മരുപ്പച്ച

"പെരുമാൾ മുരുകൻ ,താങ്കളെ മരിക്കാൻ ഞങ്ങൾ അനുവദിക്കില്ല........."

2015-02-04T18:29:00.000+05:30

ബ്ലോഗെഴുത്തിൽ തൃപ്തി തോന്നാത്തത്കൊണ്ടാണ്‌ ഞാൻ കുറെ നാളായി ഇത് വഴി വരാത്തത്.ഞാൻ ബ്ലോഗ്‌ എഴുതാത്തത് കൊണ്ട് മലയാളഭാഷക്ക് ഒരു കോട്ടവും സംഭവിച്ചില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല,നേട്ടം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്തു.കുറെ ഉദാത്തമായ രചനകൾ ഗർഭത്തിലേ നശി പ്പിക്കപ്പെട്ടില്ലേ ........?

പക്ഷേ, വളരെ നാളുകൾക്ക്‌ ശേഷം ഞാൻ ഇത് എഴുതുന്നത് ഒരു എഴുത്തുകാരൻറെ മരണവാർത്ത അറിഞ്ഞിട്ടാണ്‌ .മരണമല്ല,ആത്മഹത്യ !!!

എഴുത്തുകാരന്റെ പേര് : പെരുമാൾ മുരുകൻ .( ഇപ്പോൾ പി.മുരുകൻ)

സത്യം പറയട്ടെ, ഞാൻ ഈ എഴുത്തുകാരനെ പറ്റി മുന്പ് കേട്ടിട്ടില്ല.ഇന്ന് വരെ അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഒരു കൃതിയും വായിച്ചിട്ടുമില്ല.അദ്ദേഹം ഒരു നല്ല എഴുത്തുകാരനാണോ മോശപ്പെട്ട എഴുത്തുകാരനാണോ എന്നൊന്നും പറയാനെനിക്ക് കഴിയില്ല.പക്ഷെ ,ഒരെഴുത്തുകാരന്റെ ആതമഹത്യ ,അത് ഞാൻ വായിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരാളാണെങ്കിൽ കൂടി, എനിക്ക് ഞെട്ടലുണ്ടാക്കി .അതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ്‌ ഞാൻ ഈ കുറിപ്പെഴുതുന്നത്.

വർഗ്ഗീയത അതിന്റെ സർവഷക്തിയുമെടുത്ത് വിഷം തുപ്പുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ,തങ്ങളുടെ ഇഷ്ടക്കേടിനു  പാത്രമാകുന്ന എന്തിനേയും ഉന്മൂലനം ചെയ്യുക എന്നതാണല്ലോ 'ദൈവത്തിൻറെ മാനേജർമാരുടെ' രീതി.അത്തരത്തിലൊരു ആക്രമണത്തിന്റെ ഇരയാണ് പെരുമാൾ മുരുകൻ .എതിർക്കാൻ കച്ച കെട്ടി ഇറങ്ങിയവർക്കൊപ്പം സ്വന്തം നാടും നാട്ടുകാരും അധികാരവും രാഷ്ട്രീയവും കൈ കോർത്തപ്പോൾ പാവപ്പെട്ട എഴുത്തുകാരന് മരണമല്ലാതെന്തുണ്ട് മുൻപിൽ.

ആവിഷ്കാരസ്വാതന്ത്ര്യം എന്നത് ഉപയോഗിച്ച് തേഞ്ഞ് പോയ ഒരു വാക്കാണ്‌ .പക്ഷെ ആ വാക്കിനു ഒരുപാട് മാനങ്ങളുണ്ട്.ജീവിക്കാനും ശ്വസിക്കാനും ഉള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം പോലെ ഒന്നാണ് ആവിഷ്കാരസ്വാതന്ത്ര്യവും.എന്നൊക്കെ അത് ചങ്ങലകളിൽ പെട്ടിട്ടുണ്ടോ,അത് മൂർച്ചയുള്ള ആയുധമായി മാറിയിട്ടുണ്ട്.ചരിത്രത്തിൽ ഉദാഹരണങ്ങൾ നിരവധി.പക്ഷെ അതിനൊക്കെയും ചാലകശക്തിയായിരുന്നത് എതിർക്കാൻ  തന്റേടം കാട്ടിയ മനുഷ്യമനസ്സുകളായിരുന്നു.

പെരുമാൾ മുരുകനെ മരിക്കാൻ അനുവദിക്കില്ല എന്നുറക്കെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന കുറെ തന്റേടികളെ ഞാൻ കണ്ടു .പ്രതീക്ഷകൾ മരിച്ചിട്ടില്ല ....പുതിയ കാലത്തെ അഭിനവഫാസിസത്തെ നേരിടാൻ തീർച്ചയുള്ള വാക്കുകളുമായി പോരിനിറങ്ങാൻ സമയമായി.....

ഞാൻ പെരുമാൾ മുരുകന്റെ അക്ഷരങ്ങൾ തേടുകയാണ് .ആ വരികൾക്കിടയിലെ 'ചൊടിപ്പിക്കുന്ന' അർത്ഥങ്ങൾ എനിക്കറിയണം................

"പെരുമാൾ മുരുകൻ ,താങ്കളെ മരിക്കാൻ ഞങ്ങൾ അനുവദിക്കില്ല........."

പിൻകുറിപ്പ്‌ :നാമക്കല്ലിലെ  ജീവിതം ദുസ്സഹമായത്കൊണ്ട് പി .മുരുകൻ സ്ഥലംമാറ്റത്തിന് അപേക്ഷ നല്കി.

മഴ തോർന്ന നേരം

2010-12-29T13:26:00.000+05:30

കുറേ നാളായി ബ്ളോഗ് എന്തെങ്കിലും പോസ്റ്റ് ചെയ്തിട്ട്.എന്റെ മറ്റൊരു ബ്ളോഗിലെ ഒരു പോസ്റ്റ് ഞാൻ റീ-പോസ്റ്റുന്നു

മഴ തോർന്ന നേരം

മഴ തോർന്നു……….
ഇലത്തുമ്പിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച നീർത്തുള്ളി
താഴെവീഴാൻ മടിച്ചുനിൽക്കുന്നു
വീഴുമെന്നറികിലും എന്തോ പ്രതീക്ഷിച്ച്
പറ്റിപ്പിടിച്ചങ്ങനെ നിൽക്കുന്നു
ആദ്യം തോന്നി പരിഹാസം,പിന്നെ സഹതാപം,
പിന്നെ ഒരൽപം ഹൃദയനൊമ്പരം

ആദ്യമാ ഇലച്ചാർത്തിനെ പുല്കുമ്പോൾ
അറിഞ്ഞിരിക്കില്ല നീ,അന്ത്യമിങ്ങനെയെന്ന്
മേഘക്കീറിൽ നിന്ന് ബന്ധം വിടുവിച്ച്
അഗാധതയിലേക്ക് കൂപ്പ് കുത്തുമ്പോൾ
കിട്ടിയൊരിലക്കൈത്താങ്ങ്
മനസ് നിറഞ്ഞാഹ്ളാദിച്ചിട്ടുണ്ടാവണം
ഇനി ഇവനാണെനിക്ക് എല്ലാമെന്ന്
സുഖവും ദു:ഖവും ചിരിയും കരച്ചിലും
കാമവും വിശപ്പും പങ്കുവെക്കാമെന്ന്
ഏകാന്തതയിലെ കുറ്റാക്കൂരിരുട്ടിനെ
കൈത്തിരിയായിവന്ന് പൊട്ടിച്ചിതറിക്കുമെന്ന്
ഒരുപാടുദൂരം ഇനി ഒന്നായി നടക്കാമെന്ന്
ഒരുപാട് സ്വപ്നങ്ങൾ ഒന്നായി കാണാമെന്ന്
ഒരുപാട് ദുഖ:ങ്ങൾ തല കുനിപ്പിക്കുമ്പോൾ
ചാഞ്ഞുകിടന്നുറങ്ങാൻ ഒരു തോളാകുമെന്ന്

പിന്നൊരു നിമിഷം,നിർദ്ദാക്ഷിണ്യമവൻ
ഒഴിവാക്കി നിന്നെ,പുതിയതൊന്നിനെ പുൽകാൻ
താഴെ വീഴുമെന്നറിയാം,പൊട്ടിച്ചിതറുമെന്നറിയാം
എങ്കിലും കടിച്ചുതൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നു നീയിപ്പൊഴും
അറിയാമെനിക്ക് നിന്റെ കണ്ണീരും ഉൾത്തുടിപ്പും
വേദനയും സ്വപ്നഭംഗവും നിരാശയും
നിന്നെക്കാളും മുൻപേ പിടിവിട്ട് നിലത്ത്‌വീണ്
ഒരായിരം കഷണമായി ചിതറിത്തെറിച്ചവളാണു ഞാൻ

NB:ഇതൊരു കവിതയായോ എന്നറിയില്ല.വായിച്ചിട്ട് നിങ്ങൾ തന്നെ പറയുക….

കുഞ്ഞിപെണ്ണിന്റെ രചയിതാവിനെത്തേടി

2009-10-27T23:11:00.002+05:30

'ദേശാഭിമാനി-സ്ത്രീ' സപ്ലിമെന്റിൽ ഇന്നു(27/10/2009) പ്രസിദ്ധീകരിച്ച 'കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണിന്റെ രചയിതാവിനെത്തേടി' എന്ന ലേഖനം വായിച്ചപ്പോൾ അത്‌ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യണം എന്നു തോന്നി.

അടുത്ത കാലത്തായി ടിവിയിലൂടെയും മറ്റും ഏറെ പ്രചാരം നേടിയ ഒരു നാടൻപാട്ടുണ്ട്‌.അതിന്റെ തുടക്കം ഇങ്ങനെയാണ്‌.

"നിന്നെക്കാണാൻ എന്നെക്കാളും
ചന്തം തോന്നും കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണേ
എന്നിട്ടെന്തേ നിന്നെക്കെട്ടാൻ
ഇന്നുവരെ വന്നില്ലാരും..........."

ഐഡിയ സ്റ്റാർ സിംഗർ എന്ന റിയാലിറ്റിഷോയിലൂടെ പ്രശസ്തയായ ദുർഗ്ഗാ വിശ്വനാഥാണ്‌ ആൽബം സോംഗ്‌ ആയി പുറത്ത്‌ വന്ന ഈ ഗാനം ആലപിച്ചിരിക്കുന്നത്‌.നാടൻപാട്ടിന്റെ ശീലും ലാളിത്യമാർന്ന വരികളും കൊണ്ട്‌ വളരെപ്പെട്ടെന്ന് ജനപ്രിയമായിത്തീർന്ന ഈ ഗാനം ചെറുപ്പക്കാർക്കിടയിൽ പോലും റിംഗ്‌ടോണും കോളർട്യൂണുമൊക്കെയായി പടർന്നുപിടിച്ചു.

പൊതുവേ നാടൻപാട്ടുകൾ വാമൊഴികളിലൂടെ പ്രചരിച്ചുവന്നതായാണ്‌ കണ്ടുവരുന്നത്‌.വയലേലകളിലും മറ്റും പണിയെടുത്തിരുന്ന അദ്ധ്വാനവർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രതിഷേധസ്വരങ്ങളായിരുന്നു നാടൻപാട്ടുകൾ.അത്തരത്തിലുള്ള നാടൻപാട്ടുകൾ എടുത്ത്‌ വെസ്റ്റേൺ സ്റ്റൈലൊക്കെ ചേർത്ത്‌ ചില ആൽബംസോംഗുകൾ അടുത്തകാലത്ത്‌ ഇറങ്ങിയിരുന്നു.ഇതും അതുപോലൊന്ന് എന്നേ ഞാനും കരുതിയിരുന്നുള്ളൂ.

പക്ഷേ ഈ നാടൻപാട്ടിന്‌ ഒരു യഥാർത്ഥ അവകാശിയുണ്ട്‌.ആരാലും അറിയപ്പെടാതെ മറഞ്ഞ്‌ നിന്ന് തന്റെ പാട്ടിന്റെ പ്രശസ്തിയിൽ സന്തോഷിക്കുന്ന ഒരാൾ.അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര്‌ ഏങ്ങണ്ടിയൂർ ചന്ദ്രശേഖരൻ.

തൃശൂർ ജനനയന എന്ന സംഘടന നടത്തിവന്നിരുന്ന കലാപരിപാടികളിൽ നാടൻപാട്ടുകളും ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.അവർക്ക്‌ വേണ്ടി 20 വർഷങ്ങൾക്ക്‌ മുൻപ്‌ കവിയായ ചന്ദ്രശേഖരൻ എഴുതിയ ഗാനമാണിത്‌.നാടൻപാട്ടിന്റെ ലാളിത്യം,ശക്തമായ ആശയം എന്നിവ കൊണ്ട്‌ ശ്രദ്ധേയമായ ഈ ഗാനത്തിന്റെ രചയിതാവിനെ ആരും അന്വേഷിച്ചില്ല.മറ്റൊന്ന് കൂടിയുണ്ട്‌.ഇപ്പോൾ പ്രശസ്തമായ ഗാനം ആ രീതിയിലല്ല ചന്ദ്രശേഖരൻ എഴുതിയത്‌.പിന്നീട്‌ പലപ്പോഴായി മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട 'കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണാ'ണ്‌ ഇപ്പോൾ നമ്മൾ കേൾക്കുന്നത്‌.

കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണിനെപ്പറ്റി 'സ്ത്രീ'യിൽ വന്ന എം.കെ.വിലാസിന്റെ ലേഖനത്തിലെ ചില ഭാഗങ്ങൾ:

"കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണിനെ പ്രശസ്തമാക്കുന്നത്‌ അതിലെ ആശയത്തിന്റെയും സംവേദനത്തിന്റേയും കരുത്താണ്‌.പെണ്ണിന്റെ സൗന്ദര്യത്തെപറ്റിയും സൗന്ദര്യമല്ല സ്ത്രീധനമാണ്‌ വിവാഹത്തിന്റെ മാനദണ്ഡമെന്ന തിരിച്ചറിവും ഏറ്റവുമൊടുവിൽ അധ്വാനത്തിന്റെ പ്രസക്തിയും മഹത്വവും വിളിച്ചോതിക്കൊണ്ട്‌ ഈ കവിത കേൾവിക്കാരനിലേക്ക്‌ സന്നിവേശിക്കുന്നു.

ചെന്തേങ്ങയുടെ നിറവും ചെന്താമര പോലുള്ള കണ്ണുകളും മുട്ടോളം മുടിയും മുല്ലമൊട്ടു പോലെയുള്ള പല്ലുകളും.....കയ്യിലും കഴുത്തിലും കാതിലും കാലിലും ആഭരണങ്ങളും എന്ന മലയാളികളുടെ പൈങ്കിളി സൗന്ദര്യസങ്കൽപത്തെ തകിടം മറിച്ചുകൊണ്ടാണ്‌ ഇതൊന്നുമില്ലാത്ത സ്ത്രീസൗന്ദര്യത്തെക്കുറിച്ച്‌ പറയുന്നത്‌.സ്ത്രീധനമോഹികൾക്കെന്നെ വേണ്ടെങ്കിലും 'എനിക്കെന്റെ അരിവാളുണ്ട്‌,എന്റെ പണിയായുധമുണ്ട്‌' എന്ന ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ വരികൾ നിലവിലുള്ള സ്ത്രീസൗന്ദര്യവർണ്ണനകളേയും സ്ത്രീസങ്കൽപത്തേയും പൊളിച്ചെഴുതുന്നു.

അധ്വാനവർഗ്ഗത്തിന്റെ കൊടിയടയാളമായ അരിവാളും അധ്വാനിക്കാനുള്ള മനസ്സും ഉയർത്തിക്കാട്ടിയാണ്‌ 'കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണ്' ധനമോഹവ്യവസ്ഥിതിയെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നത്‌."

'കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണ്' യഥാർത്ഥരൂപത്തിൽ ചുവടെ കൊടുക്കുന്നു.

കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണ് - ഏങ്ങണ്ടിയൂർ ചന്ദ്രശേഖരൻ

"നിന്നെക്കാണാൻ എന്നെക്കാളും
ചന്തം തോന്നും കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണേ
എന്നിട്ടെന്തേ നിന്നെക്കെട്ടാൻ
ഇന്നുവരെ വന്നില്ലാരും
ചെന്തേങ്ങ നിറമല്ലേലും
ചെന്താമരകണ്ണില്ലേലും
മുട്ടിറങ്ങി മുടിയില്ലേലും
മുല്ലമൊട്ടിൻ പല്ലില്ലേലും
എന്നാലെന്തേ കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണേ
നിന്നെക്കാണാൻ ചന്തം തോന്നും
എന്നിട്ടെന്തേ നിന്നെക്കെട്ടാൻ
ഇന്നുവരെ വന്നില്ലാരും
കാതിലൊരു മിന്നുമില്ല
കഴുത്തിലാണേൽ അലുക്കുമില്ല
കൈയിലെന്നാൽ വളയുമില്ല
കാലിലാണേൽ കൊലുസ്സുമില്ല
എന്നാലെന്തേ കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണേ
നിന്നെക്കാണാൻ ചന്തം തോന്നും
എന്നിട്ടെന്തേ നിന്നെക്കെട്ടാൻ
ഇന്നുവരെ വന്നില്ലാരും
തങ്കംപോലെ മനസ്സുണ്ടല്ലോ
തളിരുപോലെ മിനുപ്പുണ്ടല്ലോ
എന്നിട്ടെന്തേ കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണേ
നിന്നെക്കെട്ടാൻ വന്നില്ലല്ലോ"
"എന്നെക്കാണാൻ വന്നോരുക്ക്‌
പൊന്നുവേണം പണവും വേണം
പുരയാണെങ്കിൽ മേഞ്ഞതല്ല
പുരയിടവും ബോധിച്ചില്ല.
പൊന്നുംനോക്കി മണ്ണുംനോക്കി
എന്നെക്കെട്ടാൻ വന്നില്ലേലും
ആണൊരുത്തൻ ആശതോന്നി
എന്നെക്കാണാൻ വരുമൊരിക്കൽ
ഇല്ലേലെന്തേ നല്ലപെണ്ണേ
അരിവാളുണ്ട്‌ ഏൻ കഴിയും
ഇല്ലേലെന്തേ നല്ലപെണ്ണേ
അരിവാളുണ്ട്‌ ഏൻ കഴിയും"

കടപ്പാട്:എം.കെ.വിലാസ്(ദേശാഭിമാനി സ്ത്രീ)

ഞാനും പോലീസും-2:അമ്പടാ....................

2009-09-30T01:08:00.003+05:30

'ഞാനും പോലീസും' കഴിഞ്ഞ ഭാഗത്തിൽ എനിക്ക്‌ പറ്റിയ അക്കിടി വായിച്ചിരിക്കുമല്ലോ അല്ലേ?ഇല്ലെങ്കിൽ ദാ ഇവിടെ ക്ലിക്കുക.

കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റിൽ പറഞ്ഞ അനുഭവം വഴിയേ പോയ വയ്യാവേലിയായിരുന്നെങ്കിൽ ഇത്തവണത്തേത്‌ എന്റെ ഒരു ആവശ്യത്തിനിടയിൽ പറ്റിയതാണ്‌.

പ്രത്യേകിച്ച്‌ ആവശ്യമൊന്നുമില്ലെങ്കിലും എഞ്ചിനീയറിംഗ്‌ പഠനം കഴിയുമ്പോൾ പാസ്പോർട്ട്‌ എടുത്ത്‌ വക്കുന്ന ഒരു ഏർപ്പാട്‌ ഒരു നാട്ടുനടപ്പുപോലെയാണ്‌.പാസ്പോർട്ട്‌ എടുക്കാതെ നടക്കുന്ന എഞ്ചിനീയർമാർ എന്നു പറഞ്ഞാൽ സ്റ്റെതസ്കോപ്പ്‌ ഇല്ലാത്ത ഡോക്ടറെ പോലെയാണ്‌.പാസ്പോർട്ട്‌ എടുക്കാനുള്ള ആവേശമൊക്കെ കണ്ടാൽ മൈക്രോസോഫ്റ്റോ ഗൂഗിളോ മറ്റോ അമേരിക്കായിലേക്ക്‌ ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞതുപോലെയാണ്‌.

പഠിക്കുന്ന സമയത്ത്‌ 'സാമൂഹ്യപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ' സ്വൽപം താൽപര്യം കൂടിയതുകൊണ്ട്‌ കോഴ്സ്‌ കാലാവധി കഴിഞ്ഞിട്ടും ഒരു എഞ്ചിനീയറിംഗ്‌ ബിരുദധാരിയാവാനുള്ള എന്റെ ആഗ്രഹം പൂവണിഞ്ഞില്ല.പിന്നെ ഗൂഗിളും മൈക്രോസോഫ്റ്റുമൊക്കെ പിന്തിരിപ്പൻ ബൂർഷ്വാമുതലാളിത്തസ്ഥാപനങ്ങളായതുകൊണ്ട്‌ അവിടെയെങ്ങും ജോലിക്ക്‌ കയറാൻ മനസ്സ്‌ (പിന്നെ അവരും) സമ്മതിച്ചില്ല.കാര്യങ്ങൾ ഓഹരിവിപണിയിലെ സൂചിക പോലെ ചാഞ്ചാടികൊണ്ടിരുന്നതുകൊണ്ട്‌ പാസ്പോർട്ട്‌ എന്ന അത്യാവശ്യവസ്തുവിനെക്കുറിച്ച്‌ ഞാൻ ആലോചിച്ചതേ ഇല്ല.

കൂടെ പഠിച്ച കൂട്ടുകാരൊക്കെ പാസ്പോർട്ട്‌ എടുത്തില്ല എന്നറിയുമ്പോൾ എന്നെ ആശ്ചര്യത്തോടെ നോക്കാൻ തുടങ്ങി.നാട്ടുകാരും ബന്ധുക്കളൂം കൂടി ആശ്ചര്യപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയത്തോടെ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു, 'എനിക്കും വേണം ഒരു പാസ്പോർട്ട്‌'.

അങ്ങനെ ആ മഹനീയകർമ്മം ഞാൻ തന്നെ ഏറ്റെടുത്തു.പാസ്പോർട്ട്‌ ഓഫീസിൽ ചെന്ന് എല്ലാം ശരിയാക്കി കൊടുത്തപ്പോൾ അവിടെയിരുന്ന മനുഷ്യൻ പറഞ്ഞു, 'പോലീസ്‌ എൻക്വയറിക്ക്‌ വീട്ടിൽ വരും'.ആയിക്കോട്ടെ ,വന്നോട്ടെ എന്നു വിചാരിച്ച്‌ ഞാൻ വീട്ടിലേക്കു പോയി.

പാസ്പോർട്ടിന്റെ കാര്യം ഞാൻ അന്നു തന്നെ മറന്നു.ഏതാണ്ട്‌ പത്തു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോഴുണ്ട്‌ വീട്ടിലേക്ക്‌ ഒരു ഫോൺകോൾ.പോലീസ്‌സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നാണ്‌.എൻക്വയറിക്കു വീട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ അയാൾക്ക്‌ എന്നെ കാണാൻ പറ്റിയില്ല .എന്നെ നേരിട്ട്‌ കണ്ട്‌ ഞാൻ ഞാൻ തന്നെയാണോ എന്നു തീർച്ചപ്പെടുത്തണം.സ്റ്റേഷനിലേക്ക്‌ ഒന്നു ചെല്ലണം.വരാം എന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞു.

വിളി വന്നപ്പോഴേ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു,ഇതു ചിക്കിളി തട്ടാൻ വേണ്ടിയുള്ള ഏർപ്പാടാണെന്ന്.അതുകൊണ്ട്‌ തന്നെ ഒരു ഗാന്ധി ഞാൻ പോക്കറ്റിൽ കരുതിയിരുന്നു.

എന്റെ സ്ഥലം സർക്കിൾ ഇൻസ്പെക്റ്റർ ഓഫീസിന്റെ പരിധിയിൽ വരുന്നതാണ്‌.ഞാൻ രാവിലേ അവിടെയെത്തി.നാട്ടിൽ നല്ലനടപ്പിനു പേരുകേട്ട ഒരാളായതുകൊണ്ട്‌ എനിക്കു ഇതേവരെ പോലീസ്‌സ്റ്റേഷനിൽ കയറേണ്ടിവന്നിട്ടില്ല(ഒരിക്കൽ കയറി.ആ കഥ പിന്നീട്‌).അതുകൊണ്ട്‌ ചെറിയൊരു ഭയം ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നു.നേരെ വാതിൽക്കലെത്തി അവിടെയിരുന്ന സുന്ദരിയായ വനിതാപോലീസിനോട്‌,ഭയം പുറത്തുകാണിക്കാതെ ഒരു പാൽ‌പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ച്‌,കാര്യം പറഞ്ഞു.അവർ അതിനേക്കാൾ നന്നായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട്‌ അകത്തുണ്ടായിരുന്ന ഒരു പോലീസുമാമനെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു.എന്റെ സൗന്ദര്യത്തിൽ അവർ വീണുവെന്നുകരുതി ഞാൻ അകത്തേക്കുചെന്നു.

ഞാൻ ചെന്നു പോലീസുമാമന്റെ മുൻപിൽ തൊഴുതുനിന്നു.ഒരു കറുത്തിരുണ്ട് ഭീമാകാരമായ രൂപം.ആ കുടവയറിന്റെ വലിപ്പം ഒന്നു കാണേണ്ടതു തന്നെ.പോലീസ് റിക്രൂട്ട്മെന്റിലെ ഫിസിക്കൽ ടെസ്റ്റിനുശേഷം അയാളുടെ ദേഹത്തിന് എന്തെങ്കിലും ഒരിളക്കം തട്ടിയതായി തോന്നിയില്ല.

അദ്ദേഹം എന്നെ ആകെയൊന്നു നോക്കി.ഏതാണ്ടൊരു ഗുണ്ടയെ നോക്കുന്ന പോലെ.പിന്നെ തൊണ്ടയനക്കി ഒന്നു കാറി.പിന്നെ എന്റെ പേരും മറ്റും ചോദിച്ചു.സർട്ടിഫിക്കറ്റൊക്കെ വാങ്ങി പരിശോധിച്ചു.പിന്നെ എന്റെ മുഖത്തു നോക്കി പറ്റില്ല എന്ന മട്ടിൽ തലയാട്ടി.ഇതെന്തു പുകിലെന്നറിയാതെ ഞാൻ എന്റെ നട്ടെല്ലു കുറച്ചു കൂടി വളച്ചങ്ങു നിന്നു.

