(✿◠‿◠) hülyaca

bir anda aydınlık içinde dünya, bir anda dünya sabahlar gibi

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Fri, 12 Mar 2010 13:44:00 PST

Bana "koçluk" yaptığına inandığım Hz. Mevlana'nın
aynı zamanda "aşığı" olduğumu artık bilmeyen yoktur sanırım...

Ancak benim Hz.Mevlana'ya olan bu derin gönül ve akıl bağım,
sadece Facebook yada Twitter'da veya benzeri sosyal ağların
"ne düşünüyorsun" bölümüne O'nun sözlerini
yazmaktan ibaret değil!

Ben istiyorum ki Mevlana'nın düşünce kültürü yayılsın,
O'nun 7 öğüdü çoğumuzun sözde değil
özde yaşam felsefesi olsun.

Mevlana'nın Yedi Öğüdü

Cömertlik ve yardım etmede akarsu gibi ol
Şevkat ve merhamette güneş gibi ol
Başkalarının kusurunu örtmede gece gibi ol
Hiddet ve asabiyette ölü gibi ol
Tevazu ve alçak gönüllülükte toprak gibi ol
Hoşgörürlükte deniz gibi ol
Ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol.

Uzun süredir Mevlana kültürünü akademik/entelektüel
boyutta nasıl yayabilirim, tüm dünya O'na hayranken
benim ülkemde çoğu insanın sadece ismini
ve şiirlerinin bir kısmını bildiği sadece bir Pir olmaktan
nasıl çıkarabilirim diye araştırıp çalışıyorum...
Özellikle yazarlığını ve çoğu romanını çok beğendiğim
Elif Şafak'ın AŞK isimli romanına
(okudum ve roman olarak çok beğendim)
sıkışıp kalan Mevlana ve Şems'i nasıl
kurtarabilirim diye düşünüyorum!
Roman Ella ve Aziz'in beşeri aşkını tasavvufu kullanarak
anlatırken, bunun dışarıya/okuyucuya Mevlana ve Şems
ilişkisinin/aşkının romanıymış gibi yansımasını
üzülerek takip ediyorum...

Hala romanda geçen 40 kuralın gerçekten
Şems-i Tebrizi tarafından tek tek yazılmış kurallar
olduğunu sananlar var. Ve beni en fazla dehşete düşüren şey
ise derya deniz olan sufizmi bu 40 kuraldan ibaret sanan
insanların varlığı...
Oysa Elif Şafak kendi dünya görüşüyle Şems'i değerlendirmiş ve
40 Kuralı oluşturup Şems-i Tebrizi'ye ithaf etmiştir.

Şems'i anlamak için Şems olmak gerekir.

Mevlana ve Şems'i tanımak bir iki kitap okumakla
mümkün değildir. Ulaşabildiğimiz her yayını okumak faydamıza
olabilir, bununla birlikte sadece okumak değil hayat rotamızı da
Onlara doğru çevirmemiz gerekir.

Mevlana ve Mevlevilik hakkında son okuduğum/okuyacağım
kitaplarım... Hepsi çok kıymetli.

Yürek ve sevginin yeri olan "sol" kolumdaki Güneş dövmem...
Canımı sıkan birşey olduğunda hemen onunla gözgöze geliyorum
ve gülümsüyorum çünkü o da bana gülümsüyor. Kolların açık
olması sevgiyi, gülümsemesi sevinç ve hoşgörüyü
sembolize etsin istemiştim. Aynen de öyle oldu!
"Şems = Güneş--->anlam"
"Şevkat ve merhamette güneş gibi ol."
"Güneşe ve onun parıltısına andolsun."
"Sevginin Güneşi."

şıkır şıkır giyinen bir iş kadının kolunda
sapsarı güneş dövmesi...
ve bu beni yeni tanıyan pekçok kişiyi şaşırtıyor...
hatta deli olduğumu düşünenler bile vardır ya
benim için hiç farketmez (:
çünkü anlamı bende çok büyük.

İşte ben mevleviliğin derinliğine inmeye başladıkça
karşıma sorularıma cevap verebilecek insanlar çıkmaya başladı.
Rumi Mevlevi Enstitüsü' de bunlardan birisi.
İstedikleri tek şey, Mevlana kültürünü dünya çapında
insanlığın bilgisine,ilgisine sunabilmek ve bunu entelektüel
boyutta yapabilmek. Dipnotlu konuşmalar,
kaynakçalar, akademik çalışmalar ile bu amacı gerçekleştirebilmek.

7.3.2010 tarihinde yapılan "Sufi Mevlevi Entelektüeller Akademisi
I. Koordinasyon Toplantısı"na katıldım. Uzun süredir pekçok konuda
katıldığım toplantıların içerisinde baştan sona dikkatimi vererek
dinlediğim toplantıydı diyebilirim. Bu düşünceye gönül vermiş
arkadaşlar kadar, kafasındaki soru işaretlerine cevap bulmak için
katılanlarda vardı. Renkli ve keyifliydi. İstanbul dışından
yaklaşık 5 saat süren toplantı için gelenlerde vardı. Güzeldi.
Toplantı başkanı Sn.Atilla Baran'dı. Kendisinin konuya hakim oluşu,
her söze/soruya verilecek cevabı olması ve gerçek bir Sufi yüreği
zekası olması ve en önemlisi konuya liderlik edebilmesi taktire değerdi.

Sufi Kelamcı Atilla Baran' ın 10 Soruda Hz. Mevlana-Mevlevilik
konulu röportajını buradan okuyabilir yada buradan

PDF formatında indirebilirsiniz.

Sufi Mevlevi Entelektüeller Akademisi I. Koordinasyon Toplantısı'ndan

Çeşitli konuların konuşulduğu bu toplantının 2.si yani
Sufi Mevlevi Entelektüeller Akademisi II. Koordinasyon Toplantısı
14 Mart 2010 tarihi pazar günü saat 11:00 - 15:00 arası
İstanbul Cibali'de bulunan Külliye'de gerçekleştirilecek.(Ücretsiz)

Toplantılara katılmak için davetiye şartı var. Ancak
salonda yer varsa belki bir kereye mahsus davetiyesiz
katılabileceğinizi düşünüyorum. Tabi bu benim düşüncem,
Külliye'yi bağlamaz(: diye ekliyorum...

Detaylara Rumimevlevi.com web adresinden ulaşabilirsiniz.

Güzel bir pazar günü, arkadaşlarım brunch keyfi yaparken,
benim gidebileceğim pekçok yer varken
ben bu toplantıya katılmayı tercih ediyorum.
Değer mi diye düşünenler için de değer diyorum...

Sevgimle, hoş ve sağlıcakla kalınız.

"Ümitsizlik diyarına gitme, ümitler var.
Karanlığa varma güneşler var."
Mesnevi Şerif/Cilt 1-720

İçimi titreten bir Mevlana şiiri ;
Mevlana Şems'e yazmış.

güneşim, ayım geldi.
gözüm, kulağım geldi.
gümüş bedenlim geldi.
altın madenim geldi.
başımın sarhoşluğu geldi.
gözümün nuru geldi.
başka bir şey dilediysen
işte o başka bir şeyim geldi.

yolumu vuran geldi.
tövbemi bozan geldi.
gümüş bedenli güzel
kapımdan ansızın çıkageldi.

ey eski dostum benim,
bak bugün dünden çok iyi,
dün ondan bir haber almıştım,
hemen sarhoş olmuştum.
dün gece onu mumla aramış durmuştum.
bak bugün bir demet gül gibi
yol uğrağıma geliverdi.

şarap içmeliyim şarap,
şimşekler saçmalı aklım,
bunun tam vakti.
kuş olmalıyım, uçmalıyım,
kolum, kanadım geldi.

bir anda aydınlık içinde dünya.
bir anda dünya sabahlar gibi.
işte bağırmanın tam zamanı şimdi.
işte kükremenin tam zamanı.
benim koca arslanım geldi.

iletişim : hulya@hulyakonar.com

bu senin hakkında değil

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Fri, 05 Mar 2010 13:59:00 PST

Ruhsal boşluk evrensel bir hastalıktır...

Tanrı size bir soru soruyorsa cevabını zaten biliyordur!

The Purpose-Driven Life (Amaç-Odaklı Yaşam) isimli

kitabı okudunuz mu bilemiyorum ama yazarı

Pastor Rick Warren'in, kitabın muazzam

satış başarısıyla birlikte kendini sorgulamaya başlamasını

ve kendi düşüncelerini paylaştığı "bana göre" çok

etkileyici konuşmasını bu yazının devamında "okuyabilirsiniz".

Ben bazı videoları arşivime eklerken metne çeviririm,

aslında kilisede papazken bir kitap yazan ve

kitabı milyonlarca satınca yaşamı değişen Rick Warren'in

21 dakikalık hayatını ve kendisini irdelediği

bu konuşma videosuda onlardan birisidir.

Okuduktan sonra dilerim ki, yeryüzünde ne için

olduğunuz konusunda kendinizi bir kaç saniye için

bile olsa sorgulayabilirsiniz. Benimle benzer düşüncede

yada Warren'le aynı dünya görüşünde olmayabilirsiniz,

bu çok normal bir sonuçtur, öte yandan isterim ki

iyi hayatın ne demek olduğu konusunda

her kimle yada herneyle aynı düşüncedeyseniz
o'nun kim ve ne olduğunu bulabilirsiniz.

"Sıkça bana sorulur, bilirsiniz işte kitap hakkında

seni şaşırtan nedir?
Onu yazmak zorunda olmam derdim.
Asla tasavvur edemezdim, düşündüğüm en çılgın hayallerimde

bile kendimi bir yazar olarak düşünmüyordum.
Ve bana sık sık sorulur,
Bu kadar çok insanın bunu neden okuduğunu düşünüyorsunuz?
Bu şey hala ayda yaklaşık bir milyon kopya satıyor.
Ve bence bu ruhsal boşluğun

bir evrensel hastalık olmasından dolayıdır.

Bir noktada içten düşünüyorum, başımızı

yastığa koyuyoruz ve devam ediyoruz.

'Daha fazlası olmak zorunda bu hayatta.'
Sabah kalkıyoruz işe gidiyoruz, eve dönüyoruz ve

tv seyrediyoruz, yatıyoruz, sabah kalkıyoruz, işe gidiyoruz,

eve dönüyoruz, tv seyrediyoruz, yatıyoruz,

haftasonları partilere gidiyoruz...

Birçok insan 'yaşıyorum' der. Hayır, yaşamıyorsunuz,
sadece varsınız. Sadece varsınız!
Bu içsel arzunun varolduğunu gerçekten düşünüyorum.
İsa'nın söylediği şeye tam olarak inanıyorum,

sizlerin bir tesadüf olmadığınıza inanıyorum.

Ebeveynleriniz sizi planlamamış olabilirler
ama Tanrı'nın sizi planladığına inanıyorum.

Kazaen ebeveynler olduğunu biliyorum, buna hiç şüphe yok.

Kazaen çocuklar olduğunu sanmıyorum.

Ve sizin önemli olduğunuzu düşünüyorum.

Tanrı nezdinizde önemli olduğunuzu düşünüyorum,

Bu evren için önemli olduğunuzu düşünüyorum.

Ve yaşamanın hayatta kalma seviyesi,
yaşamanın başarı seviyesi olarak adlandırdığım şeyle

yaşamanın önem seviyesi arasında
fark olduğunu düşünüyorum.

Bunu idrak ediyormusunuz, yeryüzünde ne için varım?
Çok akıllı birçok insanla karşılaşıyorum ve onlar
'neden problemlerimi çözemiyorum' diyorlar.
Ve çok başarılı insanlarla karşılaşıyorum,
'neden hala tatminkar hissetmiyorum' diyorlar.
Neden sahteymişim gibi hissediyorum?
Neden gerçekte olduğumdan daha fazlaymışım gibi

davranmak zorunda hissediyorum?

Sanırım bu önemli amaç sahibi olma meselesine geliyor.
Sanırım bu mesele neden buradayım,

ne yapmak için buradayım, nereye gidiyorum
sorusu ile sonuçlanmakta.
Bunlar dini meseleler değil, bunlar insani meseleler.
Bir papaz olarak bir çok tuhaf tip görüyorum.

Ve hayatın her alanında tuhaf tipler olduğunu öğrendim...

Bu kitap son 3 yılın en çok satan kitabı olduğunda

kendime ait ufak bir kriz yaşadım.

Buda 'bu başarının amacı neydi ki?' düşüncesiydi.

Çünkü hayatıma muazzam miktarda para getirdi.

Dünyada en çok satan kitap yazdığınızda bu tonlarca

ve tonlarca paradır. Ve çok fazla dikkat çekti,

ki bunların hiçbirini ben istememiştim.

Kiliseye başladığımda 25 yaşındaydım.

Ünlü olmak istemiyordum, bu bana göre değildi.

Kitap birdenbire çok para getirdi ve çok dikkat celbetti.
Sanmıyorum, şimdi bu bir dünya görüşü ve size

söyleyeceğim, herkesin bir dünya görüşü vardır.

Herkes birşeyler için hayatı üzerine iddiaya giriyor.

Hayatınızı birşeyin üzerinde öne sürüyorsunuz.

İddia ettiğiniz şeyin ne olduğunu ve hayatınızı neden

onun üzerine iddia ettiğinizi bilseniz iyi olur.

Yani herkes kendi hayatını birşey üzerinde öne sürüyor.

Ve ben ne zaman iddiaya girsem ona inanırım,

ki ben bir iddiaya girdim ve İsa'nın söylediği kişi olduğuna

inandım ama bunu herkesde yapar

ben çoğulcu topluma inanırım, herkes birşey üzerine oynuyor.

Ve kiliseye başladığımda, şimdi kitabın yapmakta

olduğunu yapmak için bir planım yoktu.

Daha sonra bu kitabı yazdığımda ve birden o çok ünlü

olduğunda şunu söylemeye başladım 'şimdi bunun amacı ne?'

Çünkü azönce söylediğim gibi şahsınıza para yada ün verildiğini

samıyorum asla egonuz için değil. Buna inanmıyorum.

Ve yazdığınız kitapda daha ilk cümleniz,

'bu senin hakkında değil' ise ve daha sonra

birden tarihte en çok satan kitap olduysa

şunu idrak etmelisiniz

'sanırım bu benim hakkımda değil!'

