افراد علاقه‌مند به سنگ‌های قیمتی و نیمه‌قیمتی خصوصا الماس همیشه سوال بزرگی در ذهن دارند:

خصوصیات یک الماس خوب چیست؟

برای پاسخ به این سوال باید ذکر کنم که می‌توان گفت این یک سوال تخصصی است ولی قصد دارم این مطلب را طوری بنویسم که هم یک شخص عادی تا حدی که اطلاعات عمومی نیاز دارد از این مطلب بهره‌ی لازم را ببرد و هم این که مطالب تخصصی‌ای را در این مطلب ذکر کنم به شکلی که این مطلب برای افراد علاقه‌مند به کسب اطلاعات تخصصی‌تر نیز این مطلب مفید باشد.

در واقع برای این که بخواهیم یک الماس مناسب و خوب انتخاب کنیم در علم جواهرشناسی همیشه به چهار فاکتور مهم دقت و توجه می‌شود که در اصطلاح جواهرشناسی به آنها ۴Cs گفته می‌شود، چهار حرف C که از ابتدای چهار اصطلاح زیر گرفته شده‌اند:

carat weight: وزن

clarity: پاکی

color: رنگ

cut: تراش

وزن
بدیهی است که در مورد همه‌ی جواهرات و سنگ‌های قیمتی و نیمه‌قیمتی، هرجه وزن یک گوهر بیش‌تر باشد،‌ ارزش آن نیز بیش‌تر است، معیار سنجش وزن الماس هم مانند اکثر جواهرات، قیراط است که در زبان انگلیسی به آن carat گفته می‌شود، البته هر قیراط در اصل به صد جزء تقسیم می‌شود و ما این اجزاء را به اسم پوینت می‌شناسیم، به عنوان مثال یک الماس ۵۰ پوینتی وزنی معادل نیم قیراط دارد. می‌توان گفت دانستن وزن یک الماس به تنهایی کار سختی نیست و فقط به ابزاری برای اندازه‌گیری وزن آن نیاز دارد، مگر این‌که الماسی را در اختیار داشته باشیم که بر روی زیور آلات قرار گرفته باشد، در این‌صورت اگر بخواهیم وزن الماس را به دست بیاوریم از یک سری جداول خاص استفاده می‌کنیم، به دلیل این که الماس از یک عنصر کربن تشکیل شده‌است و ناخالصی‌های موجود در این جواهر اکثرا تاثیر ناچیزی بر روی وزن این جواهر می‌گذراند می‌توان به راحتی و با کمی دقت و تبحر با استفاده از جداول از قبل تهیه شده و انطباق اندازه‌ی هر الماس با آن جداول بدون استفاده از ابزاری مثل ترازوهای دیجیتال وزن تقریبا دقیقی از الماس را به دست آورد. این جداول که یک نمونه از آن را در پایین مشاهده می‌کنید، برای هر نوع تراش خاص به صورت جداگانه تهیه شده‌اند و از کوچک به بزرگ مشخص شده و وزن هر اندازه از الماس نوشته شده است.

برای مشاهده‌ی سایز اصلی بر روی تصویر کلیک کنید

همانطور که می‌بینیم این جدول برای تراش Rounded‌ یا دایره‌ای که تراش مخصوص الماس است تهیه شده‌است، برای انواع دیگر تراش‌ها جدول زیر قابل توجه خواهد بود.

کلیک کنید

پاکی

پاکی یک الماس و به طور کلی همه‌ی جواهرات و سنگ‌های قیمتی و نیمه‌قیمتی به وجود و یا عدم وجود ناخالصی‌ها در آن بستگی دارد، هر چه تعداد، اندازه، و محل قرار گرفتن این ناخالصی‌ها بیش‌تر باشد قائدتا از پاکی و کیفیت سنگ جواهر کاسته خواهد شد، نوع ناخالصی‌های موجود در یک الماس و جنس آن‌ها نیز از نظر ما مهم است، ناخالصی‌هایی که می‌توانیم در جواهرات مشاهده کنیم عبارتند از  اجسام خارجی موجود در جواهرات و همچنین شکستگی‌ها یا fracture‌ ها و غیره …

الماس از نظر پاکی به پنج دسته و یازده درجه از بدون جسم خارجی تا بسیار ناپاک تقسیم می‌شود. این درجه‌بندی‌ها در اصطلاح انگلیسی به عبارت زیر هستند:

Flawless: بدون عیب خارجی یا داخلی یا FL

Internally Flawless: بدون عیب داخلی با عیوب خارجی بسیار نادر IF

Very, Very Slightly Included: همراه با عیوب داخلی بسیار بسیار کم که ناخالصی‌ها زیر لوپ ۱۰X به سختی قابل مشاهده هستند، شامل دو درجه‌بندی VVS1 و VVS2

Very Slightly Included: عیوب سنگ با چشم غیر مسلح (بدون لوپ ۱۰X) قابل مشاهده نیستند، شامل دو درجه‌بندی VS1 و VS2

Slightly Included: عیوب و ناخالصی‌ها زیر لوپ ۱۰X‌ به راحتی قابل مشاهده هستند، شامل دو دسته بندی SI1 و SI2

Included: ناخالصی‌ها به راحتی با چشم غیر مسلح قابل مشاهده هستند و تعداد آن‌ها زیاد است، براساس تعداد و فراوانی ناخالصی‌های موجود شامل سه درجه بندی می‌شود I1 و I2 و I3

درجه‌بندی آخر یعنی Included ممکن است بر روی شفافیت و درخشندگی الماس ما تاثیر منفی داشته باشد. در این آدرس می‌توانید مثال‌های خوبی را از این درجه بندی‌ها همراه با تصاویر واضح و شفاف مشاهده کنید.

