Hasteko, sistema eragilea prestatzeko ondo pauso hauek jarraitu nituen:
- http://netbeans.org/kb/docs/php/configure-php-environment-mac-os.html

Ondoren Symfony framework bera instalatzeko hauek:
(http://www.tech-recipes.com/rx/2884/os_x_how_to_install_symfony_into_mamp/)

Now, I already had MAMP installed from my previous project of installing wp using MAMP in OS X.

If you do not have it, go ahead and download MAMP. Mount the MAMP dmg and drag the folder directly into your applications directory. Do not use a subdirectory.

Open the php.ini text file in a text editor. It should live here:

/Applications/MAMP/conf/php5/php.ini

Change the memory limit to 32M by editing the memory_limit part of the file to the following:

memory_limit = 32M ;

Save the file and close your text editor. Now fire up your terminal…

Now we are going to move leopard’s php to a safe place…

sudo mv /usr/bin/php /usr/bin/php-old

Link the MAMP php into where leopard’s php used to be…

sudo ln -s /Applications/MAMP/bin/php5/bin/php /usr/bin/php

If you have PEAR already installed, we are going to move it as well. If you don’t have PEAR, this will obviously error out which you can ignore.

sudo mv /usr/bin/pear /usr/bin/pear-old

Link MAMP’s PEAR into bin…

sudo ln -s /Applications/MAMP/bin/php5/bin/pear /usr/bin/pear

The following two commands will use PEAR to download and install symfony.

pear channel-discover pear.symfony-project.com
pear install symfony/symfony

Now place link symfony into bin…

sudo ln -s /Applications/MAMP/bin/php5/bin/symfony /usr/bin/symfony

If everything has worked correctly, you should now be able to fire up symfony from the command line.

Now that you have it installed, try working on the first symfony tutorial.

I originally got the majority of these directions from the following thread.

Listo! Honekin iada prest gaude Symfonyrekin lanean asteko. Ikasten hasteko onena Symfonyren web orrian dagoen dokumentazioa irakurtzea da, eta batez ere Jobeet proiektua garatzea, pausuz pausu, explikazio guztiekin proiektu oso bat garatzen da symfony eta bestelako teknologiak erabiliz.
- http://www.symfony-project.org/jobeet/1_4/Doctrine/es/

Dokumentazio horrez gain, orain aste batzuk Castelloneko Unibertsitatean izandako Symfony jornadetako bideoak gehituko nituzke. Symfony eta inguruko beste hainbat tecnologiei buruz hitz egin zen bertan, hitzaldiak bideoan grabatu eta mundu guztiari eskuragarri ipini dituzte:
- http://vimeo.com/channels/symfonydecharlas

Ea ea… gauza gehiago… ah! subversion… Jobeet-eko tutorialean Subversion erabiltzen dute baina nik nahiago izan dut behin hasita, Git sistema erabiltzea eta bera darabilkit. Netbeans-erako bada plugin bat, nbgit izanekoa.
-  http://nbgit.org/

Eta amaitzeko, Git erabiltzen ikasi nahi izanez gero, hemen aurki daitezke hainbat screencast:
- http://www.gitcasts.com/

Horrekin nahikoa momentuz.

Google Rusia-ko gendeak Transiberiano trenari buruzko tour birtual interesgarri bat egin du. Bertan, trenak burutzen dituen 9.288kilometro google maps-en editatu eta bideo eta estekez bete dute orria. Moskun hasi eta Vladivostok (Japon-etik gertu) amaitzen den ibilbidea, 7 ordu erabilpen pasatzen ditu, 12 regio eta 87 hiri.

Ibilbideak 8 egun eta 7 gaueko luzapena du eta hau da Google-k prestatutako web orria, irakurketa gomendagarri eta bisitatzen diren lekuak geolokalizatuta google maps bitartez.

http://www.google.ru/intl/ru/landing/transsib/en.html

Post hau idatzi nahi dut Burma ezezaguna zaizuen guztientzat, inoiz aditzera ere izan ez duzuenentzat.

