<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><rss xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/" xmlns:blogger="http://schemas.google.com/blogger/2008" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" version="2.0"><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302</atom:id><lastBuildDate>Wed, 25 Sep 2024 03:39:22 +0000</lastBuildDate><category>Filmes</category><category>Filosofias</category><category>Homens</category><category>Poesias</category><category>Homens reais</category><category>Amor</category><category>Budismo</category><title>trans mutando</title><description>um blog pra compartilhar o que não sei e o que consigo enxergar vez por outra</description><link>http://transmutando.blogspot.com/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>236</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-616977524680837215</guid><pubDate>Fri, 05 Feb 2016 19:40:00 +0000</pubDate><atom:updated>2016-07-13T15:20:29.282-03:00</atom:updated><title>Ensaio sobre relações patriarcais </title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5EQ1if9SrrbwzOqsPTnCXrQk9AkG1l19z5XJsXq67U1MiQHvsazdq9fpdpoUXos2U1p9PShvg20lVzsEsWIxc43HwL8zoqHtwR5SqyOsiJKb5ZPsyT-uXH2vy-MJULx7HAe_2xvCalxk/s1600/tumblr_mvd1w2XsOZ1qbhp9xo1_1280.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5EQ1if9SrrbwzOqsPTnCXrQk9AkG1l19z5XJsXq67U1MiQHvsazdq9fpdpoUXos2U1p9PShvg20lVzsEsWIxc43HwL8zoqHtwR5SqyOsiJKb5ZPsyT-uXH2vy-MJULx7HAe_2xvCalxk/s320/tumblr_mvd1w2XsOZ1qbhp9xo1_1280.jpg&quot; width=&quot;147&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif; font-size: xx-small;&quot;&gt;Saturn devouring his children - Daniele Crespi&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif; font-size: xx-small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif; font-size: xx-small;&quot;&gt;&lt;i&gt;Saturno ou Cronos (equivalente grego) é um titã na mitologia greco-romana que casou-se com sua irmã Reia que lhe deu seis filhos.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif; font-size: xx-small;&quot;&gt;&lt;i&gt;Como tinha medo de ser destronado por causa de uma maldição, Cronos engolia os filhos ao nascerem.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif; font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&quot;O mal da civilização é a mente patriarcal. Não me refiro apenas &#39;a sociedade patriarcal que faz com que os machos predominem sobre as mulheres e tenham um acesso mais fácil ao poder e economia. Refiro-me a uma paixão pela autoridade. Pelo ego, o ego patrístico, um complexo de violência, excesso, voracidade, consciência isolada e egoísta, insensibilidade e perda de contato com uma identidade mais profunda. Há quem diga que faz parte da natureza humana e sempre foi assim. Pois não é verdade. Esta mente, longe de ser inerentemente humana, em realidade começou a gestar-se há apenas 6.000 anos atrás quando, frente a uma crise de sobrevivênci, certas populações agrícolas arcaicas indo-européias e semitas tiveram que voltar a serem nômades e acabaram convertendo-se em comunidades de guerreiros e predadores.&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Essa mente se manifesta nas relações de domínio-submissão e de paternalismo-dependência, que interferem na capacidade de estabelecer vínculos adultos solidários e fraternais. O cérebro patriarcal- racional apela &#39;a competição, enquanto o feminino apela &#39;a cooperação.&quot; &amp;nbsp;Claudio Naranjo (tradução Angelica Rente)&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Há um padrão comum onde fomos ensinados a valorizar um papel e uma figura &quot;provedora&quot;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Em primeira instância um &quot;chefe de família&quot; (que pode ser um pai, mãe, ou outra pessoa que represente esse papel). Alguém que nos traz conforto e recursos. Alguém em quem depositamos as fichas de fazer por nós o que nós mesmos não nos consideramos capazes e, em alguns outros contextos, nos ensinando que a vida responde bem a quem responde &#39;as expectativas de um senso comum e por isso somos premiados. E quem não responde bem &#39;a essas expectativas é excluído, seja com uma punição ou outras atitudes sutis ou enérgicas de exclusão.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Em segunda instância (não necessariamente nesta ordem) a Corporação faz esse papel, nos provendo de benefícios, planos de carreira, meritocracia e &quot;segurança&quot; quando nos adequamos e sobrevivemos bem ao seu sistema, onde somos mais uma vez recompensados pelo atendimento destas (na maioria dos casos chamada de meta) ou somos demitidos e excluídos no caso contrário. A hierarquia e competição são as ferramentas que melhor mantêm o funcionamento dessas estruturas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Numa terceira instância o Estado assume o papel de &quot;pai de todos&quot; onde apostamos mais uma vez de que ele nos proverá de soluções que nos julgamos incapazes de conseguir e onde ele mesmo assume este papel para que sigamos incapacitados e dependentes. A burocracia é uma das grandes ferramentas para isso.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Numa quarta instância há as instituições financeiras (com sua maior representação como bancos) que tratam seus clientes como &quot;filhos&quot; ou &quot;parceiros&quot; sabendo de nossa predisposição a estar no papel de incapacitação e impotência principalmente quando nosso referencial é a independencia (não precisar de ninguém, fazer tudo sozinho), sucesso (um lugar muito distante que apenas a alguns é permitido chegar) e que o valor se mede por uma quantidade de moedas. Débito é o óleo que faz as correntes de sua estrutura permanecerem lubrificadas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Numa quinta instância há as religiões que em muitos casos assumem o papel de &quot;pai da sabedoria&quot;, onde mais uma vez depositamos nossas expectativas de soluções e respostas (não nos enganemos, espiritualidade também pode ter crachá e metas) numa figura que tem um tom paternal de acolhimento quando achamos que todo o mais nos parece faltar (nossa relação assim com os mestres, pastores, clero, rabinos etc é um dos fatores que gera o binômio idolatria/aversão a uma figura de um &quot;guru&quot; e a deturpação de boas práticas e ensinamentos). Hierarquia, falta de acesso, pouca diversidade de pensamentos e exclusão é o que nutre o funcionamentos dessas estruturas em tom patriarcal.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Todo esse raciocínio para quê?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Para dizer que os problemas são os &quot;chefes de família&quot;, as corporações, o Estado, os bancos e religiões?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;De forma alguma. Para compartilhar uma investigação muito particular e pessoal de que o fator em comum não é a existência deles (que têm suas funções complexas) mas &lt;b&gt;nossa relação com eles a partir de um sentimento de incapacidade e falta de recursos internos e externos.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;E de onde isso vem?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Dessa nossa crença alimentada pelo Patriarcado fundamentada em valores como independência (garantir o seu e não depender dos outros, não compartilhar, reter, acumular , que valor financeiro define e resolve a maioria das questões (nos faz mais aceito, capacitado e pertencedor). E quem não se ajusta a esse modelo está fadado a ser &quot;menos afortunado&quot;, fracassado e não sobreviverá (sejam aqueles que não possuem um provedor, um emprego &quot;estável&quot;, uma &quot;iluminação&quot;, cidadão de &quot;bem&quot; pagador de seus impostos ou honrados clientes que não possuem o nome &quot;sujo&quot;).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Onde está o engano de tomar esses referenciais como realidade da vida?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Eles não possuem lastro. Eles duram enquanto são alimentadas suas estruturas de poder.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;E a partir do momento em que estamos imersos neste tipo de mente e nos relacionamos com o mundo desta maneira perdemos completamente a noção de quem alimentou o que, de onde isso se origina, de que lugar isso nos fisga e recebe nossa energia de vida.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Nossa potência de criação e materialização é sempre muito maior em conjunto onde o valor de autonomia é mais relevante neste contexto do que uma independência isolada e competitiva. Se nossas relações, sejam quais forem, estiverem pautadas em consumo e uso poco interagiremos. Sem iteração não há lastro, há abstrações, conceitos, especulações assumindo um caráter &quot;virtual&quot; e pouco interdependente, que é realmente como a vida flui, aceitemos isso ou não.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;É a interação, o contato para valer que nos conecta uns aos outros, nos transforma, assim como acontecem com as sinapses do nosso cérebro.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Se nos abrimos a uma visão de que podemos confiar no processo da vida com sua interdependência, nos engajamos mais em formas coletivas de realização e distribuição de recursos. Mesmo que o façamos individualmente em alguns momentos o referencial de que o coletivo é muito relevante está ali. Desta forma, exponencializamos a geração de valor, pois potências de muitos seres com autonomia gera benefícios a todos e não a apenas alguns e então podemos caminhar com a compreensão de que de fato todos estamos ligados uns aos outros e assim precisamos uns dos outros para viver.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Todos nós temos capacidades e habilidades e cultivando lastro interno elas podem &amp;nbsp;florescer e ser oferecidas de maneira mais ampla.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Quem sabe a autonomia de cada um em sua potência, conectada uns aos outros por estarmos numa experiência humana não torne a vida mais potente de ser desfrutada por todos nós?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2016/02/ensaio-sobre-relacoes-patriarcais.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5EQ1if9SrrbwzOqsPTnCXrQk9AkG1l19z5XJsXq67U1MiQHvsazdq9fpdpoUXos2U1p9PShvg20lVzsEsWIxc43HwL8zoqHtwR5SqyOsiJKb5ZPsyT-uXH2vy-MJULx7HAe_2xvCalxk/s72-c/tumblr_mvd1w2XsOZ1qbhp9xo1_1280.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-7452972805336663297</guid><pubDate>Mon, 28 Sep 2015 19:39:00 +0000</pubDate><atom:updated>2016-07-13T14:54:36.228-03:00</atom:updated><title>O que aprendo com o não perdão </title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;
 &lt;o:DocumentProperties&gt;
  &lt;o:Template&gt;Normal&lt;/o:Template&gt;
  &lt;o:Revision&gt;0&lt;/o:Revision&gt;
  &lt;o:TotalTime&gt;0&lt;/o:TotalTime&gt;
  &lt;o:Pages&gt;1&lt;/o:Pages&gt;
  &lt;o:Words&gt;545&lt;/o:Words&gt;
  &lt;o:Characters&gt;3112&lt;/o:Characters&gt;
  &lt;o:Lines&gt;25&lt;/o:Lines&gt;
  &lt;o:Paragraphs&gt;6&lt;/o:Paragraphs&gt;
  &lt;o:CharactersWithSpaces&gt;3821&lt;/o:CharactersWithSpaces&gt;
  &lt;o:Version&gt;11.0&lt;/o:Version&gt;
 &lt;/o:DocumentProperties&gt;
 &lt;o:OfficeDocumentSettings&gt;
  &lt;o:AllowPNG/&gt;
 &lt;/o:OfficeDocumentSettings&gt;
&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;
 &lt;w:WordDocument&gt;
  &lt;w:Zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;
  &lt;w:DoNotShowRevisions/&gt;
  &lt;w:DoNotPrintRevisions/&gt;
  &lt;w:DisplayHorizontalDrawingGridEvery&gt;0&lt;/w:DisplayHorizontalDrawingGridEvery&gt;
  &lt;w:DisplayVerticalDrawingGridEvery&gt;0&lt;/w:DisplayVerticalDrawingGridEvery&gt;
  &lt;w:UseMarginsForDrawingGridOrigin/&gt;
 &lt;/w:WordDocument&gt;
&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;




&lt;!--StartFragment--&gt;

&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAaapIezDqa-pfeOwHnv2mHJ5tQpn3gBiAVdrMFL9GAgmq21YwJav6AA4P8ppCbLW9J13j9aoWSfjSIDN8NnzG99AfN5i9R8rflpKfT_ezCrLaOSH4cOJCyPcbZn1SMKhV0dbk-GHMcnU/s1600/2012-03-17+19.42.57.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAaapIezDqa-pfeOwHnv2mHJ5tQpn3gBiAVdrMFL9GAgmq21YwJav6AA4P8ppCbLW9J13j9aoWSfjSIDN8NnzG99AfN5i9R8rflpKfT_ezCrLaOSH4cOJCyPcbZn1SMKhV0dbk-GHMcnU/s320/2012-03-17+19.42.57.jpg&quot; width=&quot;240&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;foto: Alessandra Marcuzzi&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;“O verdadeiro perdão é o não
perdão” Lama Padma Samten&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
E se não precisássemos pedir desculpas e nem perdoar?&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Em uma oficina de Comunicação Não- Violenta o facilitador sugere que, após todo um estudo e dinâmica anterior, simulássemos um diálogo entre nós e alguém com quem gostaríamos por
alguma questão que estivesse em conflito.&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot;&gt;&amp;nbsp;Primeiro entraríamos em contato com
nossas necessidades diante do que nos incomodou na questão. Depois, em empatia
com a necessidade por trás da atitude que
nos incomodou. E então um colega faria o papel dessa outra pessoa para que
praticássemos o diálogo sob a mediação do facilitador.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Nessa dinâmica, num
determinado momento uma colega, na posição do outro com quem seria meu diálogo disse: “tudo o que eu queria
era um pedido de desculpas”. Naquele momento um silêncio tomou conta de mim...&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot;&gt;Como poderia
pedir desculpas por algo pelo qual não sentia culpa? Como entrar em empatia,
comunicar necessidades sem precisar desse artifício?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A partir do relato do
facilitador um universo todo se abriu para mim.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
No dia anterior durante a
prática de uma colega eu acabei dormindo no sofá e me senti muito mal por isso.
