Βοιωτικά

Και τώρα τι; Μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Sun, 01 Mar 2015 19:32:00 +0000

του Ευτύχη Μπιτσάκη

Αυτές τις ημέρες κορυφώνεται το δράμα που παίζεται σε βάρος της χώρας μας, «στιγμή» (με την εγελιανή έννοια του όρου) που θα απαντήσει στο ερώτημα: υποτέλεια ή εθνική ανεξαρτησία και προοδευτική πορεία με στρατηγικό στόχο τον σοσιαλισμό. Ουσιαστικά είμαστε μια χρεοκοπημένη χώρα. Πώς φτάσαμε λοιπόν εδώ; Η απάντηση είναι απλή και σαφής: Οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις υπέταξαν το αίτημα της εθνικής ανεξαρτησίας και της κοινωνικής προόδου στο ταξικό συμφέρον της κυρίαρχης τάξης. Οι μετέπειτα αγώνες της Αριστεράς συνδύαζαν διαλεκτικά (ή έπρεπε να συνδυάζουν) το πατριωτικό (εθνική ανεξαρτησία) με το ταξικό (κοινωνική απελευθέρωση, σοσιαλισμός)

ΣΗΜΕΡΑ, ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ γενικής κρίσης του καπιταλισμού, το κεφάλαιο (με κυρίαρχο το χρηματιστικό), με την πολιτική του νεοφιλελευθερισμού, δεν επιχειρεί απλώς να μεταφέρει τα αποτελέσματα της κρίσης σε βάρος της εργατικής τάξης και των υποτελών στρωμάτων. Επιδιώκει να καταστρέψει όσα κέρδισαν οι λαοί την περίοδο του αιματοβαμμένου καπιταλισμού (πληρωμή της εργατικής δύναμης, κράτος πρόνοιας, προοδευτική παιδεία κλπ.). Με τον οικονομικό πόλεμο, ο επί του παρόντος νικηφόρος καπιταλισμός επιδιώκει να συνθλίψει τις κοινωνικές αντιστάσεις και ταστόχρονα να σαρώσει τα κινήματα εθνικής ανεξαρτησίας. Η χώρα μας επιλέχθηκε ως πειραματόζωο για την εφαρμογή της νεοφιλελεύθερης θεωρίας και πράξης. Γιστί; Επειδή λόγω ειδικών συνθηκών, αλλά και επειδή η εγχώρια κυρίαρχη τάξη, υποτελειακή από παράδοση, θα δεχόταν πιο εύκολα αυτόν τον εθνοκτόνο ρόλο.

Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ περιπέτεια θα λυθεί ή με την καταστροφή της ανθρωπότητας ή με τη νίκη των δυνάμεων του σοσιαλισμού (καταστροφή του ενός πόλου της αντίθεσης ή και των δύο, κατά τη μαρξιστική αντίληψη της ιστορίας). Η «νομοτέλεια» ισχύει και για τη χώρα μας.

Ποιος θα έπρεπε λοιπόν να είναι ο στρατηγικός στόχος της δικής μας Αριστεράς; Ενας και μοναδικός: ο σοσιαλισμός. Αλλά: η κατάσταση της χώρας μας είναι καταστροφική. Υπάρχει όμως επαναστατική κατάσταση, προϋπόθεση για τη νίκη των δυνάμεων του σοσιαλισμού; Η απάντηση είναι δεδομένη και αρνητική. Το τι θα μπορούσε να γίνει με την όξυνση των κοινωνικών αντιθέσεων και του καθεστώτος της υποτέλειας συνολικά είναι κάτι που δεν μπορούμε να το προβλέψουμε.

Συνεπώς: Με δεδομένες τις δικές μας συνθήκες, ο λαός της Αριστεράς ψήφισε ΣΎΡΙΖΑ. Σήμερα για πρώτη φορά στη χώρα μας έχουμε κυβέρνηση της Αριστεράς. Πώς έγινε το «θαύμα»; Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ ανταποκρινόταν στις ελπίδες των αριστερών: ήταν ένα πρόγραμμα «επαναστατικού» ρεφορμισμού. Αυτό που απαιτούσε η συγκεκριμένη «στιγμή».

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένα πρόγραμμα σωτηρίας του ελληνικού λαού και οικονομικής ανασυγκρότησης της χώρας στο πλαίσιο της Ε.Ε., με στρατηγικό στόχο τον σοσιαλισμό (ο στρατηγικός στόχος σημειωνόταν στο τέλος του προγράμματος, χωρίς συγκεκριμενοποίηση και -συνεπώς- χωρίς να πείθει).

Ποιοι ήταν λοιπόν οι βασικοί στόχοι του προγράμματος; «θάψιμο» του μνημονίου. Επαναδιαπραγμάτευση και κούρεμα του χρέους. Οχι εκποίηση της κρατικής περιουσίας και γενικότερα του πλούτου της χώρας. Δίκαιο φορολογικό σύστημα με κύριο στόχο το μεγάλο κεφάλαιο. Επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων. Κατώτερος μισθός 751 ευρώ. Βελτίωση μισθών και συντάξεων. Επαναπρόσληψη των απολυμένων και αυτών που βρίσκονται σε καθεστώς ομηρίας (αξιολόγηση). Προοδευτική αναμόρφωση της παιδείας. Κατάργηση των «Συμβουλίων» στα ΑΕΙ και αποκατάσταση της νομιμότητας. Ενίσχυση της επιστημονικής έρευνας και κατάργηση της υποταγής της έρευνας και της παιδείας στα συμφέροντα του κεφαλαίου. Επαναφορά της νομιμότητας και ανασυγκρότηση της ΕΡΤ, αρχίζοντας από μηδενική βάση. Αποκατάσταση της εθνικής ανεξαρτησίας και αξιοπρέπειας.

ΣΗΜΕΙΩΣΑ ΤΑ ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ σημεία του προεκλογικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ. Το πρόγραμμα αυτό δεν υπερέβαινε τα όρια του καπιταλισμού. Δεν ήταν πρόγραμμα ρήξης με την Ε.Ε. Ηταν όμως, εάν εφαρμοζόταν, ένα πρόγραμμα σωτηρίας του ελληνικού λαού, που θα δημιουργούσε, ενδεχομένως, δυνατότητες για μια ριζοσπαστική-«επαναστατική» πορεία.

Συνολικά, το πρόγραμμα αυτό συνδύαζε διαλεκτικά το κοινωνικό με το πατριωτικό στοιχείο. Δεν επαγγελλόταν μια ανέφικτη (επί του παρόντος) επανάσταση. Ανταποκρινόταν όμως στις ανάγκες και στις δυνατότητες της «συγκεκριμένης κατάστασης» και ψηφίστηκε από τον λαό της Αριστεράς. Το πρόγραμμα καταπολεμήθηκε από τις υπόλοιπες δυνάμεις της Αριστεράς. Εδώ θυμόμαστε τον Μπρεχτ: "Δεν μας αρέσει η απόφαση του λαού; Να αλλάξουμε λοιπόν λαό!"

ΘΑ ΗΤΑΝ ΜΗΠΩΣ αποδεκτό αυτό το θετικά ρεφορμιστικό πρόγραμμα από τους λύκους της Ε.Ε., υπαλλήλους και αφεντικά; Η σύγκρουση θα ήταν δυνατόν να αποφευχθεί; Μια θετική απάντηση θα προϋπέθετε αφέλεια: υποτίμηση της αναλγησίας του κεφαλαίου και των υπηρετών του. Γιατί κυρίως οι Γερμανοί αντέδρασαν με αυτή την απάνθρωπη σκληρότητα; Το βασικό, κατά τη γνώμη μου, δεν ήταν το πρόβλημα του χρέους. Οι Γερμανοί και οι υπόλοιποι είχαν στόχο να συντρίψουν τη δυνατότητα μιας αριστερής κυβέρνησης στην Ευρώπη. Να σβήσουν το αχνό φως που φαινόταν να ανατέλλει στον ορίζοντα της ηπείρου και να επιβεβαιώσουν το δόγμα της αιωνιότητας του καπιταλισμού και του μονόδρομου.

ΗΜΕΡΕΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ, ΣΚΛΗΡΩΝ μαχών, αναλγησίας των τοκογλύφων, αποκάλυψη της μικρότητας των υπαλλήλων του ευρωπαϊκού καπιταλισμού. Κατάληξη σε μια απόφαση που εγκρίθηκε από το Γιούρογκρουπ. Αλλά οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν και ίδωμεν. Σημειώνω τα βασικά σημεία της ελληνικής πρότασης.

Καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Μείωση του ΦΠΑ. Δίκαιο φορολογικό σύστημα και -συνεπώς- φορολογία του μεγάλου κεφαλαίου

Εκσυγχρονισμός της φορολογικής και τελωνειακής διοίκησης. Ελεγχος των δημόσιων δαπανών. Μεταρρύθμιση της κοινωνικής ασφάλισης.

Σύγχρονη δημόσια διοίκηση και καταπολέμηση της διαφθοράς. Καταπολέμηση του λαθρεμπορίου καυσίμων και προϊόντων καπνού. Μείωση του αριθμού των υπουργείων από 16 σε 10.

Στον καθαυτό οικονομικό τομέα, εφαρμογή του μέτρου των δόσεων και αντιμετώπιση των τραπεζικών και μη εξυπηρετούμενων δανείων κ.λπ. Πολιτική για την προώθηση της ανάπτυξης κ.λπ. Όλα αυτά θα μπορούσε να τα κάνει και μια μη υποτελής αστική κυβέρνηση.

ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΣΕ αντίθεση με παλιότερες δεσμεύσεις: Δεν θα καταργηθούν οι ιδιωτικοποιήσεις που έχουν ολοκληρωθεί. Επανεξέταση ιδιωτικοποιήσεων που δεν έχουν προκηρυχθεί. Ενοποίηση οργανισμών, υιοθέτηση βέλτιστων πρακτικών της Ε.Ε. θα εκποιηθεί λοιπόν κρατική και μη περιουσία; Ο αρμόδιος υπουργός το αρνείται. Ενοποίηση του ΤΑΙΠΕΔ με οργανισμούς αντί για κατάργηση (αν «δεν πουλάμε», τι χρειάζεται το ΤΑΙΠΕΔ;).

Επιμήκυνση της δανειακής σύμβασης. Στην περίοδο αυτή θα ισχύει το σημερινό μνημόνιο; Επιτυχία ήταν η μείωση του λεγόμενου «πρωτογενούς πλεονάσματος», αυτής της απάτης σε βάρος των λαϊκών αναγκών. Ως προς την εργασία: Αξιοποίηση βέλτιστων πρακτικών της Ε.Ε. σε όλο το εύρος της νομοθεσίας (βέλτιστες πρακτικές!) Σχέδιο προσωρινής απασχόλησης για τους ανέργους.

ΕΞΥΠΝΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας (έξυπνη αντί αποκατάσταση!) με ισορροπία μεταξύ ευελιξίας και δικαιοσύνης (ευελιξία και δικαιοσύνη: ασύμβατες έννοιες). Ως προς την ανθρωπιστική κρίση: ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Κουπόνια τροφίμων (επιστρέφουμε στο 1941!). Και επίσης: εξασφάλιση ότι η μάχη κατά της ανθρωπιστικής κρίσης δεν θα έχει αρνητικό δημοσιονομικό αντίκτυπο (σολομώντεια λύση: και ο σκύλος χορτάτος και η πίτα ολόκληρη).

Δόθηκε μια σκληρή μάχη. Ο πόλεμος δεν τελείωσε. Να βοηθήσουμε το λαϊκό κίνημα για να μας βοηθήσει. Και ας μη βιαζόμαστε να καταδικάζουμε! Ας πιέζουμε προς ριζοσπαστικές λύσεις και ας είμαστε αντικειμενικοί όταν κρίνουμε. Και να ξέρουμε ότι το ρεφορμιστικό πρόγραμμα χρειάζεται χρήμα και το χρήμα το έχει ο εχθρός. Κριτική, ναι! Αλλά σοβαρή, επιστημονική και δημιουργική. Αν πέσει η κυβέρνηση, θα ξανάρθουν οι καταστροφείς της Ελλάδας. Και από κοντά, το φίδι της Χρυσής Αυγής. Έγινε ένα λειψό βήμα. Ας βοηθήσουμε το επόμενο.

πηγή: iskra.gr

Η Μινεσότα φορολόγησε τους πλούσιος και πέτυχε! Απίστευτο!

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Sun, 01 Mar 2015 19:20:00 +0000

"Την επόμενη φορά που κάποιος υποστηρικτής του νεοφιλελεύθερου οικονομικού μοντέλου πει ή γράψει σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης πως η φορολόγηση των πλουσίων και η αύξηση των μισθών “σκοτώνει” τις θέσεις εργασίας και την επιχειρηματικότητα, μπορείτε να στέλνετε αυτό το άρθρο"

Με το παραπάνω σχόλιο ξεκινάει το άρθρο του Κάρλ Γκίμπσον στην αμερικανικής Huffington Post για τα αποτελέσματα της πολιτικής του Μαρκ Ντέιτον, ο οποίος τον Ιανουάριο του 2011 ανέλαβε κυβερνήτης της Μινεσότα (πληθυσμός 5,5 εκ.) με ελλειμματικό προϋπολογισμό ύψους 6,2 δις δολαρίων και ανεργία στο 7%. Ο προκάτοχός του, ο Τιμ Πόλεντι, υποψήφιος του Συντηρητικού Κόμματος, υπερηφανευόταν πως ποτέ δεν αύξηση του φόρους στις επιχειρήσεις. Το μόνο που είχε κάνει για να ενισχύσει τα έσοδα ήταν να αυξήσει τον φόρο στα τσιγάρα κατά 75 σεντ. Όσο για τις θέσεις εργασίας, από το 2003 έως το 2010, αυτές αυξήθηκαν μόλις κατά 6.200.

Στον αντίποδα ο Ντέιτον με την ανάληψη των καθηκόντων του αύξησε το φόρο εισοδήματος από 7,85% έως 9,85% για εισοδήματα πάνω από τις 150.000 δολάρια και για νοικοκυριά με εισόδημα άνω των 250.000 δολαρίων. Τα φορολογικά έσοδα αυξήθηκαν κατά 2,1 δις. Επίσης συμφώνησε σε αύξηση του κατώτατου μισθού στα 9,5 δολάρια την ώρα από το 2018 και προώθησε νόμο για μισθολογική ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών.

Οι Ρεπουμπλικάνοι προεξοφλούσαν για την πολιτική του Ντέιτον: “Θα χαθούν θέσεις εργασίας. Μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις θα κλείσουν ή θα φύγουν”.

Τα αποτελέσματα…

Τελικά μέσα σε μια τετραετία, από το 2011 έως το 2015, οι θέσεις εργασίας αυξήθηκαν κατά 172.000, δηλαδή 165.800 θέσεις εργασίας περισσότερες από αυτές που είχε δημιουργήσει σε μια οκταετία ο Πολέντι. Ο ανώτατος φορολογικός συντελεστής εισοδήματος στη Μινεσότα είναι ο τέταρτος υψηλότερος στη χώρα, ωστόσο το ποσοστό ανεργίας είναι πλέον το πέμπτο χαμηλότερο στις ΗΠΑ με 3,6%. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της αρμόδιας ομοσπονδιακής υπηρεσίας των ΗΠΑ, το έτος 2012-2013, το μέσο εισόδημα των κατοίκων της Μινεσότα ήταν κατά 10.000 υψηλότερο από το μέσο εισόδημα των αμερικανών. Σήμερα παραμένει ακόμη κατά 8.000 υψηλότερο από το μέσο αμερικανικό εισόδημα.

