Καλός τίτλος; Σαν workshop! Τι θα φτιάξουμε σήμερα… Όπως είναι γνωστό, ένας server (συνήθως) δεν έχει οθόνη συνέχεια συνδεδεμένη πάνω του. Πως μπορούμε να βλέπουμε ότι ζει αλλά και ταυτόχρονα να παίρνουμε κάποιες πληροφορίες για την λειτουργία του; Εδώ έρχεται το LCD4Linux με μια πληθώρα plugin για ότι τύπο οθόνης LCD μπορείς να φανταστείς! Δεν μιλάμε για κανονική οθόνη LCD αλλά για αυτές τις μικρές, όπως έχουν τα DVD player και διάφορες άλλες συσκευές. Στην εικόνα παρακάτω είναι η LCD που θα χρησιμοποιήσουμε.

Που μπορείς να βρεις μια τέτοια οθόνη; Την συγκεκριμένη την είχα αγοράσει πέρσι το Καλοκαίρι απ’ τον Φανό (Σολωμού 40 Αθήνα) γύρω στα 6€. Είναι 16 χαρακτήρων και 2 γραμμών (16×2) με driver το HD44780 (κάποιο clone του για την ακρίβεια). Στο άρθρο αυτό θα ασχοληθούμε μόνο με αυτόν τον controller μιας και αυτός μας κάνει, αφού θα χρησιμοποιήσουμε την άχρηστη παράλληλη θύρα της motherboard. Τι θα χρειαστούμε:

• LCD οθόνη με το HD44780 (δε μας νοιάζει το μέγεθος, μπορεί να είναι και περισσότερων χαρακτήρων)
• Ένα καλώδιο εκτυπωτή μαζί με το βύσμα για την motherboard
• Κολλητήρι, όρεξη και ότι άλλο χρειάζεται ένα project που περιέχει ηλεκτρονικά

Επειδή το κολλητήρι εμένα βρίσκεται στο υπόγειο και τόσους ορόφους κάτω δεν πιάνει το WiFi, έφτιαξα μια σελίδα A4 με ότι χρειαζόμουν για να συνδέσω κατάλληλα τα pin της οθόνης με τα pin της θύρας. Το έφτιαξα λίγο για public χρήση και μπορείς να το κατεβάσεις (LCD4Linux schematic (13)). Θα χρειαστούμε και +5v τα οποία ΔΕΝ μπορεί να δώσει η παράλληλη θύρα (το backlight τραβάει περισσότερα από όσα μπορεί να δώσει). Ένα απλό workaround είναι να κόψουμε ένα καλώδιο USB και να συνδέσουμε το VCC (ή αλλιώς το +) με το VCC της οθόνης και ΌΛΑ τα GND (τα -) μαζί. Όταν λέω όλα, εννοώ της οθόνης, της παράλληλης και της USB θύρας. Δεν θα δουλέψει αλλιώς και ίσως δεις πυροτεχνήματα!

Αφού τελειώσεις με τις κολλήσεις σύμφωνα με το pdf, σύνδεσε πρώτα την USB θύρα. Να είσαι έτοιμος να το αποσυνδέσεις γιατί αν δεν ανάψει το backlight της οθόνης σημαίνει ότι κάτι έχει βραχυκυκλώσει (ή στην καλύτερη κάτι ξέχασες). Ανάλογα την motherboard, ίσως σβήσει, αλλά υπάρχουν motherboard που δεν σκαμπάζουν και αν δεν είσαι γρήγορος θα δεις καπνούς και καλώδια να λιώνουν Η δικιά μου οθόνη είναι μια αναβαθμισμένη έκδοση, μιας και είχα φτιάξει κάτι παρόμοιο κάνα χρόνο πριν. Σήμερα διόρθωσα το pinout, κόντυνα αρκετά το καλώδιο και έφτιαξα τις κολλήσεις.

