ikinci baskı

klon blogger

noreply@blogger.com (1k) — Fri, 03 Jul 2009 08:55:00 +0000

inatla bekliyorum, ha oldu ha olacak.
yapabilirler eminim, yada içlerinden bazıları daha iyiye doğru gidecek.
ama olmuyor işte, ne kadar zorlarlarsa zorlasınlar, çok azı bu işi yapabiliyor
çok büyük çoğunluğu idare ediyor, bir kısmı tamamen vasat.
yok yok, her cümleyi okuduğumda bundan sonra ki daha iyi olacak, kesin yazıyı bundan sonra okuduğum cümle kurtaracak diyorum.
olmuyor elbette
yapamıyorlar, bazıları yapmaya çabalamıyor bile.onlar neden burada anlayabilmiş değilim zaten.
bakış açıları , duyguları dile getirişleri çok sıradan, herkes gibiler, sıradan sıkıcıdır.
hepsine değil sözümüz, çok severek okuduklarımız da var elbette. ama çok az, keşke daha çok olsa ama olmuyor.
erkek yazarlar yapamıyor bu işi. yapmaya çabalıyorlar ama çok azı başarılı olacak. diğerleri elenecek ve unutulacak.
yine de sabır gerek onlar için.bir gün onlarda iyi yazacaklar.
çok mu ağır oldu. pek değil, bize de her yazıda daha iyisini beklemek çok ağır gelmeye başladı artık.
bu yazı burada biter. iyi ,hoş, güzel, okunası, üzerinde düşünülesi yazılar yazan, güdüren, (kahkaha attıran hatta) erkek bloggerlar hakkında da karalarız bir şeyler elbette. sezarın hakkı sezara. ama şimdi kızdık.

dövdüren dövdürene

noreply@blogger.com (5n) — Thu, 02 Jul 2009 06:42:00 +0000

blogger hatunlar arasında bir dövme telaşıdır gidiyor.kendileriyle yarışıyorlar adeta.

"işte yeni dövmem" içeriğiyle yazılan post sayısı hudutları aştı geçti, kırdı bitirdi.

ilk kez dövme yaptıranlar, üçüncü dövmesi hayırlı uğurlu olanlar, beşincinin kurdelasını taze kesenler.
dövme diyip geçiyoruz belki ama bu işin bir felsefesi var. dayandığı bir düşünsel temel var. bireyin; görsel ve ideolojik ihtiyaçları üzerine doğmuş olan dövme, günümüzde pek çok kişi tarafından gösteriş ve dekoratif amaçlarla kullanılmanın ne kadar ötesine geçebiliyor ki?

kaçımız içimizdeki felsefeyi dışa yansıtmak için yaptırıyoruz ki bu dövmeyi?

elimizi koyalım çenemizin altına da düşünelim bence.

sevişken ve sevişken olmayan, bütün mesele bu

noreply@blogger.com (1k) — Tue, 23 Jun 2009 11:40:00 +0000

Sevişgenlik mevzusu uzadı, aldı başını burdu kendini o blog senin bu blog benim
gel gör ki hiç zayiat verilmeden atlatıldı.
Herkese bir eğlence çıkmış gibi görünüyor.
Tartışma bitmeden hatun bloggerlar 2. regl dönemlerine bile girdiler ve yine FF ve diğer iletişim aygıtlarından bas bas bağırdılar.
Bloglarında yazmıyorlar gibi sanki biraz.
Sansüre sansür.
Bilmek istiyoruz blogger kızlarımızın muayyen günlerini ve ona göre yorum yazıp , ona göre haddimizi bilmek.
Şimdi yeni tartışma konularına gebe bloglar. Bu sıcak yaz günlerinde bu tür tartışmalar yazı içeriği konusunda mide fesatı geçiren yazarlara iyi geliyor.
Kaynaşıyorlar, paylaşıyorlar, gül gibi geçinip gitmenin hiçte öle keyifli bir şey olmadığını fark ediyorlar.
Biraz kıvılcım, ateş , tartışma. Görelim sizi.
Geçenlerde bir tartışma vardı. Buradan mı yola çıkılsa acaba diyorum
PUCCA mı SİMİNYA mı? Yoksa SİMUCCA mı.
Buyurun buradan yakın. Sizde fikrinizi söyleyin.
e şıkkını koymamış olabiliriz ama bir de o var "hiçbiri"

http://ff.im/4iOaL

Kendine gel blogger

noreply@blogger.com (1k) — Fri, 05 Jun 2009 14:39:00 +0000

yazı yazmaktan sıkılan, vakit bulamayan, ilhamını kaybeden ve tüm bu bahanelerle yazmaya ara veren blogger topluluğuna sesleniyorum. İnzivaya mı çekilirsiniz, kendinize hobi mi edinirsiniz, pul mu biriktirisiniz bilmiyoruz ama bir an önce yazmaya başlayın.