Então esse foi um bom exemplo para o caso das desculpas. Queria pedir desculpas
mas não parecia essa ser a melhor forma de expressar o que sentia, foi quando ele sugeriu:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
“Eu gostaria de ter tido mais
presença durante a sua prática, isso é algo importante para mim. Eu estava
cansada mentalmente e caí no sono sem perceber, tinha essa necessidade de
descansar. Gostaria que você soubesse disso.”&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Quando pedimos desculpas,
“tiramos a culpa”, supomos que havia uma culpa nossa e com essa palavra mágica
isso é retirado. E toda desculpa supõe um perdão para ser validada. O que me
ocorre é o quão vazio e automático pode ser este gesto quando ele não
representa algo verdadeiro para quem diz. Mas se olharmos para nossas
necessidades e para as necessidades do outro e, abraçando nossa vulnerabilidade, conseguirmos expresar de forma autêntica o que aconteceu isso gera uma
restauração mais profunda daquela questão que queremos resolver pois nos
conectamos em outro nível.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Outro aspecto é que &lt;b&gt;a solução
não pode ser mais importante que a pessoa&lt;/b&gt;. Aprendi nessa vivência que nem sempre conseguimos atender a necessidade do outro e a nossa
ao mesmo tempo e que existe uma necessidade que está acima dessas duas: &lt;b&gt;a
necessidade de conexão&lt;/b&gt;.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Este é o tesouro que está por trás de tudo que queremos
resolver com os outros, tudo o que mais queremos, pensemos da mesma forma ou
não, tenhamos a mesma necessidade ou não é que a conexão seja mantida. Se
desconectamos, não há como solucionar. Se focamos apenas na solução não
comunicamos de forma não violenta pois &quot;objetificamos&quot; o outro em favor de um resultado que &amp;nbsp;nós esperamos. É preciso que a maior importância seja o
outro ser com quem queremos restabelecer essa conexão e não a solução do
conflito apenas.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot;&gt;E que é possível relaxar
quando não é possível que as necessidades se encontrem e que isso não precisa
ser um problema. Por exemplo:&lt;/span&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot;&gt;&amp;nbsp;não importa se alguém não quer contato com você, se te ignora na rua, se te
agrediu em palavras, se te julgou.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Havendo entendimento de que
essas atitudes podem significar uma preservação, necessidade de silêncio, de
espaço etc… havendo empatia não há espaço para ressentimento. A
aceitação da necessidade do outro e a paz com a nossa necessidade já são em si
um “perdão” muito mais profundo e mais consistente. Dessa forma ele não terá
como base as expectativas, apenas o profundo respeito de cada um. Quando
acolhidas suas próprias necessidades e a do outro é gerada e mantida a conexão, mesmo que a distância e o não contato pessoal
permaneçam.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: 19px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;!--EndFragment--&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2015/09/o-que-aprendo-com-o-nao-perdao.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAaapIezDqa-pfeOwHnv2mHJ5tQpn3gBiAVdrMFL9GAgmq21YwJav6AA4P8ppCbLW9J13j9aoWSfjSIDN8NnzG99AfN5i9R8rflpKfT_ezCrLaOSH4cOJCyPcbZn1SMKhV0dbk-GHMcnU/s72-c/2012-03-17+19.42.57.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-7292214553450434194</guid><pubDate>Thu, 02 Apr 2015 19:54:00 +0000</pubDate><atom:updated>2015-04-06T23:19:22.676-03:00</atom:updated><title>Cinderela</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghSAiskD78kS0w0yfrmoNaXI_oJYgSdNtwNuRjMh8m-iD5i6C7LrGKQICefRsQICM5T6dgEo0cXG16uVw_tT0oW6P80RSfAaz9Br1IorgGgzdCVU5LcI5ydB5TPpeBrFjglGsQbVKhzq0/s1600/cinderellla.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghSAiskD78kS0w0yfrmoNaXI_oJYgSdNtwNuRjMh8m-iD5i6C7LrGKQICefRsQICM5T6dgEo0cXG16uVw_tT0oW6P80RSfAaz9Br1IorgGgzdCVU5LcI5ydB5TPpeBrFjglGsQbVKhzq0/s1600/cinderellla.jpg&quot; height=&quot;212&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial; outline-style: none; outline-width: 0px;&quot;&gt;&lt;br style=&quot;font-family: Arial; outline-style: none; outline-width: 0px;&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial; font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;O conto de Cinderela sempre me interessou e me tocou principalmente pelas qualidades e desafios da personagem. &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial; font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;A versão da Disney que está em cartaz me encantou por sua leitura muito próxima de como vejo essa história.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial; font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;Ella é uma garota que nasceu em condições muito favoráveis: sob a criação de uma mãe dedicada, amorosa e que nutria o olhar muito especial para o &quot;invisível&quot; da vida em si e para a filha e um pai que, apesar de viajar muito, não era menos atencioso e carinhoso. Apesar das referências ao machismo que muitos referem a esse conto, Cinderela é para mim uma história tipicamente sobre o feminino em suas diversas formas: a humana (Ella), a divina (fada madrinha) e a sombria (madrasta). Esse tripé está presente em todos nós, seja integrado ou fragmentado, mas no conto em especial ele tange o Universo feminino na relação entre esses personagens e esses simbolismos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;A vida de Ella passa a se transformar com a morte da mãe e a chegada da nova esposa do pai, que se mostra com certa fraqueza diante do imperativo da madrasta sem notar sutilezas importantes no ambiente do lar. Com a morte dele, Ella se reinventa para adaptar-se mas acaba como uma serviçal de sua madrasta e irmãs. Para isso, muitas vezes segue numa resignação cômoda e dependente que a fragiliza e outras, fazendo o que precisa ser feito com o intento de honrar uma tradição familiar e seguir &amp;nbsp;a sabedoria da mãe de que não importa o que lhe acontecesse ela conseguiria passar por tudo se mantivesse &quot;coragem e gentileza&quot;. Aos olhos mais céticos pode parecer muito piegas, mas se olharmos mais profundamente percebemos que esses valores que a norteiam não são pouca coisa para se praticar e que realmente a colocam em posturas íntegras diante das circunstâncias.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;Acontece um interessante paradoxo: enquanto ela mesma se coloca em situações que vão abafando todo esse potencial interno que existe não se dá conta do que aquilo está fazendo com sua vida e seu entorno. Ao mesmo tempo esse potencial que se mantém &quot;cristalino&quot; (como o sapatinho) apesar das circunstâncias quando não expressado com integridade a leva a uma vida reduzida a sobreviver e barganhar.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial; font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;O que ocorre com Ella no meio do caminho é que seu olhar transcendente diante da vida realmente continua trazendo um sentido muito mágico &#39;a ela. Mas sua acomodação e falta de empoderamento diante de alguns grandes desafios, quando passam dos limites a tornam alguém com as potencialidades tão pouco aterradas e reveladas que a reduzem a uma situação maltrapilha. Tanto que o apelido Cinderela dado pelas irmãs é por viver perto das cinzas de tal modo que está sempre suja delas. E é a própria Ella que escolhe assim viver, primeiro num sótão, depois perto das cinzas, no chão da cozinha em busca de algum calor. Ella nem nota que já está passando dos limites de se colocar em um lugar tão pequeno na vida e o quanto, mesmo com essa visão especial que segue nutrindo, está cega numa repetição de tarefas que a fazem girar em círculos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial; font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;Apesar de tudo Ella nunca ficou esperando um príncipe encantado nem alguém que a salvasse mas pouco fez até aquele momento com propriedade para sair da situação de submissão (muitas vezes sob o verniz de bondade) que não fazia bem a ninguém, principalmente a ela mesma. Quanto mais fazia todas as tarefas menos espaço deixava para que a própria madrasta e irmãs pudessem ocupar melhor seu tempo do que com futilidades, por exemplo. Não que Ella não fosse realmente boa, ela guardava em si essa pureza de valores e bondade genuína, mas que sob uma postura de submissão e resignação além dos limites para com ela mesma a colocavam num lugar de indignidade e não de humildade.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;Então o primeiro sinal de algum empoderamento acontece quando corre com o cavalo sem sela, selvagem, para a floresta em busca de um respiro para a situação opressora em que se encontra. Nesse passeio ajuda a salvar um cervo e é aí que cruza com Kit (que se recusa a se apresentar como príncipe) e ela se encanta com o &quot;aprendiz&quot; que acaba de conhecer, não pela visão romantizada mas como alguém que a tocou pela troca que tiveram (além de tudo ele promete não matar o cervo, o que significa muito para ela).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;Ella começa a engatinhar rumo a uma transgressão quando a madrasta nega um vestido para o baile. Ingenuamente acreditando que vai conseguir ir com seu consentimento (mais uma cegueira), conta com a ajuda dos ratinhos que a acompanham desde a infância (que chama de seus ínicos amigos) para costurar um vestido para si. O limite acontece quando a madrasta não só não permite que ela vá ao baile como rasga partes dos vestido que era de sua mãe.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;Nesse momento ela se revolta, sente raiva, se entristece e surge a fada madrinha que de elementos simples do dia a dia de Ella faz possível seu sonho se materializar.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;Note-se o quão simbólico e profundo é quando ela pede para a fada madrinha que não destrua o vestido da mãe, mas apenas o &quot;transforme&quot;. Ella honra a preciosa e inspiradora figura da mãe que representa valores muito importantes ao passo que se empodera sem precisar abandoná-los. Ella transgride integrando valores primordiais que lhe são muito caros com essa mulher/princesa ciente de seu poder que está prestes a se tornar.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;A fada madrinha é o veículo da potencialidade da imaginação criadora e a mentora que guia Ella para a vida adulta, para a mulher com as rédeas de seu destino.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;Dessa forma chega ao baile apropriada de seu poder pessoal, sem perder sua inocência mas agora uma mulher decidida a cumprir o que se propõe. Ela dança e se relaciona não com o príncipe apenas, mas com o aprendiz que tem valor humano para ela e por isso o fascina e atrai.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;Desde o começo Cinderela sabe que terá pouco tempo de desfrutar do &quot;sonho&quot; e de forma alguma se sente frustrada ou ansiosa por isso. Ela vive cada momento daquela noite consciente de sua fugacidade, até mesmo considerando o tempo de &quot;até meia noite&quot; como &quot;bastante tempo&quot;. Essa compreensão guarda a maturidade dessa Ella que surge: desfrutar a mágica sabendo que ela não dura para sempre e que tentar prolongá-la a levaria a situação maltrapilha novamente. Nessa aceitação é possível uma interação digna e íntegra com o príncipe. Ao escapar, deixa cair seu sapatinho de cristal, que simboliza o lugar que lhe pertence e ninguém pode tirar. Isso de certa forma a conforta internamente quando trancada no sótão pela madrasta para que o príncipe não a encontre com o sapatinho perdido: que viveu verdadeira mente aquela noite &amp;nbsp;e que o que foi vivido ninguém pode lhe tirar. Por honrar &amp;nbsp;sua vida ela não teme o futuro mas prossegue em seus valores que são expressados através do canto pela janela que, com a ajuda dos seres que com ela estão conectados, a fazem ser encontrada pelo príncipe. Outra boa característica dessa história: a colaboração de todos é que faz (também) a mágica dos sonhos possível.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial; font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;E no fim das contas por Kit saber apreciar a princesa poderosa e a camponesa que fazem parte dela, Cinderela aceita se casar com ele.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;A história de Cinderela representa o empoderamento pessoal com valores profundos integrados, e é isso que torna capaz o encantamento e mágica sempre possíveis no mistério da vida. Ao passo que apenas ter valores profundos sem colocá-los de fato a serviço de algo com consciência de si, seus limites e aspirações, por si só não levam a um caminho maior, mas apenas &#39;a sobrevivência. Da mesma forma que agir sem valores leva a uma sobrevivência vazia de sentido.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;Cinderela simboliza essa união da mágica com a ação, da conduta de vida alinhada com atitudes, da apropriação do poder pessoal como algo que não serve ao poder no sentido de dominar ou estar acima, mas ao poder como potência de transformação da nossa vida e do nosso entorno (não seria essa a grande mágica do viver?). E que é necessário que nos apropriemos de nossos príncipes e princesas não como um status quo mas como um potencial que tem muito a oferecer sem esquecer das raízes do&quot; não saber&quot; do aprendiz e da simplicidade da camponesa.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;Por acreditar em contos de fadas e fadas madrinhas como absolutamente &quot;reais&quot;, essa história me comove.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;Até por que, quem seria eu para duvidar? ;-)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2015/04/cinderela.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghSAiskD78kS0w0yfrmoNaXI_oJYgSdNtwNuRjMh8m-iD5i6C7LrGKQICefRsQICM5T6dgEo0cXG16uVw_tT0oW6P80RSfAaz9Br1IorgGgzdCVU5LcI5ydB5TPpeBrFjglGsQbVKhzq0/s72-c/cinderellla.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-6304007298334358478</guid><pubDate>Mon, 13 Oct 2014 18:28:00 +0000</pubDate><atom:updated>2015-07-20T21:10:20.892-03:00</atom:updated><title>Para não dizer que não falei das flores (ou os nossos centavos de cada dia)</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;
 &lt;o:DocumentProperties&gt;
  &lt;o:Template&gt;Normal&lt;/o:Template&gt;
  &lt;o:Revision&gt;0&lt;/o:Revision&gt;
  &lt;o:TotalTime&gt;0&lt;/o:TotalTime&gt;
  &lt;o:Pages&gt;1&lt;/o:Pages&gt;
  &lt;o:Words&gt;45&lt;/o:Words&gt;
  &lt;o:Characters&gt;261&lt;/o:Characters&gt;
  &lt;o:Lines&gt;2&lt;/o:Lines&gt;
  &lt;o:Paragraphs&gt;1&lt;/o:Paragraphs&gt;
  &lt;o:CharactersWithSpaces&gt;320&lt;/o:CharactersWithSpaces&gt;
  &lt;o:Version&gt;11.0&lt;/o:Version&gt;
 &lt;/o:DocumentProperties&gt;
 &lt;o:OfficeDocumentSettings&gt;
  &lt;o:AllowPNG/&gt;
 &lt;/o:OfficeDocumentSettings&gt;
&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;
 &lt;w:WordDocument&gt;
  &lt;w:Zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;
  &lt;w:DoNotShowRevisions/&gt;
  &lt;w:DoNotPrintRevisions/&gt;
  &lt;w:DisplayHorizontalDrawingGridEvery&gt;0&lt;/w:DisplayHorizontalDrawingGridEvery&gt;
  &lt;w:DisplayVerticalDrawingGridEvery&gt;0&lt;/w:DisplayVerticalDrawingGridEvery&gt;
  &lt;w:UseMarginsForDrawingGridOrigin/&gt;
 &lt;/w:WordDocument&gt;
&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;




&lt;!--StartFragment--&gt;

&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-indent: .5in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYrZ7GPxnF7PBCZ8r3jzoGE1faharjYSt8VgOTbijIeKWaVfXg6HJbH1WBcK9Z-bVZ3P8jEd1-g5QCVT4sl3jeZnML-oUAAl93gyYYhJs1Bc7G2aAeTNHbLRzhFOC_cq7R_k0x-CHfef0/s1600/bandeiras.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;246&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYrZ7GPxnF7PBCZ8r3jzoGE1faharjYSt8VgOTbijIeKWaVfXg6HJbH1WBcK9Z-bVZ3P8jEd1-g5QCVT4sl3jeZnML-oUAAl93gyYYhJs1Bc7G2aAeTNHbLRzhFOC_cq7R_k0x-CHfef0/s1600/bandeiras.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: xx-small;&quot;&gt;Foto: Alessandra Marcuzzi&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&quot;Um psicanalista francês, André Green disse certa vez que a resposta é a infelicidade da pergunta. Resposta não é uma coisa importante. Seja na história, na vida de cada um de nós. Quando a resposta chega o assunto já está resolvido. Pergunta é diferente: ela modifica, instiga, transforma.&quot; Sérgio Besserman Vianna&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-indent: .5in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
Desde a mesa de um bar &#39;as redes sociais temos cada vez mais necessidade de ter opinião sobre tudo, de tomar partido, de classificar o que é correto e errado, de dar palpite sobre o que nos é estranho ou o &quot;assunto da vez&quot;. No entanto não percebemos o quão intolerante podemos ser em nossas palavras e posturas diante do que se apresenta de uma maneira diferente da nossa. Um amigo disse algo que me tocou: &lt;i&gt;&quot;Estamos tão preocupados em ser bem resolvidos que nos esquecemos de ser delicados com as diferenças&quot;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