Αυτά για σήμερα, κάποια από τις επόμενες μέρες θα μιλήσω για το πως ρυθμίζουμε το πρόγραμμα στο Linux (ίσως και Windows) μηχάνημά μας για να μιλάει στην οθόνη Μπορείς να γραφτείς στο RSS feed αυτού του blog για να είσαι σίγουρος ότι δεν θα το ξεχάσεις! Περισσότερο διάβασμα μπορείς να κάνεις στο κεντρικό site του LCD4Linux.

Το WordPress υποστηρίζει «pretty urls». Τι σημαίνει αυτό; Μπορεί να «αλλάζει» τα URL και να τα κάνει «όμορφα». Για παράδειγμα, αν δεν υπήρχε αυτή η δυνατότητα το URL αυτού του άρθρου θα ήταν http://blog.giannoug.gr/?p=1176. Με pretty url γίνεται http://blog.giannoug.gr/wordpress-pretty-urls-lighttpd/.

Σε αυτό βοηθάει ο web server. Το WordPress έχει την δυνατότητα να ρυθμίζει μόνο του τον Apache μέσω του αρχείου .htaccess, ένα αρχείο απ’ το οποίο ο Apache διαβάζει κάποιες per directory ρυθμίσεις. Ο lighttpd δεν υποστηρίζει κάτι αντίστοιχο αυτού και επειδή δεν τον χρησιμοποιούν πολλά άτομα δε θα βρείς και πολύ υλικό στο Internet. Για την ακρίβεια θα βρεις, αλλά τα περισσότερα μπλέκονται απίστευτα πολύ. Αρκεί να αναφέρω ότι είχα πετύχει άρθρο με γύρω στις 50 γραμμές rewrite rules (άσ’ το καλύτερα δηλαδή).

Ο lighttpd είναι ευχαριστημένος και με την παρακάτω γραμμή μόνο, αρκεί να την προσθέσεις στο κατάλληλο σημείο του config του, δηλαδή μέσα στο directive του domain του WordPress blog.

server.error-handler-404 = "/index.php"

Παράδειγμα:

$HTTP["host"] =~ "(^|\.)example\.com$" {
        server.document-root = "/var/www/example.com"
        server.error-handler-404 = "/index.php"
}

Καθαρίζοντας ξεχασμένα project στον σκληρό έπεσα πάνω σε ένα project που δεν θυμάμαι τι έκανε… Με λίγες ματιές στον κώδικα θυμήθηκα ότι ήταν ένα πρόγραμμα το οποίο έλεγχε αν έχεις νέα email και άναβε ένα led στο Arduino. Για κάποιο λόγο δε δούλευε σωστά και με τις μέρες το παράτησα και το ξέχασα. Σήμερα είναι και η μέρα του για delete Το μόνο που αξίζει να κρατηθεί είναι η μέθοδος για τον έλεγχο νέων email που είχα φτιάξει.

Είχα φάει όλο το Internet για να βρω πως γίνεται τότε. Τελικά βαρέθηκα και αποφάσισα να φτιάξω μια δική μου. Το αποτέλεσμα το βλέπεις παρακάτω. Το username και το password είναι hardcoded αλλά δεν είναι δύσκολο να μπουν ως παράμετροι. Δεν ξέρω αν υπάρχει άλλος, γρηγορότερος τρόπος με κάποιο άλλο parser, αλλά αυτό κάνει την δουλειά Ακόμη, θα μπορούσε να είναι πιο μαζεμένη αλλά αυτό δεν μας νοιάζει αυτή την στιγμή.

private bool newMailExist()
{
    XmlUrlResolver resolver = new XmlUrlResolver();
    resolver.Credentials = new NetworkCredential("USERNAME", "PASSWORD");

    XmlReaderSettings settings = new XmlReaderSettings();
    settings.XmlResolver = resolver;