siz de gayet iyi biliyorsunuz son zamanlarda çok boşladığınızı bloglarınızı. Sizin boşlanmanız bizim boşlamamız , bizim boşlamamız can sıkıntısı ve muz kabuğu demek.

Kendinize gelin.Malzeme sıkıntısı çekiyoruz.

Okuduğumuz tek şey, libidolarınızın tavan yaptığı. Ama bunun bize bir faydası var mı? Hayır, bu tavan yapmış hormonlarınızı faydalı şekillerde kullanıp yazıya dökün ki biraz hareket gelsin. Sıyrılın şu bahar havasından. Haziran geldi.

Libidocular şurda , şurda, şurda, ve şurda.

Size;

şurada ki örnek olsun libido canavarları.

Bak hala duruyorsunuz.

deve kuşu kabaresi

noreply@blogger.com (5n) — Thu, 04 Jun 2009 11:46:00 +0000

bu blog alemi pek bir alem. blogumuzda profil resmimizi, adımızı, cismimizi, kimliğimizi ele verecek her ne varsa itinayla saklarken ; yine blog camiasından msnimize eklediğimiz, ordan da iletişim kurmayı arzuladığımız insanlara bir anda sökülüyoruz, dökülüyoruz.
adımızı sorana hemen cevap veriyoruz.
nazlanmıyoruz bile.
fotoğrafımızı avatar olarak kullanmaktan çekinmiyoruz.
okulumuzu , işimizi, ailemizi, dünümüzü ve o anımızı yiğidin malı meydandadır şeklinde sergiliyoruz.
eleştri değil bu.
ben de yapıyorum aynısını.
inkar edecek değilim.
ilginç insanlarız.

empati - sempati - antipati

noreply@blogger.com (5n) — Tue, 02 Jun 2009 10:50:00 +0000

5n: yeni bi yazı hazırladın mı? Kafanda oluşan bir şeyler var mı, tasarı, konu ?

1k: biraz biraz oluştu aslında. ama çok hassas bir konu. fena halde siminyanın son yazısına takıldım
Okudun mu? kendime gelemedim ben ya. Ama çok özel bir konu bu, üzerinde yazmak konusunda tereddütlüyüm.yeterince de tartışılmış. hani en çok tartışılan "kurgu yaşam" deniliyor ya , yani bununda kurgu olduğunu düşünüyorlarsa bir şey demem artık.
konu babasının aileye uyguladığı şiddet. ama öyle böyle değil, ben okumamışım,sabah kendime gelemedim.

5n: bir şey sorabilir miyim?

1k: böyle başlayan cümleleri pek sevmem.

5n: devamı kötü geliyor zaten, kendini hazırla diye ön uyarı cümlesiydi o.

1k: sıçtık. eee ??

5n: neyi anlamıyorum biliyor musun? böyle bir yazıdan çok etkilenmenizi anlamıyorum. bunu okuduğunuzda şoklanmanızı, tüylerinizin diken diken olmasını da anlayamıyorum.
yazdığı harika. ben okuduğumda "döktürmüş yine" diye yorumladım.
demek oluyor ki, kastettiğim , yazılan postun konusu, konunun akışı, kalitesi değil. verilen tepkilerin bu kadar garip olması.
Bir insan, şaşkınlıkla karışık bu kadar neden etkilenir böyle şeylerden? İki sebepten!
Birincisi: Çevresinden bir haber büyümüşse, böyle çirkinlikler hiç başına gelmemişse veya bunları yaşayan birine hayatı boyunca hiç rastlamamışsa bu kadar şaşırır, içi acır.
İkincisi: benzer şeyler yaşamışsa ya da yazan kişiyle ortak bir geçmişi varsa.