Μέχρι τα τέλη του 2013 η αύξηση της απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα ξεπέρασε τα επίπεδα προ κρίσης και η οικονομία της πολιτείας είναι η πέμπτη ταχύτερα αναπτυσσόμενη στις ΗΠΑ. Ακόμη η Μινεσότα, σύμφωνα με το Forbes, είναι η 9η φιλικότερη πολιτεία για τις επιχειρήσεις. Παρά την κινδυνολογία για αποχώρηση επιχειρήσεων και ενίσχυση της φοροδιαφυγής, 6.230 περισσότεροι κάτοικοι της Μινεσότα συμπεριελήφθησαν στα υψηλά εισοδήματα το 2013, μόλις ένα χρόνο μετά την αύξηση της φορολογίας. Τέλος από τον Ιανουάριο του 2015 η Μινεσότα έχει πλεόνασμα 1 δις δολάρια και ο Ντέιτον δεσμεύτηκε να επενδύσει πάνω από το 33% του πλεονάσματος στην εκπαίδευση για αναβάθμιση των δημόσιων σχολείων.

Το συμπέρασμα…

Ο λόγος που ο Ντέιτον άλλαξε ριζικά την οικονομία της Μινεσότα, μετατρέποντάς την σε μια από τις ισχυρότερες οικονομικά πολιτείες των ΗΠΑ βασίζεται στα απλά μαθηματικά, όπως αναφέρει ο Καρλ Γκίμπσον. Η αύξηση της φορολογίας σε αυτούς που μπορούν να πληρώσουν περισσότερα μετατρέπει το έλλειμμα σε πλεόνασμα. Η αύξηση του κατώτατου μισθού αυξάνει το μέσο εισόδημα. Και σε μια περιοχή που η εκπαίδευση ενισχύεται και αποτελεί προτεραιότητα στον προϋπολογισμό και η οικονομική ανάπτυξη είναι από τις υψηλότερες στη χώρα, το μόνο λογικό για τις επιχειρήσεις είναι να παραμείνουν. Είναι επίσημο: Η οικονομική θεωρία “Trickle-down” (*η μη φορολόγηση των υψηλών εισοδημάτων για ανάπτυξη της οικονομίας) είναι ανοησία. Η Μινεσότα το αποδεικνύει μια και καλή. Αν πιστεύετε το αντίθετο κάνετε λάθος

Ασυγχώρητα νωρίς...

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Wed, 25 Feb 2015 11:56:00 +0000

Του Θ. Καρτερού

Ας πάρουμε μια απόσταση ψυχραιμίας από όσα διαδραματίζονται μεταξύ Ελλάδας και δανειστών. Ή αν θέλετε, μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας. Ποια είναι η γενική εικόνα; Μετά τις πρώτες δύσκολες διαπραγματεύσεις, την πρώτη μάχη, μας έχουν ακόμα στο χέρι. Ελέγχουν ακόμα τη ροή του χρήματος.Μπορούν ακόμα να πιέζουν και να εκβιάζουν. Έχουν ακόμα το μαχαίρι στο λαιμό μας. Αυτή είναι αναμφισβήτητα η μισή αλήθεια.

Σ' αυτή τη μισή αλήθεια στρογγυλοκάθισε το μελανιασμένο από τις εκλογές κωλαράκι της η σοφία της υποταγής: Η κυβέρνηση ηττήθηκε, άφησε τα μεγάλα λόγια, προσγειώθηκε ανώμαλα, ζήτω ο ρεαλισμός. Από αυτή τη μισή αλήθεια τσιμπολογάει χαμόγελα ο αετός του Σόιμπλε, κομπάζοντας ότι μας έχει ακόμα στα νύχια του. Και διηγώντας τα κλαιν ή οργίζονται πολλοί στην από δω μεριά, που κινούνται από τη λαχτάρα μιας νέας ελευθερίας.

Υπάρχει ωστόσο και η άλλη μισή αλήθεια. Αδιαμφισβήτητη κι αυτή: Η κυβέρνηση έδωσε σκληρή μάχη. Δεν παραδόθηκε όπως όλες οι προηγούμενες. Έβαλε στο τραπέζι την ανατροπή της λιτότητας. Κέρδισε κάποια όχι ασήμαντα πράγματα στο Eurogroup. Γεφύρωσε κάπως το σήμερα με το αύριο.Ματαίωσε τα τρισχειρότερα. Και, ίσως το πιο σημαντικό: Έβαλε τέλος στη διπλωματία της υποταγής. Στην Ελλάδα που φιλάει το χέρι που την καταστρέφει.

Μπορείς μ' αυτά να δεις το ποτήρι μισογεμάτο, ή μισοάδειο. Μπορείς να επικρίνεις γιατί δεν έκαναν περισσότερα -ακόμα καλύτερα αν αποδείξεις ότι μπορούσαν περισσότερα. Μπορείς να απαιτείς περισσότερα. Αλλά, στο Θεό σας, μπορείς να προεξοφλείς την ήττα στον πόλεμο που μόλις άρχισε; Να μηδενίζεις με "καλή πρόθεση" τις καλές προθέσεις όσων σηκώνουν αυτό το βάρος; Να σπεύδεις σε συγνώμες, υπονοώντας ότι εξαπάτησαν το λαό;

Πρέπει δηλαδή να διεκδικούν όχι μόνο μια ανάσα για τη χώρα, αλλά και μια ανάσα από το χώρο, έτσι; Καλώς. Τη χρειάζονται λοιπόν αυτή την ανάσα. Ανάσα, όχι τυφλή στήριξη. Γιατί αν τους αρνηθούμε εμείςπίστωση χρόνου και εμπιστοσύνης, τότε θα πληρώσουμε όλοι -και η χώρα- μετρητοίς. Αφού καμιά ελευθερία δεν κατακτήθηκε ποτέ και πουθενά χωρίς μάχες αλλά και ελιγμούς, νίκες αλλά και υποχωρήσεις, αποφασιστικότητα αλλά και συμβιβασμούς. Χωρίς δηλαδή αυτή ακριβώς την πίστωση.

Είναι νωρίς για θριάμβους. Ακόμα πιο νωρίς για οργή. Και ασυγχώρητα νωρίς για να πενθήσουμε την ελπίδα...

Θανάσιμη απειλή ενδεχόμενη υποταγή της κυβέρνησης

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Fri, 20 Feb 2015 11:54:00 +0000

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Αγωνία διακατέχει αυτές τις μέρες τον ελληνικό λαό. Διαισθάνεται ότι η κυβέρνηση Τσίπρα αρχίζει να υποχωρεί στη γερμανική πίεση και έχει την ακαθόριστη αίσθηση ότι αυτό μπορεί να πάει πολύ μακριά. Ο κόσμος ανησυχεί. Στο ελληνικό συλλογικό υποσυνείδητο υπάρχει εδραιωμένη η πεποίθηση ότι οι Γερμανοί δεν πιάνονται φίλοι κατά κανέναν τρόπο. Με δεδομένη δε την επιθετικότητα και τη φυλετική υπεροψία τους, αλίμονο σε όποιον αρχικά αντιστάθηκε στις εντολές τους και στη συνέχεια υποχωρεί! Θα τον κατασπαράξουν κυριολεκτικά! Η κυβέρνηση της Αθήνας έχει ήδη κάνει πολλές υποχωρήσεις, οι οποίες αντανακλώνται στο κείμενο που υπέβαλε στις Βρυξέλλες για την επέκταση της δανειακής σύμβασης. Το κείμενο αυτό βρίσκεται στα όρια ανοχής της ελληνικής πλευράς - ανοχής σε αστικό, όχι αριστερό πλαίσιο, εννοείται. Ο Σόιμπλε το απέρριψε το κείμενο αυτό, παρότι δεν έχει καμιά σχέση με τα όσα έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά. Το Eurogroup όμως, την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, θεωρούνταν βέβαιο ότι θα γίνει σήμερα το απόγευμα. Συνηθέστατη η γερμανική τακτική στο πλαίσιο της ΕΕ. Το Βερολίνο εκ προοιμίου απέρριψε τις ελληνικές προτάσεις, αλλά επιτρέπει να γίνει η σύνοδος των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, αφού η ελληνική πλευρά έχει ήδη κάνει υποχωρήσεις, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών θα πιέσει ασφυκτικά την Αθήνα να υποταχθεί πλήρως στις γερμανικές αξιώσεις. Ελπίζουμε και ευχόμαστε να μην καταληφθεί η ελληνική κυβέρνηση από το σύνδρομο τού «μια ψυχή που είναι να βγει...»! Οχι ότι συμφωνούμε με τις υποχωρήσεις που ήδη συμπεριλαμβάνονται στο αίτημά της, αλλά αν κάνει έστω και υποτυπώδεις παραπέρα υποχωρήσεις στις γερμανικές απαιτήσεις, τα πάντα έχουν τελειώσει και για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κυρίως και για τη χώρα, η οποία δεν θα μπορέσει ποτέ πια να ξανασηκώσει κεφάλι.

Ελπίζουμε οι διαβεβαιώσεις κορυφαίων κυβερνητικών παραγόντων ότι θα αντισταθούν μέχρις εσχάτων να ανταποκρίνονται τόσο στις προθέσεις τους όσο και πάνω απ' όλα στο ψυχικό σθένος αυτών που τα έλεγαν χθες. Για τις προθέσεις τους ελάχιστες αμφιβολίες έχουμε, αλλά το σθένος της αντίστασής τους πρέπει πρώτα να το δούμε για να το εκτιμήσουμε στη συνέχεια. Οσο και αν κάποιοι μπορεί να το κρίνουν άδικο για την κυβέρνηση Τσίπρα που κλιμακώθηκε τόσο γρήγορα η γερμανική επίθεση, η ουσία είναι ότι φτάσαμε ήδη στο γνωστό από την αρχαιότητα για τους Ελληνες σημείο τού «ή ταν η επί τας»! Αυτές τις μέρες κρίνονται όλα για την κυβερνητική πολιτική που θα εφαρμοστεί, όσο καιρό και αν μείνει στην εξουσία η κυβέρνηση Τσίπρα. Αν υποκύψει, τα πάντα χάθηκαν. Αν αντισταθεί, θα βρίσκεται πολύ κοντά στη νίκη. Ο πρωθυπουργός και οι αριθμητικά ελάχιστοι υπουργοί που διαχειρίζονται τον πόλεμο εναντίον της Γερμανίας πρέπει διαρκώς να έχουν κατά νου το θεμελιώδες: Οσο και να βρυχάται το Βερολίνο ότι θα διώξει την Ελλάδα από το ευρώ, αποκλείεται να το κάνει!

Το γράφουμε και το ξαναγράφουμε αυτό γιατί αν δεν το ενσωματώνει αυτό στη χάραξη της αντιστασιακής πολιτικής της η κυβέρνηση, δεν πρόκειται να καταφέρει τίποτα! Οι Γερμανοί δεν είναι πολιτικά ηλίθιοι για να ξεκινήσουν οι ίδιοι μια υπαρξιακή κυριολεκτικά κρίση της Ευρωζώνης, διώχνοντας την Ελλάδα! Τα κερδοσκοπικά κεφάλαια όλου του πλανήτη, με επικεφαλής τον αμερικανικό χρηματοοικονομικό τομέα, τον ισχυρότερο του κόσμου, θα ξεχυθούν να κατασπαράξουν την Ευρωζώνη για να αποκομίσουν κέρδη, τρελά κέρδη, όχι φυσικά επειδή εμφορούνται από... φιλικά αισθήματα προς την Ελλάδα! Θα επιτίθενται σε αλλεπάλληλα κύματα εναντίον κάθε μιας χώρας του ευρώ, εκτινάσσοντας στα ύψη το κόστος δανεισμού της, ζητώντας τρελά επιτόκια για να αγοράσουν ομόλογα των κρατών της Ευρωζώνης και οδηγώντας σε πανικό αρχικά την ΕΚΤ και στη συνέχεια την ίδια τη Γερμανία.

Η κατάσταση οδηγήθηκε από τους Γερμανούς σε κρίσιμο σημείο για την Ελλάδα και την κυβέρνησή της. Αν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ακολουθήσει τον γνώριμο δρόμο της υποταγής στο Βερολίνο, οι Γερμανοί θα τη λιώσουν σαν σκουλήκι, όπως άλλωστε έκανε με τις προηγούμενες κυβερνήσεις των Σαμαρά - Βενιζέλου, Παπαδήμου και Γιώργου Παπανδρέου, τις οποίες πέταξε από την εξουσία, μόλις η λαϊκή κατακραυγή τις κατέστησε άχρηστες για τα γερμανικά συμφέροντα.

*Δημοσιεύθηκε στο "ΕΘΝΟΣ" την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2015.

Τραγούδι ντροπή από Αγγελάκα και Πανούση ταυτίζει το ΚΚΕ με τη Χρυσή Αυγή

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Thu, 19 Feb 2015 18:45:00 +0000

Στη ζωή όμως όπως και στην τέχνη σημασία δεν έχει μόνο το πώς γεννιέσαι αλλά και το πώς πεθαίνεις.

του Γιώργου Καρακώστα

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μουσικοθεατρική σάτιρα για να επιβιώσει, έχει φτάσει αρκετές φορές στο σημείο να αναπαράξει ιδεολογήματα που αντλούν την έμπνευσή τους από τις πιο συντηρητικές, πολιτικές και κοινωνικές αφηγήσεις, με το προκάλυμμα του σατιρικού σχολιασμού ή της διακομόδησης των πολιτικών πρωταγωνιστών.

Είναι επίσης σαφές ότι η «φτώχεια» που επικρατεί στην καλλιτεχνική έμπνευση είναι τελείως αναντίστοιχη με τις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις που συμβαίνουν στη χώρα, καθρεφτίζοντας την έλλειψη ενός εναλλακτικού πολιτιστικού προτάγματος ανταγωνιστικού προς το κυρίαρχο.

Ακόμα περισσότερο, ότι τα «προοδευτικά» ρεύματα πέραν από το να αναδιατυπώνουν παλιά μουσικά μοτίβα, βρίσκονται περιορισμένα ως προς την συγκρότηση ενός νέου καλλιτεχνικού χώρου που να μπορεί να διαπαιδαγωγεί και να μετασχηματίζει σε τέχνη αυτό που συμβαίνει γύρω μας. Έστω και με τη μορφή σάτιρας.

Σε τίποτα όμως όλα αυτά δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τη χυδαιολογία και την γελοιοποίηση της ιστορικής μνήμης (η οποία δεν είναι ιδιοκτησία κανενός), της πολιτικής διαφωνίας και κριτικής (η οποία δεν πρέπει να λογοκρίνεται), της παραμόρφωσης των ιδεολογιών όταν μάλιστα συνεισφέρουν στην επαναφορά των πιο αντιδραστικών θέσεων (ταύτιση κομμουνισμού με Ναζισμού).

Το τραγούδι «Η katyusha του ΚΚΕ», των Τζίμη Πανούση και Γιάννη Αγγελάκα, δεν φιλοδοξεί να αποκτήσει μια ευυπόληπτη θέση στο καλλιτεχνικό στερέωμα. Δεν είναι όμως, ούτε μια αξιοπρεπής προσπάθεια - και οι δημιουργοί του το γνωρίζουν αυτό - να σατιρίσει την πολιτική στάση του ΚΚΕ σήμερα, καθώς τίποτα από όσα λέει δεν διεμβολίζουν ούτε στο ελάχιστο, τον κόσμο και την ηγεσία του. Δεν θα μπορούσε παρά μόνο, να γίνει ύμνος στα χείλη των φορέων της παραχάραξης της ιστορίας και των think tank τη σύγχρονης δεξιάς όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο Μάκης Βορίδης και οι εκ των «αριστερών» τους ακολουθητές Ψαριανός και Σταύρος Θεοδωράκης.

Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να διαγραφεί η καλλιτεχνική διαδρομή και προσφορά δύο μουσικών και κυρίως του Γ. Αγγελάκα, στο ελληνικά πολιτιστικά δρώμενα. Στη δύση όμως της καριέρας του, η οποία συμπίπτει με τεκτονικές κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές στη χώρα, έκανε μια όχι και τόσο τιμητική επιλογή σε σχέση με το παρελθόν του.

Στη ζωή όμως όπως και στην τέχνη σημασία δεν έχει μόνο το πώς γεννιέσαι αλλά και το πώς πεθαίνεις.

Η Ελπίδα και η αρίστερή ανάθεση στην εξουσία

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Thu, 19 Feb 2015 10:51:00 +0000

Η ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΑΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία λέει ο βασανισμένος λαός, βασισμένος στον μύθο της Πανδώρας και το κουτί της, που όταν το άνοιξε σκόρπισε πρώτα τις καταστροφές αλλά πρόλαβε να το κλείσει, για να παραμείνει στον πάτο το τελευταίο δώρο των θεών: η ελπίδα.

Αυτό το κλείσιμο περιέβαλλε έκτοτε την ελπίδα μ' ένα μυστήριο, μια δύναμη που μόνο η ανάγκη της σωτηρίας μπορούσε να δημιουργήσει. Το περιεχόμενό της, καλά σφραγισμένο, επέτεινε αυτό το μυστήριο και κάθε φορά την περιέβαλλε κι ένας μύθος που θα την απελευθέρωνε κι ένας λυτρωτής που θα την πραγματοποιούσε.

Στην ανθρώπινη ιστορία, η ελπίδα έπαιξε όλους τους ρόλους, γήινους και ουράνιους, άλλαξε χίλια πρόσωπα (θεός, φυλή, ηγέτης, έθνος, κόμμα τάξη) κι αυτή της η ευελιξία είναι που την κάνει ακόμη δελεαστική.

Κανείς δεν ξέρει αν είναι ευχή ή κατάρα κάθε φορά που εμφανίζεται, γιατί, έτσι όπως είναι κρυμμένη στο κουτί της ιστορίας, κανείς δεν ξέρει ποιο είναι το αληθινό της πρόσωπο, οι στόχοι και η στρατηγική της, το μαθαίνουμε μόνο εκ των υστέρων αναδρομικά κι αυτό με έντονες πολιτικές και κοινωνικές διαμάχες.

Η ελπίδα γεννημένη απ' τον μύθο, είναι καταδικασμένη να δημιουργεί μύθους με προσδοκίες μικρές ή μεγάλες, σταδιακές ή απότομες, για ένα ανάλογο τέλος κι αυτό το τέλος έγινε βούτυρο στο ψωμί της ανάθεσης.

Όπου υπάρχει ελπίδα καιροφυλακτεί και μια διάψευση. Αυτόν τον αέναο κύκλο μόνο το αυτεξούσιο του συλλογικού ατόμου μπορεί να τον σπάσει. Εκείνη η συλλογικότητα κι εκείνο το άτομο που ο ένας είναι προϋπόθεση του άλλου και όχι εργαλείο, και για τους οποίους ο αγώνας είναι διαρκής, όχι μόνο για την κοινωνική απελευθέρωση, αλλά και για την προστασία των κατακτήσεών της.

Η ελευθερία έχει ανάγκη την κίνηση, την παρουσία, την άμεση συμμετοχή, την ευθύνη κι όπου αυτά αναστέλλονται καραδοκεί ο γλυκός ύπνος, πριν το τρομερό ξύπνημα, στην αγκαλιά της ανάθεσης.

Από τις εκλογές του '12 είχαμε ήδη δημοσίως πει : καλωσορίζουμε τον ΣΥΡΙΖΑ στην κόλαση της εξουσίας. Στις εκλογές του '15 ανέλαβε να αντισταθμίσει την κόλαση με την ελπίδα για να τη διαχειριστεί, παραβλέποντας τα όρια της ψήφου και της λαϊκής εντολής των εκλογών.

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ, ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ, ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ, ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ...

Τώρα όσο ποτέ άλλοτε έχει ανάγκη το ξεπέρασμα αυτού του ορίου, γιατί ούτε η ψήφος αρκεί ούτε η κομματική κινητοποίηση. Αυτό είναι το τίμημα της ανάθεσης, ακόμη και για μεταρρυθμίσεις.

Μπορεί να είμαστε ενάντια στην ανάθεση, αλλά όπως δεν καθίσαμε για να δούμε την ελπίδα να έρχεται έτσι δεν θα περιμένουμε για να τη δούμε να διαψεύδεται, γιατί δεν προσδοκούμε σε δεξαμενές ψήφων αλλά στα ρήγματα και στις τομές του ελεύθερου, δημόσιου και κοινωνικού. Κι επειδή ο πολιτικός χρόνος δεν είναι γραμμικός, αυτή είναι η μεγάλη ευθύνη που αναλογεί στους πέραν της ανάθεσης μέσα στους οποίους εντασσόμαστε ως οργανικό και αναπόσπαστο κομμάτι.

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ

Το εκλογικό αποτέλεσμα έφερε για πρώτη φορά την αριστερά στον πυρήνα της εξουσίας και στην ηγεσία του κράτους. Η παράταιρη συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ εντάχθηκε στη ρήση «ανάγκα και θεοί πείθονται» και στη στρατηγική του αντι-μνημονίου και της σωτηρίας της πατρίδας. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τις παραμέτρους που συνοδεύουν το εκλογικό αποτέλεσμα.

1. Ο ΣΥΡΙΖΑ σέρνει το καράβι
2. Το καράβι μπάζει από παντού
3. Η διαπραγμάτευση αποπειράται τώρα

Αν τα δύο πρώτα είναι οφθαλμοφανή στο εσωτερικό, το τρίτο, το αριστερό διακύβευμα, δεν έγινε ορατό μόνο στο εσωτερικό αλλά προκάλεσε όλον τον κόσμο κι όλες τις συμμαχίες, απ' τη Λατινική Αμερική μέχρι την Κίνα.

Η αριστερά ανέλαβε να αναδιατάξει την οπτική της διεθνοποιημένης κρίσης του καπιταλισμού, σκοπεύοντας απ' την πλευρά του οφειλέτη κι όχι απ' την πλευρά του χρεώστη, απ' την πλευρά του αδύναμου κι όχι αυτήν του δυνατού, εντάσσοντάς την και περιορίζοντάς την στις διακρατικές σχέσεις και συμμαχίες εξουσίας, που με την σειρά τους αντανακλούν την εσωτερική τους οικονομική και πολιτική ανισότητα που τις καθορίζει.

Η αντιπαράθεση ανάμεσα στον δυνατό και τον αδύναμο δεν κρίνεται μόνο από τη θέση μάχης και από το αποτέλεσμα αλλά κι απ το περιεχόμενό της. Στην αντιπαράθεση, το περιεχόμενο και η χρονικότητά της, ενώ καθορίζονται απ αυτόν που παίρνει την πρωτοβουλία της ορίζοντας τους κανόνες, είναι φορές που γεννιούνται από αυτήν ξεπερνώντας την, ανατρέποντας και την χρονικότητα και το περιεχόμενο.

Σ' αυτή την αντιπαράθεση, η κανονιστική ατζέντα της αριστεράς, προτάσσει τη θεσμική επίλυση της κρίσης, αφήνοντας στην άκρη τα ιδεολογικά της προτάγματα. Απ' τo: «σοσιαλισμός στις 18» του 1981 του μισοαριστερού ΠΑΣΟΚ, στη διαγραφή του μνημονίου και της τρόικας του 2015. Αυτό δείχνει, αν μη τι άλλο, ότι η ιδεολογία δεν μπορεί να θρέψει την επίλυση της κρίσης ούτε μπορεί να τραφεί από αυτήν. Δεν μπορεί να πλανηθεί πια ούτε σαν φάντασμα, ούτε να πλανέψει τις μάζες, κι αυτός είναι ένας δρόμος χωρίς επιστροφή.

Ειδικά για τον ΣΥΡΙΖΑ, η θεσμική του προσήλωση δεν είναι τωρινή. Έχοντας πρόσφατα ως μήτρα και στυλοβάτη τον Συνασπισμό, είναι ένα γνήσιο θεσμικό και ευρωπαϊκό κόμμα, απ' τα γεννοφάσκια του ακόμη, απ' την εποχή της ΕΔΑ και μετέπειτα του ευρωκομμουνισμού ως ΚΚΕ εσ. Ίσως είναι το μόνο γνήσιο ευρωπαϊκό κόμμα που βρίσκεται στο κοινοβούλιο.

Η τήρηση της νομιμότητας που επικαλείται, αποκτά ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά απ' τη στιγμή που όλο το πολιτικό οικοδόμημα ήταν βουτηγμένο στη διαφθορά και στη διαπλοκή, φτωχοποιώντας ή εξαθλιώνοντας μαζικά και οριζόντια την εκλογική του βάση: τα μεσαία στρώματα, τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους. Αυτά τα χαρακτηριστικά ενισχύονται απ' τη στάση του σκληρού πυρήνα της Ευρώπης και από την πατριωτική μετατόπιση της αριστερής επιχειρηματολογίας στην εποχή του '40 και τα στερεότυπά της, με μια βολική και ανιστόρητη αναγωγή.

Το «είμαστε κάθε λέξη απ' το σύνταγμα», (δηλαδή το σύνταγμα του Καραμανλή του '75) και η επαναλειτουργία του κοινοβουλίου, δίνουν τον τόνο της παραγωγής κρατικού πολιτικού λόγου, εκεί που μέχρι χθες αυτή η παραγωγή ακολουθούσε τα χνάρια της χρεωκοπημένης οικονομίας για την οποία δεν είχε απομείνει τίποτα άλλο, παρά οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, το καθεστώς εξαίρεσης και η εκφασισμένη κρατική καταστολή.

Για να συμβεί αυτό, χρειάστηκε να αποσυρθούν οι πλατείες που ενώ έθεσαν το ζήτημα της άμεσης δημοκρατίας,επικεντρώθηκαν τελικά στο ελικόπτερο της Αργεντινής κι όχι στα ανακτημένα εργοστάσιά της, αφήνοντας χώρο στην εύκολη λύση των εκλογών. Έτσι άδειασαν χωρίς παρακαταθήκες νέων δομών και αυτοθεσμίσεων παρά μόνο ετεροχρονισμένα και μειοψηφικά, για να δώσουν τη θέση τους εκ νέου στην ανάθεση και τον τρόμο που αυτή εξέπεμπε στις εκλογές του 2011, αναβάλλοντας για 4 χρόνια την επέλαση της αριστεράς. Αυτή τη μετατόπιση άρπαξε ο ΣΥΡΙΖΑ απ' τα μαλλιά για να κάνει αυτό που δομικά ήταν αδύνατον να επιτελέσει ο Καραμανλής την περίοδο 2004- 2009 : την επανίδρυση του κράτους. Έτσι όπως είχαν διαμορφωθεί τα πράγματα μόνο η αριστερά μπορούσε να το επιχειρήσει, βάζοντας το δικό της πρόσημο.

Η επανίδρυση λοιπόν με ελάχιστα εχέγγυα λειτουργικότητας και όχι οποιοσδήποτε ποσοτικός ή ποιοτικός μετασχηματισμός του κράτους, είναι ουσιαστικά το περιεχόμενο της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με τον κρατικό μηχανισμό. Αυτή η στρατηγική επιλογή έχει πεπερασμένες πια δυνατότητες ως εργαλείο για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής και μια αριστερή ηγεμονία στηριγμένη σε μία τέτοια πολιτική θα έχει κοντά ποδάρια.

ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΧΡΕΟΣ

Αυτόν τον πολιτικό λόγο εξάγει στα όργανα της Ε.Ε. ο ΣΥΡΙΖΑ για αντιμετωπίσει το αδιέξοδο προκειμένου να διευθετηθεί το χρέος, η χαμηλή πτήση του οποίου φαίνεται να ισοσκελίζεται απ' τις ανάλογες προσδοκίες ανοχής των θυμάτων του. Εκεί που το νεοφιλελεύθερο ευρωπαϊκό κέντρο του καπιταλισμού μετέθετε την κρίση παραγωγής και συσσώρευσης στη περιφέρεια, έρχεται η περιφέρεια με την αριστερά να την καταθέσει στην πόρτα του, προκειμένου να βρεθεί η περίφημη αποδεκτή λύση.

Πίσω από τη νέα συμφωνία βρίσκεται η αναδιανομή μέρους των κερδών της κρίσης που κατέχει το σχηματικό 1% του παγκόσμιου πληθυσμού και το πέρασμα από το "στύψιμο" της άγριας λιτότητας (Ομπάμα), στην ανάπτυξη. Είναι το ελάχιστο μέρος αναδιανομής σε μια απόπειρα για την μέγιστη δυνατή αποσυμπίεση μιας κοινωνίας απρόβλεπτης και άτακτης λόγω της αποστοίχισής της. Έτσι αυτό το πέρασμα από οικονομικό γίνεται πολιτικό. Κι εδώ η αριστερά σ' αυτή την μεταστροφή για την "αντιμετώπιση" της κρίσης, δεν ανατρέχει ούτε στη Νέα Οικονομική Πολιτική του Λένιν, ούτε στον Τσάβες, ούτε καν στον Μαδούρο, αλλά στον Ρούσβελτ και στο New Deal του '33.

Το οικοδόμημα της Ε.Ε. τρίζει και θα τρίξει, στο πεδίο της κυρίαρχης πολιτικής, περισσότερο απ' τους εθνικιστές τύπου Λεπέν ή Φάραντζ, παρά απ την φιλότιμη προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ και του PODEMOS ή απ΄ τα ανύπαρκτα κομμουνιστικά κόμματα, εκτός κι αν οι λαοί της Ευρώπης κάνουν την έκπληξη για μια νέα απελευθερωτική αυτοθέσμιση του δημόσιου χώρου και χρόνου.

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΛΙΤΟΣ ΒΙΟΣ

Στην σημερινή κρίση, η μαγική μπαγκέτα της αριστεράς ξαναμπαίνει από πόρτες και παράθυρα: ανάπτυξη, ανάπτυξη, ανάπτυξη. Κι αυτό φυσικά δεν είναι προνόμιο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η ουσία του καπιταλιστικού φαντασιακού που γνώρισε πολλά πρόσημα μέσα στην ιστορία του -και η κριτική απ' το ΚΚΕ ήρθε να την επιβεβαιώσει πανηγυρικά- ταυτίζοντας τον λιτό βίο με τη φτώχεια.

Όμως ανάπτυξη και λιτός βίος είναι ασύμβατες υλικές σημασίες. Η κρίση της προόδου και της ανάπτυξης δεν έχει μόνο εξωτερικά εμπόδια, κυρίως με την εξάντληση των φυσικών πόρων, αλλά και εσωτερικά με την κενή νοήματος καταναλωτική κοινωνία που δημιουργεί, με όλες τις ανθρωπολογικές συνέπειες, ατομικές και συλλογικές, που επιφέρει το αναπτυξιακό σύνθημα «όλο και περισσότερα, όλο και γρηγορότερα».