Mapa batean errez koloka daiteke, eta aurreko Post-ean egin nuen, ikus dezakezuenenez Tailandia eta India artean dagoen herrialdea dela esan daiteke (naiz eta muga gehiago izan)  baina bertara iristeko bide bakarra egazkina da.

1.962. urtetik, Junta Militarraren diktadurapean dago Burma-ko herria, eta orain bi urte liskar larriak izan ziren herrialde guztian zehar (justu nik bisitatzea nahi nuen garaian). Myanmar izenez da ezaguna gaur egun (Herri liluragarria esan nahi du Birmanieraz), Junta Militarrak aldatu zion izena eta Hiriburua Birmaniari… dena den, herrialde bat herritarrek osatzen dutenez, eta hauk beraien herrialdeari Burma(Birmania) deitzen diotenez, nik ere ala egingo dut.

Orain ez denbora asko teleberri askotan ikusi ahal izan genuen Burma han gertatuko errebuelta medio. 2007ko abuztuan gobernuak gasolinaren prezioa neurrigabeki igotzea erabaki zuen eta erregimenaren aurkako  mugimenduek aurre egin zieten herria kalera eramanez.  Honetan, monjeek artu zuten ardura handiena, Burmako monjeak manifa eta kaleak hartzera iritsiz protesta pazifikoak eginez Junta Militarraren aurka eta aldaketa politiko eta sozialak exigituz.

Urte berdineko Irailetik aurrera 20.000 pertsona, 10.000 monje budista eta beste hainbeste jarraitzaile Rangun iriko kaleetan manifestatu ziren demokrazia eskatuz, eta baita, beraien elkartasuna helaraziz Aung San Suu Kyi, oposizioko liderrari, etxeko arrestuan dagoena urte luzeetan, 1990 urtean presidente izateko autatua izan zena.

Agerikoak dira biolentzia gertakizunak Burmakoak ez diren etnien aurka (ia populazioaren erdia), edota oposizioari. Agerikoak ere esklabutza eta lan behartuak beraien herritarrei, adiezpen askatasun eza eta asanbladan biltzeko  debekua…

1988. urtean erregimenaren aurkako protestetan mila pertsonatik gora hil ziren.

Guzti honi, herrialdeak jasaten duen boikot ekonomikoa gehitu behar zaio, estatu batuak (nola ez) ezarritakoa, Burmako produktueen inportazioa blokeatuz eta bertako entitateei maileguak debekatuz. Boikot honek, erregimena itotzea du helburu, baina jakina da agintariek beti aurkitzen dutela beraien poltsikoak betetzen jarraitzeko bidea, beraz, blokeoa pairatzen dutenak, herritarrak beraiek dira… eta hemen sartzen naiz ni, eta nire laguntza. Argi azaltzen da Lonely Planet gidaliburuko lehen orrietan:

“Creemos que el turismo es una de las pocas industrias a las cuales el pueblo birmano aún tiene acceso, en términos de ingreso y comunicaciones. La gran mayoría de los locales sí quiere visitantes, y es menos probable que ocurran abusos los derechos humanos en aquellas áreas donde la comunidad internacional se haga presente”.

Beraz, herriari laguntzeko bidea da ni handik bidaiatzea eta hango herriaren berri izatea, bi modutan gainera:

Turismoak erregimenaren indarra ahultzen du, turistak handik gabiltzala ez da hain gogorra beraiek egin ahal dezaketen errepresioa, herria babesten da hortaz.

Bigarrenik, taldeka bidaiatu ezkero, diru multzorik handien gobernuarentzat doa, aldiz, bakarka joan ezkero, nik hautatzen dut nola bidaiatu nahi dudan, non lo egin nahi dudan, non jan nahi dudan…. herriarekin arreman zuzenagoa dut eta nire dirua noren eskuetan uzten dudan ikusi ahal dut.