در جدول بالا مشاهده می‌کنیم که از واژه‌ی Inclusions استفاده شده‌است، به هر حال حرف I هم می‌تواند مخفف واژه‌ی Included‌باشد و هم Inclusions، هر دو صحیح هستند.

رنگ

رنگ الماس هرچه شفاف تر و بی‌رنگ‌تر باشد از ارزش بالاتری نزد یک جواهرشناس برخوردار خواهد بود، درجه‌بندی رنگ الماس طبق سیستم ۴Cs از D یعنی بسیار بی‌رنگ شروع شده و تا J یا متمایل به بی‌رنگ ادامه پیدا می‌کند، البته بعد از درجه‌ی J هم درجه‌بندی تا حرف Z‌ ادامه پیدا می‌کند که این درجه‌بندی شامل رنگ‌های خاص و همچنین بسیار تیره‌تر از رنگ زرد هستند، درجه‌بندی از حرف J تا حرف Z‌ در بعضی از سیستم‌های درجه‌بندی مرسوم نیستند و استفاده نمی‌شوند.

در سیستم درجه‌بندی ذکر شده همان‌طور که اشاره کردم هر چه الماس موجود بی‌رنگ‌تر باشد از ارزش بالاتری برخوردار خواهد بود، ولی اخیرا در برخی مناطق دنیا مرسوم شده‌است که افراد از الماس‌های رنگی یا در اصطلاح جواهرشناسی با رنگ‌های Fancy استفاده می‌کنند،‌این الماس‌های می‌توانند به رنگ‌های قرمز، سبز، آبی کبود و … باشند، حتی با وجود این‌که این سیستم درجه‌بندی الماس‌های با درجه‌بندی رنگی زرد یا متمایل به زرد را دارای ارزش کم‌تری می‌داند، همین الماس‌های گاهی اوقات به دلیل شفافیت خوبی که دارند و یا بقیه‌ی موارد مناسبی که دارا هستند به اسم الماس‌های قناری ارائه می‌شوند و اتفاقا از آن‌ها استقبال خوبی هم به عمل می‌آید.

تراش

در مورد تراش الماس قبلا در سری مطالب تراش برلیان قسمت‌های اول و دوم و سوم به طور مفصل توضیحاتی را ارائه کرده‌ام، تنها می‌توان به این مطلب اشاره کرد که بر اساس استاندارد و معیارهای  ثابت برای هر نوع تراش، هرچه صفحات منظم‌تری داشته باشیم و اصول تراش مورد نظر به‌تر رعایت شده باشد قائدتا ارزش الماس موجود دارای ارزش بالاتری خواهد بود، خواه این تراش از نوع Rounded‌ یا دایره‌ای باشد و یا هر کدام از دیگر انواع تراش‌ها، به هر حال هرچه این اصول و استانداردها در تراش الماس بیش‌تر و به‌تر رعایت شده باشند نتیجه‌ی مطلوب‌تری از نظر شفافیت و درخشندگی حاصل خواهد شد.

امیدوارم اطلاعات ارائه شده برای افراد علاقه‌مند مفید و مطلوب بوده باشد.

منبع تصاویر:

bluenile.com

rochesterlapidaryjewelers.com

lumeradiamonds.com

elitechoice.org

فکر می کنید نوشته ی مفیدی بود ؟ برای خواندن مطالب بیشتر از این دست مشترک خوراک وبلاگم شوید.

انواع کریستال‌های روتایل، کلسیت و غیره را در این تصویر مشاهده می‌کنیم

یکی از گروه‌های مهم در مبحث جواهرشناسی، گروه کرندوم Corundum است. در ادامه به ذکر انواع معروف‌تر ناخالصی‌های درونی گروه کرندوم اشاره خواهد شد.

نا خالصی‌های موجود در کرندوم Corundum Inclusions

-کریستال Crystal:

کریستال‌های روتایل در سفایر که به رنگ نارنجی دیده می‌شوند

به طور کلی کریستال‌های موجود در هرکدام از سنگ‌های قیمت و نیمه‌قیمتی قبل از به‌جود آمدن کریستال میزبان تشکیل شده‌اند و در زمان شکل‌گیری کریستال میزبان به صورت جامد وجود داشته‌اند و در کریستال جایگزین شده‌اند.
کریستال‌های اکتاهدرون اسپینل و کلسیت در یاقوت‌های قرمز برمه دیده می‌شوند و یاقوت قرمز تایبند اغلب داری کریستالهای صفحه‌ای و تاریک میکا است. در سفایرهای به‌دست آمده از منطقه‌ی creek در مونتانای کانادا کریستال‌های Silk Rutile قابل مشاهده هستند. علاوه بر این‌ها کرندوم‌ها دارای کریستال‌های مدور و قهوه‌ای رنگ apatite نیز هستند.
اینکلوژن‌های این‌چنینی را اینکلوژن جامد می‌گوییم.

