Çalıştığım neredeyse her kurumda bu gibi araçlar kullanılmakta. Özellikle Linux işletim sistemlerinde konsol tabanlı uygulamaların hayli fazla kullanılması subversion kullanımı sanırım arttırıyor.

Kurulum sırasında ben Ubuntu 9.10 Karmic Koala kullanmaktayım.

Gereksinimler(Minimum)

- Ubuntu 8.04 LTS veya Debian 4

- İnternet Bağlantısı (:

Kurulum Aşamaları

- Subversion Kurulumu

- Apache Kurulumu

- SSL Desteği ile Apache Yapılandırma

- Subversion ve Apache Üzerinde Subversin Yapılandırma ( SSL ile )

- Trac Kurulumu ve Yapılandırma

Güncelleme – Yükseltme

sudo aptitude update

sudo aptitude upgrade

komutları ile sisteminizi öncelikle güncelleyip, yükseltiyoruz.

Subversion Kurulumu

sudo aptitude install subversion

komutu ile subversion adlı paketi yüklüyoruz.

Subversion adlı yazılımın yüklü olup olmadığını ise şu şekilde kontrol edebilirsiniz.

svn --version
svn, version 1.6.5 (r38866)
compiled Aug 31 2009, 18:42:02

Copyright (C) 2000-2009 CollabNet.
Subversion is open source software, see http://subversion.tigris.org/
This product includes software developed by CollabNet (http://www.Collab.Net/).

The following repository access (RA) modules are available:

* ra_neon : Module for accessing a repository via WebDAV protocol using Neon.
- handles 'http' scheme
- handles 'https' scheme
* ra_svn : Module for accessing a repository using the svn network protocol.
- with Cyrus SASL authentication
- handles 'svn' scheme
* ra_local : Module for accessing a repository on local disk.
- handles 'file' scheme

Bu aşamadan sonra apache, svnserve ve svnadmin ile ilgili ayarları yapacağız.

Apache Kurulumu

sudo aptitude install apache2

komutu ile apache2 yazılımını yüklüyoruz. Apache 2.2 sürümünü yükleyecektir. Apache2 kurulumu eğer gerçekleştiyse tarayıcınızda

http://localhost deneyerek test edebilirsiniz.

“It Works!” adlı bir metinle karşılaşacaksınız.

Apache SSL Desteği Konfigrasyonu

sudo a2enmod ssl

komutu ile varsayılan apache SSL desteğini açıyoruz. Bu işlem sonrasında;

sudo /etc/init.d/apache2 reload

komutu ile Apache yazılımının ayarlarını tekrar almasını sağlamamız gerekiyor.

Bu işlemden sonra apache’nin SSL desteğinin HTTP(S) kullanarak çıkış yapacağı 443 portunu tanımlıyoruz ve aktif ediyoruz.

Herhangi bir text editör ile işlemi gerçekleştirebilirsiniz. Ben vi kullandığım için şu komutu uyguluyorum;

sudo vi /etc/apache2/ports.conf

Bu dosyanın içeriğini şu şekilde değiştirmeniz gerekmektedir. Muhtemelen Listen 443 komutu varsayılan olarak bulunur. Ancak NameVirtualHost *:443 ekini unutmayacağız.

Dosya şu şekilde olacak;

# If you just change the port or add more ports here, you will likely also
# have to change the VirtualHost statement in
# /etc/apache2/sites-enabled/000-default
# This is also true if you have upgraded from before 2.2.9-3 (i.e. from
# Debian etch). See /usr/share/doc/apache2.2-common/NEWS.Debian.gz and
# README.Debian.gz

NameVirtualHost *:80
Listen 80

<IfModule mod_ssl.c>
# SSL name based virtual hosts are not yet supported, therefore no
# NameVirtualHost statement here
NameVirtualHost *:443
Listen 443
</IfModule>
[/code]
Bu işlemden sonra apache içinde varsayılan olarak eklenmiş SSL desteği olan default-ssl virtualhost'u aktif ediyoruz;

sudo a2ensite default-ssl

Bu işlem sonrasında ayarların aktif olması için;

sudo /etc/init.d/apache2 restart

komutu ile apache'yi yeniden başlatıyoruz.

Subversion ve Apache Üzerinde Subversin Yapılandırma ( SSL ile )

sudo apt-get install libapache2-svn

komutu ile apache için gerekli svn(subversion) kütüphanelerini yüklüyoruz.