Ver Ametsak (2) – Burma en un mapa más grande

Burmara joateko arrazoiak ugariak dira, baina bada bat guztiz garrantzitsua. Laos-en ibili nintzenean, denboran 10-15 urte atzera egitea zen han ikusi eta bizitzen zenuena, Burman aldiz denbora hori biderkatu egiten omen da eta denboran 30 urte atzera egitea bezala omen da, gaur egun. Hau da, piskana piskana turismo gehio ta gehio jasotzen du eta honek ohitura txarrak, eta autosdestrukziorako bidea indartzen du. Guztiz nazkagarria izan aurretik joan nahi dut hara, eta nire Asiako egonaldietan ezagutu dudan gende jator eta alaiaz disfrutatu nahiko nuke.

Bidaia Bilbon hasiko zen beti bezala, eta nire Asiako hiriburu kuttunera eramango zidan, Bangkok (ahal banu, bidaian eskalak egin behar direla aprobetxatuz Dohan e Dubaien ordu batzuk edo gau bat pasa nahiko nuke). Behin Bangkok-en egonik Kaosan Roadera jo eta ezaguna dudan Sabaidee hostalean artuko nuen ostatu, lehenik ere han ostatu artua naiz eta oroitzapen onez hasiko nuen bidaia. Gutxienez egun bat pasa nahiko nuke Bangkoken, ibian barkuren bat artu, erosketaren batzuk ere bai, masaia bat hartu eta erosketarenbat noski!

Air Asia konpainiak eramango nauela pentsatzen det Yangon-era, Burmako hiribua (5 miloi pertsona). Kontutan artuta Yangon-etik sartu eta ateratzea ia derrigorrezkoa dela, ez nintzen luze geratuko, iristen naizen eguna (oso goiz izaten dira normalean Air Asiako hegaldiak) eta hurrengo eguna asko jota. Herrialdeko kapitala izanik, badu zer eskeinia, pagodak, kaleko bizitza… baina Shwedagon pagoda eta  Scott merkatua, derrigorrezkoak dira.

Bigarren egunean Bago (Pegu bezala ere ezaguna da) izeneko hirira joango nintzen, 1 ordu eta 15minutuko bidean bait dago (80km). Ahal banu transporte lokala erabiliz egingo nuen bertako gendearekin harremantzeko, dakidanerarte Asiako herrialde jatorrenetakoa da Burma gendeari dagokionez. Bago, garai batean oso hiri garrantzitsua izana, monumento askoz betetako tokia da, garrantzitsuenak 55metroko Shwethalyaung-eko Buda reklinatua  eta Shwemawdaw Pagoda direlarik. Azken honetatik, hiri guztia ikus daiteke azpian.

Bago-etik Kyaiktiyorako bidea hartuko nuen gero (4 ordu). Kyaiktiyo mendia, Budistentzako peregrinazio puntu oso garrantzitsu bat da, “Golden Rock” (Urrezko harroka) aurki daitekeen tokia. Plana mendi puntan ostatu hartzea izango zen eta arrtsalde partean arrokara urbiltzea eta bertatik gaua nola sartzen den ikustea. Hurrengo egunean, egunsentia puntu berdinetik ikusi ostean itzuliko nintzen Bagora eta ahal banu egun horretan bertan artu Inle lakurako bidea, bidaiko lekurik garrantzitsuena eta ikusgarriena.

Aukeran, Inle lakuan eta inguruetan pasa nahi dut ahalik eta denbora gehien, 4-5-6 egun. Asko baitago ikusteko paradisuko ingurune honetan.

Mandaly da ondoren bisitatu beharreko lekua

HSIPAW ere atsegingo nuen bisitatzea…. guzti hau oraindik erabkitzeko dago, baina ideiak eta lekuak nonbait apuntatu behar ditudanez, zer obeto nire blog-a baino?

Uste dut erabakia artu dudala, aurten izango da Burma ezagutuko dudan urtea, hainbeste gogo izanik, zertarako gehiago atzeratu?