-سوزن‌ها Needle:
کانی‌های سوزنی از دیگر انواع اینکلوژن‌های جامد هستند. کانی‌های بسیار ظریفی که در کرندوم‌ها وجود دارند و به آن‌ها Needle یا سوزن می‌گوییم از جنس Titanium Dioxide هستند و به آن‌ها Rutile می‌گوییم.

کریستال‌های بوهمیت که در سفایر دیده می‌شوند

نکته‌ی بسیار جالب در مورد سوزن‌ها طرز قرار گرفتن این سوزن‌ها در مسیر ساختمان رشدی hexagonal است، همان سیستم رشدی که کرندوم‌ها در آن رشد می‌کنند. زاویه‌ی برخورد این روتایل‌ها با هم درجهت زوایای ۱۲۰ و ۶۰ درجه است. اگر درازا و پهنای این سیلک‌ها به اندازه‌ی کافی باشد در روی سنگی که با تراش Cabochon تراشیده شده‌ است، یک ستاره‌ی ۶ پر دیده می‌شود. که به آن پدیده‌ی Asterism یا ستاره‌ای می‌گوییم.

-اینکلوژن مایع Liquid Inclusion:
در هنگام به‌وجود آمدن کریستال میزبان یا همان کرندوم، ممکن است درون کریستال مقداری ناخالصی‌ها به شکل مایع محبوس شوند این ناخالصی‌ها در کرندوم به صورت یک سطح دیده می‌شوند و غالباً شفاف هستند. می‌توان گفت که ما در مواردی مشاهده می‌کنیم که همراه با اینکلوژن مایع موجود در کریستال، کریستال‌های جامد (کریستال گرافیت یا کریستال‌های دیگر) وجود دارند که به آن دوفازی می‌گوییم، حتی ممکن است همراه با اینکلوژن مایع و جامد مقداری گاز ( به عنوان مثال گاز Co2) نیز در کریستال وجود داشته باشد که به آن حالت سه فازی می‌گوییم.

ساختار سه فازی در این تصویر مشاهده می‌شود

-باندهای رنگی Color Banding:

باندهای رنگی مناطقی از رنگ‌های پخش شده در سطح کریستال هستند که می‌توانند به صورت یک‌نواخت و خطوط مستقیم باشند و یا به صورت خطوط هشت وجهی دیده شوند. این خطور رنگی دارای قطرهای متفاوتی هستند و از رنگی در سه نوع خیلی تیره، تیره و کم‌رنگ دیده می‌شوند.

باندهای رنگی به رنگ زرد در این کانی مشاهده می‌شود

یاقوت قرمز و کبود برمه دارای Color Banding هستند. کرندوم تایلند باند رنگی دارد ولی دیدن آن گاهی مشکل است. یاقوت‌های کبود استرالیا و سری‌لانکا همیشه باند‌های رنگی دارند.

-مناطق رشدی یا Growth Zoning:
در کرندوم‌ها خطوطی در کانی وجوددارند که در جهت رشد کریستال و بر اساس ساختار کریستالی کانی به‌جود می‌آیند و به آن‌ها خطوط رشدی Growth Line می‌گوییم.

Growth Line

علاوه بر این خطوط رشدی گاهی مناطقی را مشاهده می‌کنیم که رنگ آن مناطق با مناطق دیگر متفاوت است و شکل این منطقه هم مانند خطوط رشدی از ساختار کریستالی کانی پیروی می‌کند که به آن‌ها Color Zoning می‌گوییم.

Color Zoning

-دوقلویی‌های تکرار شده Repeated Twinning:
خطوطی که به‌صورت عمودی فینگرپرینت‌های به‌وجود آمده در جهت زاویه‌های ۱۲۰ و ۶۰ درجه (ساختمان کریستالی Hexagonal وtriangular)را قطع می‌کنند و در کرندوم‌های تایلند دیده می‌شود. دوقلویی‌های تکرار شده بیشتر در یاقوت‌های به‌دست آمده از تایلند و کامبوج مشاهده می‌شوند.

دوقلویی‌های تکرار شده

-ناخالصی‌های سترن Saturn Effect:
کریستال‌های جامدی هستند که توسط اینکلوژن‌های مایع احاطه شده‌اند و به شکل صفحاتی در کرندوم‌ها مشاهده می‌شوند. این ناخالصی‌های بیشتر در کرندوم‌های تایلند و کامبوج دیده می‌شوند.

Saturn Effect

منبع تصاویر
ruby-sapphire.com

فکر می کنید نوشته ی مفیدی بود ؟ برای خواندن مطالب بیشتر از این دست مشترک خوراک وبلاگم شوید.

چه مناسبتی از شب یلدا به‌تر برای نوشتن در مورد جواهری به نام تورمالین هندوانه‌ای؟

در پست Bi-Color Tourmaline قبلا عکس‌هایی از تورمالین‌های چندرنگی منتشر کرده بودم، که از آن‌جمله تورمالین‌های هندوانه‌ای هم بودند، به طور کلی تورمالین از آن‌دسته سنگ‌های قیمتی است که تنوع رنگی بالایی دارد و رنگ‌های بسیار زیبا و چشم‌نوازی را در این سنگ مشاهده می‌کنیم، یکی از خاصیت‌های جالب این سنگ قیمتی خاصیت وجود چند رنگ در یک قطعه از کریستال تورمالین است که به آن “چند رنگی” می‌گوییم.