Anlaması çok kolay aslında.

Peki bu ne için oldu?

Ve servet/etki koruyuculuğu olarak adlandırdığım şey

hakkında düşünmeye başladım. İnanıyorum ki liderlik

koruyuculuk sorumluluktur.

Herhangi bir alanda liderseniz, sporda sanatta politikada

herhangi bir alanda, ona sahip değilsinizdir,

onun hizmetkarısınızdır. Örneğin bu benim

doğaya korumaya inanma sebebimdir.

Bu benim gezegenim değil. Doğmadan önce benim değildi.

Öldükten sonra benim olmayacak.

Sadece 80 yıl burada olacağım hepsi bu.

Dünya görüşümüzün ne olduğunu bilmeliyiz.

Problem çoğu insanın asla etraflıca oturup düşünmemesidir.

Gerçekten asla onu kodifiye etmiyorlar.

'Bu benim inandığım şey, buda inandığım şeye

neden inandığımdır' diyemiyorlar.

İnandığımız şey davranışımızı belirler ve davranışımız

bizim hayatta neye dönüştüğümüzü belirler.

Neye inadığınız fark yapar!

Ve iyi hayatın, aslında iyi görünmek olduğunu düşünüyoruz,

iyi görünmek, iyi hissetmek ve iyi şeylere sahip olmak.

Ama bu iyi hayat değildir.

Herzaman bunlara sahip insanlarla tanışırım

ve illaki de mutlu değildirler. Para aslında sizi

mutlu yapsaydı o zaman dünyadaki en zengin insanların

en mutluları olmaları gerekirdi.

Ve bildiğim, kişisel olarak, bunun doğru olmadığıdır.

İyi bir hayat; iyi görünmek, iyi hissetmek ve

iyilere sahip olmak demek değildir.

İyi bir hayat iyi birisi olmak ve iyilik yapmak demektir.

Hayatınızı vermek. Hayattaki anlam statüden gelmez,

(çünkü herzaman sizden daha fazlasına sahip olan birisini bulursunuz)

seksten gelmez, maaştan gelmez, hizmet etmekten gelir.

Anlamlı bulduğumuz şeyler uğruna hayatlarımızı vermektir.

Tanrı tarafından bu şekilde donatıldığımıza inanıyorum.

Sonra kitabın getirdiği ünle neler yapabilirim diye düşündüm.

Ve bir papaz olarak İncil'i okumaya başladım.

Psalm 72 diye bir bölüm var İncil'de, bu duayı okuduğunuzda

inanılmaz bencil ve ben merkezci gelir kulağınıza.

Şöyle demiş gibi gelir kulağınıza 'Tanrım beni ünlü yapmanı,

beni nüfus, iktidar sahibi yapmanı istiyorum.'

Dua ettiği şey budur. Çok bencilce görünür.

Tabi tüm Psalmı sonuna dek okuyana kadar...

Ve daha sonra der ki 'böylece kral, dul ve

yetimle ilgilenebilsin, dara düşmüşü desteklesin, savunmasızı

savunsun, hasta ile ilgilensin, yoksula yardım edebilsin.'

Esas amaç nüfus sahibi olmayanlar için korkusuzca konuşmaktı.

Nüfusun amacı kendi egonuzu inşa etmek için değildir

veya kendi değerinizi.

Tanrının siz siz olduğunuz zaman gülümsediğini biliyormuydunuz?

Bazı insanlar Tanrının sadece ruhsal şeyler yaptığınız zaman

'heyecanlandığı yanlış fikrine' sahiptir,

kiliseye gitmek yada yoksula yardım etmek gibi.

Meselenin özü, Tanrı sizin siz

olduğunuz zaman zevk alır. Neden?

Sizi O meydana getirdi. Ve yapmak için meydana

getirildiğiniz şeyi yaptığınızda, O der ki ;

'İşte benim oğlum / kızım.

Sana verdiğim yeteneği ve beceriyi kullanıyorsun...'

Böylece size tavsiyem, elinizde olana bakmanızdır.

Kimliğinize, etkinize, gelirinize ve şöyle deyin

'bu benimle ilgili değil,

bu dünyayı daha iyi yer yapmamla ilgilidir.' "

Warren'in bu konuşmasında dikkatin

dinsel öğelere kaymaması ve polemik olmaması

açısından yazıdan o bölümleri çıkardım.

Benim ilgilendiğim onun dini/siyasi görüşü değil

hayata bakış açısı ve sevgiyi paylaşma şeklidir.

Ve hepimizin bildiği gibi sevgi evrenseldir...

Sevgimle, sağlıcakla ve hoş kalınız.

Rick Warren'in konuşmasının türkçe alt yazılı videosu

gökyüzüne zıplamak istiyorum

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Thu, 04 Mar 2010 03:50:00 PST

Dalay Lama birkeresinde Portekiz'deydi,
ve heryerde birsürü inşaat devam ediyordu.

Bir akşam şöyle dedi :
"Bakın bütün bu şeyleri yapıyorsunuz, ama kendi içinizde
birşeyler inşa etmekte güzel değil mi?"

Ve devam etti:
"Son derece modern ve rahat bir binanın yüzüncü katında
yüksek teknolojiye sahip bir daire alsanız bile, eğer içten
içe gerçekten mutsuzsanız, arayacağınız tekşey
atlamak için bir pencere olacaktır..."

Biyokimyagerlikten Budist keşişliğe geçen

Matthieu Ricard'ın "Mutluluk nedir ve

nasıl hepimiz ondan bir parça alabiliriz?"

konulu etkileyici konuşması.

Türkçe altyazılı.

Helen Fisher ve arkadaşları, karasevdaya! tutulmuş

32 kişinin duygularını MRI tarayıcısında incelemişler.

Çalışma sırasında bunlardan 15 i aşkları tarafından
yeni terkedilmiş, 17 si aşklarını hala yaşıyorlardı.

Helen Fisher şöyle anlatıyor;
"Bu kişileri MRI makinesine sokmadan önce hertürlü soruyu sordum.
Ama hepsine sorduğum en önemli soru şuydu:
'Günün ve gecenin yüzde kaçında bu kişiyi düşünüyorsunuz?'
Gerçektende 'Bütün gün bütün gece. Onu düşünmekten
kendimi alıkoyamıyorum.' dediler.
En sonunda bir soru daha sordum,
herseferinde kendimi bu soruya hazırlamam gerekti.
Ben psikolog değilim, travmatik insanlarla uğraşmıyorum.
En son sorum hep aynıydı:
Hepsine 'onun için ölürmüsün' diye sordum.
Gerçektende, bu insanlar sanki tuzu uzatmalarını

istermişim gibi 'evet' dediler...
Bu herseferinde kafamı karıştırdı."

Antropolog Helen Fisher'in aşk,sevgi,

cinsel hayat ve aldatma üzerine yaptığı
çalışmaları kapsayan oldukça ilginç konuşması.

Türkçe altyazılı.

biz dile söze bakmayız, gönle hale bakarız

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Tue, 23 Feb 2010 10:25:00 PST

...

Öte alemden onun sesiyle sıyrıldım.

"Şems iyimisin? Ayakta durma gel otur.

Solgun gözüküyorsun"

dedi Mevlana.

Zorlukla tebessüm ettim ama söyleyeceklerimin ağırlığı

koca bir değirmentaşı gibi boynumda asılı kaldı.
Sesim kısık, kırılgan çıktı.

"Pek iyi değilim aslında. Çok susadım, lakin bu evde
susuzluğumu giderecek hiçbirşey yok."

"O zaman gidip bir Kerra' ya sorayım,

canın ne çekiyorsa söyle hazırlasınlar." dedi.

"Yok istemem. Bana gereken şey mutfakta değil ki, meyhanede!

İçimden sarhoş olmak geliyor bu akşam."

Rumi' nin yüzünden bir endişe bulutu geçti.

Kafası karışmış gibiydi.

"Testini mutfakta dolduracağına, meyhanede doldursana"

dedim.

"Nasıl yani? Sana şarap mı alayım?"

diye tereddütle tekrarladı koca alim.

"Aynen öyle. Sade bana değil. Gidip ikimize birden

şarap alsan pek makbule geçer. İki şişe kafi, biri sana biri bana.
Yalnız bir ricam olacak. Meyhaneye vardığında

alelacele şişeleri kapıp buraya gelme.

Birazcık oralarda oyalan. İnsanlarla sohbet et.

Ben seni burada bekliyor olacağım. Aceleye mahal yok."

Mevlana yarı isyan yarı kaygıyla baktı yüzüme.

O an ta Bağdat'a yoldaşım olmak isteyen kızıl saçlı çömez
geldi aklıma. Başkalarının kendisi hakkında

ne düşündüğüne kafa yormaktan fırsat bulup da

tasavvuf deryasına dalamamıştı. Acaba benzer şekilde,

itibar kaygısı Rumi'yi bu yolda ilerlemekten alıkoyacak mıydı?

Ama Mevlana anlık tereddütten sonra ayağa kalkıp,

"Pekala, olur" manasında başını salladı.
dedi ki:

"Bu yaşa kadar ne meyhaneye gittim, ne ağzıma

bir damla şarap koydum. İçki içmek doğru değil zannımca.
Ama sana itimadım tam. Zira inanıyorum ki sen benden

boş yere böyle birşey istemezsin. Muhakkak ki
görmemi arzu ettiğin bir hakikat var.

Senin hatırın için, dost, dediğin yere gideceğim.

Nefsimin ağrına gitse de, ayaklarıma zor gelse de

şanıma leke düşürse de bu iş,

o şarabı alıp senin için buraya getireceğim."

Böyle dedikten sonra veda edip çıktı.

O odadan çıkar çıkmaz, dizlerimin üstüne düştüm,

secde ettim. Rumi'nin bıraktığı tespihe sarıldım,

Rabbime defalarca defalarca şükrettim.

Bana böyle harikulade bir yoldaş verdiği için dua etttim.

Mevlana coşkun bir nehirdir.

Yerinde saymayan, tüm insanlığı ve varoluşu kucaklayan,

kimseye karşı bir önyargısı olmayan,

hep daha öteleri merak ve keşf eden,

çağıl çağıl berrak bir nehir...

Benim tek yaptığım o nehrin önündeki seddi yıkmaktı.

O kadar...

... ve sonrasında ...

Mevlana, Şems'in dediği gibi meyhaneye gider ve

orada müşterilerle sohbet eder.

O sohbetten beni(hülya) en çok etkileyen bölüm;

"Dostlarım, şarap masum bir içecek değildir çünkü

içimizdeki en pespaye yanları ortaya çıkarır.

Kanaatimce içkiden uzak durmalı.

Bununla beraber, unutmamalı,

yaptıklarımızdan meyi de meyhaneciyi de sorumlu tutamayız.

Şaraptan evvel nefslerimizdeki düşmanca küstahlığı,

riyakarlığı, kindarlığı, katılığı, saldırganlığı kovmalıyız.

Ve en nihayetinde içen içer, içmeyen içmez.

Kimsenin kimseyi zorlamaya hakkı yoktur.

Çünkü dinde zorlama yoktur."

Bi'şeyler içmek bahane,

Şems ve Mevlana "dostluğu" şahane...

Hayatımızda kimileriyle Bihter'le Behlül olmaya can atarız,
kimileriyle ise Şems ile Mevlana ...

Ben, Şems'le Mevlana'nın dostluğuna ve birlikte

yaptıkları güzel işlere o "ruh eşdeşliğine" hayranımdır.

Kendimi hep Şems(ruhen) olarak düşünmüşümdür,

Şems güneş anlamına gelir ayrıca.

O yüzden bana ait heryerde güneş sembolü vardır.

Biliyorum bi'gün bi'yerlerde bi' Mevlana ruhu

benimde mutlaka karşıma çıkacak

ve biz onunla kafa kafaya verip içinde "iyilik" olan

çok güzel işler yapacaz,

gelecek nesiller bizden bahsedecek.

Aynı şeyi sizin içinde diliyorum, Bihter yada Behlül çok

bulmak isteyene / almak isteyene (-ki bu da gerekli)

ama hayata dair güzel kalıcı şeyler yapabileceğin,

işin içine maddiyatı karıştırmadan, ruhani boyutta

"eş" olup "tek" olup "dost" olup birşeyler yapabileceğin

insan çok az...

“Şems mi Mevlana' yı yetiştirdi,

Mevlâna mı Şems’e mürşid oldu?”

Sevgimle, sağlıcakla kalın ...

FACEBOOK üzerinden yapılan katkılar:

Yasemin Küçük
Bi'şeyler içmek bahane,
Şems ve Mevlana "dostluğu" şahane...
24 Şubat, 12:06
Bülent Öztürk
Mükemmel düşünceler mükemmel dostluk örneği.Ayrıca Bihterde Behlülde çok var demişsin onları yaratanda biz değilmiyiz Hülya?
24 Şubat, 12:12
Esen Öztürk
Hayatta bir gayesi olmayan insanlar,bir nehir üzerinde akıp giden saman çöplerine benzerler,onlar gitmezler,ancak suyun akışına kapılırlar.Keşke Mevlana gibi herkes bir amaç için yaşayabilse.
24 Şubat, 12:26
Kenan Koç
Silginiz kaleminizden önce bitiyorsa; yanlışınız çok demektir.
24 Şubat, 12:40
Figen Coşkun
Sevgili, Rumi kokar benim bu tükenmeyen kalemde.Onun için her renk vardır, gönül lalemde.Şemstir parlayan gözlerimdeki halemde.“AŞK”Aradım durdum, Hep bu sevgiye suskun alemde.
24 Şubat, 14:28
Ece Özerk
Gerçeği öğrendim bir gün...
Ve gerçeğin acı olduğunu...
Sonra dozunda acının,
Yemeğe olduğu kadar hayata da
Lezzet kattığını öğrendim.
http://www.facebook.com/note.php?note_id=324613414075&id=102762734319&ref=nf
24 Şubat, 16:26
Nihat Ülker
Zira inanıyorum ki sen benden
boş yere böyle birşey istemezsin. Muhakkak ki
görmemi arzu ettiğin bir hakikat var.
Senin hatırın için, dost, dediğin yere gideceğim.
Nefsimin ağrına gitse de, ayaklarıma zor gelse de
şanıma leke düşürse de bu iş,
o şarabı alıp senin için buraya getireceğim." kopyala yapıştır yaptım kusura bakmayın :) can alıcı yeri burası bence

Nasıl bir güven duygusudur yarabbi nasıl bir sadakat nasıl bir itaat mütiş ve nasıl bir inceliktir bu nasıl bir hakkediştir duvarları yıktıran nefsine zor olanı yaptıran nasıl bir bağlılık.