Ο λιτός βίος για μας, προϋποθέτει τον αυτοπεριορισμό ή άλλως την αποανάπτυξη, αλλάζοντας ριζικά το παραγωγικό μοντέλο, με την ταυτόχρονη εξισωτική μεταφορά πόρων στις μαύρες τρύπες που η ταξική διαίρεση της ανάπτυξης άνοιξε, χωνεύοντας λαούς ολόκληρους, αλλά επίσης βάζει ριζικά φραγμούς εκεί που η ανάπτυξη διαλύει τον άνθρωπο και τη φύση. Φύση απ' την οποία προς το παρόν ο άνθρωπος είναι αδύνατον να αποδράσει.

Συνεπώς, η επιστροφή στην σοσιαλδημοκρατική αναπτυξιοκρατία ως όχημα για το ξεπέρασμα της κρίσης και την εξισορρόπηση του καπιταλισμού έχει πια γεωπολιτικά (βλ. Ασία) αλλά, κυρίως, οικολογικά όρια. Άλλος ένας κύκλος καπιταλιστικής ευημερίας και καταναλωτισμού στην Ευρώπη δε θα επαναληφθεί, ακόμη και αν οι φτωχές εκλογικές βάσεις και οι αριστερές ηγεσίες τους επιθυμούν σφόδρα να "τελειώσουν" σε λίγες δεκαετίες τον πλανήτη.

Εισερχόμαστε λοιπόν σε διαρκώς αυτοτροφοδοτούμενες κρισιακές καταστάσεις, όπου οι βαθείς μετασχηματισμοί είναι αναγκαίοι. Μόνη απτή προοπτική είναι να παλεύουμε από τα κάτω για να τους φέρουμε. Αν μια αριστερή γραφειοκρατία στην κορυφή του κράτους είχε προθέσεις για μετασχηματισμούς, μόνο χώρο θα ήταν σε θέση να προσφέρει. Αντίθετα, η συστηματική καθολίκευση στην κοινωνία του καταστροφικού συλλογικού νοήματος της ανάπτυξης δείχνει την σαφή πρόθεση του ΣΥΡΙΖΑ να λειτουργήσει εχθρικά και ανασταλτικά στις κοινωνικές διεργασίες εξόδου από το καπιταλιστικό φαντασιακό.

ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ

Είναι γνωστό ότι η φαντασιακή έννοια του έθνους / πατρίδας / λαού είναι το βασικό υλικό, με το οποίο κάθε κυρίαρχη πολιτική δύναμη, αριστερή ή δεξιά, δόμησε την ηγεμονία της. Εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εφηύρε τον τροχό. Η πατριωτική του στροφή δεν ξεκίνησε με τους ΑΝΕΛ, αυτοί ήταν απλώς το κερασάκι στην τούρτα. Από την ήττα όμως του εμφυλίου και έπειτα, τα δοχεία της κενότητας του έθνους τόσα χρόνια επιμελώς τα γεμίζει η φασιστική ακροδεξιά.

Η αστήρικτη πίστη ότι η αφήγηση περί ενός σύγχρονου ΕΑΜ θα δομήσει έναν κυρίαρχο αριστερό πατριωτισμό είναι απλώς μια μασκαρεμένη δικαιολογία για την μακιαβελική πρόθεση ανόδου με όλα τα μέσα στην κρατική εξουσία και τίποτα άλλο. Μία τέτοια διαλεκτική κοινωνίας - πρωτοπορίας δεν έχει κανένα θετικό κοινωνικό πρόσημο και είναι άκρως εχθρική προς τα σύγχρονα χειραφετητικά προτάγματα, αφού έχει επιπτώσεις στο κοινωνικό σώμα.

Άλλωστε, το έθνος / πατρίδα / λαός δεν είχε ποτέ ανθρώπους, κοινωνικές ομάδες, τάξεις μέσα. Αυτό που μόνο δομείται με τέτοιες τεχνικές εξουσίας είναι το ανθρώπινο υλικό των δυστοπιών. Και ο καραδοκών πάτρωνας της εγχώριας δυστοπίας είναι η καλά εκπαιδευμένη σε τέτοια τερτίπια Ελληνική ακροδεξιά.

ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Τη χρονική περίοδο μεταξύ Συνασπισμού 4% και ΣΥΡΙΖΑ 37%, η σημερινή κυβερνώσα αριστερά προσπαθούσε να βρει συμμάχους, αφού έως και σήμερα κάθε απόπειρα κομματικής διεμβόλισης της συνδικαλιστικής και αυτοδιοικητικής γραφειοκρατίας δεν απέδιδε τα προσδοκώμενα, με το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ να καθορίζουν τους κανόνες του παιχνιδιού στο πέραν της Δεξιάς γήπεδο.

Η προσέγγιση των κινημάτων -κυρίως με τη βάση της νεολαίας της και με την οργανωτική χαλαρότητα του κόμματος μετά την αποσταλινοποίησή του- διεύρυνε την ατζέντα της προσπαθώντας να ισορροπήσει ανάμεσα στην κινηματική και κοινοβουλευτική βάρκα. Και για να είμαστε τίμιοι έναντι των δεξιών εγκλήσεων, όταν διακυβευόταν η συνταγματική νομιμότητα βρίσκονταν πάντα και με τα δυο πόδια στη δεύτερη βάρκα.

Στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή έχει τη δυνατότητα (κι αυτό όχι χωρίς την πίεση των πρωταγωνιστών, που έχουν τους δικούς τους χρόνους και τα δικά τουε περιεχόμενα) να αναστείλει ή να τροποποιήσει εκείνο το μέρος του κατασταλτικού οπλοστάσιου που αφορά σε δικαιώματα πάνω σε ζητήματα αιχμής: Φυλακές τύπου Γ΄, συνθήκες κράτησης, δικαιώματα των κρατουμένων, ποινικό δίκαιο, στρατόπεδα συγκέντρωσης, ιθαγένεια, τρομονόμος, κουκουλονόμος, το άσυλο. Είναι τα επίδικα σημεία που έχουν αναδείξει, με αγώνες που κόστισαν και κοστίζουν ακόμα και με ζωές, όλοι όσοι έχουν υποστεί την πυγμή του κράτους (Σημ. Εκεί που τα πράγματα ζορίζουν είναι ο δρόμος, που αποτελεί τον ζωτικό χώρο των κινημάτων, με τη δράση της βάσης της αστυνομίας στην οποία έχει μεγάλες ρίζες ο χρυσαυγιτισμός).

Τα μεγάλα μέτωπα που είναι το νερό και τα φράγματα, η ενέργεια, τα απορρίματα, ο επανοικειοποιημένος δημόσιος χώρος, τα σύγχρονα υλικά, κοινωνικά και διανοητικά Κοινά, η αλληλέγγυα και συνεργατική οικονομία, η άμεση διάθεση αγαθών, η Χαλκιδική, η ΒΙΟΜΕ, η ΕΡΤ και οι ψηφιακές άδειες δεν καλύπτονται απ' την επίκληση της νομιμότητας, γιατί ο ίδιος ο αγώνας έχει δημιουργήσει το δικό του δίκαιο και θέτει σοβαρά προβλήματα στο πρόταγμα της ανάπτυξης και στις επενδύσεις.

Οι κοινωνίες σε κίνηση των κινημάτων ανοίγουν παντού τις σύγχρονες προοπτικές κοινωνικών μετασχηματισμών. Δεν περιμένουν, δεν αναθέτουν, επεξεργάζονται νέες μορφές κοινωνικότητας, δημιουργούν εναλλακτικές κοινωνικές σχέσεις σε επιμέρους πτυχές κοινής ζωής, δομούν τα δικά τους εμβόλιμα δίκτυα σε ανταρσία με το κράτος και την καπιταλιστική αγορά, επιβάλλουν. Η προσέγγιση της αριστεράς -ως κυβέρνηση- με τα κινήματα συντομεύει, αλλά αυτή τη φορά από διαφορετικές θέσεις. Η θέση που δεν άλλαξε είναι αυτή των κινημάτων. Το ζητούμενο είναι να παραμείνουν εκεί, διευρύνοντας τον ορίζοντα ελευθερίας που άνοιξαν.

Θα επαναλάβουμε αυτό που είπαμε στην αρχή: Στην αντιπαράθεση, το περιεχόμενο και η χρονικότητά της, ενώ εμπεριέχονται σ' αυτήν ορίζοντας τους κανόνες, είναι φορές που γεννιούνται απ' αυτήν ξεπερνώντας τους και ανατρέποντάς τα. Τίποτα δεν χαρίζεται, οι αγώνες δεν έχουν ημερομηνία λήξης, ούτε αναστέλλονται.

Πέρα από την ανάθεση και την ελπίδα, ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε εκεί που το ελεύθερο δημόσιο και κοινωνικό, μάχεται την αγορά και το κράτος.

Γιατί το νόημα των λέξεών μας το αντλούμε από τα κινήματα, τις εξεγέρσεις και τους κοινωνικούς αγώνες.

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ,
ΗΜΑΣΤΑΝ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ ΠΟΥ
ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ,
ΜΑΧΕΤΑΙ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ

ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
ak2003.gr

Κρίσιμες ώρες

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Tue, 17 Feb 2015 20:57:00 +0000

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Το ιταμό τελεσίγραφο Σόιμπλε στην Ελλάδα, που τορπίλισε το Eurogroup, επιταχύνει τις εξελίξεις γύρω από το ελληνικό δράμα και μας φέρνει μπροστά σε ένα αποφασιστικής σημασίας,κομβικό σημείο. Μέσα στις επόμενες ώρες και μέρες μπορεί να κριθεί σε μεγάλο βαθμό η μοίρα του κινήματος και της Αριστεράς για πολλά χρόνια. Χρειάζεται καθαρό μυαλό, ψύχραιμη, μακριά από φοβικά σύνδρομα και συναισθηματισμούς εκτίμηση του εσωτερικού και διεθνούς συσχετισμού δυνάμεων και αλύγιστη αποφασιστικότητα για να περάσουμε αυτόν τον πρώτο, κρίσιμο κάβο.

Προσερχόμενος στο Eurogroup, ο Σόιμπλε έριξε την πρώτη τορπίλη, δηλώνοντας προκλητικά ότι «λυπάται» τους Έλληνες για την «ανεύθυνη» κυβέρνησή τους. Στη συνέχεια ανατίναξε τις γέφυρες συνδιαλλαγής που προσπαθούσε να στήσει η Γαλλία και απαίτησε από την ελληνική κυβέρνηση να αυτοεξευτελιστεί υπογράφοντας δήλωση μετανοίας για παράταση του Μνημονίου και παραίτηση από την εφαρμογή του κοινωνικού της προγράμματος. Όλα αυτά διαμηνύουν με τον πιο καθαρό τρόπο ότι ο τορπιλισμός του Eurogroup ήταν προειλημμένη απόφαση μιας Γερμανίας, η οποία συμπεριφέρεται απροσχημάτιστα όχι ως ηγεμόνας, αλλά ως δεσμοφύλακας της ευρωζώνης.

Αυτά είναι περίπου αυτονόητα. Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι γιατί και με ποια στρατηγική στόχευση ενεργεί το Βερολίνο. Η απάντησή μας είναι: όχι από αλαζονική αίσθηση δύναμης, αλλά από ανησυχία για τις εξελίξεις που τείνουν να ξεφύγουν από τον έλεγχό τους. Εκφοβίζουν γιατί φοβούνται οι ίδιοι! Το γεγονός ότι με τις προγαμματικές δηλώσεις της η κυβέρνηση, παρά τις όποιες ταλαντεύσεις, έμεινε βασικά πιστή στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, κυρίως όμως η δυναμική παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα και το κύμα αλληλεγγύης προς την Ελλάδα που άρχισε να εξαπλώνεται στην Ελλάδα τρόμαξαν το Βερολίνο. Η γερμανική ηγεμονία στην Ευρώπη άρχισε να εμφανίζει συμπτώματαπροϊούσας φθοράς. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη διαδήλωση του Παρισιού, πέραν του ΚΚΓ και του Αριστερού Μετώπου, καλούσε η Collectif Roosvelt, όπου συμμετέχουν η Ντανιέλ Μιτεράν, οι πρώην πρωθυπουργοί Μισέλ Ροκάρ και Ζαν- Μαρκ Ερό και άλλα πρωτοκλασσάτα στελέχη του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Ακόμη και στο εσωτερικό της Γερμανίας, η συντριβή της Χριστιανοδημοκρατίας στο Αμβούργο, με παράλληλη ενίσχυση Σοσιαλιστών, Αριστεράς και ευρωσκεπτικιστικού AfD διαμηνύουν την αμφίπλευρη αμφισβήτηση της Μέρκελ.

Το τελεσίγραφο του Βερολίνου στο Eurogroup είχε στόχο να ανακόψει αυτές τις τάσεις και να «χαμηλώσει» την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, ώστε να τη σύρει σε νέες διαπραγματεύσεις από χειρότερες θέσεις, με πιο ασφυκτικά χρονικά περιθώρια. Στόχος είναι ένας πρώτος συμβιβασμός πιο κοντά στις απαιτήσεις του Βερολίνου, που θα αποδομήσει την εσωτερική και διεθνή στήριξη της κυβέρνησης, για να ακολουθήσει επί έξι μήνες, μέχρι την τελική διευθέτηση, το «μαρτύριο της σταγόνας», όπου η απειλή του bankrun θα βρίσκεται μονίμως στην ημερήσια διάταξη και θα χρησιμοποιείται ως μοχλός για την ακύρωση κάθε προοδευτικού κοινωνικού μέτρου.

Σ’αυτό το φόντο, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει οδό υποχώρησης. Οι γέφυρες ανατινάχτηκαν, τα καράβια κάηκαν! Η μέχρι τέλους αποφασιστικότητα απέναντι στο τελεσίγραφο του Βερολίνου είναιμονόδρομος, αν δεν θέλει να αυτοκτονήσει πολιτικά και να δει το τεράστιο ρεύμα της λαϊκής στήριξης να μετατρέπεται σε ρεύμα απογοήτευσης και κατακραυγής, που θα ενισχύσει τα πιο αντιδραστικά ή καινεοφασιστικά ρεύματα.

Η πρώτη, υψηλής συβολικής σημασίας απάντηση θα είναι η επιλογή του προέδρου της Δημοκρατίας. Ελπίζουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποφύγει μια λύση από το παλιό, χρεοκοπημένο πολιτικό προσωπικό που λιντσαρίστηκε εκλογικά από τον ελληνικό λαό και θα επιλέξει μια προσωπικότητα που θα συμβολίζει τους δημοκρατικούς αγώνες και την πολιτιστική ακτινοβολία του έθνους των εργαζομένων, στέλνοντας τα σωστά μηνύματα και στο λαό και στους εκβιαστές του.

Αν οι Γερμανοί επιμείνουν στο τελεσίγραφο μέχρι την κρίσιμη Παρασκευή, η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα οφείλει να τερματίσει αμέσως το γερμανικό «μαρτύριο της σταγόνας» και να οδηγήσει τα πράγματα σε μιαάμεση πολιτική «κάθαρση» γιατί από εκεί και πέρα ο χρόνος θα μετρά σε βάρος της. Δεν βλέπουμε άλλο δρόμο κάθαρσης από την προκήρυξη δημοψηφίσματος μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα με το ερώτημα αν ο ελληνικός λαός εξουσιοδοτεί την κυβέρνησή του να επιμείνει πάση θυσία στην ανυποχώρητη εφαρμογή των προγραμματικών δεσμεύσεων που ενέκρινε ο ίδιος και ψήφισε η Βουλή των Ελλήνων.

Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, μια τέτοια πορεία θα φέρει στην ημερήσια διάταξη τοενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ αν η Γερμανία επιμείνει στην ωμή αδιαλλαξία της- πράγμα κάθε άλλο παρά βέβαιο. Η κυβέρνηση δεν πρέπει να φοβηθεί αυτό το ενδεχόμενο, παρότι δεν το επέλεξε. Ασφαλώς, ο ελληνικός λαός θα προτιμούσε την πιο ανώδυνη λύση, πολύ περισσότερο που έχει ήδη στην πλάτη του πέντε τρομερά δύσκολα χρόνια. Αν βρεθεί όμως απάναντι στο δίλημμα ευρώ με Μνημόνια εφ όρου ζωής ή αισθητή βελτίωσης της ζωής με έξοδο από τη φυλακή της ευρωζώνης, η απάντησή του- το πιστεύουμε ακράδαντα- μπορεί να είναι, πρέπει να είναι και θα είναι εκείνη που θα συμβαδίζει με τα συμφέροντά του, την αξιοπρέπεια και την ιστορία του.

Σ’αυτή τη δύσκολη, αλλά επιβεβλημένη πορεία, η Ελλάδα μπορεί να βρει ισχυρά στηρίγματα στο διεθνή στίβο, όπως έδειξαν ήδη οι πρώτες κρούσεις της στο εξωτερικό. Η γεωπολιτική συγκυρία στην ευρύτερη περιοχή, από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, είναι πολύ ευνοϊκή για την Ελλάδα, καθώς διευρύνει κατά πολύ τα περιθώρια ελιγμών, τακτικών συμμαχιών και εκμετάλλευσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων. Αρκεί να δει κανείς τα σχεδόν καθημερινά άρθρα προβελβημένων αρθρογράφων των New York Times και των Financial Times που καλούν τον Αλέξη Τσίπρα να μην υποχωρήσει στη Γερμανία. Το κυριότερο, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει δικαίωμα να απογοητεύσει τον ελληνικό λαό και τις διερυνόμενες, μαχόμενες δυνάμεις των λαών της Ευρώπης που βλέπουν στον αγώνα μας και το δικό τους αγώνα, στις ελπίδες μας και τις δικές τους ελπίδες, στο μέλλον μας και το δικό τους μέλλον. Αυτή είναι η μεγάλη, η τεράστια εφεδρεία της Ελλάδας και αυτή είναι που θα γείρει αποφασιστικά την πλάστιγγα στην πλευρά του δίκιου των πολλών, απέναντι στην αυτοκρατορική ωμότητα των λίγων. Πηγή: Iskra

Αποικία ή Ελευθερία;

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Tue, 17 Feb 2015 09:24:00 +0000

[ Γιώ ργος X. Παπασωτηρίου / Ελλάδα / 17.02.15 ] ARTI News

Οι Έλληνες ψήφισαν την κυβέρνησή τους, καταψηφίζοντας συγχρόνως την πολιτική της λιτότητας, την οποία η ηγεσία του Βερολίνου υποστηρίζει σαν απόλυτο προτεσταντικό δόγμα. Γι’ αυτό η ψήφος των Ελλήνων, αφού δεν συμβαδίζει με τη γερμανική θέση, είναι κατ' αυτούς άχρηστη. Οι εκλογές είναι κατ’ επίφαση. Το ίδιο και η δημοκρατία. Υπέρτατος νόμος ο νόμος των Μέρκελ-Σόιμπλε, ο νόμος της άγριας λιτότητας, που προκάλεσε μία άνευ προηγουμένου ανθρωπιστική καταστροφή στην Ελλάδα και στον ευρωπαϊκό νότο ευρύτερα. Ναι, η Αθήνα πρέπει να καταστραφεί για να δειχθεί ποιος είναι το αφεντικό στη γερμανική Ευρώπη. Γι’ αυτό αποσύρθηκε το σχέδιο Μοσκοβισί. Γι’ αυτό επελέγη το τελεσίγραφο Σόιμπλε. Όμως, υπάρχει και μία άλλη διάσταση, οι Γερμανοί πιστεύουν ότι τα πέντε χρόνια της άγριας λιτότητας και η δουλειά της τρόικα άρχισαν τώρα να αποδίδουν. Αλλά ποιος τους έπεισε γι’ αυτό; Ποιος τους έδωσε τη λάθος –για την ακρίβεια «φτιαχτή»- εικόνα; Ο Αντώνης Σαμαράς, που δεν έχει αποδεχθεί την ήττα του. Αυτό φάνηκε από τη στάση που τήρησε στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Αλλά και από τη χθεσινή αντίδρασή του. Όμως, ο Σαμαράς απλώς ενισχύει τη γερμανική θέση, η ευθύνη για την καταστροφική εξέλιξη ανήκει κυρίως στους Γερμανούς.

Είναι οι ίδιοι άνθρωποι ή οι απόγονοί τους που κατέστρεψαν την Ελλάδα πριν 70 χρόνια. «Η Γερμανία δεν κατέστρεψε άλλη χώρα τόσο, όσο την Ελλάδα». Η επισήμανση δεν ανήκει σε κάποιον Έλληνα αντι-γερμανό, αλλά στην εφημερίδα του Βερολίνου Tagespiegel. Ναι, η γερμανική κατοχή κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο είχε ως συνέπεια το θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, την καταστροφή του 50% των υποδομών και του 75% της ελληνικής βιομηχανίας(σ.σ. στοιχεία από το ίδιο άρθρο). Μόνο που ο σημερινός υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Β. Σόιμπλε, ο άνθρωπος που διέπεται από την κουλτούρα του λογιστή και του εφόρου, αυτός που υποστήριξε το Γκουαντάναμο και ζήτησε τη χρησιμοποίηση του στρατού στο εσωτερικό της Γερμανίας, αρνείται τόσο τις ζημίες όσο και την αποκατάστασή τους. Είναι ο ίδιος που θεωρεί ότι το Λουξεμβούργο ως φορολογικός παράδεισος δεν είναι το ίδιο με την Κύπρο(σ.σ. ίσως το πρώτο να μην έχει πελάτες ρώσους). Τι θέλει, άραγε, από την Ελλάδα ο Β. Σόιμπλε; Να ακολουθήσει, όπως λέει ο γνήσιος προτεστάντης, τον «καλό δρόμο». Αυτόν του οικονομικού «ναζισμού» που έχει οδηγήσει στην καταστροφή εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίους επιχειρηματίες και στην ανεργία 1.248.742 εργαζόμενους! Τελικά, ο σωστός δρόμος της Ελλάδας σύμφωνα με τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών έχει ένα όνομα, αυτό της «ανθρωπιστικής καταστροφής». Τι επιδιώκουν, όμως, οι Γερμανοί; Μήπως αυτή είναι η «δεύτερη ευκαιρία τους», όπως διατείνονται ευρωπαίοι αναλυτές, για την εγκαθίδρυση της γερμανικής αυτοκρατορίας στην Ευρώπη, του γνωστού Δ Ράιχ; Ίσως. Γιατί η Ευρώπη αντί να ενωθεί στη βάση ενός δημοκρατικού σχεδίου ισοτιμίας και ελευθερίας των λαών της, τείνει να ενωθεί με τη χρήση των γαμψών νυχιών του γερμανικού αυτοκρατορικού αετού. Παραδόξως, ένας τέτοιος αετός( αυτός των WASP’s, των Λευκών Προτεσταντών Αγγλοσαξόνων) ένωσε και τις ΗΠΑ. Θα γίνει το ίδιο και στην Ευρώπη; Οι αναλογίες δεν παραπέμπουν σε καταφατική απάντηση. Εξάλλου, στην Ευρώπη έχουμε μία «ιδιότυπη οικονομική κατοχή» εθνικά κυρίαρχων λαών. Όλα, πάντως, έχουν σχέση με την αποδιοργάνωση της διεθνούς οικονομικής ισορροπίας και την κρίση της ανάπτυξης. Η ratio essenti του αναπτυξιακού κράτους έχει κλονισθεί, δημιουργώντας το χάος της σημερινής «κοσμο-οικονομίας». Τι κάνει, λοιπόν, η Γερμανία; Τίποτα καινούργιο. Απλώς μεταφέρει την κρίση στην περιφέρεια και δη στο Νότο. Ο τελευταίος είναι παραδοσιακά υπό τη σκληρή εκμετάλλευση του αναπτυγμένου Βορρά. Η εκμετάλλευση αυτή τώρα εντατικοποιείται, καθώς έχει τεθεί αντικειμενικά φρένο στην αναπτυξιακή διαδικασία και συνεπώς στη συσσώρευση του κεφαλαίου. Έτσι, αναπτύσσεται μία «νέο-αποικιακή» κατάσταση με χώρες όπως η Ελλάδα και η Κύπρος να είναι αποικίες όχι μόνο χρέους αλλά και εκμετάλλευσης του φυσικού πλούτου και του εγχώριου εργατικού δυναμικού.

Πηγή:ARTI News

“Δύο δάνεια οι οφειλές της Γερμανίας στην Ελλάδα”

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Tue, 17 Feb 2015 08:19:00 +0000

Η Γερμανία χρωστά χρήματα στην Ελλάδα και σύμφωνα με αρκετούς υπολογισμούς, το ποσόν αυτό ανέρχεται σχεδόν στα διπλά χρήματα από αυτά που έχει λάβει η Αθήνα από τους Ευρωπαίους εταίρους της, αποφαίνεται σε δημοσίευμα η ισπανική εφημερίδα El Publico.
Επικαλούμενη στοιχεία από μελέτες γνωστών και καθ’ όλα έγκριτων Ισπανών ιστορικών κιοικονομολόγων, η αριστερών αποκλίσεων εφημερίδα δημοσιεύει, υπό τον τίτλο «Το χρέος της ναζιστικής Γερμανίας ξεπερνά όσα ζητούν οι Μέρκελ και ΕΕ από την Αθήνα» έναν εκτενή απολογισμό των γεγονότων από την επιβολή από το χιτλερικό καθεστώς του αναγκαστικού δανείου, ισοδύναμου με 3 δισεκ. ευρώ, τη συνδιάσκεψη του 1953 για τη διαγραφή του 63% του συνολικού εξωτερικού χρέους της Γερμανίας, έως τη συμφωνία των «Δύο συν Τέσσερις» του 1990 για τη μη πληρωμή των επανορθωτικών υποχρεώσεων του Βερολίνου, ενόψει της ενοποίησης των δύο Γερμανιών.Σύμφωνα με τον καθηγητή Ιστορίας Εδμούνδο Φαγιάνας Εσκουέρ, εάν για το κατοχικό δάνειο «ισοδύναμο με 3 δισεκ. ευρώ», «εφαρμοσθεί ως σημείο αναφοράς το μέσο επιτόκιο των αμερικανικών ομολόγων, το ποσόν που θα έπρεπε σήμερα να καταβάλει η Γερμανία θα ήταν 163,800 δισεκ. ευρώ».

Ποσόν που ουδέποτε καταβλήθηκε, υπενθυμίζει από την πλευρά του κι ο καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο Παν/μιο Κομπλουτένσε της Μαδρίτης Κάρλος Σανθ Ντίαθ, «μολονότι η Κατοχή στην Ελλάδα ήταν μία από τις ωμότερες στην Ευρώπη» επισημαίνοντας τις μεγάλες απώλειες, από πείνα καικακουχίες, μεταξύ του πληθυσμού τις χώρας και τις καταστροφικές επιπτώσεις στην οικονομία της Ελλάδας.
«Ο υπολογισμός της καταστροφής» εκτιμά ο Φαγιάνας Εσκουέρ «ποικίλει ανάλογα με τις διάφορες εκτιμήσεις, που την ανάγουν σε έως και 300 δισεκ. ευρώ. Ποσό που ο Γάλλος οικονομολόγος και πρώην σύμβουλος του Νικολά Σαρκοζί, Ζακ Ντεπλά, ανεβάζει ακόμη και στα 575 δισεκ. ευρώ» υπογραμμίζεται στο ίδιο άρθρο. «Είναι σαφές πως με αυτά τα ποσά, η Ελλάδα όχι απλώς θα είχε λύσει το πρόβλημα του χρέους, αλλά θα της περίσσευαν και χρήματα» προσθέτει ο ίδιος καθηγητής.Μάλιστα η εφημερίδα σημειώνει ιδιαίτερα, πως οι αποζημιώσεις, που αξιώνουν οι Έλληνες, δεν φθάνουν ούτε καν στα πραγματικά χρηματικά ύψη που πρέπει να τους δοθούν: «162 δισεκ. ευρώ, χωρίς να υπολογισθούν τα επιτόκια από την εποχή της Κατοχής (….) τα 108 δισεκ. αντιστοιχούν στις καταστροφές των υποδομών, ενώ τα υπόλοιπα στο καταναγκαστικό δάνειο της δοσίλογης κυβέρνησης».Αναφορικά με τη δυσαρέσκεια της γερμανικής κυβέρνησης για τη μετεκλογική στάση του ΣΥΡΙΖΑαπέναντι στο θέμα των επανορθώσεων, αλλά και στον παραλληλισμό που «τόλμησε» ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Βαρουφάκης στο Βερολίνο με την κατάσταση που οδηγεί στην άνοδο των νεοναζίστην Ελλάδα, ο καθηγητής στο UCM Κάρλος Σανθ Ντίαθ δηλώνει πως «δεν ήταν μία αναιδής στάση. Κανένα άλλο έθνος δεν μπορεί να κατανοήσει καλύτερα την κατάσταση στην Ελλάδα. Η Ευρώπη οφείλει να διδαχθεί το μάθημα πως, όταν φέρνουν έναν λαό στην απογοήτευση και την ταπείνωση, ο δρόμος προς τον εξτρεμισμό ανοίγει διάπλατα».

Ο Σανθ Ντίαθ επιπλέον υπενθυμίζει πως η «Γερμανία πέτυχε από την Ευρώπη συμφωνία ότι πάνω απ’ όλα δεν πρόκειται να αποζημιώσει τις χώρες της Νότιας Ευρώπης», για τις «βοήθειες» εν είδει άλλου «Σχεδίου Μάρσαλ» που τις εξανάγκασε να της δώσουν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Συμφωνία που, όπως υπογράμμισε ο Γερμανός οικονομολόγος του London School of EconomicsΆλμπρεχτ Ριτσλ (σε συνέντευξή του στο Der Spiegel), καθιστά τη Γερμανία στον μεγαλύτερο χρεώστη του 20ου αιώνα, αλλά ακόμη και σε όλη την σύγχρονη χρηματοοικονομική ιστορία, καθώς ήταν πρωταγωνιστής στις πιο βαριές εθνικές χρεοκοπίες».

Κατά τον Σανθ Ντίαθ, η Ελλάδα έχει όλους τους καλούς λόγους και τα ιστορικά δεδικασμένα για να αξιώσει μία επίλυση του χρέους της… à la Γερμανικά, υπογραμμίζοντας πως χάρις σ’ αυτές τις χαριστικές συμφωνίες μπόρεσε να επανεκκινήσει το σημερινό γερμανικό οικονομικό θαύμα, να τεθούν οι βάσεις για τη σημερινή ανάπτυξή της.

Καταλήγοντας σχολιάζει: «Η Γερμανία ήταν η χώρα που επωφελήθηκε όσο καμία άλλη από την ΕΕ, συνεπώς είναι εκείνη που περισσότερο απ’ οποιονδήποτε άλλο οφείλει να φροντίσει γι αυτήν».