"മോനേ(മുൻപിലൊന്നുമില്ല കേട്ടോ),ഇതു ശരിയാകില്ലല്ലോ.അഡ്രസ്സിൽ ചെറിയൊരു പ്രശ്നമുണ്ടല്ലോ?"
(സംഗതി ഇതാണ്‌.ഞങ്ങൾ പുതിയ വീട്‌ വച്ചപ്പോൾ പേരൊന്നു മാറ്റി.പക്ഷേ പോസ്റ്റാഫീസിലും മറ്റു എഴുത്തുകുത്തുകളിലുമൊക്കെ പഴയ പേരു തന്നെയാണ്‌)

മാമൻ തുടരുകയാണ്‌,"ഈ അഡ്രസ്സു വച്ച്‌ പാസ്പോർട്ട്‌ തന്നാൽ അതു പ്രശ്നമാകും.നാളെ വേറെ ആരെങ്കിലും നോക്കിയാൽ എന്റെ ജോലി പോകും.സംഗതി സീരിയസ്സാണ്‌."

ഞാൻ വീടിന്റെ പേരു മാറ്റിയ കാര്യമൊക്കെ പറഞ്ഞുനോക്കി.പക്ഷെ മാമൻ ഒരു വിധത്തിൽ അടുക്കുന്നില്ല.സത്യസന്ധനായ ഒരു പോലീസുകാരൻ ഇതിനൊക്കെ എങ്ങനെ കൂട്ട്‌ നിൽക്കും എന്നൊരു ഭാവമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്‌.

"എന്തായാലും ഇതു പെട്ടെന്നൊന്നും നടക്കില്ല.ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്‌.രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ്‌ ഒന്നുകൂടി വന്നു നോക്ക്‌."

പോലീസ്‌സ്റ്റേഷനിൽ കയറ്റി ഇറക്കി കാര്യം സാധിക്കുക എന്ന സ്ഥിരം പോലീസുബുദ്ധി.അപ്പോൾ പോക്കറ്റ് കാലിയാക്കിയാലേ പറ്റൂ.

'നക്കിത്തരത്തിൽ' മുൻപിൽ നിൽക്കുന്ന ജാതിയിൽ പെട്ടതുകൊണ്ട്‌ പണം കൊടുക്കുക എന്നത്‌ എന്നും എനിക്ക്‌ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമാണ്‌.'ഈ പണം കൊണ്ട്‌ അയാൾക്ക്‌ ഒരു ഉപയോഗവും ഉണ്ടാകരുതേ എന്നു പ്‌രാകിക്കൊണ്ട്‌ ഞാൻ നോട്ട്‌ എടുത്തു.കിമ്പളം കൊടുത്ത്‌ മുൻപരിചയമില്ലാത്തതുകൊണ്ട്‌ എങ്ങനെ കൊടുക്കണമെന്ന് അറിയാതെ ഞാൻ നിന്ന് പരുങ്ങി.കയ്യിൽ കൊടുക്കണോ,ചവറ്റുകുട്ടയിൽ ഇടണോ,അതോ ഇനി മുൻ‌വശത്തെ ഏതെങ്കിലും ചായക്കടയിൽ കൊടുക്കണോ?ഒടുവിൽ രണ്ടും കൽപ്പിച്ച്‌ വിറയാർന്ന കൈകൾ കൊണ്ട്‌ ആ നോട്ട്‌ മുൻപിലേക്ക്‌ നീട്ടി.

"എന്തായിത്‌?" നിഷ്കളങ്കമായ ഒരു ചോദ്യം.കുഴപ്പമായോ എന്നു കരുതി ഞാൻ കൈ പുറകിലേക്ക്‌ വലിച്ചപ്പോൾ നോട്ട്‌ കാണുന്നില്ല.കണ്ണടച്ച്‌ തുറക്കുന്നതിന്‌ മുൻപ്‌ നോട്ട്‌ അപ്രത്യക്ഷമാക്കിയ ആ ഇന്ദ്രജാലക്കാരനെ ഞാൻ ആരാധനയോടെ നോക്കി.ഒന്നു ശിഷ്യപ്പെട്ടാലോ.........?

അതുവരെ ഗൗരവത്തിൽ സംസാരിച്ച മാമൻ സുസ്മേരവദനനായി,കണ്ണുകളിൽ തിളക്കത്തോടെ,ആവേശത്തോടെ,എന്തെന്നില്ലാത്ത സ്നേഹത്തോടെ എന്നോട്‌ പറഞ്ഞു:
"ഇതൊക്കെ സാധാരണ ഉണ്ടാകുന്ന പ്രശ്നങ്ങളല്ലേ?വിവരമുള്ള ആരേലും ഇതൊക്കെ വലിയ പ്രശ്നമാക്കുമോ?മോൻ പൊക്കോ,പേപ്പറൊക്കെ ഞാൻ ശരിയാക്കി അയച്ചോളാം."

എന്താണ്‌ സംഭവിച്ചതെന്നു മനസ്സിലാകുന്നതിന്‌ മുൻപേ ഞാൻ പുറത്തെത്തി.വെളിയിൽ ഇരുന്ന വനിതാപോലീസുകാരി എന്നെ നോക്കി വീണ്ടും ചിരിച്ചു.ആ ചിരിയുടെ അർത്ഥം അപ്പോഴാണ്‌ എനിക്ക്‌ പിടികിട്ടിയത്‌.

പുലിവാൽക്കഷണം:കൈക്കൂലി വാങ്ങുന്നതും ‘കൊടുക്കുന്നതും’ ശിക്ഷാർഹമാണ്.അതുകൊണ്ട് ഈ കാര്യം ആരോടും പറയല്ലേ........................................

ഞാനും പോലീസും-ഭാഗം 1

2009-09-04T00:13:00.004+05:30

എനിക്ക്‌ പോലീസേമ്മാന്മാരുമായിട്ട്‌ ഇടപെടാനുള്ള അവസരം അധികം ലഭിച്ചിട്ടില്ല.ഇപ്പോഴത്തെ ചെറുപ്പക്കാരുടെ കണ്ണിൽ അതൊരു കുറവായി തോന്നാം.ഞാനും ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനാണല്ലോ?സ്വൽപ്പം അടിപിടിയും വാളിത്തരങ്ങളും ഒന്നുമില്ലെങ്കിൽ ഇന്നത്തെ കാലത്ത്‌ വലിയ കുറച്ചിലാണ്‌.ക്ഷമിക്കുക സഹോദരന്മാരെ,അടിയും വാങ്ങിക്കൊണ്ട്‌ നെഞ്ജും‌ വിരിച്ച്നിൽക്കാനുള്ള ആമ്പിയർ ഇല്ലാത്തത്‌ കൊണ്ട്‌ നമ്മളെ വിട്ടുപിടി.

ഇനി കാര്യത്തിലേക്ക്‌ കടക്കാം.പോലീസുകാരുമായി മൂന്ന് തവണ ഞാൻ നേരിട്ടുള്ള ഇടപാട്‌ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്‌.അതിൽ രണ്ടെണ്ണം ആവശ്യവും ഒന്ന് വഴിയേ പോയ വയ്യാവേലിയും.

വയ്യാവേലിയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങാം.

സ്ഥലം പ്രൈവറ്റ്‌ ബസ്‌സ്റ്റാന്റ്‌.ഞാൻ പഠനമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ്‌ വീട്ടിലേക്ക്‌ പോകാൻ വന്ന് നിൽക്കുകയാണ്‌.സ്കൂളും കോളേജും ഒക്കെ വിട്ട സമയമായത്‌ കൊണ്ട്‌ ധാരാളം ചെല്ലക്കിളികളും ഉണ്ട്‌.എന്റെ റൂട്ടിൽ ധാരാളം ബസ്സുണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ അൽപം വൈകിയേ വീട്ടിലെത്താറുള്ളൂ.വിശ്രമവേളകൾ സന്തോഷകരമാക്കുക എന്നതാണല്ലോ നമ്മുടെ പോളിസി.പിന്നെ എല്ലാ നിരാലംബകളായ പെൺകുട്ടികളും ശരിയായ ബസ്സിൽ തന്നെയാണോ കയറുന്നത്‌ എന്ന് ശ്രദ്ധിക്കാൻ ഒരാളുള്ളത്‌ ഒരു നല്ല കാര്യമല്ലേ?ഞാൻ ഒരു പരോപകാരിയാണെന്നുള്ളത്‌ മറക്കരുത്‌ എന്നപേക്ഷ.

നയനാനന്ദകരമായ കാഴ്ചകൾ കണ്ട്‌ വെള്ളമിറക്കികൊണ്ട്‌ നിന്നപ്പോൾ, അല്ല!!!, ഈ പരോപകാരം തുടർന്ന് കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴുണ്ട്‌ ഒരു ശബ്ദം.നല്ല ഒന്നാന്തരം ഒരു പാമ്പ്‌.തെറ്റിദ്ധരിക്കല്ലേ! രണ്ട്‌ കാലിൽ നടക്കുന്ന വിഷമില്ലാത്ത ജാതിയാണ്‌.ആദ്യമൊക്കെ ചേരയായിരുന്നെങ്കിലും പതിയെ പാമ്പ്‌ പത്തി വിടർത്തി.ബസ്‌സ്റ്റാന്റ്‌ മുഴുവൻ അളന്നെടുത്ത്‌ കൊണ്ട്‌ തെക്ക്‌-വടക്ക്‌ നടക്കുന്നതിനിടെ പലരേയും വെല്ലുവിളിച്ച്‌ തുടങ്ങി."ആരെടാ എന്നെ നിലക്കു നിർത്താൻ വന്നത്‌,നീയാണോടാ .........മോനേ", "എന്നെ ആരും മര്യാദ പഠിപ്പിക്കാൻ വരണ്ട കേട്ടോടാ ...............മക്കളേ" തുടങ്ങി ഭരണിപാട്ട്‌.ഇടക്കിടക്ക്‌ ചില സിനിമാഗാനങ്ങൾ സ്വന്തമായി സംഗീതം നൽകി അദ്ദേഹം സംഗീതത്തിലുള്ള പ്രാവീണ്യവും തെളിയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഇതൊക്കെ കണ്ടും കേട്ടും രസിച്ചുകൊണ്ട്‌ നിന്ന ഞാൻ കുറച്ചപ്പുറത്ത്‌ മാറി നിൽക്കുന്ന ഒരു പോലീസേമാനെ കണ്ടു.ഷൈൻ ചെയ്യാൻ ഇതു തന്നെ അവസരം എന്നു ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി(ഈ അനീതി കാണുമ്പോൾ ചോര തിളക്കുന്ന പരിപാടിയുണ്ടല്ലോ അതിനു ഈ രംഗത്ത്‌ നല്ല സ്കോപ്പുണ്ട്‌).വായു വലിച്ചു കേറ്റി മസിലൊക്കെ വീർപ്പിച്ച്‌, വലിയ ഗമയിൽ ആ പോലീസുകാരന്റെ അടുത്തെത്തിയ ഞാൻ പെൺകുട്ടികൾ എല്ലാം കാണത്തക്കവിധത്തിൽ കൈചൂണ്ടി അൽപ്പം ഉറക്കെ പറഞ്ഞു:"സാർ,ഒരു കള്ളുകുടിയൻ അവിടെക്കിടന്ന് ബഹളമുണ്ടാക്കുന്നു.കുറച്ച്‌ സമയമായി സാർ. എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണം".അത്‌ കേട്ട്‌ ആ പോലീസുകാരൻ ‘ഇവനെവിടന്ന് പൊട്ടിമുളച്ചവൻ‘ എന്ന മട്ടിൽ രുക്ഷമായി ഒന്നു നോക്കിയിട്ട്‌ പറഞ്ഞു:"അയാൾ കുറച്ച്‌ കഴിഞ്ഞ്‌ പൊയ്ക്കൊള്ളും.താൻ തന്റെ കാര്യം നോക്ക്‌".വലിച്ചു കയറ്റിയ കാറ്റ്‌ മുഴുവൻ ശൂ...ശ്‌..ശൂ....... ചെല്ലക്കിളികൾ കേട്ടോ ആവോ?കേട്ടെങ്കിൽ................................

കർമ്മനിരതനായ ഒരു മനുഷ്യന്റെ ജോലിയിൽ തടസ്സം ഉണ്ടാക്കിയ കുറ്റവാളിയെപ്പോലെ ഞാൻ, പെൺകുട്ടികൾ നിന്ന ഭാഗത്തേക്ക്‌ ഒന്നു നോക്കുകപോലും ചെയ്യാതെ, അടുത്തു വന്ന ബസ്സിൽ ചാടിക്കയറി.അപ്പോൾ പിന്നിൽ നിന്നും ഒരു ശബ്ദം:"ആരെടാ എന്നെ നിലക്ക്‌ നിർത്താൻ വന്നത്‌,നീയാണോടാ ........... മോനേ".

ഒരു വിടവാങ്ങൽ കൂടി...........

2009-08-06T23:09:00.002+05:30

നഷ്ടങ്ങൾ തുടർക്കഥകളാകുമ്പോൾ പറയാൻ വാക്കുകൾ നഷ്ടപ്പെടുന്നു.മൈക്കിൾ ജാക്സണിൽ തുടങ്ങി ലോഹിതദാസും രാജൻ പി ദേവും ഒടുവിൽ ഇപ്പോൾ മുരളിയും.നികത്താൻ പറ്റാത്ത നഷ്ടങ്ങളുടെ നൊമ്പരപ്പെടുത്തുന്ന ഓർമ്മകൾ മാത്രം ബാക്കി.