    XmlReader reader = XmlReader.Create("https://mail.google.com/mail/feed/atom", settings);

    reader.ReadToFollowing("fullcount");
    int sth = reader.ReadElementContentAsInt();

    return sth >= 1;
}

Όσοι έχουν WordPress blog σίγουρα έχουν πειράξει το theme για να το φέρουν στα μέτρα τους. Στο προ-προηγούμενο άρθρο μίλησα για τα plugin και είπα πόσο βαραίνουν το blog και ότι είναι καλύτερο να τα βάζεις με το χέρι στο θέμα. Τι γίνεται όμως όταν βγει μια αναβάθμιση στο θέμα;

Θα σου πω εγώ. Όλες οι τροποποιήσεις σου θα χαθούν, για πάντα. Για αυτό τα παλικάρια στο WordPress επέτρεψαν στα θέματα να «βασίζονται» πάνω σε άλλα θέματα.

Δηλαδή. Ας πούμε σου αρέσει το Unwakeable (αυτό που έχω εγώ). Θες όμως στο footer να λέει άλλα, για παράδειγμα link σε κάποιον φίλο σου. Θες επίσης να εμφανίζεται το Facebook Like button. Ακόμη θες μεγαλύτερο header και πολλά άλλα. Με λίγα λόγια έχεις πειράξει γύρω στα 4 με 5 αρχεία. Θα μπορούσες να τα φυλάξεις κάπου και να τα ξανανεβάσεις όταν χρειαστεί. Θα μπορούσες όμως να δημιουργήσεις ένα child theme.

Ότι χρειάζεσαι για ένα child theme μπορείς να βρεις στο WordPress Codex (link). Είναι μια αρκετά καλή πατέντα και εμφανίστηκε στο WordPress στην 3η έκδοση του, δηλαδή πριν περίπου 1 μήνα. Προσωπικά το χρησιμοποιώ στο tutz.gr αλλά σκοπεύω να το χρησιμοποιήσω και σε αυτό το blog για κάποιες αλλαγές που θέλω.

Πριν λίγες μέρες αποφάσισα να σκαλίσω μια παλιά υπόθεση. Από τότε που άλλαξα εταιρία VPS όλα τα email που στέλνει το WordPress και γενικά η PHP καταλήγουν στα Spam του GMail. Μόνο στο GMail. Σε όλους τους άλλους παρόχους πάνε κανονικά.

Μετά από λίγο Googling και πολύ σκάψιμο σε ρυθμίσεις Postfix, reverse DNS, DNS και δε σημαζέυετε και αφού βεβαιώθηκα ότι όλα είναι σωστά έμενε κάτι τελευταίο. SPF RECORD.

Μπαίνω στο EveryDNS όπου και φιλοξενούσα μερικά domain και θυμήθηκα γιατί είχα γράψει σε ένα αρχείο κειμένου «ΑΛΛΑΞΕ DNS». To EveryDNS μεταξύ άλλων, δεν υποστηρίζει και TXT records που χρειάζεται για το SPF.

Μαζί με VPS από την IntoVPS δίνουν και «δώρο» DNS hosting μαζί. Δεν είναι απλό DNS hosting όπως το EveryDNS, αντίθετα. Στην ουσία μέσω του web panel μπορείς να πειράξεις ότιδηποτε μπορεί ο system administrator νούς σου να σκεφτεί. Είναι σαν να έτρεχες τον δικό σου DNS server. Απλά δεν τον τρέχεις εσύ.

Απ’ την άλλη είπα να στήσω -πάλι- δικούς μου DNS servers μιας και έχω κάποιους άλλους VPS και κάθονται. Υπάρχουν 2 προβλήματα όμως. Πρώτον, βαριέμαι και δεύτερον βαριέμαι. Παλιά που ασχολιόμουν αρκετά με τους server είχε πλάκα, αφού τώρα μπορώ να έχω την ελευθερία στο config μέσω του IntoVPS γιατί να παιδευτώ;

Αν βλέπεις αυτό το post, τότε ο browser σου έχει κάνει resolve το domain αυτό μέσω των DNS της IntoVPS!