Το άρθρο ολοκληρώνεται με την παρατήρηση του ίδιου καθηγητή, πως ψίχουλα που έδωσε η Γερμανία οιωνεί επανορθώσεων στην Ελλάδα μεταπολεμικά, «ήταν μία αρχική δόση εν αναμονή της διαπραγμάτευσης για την καταβολή των αποζημιώσεων μετά τη (γερμανική) ενοποίηση. Όμως, τα πάντα παρέμειναν σ’ αυτό το σημείο και μάλλον θα παραμείνουν εκεί, εάν ο Τσίπρας δεν βγάλει την Μέρκελαπό την οικονομική της αμνησία». Πηγή: Ecoleft

Τσακαλώτος στο Facebook:Αντιμετωπίσαμε ωμή εξουσία και εκβιασμό».

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Tue, 17 Feb 2015 08:06:00 +0000

Η ανάρτηση του κ. Τσακαλώτου:

«Όπως θα ακούσατε, τα πράγματα δεν πήγαν και τόσο καλά. Υπήρξε συμβιβαστική πρόταση, η οποία συμφωνήθηκε από τον Ντράγκι, τη Λαγκάρντ και τον Μοσκοβισί. Τορπιλίσθηκε όμως, από τον Ντάισελμπλουμ, πιθανότατα λόγω γερμανικής πίεσης.
Στη σύνοδο του Eurogroup και στη συνέντευξη τύπου που ακολούθησε, η βοήθεια της Λαγκάρντ και του Μοσκοβισί ήταν μη-ανιχνεύσιμη από το γυμνό μάτι. Αυτοί λένε ολοκληρώστε το υπάρχον πρόγραμμα και εμείς θα δείξουμε κάποια ελαστικότητα στην εφαρμογή του.
Ποτέ όμως δεν μας λένε τι θα περιλαμβάνει αυτή η ελαστικότητα. Αντιθέτως, μας λένε: υπογράψτε πρώτα και μετά συζητάμε το περιεχόμενο της «ελαστικότητας».
Εμείς λέμε δώστε μας ένα πρόγραμμα «γέφυρα» και έχουμε διευκρινίσει ποιες είναι οι δεσμεύσεις μας, όχι μόνο στην περίοδο της «γέφυρας», αλλά και για τα βασικά στοιχεία της νέας μακροπρόθεσμης συμφωνίας με τους εταίρους μας.
Κάναμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε για να πετύχουμε έναν λογικό συμβιβασμό. "Αντιμετωπίσαμε ωμή εξουσία και εκβιασμό"

Ευχαριστούμε αλλά δεν θα πάρουμε....

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Tue, 17 Feb 2015 07:54:00 +0000

http://kinisienergoipolites.blogspot.gr/2015/02/blog-post_130.html

Ανοιχτό πραξικόπημα...

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Tue, 17 Feb 2015 07:34:00 +0000

Της Κατερίνας Ακριβοπούλου

ΑΝΟΙΧΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ...

Τα γεγονότα τα πληροφορήθηκα πρίν απο λίγο και δεν επιδέχονται αμφισβήτηση: Πριν απο τη συνάντηση Βαρουφάκη - Νταϊσελμπλουμ, ο Μοσκοβισί παρουσίασε στον ελληνα υπουργο το προσχέδιο κειμένου , το οποίο ήταν στην ουσία το αποτέλεσμα των όσων συμφωνήθηκαν μεταξύ Τσίπρα- Νταϊσελμπλουμ, στις 12 Φεβρουαρίου, στις Βρυξέλλες. Ο Βαρουφάκης , ευλόγως , δήλωσε πρόθυμος να το υπογράψει, καθώς εμπεριείχε τις θέσεις της ελληνικής κυβέρνησης. Αμέσως μετά του λέει ο Μοσκοβισί να συναντηθούν με τον Νταϊσελμπλουμ για να τον ενημερώσουν. Στη συνάντηση αυτή, πριν απο τη συνεδρίαση του Γιούρογκρουπ πάντα, ο ολλανδός , ο οποίος είχε προηγουμένως μιλήσει με τον Σόϊμπλε, τους είπε οτι δεν δέχεται αυτό το κείμενο , αφήνοντας εμβρόντητο τον Βαρουφάκη και σαστισμένο τον επίτροπο.
-"Πιέρ τί είπαμε" , ρωτάει το Μοσχοβισί , ο έλληνας υπουργός, για να πάρει την εξής απάντηση :
- " Ε αφού αυτό προτείνει ο πρόεδρος του Γιούρογκρουπ, δεν μπορούμε να διαφωνήσουμε Γιάννη".
- Διαφωνούμε όμως εμείς , αυτό που ζητάτε να υπογράψουμε είναι παράταση του μνημονίου κι ' εμείς δεν μπορούμε να το δεχτούμε " ήταν η απάντηση Βαρουφάκη.
Και μετά ξεκίνησε το Γιούρογκρουπ, όπου ο Σόϊμπλε δεν μίλησε παρα ελάχιστα . Δεν χρειαζόταν άλλωστε, η δουλειά είχε γίνει απο πρίν ...
Τη συνέχεια την είδαμε στις οθόνες μας...
Οι εκπρόσωποι των Μεγάλων Δυνάμεων έστειλαν τελεσίγραφο στα θρασίμια της Αθήνας , ο Βαρουφάκης αποκάλυψε το έγγραφο Μοσκοβισί, τονίζοντας ταυτοχρόνως ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να αποδεχτεί ένα πρόγραμμα, το οποίο απέρριψε πρόσφατα ο ελληνικός λαός. Την ίδια ώρα το Μαξίμου απαντούσε ότι η Δημοκρατία δεν εκβιάζεται και πώς δεν πρόκειται να δεχθεί καμία συμφωνία για μνημόνιο.
Θορυβημένα διάφορα κέντρα τόσο στο εξωτερικό όσο και στην Ελλάδα δυστυχώς , έσπευσαν να διαψεύσουν την ύπαρξη του κειμένου . Ο γνωστός συντάκτης των financial times έγραψε πώς τέτοιο κέιμενο δεν υπάρχει, δημοσίευμα που τ'ο έκανε αμέσως ρουλεμάν ο ανεκδιήγητος εκροσωπος της Ν.Δ. Καραγκούνης , ο οποίος ήταν καλεσμένος στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου.
Λίγο ,μετά όμως ήρθε η κατραπακιά απο τον Paul Mason, δημοσιογράφο στο Channel 4, που αποκάλυψε το κείμενο.

Ιδού :

http://www.enikos.gr/…/298316,Pio_konta_stis_ellhnikes_8ese…

Εγκώμια του καθηγητή φιλοσοφίας Χρήστου Γιανναρά για τον Αλέξη Τσίπρα και τη νέα κυβέρνηση (βίντεο)

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Sun, 15 Feb 2015 13:11:00 +0000

Αναθεωρώντας την μέχρι τώρα στάση του απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα, ο καθηγητής φιλοσοφίας και συγγραφέας Χρήστος Γιανναράς αναφέρθηκε με κολακευτικά λόγια στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα.

Θετικά ήταν τα σχόλια του και για τις πρώτες ημέρες του νέας κυβέρνησης που δίνει τη δύσκολη μάχη της διαπραγμάτευσης.

Δείτε το βίντεο με τις δηλώσεις του στην τηλεόραση:

Γαϊτανάκι Λιβαδειά 2015

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Thu, 12 Feb 2015 21:08:00 +0000

ΑΝΑΣΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΣΤΗ ΛΙΒΑΔΕΙΑ. ΤΕΤΑΡΤΗ 11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΩΡΑ 6 ΜΜ ΣΤΗΝ ΚΕΝ. ΠΛΑΤΕΙΑ

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Tue, 10 Feb 2015 20:46:00 +0000

https://www.facebook.com/events/679133228875708/?context=create&previousaction=create&ref=2&ref_dashboard_filter=upcoming&source=49&sid_create=599266628

Να πάρουμε την σκυτάλη και να σηκώσουμε το γάντι!
Ήρθε η ώρα να πάρει και ο λαός την υπόθεση της ανατροπής στις πλάτες του.
Να υψώσουμε το ανάστημά μας και να στείλουμε ένα παλλαϊκό μήνυμα ενάντια στη λιτότητα και τα μνημόνια, υπέρ της δημοκρατίας και της προκοπής.
Να μη μασήσουμε στους εκβιασμούς της ΤΡΟΙΚΑ και των υποστηρικτών τους στην Ελλάδα, ολιγαρχία, καναλάρχες.
Ήρθε η ώρα να φοβηθούν αυτοί και να ακούσουν δυνατά τη φωνή μας. Επιλέγουμε την αξιοπρέπεια και ζητάμε για εμάς και τους λαούς όλης της Ευρώπης μια μεγάλη ανάσα αλλαγής.
Καλούμε όλους τους λαούς της Ευρώπης να δείξουν έμπρακτα την υποστήριξή τους στον αγώνα του ελληνικού λαού και της ελληνικής κυβέρνησης για μια Ευρώπη της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης.Θα νικήσουμε!

"Οι Έλληνες ιδρύουν αυτή τη στιγμή την Ευρώπη. Θέλει δεν θέλει, ο Σόιμπλε θα υποχωρήσει", γράφει η "Die Zeit"

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Sun, 01 Feb 2015 21:05:00 +0000

«Οι Έλληνες ιδρύουν αυτή τη στιγμή την Ευρώπη. Θέλει δεν θέλει, ο κ.Σόιμπλε θα υποχωρήσει»! Αυτό είναι το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει ο αρθρογράφος της γερμανικής εφημερίδας «Die Zeit» Χάνες Γκρασέκερ, προσθέτοντας: «Ο εκβιασμός του Τσίπρα γίνεται έτσι η γενετήσια πράξη της γνήσιας Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο αναγκαίος πραγματισμός, που επιβάλει παραίτηση από το άκαμπτο δόγμα περί χρεών, αποτελεί αλλαγή παραδείγματος. Σήμερα, ακριβώς τώρα, σε αυτήν ακριβώς τη στιγμή, ο κοινός ανώτατος σκοπός είναι η διατήρηση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Στο τέλος, θα είναι τα χρέη που θα εξασφαλίσουν την ενότητα».

Ο ίδιος αρθρογράφος υποστηρίζει πως αν ο κ. Τσίπρας πετύχει τους στόχους του, το αποτέλεσμα θα είναι μια «εξέγερση» των υπερχρεωμένων χωρών: «Η Πορτογαλία και η Ισπανία θα ακολουθούσαν το παράδειγμα του με αποτέλεσμα την πλήρη ανατροπή του σημερινού πολιτικού και οικονομικού σκηνικού. Όλα δείχνουν ότι πάμε για μονομαχία. Με μονομάχους, από τη μια, τον ώριμο πολιτικό Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος αγωνίζεται για σιδερένια λιτότητα στην Ευρώπη. Και από την άλλη, τον έντιμο κινηματία Αλέξη Τσίπρα, «ο οποίος θέλει να απελευθερώσει το λαό του από τη σκλαβιά του χρέους. Η μονομαχία είναι άνιση. Και «ο Τσίπρας έχει μόνο ένα όπλο: την έξοδο από την ευρωζώνη. Όπλο, το οποίο θα μπορούσε να φέρει σε κίνδυνο ολόκληρη τη νομισματική ένωση» γράφει. Το ερώτημα είναι μόνο, αν θα μπορέσει να κάνει πιστευτό, ότι είναι αρκετά τρελός για να πυροδοτήσει τη βόμβα. Ερώτημα, που έχει απαντήσει σε μεγάλο βαθμό, δεδομένου ότι, όπως δείχνει δημοσκόπηση, το 30% των τραπεζιτών πιστεύει ήδη στην τρέλα του», υποστηρίζεται στο ίδιο δημοσίευμα.

Βίος λιτός και δίκαιος

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Fri, 30 Jan 2015 18:23:00 +0000

Δέσποινα Σπανούδη / Ελλάδα / 01.01.70

Από τις δηλώσεις στις τελετές παράδοσης-παραλαβής των υπουργείων, ξεχώρισε η αποστροφή του νέου υπουργού Οικονομικών: «Είμαστε υπέρ ενός λιτού βίου. Ανάπτυξη δεν σημαίνει περισσότερες Πόρσε Cayenne στους στενούς ελληνικούς δρόμους ή περισσότερα σκουπίδια στις παραλίες.» Αν δίπλα στο επίθετο λιτός συμπλήρωνε κανείς και το επίθετο δίκαιος, τότε θα είχε περιγράψει μια διαφορετική κοσμοαντίληψη και ένα ριζικά διαφορετικό κοινωνικό μοντέλο: Μια κοινωνία στηριγμένη σε αξίες αλληλεγγύης και συνεργασίας αντί ξέφρενου ανταγωνισμού, πολιτισμού και παιδείας αντί ρηχότητας και επίδειξης, δημοκρατίας αντί αυταρχισμού, συλλογικής δράσης αντί απάθειας. Μια οικονομία των αναγκών που θα εξασφάλιζε πρόσβαση στα βασικά αγαθά και υπηρεσίες για όλους, υγεία και ασφάλιση, απρόσκοπτη επικοινωνία και ενημέρωση, προστασία του φυσικού και βελτίωση του αστικού περιβάλλοντος.
Δεν είναι καθόλου απλό να φανταστούμε ένα κόσμο λογικό, όταν ζούμε σε ένα κόσμο που το 1% πλουτίζει ξεδιάντροπα, τρώγοντας τις σάρκες του υπόλοιπου 99% και καταστρέφοντας τον πλανήτη. Σε μια χώρα που μια μικρή ολιγαρχία συνεταιρίζεται με υπερεθνικούς εταίρους ώστε να ληστεύουν τη φύση, την περιουσία των πολλών, την παραγωγή και τα εισοδήματα. Σε μια κοινωνία που έχει χάσει το κριτήριο να διακρίνει την αλήθεια και την ποιότητα και κινείται είτε από ένστικτο επιβίωσης, είτε από ευδαιμονισμό. Ανάμεσα σε ανθρώπους που μπερδεύουν την αυθεντικότητα με το θράσος, που υποκλίνονται στους νικητές και που ελπίζουν ότι στο τέλος θα τη βολέψουν.
Εδώ κρίνεται το στοίχημα ενός άλλου δρόμου. Στην περιοχή που ζω, όπως και παντού αλλού, επιχειρούν γνωστοί εκπρόσωποι της ολιγαρχίας. Μεγιστάνες που δηλητηριάζουν τον τόπο, τα νερά και τη θάλασσα. Μεγαλοεπιχειρηματίες που πλουτίζουν πουλώντας πανάκριβο ρεύμα μαζί με …αέρα κοπανιστό, που χρωστάνε εκατοντάδες εκατομμύρια για το ρεύμα που χρησιμοποιούν. Που καταπατούν εργασιακά δικαιώματα και συνθήκες εργασίας, που αποσπούν δωρεάν τον ορυκτό πλούτο, που παίρνουν επιδοτήσεις για να καταστρέφουν τα βουνά, που σχεδιάζουν να βάλουν στο χέρι τα σκουπίδια. Που έχουν τον τρόπο να επιβάλλουν τους δικούς τους όρους και τους δικούς τους ανθρώπους, που έχουν τα μέσα να χειραγωγούν και να κατευθύνουν την κοινή γνώμη.
Ένας άλλος, καλύτερος κόσμος είναι εφικτός, αλλά για να φτάσουμε εκεί πρέπει να πάμε από άλλο δρόμο. Είμαστε ικανοί να τον βρούμε, ισχυροί να τον διεκδικήσουμε, ώριμοι να τον ακολουθήσουμε; Η συνέχεια θα δείξει. Τουλάχιστον, κερδίσαμε το δικαίωμα στην ελπίδα.