മുരളിയുടെ മരണം തീർത്തും അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നു.ഒരു പക്ഷെ ഒരു നടനെന രീതിയിൽ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ അംഗീകരിച്ചിരിന്നതുകൊണ്ടാവാം.പക്ഷെ യാദൃശ്ചികമെന്നോണം മുരളിയുടെ മരണത്തെപറ്റി ഞാൻ ചിന്തിച്ചിരുന്നു.എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് അറിയില്ല.ഒരു പക്ഷെ ആ നല്ല നടനോട്‌ ഉള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടാവാം.അതെ അങ്ങനെ ചിന്തിക്കാനാണ്‌ എനിക്കിഷ്ടം.

ആദരാഞ്ജലികൾ..............

"ജന്മിത്തം കേരളം വിട്ടിട്ടില്ല".

2009-07-26T13:23:00.001+05:30

സവർണ്ണമേധാവിത്വം പമ്പയും പെരിയാറും ഒക്കെ കടന്നെങ്കിലും മലയാളികളുടെ മനസാകുന്ന കടലിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ അത്‌ പൊടിപിടിച്ച്‌ കിടപ്പുണ്ട്‌. ഞാൻ ഈ പറഞ്ഞത്‌ സ്വന്തം അനുഭവത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ തന്നെയാണ്‌. കാലം ഇത്ര മാറിയിട്ടും നമ്മളിൽ പലരുടേയും മനസ്സിൽ ഏറിയും കുറഞ്ഞും ഒരു ജന്മിയോ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു സവർണ്ണനോ ഉറങ്ങിക്കിടപ്പുണ്ട്‌.പട്ടികവർഗ്ഗക്കാരെയും പട്ടികജാതിക്കാരെയും ഒക്കെ ഇപ്പോഴും തരം താഴ്ത്തി കാണാനാണ്‌ നമുക്ക്‌ ഇഷ്‌ടം.

ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ കരുതും പുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചും നെറ്റിൽ ചാറ്റ്‌ ചെയ്തും സമ്പാദിച്ച വിവരങ്ങൾ വിളിച്ച്‌ പറഞ്ഞ്‌ ഞാൻ ആധുനികസമൂഹികപരിഷ്കർത്താവാകാനുള്ള ശ്രമമാണെന്ന്.അതല്ല ചില അനുഭവങ്ങളാണ്‌ എന്നെകൊണ്ട്‌ ഇങ്ങനെ പറയിപ്പിച്ചത്‌.

എന്റെ അമ്മയുടെ കുടുംബം പഴയൊരു ജന്മിത്തറവാടിന്റെ അസ്തിത്വം പേറുന്നുണ്ട്‌.ഞങ്ങൾ ഇളംതലമുറക്കാർക്ക്‌ അന്യമാണെങ്കിലും അമ്മയുടെയൊക്കെ വർണ്ണനകളിലൂടെ ആ ജന്മിപാരമ്പര്യത്തിന്റെ ചില വിദൂരചിത്രങ്ങൾ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.ആ വർണ്ണനകൾ നടത്തുമ്പോൾ അവരുടെ ശബ്ദങ്ങളിൽ പഴമയിലേക്ക്‌ മടങ്ങിപ്പോകാനുള്ള ഒരു വെമ്പൽ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.അവരുടെ ബാല്യ-കൗമാരകാലങ്ങളിലെ കുസൃതികളും കളിതമാശകളുമൊക്കെ ജാതീയമായ വേർത്തിരിവുകൾ കൃത്യമായി പ്രദർശിപ്പിച്ചിരുന്നു.

എന്റെ ബാല്യത്തിലെ ചില ദൃശ്യങ്ങൾ ഓർത്തെടുത്തപ്പോൾ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചത്‌ ആ താഴ്‌ന്നജാതിക്കാരെ സംബോധന ചെയ്യുന്ന രീതിയെക്കുറിച്ചാണ്‌.ചെറുതായിരിക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങളെയൊക്കെ പറഞ്ഞ്‌ പഠിപ്പിച്ചത്‌ പ്രായത്തെക്കാൾ മൂത്ത ആൾക്കാരെ ഒരിക്കലും പേരു വിളിക്കരുത്‌ എന്നാണ്‌.'നിങ്ങൾ' എന്ന സംബോധന പോലും അന്ന് ഒരു തെറ്റായി പറഞ്ഞിരുന്നു.എന്തിനധികം പറയുന്നു, സഹോദരങ്ങളെ 'എടാ','എടി' എന്നൊക്കെ വിളിക്കുമ്പോഴും കണക്കിന്ന്‌ തല്ല് ഞാൻ വാങ്ങിയിട്ടുണ്ട്‌.പക്ഷെ എന്നേക്കാൾ പ്രായം ചെന്ന പണിയാളരെ 'മാമാ/മാമി'(തെക്കൻകേരളത്തിൽ അമ്മാവൻ/അമ്മായി എന്നതിന്‌ പകരം ഉപയോഗിക്കുന്നു)എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എന്തോ തെറ്റ്‌ ചെയ്തത്‌ പോലെ അമ്മയൊക്കെ എന്നെ രൂക്ഷമായി നോക്കുമായിരുന്നു.പിന്നീട്‌ ഒറ്റക്ക്‌ വിളിച്ച്‌ നിർത്തി അവരെ അങ്ങനെ വിളിക്കരുത്‌ പകരം പേര്‌ വിളിച്ചാൽ മതി എന്ന് പറയും.അതെന്തിനാ,അവർ എന്നെക്കാൾ മൂത്തതല്ലേ എന്നു ചോദിച്ചാൽ അവർ പണിക്കാരാണെന്നും അവരെ അങ്ങനെ വിളിക്കാനേ പാടുള്ളൂ എന്നും പറയും.അപ്പോൾ ഞാൻ അത്‌ അനുസരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും എന്റെ മനസ്സിന്‌ അത്‌ അംഗീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.അന്ന് ചോദിച്ച ആ സംശയം ഇന്നും എന്റെ മനസിൽ ഉള്ളത്‌ കൊണ്ടാണ്‌ ഞാൻ ഇത്‌ എഴുതുന്നത്‌.ഇപ്പോൾ ഞാൻ വളർന്നിരിക്കുന്നു.ഞാൻ ഇപ്പോൾ എന്നെക്കാൾ മൂത്ത എല്ലാവരെയും ബഹുമാനത്തോടെ തന്നെ സംബോധന ചെയ്യുന്നു.എന്നെ ആരും തടയാറില്ല.പക്ഷെ ഇപ്പോൾ വളർന്ന് വരുന്ന തലമുറകളും ഇത്തരത്തിൽ വിലക്കുകൾ കേട്ട്‌ വളർന്നാൽ....അവരുടെ ചിന്തകൾ ചിലപ്പോൾ അത്‌ സത്യമായി അംഗീകരിച്ചാൽ.....പിന്നെ അവരെ മാറ്റിയെടുക്കുക എളുപ്പമാവില്ല.ഒരു പുതിയ ജന്മിയുടെ ഉദയമാകും അത്‌.'സംബോധനകൾ' നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തിൽ അത്രത്തോളം സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നത്‌ കൊണ്ട്‌ പ്രത്യേകിച്ചും.

ഒന്നു രണ്ട്‌ അനുഭവങ്ങൾ കൂടി പങ്ക്‌ വച്ചോട്ടെ.എന്റെ അപ്പൂപ്പന്റെ തോട്ടത്തിൽ തേങ്ങാവെട്ട്‌ നടക്കുമ്പോൾ ഞാനും ഇടക്ക്‌ ചെന്ന് നിൽകാറുണ്ട്‌.ആ തെങ്ങിൻതോട്ടത്തിന്റെ ഒരു വശത്തായി കുറച്ച്‌ ഹരിജൻ കുടിലുകൾ ഉണ്ട്‌.തേങ്ങാ ഇട്ട്‌ കഴിയുമ്പോൾ ആ കുടിലുകൾ ഓരോന്നിനും ഓരോ തേങ്ങ കൊടുക്കും.അത്‌ വാങ്ങാൻ വേണ്ടി വിനീതഭാവത്തിൽ അവരിൽ ചിലർ വന്ന് നിൽക്കാറുമുണ്ട്‌.പഴയ ജന്മിത്തത്തിന്റെ ഒരു നിറം മങ്ങിയ ചിത്രം.സിനിമകളിൽ കണ്ട്‌ ശീലിച്ച രംഗങ്ങളുടെ ഒരു പുനരാവിഷ്കരണം.

തേങ്ങാവെട്ട്‌ കഴിഞ്ഞ്‌ വരുമ്പോൾ ആ തൊഴിലാളിക്ക്‌ ആഹാരം കൊടുക്കാൻ വാഴയില വെട്ടിക്കൊണ്ട്‌ വരാൻ പറഞ്ഞത്‌ എന്നോടാണ്‌.ഇല വെട്ടി അയാളുടെ മുന്നിൽ കൊണ്ട്‌ വച്ചിട്ട്‌ എന്നിലെ പുരോഗമനവാദിക്ക്‌ തലകുനിച്ച്‌ നടന്ന് പോകാനേ കഴിഞ്ഞുള്ളു.

മറ്റ്‌ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് തൊഴിൽ തേടി ഇവിടെ വരുന്ന പാവപ്പെട്ട തമിഴരെയും മറ്റും 'പാണ്ടികൾ'എന്ന് വിളിച്ച്‌ ആക്ഷേപിക്കുന്ന 'സവർണ്ണമലയാളി'കളുടെ മനോഭാവവും ഇതിനോട്‌ ചേർത്ത്‌ വായിക്കാം.

NB: 'ഭ്രാന്താലയ'ത്തിലെ ചികിത്സ ഇനിയും തുടരുക:സ്വാമി വിവേകാനന്ദൻ.

കേരളത്തിൽ ഒന്നുമില്ല............................

2009-06-18T21:48:00.004+05:30

നമ്മൾ നമ്മുടെ സംസ്ഥാനത്തെ എപ്പോഴും വിലകുറച്ച് കാണുന്നു.മറ്റ് സംസ്ഥാന‌ങ്ങളെക്കാൾ നമ്മൾ പിറകിൽ ആണെന്ന് പറഞ്ഞ് പരിതപിക്കുന്നു.മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളെക്കാൾ വളരെ മുന്നിലാണ് കേരളം.വിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ,ആരോഗ്യത്തിൽ,രാഷ്ട്രീയചിന്തയിൽ,പ്രത്കരണശേഷിയിൽ പിന്നെ എല്ലാവരും പുഛിക്കുന്ന വികസനത്തിൽ പോലും.നിങ്ങൾ ചിരിക്കുന്നുണ്ടാവും എന്തോന്ന് വികസനം എന്ന്.

നമ്മൾ ചിലത്‌ കാണാതെ പോകുന്നുണ്ട്‌.അല്ലെങ്കിൽ കാണുന്നില്ലെന്ന് നടിക്കുന്നു.നമ്മൾ മറ്റ്‌ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ വികസനമാതൃകകൾ ചർച്ച ചെയ്യുമ്പോൾ ഉദാഹരണം പറയാറുള്ളത്‌ ബംഗലൂരു,ചെന്നൈ,ഹൈദരാബാദ്‌ തുടങ്ങിയ വൻനഗരങ്ങളാണ്‌.ഈ നഗരങ്ങളിലൂടൊക്കെ ഞാനും സഞ്ചരിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.അപ്പോഴൊക്കെ ഞാൻ അദ്ഭുതപ്പെട്ട്‌ നിന്നിട്ടുണ്ട്‌ അതിന്റെ തിരക്കുകളിലും,വളർച്ചയിലും,സൗന്ദര്യത്തിലും,സമ്പന്നതയിലുമൊക്കെ നോക്കി അസൂയപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്‌.പക്ഷേ യാത്ര തുടർന്നപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടത്‌ ഈ നഗരങ്ങൾക്ക്‌ പുറത്തെ കുഗ്രാമങ്ങളെയാണ്‌.മേൽപ്പറഞ്ഞ നഗരങ്ങൾ എത്രത്തോളം സമ്പന്നമാണോ അത്രത്തോളം ദരിദ്രമാണ്‌ ഇതിന്‌ ചുറ്റുമുള്ള ഗ്രാമങ്ങൾ.വികസനം ഒന്ന് എത്തി നോക്കുകപോലും ചെയ്തിട്ടില്ലാത്ത ആ ഗ്രാമങ്ങൾ സെമിത്തേരികൾക്ക്‌ പുറത്തെ തെമ്മാടിക്കുഴികളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കും.അത്രത്തോളം ശോചനീയമാണ്‌ അവിടങ്ങളിലെ അവസ്ഥ.ടിവിയിലൂടെ ലോകത്തെ കണ്ട്‌ മനസിലാക്കുന്ന മലയാളികൾക്ക്‌ വികസനത്തിൽ നിന്ന് വികസനത്തിലേക്ക്‌ കുതിക്കുന്ന മഹാനഗരങ്ങൾക്ക്‌ പുറത്ത്‌ ഇങ്ങനെ ചില അസ്ഥികൂടഗ്രാമങ്ങളെ സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പ്രയാസമുണ്ടാകും.ഈ ഗ്രാമങ്ങളിലെ ജനങ്ങളുടെ വിയർപ്പാണ്‌ ഈ മെട്രോ നഗരങ്ങളെ നിലനിർത്തുന്നത്‌.പക്ഷേ ഈ പാവങ്ങൾക്ക്‌ അറിയില്ല അവരുടെ അധ്വാനത്തിന്‌ അവർക്ക്‌ ലഭിക്കുന്ന കൂലി എത്രയോ ചെറുതാണെന്ന്.