Α και κάτι τελευταίο. Δεν έφταιγε το SPF record που όλα τα mail πηγαίνανε στα Spam. Απλά οι IP της εταιρίας είναι ολοκαίνουργιες και το GMail τις θεωρεί ύποπτες. Δεν μπορεί να γίνει τίποτα, εκτός απ’ το να τα πρήζω καθημερινώς στο support του GMail και να πατάνε οι χρήστες «Not Spam» στα email.

Ας φωνάξουμε όλοι μαζί «κάτω τα plugin» για άλλη μια φορά! Ακριβώς, τα plugin στο WordPress αξίζουν μόνο αν προσθέτουν παπάδες μέσα. Για παράδειγμα το download monitor που σου επιτρέπει να ανεβάζεις αρχεία, κρατάει στατιστικά και άπειρα ακόμα πράματα.

Δυστυχώς υπάρχουν και plugin για απίστευτα απλά πράματα, που με λίγες γνώσεις ο καθένας μπορεί να κάνει μόνος χωρίς τα plugin. Ο λόγος στα plugin που απλά προσθέτουν το κουμπάκι «Like» για το WordPress αλλά φυσικά και τα υπόλοιπα παρόμοιου είδους.

Το μόνο που καταφέρνουν αυτά τα plugin είναι να καθυστερούν την δημιουργία της σελίδας (every ms matters), μιας και η τοποθέτηση αυτού του κουμπιού είναι απίστευτα απλή αφού απαιτεί την επεξεργασία ενός μόνο αρχείου! Αφήνουμε την εισαγωγή 3ων παραγράφων και προχωράμε στο θέμα μας.

Ως παράδειγμα θα χρησιμοποιήσω το Like plugin του Facebook. Είναι ένας καλός τρόπος για τσάμπα διαφήμιση, μιας και πατώντας το εμφανίζεται το site σου στο profile αυτού που το πάτησε. Τι γίνεται όταν θελήσεις να το βάλεις στο WordPress blog σου; Η πρώτη ιδέα που σου έρχεται είναι plugin. Και το κάνεις.

Με λίγο ψάξιμο στο Google θα βρείς άπειρους οδηγούς για το πως γίνεται. Να πω την αλήθεια ο σκοπός αυτού του post ήταν για το πως μπορείς να το κάνεις, αλλά υπάρχουν τόσοι οδηγοί που δεν αξίζει να ξαναγράφω τα ίδια

Αυτά θα σε βοηθήσουν, για αρχή.

1. How to – Add Facebook LIKE button to WordPress Posts
2. HOW TO: Add Facebook “Like” Buttons to Your WordPress Blog
3. How to Add Facebook Like Button in WordPress

Εισαγωγή

Πριν αρχίσουμε τα desclaimer και τα γνωστά, ας κάνω μια επανάληψη για τους νέους στο κόλπο αλλά και για αυτούς που δεν κατάλαβαν ακριβώς πως δουλεύει το πακέτο. Το πακετάκι αυτό, αγοράζοντας το σου δίνει πρόσβαση στο Internet χωρίς να πληρώσεις, χωρίς τίποτα. Όταν πας να ανοίξεις κάποια σελίδα σου ζητάει να δώσεις κωδικό, τον οποίο αγοράζεις με τις κάρτες που πουλάει η εταιρία και ισχύει για όσο λέει η κάρτα πάνω (πχ 20€ για 11 μέρες). Για να μην πολυλογώ, έχει την ίδια λογική με τα WiFi HotSpot.

Όταν κυκλοφόρησε λοιπόν αυτό το πακέτο ήταν τελείως ξεκλείδωτο. Μπορούσες να κάνεις οτιδήποτε άλλο ήθελες στο Internet, απλά για να περιηγηθείς στο web χρειαζόταν να βάλεις τον κωδικό της κάρτας που αγόραζες. Βάζοντας τον «άνοιγε» το δίκτυο. Το προηγούμενο hack βασιζότανε σε αυτή την αδυναμία του δικτύου και περνούσε όλα τα δεδομένα που έκοβε η Vodafone μέσα από τις ήδη ανοιχτές πόρτες. Βέβαια, μετά από κάποιες μέρες το κλείδωσαν. Εδώ έρχεται το νέο hack.