همین خاصیت در سنگ قیمتی تورمالین باعث شده یک تلفیق رنگی بسیار زیبا و عالی در این تورمالین‌ها وجود داشته باشد که رنگ‌های سبز و سفید و قرمز به گونه‌ای بسیار زیبا کنار یک‌دیگر قرار بگیرند و تلفیق شوند و تورمالین هندوانه‌ای را به‌وجود بیاورند. این نوع تورمالین بسیار کم‌یاب است و معمولا رنگ‌هایی که در تورمالین هندوانه‌ای وجود دارند بسته به میزان کاتیون‌های رنگی موجود در کریستال تورمالین بستگی دارد.

ردیف قرارگیری این رنگ‌ها دقیقا همانند هندوانه که رنگ پوسته‌ی بیرونی آن سبز و بعد از آن لایه‌ی سفید نازکی قرار گرفته و در وسط رنگ قرمز را داریم،‌ است.

معمولا برای استفاده از این نوع تورمالین سعی نمی‌کنند آن را به گونه و شکل خاصی تراش بدهند و فقط کریستال اصلی تورمالین را به صورت لایه لایه برش می‌دهند تا برای استفاده‌های زینتی آماده شوند.

منبع تصاویر:

wikipedia.org و gemstonesandbeads.co.uk

فکر می کنید نوشته ی مفیدی بود ؟ برای خواندن مطالب بیشتر از این دست مشترک خوراک وبلاگم شوید.

یکی از مطالبی که یک جواهرشناس باید بداند آشنایی با مراحل تشکیل سنگ‌های قیمتی و نیمه‌قیمتی است، این که سنگ‌ها در طی سالیان دراز چگونه تشکیل شده‌اند و مراحل تشکیل آن‌ها چه بوده است و غیره

یکی از مراحل تشکیل سنگ‌های قیمتی و نیمه‌قیمتی که اتفاقا مهم‌ترین نوع تشکیل آن‌هاست، تشکیل سنگ‌های قیمتی و نیمه‌قیمتی از مواد آذرین و در داخل زمین است ( سنگ‌های آذرین درونی). سنگ‌های آذرین درونی از سرد شدن ماگماها به‌وجود می‌آیند، ماگما یا مواد مذاب داخل زمین به دلیل این‌که فرصت کافی برای سرد شدن را دارا هستند باعث می‌شوند کانی‌ها به آرامی در اعماق زمین تبلور پیدا کنند و هرچه این مدت زمان سرد شدن کانی طولانی تر باشد، کانی‌های درشت‌تر و از نظر ساختمانی منظم‌تری حاصل خواهند شد. در طول سرد شدن کانی‌ها، خاصیت مغناطیسی کره‌ی زمین بر روی کانی‌ها تاثیر گذار است و باعث می‌شود مواد تشکیل دهنده‌ی کانی هم‌سو و هم‌جهت با میدان مغناطیسی کره‌ی زمین باشد، البته میزان خاصیت مغناطیسی نسبت به میزان آهن موجود در هر کانی متفاوت است.

پس با توجه به توضیحات بالا، خاصیت مغناطیسی در سنگ‌های قیمتی و نیمه‌قیمتی که به صورت طبیعی به جود آمده‌اند مشهود است. در ویدئویی که در ادامه‌ی مطلب قرار داده شده است یکی از متخصصین مدرسه‌ی بین المللی جواهرشناسی از همین خاصیت استفاده کرده و توضیح می‌دهد که چگونه می‌شود سنگ‌های طبیعی را از سنگ‌های synthetic یا ساخته شده در لابراتوارها تفکیک کرد.

در این ویدئو می‌بینیم که چگونه با استفاده از یک ظرف آب و قرار دادن جواهرات مختلف بر روی یک صفحه‌ی سبک شناور بر روی آب و هم‌چنین نزدیک کردن یک آهنربای قوی به جواهرات می‌توان جواهرات مختلف را جذب آهنربا کرد در صورتی‌که این خاصیت برای جواهراتی که به صورت غیرطبیعی به‌دست آمده‌اند مشاهده نمی‌شود. خاصیت مغناطیسی جواهرات مختلف نیز متفاوت است به صورتی‌که نسبت به میزان آهن موجود در هر جواهر، تاثیرگذاری آهنربا بر روی جواهرات نیز متفاوت است. البته گوینده در این ویدئو اعلام می‌کند که این روش یک روش کاملا علمی برای تشخیص جواهرات طبیعی از جواهرات مصنوعی نیست و نمی‌توان به این مساله برای تشخیص جواهرات اکتفا کرد، ولی استفاده از این روش و دیدن این ویدئو برای من به شخصه جالب بود و توصیه می‌کنم علاقمندان حتما این ویدئوی ۵ دقیقه‌ای را مشاهده کنند.

منبع تصویر:  nationalgeographic.com

منبع ویدئو : schoolofgemology.com

پی‌نوشت:

در صورتی‌که برای دیدن ویدئو با مشکل مواجه شدید می‌توانید از این آدرس http://goo.gl/ienBj ویدئو را دانلود کرده و مشاهده نمائید.