İkiside birbirini tamamlamış bence şems mevlanaya yol olmuş mevlanada şemse gittiği yolda ışık .
24 Şubat, 21:36
Elif Güler Özcan
Ümitsizlik köyüne gitme,ümitler vardır. Karanlığa doğru yürüme, güneşler vardır.
Mevlana
25 Şubat, 15:08
Pınar Altuntaş
Son dönemde Şems ve Mevlana ile ilgili kitapların tümünü okudum ve tekrar okuma isteği duyuyorum...
gözlerim doluyor ürperiyorum...
28.02.2010, 22:05
Hülya Zeynep Konar
evet pınar. farklı bir dünya onların ki, anlatmak çok zor. özeniyorum kıskanıyorum resmen dostluklarını, tek ruh tek zeka tek yürek olmalarını, olabilmelerini...muhtemelen benden 3 kuşak sonrasıda hala şems ve mevlana diyor olacak,işte böyle şeyler yapabilmek ve önce kendimize sonra insanlığa faydamız olması gerekli diye düşünüyorum/istiyorum.
28.02.2010, 22:31 ·
Kerem Hakkan
Sevgili Hülya, Mevlana ve Şems ilişkisi iki bilinmeyenli bir denklemdir.Tasavvuf açısından bakınca dostluk gibi görünsede pekçok kaynakta ikisinin ilahi aşk kadar birbirlerine olan aşklarınında varolduğu yazılıyor.Dinden imandan haktan hukuktan bahseden Hz.sıfatı almış iki erkeğin birbirlerine aşık olması yaptıkları ve yazdıklarını nekadar inandırıcı kılar?Eşcinselce ilişki yaşadıkları herkesce konuşuluyor fakat hiç ses çıkartmıyorlar.Ses çıkartmamaları sence aşkı kabul ettikleri anlamına gelmiyormu?Mevlana dörtlükleri yazılarını bende severim ancak Şems'le dostlukları bana hep itici gelmiştir.
01.03.2010, 13:50
Meral Yılmaz
Bazen melekler kıskanır masumiyetimizi,
Bazen kötülüğümüzü görür de kaçacak yer arar şeytan!.Hayat şekle sokulamaz;nefes hapsedilemez,istek bağlanamaz,nefs hiçbirzaman tümüyle öldürülemez.İyi mi yararlıdır,yoksa kötü mü,her zamanbilinemez.Gün gelir bir kötülük,bin iyilikten daha faydalıolur...(Mevlana)
01.03.2010, 21:01
Nuriye Güler
Ey dost!Sana âşık oldugum için bana ögüt veriyorlar. Ögüt bana ne yarar verir?Zehirli su içmişim. Bana şekerin ne yarari olabilir?Benim için ayağını bağlayın diyorlar.Oysa deli olan gönüldür.Ayağımın bağlanmasının ne faydası var. (HZ.MEVLÂNÂ)
02.03.2010
Nuriye Güler
Şu hayatta tek başına inzivada kalarak, sadece kendi sesinin yankısını duyarak, hakikati keşfedemezsin. Kendini ancak bir başka insanın aynasında tam olarak görebilirsin. (Hz. Mevlana)
02.03.2010
Nuriye Güler
Mevlanayı sevmek anlayabilmek yürek işidir, her yürek bu maneviyatı anlayamaz, hele ki o aşk yoksa yüreğinde seviyorum demekle Mevlana anlanamaz !!! MEvlananın tabiriyle bazen 'Hamuş' olmak lazım yani 'SUSKUN' Kimbilir belki susulan yerde kapılar açılır bir ŞEMS doğar gözlere...
02.03.2010
Ece Özerk
"""dostuk yürektir. bazen yürekler ugruna ölmektir. kim bilir belkide mor daglarda kimsesiz yalnız bir çiçektir . dostluk benden öte herşeyden önce sen demektir."""
yüreğine ağzına heryerine sağlık Hülya.
02.03.2010

Hülya Zeynep Konar

Sevgili Kerem,Mevlana yada Şems'in ruhu senin bu yazdıklarını hissettiyse inan bana çok üzülmüştür... Zira bende üzüldüm ve bir o kadarda şaşkınlıkla okudum. Evet bahsettiğin yaklaşımlar olduğunu okuyorum biliyorum ancak her yazılan söylenen şeyin gerçek olma ihtimali olduğu kadar olmama ihtimali olduğunu da hatırlamak gerek değerlendirme yaparken. Benim düşünceme göre-ki Mesnevi'yi okumuş birisi olarak- öyle bir durum yok... Velev ki var diyelim, e o zamanda banane!!! Ben Şems'le Mevlana'nın ruhuna aralarındaki dostluğa kafa kafaya verip yaptıkları işlere, içimde uyandırdıkları enerjiye aşığım diyorum. O kadar sadece. Senin yaklaşımınla benim yaklaşımım arasında fark var Kerem, ben onların kafalarının içiyle yüreklerindeki aşkla sevgiyle dostlukla ilgileniyorum, sense bedenleriyle! Aynı şeyden bahsetmediğimiz için aynı sonuca ulaşmamız zaten mümkün değil(:
Buna benzer bir yaklaşım/tartışma Küçük İskender'le ilgili olmuştu. Belki okumusundur. O zamanda demiştim. İnsanlar açık açık cinsel tercihlerini söylüyorlar diye bu kadar cesurlar diye niye eleştiriyoruz ki. Acaba onların bu "söylem cesaret"i bizde yok diye kıskanıyor olabilirmiyiz! K.İskender gay olduğu için şiirlerini okumayı reddeden insanlar var, nasıl yani, bu nasıl bir yaklaşımdır. Beğenmemeyi tarz uyuşmamasını anlarım ama bir insanın cinsel tercihinden dolayı dışlamayı anlamam,kimsede beni sabaha kadar anlatsa ikna edemez! Sanki gece olup ışıklar sönünce tüm evlerde kapalı kapılar arkasında neler olup bittiğini hepimiz biliyoruz gibiyiz...Oysa ne çetrefilli ilişkiler, ne bilinmez denklemler, ne havuz problemleri vardır Kerem. Bilemeyiz, bilemezsin...
Şems'le Mevlana'ya dönersek, senin için demiyorum sen çok samimice düşünceni yazmışsın ancak bazı yerlerde had aşan edepsizce yazılmış yazılar okuyorum ve hem üzülüyorum hem içimden gülüyorum, Mevlana ve Şems'in de güldüğüne eminim. Diyorlardır ki "ey adam ey edepsiz sen önce bi benim gibi Mevlana ol bi Şems ol,bi er bakalım, bi benim gibi yaz mesneviyi divanı kebiri, bi bil Allah'ı, bi insanlar senin önünde eğilsinler, bi sev bi aşk nedir öğren de sonra gel bizim ilişkimiz hakkında youm yap."
Benden daha keyifli olacağınız bir gün diliyorum, sevgimle, sağlıcakla kalınız.

03.03.2010

Burcu Öztürk

Kimsenin anlamayacağı bir dilde konuşmuş yazmış hatta ağlamışlar. Çok güzeldi içim titredi.

03.03.2010

Özlem Bayrmeri

Ne olurdu, seninle tatlılaşsaydım; yaşayış zaten acı.
Ne olurdu, sen razı olsaydın benden de, herkes kızsaydı bana.
Ne olurdu, seninle aram düzgün olsaydı da, bütün alemlerle aram açılsaydı, dünya yıkılıp yansaydı.
Sen beni sevdikten sonra malın mülkün değeri mi olur? Zaten toprak üstünde ne varsa hepsi de toprak olacaktır.
Alem O'nunla kaimdir ve O'nsuz olan hiçbir şey yoktur. O'nun rızası, rahmeti, bereketi ve tecellisi olmayan hiçbir şeyin değeri yoktur....
Hz.Mevlana

03.03.2010

Özer Özdemir

özlem yüreğine sağlık.

04.03.2010

Figen Ilseven Ünal

güzel yürek ne güzel bir paylaşım ......çok etkilendim ;başım döndü ........

04.03.2010

Kerem Hakkan

Sözümden geri atmasamda "Oysa ne çetrefilli ilişkiler, ne bilinmez denklemler, ne havuz problemleri vardır Kerem. Bilemeyiz, bilemezsin... " yorumunun bir içim su olduğunu söylemeliyim.

04.03.2010, 14:12

Meryem Solakhan

"Ey Müslüman, edep nedir diye sorarsan bil ki edep, her edepsizin edepsizliğine katlanmaktır."
Mevlânâ

04.03.2010, 20:51

Esen Öztürk

Dayan be gönlüm!
Biçare değilsin Yaradan sana yar.
Kimsesiz değilsin, yanında "Kimsesizler kimsesi" var!.
Biliyorum! Sığmazsın hiç bir yere bu sevdayla, dünya sana dar!.
Ama dayan gönlüm!
Dayan ki her gecenin mutlaka bir sabahı var..

04.03.2010 21:07

Ülkü Girneli

Sen bu aşkın anlam cümlesinde beni özetleyecek bir avuç toprak koy ateşin koynuna. Köşeleri çoktan kapılmış aşkın duvarlarına çarptım içimi. Geceden nem kapan aydınlığın çaresizliğinde güneşler ağlattım aşkın şehadeti makamında. Ruhuma tüneyen acıya içimin koridorlarında yer açmak için kalbimi kovdum dergâhımdan.Senin için titremeyen et yumağın ne yapayım Şems? Sen gittin ya o gün bugündür gölgeleri yumrukluyorum. (Mevlana)

06.03.2010

Ülkü Girneli

Bir sey yap .Güzel olsun. Çok mu zor? O vakit güzel bir sey söyle. Dilin mi dönmüyor? Güzel bir sey gör. Veya; güzel bir sey yaz. Beceremez misin? Öyleyse güzel bir şeye başla...Ama hep güzel şeyler olsun. Çünkü: "HER İNSAN ÖLECEK YAŞTA..."
Geç kalmayasın! '' (Şems-Tebrizi)

06.03.2010

yaramaz çocuk gibi zihnimi kurcalayasım var

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Thu, 04 Feb 2010 09:56:00 PST

Bu hafta okuduğum kitap, dergi ve yazıların içinden ...

"Zaman beni sürükleyen bir nehir, ama nehir benim;
Beni parçalayan bir kaplan, ama kaplan benim.
Beni tüketen bir ateş, ama ateş benim.
Evren, ne yazık ki, gerçek;
Ben, ne yazık ki, Borges’im."
Jorge Luis Borges

"Bir evdeki eşyaların düzenlenişi,
o evde yaşayanın kafa yapısına dair önemli ipuçları verir;
bu eşyalar adeta o karaktere dair sözsüz ve eylemsiz hazinelerdir."
Alain de Botton

"Ben öküzden korkarım çünkü onun silahı var ama aklı yok."
İbni Sina

"Eskiden gerçek olmadığını düşündüğüm şeyler, şimdi bana,
bazı açılardan, bir zamanlar gerçek olduğunu sandığım ama
artık gerçek gibi görünmeyen şeylerden daha gerçek geliyor."
Fred Alan Wolf

"Bilgeler sürekli yağmur boşanırken sokaktaki kalabalığa
evlerinize girin de ıslanmayın diye bağırırlar.
Sesleri duyulmazsa sokağa çıkıp herkesle birlikte
boşu boşuna ıslanmazlar;

başkalarını budalalıktan kurtaramayınca
evlerinde oturup kendilerini korurlar tek başlarına."
Platon

"İki insan ayrılırken şefkatli konuşan taraf aşık olmayan taraftır."
Proust

“Öyle kişiler vardır ki hangi alanda olursa olsun,
mutluluğa ermiş bir rakibi ile karşılaştıkları zaman,
onda olan bütün iyi şeylere sırt çevirir,

sadece onun kötü şeylerini görürler.
Ama öyle kişiler de vardır ki, tam tersine, bu mutlu rakipte,
her şeyden çok, kendilerini yenilgiye uğratan

üstünlüklerini bulmak ister
ve gönülleri yana yana, onda sadece iyi şeyler ararlar.”
Anna Karenina, Tolstoy

"Herşey güzel giderken bazı şeyleri

görmezden gelmemiz normal belki de.