ഞാൻ ഈ പറയുന്നത്‌ ശരിയാണോ എന്നറിയാൻ ഗവേഷണമൊന്നും നടത്തേണ്ട.ഈ മേട്രോനഗരങ്ങളിലേക്കുള്ള യാത്രക്കിടയിൽ വെറുതെ പുറത്തേക്ക്‌ ഒന്നു നോക്കിയാൽ മതി.അവിടങ്ങളിലെ ജനതയുടെ നോക്കിലും നടപ്പിലും ഒക്കെയുണ്ട്‌ അവരുടെ ദൈന്യത.നിറങ്ങൾ വാരിയെറിഞ്ഞ്‌ ജീവിതം ആഘോഷിക്കുന്ന വൻനഗരങ്ങൾക്ക്‌ ഉണ്ണാനും ഉറങ്ങാനും എന്തിന്‌ വിസർജ്ജിക്കാൻ പോലും ഈ ഗ്രാമങ്ങൾ വേണം.പക്ഷേ ആ ഗ്രാമങ്ങളുടെ അവസ്ഥയോ..........?

അതെ സമയം നമ്മുടെ ഈ കൊച്ച്‌ കേരളത്തിലേക്ക്‌ നോക്കൂ.വികസനത്തിൽ ഏറ്റവും പിന്നിലെന്ന് പറയപ്പെടുന്ന മലപ്പുറം പോലും മറ്റ്‌ സംസ്ഥാനങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച്‌ വളരെ മുന്നിലാണ്‌.കേരളത്തിൽ ഒരു മെട്രോ നഗരം ഇല്ലെന്നത്‌ ശരിയാണ്‌.പക്ഷേ കേരളം മൊത്തത്തിൽ ഒരു മെട്രോ സംസ്ഥാനമായാണ്‌ വളരുന്നത്‌.മറ്റ്‌ സംസ്ഥനങ്ങളിലെ മെട്രൊകൾക്ക്‌ പുറത്തിറങ്ങിയാൽ പിന്നെ എന്തെങ്ങിലും സൗകര്യങ്ങൾ ലഭിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടിപ്പോകും.കിലോമീറ്ററുകളോളം നീണ്ട്‌ കിടക്കുന്ന തരിശ്‌നിലങ്ങളോ വയലുകളോ കുടിലുകളോ മാത്രമേ നമുക്ക്‌ കാണാനാകൂ.ഒരു ആശുപത്രിയോ ഒരു പോലീസ്‌സ്റ്റേഷനോ ഉണ്ടാകില്ല.അതേസമയം നമ്മുടെ കേരളത്തിലോ,ഓരോ മുക്കിലും മൂലയിലും ഗതാഗതസൗകര്യങ്ങൾ,ആശയവിനിമയോപാധികൾ,ആശുപത്രികൾ,പോലീസ്‌സ്റ്റേഷനുകൾ അങ്ങനെ ജീവിക്കാൻ ആവശ്യമായ എല്ലാ ചുറ്റുപാടുകളും ഉണ്ടാകും.ആരോഗ്യരംഗത്ത്‌ കേരളം നേടിയ പുരോഗതി കേന്ദ്രഗവൺമന്റുകൾ പോലും അംഗീകരിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്‌.വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്തെ പുരോഗതിയെ പറ്റി ഒരു അഭിപ്രായം പറയേണ്ട കാര്യമില്ല.ഈ കൊച്ച്‌ കേരളതിന്റെ,മലയാള ബൂലോകത്തിലെ വലിപ്പം തന്നെ അതിന്‌ തെളിവാണല്ലോ.ഇവിടെ ഒരു സാധാരണ നിർമ്മാണത്തൊഴിലാളിക്ക്‌ പോലും നല്ല രീതിയിൽ ജീവിക്കാനാകുന്ന കൂലി വാങ്ങാൻ കഴിയുന്നു.അവർക്കും സമൂഹത്തിൽ ഒരു സ്ഥാനമുണ്ട്‌.അതിന്റെയൊക്കെ വില മനസ്സിലാകണമെങ്കിൽ നമ്മുടെ സംസ്ഥാനത്തെ പല നിർമ്മാണപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അന്യസംസ്ഥാനത്തൊഴിലാളികളിലേക്ക്‌ ഒനൂ കണ്ണോടിക്കുക.ജന്മി പറയുന്ന കൂലി വാങ്ങിക്കുകയാണ്‌ ഈ പാവം തൊഴിലാളികൾക്ക്‌ ഇപ്പോഴും അറിയാവുന്നത്‌.തിരുവായ്ക്ക്‌ എതിർവ്വാ പാടില്ല അവിടങ്ങളിൽ.അവിടങ്ങളിലെ ദളിതന്റെ അവസ്ഥകൾ ടിവിയിൽ കണ്ട്‌ രസിച്ചതാണല്ലോ നമ്മൾ.പേപ്പട്ടിക്ക്‌ പോലും അനുഭവിക്കേണ്ടിവരാത്തത്ര പീഠനങ്ങൾ.സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ 60 വർഷം പിന്നിട്ട മഹത്തായ ജനാധിപത്യരാജ്യത്താണ്‌ ഇതൊക്കെ നടക്കുന്നത്‌.അങ്ങേയുള്ളപ്പോൾ ഈ തൊഴിലാളികൾക്ക്‌ പോലും സംരക്ഷണം നൾകാൻ മനസ്സ്‌ കാണിച്ച സംസ്ഥാനമാണ്‌ നമ്മുടേത്‌.

കേരളത്തിൽ എത്ര ദളിതന്മാർ സവർണ്ണ പീഠനത്താൽ മരിക്കുന്നു?ഇവിടെ സവർണ്ണ-അവർണ്ണ വ്യത്യാസമല്ല ഉള്ളത്‌.ഉള്ളവനും ഇല്ലാത്തവനും തമ്മിലാണ്‌ വ്യത്യാസം.ഇവിടെ എത്ര വർഗീയസംഘർഷങ്ങൾ നടന്നു?(മാറാടിന്റെ കാര്യം മറന്നിട്ടില്ല!)

നാഴികക്ക്‌ നാൽപ്പതുവട്ടം കേരളത്തെ കുറ്റം പറയുക മലയാളികളുടെ ഒരു സ്വഭാവമായി മാറിയിട്ടുണ്ട്‌.നമ്മുടെ കേരളത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ കുഴപ്പം തന്നെ ഇവിടത്തെ ജനങ്ങളുടെ അഹങ്കാരം നിറഞ്ഞ മനസ്സാണ്‌.എന്തിലും കുറ്റം കാണുന്ന മനോഭാവമാണ്‌.Superiority Complex-നു അടിമയാണ്‌ മലയാളികൾ.അത്യാഗ്രഹികളും.നമുക്കുള്ളതിനെ കുറിച്ച്‌ നമ്മൾ ഓർക്കുന്നില്ല.മറിച്ച്‌ ഇല്ലാത്തതിനെ കുറിച്ച്‌ പരിതപിച്ച്‌ കൊണ്ടെ ഇരിക്കുന്നു.മലയാളികളുടെ സ്വപ്നം ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ നമ്മുടെ കേരളം ഒരു അമേരിക്കയാവുകയാണ്‌.എന്തായാലും ഒരു കാര്യം ഉറപ്പ്‌ നമ്മുടെ കേരളത്തിൽ ഇനി എന്തൊക്കെ വികസനം വന്നാലും മലയാളികൾ പറയും:“കേരളത്തിൽ ഒന്നുമില്ല“.

NB:-മുറ്റത്തെ മുല്ലക്ക്‌ മണമില്ല.........:0)

ആങ്ങ്‌ സാൻ സൂകി--ബർമ്മയുടെ പ്രതീക്ഷ

2009-06-09T23:05:00.008+05:30

സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി ലോകമെങ്ങും സായുധപോരാട്ടങ്ങൾ നടക്കുന്ന കാലഘട്ടമാണിത്‌.അധികാരത്തിനായി നടക്കുന്ന പോരാട്ടങ്ങൾ എല്ലാം രക്തരൂക്ഷിതമായ യുദ്ധങ്ങളായി മാറുന്നു.വെടിയുണ്ടകൾ സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിത്തരുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവരുടേയും അടിച്ചമർത്തലുകളിലൂടെ തങ്ങളുടെ അധീശത്വം സ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരുടേയും ഇടയിൽ നിരപരാധികളുടെ നിലവിളികൾ മുങ്ങിപ്പോകുന്നു.പാവപ്പെട്ട ജീവിതങ്ങൾ തകർത്തെറിയപ്പെടുന്നു.പിൻജുബാല്യങ്ങൾ ചതഞ്ഞരയുന്നു.മതങ്ങളും മതങ്ങൾക്കകത്തെ ഉപവിഭാഗങ്ങളും തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടുന്നു.അതിന്റെയൊക്കെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുന്നത്‌ നിരപരാധികളാണെന്ന് അവർ ഓർക്കുന്നില്ല.തീർത്തും സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു ലോകക്രമത്തിന്‌ നടുവിലാണ്‌ നമ്മൾ ഓരോരുത്തരും.

ഒന്നോർത്തുനോക്കൂ..............

സഹനസമരത്തിലൂടെ 'സൂര്യനസ്തമിക്കാത്ത നാട്ടി'ലെ അധികാരത്തെ മുട്ട്‌ കുത്തിച്ച ഒരു സന്യാസിവര്യൻ ജീവിച്ചിരുന്ന ഭൂമിയാണിത്‌,നമ്മുടെ ഈ ഭാരതത്തിൽ.അഹിംസാമാർഗ്ഗത്തിലൂടെ വർണ്ണവിവേചനത്തിനെതിരേ പോരാടി വിജയം നേടിയ ഒരു കറുത്തവനും(പുറമേ മാത്രം) ഒരു ഓർമപ്പെടുത്തലായി ഇവിടെ ജീവിക്കുന്നു.ലോകത്തെ മര്യാദ പഠിപ്പിക്കുന്ന അമേരിക്കയിൽ കറുത്തവന്‌ വേണ്ടി പോരാടാൻ മാർട്ടിൻ ലൂഥർ കിംഗ്‌ jr. സ്വീകരിച്ചതും അഹിംസാമാർഗം തന്നെ ആയിരുന്നു.ഇവരോടൊപ്പം ഓർക്കേണ്ട മറ്റൊരു പേരു കൂടിയുണ്ട്‌--ആങ്ങ്‌ സാൻ സൂകി.

ബർമ്മയിലെ ജനങ്ങളുടെ പ്രതീക്ഷയുടെ പേരാണ്‌ ആങ്ങ്‌ സാൻ സൂകി.21 വർഷം മുൻപ്‌ തന്റെ മാതൃഭൂമിയുടെ മോചനത്തിനായി ജീവിതം ഹോമിച്ചവൾ.അവർ ഇപ്പോഴും പോരാടുന്നു തന്റെ സ്വപ്നസാക്ഷാത്കാരത്തിനായി,ബർമ്മയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി................

ആങ്ങ്‌ സാൻ സൂകിയുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു രൂപരേഖ അതാണ്‌ ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്‌.കാരണം ജീവിതത്തിലെ നിരാശകൾ തളർത്തുന്നവർക്ക്‌ ആ ജീവിതം ഒരു പ്രചോദനമായിരിക്കും.

ആങ്ങ്‌ സാൻ സൂകിയെ കുറിച്ച്‌ കൂടുതൽ അറിയാൻ താൽപര്യമുണ്ടെങ്കിൽ

എന്റെ http://nidheeshvjd.wordpress.com/2009/06/09/ആങ്ങ്‌-സാൻ-സൂകി-aang-saan-suuki/ എന്ന പോസ്റ്റിലേക്ക്‌ പോകൂ.

ഉത്തരം പറയൂ.......സമ്മാനങ്ങൾ നേടൂ......(answer the riddle)

2009-05-02T22:53:00.008+05:30

അതിബുദ്ധിമാനെന്ന് ലോകം വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ശാസ്ത്രകാരന്റെ സംഭാവനയായ ഒരു RIDDLE(കടങ്കഥ) താഴെ കൊടുക്കുന്നു.അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ അഭിപ്രായത്തിൽ ലോകജനസംഖ്യയിൽ 98% പേർക്കും ഇതിന്‌ ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ല.നിങ്ങൾ ബാക്കിയുള്ള 2% പേരിൽ വരുമോ?

ഒന്നു ശ്രമിച്ച്‌ നോക്കൂ...........................

1.ഒരു നിരത്തിൽ 5 വീടുകൾ ഉണ്ട്‌.5 വീടുകൾകും 5 വ്യറ്റ്യസ്ത നിറങ്ങൾ നൽകിയിരിക്കുന്നു.

2.ഓരോ വീട്ടിലും 5 രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ആളുകൾ താമസിക്കുന്നു.

3.ഓരോരുത്തരും 5 തരം മദ്യം കുടിക്കുന്നു,5 തരം സിഗററ്റ്‌ വലിക്കുന്നു,5 തരം മൃഗങ്ങളെ വളർത്തുന്നു.

ചോദ്യം:ആരാണ്‌ 'മത്‌സ്യം' വളർത്തുന്നത്‌?

സൂചനകൾ:

1.ബ്രിട്ടീഷുകാരൻ ചുവന്ന വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്നു.

2.സ്വീഡിഷുകാരൻ പട്ടിയെ വളർത്തുനു.

3.ഡെയിൻകാരൻ ചായയാണ്‌ കുടിക്കുന്നത്‌.

4.പച്ച വീടിന്റെ ഇടത്‌ഭാഗത്താണ്‌ വെള്ള വീട്‌.

5.പച്ച വീടിന്റെ ഉടമസ്ഥൻ കോഫിയാണ്‌ കുടിക്കുന്നത്‌.

6.'പാൽ മാൽ' സിഗററ്റ്‌ വലിക്കുന്നയാൾ പക്ഷികളെ വളർത്തുന്നു.