فکر می کنید نوشته ی مفیدی بود ؟ برای خواندن مطالب بیشتر از این دست مشترک خوراک وبلاگم شوید.

چند روز پیش دوستی در یکی از شبکه‌های اجتماعی مطلبی را به اشتراک گذاشت تحت عنوان “مــروارید اما از جنس طــلا” عنوان این نوشته من را به تعجب واداشت، به هر حال از نظر علمی به وجود آمدن مرواریدهایی از “جنس طلا” امری است دور از انتظار، چطور می‌توان از مواد آلی ترشح شده توسط صدف‌ها طلا به‌دست آورد ؟

به همین دلیل شروع کردم به جستجو در مورد این مساله و به دلیل این‌که متاسفانه اکثرا در سایت‌های فارسی زبان مطلبی توسط یک سایت یا وبلاگ ترجمه می‌شود و باقی سایت‌ها چه با اجازه و چه بی اجازه شروع به کپی کردن مطالب از روی یکدیگر می‌کنند در همه‌ی سایت‌ها کمابیش این مطلب را مشاهده کردم و هیچ‌کدام توجهی به درست یا غلط بودن موضوع یا درست یا غلط بودن عنوان مطلب نکرده بودند، این مطلب من را وادار کرد برای این‌که بتوانم به طور قاطع در مورد موضوعی که فکر می‌کردم به اشتباه ترجمه شده است، اطلاعات کسب کنم، در سایت‌هایی به زبان انگلیسی جستجو کردم و دقیقا به نتیجه‌ای که انتظارش را داشتم رسیدم.

همان‌طور که می‌دانیم مرواریدها از جمله جواهراتی هستند که از مواد آلی به دست می‌آیند، مرواریدها رنگ‌های متفاوتی دارند، به گفته‌ی سایت ویکیپدیا مرواریدها در رنگ‌های مختلفی هم‌‍چون : سفید، نقره‌ای، کرمی، صورتی و .. به دست می‌آیند.

یکی از مرواریدهای کم‌یاب هم مرواریدهایی به رنگ طلایی هستند، که در سواحل کشور فیلیپین به دست می‌آیند و با توجه به توضیحاتی که در این صفحه مشاهده می‌کنیم، این مرواریدها در اصل به رنگ طلایی هستند و نه از جنس طلا.

تا جایی که من احساس می‌کنم سایت‌های فارسی زبان به دلیل جذاب‌تر کردن این مطلب و ترغیب خواننده به خواندن این موضوع به عمد خواسته‌اند عنوان را به این شکل شیطنت آمیز ترجمه کنند و گرنه لزومی ندارد با توجه به این‌که در سایت‌های انگلیسی زبان به وضوح عنوان شده است این مرواریدها به رنگ طلایی هستند (Golden Color)، در سایت‌های فارسی زبان این واژه به “مــروارید اما از جنس طــلا” تغییر یابد !

منبع تصاویر: amusingplanet.com

فکر می کنید نوشته ی مفیدی بود ؟ برای خواندن مطالب بیشتر از این دست مشترک خوراک وبلاگم شوید.

Girdle:

در مورد کمربند یا Girdle در دو مطلب قبلی توضیحات نسبتا کاملی ارائه شد، این‌که کمر‌بند در اصل یک مبنا و معیار برای تعیین زاویه‌ی صفحات تاج یا Crown و هم‌چنین خیمه یا Pavilion است، مثلا برای تاج گفتیم که زاویه‌ی مربوط به Crown نسبت به کمربند ۳۴٫۵ درجه است و یا ارتفاع تاج نسبت به کل ارتفاع که پایه و مبنای اندازه گیری این ارتفاع کمربند است، تنها مطلب قابل ذکر شکل مواج کمربند است که باید مقدار در مورد آن توضیحاتی ارائه کنم، همان‌طور که در شکل زیر مشاهده می‌کنید شکلی که از تراش برلیان حاصل شده است یک کمربند به شکل مواج است که در اصل این شکلی مواج به وجود آمده ناشی از تراش صفحات Upper Girdle facet و هم‌چنین Kite Facet ها بر روی تاج یا Crown است، در محلی که صفحات Upper Girdle Facet وجود دارند، پهنای صفحه‌ی کمربند کمتر و در جایی که زاویه‌ی مربوط به صفحه‌ی Kite Facet به کمربند اتصال پیدا کرده است پهنای مربوط به کمربند زیادتر است و در نتیجه از این کم شدن و زیاد شدن‌های پهنای مربوط به Girdle یک شکل مواج حاصل می‌شود. در شکل زیر هم که دقت می‌کنیم این شکل مواج مربوط به کمربند را مشاهده می‌کنیم.

ارتفاع کمربند نسبت به ارتفاع کل سنگ ۰٫۷% تا ۱٫۷% است که این اختلاف یک درصدی مربوط به همان شکل مواج کمربند است، ارتفاع ۱٫۷% مربوط به قسمت‌های پهن و ارتفاع ۰٫۷% مربوط به قسمت‌های با پهنای کم‌تر است.

