്ന റോസാച്ചെടിയൊടുവില്‍ ചിത്രശലഭത്തെ പിന്തുണച്ചുകൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു: "ജീവിതമെന്ന് പറയുന്നത്‌ സന്തോഷമാണ്‌!"

കാട്ടിലെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചര്‍ച്ച തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ അകലെനിന്ന് പള്ളിമണികള്‍ സകലരേയും സന്ധ്യാപ്രാര്‍ത്ഥനയ്ക്‌ ആഹ്വാനം ചെയ്തുകൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു: "യഥാര്‍ത്ഥ ജീവിതമെന്നു പറയുന്നത്‌ ദൈവാനുഗ്രഹംകൊണ്ട്‌ സന്തോഷവും സമാധാനവും നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ജീവിതമാണ്‌; ദൈവകൃപയാല്‍ പ്രതിസന്ധികളെ ധൈര്യപൂര്‍വ്വം തരണം ചെയ്യുന്ന ജീവിതമാണ്‌; അവിടുത്തെ ശക്തിയില്‍ വിശ്വാസമര്‍പ്പിച്ചുകൊണ്ട്‌, വിശ്വസ്തതയോടെയും കളങ്കമില്ലാതെയും മുന്നോട്ട്‌ പോകുന്ന ജീവിതമാണ്‌."

കൂട്ടുകാരേ, കാട്ടിലെ കൂട്ടുകാരുടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ചര്‍ച്ച നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ വിവിധ മുഖങ്ങളെയല്ലേ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്‌? നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ ഒട്ടേറെ കയ്പ്പും കണ്ണീരുമെല്ലാം നാമനുഭവിക്കുന്നുണ്ട്‌... നമ്മുടെ ജീവിതവഴികളില്‍ പലപ്പോഴും പൂക്കള്‍ വിരിയാറില്ല. ഉഷ്ണഭൂമികളില്‍ ദാഹജലധാര ഒഴുകാറില്ല. എങ്കിലും നമ്മള്‍ യാത്ര തുടരുകയാണ്‌. ഈ യാത്രയില്‍ ഞാന്‍ തളരുന്ന ഇടങ്ങളില്‍ എനിക്കുള്ള പാഥേയവുമായി ആരാണ്‌ കാത്തിരിക്കുന്നത്‌? അറിയില്ല. എന്നാല്‍, ദൈവത്തില്‍ ആശ്രയിച്ചു മുന്നോട്ടു നീങ്ങുന്ന ഏവരും അനുഭവിക്കുന്നുണ്ട്‌; അടിതെറ്റുമ്പോള്‍ അജ്ഞാതമായ ഒരു കൈപ്പിടിയുടെ ബലം... അലറിക്കരയുമ്പോള്‍ ആശ്വാസത്തിന്റെ നിശബ്ദമായ ഒരു താരാട്ട്‌... ഒറ്റയാകുമ്പോള്‍ ഉറ്റ സൗഹൃദത്തിന്റെ ഒരു തണല്‍... പരാജയത്തിന്റെ ഇരുട്ടില്‍ ഇനിയടുത്ത ചുവടെങ്ങോട്ട്‌ എന്നറിയുന്നതിനുമുമ്പേ, ഒരിടിവാള്‍ വെളിച്ചത്തില്‍ തൊട്ടുമുന്നില്‍ വിജയപടവുകള്‍ തെളിക്കുന്ന അനിര്‍വചനീയമായ ഒരു കരുതല്‍...

അതിനാല്‍, നമുക്കിനി ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ മുന്നേറാം. വെയില്‍ തിളയ്ക്കുന്ന ജീവിത മരുഭൂമികളില്‍ നിസ്വാര്‍ഥമനസ്ക്കരുടെ ലോകം ഒരു കുമ്പിള്‍ കുളിര്‍ജലമായി ഉറവപൊട്ടും. ഒരു കൊമ്പില്‍ തളിര്‍ച്ചോലയായി തണല്‍ വിരിക്കും. നമുക്കിനി ആഹ്ലാദത്തോടെ ലക്ഷ്യംതേടി യാത്ര തുടരാം. നാം കരുതാത്ത നമ്മുടെ ജീവിതവഴികളില്‍ ദൈവം നമ്മെ കാത്തിരിപ്പുണ്ട്‌. വിഷാദത്തിന്റെ അയഞ്ഞ തന്ത്രികള്‍ മുറുക്കി ശോകരാഗങ്ങളെ ആനന്ദരാഗങ്ങളാക്കാന്‍, സന്മനസുള്ള ദൈവകൃപയുടെ സംഗീതജ്ഞരെ ദുരിതങ്ങളുടെ ഉച്ചസ്ഥായിയില്‍ ദൈവം തപസ്സിരുത്തിയിട്ടുണ്ട്‌.

ഉയര്‍ന്നു പറക്കുന്ന ഗരുഡനും, തലയുയര്‍ത്തി നില്‍ക്കുന്ന പൈന്‍ മരത്തിനുമപ്പുറം പ്രത്യാശയുടെ പള്ളിമണികള്‍ നമ്മുടെ കര്‍ണ്ണപുടങ്ങളെ തഴുകാതിരിക്കില്ല... തീര്‍ച്ച... കാത്തിരിക്കാം...

Subscribe to നിത്യദര്‍ശനങ്ങള്‍ by Email

റിപ്പബ്ലിക്‌ ദിനാശംസകള്‍...

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Mon, 26 Jan 2009 00:02:00 +0100

ഇന്ന് ഇന്ത്യ ഒരു ജനാധിപത്യപരമാധികാര രാഷ്ട്രമാണ്‌. സൂര്യനസ്തമിക്കാത്ത ബ്രിട്ടീഷ്‌ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ നീരാളിക്കൈകളില്‍നിന്നും 1947 ആഗസ്റ്റ്‌ 15-ആം തിയതി നാം സ്വാതന്ത്യം നേടിയപ്പോള്‍ അത്‌ അഹിംസയിലൂടെയും സത്യാഗ്രഹത്തിലൂടെയും നേടിയ അമൂല്യമായ സ്വാതന്ത്യമായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ബ്രിട്ടീഷുകാരില്‍നിന്നുള്ള മോചനം രാഷ്ടീയമോചനം മാത്രമേ ആകുന്നുള്ളൂ. ഇന്ത്യയുടെ ആത്മാവ്‌ ഗ്രാമങ്ങളിലാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഗാന്ധിജിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം സ്വാതന്ത്യം കേവലമൊരു രാഷ്ടീയ മോചനമായിരുന്നില്ല. അതിലുപരി അത്‌ ഇന്ത്യയിലെ ഓരോ പൗരന്റെയും സ്വാതന്ത്യമായിരുന്നു. അതിന്‌ സ്വന്തമായി ഒരു ഭരണഘടനയും, അതിനെ താങ്ങാന്‍പോന്ന നിയമസംഹിതയും ആവശ്യമായിരുന്നു. ഏറ്റവും മൗലികവും എന്നാല്‍ സങ്കീര്‍ണ്ണവുമായ വൈവിധ്യങ്ങള്‍ ഉല്‍ക്കൊള്ളുന്ന ഭാരതരാഷ്ട്രത്തെ ഇന്ന് നാം കാണുന്ന സ്വതന്ത്യ പരമാധികാര ജനാധിപത്യ മതേതരത്വ സോഷ്യലിസ്റ്റ്‌ റിപ്പബ്ലിക്കാക്കാന്‍ വി. ആര്‍. അംബേദ്ക്കറിനേപ്പോലെ കര്‍ത്തവ്യബോധവും ദീര്‍ഘവീക്ഷണവുമുള്ള മഹാന്മാര്‍ വഹിച്ച പങ്ക്‌ അവിസ്മരണീയമാണ്‌. ഒടുവില്‍ 1950 ജനുവരി 26-ന്‌ ജനാധിപത്യലോകം കണ്ട ഏറ്റവും ശക്തവും വിപുലവുമായ ഇന്ത്യന്‍ ഭരണഘടന WE, THE PEOPLE OF INDIA എന്ന ആമുഖത്തോടെ നിലവില്‍ വന്നു.

ഇന്ത്യന്‍ ഭരണഘടന ഓരോ പൗരനും പ്രധാനം ചെയ്യുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സ്വാതന്ത്യം ജനാധിപത്യമാണ്‌. ഇവിടെ പരമാധികാരം ജനങ്ങള്‍ക്കാണ്‌. ജനാധിപത്യം കഴിഞ്ഞാല്‍ മതേതരത്വം. ഇന്ത്യയിലെ ഓരോ പൗരനും താന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന മതം സ്വീകരിക്കാനും, ജീവിക്കാനും, പ്രചരിപ്പിക്കാനും സ്വാതന്ത്യമുണ്ട്‌. ജാതി,മത,വര്‍ഗ്ഗ,വര്‍ണ്ണ വിവേചനമില്ലാതെ എല്ലാവര്‍ക്കും ജീവിതത്തിനാവശ്യമായത്‌ സ്വന്തമാക്കാന്‍ സ്വാതന്ത്യം നല്‍കുന്ന സോഷ്യലിസമാണടുത്തത്‌. റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ ഘടന ഓരോ ഇന്ത്യന്‍ പൗരന്റേയും സ്വാതന്ത്യമാണ്‌. നാനാജാതിമതസ്തരായ എല്ലാ വിഭാഗക്കാര്‍ക്കും, സംസ്ക്കാരങ്ങള്‍ക്കും, ഭാക്ഷകള്‍ക്കും അര്‍ഹിക്കുന്ന പ്രാതിനിത്യം നല്‍കുന്നു എന്നതാണ്‌ ഇന്ത്യന്‍ ഭരണഘടനയുടെ സവിശേഷത. കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങള്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്‌ സമയത്തിനും കാലത്തിനും അനുസൃതമായി മാറാനും പൊരുത്തപ്പെടാനും വഴങ്ങിക്കൊടുക്കുന്ന ഒരു ഭരണഘടനയാണ്‌ നമ്മുടേത്‌.

സ്വാതന്ത്യത്തിനും റിപ്പബ്ലിക്കിനുംശേഷം പിന്നീടങ്ങോട്ടുള്ള നാളുകളില്‍ വികസനത്തിന്റെ പാതയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച നാം ഹൈ-ടെക്‌ യുഗത്തില്‍ എത്തിനില്‍ക്കുന്നു. ലോകത്ത്‌ ഇന്ന് ഏതൊരു മേഖലയിലും ഭാരതത്തിന്‌ സ്വന്തമായൊരിടമുണ്ട്‌. മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ ജാതകത്തില്‍ ഉഗ്രപ്രതീക്ഷകളുണര്‍ത്തുന്ന നിരവധി സാധ്യതകളും, പേടിപ്പെടുത്തുന്ന അനവധി വെല്ലുവിളികളും ഇന്ത്യന്‍ ജനത ലോകചരിത്രത്തില്‍ കോറിയിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഉയര്‍ച്ചയില്‍നിന്ന് ഉയര്‍ച്ചയിലേയ്ക്ക്‌ കുതിക്കുമ്പോഴും ഇന്നും ഇന്ത്യയുടെ ആത്മാവ്‌ കിതയ്ക്കുന്നു, സ്വാതന്ത്യപ്രാപ്തിക്ക്‌ മുന്‍പെന്നോണം കണ്ണീര്‍പൊഴിക്കുന്നു... യതാര്‍ഥ സ്വാതന്ത്യത്തിനുവേണ്ടി..., മതസൗഹാര്‍ദ്ദത്തിനുവേണ്ടി..., വര്‍ഗീയ വിരുദ്ധ ഭാരതത്തിനുവേണ്ടി...! തേങ്ങിതേങ്ങിക്കരയുന്ന ഭാരതമാതാവിന്റെ ശബ്ദം നിങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കുന്നില്ലേ? ചുടുകണ്ണീര്‍ നിങ്ങളുടെ സിരകളെ പൊള്ളിക്കുന്നില്ലേ? ഒന്ന് മറക്കാതിരിക്കാം. ഇന്ത്യ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ നാടാണ്‌. നാനാത്വത്തില്‍ ഏകത്വമാണ്‌ നമ്മുടെ മുഖമുദ്ര. മുനിവര്യരുടെ ഭാരതം എന്റെ രാഷ്ട്രമാണ്‌. എല്ലാ ഭാരതീയരും എന്റെ സഹോദരീ സഹോദരന്മാരാണ്‌. ഇവിടെ ഹൈന്ദവനോ, മുസല്‍മാനോ, ക്രിസ്ത്യാനിയോ അല്ല വലുത്‌... മറിച്ച്‌ എന്റെ രക്തത്തില്‍ അലിഞ്ഞുചേര്‍ന്നിരിക്കുന്ന ഭാരതമെന്ന വികാരമാണ്‌. എന്റെ മജ്ജകളില്‍ കുടികൊള്ളുന്ന ഭാരതമെന്ന ഉയര്‍ന്ന സങ്കല്‍പമാണ്‌ ജനകോടികള്‍ക്കിടയിലെന്റെ സംസ്കാരത്തെ ഉയര്‍ത്തിക്കാട്ടാന്‍ എന്റെ പ്രചോദനം.