Αν σκοπεύεις να κλέψεις Internet να σε προειδοποιήσω ότι αργεί περισσότερο και απ’ τον θάνατο. Είναι απίστευτα αργό, αλλά δουλεύει και αυτό είναι που μας νοιάζει. Στις δοκιμές που έκανα χρειάστηκαν κάτι λιγότερο από 2 λεπτά για να ανοίξει αυτή η σελίδα. Με λίγο tweaking στις ρυθμίσεις σίγουρα θα αυξηθεί η ταχύτητα αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία και δεν μας ενδιαφέρει αυτή την στιγμή. Την συγκεκριμένη στιγμή εννοώ

Για να κλείσω την εισαγωγή, ρίχνω δύο νέα που έχω για αυτή την υπηρεσία. Πρώτον, χρειάζεται να δηλώσεις την sim. Δεν ξέρω γιατί δεν το είπαν όταν την αγόραζα, αλλά αν μπεις τώρα στο site (εκεί που κάνεις login για το ΚαρτοInternet) έχει ανακοίνωση ότι πρέπει να δηλωθεί. Ακόμη, ΔΕΝ χρειάζεται καν να αγοράσεις κάποιο από αυτά τα πακέτα για να έχεις πρόσβαση στην υπηρεσία (και να παίξεις με το tunnel). Αρκεί να χρησιμοποιήσεις το web.session σαν APN, χωρίς username και password σε όποια Vodafone sim έχεις.

Το κόλπο

Disclaimer: Οτιδήποτε διαβάσεις εδώ ΔΕΝ πρέπει να χρησιμοποιηθεί για κανένα άλλο σκοπό πέρα του να μάθεις κάποια πράματα για τα tunnel και το πως μπορείς να αποφύγεις τα firewall. ΔΕΝ ευθύνομαι για οτιδήποτε μπορεί να συμβεί, είτε αυτό είναι διακοπή της υπηρεσίας, είτε κρύο νερό όταν κάνεις ντούζ ή και βρώμικες κάλτσες στον καναπέ. Προσωπικά δεν το έχω χρησιμοποιήσει για να κλέψω και θα σε συμβούλευα να κάνεις το ίδιο. 20€ για 11 μέρες δεν είναι πολλά λεφτά και η υπηρεσία είναι απ’ τις καλύτερες, αρκεί να αναφέρω ότι πιάνω 4.67mbit downstream και 1.44mbit upstream εδώ που είμαι.

Πριν, όπως είπα, χρησιμοποιούσαμε μια απ’ τις ξεκλείδωτες πόρτες του δικτύου για να περνάμε τα δεδομένα μας σε κάποιον δικό μας server. Αυτός με την σειρά του έβλεπε τι ζητάμε και μας το πέρναγε πάλι πίσω. Αφού πλέον το κλείδωσαν όπως θα έπρεπε, δεν γίνεται να περάσουμε δεδομένα μέσα από αυτές τις πόρτες και φυσικά πλέον δε δουλεύει. Υπάρχει όμως ένας ακόμη τρόπος, για το οποίο είχα δώσει ένα hint στο προηγούμενο post.