Hurrengo urterako, 2010, hasia naiz planak egiten, informazioa batzen… eta gustuko dudan bidaia bat egitea posible ikusi dut:

Ver Ametsak (1) en un mapa más grande

Bidaia Bilbotik  Moskura (Errusia) joaten hasiko zen, berton 3bat egun pasa Transiberianorako tren biletea ateratzen dudan bidartean.

Mosku

Moskun artuko nuen tren honek Pekinen (Txina) izango zuen amaiera, baina bidean geldialditxo batzuk egingo nituen, hainbat herrialdetan, agian gaueran bat iragaten. Mongoliatik pasatzeak, Ulaan Bataarren egun pare bat igarotea eskatu luke, noski.

Mongolia

Pekinen 3-4 egun igaro ostean eta Txinako Harresia bisitatu ostean,

Pekin

Xianera joko nuen Lhasara (Tibet, eta ez Txina) eramango ninduen trenaren tiketak erosteko eta bitartean Terrakota Gerlariak ikusi ahal izateko. Tren honek, munduko gailurrean utziko ninduen, Tibeteko erreinuan, 2 egun irauten dituen bidaiaren ondoren.

Lhasa

Lhasa

Aste pare bat Tibeteko kulturaz busti eta harremanak egin ondoren Laguntasunaren Bideak, Nepalen utziko ninduen, Kathmandun, Everesteko kanpamendu basea bisitatu ostean. Budha Air izeneko hegazkin agentziaz baliatuz Himalaya mendikatean zehar hegaldi bat burutuko nuen, Everest, munduko gailurra gertutik ikusteko aukera izanez eguraldia lagun izango banu.

Budha Air

Kathmandu bertatik beste eskurtsio pare bat egin ostean (Bhaktapur eta Patán batez ere) joango nintzen Pokaharara, bera bisitatu eta Jomson Rutari ekiteko (Pokahara- Jomson – Kagbeni -Muktinath – Marpha – Kalopani – Tatopani – Ghorepani – Tikhedhunga – Pokara).

Kathmandu

Indiarako bideari ekingo nion honen ondoren, baina geldialdi pare bat eginez bidean, lehena Chitwaneko parke naturala bisitatzeji, munduko interesgarrienetako bat, eta bigarrena Lumbini (Budharen jaioterria), iadanik Indiako ateetan.

Chitwan

Chitwan

Zirraragarria izango zen Indiara bueltatzea berriz, gau bateko tren bidaia batek Varanasiko tren geltokian utziko ninduen ricksahw gidariekin burrukan lehendik egona nagoen hotelera nork hurbildu merkeen. Varansiren magia dastatua dudanez, egun bat iragatea nahikoa izango zen Darjeelingera joateko egin beharreko prestakuntzak egiteko. Magiaz jositako tokia da berau, mendigailurrean kokatutako hiria Jostailuzko Tren maitagarrian igo zaitezkeena. Mundu osoko tren berezienetako bat.

Darjeeling

Darjeeling

Jostailu trena (Darjeeling)

Jostailu trena (Darjeeling)

Abentura, Kalkutan amaituko zen, Bilborako abioia ozta ozta artuaz, pena handiz baina pozik bizitako abenturengatik.

Ametsetik esnatu behar naiz orain, ezinezkoa bait dut burutzea gaur egun, baina badakit egunen batean gauzatu ahalko dudala, zatika bada ere.

Hotela Chinatown-en daukat, Backpacker Traveller’s Inn izena du eta ez dago gaizki, naiz eta tope egon. Ala ere, lokalizazioa mundiala da, dena dago gertu.

Egia esateko, ikusi beharreko garrantzitsuena Petronas Torre bikiak dira (gaur egon naiz bertan) eta mapan hurruti daudela eman arren, oinez hasita, ez daude ain hurrun, dana dago gertu Kuala Lumpurren, edo hori iruditu zait bestela.

Bigarren aktibitate nagusia erosketak dira. Zentro komertzial piloa daude, nahi dena aurkitu ahal delarik. Egia esan batzuetan eskertzen da hauetako batetara sartzea, aire egokituaren azpiran goxo goxo egotera, kriston beroa egiten du kalean!!