ലോകരാഷ്ട്രങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ആര്‍ഷഭാരതസംസ്കാരത്തിന്റെ വക്താക്കളായിത്തിരാന്‍ നമുക്കോരോരുത്തര്‍ക്കുമാവട്ടെ എന്നാശംസിക്കുന്നു. അഹിംസയില്‍ അതിഷ്ടിതമായ പുതിയൊരിന്ത്യ കെട്ടിപ്പെടുക്കാന്‍ നമുക്കൊന്നായി യത്നിക്കാം. രാജ്യത്തിനായി ജീവന്‍ ത്യജിച്ച ധീരദേശാഭിമാനികള്‍ക്ക്‌ എന്റെ ആദരാജ്ഞലികള്‍ അര്‍പ്പിച്ചുകൊണ്ട്‌... വന്ദേ മാതരം.

ജയ്‌ ഹിന്ദ്‌.

THE WAY TO HEAVEN

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Sun, 25 Jan 2009 12:41:00 +0100

The way to Damascus was a way to change in the life of Saul...
His way to Damascus and the fall changed the world...
In his way to Damascus, hatred was transformed into fascination...
The persecutor of the new way becomes the announcer of the faith...
In this way, God Himself interfered and changed Saul and gave him a new name Paul…
In his way, he saw the light and became blind…
But in his way, his inner eyes were opened by the witness and testimony of believers...
His way to Damascus made him a new creation, and it made him a burning missionary for Christ.

Are we blind and following the wrong path many times?
Do we realize the fall?
Do we recognize His presence?
Are we aware that the faith can change our personal life and then the world?
Are we ready to make this world a better one by becoming new and being good...!

എനിക്കൊരു സ്വപ്നമുണ്ട്‌....

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Thu, 15 Jan 2009 18:06:00 +0100

എനിക്കൊരു സ്വപ്നമുണ്ട്‌: ഒരു ദിവസം ഈ രാജ്യം അതിന്റെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ യഥാര്‍ത്ഥ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ത്തന്നെ ഉയരുകയും ജ്വലിക്കുകയും ചെയ്യും.

എനിക്കൊരു സ്വപ്നമുണ്ട്‌: ഒരു ദിവസം ജോര്‍ജിയയിലെ ചുവന്ന കുന്നുകളില്‍ മുന്‍ അടിമകളുടെയും മുന്‍ ഉടമകളുടെയും മക്കള്‍ സാഹോദര്യത്തിന്റെ മേശയ്ക്ക്‌ ചുറ്റും ഒന്നിച്ചിരിക്കാന്‍ പ്രാപ്തരാകും.

എനിക്കൊരു സ്വപ്നമുണ്ട്‌: ഒരു ദിവസം അനീതിയുടേയും അടിച്ചമര്‍ത്തലിന്റെയും ഉഷ്ണജ്വാല പൊങ്ങിയ മരുഭൂമി സംസ്ഥാനമായ മിസിസിപ്പിപോലും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും നീതിയുടെയും മരുപ്പച്ചയായി രൂപാന്തരപ്പെടും.

എനിക്കൊരു സ്വപ്നമുണ്ട്‌: ഒരു ദിവസം എന്റെ നാലു കുട്ടികളും അവരുടെ തൊലിയുടെ നിറംകൊണ്ടല്ലാതെ, സ്വഭാവത്തിന്റെ വൈശിഷ്ട്യംകൊണ്ട്‌ വിലയുരുത്തുന്ന ഒരു രാജ്യത്ത്‌ ജീവിക്കും.

എനിക്ക്‌ ഇന്ന് ഒരു സ്വപ്നമുണ്ട്‌.

എനിക്കൊരു സ്വപ്നമുണ്ട്‌: ഇപ്പോള്‍ തടസ്സത്തിന്റെയും, ദൗര്‍ബല്യത്തിന്റെയും വാക്കുകള്‍ ഇറ്റുവീഴുന്ന ചുണ്ടുകളോട്‌ കൂടിയ ഗവര്‍ണര്‍മാരുള്ള എന്റെ അലബാമാ സംസ്ഥാനം, ഒരിക്കല്‍ കറുത്തവരായ ആണ്‍കുട്ടികളും പെണ്‍കുട്ടികളും വെള്ളക്കാരായ ആണ്‍കുട്ടികളും പെണ്‍കുട്ടികളും കൈകോര്‍ത്ത്‌ സഹോദരങ്ങളെപ്പോലെ നടക്കാന്‍ കഴിയുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക്‌ രൂപാന്തരപ്പെടും.

എനിക്കൊരു സ്വപ്നമുണ്ട്‌: ഒരു ദിവസം എല്ലാ താഴ്‌വാരങ്ങളും ഉയര്‍ത്തപ്പെടും, എല്ലാ കുന്നുകളും പര്‍വതങ്ങളും താഴ്‌ന്നതായിത്തീരും. കുണ്ടും കുഴിയും നിറഞ്ഞ സ്ഥലങ്ങള്‍ നേരായിത്തീരും. ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം വെളിപ്പെടും. എല്ലാ മനുഷ്യരും അതൊന്നിച്ച്‌ കാണുകയും ചെയ്യും.

ഇതാണ്‌ നമ്മുടെ പ്രതീക്ഷ. ഈ വിശ്വാസത്തോടെയാണ്‌ ഞാന്‍ തെക്കന്‍ പ്രദേശത്തേക്ക്‌ തിരിച്ചുപോകുന്നതും. ഈ വിശ്വാസത്താല്‍ നമുക്ക്‌ നിരാശയുടെ പര്‍വതത്തില്‍നിന്ന് പ്രതീക്ഷയുടെ കല്ല് പൊളിച്ചെടുക്കാം. ഈ വിശ്വാസംകൊണ്ട്‌ നമുക്ക്‌ നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന്റെ വിഭാഗീയതയുടെ ശബ്ദകോലാഹലത്തെ സാഹോദര്യത്തിന്റെ മനോഹരമായ സിംഫണിയാക്കി രൂപാന്തരപ്പെടുത്താം. ഒരു ദിവസം നാം സ്വതന്ത്രരാകുമെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്‌, ഈ വിശ്വാസത്താല്‍ നമുക്ക്‌ ഒന്നിച്ച്‌ പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍, ഒന്നിച്ച്‌ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാന്‍, ഒന്നിച്ച്‌ പ്രയത്നിക്കാന്‍, ഒന്നിച്ച്‌ തടവറയിലേക്കു പോകാന്‍, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുവേണ്ടി ഒന്നിച്ച്‌ നില്‍ക്കാന്‍ കഴിയും...

(1963 ഓഗസ്റ്റ്‌ 28ന്‌ ലിങ്കണ്‍ മെമ്മോറിയലില്‍ മാര്‍ട്ടിന്‍ ലൂഥര്‍ നടത്തിയ പ്രസംഗം.)

സ്വന്തം കഴിവും മികവും തിരിച്ചറിയലാണ്‌ ദര്‍ശനം. ദര്‍ശനങ്ങള്‍ മഹാത്മാക്കള്‍ക്കു ജന്മമേകുന്നു. ദര്‍ശങ്ങള്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്‌ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക്‌ നിറംകൊടുക്കുകവഴി അമേരിക്കന്‍ ജനതയുടെ ഇതിഹാസമായി മാറി മാര്‍ട്ടിന്‍ ലൂഥര്‍ കിംഗ്‌. അമേരിക്കന്‍ വര്‍ണ്ണ വിവേചനത്തിനെതിരെ ശബ്ദമുയര്‍ത്തിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ 80-ആം ജന്മദിനമാണിന്ന്. (15, ജനുവരി, 1929 - 04, ഏപ്രില്‍, 1968)

എനിക്കൊരു സ്വപ്നമുണ്ട്‌: ഒരിക്കല്‍ കറുത്തവരായ ആണ്‍കുട്ടികളും പെണ്‍കുട്ടികളും വെള്ളക്കാരായ ആണ്‍കുട്ടികളും പെണ്‍കുട്ടികളും കൈകോര്‍ത്ത്‌ സഹോദരങ്ങളെപ്പോലെ നടക്കാന്‍ കഴിയുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക്‌ അമേരിക്ക രൂപാന്തരപ്പെടും. ഒരു ദിവസം ഇവിടെ മുന്‍ അടിമകളുടെയും മുന്‍ ഉടമകളുടെയും മക്കള്‍ സാഹോദര്യത്തിന്റെ മേശയ്ക്ക്‌ ചുറ്റും ഒന്നിച്ചിരിക്കാന്‍ പ്രാപ്തരാകും.

തന്റെ സ്വപ്നസാഫല്യത്തിനായി വര്‍ണ്ണവിവേചനത്തിന്‌ ഇരയായ്ക്കൊണ്ടിരുന്ന അമേരിക്കന്‍ നീഗ്രോ സമൂഹത്തെ ഒരുമിപ്പിച്ച്‌ 1957 -ല്‍ അദ്ദേഹം ക്രിസ്ത്യന്‍ ലീഡര്‍ഷിപ്പ്‌ കോണ്‍ഫറന്‍സ്‌ എന്ന സംഘടന രൂപീകരിച്ചു. തുടരെത്തുടെരെയുള്ള വധഭീഷണികളേയും വെല്ലുവിളികളേയും അതിജീവിച്ച്‌ അക്രമരഹിത മാര്‍ഗ്ഗത്തിലൂടെ 1963 ഓഗസ്റ്റ്‌ 28ന്‌ അമേരിക്കന്‍ നീഗ്രോകള്‍ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനം നടത്തി. തദവസരത്തില്‍ അമേരിക്കയുടെ തലസ്ഥാന നഗരിയില്‍ തടിച്ചുകൂടിയ ജനസമൂഹത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ട്‌ ലൂഥര്‍ കിംഗ്‌ നടത്തിയ പ്രസംഗം ചരിത്രപ്രസംഗമായി. അത്‌ മനുഷ്യഹൃദയങ്ങളില്‍ ഇന്നും ജീവിക്കുന്നു. ഒപ്പം ആ സ്വപ്നവും...

ലൂഥറിന്റെ 'സ്വപ്നം' വെള്ളക്കാരെ പ്രകോപിപ്പിച്ചു. അവര്‍ അദ്ദേഹത്തെ പല വിധത്തില്‍ പീഡിപ്പിച്ചു. വധഭീഷണി മുഴക്കി. വീടിനു ബോംബുവച്ചു. പക്ഷേ, ഇതൊന്നുമദ്ദേഹത്തെ അലട്ടിയില്ല... ലക്ഷ്യപ്രാപ്തിയില്‍നിന്നകറ്റിയില്ല. 1964 -ല്‍ സമാധാനത്തിനുള്ള നോബല്‍ സമ്മാനം അദ്ദേഹത്തെ തേടിയെത്തി. ഒടുവില്‍, 1968 ഏപ്രില്‍ നാലിന്‌ ജെയിംസ്‌ ഏള്രേ എന്ന വംശവിദ്വേഷിയായ ഒരു വെള്ളക്കാരന്‍ അദ്ദേഹത്തെ വെടിവച്ച്‌ കൊന്നു.