Eğer bir araba gayet iyi çalışıyorsa,
onun o karmaşık işleyişini öğrenmemize ne gerek var?"
Alain de Botton

"İnsanların arasına dönmeliyim, sıcağı ve güneşi bulmalıyım,
neşeyi, kalabalığı, gürültüyü; bana çektirdikleri sıkıntıları,
acılar ne olursa olsun, onlar insanlığın soluğu."
Gao Xingjian

"...nişanlılığı, "evlenme cesareti olmayanların

bulduğu olağanüstü kaçamak"
ya da "birbirlerine en ufak bir yakınlık duymayan,
ama eninde sonunda anlaşacaklarına inanılan iki güvercini
küçük bir kafese kapatan güvercin satıcılar"na
öykünen dar görüşlü ebeveynlerin stratejisi gibi görüyorsunuz."
Monique Charles

"Elim yaşamımı bağlayabileceğim değerlere uzanmış olarak
felsefeye geldim.Yaşamımın, yüreğin çarpıntılarıyla olduğu
kadar aklın ölçüsüyle de uyumlu olabilmesi için."
Monique Charles

"Yolculuğun, bütün ruhsal süreçler gibi seni henüz tanımadığın
birisi ile karşılaştıracaktır. Bunun ne zaman gerçekleşeceğini,
hatta gerçekleşip gerçekleşmeyeceğini bilemezsin.
Ama karşına çıkacak Yüz'ü tanımadığın gibi,
ne kurallar koyabilir,

ne önceden belirlenmiş bir randevu verebilirsin."
Susanna Tamara

"Yüreğinin bir müzik aleti olduğunu hayal et.
Alışkanlıkla sürekli dokunduğumuz bazı telleri vardır:
hüzün,neşe,öfke,acı,özlem,aşk gibi. Ve bir de daha gizli,
daha derinlerde ve genellikle keşfetmesi zor bir noktada
öyle bir tel vardır ki, onun titreşimi bütün öteki tellerin
sesini daha uyumlu ve güçlü kılar."
Susanna Tamara

"Bizim kardeş beyinlerimiz vardı; yarım sözcükler, yarım cümlelerle,
yalnızca hareketlerle birbirimize çok şey anlatabiliyorduk."
Nietzsche

“Bence insan ne olduğunu bilmekte dikkatli olmalı;
iyi tarafını da, kötü tarafını da aynı titizlikle ortaya çıkarmalıdır.
Eğer ben kendimi iyi ve olgun görseydim, bunu bağıra bağıra söylerdim.
Kendini olduğundan az göstermek, tevazu değil, budalalıktır;
kendine değerinden az paha biçmek korkaklıktır, pısırıklıktır.
Aristoteles'e göre, hiçbir iyilik sahtelikle bir arada gitmez;
doğru hiçbir zaman yanlışa yer vermez.
Kendini olduğundan fazla göstermek de,
çok defa gururdan değil budalalıktandır. Bence bu kendini
beğenme illetinin esası, kendinden pek fazla hoşlanmak,
kendi kendine hayâsızca âşık olmaktır. Bunun en iyi devası kendinden
söz etmeyi yasaklayan ve böylece bizi kendimiz üzerinde
düşünmekten büsbütün alıkoyanların dediklerinin tam tersini yapmaktır.
Gurur insanın düşüncesindedir;
söze dökülen onun pek küçük bir parçasıdır.”
Denemeler, Montaigne

"Hatırlamak başka, bilmek başkadır.
Hatırlamak yalnız belleğe saklanması için

verilmiş bir şeyin muhafaza edilmesidir.
Bilmek ise her şeyi kendinizin bir parçası yapmak demektir."
Seneca

"Yaşamınızın kontrolü sizde değil!
Öyle olduğunu düşünebilirsiniz, ama yanılıyorsunuz.
Elbette ki kendi kararlarınızı kendiniz vermekte özgürsünüz.
Sandalyeye oturmaya devam edebilirsiniz.
Ya da gözlerinizi oymak gibi çılgınca bir şey yapabilirsiniz.
Ne isterseniz yapabilirsiniz.
Ama sorun şurada: Ne isteyeceğinizi kontrol edemezsiniz.
Her davranışınızı önceden belirleyen arzularınız ruhunuzun
o kadar derinlerine işlemiştir ki, onlara dikkat bile etmezsiniz.
Ve bu da sizi mükemmel bir köle yapar.
Bu nedenle, hayatınızı yaşamaya devam edin.
Ne isterseniz yapın.
Sadece isteklerinizin tümüyle sizin kontrolünüzde olmadığı gerçeği
üzerine kafanızı çok fazla yormamaya çalışın."
Adam Fawer / Empati

"Düz bir yolda yürüyor olsaydın, tüm ilerleme isteğine rağmen
hala gerisin geriye gitseydin, o zaman bu çaresiz bir durum olurdu;
ama sen dik, senin de aşağıdan gördüğün gibi dik bir yamacı
tırmandığına göre, adımlarının geriye doğru kayması,
bulunduğun yerin durumundan ileri gelebilir,
o zaman da umutsuzluğa kapılmana gerek yoktur."
Franz Kafka

"İnsanlar dehanın gücü altında ezilirler, ona karşı kin duyarlar,
paylaşmaksızın aldığı için onun aleyhine iftiralar ederler;
ama eğer deha direnirse insanlar eğilirler.
Şu kadarla anlatayım:
İnsanlar dehayı çamur altına gömmeyi başaramazlarsa
ona diz çöküp taparlar..."
M. Vautrin

"'Rüyalar gerçekleşir mi' diye sordu.
'Benimkilerin bazıları gerçekleşir' dedi yaşlı adam.
'Bazıları, hepsi değil; ve nadir olarak da içlerinden biri
hemen ya da daha hayâl edilirken gerçekleşir' "
J.Tolkien

"Senin için bir değer taşıyorsam,

senin için bir ayna oluşturuyorum da ondan;
içimde bir şey var, sana yanıt veriyor, seni anlıyor.
Aslında bütün insanların birbirleri için

bu tür aynalar oluşturması, birbirlerine böyle

yanıt vermeleri ve uyum göstermeleri gerekir."
Hermann Hesse

“İnsan pek mecnundur. Bir sinek kurdunu nasıl yaratacağını bilmez,
ama gider düzineyle Tanrı yaratır.”
Montaigne

"Gazete okumak denilen iğrenç, tensel edim sayesinde son yirmidört saat
içinde dünyamızda gerçekleşen felaketler, talihsizlikler, savaşlar,
cinayetler, grevler, iflaslar, yangınlar, zehirlenmeler, intiharlar,
boşanmalar ve bir de devlet adamlarının ve oyuncuların abartılı duyguları,
hiçbir şeyi umursamayan bizler için, bir sabah keyfine dönüşüyor
ve biz bütün bunları, belki biraz abartılı bir heyecanla,
tavsiye üzerine sabahları içtiğimiz birkaç yudum
sütlü kahveyle birlikte hazmediyoruz."
Alain de Botton

"1962'nin güneşli Mart sabahlarından birinde Hannah Arendt'i
taşıyan bir taksi Central Park'a doğru hızlanırken bir kamyonla çarpıştı.
Gözlerini ambulansta açan Arendt kollarını ve bacaklarını hareket ettirdi,
gözlerini yuvarladı, tarihleri, şiir mısralarını ve telefon numaralarını sayarak
hafızasını test etti. Daha sonra yakın arkadaşı Mary McCarthy'ye
olayı şöyle aktarmıştır:
"kısa bir süreliğine yaşam ya da ölüm kararının
bana bağlı olduğunu düşündüm."
Eugene McCarraher (2006)

"İletişimde açıklık ve berraklık çoğu zaman takdir edilse de
zor anlaşılan insanların yada şeylerin bize garip bir şekilde
cazip göründüklerini unutmamamız gerekir."
Alain de Botton

"Van Gogh'un zeytin ağaçları gibi eğilip büküldüğü
sözcüklerin karmaşasına bir son verdim.
Ruhumda ve bilincimde artık tek başıma değildim."
Monique Charles

● ◎

Manastırın baş rahibesi mutlu bir ruh halinde uyandı,
giyindi ve manastırda gezinmeye başladı.
“Günaydın Rahibe Augusta. Tanrı seni korusun.
Halinden memnun musun?”

“Evet, efendim, ama ne üzücü ki siz bu sabah
yatağın ters tarafından kalkmışsınız.”

Baş Rahibe bu yorumu görmezlikten gelip yoluna devam etti

ve başka bir rahibeyle karşılaştı.
“Günaydın rahibe Georgina, iyi görünüyorsun.”

“Evet efendim.
Ama maalesef siz yatağın ters tarafından kalkmışsınız.”

Baş Rahibe, kafası iyice karışmış bir halde bu kez
toy bir rahibeyle karşılaştı,
“Söyle bana yavrum,
sence de mi yatağın ters tarafından kalkmış gibi görünüyorum?”
“Korkarım öyle efendim.”

“Ama, neden?
Size de kuşlar kadar mutlu ve keyifli görünmüyor muyum?”

“Evet efendim ama Peder Vincenzo’nun terliklerini giymişsiniz.”

maddenin ardındaki sır ve kuantum

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Wed, 03 Feb 2010 13:58:00 PST

"Karanlık beynimizin içinde

son derece aydınlık

renkli bir dünya

seyrederiz."

video bağlantısı

oyunun amacı zaten olduğum şeyi bulmakmış

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Sun, 31 Jan 2010 14:19:00 PST

"İçinde yaşadığımız tüm bu sistem, bizim güçsüz olduğumuzu
zayıf olduğumuzu, toplumun kötü olduğunu,
suç içinde yüzdüğünü dayatır durur.
Hepsi büyük bir yalan.
Biz güçlüyüz, güzeliz, harikuladeyiz.
Gerçekte kim olduğumuzu ve nereye gittiğimizi
anlamamamız için hiçbir neden yok.
Sıradan bir birey güçlü olamaz diye birşey yok.
Bizler inanılmaz güçlü varlıklarız.

Düşünüyorum da, hayatımın 30 yılını geride bıraktım,
bu 30 yıl boyunca hep birşeyler olmaya çalıştım.
Birşeyleri iyi yapmak istedim,
teniste iyi olmak istedim ve okulda ve notlarımda.

Ve hayata hep şöyle bir perspektiften baktım:
Şu halimle yeterli değilim ama, eğer şu işte iyi olabilirsem...

Şimdi farkettim ki bu oyunu yanlış anlamışım.
Çünkü oyunun amacı zaten olduğum şeyi bulmakmış."

"Bizlere kültürümüzde, bireysel farklılıların karşısında durmayı
öğrettiler hep. Bir insana bakıyoruz ve ona hemen
bir yafta yapıştırıyoruz.
Neşeli, aptal, yaşlı, genç, zengin, fakir...

Ve bu ayrımı yaptıktan sonra,
onları kategorilere ayırıyoruz ve o şekilde davranıyoruz.

Ve sonra baktığımızda sadece, ayırdığımız şekilde duran
bizden ayrı birçok insan görüyoruz.

Gerçeği anlamanın en dramatik yönlerinden biri de
başka bir insanla birşeyler paylaşmak ve ansızın
ortak yönlerinizin olduğunu görmek,

sizden farklı olmadığını anlamaktır.

Anlamamız gereken gerçek;
senin içindeki cevher de, benim içimdeki cevher de aynı, tek.
Anlamamız gereken, bir başkası yok.
Aslında herkes tek.

Ben Richard Albert olarak doğmadım, ben sadece bir insan olarak doğdum.
Ve bütün bu, "ben kimim?" ,
"iyi miyim kötü müyüm?" "başarabilir miyim? başaramaz mıyım?"
safhasını sonradan öğrendim.

Hepsi bu yolculuk boyunca öğrenildi.

Sevginin gücü, güce olan sevgiyi yendiğinde,
dünya barışı tanıyacak. "

"Ne ırkçılık, ne cinsel ve dinsel istismar ne de

aşırı milliyetçi hareket eskisi gibi işlememye başladı.
Dünyayı tek bir organizma olarak gören yeni bir bilinç gelişti
ve bu bilinç farketti ki, savaş içindeki bir organizma kendini yok eder."

"Bill Hicks eskiden şovlarını şöyle bitirirdi:

Hayat; lunaparkta bir gezinti gibidir.
ve gezintiye başladığında onun gerçek olduğunu düşünürsün,
çünkü zihinlerimiz bu kadar güçlüdür.
Gezinti bir yukarı, bir aşağı devam eder, döner, döner...
Seni heyecanlandırır, ürpertir ve parlak renklerle doludur.
Ve bir süre çok gürültülü ve çok eğlenceli olur.

Bu gezintide uzun süre kalanlar sorular sormaya başlarlar:
Bu gerçek mi? Yoksa sadece bir gezinti mi?

Ve aradan cevabı hatırlayan insanlar geriye dönüp şöyle derler:
Hey, merak etme, korkma sakın.
Çünkü bu sadece bir gezinti. ve biz bu insanları öldürdük.
Susun! Susturun şunu.

Ben bu gezintiye çok yatırım yaptım!
Şu çatılmış kaşlarıma bakın.
Şu büyük banka hesabıma bakın.
Bu gerçek olmalı. (bunlar gerçek olmalı)

Bu sadece bir gezinti.
Ama bunu bize anlatmaya çalışan bütün iyi adamları öldürdük.
Hiç farkettiniz mi bunu?
Ve şeytanın fitne tohumları ekmesine izin verdik.

Ama önemli değil, çünkü bu sadece bir gezinti.

Ve bunu istediğiniz zaman değiştirebilirsiniz.

Bu sadece seçim meselesi.

Şimdi seçim yapın...

Korku ve sevgi arasında. "

Zeitgeist

Konuşmacılar :

Tim Galloway, Richard Albert, Carl Sagan, David Icke

video :

korku ve sevgi arasındaki seçim.

Kaynak

http://www.zeitgeistmovie.com/

FACEBOOK üzerinden yapılan katkılar:

Şirvan Oruncak

süper ya bir insanın en anlamsı gereken temel nokta bence

Pzt, 05:31

Figen Coşkun

seçimim sevgiden yana. sevginin gücü, güce olan sevgiyi yendiğinde dünya barışı tanıyacak

Pzt, 07:28

Özer Özdemir

harikaydı.

Pzt, 08:35

Sinan Üstün

Harikaydı. İsteyen sevsin,istemeyen sevmesin. Ölümlü dünya.

Pzt, 11:39

Kenan Koç

hülya hanım her bir paylaşımız gibi yürekleri aydınlatmaya devam ediyorsunuz... Yüreğinize sağlık gerçekten... Ama yapacağım eleştirimden sonra beni yanlış anlamanızdan korkuyorum... Gerçi sayfamda beni duygulara sarılmış biri olarak tanıyorsunuz... Bir kez olsun prensiplerimi çiğniyor ve düşüncelerimi şahit olduklarımla anlatmak istiyorum izin verirseniz. Geçen ay arkadaşlarımla MOR ÇATI Vakfını ziyarete gittik... Karşılaştığımız ve ellerine çiçekler bıraktığımız misafir yüreklerin gönüllerinde tatlı bir tebessümlere şahit olduk... Aile içinde şiddet gören bunca bayanların ellerine şuan ki yazınızı versem acaba ne düşünürlerdi? sizin paylaşımınız gerçeklerin ta kendisi olsa da, bizim ülkemizde; kendine özgüveni olan, kendi ayakları üzerinde durabilen bayanlarımız az sayıda diyebilirim... Sayfamdaki kız kardeşlerime her defasında hatırlatıyorum; sakın eşinizin eline bakmayın ve eğitimizin seviyesinde bir işle meşgul olmalarını, bizin gibi baylara muhtaç kalmamaları konusun uyarıyorum... MOR ÇATI'NDAKİ ziyaret ettiğimiz bayanlar, kendileri istediği için bu zor anları yaşamıyorlar... Sizin bu paylaşımınız ne zaman yaşanır TÜRKİYE'mizde biliyormusunuz? Ailelerin çocukları üzerindeki eğitimi üst seviyelere taşıması gerekiyor... "Biz güçlüyüz, güzeliz, harikuladeyizé" diyemiyor çünkü eşi tarafından dış dünya ile bağlantıları kısıtlanmış... her şeyi erkek halleder olmuş hatta bir bankaya bile para yatırılmaya bile yollanmamış... Ama inanıyorum ki; bizler çevremizdeki paylaşımlarla bu duyguları yüreklere taşıyacağız... kendine özgüveni olan bir toplum yaratacağız... ve işte o zaman bu paylaşımları her bir yürek aynı dille okuyup, hayata yüzünü güneşe dönmüşcesine sıcaklığı hissedecek ve yaşayacak... O yüzden bence sizler çok ama çok şanslısınız diyebilirim...