Καλά κατάλαβες, λέγεται DNS tunnel. Πως δουλεύει; Μέσα απ’ τον DNS server της Vodafone θα περνάμε δεδομένα πάλι σε δικό μας server. Σε αυτό το post δεν μας νοιάζει ο τρόπος, ο οποίος είναι αρκετά περίπλοκος, αλλά το θέμα είναι ότι δουλεύει. Ο server αναλύει το DNS ερώτημα που του στέλνουμε και μας απαντάει ανάλογα. Όλη την δουλειά την κάνει το iodine το οποίο μπορείς να κατεβάσεις από εδώ. Θα χρειαστεί να κάνεις compile το πρόγραμμα μιας και η έκδοση που υπάρχει στα repository γνωστών distro είναι, αν όχι προϊστορική, παλαιολιθική και ΔΕΝ δουλεύει. Για την ιστορία, η τελευταία έκδοση αυτή την στιγμή είναι η 0.6.0-rc1. Υπάρχουν και άλλα παρόμοια εργαλεία αλλά το συγκεκριμένο, πιστεύω, είναι κορυφή.

iodine lets you tunnel IPv4 data through a DNS server. This can be usable in different situations where internet access is firewalled, but DNS queries are allowed.

Όπως είχα πει και στο πρώτο πρώτο post, αν ο DNS κάνει resolve τα domain ελεύθερα τότε μπορούμε εύκολα να τον κοροϊδέψουμε. Το iodine κάνει την βρώμικη δουλειά, μιας και ο DNS της Vodafone μετά χαράς μας κάνει resolve τα domain που του ζητάμε, παρόλο που δεν έχουμε δώσει τον κωδικό της κάρτας. Αν περιμένεις κάποιον οδηγό για το πως θα το στήσεις, δεν πρόκειται να τον βρεις σίγουρα εδώ. Όπως είπα δεν αξίζει γιατί αργεί αρκετά. Βέβαια οι δοκιμές έγιναν με server στην Αμερική και τις default ρυθμίσεις αλλά κάνουμε τα στραβά μάτια. Θα ήταν ενδιαφέρον να βρεθούν οι ιδανικότερες ρυθμίσεις για αυτό το πρόγραμμα.

Τέλος

Αυτό ήταν. Δεν υπάρχει τρόπος από την μεριά της Vodafone να κλειδωθεί και αυτό το κόλπο. Στην πραγματικότητα υπάρχουν δύο αλλά δε λέω τίποτα για την ώρα, σε περίπτωση που αποφασίσουν να τα κλειδώσουν όλα μαζί. Άσε να υπάρχει και κανένας άλλος τρόπος για να έχω κάτι να ασχολούμαι και εγώ σε περίπτωση που το φτιάξουν και αυτό :p

Ναι! Χαίρομαι γιατί κάποιος απ’ την Vodafone διάβασε το blog μου. ΝΑΙΙΙΙ! Λοιπόν, πάει ο παλιός ο τρόπος. Δεν δουλεύει πλέον. Υπάρχει όμως άλλος ένας, τον οποίο δεν πρόκειται να πω και φυσικά ούτε να δώσω οδηγό. Ο λόγος δεν είναι ότι φοβάμαι μην τον κόψουν και αυτόν αφού δεν το χρησιμοποιώ καθόλου. Ο λόγος είναι μπατσικός. Δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει και φυσικά δεν θέλω να το μάθω. Έπαιξα μια φορά, χάρηκα που κατάφερα να χτυπήσω 667 μοναδικούς επισκέπτες σε μια μέρα αλλά νομίζω φτάνει.

Μπορεί να αλλάξω γνώμη βέβαια και να πω πως γίνεται. Δεν ξέρω. Τουλάχιστον βρήκα με τι θα ασχοληθώ σήμερα το απόγευμα!

Υ.Γ.: Η «τεχνολογία» για το επόμενο hack βρίσκεται κάπου σε αυτή την σελίδα!

Πριν 1 ή 1.5 χρόνο ήθελα να αλλάξω την κλασική default σελίδα του lighttpd σε κάτι πιο ωραίο αλλά και έξυπνο. Δεν θυμάμαι πως, αλλά μου ήρθε η ιδέα να την κάνω ίδια με το Guru Meditation της Amiga 500. Έτσι και έκανα. Χτες, για κάποιο λόγο μου βίδωσε να την αλλάξω.