Nossos posicionamentos pretensiosos nos &amp;nbsp;colocam em um lugar de esteriótipos ao invés de humanos. Na vida real o ser humano é complexo, não como algo difícil de se enteder, mas por ser muito amplo e cheio de conexões possíveis. E o que me parece quando nos manifestamos desta maneira é que nos reduzimos a algo que nos tira essa (bela) humaninade a serviço de alguma aprovação, aceitação superficial, atenção a qualquer custo e perdemos toda riqueza de tantas outras possibilidades para além dessa visão estreita.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-indent: .5in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Manifestações coletivas sejam em torno do esporte, da política ou o que quer que seja, demonstram claramente um desejo social de estar junto. Vamos &#39;as ruas para uma passeata, para um jogo de futebol no estádio, para um show, compartilhamos opiniões, pensamentos e sentimentos nas mídias sociais... O coletivo naquele momento tem um significado, uma importância, uma força.&amp;nbsp;As grandes transformações acontecem nos encontros e é isso que acredito que a maioria de nós busca em essência ao aderir a esses eventos. Queremos sentir que há empatia pelas coisas que nos são mais caras, queremos fazer parte, queremos buscar soluções em parcerias, queremos nos expressar, queremos ser ouvidos...&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-indent: .5in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
No entanto, sinto também que não sabemos bem o que fazer com o que resulta do formato em que acabamos por expressar esse desejo e por isso nos perdemos.&amp;nbsp;Há o momento do grito mas é necessário um momento de silêncio individual para processar o barulho e ver o que fazer com ele. Após gritarmos algo engasgado acredito que precisemos direcionar a angústia da interrogação para algo produtivo.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-indent: .5in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Particularmente não tenho interesse por discursos inflamados que como fogo em palha logo se dissolvem. Há algum tempo desenvolvi um hábito de manter um certo ceticismo ao redor em assuntos coletivos, como um amante disponível caso me apaixone por alguma espécie de idéia e ele, no mínimo, me mostra outros ângulos de uma mesma questão. Interessantes são&amp;nbsp;as nuances e não me faz muito sentido as polaridades baseadas em antagonismo raso. &lt;b&gt;O que fazer a partir do revelado me interessa, o sentido me interessa&lt;/b&gt;.&lt;br /&gt;
Cada vez que antagonizamos aquilo que era o objeto &quot;contra&quot; ele dá lugar ao objeto &quot;a favor&quot;, sendo que ambos dependem de inúmeras circunstâncias e contextos. Mas simplificando dessa forma maniqueísta mais habitual e mais fácil de aderir como de digerir, o que vemos é uma mudança de lugares, quando o que realmente faz uma diferença consistente é a transformação.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-indent: .5in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O que seria a transformação? Pegar o que não agrega e devolver com algo que agregue. A transformação exige apoderar-se de uma responsabilidade que é só nossa, exige fazer nosso trabalho individual que é muito silencioso, por mais barulho que possamos fazer a respeito. A transformação &amp;nbsp;faz conviver com as perguntas e não apenas buscar respostas freneticamente. Mudança faz apenas sair de um lugar e ir a outro.&lt;br /&gt;
A mesma lógica dos esportes competitivos segue em nossas vidas de maneira geral: se &quot;ganhamos&quot; (fizemos &quot;certo&quot;, atendemos expectativas nossas e dos outros) está tudo certo e nada a se pensar, apenas desejar mais, qual a próxima meta?&amp;nbsp;Se &quot;perdemos&quot; seguem mil justificativas para a frustração, dramas e filosofias rasas (nos comparamos com resultados passados de nossas vidas e com o &quot;oponente&quot; para nos consolar ou nos mostrar que somos afinais melhores que a &quot;derrota&quot;, procuramos culpados, procuramos um salvador ou qualquer coisa que nos tire do desconforto...)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Fazendo nossa parte com nossa própria vida, não tenho dúvidas de que o coletivo naturalmente se beneficie e de que podemos estar mais inteiros a cada momento juntos, coletivamente.&amp;nbsp;Duvide de você mesmo e duvide do que lê e ouve. Não como um desacreditado, mas como um observador saudável que busca a amplitude e não o estreitamento.&amp;nbsp;Não como um chato questionador, mas um questionador buscador: aquele que está constantemente em jornada e, portanto, entende que o que se apresenta diante &amp;nbsp;dos nossos olhos sempre depende da visão para ele.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-indent: .5in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-indent: .5in;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;









&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;
 &lt;o:DocumentProperties&gt;
  &lt;o:Template&gt;Normal&lt;/o:Template&gt;
  &lt;o:Revision&gt;0&lt;/o:Revision&gt;
  &lt;o:TotalTime&gt;0&lt;/o:TotalTime&gt;
  &lt;o:Pages&gt;1&lt;/o:Pages&gt;
  &lt;o:Words&gt;38&lt;/o:Words&gt;
  &lt;o:Characters&gt;218&lt;/o:Characters&gt;
  &lt;o:Lines&gt;1&lt;/o:Lines&gt;
  &lt;o:Paragraphs&gt;1&lt;/o:Paragraphs&gt;
  &lt;o:CharactersWithSpaces&gt;267&lt;/o:CharactersWithSpaces&gt;
  &lt;o:Version&gt;11.0&lt;/o:Version&gt;
 &lt;/o:DocumentProperties&gt;
 &lt;o:OfficeDocumentSettings&gt;
  &lt;o:AllowPNG/&gt;
 &lt;/o:OfficeDocumentSettings&gt;
&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;
 &lt;w:WordDocument&gt;
  &lt;w:Zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;
  &lt;w:DoNotShowRevisions/&gt;
  &lt;w:DoNotPrintRevisions/&gt;
  &lt;w:DisplayHorizontalDrawingGridEvery&gt;0&lt;/w:DisplayHorizontalDrawingGridEvery&gt;
  &lt;w:DisplayVerticalDrawingGridEvery&gt;0&lt;/w:DisplayVerticalDrawingGridEvery&gt;
  &lt;w:UseMarginsForDrawingGridOrigin/&gt;
 &lt;/w:WordDocument&gt;
&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;




&lt;!--StartFragment--&gt;

&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-indent: .5in;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;O que me ensinaram nunca me deu
mais calor nem mais frio,&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;

&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-indent: .5in;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;O que me disseram que havia nunca
me alterou a forma de uma coisa.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;
&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-indent: .5in;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;O que me aprenderam a ver nunca
tocou nos meus olhos.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;
&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-indent: .5in;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;O que me apontaram nunca estava
ali: estava ali só o que ali estava.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;
&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-indent: .5in;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;
&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-indent: .5in;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;Alberto Caeiro,&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;
&lt;!--EndFragment--&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;
&lt;!--EndFragment--&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2014/10/para-nao-dizer-que-nao-falei-das-flores.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYrZ7GPxnF7PBCZ8r3jzoGE1faharjYSt8VgOTbijIeKWaVfXg6HJbH1WBcK9Z-bVZ3P8jEd1-g5QCVT4sl3jeZnML-oUAAl93gyYYhJs1Bc7G2aAeTNHbLRzhFOC_cq7R_k0x-CHfef0/s72-c/bandeiras.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-4434586107908990243</guid><pubDate>Sun, 10 Aug 2014 12:06:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-11-06T10:23:17.087-02:00</atom:updated><title>Sobre (e para) meu pai </title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;
 &lt;o:DocumentProperties&gt;
  &lt;o:Template&gt;Normal&lt;/o:Template&gt;
  &lt;o:Revision&gt;0&lt;/o:Revision&gt;
  &lt;o:TotalTime&gt;0&lt;/o:TotalTime&gt;
  &lt;o:Pages&gt;1&lt;/o:Pages&gt;
  &lt;o:Words&gt;479&lt;/o:Words&gt;
  &lt;o:Characters&gt;2735&lt;/o:Characters&gt;
  &lt;o:Lines&gt;22&lt;/o:Lines&gt;
  &lt;o:Paragraphs&gt;5&lt;/o:Paragraphs&gt;
  &lt;o:CharactersWithSpaces&gt;3358&lt;/o:CharactersWithSpaces&gt;
  &lt;o:Version&gt;11.0&lt;/o:Version&gt;
 &lt;/o:DocumentProperties&gt;
 &lt;o:OfficeDocumentSettings&gt;
  &lt;o:AllowPNG/&gt;
 &lt;/o:OfficeDocumentSettings&gt;
&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;
 &lt;w:WordDocument&gt;
  &lt;w:Zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;
  &lt;w:DoNotShowRevisions/&gt;
  &lt;w:DoNotPrintRevisions/&gt;
  &lt;w:DisplayHorizontalDrawingGridEvery&gt;0&lt;/w:DisplayHorizontalDrawingGridEvery&gt;
  &lt;w:DisplayVerticalDrawingGridEvery&gt;0&lt;/w:DisplayVerticalDrawingGridEvery&gt;
  &lt;w:UseMarginsForDrawingGridOrigin/&gt;
 &lt;/w:WordDocument&gt;
&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;




&lt;!--StartFragment--&gt;

&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjl8LigfPl60wpt6DgtjUxRX9bjigyzzeHTHyAmFIiykVkQshMMklUbmyFgpgzk-sgIHW76BKbGDEJD3FXe0fHFycQNLcNMYEntscjiqJnLvEiRqAxXkSxPRKVwj_URhcjVabsQE424kpE/s1600/1515233665_70b14cfa45_m.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjl8LigfPl60wpt6DgtjUxRX9bjigyzzeHTHyAmFIiykVkQshMMklUbmyFgpgzk-sgIHW76BKbGDEJD3FXe0fHFycQNLcNMYEntscjiqJnLvEiRqAxXkSxPRKVwj_URhcjVabsQE424kpE/s1600/1515233665_70b14cfa45_m.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Meu pai.&lt;br /&gt;
E eu.&lt;br /&gt;
Houve um (longo) tempo em que nossas diferenças eram mais reforçadas do que nossas conexões&lt;br /&gt;
Um tempo de conflitos inflamados, inflamantes&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu me achava muito diferente dele, e me sentia inadequada&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ele não achava que eu &quot;tinha puxado a ele&quot; e sentia estranhamento&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
De certa forma fomos beneficiados por isso conforme amadurecemos, pois acabamos seguindo por uma via muito interessante: um coleguismo que floresceu amizade.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Como pessoas que convivem de tempos e tempos e vão se conhecendo, meio que por curiosidade, meio &amp;nbsp;porque vão conviver de qualquer maneira...&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A ironia feliz é que acabamos descobrindo nas coisas que mais nos importam na vida as semelhanças não de personalidade, mas de caminhar.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ele é dessas pessoas interessantes que sabem sorrir diante do que não entendem ou conhecem.&lt;br /&gt;
Ele é dessas pessoas que sabe sorrir, sorrir muito, sorrir bem.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Disso surge uma
cumplicidade muito implícita nossa, que precisa de poucas palavras e mais presença para se manifestar.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ele me surpreende muito com suas reações diante de coisas
que talvez ele não entenda sobre mim.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ou que talvez ele entenda melhor do que eu
mesma que achava que ele não entendesse...&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Uma outra vez no Natal, estávamos assistindo a um filme sobre Jesus Cristo na TV&lt;br /&gt;
Ele gosta muito de contar histórias sobre a Bíblia&lt;br /&gt;
Eu gosto muito de ouvi-las&lt;br /&gt;
Então perguntei sobre uma história que estava passando no filme, queria entender melhor o sentido&lt;br /&gt;
Ele me explicou, eu me emocionei.&lt;br /&gt;
E compartilhei algo parecido que havia ouvido no Budismo&lt;br /&gt;
(ele sorriu um sorriso de quem dividiu algo precioso e entende que também era precioso para mim)&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Há uns dois anos ele estava internado no hospital após ter um AVC.&lt;br /&gt;
Sua vulnerabilidade me comovia profundamente, principalmente por imaginar que ele como pai, homem, pessoa, sofria muito nessa posição...&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ele estava na maca para
um exame sorrindo um sorriso que queria esconder sua preocupação e eu tentando disfraçar a minha tensão com
um bom humor nervoso...&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ele então saiu da sala de exame muito bem e eu
relaxei.&lt;br /&gt;
Percebi que tinha um tubinho de plástico perto do quadril e perguntei, fazendo graça:&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-left: .5in; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list .5in; text-indent: -.25in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;!--[if !supportLists]--&gt;&lt;span style=&quot;mso-font-width: 0%;&quot;&gt;-&lt;span style=&quot;font: 7.0pt &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;!--[endif]--&gt;Pai,
eles enfiaram isso aí no seu... ? (fazendo um assovio e um gesto com o dedo)&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-left: .5in; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list .5in; text-indent: -.25in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;!--[if !supportLists]--&gt;&lt;span style=&quot;mso-font-width: 0%;&quot;&gt;-&lt;span style=&quot;font: 7.0pt &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Não filha, é o soro! hahahahaha&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
(ele chorou de tanto rir)&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Então ele mudou de hospital e eu estava lá com ele em
silêncio no quarto (coisa que costuma acontecer quando estamos só nós dois juntos) e chegou uma visita que
eu não conhecia.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ele orgulhoso me apresentou como sua filha primogênita (ele
adora usar esssa palavra)&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-left: .5in; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list .5in; text-indent: -.25in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;!--[if !supportLists]--&gt;&lt;span style=&quot;mso-font-width: 0%;&quot;&gt;-&lt;span style=&quot;font: 7.0pt &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;!--[endif]--&gt;Ah
então essa é sua filha casada?&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-left: .5in; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list .5in; text-indent: -.25in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;!--[if !supportLists]--&gt;&lt;span style=&quot;mso-font-width: 0%;&quot;&gt;-&lt;span style=&quot;font: 7.0pt &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;!--[endif]--&gt;Não,
é a outra mas essa também já foi.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-left: .5in; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list .5in; text-indent: -.25in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;!--[if !supportLists]--&gt;&lt;span style=&quot;mso-font-width: 0%;&quot;&gt;-&lt;span style=&quot;font: 7.0pt &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;!--[endif]--&gt;(o
homem olha pra mim um pouco espantado) Mesmo? Tão novinha? E
não quis casar de novo por que?&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&amp;nbsp;Meu pai se adiantou:&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-left: .5in; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list .5in; text-indent: -.25in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;!--[if !supportLists]--&gt;&lt;span style=&quot;mso-font-width: 0%;&quot;&gt;-&lt;span style=&quot;font: 7.0pt &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Não sei... Ela não casou de novo mas eu não me preocupo com isso. Parece que alguma
coisa está dando muito certo para ela, pois está sempre bem.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
(ele sorriu olhando para mim, um sorriso de &quot;tamo junto&quot;)&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ali, de uma forma mais profunda nossa cumplicidade ficou sutilmente muito clara&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Fiquei tão feliz nesse dia e não sei porque nunca disse isso a ele&lt;br /&gt;
Mas suspeito que inventei esse texto só para isso.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ele fica feliz quando todas as filhas estão em harmonia&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ele fica muito feliz com as famílias reunidas&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ele não entende como eu faço tantas coisas sem perguntar para ele&lt;br /&gt;
Ele gostaria que eu perguntasse mais&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu tô aprendendo.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ele fica feliz comendo uma fruta que lembra sua infância&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu também.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ele fica contente com coisas simples. Ele gosta de fazer as pessoas rirem.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu também.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ele tem fascínio por espiritualidade e se alegra contando situações em que isso se demonstra em sua vida&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu também.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ele nunca pede satisfação para mim, mas liga para perguntar onde estou e se estou bem&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ele liga para dizer que tem saudade&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ele liga para dizer que está indo viajar e quando volta&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu ligo para dizer que tenho saudade e saber se ele está bem&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu digo a ele o que se passa no meu coração&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu aprendi.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu digo o que me faz sentido na vida ou as coisas mais bonitas que tenho experienciado&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ele se sente a vontade e diz coisas que me fazem esquecer que ele é meu pai&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Então ele me abraça com um sorriso e uma piada&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