7.മഞ്ഞ വീട്ടിലെ ആൾ 'ഡൻഹില്ല്' വലിക്കുന്നു.

8.മധ്യഭാഗത്തെ വീട്ടിലുള്ള ആൾ പാൽ കുടിക്കുന്നു.

9.നോർവ്വീജിയക്കാരൻ ആദ്യത്തെ വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്നു.

10.'ബ്ലെൻഡ്സ്‌' വലിക്കുന്ന ആളിന്റെ വീട്‌ പൂച്ചയെ വളർത്തുന്ന ആളിന്റെ വീടിന്‌ അടുത്തതായിട്ടാണ്‌.

11.കുതിരയെ വളർത്തുന്ന ആളിന്റെ വീട്‌ 'ഡൻഹില്ല്' വലിക്കുന്ന ആളിന്റെ വീടിന്‌ അടുത്തതായാണ്‌.

12.'ബ്ലൂ മാസ്റ്റർ' വലിക്കുന്ന ആൾ ബിയറാണ്‌ കുടിക്കുന്നത്‌.

13.ജർമൻകാരൻ 'പ്രിൻസ്‌' വലിക്കുന്നു.

14.നോർവ്വീജിയക്കാരൻ നീലവീടിന്‌ അടുത്തതായി താമസിക്കുന്നു.

15.'ബ്ലെൻഡ്സ്‌' വലിക്കുന്ന ആളിന്റെ അയൽക്കാരൻ വെള്ളം കുടിക്കുന്നു.

മുകളിലെ സൂചനകളിൽ നിന്ന് ഉത്തരം കണ്ടെത്തി കമന്റ്‌ ചെയ്യൂ.ബൂലോകത്തിലെ "ആസ്ഥാനബുജി"(ബുദ്ധിജീവി) പട്ടം നേടൂ.(സ്പോൺസർമാരെ കിട്ടിയാൽ വിലപിടിപ്പുള്ള സമ്മാനങ്ങളും നേടാം.സ്പോൺസർമാരിൽ നിന്ന് ഒരു വലിയ തുക ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.എന്നെ നിരാശപ്പെടുത്തരുത്‌.)

[ഈ കടങ്കഥ എന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടതിന്‌ ഇവരോട്‌ കടപ്പാട്‌:

പി.കെ.ജയരാജ്‌

മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്‌ ]

ലേഖകന്റെയോ മാതൃഭൂമിയുടെയോ അനുമതിയില്ലാതെയാണ്‌ ഇത്‌ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌.

മഹാനായ, ഈ കടങ്കഥയുടെ, സ്രഷ്ടാവിന്റെ പേര്‌ നിങ്ങളുടെ ഉത്തരങ്ങൾ കിട്ടിയതിന്‌ ശേഷം വെളിപ്പെടുത്താം.ഉത്തരം കണ്ടെത്തിയ വഴി (നേരായ മാർഗത്തിലാണോ അതോ കറക്കിക്കുത്താണോ) എന്ന് വ്യക്തമാക്കുക.

ശരിയായ ഉത്തരം നൽകുന്നവരുടെ പേരുകൾ ബ്ലോഗിൽ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുന്നതും അവരെ 'ആസ്ഥാനബുജികൾ'ആയി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്‌.

NB :1.കോപ്പി അടിക്കരുത്‌.

2.വിജയികളെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്‌ കമ്മറ്റി യുടെ തീരുമാനത്തിൽ ആയിരിക്കും.ഇത്‌ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ

പാടുള്ളതല്ല.

3.സമ്മാനങ്ങൾ കമ്മറ്റിയുടെ കയ്യിൽ ഭദ്രമായ്‌ 'ഇരിക്കും'.

കുട്ടികൾക്‌ കൊടുക്കേണ്ട പ്രതിരോധമരുന്നുകൾ:

2009-04-09T22:35:00.005+05:30

ഇക്കഴിഞ്ഞ ലക്കം ദേശാഭിമാനി 'സ്ത്രീ' സപ്ലിമന്റിൽ എൽ.ആർ.മധുജൻ 'ചോദിക്കൂ പറയാം' എന്ന പംക്തിയിൽ

"ജനനം മുതൽ കൗമാരകാലം വരെ കുട്ടികൾക്‌ കൊടുക്കേണ്ട പ്രതിരോധമരുന്നുകൾ:"

എന്ന വിഷയത്തിൽ ഒരു കുറിപ്പ്‌ എഴുതിയിരുന്നു.മറ്റുള്ളവർക്ക്‌ ഉപയോഗപ്പെടും എന്ന വിശ്വാസതിൽ അദ്ദേഹതിന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ ഞാൻ അത്‌ ബൂലോഗത്തിൽ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുന്നു.

"ജനനം മുതൽ കൗമാരകാലം വരെ കുട്ടികൾക്‌ കൊടുക്കേണ്ട പ്രതിരോധമരുന്നുകൾ:"

പ്രായം നൽകേണ്ട പ്രതിരോധമരുന്നുകൾ

ജനിച്ചയുടൻ ബിസിജി. ഓറൽ പോളിയോ- സീറോഡോസ്‌,ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ്‌ ബി ആദ്യഡോസ്‌

ഒന്നാം മാസം ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ്‌ ബി രണ്ടാം ഡോസ്‌

ആറാമത്തെ ആഴ്ച്ച ഡിപിടി(ട്രിപ്പിൾ)ഓറൽ പോളിയോ അദ്യ ഡോസ്‌

പത്താം ആഴ്ച്ച ഡിപിടി ഓറൽ പോളിയോ രണ്ടാം ഡോസ്‌

14-‍ാം ആഴ്ച്ച ഡിപിടി ഓറൽ പോളിയോ മൂന്നാം ഡോസ്‌

ആറാം മാസം ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ്‌ ബി മൂന്നാം ഡോസ്‌

പത്താം മാസം മീസിൽസ്‌ വാക്സിൻ

പതിനഞ്ഞാം മാസം എംഎംഅർ വാക്സിൻ

പതിനെട്ടാം മാസം ഡിപിടി ഓറൽ പോളിയോ ബൂസ്റ്റർ ഡോസ്‌

നാലര-5 വയസ്സ്‌ ഡീപിടി ഓറൽ പോളിയോ ബൂസ്റ്റർ ഡോസ്‌

10 വയസ്സ്‌ ടെറ്റനസ്‌ ടോക്സൈഡ്‌

16 വയസ്സ്‌ ടെറ്റനസ്‌ ടോക്സൈഡ്‌

കടപ്പാട്‌:-

എൽ.ആർ.മധുജൻ

(ദേശാഭിമാനി 'സ്ത്രീ')

ഇതാ ജനങ്ങളുടെ ബദൽ.....................

2009-04-07T16:40:00.002+05:30

"ഞാനെന്തിനാണ്‌ വോട്ട്‌ ചെയ്യുന്നത്‌?"-

എന്നോടു പല കൂട്ടുകാരും ചോദിച്ച ചോദ്യമാണ്‌ ഇത്‌.ഈ ചോദ്യം കേട്ട്‌ ഞാൻ അദ്ഭുതപ്പെട്ട്‌ നിന്ന് പോയി.ചെറിയ ക്ലാസ്സുകളിൽ പഠിക്കുംബോൾ നമ്മളൊക്കെ പഠിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്‌ ഒരു പൗരന്‌ ചില അവകാശങ്ങൾ ഉള്ളത്പോലെ ചില കടമകളും ഉണ്ട്‌.തീർച്ചയായും വിനിയോഗിക്കപ്പെടേണ്ട ഒന്നുതന്നെയാണ്‌ നമ്മുടെ സമ്മതിദാനാവകാശം.

നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന്റെ സുരക്ഷക്ക്‌,പുരോഗതിക്ക്‌,നമ്മുടെ ജീവിതതിന്‌ വേണ്ടി നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും നിങ്ങളുടെ വോട്ടവകാശം വിനിയോഗിക്കുക.ലോകതിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനാധിപത്യരാജ്യതിലെ പൗരൻ എന്ന നിലയിൽ അത്‌ നിങ്ങളുടെ കർത്തവ്യമാണ്‌.

ഇനി വ്യക്തിപരമായി ഒരു അപേക്ഷ...........................................

നമ്മുടെ രാജ്യതിൽ രണ്ടു മുന്നനികൾ ആണ്‌ നിലവിൽ ഉണ്ടയിരുന്നത്‌.യുപിഎയും എൻഡിഎയും.കഴിഞ്ഞ ഒരു ദശകമായി അവരുടെ കീഴിൽ ഉണ്ടായ ഭരൻണനേട്ടങ്ങൾ എടുത്ത്‌ പറയത്തക്കതാണ്‌.........

വാജ്പേയി ഗവൺമന്റിന്റെ കാലത്ത്‌ രാജ്യം ഇതു വരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത വർഗീയധ്ര്വ്വീകരണത്തിലേക്കാണ്‌ നീങ്ങിയത്‌.മതതിന്റെ പേരിൽ നമ്മുടെ രാജ്യം കീറിമുറിക്കപ്പെട്ടപ്പൊൾ വാജ്പേയിയും കൂട്ടരും ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.അധികാരത്തിലേക്കുള്ള കുറുക്കുവഴിയായാണ്‌ അവർ മതങ്ങളെ കണ്ടത്‌.ഇപ്പൊൾ അവരുടെ പ്രകടനപത്രികപുറത്ത്‌ വന്നപ്പൊൾ നമുക്ക്‌ മനസിലാകുന്നത്‌ അവർ മാറിയിട്ടില്ലെന്ന് തന്നെയാണ്‌.'ഭിന്ന്പ്പിച്ച്‌ ഭരിച്ച' ബ്രിട്ടീഷ്‌തന്ത്രം തന്നെയാണ്‌ ബിജെപി പിൻതുടരുന്നത്‌.'രാമക്ഷേത്ര'വും ഹിന്ദുത്വവും 'രാഹുൽഗാന്ധി'യും ഒക്കെ തന്നെ അവരുടെ ലക്ഷ്യവും അജന്ദയും നമ്മോട്‌ വിലിച്ച്‌ പറയുന്നുണ്ട്‌.

വാജ്പേയി തുടങ്ങിവച്ച സാമ്രാജ്യത്വപ്രീണനം ശക്തമായി മുന്നോട്ട്‌ കൊണ്ടു പോകാൻ അവതരിച്ച മാലാഖയാണ്‌ 'ഡോ.മന്മോഹൻസിംഗ്‌'.നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ ഒരുപക്ഷെ ഏറ്റവും വലിയ വിദ്യാസമ്പന്നൻ.പക്ഷെ പാശ്ചാത്യവിദ്യാഭ്യാസതോടൊപ്പം

അദ്ദേഹതിന്റെ സിരകളിലേക്ക്‌ പാശ്ചാത്യരക്തവും(അമേരിക്കൻ) ഒഴുകിയെത്തിയെന്നതാണ്‌ സത്യം.ഒരു പാവക്കുട്ടിയെപ്പോലെ നിഷ്കളങ്കമായി ചുവടുകൾ വച്ച്‌ നീങ്ങുന്ന നമ്മുടെ പാവം പ്രധാനമന്ത്രിയെ നിങ്ങൾ കണ്ടിരിക്കും.ഒരു ഉറുംബിനെപോലും നോവിക്കാത്തവനെന്ന് നമ്മൾക്‌ തോന്നിയുമിരിക്കും.പക്ഷെ അമേരിക്കൻ വിധേയത്വതിന്റെ വിഷം ധമനികളിൽ നിറച,ഇന്ത്യ എന്ന മഹത്തായ ജനാധിപത്യരാജ്യത്തെ അമേരിക്കക്ക്‌ തീറെഴുതിവക്കൻ വെംബുന്ന ഒരു നാലാംകിട രാഷ്ട്രീയക്കാരനാണ്‌ നമ്മുടെ പ്രധാനമന്ത്രിയെന്ന് നിങ്ങൾ തിരിച്ച്‌ അറിയണം.(അദ്ദേഹം ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിന്യത്തോടു കൂടി ഇരുന്നിട്ടുള്ളത്‌ 'സമാധാനതിന്റെ കാവൽമാലാഖ'യായ മുനമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ്‌ ബുഷ്‌ പ്രഭ്രുതികളുടെ മുൻപിലാണ്‌)

യുദ്ധസംസ്കാരം ഓരോ നിമിഷവും പിൻതുടരുന്ന ഇസ്രയേലും അമേരിക്കയും ആണ്‌ ഇന്ത്യയുടെ പുതിയ ചങ്ങാതിമാരാകാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്‌.യൂദാസിനേക്കൾ നീചമായി സുഹൃത്‌രാജ്യങ്ങളെ ഒറ്റുകൊടുക്കുന്ന ഇതരം രാജ്യങ്ങളുമായി ഒരു കൂട്ട്‌ നമുക്ക്‌ വേണോ?അതോ രാജ്യതെ കീറിമുറിച്ച്‌ മുസ്ലിമിനെ നാടുകടത്താൻ ശ്രമിക്കണൊ?

അൻജുവർഷ്ത്തെ ജനദ്രോഹവും രാജ്യദ്രോഹവും സാമ്രാജ്യത്തവിധേയവുമായ ഭരം നമൂക്‌ മുൻപിൽ ഉണ്ട്‌.നികൃഷ്ടമായ വർഗീയതയെ പുൽകുന്ന അധികാരമോഹികളും ഉണ്ട്‌?പക്ഷെ പ്രതീക്ഷകൾ അസ്തമിച്ചിട്ടില്ല.........................