Pavilion یا خیمه :

زاویه‌ی خیمه یا Pavilion نسبت به کمربند باید ۴۰٫۲۵ درجه باشد، ارتفاع استاندارد برای خیمه در تراش برلیان ۴۳٫۱% از ارتفاع کل است. این قسمت از تراش برلیان یعنی خیمه دو تا سه نوع صفحه می‌تواند داشته باشد، دو تا از صفحاتی که همیشه در خیمه در تراش برلیان وجود دارند، صفحات Pavilion Facet و Lower Girdle Facet هستند، و یک صفحه‌ی دیگر که بستگی به سلیقه‌ی کسی که الماس را می‌تراشد می‌تواند در تراش برلیان وجود داشته باشد یا اینکه وجود نداشته باشد، صفحه‌ی Culet است.

Lower Girdle Facet:

در تاج یا Crown ما صفحات Upper Girdle Facet ها را مشاهده کردیم، صفحات Lower Girdle Facet دقیقا موقعیت‌شان نسبت به کمربند به صورت قرینه‌ی صفحات Upper Girdle Facet است، در شکل بالا وقتی به این صفحات نگاه می‌کنیم این صفحات به شکل یک مثلت متساوی الساقین مشاهده می‌شوند، ضلع کوچک‌تر این مثلث چسبده به Girdle است، هر کدام از این صفحات به صفحه‌ی Lower Girdle Facet کناری خود چسبیده است و بین آن‌ها Pavilion Facet ها قرار دارند. تعداد Lower Girdle Facet ها در تراش برلیان ۱۶ تاست.

Pavilion Facet:

صفحات Pavilion در تراش برلیان تعداد‌شان هشت عدد است، همان‌طور که در بالا در توضیحات مربوط به صفحات lower Girdle هم توضیح دادم، صفحات پاویلیون در بین صفحات Lower Girdle قرار دارند. این صفحات به شکل یک لوزی هستند، اگر قطرهای مربوط به هر کدام از این لوزی‌ها را در نظر بگیریم و قطر بزرگ این لوزی‌ها را تصور کنیم، یکی از زاویه‌های مربوط به قطر بزرگ به Culet و دیگر به Girdle متصل خواهد بود. قطر دیگر را که تصور کنیم زوایای مربوط به این قطر دقیقا باید به نوک صفحات Lower Girdle Facet متصل شوند.

Culet:

همان‌طور که در بالا هم اشاره کردم این صفحه می‌تواند در تراش برلیان وجود داشته باشد یا اینکه تراش‌کار می‌تواند این صفحه را در تراش به‌وجود نیاورد، اگر این صفحه در تراش برلیان وجود داشته باشد باید به شکل هشت ضلعی باشد و اگر وجود نداشته باشد این صفحه را ما به شکل نقطه‌ای مشاهده می‌کنیم، که با وجود این‌که این صفحه در اصل تراشیده نشده است ولی باز هم به نوک خیمه Culet می‌گوییم، صفحه‌ی کیولت در اصل یک نمونه‌ی کوچک شده از صفحه‌ی Table است که دقیقا در مقابل آن قرار دارد و همانند Table وقتی تراش برلیان را از پهلو مورد بررسی قرار می‌دهیم این صفحه با Girdle موازی است.

منبع عکس‌ها :

wmagazine.com و pbs.org

فکر می کنید نوشته ی مفیدی بود ؟ برای خواندن مطالب بیشتر از این دست مشترک خوراک وبلاگم شوید.

Crown یا تاج

این بخش از تراش برلیان شامل سه نوع صفحه‌ی تراش خورده است:

Table: بزرگ‌ترین صفحه‌ی تاج و به طور کلی بزرگ‌ترین صفحه‌ی تراش خورده در الماس است که نقش بسیار مهمی هم در جلوه‌ی بصری الماس بازی می‌کند و در بررسی‌های سنگ جواهر توسط کارشناس بسیار کاربرد دارد، این صفحه به شکل هشت وجهی است و موقعیت آن نسبت به کمربند یا Girdle به طور موازی است. همان‌طور هم که در شکل زیر مشاهده می‌کنیم از صفحه‌ی Table در تراش برلیان فقط یک عدد وجود دارد.

Kite Facet: کایت فست ها در قسمت تاج از نظر بزرگی در مقام دوم قرار دارند، هر صفحه‌ی kite چهار ضلعی است که در تصویر زیر نمای کلی آن‌ها را مشاهده می‌کنید، در یک تراش بی نقص برلیان بایستی یکی از زاوایای صفحه‌ی kite facet به یکی از هشت زاویه‌ی صفحه‎‌ی Table چسبیده باشد و دقیقا از محل تلاقی آنها یکی باشد، و زاویه‌ی مقابل آن باید به کمربند یا Girdle چسبیده باشد. در یک تراش عالی و بدون نقص اگر به صورت فرضی خطی را از زاوایای گفته شده (که یکی به صفحه‌ی Table و دیگری به کمربند وصل می‌شوند) به هم وصل کنیم باید این خط در ادامه‌ی خطی باشد که از زوایای صفحه‌ی هشت ضلعی Table به هم وصل می‌کنیم. تعداد این صفحات در تراش برلیان ۸ عدد است.

Star Facet: استار فست‌ها مثلث‌های متساوی الاضلاعی هستند که فاصله‌ی بین کایت فست‌ها و صفحه‌ی Table را پر می‌کنند، تعداد این صفحات ۸ عدد است و دو زاویه‌ی این مثلث‌ها باید به زوایای هشت ضلعی Table متصل باشد و اضلاع بزرگ star facet ها به صفحات kite facet متصل هستند و زاویه‌ی دیگر استار فست‌ها به زاوایای کناری Kite Facet ها متصل هستند همان زوایایی که در مورد آن‌ها در توضیحات مربوط به کایت فست صحبتی به میان نیامد.