E eu me lembro que tive a sorte de ele ser também&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Meu pai.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-left: .25in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-left: .25in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-left: .25in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-left: .25in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-left: .25in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;!--EndFragment--&gt;&lt;!--3--&gt;&lt;!--3--&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2014/08/sobre-meu-pai-e-os-pais-que-gente.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjl8LigfPl60wpt6DgtjUxRX9bjigyzzeHTHyAmFIiykVkQshMMklUbmyFgpgzk-sgIHW76BKbGDEJD3FXe0fHFycQNLcNMYEntscjiqJnLvEiRqAxXkSxPRKVwj_URhcjVabsQE424kpE/s72-c/1515233665_70b14cfa45_m.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-6427598489446055936</guid><pubDate>Wed, 09 Jul 2014 12:58:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-07-09T10:12:19.741-03:00</atom:updated><title>Sobre a escuta (ou o que aprendo escutando)</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Helvetica Neue&#39;, &#39;Segoe UI&#39;, Helvetica, Arial, &#39;Lucida Grande&#39;, sans-serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-size: 13px; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5_8WcEhejh4ATtZJiArV2_GaNfUj24Ftej6PSYRC-sbDmPXorsZiDXyFzdBlB2J-gkDnWX6MVVjZerbydr664NQbIbNGBDHRqjiCLAjJqLav8SCRjXemSFQPuY3PRACeFM9s6rA3DiLo/s1600/planta+no+muro.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5_8WcEhejh4ATtZJiArV2_GaNfUj24Ftej6PSYRC-sbDmPXorsZiDXyFzdBlB2J-gkDnWX6MVVjZerbydr664NQbIbNGBDHRqjiCLAjJqLav8SCRjXemSFQPuY3PRACeFM9s6rA3DiLo/s1600/planta+no+muro.jpg&quot; height=&quot;320&quot; width=&quot;239&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;yui_3_16_0_1_1404907488673_6917&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: xx-small;&quot;&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;Foto: Alessandra Marcuzzi&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;yui_3_16_0_1_1404907488673_6917&quot; style=&quot;font-size: 13px;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;yui_3_16_0_1_1404907488673_6917&quot; style=&quot;font-size: 13px; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;&quot;Como ouvintes, não precisamos de insights sobre dinâmica psicológica ou treinamento em psicoterapia. O que é essencial é nossa capacidade de estarmos presentes em relação ao que realmente está acontecendo dentro da outra pessoa - em relação aos sentimentos únicos que uma pessoa está vivendo naquele mesmo instante.&quot; Marshall Rosemberg&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;yui_3_16_0_1_1404907488673_6965&quot; style=&quot;font-size: 13px; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Helvetica Neue&#39;, &#39;Segoe UI&#39;, Helvetica, Arial, &#39;Lucida Grande&#39;, sans-serif; font-size: 13px;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div id=&quot;yui_3_16_0_1_1404907488673_6917&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Helvetica Neue&#39;, &#39;Segoe UI&#39;, Helvetica, Arial, &#39;Lucida Grande&#39;, sans-serif; font-size: 13px;&quot;&gt;O que é a escuta? Além do ato de escutar?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Helvetica Neue&#39;, &#39;Segoe UI&#39;, Helvetica, Arial, &#39;Lucida Grande&#39;, sans-serif; font-size: 13px;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;
&lt;div id=&quot;yui_3_16_0_1_1404907488673_6917&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Helvetica Neue&#39;, &#39;Segoe UI&#39;, Helvetica, Arial, &#39;Lucida Grande&#39;, sans-serif; font-size: 13px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Helvetica Neue&#39;, &#39;Segoe UI&#39;, Helvetica, Arial, &#39;Lucida Grande&#39;, sans-serif; font-size: 13px;&quot;&gt;
&lt;div id=&quot;yui_3_16_0_1_1404907488673_6917&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A escuta é como um abraço silencioso, onde é ofecerida uma presença. Ela é firme, a respiração mansa, como se tivesse todo o tempo do mundo... E quando a praticamos sentimos essa verdade: temos todo o tempo do mundo, somos donos do nosso tempo.&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;yui_3_16_0_1_1404907488673_6917&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A presença firme vem de uma vivacidade de simplesmente estar ali. Temos energia, a postura é ereta, os olhos abertos, sem bocejos...&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;yui_3_16_0_1_1404907488673_6917&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Numa real necessidade de comentar o que está se escutando, a fala vem de um lugar de abertura e atenção e é naturalmente mais assertiva e objetiva sem por isso ser fria ou sem emoção.&lt;br /&gt;
Ela pode sugerir, mas não interfere nem corta.&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;yui_3_16_0_1_1404907488673_6917&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Os impulsos de interferência, como aconselhar, contar uma experiência própria, adiantar um pensamento do outro acontecem quando estamos em nossos próprios filmes de passado ou de futuro sobre o que está sendo dito.&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;yui_3_16_0_1_1404907488673_6917&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;yui_3_16_0_1_1404907488673_6917&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O processo da escuta dispensa preparos, receitas. Ele é simples e sutil.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Helvetica Neue&#39;, &#39;Segoe UI&#39;, Helvetica, Arial, &#39;Lucida Grande&#39;, sans-serif; font-size: 13px;&quot;&gt;A escuta genuína nos coloca no momento presente, e consequentemente, na realidade do que está sendo expressado. Dessa forma, muitas vezes pode parecer impessoal, pois crua, no sentido de nenhum artifício.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Helvetica Neue&#39;, &#39;Segoe UI&#39;, Helvetica, Arial, &#39;Lucida Grande&#39;, sans-serif; font-size: 13px;&quot;&gt;Porém, poucas coisas são mais íntimas do que escutar profundamente. E a escuta é imensa, ela abrange ouvir a nós mesmos, ouvir nosso corpo, ouvir o outro, ouvir seu corpo. Ouvir inteiro, tudo.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Helvetica Neue&#39;, &#39;Segoe UI&#39;, Helvetica, Arial, &#39;Lucida Grande&#39;, sans-serif; font-size: 13px;&quot;&gt;E &#39;as vezes confundimos escutar com elocubrações, suposições, quando não confundimos nossas próprias emoções com julgamentos, manipulações.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Helvetica Neue&#39;, &#39;Segoe UI&#39;, Helvetica, Arial, &#39;Lucida Grande&#39;, sans-serif; font-size: 13px;&quot;&gt;Ouvir um outro é possível quando nos habituamos a nos ouvir. Assim conhecemos nossas necessidades mais a fundo, e passamos a discernir entre elas e uma emoção. E o que a emoção nos traz de notícias, não para &amp;nbsp;nos perdermos em pensamentos, para que a partir da nossa própria compreensão conosco, a habilidade de compreender uma outra pessoa de maneira integral floresça.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Helvetica Neue&#39;, &#39;Segoe UI&#39;, Helvetica, Arial, &#39;Lucida Grande&#39;, sans-serif; font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Helvetica Neue&#39;, &#39;Segoe UI&#39;, Helvetica, Arial, &#39;Lucida Grande&#39;, sans-serif; font-size: 13px;&quot;&gt;Havendo disponibilidade interna e interesse autêntico pelo ser que compartilha, a conexão acontece naturalmente. Pois naquele instante o que é escutado não são as palavras, é a expressão de um universo inteiro.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Helvetica Neue&#39;, &#39;Segoe UI&#39;, Helvetica, Arial, &#39;Lucida Grande&#39;, sans-serif; font-size: 13px;&quot;&gt;E então a empatia acontece e cuida do fluxo, de forma leve independentemente do conteúdo ou formato da fala.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Helvetica Neue&#39;, &#39;Segoe UI&#39;, Helvetica, Arial, &#39;Lucida Grande&#39;, sans-serif; font-size: 13px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Helvetica Neue&#39;, &#39;Segoe UI&#39;, Helvetica, Arial, &#39;Lucida Grande&#39;, sans-serif; font-size: 13px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Helvetica Neue&#39;, &#39;Segoe UI&#39;, Helvetica, Arial, &#39;Lucida Grande&#39;, sans-serif; font-size: 13px;&quot;&gt;Entre a escuta, a fala e a ação existe um campo imenso.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Helvetica Neue&#39;, &#39;Segoe UI&#39;, Helvetica, Arial, &#39;Lucida Grande&#39;, sans-serif; font-size: 13px;&quot;&gt;É lá que muitas possibilidades nos convidam para dançar.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Helvetica Neue&#39;, &#39;Segoe UI&#39;, Helvetica, Arial, &#39;Lucida Grande&#39;, sans-serif; font-size: 13px;&quot;&gt;E onde boas sementes se tornam perfume acessível &#39;a todos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Helvetica Neue&#39;, &#39;Segoe UI&#39;, Helvetica, Arial, &#39;Lucida Grande&#39;, sans-serif; font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;yui_3_16_0_1_1404907488673_6971&quot; style=&quot;font-size: 13px;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;yui_3_16_0_1_1404907488673_6993&quot; style=&quot;font-size: 13px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;yui_3_16_0_1_1404907488673_6913&quot; style=&quot;font-size: 13px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2014/07/sobre-escuta-ou-o-que-aprendo-escutando.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5_8WcEhejh4ATtZJiArV2_GaNfUj24Ftej6PSYRC-sbDmPXorsZiDXyFzdBlB2J-gkDnWX6MVVjZerbydr664NQbIbNGBDHRqjiCLAjJqLav8SCRjXemSFQPuY3PRACeFM9s6rA3DiLo/s72-c/planta+no+muro.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>6</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-253168601847899249</guid><pubDate>Tue, 11 Mar 2014 14:06:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-04-23T00:29:25.626-03:00</atom:updated><title>O dia que mudou a minha vida (ou na dúvida, lave a louça)</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiWrgduvRZiUNsPEAVCw2KSeFXGM88lHHWAz8HbGE1zDA5UQ62y18Hg-IRf-pJrrVr-Ja8ANjjfYzOKPbUeBcyGq-HuGWbkIZFWJ5rJoCCSm3h2A_-aJUK2m8I1kZbN2tJK69OH62pL2gI/s1600/lavar_louc%25CC%25A7a.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiWrgduvRZiUNsPEAVCw2KSeFXGM88lHHWAz8HbGE1zDA5UQ62y18Hg-IRf-pJrrVr-Ja8ANjjfYzOKPbUeBcyGq-HuGWbkIZFWJ5rJoCCSm3h2A_-aJUK2m8I1kZbN2tJK69OH62pL2gI/s1600/lavar_louc%25CC%25A7a.jpg&quot; height=&quot;240&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Era algum dia de novembro. Semanas de preocupação e especialmente naquele dia uma tristeza dessas que não têm o sabor amargo da depressão mas aquele azedo doce de algo que não está bem mas &amp;nbsp;ainda assim conseguimos sorrir para o gato na sala ou diante de uma flor no vaso...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
No pico de uma angústia, coloquei a bolsa em cima da mesa de jantar e sentei no sofá.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tinha um chinelo no chão, resolvi colocá-lo em seu lugar no quarto. A cama estava desarrumada, comecei a pegar peça a peça de roupa que estava em cima dela e pendurei nos cabides e guardei nas gavetas. Notei em cima da cabeceira algumas contas a pagar espalhadas, juntei todas e levei para a mesa do escritório onde um prato com garfo e faca repousavam. Parei. Os restos de comida estavam duros e aderidos aos talheres, o prato tinha cores de algo que ficou para trás, algo ali deixado com um certo descuidado ou alguma distração. Ou esquecimento. Um prato sem importância abandonado em cima de uma mesa onde não deveria estar, deslocado, desconectado e de repente alvo de toda atenção.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Peguei o prato e levei até a pia da cozinha, onde para minha surpresa estava acontecendo um congresso de coisas que ficaram para trás falando em voz alta. Talheres, panelas, copo de liquidificador, cumbucas, copos... Estavam todos lá &#39;a espera da chegada da faxineira. Da faxineira? Por que esperar por ela? Por que delegar a ela só porque ela é &quot;paga&quot; para a tarefa? Por que deixar para trás se eu mesma poderia fazer aquilo se não fosse a preguiça ou porque tem alguém para fazê-lo?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Lavei a louça uma a uma. Em alguns momentos com nojinho dos restos de comida grudados e preguiça &amp;nbsp;diante de sujeiras que exigiam mais que apenas circular a bucha com sabão... Outros aproveitando o frescor da água, a &quot;bagunça&quot; que a água faz e que chegava a lembrar os banhos de esguicho da infância... Aos poucos toda louça estava lavada e ao colocar para escorrer em cima da bancada notei que podia organizar melhor todas aquelas coisas, um bom espaço na cozinha seria bem vindo. Reorganizei os ármarios para que tudo coubesse e em alguns bons minutos a bancada estava mais livre, com mais espaço para as atividades do dia-a-dia.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Fui arrumar o tapete que fica em frente a pia e notei que o chão estava bem cheio de poeira. Varri em direção &#39;a sala e percebi que a sala também estava cheia de poeira. Varri a cozinha e a sala e percebi que o sofá estava todo bagunçado, com suas almofadas e uma manta.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Arrumei o sofá e sentei.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Respirei sentindo uma leveza e resolvi meditar. Não sei por quanto tempo meditei, levantei e senti vontade de acender insenso e velas como se uma visita estivesse para chegar.&lt;br /&gt;
Peguei um cacho de uvas na geladeira, deitei no sofá e assisti um seriado.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
Fui para o quarto e a cama arrumada fazia um convite irresisitível...&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
Adormeci.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2014/03/o-dia-que-mudou-minha-vida.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiWrgduvRZiUNsPEAVCw2KSeFXGM88lHHWAz8HbGE1zDA5UQ62y18Hg-IRf-pJrrVr-Ja8ANjjfYzOKPbUeBcyGq-HuGWbkIZFWJ5rJoCCSm3h2A_-aJUK2m8I1kZbN2tJK69OH62pL2gI/s72-c/lavar_louc%25CC%25A7a.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-6635260367715377618</guid><pubDate>Thu, 20 Feb 2014 00:47:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-02-19T21:56:14.807-03:00</atom:updated><title>Justiceiros acorrentados num poste, todo mundo que a gente conhece e Clarice Lispector</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyMXQIaM3400y4XLIuLdyhoJMKEkAknWdg9qW_E6ECy2snnwCfSnmRo3yK4wQTIMzBn1gtMAQTVv9GYNH3GAH_zUYiehgNxCh3wpxpCQL8_dwpVJUEjw8UzaJJRcLb9Ir8ZYSEIH_nEYQ/s1600/01.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyMXQIaM3400y4XLIuLdyhoJMKEkAknWdg9qW_E6ECy2snnwCfSnmRo3yK4wQTIMzBn1gtMAQTVv9GYNH3GAH_zUYiehgNxCh3wpxpCQL8_dwpVJUEjw8UzaJJRcLb9Ir8ZYSEIH_nEYQ/s1600/01.jpg&quot; height=&quot;212&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;Dali e o Rinoceronte&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Open Sans&#39;, sans-serif; font-size: 13px;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;em&gt;&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;
&lt;em&gt;Recomendo ler em voz alta:&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;em&gt;&quot; (...) Esta é a lei. Mas há alguma coisa que, se me faz ouvir o primeiro e o segundo tiro com um alívio de segurança, no terceiro me deixa alerta, no quarto desassossegada, o quinto e o sexto me cobrem de vergonha, o sétimo e o oitavo eu ouço com o coração batendo de horror, no nono e no décimo minha boca está trêmula, no décimo primeiro digo em espanto o nome de Deus, no décimo segundo chamo meu irmão. O décimo terceiro tiro me assassina — porque eu sou o outro. Porque eu quero ser o outro.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;em&gt;Essa justiça que vela meu sono, eu a repudio, humilhada por precisar dela. Enquanto isso durmo e falsamente me salvo. Nós, os sonsos essenciais.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;em&gt;Para que minha casa funcione, exijo de mim como primeiro dever que eu seja sonsa, que eu não exerça a minha revolta e o meu amor, guardados. Se eu não for sonsa, minha casa estremece. Eu devo ter esquecido que embaixo da casa está o terreno, o chão onde nova casa poderia ser erguida. Enquanto isso dormimos e falsamente nos salvamos.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;
&lt;em&gt;&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;(...)&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;em&gt;Tudo o que nele foi violência é em nós furtivo, e um evita o olhar do outro para não corrermos o risco de nos entendermos. Para que a casa não estre­meça.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;em&gt;A violência rebentada em Mineirinho que só outra mão de homem, a mão da esperança, pousando sobre sua cabeça aturdida e doente, poderia aplacar e fazer com que seus olhos surpreendidos se erguessem e enfim se enchessem de lágrimas. Só depois que um homem é encontrado inerte no chão, sem o gorro e sem os sapatos, vejo que esqueci de lhe ter dito: também eu.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;em&gt;Eu não quero esta casa. Quero uma justiça que tivesse dado chance a uma coisa pura e cheia de desamparo em Mineirinho — essa coisa que move montanhas e é a mesma que o fez gostar “feito doido” de uma mulher, e a mesma que o levou a passar por porta tão estreita que dilacera a nudez; é uma coisa que em nós é tão intensa e límpida como uma grama perigosa de radium, essa coisa é um grão de vida que se for pisado se transforma em algo ameaçador — em amor pisado; essa coisa, que em Mineirinho se tornou punhal, é a mesma que em mim faz com que eu dê água a outro homem, não porque eu tenha água, mas porque, também eu, sei o que é sede; e também eu, que não me perdi, experimentei a perdição.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;