Yükleme işlemi tamamlandıktan sonra subversion depolarının yer alacağı klasörü oluşturuyoruz. Bu işlem sizin disk yapınıza göre değişebilir. Bu kısımda ben /var/local klasörünü kullandım.

sudo mkdir /var/local/svn

Depo için gerekli klasör oluşturulduktan sonra ilk Svn depomuzu oluşturuyoruz;

sudo mkdir /var/local/svn/svnDepom

Bu kısımda /var/local/svn altında birden fazla svn deposu açabilir, ismini kendinize göre özelleştirebilirsiniz. Örnek vermek gerekirse; phpSite adında bir yazılım geliştiriyorsanız bu isimde bir depo açmanız en mantıklı olanı.

sudo chown www-data:www-data /var/local/svn/svnDepom

komutuyla ise apache'nin kullandığı www-data kullanıcısı için svnDepom klasörüne sahiplik veriyoruz.

sudo -u www-data svnadmin create /var/local/svn/svnDepom

komutu ile svnDepom adında açtığımız ilk proje klasörü için svnadmin yazılımını www-data kullanıcısı ile çalıştırmış oluyoruz. Bu çalıştırma işlemi sonrasında ilgili klasör için db,hook vs. adında birkaç klasör oluşacaktır. Bu klasörleri kesinlikle silmemeniz gerekiyor!

Bu aşamadan sonra projemize erişim için dav_svn conf dosyası içinde gerekli ayarları yapıyoruz.

sudo vi /etc/apache2/mods-available/dav_svn.conf

komutu ile vi ediötüyle dosyayı açıyoruz.
DAV svn
SVNPath /var/local/svn/svnDepom
AuthType Basic
AuthName "İlk Svn Depom - Giriş Kısıtlı"
AuthUserFile /etc/subversion/svnDepom.passwd
#
Require valid-user
#
[/code]
Bu satırları ilgili dosya içerisine eklemeniz gerekiyor. Satırları açıklayacak olursak;

Location etiketi içerisinde depoya nasıl erişeceğimiz kısıtını veriyoruz. Checkout ve Commit işlemi sırasında ssh://sunucuAdresi/svnDepom şeklinde gönderim yapacağız.

DAV svn yazan satırda ise Apache'ye ait mod_dav eklentisinin svn için çalışacağını belirtiyoruz.

SVNPath karşılığında ise bu tanımlananın hangi klasörde olduğunu yani svn depomuzun nerede olduğunu bildiriyoruz.

AuthType Basic kısmında ise bu klasöre erişimin bağlanma tipini belirliyoruz. Buradaki "Basic" ise bu kullanıcıların userid ve password şeklinde gireceğini ifade eder.

AuthName ise tırnak işareti içerisinde yer alan metni kullanıcıya depoya bağlanma sırasında gösterecektir. Tarayıcı üzerinden svn deposuna erişmek istediğinizde Html prompt penceresi üzerinde bu metin yer alacaktır.

AuthUserFile ise svn deposunda yetkili kişilerin kullanıcı adı ve şifrelerinin hashlenmiş halde yer aldığı dosyanın adresidir. Bu dosya içerisinde kullanıcı adı ve şifre tanımlarını daha sonraki adımlarda gerçekleştireceğiz.

Alttaki satırlar ise validation yani giriş yapmanın gerekli olduğunu belirtir.

Bu dosyayı bu şekilde kaydederek kapatıyoruz.

İlgili Svn depomuza erişmek isteyen kullanıcılara şifre belirlememiz gerekiyor. Bu aşamada dav_svn.conf dosyası içerisinde belirlediğiniz path üzerinde passwd dosyasını oluşturmamız gerekiyor.

Ben yukarıda /etc/subversion klasörü içerisinde svnDepom.passwd adında bir dosyanın yer alacağını belirtmiştim. Bu dosyayı öncelikle oluşturmam gerekiyor.

sudo htpasswd -c /etc/subversion/svnDepom.passwd Halid

Burada dikkat etmeniz gereken bu dosya daha önce olmadığı için htpasswd komutundan sonra -c ekini kullanıyoruz. Bir sonraki kullanıcı ekleme işleminde -c ekini kullanmayacağız.

