Siyah arka plan kullanılarak hazırlanmış;
PDF Versiyon
JPG Versiyon
Flickr Versiyon

Beyaz arka plan kullanılarak hazırlanmış;
PDF Versiyon
JPG Versiyon

Bu uzun sürede ciddi kararları kendi kafamda aldım ve uygulamaya geçirdirdim gibi. Biraz daha insancıl düşünüyorum artık. Olaylara olmasa da olur gibilerinden yaklaşmak yada hayırlısı ne ise o olsun gibilerinden yaklaşmak üzere bakıyorum. İnternet benim vazgeçilmezimken, bu uzun arada pek sevmediğim ve antipati ile yaklaştığım zırvalık oldu. Çok derine daldım. Neden soruları çok döndü kafamda. Tamamen işi gücü bırakmayıda düşündüm. Hatta zaten bu arada hiçbirşey yapmadım desem yeridir. Bu zırvayı o kadar az kullandım ki toplasanız 5-6 saat etmez bilgisayar başında geçirdiğim süre. Gerçek hayat o kadar yoruyorduki beni bilgisayar ile uğraşıp daha fazla yorulmanında anlamı yoktu.

O memleketten döndükten sonra biraz değişti fikriyatım mı ne. Çok üzerine titrediğim değerlerim vardı. Gidiyor hepsi galiba. Şimdi tekrar dönmeye çalışsamda sanırım üzerinde bilgili olmaya çalıştığım şeyler de geliyor peşimden.

Küçükken hemen büyüsem derdim.
İlkokulda bitsede ortaokul dedim.
Sonra lise başlasa da ortam değişse.
Ardından üniversiteye girsem mi girmesem mi sonra bitirsem mi dedim.
İş gibi birşeyler oldu bunaldım yine bıraksam dedim.

Bitiyor birşeyler ama ne bitiyor  bilmesemde, bitsede gitsek!

1920×1200 | 1680×1050 | 1440×900 | 1024×768

Bizler o kadar aç gözlü o kadar bencil ve o kadar isteyen insanlarızki. Evet istiyoruz…herşeyi.Belki bir lokma daha, belki bir yudum daha, belki bir araba daha, belki bir ev daha, belki bir iş daha, belki bir yıl daha, belki biraz daha…

Düşünsene bir belki bir lokmayı yiyemeyecek, bir yudumu içemeyecek ya da bir ev alsan oturamayacak, bir araban olsa süremeyeceksin. Evet herşeye sahip olsanda hiçbirşeyi yapamadığını bir düşün. Elinde ne var senin. Yada bu var dediğin şeyler gerçekten ellerindemi.

“Yol alırken bazen düşebilirsiniz. Düştüğünüz zaman ne olur, tekrar ayağa kalkarsanız. Ancak hayatta bazı anlar vardır ki, düştüğünüzde tekrar ayağa kalkacak gücü kendinizde bulamazsınız.

Umudunuz var mı?

Kolları ve ayakları olmayan birinin düştüğü zaman tekrar kalkabilmesi imkansız bir şey olmalı, değil mi? Ancak değil!

Yüz kere kalkmayı denesem ve yüzünde de başarısız olsam, vaz mı geçeceğim? Hiç mi ayağa kalkamayacağım? Başarısız olursam yine deneyeceğim, yine deneyeceğim.

Bilmenizi istiyorum ki bu bir “son” değil. Önemli olan “nasıl bitirdiğiniz?” Güçlü bitirecek misiniz?”

Bu sözleri söyleyen kişinin adı Nick Vujicic. Avusturalyalı. Dünyayı gezmeyi, balık tutmayı, golf oynamayı, yüzmeyi ve hayatı yaşamayı seviyor fakat daha önce hiçbir kızın elini tutamamış, hiç kimsenin elini sıkamamış, sevdiği birisine doyasıya sarılamamış, dans edememiş, koşamamış…

Herşeyi istiyoruz ama bir düşünelim gereğinden çok şey mi istiyoruz?

…