Upper Girdle Facet: همان‌طور که از اسم این صفحات پیداست این صفحات بر بالای کمربند یا Girdle قرار دارند، در تصویر زیر که نگاه می‌کنیم تعداد ۱۶ عدد از این صفحه‌ها به چشم می‌خورند، فاصله‌ی بین kite facet ها و Girdle را این صفحات پر می‌کنند، این صفحه به شکل یک مثلث متساوی الساقین هستند و دو به دو کنار یک‌دیگر قرار گرفته‌اند. دو زاویه‌ی مربوط به ضلع کوچک‌تر این مثلث‌ها مماس بر Girdle است و زاویه‌ی دورتر باید به محل تلاقی زوایای کناری kite facet ها و star facet ها چسبیده باشد.

* نکته‌ی مهمی در مورد محل تلاقی زوایای مربوط به صفحات مختلف موجود در تراش با یک‌دیگر وجود دارد: باید در یک تراش عالی و بدون نقص این محل‌های برخورد آن‌چنان دقیق باشند که از محل برخورد این زوایا با هم شکل یک نقطه حاصل شود، و چنان‌چه به جای نقطه محل تلاقی به شکل یک خط باشد یا محل تلاقی به طور کامل بر هم منطبق نباشد از نظر درجه‌بندی الماس یا سنگ جواهر مورد نظر می‌توان ارزش کم‌تری برای جواهری که در دست داریم در نظر بگیریم.

پایان بخش دوم، در بخش سوم و انتهایی در مورد Girdle یا کمربند و صفحات موجود در خیمه یا Pavilion تراش مخصوص الماس یا Brilliant Cut توضیح خواهم داد.

فکر می کنید نوشته ی مفیدی بود ؟ برای خواندن مطالب بیشتر از این دست مشترک خوراک وبلاگم شوید.

پیش‌تر در مطلب تفاوت الماس و برلیان گفته بودم که در آینده مطالب بیش‌تری در مورد تراش مخصوص الماس یا Brilliant Cut می‌نویسم. تصمیم گرفتم در این مطلب نه به صورت خیلی مفصل ولی تا حدودی که احساس نیاز می‌شود به ارائه‌ی توضیحاتی در مورد خصوصیت‌های تراش برلیان بپردازم، اگر بخواهم به صورت خیلی مفصل و جامع در مورد این تراش مخصوص الماس بپردازم بحث خیلی طولانی و خسته کننده خواهد شد پس سعی می‌کنم در مورد مسائل مختلف مربوط به این تراش در آینده در مطالب دیگر به صورت مفصل مطلب بنویسم.

این‌که تاریخ‌چه‌ی این تراش چیست و این تراش در طول سالیان و قرن‌های متمادی چه سرنوشتی را طی کرده تا به این مرحله رسیده بماند برای بحث‌های آینده ولی حالا پس از سرگذشت این نوع تراش موسسات معتبری در سطح دنیا به طور مستمر در حال مطالعه و بررسی بر روی این نوع تراش هستند تا همیشه بهترین درخشش و جلوه‌ای را که از یک الماس انتظار داریم با استفاده از استانداردهایی که این موسسات ارائه می‌کنند به‌دست آوریم.

دو موسسه‌ی معتبر بین المللی که هرساله در حال مطالعه و ارائه‌ی استانداردهای جدیدتر برای تراش برلیان هستند همیشه استانداردهای این تراش را به روز کرده و در اختیار افراد مرتبط قرار می‌دهند، همان‌طور که گفته شد، این تراش به این منظور به طور همیشگی در حال بهبود و به روز رسانی است که جلوه‌ی بصری بهتری از الماس به‌دست بیاید و این جلوه‌ی بصری حاصل از این امر است که وقتی نور وارد الماس می‌شود به صفحات بیش‌‍تری برخورد کند و در آخر به چشم بیننده برسد هرچه این تعداد برخوردهای طیف نوری وارد شده به الماس، بیش‌تر باشد و پس از آن از همان صفحه‌ای که به سنگ وارد شده از سنگ خارج شود، به‌ترین نمایش را خواهیم داشت.

این دو موسسه‌ی معتبر بین المللی یکی GIA آمریکاست و دیگری CIBJO بلژیک که استاندارهای تراشی که آن‌ها ارائه می‌کنند اندکی در جزئیات با هم تفاوت دارد. اکثر الماس‌هایی که از خارج از کشور به ایران وارد می‌شوند طبق استاندار ارائه شده توسط موسسه‌ی CIBJO بلژیک تراش خورده‌اند، که البته در این مطلب سعی نمی‌کنم به این خصوصیت بازار حال حاضر الماس ایران توجهی داشته باشم و به دلیل این که موسسه‌ی GIA آمریکا از اعتبار بیش‌تری برخوردار است به استاندارد مربوط به این موسسه خواهم پرداخت هرچند که ذکر شد این استانداردها تفاوت چندانی با هم ندارند .

* البته فقط قصد دارم در مورد تراش برلیان به صورت گرد یا Rounded Brilliant Cut توضیح بدهم.