പക്ഷേ മരണത്തില്‍ അവസാനിക്കുന്നില്ല അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം. അതൊരു തുടക്കമായിരുന്നു. അമേരിക്കന്‍ ജനതയുടെ തിരിച്ചറിവിന്റെ തുടക്കം. ഇന്ന് അമേരിക്കയിലെ എല്ലാ നഗരങ്ങളിലും മാര്‍ട്ടിന്‍ ലൂഥര്‍ കിങ്ങിന്റെ പേരില്‍ ഒരു റോഡുണ്ട്‌. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മദിനം (ജനുവരി 15) ദേശീയ അവധി ദിനമാണ്‌.

ലൂഥറിന്റെ സ്വപ്നം അവസാനിക്കുന്നില്ല. അതൊരു ദര്‍ശനമായിരുന്നു. അമേരിക്കന്‍ ജനതയ്ക്കുവേണ്ടി മാര്‍ട്ടിന്‍ ലൂഥര്‍ എന്ന വൈദികന്റെ ദര്‍ശനം. നീഗ്രോ വംശജനായ ബറാക്‌ ഒബാമ അമേരിക്കയുടെ പ്രസിഡന്റായി സ്ഥാനമേല്‍ക്കുമ്പോള്‍ ചരിത്രപ്രസംഗത്തില്‍ നിന്നും ദര്‍ശന സാഫല്യത്തിലേയ്ക്‌ വെറും 45 വര്‍ഷത്തെ ദൈര്‍ഘ്യം മാത്രം.

എന്റെ സ്വപ്നവും ഒരു ദര്‍ശനമാണെന്ന് മറക്കാതിരിക്കാം... വരും തലമുറയ്ക്‌ പ്രചോദനമാവണമെങ്കില്‍ നാം സ്വപ്നങ്ങളുടെ മനുഷ്യരാവണം... സ്വപ്നങ്ങളില്‍ നിന്നും യാഥാര്‍ത്യങ്ങളിളേയ്ക്‌ ഏറെ ദൂരമില്ല. അപ്പോള്‍ നാമവര്‍ക്ക്‌ ഇതിഹാസമാവും...!

Hello, Good Morning

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Sat, 10 Jan 2009 22:34:00 +0100

This morning when I wakened
And saw the sun above,
I softly said, "Good morning, God,
Bless everyone I love"

Right away I thought of you
And said a loving prayer ,
That He would bless you specially,
And keep you free from care.

I thought of all the happiness
A day could hold in store,
I wished it all for you because
No one deserves it more.

I felt so warm and good inside,
My heart was all aglow.
I know God heard my prayers for you,
He hears them all, you know.

You have two choices...smile and close this page
Or pass this along to someone else
to spread the good feelings.
I know what I did!!

(Taken from Spiritual Sharer)

സൗഹൃദം = സമയം

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Wed, 7 Jan 2009 16:52:00 +0100

മുന്നറിയിപ്പുകൂടാതെ നിനച്ചിരിക്കാത്ത വേളകളില്‍ തട്ടിവീഴുന്ന വഴിയാണ്‌ മനുഷ്യജീവിതം. ജീവിതത്തിന്റെ മരുഭൂമിയില്‍ സ്നേഹസാനിധ്യത്തിന്റെ മരുപ്പച്ചകള്‍ തീര്‍ക്കുന്നവരാണ്‌ സുഹൃത്തുക്കള്‍. കല്ലും മുള്ളും നിറഞ്ഞ ജീവിതവഴികളില്‍ സ്നേഹവും സൗഹൃദവും പങ്കുവച്ച്‌ ഇണങ്ങിയും പിണങ്ങിയും ചിരിച്ചും ചിരിപ്പിച്ചും ജീവിതദര്‍ശനങ്ങള്‍ക്ക്‌ നിറച്ചാര്‍ത്തുകൂട്ടുന്നവരാണവര്‍. അറിയാതെ അടുക്കുന്നവര്‍ പക്ഷെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിത്തീരുന്നു എന്നതാണ്‌ സൗഹൃദത്തിന്റെ മാജിക്‌...

അജീഷും വിജീഷും സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്നു. അജീഷ്‌ താമസിച്ചിരുന്നത്‌ ഒരു കുന്നിന്മുകളില്‍... വിജീഷാകട്ടെ കുറെ അകലെയുള്ള ഒരു തടാകതീരത്തും. കുന്നിന്മുകളില്‍ താമസിച്ചിരുന്ന അജീഷ്‌ ഒരിക്കല്‍ ഒരു രോഗം വന്നു കിടപ്പിലായി. വിവരമറിഞ്ഞ വിജീഷ്‌ അയാളെ കാണുവാനെത്തി. അപ്പോള്‍ ഒരു പ്രത്യേകതരം സമ്മാനം സുഹൃത്ത്‌ രോഗിക്ക്‌ നല്‍കി. രോഗിക്കാകട്ടെ ആ സമ്മാനം ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അജീഷിന്റെ അസുഖം കുറെനാള്‍ നീണ്ടുനിന്നു. വിജീഷ്‌ അയാളെ ഇടയ്ക്കിടെ സന്ദര്‍ശിക്കുകയും അയാള്‍ക്കിഷ്ടമാണെന്നറിയാമായിരുന്ന സമ്മാനം എപ്പോഴും നല്‍കുകയും ചെയ്തു. വിജീഷിന്റെ പരിചരണവും പ്രത്യേക സമ്മാനവും വഴി അജീഷിന്റെ രോഗം മാറി. അപ്പോള്‍ രണ്ടുപേര്‍ക്കും ഏറെ സന്തോഷമായി.

കുറേനാള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ തടാകക്കരയില്‍ താമസിച്ചിരുന്ന വിജീഷിനു അസുഖം പിടിപെട്ടു. അക്കാര്യമറിഞ്ഞപ്പോള്‍ കുന്നിഞ്ചെരിവില്‍ താമസിച്ചിരുന്ന അജീഷ്‌ പതിവായി അയാളെ സന്ദര്‍ശിക്കുവാനെത്തി. അപ്പോള്‍ അയാളും രോഗിയായ സുഹൃത്തിന്‌ ഒരു പ്രത്യേക സമ്മാനം നല്‍കി. അയാള്‍ എപ്പോഴൊക്കെ സുഹൃത്തിനെ കാണാന്‍ പോയോ അപ്പോഴൊക്കെ സുഹൃത്തിന്‌ എറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട സമ്മാനം വീണ്ടും വീണ്ടും കൊടുക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അജീഷിന്റെ പരിചരണവും പ്രത്യേക സമ്മാനവും പതിവായി ലഭിച്ചപ്പോള്‍ വിജീഷിന്റെ അസുഖവും മാറി. എങ്കിലും അവര്‍ പതിവായി പരസ്പരം സന്ദര്‍ശിക്കുന്നതിലും ഇരുവര്‍ക്കും ഒരുപോലെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട സമ്മാനം നല്‍കുന്നതിലും എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചു.

എന്തായിരുന്നെന്നോ അവര്‍ പരസ്പരം എപ്പോഴും നല്‍കിയിരുന്ന സമ്മാനം?

സമയം!

അതെ, അവര്‍ക്കിരുവര്‍ക്കും എപ്പോഴും വേണ്ടിയിരുന്നത്‌ പരസ്പരമുള്ള സ്നേഹസാനിധ്യമായിരുന്നു. അതായത്‌ ഓരോരുത്തര്‍ക്കും വേണ്ടിയിരുന്നത്‌ മറ്റേയാളുടെ സമയമായിരുന്നു...

ആധുനികയുഗത്തിലെ മനുഷ്യന്‍ തിരക്കിന്റെ ഇരകളായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു. ഇന്ന് എല്ലാവരും തിരക്കിലാണ്‌, തിടുക്കത്തിലാണ്‌. സാനിധ്യത്തിനും സാമീപ്യത്തിനുമിന്ന് പുല്ലുവില. തിരക്കിനിടയില്‍ ശിഥിലമാകുന്ന സുഹൃത്ബന്ധങ്ങളും അതികമാരേയും ചിന്തിപ്പിക്കാറില്ല...! കാരണം, അത്രമാത്രം തിരക്കാണ്‌ നമുക്കൊക്കെ. മാതാപിതാക്കള്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ്‌. തിരക്കുമൂലം മക്കള്‍ക്കുവേണ്ടിയോ, സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കുവേണ്ടിയോ, പൊതുനന്മയ്ക്കുവേണ്ടിയോ മാറ്റിവയ്ക്കാന്‍ അവര്‍ക്ക്‌ സമയമില്ല. മക്കളുടെ കാര്യവും തിരിച്ചല്ല. അവര്‍ക്കും പഠനം മൂലവും ജോലികള്‍ മൂലവുമൊക്കെ വലിയ തിരക്കുതന്നെ.

'സമയമില്ലായ്മ' ഇന്നിന്റെ ശാപമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു. ഏറ്റവും രസകരമായ അഥവാ മനുഷ്യന്‍ ചിന്തിക്കാത്ത ഒരു സത്യം മരണം നമ്മെ ഗ്രസിക്കുന്ന നിമിഷംവരെ എല്ലാവര്‍ക്കും ലഭിക്കുന്ന സമയം ഒരുപോലെ തന്നെയാണ്‌ എന്നുള്ളതാണ്‌. ആര്‍ക്കും ഒരുദിവസത്തില്‍ ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂറില്‍ ഒരു സെക്കന്‍ഡ്‌ കൂടുതലോ കുറവോ ലഭിക്കുന്നില്ലല്ലോ. പക്ഷേ, ആളുകള്‍ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം തങ്ങള്‍ക്കു ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന സമയം ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്ന കാര്യത്തിലാണ്‌. സമയത്തിന്റെ മൂല്യത്തെക്കുറിച്ച്‌ അവബോധമുള്ളവര്‍ തങ്ങള്‍ക്ക്‌ ലഭിക്കുന്ന ഓരോ നിമിഷവും ഏറ്റവും മെച്ചപ്പെട്ട രീതിയില്‍ ചെലവഴിക്കന്‍ ശ്രമിക്കും. എന്നാല്‍ സമയത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച്‌ ബോധമില്ലാത്തവരാകട്ടെ തങ്ങളുടെ സമയം വൃഥാ ചിലവഴിക്കുകയും ചെയ്യും.

നമുക്ക്‌ ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ദാനമാണ്‌ സമയം. നാളേയ്ക്കുവേണ്ടി നാമെന്തെല്ലാം മനക്കോട്ടകള്‍ കെട്ടിയാലും ഇന്നിനോട്‌ നാം സഹകരിക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ എന്ത്‌ പ്രയോജനം. നിന്റെ സമയം നിന്റെ സ്വന്തമല്ല. നിന്റെ സുഹൃത്തും, സഹോദരനും, മാതാപിതാക്കളും മക്കളും അതിനവകാശികളാണ്‌. അതുകൊണ്ടാവാം 'കാണപ്പെടുന്ന സഹോദരനെ സ്നേഹിക്കാത്തവനു കാണപ്പെടാത്ത ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുവാന്‍ സാധിക്കുകയില്ലെന്നു' ബൈബിള്‍ കുറിക്കുക.

നാം പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത വേഗത്തില്‍ സമയം കടന്നുപോവുകയാണ്‌. 2008 കടന്നുപോയി..., 2009-തും അതിവേഗം മുന്നോട്ട്‌ നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോള്‍ നാം നമ്മുടെ സമയത്തിന്റെ വിനിയോഗത്തെക്കുറിച്ച്‌ അല്‍പം ആത്മശോധന ചെയ്യുന്നത്‌ നന്നായിരിക്കും. എല്ലാവര്‍ക്കും ഒരുപോലെ ലഭിക്കുന്ന സമയം ഏറ്റവും നന്നായിട്ടാണോ ഞാന്‍ ചെലവഴിക്കുന്നത്‌? മറ്റുള്ളവര്‍ നമ്മില്‍നിന്നു പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന നമ്മുടെ സമയം കുറേയെങ്കിലും അവര്‍ക്ക്‌ കൊടുക്കാന്‍ നാം സന്നദ്ധരാണോ? നാം കൊടുക്കുന്ന മറ്റ്‌ എന്തിനേക്കാളും നമ്മള്‍ കൊടുക്കുന്ന സമയത്തിനാണ്‌ മറ്റുള്ളവര്‍ പ്രാധാന്യം കല്‍പിക്കുന്നത്‌ എന്നത്‌ നാം ഓര്‍മിക്കാറുണ്ടോ? നമുക്കന്യരുടെ മനസ്സില്‍ ഒരോര്‍മയായി, അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറാം. 2009 നമ്മുടെ പുതിയ ജീവിതത്തിന്റെ തുടക്കമാവട്ടെ.