Pzt, 11:50

Sinan Üstün

Kenan güzel yazmışsın eğitim şart.

Pzt, 12:00

Kenan Koç

yüreklerimiz ve dilimiz aynı güzellikleri yaşıyorsa sinan arkadaşım, seninde yüreğine sağlık ...

Pzt, 12:26

Sedef Ülken

-Hayat; lunaparkta bir gezinti gibidir.
ve gezintiye başladığında onun gerçek olduğunu düşünürsün,çünkü zihinlerimiz bu kadar güçlüdür.-

Pzt, 14:53

Esen Öztürk

çok güzeldi. seçimim sevgi. o her şeyin üstesinden gelir,gelmek için güç verir. korku sevginin olmadığı yerde olur.

Pzt, 20:18

Hülya Zeynep Konar

"tensel zevkler değil benim sözünü ettiğim, bu konuda söylenecek çok şey olsa da; aşık olmaktan da söz etmiyorum, ki bu konuda söylenecek şey biraz daha azdır. dünya bu iki görüntüyle yetinebilir, oysa sevgiyi özel olarak incelemek gerek. çünkü o bir üretimdir ve seveni de sevilenide değiştirir, iyiye ya da kötüye doğru.

dıştan bir bakışla bile sevenler üreticiler gibi görünürler, hem de üst düzeydeki üreticiler gibi. bir tutku, bir engellenmezlik taşırlar üzerlerinde: zayıf değil ama, yumuşaktırlar; her zaman dostça davranışlar gösterme arayışı içindedirler. (sonuçta yalnızca sevgiliye karşı da değildir bu). bu gibileri sevgilerini inşa eder, tarihsel bir şeyler katarlar bu sevgiye , sanki bir gün tarihi yazılacakmış gibi.

onlar için kusursuzlukla tek bir kusur arasındaki fark korkunçtur. oysa dünya bu farkı rahatça göz ardı edebilir. sevgilerini olağandışı bir şey kılarlarsa, bunu yalnızca kendilerine borçlu olurlar; başaramazlarsa kendilerini sevdiklerinin kusurlarıyla pek de mazur gösteremezler, tıpkı halk önderlerinin kendilerini halkın kusurlarıyla mazur gösteremeyecekleri gibi... yüklendikleri sorumluluklar, kendilerine karşı olan sorumluluklardır. bu sorumlulukların kılına zarar gelmemesi için gösterdikleri o büyük çabayı, başka hiç kimse gösteremez.

öbür büyük üretimlerde görüldüğü, başkalarının hafiflikle ele aldığı birçok şeye sevenlerin önem vermesi, sevginin doğası gereğidir; en hafif dokunuşlara, en fark edilmez ara tonlarına...

bunların en iyileri, sevgilerini diğer üretimlerle tam bir uyum içine sokmayı başarırlar; o zaman dostlukları yaygınlaşır, yaratıcılıkları çok kişiye yararlı hale gelir ve üretici olan her şeye omuz verirler."

bertolt brecht

sevgilerimle arkadaşlar.

Pzt, 21:41 ·

Hülya Zeynep Konar

kenan bey, yorumunuz ile "mor çatı vakfı"nı anmamıza vesile olduğunuz için teşekkür ederim. orayı ziyaret etmeniz zaten sizin ne kadar duygulu ve duyarlı bir insan olduğunuzun göstergesidir.

"biz güçlüyüz, güzeliz, harikuladeyiz" derken kelimelere değil kelimelerin işaret ettiği "an"a ait olmak gerekiyor. sadece söylemek değil o an için öyle olmasa bile "öyleymiş gibi" hissetmek gerekiyor. evrenin gücüne inanmak gerekiyor. "ben güçlüyüm" demek için gerçekten güçlü olmayı bekleyen insan muhtemelen bunu söyleyemeden ölür (: ne kadar çok olumsuz şeylerden bahsedersek o kadar çok olumsuz şey yaşıyoruz kenan bey. 90/10 kuralının sırrını bilirmisiniz. olur ya belki henüz tanışmamaış olabilirsiniz bu sırla, yorumumun altına linkini eklerim uygun zamanınızda okuyabilirsiniz (isterseniz tabi). aslında bu detaylı bir konu ve yazarak konuyu "seans"a çevirmek istemiyorum(:

mor çatı vakfı'ndaki bayanlar bana "ya hülya atma neresi güzel neresi harikulade bu hayatın" vs deselerdi muhtemelen bende onlara, geçmişte yaşadıkları kötü olaylar hatta can yanmaları olmasına karşılık hala hayatta olduklarını hatırlatır, rengi mor olsa bile bir çatının altına girebilmenin ve özgür+güvende olmanın sağladığı huzurun verdiği keyfi sürmelerini söylerdim... önce bu artı durumun farkına varıp daha sonra türkiye ekonomisinin yada sosyolojik politik konuların kendileri üzerindeki etkilerini tartışmalarını önerirdim.

ben sadece bilgi,gözlem ve tecrübemi paylaşıyorum hem yazdıklarımda hem söylediklerimde. kimseyi "doğrusu budur" deyip ikna etmeye çalışmıyorum. bu mümkün değil zaten. o yüzden yazdıklarınızı eleştiri değil, bana katkı sağlayacak bir bilgi olarak okuyorum. bilgim akademik olsa da ilgili konulardaki tecrübe ve gözlemlerimi de bu şekilde kazandım diyebilirim...

sevgimle.

90/10 sırrı
http://hulyakonar.com/2008/11/9010-srrn-kefedin.html

Pzt, 22:19 ·

Yasemin Küçük

harika bir yazıydı Hülyacım.. şeytanın fitne tohumları ekmesine izin vermeyelim...

Dün, 00:22

Yasemin Küçük

sen düşünceden ibaretsin, Geriye kalan et ve kemiksin, Gül düşünür gülüstan olursun, Diken düşünür dikenlik olursun...

Dün, 00:23

Kenan Koç

Çok memnun oldum... anlayışınız, açıklayıcı bilginiz ve vermiş olduğunuz örnek için çok teşekkür ederim... 10/90 sırrı olsaydı...? yorum yapmayacağım bu konu da efendim... herşey için teşekkür ederim...

Dün, 09:43

Meryem Solakhan

düşünce göklerinin baş konağı sevgidir sevgi;
gençlik destanının baş yaprağı sevgidir sevgi;
ey sevginin sırlarından habersiz yaşayanlar,
bilin ki tüm varlığın baş kaynağı sevgidir sevgi.

Dün, 13:49

Ece Özerk

SHAKSPEARE DİYOR Kİ: "İnsanların çoğu sevmekten korkuyor, kaybetmekten korktuğu için. Düşünmekten ...korkuyor, sorumluluk getireceği için. Konuşmaktan korkuyor, eleştirilmekten korktuğu için. Yaşlanmaktan korkuyor, gençliğin kıymetini bilmediği için. Unutulmaktan korkuyor, dünyaya iyi bir şey vermediği için. Ve ölmekten korkuyor, aslında yaşamayı bilmediği için."

10 saat önce

iki kol arasındaki boşluk

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Fri, 29 Jan 2010 03:44:00 PST

hava gibidir, hissedersin,

su gibidir, akar gidersin.

toprak gibidir artık, kalırsın.

özlersin...

ps: 03.03.2009

video iki kol arasındaki boşluk

mesele aynı tapınağın ayrı sütunu olabilmek

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Wed, 27 Jan 2010 16:17:00 PST

Birbirinizi sevin ama
sevginin üzerine bağlayıcı anlaşmalar koymayın.
Bırakın yüreklerinizin sahilleri arasında
gel-git çalkalanan bir deniz olsun sevgi.

Birbirinizin kadehini onunla doldurun ama
yine aynı kadehe eğilip içmeyin.

Ekmeğinizi bölüşün ama
aynı lokmayı dişlemeye kalkmayın.

Şarkı söyleyin, dans edin, eğlenin birlikte ama
ikinizin de birer yalnız olduğunu unutmayın.
Çünkü lavtadan dağılan müzik aynı,
ama nameleri çıkaran teller ayrıdır.

Yüreklerinizi birbirine bağlayın ama
biri ötekinin saklayıcısı olmasın.
Çünkü ancak hayatın elidir
yüreklerinizi saklayacak olan.

Hep yan yana olun ama
birbirinize fazla sokulmayın
çünkü tapınağı taşıyan sütünlar da
birbirinden ayrıdır.

Çünkü bir selvi ile bir meşe
birbirinin gölgesinde yetişmez.

Halil Cibran

Bağımlılık ile bağlılık kelimeleri
içerik olarak sıklıkla karıştırılıyor.

"Biz birbirimize çok bağlıyız" sözü acaba
"Biz birbirimize bağımlıyız" anlamına mı geliyor?

Simbiyotik ilişkiler, aslında
hiçbirimizin yabancı olmadığı bir kavram…
Birbirine bağımlı ilişkileri tarif etmek için kullanılıyor.
Bu çiftler genellikle tuvalete bile birlikte gider.

Bu, her iki tarafın da isteğiyle mi olur bilinmez ama
her şeyi birlikte yapma gayretlerinden dolayı
aslında bir süre sonra ilişkilerini çıkmaza sokarlar.

...
yazının devamı burada.

Okumanızı öneririm.

Symbiose eski yunanca bir kavram
ve birlikte yaşamak anlamına gelir.
Symbiose kavramı genellikle biyoloji bilim dalında kullanılır.
Farklı tür canlıların / yaratıkların bir arada

içiçe geçmişliğine ve birlikte yaşamalarına

symbiose adı verilmiş.
Symbiose’nin temel felsefesi

canlı yaratıkların karşılıklı olarak
birbirlerine ihtiyaç duymaları ve bundan dolayı da ‚
harmoni’ içinde yaşamalarıdır.
İki canlının birarada yaşamasına harmoni adı verilmiş.
Batı felsefesine ait olan bu düşüncenin
zaman aşımına uğradığı bilinmektedir,
çünkü iki canlı bir arada yaşarken

birinin bir diğieri üzerinde ‚
kontrolü’ sağladığı ve egemenlik kurduğu bilinmektedir.
Bu, iki canlı yaratığın çapı yani büyüklüğü
ve küçüklüğüyle yakında ilgilidir,
çünkü büyük canlı yaratık genelde
küçük canlı yaratık üzerinde

kontrolü ve egemenliği sağlar.

kaynak

e-mail:
hulya@hulyakonar.com

bende öyle yavrum

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Mon, 25 Jan 2010 17:39:00 PST

Yaşamın anlamını kavramak için dünyayı dolaşmaya
çıkan bir genç, gezdiği ülkelerden birinde
ünlü bir bilgeyi ziyarete gitmişti.

Gezgin genç, bilgenin yaşadığı evde
tüm duvarların kitaplarla kaplı olduğunu gördü.

Fakat evi dikkatle gözden geçirdikten sonra,
yerde bir kilim,
duvar dibinde yatak olarak kullanılan bir sedir,
ortada ise bir masa ve sandalyeden başka
evde hiçbir eşyanın olmadığını gördü
ve merakla sordu:

"Neden hiç eşyanız yok?" dedi.

"Koltuklarınız, kanepeleriniz, büfeleriniz...
Onlar nerede?"

Bilge, bu soruya karşılık olarak
kendi bir soru sordu gezgin gence.

"Senin de yalnızca,
sırtında taşıdığın küçük bir çantan var, yavrum"
dedi.

"Peki, senin eşyaların nerede?"

Gezgin genç, kendini savunurcasına yanıtladı bu soruyu:

"Ama görüyorsunuz. Ben yolcuyum."

Ünlü bilge, hak verircesine güldü:

"Ben de öyle, yavrum" dedi.

"Ben de öyle ..."

e-mail:
hulya@hulyakonar.com

dokunamadığın noktalardan gelir hayatının anlamı ● hep

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Sat, 23 Jan 2010 13:42:00 PST

Çok sevdiğim ve büyük bir keyifle yaptığım işime

dahada değer katması için yoğun, zorlu ve

oldukça yorucu bir programın içindeyim.

Belki fiziksel yorgunluğumdan belki ruhsal dinginliğe olan

ihtiyacımdanmıdır nedir bilinmez, çok okumaya başladım yine.
Okuduğum kitaplar felsefe ve psikoloji ağırlıklı olunca
zihnimi dinlendiriyormuyum yoksa daha mı fazla
yoruyorum konusu ise tartışılabilir.

Dün akşam Oruç Auroba'nın " olmayalı "
isimli kitabını tekrar karıştırdım.
Pekçok kez bahsettiğim gibi Oruç Auroba' yı çok severim.
Onun yazdıklarını okumak keyiflendirir beni.

O'na düşkünlüğümün bir sebebi de haiku sevdamdır benim.

Haiku bir görme biçimidir.

Dünyayı sözcüklerle görebilmenin biçimi.

Sözcüklerle bu görülenin resmedilmesidir haiku.

Ama süslü sözcüklere ihtiyaç duymaz,

akıp giden doğanın içindeki

yalınlığın şaşırtıcılığıdır haiku’yu konuşturan.

İlkel komünal gelenekli Japon toplumunun içinden çıkmıştır

yani doğadan henüz uzaklaşmamış,

bir toplumun söyleyiş biçimi.