1k: Aynen söylediğin gibi , okurken de bunu düşündüm. Başıma hiç gelmedi benim, hani annemden dayak yemişliğim vardır ama hani çocukken olur öle şeyler diyorum, anneme düşmanlığım yok.
Nasıl anlatsam, şiddet ortamında büyümedim, şiddet olayları olur ya, birileri kavga eder, ben titremeye başlarım, sinirlerim bozulur. Çok steril büyüdük belki de ondan, bilmiyorum .
Ama bu tür şeyleri yaşayanlar daha çok etkilenmiştir. Çok güzel anlatmış ama, duyguyu çok güzel vermiş, anlatımı çok etkiledi.

5n: anlatımı güzel, içerikten ve tepkilerden bahsediyorum ben. bana gayet olağan geldi yaşananlar . yaşayan bilir diyebilirsin. Doğrudur der geçerim.
annemin babası da normal bir baba değilmiş ve aradan yarım asır geçmiş olmasına rağmen hala gözyaşlarını tutamadan anlattığı şeyler var. bu okuduğumla karşılaştırınca onlar dehşet verici kalıyor. adam makası alıp elbise kesiyormuş en azından düşüncesinin aklımdan geçmesine engel olamıyorum. makası alıp, ev halkının bacaklarını kollarını parça pinçik etmeye kalkmış bir baba hikayesi dinlediğim için sanırım. Yaşadıklarını küçümsemek değil bu, sadece yakın çevremden bildiğim şeylerle,önüne geçilemez bir kıyaslama yapıyorum.
Bu nedenle de yorum yazanların çoğunun şoka girip, inanmıyorummmmm ya çok feci, felaket bu tepkisini idrak edemiyorum. ne kadar temiz bir dünyada büyümüş herkes, ne kadar da izole etmişiz her şeyden kendimizi. meğersem, çok mutluymuşuz, sıcacık bir yuvada büyümüşüz ya da hiçbir arkadaşımız dertleşmemiş yaşadıklarıyla ilgili bizimle. Hayatımızda ilk kez duyuyoruz böyle bir şeyi sanki.

1k: Yaa "babam beni dövdü" yazsaydı etkilenmezsin .
5n: yazı kötü değil. iyi. benim derdim yorumlarla.

1k: ben yorum yapmam böle bi yazıya mesela, çok anlamsız yorum yapmak bana göre. Daha doğrusu söyleyecek bir şey bulamadım. Küçücük çocuksun daha, gözünün önünde neler olup bitiyor, başına neler geliyor. Ben o babanın içinde ki o nefreti algılayamadım.

5n: http://www.buradanokuyun.com/ blogunu bilir misin? Ranini manini yazarı.

1k:Hayır.

5n: o da buna benzer, geçmişe ait, kötü yaşanmışlıklara dair şeyler yazıyordu. Onunkiler de tokat etkisi yaratıyordu. çok sık bahsetmiyordu aslında bundan . daha öyküsel, sinemasaldı sanki onunkiler ve oldukça sinir bozucuydu.

1k: noldu ona sonra babası öldürdü mü baltayla?

5n: bıraktım sonra onu okumayı.

1k: çok mu sinir bozucuydu sürekli okusam bu tür şeyleri, soğurum hayattan.

5n: Konumuza dönerek şunu ekleyeyim, bu yaşananlar gerçekse ciddi anlamda çok zor. Geçmişte yaşadığı çok zor, tamam, ama dahası bugün ve yarın yaşamak zorunda kaldıkları. Neticede bu baba, ve o baba yaşlanacak,hasta olacak sen bakmak zorunda kalacaksın.döve döve ya da söve söve. Kendinle büyük savaş vere vere. Asıl zor kısmı bu işte işin. nasıl bir ikilem yaşar insan? Nasıl insanlığı ve doğrularıyla yüzleşmek durumda kalır? Neye inanır, neden inanır, nasıl inanır? Kördüğüm gibi.

1k: kız açık açık nefret ediyorum demiş.
son yorumu gördün mü?zeugmanın yorumuna verdiği cevabı.
babandan nefret ediyorum demiş
Orda hayat durdu işte benim için. Tek kelime “bende”.

5n:buna da kızıyorum misal. siminyanın babasına gelene kadar etrafında kaç siminya vardır babasından nefret edilecek. samimiyetsiz geliyor bana insanlar birazcık . belki bu yüzden bu kadar tepki.

1k: bilmiyorum. Siminyayı çok seviyor herkes. İlginç bi kız gerçekten.
Yani o babası onu dövmeye başlamadan önce izlemesi ,kurgulaması, ağır çekim gibi.
Gözümde canlandı o an.
ya psikopat ya melek bu kız:) Sıradan biri değil ama.