സൗഹൃദം സമം സമയം എന്ന മന്ത്രം ജീവിതത്തിനെന്നും വഴികാട്ടിയാവട്ടെ...! ഒരായിരം മറക്കാനാവാത്ത സുഹൃത്തുക്കളെ സ്മരിച്ചുകൊണ്ട്‌, നന്ദിയോടെ...

സ്വാഗതം 2009...

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Thu, 1 Jan 2009 23:18:00 +0100

സ്വപ്നസാഷാത്കാരത്തിന്റേയും അനുഗ്രഹാശിസുകളുടേയും ഒരു പുതുവര്‍ഷപ്പുലരികൂടി വരവായി... ഇന്നലെയുടെ നാളെകള്‍ ഇന്നിന്റെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍ക്കു വഴിമാറുമ്പോള്‍ 2009 നമുക്കുമുന്‍പില്‍ യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാകുന്നു. പറഞ്ഞുതീരാത്ത കഥകള്‍ മുഴുമിപ്പിക്കാനും, കണ്ടുതീരാത്ത ദര്‍ശനങ്ങല്‍ക്ക്‌ നിറം പകരാനും ഒരവസരം കൂടി...! ഓര്‍മ്മയിലെ വെടിമുഴക്കങ്ങള്‍ക്കും നിരാശയുടെ ഇടിമുഴക്കങ്ങള്‍ക്കുമൊക്കെ അവസാനമായി. പ്രതീക്ഷയുടെ പുതുവര്‍ഷം പിറക്കുകയായി...

ഒട്ടേറെ സ്വപ്നങ്ങളെ പൂവണിയിച്ച്‌ കടന്നുപോയ 2008 അനുഗ്രഹാശിസുകളുടെ വര്‍ഷമായിരുന്നു. ചിരിച്ചും, ചിരിപ്പിച്ചും ഇങ്ങിയും പിണങ്ങിയുമൊക്കെ പൊലിഞ്ഞുപോയ വര്‍ഷം തികച്ചും മനോഹരമായിരുന്നു. നഷ്ടക്കണക്കുകളും ഓര്‍ക്കാതെ വയ്യ. പിന്നിലോട്ട്‌ കണ്ണോടിക്കുമ്പോള്‍ ഒന്നും വ്യക്തമല്ല. എങ്കിലും ദൈവാനുഗ്രഹത്തിന്റെ നിലാവെളിച്ചം എങ്ങും ദൃശ്യമാണ്‌. പൊലിഞ്ഞുപോയ വര്‍ഷത്തില്‍ വഴിനടത്തിയ ഇത്തിരിവെട്ടം എന്നും കൂട്ടിനുണ്ടാവട്ടെ. 2009 ഒരുപാടൊരുപാട്‌ അനുഗ്രഹങ്ങളുടെ വര്‍ഷമാകട്ടെ എന്നാശംസിക്കുന്നു. ഐശ്വര്യപൂര്‍ണ്ണവും ശാന്തിയും സമാധാനവും നിറഞ്ഞ പുതുവര്‍ഷത്തില്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും സുഖമുണ്ടാകട്ടെ... സര്‍വത്ര മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ... ആര്‍ക്കും ദുഃഖം വരാതിരിക്കട്ടെ...!

അപ്പത്തിന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്ക്‌...

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Thu, 25 Dec 2008 04:37:00 +0100

"ദൂതന്‍ പറഞ്ഞു. നിങ്ങള്‍ ഭയപ്പെടേണ്ട... സകല ജനത്തിനുംവേണ്ടിയുള്ള ഒരു സദ്വാര്‍ത്ത ഞാന്‍ നിങ്ങളെ അറിയിക്കാം... ഇന്നു ദാവീദിന്റെ പട്ടണത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ക്കായ്‌ ഒരു രക്ഷകന്‍, ക്രിസ്തു, പിറന്നിരിക്കുന്നു..." (Lk 2:10)

ഭൂമിയില്‍ സന്മനസ്സുള്ളവര്‍ക്ക്‌ സമാധാനത്തിന്റെ സുദിനമാണിന്ന്. അത്യുന്നതങ്ങളില്‍ കുടികൊള്ളുന്നവന്‍ ഭൂമിയില്‍ ഭൂജാതനായതിന്റെ ഓര്‍മ്മത്തിരുന്നാള്‍... തിരുപ്പിറവിയുടെ പുണ്യാചരണ ദിനം.അപ്പത്തിന്റെ വീട്ടില്‍ പിറവികൊണ്ടവന്റെ ജന്മദിനം നാമോരോരുത്തരുടേയും ജന്മദിനമാണ്‌... ഹാപ്പീ ക്രിസ്മസ്‌.

ഉണ്ണിയെ ധ്യാനിക്കുമ്പോള്‍ രക്ഷാകരസംഭവങ്ങള്‍ ധ്യാനിക്കാതെ വയ്യ. ആദിമാതാപിതാക്കളുടെ അനുസരണക്കേടുമൂലം മരണം സ്വായത്തമാക്കിയ മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തിനു ഒരു രക്ഷകനെ ദൈവപിതാവ്‌ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. പ്രളയകാലത്തിനുശേഷം ചക്രവാളസീമകളില്‍ മിഴിതുറക്കുന്ന മഴവില്ലുപോലെ, പാപം മൂലം അധഃപതിച്ച മനുഷ്യകുലത്തിനു പ്രതീക്ഷയുടെ പൂര്‍ത്തീകരണമായ ദൈവപുത്രന്‍, ബെത്ലഹേമിലെ കാലിത്തൊഴുത്തില്‍ ജന്മമെടുക്കണമെന്ന് അവിടുന്ന് തിരുവുളളമായി. അങ്ങനെ മനുഷ്യന്റെ എല്ലാ അളവുകോലുകളേയും അതിലംഘിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം അതിന്റെ പാരമ്യതയില്‍ ഭൂമിസ്പര്‍ശിക്കാന്‍ എത്തുകയായി. ഇതാ പ്രത്യാശയുടെ സുവിശേഷവുമായി ഒരു ക്രിസ്മസ്‌ ദിനംകൂടി...

തിരുപ്പിറവി ഒരില്ലാതാകലിന്റെ ഓര്‍മ്മ പുതുക്കലാണ്‌... ഒരു ബലിയുടെ ഓര്‍മ്മ. എല്ലാമുണ്ടായിട്ടും ഒന്നുമില്ലാത്തവനായി, ദരിദ്രരില്‍ ദരിദ്രനായി, കന്നുകള്‍ക്കിടയില്‍ ജന്മമെടുത്തവന്‍ നമുക്ക്‌ പകര്‍ന്നുതന്നത്‌ വിട്ടുകൊടുക്കലിന്റെ ഒരു സുവിശേഷമാണ്‌. നമ്മെ ചെറുതാക്കാതിരിക്കാന്‍ നമ്മേക്കാള്‍ ചെറുതായവന്‍ സന്മനസുള്ളവരുടെ രാജാവാണെന്നറിയുക.

ഓര്‍മ്മപുതുക്കലിന്റെ ദിനമായ ക്രിസ്മസ്‌ എന്റെയുള്ളില്‍ കോറിയിട്ട ഒരായിരം ചിത്രങ്ങളുണ്ട്‌. കരോള്‍ ഗീതങ്ങളും, നക്ഷത്ര വിളക്കുകളും, ക്രിസ്മസ്‌ അപ്പൂപ്പ്പ്പനും, ഗ്ലോറിയാ ഗീതങ്ങളുമൊക്കെ ചേര്‍ത്ത്‌ എന്റെ ഒാര്‍മ്മയിലെ ആദ്യത്തെ പിറവിത്തിരുന്നാളിന്‌ ആരാധനാപൂര്‍വ്വം സാക്ഷ്യം നിന്നതു മുതല്‍ ഇന്നുവരെയുള്ള ക്രിസ്മസ്‌ ദിനങ്ങള്‍ ഒാര്‍മ്മയില്‍ മിന്നി മറയുന്നു. ഇന്ന് ഈ ക്രിസ്മസ്‌ ആഘോഷിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ കണ്ടെത്തുന്ന ഒരു വലിയ സത്യമുണ്ട്‌. വളരുംതോറും എന്റെ ക്രിസ്താവബോധത്തിനു ഏറെ ആഴമൊന്നും ലഭിച്ചിട്ടില്ല. ചെറുപ്പത്തില്‍ പഠിച്ചവയുടെ ബാഹ്യാചരണമായി, പുറമ്പൂച്ചുകളുടെ പുനരാവര്‍ത്തനത്തില്‍ മാത്രമായി എന്റെ ക്രിസ്മസ്‌ ഒതുങ്ങിക്കൂടുന്നു. ചുറ്റും വെളിച്ചം പൂത്ത നക്ഷത്രങ്ങളും, ക്രിസ്മസ്‌ ട്രീകളും ആരവങ്ങളുമുയരുമ്പോഴും മനസ്സ്‌ മന്ത്രിക്കുന്നു. ഒരായിരം പുല്‍ക്കൂടുകളില്‍ ഉണ്ണി വന്നു പിറന്നാലും എന്റെ ഹൃദയത്തില്‍ അവന്‍ വന്നു പിറക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ എനിക്കെന്ത്‌ ക്രിസ്മസ്‌...?

പ്രിയ ബൂലോകരേ, നമ്മള്‍ ഓരോ വര്‍ഷവും ക്രിസ്മസ്‌ ആഘോഷിക്കുന്നുണ്ട്‌. വെറും ആഘോഷമായി മാത്രം നമുക്കതിനെ ഒതുക്കി നിര്‍ത്താതെ ആഴങ്ങളിലേയ്ക്കിറങ്ങിച്ചെന്ന്‌ അര്‍ത്ഥം ഗ്രഹിക്കാം. അപ്പത്തിന്റെ വീട്ടില്‍ ജോസഫും മറിയവും ദിവ്യപുത്രനെ എതിരേറ്റതുപോലെ നമുക്കുമവനെ ഹൃദയങ്ങളിലേയ്ക്കു ക്ഷണിക്കാം. നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങള്‍ ദൈവപുത്രനിഷ്ടപ്പെട്ട ഇടങ്ങളാക്കി നമുക്ക്‌ മാറ്റാം. അപ്പോള്‍ നമ്മുടെ ക്രിസ്മസ്‌ അര്‍ത്ഥപൂര്‍ണ്ണമാവും. എല്ലാവര്‍ക്കും ഒരായിരം ക്രിസ്മസ്‌ ആശംസകള്‍...!

ഞാന്‍ അമലോത്ഭവയാണ്‌...

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Mon, 8 Dec 2008 00:46:00 +0100

'പാപം കൂടാതെ ഉത്ഭവിച്ച മറിയമേ, സ്ത്രീകളില്‍ അനുഗ്രഹീതേ... ഞങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി അപേക്ഷിക്കണമേ...'

ഇന്ന് പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തിന്റെ അമലോത്ഭവത്തിരുന്നാള്‍... സഭാമക്കള്‍ക്കേവര്‍ക്കും അമ്മയിലൂടെ തിരുസുതനിലേയ്ക്കണയാന്‍ ഒരു സുദിനംകൂടി. ആദിമാതാപിതാക്കളുടെ അനുസരണക്കേടിലൂടെ മരണം ഇരന്നുവാങ്ങിയ മനുഷ്യകുലത്തിനു രക്ഷ നല്‍കുവാനായി അവതരിച്ച ദൈവപുത്രന്‌ ജന്മമെടുക്കുവാന്‍ ദൈവത്താല്‍ പ്രത്യേകമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട കന്യകയായിരുന്നു മറിയം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ വിലക്കപ്പെട്ട കനി ഭക്ഷിച്ച ആദിമാതാപിതാക്കളുടെ സന്താനപരമ്പരകള്‍ക്ക്‌ ശാപമായിക്കിട്ടിയ ഉത്ഭവപാപം അവളെ തീണ്ടിയില്ല. പാപക്കറ ലവലേശമേല്‍ക്കാതെ ദൈവമവളെ അമലോത്ഭവയായി സൃഷ്ടിച്ചു.