&lt;em&gt;&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;em&gt;A justiça prévia, essa não me envergonharia. Já era tempo de, com ironia ou não, sermos mais divinos; se adivinhamos o que seria a bondade de Deus é porque adivinhamos em nós a bondade, aquela que vê o homem antes de ele ser um doente do crime. Continuo, porém, espe­rando que Deus seja o pai, quando sei que um homem pode ser o pai de outro homem.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;em&gt;E continuo a morar na casa fraca. Essa casa, cuja porta protetora eu tranco tão bem, essa casa não resistirá à primeira ventania que fará voar pelos ares uma porta tran­cada. Mas ela está de pé, e Mineirinho viveu por mim a raiva, enquanto eu tive calma.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;em&gt;Foi fuzilado na sua força desorientada, enquanto um deus fabricado no último instante abençoa às pressas a minha maldade organizada e a minha justiça estupidificada: o que sustenta as paredes de minha casa é a certeza de que sempre me justificarei, meus amigos não me justificarão, mas meus inimigos que são os meus cúmplices, esses me cumprimentarão; o que me sustenta é saber que sempre fabricarei um deus à imagem do que eu precisar para dormir tranqüila e que outros furtivamente fingirão que&amp;nbsp;estamos&amp;nbsp;todos certos e que nada há a fazer.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;em&gt;Tudo isso, sim, pois somos os sonsos essenciais, baluartes de alguma coisa. E sobretudo procurar não entender.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;em&gt;Porque quem entende desorganiza. Há alguma coisa em nós que desorganizaria tudo — uma coisa que entende. Essa coisa que fica muda diante do homem sem o gorro e sem os sapatos, e para tê-los ele roubou e matou; e fica muda diante do São Jorge de ouro e diamantes. Essa alguma coisa muito séria em mim fica ainda mais séria diante do homem metralhado. Essa alguma coisa é o assassino em mim? Não, é desespero em nós. Feito doidos, nós o conhecemos, a esse homem morto onde a grama de radium se incendiara. Mas só feito doidos, e não como sonsos, o conhecemos. É como doido que entro pela vida que tantas vezes não tem porta, e como doido&amp;nbsp;compreendo&amp;nbsp;o que é perigoso compreender, e só como doido é que sinto o amor profundo, aquele que se confirma&amp;nbsp;quando vejo que o radium se irradiará de qualquer modo, se não for pela confiança, pela esperança e pelo amor, então miseravelmente pela doente coragem de destruição. Se eu não fosse doido, eu seria oitocentos policiais com oitocentas metralhadoras, e esta seria a minha honorabilidade.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;em&gt;Até que viesse uma justiça um pouco mais doida. Uma que levasse em conta que todos temos que falar por um homem que se desesperou porque neste a fala humana já falhou, ele já é tão mudo que só o bruto grito desarticulado serve de sinalização.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;em&gt;Uma justiça prévia que se lembrasse de que nossa grande luta é a do medo, e que um homem que mata muito é porque teve muito medo. Sobretudo uma justiça que se olhasse a si própria, e que visse que nós todos, lama viva, somos escuros, e por isso nem mesmo a maldade de um homem pode ser entregue à maldade de outro homem: para que este não possa cometer livre e aprovadamente um crime de fuzilamento.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;color: #363636; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;&quot;&gt;Uma justiça que não se esqueça de que nós todos somos perigosos, e que na hora em que o justiceiro mata, ele não está mais nos protegendo nem querendo eliminar um criminoso, ele está cometendo o seu crime particular, um longamente guardado. Na hora de matar um criminoso – nesse instante está sendo morto um inocente.&lt;/span&gt;&amp;nbsp;Não, não é que eu queira o sublime, nem as coisas que foram se tornando as palavras que me fazem dormir tranqüila, mistura de perdão, de caridade vaga, nós que nos refugiamos no abstrato.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;em&gt;&lt;b&gt;O que eu quero é muito mais áspero e mais difícil: quero o terreno.&quot;&lt;/b&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;em&gt;Mineirinho por Clarice Lispector&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;em&gt;&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;
&lt;em&gt;&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;
&lt;em&gt;&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;
&lt;em&gt;Fonte: Geledés Instituto da Mulher Negra&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2014/02/justiceiros-acorrentados-num-poste-todo.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyMXQIaM3400y4XLIuLdyhoJMKEkAknWdg9qW_E6ECy2snnwCfSnmRo3yK4wQTIMzBn1gtMAQTVv9GYNH3GAH_zUYiehgNxCh3wpxpCQL8_dwpVJUEjw8UzaJJRcLb9Ir8ZYSEIH_nEYQ/s72-c/01.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-8053549206978709718</guid><pubDate>Tue, 03 Dec 2013 20:56:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-12-04T20:44:47.375-02:00</atom:updated><title>Tio Zé </title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkK2ic2E8Eu0wjpjrM3oINmzHc8cA09VHCofe7ZSQQgofmGEahFV-Wjs10mG8EBsSKan0LnsvX2tA4unyr_Gz251yixodDvJXBMJdtyHuyR_ZH16x6Dl_6gu7GIhsBABDMZDOtZvaHuGI/s1600/nuvem+dourada.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkK2ic2E8Eu0wjpjrM3oINmzHc8cA09VHCofe7ZSQQgofmGEahFV-Wjs10mG8EBsSKan0LnsvX2tA4unyr_Gz251yixodDvJXBMJdtyHuyR_ZH16x6Dl_6gu7GIhsBABDMZDOtZvaHuGI/s320/nuvem+dourada.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Não sabia muito sobre meu tio, apesar de ter convivido bastante com ele, mas vinha acompanhando admirada a união dos irmãos com viagens incansáveis para o tratamento numa mobilização solidária de encher o peito de alegria. Há pouco meu pai havia viajado com ele ao local onde nasceram e na sequência organizou seu próprio aniversário com máximo da família presente. Naquele domingo que antecedeu, estavam os irmãos em volta dele no hospital fazendo orações e dando suporte.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;Num dia comum ele se foi.&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
E lá estava eu hoje no velório. Um dia comum. Daqueles que podia estar frio mas fazia muito sol.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
E lá estava eu, que evito velórios pois não gosto de ver o corpo.&amp;nbsp;Mas meu pai estava muito triste, o tio havia partido, tudo fazia sentido. Peguei a estrada, subi as escadas e lá estava meu pai. Me sentei ao lado dele, num abraço diferente. Abraços que apenas se abraçam...&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Logo aconteceram as velhas piadas e suposições do que gostaríamos que acontecesse quando chegasse nosso momento... Meu pai quer festa, assim como eu. Eu disse que disso eu cuidaria, se eu não fosse antes. Eu quero ser cremada e queria que tivesse música.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;Silenciamos.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Chegaram dois senhores desconhecidos para mim, o suficiente para que meu pai chorasse como uma criança. &quot;Eles são da Associação onde seu tio era presidente, a Associação dos Alcoólicos daqui.&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Naquele momento foi como o mundo tivesse parado. Ali era o dia em que, ironicamente, iria conhecer meu tio. Meu pai disse que ele nunca faltou a uma reunião dessa Associação, se dedicando com todas as forças para aquilo, desde que tinha sido curado do alcoolismo, com a ajuda daquele grupo. Que forma de gratidão tão digna...&lt;br /&gt;
Logo chegaram mais amigos da Associação, um deles dizendo o quanto o Tio Zé era importante, que eles só preceberam o tamanho dessa importância quando ele teve que se afastar pela doença. Ele confessou (com lágrimas nos olhos) estar culpado por ter deixado ele trabalhar tanto, mas era tamanha a dedicação do Tio Zé, que só percebeu a real dimensão do esforço depois que ele teve de se ausentar. Este senhor pediu autorização ao meu pai para colocar uma bandeira sobre o caixão na hora do enterro, uma bandeira de homenagem ao trabalho na Associação e por ele ter morrido em sobriedade...&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Do que é feita a vida de uma pessoa? Não estava comovida por não haver mais respiração naquele corpo. No céu as nuvens seguiam com o vento. O céu estava muito azul. A respiração ainda seguia, não mais naquele corpo, mas em cada um que chegava. Ali estava claro, que a vida de uma pessoa não é dela, é de todos que a tocam, fazem parte, caminham juntos. A vida do meu tio era uma coisa imensa. Era feita de muitas respirações juntas, de muitos batimentos cardíacos que não se vê em um eletrocardiograma. De sangue que circula além de veias e artérias.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ali pulsava um organismo inteiro que não morreria. Nas lágrimas do neto que pela primeira vez viu alguém morto e era o seu avô mais querido. Na anestesia da esposa que não sabia bem o que estava acontecendo. Nos que não hesitaram percorrer longas distâncias para estar ali. Nos irmãos que não mediram esforços em cuidados. Na vulnerabilidade do choro rendido dos adultos. No apoio e nos abraços entre desconhecidos. Em cada voz que fazia uma oração. Em cada sorriso de lembrança.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;As lágrimas diante de tamanha beleza não puderam ser contidas.&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;Ali pulsava uma vida inteira que não morre.&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2013/12/tio-ze.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkK2ic2E8Eu0wjpjrM3oINmzHc8cA09VHCofe7ZSQQgofmGEahFV-Wjs10mG8EBsSKan0LnsvX2tA4unyr_Gz251yixodDvJXBMJdtyHuyR_ZH16x6Dl_6gu7GIhsBABDMZDOtZvaHuGI/s72-c/nuvem+dourada.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-2136170422513915145</guid><pubDate>Tue, 22 Oct 2013 20:48:00 +0000</pubDate><atom:updated>2015-03-20T16:55:04.016-03:00</atom:updated><title>Sobre meninas e mulheres </title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhyphenhyphenbqke_Im5N7tyFW1ugScoPs0BRj1yc-3XsM3su5s7OamV60FP2GJi_l0f811nxF4zoxwKlNcTVNPcrepAgYNs5WtAbLLSSssdKsd8wfNQW9N9-ZHB0awH4PMMkcKmtScjnjeNa4rOU8/s1600/1385426_10202321183534128_1630072332_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhyphenhyphenbqke_Im5N7tyFW1ugScoPs0BRj1yc-3XsM3su5s7OamV60FP2GJi_l0f811nxF4zoxwKlNcTVNPcrepAgYNs5WtAbLLSSssdKsd8wfNQW9N9-ZHB0awH4PMMkcKmtScjnjeNa4rOU8/s320/1385426_10202321183534128_1630072332_n.jpg&quot; height=&quot;320&quot; width=&quot;237&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;Pintura de Marc Chagall&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Meninas pensam no que o outro está pensando&lt;br /&gt;
Mulheres cuidam do seu desejo&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninas só querem receber&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Mulheres têm prazer em trocar&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninas competem, por vaidade&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Mulheres compartilham, sem pretensão&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninas não se importam&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Mulheres cuidam&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninas sonham com projetos de vida&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Mulheres buscam a vida com sentido&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninas demonstram fragilidade para manipular&lt;br /&gt;
Mulheres sabem que a força está na vulnerabilidade&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninas procuram qualquer coisa que as salve&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Mulheres vivem suas histórias&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninas querem controlar para não ter erro&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Mulheres se entregam&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninas dizem não como birra&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Mulheres dizem não com propriedade&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninas dizem sim para agradar&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Mulheres dizem sim para experienciar&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninas querem chamar a atenção&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Mulheres sabem quem são&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninas querem um corpo perfeito&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Mulheres exalam feminilidade&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninas querem diversão para contar&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Mulheres não se levam a sério&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninas insistem para não ficarem sozinhas&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Mulheres abrem mão do que não faz sentido&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Há de ter uma menina que brinca na mulher&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
E mulher na brincadeira da menina&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
O homem olha os encantos da menina&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Mas segue conectado com a mulher que o fascina.&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2013/10/sobre-meninas-e-mulheres.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhyphenhyphenbqke_Im5N7tyFW1ugScoPs0BRj1yc-3XsM3su5s7OamV60FP2GJi_l0f811nxF4zoxwKlNcTVNPcrepAgYNs5WtAbLLSSssdKsd8wfNQW9N9-ZHB0awH4PMMkcKmtScjnjeNa4rOU8/s72-c/1385426_10202321183534128_1630072332_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>3</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-3712232280447662106</guid><pubDate>Wed, 09 Oct 2013 18:18:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-10-09T15:18:37.806-03:00</atom:updated><title>Sobre meninos e homens</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiWqHfg_3523XfQAjPp7cPmdLghfl6l5x6CPqUsiAPNMyEdiqkokc6VNZlBzEALQtC5l8drVvlwnKyC-_c_yh3ZEFX6cRZX1L7B-79Hde5ck_8jhiV4ilzHjuBEvToIELsjbevBiT8eTn0/s1600/217388_10201324951028938_1993414174_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;290&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiWqHfg_3523XfQAjPp7cPmdLghfl6l5x6CPqUsiAPNMyEdiqkokc6VNZlBzEALQtC5l8drVvlwnKyC-_c_yh3ZEFX6cRZX1L7B-79Hde5ck_8jhiV4ilzHjuBEvToIELsjbevBiT8eTn0/s320/217388_10201324951028938_1993414174_n.jpg&quot; style=&quot;cursor: move;&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninos passam o tempo como quem tem a eternidade pela frente&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Homens passam do tempo como quem tem todo o presente&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninos acariciam, sem saber o que podem oferecer&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Homens envolvem, com tudo que sabem capazes de dar&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninos jogam, confusos sobre o que querem&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Homens posicionam, certos de sua direção&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninos são descompromissados, como se significasse uma vida leve&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Homens são leveza, comprometendo sem ser prisão&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninos pegam pela mão, rapidinho para levar aqui e ali&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Homens pegam pela cintura, sem pressa de levar aonde realmente desejam&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninos procuram encantamento, fogos de artifício ou qualquer coisa que os tirem do tédio&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Homens desbravam mistérios, simplesmente por lhes fazer sentido&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninos se empolgam por impulsos de momentos&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Homens se fascinam por consistências de histórias&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninos querem atalhos, para chegar mais rápido&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Homens querem caminhos, para percorrer&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninos não dizem não, sem critérios&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Homens dizem sim, com valores&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninos insistem para possuir o que querem&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Homens rendem para fluir o que sentem&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninos vaidade, o que se mostra é o que é&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Homens confiança, o que é pode ficar em silêncio&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninos resistem, com medo de não saber o que fazer&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Homens se entregam, pois sabem improvisar&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Meninos desaparecem, para sinalizar que não querem mais&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Homens vão embora, depois de dizer que acabou.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Há de ter menino no homem,&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
E homem no horizonte do menino&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