δημοσιεύτηκε στο http://despoinaspanoudi.blogspot.gr/ και στο http://www.artinews.gr/

Η νέα κυβέρνηση

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Tue, 27 Jan 2015 13:32:00 +0000

Πρωθυπουργός: Αλέξης Τσίπρας

Αντιπρόεδρος : Γιάννης Δραγασάκης

Υπουργείο Εσωτερικών
Υπουργός: Νίκος Βούτσης

Αναπληρωτής υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης: Γ.Κατρούγκαλος

Αναπληρωτής υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη: Γιάννης Πανούσης
Αναπληρώτρια υπουργός Μετανάστευσης: Τασία Χριστοδουλοπούλου
Μακεδονίας Θράκης: Μαρί Κόλλια Τσαρουχά

Υπουργείο Οικονομικών
Γιάνης Βαρουφάκης
Αναπληρώτρια :Νάντια Βαλαβάνη

αναπληρωτής :Κώστας Μάρδας

Υπουργείο Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού
Υπουργός: Γιώργος Σταθάκης
Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας:
Αναπληρωτής υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου: Θοδωρής Δρίτσας
Αναπληρώτρια υπουργός Τουρισμού :Έλενα Κουντουρά
Αναπληρωτής υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων: Χρήστος Σπίρτζης

Υπουργείο Εξωτερικών

Υπουργός: Νίκος Κοτζιάς

Αναπληρωτής υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων: Νίκος Χουντής
Αναπληρωτής υπουργός Διεθνών Σχέσεων: Ευκλείδης Τσακαλώτος

Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Υπουργός: Πάνος Καμμένος

Αναπληρωτής υπουργός: Κώστας Ήσυχος

Υφυπουργός: Νίκος Τόσκας

Υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Υπουργός: Παναγιώτης Λαφαζάνης
Αναπληρωτής Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής :Γιάννης Τσιρώνης
Αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων :Βαγγέλης Αποστόλου

Πιο ισχυρή η παρουσία γυναικών στη Βουλή - 44 εκλέγονται με τον ΣΥΡΙΖΑ

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Tue, 27 Jan 2015 12:38:00 +0000

Πιο ισχυρή θα είναι από σήμερα η παρουσία γυναικών στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Συνολικά, θα ορκιστούν 68 γυναίκες έναντι των 60 που πήραν το χρίσμα μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου του 2012, όπου και είχε σημειωθεί αύξηση 20% στη γυναικεία εκπροσώπηση από τις εκλογές του 2009.
Εκ των 68 γυναικών που ανέδειξε η χθεσινή κάλπη, οι 44 εκλέγονται με τον ΣΥΡΙΖΑ, 10 με τη Νέα Δημοκρατία, 4 με το ΚΚΕ, 3 με το «Ποτάμι», 3 με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, 2 με το ΠΑΣΟΚ και 2 με τη Χρυσή Αυγή.
Η αναλογία των γυναικών στην προηγούμενη Βουλή ισοδυναμούσε με το 1/5 των εδρών

Ποιοι εκλέγονται βουλευτές στη νέα Βουλή

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Mon, 26 Jan 2015 16:47:00 +0000

Στη νέα Βουλή ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέγει 149 βουλευτές, 76 η ΝΔ, από 17 η Χρυσή Αυγή και το Ποτάμι, 15 το ΚΚΕ, και από 13 οι Ανεξάρτητοι Έλληνες και το ΠΑΣΟΚ.

Ακολουθεί ο πλήρης πίνακας των βουλευτών που εκλέγονται στις 56 εκλογικές Περιφέρειες:

Α' Αθηνών

Ο ΣΥΡΙΖΑ παίρνει 5 έδρες, τις οποίες καταλαμβάνουν οι: Αλέξης Τσίπρας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, Γαβριήλ Σακελλαρίδης, Νίκος Βούτσης, Νικόλας Φίλης. Σε περίπτωση που ο Αλέξης Τσίπρας δεν πάρει την έδρα στη συγκεκριμένη περιφέρεια, εκλέγεται και η Μαρία Μπόλαρη.

Η Ν.Δ. λαμβάνει 4 έδρες, τις οποίες καταλαμβάνουν οι: Όλγα Κεφαλογιάννη, Βασίλης Κικίλιας, Ντόρα Μπακογιάννη, Νικήτας Κακλαμάνης.

Τρίτο κόμμα έρχεται το Ποτάμι με 1 έδρα: Σπύρος Λυκούδης.

Τέταρτο κόμμα η ΧΑ με 1 έδρα: Νίκος Μιχαλολιάκος.

Πέμπτο κόμμα το ΚΚΕ με 1 έδρα: Λιάνα Κανέλλη.

Έκτο κόμμα οι ΑΝ.ΕΛΛ. με 1 έδρα: Έλενα Κουντουρά.

Έβδομο κόμμα το ΠΑΣΟΚ με 1 έδρα: Κώστας Σκανδαλίδης.

Β΄Αθηνών

Ο ΣΥΡΙΖΑ παίρνει 19 έδρες, τις οποίες καταλαμβάνουν οι: Γιάννης Βαρουφάκης, Γιάννης Δραγασάκης, Παναγιώτης Κουρουμπλής, Όλγα Βαλαβάνη, Δημήτρης Στρατούλης, Νίκος Χουντής, Νίκος Παππάς, Ευκλείδης Τσακαλωτός, Γιώργος Δημαράς, Γιάννης Μπαλάφας, Νίκος Ξυδάκης, Θεανώ Φωτίου, Βασιλική Κατριβάνου, Χαρά Καφαντάρη, Δημήτρης Βίτσας, Ελένη Αυλωνίτου, Αννέτα Καββαδία, Στάθης Παναγούλης, Κωνσταντίνος Ήσυχος.

Η ΝΔ παίρνει 11 έδρες, τις οποίες καταλαμβάνουν οι: Νίκος Δένδιας, Κυριάκος Μητσοτάκης, Άδωνις Γεωργιάδης, Κωστής Χατζηδάκης, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, Βαγγέλης Μεϊμαράκης, Γιώργος Κουμουτσάκος, Άννα Καραμανλή, Σοφία Βούλτεψη, Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου, Γεράσιμος Γιακουμάτος.

Τρίτο κόμμα είναι το Ποτάμι με 4 έδρες, τις οποίες καταλαμβάνουν οι: Γρηγόρης Ψαριανός, Χάρης Θεοχάρης, Γιώργος Αμυράς, Αντιγόνη Λυμπεράκη.

Τέταρτο κόμμα το ΚΚΕ με 3 βουλευτές: Δημήτρης Κουτσούμπας, Θανάσης Παφίλης, Χρήστος Κατσώτης.

Τέταρτο κόμμα η ΧΑ που εκλέγει 3 βουλευτές: Νίκο Μιχαλολιάκο, Γιώργο Γερμενή, Ηλία Παναγιώταρο. Αν ο πρόεδρος του κόμματος επιλέξει την έδρα της Α΄Αθήνας, τη θέση του παίρνει η Ελένη Ζαρούλια.

Πέμπτο κόμμα οι ΑνΕλ που εκλέγουν 2 βουλευτές: τον αρχηγό του κόμματος Πάνος Καμμένο και τον Θανάση Παπαχριστόπουλο.

Από το ΠΑΣΟΚ εκλέγονται 2 βουλευτές, η Φώφη Γεννηματά και ο Ανδρέας Λοβέρδος.

Α' Πειραιώς

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέγει 3 βουλευτές, τους: Θοδωρή Δρίτσα, Ελένη Σταματάκη, Στάθη Λεουτσάκο.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Κων/νος Κατσαφάδος.

Από τη ΧΑ εκλέγεται ο Νίκος Κουζηλός.

Από το Ποτάμι εκλέγεται η Σταυρούλα Αντωνάκου.

Β' Πειραιώς

Τις τρεις έδρες του ΣΥΡΙΖΑ καταλαμβάνουν οι: Παναγιώτης Λαφαζάνης, Νίνα Κασιμάτη, Εύη Καρακώστα.

Από τη ΝΔ εκλέγεται μόνο ο Γιάννης Τραγάκης.

Από το ΚΚΕ εκλέγεται η Διαμαντώ Μανωλάκου.

Από τη ΧΑ εκλέγεται ο Γιάννης Λαγός.

Από τους ΑνΕλ εκλέγεται ο Δημήτρης Καμμένος.

Από το Ποτάμι εκλέγεται ο Σταύρος Θεοδωράκης, που τον διαδέχεται ο Νίκος Ορφανός αν δεν πάρει τη συγκεκριμένη έδρα.

Αττική

Ο ΣΥΡΙΖΑ λαμβάνει 6 έδρες, τις οποίες καταλαμβάνουν οι: Αλέξης Μητρόπουλος, Νάσος Αθανασίου, Γιώργος Πάντζας, Παναγιώτης Σκουρολιάκος, Γιάννης Δέδες, Ελένη Σωτηρίου.

Η ΝΔ λαμβάνει 4 έδρες, τις οποίες καταλαμβάνουν οι: Μάκης Βορίδης, Γεωργία Μαρτίνου, Γιώργος Βλάχος, Αθανάσιος Μπούρας.

Από τη ΧΑ εκλέγεται ο Ηλίας Κασιδιάρης.

Από το Ποτάμι εκλέγεται ο Γιώργος Μαυρωτάς.

Από τους ΑνΕλ εκλέγεται ο Παύλος Χαϊκάλης.

Από το ΚΚΕ εκλέγεται ο Ιωάννης Γκιόκας.

Από το ΠΑΣΟΚ εκλέγεται η Εύη Χριστοφιλοπούλου.

Αιτωλοακαρνανία

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέγει τον Γιώργο Βαρεμένο και τη Μαρία Τριανταφύλλου.

Η ΝΔ εκλέγει τον Μάριο Σαλμά και τον Κώστα Καραγκούνη.

Η ΧΑ εκλέγει τον Κωνσταντίνο Μπαρμπαρούση.

Το ΠΑΣΟΚ εκλέγει τον Δημήτρη Κωνσταντόπουλο.

Το ΚΚΕ εκλέγει τον Νικόλαο Μωραΐτη.

Αργολίδα

Πρώτη δύναμη αναδείχθηκε η ΝΔ, από την οποία εκλέγεται ο Γιάννης Ανδριανός.

Από τους ΣΥΡΙΖΑ εκλέγεται ο Δημήτρης Κοδέλας.

Από τη ΧΑ εκλέγεται ο Γιώργος Γαλέος.

Αρκαδία

Πρώτη δύναμη έρχεται η ΝΔ και εκλέγεται ο Κων/νος Βλάσης.

Από τον ΣΥΡΙΖΑ ο Κων/νος Ζαχαρίας.

Από το ΠΑΣΟΚ ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος.

Άρτα

Δύο έδρες παίρνει ο ΣΥΡΙΖΑ, τις οποίες καταλαμβάνουν οι: Αλέξης Τσίπρας και Όλγα Γεροβασίλη. Αν ο Αλέξης Τσίπρας δεν την επιλέξει, την έδρα καταλαμβάνει ο Βασίλης Τσίκρας.

Μια έδρα λαμβάνει η ΝΔ με τον Γιώργο Στύλιο.

Αχαΐα

Τρεις έδρες λαμβάνει ο ΣΥΡΙΖΑ με τους: Μαρία Κανελλοπούλου, Βασίλη Χατζηλάμπρου, Σία Αναγνωστοπούλου.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Ανδρέας Κατσανιώτης.

Από τους ΑνΕλ εκλέγεται ο Νικόλαος Νικολόπουλος (πρώην υπουργός της ΝΔ).

Από το ΚΚΕ εκλέγεται ο Νίκος Καραθανασόπουλος.

Από το Ποτάμι εκλέγεται ο Ιάσων Φωτήλας.

Από τη ΧΑ εκλέγεται ο Μιχαήλ Αρβανίτης.

Εκτός μένει ο Γιώργος Παπανδρέου, αν και το κόμμα του ήρθε 3ο σε ψήφους στην εκλογική περιφέρεια Αχαΐας.

Βοιωτία

Τις δύο έδρες του ΣΥΡΙΖΑ καταλαμβάνουν οι Σταθάς Ιωάννης και Σκουμάς Αθανάσιος.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Βαγγέλης Μπασιάκος.

Γρεβενά

Πρώτη δύναμη αναδείχθηκε η ΝΔ και εκλέγει τον Κοψαχείλη Τιμολέοντα.

Δράμα

Η ΝΔ αναδείχθηκε πρώτη δύναμη και εκλέγεται ο Κυριαζίδης Δημήτριος.

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγεται ο Καραγιαννίδης Χρήστος.

Από το Ποτάμι εκλέγεται ο Χαρακίδης Κυριάκος.

Δωδεκάνησα

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι: Καματερός Ηλίας, Σαντορινιός Νεκτάριος και Γάκης Δημήτριος.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Μάνος Κόνσολας.

Από το ΠΑΣΟΚ εκλέγεται ο Δημήτρης Κρεμαστινός.

Έβρος

Πρώτη δύναμη αναδείχθηκε η ΝΔ, από την οποία εκλέγεται ο Δημοσχάκης Αναστάσιος.

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι: Καϊσας Γεώργιος, Γκαρά Αναστασία και Ρίζος Δημήτριος.

Εύβοια

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι Αποστόλου Ευάγγελος και Ακριώτης Γεώργιος.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Κεδίκογλου Σίμος.

Από τη ΧΑ εκλέγεται ο Μίχος Νικόλαος.

Από τους ΑνΕλ εκλέγεται ο Νίκος Μαυραγάνης.

Από το ΚΚΕ εκλέγεται ο Γιώργος Μαρίνος.

Ευρυτανία

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγεται ο Θωμάς Κώτσιας.

Ζάκυνθος

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγεται ο Σταύρος Κοντονής.

Ηλεία

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι: Έφη Γεωργοπούλου-Σάλταρη, Δημήτρης Μπαξεβανάκης και Γεράσιμος Μπαλαούρας.

Από τη ΝΔ την έδρα καταλαμβάνει ο Κώστας Τζαβάρας.

Από το ΠΑΣΟΚ την έδρα καταλαμβάνει Γιάννης Κουτσούκος.

Ημαθία

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι: Κώστας Λαπαβίτσας, Φρόσω Καρασαρλίδου, Γεώργιος Ουρσουζίδης.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Απόστολος Βεσυρόπουλος.

Ηράκλειο

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι: Μιχελογιαννάκης Ιωάννης, Κριτσωτάκης Μιχαήλ, Βαρδάκης Σωκράτης.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Αυγενάκης Ελευθέριος.

Από το Ποτάμι ο Δανέλλης Σπυρίδων.

Από το ΠΑΣΟΚ εκλέγεται ο Κεγκέρογλου Βασίλειος.

Από τους ΑνΕλ εκλέγεται ο Δαμαβολίτης Κωστής.

Από το ΚΚΕ εκλέγεται ο Συντυχάκης Εμμανουήλ.

Θεσπρωτία

Πρώτη δύναμη αναδείχθηκε η ΝΔ και εκλέγεται ο Γιόγιακας Βασίλειος.

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγεται ο Κατσής Μάριος.