സര്‍പ്പത്തിന്റെ തല തകര്‍ത്തവളും നന്മനിറഞ്ഞവളുമായ കന്യകാമറിയം ഉത്ഭവപാപരഹിതയാണെന്നുള്ള വിശ്വാസസത്യം സാവധാനത്തിലാണ്‌ തിരുസഭയ്ക്ക്‌ തെളിവായത്‌. ഉത്ഭവപാപത്തിന്റെ സാര്‍വത്രികതയെ ഊന്നിപ്പറഞ്ഞവര്‍ക്ക്‌ മറിയത്തിന്റെ അമലോത്ഭവത്തെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. "ദൈവത്തിനാരേയും ഉത്ഭവപാപത്തില്‍നിന്ന് ഒഴിവാക്കാവുന്നതാണ്‌. ദൈവപുത്രന്‌ ജന്മമേകേണ്ട മറിയത്തെ പ്രസ്തുത നിയമത്തില്‍നിന്ന് ഒഴിവാക്കുവ ഉചിതമായിരുന്നതിനാല്‍, ഉചിതമായവ ചെയ്യുന്ന ദൈവം അവളെ അമലോത്ഭവയാക്കി സൃഷ്ടിച്ചു" എന്ന് പ്രശസ്ത ഫ്രാന്‍സിസ്കന്‍ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഡണ്‍സ്കോട്ട്‌ പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ കുറിച്ചുവച്ചു. ഉത്ഭവപാപരഹിതയായ കന്യകയോടുള്ള അസൂയയാലാവാം മംഗളവാര്‍ത്തയുമായെത്തുന്ന ഗബ്രിയേല്‍ മാലാഖ 'ദൈവകൃപ നിറഞ്ഞവളെ' എന്നവളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുക.

രക്ഷപ്രാപിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ മാതൃകയാണ്‌ മറിയം. ലോകപ്രശസ്തനായ പ്രോട്ടസ്റ്റന്റു കവി വേഡ്സുവര്‍ത്ത്‌ 'പാപപങ്കിലമായ മനുഷ്യപ്രകൃതിയുടെ ഏക സ്തുതിപാത്രമേ' എന്ന് മറിയത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്തിരിക്കുന്നത്‌ ഈ സത്യം മനസ്സിലാക്കിയതിനാലാവാം.

1854 ഡിസംബര്‍ 08 ലെ 'അവര്‍ണ്ണനീയമായ ദൈവം' (Ineffabilis Deus) എന്ന തിരുവെഴുത്തുവഴി ഒമ്പതാം പീയൂസു മാര്‍പാപ്പാ അമലോത്ഭവസത്യം ഇങ്ങനെ നിര്‍വചിച്ചു: "അഖണ്ഡവും പരിശുദ്ധവുമായ ത്രിത്വത്തിന്റെ സ്തുതിക്കും കന്യകയായ ദൈവമാതാവിന്റെ മഹത്വത്തിനും അലങ്കാരത്തിനും കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസത്തിന്റെ പുകഴ്ച്ചയ്ക്കും കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ പ്രചാരത്തിനുമായി നമ്മുടെ കര്‍ത്താവീശോമിശിഹായുടേയും പത്രോസു പൗലോസു ശ്ലീഹന്മാരുടേയും നമ്മുടേയും അധികാരത്തോടുംകൂടെ നാം ആദ്യവസാനം ചെയ്യുകയും നിര്‍വചിച്ചു പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എത്രയും ഭാഗ്യപ്പെട്ട കന്യകാമറിയം ഉത്ഭവത്തിന്റെ പ്രഥമ നിമിഷം മുതല്‍ മനുഷ്യവംശത്തിന്റെ രക്ഷകനായ ഈശോമിശിഹായുടെ യോഗ്യതകളെ പ്രതി സര്‍വ്വശക്തനായ ദൈവം നല്‍കിയ പ്രത്യേക വരത്താലും ആനുകൂല്യത്താലും ഉത്ഭവപാപത്തിന്റെ സകല മാലിന്യത്തില്‍ നിന്നും സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടുവെന്നുള്ളത്‌ ദൈവം വെളിപ്പെടുത്തിയതും അതിനാല്‍ ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കേണ്ടതുമാണ്‌."

മാര്‍പാപ്പയുടെ ഈ പ്രഖ്യാപനത്തെ ഉറപ്പിച്ചുകൊണ്ട്‌ 1858 മാര്‍ച്ച്‌ 25 ന്‌ ലൂര്‍ദ്ദില്‍ ദൈവമാതാവ്‌ വി.ബെര്‍ണദീത്തയ്ക്കു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു പറഞ്ഞു: "ഞാന്‍ അമലോത്ഭവയാണ്‌."

വാല്‍കഷണം:- പ്രിയ ബൂലോകരേ, നിങ്ങള്‍ക്കേവര്‍ക്കും അമലോത്ഭവത്തിരുന്നാളിന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥനാനിര്‍ഭരമായ മംഗളങ്ങള്‍..

നാടിനെ നടുക്കിയ ദുരന്തം...

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Fri, 5 Dec 2008 12:06:00 +0100

ഇന്നലെയുള്ളോര്‍ ഇന്നിവിടില്ല...

ഇനി വരികില്ല...!

റോഡപകടങ്ങള്‍ കേരളീയര്‍ക്കു പുതുമയല്ല. പക്ഷേ... ഒന്‍പതുകുട്ടികള്‍ ഒരുയാത്രാമൊഴിപോലും പറയാതെ മരണത്തിലേയ്ക്ക്‌ തലചായ്ച്ചപ്പോള്‍ കണ്ണൂര്‍ ജില്ലയിലെ ഇരിക്കൂറിനിന്നലെ നടുക്കത്തിന്റെ സായാഹ്നമായി. എന്നും സ്കൂള്‍ മടങ്ങി വീട്ടിലേയ്ക്കു യാത്രയാവുമ്പോലെ മരണത്തിലേയ്ക്കും ഒറ്റവരിയായാണവര്‍ നടന്നുനീങ്ങിയത്‌... ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം സ്കൂള്‍ വിട്ട്‌ കൊച്ചുകുസൃതികളും കുറുമ്പുപറച്ചിലുമൊക്കെയായി വീട്ടിലേയ്ക്കുയാത്രയായ ആ കുരുന്നുകള്‍ക്കു പിന്നില്‍ മരണം പതിയിരിക്കുന്നതായവര്‍ അറിഞ്ഞില്ല.

കണ്ണൂര്‍ ജില്ലയിലെ പെരുമണ്ണു നാരായണവിലാസം എ.എല്‍.പി സ്കൂളിനു അടുത്തുതന്നെ ആയിരുന്നു അപകടസ്ഥലം. സ്കൂള്‍ വിട്ട്‌ കുട്ടികള്‍ പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി അധികം കഴിയുമുന്‍പുതന്നെ ആയിരുന്നു സംഭവം. അമിതവേഗത്തില്‍ പിറകില്‍നിന്നെത്തിയ വാന്‍ ഇരുപതിതികം പോന്ന കുട്ടികളുടെ സംഘത്തെ ഇടിച്ചുതെറിപ്പിച്ചു. ഒന്‍പത്‌ പിഞ്ചുകുട്ടികളുടെ മരണതിനും പതിമൂന്നോളം പേരുടെ പരിക്കിനും കാരണമായ അപകടം ഇരിക്കൂറിന്റെ നടുക്കമായി. (കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ ഇവിടെ.. , ഇതുകൂടി വായിക്കുക, വീഡിയോ ഇവിടെ)

ആരേയും പഴിക്കാന്‍ മനസ്സനുവദിക്കുന്നില്ല... ജീവദാതാവറിയാതെ ഒന്നും സംഭവിക്കുന്നില്ല എന്നുമാത്രം ആശ്വസിക്കുന്നു... എല്ലാമറിയുന്നവന്റെ മുന്‍പില്‍ ഇതെന്തേ ഇങ്ങനെ എന്നുചോദിക്കാന്‍ നാമാളല്ല. പെരുമണ്ണിന്റെ തേങ്ങലില്‍ ഞാനും പങ്കാളിയാവുന്നു. ഒപ്പം പ്രാര്‍ത്ഥനാനിര്‍ഭരമായ ആദരാഞ്ജലികളും...

രക്ഷിക്കുന്ന കണ്ണുകള്‍...

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Sat, 8 Nov 2008 00:04:00 +0100

പ്രസിദ്ധ ഗ്രീക്ക്‌ കൊത്തുപണിക്കാരനായിരുന്നു ഫീഡിയസ്. ബി.സി. അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന ഇദ്ദേഹം ആര്‍ട്ടിമിസ്‌ ദേവതയുടെ മനോഹരമായ ഒരു പ്രതിമ നിര്‍മ്മിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.

ആഥന്‍സിലെ ആക്രോപോളീസിലേക്കുവേണ്ടി ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്യപ്പെട്ട ഈ പ്രതിമ വളരെ ശ്രദ്ധയോടുകൂടിയാണ്‌ ഫീഡിയസ്‌ നിര്‍മിച്ചത്. നിലത്തുനിന്ന് മുന്നൂറടി മുകളിലായി ഒരു മാര്‍ബിള്‍ ഭിത്തിക്കു മുന്നിലായിട്ടായിരുന്നു പ്രതിമ സ്ഥാപിക്കേണ്ടിയിരുന്നത്‌. അതുകൊണ്ടുതന്നെ താഴെനിന്നു നോക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ പ്രതിമയുടെ പൂര്‍ണത ഒരിക്കലും കാണുവാന്‍ സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല.

എങ്കിലും ദേവതയുടെ തലമുടിയിലെ ചുരുളുകള്‍പോലും മനോഹരമായിട്ടായിരുന്നു ഫീഡിയസ്‌ മാര്‍ബിളില്‍ കൊത്തിയെടുത്തത്. ഫീഡിയസിന്റെ കഠിനാധ്വാനം കാണാനിടയായ ഒരാള്‍ ചോദിച്ചു: "മുന്നൂറടി മുകളില്‍ സ്ഥാപിക്കുന്ന ഈ പ്രതിമയുടെ തലമുടിയിഴകള്‍ ഇത്രയേറെ മെച്ചമായി കൊത്തുപണി ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടോ? ആരാണിത്‌ മുകളില്‍ക്കയറി കാണാന്‍ പോകുന്നത്‌?"

ഫീഡിയസ്‌ പറഞ്ഞു: "ആരും കാണുന്നില്ലെങ്കിലും ദൈവം കാണും."

ഫീഡിയസ്‌ പറഞ്ഞത്‌ എത്രയോ ശരിയാണ്‌! എല്ലാം കാണുന്ന കണ്ണുകളാണ്‌ ദൈവത്തിന്റേത്‌. അവിടുന്നില്‍നിന്ന് ഒന്നും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നില്ല. മറച്ചുവയ്ക്കാന്‍ സാധിക്കുകയുമില്ല...

പ്രതീക്ഷ...!

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Fri, 7 Nov 2008 22:47:00 +0100

എത്ര മനോഹരമായ പ്രഭാതം!
എത്ര മനോഹരമായ ദിവസം!
എല്ലാം മനോഹരമായി നടക്കുമെന്നാണ്‌ എന്റെ പ്രതീക്ഷ...!

വിശുദ്ധ അല്‍ഫോന്‍സാമ്മയുടെ ജീവിതത്തിലൂടെ...!