പുതിയ ഒരു ഭാരതം എന്ന മുദ്രാവാക്യവുമായി ഒരു ബദൽ ഇതാ.....വർഗീയതക്ക്‌ ഒരു ബദൽ..........സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്‌ ഒരു ബദൽ...............നാടിന്റെ പുരോഗതിക്ക്‌ വേണ്ടി ഒരു ബദൽ.............'നാനാത്വതിൽ ഏകത്വം' നിലനിർത്താൻ ഒരു ബദൽ..........പാവപ്പെട്ടവന്‌ വേണ്ടി ഒരു ബദൽ..........കൃഷിക്കാരന്‌ വേണ്ടി ഒരു ബദൽ................മതേതരത്വത്തിന്‌ വേണ്ടി ഒരു ബദൽ..................................

ഇതാ.............ജനങ്ങളുടെ ബദൽ......................

.................മൂന്നാം മുന്നണി..........................

നിങ്ങൾ ഓരോരുതരും നിങ്ങളുടെ സമ്മതിദാനാവകാശം ശരിയായി വിനിയോഗിക്കു.......ഇടതുപക്ഷജനാധിപത്യമുന്നണിസ്ഥാനാർത്ഥികളെ വൻപിച്ച ഭൂരിപക്ഷത്തോടെ വിജയിപ്പിക്കുക............

ഓർക്കുക.............ഓരോ വോട്ടും വിലപ്പെട്ടതാണ്‌...............അത്‌ ശരിയായി വിനിയോഗിക്കുക.................

.............ഇടതുപക്ഷജനാധിപത്യമുന്നണിസ്ഥാനാർത്ഥികളെ വിജയിപ്പിക്കുക...........................

(കൂട്ടുകാരന്റെ)പ്രണയം തേടി................

2009-03-06T22:43:00.002+05:30

കുറച്ച്‌ നാളായി കയ്യൊക്കെ ഒന്ന് മെനക്കെടുത്തിയിട്ട്‌......ഇന്ന് എന്തായാലും ഒരു കൈ അല്ലെങ്ഗിൽ വേണ്ട രണ്ട്‌ കൈയും നോക്കാം.................................................

പ്രണയമാണല്ലോ നമ്മുടെ ഇഷ്ടവിഷയം.അത്‌ തന്നെ അയിക്കോട്ടെ ഇത്തവണയും അല്ലേ

കുറേ മുട്ടേന്ന് വിരിയാത്ത പിള്ളാരുടെ അതിസാഹസികതയാണ്‌ സംഭവതിന്റെ ഉൾപ്രേരകം.................പരിശുദ്ധപ്രണയത്തിനായുള്ള ഒരു സാഹസികയാത്ര..........

ആദ്യം ഈ യാത്രയിലേക്ക്‌ നയിച്ച സാഹചര്യത്തെ ഒന്ന് ചുരുട്ടി കൂട്ടി പറഞ്ഞ്‌ തന്നോട്ടെ.എൻജിനീയരിംഗ്‌ കോളേജിലെ പുതുമയിൽ കറങ്ങി നടനിരുന്ന ചുറുചുറുക്കുള്ള 6 പേർ ഞങ്ങൾ ഒരു കൊച്ച്‌ ഗ്ഗ്യാങ്ങ്‌ ആയിരുനു ഒരപ്പാവി ഗ്യാങ്ങ്‌

ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഒരു പാട്ടുകാരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു പുള്ളിക്കാരന്‌ ഒരു പൂർവ്വപ്രണയമുണ്ടായിരുന്നു ആ കുട്ടി ഇപ്പോൾ അൽപം വടക്ക്‌ എൻജി. പയറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്‌ നമ്മുടെ കഥാനായകനാണെങ്ങിൽ പ്രേമരോഗം അതിരൂക്ഷം.അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ കൂട്ടുകാർ ചേർന്ന് ഒരു പ്ലാനിട്ടു അവൾ അവധിക്ക്‌ നാട്ടിൽ എതുംബോൾ ഒരു ആക്രമണം അതിന്‌ തെരഞ്ഞെടുത്തത്‌ ക്രിസ്തുമസ്‌ അവധിയായിരുന്നു

അങ്ങനെ യാത്ര നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടു. ഞങ്ങൾ 5 ചാവേറുകൾ(സ്ഥലം അൽപം കുഴപ്പം പിടിച്ചത്‌ ആണെന്ന് ഒരഭ്യൂഹം പരന്നിരുന്നു! തിരിച്ചെത്തുമോ ആവോ)ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ തമ്പാനൂർ ബസ്സ്‌ സ്റ്റാന്റിൽ ഒത്ത്‌ കൂടി(ഒരാൾ വന്നില്ല അവന്‌ ബുദ്ധിയുണ്ട്‌)ആദ്യം കണ്ട ബസ്സിൽ തന്നെ ചാടി കയറി.

ഏതാൻഡ്‌ 2 മണിക്കൂർ യാത്രക്ക്‌ ശേഷം ഞങ്ങൾ അവളുടെ അഡ്രസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ഥലത്തെത്തി.പിന്നെ ആയിരുന്നു എന്റമ്മോ ഉലകം ചുറ്റൽ ആ സ്ഥലം മുഴുവൻ അഭയാർത്ഥികളെപ്പോലെ ഞങ്ങൾ ചുറ്റി ഓരോ ജങ്ഗ്ഷനിലും ചെന്ന് അവളുടെ പേര്‌ ചോദിച്ചു ആർക്കും ഒരു പിടിയുമില്ല ഞങ്ങളാണെങ്ഗിൽ വിശപ്പും ദാഹവും കാരണം ആകെ വശം കെട്ടു യുദ്ധത്തിനു പോയിട്ട്‌ തോറ്റു മടങ്ങേണ്ട അവസ്ഥ

ഇനിയെന്ത്‌ എന്ന ചോദ്യം ഞങ്ങളെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തി(ക്ലാ ക്ലാ ക്ലീ ക്ലീ ക്ലൂ ക്ലൂ )ഞങ്ങൾ ഇനിയെങ്ങനെ മറ്റുള്ളവരുടെ മുഖത്ത്‌ നോക്കും എന്തോ കളഞ്ഞ ആരെയോ പോലെ വഴിവക്കത്ത്‌ വാറ്റിതിരിഞ്ഞ്‌ നിൽക്കുംബോഴാണ്‌ ഏതോ ഒരു പരട്ട തലയിൽ ആ പുത്തി ഉദിച്ചത്‌ കഥാനായകന്റെ അമ്മായിയപ്പന്റെ കടയിൽ തന്നെ കയറി ചോദിച്ച്‌ കളയാം

ഒന്നും ഓർക്കാതെ പ്രമേയം വോട്ടിനിട്ട്‌ പാസാക്കി ഞങ്ങൾ വിരിഞ്ഞ മാറും ഉയർന്ന ശിരസുമായി നടന്നു സ്ഥലം എത്തിയപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും ഒരു മൂത്രാശങ്ക(പൂച്ചക്ക്‌ മണി കെട്ടുന്ന ഏർപ്പാടാണല്ലോ ഒന്നും രണ്ടുമൊക്കെ പോയില്ലെങ്ഗിലേ അൽഭുതമുള്ളൂ)

ക്ഷത്രിയരക്തം ഒഴുകിയ ഞരംബുകൾ ഭാരതപ്പുഴ പോലെ വറ്റിവരൻഡു പിന്നെ എങ്ങനോക്കെയോ ഇരുന്നും നിരങ്ങിയും ഞങ്ങൾ അമ്മായിയപ്പന്റെ കടയിൽ എത്തി(നോക്കി) പരസ്പരം കൈ കോർത്ത്‌ പിടിച്ച്‌ ഞങ്ങൾ കടക്കുള്ളിൽ കയറി(ആരും ഓടി രക്ഷപ്പെടരുതല്ലോ)

രോഗി ഇഛിച്ചതും ഡാക്കിട്ടർ കൽപിച്ചതും മിൽമാ പാൽ!പുള്ളിക്കാരൻ കടയിൽ ഇല്ല എവിടെയോ കല്യാണതിന്‌ പോയിരിക്കുകയാണെന്ന്(ആ കല്യാണചെക്കനും പെണ്ണിനും ഒരായിരം പുതുവൽസരാശംസകൾ ഛേ വിവാഹദിനാശംസകൾ,പതിനായിരത്തിയൊന്ന് ദീർഖസുമങ്ഗലീ ഭവ:,101 പവൻ മാല ഇതൊക്കെ കൊടുത്താൽ കൊള്ളാം എന്നു തോന്നി കൊടുക്കാൻ പറ്റിയില്ലല്ലോന്ന് ഓർത്ത്‌ ഇപ്പോ ഒരു വിഷമം(ചുമ്മാ ഹിഹി))

അമ്മായിയപ്പന്റെ(തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്‌ എന്റെ അല്ല അവന്റെ ,എളുപ്പത്തിനു പറയുന്നെന്നേ ഉള്ളൂ)കടയിൽ ഒരു അസിസ്റ്റന്റ്‌ ഉണ്ടായിരുന്നു പുള്ളി അവളുടെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി പറഞ്ഞു തന്നു അങ്ഗനെ വീൻഡും ഉയർന്ന മാറും വിരിഞ്ഞ തലയുമായി ഞങ്ങൾ നടന്നു അപ്പോഴല്ലേ രസം ഞങ്ങൾ നേരത്തെ കറങ്ങിയ വഴിയുടെ കുറച്ച്‌ മുകളിലേക്കാണ്‌ നായികയുടെ വീട്‌ അങ്ങനെ ഒടുവിൽ ഞങ്ങൾ യുദ്ധഭൂമിയിൽ എത്തി

നായികയുടെ അമ്മയും നേരത്തെ പറഞ്ഞ കല്യാണതിരക്കിൽ ആയിരുന്നു.വീട്ടിൽ നായികയും ചേച്ചിയും മാത്രം.മറുവശത്തെ ആൾബലം കുറവാണെന്ന് കണ്ടതോടെ ഞങ്ങൾ യോത്ഥാക്കൾ യുദ്ധഭൂമിയിലേക്ക്‌ ചാടിയിറങ്ങി നേരെ ചെന്ന് കാളിംഗ്‌ ബെല്ലിൽ ശംഖുനാദം മുഴക്കി പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്നത്‌ സാക്ഷാൽ കഥാനായിക

അവൾ വന്ന് കുറച്ച്‌ നേരം ഞങ്ങളെ നോക്കി നിന്നു ഒരു പിച്ചക്കാരനോറ്റുള്ള പരിചയം പോലും ആ നോട്ടത്തിൽ കണ്ടില്ല.വെറുതേ ആയോ എന്ന് കരുതി നിൽകുംബോഴാണ്‌ ഞങ്ങൾ അകത്തേക്ക്‌ ക്ഷനിക്കപ്പെട്ടത്‌.പിന്നെ പഴയ പരചയം ഒക്കെ പുതുക്കി ചായയും ബിസ്കറ്റും കഴിച്ച്‌ പോകാൻ നേരമാണ്‌ വന്ന കാര്യം പറഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്ന് ഓർത്തത്‌.പക്ഷേ സംഭവം പറയാൻ അവന്‌ ധൈര്യം ഇല്ല.ഒടുവിൽ ഒന്നും പറയാതെ തിരിച്ച്‌ ഞങ്ങൾ ഇതികർത്തവ്യാമൂഡരായി മലയിരങ്ഗി

ഇറങ്ഗി വരുംബോൾ പെട്ടന്ന് ഒരാൾക്ക്‌ സഹിച്ചില്ല ഇത്രയും കഷ്ടം സഹിച്ചിട്ടും ഒരു ഫലവം ഇല്ലാതെ തിരിച്ച്‌ പോകാൻ വയ്യ എന്നും പറഞ്ഞ്‌ അവൻ കഥാനായകനേം കൂട്ടി തിരിച്ച്‌ യുദ്ധഭൂമിയിലേക്ക്‌ നടന്നു ധൈര്യജ്ം അത്ര പോരാത്തത്‌ കൊണ്ട്‌ ഞങ്ഗൾ അൽപം മാറി നിന്ന് സംഭവം വീക്ഷിച്ചു.അടി വന്നാൽ ഓടാൻ റെഡിയായി....

ഓടാൻ തയ്യാറായിനിന്ന ഞങ്ങളേയും അടി കാണാൻ നിന്ന മാന്യവായനക്കാരേയും നിരശപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്‌ പുള്ളിക്കാരി ഓകെ പറഞ്ഞു(കാലു കൊണ്ട്‌ നഖചിത്രം വർച്ചുവൊ എന്തോ?)എന്തായാലും യുദ്ധം ജയിച്ച വീരനായകന്മാരായി ഞങ്ങൾ തിരികെ യാത്ര ആരംഭിച്ചു........ഉയർന്ന മാറും വിരിഞ്ഞ തലയും.....അത്‌ തന്നെ

പിന്നെ ചില പിണക്കങ്ങളും ഇണക്കങ്ങളും പൊട്ടലും ചീറ്റലുമൊക്കെ ഉണ്ടായിയെങ്ഗിലും ഇപ്പോൾ അവർ അവർ സന്തുഷ്ടമായ പ്രേമജീവിതം നയിക്കുന്നു(കല്യാണം ഉടനെ ഉണ്ടാവട്ടെ!!!!!!)

............ശുഭം....................

ആദ്യപ്രണയം...........ഫ്ലാഷ്ബാക്ക്‌(മൂന്നാമങ്ഗം)

2009-01-22T22:46:00.001+05:30

അങ്ങനെ.....................

ആ ഞെട്ടിക്കുന്ന സത്യം ഞാൻ മനസിലാക്കി.