Petronas torrei dagokionez… ba… 9:30ak inguruan iritsi naiz hara. Banekien gende asko ibiliko zela eta kola handi bat egin beharko nuela pentsatzen nuen. Total, iritsi eta txartel bat eman didate nire igotzeko ordua 15:45 zela esaten. 6 ordu!! eskerrak behin txartela edukita nahi duzun tokira joan zintezkeen eta ordurako bueltatu. Horrela egin dut.

Torrei dagokionez, azpian, nola ez, kriston zentro komertzial handia du eta behin bisita hasita (dohain da), aurrena zinema batean sartzen dizute eta 3D pelikula bat jarri (betaurrekokin bai, baina ez koloredun barregarri horiek!) petronas goraipatuz. Gero segudunduko pisu bat igotzen duen igogailu batean sartzen zaituzte eta 41 segundutan, bi dorreak elkartzen dituen 58metroko zubian zaude, 100 bat metroko altueran. Horraino igo zaitezke, eta hortik Kuala Lumpurreko bista primerakoak.

Petronas Twin Towers (Autofoto )

Eguna amaitzeko, beste ezer garrantzitsurik ez eta 3D zine batetara joan nahi nuen. Pelikulak berandu eta asko salduta zeudenez azkenean pelikula normal bat ikusi det (G.I. Joe) 2 euroren truke. Ah! ingelesez eta txinoz eta malaieraz subtitulatua (biak aldi berean bai). Afaldu eta internetera. Nire afaria:

Afaria

Eta horrelaxe, bihar Hong Kong-era noa. Hegazkina 7etan daukat, 5etarako aireportuan egon behar. Autobusa 4etakoa artu behar (1 ordu behar du ia aeroporturaino), beran 3:30etan autobus geltokian egon behar… beraz hotela 3etan utzi behar… beraz ia! ohera joan behar! 23:30ak direla! AIO!

Ta hemen egun hauetan paseatzen aterako argazki batzuk:

Chinatown inguruan

Friday mosque

Kuala Lumpur

Kuala Lumpur

Izan ere, orain han ez nagoela, eta atzera begira jarrita, Toba lakua izan da agian gehien gustatu zaidana, eta batez ere, beti bezala, baina orain are eta gehiago, bere gendeagatik.

Asteko esan behar da Toba laduak 1.700 km2 azalera duela, Singapoure adinako laku bat da (mendi gainetik lehen aldiz ikusi nuenean ez nuen sinesten, itsasoa dirudi eta!) eta erdian irla bat du, Somosir. Parapat lurretik lakura begira garrita kriston mendi puska ikusten da aurrean, nik irla non zegoen galdetu eta mendietara zuzendu zituzten heuren bihatzak. zer????? hori dek irla puska! Bilbotar batek egina dirudi! bere orain dela 40.000urte inguru sortu omen zen irla sumendi baten erupzio baten ondoren.

Tuk Tuk

Bale, Parapat-etik txalupa artu (7.000Rp) eta Tuk Tuk deritzon irlako auzoan geratu nintzen, Bagus Bay izeneko hotelean (kriston gela puska 70.000Rp) joan nintzen lehena. Ez naiz hoteletik hotelera merkeenaren bila ibili zale, prezio normal bat dela esan daiteke, ” High season price” obeto esanda, tenporada bajuan horren erdia izango da eta.

Erregistratu ostean, motxila gelan utzi eta Tuk-Tuk auzo horretatik paseatzea erabaki nuen buelta guztia ematen penintsulari (irlak duen penintsula bat da Tuk Tuk ) lakutik gertu. 10min oinez nindoala, etxe batetik, goitik, deika nuen aiton bat 5-6 gazterekin alboan, nora nindoan galdezka. Ibiltzen ari nintzela esan nion, helmugarik gabe. Orduan heurengana joateko eta ingelesa praktikatzeko gonbita egin zidan kafe batekin. Ados!