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Mon, 27 Oct 2008 22:26:00 +0100

ജനനം - 19/08/1910

മാമ്മോദീസാ - 27/08/1910

വിദ്യാരംഭം - 16/05/1916

ആദ്യകുര്‍ബാന സ്വീകരണം - 27/11/1917

ശിരോവസ്ത്രസ്വീകരണം - 02/08/1928

സഭാവസ്ത്രസ്വീകരണം - 19/05/1930

നിത്യവ്രത വാഗ്ദാനം - 12/08/1936

മരണം - 28/07/1946

നാമകരണം - രൂപതാക്കോടതി ഉദ്ഘാടനം - 02/12/1953

കുഴിമാടം തുറന്നുള്ള പരിശോധന - 13/04/1957

നാമകരണം - അപ്പസ്തോലിക കോടതി ആരംഭം - 15/07/1980

സുകൃതങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള പ. പിതാവിന്റെ വിധി - 09/11/1984

അത്ഭുത സ്ഥിരീകരണം പ. പിതാവിന്റെ തീരുമാനം - 06/07/1985

വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവളായി വാഴിച്ചത്‌ - 08/02/1986

അത്ഭുത സ്ഥിരീകരണം പ. പിതാവിന്റെ തീരുമാനം - 01/06/2007

വിശുദ്ധയായി വാഴിച്ചത്‌ - 12/10/2008

പ്രതീക്ഷയുടെ ചിറകിലേറി ജീവിതത്തിലേയ്ക്ക്‌...

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Sat, 18 Oct 2008 22:31:00 +0200

'പീനട്സ്‌' എന്ന പ്രസിദ്ധ ഇംഗ്ലീഷ്‌ കാര്‍ട്ടൂണ്‍ ചിത്രപരമ്പരയിലെ ഒരു രംഗം.

ലൂസിയും ലൈനസും ടെലിവിഷന്‍ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്‌. പെട്ടെന്ന്, ലൂസി ലൈനസിന്റെ നേരേ തിരിഞ്ഞു പറഞ്ഞു: 'നീ പോയി എനിക്ക്‌ ഒരു ഗ്ലാസ്‌ വെള്ളം കൊണ്ടുവരൂ...'

ലൈനസ്‌ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു ഉത്തരവായിരുന്നു അത്‌. ആശ്ചര്യത്തോടെ അവന്‍ ലൂസിയുടെ നേരേ നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ ചോദിച്ചു: 'നീ എനിക്കുവേണ്ടി ഒന്നും ചെയ്യാറില്ലല്ലോ. പിന്നെ, ഞാന്‍ നിനക്കുവേണ്ടി എന്തിനു എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണം?'

അപ്പോള്‍ ലൂസി ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ എഴുപത്തഞ്ചാം ജന്മദിനത്തില്‍ ഞാന്‍ നിനക്ക്‌ ഒരു കേക്ക്‌ ഉണ്ടാക്കിത്തരാം.'

ലൈനസ്‌ എഴുന്നേറ്റ്‌ അടുക്കളയിലേക്കു പോകുമ്പോള്‍ പറഞ്ഞു: 'ഭാവിയില്‍ എന്തെങ്കിലും പ്രതീക്ഷിക്കാനുണ്ടെങ്കില്‍ ജീവിതം ഏറെ മധുരതരമാണ്‌...'

ഒട്ടേറെ ദുഃഖദുരിതങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞതാണു നമ്മുടെ ജീവിതം. എങ്കിലും അവയെല്ലാം മറികടക്കുവാന്‍ പ്രതീക്ഷ നമ്മെ സഹായിക്കുന്നു. ലൈനസ്‌ പറഞ്ഞതുപോലെ, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ പ്രതീക്ഷകളാണ്‌ ദുഃഖപൂര്‍ണ്ണമായ നമ്മുടെ ജീവിതം ഏറെ മാധുര്യമുള്ളതാക്കുന്നത്‌.

ശാസ്ത്രത്തിന്റെ നിഗമനമനുസരിച്ച്‌, ഭക്ഷണം കൂടാതെ ഒരാള്‍ക്ക്‌ എഴുപത്‌ ദിവസംവരെ ജീവിക്കാം. വെള്ളം കുടിക്കാതെ പത്ത്‌ ദിവസം വരെയും, വായുകൂടാതെ ആറു മിനിറ്റ്‌ വരെയും ജീവിക്കാം.

എന്നാല്‍, പ്രതീക്ഷ കൂടാതെ ആര്‍ക്കെങ്കിലും ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും ജീവിക്കാനാവുമോ? ഇല്ലെന്നുള്ളതാണു വാസ്തവം.

ഒരുപക്ഷേ, ജീവിതത്തില്‍ നമ്മുടെ പ്രതീക്ഷ മുഴുവന്‍ നശിച്ചുപോയി എന്ന് നമുക്ക്‌ തോന്നുന്ന അവസരങ്ങളുണ്ടാകാം. കടുത്ത നിരാശയ്ക്കടിപ്പെടുന്ന ഇത്തരം സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍പ്പോലും നമ്മില്‍ കുറെയെങ്കിലും പ്രതീക്ഷ അവശേഷിച്ചിട്ടുണ്ടാവും. അല്ലെങ്കില്‍ ഇങ്ങനെയുള്ള അവസരങ്ങളില്‍ നമുക്ക്‌ ഒരു നിമിഷം പോലും മുന്നോട്ടുപോകാന്‍ സാധിക്കുകയില്ല.

ദുഃഖത്തിന്റെ നിമിഷങ്ങളില്‍ ജീവിതത്തെ മുന്നോട്ട്‌ കൊണ്ടുപോകാന്‍ പ്രതീക്ഷയേപ്പോലെ നല്ല ഒരു മരുന്നോ, അത്ര മഹത്തായ ഒരു ഉത്തേജനമോ, അത്ര ശക്തമായ ഒരു ടോണിക്കോ ഇല്ലെന്നാണു ഗ്രന്ഥകാരനായ ഓറിസണ്‍ എസ്‌. മാര്‍ഡന്റെ അഭിപ്രായം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീക്ഷണത്തില്‍, നല്ലൊരു നാളയേക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷയാണത്രേ നമ്മെയെല്ലാം മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നത്‌.

സോവ്യറ്റ്‌ യൂണിയനില്‍ രാഷ്ട്രീയ തടവുകാരനായിരുന്ന അലക്സാണ്ടര്‍ സോള്‍ഷെനിറ്റ്സിന്‍ എന്ന സാഹിത്യകാരന്‍ തനിക്കുണ്ടായ ഒരനുഭവത്തെക്കുരിച്ച്‌ ഒരിടത്ത്‌ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്‌:

സോള്‍ഷെനിറ്റ്സിന്‍ തടവിലായിരുന്ന അവസരത്തില്‍ ദിവസവും പന്ത്രണ്ട്‌ മണിക്കൂറിലേറെ ജോലിചെയ്യേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. ലഭിച്ചിരുന്ന ഭക്ഷണമാകട്ടെ വളരെ തുച്ഛവും. കഠിനാദ്ധ്വാനവും പട്ടിണിയും മൂലം അദ്ദേഹം രോഗിയായി. മരിച്ചുപോയേക്കുമെന്നുവരെ കൂടെയുള്ളവര്‍ ഭയപ്പെട്ടു.

ഒരുദിവസം നട്ടുച്ച നേരത്ത്‌ മണല്‍ കോരിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹം അത്യധികം ക്ഷീണിതനായി. ഒരുനിമിഷംകൂടി ജോലി ചെയ്യാന്‍ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ. അദ്ദേഹം പെട്ടെന്നു ജോലി നിര്‍ത്തി.

ജോലി നിര്‍ത്തിയാല്‍ അതിക്രൂരന്മാരായ ഗാര്‍ഡുകള്‍ തന്നെ തല്ലിക്കൊല്ലുമെന്ന് അദ്ദേഹത്തിനറിയാമായിരുന്നു. എങ്കിലും, അദ്ദേഹം അത്‌ വകവച്ചില്ല. കാരണം, മാനസികമായും, ശാരീരികമായും അദ്ദേഹം അത്രമാത്രം തളര്‍ന്നവശനായിരുന്നു. ജീവിതത്തിലെ പ്രതീക്ഷ മുഴുവന്‍ ചോര്‍ന്നുപോയ അവസ്ഥ.

സോള്‍ഷെനിറ്റ്സിന്‍ ജോലി ചെയ്യാതെ നിന്നാല്‍ അത്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണത്തിനു കാരണമായേക്കമെന്നു ഭയപ്പെട്ട ഒരു സഹതടവുകാരന്‍ തിടുക്കത്തില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്തെത്തി, നിലത്ത്‌ ഒരു കുരിശ്‌ വരച്ചിട്ട്‌ അതിവേഗം അതു മായ്ച്ചുകളഞ്ഞു.

നിലത്തു വരയ്ക്കപ്പെട്ട ആ കുരിശ്‌ ഒരുനിമിഷനേരത്തേയ്ക്കു മാത്രമേ സോള്‍ഷെനിറ്റ്സിന്‍ കണ്ടുള്ളൂവെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തില്‍ പ്രതീക്ഷയുടെ ഒരു വേലിയേറ്റം തന്നെയുണ്ടായി. മനുഷ്യനുവേണ്ടി മരക്കുരിശില്‍ മരിക്കാന്‍ തയാറായ ദൈവപുത്രനുള്ളപ്പോള്‍ തനിക്കു പ്രതീക്ഷയ്ക്ക്‌ വകയുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തിനു തോന്നി. അദ്ദേഹം ഉടനേ തന്റെ ജോലി തുടര്‍ന്നു.

ദൈവം തന്റെ രക്ഷയ്ക്കെത്തുമെന്നുള്ള പ്രതീക്ഷയാണത്രേ തടവുകാലത്ത്‌ കഷ്ടപ്പാടുകള്‍ സഹിക്കുന്നതിനും, നിരാശയ്ക്കടിപ്പെടാതെ മുന്നോട്ട്‌ പോകുന്നതിനും അദ്ദേഹത്തെ സഹായിച്ചത്‌. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ പ്രതീക്ഷയ്ക്കുള്ള യഥാര്‍ത്ഥ ആധാരവും അവിടുന്ന് തന്നെയാണു. നമ്മെ കാത്തുപരിപാലിക്കുന്നവനായ ദൈവം നമ്മുടെ കാര്യം നോക്കിക്കൊള്ളും എന്ന വിശ്വാസമാണു ജീവിതത്തില്‍ പ്രതീക്ഷയര്‍പ്പിക്കാന്‍ നമ്മെ സഹായിക്കുന്നത്‌. ദൈവത്തിലധിഷ്ഠിതമല്ലാത്ത പ്രതീക്ഷ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ പ്രതീക്ഷയല്ല.

നമ്മുടെ ജീവിതവും ഈ ലോകംതന്നെയും മെച്ചപ്പെടുത്താന്‍ നമ്മെ സഹായിക്കുന്ന പ്രധാന ഘടകം പ്രതീക്ഷയാണ്‌. ജീവിതത്തില്‍ പ്രതീക്ഷപോലെ അനിവാര്യവും, അതിശക്തവുമായ മറ്റൊരു ഘടകമില്ലെന്നു ഗ്രന്ഥകാരനായ ചാള്‍സ്‌ സോയര്‍ സാക്ഷിക്കുന്നു. പ്രതീക്ഷയില്ലാത്ത മനുഷ്യര്‍ക്കു പകുതി ജീവന്‍ മാത്രമേയുള്ളൂ എന്നാണു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. എന്നാല്‍, പ്രതീക്ഷയുള്ള മനുഷ്യരാകട്ടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച്‌ സ്വപ്നങ്ങള്‍ കാണുകയും അവ പ്രവര്‍ത്തിപഥത്തിലാക്കാനുള്ള വഴികള്‍ തേടുകയും അവയുടെ പൂര്‍ത്തീകരണത്തിനായി കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.

നാം എങ്ങനെയുള്ള മനുഷ്യരാണ്‌? ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച്‌ സ്വപ്നങ്ങള്‍ ഉള്ളവരും ആ സ്വപ്നങ്ങള്‍ പൂവണിയിക്കാന്‍ പരിശ്രമിക്കുന്നവരുമാണോ? എങ്കില്‍ നാം പ്രതീക്ഷയുടെ മനുഷ്യരാണ്‌.