Tek nefeste söyleyebilecekleri söyler haiku,

hareket halindeki bir anın hareketli resmi,

sözcüklerle resmedilmiş yalın bir andır.

Haiku yazmak ve okumak bana beyin fırtınası yaptırır.

Nefis birşey.

Aslında çok eleştirildiğim bu devrik cümlelerimde

haiku sevdamdan kaynaklanıyor ama söylemedim hiç size ben bunu...

Belki birgün kendi yazdıklarımı kitap haline getirebilirim.

Bilmem belki de getirmem.

Şuan çok keyif alıyorum bunlardan,

pekçok şeyden aldığım gibi,

yapmayadabilirim pekçok şeyi yapmadığım gibi...

Bakın yine haiku yaptım sanki (:

Ayrıca bazılarını da sana diyorum diyerek

paylaşıyorum...

*sana diyorum = ben, kendim, kendi kulağım.

O.Auroba kısa yazar, haiku yazar, onu anlamak için

onun gibi düşünebilmek gerekir.

Ortaya konuşur, yarası olan gocunur.

Zeka adamı. Sığ değil. Zekadan kastımda IQ değil!

IQ sağ beyinden destek almazsa egoyla beslenir ki

bu da hayati dengeler açısından çok tehlikeli bir durumdur.

Bana göre hayatımızda "denge" çok önemli bir unsursur.

Ancak dengenin eşitlikle bir tutulmasına karşıyım.

İkisi aynı şey değil çünkü. Ahmet Ayşe'den bir şeyi çok iyi

yapıyor olabilmeli ki Ayşe'ye değer katsın, Ayşe'de Ahmet'den

birşeyi çok iyi yapsın ki denge olsun. Aynı şeyi ikiside iyi

yapıyorsa o zaman bu denge değil eşitlik olur

buda sıradanlığı getirir. En kötüsü egoyu tetikler.

Sevgilimiz bile olsa eğer egomuzu terbiye edemediysek,

birşeyler dürter bizi ve o eşitliği bozmaya çalışırız.

Akşam aynı yerde uyuyacağımızı unutuveririz birden.

Sonra olanlar olur.

Burçin Bildik' in

"Boşanabileceğiniz insanlarla evlenin''

başlıklı yazısı geldi aklıma.

Yazı başlığı ürkütücü gelebilir ancak derin anlamlar var içinde.

Uygun zamanınızda "kelimelere takılmadan" okumanızı öneririm.

İşte böyle hayata haiku sanatı gibi bakan insanları seviyorum,

illa isminin Oruç olması gerekmiyor,

şiirlerinin tarzı açısından düşünürsem K.İskender başka bir örnek olabilir.

Gülerken bile düşünebilmeli insan.

Düşünmekten kastım işin felsefe kısmı değil elbette.
Yaptığın şeyden aldığın keyfin

farkına varabilmenden bahsediyorum.

Yada almadığının farkına varmaktan...

Yani pek çoğumuzun yapmaya üşendiği, korktuğu gibi.

Farkındalık seviyemizi yükseltebilsek oysa,

başka bir hayat olduğunu görebileceğiz.

Rahatlık alanını terketmek, alışkanlıklardan kurtulmak

kolay olmayabilirse de başarılabilir.

İş hayatında bile nefret ederek gittiği işini

sırf "rahatı bozulmasın" yada "orası buradan farklımı olacak"

yada bana göre en tehlikelisi olan "düzeni kurduk burada,

kim uğraşacak şimdi baştan başlamaya" düşüncesiyle

hergün işlerine giden tembel, korkak ve

ruhlarıyla bedenlerine eziyet eden

birsürü insan sayabilirim size...

Ah ne acı birşey bu...

Oysa Şems' in 14. kuralı derki;
(AŞK - Elif Şafak)

14. Hakk’ın karşına çıkardığı değişimlere direnmek yerine,

teslim ol.

Bırak hayat sana rağmen değil, seninle beraber aksın.
“Düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir”

diye endişe etme.
Nereden biliyorsun

hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını?

*Sen sadece buna inan!

Kiminle konuşsam, "hayatın anlamını" arıyor son günlerde
de sanki oturdukları yerden (: arıyorlar gibime geliyor...

An' ı yaşamadan, mevcut tutsaklıklardan kurtulmayı seçmeden
gerçekleşmez ki hayatın anlamını bulmak/bulabilmek.

Kişi, kendi yaşam biçiminin de tutsağı olabilir

—olur da…!
Başka tutsaklıklardan kaçınmak için yaptıkları,
kişiyi öyle bir duruma getirebilir ki,
kendi kişi olma koşulları, onu en sıkı tutsaklığa yöneltir:
kendi kendisinin tutsağı olmaya…
Kişi başkasının tutsağı olmaktan kurtulurken,

kendi kendisine tutsak düşer

—kişi hep tutsaktır: başkalarının ya da kendisinin…
Kişi tutsaktır

—-hep…

demiş ya O.Auroba, ne güzel demiş aslında...

Yıllardır söylediğim/yazdığım gibi,

geçmişi inkar etmeden yaşanılan (varsa) kötü anıları,

tecrübe/kazanç olarak kabul edip kenara koyarken
gelecek planları yapıp bunun doğrultusunda şu anı yaşamak gerekli.

Hani pozitif düşünmenin pollyannacılık olduğunu düşünen

bir grup vardır ya, an'ı yaşama ilkesini de

"heeey... vur patlasın çal oynasın, bu hayat böyle geçer hey "

gibi birşey sanıp daha an'ın a'sını duyunca saldırıya geçenler var...

Değil işte öyle birşey değil an'ı yaşamak.

An'ı yaşamak 2002 yılında yazdığı

Işık Menderes'in bu yazısındaki gibi birşey...

Yıl 2010 buarada, sevgilerimle hatırlatırım...

Aşağıdaki güzelliklerde Oruç Auroba' dan.

Sevgimle ve sağlıcakla kalın...

Kendin olmaya çalıştığın her durumda,
sen de eksik düştün, ötekiler de:

kendine katmaya çalıştığın her öteki,
başkası olup çıktı-bu arada sen, kendin de, başkalaştın,
”o ötekini belki kendim kılarım” diye…
dizi dizi yanılgılar
geciktirmeler…
kaçınmalar…
yan çizmeler…
sulandırmalar…
atlatmalar…
geçiştirmeler…
daha neler, neler!

Güneş bilmiyordu evi neresi,
Ay bilmiyordu nasıl bir gücü var,
Yıldızlar bilmiyordu yerleri nerede…

Kendimi ensemden tutup ayağa kaldırdım…!
Ve yürütüyorum…
Yaşadıklarımı kirleterek kendimi temize çıkarmaya çalışmıyorum.
Yalnızca ben…
Kendim
Ve ensem…

Orada
beni düşünüyorsun.
hissettim bunu:
bir şiddetli rüzgar gibi
aşarak tepeleri
geçerek boğazları
ulaştı buraya
geldi dokundu bana
düşünmen beni...

---
0rada
beni düşünüyorsan
hissetmelisin bunu:
bir rengarenk ışın gibi
aşarak tepeleri
geçerek boğazları
ulaşmak oraya
gelip dokunmak istiyor sana
düşünmem seni...

e-mail: hulya@hulyakonar.com

mutluluk bumu dersin sen de acaba

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Fri, 22 Jan 2010 02:20:00 PST

Erol Yılmaz' ın Mutluluk isimli şiiridir.

a few circles and arrows

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Fri, 22 Jan 2010 02:20:00 PST

Different kind of thinking...

Get ‘em, Baby!

What are you getting for Valentine’s Day?

Honey, stop that!

Better than a poke in the eye.

Unless you’ve got back-up.

The fool and his money, and all that.

The stud vs. slut issue.

Home team advantage.

Ask any widow.

Mental pictures.

Like today, for example.

Kaynak

savaşçı, deliye benzeyebilir ancak bu hali yalnızca bir kılık değiştirmedir

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Wed, 06 Jan 2010 17:03:00 PST

...

Bununla birlikte, kılıç kullanma sanatını öğretmeye

çalıştığı kişiler sık sık ona meydan okurlar.

Savaşçının müritleri de onu o kişilerle

dövüşmesi için kışkırtırlar.
Ve savaşçı yeteneklerini sergiler:

birkaç yumruk darbesiyle öğrencilerinin
silahlarını düşürür, bulundukları yer yeniden huzura kavuşur.

"Onlardan kat kat üstünsün,

neden böyle bir zahmete giriyorsun?"

diye sorar bir yolcu.

"Çünkü bana meydan okurken asıl istedikleri

benimle konuşmaktır

ve benim diyalogu açık tutma yolum da budur"

diye yanıtlar onu savaşçı.

Işığın savaşçısı haksızlığa uğrarsa,
çektiği acıyı başkasına göstermemek için
genellikle yalnız kalmaya çalışır.
Bu hem iyi hem de kötüdür.
İnsanın, yüreğinin kendi yaralarını
ağır ağır sarmasına izin vermesi bir şeydir,
zayıf görünmek korkusuyla sabahtan akşama kadar
düşüncelere dalıp oturması başka şey.

Duygu çöpü diye bir şey vardır; zihnin makineleri üretir onu.
Bu çöp, çoktan biten ve
artık bir işe yaramayan acılardan oluşur.
Geçmişte önem taşıyan ama şimdi
hiçbir anlamı kalmayan önlemlerden oluşur.
Savaşçının da anıları vardır, ama o
yararlıyı yararsızdan ayırmayı bilir;
duygusal çöplerden kurtulur.
Bir arkadaşı şöyle söyler:
“Ama onlar benim geçmişimin bir parçası.
Benim varlığımı belirlemiş olan duyguları neden çöpe atayım ki?”
Savaşçı gülümser, ama artık
hissetmediği şeyleri hissetmeye çalışmaz.
Değişmektedir o ve

duygularının kendisine ayak uydurmasını ister.

Işığın savaşçısının kendine ait zamana ihtiyacı vardır.
Bu zamanı dinlenmek, derin düşünmek ve
dünyanın ruhu ile bağlantı kurmak için kullanır.
Bir savaşın ortasındayken bile düşünecek zaman bulur.
Zaman zaman oturur savaşçı, gevşer,
çevresinde olup bitenin olmasına izin verir.
Bir gözlemciymiş gibi dünyaya bakar,

ona bir şeyler katmaya ya da
ondan bir şeyler almaya kalkışmaz,
hiç karşı koymadan kendini hayatın akışına bırakır.
Daha önce karmaşık görünmüş olan her şey

yavaş yavaş basitleşmeye başlar.
Ve savaşçı mutlu olur.

Hepimizin içinde bir melek ve bir de şeytan vardır,
sesleri de birbirine benzer.
Bir sorunla karşılaşınca şeytan, kendi kendimize

konuşmamızı destekler, ne kadar savunmasız olduğumuzu

bize göstermektir amacı.
Melekse davranışlarımız üzerinde düşünmeye yöneltir bizi

ve arada

bir başkasının dudaklarını kullanır

kendini ifade etmek için.

Bir savaşçı,

yalnızlıkla başkasına bağlılık arasında

denge kurar ...

Işığın savaşçısının ne yapacağı önceden belli olmaz.

İşe giderken yolda dans edebilir,

hiç tanımadığı birinin gözlerine bakıp

ilk görüşte aşktan söz edebilir ya da

saçma sapan bir düşünceyi savunabilir.

Işığın savaşçılarının böyle davrandığı günler olabilir.

Eskiden tattığı kederleri için üzülmekten ya da

yeni keşfettiği bir şeye sevinmekten çekinmez.

Sırasının geldiğini hissederse elindeki her şeyi bir yana bırakıp

uzun zamandır hayalini kurduğu bir serüvene atılabilir.

Artık devam edemeyeceğini anlarsa dövüşmekten vazgeçer

ama beklenmedik budalalıklar yaptım diye kendini asla suçlamaz.

Bir savaşçı, başkalarının kendisine biçtiği rolü

oynamaya çalışarak zaman yitirmez.

Işığın savaşçısının savaşa girmekten korktuğu olmuştur.

Işığın savaşçısının, herhangi bir zaman,

yalan söylediği ya da birisine ihanet ettiği olmuştur.

Işığın savaşçısının kendisine ait olmayan topraklara girdiği olmuştur.

Işığın savaşçısının, çok önemsiz nedenler yüzünden acı çektiği olmuştur.

Işığın savaşçısının, hiç değilse bir kez,

ışığın savaşçısı olmadığını sandığı olmuştur.

Işığın savaşçısının manevi görevlerinde kusur işlediği olmuştur.

Işığın savaşçısının ‘hayır’ demek isterken ‘evet’ dediği olmuştur.

Işığın savaşçısının sevdiği birini kırdığı olmuştur.

İşte bu yüzden ışığın savaşçısıdır o,

bütün bunları yaşadığı ama yine de

daha iyi biri olacağına ilişkin umudunu yitirmediği için ...

Işığın Savaşçısının El Kitabı
Paulo Coelho

Kitabın tamamını okumak isterseniz

PDF formatında

buradan download edip okuyabilirsiniz.

e-mail:

hulya@hulyakonar.com

sezgisel lider

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Tue, 05 Jan 2010 04:59:00 PST

Meditasyon olarak, Akıl yogası anlamına gelen ,
Raja Yoga Meditasyonu yapmayı tercih ediyorum.

Gerek meditasyon gerek genel spiritüel konularda

Osho ve Sri Sri Ravi Shankar

bana huzur verir. Severim. Çok hemde.

(Spiritüellik güçlü bir ilkedir ve

spiritüelliği din ile karıştırmamak gerekir.)

Bana göre meditasyon gözerimi kapatıp başka bir dünyaya
gitmek değil, aksine gözlerimi açıp

şuan içinde bulunduğum dünyada
farkındalığımı arttırarak

iç dünyama yolculuk (: yapmaktır.

Meditasyon sırasında sessiz kalarak

iç trafik kontrolümü sağlıyorum bi'nevi ...

Raja Yoga konusunda Brahma Kumaris çok iyi.
Hatta bu akşamda oradayım. Şişli' de.

Brahma'nın, tarih ve yer bilgilerini aşağıda görebileceğiniz
"sezgisel lider" konulu ÜCRETSİZ

bir seminer programı var.