Α' Θεσσαλονίκης

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι: Αμανατίδης Ιωάννης, Χαραλαμπίδου Δέσποινα, Κουράκης Αναστάσιος, Μηταφίδης Τριαντάφυλλος, Τριανταφυλλίδης Αλέξανδρος, Τεκτονίδου Κυριακή και Γαϊτάνη Ιωάννα.

Από τη ΝΔ εκλέγονται ο τέως πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής και οι Γκιουλέκας Κωνσταντίνος, Καλαφάτης Σταύρος και Ράπτη Ελένη.

Από τη ΧΑ την έδρα καταλαμβάνει ο Γρέγος Αντώνιος.

Από το Ποτάμι εκλέγεται η Ταχιάου Χριστίνα.

Από το ΚΚΕ εκλέγεται ο Βαρδάλης Αθανάσιος.

Από τους ΑνΕλ εκλέγεται ο Ζουράρις Κωνσταντίνος.

Από το ΠΑΣΟΚ εκλέγεται ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Στη συγκεκριμένη εκλογική Περιφέρεια η Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη έλαβε μεγαλύτερο ποσοστό από το ΠΑΣΟΚ (5,11% ο Β. Λεβέντης έναντι 4,12% το ΠΑΣΟΚ).

Β' Θεσσαλονίκης

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι: Αμμανατίδου- Πασχαλίδου Ευαγγελία και ο Φαμέλλος Σωκράτης.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο πρώην πρωθυπουργός Σαμαράς Αντώνης και ο Καράογλου Θεόδωρος.

Από τη ΧΑ εκλέγεται ο Γραικός Φώτιος.

Από το Ποτάμι εκλέγεται η Μάρκου Κατερίνα (που μεταπήδησε από τη ΔΗΜΑΡ).

Από τους ΑνΕλ εκλέγεται η Ξουλίδου Σταυρούλα.

Από το ΚΚΕ εκλέγεται η Γερασιμίδου Ελένη.

Από το ΠΑΣΟΚ εκλέγεται ο Αρβανιτίδης Γεώργιος.

Ιωάννινα

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι Μαντάς Χρήστος, Στέφος Ιωάννης, Τζουφή Μερόπη και Καραγιάννης Ιωάννης.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Τασούλας Κωνσταντίνος.

Καβάλα

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι: Εμμανουηλίδης Δημήτρης, Ιωαννίδης Ηλίας, Τσανάκα Αλεξάνδρα.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Νίκος Παναγιωτόπουλος.

Καρδίτσα

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι: Νίκος Μιχαλάκης, Σπύρος Λάππας, Χρυσούλα Κατσαβρία-Σιωροπούλου.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Κωνσταντίνος Τσιάρας.

Καστοριά

Πρώτη εκλέγεται η ΝΔ και την έδρα της καταλαμβάνει η Μαρία Αντωνίου.

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγεται ο Ευάγγελος Διαμαντόπουλος.

Κέρκυρα

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι Στέφανος Σαμοΐλης και Φωτεινή Βάκη.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Στέφανος Γκίκας.

Κεφαλλονιά

Την έδρα καταλαμβάνει η Αφροδίτη Θεοπεφτάτου από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Κιλκίς

Πρώτη δύναμη αναδείχθηκε η ΝΔ και εκλέχθηκε ο Γεωργαντάς Γεώργιος.

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέχθηκε ο Παραστατίδης Θεόδωρος.

Από τη ΧΑ εκλέχθηκε ο Χατζησάββας Χρήστος.

Κοζάνη

Πρώτη από το ΣΥΡΙΖΑ, με διαφορά από τους επόμενους, εκλέγεται η Ραχήλ Μακρή και ακολουθούν οι: Ευγενία Ουζουνίδου και Δημήτρης Δημητριάδης.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Γιώργος Κασαπίδης.

Από τους ΑνΕλ εκλέγεται ο Χαρίσιος Κατανάς.

Κορινθία

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι: Θελερίτη Μαρία, Ψυχογιός Γεώργιος, Κουρεμπές Θεοφάνης.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Δήμας Χρίστος.

Κυκλάδες

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι: Νίκος Συρμαλένιος, Αντώνης Συρίγος και Νικόλαος Μανιός.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Γιάννης Βρούτσης.

Λακωνία

Η ΝΔ αναδείχθηκε πρώτη δύναμη και εκλέγεται ο Αθανάσιος Δαβάκης.

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγεται ο Σταύρος Αραχωβίτης.

Από το ΠΑΣΟΚ εκλέγεται ο Λεωνίδας Γρηγοράκος.

Λάρισα

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι Βαγενά Άννα και Διώτη Ηρώ.

Από τη ΝΔ εκλέγονται οι Χαρακόπουλος Μάξιμος και Κέλλας Χρήστος.

Από το ΚΚΕ εκλέγεται ο Λαμπρούλης Γεώργιος.

Από τη ΧΑ εκλέγεται η Σβερωνη-Χονδρονασιου Δέσποινα.

Από το Ποτάμι εκλέγεται ο Μπαργιώτας Κωνσταντίνος.

Λασίθι

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγεται ο Δερμιτζάκης Κωνσταντίνος.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Πλακιωτάκης Ιωάννης.

Λευκάδα

Τη μοναδική έδρα της Λευκάδας καταλαμβάνει από τον ΣΥΡΙΖΑ ο Γρηγόρης Σταύρος.

Λέσβος

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγεται ο Γιάννης Ζερδελής.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Χαράλαμπος Αθανασίου.

Από το ΚΚΕ εκλέγεται ο Σταύρος Τάσσος.

Μαγνησία

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι: Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος, Τζήκα-Κωστοπούλου Δανάη, Δελημήτρος Κωνσταντίνος, Παπανατσιου Αικατερίνη, Μπαλλής Συμεών.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Μπουκωρος Χρήστος.

Μεσσηνία

Από τη ΝΔ, που αναδείχθηκε πρώτη δύναμη, εκλέγεται ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. Αν δεν κρατήσει τη συγκεκριμένη έδρα, τη θέση του θα πάρει ο Λαμπρόπουλος Ιωάννης.

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι: Πετράκος Αθανάσιος, Κοζομπολη-Αμανατίδη Παναγιώτα, Ψαρρέα Ελένη και Κωνσταντινέας Πέτρος.

Ξάνθη

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι Χουσεΐν Ζεϊμπέκ και Στάθης Γιαννακίδης.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Αλέξανδρος Κοντός.

Πέλλα

Πρώτη δύναμη αναδείχθηκε η ΝΔ και εκλέγεται ο Καρασμάνης Γεώργιος.

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγεται η Τζάκρη Θεοδώρα, με μεγάλη διαφορά από τους υπολοίπους, και οι Σηφάκης Ιωάννης και Σμιας Χρήστος.

Πιερία

Από τη ΝΔ την έδρα καταλαμβάνει ο Κουκοδήμος Κωνσταντίνος.

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι: Ζαννας Ζήσης, Σκουφά Ελισάβετ, Τζαμακλης Χαρίλαος.

Πρέβεζα

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγεται ο Μπάρκας Κωνσταντίνος.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Γιαννάκης Στέργιος.

Ρέθυμνο

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγεται ο Ξάνθος Ανδρέας.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Κεφαλογιάννης Ιωάννης.

Ροδόπη

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι Μουσταφά Μουσταφά και Αϊχάν Καρά Γιουσούφ.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Ευριπίδης Στυλιανίδης.

Σάμος

Τη μοναδική έδρα καταλαμβάνει από τον ΣΥΡΙΖΑ ο Σεβαστάκης Δημήτριος.

Σέρρες

Η ΝΔ αναδείχθηκε πρώτη δύναμη. Εκλέγονται ο Καραμανλής Κωνσταντίνος του Αχιλλέως και η Αραμπατζή Φωτεινή.

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγεται η Σταμπουλή Αφροδίτη.

Από τη ΧΑ εκλέγεται ο Ματθαιόπουλος Αρτέμιος.

Τρίκαλα

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι: Παπαδόπουλος Σάκης, Δριτσέλη Παναγιώτα και Σιμορέλης Χρήστος.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Σκρέκας Κωνσταντίνος.

Φθιώτιδα

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι: Κυριακάκης Βασίλειος, Καραναστάσης Απόστολος, Βέττας Δημήτριος και Λέβα Βασιλική.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Χρήστος Σταϊκούρας.

Φλώρινα

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγεται ο Σέλτσας Κωνσταντίνος.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Αντωνιάδης Ιωάννης.

Φωκίδα

Τη μονοεδρική παίρνει ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ Κωστοπαναγιώτου Ηλίας.

Χαλκιδική

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγεται η Ιγγλέζη Αικατερίνη.

Από τη ΝΔ εκλέγεται ο Βαγιωνάς Γεώργιος.

Από το ΠΑΣΟΚ εκλέγεται ο Δριβελέγκας Ιωάννης.

Χανιά

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγονται οι: Σταθάκης Γεώργιος, Πολάκης Παύλος, Βαγιωνάκη Βάλια.

Από το Ποτάμι ο Σταύρος Θεοδωράκης, ο οποίος αν προτιμήσει την έδρα του στη Β' Πειραιά θα αντικατασταθεί από τον Γιώργο Μαρακάκη.

Χίος

Η ΝΔ αναδείχθηκε πρώτη δύναμη. Εκλέγεται ο Νότης Μηταράκης.

Από τον ΣΥΡΙΖΑ εκλέγεται ο Ανδρέας Μιχαηλίδης.

- See more at: http://left.gr/news/poioi-eklegontai-voyleytes-sti-nea-voyli#sthash.fDCSHspX.dpuf

Φόρος τιμής στο Σκοπευτήριο, η πρώτη πολιτική πράξη του πρωθυπουργού Αλ. Τσίπρα

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Mon, 26 Jan 2015 15:23:00 +0000

Με λίγα κοκκινα τριαντάφυλλα και συγκίνηση, αμέσως μετά την ορκωμοσία του, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής!

Τα αποτελέσματα υποψηφίων του ΚΚΕ στο Νομό Βοιωτίας

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Mon, 26 Jan 2015 09:36:00 +0000

Περιφερειακή Ενότητα Βοιωτίας

Εγγεγραμμένοι: 108.139

Αποτελέσματα της 26/1/2015 [Ώρα 11:37:41]

Συνδυασμός :

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Τα αποτελέσματα αφορούν 203 ET επί συνόλου 210

1 ΚΟΤΣΙΚΩΝΑΣ ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ του Δημητρίου 1.283

2 ΤΟΥΛΟΥΜΑΚΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ του Σπύρου 908

3 ΤΖΑΝΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ του Δημητρίου 577

4 ΚΑΒΑΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Θεοδώρου 360

Τα αποτελέσματα υποψηφίων της Νέας Δημοκρατίας στο Νομό Βοιωτίας

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Mon, 26 Jan 2015 09:33:00 +0000

Περιφερειακή Ενότητα Βοιωτίας

Εγγεγραμμένοι: 108.139

Αποτελέσματα της 26/1/2015 [Ώρα 11:30:24]

Συνδυασμός :

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Τα αποτελέσματα αφορούν 209 ET επί συνόλου 210

1 ΜΠΑΣΙΑΚΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ του Αθανασίου 3.452

2 ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Δημητρίου 3.381

3 ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ ΑΝΔΡΕΑΣ του Βασιλείου 3.368

4 ΘΕΟΔΩΡΟΥ-ΜΑΓΟΥΛΑ ΛΟΥΚΙΑ του Αναστασίου 2.574

5 ΜΑΧΑΙΡΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ (ΚΙΚΗ) του Αντωνίου 1.240

Τα αποτελέσματα υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ στο Νομό Βοιωτίας

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Mon, 26 Jan 2015 08:56:00 +0000

Περιφερειακή Ενότητα Βοιωτίας

Εγγεγραμμένοι: 108.139

Τελικά αποτελέσματα, 210 Εκλογικά Τμήματα.

Συνδυασμός :

ΣΥΡΙΖΑ

1 ΣΤΑΘΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Παναγιώτη 14.408

2 ΣΚΟΥΜΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του Δημητρίου 3.996

3 ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤ του Ιωάννη 3.373

4 ΚΑΤΣΙΚΗ ΠΑΓΩΝΑ του Παναγιώτη 1.893

5 ΤΣΙΤΣΙΡΙΓΚΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του Γεωργίου 1.670

Τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών στο 99,9% της Επικράτειας

noreply@blogger.com (Βοιωτικά) — Mon, 26 Jan 2015 08:45:00 +0000

Τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών στο 99,9% της Επικράτειας έχουν ως εξής:

ΣΥΡΙΖΑ: 36,34% (149 έδρες)

Ν.Δ.: 27,81% (76 έδρες)

Χρυσή Αυγή: 6,28% (17 έδρες)

Το Ποτάμι: 6,05% (17 έδρες)

ΚΚΕ: 5,47% (15 έδρες)

ΑΝΕΛ: 4,75% (13 έδρες)

ΠΑΣΟΚ: 4,68% (13 έδρες)

Βοιωτικά

Και τώρα τι; Μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης

Η Μινεσότα φορολόγησε τους πλούσιος και πέτυχε! Απίστευτο!

Ασυγχώρητα νωρίς...

Θανάσιμη απειλή ενδεχόμενη υποταγή της κυβέρνησης

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Τραγούδι ντροπή από Αγγελάκα και Πανούση ταυτίζει το ΚΚΕ με τη Χρυσή Αυγή

Η Ελπίδα και η αρίστερή ανάθεση στην εξουσία

Κρίσιμες ώρες

Αποικία ή Ελευθερία;

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / Ελλάδα / 17.02.15 ] ARTI News

“Δύο δάνεια οι οφειλές της Γερμανίας στην Ελλάδα”

Τσακαλώτος στο Facebook:Αντιμετωπίσαμε ωμή εξουσία και εκβιασμό».

Ευχαριστούμε αλλά δεν θα πάρουμε....

Ανοιχτό πραξικόπημα...

Εγκώμια του καθηγητή φιλοσοφίας Χρήστου Γιανναρά για τον Αλέξη Τσίπρα και τη νέα κυβέρνηση (βίντεο)

Γαϊτανάκι Λιβαδειά 2015

ΑΝΑΣΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΣΤΗ ΛΙΒΑΔΕΙΑ. ΤΕΤΑΡΤΗ 11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΩΡΑ 6 ΜΜ ΣΤΗΝ ΚΕΝ. ΠΛΑΤΕΙΑ

"Οι Έλληνες ιδρύουν αυτή τη στιγμή την Ευρώπη. Θέλει δεν θέλει, ο Σόιμπλε θα υποχωρήσει", γράφει η "Die Zeit"

Βίος λιτός και δίκαιος

Η νέα κυβέρνηση

Πιο ισχυρή η παρουσία γυναικών στη Βουλή - 44 εκλέγονται με τον ΣΥΡΙΖΑ

Ποιοι εκλέγονται βουλευτές στη νέα Βουλή

Φόρος τιμής στο Σκοπευτήριο, η πρώτη πολιτική πράξη του πρωθυπουργού Αλ. Τσίπρα

Τα αποτελέσματα υποψηφίων του ΚΚΕ στο Νομό Βοιωτίας

Τα αποτελέσματα υποψηφίων της Νέας Δημοκρατίας στο Νομό Βοιωτίας

Τα αποτελέσματα υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ στο Νομό Βοιωτίας

Τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών στο 99,9% της Επικράτειας

[ Γιώ ργος X. Παπασωτηρίου / Ελλάδα / 17.02.15 ] ARTI News