Yaptığımız işlem aslında htpasswd adlı programın /etc/subversion/svnDepom.passwd dosyasını create etme işlemdir. Bu yüzden -c (create) ekini almıştır. Dosya isminden sonra bir boşluk bırakıp kullanıcı adını yazıp komutu uyguluyoruz. Komutu uyguladıktan sonra size iki defa şifreyi soracaktır.

Bir sonraki kullanıcıyı ise şöyle ekliyoruz.

sudo htpasswd  /etc/subversion/svnDepom.passwd Ahmet

Gördüğünüz gibi -c ekini kaldırdık. İlgili dosya içerisine user-id - password şeklinde tanımlar ekleyecektir.

Bu işlemden sonra apache'yi yeniden başlatıyoruz.

sudo /etc/init.d/apache2 reload

İlk projemize;

http://localhost/svnDepom ya da

https://localhost/svnDepom adresi ile erişebiliriz. Bu aşamada tek fark geçişinin SSL üzerinden yapılmasıdır.

Bu işlem sonrasında depodan ilk checkout işlemini gerçekleştiriyoruz;

svn co https://localhost/svnDepom svnDepom --username Halid[/code]

bu komut sonrasında önce size SSL sertifikasını soracak, daha sonra şifre onaylama talebinde bulunacaktır.

svnDepom adlı bir klasör oluştuğunda ilk checkout gerçekleşir. Bu klasör içerisinden tekrar commit işlemi yapabilirsiniz.

Trac Kurulumu ve Yapılandırma

Subversion depomuzu aktif ettikten sonra Trac kurulumuna geçiyoruz.

sudo apt-get install trac

komutu ile Trac yazılımını sistemimize yüklüyoruz.

Sonrasında

sudo apt-get install libapache2-mod-python

komutu ile apache için mod_python eklentisini yüklüyoruz.

Svn depolarında yaptığımız gibi trac için gerekli dosyaların duracağı klasörü oluşturuyoruz;

sudo mkdir /var/local/trac

sudo chown www-data:www-data /var/local/trac

komutu ile Apache kullanısına bu klasör için sahiplik veriyoruz.

Bu işlemden sonra tarayıcı üzeirnden Trac uygulamasına erişmek için virtualhost üzerinde tanımlama yapmak üzere varsayılan 000-default dosyasını açıyoruz;

sudo vi /etc/apache2/sites-enabled/000-default

komutu ile dosyayı açtıktan sonra, dosyanın en altından bulunan </VirtualHost> etiketinden hemen önce ekliyoruz.

SetHandler mod_python
PythonInterpreter main_interpreter
PythonHandler trac.web.modpython_frontend
PythonOption TracEnvParentDir /var/local/trac
PythonOption TracUriRoot /projects
PythonOption PYTHON_EGG_CACHE /tmp

# use the following for one authorization for all projects
# (names containing "-" are not detected):

AuthType Basic
AuthName "trac"
AuthUserFile /etc/trac/trac.passwd
Require valid-user
[/code]
Bu kısımda değiştirmeniz gereken PythonOption TracEnvParentDir kısımdır. Bu kısımda yine aynı klasörü kullandıysanız değiştirmenize dahi gerek kalmayacaktır.

Diğer taraftan "PythonOption TracUriRoot" ayarı ise Trac uygulamalarının ( herbir svn deposu için ayrı ) listeleneceği URL'dir.

http://localhost/projects adresine girdiğinizde eklemiş olduğunuz trac projeleri yer alacaktır. Bu kısmı kendi isteğinize göre değiştirebilirsiniz. Eğer bu ayarı değiştireceksiniz "" kısmındaki projects kısmını değiştirmeniz gerekecektir.

AuthUserFile /etc/trac/trac.passwd bu kısımda yine ise Trac uygulamasına giriş yapacak kişilerin bilgilerinin yer alacağı dosya dizini ve dosyadır.

sudo htpasswd -c /etc/trac/trac.passwd Halid

komutu ile ilgili dosyayı öncelikle "Create" edip, ardından Halid kullanıcısını eklemiş oluyoruz.

sudo htpasswd  /etc/trac/trac.passwd Ahmet

komutuyla ise "-c" ekini kullanmadan ilgili dosyaya diğer kullanıcıları ekliyoruz.

sudo -u www-data trac-admin /var/local/trac/TracProjem initenv

komutu ile /var/local/trac altındaki ilk trac projemizi açıyoruz. Bu işlemi gerçekleştirirken 4 adet soru ile karşılaşacaksınız.