A mulher olha com ternura e sabe que meninos são apenas meninos&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Mas não quer escapar dos braços de um homem.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2013/10/sobre-meninos-e-homens_9.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiWqHfg_3523XfQAjPp7cPmdLghfl6l5x6CPqUsiAPNMyEdiqkokc6VNZlBzEALQtC5l8drVvlwnKyC-_c_yh3ZEFX6cRZX1L7B-79Hde5ck_8jhiV4ilzHjuBEvToIELsjbevBiT8eTn0/s72-c/217388_10201324951028938_1993414174_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-9142020458824162028</guid><pubDate>Tue, 24 Sep 2013 22:26:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-10-05T11:30:49.975-03:00</atom:updated><title>Silêncio de domingo</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEQnX80lTIWySUdZYLJmgTLdjoiNIcAWPPMZ2REIn7mNZPgfzKjBq1RgF8L6RZPuhFlhIWlwr5GW8J47Mg8DZB8S4_sJu3_w2UFpxEtqWgk6cSRZnzOMaa6c85dIgnlpt4knAK04R4g_A/s1600/1373007_10202162215600029_586088475_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEQnX80lTIWySUdZYLJmgTLdjoiNIcAWPPMZ2REIn7mNZPgfzKjBq1RgF8L6RZPuhFlhIWlwr5GW8J47Mg8DZB8S4_sJu3_w2UFpxEtqWgk6cSRZnzOMaa6c85dIgnlpt4knAK04R4g_A/s320/1373007_10202162215600029_586088475_n.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: xx-small;&quot;&gt;Foto Sheylli Caleffi&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
Eu quero o silêncio de domingo&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
O silêncio inevitável que, depois de seis, não há mais nada a fazer&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
O domingo liberdade&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
O domingo posso amanhecer tarde&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;&quot;&gt;
O domingo despertar&lt;/div&gt;
O domingo tenho tempo&lt;br /&gt;
O domingo tudo fechado&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Domingo de manhã é slow motion&lt;br /&gt;
Compilação quadro a quadro&lt;br /&gt;
Domingo &#39;a tarde não há espaço para carência&lt;br /&gt;
Quando poderia-se não estar fazendo qualquer outra coisa&lt;br /&gt;
Domingo &#39;a noite pode ser uma ressaca&lt;br /&gt;
Da programação da TV ou da sua própria vida?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O que fazer quando tudo pára?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O domingo autoriza um espaço&lt;br /&gt;
Um hiato&lt;br /&gt;
Um descanso&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
E com ele o silêncio&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
De domingo.&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2013/09/silencio-de-domingo.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEQnX80lTIWySUdZYLJmgTLdjoiNIcAWPPMZ2REIn7mNZPgfzKjBq1RgF8L6RZPuhFlhIWlwr5GW8J47Mg8DZB8S4_sJu3_w2UFpxEtqWgk6cSRZnzOMaa6c85dIgnlpt4knAK04R4g_A/s72-c/1373007_10202162215600029_586088475_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-3237253747951717181</guid><pubDate>Thu, 25 Jul 2013 15:24:00 +0000</pubDate><atom:updated>2015-05-06T08:50:39.324-03:00</atom:updated><title>Um homem</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgiQm4pSD3WjYDzTHHr1Z5TIT2uxFGeZZAcvpBRfv8Qgm7az9uNQb76bmGgWZ8Qc2Q0rbspPgKND1L_NYrEUT14WgoQGEfnXU9z-cAqiEpEcl_0Ss70lQ63MQVMVGqQ6J5mTzpjfmhLnEc/s1600/1006297_10201711057641362_2086788859_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgiQm4pSD3WjYDzTHHr1Z5TIT2uxFGeZZAcvpBRfv8Qgm7az9uNQb76bmGgWZ8Qc2Q0rbspPgKND1L_NYrEUT14WgoQGEfnXU9z-cAqiEpEcl_0Ss70lQ63MQVMVGqQ6J5mTzpjfmhLnEc/s320/1006297_10201711057641362_2086788859_n.jpg&quot; height=&quot;320&quot; width=&quot;220&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17px;&quot;&gt;&lt;/span&gt;Enamorados - Vincent Van Gogh&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Um homem.&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 10px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
Um homem que me vê&lt;br /&gt;
Um homem que eu vejo&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 10px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
Um homem que oferece a mão&lt;br /&gt;
Um homem a quem eu dou a mão&lt;br /&gt;
Um homem que caminha junto&lt;br /&gt;
Um homem com quem caminho junto&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 10px;&quot;&gt;
Sorriso no sorriso&lt;br /&gt;
Abraço na lágrima&lt;br /&gt;
Introspeção&lt;br /&gt;
Celebração&lt;br /&gt;
Risada&lt;br /&gt;
Silêncio&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 10px;&quot;&gt;
Um homem que caminha junto&lt;br /&gt;
Um homem que vê o tropeço&lt;br /&gt;
Caio no chão&lt;br /&gt;
Machuco o joelho&lt;br /&gt;
Limpo o ferimento&lt;br /&gt;
Olho para ele assustustada&lt;br /&gt;
Ele oferece a mão&lt;br /&gt;
Levanto sorrindo&lt;br /&gt;
Ele dá a mão&lt;br /&gt;
Sorri&lt;br /&gt;
Continuamos a caminhar&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 10px;&quot;&gt;
Um homem que caminha junto&lt;br /&gt;
Eu vejo o tropeço&lt;br /&gt;
Ele cai&lt;br /&gt;
Machuca o joelho&lt;br /&gt;
Tenta guardar a dor&lt;br /&gt;
Eu coloco uma mão no joelho&lt;br /&gt;
Outra nas costas&lt;br /&gt;
Ele levanta&lt;br /&gt;
Dou um abraço&lt;br /&gt;
Damos as mãos&lt;br /&gt;
E continuamos a caminhar&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 10px;&quot;&gt;
Assim seja&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
que amor apenas seja&lt;br /&gt;
a equação de duas vulnerabilidades imperfeitas&lt;br /&gt;
que em transformação al química&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
simples mente&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
trans bordem.&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2013/07/um-homem_25.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgiQm4pSD3WjYDzTHHr1Z5TIT2uxFGeZZAcvpBRfv8Qgm7az9uNQb76bmGgWZ8Qc2Q0rbspPgKND1L_NYrEUT14WgoQGEfnXU9z-cAqiEpEcl_0Ss70lQ63MQVMVGqQ6J5mTzpjfmhLnEc/s72-c/1006297_10201711057641362_2086788859_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-5505016079938882456</guid><pubDate>Wed, 19 Jun 2013 14:56:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-06-19T12:06:06.148-03:00</atom:updated><title>A importância da mente não tem textura</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNOc7y4CCwOqdC-ehuNqlOK9bAJw91jIA7h3rcCFpQwGXJyveg-Jk9HQfcJW9zsU_1N1ZRS0JbwwaOMDL2GA8AuLrGjQyBlrAG1HBojKS8W0O6c9ywGYYeSUqD3QDG27THtPWY3DQ9XBU/s1600/63FiftyAbstractPaintings.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;279&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNOc7y4CCwOqdC-ehuNqlOK9bAJw91jIA7h3rcCFpQwGXJyveg-Jk9HQfcJW9zsU_1N1ZRS0JbwwaOMDL2GA8AuLrGjQyBlrAG1HBojKS8W0O6c9ywGYYeSUqD3QDG27THtPWY3DQ9XBU/s320/63FiftyAbstractPaintings.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Eu não me importo se você torce para o Corinthians&lt;br /&gt;
Se você fuma, bebe&lt;br /&gt;
Se você come carne ou é vegetariano&lt;br /&gt;
Se você não gosta de Tarantino&lt;br /&gt;
Se você gosta de dormir de manhã&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Eu não me importo&lt;br /&gt;
Se você trabalha de terno e gravata&lt;br /&gt;
Ou se vive de bermuda e havainas&lt;br /&gt;
Se você vota no PSDB ou é petista&lt;br /&gt;
Se gosta de Beatles e odeia Rolling Stones&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Não me importa se você não acredita em Deus&lt;br /&gt;
Se é budista, judeu, católico ou evangélico&lt;br /&gt;
Se é hipster ou playboy&lt;br /&gt;
Se tem tatuagem&lt;br /&gt;
Se usa roupas coloridas ou uniforme&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
A importância da mente&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
não tem textura.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2013/06/a-importancia-da-mente-nao-tem-textura.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNOc7y4CCwOqdC-ehuNqlOK9bAJw91jIA7h3rcCFpQwGXJyveg-Jk9HQfcJW9zsU_1N1ZRS0JbwwaOMDL2GA8AuLrGjQyBlrAG1HBojKS8W0O6c9ywGYYeSUqD3QDG27THtPWY3DQ9XBU/s72-c/63FiftyAbstractPaintings.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-2868269703689492674</guid><pubDate>Mon, 28 Jan 2013 22:50:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-01-28T20:50:06.618-02:00</atom:updated><title>São Paulo</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqPgZncOPCWsduKCx9-Xrzam-FZBCjADJc7bV2rri2xc4VIJGEPqPsiAJDWPGklLNcoQq_gk3ZZLLvkyBFHt83mUT5CdHSVK2Xta8d-xeMz_HdTTia4wLy6_qkNvrYRerYmW9H7UVt3i4/s1600/lua+cheia.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqPgZncOPCWsduKCx9-Xrzam-FZBCjADJc7bV2rri2xc4VIJGEPqPsiAJDWPGklLNcoQq_gk3ZZLLvkyBFHt83mUT5CdHSVK2Xta8d-xeMz_HdTTia4wLy6_qkNvrYRerYmW9H7UVt3i4/s320/lua+cheia.jpg&quot; width=&quot;239&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: xx-small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Foto: Alessandra Marcuzzi&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;color: #333333; font-family: &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;&quot;&gt;São Paulo é bela quando vista do alto&lt;br /&gt;São Paulo é frescor quando caminha-se ao lado dela&lt;br /&gt;São Paulo é um namorado que fuma - precisa de janela e céu aberto&lt;br /&gt;São Paulo vale cada centavo quando não vende-se, mas rende-se&lt;br /&gt;São Paulo não é um estado de espírito, é seu espírito em que estado?&lt;br /&gt;São Paulo não é boa nem má&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;São Paulo é você.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Parabéns São (tantas emoções) Paulo :-)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2013/01/sao-paulo.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqPgZncOPCWsduKCx9-Xrzam-FZBCjADJc7bV2rri2xc4VIJGEPqPsiAJDWPGklLNcoQq_gk3ZZLLvkyBFHt83mUT5CdHSVK2Xta8d-xeMz_HdTTia4wLy6_qkNvrYRerYmW9H7UVt3i4/s72-c/lua+cheia.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-9049039029084639459</guid><pubDate>Tue, 01 Jan 2013 20:41:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-01-02T22:19:40.343-02:00</atom:updated><title>Intocáveis</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTXpR4F7YyQNNWGZwvawrx4EpODXJSfr2ow1Xs2pPPfHjcpzwhQUGqywk9tDBFAJTP3v-hiYtOU6PGVI6jqleh_V3Fnoet8YyiEjI-c_AT407hAOcupAd94HXhtdtR82lgmH_UzuDLrbg/s1600/Intouchables-Movie-Wallpapers-81.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;180&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTXpR4F7YyQNNWGZwvawrx4EpODXJSfr2ow1Xs2pPPfHjcpzwhQUGqywk9tDBFAJTP3v-hiYtOU6PGVI6jqleh_V3Fnoet8YyiEjI-c_AT407hAOcupAd94HXhtdtR82lgmH_UzuDLrbg/s320/Intouchables-Movie-Wallpapers-81.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;&lt;b&gt;Intocáveis&quot; - &lt;/b&gt;dos diretores franceses &lt;b&gt;Olivier Nakache, Eric Toledano.&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Na história (adaptação de um livro autobiográfico) Philippe, que ficou
tetraplégico após um acidente de parapente, convoca candidatos para a vaga&amp;nbsp; de
assistente pessoal, vaga que permanece em grande rotatividade já que poucos resistem no trabalho. Em uma dessas seleções conhece o carismático Driss, que
fora expulso de casa pela mãe, e está totalmente sem rumo. Aos poucos, uma profunda amizade surge trazendo grandes transformações em suas vidas.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;/b&gt; &lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Esse filme tem sido um sucesso histórico para o cinema francês com grande bilheteria no mundo inteiro e vejo muitas razões para que isso aconteça: é um filme que cativa por sua humanidade e leveza. Não me lembro de algum outro filme onde uma &quot;limitação&quot; do porte da tetraplegia tenha sido retratada com tanta delicadeza e bom humor. Porque acredito que delicadeza não é dizer a palavra adequada, mas estar de igual para igual com o outro de forma autêntica.&amp;nbsp;E autenticidade é o que não falta na relação de Driss e Philippe.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Driss, com sua &quot;ignorância&quot; chega a Phillipe com a única intenção de ter
 seu seguro desemprego preenchido. Na entrevista, como não sabe do que 
se trata, responde conforme seu 
contexto de vida &#39;as perguntas para a vaga e dessa forma encanta Phillipe, mesmo com sua seriedade e até
 certa amargura de quem está cansado de contratar pessoas que não 
durarão na função de assistente/cuidador. Cada um responde da forma 
como sabe e a empatia é criada. A partir daí o que vemos é o desenrolar
 encantador de conexão humana. Já não há apenas quem eu sou e quem você é
 mas uma curiosidade e interesse genuínos sobre a vida um do outro. E 
melhor, Driss quando se realciona com Phillipe o faz de uma forma tão natural que 
até esquece que ele é &quot;deficiente&quot; e Philliipe nem se lembra que Driss é
 &quot;um ex detento&quot;. (A cena de Driss dando o telefone celular para Phillipe pegar é uma das melhores)&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O filme me lembrou uma história que o Lama Padma Samten (professor do Centro Budista que frequento) contou numa palestra recente, é mais ou menos assim:&lt;br /&gt;
Em uma detereminada época, em algum lugar no Oriente (não lembro bem se Nepal ou Tibet) não usava-se ter documento de identidade, até porque as pessoas se conheciam pela convivência nas cidades. Quando passou a ser necessário, uma certa vez um homem indagado sobre seu documento disse:&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- &quot;Mas por que você quer meu documento? Eu estou aqui! Para que precisa da foto? Para comprovar que eu que estou aqui na sua frente sou eu?&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
E então o Lama comentou sobre o quanto agimos assim na vida, pedindo credenciais, documentos &amp;nbsp;e nos esquecemos de que tudo o que precisamos já está ali na nossa frente para que nos relacionemos com a pessoa.&lt;br /&gt;
E é isso que vemos na dinâmica dos dois amigos: por mais que cada um reaja ou aja conforme o meio a que pertence, a empatia faz com que haja uma natural abertura de um com o outro que dispensa &amp;nbsp;credenciais, criando um vínculo de confiança sem esforço que flui mesmo em momentos em que discordam ou discutem.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0px;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Acredito que essas sejam algumas razões para que o filme nos toque tanto: porque desejamos relações mais fluidas, onde não prevaleçam o &quot;cheio de dedos&quot;, &quot;pisar em ovos&quot;, aquele &quot;respeito&quot; demasiado que no fundo é mais medo de expor-se ao outro do que um respeito genuíno... Relações onde possamos nos relacionar com todo o potencial que existe para além de qualquer limitação ou dificuldade nossa e dos outros. Porque apreciamos relações horizontais, onde há troca, parceria e tratemos e sejamos tratados como semelhantes...&amp;nbsp;Porque queremos mais empatia, alegria, humor. Desejamos ser arrebatados para além dos rótulos que nós mesmos nos damos e das caixas onde nós mesmos nos colocamos. Porque queremos viver a vida de uma forma mais leve sejam quais forem as condições em que estejamos. Porque desejamos compartilhar nossa vida. Porque queremos ser olhados e não apenas vistos.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
Porque somos mais especiais quando nos lembramos do quão comuns somos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0px;&quot;&gt;
Acho que esse diálogo do filme resume a essência da amizade dos personagens e de qualquer boa relação:&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0px;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Driss: Você quer fugir daí?&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0px;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Phillipe: Sim&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0px;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Driss: Sem perguntas?&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0px;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Phillipe: Sem perguntas.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2013/01/intocaveis.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTXpR4F7YyQNNWGZwvawrx4EpODXJSfr2ow1Xs2pPPfHjcpzwhQUGqywk9tDBFAJTP3v-hiYtOU6PGVI6jqleh_V3Fnoet8YyiEjI-c_AT407hAOcupAd94HXhtdtR82lgmH_UzuDLrbg/s72-c/Intouchables-Movie-Wallpapers-81.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-1199721541707871745</guid><pubDate>Sat, 15 Dec 2012 13:50:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-12-18T18:25:09.253-02:00</atom:updated><title>2012 uma odisséia no espaço</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRTFM9CfOtV7SxG6XCJOw244cl-okMtrK4RMM5T3t3Ad1hDczm5AdUfiFsRRcF_Maq-Rql9CzqrDBHbn2mAZwdXu8f9qAyttfhe7KDN-X65nAoXoH7ntACEG8BvURaDU29nZIMaDCOvvM/s1600/387343_2745481795771_1219300472_3088783_299598066_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRTFM9CfOtV7SxG6XCJOw244cl-okMtrK4RMM5T3t3Ad1hDczm5AdUfiFsRRcF_Maq-Rql9CzqrDBHbn2mAZwdXu8f9qAyttfhe7KDN-X65nAoXoH7ntACEG8BvURaDU29nZIMaDCOvvM/s320/387343_2745481795771_1219300472_3088783_299598066_n.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Dois mil e doze, gosto da pronúncia.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
2012 um ano que, como brinco com alguns amigos, foi como passar por uma máquina de tirar cascas, uma centrífuga, um moedor de carne ou qualquer coisa do gênero. O que diferencia 2012 de um 2010 ou 2011, é que nos anteriores a falta de consciência de algumas coisas foram a razão para que fosse tão mais difícil, mesmo com tantas coisas a favor.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mas 2012 não, ele foi a favor com tantas coisas fortes e profundas. Como aquela etapa final de um jogo, como aquela semana final de uma novela, como aqueles 30 minutos finais de um filme de aventura, que só fazem sentido mesmo para quem passou pelas fases anteriores ou acompanhou o enredo todo. 2012 talvez tenha sido o primeiro ano em que eu consegui olhar de uma perspectiva maior para os fatos: a perspectiva de uma jornada de vida. E tudo que era dolorido ficou comovente pois poder olhar para sua&amp;nbsp; própria jornada após percorrer cada caminho, degrau, fase, ou o que seja, passando pelo que é necessário, dá uma sensação de dignidade.  E isso desperta uma gratidão profunda.&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