Eğer meditasyon, iç dünyamız, sezgilerimiz (ve iş hayatı) gibi
spiritüel konulara ilginiz ve

kendinizle hesaplaşmaya cesaretiniz varsa (:
bu seminere katılabilirsiniz.

Bende orada olacağım.

Antreman sonrası katılacağım için eşofmanlarımla da olsa gidicem.
Muhtemelen arka tarafa bir yere oturur sessiz sessiz dinlerim ...

Uyumadan ama (:

Bu seminerin benimle bir bağlantısı yok,

sadece Jillian Sawers'ı daha önce başka bir konuda dinlemiştim.

Hoştu, başarılıydı.
Meditasyonu iş hayatıyla ve iç dünyamızla

çok iyi kombine ettiğini düşündüğüm için

O'nu tekrar görmek istedim.

Sizinlede belki işinize ve gönlünüze yarar

düşüncesiyle paylaşmak istedim.

Ücretsiz bu seminere katılmak isteyen olursa bilgileri aşağıda.

Sevgimle ve sağlıcakla kalın.

SEZGİSEL LİDER

Tarih: 6 Ocak Çarşamba 19:30 - 21:00

Konuşmacı: Jillian Sawers

Yer : Point Hotel - Taksim

Yaşamlarımız giderek daha da hızlandı ve
özellikle de iş hayatında öngörülemez bir hale dönüştü.
Ancak bazıları kriz zamanlarında

kazanan takımda olmayı başarır.

Sezgisel lider, verilenlere bağımlı olan liderlere

göre daha hızlı ve daha doğru bir şekilde karar verebilir.

İç sesimizi duyurabilmek ve içgüdülerimize güvenebilmek
hepimizin geliştirebileceği bir yetenektir

ve en zor zamanlarımızda
başarının en önemli anahtarı haline gelmektedir.

“Sezgilerimin güçlü olmadığını hissediyorum,
ama olmasını isterdim...”

Sezgilerin güçlü olması bir armağan mıdır?

Yoksa sezgiler geliştirilebilir mi?

Sezgilerimizi nasıl geliştirebiliriz?

İçimizdeki sesi nasıl duyabiliriz?

e-mail: hulya@hulyakonar.com

insanlar hangi dünyaya kulak kesilmişse, ötekine sağır

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Sun, 03 Jan 2010 13:20:00 PST

Bakınız,

hayatının gidişatından ve yaşadıklarından

u/mutsuz arkadaşlarımız

bizi nasıl etkileyebiliyor ...

Nasıl biranda enerjimizi emip,

kendileri gibi dibe sürükleyebiliyorlar bizi.

Bakmayın videonun Susam Sokağı' ndan olduğuna,

yaş aralığı 03-06 yaş gibi görünsede

bana sorarsanız işlenen konu ve verdiği mesaj ile

18-98 yaş aralığına hitap ediyor ...

İzin vermeyelim ...

video link

e-mail: hulya@hulyakonar.com

güneş ışığının içeriye girmesine izin verelim

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Sat, 26 Dec 2009 12:15:00 PST

Bu İnanç isimli kopek 2002'de doğmuştu.

O, 3 bacakla doğdu , iki normal çalışan arka ayak ve

bir ameliyatla alınan hissiz ön ayak.
O elbette doğduğunda yürüyemiyordu ve annesi bile onu istemedi.

İlk sahibi de onun hayatta kalamayacağını düşünüyordu

ve onu uyutmayı düşündü.
Fakat daha sonru şu anki sahibi Jude Stringfellow onunla tanıştı

ve onun bakımını üstlendi.

O, bu küçük köpeğe kendi başına yürümeyi
öğretmek konusunda çok kararlıydı.

Ona İnanç adını verdi.

This is 'Faith.'

This dog was born in 2002. He was born with 3 legs - 2 healthy hind legs

and 1 abnormal front leg which had to be amputated.

He of course could not walk when he was born.

Even his mother did not want him.

His first owner also did not think that he could survive and he was
thinking of 'putting him to sleep.' But then, h is present owner,

Jude Stringfellow, met him and wanted to take care of him.

She became determined to teach and train this little dog to walk by himself.

She named him 'Faith.'

Başlangıçta onu bir sörf tahtasına koydu ve hareketi hissetmesini sağladı.

Daha sonra bir kaşık fıstık ezmesi kullanarak onu ayağa kalkması

ve sıçraması konusunda cesaretlendirdi.

Evdeki diğer köpek bile İnanç' a bu konuda destek verdi.

İnanılmaz bir şekilde, 6 ay sonra İnanç arka ayaklarının üzerinde

dengede durmayı ve öne zıplamayı öğrendi.

Karda daha fazla egitimden sonra, insan gibi yürümeyi öğrendi.

In the beginning, she put Faith on a surfboard to let him feel the movement.

Later she used peanut butter on a spoon as a lure and reward for

him for standing up and jumping around. Even the other dog at home

encouraged him to walk.

Amazingly, after only 6 months, Faith learned to balance on his hind legs

and to jump to move forward. After further ! training in the snow,

he could walk like a human being.

Şimdi İnanç etrafta yürümeyi çok seviyor.

Nereye giderse gitsin, hep ilgi odağı halinde.

Uluslararası alanda hızlıca ünlü oluyor ve

birkaç televizyon şovu ve gazeteye çıktı.

Şimdi "Az Bir Inançla" adında onun hakkında bir kitap çıkacak.

Harry Potter Filmleri' nden birinde oynaması bile düşünüldü.

Faith loves to walk around now. No matter where he goes,

he attracts people to him. He is fast becoming famous on

the international scene and has appeared in
various newspapers and TV shows.

There is now a book entitled 'With a Little Faith' being published about him.

He was even considered to appear! in one of the Harry Pottermovies.

Şu anki sahibesi Jude Stringfellew öğretmenlik işini bıraktı ve

onunla dünyayı dolaşıp mükemmel olmayan bir vücutta bile

mükemmel bir ruh olabileceğini öğretmek istiyor.

His present owner Jude Stringfellew has given up her teaching
post and plans to take him around the world to teach that even
without a perfect body, one can have a perfect soul.

Hayatta hep istenmeyen şeyler olur,

fakat daha iyi hissedebilmek için

sadece hayata farklı bir yönden bakmak yeterlidir.

Umarım bu mesaj herkese taze yeni bakış açısı getirecektir ve herkes her güzel gün için şükran duyup teşekkür edecektir.

İnanç ve umut hayatın gücünün ve

mucizesinin devamlı bir kanıtıdır ...

In life there are always undesirable things, but in order to feel better
you just need to look at life from another direction.

I hope this message will bring fresh new ways of thinking to everyone

and that everyone will appreciate and be thankful for each beautiful day.

Faith is the continual demonstration of the strength and wonder of life.

Sevgimle ve sağlıcakla kalın ...

-mış gibi

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Wed, 23 Dec 2009 13:45:00 PST

Pseudo

Romain Gary

Neyin yalan neyin gerçek olduğunu anlamak oldukça güç bu romanda ve
yalan olduğu derinden hissedilen durumlar öylesine sarsıcı gerçekleri içeriyor ki...

Okumanızı öneririm ...

" Gerçekleri bulacak düş gücüm yoktu Jannot Lapin.

Gerçekler, kendi yıkıntılarından oluşan sahte bir yığının altına
yalanlar tarafından gömüldü.

İşte bu yüzden, durma, yaz.

Ne kadar içten olursan o kadar balon sanıp alkışlayacaklardır seni.

Gerçeği söyledikçe gizlemiş olacaksın, Jannot Lapin.

Durma. Yaz. Yayımla.
Açığa çıkma tehlikesi yok. "

“ Fazla görünür olduğum için paramparça oldum, dağıldım,

ama kalemi tutan sağ elimi buldum ve
görüldüğü gibi yazmaya devam ediyorum,

çünkü yazdıkça sorumsuz ruhsal öğelerin işgaline uğramaktan
geçici olarak kurtuluyorum.

Kafamı bulmaya çalışmadın bile, nasılsa bana ait değildi.

Beni gizlemeyi iyi beceriyor, ama benim kafam değil.

Kendime bir yetişkin suratı uydurdum. ”

" Başlangıç diye bir şey yok " cümlesiyle başlayan kitap,

" Benliğimi Fransa'ya, insanliğa bağışlamıştım.
İnsanlık bana acılarını verdi,

ben de karşılığında ona bir kitap verdim.

Ödeştik . "

diyerek bitiyor ...

Resim - Tobias Röettger

Émile Ajar

gıcırdayan tekerleğin yağlanması gerekir

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Thu, 17 Dec 2009 22:49:00 PST

İnsanlar ihtiyaçları, arzuları, merakları, uzmanlıkları, değer yargıları ve

kişilikleri açısından çok farklıdırlar.

Ben sizinle benzer kişilik tipine sahip değilsem sizin hoşunuza giden bir iş
benim üzerimde farklı hatta ters etki yapabiliyor.

Bu yüzden insanların kendi potansiyellerinin farkına varmalarının ve
ona uygun işlerde çalışmaları gerektiğini savunanlardanım.

Aksi taktirde yapılan işler hayal kırıklıkları, başarısızlıklar ve

iç çekişmelerle dolu olabilir. Ki buda bana göre çok büyük bir mutsuzluktur.

Eğer kişi kendi kişisel özelliklerinin, güçlü ve gelişmeye açık zayıf yanlarının
farkına varamazsa durumu aşağıdaki videodaki rüzgar' dan farklı olmaz.

Ve bu durumdaki herkesde rüzgar kadar şanslı olup,
kendi kişisel iç gelişimini tamamlayabilmiş,

profesyonellikten bahseden ama amatör ruha

sahip olan yönetici modelinden uzak,

"herkesin aslında çok iyi yapabileceği bir iş vardır"

düşüncesiyle hareket etmeyi angarya olarak görmeyecek

hizmetkar lider ruhlu bir işverene / yöneticiye rastlamayabilir ...

mutlaka çok iyi yapabileceğimiz bir "iş" vardır video .

bana kızmayın

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Wed, 16 Dec 2009 13:55:00 PST

Hediyedenizi.com yetkilileri

"Okuyucunu ödüllendir" kampanyası dahilinde

istersem

blog okuyucularımdan bir kişiye yeni yıl hediyesi verebileceğimi

ve bu hediyenin de kendileri tarafından karşılanabileceğini söylediler.

Hediyeyi alacak arkadaşımın seçimini ben yapabilirmişim

yada anket, yarışma vs. gibi bir yolla seçebilirmişim.

Ne güzel bir teklif dimi ...

Ama ben kabul etmedim (:

Çünkü şuan bu yazıyı okuyan herkesi gerçekten seviyorum

ve sadece 1 kişinin ismini vermek içime sinmedi.

O yüzden bu kampanyalarına katılmanın bana uygun olmadığına karar verdim.

Sizden birisine gelecek hediyeye engel oldum diye

bana kızmayın (:

Hatta ısrarda ettiler, o zaman hediyeyi size verelim dediler.
Onu da istemedim (:

Yine de onlara bu nazik teklifleri ve beni / bizi hatırladıkları için teşekkür ediyorum.

Ben web sitelerine ve ürünlere baktım,

Sizde incelemek isterseniz linki : hediyedenizi.com

Blogları da var : blog.hediyedenizi.com

Sevgimle kalın ...

oyundan keyif almaya başladığınızda söze hiç gerek kalmaz

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Thu, 10 Dec 2009 10:14:00 PST

Kızlar kolejindeki yaşlı bayan Prim, açılış konuşmasını yapıyordu.

“Şimdi kızlar, ne zaman dışarı çıkarsanız hatırlayın:
Sokaklarda sigara içmek yok, herkesin içinde kötü davranış yok.
Ve erkekler size sarkıntılık ettiğinde kendinize sorun:
Bir saatlik zevk hayat boyu utanca değer mi?

Şimdi kızlar herhangi bir sorunuz var mı?”

Salonun arkalarından bir yerden bir ses geldi,

“Zevkin bir saat sürmesini nasıl sağlıyorsunuz?”

...

Etrafında seni çıldırtan insanlar vardır.
Aksi taktirde her şey mükemmel bir şekilde olması gerektiği gibidir.
Bu en mükemmel dünyadır, hiçbir şey eksik değildir.
Ancak birkaç kafadan çatlak, diğer bazı insanları
asla gerçekleştiremeyecekleri gölgelerin
peşinden koşturmadıkları sürece oturdukları yerde rahat duramazlar.

Ve onlar ne kadar bunu gerçekleştiremeyeceklerini hissederlerse,
o kadar çok anlamsızlık,
çaresizlik,
büyük bir boşluk hissederler ...
ve bir üzüntü yerleşir
ve zaman geçtikçe giderek kalınlaşır.

Asla seni mutsuz kılacak bir kriteri kabul etme.
Asla sana suçluluk hissettirecek bir ahlakı kabul etme.
Asla senin basit doğanın üzerine dayatılan herhangi bir şeyi kabul etme.

Sadece kendin ol ve sen mükemmelsindir ...

Osho' dan ...

sıçra ve yüksel gökyüzünün ortasına

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Mon, 30 Nov 2009 12:46:00 PST

ve bence yapabilirsin,

eğer bir kez denersen...

hayatın değişimleri üzerine bir hikaye.

gökyüzü çok bulutlandığı zamanlarda bile aslında güneş bir yerlerdedir

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Sat, 28 Nov 2009 05:42:00 PST

Soğuk bir kış sabahı sahilde bulunan küçük bir koydan

bir balıkçı filosu denize açıldı.

Öğleden sonra büyük bir fırtına koptu ve gece olduğunda

balıkçı teknelerinden hiçbirisi limana dönememişti.

Bütün gece boyunca eşler, anneler, çocuklar ve sevgililer ellerini oğuşturup,kaybolan sevdiklerini kurtarması için Tanrıya yakararak rüzgara açık kıyıda bir aşağı bir yukarı dolandılar.

Bu berbat durumda, bir de kulübelerden birinde yangın çıktı.

Erkekler olmadığı için yangını söndürüp kulübeyi kurtarmak mümkün olmadı.

Ancak gün ışıdığında, herkesin sevinçle gördüğü gibi balıkçı teknelerinin

tümü de sağlam olarak limana döndü.

Fakat, orada ümitsiz bir kişi varda. Bu kişi yangında evi kül olan adamın eşiydi.