നമ്മുടെ പ്രതീക്ഷയുടെ ഉറവിടം എവിടെയാണ്‌? സ്വന്തം ശക്തിയും സാമര്‍ത്ഥ്യവുമോ? അതോ, നമ്മെ പരിപാലിച്ചു നടത്തുന്ന സ്നേഹനിധിയായ ദൈവമോ? ദൈവമാണു നമ്മുടെ പ്രതീക്ഷയുടെ ഉറവിടമെങ്കില്‍ നമ്മുടെ പ്രതീക്ഷ യഥാര്‍ത്ഥത്തിലുള്ള പ്രതീക്ഷയാണു. അത്‌ എന്നും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ശക്തിയായിരിക്കും. ആ ശക്തി അനുദിനം ലക്ഷ്യപ്രാപ്തിയിലേയ്ക്കു നമ്മെ നയിക്കും.

പ്രതീക്ഷയുടെ മനുഷ്യരായി നമുക്ക്‌ ജീവിക്കാം. ഒപ്പം മറ്റുള്ളവര്‍ക്കു പ്രതീക്ഷ പകര്‍ന്നുകൊടുക്കുന്നവരുമാകാം. അപ്പോള്‍ നമ്മുടേയും മറ്റുള്ളവരുടേയും ജീവിതം ഏറെ മധുരിതമാകും...

കടല്‍പ്പക്ഷികള്‍ കാത്തിരിക്കുന്നു... സഹനക്കടലിനുമീതേ പറക്കാന്‍...!

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Wed, 4 Jun 2008 00:47:00 +0200

"പിതാവേ, കഴിയുമെങ്കില്‍ ഈ പാനപാത്രം എന്നില്‍നിന്ന് അകറ്റണമേ. എങ്കിലും, എന്റെ ഹിതമല്ല അവിടുത്തെ ഹിതം നിറവേറട്ടെ! "(ലൂക്കാ; 22:42)

ക്ലാസ്സ്‌ മുറിയിലെ പാഠങ്ങളുടെ സങ്കീര്‍ണ്ണതകള്‍ക്കറുതിയാകുന്നു. ഇനി എനിക്ക്‌ പരീക്ഷകളുടെ ഉഷ്ണകാലമാണ്‌. വായിച്ചതും പഠിച്ചതുമെല്ലാം വെള്ളപ്പേപ്പറില്‍ നീലയായി ചിന്നിവീഴുന്നു. പരീക്ഷകളെക്കുറിച്ചോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ വല്ലാത്ത ഭാരം. ഇത്‌ എത്രാമത്തെയാണ്‌... അറിയില്ല. എങ്കിലും ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാണ്‌. പരീക്ഷകള്‍ എന്നെ ഭയങ്കരമായി അസ്വസ്ഥനാക്കുന്നു. ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും അവ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാവുന്നു. ഒപ്പം ആത്മാര്‍ത്ഥമായ ഒരു ചോദ്യവും..., ദൈവമേ, എന്തിനിങ്ങനെയൊരു പരീക്ഷണംകൂടി...?

എത്രയെത്ര സഹനത്തിന്റെ പരീക്ഷകളിലൂടെ കടന്നുപോകേണ്ടവനാണ്‌ ഞാന്‍. ഇവയ്ക്കൊരവസാനമില്ലേ? ഇവയെല്ലാമെന്തുകൊണ്ട്‌? നൂറ്റാണ്ടുകളായി മനുഷ്യന്‍ ദൈവത്തോടും തന്നോടുതന്നെയും ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങളാണിവ. ജീവിതത്തിന്റെ പൊള്ളുന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളിലൂടെ, പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന മനുഷ്യന്റെ കണ്ണീരില്‍ കുതിര്‍ന്ന നിശഃബ്ദമായ ചോദ്യം. എന്നാല്‍ തലമുറകള്‍ പഴക്കമുള്ള ഈ ചോദ്യത്തിന്‌ പഴമയുടെ പൊലിമയോ, ആധുനികതയുടെ പ്രസക്തിയോ ഉളള ഒരുത്തരം നല്‍കാന്‍ മനുഷ്യകുലം ഇന്നും പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഉത്തരം തേടിയുള്ള യാത്രയില്‍ ഞാനാദ്യം എത്തിച്ചേരുക ഒരു മരുഭൂമിയിലാണ്‌. ശൂന്യതയുടെ പര്യായമായ, മനുഷ്യവാസമില്ലാത്ത യൂദയാ മരുഭൂമി. അനന്തതയുടെ മണലാരണ്യത്തിലതാ, സാത്താനാല്‍ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുവാനായി ആത്മാവിനാല്‍ നയിക്കപ്പെട്ടൊരുവന്‍, പ്രതീക്ഷയുടെ പൂര്‍ത്തീകരണമായ ക്രിസ്തു. വിമോചന്തിന്റെ മാഹാദ്മ്യവുമായ്‌ വന്ന 'ദൈവപുത്രന്‍' പോലും പരീക്ഷകള്‍ക്ക്‌ വിധേയനായെങ്കില്‍ നാമെല്ലാം എത്രയധികം പരീക്ഷകളിലൂടെ കടന്നുപോകേണ്ടിവരും. നിന്നെ പരീക്ഷിക്കുവാന്‍ സാത്താനെ അനുവദിക്കുന്നവന്‍ ദൈവമാണെന്ന് മറന്നുകൂടാ... ആത്മാവ്‌ വഴികാട്ടിയും...!

പഴയനിയമത്തില്‍ സാത്താനാല്‍ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുവാനായി ദൈവത്താല്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഒരു മനുഷ്യനുണ്ടായിരുന്നു. ദൈവവും തിന്മയുടെ ശക്തികളും ഒരുപോലെ നീതിമാനായിക്കണ്ട ജോബ്‌. നീതിമാനും ദൈവഭക്തനുമായിരുന്നിട്ടും ഒന്നിനുപിറകേ ഒന്നായി ദുരന്തങ്ങള്‍ ഏറ്റുവാങ്ങുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹം ആകാശത്തോട്‌ വിളിച്ച്‌ ചോദിക്കുന്ന ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്‌. എന്റെ ദൈവമേ, എന്തിന്‌ നീതിമാനും സഹിക്കേണ്ടിവരുന്നു എന്ന്. ദൈവം ചോദിക്കുന്ന നിസ്സാരങ്ങളായ മറുചോദ്യങ്ങള്‍ക്കുമുന്‍പില്‍ അത്ഭുതപ്പെടുകയാണ്‌ ജോബ്‌. ഇത്ര നിസ്സാരങ്ങളായ പ്രപഞ്ച സത്യങ്ങളുടെപോലും പേരും അര്‍ത്ഥവും മനസ്സിലാക്കാനാവാത്ത തനിയ്ക്ക്‌ അനുദിന ജീവിതപരീക്ഷണങ്ങളുടെ അര്‍ത്ഥമറിയാന്‍ അവകാശമില്ലെന്ന് ഗ്രഹിച്ച്‌ സ്വയം കീഴടങ്ങുന്ന ജോബിനെയാണ്‌ പിന്നെ നാം കാണുക.

സമയത്തിന്റെ പൂര്‍ത്തിയില്‍ ഇതേ ചോദ്യം ആവര്‍ത്തിക്കപ്പെടുന്നത്‌ ഗത്സമേനിയിലെ ഒരു നിലാപൗര്‍ണ്ണമിയിലാണ്‌. "പിതാവേ, കഴിയുമെങ്കില്‍ ഈ തിരുമണിക്കൂര്‍ എന്നില്‍നിന്നുമകറ്റണമേ" എന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്ന ദൈവപുത്രന്‍ ഒപ്പം കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കുന്നു "എങ്കിലും എന്റെ ഇഷ്ടമല്ല,അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടം നിറവേറട്ടെ". തന്റെ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കിയ പുത്രന്‍ പിന്നെ അമാന്തിക്കുന്നില്ല. ഗാഗുല്‍ത്തായിലേയ്ക്കവന്‍ നടന്നടുത്തു. ആറാം മണിക്കൂറിലെ കുരിശിലെ നിലവിളി കാല്വ്വരിക്കുന്നും, ദേവാലയത്തിലെ തിരശ്ശീലയും ഭേദിച്ച്‌ സ്വര്‍ഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവിന്റെ കര്‍ണ്ണപുടങ്ങളില്‍ തുളച്ചുകയറി. എന്നിട്ടും മൗനത്തിലായ പിതാവിനെ മനസ്സില്‍ ധ്യാനിച്ച്‌ കുരിശിലെ മനുഷ്യന്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, "പിതാവേ, അങ്ങയുടെ തൃക്കരങ്ങളില്‍ എന്റെ ആത്മാവിനെ ഞാന്‍ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു". ലോകം കണ്ടതില്‍ വച്ചേറ്റവും മനോഹരമായ മരണം. പക്ഷേ ഇവിടെയും സഹനമാകുന്ന പരീക്ഷകള്‍ എന്തുകൊണ്ട്‌ എന്ന കണ്ണീരില്‍ കുതിര്‍ന്ന നിശ്ശബ്ദമായ ചോദ്യം അവശേഷിക്കുന്നു.

കടല്‍കാക്ക ഒരു പ്രതീകമാണ്‌. മഹാസാഗരത്തിന്റെ അതിശക്തമായ തണുപ്പില്‍ ജീവിച്ച്‌, തകര്‍ത്തടിക്കുന്ന തിരമാലകളെ ഭേദിച്ച്‌ ആകാശത്തിലേയ്ക്ക്‌ ഉയര്‍ന്നുപൊങ്ങി പറക്കുന്ന, പറക്കാന്‍ മറ്റുള്ളവയെ സൗമ്യമായി പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പക്ഷി. അതുപോലെ, സഹനത്തിന്റെ തീച്ചൂളയില്‍ ശോധനം ചെയ്ത്‌, മരണത്തിനു കീഴ്‌വഴങ്ങി, മൂന്നാംദിനമുയിര്‍ത്ത്‌, സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലേയ്ക്ക്‌ കയറിയ ക്രിസ്തു നമ്മേയും ശാന്തമായി ക്ഷണിക്കുന്നു... അവിടുത്തെ അനുഗമിക്കാന്‍...!

ഹൈന്ദവപുരാണത്തില്‍ ഭാരതയുദ്ധത്തിനുശേഷം കുന്തീദേവി കൃഷ്ണനോട്‌ പറഞ്ഞു. "അല്ലയോ കൃഷ്ണാ, പരീക്ഷകള്‍ വന്നപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ നിന്റെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിച്ചു. ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ പരീക്ഷകള്‍ ഉണ്ടാകുമ്പൊഴേ നീ വരികയുള്ളെങ്കില്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കെന്നും പരീക്ഷകള്‍ മതി. നീ കൂടെയുണ്ടാകുമല്ലോ..." പരീക്ഷണങ്ങളില്‍ നമ്മോടൊത്ത്‌ നടക്കാന്‍ ഒരു ഈശ്വരനുള്ളപ്പോള്‍ നാമാരെ പേടിക്കണം? അവയില്‍ തളരരുത്‌... കാരണം മരണത്തിന്റെ നിഴല്‍ വീണ താഴ്‌വരയിലൂടെയാണ്‌ നാം നടക്കുന്നതെങ്കിലും നമ്മുടെ ദൈവം നമ്മെ കാത്തുകൊള്ളും. (സങ്കീര്‍; 23:4)

ഇവിടെ പരീക്ഷകള്‍ അവസാനിക്കുകയാണ്‌. സഹനങ്ങള്‍ വേദനയുടെ നിലങ്ങളില്‍ വിതയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇനി കൊയ്ത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള കാത്തിരിപ്പ്‌. ഇലകള്‍ കൊഴിച്ച ശിശിരത്തിനും, ചുട്ടുപൊള്ളിച്ച ഗ്രീഷ്മത്തിനുംശേഷം ആഗതമാകുന്ന വസന്തത്തിന്റെ പ്രതീതി. സൗഹൃദത്തിന്റെയും വിരുന്നുപോകലുകളുടേയും ഉത്സവകാലം. പക്ഷേ ഒന്ന് മറക്കാതിരിക്കാം. ശിശിരമില്ലാതെ വസന്തമില്ലെന്ന്...! പരിപൂര്‍ണ്ണതയുടെ ചക്രവാളങ്ങളിലേയ്ക്ക്‌ പറന്നുയരാന്‍ നമ്മെ സഹായിക്കുന്ന കടല്‍കാക്കകളുടെ ചിറകുകളാണ്‌ ഇന്നിന്റെ പരീക്ഷണങ്ങളാകുന്ന കൊച്ചുകൊച്ചു സഹനങ്ങള്‍. അതിനാല്‍ അനുദിന ജീവിത പരീക്ഷകളെ ധൈര്യപൂര്‍വ്വം നേരിട്ട്‌ മൂല്യബോധത്തെ നവീകരിക്കുന്ന ഉയര്‍ന്ന ചിന്തയും, ഉറച്ച നട്ടെല്ലും, കരുത്തുറ്റ കൈകളും പണയം വയ്ക്കാത്ത മസ്തിഷ്ക്കവും സ്വായത്തമാക്കാനായി നമുക്കൊന്നിക്കാം.