Project Name [My Project]> şeklinde gelecek isteğe proje isminizi yazarak devam ediyoruz(enter),

( Bu kısımdaki Proje ismi trac projenizin web kısmında görülecektir.)

Database connection string [sqlite:db/trac.db]> şeklinde isteğe hiçbir şey yazmadan devam ediyoruz(enter),

( Bu kısımda ise trac'in kullanacağı db'yi seçmemizi ister, ancak varsayılan değeri değiştirmememiz gerekiyor.)

Repository type [svn]> şeklinde gelen isteğe ise hiçbir şey yazmadan devam ediyoruz(enter),

( Bu kısımda ise trac'in hangi versiyon sistemini kullanacağını sorar, bu kısımda biz svn kullandığımız için bu ayarı değiştirmiyoruz.)
Path to repository [/path/to/repos]> şeklindeki isteğe "/var/local/svn/svnDepom" yazarak devam ediyoruz(enter),

( Bu kısımda ise daha önce eklediğimiz svn deposunun tam adresini veriyoruz, bu kısım kendi isteğinize göre değişebilir.)

Bu işlemden sonra apache'yi yeniden başlatıyoruz.

sudo /etc/init.d/apache2 restart

sudo -u www-data trac-admin /var/local/trac/

TracProjem permission add Halid TRAC_ADMIN komutu ile açtığımız trac projesi için Halid kullanıcısına tüm yetkileri veriyoruz. Diğer kullanıcılar için de aynı işlemi yapmalıyız.

Bu işlem sonrasında ilgili trac projenize;

http://localhost/projects/TracProjem altından ya da

https://localhost/projects/TracProjem altından erişebilirsiniz.

Trac ile ilgili eklenti, geliştirme vs. http://trac.edgewall.org geliştirici sayfasına erişebilirsiniz.
Kurulum ile ilgili sormak istediklerinizi yorum olarak iletebilirsiniz.

Görüşmek üzere,

[/code]

Ancak cookie ve ileri düzey indirme seçeneklerinin söz konusu olduğu durumlarda wget’in yetersiz kaldığı apaçık ortadaydı. Bu şekilde iş görebilen birkaç python tabanlı yazılım denedim. Ancak klasik python sürüm uyumsuzluğundan ötürü hayli sıkılmıştım.

Uzun süredir Aria2 adıyla geçen indirme yöneticisini kullanmaktayım. Linux, FreeBSD, MacOsX ve Windows desteğiyle işimi fazlasıyla gören bir yazılım. Wget’in aksine çoklu bağlantıyı desteklediği için herhangi bir dosyayı indirirken bütün internet hattını sömürüyor:)

Diğer yönden; Lightweight olması, eksiksiz Bittorent istemci desteği, metalink desteği, http(s) – ftp(s) desteği, aynı indirme için farklı protokollerin (yedekli olarak ) kullanılabilmesi, trafik sınırlama desteği, bağlantı kesinti durumunda kaldığı yerden devam edebilme, proxy desteği(auth, nonauth), çerez dahil edebilme desteği(load cookies ile txt ve firefox sqlite),  http authentication sayesinde rapidshare, netload vs. servisleri premium hesapla kullanabilme, txt veya xml toplu link dahil edebilme vb. özellikleri ile gayet başarılı bir indirme yöneticisi olarak ön plana çıkıyor.

Özellikle, uzak sunucuda veya kendi bilgisayarımda rapidshare linklerini indirmek için şöyle bir komut kullanmaktayım;

aria2c --http-user=kullaniciAdi --http-passwd=Parola -s 5 --dir="/home/kullaniciAdi/Masaüstü/İndirilenler" -i indirilecekDosyalar.txt 

Özetlemek gerekirse,

http-user suffix’i ile rapidshare kullanıcı adımızı,

http-pass suffix’i ile rapidshare parolamızı,

-s  suffix’i ile aynı anda kaç bağlantı kullanacağımızı,

–dir suffix’i ile dosyaları kaydedeceğimiz klasörümüzü,

-i suffix’i ile indirilmesi gereken linklerin txt dosyamızı belirtmekteyiz.

Yazılım hakkında görüşlerinizi, düşüncelerinizi veya sorularınızı yorum olarak iletebilirseniz sevinirim.