Kocası karaya çıkarken çığlık çığlığa bağırıyordu,

“Aman Allah’ım, mahvolduk! Evimiz, içindeki herşeyle birlikte yangında kül oldu!”

Adam ise, kadını şaşırtan şu sözleri haykırdı,

" O yangına şükürler olsun! Yanan kulübemizin ışığı sayesinde bütün tekneler

yolunu buldu ve sağsalim limana döndük. "

pişmiş tavuğun başınada bunlar mı geldi acaba (:

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Mon, 23 Nov 2009 16:55:00 PST

"Hülya nerelerdesin aloo" sorularına cevap (:

Evimde kontrolümün dışında gelişen teknik sorunların oluşması ve
bunların şaşılası şekilde üstüste gelmesi yüzünden yaklaşık 15 gündür
normal yaşantımın sınırlarının dışına çıkmıştım.

İnanın tüm detayları ile yazsam roman olabilir (:

Geçen hafta sabah 7 gibi ben tam evden çıkarken elektrik kesildi.
Normalde elektrik kesintisinde bina içerisinde hemen jenaratörler devreye girer,
asansör ve diğer ortak kullanım araçları çalışmaya devam eder.

Ancak o sabah jenaratör çalışmadı.
13.kattan merdivenleri kullanarak aşağıya indim.

İnerken "şanslıyım, ya eve geldiğimde olsaydı 13 kat çık çık bitmezdi"

diyerek kendime kendime gülümsedim (:

Bina çıkışına geldim, kapı girişlerinde kart okuyucusu var girişte kartı okutuyorsunuz,
çıkışta kapı üzerindeki düğmeye basıp çıkıyorsunuz.

Ben düğmeye bastım ancak kapı açılmadı!
Birdaha, birdaha bastım yok açılmıyor. Çünkü o da elektirik sistemine bağlı-ymış!
Hemen manuel sistem acil çıkış kapısına gittim, ittiriyorum kapıyı o da açılmıyor.
O an birilerinin bana şaka yaptığını düşündüm çünkü o kadar anormal bir durum vardı.
Ben kapıyı zorlarken nihayet bir beyefendi geldi ve o benim 3 katım(: bir güçle

kapıyı ittirip açtı. Soğuktan sanırım kilit tutukluk yapmıştı.

Neyse dedim her işte bir hayır vardır.

Binadan çıktım ama sıra siteden çıkmaya geldi(: çünkü güvenliğin olduğu noktada

bir acaip hareketlilik vardı. Görevliler telefonla konuşuyorlar ve

yerde bulunan bir kapaktan dumanlar çıkıyordu.
Meğer yeraltındaki kabloların olduğu alanda yangın çıkmış, hemen müdahale etmişler

ve o yüzden tüm elektrik sistemini kapatmışlar. Ben çıkarken itfaiye giriyordu siteye.

Akşam oldu eve geldim acele acele. Çünkü birde Digiturk teknik servis gelecekti.
Siteye girdim, heryer karanlık (:
Sabah yangın çıkan alanda kocaman iş makineleri çalışıyor buarada saat 18:30'du.
Benim sabah çok önemsemediğim o yangın meğer çok önemli bir durummuş.
2 yıl önce döşenen bir kablodaki hasar zaman içinde büyümüş
ve yangına sebep olmuş. Yaklaşık 1 saat kadar bekledikten sonra elektirikleri açtılar.
Jenaratör çalışmadığı için asansör ve aydınlatma yoktu.

13 katı o durumda çıkamayacağım için mecbur beklemiştim.
Neyse, eve gidebileceğim söylendi. Buarada Digiturk'den bir arkadaşda servis için geldi.
Durumu izah ettiğim için en son servise beni bıraktı, zaten gelip durumu görmüştü.
Ben kapıyı açarken o da olayın değerlendirmesini yapıyordu,

daha büyük birşey olabilirdi Allah korumuş herkesi vs diye.
Bende "bu kadar aksiliğin üstüne istermisiniz şimdi birde benim ev yanmış olsun"

dedim ve kapıyı açtım ve evde bir yanık kokusu...

Dizlerimin bağı çözüldü. Dairede elektrikde yoktu çünkü elektirik kablolarım yanmış.
Şalterin olduğu o kutu ve kutunun olduğu duvar , dolap simsiyah olmuş.
Prizlerde takılı olan kablolarım bile yanmış.
Devreye hemen kaçak akım koruması girdiği için sigortayı attırıp sistemi kitleyip
devre dışı bırakmış daireye gelen elektiriği ve böylece dairede olası büyük bir yangın önlenmiş.
Ancak sistem devre dışı kalana kadar olanlarda eve zarar vermiş.

Hemen site elektirikçisi geldi. Yazık o benden daha çok üzüldü.

Yardımcı olmak için elinden geleni yaptı ama onu aşan bir durumdu
ve akşam vakti karanlıkta yapılacak bir iş değildi.

Sadece sorunun çok büyük olduğunu ve sabaha kadar beklememiz gerektiğini söyleyebildi. Yapacak birşeyim yoktu. Tamam dedim.

Kendi kendime romantik bir gece yaşadım, mum ışığında pizza yedim

ve kitap okudum...O gece hiç uyumadım :(

Sabah işe gittim. Planım normalden erken eve dönüp hava aydınlıkken

elektirik sistemini yaptırmaktı.
Dediğim gibide yaptım, elektirikçi geldi, birsürü işlem yaptı,

battı çıktı her taraf ve sonunda dedi ki :
"Bu olay site yönetimini değil mütahhit firmayı ilgilendiriyor.
Biz hiçbirşey yapamayız, arıza çok büyük duvar içinden geçen kablolar yanmış

değişmesi gerekiyor."
Tamam arayalım gelsinler dedim. Aradık.

Elbette tahmin ettiğiniz gibi "yarın" bakabiliriz dediler.
Ve yine tahmin ettiğiniz gibi "ertesi gün" gelmediler.

İlkçağ döneminde yaşar gibi duvarı yıkılmış kazılmış, elektiriği olmayan ve

birtürlü kablo yanık kokusunun çıkmadığı o evde hayatıma devam ettim (:

Sonunda yetkililer geldi, uzun uğraşlar sonunda benim aklımın almadığı işi yapıp

duvarın içindeki kabloları değiştirdiler. Gerçekten çok zor bir iş yaptılar ve bitti,

günler sonra evimde ışık yandı... diye sevinirken yine sigorta attı.

Arkalarından koştum (: ama gitmişlerdi. Yönetim devreye girdi tekrar,
onlara ulaştılar durumu anlattılar ancak daha fazla yapabilecekleri birşey olmadığı cevabını aldılar. Ben şoka girmişim o anda! Kimse sorumluluk almak istemiyor, elektrik meselesi olunca risk çok yüksek elbette.
Neyse site yönetimi idareten bişiler yapıp evin bir lambasını çalıştırmama olanak sağladı,
yarın ola hayrola dedik ve bir ertesi güne bıraktık (:

Günlerce süren bu elektrik sorunum aslında hala tamamen düzelmedi.
Daire içinde elektrik sistemi çalışır duruma geldi ancak kaçak akım önleyici o sistem çalışmıyor. Hani "aşağıdan sigorta attı" meselesi vardır ya işte şuan burada o sistem pasif durumda. Buda tehlikeli tabiki. Korkarak kullanıyorum.

Daire dışında çalışmalar sürüyor hala...

Bugün yönetime uğramadan doğrudan evime çıkmanın keyfini yaşadım asansörde.
Eve girdim ve hemen lambamı açtım çalışıyordu sorun yoktu gülümsedim.
"Bak işte bitti" derken kendi kendime, pıt pıt pıt diye ses duydum.
Bakındım n'oluyor diye ve gördüğüme inanamadım!
Evin ortasına tavandan su damlıyor.
Tavanda yangın müdahale bişeysi(: var lamba gibi birşey neyse adı işte

onun olduğu yerden resmen su akıyor!

Olur mu tabi, bugün yönetime gitmedim dedim güldüm ya meğer gitmem gerekliymiş(:
Tekrar yönetime gittim, hemen ilgililer yukarıya çıktılar.

Su sızmasının sebebi kabul edilemez bir ihmal çıktı.
Binada kombiler daire dışında yapılmış odalarda duruyor.
5 kombi bir odada. Benim dairemin yanında da kombi odası var.

Dolayısıylada üst kattada aynı şekilde.
Üst kombi odasındaki kombilerden birisinin sahibi makineye su eklemiş.

Basıncın değeri 2 olması gerekirken bu şahıs 5 yapmış. Rakamları atıyorum,

anladığım birşey değil çünkü. Yani kombinin kapasitesinden fazla su doldurmuş.
O su kombiye gitmiş taşmamış ama fazla geldiği için basınç yapıp borudan dışarıya su sızdırmaya başlamış. O akan su da odadan aşağıya doğru ilerleyip benim tavanda

sızıntı için bir yol bulup evin içine akmaya başlamış.

Hemen vana kapatıldı, o kombideki su boşaltıldı, üst kombi odası temizlendi,
su kaçağı engellendi ama birkere betona su işlemiş. O işlemiş sızmış suyun
benim evimin ortasına akmasını engellemek için yapacak hiçbirşeyin olmadığına

yönetim beni ikna etti.
Düşündüm gerçekten de yok. O su betonun içinde çünkü.

Tek korkum sızan yerin tam lambanın yanında olmasıydı.
Eğer tavandaki o akma alanı genişlemeye devam edip lambaya gelirse zaten misafir olarak gelen(: elektriğim yine gidebilir hatta daha büyük soruna sebep olabilirdi.

Korkunun ecele faydası yok dedim, boşuna kendimi yada bir başkasını germek de istemedim.
Çünkü ilgilenen insanlarında yapabileceği birşey yok.

Kavga etsem bağırsam çağırsam ne değişecek ki!
Üst dairedeki kombi sahibinin bilinçsizce yaptığı bir davranışın faturasını o an için
benden başka ödeyecek kimse yoktu malesef.

Betonda biriken suyun akmasını engelleyemediğim için sızan yerin altına kova koyup,
korkumdan ışıkları kapatıp sadece tv-yi açıp beklemeye başladım.
Godfather 2' yi izlerken birara dalmışım. Günlerdir belkide 2 haftadır doğru düzgün uyku uyumuyorum. Heralde o pıt pıt pıt su sesi bana ninni gibi geldi (:

Uyandığımda su akması kesilmişti. Şuan akıntı sızıntı yok ama kovam yine evin ortasında duruyor. Tabi burada beni motive eden birşey var ki o da kovam ile halımın renklerinin muhteşem bir uyum sağlaması. Sanki tavandan su akmıyorda ben o kovayı oraya dekoratif amaçla koymuşum gibi duruyor (:

O alanın kurumasını beklememiz gerekiyormuş.

Kuruyup pul pul dökülecekmiş ondan sonra tavanda hasarlı alana tadilat yapılabilirmiş.

En az 1 hafta beklemek gerekliymiş.
Tekrarlamayacağından emin olmalılarmış.

Tabi bu yaşadığım teknik sorunlar buzdağının görünen yüzüydü.
İnsanların bazen geride kalan hayatlarını etkileyecek kararlar vermeleri yada

ilgili konuda radikal değişiklikler yapmaları gereken anlar olabiliyor.
Benimde işte öyle bir anımda yaşadığım sorunlardı bunlar.

Şuan karşımda duran yeşil kovama bakarak düşündüm de,
belki ben dışarıdan bakınca facia gibi görünen bu teknik sorunları yaşamasaydım ,

hayatımdaki bu yeni dönemi çok fazla sorgulayıp iç hesaplaşmalara girebilirdim.

Benim dünya tatlısı canım hocam Gülay Kışlak ' ın dediği gibi yaptım,
"herşeyin bir sebebi vardır, sen yeterki olanların farkına var, çözüm için seçenekler yarat."
O yüzden bu olanlara isyan edip kavga gürültü yapıp öfke nöbetleri geçirmektense,
olanların altındaki iyi niyeti/faydayı bulup sakin olmayı seçtim.

Elbette kontrolü elden bırakmadan (:

İşte böyle arkadaşlar... Bu sancılı süreç içerisinde telefon görüşmelerimde,
e-posta trafiğimde, yapmam gereken işlerde, ayırmam gereken zamanlarda

kontrol edemediğim aksamalar oldu.

Beni merak eden dostlara çok selam olsun, elektrik su doğalgaz gibi
hem tehlikeli hemde kendinizin müdahale edip çözüme ulaştıramayacağınız sorunlar

evinizden uzak olsun...

Herşeyin ve herkesin kendi yolunda(: gideceği güzel bir hafta diliyorum hepimize...

Not :
Fotoğraflarda o karmaşada, yerde duran bir (jigsaw) puzzle var.
Las Vegas'da bir gecenin görüntüsü olan
o 3000 parça puzzle ı sevgili Seda 'yla birlikte geçen sene yapmıştık.
İkimizde puzzle yapmayı çok seviyoruz ve o puzzle için

o kadar çok zaman ve emek harcamıştık ki...
Hatta ben gece kalkıp birkaç parçanın yerini bulup tekrar yatıyordum (:
Ertesi gün Seda gelip benim yaptıklarımı görünce sinir oluyordu çünkü giderken

o olmadan yapmamam için sıkı sıkı tembih ediyordu (:

Puzzle yapmak harika bir hobidir ve bazen çok işe yarar bir meşgaledir.
Öneririm.

insanların yüzölçümleri

hulya@hulyakonar.com (hülyakonar) — Mon, 23 Nov 2009 11:51:00 PST

İnsanlar da ülkelere benziyor

Sınırları var,
Yüzölçümleri,
Yasaları var...

Bayrakları, ilkeleri...

Kimi dağlık bir arazidir.
Kimi kıraç,
Kimi bereketli,
Kimi dardır...

Kimi engin gözalabildiğince,
Kiminin sınırlarından
sıkı pasaport denetimiyle girilebilir.
Elini kolunu sallayarak girersin kiminden içeri...

Sonuçta ne küçümse insanları kızım
Ne de önemse gereğinden çok...

Ama anlamaya çalış;

Nedir ve

ne kadar genişleyebilir yüzölçümleri...

Ataol Behramoğlu