2012 me desafiou mais intensamente por dentro. Não deu muita sopa para as minhas boabagens, nem tempo para dramas. É a máquina de tirar cascas, uma centrífuga que parece que te processa para dar suco. Em alguns momentos achei que não suportaria, como aquela trilha incrível mas muito íngreme e longa que fiz no Chile uma vez, e que, chegando ao final quando pensava que era só curtir a vista tão esperada, tinha mais uma montanha de pedra para escalar. E eu escalava exausta achando que não iria conseguir, já conseguindo, e uma galerinha que já tava no topo incentivava &quot;Vem que você consegue&quot;. E você consegue, mas a sua maneira, a seu custo.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
2012 foi assim, como a trilha de &lt;b&gt;&lt;i&gt;Torres del Paine&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;: o caminho mais profundo é solitário porque depende única e exclusivamente da sua resistência, persistência, paciência, resiliência e principalmente: consciência. Mas não é de forma alguma sozinho, como o final do &lt;b&gt;&lt;i&gt;Big Fish,&lt;/i&gt;&lt;/b&gt; de Tim Burton: tem muita gente te incentivando, torcendo e inspirando a seguir e também os que comemoram contigo a tua morte.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
2012 não foi um 2011, onde eu estava radiante socialmente, atendendo naturalmente &#39;as demandas sociais de forma mais frequente. 2012 eu tava radiante socialmente mas era em capítulos especiais, depois de ficar mais quietinha, respeitando o espaço de contração e expansão.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
2012 eu passei por situações muito desafiadoras que muita gente que nem imagina até hoje. Porque&amp;nbsp; em 2012 eu consegui guardar para mim e processar as maiores dores e também&amp;nbsp; as grandes alegrias, sem aquela necessidade de 2008 por exemplo, de sair pedindo conselhos ou compartilhando as delícias ao mundo.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
2012 foi para poucos, mesmo estando cada vez mais para todos.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Um ou outro amigo ficou pra trás, sem culpa, na paz, como aquele vento que leva e você entende que é momento de ir pra outro lugar. Conheci muitas pessoas novas, alguns resgates de amizades antigas muito felizes e outros que ficaram por perto mais constantemente. 2012 me ensinou a idealizar menos as amizades, me trouxe um frescor de apreciá-las como são mesmo em momentos de indignação e tristeza ou alegria e euforia. 2012 me deu muita saudade de muita gente que vi muito pouco e quero ver mais. 2012 revalidou (mais e mais) a importância da amizade na minha vida,&amp;nbsp; ou melhor, das relações positivas: tesouro cada vez mais precioso que levo comigo mas cada vez menos da forma como idealizava e me idealizavam. Em 2012 eu tive mais ternura com a idealização dos outros em relação a mim, e menos paciência com a minha em relação a mim mesma, o que ajudou um bocado.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
2012 ficou clara a epópeia com todos os seus capítulos, bonito de ver.&amp;nbsp; E mais um mundo acabou, tão belo como &lt;b&gt;&lt;i&gt;Melancholia&lt;/i&gt;&lt;/b&gt; do Lars Von Trier.&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Hoje, ainda em 2012 eu compreendo que 2012 não foi um ano. Foi uma vida.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
E que venha 2013, com o que quer&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
que seja. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2012/12/2012-uma-odisseia-no-espaco.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRTFM9CfOtV7SxG6XCJOw244cl-okMtrK4RMM5T3t3Ad1hDczm5AdUfiFsRRcF_Maq-Rql9CzqrDBHbn2mAZwdXu8f9qAyttfhe7KDN-X65nAoXoH7ntACEG8BvURaDU29nZIMaDCOvvM/s72-c/387343_2745481795771_1219300472_3088783_299598066_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-6407796286178108794</guid><pubDate>Fri, 07 Dec 2012 23:43:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-10-27T17:51:53.347-02:00</atom:updated><title>Make up</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-FCVFkF-6kfTz4MlupBaMsiL5uRHgnrmn_8HWKq3LuKHW7JS1PksNoEeZub20SJtP6wm5gxJtSCdzGMhCyNNX9hzyfFMg3UvfudUhbw83bMzFKHaWvsZO7RPUAn0WYTVdb654T3j4mS4/s1600/lua+cheia.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-FCVFkF-6kfTz4MlupBaMsiL5uRHgnrmn_8HWKq3LuKHW7JS1PksNoEeZub20SJtP6wm5gxJtSCdzGMhCyNNX9hzyfFMg3UvfudUhbw83bMzFKHaWvsZO7RPUAn0WYTVdb654T3j4mS4/s320/lua+cheia.jpg&quot; width=&quot;239&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;Uma noite em São Paulo - foto: Alessandra Marcuzzi&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
Gosto da decadência elegante da maquiagem borrada&lt;br /&gt;
Derretida no movimento&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Honesto.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Olheira de rímel borrado.&lt;br /&gt;
O lápis que ainda sobrevive no canto interno do olho&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Profundo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O pouco de base que fica e deixa o rosto craquelado de linhas &lt;br /&gt;
Formando um caminho misterioso entre o que era e o que é&lt;br /&gt;
O pó que não dá mais brilho&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pálido. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Os restos de batom vermelho &lt;br /&gt;
Corando a boca&lt;br /&gt;
Como um vinho que escorreu numa distração&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Encantado. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O cabelo suado que preso parece que foi engomado&lt;br /&gt;
Solto é como um alter ego&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Poder.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gosto do visual anárquico&lt;br /&gt;
Como uma ironia ao controle da beleza &lt;br /&gt;
Que desafia a ordem anterior&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
Impõe-se&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Acidental. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dedicado a Lou Reed. R.I.P 27/10/13&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2012/12/make-up.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-FCVFkF-6kfTz4MlupBaMsiL5uRHgnrmn_8HWKq3LuKHW7JS1PksNoEeZub20SJtP6wm5gxJtSCdzGMhCyNNX9hzyfFMg3UvfudUhbw83bMzFKHaWvsZO7RPUAn0WYTVdb654T3j4mS4/s72-c/lua+cheia.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-5925612006082425783</guid><pubDate>Tue, 04 Dec 2012 14:05:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-12-04T12:07:33.434-02:00</atom:updated><title>Bird</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNYLb4tWpKHljaQxtqIEz88b_fqRU-raCaFLVzkDQXKOIU51tfV93wSaSefLizzIoajaSERRGLtCAt1B6sVwqGk4sklZcs0tGVQ_Xx5KqHbOgTg7dIGGQ6Tg6Wja8Pe0W8wzozyqDc-iE/s1600/2495288993_8b974a68d2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNYLb4tWpKHljaQxtqIEz88b_fqRU-raCaFLVzkDQXKOIU51tfV93wSaSefLizzIoajaSERRGLtCAt1B6sVwqGk4sklZcs0tGVQ_Xx5KqHbOgTg7dIGGQ6Tg6Wja8Pe0W8wzozyqDc-iE/s320/2495288993_8b974a68d2.jpg&quot; width=&quot;215&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span class=&quot;userContent&quot;&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;userContent&quot;&gt;When I returned from so many journeys,&lt;br /&gt; I stayed suspended and green&lt;br /&gt; between sun and geography -&lt;br /&gt; I saw how wings worked,&lt;br /&gt; how perfumes are transmitted&lt;br /&gt; by feathery telegraph,&lt;br /&gt; and from above I saw the path,&lt;br /&gt; the springs and the roof tiles,&lt;br /&gt; the fishermen at their trades,&lt;br /&gt; the trousers of the foam;&lt;span class=&quot;text_exposed_hide&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;text_exposed_show&quot;&gt;
I saw it all from my green sky.&lt;br /&gt;
I had no more alphabet&lt;br /&gt;
than the swallows in their courses,&lt;br /&gt;
the tiny, shining water&lt;br /&gt;
of the small bird on fire&lt;br /&gt;
which dances out of the pollen.&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;text_exposed_show&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;text_exposed_show&quot;&gt;
&lt;i&gt;Pablo Neruda&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2012/12/bird.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNYLb4tWpKHljaQxtqIEz88b_fqRU-raCaFLVzkDQXKOIU51tfV93wSaSefLizzIoajaSERRGLtCAt1B6sVwqGk4sklZcs0tGVQ_Xx5KqHbOgTg7dIGGQ6Tg6Wja8Pe0W8wzozyqDc-iE/s72-c/2495288993_8b974a68d2.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-4037036386727383039</guid><pubDate>Thu, 29 Nov 2012 14:13:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-11-29T12:17:23.445-02:00</atom:updated><title>Respeitável Público</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEilbZewD0B1hiVKfqMDur6ZQXkMIgPn4JHDxZKxIYv9kN1oM2gu1H6rbTMDg3jGQOm_9q3dNjfLVcVe03V5gcDa4d5RBO5piKteEzmtHnf7hQvhdS36814CU9tlMBmF2axinkybM9yiOFU/s1600/255013_466238753414380_11120995_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;260&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEilbZewD0B1hiVKfqMDur6ZQXkMIgPn4JHDxZKxIYv9kN1oM2gu1H6rbTMDg3jGQOm_9q3dNjfLVcVe03V5gcDa4d5RBO5piKteEzmtHnf7hQvhdS36814CU9tlMBmF2axinkybM9yiOFU/s320/255013_466238753414380_11120995_n.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: xx-small;&quot;&gt;Foto via @Teen &amp;amp; Art&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ela veste roupa e botas brancas e sobe por um tecido&lt;br /&gt;
Balança com muito impulso para frente e para trás&lt;br /&gt;
(como naqueles balanços que eu adorava no parque ou na pracinha da cidade do meu avô)&lt;br /&gt;
Com a leveza de um pássaro e precisa como um gato ela faz acrobacias com o vai e vem&lt;br /&gt;
Numa delicada entrega ao vazio além das cordas e a barra&lt;br /&gt;
E quando volta para o trapézio, é como uma dança&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Meus olhos marejam&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Alguém diz: ela está com um cabo de aço, aí não tem graça.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
....&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ele veste roupas estravagantemente brilhantes&lt;br /&gt;
E dá boas vindas ao mundo da fantasia&lt;br /&gt;
(como quando ia aos parques de diversões)&lt;br /&gt;
Gesticula com as mãos com a leveza de um maestro do nada&lt;br /&gt;
E retira o tecido do que era antes num toque só&lt;br /&gt;
E algo novo surge, surpreendente&lt;br /&gt;
Numa delicada aparição de um vazio para outro&lt;br /&gt;
Ele faz desaparecer pessoas, uma moto e até aparecer um helicóptero&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Meus olhos ficam hipnotizados de encantamento&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Alguém diz: muito manjado, a gente sabe que é truque.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Você pode (até) acreditar no que alguém diz&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mas não perca o espetáculo.&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2012/11/respeitavel-publico.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEilbZewD0B1hiVKfqMDur6ZQXkMIgPn4JHDxZKxIYv9kN1oM2gu1H6rbTMDg3jGQOm_9q3dNjfLVcVe03V5gcDa4d5RBO5piKteEzmtHnf7hQvhdS36814CU9tlMBmF2axinkybM9yiOFU/s72-c/255013_466238753414380_11120995_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-2684211115153234030</guid><pubDate>Sun, 25 Nov 2012 13:05:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-11-29T12:23:07.462-02:00</atom:updated><title>Segredos de liquidificador</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTJkao0EB-oZkGMDqQXQhSE6IaYJGE5xEn98eTf8_JDfO0xmMM6SDeEBokho0XMUdjApf9c9zUdoyHh3RXAO1XcnjbYR5QdijKkujAwx2PL7HfRG9C22-ojFjMEbcn0ZabwDWqqaKX9ns/s1600/GRD_377_COPO+B%2526D+CRIST-1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTJkao0EB-oZkGMDqQXQhSE6IaYJGE5xEn98eTf8_JDfO0xmMM6SDeEBokho0XMUdjApf9c9zUdoyHh3RXAO1XcnjbYR5QdijKkujAwx2PL7HfRG9C22-ojFjMEbcn0ZabwDWqqaKX9ns/s320/GRD_377_COPO+B%2526D+CRIST-1.jpg&quot; width=&quot;292&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
Água&lt;br /&gt;
Amêndoas&lt;br /&gt;
Tampa&lt;br /&gt;
Velocidade 8.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nada.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Acende a luz pra ver se era falta de energia&lt;br /&gt;
Recoloca o copo e a tampa pra ver se estavam fora do lugar&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nada.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Será que queimou?&lt;br /&gt;
Solta um palavrão.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nada.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Desencana e vai pra sala&lt;br /&gt;
...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Volta para tomar uma água e sorri como uma criança peralta:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
O liquidificador estava apenas fora da tomada. &lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2012/11/segredos-de-liquidificador.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTJkao0EB-oZkGMDqQXQhSE6IaYJGE5xEn98eTf8_JDfO0xmMM6SDeEBokho0XMUdjApf9c9zUdoyHh3RXAO1XcnjbYR5QdijKkujAwx2PL7HfRG9C22-ojFjMEbcn0ZabwDWqqaKX9ns/s72-c/GRD_377_COPO+B%2526D+CRIST-1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-5635562389747559793</guid><pubDate>Fri, 23 Nov 2012 19:38:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-11-23T17:45:28.329-02:00</atom:updated><title>Esmalte</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitoWwCgaOlJnCi37wGlcVlj-B_VfcjCZ12Dsf2BZVgfQlWgbQVpNqYew9xTCEzHzd3jgK2v0bVM9MIvyBSYF_iumv-aP3sFqIXCsDVyjPORUqrWoEqTYoHZrTL0isThXOfma-zaMPny9o/s1600/brick.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitoWwCgaOlJnCi37wGlcVlj-B_VfcjCZ12Dsf2BZVgfQlWgbQVpNqYew9xTCEzHzd3jgK2v0bVM9MIvyBSYF_iumv-aP3sFqIXCsDVyjPORUqrWoEqTYoHZrTL0isThXOfma-zaMPny9o/s320/brick.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;Another wall in the brick/Buenos Aires - Foto: Alessandra Marcuzzi&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Ela sempre tem dúvida sobre o esmalte que vai passar.&lt;br /&gt;
E se passa ou não esmalte nas unhas feitas, sem excessos.&lt;br /&gt;
Assim que a manicure terminou: &quot;Qual cor vamos passar?&quot;&lt;br /&gt;
Ela deu um suspiro e pensou nos locais que pretendia ir e pessoas que iria encontrar, roupas que iria usar... Esse caminho não funciona para ela mas mesmo assim quase sempre é o mesmo roteiro...&lt;br /&gt;
Ela suspirou: &quot;Não sei, daqui a pouco te digo.&quot;&lt;br /&gt;
Depois do pensamento ter ido bem longe do salão de beleza, a manicure pergunta de novo: &quot;E aí qual cor vamos passar?&quot;&lt;br /&gt;
Ela suspira e responde: Vermelho.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
....&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Depois de uma semana o vermelho foi descascando e a cor das unhas aparecendo.&lt;br /&gt;
Ela costuma deixar descascado, gosta do estilo que o mundo fashion chama de &quot;podrinho&quot; mas que para ela significa apenas as coisas no seu tempo, como são.&lt;br /&gt;
Mas como incomoda um esmalte descascado. Todo dia na hora de colocar os anéis, aquelas lascas de unha por debaixo de uma cor. Curioso que na hora do trabalho pouco faz diferença porque os dedos se perdem entre folhas, flores e baldes de água.&lt;br /&gt;
Agora ela fica em dúvida se tira ou não o esmalte, pensa nos locais que pretende ir, nas pessoas que vai encontrar, nas roupas que vai usar... Aquilo não funciona para ela mas mesmo assim é quase sempre o mesmo roteiro...&lt;br /&gt;
Ela deixa pra lá.&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
Depois de muitas coisas feitas durante o dia ela olha pros dedos das mãos na hora do banho.&lt;br /&gt;
Ela suspira e pensa: Descascado.&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2012/11/esmalte.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitoWwCgaOlJnCi37wGlcVlj-B_VfcjCZ12Dsf2BZVgfQlWgbQVpNqYew9xTCEzHzd3jgK2v0bVM9MIvyBSYF_iumv-aP3sFqIXCsDVyjPORUqrWoEqTYoHZrTL0isThXOfma-zaMPny9o/s72-c/brick.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-1960066919297775736</guid><pubDate>Thu, 22 Nov 2012 04:13:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-11-23T11:10:22.784-02:00</atom:updated><title>Nos pênaltis</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZv7nkoYk64vqGGi-NyEkDuqkJpt7malVCybheouh_YjPwN9JlLBz67qleKe4cmtrS4ZDhwsspxEDf_0_K5ifZawYocvS1MoQkZdbEzAgI24TR2r5w27iqkW9JesG4CKrHNTE3i0r_NeM/s1600/3022447608_d5c9511e1c-1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;243&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZv7nkoYk64vqGGi-NyEkDuqkJpt7malVCybheouh_YjPwN9JlLBz67qleKe4cmtrS4ZDhwsspxEDf_0_K5ifZawYocvS1MoQkZdbEzAgI24TR2r5w27iqkW9JesG4CKrHNTE3i0r_NeM/s320/3022447608_d5c9511e1c-1.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Assistindo um jogo de futebol uma amiga e um amigo conversam:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ela: Posso te fazer umas perguntas e você me responde objetivamente? Porque sinceramente eu já sei que vai responder senão nem perdia meu tempo.&lt;br /&gt;
Ele: Diga.&lt;br /&gt;
Ela: Você me acha uma pessoa que fica querendo atenção?&lt;br /&gt;
Ele: Não, mas quem não quer?&lt;br /&gt;
Ela: Você me acha chata e cansativa?&lt;br /&gt;
Ele: Claro que não, você é uma das pessoas mais divertidas que conheço.&lt;br /&gt;
Ela: Você me acha arrogante?&lt;br /&gt;
Ele: Como assim? Você é uma das pessoas com quem mais me sinto &#39;a vontade. Como você pode pensar isso tudo de você?&lt;br /&gt;
Ela: Não sou eu, é um cara que disse isso pra mim.&lt;br /&gt;
Ele: Que cara?&lt;br /&gt;
Ela: Um que saí pra conversar algumas vezes.&lt;br /&gt;
Ele: Vocês ficaram?&lt;br /&gt;
Ela: Não.&lt;br /&gt;
Ele: Ah então tá explicado.&lt;br /&gt;
Ela: Você acha que eu me acho superior aos homens?&lt;br /&gt;