അമ്മയും നന്മയും ഒന്നാണ്‌...!

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Sat, 31 May 2008 00:07:00 +0200

കടപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിലൊരിക്കലും വീട്ടിത്തീര്‍ക്കാനാവാത്ത ഒരു കടമുണ്ട്‌. സുകൃത വഴികളിലെന്നെ കൈപിടിച്ചു നടത്തിയ അമ്മയോടുള്ള കടം. സ്വാര്‍ത്ഥതയുടെ കൂടാരങ്ങളില്‍ ഒരിക്കല്‍പോലും വിശ്രമം തേടാതെ സഹനത്തിന്റെ മരുഭൂമിയിലൂടെ എന്നും നടന്നുപോകുന്നവള്‍... ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്ന വേദനകള്‍ക്കുനടുവിലും ശരീരത്തിലെനിക്കായ്‌ വേദനയേറ്റുവാങ്ങിയവള്‍... എന്നെ പത്ത്‌ മാസം ചുമന്നവള്‍; ഒടുവില്‍ നൊന്ത്‌ പ്രസവിച്ചവള്‍. അമ്മിഞ്ഞപ്പാലിനൊപ്പം സ്നേഹത്തിന്റെ ബാലപാഠങ്ങള്‍ എനിക്കാദ്യം പറഞ്ഞുതന്നവള്‍... തന്റെ ജീവിതം മുഴുവനും എനിക്കായ്‌ മാറ്റിവച്ചവള്‍... ഞാന്‍ വളരാന്‍ സ്വയം കുറഞ്ഞവള്‍... കുഴിഞ്ഞ കണ്ണുകളും ഒട്ടിയ കവിളും... ആ നെറ്റിയിലെ രക്തക്കറപുരണ്ട വിയര്‍പ്പുചാല്‍ ഇന്നുമൊഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ആ കൈകളിലൂടെയുരുളുന്ന കൊന്തമണികളാണിന്നുമെന്റെ ബലം. അതുതന്നെയാണ്‌ എന്റെ നിലനില്‍പ്പിന്റെ രഹസ്യവും...!

എന്റെ അമ്മയുടെ മാത്രം ചിത്രമല്ലിത്‌. എല്ലാ അമ്മമാരും ഒരുപോലെയാണ്‌. വിദേശത്തായിരുന്ന ഒരുവന്‍ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ ഫോട്ടോകള്‍ കൂട്ടുകാരന്‌ അയച്ചുകൊടുത്തു. അതിലവന്റെ അമ്മയുടെ മുഖം വ്യക്തമായിരുന്നില്ല. സങ്കടം പറഞ്ഞവനോട്‌ കൂട്ടുകാരന്‍ പറഞ്ഞവാക്കുകള്‍ ചിന്തിപ്പിക്കുന്നതാണ്‌. "എന്റെ പ്രിയ കൂട്ടുകാരാ, ഭൂമിയിലെ എല്ലാ അമ്മമാര്‍ക്കും ഒരേ മുഖമാണല്ലോ..., എന്റെ അമ്മയും നിന്റെ അമ്മയും ഒന്നുപോലെ തന്നെ...!" ഒരായിരം അടയാളങ്ങളുടെ സമൃദ്ധിയില്‍ ആഘോഷിക്കപ്പെടേണ്ട ഒരുത്സവമാണു അമ്മയുടെ സ്നേഹം. ഇടനെഞ്ചില്‍ വറ്റാത്ത സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരായിരം ഉറവുകള്‍ സൂക്ഷിക്കുന്ന നിന്റെ അമ്മ നിനക്കൊരുത്സവം തന്നെയല്ലേ? തിരുഹൃദയനടയില്‍ തിരിതെളിച്ച്‌, അത്യുന്നതന്റെ ആകാശങ്ങളിലേയ്ക്കുയരുന്ന ജാഗരണങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്റെ അമ്മയുടെ സ്വരം നീ തിരിച്ചറിയുന്നില്ലേ? എല്ലാമറിഞ്ഞിട്ടും മുഴുവന്‍ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടും പിന്നെയും സ്നേഹിക്കുന്ന അമ്മ. ഒരു യുഗം മുഴുവന്‍ കണ്ണീരിലാഴ്ത്തിയാലും സ്നേഹത്തിന്റെ പനിനീര്‍പ്പൂക്കള്‍ കരുതലോടെ മാറ്റിവയ്ക്കുന്നവള്‍... വാക്കുകളുടെ മായാപ്രപഞ്ചത്തിനുമപ്പുറം ഉയര്‍ന്നുനില്‍ക്കുന്ന പരിശുദ്ധമായ നാമം - അമ്മ എന്ന രണ്ടക്ഷരം...!

'പാത്രത്തിലെ ശേഷിച്ച മാവും ഭരണിയിലെ ഇത്തിരി എണ്ണയും' ചേര്‍ത്ത്‌ മക്കള്‍ക്ക്‌ അപ്പമുണ്ടാക്കി പകുത്തുനല്‍കുന്നു അമ്മ. പിന്നെ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ സംതൃപ്തമായ മുഖങ്ങള്‍ കണ്ട്‌ മാത്രം വിശപ്പ്‌ മാറ്റുകയും, അല്ല മറക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അവള്‍... വാഗ്ദാനങ്ങളുടെ പേടകമുറ്റത്ത്‌, കൈകളില്‍ ഉരുണ്ട്‌ നീങ്ങുന്ന ദുഖഃങ്ങളുടെ അമ്പത്തിമൂന്നുമണികളുമായിരിക്കുന്ന ആ അമ്മയെ ധ്യാനിക്കുമ്പോള്‍ ഞാനറിയാതെ എത്തിച്ചേരുന്ന മറ്റൊരമ്മയുടെ മുഖമുണ്ട്‌... ദൈവത്തിനും മുനുഷ്യനുമിടയില്‍ കനിവിന്റെ കോവിണിതീര്‍ത്ത പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയം. എന്റെ അമ്മയില്‍നിന്നും ഈ അമ്മയിലേയ്ക്കുള്ള ദൂരം അധികമില്ല. 'ഇതാ കര്‍ത്താവിന്റെ ദാസി, നിന്റെ വചനം പോലെ എന്നില്‍ ഭവിക്കട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട്‌ തന്നെത്തന്നെ ബലിയായി നല്‍കിയ നസ്സ്രസ്സിലെ ആ അമ്മയുടെ മുഖം എന്റെ അമ്മയുടെ മുഖം തന്നെയല്ലെ...?

മാതൃസന്നിധിയില്‍ നീയര്‍പ്പിക്കുന്ന ഭീമഹര്‍ജികളൊന്നും പാഴായിപ്പോകില്ല. അപ്പന്റെ സന്നിധിയില്‍ പുത്രനെത്തിച്ചേരാനുള്ള കുറുക്കുവഴിയാണെന്നും അമ്മ. നിന്റെ ചെറുപ്പകാലങ്ങളിലെ പ്രത്യാശയുടെ ആ സാരിത്തുമ്പ്‌ നിനക്കൊരിക്കലും നഷ്ടമായിക്കൂടാ... ആ അമ്മയില്‍നിന്നും പരിശുദ്ധ അമ്മയിലേയ്ക്കുള്ള ദൂരം ഒരു തീര്‍ത്ഥാടനത്തിന്റെ ദൂരമാണ്‌. ഇവിടെ നീയൊരു തീര്‍ത്ഥാടകനാകുന്നു.. തീര്‍ത്ഥയാത്രയ്ക്കൊടുവില്‍ നിനക്കവള്‍ അമ്മയും അവള്‍ക്കു നീ മകനുമാകണം - കുരിശിന്‍ ചുവട്ടിലെ മറ്റൊരു യോഹന്നാന്‍...! മാതൃഭക്തനായ ബിഷപ്‌ ഷീന്‍ ഒരിക്കല്‍ പറഞ്ഞു; "ഞാന്‍ മരിച്ച്‌ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലെത്തുമ്പോള്‍ കര്‍ത്താവെന്നോട്‌ പറയും. അല്ലയോ ഷീന്‍, എനിക്ക്‌ താങ്കളെ നേരിട്ട്‌ പരിചയമൊന്നുമില്ല. എങ്കിലും എന്റെ അമ്മ താങ്കളെക്കുറിച്ചിവിടെ പറയുന്നത്‌ പലവട്ടം ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ട്‌." അമ്മയെക്കുറിച്ച്‌ പറയുമ്പോള്‍ മരിയഭക്തനായ വിശുദ്ധ ബര്‍ണാഡിന്റെ വാക്കുകള്‍ പറയാതെ വയ്യ. "ദൈവമാതാവിനെ പിഞ്ചെന്നാല്‍ നാം വഴിതെറ്റിപ്പോകില്ല. അവളെ ധ്യാനിച്ചിരുന്നാല്‍ നാം തെറ്റില്‍ വീഴില്ല. അമ്മയോടപേക്ഷിച്ചാല്‍ നിരാശപ്പെടേണ്ടി വരില്ല. അവളോടൈക്യപ്പെട്ടിരുന്നാല്‍ നാം അധഃപതിക്കുകയില്ല. ഈ മാതാവ്‌ നിന്നോടൊത്തിരുന്നാല്‍ നിനക്ക്‌ സമസ്തവും ഉണ്ട്‌." അതുകൊണ്ട്‌ നമുക്ക്‌ നമ്മുടെ അമ്മയോടൊത്തിരിക്കാം. ആ അമ്മ നമ്മൊടുമൊത്തിരിക്കും.

ഇന്ന് മെയ്‌ 31. മാതാവിന്റെ വണക്കമാസത്തിന്റെ കാലംകൂടല്‍... കൊന്തമണികളുടെ പരിശുദ്ധ നിയോഗങ്ങള്‍ക്ക്‌ വാദ്യാഘോഷങ്ങള്‍ അകമ്പടിയേകുന്ന ദിനം. അമ്മേയെന്ന് വിളിച്ച്‌ കൊതിതീരാത്തവര്‍ക്കിതെന്നും ഉത്സവത്തിന്റെ സുദിനം. സ്നേഹം നൊമ്പരമാണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്ന അമ്മയ്ക്കുമുന്‍പില്‍ പുഷ്പാലങ്കാരം നടത്താന്‍ ഒരു ദിനം കൂടി... ഒപ്പം കമ്പിത്തിരിയും, നിലാത്തിരിയും, ചക്രവും, പൂങ്കുരവയും... പിന്നെ ഹൃദയസാഗരത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിലെവിടെയോ ഒളിപ്പിച്ചുവച്ചൊരു വാക്കും... അമൂല്യമായ ഒരു മുത്തുച്ചിപ്പിപോലെ. അമ്മേ, ഞാന്‍ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു. കൂടെ ഒരായിരം ചുടുചുംബനങ്ങളും... എത്ര സ്നേഹിച്ചാലും അധികമാവില്ലന്നറിഞ്ഞുകൊണ്ടുതന്നെ...!

അഴിമതിയ്ക്കെതിരേ...!“TOWARDS A CORRUPTION-FREE SOCIETY”

noreply@blogger.com (Nithyadarsanangal) — Tue, 27 May 2008 00:50:00 +0200

Ten Commandments Against Corruption

01. Do not pay bribe! It is a social sin.

02. Do not receive bribe. It is a crime.

03. Do not engage in any corrupt practice.

04. Do not despise the poor

nor use them for your advantage!

05. Serve God and not Money.

06. Be transparent in all your transactions;

demand the same from others.

07. Insist on getting a receipt for every purchase!

08. Pay just wages. Do not postpone payment!

09. Speak for Truth and Justice at any cost!

10. Place others’ interest above yours.