Görüşmek Dileğiyle,

Üniversitede bir arkadaşımın taşınabilir bilgisayarına Ubuntu kuracaktım. Ancak cd-dom’u arızalı olduğu için elimiz kolumuz bağlı durumdaydık. Daha önce Usb Booting konusunu hiç denemediğim için Google sayesinde küçük bir araştırma yaptım. Araştırmalarım neticesinde “Unetbootin” adlı yazılıma ulaştım. Yazılım çalışma mantığı olarak aslında basit. Ancak desteklediği dağıtım sayısı(30+) ile neredeyse eşsiz… Hatta Ubuntu, Debian, Fedora, Suse, Arch, Gentoo vb. dağıtımların resmi depolarında yer almaya başlamış bile.

Unetbootin adlı yazılımın en büyük özelliği, indirmenize gerek kalmadan Dağıtım ve versiyonu seçerek indirip, ardından otomatik olarak hedef diske yazdırmasıdır.

Diğer taraftan normal yollardan;

Usb Disk’e yüklemek istediğiniz yazılımın imajını(ISO) kendiniz indirip ilgili dosyayı seçerek, hedef disk’i seçerek 3-4 dakika içerisinde işlemi tamamlayabilirsiniz.

Diğer taraftan disk’e yazdıracağınız kernel ve initrd’yi kendiniz seçebilirsiniz. Yani kendi oluşturduğunuz bir dağıtımın üzerine kendi derlediğiniz çekirdek ve initrd’yi disk üstüne yükleyebilirsiniz.

Yazılım ile ilgili geri dönüşlerinizi yorum olarak ekleyebilir ya da Unetbootin geliştirici ekibine iletebilirsiniz.

Temelde hepsinin görevi aynıdır, ya da yapabildikleri şeyler üç aşağı beş yukarı aynıdır. Ancak millet olarak hatta biraz daha genele yayıp insanlık olarak herşeyin “sci-fi” moduna girdiği bir devrin kapılarını yıllar önce açtık. Eh bu dönemin az çok tahmin edildiği gibi büyük bir sektör haline dönüşmesi ve ciddi yatırımları da beraberinde getirmesi kaçınılmaz oldu. Tüm dünyada Bilişim fuarı olarak yılın farklı vakitlerinde ülkemize de uğrayan Cebit bu sene de hızlı bir rüzgar estirdi istanbulda.

Çalıştığımız şirketlerin de katılım göstermesi ve projelerimiz için gereken araştırmanın yapılması için bizim de fuarda olmamız kaçınılmaz oldu. Evime 30 dakika mesafede olmasına rağmen sadece iki gün gitmem de bu duruma tezat düşenlerden birisi. Üniversitede derslerin tam bu dönemde başlamış olması ve işyerimdeki işlerin de yoğunluğunun tam bu döneme denk gelmesi, üstüne yeni taşındığım için ev işlerinin de devam etmesi fuara ancak iki gün katılabilmeyi gerektirdi.

FriedFeed, Twitter ve birçok sosyal medya hesabından Cebit’e ait düşüncelerini dile getiren arkadaşlarımın ortak kaygısı Cebit’in bu sene beklendiği gibi geçmediğiydi. Tabii amaç ya da beklentinin ne olduğuna bağlı olarak değişir bu durum. Amacı promosyon ürünler edinmek olan arkadaşlarım hüsrana uğramışsalar haklılar ne diyeyim. Kişisel projelerimden birisi olan “Linux Tabanlı Model Araba” için birçok donanım üreticisi ve sponsor olabileceklerini belirten firma ile görüşmeler gerçekleştirdim. Hepsi de projemi anlattığımda ellerinden gelen yardımı esirgemeyeceklerini dile getirdiler. Diğer bir yazıda bu projeden bahsedeceğim nasipse.

Her ne kadar büyük markaların katılmadığı bir fuar olsa da kendi işlerimi gördüğüm için tatmin olduğumu iddia etmek hiç zor değil.

Cumartesi ve Pazar günü giriş bileti sağlayan Desnet( via Ömer Ekinci ) ve Securist‘e teşekkürler!

Akılları karıştıran bir soru vardır. Uzun ve karmaşık bir sorudan uzaktır kendisi. Aslında alışverişkolik ve gözü doymayan insan neslinin cevaplaması gereken en basit sorudur bu.

– “Neye ihtiyacımız var?”