Για αρχή έφτιαξα την HTML μιας και για να κάνω center την εικόνα είχα φτιάξει div που το κέντραρα με 50% και άλλες τέτοιες μαλακίες. Δεν πειράζει αν δεν κατάλαβες, ούτε εγώ κατάλαβα τι είχα κάνει, για αυτό και το προσπερνάμε. Δούλευε πάντως. Αφού λοιπόν την έστρωσα λίγο καλύτερα, καθώς διάβαζα το meditation του Guru, πρόσεξα που λέει «Press left mouse button to continue». Μηχανικά το έκανα. Προφανώς δεν έγινε τίποτα στην οθόνη, αλλά στο κεφάλι μου έβρεχε ιδέες. Αποφάσισα να το κάνω όπως το βίντεο παρακάτω. Δεν δείχνει ακριβώς αυτό που θέλω να πετύχω, αλλά you get the idea!

Όταν πατούσες το αριστερό mouse button, έκανε reset. Πως μπορούσε να γίνει αυτό σε σελίδα; Φυσικά με jQuery, απλά και γρήγορα. Αφού έψαξα λίγο γρήγορα βρήκα τις μεθόδους που με ενδιέφεραν. Για αρχή χρειάζεται η .css, για να μπορείς να αλλάζεις το property του background-color. Ακόμη, χρειάζεται κάποια για παύση, εδώ έρχεται η .delay. Οι δύο τους μαζί δεν δουλεύουν γιατί η .css δεν μπαίνει στο queue για τα effect. Διαβάζοντας τα σχόλια στην σελίδα της .delay έπεσα πάνω στο παρακάτω.

$("body").css({"background-color": "#FF0000"})
.delay(1000).queue(function () {$(this).css({"background-color": "#ABC"});$(this).dequeue();})
.delay(1000).queue(function () {$(this).css({"background-color": "#FFFFFF"});$(this).dequeue();})

Αυτό ήταν ότι χρειαζόμουν. Με λίγο tweaking δούλεψε! Επίσης χρειάστηκαν αρκετές άλλες που θα βρεις μελετώντας. Παρακάτω υπάρχει το .zip με όλα τα αρχεία. Μπορείς να το ξεκοιλιάσεις, να το αναβαθμίσεις και να το κάνεις καλύτερο. Ένα demo μπορείς να βρεις εδώ: giannou.net.

Δεύτερη έκδοση πάνω, η πρώτη είχε ένα λαθάκι…

jQuery Guru Meditation FiXED (15)

jQuery Guru Meditation (9)

Άλλο ένα blog στο Ελληνικό Internet γεννήθηκε πριν λίγες μέρες. Το όνομα αυτού tutz και το περιεχόμενό του tutorial και tips για ότι μπορεί να βασανίσει τον απλό χρήστη υπολογιστή στις μέρες μας!

Αν και είναι μόνο η αρχή, είμαστε ήδη 4 άτομα. Ο Δημήτρης και εγώ που είχαμε την ιδέα παρέα με τον Γιάννη και τον Απόστολο. Όπως είπα, μιας και είναι αρχή, ίσως προσέξεις κάποια λαθάκια, ίσως κάποια άρθρα δεν βγάζουν νόημα, ίσως ίσως ίσως… Το παλεύουμε όμως και ελπίζουμε σε μερικές μέρες να έχουμε συντονιστεί πλήρως, παρόλο που είναι Καλοκαίρι!

Για οποιαδήποτε ερώτηση, πρόβλημα, απορία, γενικά για τα πάντα μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μας στο team@tutz.gr. Αν ενδιαφέρεσαι για συνεργασία θα χαρούμε να σε έχουμε μαζί μας, αρκεί να επιλέξεις μια κατηγορία! Ακόμη, αν έχεις κάποιο πρόβλημα ή θες βοήθεια για κάτι που σε παιδεύει στον υπολογιστή σου, θα χαρούμε να σε βοηθήσουμε. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να μας στείλεις ένα email στο requests@tutz.gr!

Καλή μας αρχή!