അവളുടെ അമ്മ അഥവാ ഉമ്മ എന്ന മനുഷ്യസ്ത്രീ എല്ലാം ഒളിഞ്ഞു നിന്നു കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു(അടി വരുന്ന വഴിയേ!!)

ഞാൻ ഒന്നുമറിയാത്തതുപോലെ നിർവ്വികാരപരബ്രഹ്മാനന്ദത്തിരുവടികളായി 'ഒരൊറ്റ ഓട്ടം'.

പിന്നെ ഉള്ള ദിവസങ്ങൾ സഹനത്തിന്റെയും ക്ഷമയുടേയും ആയിരുന്നു.(നല്ല മലയാളത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ തല പൊക്കി നോക്കാൻ വയ്യാതായി)

എന്നെ സഹോദരനായി കാണുന്ന എന്റെ ആദ്യത്തെ പ്രണയിനി,മകളുടെ കാമുകനെ കാനുംബോൾ രൂക്ഷമായി നോക്കുന്ന ഭാവി അമ്മായിയമ്മ സോറി ഉമ്മ,ഇതിനിടയിൽ ഒന്നുമറിയാത്ത എന്റെ മാതാവും പിതാവും(അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്ഗിൽ എന്റെ ആപ്പീസ്‌ അന്നതോടെ പൂട്ടിയേനെ).

പ്രണയതിന്റെ ആദ്യത്തെ ചുവട്‌ തെന്നിവീണതിന്റെ ആഘാതം മാറിയെന്ന് സമാധാനിച്ച്‌ ഇരിക്കവെ കൂനിന്മേൽ കുരു പോലെ അടുത്ത പാര അതും ഗൾഫിൽ നിന്നുള്ള ഇറക്കുമതി പാര അതു തന്നെ അവളുടെ തന്ത എന്ന വാപ്പ

അവളുടെ വാപ്പ വന്നതോടെ എന്റെ നല്ല കാലം തുടങ്ങി.മുൻപ്‌ തല കുനിച്ചാണ്‌ നടന്നത്തെങ്ഗിൽ ഇപ്പോൾ അങ്ങോരുടെ തല കാണുംബോൾ തറയിൽ കിടന്ന് നിരങ്ങേണ്ട അവസ്‌ഥ ആയെന്ന് പറഞ്ഞാ മതിയല്ലോ. ഇനി ഒരിക്കലും ഒരു പെണ്ണിന്റേം മുഖത്ത്‌ നോക്കില്ലെന്ന് ശപഥം എടുത്തു പോയി ഞാൻ(അത്‌ അപ്പോ തന്നെ ഞാൻ തിരുത്തി അത്‌ കാര്യം വേറെ)

പക്ഷേ ഒരു ദിവസം പിടി വീണു.അതും നല്ല രാവിലേ.പുള്ളിക്കാരൻ ചിരിച്ച്‌ കൊണ്ട്‌ അടുത്തേക്ക്‌ വന്നു(കൊലച്ചിരി എന്ന് കേട്ടിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ)എന്റെ തോളത്‌ കയ്യിട്ട്‌ പതുക്കെ ഒരരുകിലേക്ക്‌ കൊണ്ടു പോയി.

...............................................

സുന്ദരമായ ഒരടി പ്രതീക്ഷിച്ചാൽ നിങ്ങൾക്‌ പിന്നേം തെറ്റി.പുള്ളി ചിരിച്ച്‌ കൊണ്ട്‌ തന്നെ എന്നൊട്‌ പറഞ്ഞു "ഞാൻ ചിലതൊക്കെ അറിഞ്ഞു.ഞാനായിട്ടൊന്നും ചെയ്യുന്നില്ല.ഞാൻ ഒരുപാട്‌ ലോകം കണ്ടവനാ.ഇനി ഇത്‌ പോലെ ഒന്നും വേണ്ട കേട്ടൊ"

ഞാൻ തലക്കടിയേട്ടവനെപോലെ ഒരു മിനിറ്റ്‌ അവിടെ നിന്നു.ഇത്ര മാന്യമായ 'ഒരടി' ഞാൻ തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.എല്ലാ പെൺജനങ്ങലുടേയും അഛന്മാർ ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നെങ്ങിൽ ഞങ്ങളെപോലുള്ളവർക്ക്‌ ഒരു പ്രോൽസാഹനമായേനെ അല്ലേ കാമുകസുഹ്രുത്തുക്കളേ

ആദ്യപ്രണയാബദ്ധകർമകാൻഡം ഇവിടെ പൂർട്ത്തിയാകുന്നു.മാന്യവായനക്കാർക്ക്‌ നന്ദി.

ഈ കഥയുടെ ഗുനപാഠം 1:പ്രണയാഭ്യർത്ഥ്നക്കുള്ള ലൊക്കേഷൻ കാമുകിയുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് കുറഞ്ഞത്‌ 1 കി.മീ അകലെ എങ്ഗിലും ആയിരിക്കണം എല്ലാ തന്തമാരും 'ഈ തന്തയെ" പോലെ അകണമെന്നില്ല.

2:നമ്മുടെ തടി നമ്മൾ തന്നെ നോക്കനം

ആദ്യപ്രണയം......ഫ്ലാഷ്ബാക്ക്‌(രണ്ടാമങ്ഗം)

2009-01-08T23:07:00.001+05:30

കഥ തുടരുന്നു.......................
ഞാൻ ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത മട്ടിൽ സുഖസുന്ദരമായ ജീവിതം നയിക്കുന്നു.പ്ലസ്‌ ടു കഴിഞ്ഞു വീട്ടിൽ ഒരു പണിയും ഇല്ലാതെ വാറ്റി തിരിഞ്ഞു നടകുംബോൾ ബൾബ്‌ വീണ്ടും കത്തുന്നു(ഈ ബൾബ്‌ ഇത്‌ വരെ ഫ്യൂസായിട്ടില്ല)
കഴിഞ്ഞ പ്രണയാഭ്യർത്ഥ്നയുടെ ഗ്യാരന്റി പിരീഡ്‌ കഴിഞ്ഞുപോയതുകൊണ്ട്‌ ഒന്നു റിന്യൂ ചെയ്യാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു(ആരാണാവോ എന്നെക്കൊണ്ട്‌ ഇങ്ങനെ തീരുമാനിപ്പിക്കുന്നേ!!!!!!!!!)
എന്തായാലും ഇത്തവണ പിഴവ്‌ ഒന്നും പറ്റരുത്‌ ഞാൻ അവളോട്‌ പറയാനുള്ള ഡയലോഗ്‌ തയ്യാറാക്കാൻ തുടങ്ങി.അതെല്ലാം ഇരുന്ന് കാണാതെ പഠിച്ചു(അത്‌ പോലെ പഠിച്ചിരുന്നെങ്ഗിൽ പ്ലസ്‌ ടുവിന്‌ എനിക്ക്‌ റാങ്ക്‌ കിട്ടിയേനെ) ഒടുവിൽ അവളോട്‌ പറയാൻ ഞാൻ പൂർണ്ണസജ്ജനായി.
തച്ചോളിതറവാട്ടിൽ നിന്ന് അങ്ഗം പുറപ്പെടുന്ന ചേകോന്റെ കൂട്ട്‌ ഞാൻ അവൾ വരാൻ കാത്ത്‌ നിന്നു.പ്രണയാഭ്യർത്ഥനക്ക്‌ തിരഞ്ഞെടുത്ത ലൊക്കേഷൻ അവളുടെ വീടിന്റെ ഗേറ്റിന്റെ മുൻവശം തന്നെ ആയിരുന്നു.എന്റെ ധൈര്യത്തെ കുറിച്ച്‌ ഇപ്പോൾ ഒരു ഏകദേശധാരണ ഉണ്ടായിക്കാണുമല്ലോ അല്ലേ
അവൾ മന്ദം മന്ദം നടന്നടുത്തൂ.നേരിട്ടുള്ള പ്രണയാഭ്യർത്ഥനയിലെ പരിചയക്കുറവ്‌ വിനയായി(ആദ്യത്തേത്‌ കത്തിലൂടെ ആയിരുന്നല്ലോ)അവൾ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ................ തൊണ്ട വരളുന്നു....കാലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നു ശബ്ദം പുരത്ത്‌ വരുന്നില്ല......അവസാനം ഞാൻ അവളോട്‌ അത്‌ പറഞ്ഞു.......................(യാഹൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ)
സന്തോഷിക്കണ്ട പന്ത്‌ ഇപോഴും പഴയ കോർട്ടിൽ തന്നെ അവൾകിപ്പോഴും ഞാൻ സഹോദരൻ തന്നെയാണെന്ന്(കാലം മായ്ക്കാത്ത മുറിവ്‌ ഇല്ലെന്നു പറയുന്നതൊക്കെ ചുമ്മാ)അങ്ങനെ രണ്ടാമതും "ഇളിഭ്യനായി,വിഷണ്ണനായി,ഏകാന്തനായി നിന്നു" ഈ നിർഭാഗ്യവാനായ ഞാൻ
വീണ്ടും 'മാനസമൈനേ' പാടി തിരികെ നടന്നപ്പൊളാണ്‌ ഞെട്ടിക്കുന്ന ആ സത്യം ഞാൻ മനസിലാക്കിയത്‌...................................
അയ്യടാ...................ബാക്കി പിന്നെ വായിച്ചാ മതി....................
(തുടരും).........................................

ആദ്യപ്രണയം......ഒരു ഫ്ലാഷ്‌ബാക്ക്‌

2009-01-05T23:31:00.001+05:30

18.രക്തം തിളക്കുന്ന പ്രായം.അന്നത്തെ എന്റെ വീരസാഹസികമായ ഒരു ഏടിലേക്ക്‌ ഞാൻ നിങ്ങൾ ഏവരുടേയും ശ്രദ്ധ ക്ഷണിക്കുന്നു.......................

ഞാൻ പ്ലസ്‌ ടുവിനു പഠിച്ചത്‌ പ്രസിദ്ധമായ തിരോന്തോരം മോഡൽ സ്കൂളിൽ ആണു.അതൊരു ബോയ്സ്‌ സ്കൂൾ ആണെന്ന് അറിയാമല്ലോ.സ്വാഭാവികമായും തൊട്ടാൽ പൊള്ളുന്ന പ്രായത്തിൽ കൂട്ടിൽ അടക്കപ്പെട്ട സിംഹങ്ങളെ പോലെ ആയി ഞങ്ങൾ.വിധി അല്ലാതെന്തു പറയാൻ..................................

പ്രേമിക്കാനുള്ള ഉൽക്കടമായ ആഗ്രഹത്തൊടെ നടക്കുംബോഴാണു തലക്ക്‌ മുകളിൽ ഒരു 1000വാട്ട്‌ ബൾബ്‌ മിന്നിയത്‌.അതെ എന്റെ ഇര എന്റെ അയൽക്കാരി അവൾ തന്നെയാണു എന്നെ സ്വപ്നതിൽ വന്ന് ശല്യപ്പെടുത്തുന്നത്‌ എന്റെ ഭക്ഷ്ണതോടുള്ള ആർട്ത്തി ഇല്ലാതാക്കിയത്‌ അതെ അവൾ തന്നെയാണു എന്റെ 'ഡ്രീംഗേൾ'.

പിന്നെ ഉള്ള ദിവസങ്ങൾ അവളെ എങ്ങനെ എന്റെ പ്രേമം അറിയിക്കാം എന്നുള്ളതായിരുന്നു.('ഇൻ ഹരിഹർ നഗറിലെ' പൂവാലന്മാരെപ്പോലെ കാണിച്ച്‌ കൂട്ടിയ വിക്രിയകൾ.......ഛേ...........എന്റെ ഇമേജ്‌ നശിക്കാതിരിക്കാൻ തൽകാലം അത്‌ ഇവിടെ പറയുന്നില്ല)

ഒടുവിൽ എന്റെ ഞരംബ്‌ രോഗം അവൾ കണ്ടുപിടിച്ചു.രോമാഞ്ജപുളകിതമായ ഒരു ഒന്നുചേരൽ പ്രതീക്ഷിച്ച വായനക്കാരെ നിരാശപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്‌ അവൾ എന്റെ പ്രേമം വലിചെറിഞ്ഞു.(സ്തിരം പല്ലവി തന്നെ ഞാൻ അവൾക്ക്‌ ചേട്ടനെ പോലെയാണെന്ന്.ശ്ശെടാ,എല്ലാവരും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ എന്നെ പോലുള്ള പാവങ്ങൾ എന്ത്‌ ചെയ്യും)

ആദ്യപ്രേമം ചീറ്റിപ്പോയതിന്റെ ദുഃഖത്തിൽ ഞാൻ കോവളം തീരത്ത്‌ പോയിരുന്ന് പാടി പാടി..നിർത്ത്‌ നിർത്ത്‌.പാടാനോ ഞാനോ ഹാഹാഹാഹാ.......വേറെ ആളെ നോക്ക്‌.............................

ദുരന്തകധയിലെ പരീക്കുട്ടിയെ പ്രതീക്ഷിച്ച്‌ കാത്തിരുന്ന വായനക്കാരെ നിരാശപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്‌ കധ പുതിയ വഴിത്തിരിവിലേക്ക്‌...................പീ‍ീ‍ീ‍ീ പീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ

അപ്പീ ഞാൻ ഇള്ളോളം ബോഞ്ജിവെള്ളങ്ങളും മറ്റും അണ്ണാക്കിലോട്ട്‌ കമത്തീറ്റ്‌ വരാം.അത്‌ വരെ ഷമി..........................

(തുടരും...........)