Bu soruyu kendinize almayı ve ihtiyaç edinmeyi düşündüğünüz her alanda sormalısınız. Yanıldığımı düşünüyorsanız bu satırdan itibaren bu yazıyı okumayı sonlandırabilirsiniz. Kapitalizmin temel stratejilerden birisi, insanlara öncelikleri haricinde aslında gereksiz olan her türlü ürünü yada hizmeti gerekli olduğu kanaatine inandırmaktır. Süreç aslında çok hızlı geçse de bu durum derinlemesine incelendiğinde uzuun yılları görebilirsiniz.

Türkiyeye ilk televizyonu yayını geldiğinde bu renkli kutunun bu kadar yayılabileceğini aslında kimse biliyor muydu? Ya da cep telefonu satışlarının henüz yeni başladığı dönemde ev telefonu dururken, cep telefonunun gereksiz olabileceği kimsenin aklına geldi mi?

Belki bu kısma kadar, “Müsbet manada kullanıldıkça gereksiz olamaz.” düşüncesini aklınızdan geçirdiğinizden eminim. Ancak işin arkaplanında dönen çarkı görmek için biraz enine boyuna düşünmek gerek.

Küçük bir televizyonla günlük ihtiyaçlarını -aslında ihtiyaç dışı- giderebiliyorken neden duvarlarını koca koca yeni nesil televizyonlarla donatıyor? Ya da neden günde ancak bir yada iki TV kanalını izleyebiliyorken yüzlerce TV kanalının yer aldığı ilginç cihazlara para veriyor? Soruyu dallandırıp budaklandırdıkça farkına vardığımız nokta gayet açık.

– İhtiyaç ihtiyacı doğuruyor.

Düşünün ve kaba taslak bir hesap yapın. Yeni nesil bir televizyon, uydu cihazınız, TV kanalları aboneliğiniz, TV sehpası, kaybolan vaktiniz, aslında o vakitte uyuyor olmalıyken gereksiz birçok TV programını seyrederek zarar gören sağlığınız… Bu ayrıntıların hepsi belki boğucu ve bir o kadar da kendisinden söz ettirirken can sıkıcı. Ancak gerçek anlamda hepimizin günlük hayatının bir parçası.

Küçük bir noktaya da dikkat çekmek gerekiyor. Çok fazla TV izleyen, çok fazla reklam izlemiş olmuyor mu? Reklamlar; daha fazla ekonomik harcama, daha fazla ihtiyaç hırsı ve daha fazla vakit kaybı için bir yol değil mi?

Daha önce de bahsettiğimiz gibi ihtiyaç ihtiyacı doğurmuyor mu? Tüm bunları düşünürken, “Hangi çağda yaşıyoruz, tabiiki ihtiyaç!” cümlelerinin hepimizi kullanmıyor muyuz?

Bu konuya henüz sıcak ve gündemde olan bir konu ile devam edelim. Türkiye yaklaşık 10 yıldır internet ile tanışmış durumda. Uzun yıllar bilgisayar kullananlar bilir ki, önceleri internete bağlanmak bir hayli zor ve ulaşılmazdı. Telefon hatlarının meşgul olması, garip çevirme sesleri, ay sonu beklenmedik kabarık faturalar… Bu dönemin başından beri interneti kullanan insanların ortak sorunuydu. Ama bize internetin ihtiyaç olup olmadığını kimse sorgulatmadı değil mi? Sorgulama imkanı verilebilecek kişilerin ellerine, sundukları hizmetin daha iyisini verdiler.

Aslında ihtiyacımız olmayan bir hizmeti kullanırken, yine ihtiyaç dışı -sözde daha hızlı- bir hizmet getirdiler. Zamanla telekom şirketleri birbiriyle yarışarak piyasayı 70 milyon nüfuslu bir ülkede 10 milyon kişinin aktif interneti kullanır hale gelmesi için çaba sarfettiler. Hep daha uygun fiyatlar, daha hızlı sörf imkanı, daha fazla fırsat ve dahası…

Gittikçe ilerleyen ve hızlanan bu furya durmak bilmiyor. Şu sıralar 3G(3. Nesil İnternet) adıyla büyük çalışmalar yapıldı ve devam ediyor. Sizce ne derece gerekliydi? Ben de ilk başta duyduğumda savunurken, “Japonya bu teknolojiye 10 yıl önce geçmiş!” şeklinde söz etmiştim. Ama geldiğimiz nokta şu ki, yine ihtiyacımız olmayan ve aslında bir aile için yıllık en az 1000 TL’na patlayacak bir teknoloji ile daha karşı karşıyayız. Değişen ne olacak?