Inguruko herri batekoak ziren, asteburua pasatzera etorriak Tuk Tuk-era. Aitona irakaslea zen eta gazteak ikasleak. Asteburua pasaztera etorri ziren jakinik han turisterik hitz egin ahalko zutela (beraien herrian ezin). Baaaa hasieran piskat kosta zen, baina azkenerako penakin utzi nituen ia 3 ordu pasa ostean. Denetik hitz egin genuen, euskal herriaz, euskeraz, futbola (nola ez!), hango salneurriak eta hemengoak, heuren bizitzak, nirea, neskak… eta ez dakit zenbat gauza gehio. Oso interesgarria, primeran pasa nuen!

Hurrengo egunean moto bat alokatu (60.000Rp) eta irlari buelta osoa eman nion. Bidaiako egunik onena izango zen agian. Tarteka errixketan geratzen nintzen eta beti norbait gerturatzen zen hitz egitera. Horrela gasolina botatzera gelditu nintzenean argazkiko hauek agertu ziren piskanaka piskana:

Munduko gasolinera onena

erdiko neska zen ingelesa zekien bakarra eta “maestro de ceremonias”. Bere amona (nire betaurrekoak jarrita dituena) zen gasolinerako arduraduna, eta hantxe egon ginan ordu pare bat berriketan. Beraien etxea erakutsi zidaten, jaten eman zidaten… penaz ta dana joan nintzan! Gerora beste herrixka batzuetan geratu nintzen, eta han ere berdina gertatzen zen. Oso jende jatorra sumatrakoa, pilo bat gustau zitzaidan! Kuala Lumpur-era ez joatea ta dena pentsatu nuen…

Bidean hainbat toki zinestezin ikusi nituen, arrozal ikaragarri handiak eta ederrak. Argazkiek ez dute erakusten benetan nolakoa den hura

Somosir arroz soroak

Somosir arroz soroak

Somosir

Eta nahi gabe, berandutu egin zitzaidan ia irlaren erdia baino gehiago pasa ostean. Oraindik ordu bete nuen Hotelera! Apenas argia botatzen zuen motoak… karretera zuloz josia (karretera zegoenean!) bestela arriz jositako bidea, sekulako aldapak…gasolina gabe geratu nintzan ia… mendi punta batean etxe batzuk ikusi nitun eta argia. Gasolina edukiko zutela pentsatu nuen, Warung bat zen (Indonesiako jatetxea), bertan afaldu eta bizilagun batek 2litro gasolina ekarri zizkidan. Ondo gauean iritsi nintzen! hori bai, xake partida bat jolastu ostean, deporte nazionala dirudi hemen!

Gaua Somosir irlan

Hemendik, hurrengo eguna Indonesian pasatzen nuen azkena izango zela jakinik eta egun guztia berriz ere bidaiatzen pasa beharko nuela jakinda, lasai artzea erabaki nuen. Ahalik eta denbora gehiena eginez hainbeste gustatu zaidan toki honetan.

Gau partean iritsi nintzen Medan-era eta goizeko 5etan aeroportuan nintzen Kuala Lumpur-erako bidean.

Hurrengo egunean goiz jeiki eta lehen gauza Aeroportura, Air Asiako ofizinetara joan eta hilaren 11erako Medan – Kuala Lumpur hegazkin txartela erosi nuen eta baita 13rako Kuala Lumpur – Hong Kong txartela ere…. bidaia amaitzen ari da!!! sniff!!

64 zenbaki autobusa artu eta autobus geltoki zentralean nintzen. Iritsi bezain laister sartu ninduten autobusean eta 3 orduko bideari ekin genion. Bidean ikasleak igotzen ziren eta nirekin hizketan jarri, horrela bidaiatzea gusto bat da, hegan pasatzen da denbora!