در زیر یک تصویر کامل از صفحات و زوایای موجود در این تراش را مشاهده می‌کنیم :

به طور کلی اکثر تراش‌های مختلف سه بخش اصلی دارند، بخش Crown یا تاج، بخش Girdle یا کمربند و بخش Pavilion یا خیمه‌ی سنگ، تراش برلیان هم از این قائده مستثنی نیست و این سه بخش را داراست و در ادامه به طور مجزا در مورد هر کدام از این بخش‌ها توضیح می‌دهم:

* بررسی هر کدام از بخش‌های مربوط به تراش برلیان شامل دو قسمت است یکی تعداد صفحات و موقعیت آن‌ها نسبت به کمربند یا Girdle و دیگری زوایای و ارتفاع هر کدام از بخش‌ها نسبت به کمربند و نسبت به کل سنگ جواهر.

Crown یا تاج

از نظر زاویه نسبت به کمربند : اگر کمربند را در تراش به صورت افقی در نظر بگیریم و سنگ را از پهلو نگاه کنیم (همانند عکس بالا)، تاج به شکل یک ذوزنقه دیده می‌شود که بر روی کمربند قرار گرفته است، بزرگترین قائده‌ی این ذوزنقه کمربند یا Girdle و قائده‌ی دیگر این ذوزنقه که به صورت موازی با کمربند قرار دارد صفحه‌ی Table است، (صفحه‌ی Table بزرگترین صفحه‌ی تراش خورده در تراش برلیان است)، دو ضلع دیگر این ذوزنقه که قائده‌های آن را به هم وصل می‌کنند بایستی زاویه‌ی بین اضلاع کناری این ذوزنقه با کمربند ۳۴٫۵ درجه باشد، و ارتفاع کمربند تا صفحه‌ Table به اندازه‌ی ۱۶٫۲% از ارتفاع کل سنگ جواهر (از Table تا Culet) باشد.

پایان بخش اول

فکر می کنید نوشته ی مفیدی بود ؟ برای خواندن مطالب بیشتر از این دست مشترک خوراک وبلاگم شوید.

هر چه سنگ جواهر موجود قیمتی‌تر باشد و از اهمیت بیش‌تری برخوردار باشد، حساسیت در مورد نحوه‌ی به‌سازی بیش‌تر خواهد بود و روش‌های پیش‌رفته‌تری برای به‌سازی آن‌ها به کار می‌رود

الماس‌ها هم از این قائده مستثنی نیستند و حتی روش‌های به‌سازی بیش‌تری برای آن‌ها ابداع شده است.

یکی از این روش‌ها به‌سازی الماس به‌سازی از طریق تاباندن اشعه یا Irradiation است. نتیجه‌ی این به‌سازی به دست آوردن الماس‌هایی با رنگ‌های Fancy مثل: نارنجی، زرد، آبی، قهوه‌ای، سبز و به ندرت صورتی و قرمز خواهد بود.

فارغ از مراحلی که این روش به‌سازی دارد و کارهایی که بر روی الماس انجام می‌شود تا این رنگ الماس‌ها را به دست بیاوریم قصد دارم در مورد روش‌های تشخیص چند مورد از الماس‌های به دست آمده به این روش توضیحاتی ارائه کنم.

- گاهی اوقات رنگ الماس به تنهایی می‌تواند دلیلی بر اثثبات اعمال به‌سازی باشد، به طور مثال الماس‌هایی با رنگ سبز متوسط تا تیره می‌توانند به‌سازی شده باشند.

- الماس‌های طبیعی با رنگ خاکستری مایل به آبی خاصیت هدایت الکتریکی دارند، و در صورتی که در الماس‌های آبی خاصیت هدایت الکتریکی مشاهده نکنیم، می‌تواند دلیلی بر غیر طبیعی بودن رنگ آنها باشد.

مشاهدات میکروسکوپی

- در نزدیکی Culet پدیده‌ی Umbrella Effect را مشاهده می‌کنیم.

Umbrella Effect : مناطق رنگی شبکه مانند هستند که زمان بررسی گوهر از پهلو دیده می‌شوند، این مناطق رنگی نزدیک و موازی سطح گوهر هستند و از فرم تقاطع‌های مربوط به facet ها یا صفحات تراش پیروی می‌کنند.

- در بعضی از گوهرها وقتی از طرف Table آن‌ها را بر روی زمینه‌ی سفید قرار می‌دهیم، در اطراف Girdle حلقه‌ای تیره‌تراز رنگ الماس دیده می‌شوند

* در زیر تصویری از Diamond Cut یا برش مخصوص الماس مشاهده می‌کنیم که در آن Culet و صفحه‌ی Table و هم‌چنین Girdle مشاهده می‌شوند.

سومین روش هم استفاده از روش غوطه‌ور ساختن الماس‌ها در مایعات سنگین یا (Immersion) است که کمک بزرگی به دیدن این حلقه در ناحیه‌ی کمربند یا Girdle به ما می‌کند.

منبع عکس‌ها: ویکی‌پدیا و wmagazine.com

فکر می کنید نوشته ی مفیدی بود ؟ برای خواندن مطالب بیشتر از این دست مشترک خوراک وبلاگم شوید.

]]> http://blog.naimi.ir/diamond-irradiation/feed 2 http://blog.naimi.ir/diamond-irradiation