5n1K

Kadının Değişen Portresi

noreply@blogger.com (5n) — Sun, 31 May 2009 18:00:00 +0000

Blog ortamı; kişinin, kendini en çok kendi gibi hissettiği, genellikle en rahat olduğu ve eğer kimliğini deşifre etmemiş ise, reel yaşamda en “açık” olduğu yer. Bu sebeple, eğer bu ülkede bir şeyler değişiyorsa bunu gözlemlemek de bir o kadar kolay.
Kadına ve erkeğe dair yazılarla her gün karşılaşıyoruz. Kadın ne ister erkek ne anlar veya neden birbirlerini anlamaz bu iki tür/erkeler basit canlılardır /kadınlar çok karmaşıktır /kadınların hepsi aynı /erkekler hep aynı.
Bu tür konulara her yazıda değinilmesi, olmazsa olmaz artık. Ama değişen bir şeyler var kadınlara dair. En azından blog yazarları arasında bunu gözlemlemek mümkün.

Blogmania da ukturk “kadın blog yazarları daha delikanlı oluyor” dedi. Hatta hali hazırda ki yazarlardan örnekler verdi. “Hiçbiri sözünü sakınmıyor, doğru inandığı şey ne ise, onu sonuna kadar savunabiliyor” dedi.

Delininbiri Trajikomik bir çöpçatanlık hikayesi... postunda, kendine dair cümlelerde buluşturulduğu kişinin, onu ne kadar farklı bulduğunu, her zaman karşılaşılmayacak kişilikte bir kız olduğunu ve bu yapısı dolayısıyla kanka olduklarından bahsetti. Mevcut ilişkilerinin de genellikle bu yüzden bittiğinden şikayet etti biraz. Aslında çok hoş bir özellik gibi görünmesine rağmen çok yönlü kişiliği yüzünden bitiyordu ilişkileri.

Cesetizleri “kadının kadına vurma çabası” diye yazmış ve vermiş veriştirmiş önyargılı kadın modelini. Klasik kıskanç kadın modelini eleştirmiş aslında.

Yine bu hafta yesari ; "Hepsi aynı" dedikleri “kadın”diye tanımladı kadının nasıl olması gerektiğini. Sıradan ve klasikleşmiş özellikte kadınların artık pek prim yapmadığını savundu ama yorumlarda göründüğü kadarıyla hala önemli olan; dış görünüş ve biraz da klasik olmak .

Yine siminya attı ortaya bir tartışma “Güzelsen milyonersin” diyerek. Güzel olmak nelere yeter nelere yetmez çok güzel bir dille eleştirdi.

Değişen bir şeyler var. Peki neler aynı kalıyor? neler erkekleri rahatsız ediyor?
Madem birden çok marifet barındırmaya başladı ellerinde bu kadınlar ,neden yine mutlu olamıyor?
Bu değişim erkekler açısından nasıl görünüyor?
Aslında bir değişim ve gelişim var ama bu sadece kadınlarla mı sınırlı kaldı acaba?
Erkekler bu işin neresinde duruyor? Ve asıl soru “erkekler bu durumdan memnun mu ve ne istiyorlar?”

Merak etmeye devam ediyoruz çünkü bu konuda yazanlar genellikle yine dişi kesimden. Ukturk ise bu konuda ki yorumunu yapmamış. Sadece durumdan bahsetmiş ve bu yazarları okumaktan keyif aldığını. Erkekler bu konuda ne düşünüyor acaba???

girizgah

noreply@blogger.com (1k) — Sat, 30 May 2009 08:56:00 +0000

aslında bu blogun çıkış temeli, dolaylı yoldan sizler sayesinde atılmıştır. sizler hakkında konuşurken, yapılan beyin fırtınası akabinde, bu blogun hazırlanılması için karara varılmıştır.
bu yazıda ismi geçen eva'ya ve izinsiz isimlerinden bahsedeceğimiz diğer tüm blog yazarlarına, gösterecekleri anlayış için şimdiden teşekkürü borç biliyoruz.

son günlerde, yeniden bir kimliğe bürünüp, yepyeni bir blog adresi ile karşımıza çıkan yazarlara rastlıyoruz. ya da bunu yapmak isteyip harekete geçme aşamasında olanlara.