Rickshaw bat artu (5000Rp) eta eskeini zidaten lehen guesthousean sartu nintzen, Sibaya izenekoa (70.000Rp). Motxila utzi eta herritik buelta bat ematera joan nintzen. Bidaiariak ona bi gauzetara etortzen dira: ohianean zehar trekking bat egin eta Orangutanak ikusteko. Baso hauetan dago erretserba handi bat, ia 7000 orangutanetatik gora daude  eta oso erraza da ikustea trekking bat eginez gero. Aleman pareja batek hilabeteko trekking bar artu omen du ohianean zehar. Nik ez nuen denborarik trekking-ik egiteko gero Toba lakura joan nahi banuen beraz Oranguntanak ikusteko beste bidea aukertu nuen. Egunero 8:00etatik 9:00etara eta 15:00etatik 19:00etara jaten ematen diete reabilitatuak izan diren orangutanei oihanaren hasieran. Izen ere erretserba honetan, ohianean nola bizi erakusten diete piskana piskana bizitza normala egiten ikasi arte, orangutan batzuk etxeko animaliak bezala omen zituen gendeak, eta noski, ohianean utzi ez gero, hilko ziren.

Erretserbako sarrera

“Feed Plataform” (jana emateko plataforma) deritzon tokira joateko permiso bat behar da eta 20.000Rp ordaindu aldiro. Hortarako ibaia txalupa batean gurutzatzen dizute eta ondoren dagoen etxe batean “permiso” hori eman. Ordaindu ondoren, noski!, igotzen zara 10minutuko bidean plataformara.

Bi alditan joan nintzen baina ez ziren azaldu. Izan ere, nahikoa fruta ba omen dago basoan, eta beraz goserik ez dute eman nahi zioten esnea eta bananak jateko. Ala ere zortea alde nuela zirudien, izan ere, ospa egitekotan ginela, bi orangutan azaldu ziren ibaiaren alboan (aski ezagunak omen dira zaintzaileentzat) eta kaiolan zuten bat askatu zuten. Azken hau nahiko peligora omen da, gendeari hozka egiten bait dio eta pare bat aldiz esan ziguten korrika egiteko bere aurretik. San Ferminak Bukit Lawang!!!

Gerora ere ibai ingurura hurbildu nintzen bitan eta hauetako batean beste 3 orangutan ikusi nituen ibaiaz bestaldean jolasten, jaten… eta beste tximu batzuk heurei janaria kentzen!!

Menditik azaldutako orangutana guk emandakoa jaten

Ea hurrengo batean argazkiak igotzen ditudan!

Esan behar dut asko gustatu zaidala Bukit Lawang herria. Mendiko herria, ibaiatxo baten aldean… eta oso kuriosoa nola gaua iristean herri guztia ibaiara joaten den erropa garbitzera, dutxatzera…

Bukit Lawang herriaren zati bat

2 gau egin nituen han, eta egun t’erdi. Gehiagorako astirik ez nuen, bestela trekking bat egingo nuen fijo.

Azken egunean goizeko 6etan autobusa artu eta Medan-era 9:00ak aldera iritsi nintzen. Nirekin zen parke naturaleko langile bat, ezagutu ninduena eta bide berdintsua genuenez elkarrekin egin genuen bidaia. Medan-en 64 zenbaki dun autobusa artu (5.000Rp) eta autobus geltoki batetik bestera joan ginen, 10:00etan Parapat izenko herrira bidean ginen, handikan gero, ni ferri bat artu eta Toba lakuak duen Somosir irlara joateko. 5 orduko bide luzea aurretik! (20.000Rp)

Ubud map

Di una pequeña vuelta por la ciudad y después de cenar me fui a dormir, puesto que me desperté a las 3:30 y no paré en todo el día.

Al día siguiente, limpié la ropa, la colgué y salí a explorar la ciudad. Diría que son 4 calles llenas de comercio pero adecuado para hacer lo que más me gusta. Fui a Ubud Temple y vi japoneses por primera vez. Me quedé en una esquina y estuve observando a la gente… ¡qué curiosos son los japoneses! Total, después de andar por la ciudad fui a Monkey Forest. Un parque donde hay monos. Les puedes dar de comer, ver como les roban el agua a un guiri y luego lo beben, ver como un guiri sujeta un plátano e la mano con el brazo en alto y el mono trepa por sus piernas a la espalda, de la espalda a la cabeza y de la cabeza al brazo en 3 segundos, dejando al guiri flipando… muy, muy interesante jejeje

Ubud Temple

Monkey Park

Una escultura de un  Dragón Komodo en el Monkey Park

Hacia la noche cené viendo una pelicula en un restaurante, y tomé unos tragos con los que estaban viendo la pelicula conmigo. ¡Siempre tarde a la cama! Me topé con Natxo y Adriana otra vez, y les comenté tenía intención de alquilar un moto. Ellos iban a alquilar un coche.