Ele: Claro que não! Senão por que eu me sentiria a vontade com você? Que conversa besta&lt;span id=&quot;goog_582767533&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span id=&quot;goog_582767534&quot;&gt;&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;
Ela: Você acha que eu sou direta e isso afugenta as pessoas?&lt;br /&gt;
Ele: Sim você é, e afugenta quais pessoas? Eu acho ótimo, pra mim afugentam pessoas que não falam logo o que querem dizer e ficam fazendo joguinhos. Você não é assim.&lt;br /&gt;
Ela: Acho que o cara que chutou não tava concentrado no jogo.&lt;br /&gt;
Ele: É, mas aquele pênalti do brasileiro foi bom, bem colocado.&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2012/11/nos-penaltis.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZv7nkoYk64vqGGi-NyEkDuqkJpt7malVCybheouh_YjPwN9JlLBz67qleKe4cmtrS4ZDhwsspxEDf_0_K5ifZawYocvS1MoQkZdbEzAgI24TR2r5w27iqkW9JesG4CKrHNTE3i0r_NeM/s72-c/3022447608_d5c9511e1c-1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-2668300258599441663</guid><pubDate>Mon, 12 Nov 2012 10:01:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-11-12T08:01:47.412-02:00</atom:updated><title>Casamento de verdade é sempre de mentira</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtZNrSHL0dQeRlK5K2RO4R1k1XluZKITOvW-TYd0LS-Dl_BKNo8bsqkAFX-j1rICiH2lBqe1pK0mKGk1ZSbLzEOSV4C-u-AWixAX_QdcZbczmELu2uv6yJ6oL_NtmKhyyn1Th0ed-TVBs/s1600/Escher&#39;s_Relativity.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;308&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtZNrSHL0dQeRlK5K2RO4R1k1XluZKITOvW-TYd0LS-Dl_BKNo8bsqkAFX-j1rICiH2lBqe1pK0mKGk1ZSbLzEOSV4C-u-AWixAX_QdcZbczmELu2uv6yJ6oL_NtmKhyyn1Th0ed-TVBs/s320/Escher&#39;s_Relativity.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;Escher&#39;s Relativity - MC Escher&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Mais um texto fora do trans mutando para o Papo de Homem, segue o texto na íntegra :-)&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;line-height: 16px;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #5e5e5e; font-size: 14px; font: normal normal normal 14px/normal arial, sans-serif; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; margin-right: 20px; margin-top: 10px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;
Para ser marido e mulher é preciso, antes de tudo, fantasiar ser marido e mulher.&lt;span id=&quot;more-68876&quot; style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; font: inherit; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #5e5e5e; font-size: 14px; font: normal normal normal 14px/normal arial, sans-serif; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; margin-right: 20px; margin-top: 10px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: right; vertical-align: baseline;&quot;&gt;
&lt;strong style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; font-weight: bold; font: inherit; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;“Mentiras são sonhos pegos em flagrante”&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;- do filme “Amantes e Infiéis”&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #5e5e5e; font-size: 14px; font: normal normal normal 14px/normal arial, sans-serif; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; margin-right: 20px; margin-top: 10px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: right; vertical-align: baseline;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #5e5e5e; font-size: 14px; font: normal normal normal 14px/normal arial, sans-serif; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; margin-right: 20px; margin-top: 10px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;
Um estrangeiro estava num dilema: queria ficar no Brasil mas seu visto estava vencendo. Então, sua namorada brasileira propôs que ele se casasse de mentira com ela para que pudesse permanecer no país. O de mentira era no sentido de que estaria claro que eles se casariam apenas pelo visto e continuariam a se relacionar como namorados, mesmo morando juntos.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #5e5e5e; font-size: 14px; font: normal normal normal 14px/normal arial, sans-serif; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; margin-right: 20px; margin-top: 10px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;
Paralelamente ele pergunta a uma amiga se ela poderia casar com ele pois assim se sentiria mais a vontade com o “contrato” já que não havia nenhum vínculo amoroso. Ele argumentava que não se sentia a vontade para casar com a namorada porque queria ser livre: e se ele quisesse terminar? E se ela de repente mudasse e começasse a levar o casamento a sério?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #5e5e5e; font-size: 14px; font: normal normal normal 14px/normal arial, sans-serif; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; margin-right: 20px; margin-top: 10px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;
Ele não se sentia à vontade para casar com ela de mentira porque a relação era recente e ele não queria se sentir preso.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #5e5e5e; font-size: 14px; font: normal normal normal 14px/normal arial, sans-serif; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; margin-right: 20px; margin-top: 10px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;
O mais curioso é que, em nenhum momento, ele considerou questões práticas como bens, burocracia, nem mesmo monogamia. Gostava dela e queria ficar só com ela.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #5e5e5e; font-size: 14px; font: normal normal normal 14px/normal arial, sans-serif; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; margin-right: 20px; margin-top: 10px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;
Pelo contrário, suas dúvidas eram daqueles sentimentais e difíceis de mensurar: como dividir e como romper, como casar e como descasar.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #5e5e5e; font-size: 14px; font: normal normal normal 14px/normal arial, sans-serif; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; margin-right: 20px; margin-top: 10px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #5e5e5e; font-size: 14px; font: normal normal normal 14px/normal arial, sans-serif; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; margin-right: 20px; margin-top: 10px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://papodehomem.com.br/todos-os-casamentos-de-verdade-sao-de-mentira/&quot;&gt;http://papodehomem.com.br/todos-os-casamentos-de-verdade-sao-de-mentira/&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2012/11/casamento-de-verdade-e-sempre-de-mentira.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtZNrSHL0dQeRlK5K2RO4R1k1XluZKITOvW-TYd0LS-Dl_BKNo8bsqkAFX-j1rICiH2lBqe1pK0mKGk1ZSbLzEOSV4C-u-AWixAX_QdcZbczmELu2uv6yJ6oL_NtmKhyyn1Th0ed-TVBs/s72-c/Escher&#39;s_Relativity.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2562878189799238302.post-1758218678291530504</guid><pubDate>Fri, 28 Sep 2012 13:12:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-10-02T17:32:46.281-03:00</atom:updated><title>Relatos de uma fobia (ou qualquer coisa que pode acontecer)</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitqDfuPwp-o9Sa1i70Cny9vDnksrvJIqH9xbwCURBRh0ujNlJ8KK0sj2KjLo8gxS00SFV4xn8eqbydq6D_REbbSX56orrRbgH6mXSI5ZqkmqdVtCZsKxV6mbNYylNCZ7TBbvCt92eCias/s1600/sangue.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;299&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitqDfuPwp-o9Sa1i70Cny9vDnksrvJIqH9xbwCURBRh0ujNlJ8KK0sj2KjLo8gxS00SFV4xn8eqbydq6D_REbbSX56orrRbgH6mXSI5ZqkmqdVtCZsKxV6mbNYylNCZ7TBbvCt92eCias/s320/sangue.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;&quot;Fobia (do Grego φόβος &quot;medo&quot;), em linguagem comum, é o temor ou aversão exagerada ante situações, objetos, animais ou lugares. Sob o ponto de vista clínico, no âmbito da &lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Psicopatologia&quot; title=&quot;Psicopatologia&quot;&gt;psicopatologia&lt;/a&gt;,
 as fobias fazem parte do espectro dos transtornos de ansiedade com a 
característica especial de só se manifestarem em situações particulares.&quot; Wikipedia&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Tirar sangue não era algo muito agradável, mas até então nunca tinha tido grandes problemas nesses momentos. Eis que um dia da minha adolescência acontece algo marcante em relação a isso (para alguns, traumático) e de repente o que era de certa forma corriqueiro virou um inferno, que alguns terapeutas diagnosticaram como fobia.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
No começo&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;/span&gt;, era apavorante só de pensar, tanto que cheguei a ter 
convulsões uma ou duas vezes em laboratórios. D&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;/span&gt;epois&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; comecei a evitar 
esses exames exatamente pelo efeito que causava em mim e&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; desde que 
descobri a maravilhosa opção da coleta domiciliar comecei a lidar cada 
vez melhor com esse medo, embora a aflição sempre se extendesse cada vez
 que o médico achava imprescindível fazer o exame. O mais curioso é que 
nunca deixei de fazê-los&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; porém os adiava até onde dava.&amp;nbsp; O pior&amp;nbsp; sempre 
era passar pela angústia que precedia o &quot;dia D&quot;:&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;/span&gt; ficava dominada por um 
monstro gigante que saia do armário e&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; para o espanto da minha mente que 
insistia em dizer &quot;é só uma picadinha&quot;, ele era real e se tornava meu 
único foco na ocasião. Meu medo não era agulha, ver sangue, nem era a 
dor da picada&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
 mas o que isso representava e ao que isso remetia não só em imaginação 
mas incorporado, a ponto de sentir como se&amp;nbsp; todas as vezes fossem aquela
 primeira vez onde o&amp;nbsp; &quot;start&quot; acontecera. Mesmo tomando contato e 
compreendendo a &quot;raiz&quot; do problema, na hora H o medo sempre se 
manifestava de forma irracional, fosse desmaiando ou passando bem mal. 
Busquei várias formas de tratar disso&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;/span&gt; desde terapia, hipnose, meditação
 e muitas outras outras mais &quot;alternativas&quot; e&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; sinceramente, acho que 
todas tiveram sua contribuição.

&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Então, semana passada tive que levar meu gato &#39;a veterinária para os 
exames de rotina e um deles incluia colher sangue. Já tinha visto o 
Simba passar por diversas coisas quando ficou doente e isso nunca me 
impressionou pelo procedimento
 em si, mas o dó enorme de vê-lo sofrendo porque ele se contorcia, 
rosnava, tentava fugir, enfim, era uma confusão. Dessa vez, para espanto
 da veterinária (e minha alegria) o Simba só deu uma rosnadinha e a 
deixou colher o sangue com tranquilidade. Isso foi pra mim o que um 
torcedor fervoroso de futebol deve sentir quando seu time ganha o 
campeonato:&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;/span&gt; minha felicidade foi tão grande ao ver que ele havia reagido
 de forma diferente ao mesmo&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;/span&gt; cenário que isso&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;/span&gt; me inspirou de uma maneira 
inexplicável: senti que chegara minha vez de honrar minha &quot;fobia&quot;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Depois de dois anos enrolando pra fazer os exames, peguei o telefone e 
marquei a coleta domiciliar para um dia depois para não ter desculpa. 
Confesso que na hora de começar meu jejum deu um certo nervosismo mas 
tentei não me fixar no &quot;drama&quot; e pensar cada vez mais naquilo como 
realmente era. Na noite anterior tive vários pesadelos de pessoas 
tentando tirar meu sangue e não conseguindo e&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; quando acordei&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;,&lt;/span&gt; cheguei a 
ter medo por causa disso. Então, fui prática na estatística: até hoje 
nunca havia dado pra trás em nenhuma vez que marquei exames e o máximo 
que acontecia era desmaiar e voltar, &lt;i&gt;&lt;b&gt;na minha cama&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;. Sim, &lt;i&gt;&lt;b&gt;na minha cama,&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; com a luz indireta, incenso aceso e cd de mantra que sempre colocava como ritual. De repente&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; entendi o que significava &lt;i&gt;&lt;b&gt;&quot;a minha cama&quot;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;
 e surgiu uma gratidão muito grande pelo privilégio de poder&amp;nbsp; passar por
 aquele momento dramático com tantos benefícios, aí o foco mudou. Assim 
que a enfermeira chegou eu estava tão grata que o primeiro impulso
 foi abraçá-la e agradecer a visita&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;.&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;A&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;cho que ela não entendeu nada&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;mas 
foi receptiva rs (normalmente se não simpatizasse com a enfermeira 
poderia até desistir e chamar outra, mas isso só aconteceu uma vez rs). &lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;C&lt;/span&gt;onversamos com bom humor como se fosse um exame 
qualquer (só que sem pensar que estava fazendo isso ;-)&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhIE3DLNuNdAFhHgzPtHVLBK-CuV-ulbxmn5WNPMSxLI2Y-2L3v_SpGXR4un6RqKV5_1c7t2rs5pCFK3ytXSXJuAO_bQGZHb1F1TT8N7HZhM5Nho6VNUP8rABIqHRRm4Ge3kaiMKQUpA60/s1600/130451_Papel-de-Parede-Vermelho_1280x800.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhIE3DLNuNdAFhHgzPtHVLBK-CuV-ulbxmn5WNPMSxLI2Y-2L3v_SpGXR4un6RqKV5_1c7t2rs5pCFK3ytXSXJuAO_bQGZHb1F1TT8N7HZhM5Nho6VNUP8rABIqHRRm4Ge3kaiMKQUpA60/s320/130451_Papel-de-Parede-Vermelho_1280x800.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;&quot;Que o seu medo tenha nome antes que você possa bani-lo&quot; Mestre Yoda (Guerra nas Estrelas)&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Chegou a hora. Deitei na cama com o ritual em ação, pus o travesseiro no rosto e pedi pra que ela não me avisasse quando fosse colocar a agulha e que não falássemos sobre isso. Começamos a bater papo sobre assuntos diversos até que eu senti a agulha entrar. Suei um pouco nas mãos e comecei a inspirar e expirar, sem perguntar nada, em silêncio (normalmente eu contaria até 60 e se passasse disso começaria a passar mal). De repente o instante se congelou e a única coisa que havia naquele momento era eu e uma agulha na minha veia. Resolvi conhecê-la, deixá-la fazer seu papel sem intereferência, senti-la em todo o seu efeito, ficando a sós naqueles breves segundos.&amp;nbsp; Ela incomodava, mas não chegava a ser uma dor e comecei a imaginar meu sangue subindo por&amp;nbsp; dentro dela e que ia para um tubo e outro e outro e como não deve ser fácil ser uma agulha, porque muita gente não tem simpatia por ela, mas é uma missão bem importante. Fiquei imaginando quem teve a idéia de criar uma agulha e o exame de sangue e o quanto de gente isso já deve ter beneficiado.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
E como nunca havia dado conta, tirar sangue era realmente mais rápido do que eu imaginava.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Levantei da cama e não acreditei que estava bem, parecia um sonho bom! Chorei, mas foi de emoção. Agradeci a enfermeira, fiz alguma piada e abracei meu gato. Depois de algumas horas tirei o curativo e fiquei olhando aquele furinho no meio do braço, com um misto de orgulho, alegria, gratidão, como uma medalha de ouro por algo que se consegue sem esforço. Sim, sem esforço, esse é o ponto.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Descubro que meu equívoco não era ter medo, ou ter medo por trauma, ou me identificar com o medo ou qualquer análise que se possa fazer e que até tem o seu sentido (embora agora perceba o quanto de tempo gastei em explicações e masturbações mentais a respeito de uma solução). &lt;i&gt;&lt;b&gt;Meu equívoco foi querer que uma agulha tivesse o impacto de uma pluma no meu braço&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; e me lembrei que, nem quando usava anestésico local isso era possível. &lt;i&gt;&lt;b&gt;Uma certa liberação daquilo começou a acontecer quando eu entendi que uma agulha é uma agulha, que ela penetra e tem uma função e que a função podia ser positiva. Quando optei por conhecer a agulha, tudo mudou&lt;/b&gt;.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Como me sinto? Mais disposta para uma próxima de uma forma bem mais honesta e menos &quot;mitificada&quot; que jamais aconteceu. Não sei como será de fato, mas isso não importa muito, só por hoje o que era &quot;fobia&quot; me fez sorrir. ;-) &lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Texto relacionado: &lt;a href=&quot;http://transmutando.blogspot.com.br/2009/09/medo.html&quot;&gt;Medo&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://transmutando.blogspot.com/2012/09/relatos-de-uma-fobia-ou-qualquer-coisa.html</link><author>noreply@blogger.com (Alê Marcuzzi)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitqDfuPwp-o9Sa1i70Cny9vDnksrvJIqH9xbwCURBRh0ujNlJ8KK0sj2KjLo8gxS00SFV4xn8eqbydq6D_REbbSX56orrRbgH6mXSI5ZqkmqdVtCZsKxV6mbNYylNCZ7TBbvCt92eCias/s72-c/sangue.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>5</thr:total></item></channel></rss>