zaman zaman 1k ile aklımızdan geçen, defalarca paylaştığımız bu fikrin, başka arkadaşlarımız tarafından hayata geçirilmesi üzerine, bu durumu tekrar masaya yatırma gereği hissettik.
ilk yazmaya başladığımız zaman ki kadar içten ve özgür olamadığımız anların artışından; çok kişi tarafından takip ediliyor olmanın yarattığı haz kadar tedirginlik hissiyatının da baş göstermesinden ve bunun sonucunda küllerinden yeniden doğma girişimlerinin, tarafımızca taktir edilesi bir hareket olduğundan söz ettik.

konu bu şekilde akıp giderken 1k'ya eva örneğini verdim.
http://www.mustesnaisler.com/ bloğunun yazarı.
şahsi kanaatimdir ki oldukça birikimli biri. gerek yaşadıkları-yaşam tarzı, gerekse bunları aktarış biçimi sayesinde takip edilesi bir blog yazarı. en azından bizim için.

yaklaşık iki, belki üç hafta önce yazdığı " müstehcen" içerikli bir post için, devamlı okuyucusu olan birinden aldığı "hiç sivri olmayan, aksine içtenlikle sarmalanmış sitem taşıyan" bir yorum, kafamı epey kurcaladı doğrusu.
içeriğinin değişmesinden hoşnut olmadığı belli ki eski eva'yı geri istediğini ima ediyordu bu yorum.
eva da gayet insancıl yaklaşarak, bu yoruma " bugün böyle yazarım, yarın salya sümük bir şiir yazarım, içimden ne geçiyorsa odur" cevabını verdi.

aslında buz dağının görünen kısmı oldukça hoş. biri içinden geçeni yazıyor, diğeri de içinden geçtiği gibi yorumda bulunuyor. şartlar teknik olarak aynı. yorum yapan da , en az yazıyı yazan kadar fikirlerini belirtme hakkına sahip.
ancak konunun iç kaldıran kısmı, karşımızdakini kalıplara sokma isteğimizle başa çıkamamız sanırım.

hep güldüren bir yazarın, bir dönem iç karartabileceğini; hep bilgilendiren bir yazarın, o gün yatak odasından bahsedebileceğini kolay kolay kabullenemiyor muyuz ne?

takip ettiğimiz blog yazarlarını, bir anda çok iyi tanıdığımızı düşünüyoruz belki de.
kafamızda yarattığımız şeklin dışına çıktıklarında da garipsiyoruz ve yadırgıyoruz.

içindekileri kusmak için blog yazan bir insanı, köşeye sıkıştırılmış bir ruh haline sokmaktan başka neye yarar ki bu tavrımız?

biz kimiz,burası neresi?

noreply@blogger.com (1k) — Fri, 29 May 2009 07:37:00 +0000

Bir çok şey öğreniyoruz okuduklarımızdan sizlere dair , kalemleriniz çok güçlü her birinizin. Bazılarınız bizi hüzünlendiriyor bazılarınız güldürüyor elbette.

Düşündürenler var, hüzünlendiren ve gülümsetenler olduğu gibi.
hatta öğretenler.

Ve tabiki“vay bee” dedirteneler var .Bir sürü duygu, bir sürü yaşam, satır aralarında okumaya çalıştıklarımız, cümlelerin ardını görme çabası. Sizlerden herhangi biriyiz biz. Bizde kalmasın istedik aklımıza gelenler okurken.
Neden olmasın dedik, yazalım dedik. Art niyet veya kimsenin özel hayatına müdahale değil amacımız.“biz dostuz “ dememiz bundan merhaba derken size.
Okuduklarımızı yorumladık kendi aramızda bazen hiçbirşey katmadan, bazen kendi görüşlerimizi ekleyerek. Bir nevi blog özeti diyelim. Bakarsınız sizinle ilgili sizin bile gözünüzden kaçan şeyler yakalarız burada. Tartışırız birlikte, sorun varsa ortada çözeriz.

Haddimize değil kimsenin derdine “merhem”olmak, sorunsuz hayatına “sorun” katmak yada. Herkesin en çok kendi olabildiği bu mahallede kimseyi incitmeden neler olduğuna şöle uzaktan bakmak ve dikkat çekilmesi gereken yerlere.

Kimsenin kendi kaleminden çıkmayan tek bir harf bile olmayacak burada. Buna rağmen rahatsız olan olursa çekinmeden gücenmeden, ona dair ne varsa kaldıracağız. Böyle başlıyoruz biz yazmaya , ama zaman neler gösterir, kalemimizden neler çıkar , ne sürprizler yapar bilemiyoruz.

Kalem sürçmeleri olursa ağer, şimdiden affola.