Uzaktaki annem, babam yada akranlarım beni görüntülü gördü diye, ne değişecek? Ya da cep telefonumdan çok daha hızlı internete bağlanıyorum diye beni çok mu ileriye taşıyacak? İhtiyacım olmayan bir teknolojiyi aklıma kazır derecesinde, “Bu senin ihtiyacın, mutlaka almalısın.” gibi ifadelerle neden kapitalist bir düşüncenin esiri oluyorum?

Tüm bunlardan sonra en önemli nokta şu ki; insanların iletişim yolları arttıkça iletişimsizlik ve samimiyetsizlik artıyor. Uzaktaki ailenize ulaşabilecek onca yol varken, neden haftada bir arama gafletine düşüyorsunuz? Cebinize yeni giren telefon sizi onlara daha çok mu yakınlaştıracak yoksa arama sürenizi dahada mı uzatacak?

İletişim yollarının sayısını bilmediğimiz kadar çok olduğu bir çağda, birbirimizden bu kadar uzak olmak sizce neyin işaretidir?

“Aklın yolu birdir” kaidesince hareket etmek ve hiçbir düşüncenin esiri altında kalmamak temennisiyle…

3G hızında ilk el terminali olan Casio IT-800’de, kırılmaz ekran, 1D/2D barkod okuma özelliği, GPS ve Wlan özellikleri, Windows Mobile 6.5 işletim sistemi ve 624 Mhz. İşlemci özellikleri bulunuyor.

Ürünü Türkiye pazarına sunan Desnet Yazılım, CeBIT Eurasia 2009’da 2/C10 numaralı standında Eylül ayı başında dünyaya duyurulan Casio IT-800’ü ilk kez tanıtacak.

Casio için de bir ilk olacak olan Türkiye lansmanı, aynı zamanda büyük teknoloji markalarının Türkiye pazarına nasıl baktığının da bir göstergesi.

CeBIT Eurasia Fuarı’na katılmak isteyen konukları için de http://www.desnet.com.tr/cebit2009 sitesini yayına açan Desnet, 50 kişiye davetiye hediye ederek bu davetlileri CeBIT fuarında kapıda karşılayacak.

Casio IT-800 ile ilgili detaylı bilgi için : http://www.casioit800.com ve http://www.desnet.com.tr/el-terminali/casio-it-800

Akıl hocalarına dayak atıyorum, birisi gelip kurtarsın diye bağırmaktan sesim kısıldı…

Çok uzun zaman önce “Bitkin, bıkkın ve sıkkın” kelimelerini görmüştüm.

Ancak şimdi kendim için yakıştırdığım vakitteyim…

Vakitten dahi haberim yok, neye ve kime göre hangi yıldayım?

Ağrılar, sızılar ve vicdan azabı…

Ancak Zend Studio 6 sürümünde oldukça hata ve eksiklikler hissediyordum. Eclipse üzerine inşa edilen yazılımlardan biri olan Zend Studio, JavaScript kütüphaneleri tarafında zayıf kalıyordu. Örnek vermek gerekirse, JQuery için bir eklentisi dahi yok.

Hal böyle olunca mecburen Aptana, Netbeans gibi yazılımları kullanmaya başladım. Aptana‘yı yaklaşık 2 senedir zaten takip ediyordum. Ancak netbeans tarafından memnun değildim. Netbeans‘in komple paketini indirerek kendime zulüm etmişim, haberim yok Aynı çalışma ortamını paylaştığımız Özgür‘ün tavsiyesi üzerine sadece PHP için derlenmiş olan paketi indirerek kurdum. Önceki netbeans izlenimlerim tamamen değişti. Ancak doğrusunu söylemek gerekirse Zend Studio alışkanlığından sonra Netbeans uzun süre uğraştıracak gibi görünüyor

Şu sıralar Zend Studio 7 sürümünün çıktığını duymuştum.  Öncekine göre epey değişiklik yapılmış. Ayrıca PHP 5.3 desteği gelmiş. Diğer yandan  autocomplete, autofix, debugging, analysis konularında ilerleme kaydedilmiş. Hemen indirip test ettim

Bilgisayarım üzerinde yer alan Fedora 11 Leonidas dağıtımından Ubuntu 9.04 Jaunty’e geçtiğim için Zend Studio‘yu tekrar kurmam gerekiyordu. Bu düşünceler içindeyken e-posta adresime “Zend Licences” adlı bir e-Posta geldi.