Sin comprar un mapa ni nada me adentre el las carreteras de Indonesia, porque cerca de Ubud hay algunos templos y lugares que hay que ver, pero la señalización… pufff ¿Qué señalización? Tuve que preguntar unas 5-6 veces antes de llegar al primer lugar a donde quería ir, después de eso todo fue más fácil. En Ubud se pueden contratar excursiones de un día donde te llevan a ver estos lugares por 140.000Rp (las entradas, cada una 6.000Rp no están incluidas, y la comida tampoco). Yo alquilé la moto para todo el día por 40.000Rp y una vez encontrado el primer sitio los siguientes los encontré con facilidad: siguiendo a los del tour con la moto . Luego, subiendo la montaña, fui a ver los arrozales de Bali y perderme entre los pueblos pequeños. Comí en uno de estos, en un wagun (restaurante indonesio) y todo el mundo me estaba mirando asombrados… Nadie sabía inglés y nos entendimos por señas… los mejores los niños. Cuando llegué a Indonesia escuché una canción y se me quedó pegada, parece ser que es muy conocida y estuve cantando esa canción con ellos partiendome de la risa. Dabendon… pranbananaaaaaaaaaaa o algo parecido .

Goa Gajah

Goa Gajah

Perdido en la montaña con mi moto

Arrozales cerca de Ubud

Arrozales cerca de Ubud

Arrozales cerca de Ubud

Arrozales cerca de Ubud

Había quedado con la gente de la otra noche para ver otra peli y tomar unos tragos. Por el camino de repente vi un montón de motos aparcados, seguí para adelante… luego, que leches, di media vuelta, dejé mi moto con otras mil y encontré gente dando gritos. Entré para ver lo que era y ¡apuestas de gallos! No se cuanto tiempo pasé, pero lo suficiente para ver que apostaban bastante dinero, que la guerra de los gallos apenas dura un minuto y que esto es cosa de hombres en Indonesia.

Después de presentar los gallos a todo el mundo empieza a gritar, ¿para incitarlos para luchar? Para eso también les tiraban de las plumas del cuello y chocan los picos de los gallos, cuando los liberan empiezan a pelear. Mientras están gritando a base de señas se hacen las apuestas y cuando alguno de los dos gallos cae empieza la fiesta del dinero, yo a ti tanto tu mi tanto… y otros gallos, y luego otros… detrás de estos había otros jugando pero esto ya no lo entendí bien, preguntar fue en balde. Había un tablero con unos signos, y la gente tiraba dinero a algunos signos, al lado, encima, a la derecha, al medio de dos signos… al final un tío sacaba una carta con un signo y todos hacían “¡OOOOAGHHHH!” y otra vez empezaba la fiesta del dinero; a ti tanto, a ti otro tanto… pero no se… ¿Aldo parecido a la ruleta?

Estaba oscureciendo, me monté en la moto, me duché, fui a una agencia y contraté una excursión para ir al día siguiente a Gili (150.000Rp). Me topé con Natxo y Adriana otra vez, nos contamos las vivencias del día y a cenar. Como siempre, tarde a la cama.

Apuesta de gallos

Apuesta de gallos

Apuesta de gallos

Haciendo las apuestas

Los gallos peleando

Ah! argazkirik ez dut atera, pare bat surfistas jositako hondartzan, baina egia dena da hau tope dagoela, ia ordu bete igaro nuen hotel baten bila. Azkenean 120.000Rp ordaintzen nabil, garesti!!