Zend’in amacı nedir anlayabilmiş değilim Acaba ilk test edenlere ücretsiz lisans mı verdi? Neyseki artık geçerli bir Zend Studio lisansım var.

Ara sıra insanın başına böyle şeyler gelse kötü olmaz hani

Linux işletim sistemlerinde;

crontab -e

komutu ile cron’a kayıt eklemek için arayüze geçebilirsiniz. Ancak bunun yerine sisteminizde etc klasörü altında bulunan cron.daily, cron.weekly, cron.monthly, cron.hourly klasörlerine çalıştırmanız gereken betiği atarakta işinizi görebilirsiniz.

Ancak bunların yanında crontab bütün işlemleri dakikalık denetlediği için 60 saniyenin altına teorik olarak inilemiyor. Ancak yazacağınız betik kendi içerisinde saniye sayabilir ve işlemleri tekrarlarsa, istediğiniz saniye aralığında cron çalıştırıyormuş gibi yapabilirsiniz.

CryptTech’te yazılım geliştirirken svn sunucusundan anlık “svn up” işlemi yapan bir betik yazmak istedik. Normal şartlarda dakikalık olduğu için, test sunucusundaki değişikliği görmek için 1 dakika beklememiz gerekiyordu. Aslında bu süre de test makinasının maksimum dakikada bir “svn up” yapmasından dolayıydı.

Yazdığımız şu betiği dakikada bir çalıştırması için crontab’a ekledik. Şimdi betik otomatik olarak 10 saniye aralıklarla “svn up” işlemini gerçektiriyor.

Crontab üzerindeki kayıt:

*/1 * * * * /var/www/testKlasor/svn.sh

Bu ise çalışan betiğin içeriği;

#!/bin/bash
svn up
sleep 10
svn up
sleep 10
svn up
sleep 10
svn up
sleep 10
svn up
sleep 10
svn up
exit 0

Bu şekilde “svn.sh” dosyasını kendinize göre düzenleyip aradaki saniye farklarını azaltıp çoğaltarak “svn up” işlemini hızlandırabilirsiniz. “sleep 10″ komutu, bir önceki komuttan sonra 10 saniye bekle anlamına geliyor.

Diğer bir husus ise; “crontab -e” komutundan sonra çıkacak editörün ayarlanması. Normalde buradaki editör vi yada vim’dir. Ancak bazı dağıtımlarda vim olmadığı için varsayılan editör nano olarak geçiyor. Bu durumu düzeltmek için

export EDITOR=/usr/bin/vi

ya da

echo "export EDITOR=/usr/bin/vi" >> ~/.bashrc

komutunu kullanabilirsiniz.

I dreamed I was missing
You were so scared
But no one would listen
Cause no one else cared
After my dreaming
I woke with this fear
What am I leaving
When I’m done here
So if you’re asking me I want you to know

[Chorus]
When my time comes
Forget the wrong that I’ve done
Help me leave behind some
Reasons to be missed
Don’t resent me
And when you’re feeling empty
Keep me in your memory
Leave out all the rest
Leave out all the rest

Don’t be afraid
I’ve taking my beating
I’ve shared what I’ve made
I’m strong on the surface
Not all the way through
I’ve never been perfect
But neither have you
So if you’re asking me I want you to know

[Chorus]
When my time comes
Forget the wrong that I’ve done
Help me leave behind some
Reasons to be missed
Don’t resent me
And when you’re feeling empty
Keep me in your memory
Leave out all the rest
Leave out all the rest

Forgetting
All the hurt inside you learned to hide so well
Pretending
Someone else can come and save me from myself
I can’t be who you are

[Chorus]
When my time comes
Forget the wrong that I’ve done
Help me leave behind some
Reasons to be missed
Don’t resent me
And when you’re feeling empty
Keep me in your memory
Leave out all the rest
Leave out all the rest

Forgetting
All the hurt inside you learned to hide so well
Pretending
Someone else can come and save me from myself
I can’t be who you are
I can’t be who you are