Mój kumpel Piotr Bogacki podrzucił mi wiadomość o bardzo ciekawych warsztatach fotograficznych, które poprowadzi wraz ze swoją żoną, Agą Bogacką oraz z Basią Piotrowską.

Kto?

Agnieszka Bogacka jest jednym z najlepszych fotografów ślubnych w Polsce. Zajrzyjcie na jej stronę i bloga. Aga zajmuje się fotografią ślubną od sześciu lat i wciąż pojawia się na podium we wszelkiego rodzaju rankingach fotografów ślubnych. To po prostu najwyższa półka jeśli chodzi o ten rodzaj fotografii. Jednak fotografia ślubna, to nie wszystko, czym się zajmuje. Polecam również jej galerie zdjęć ciążowych i portretów.

Barbara Piotrowska łączy dwie formy sztuki – fotografię i muzykę. Obie są dla niej pasją. Jest absolwentką Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie w klasie wiolonczeli, a na co dzień gra w kwartecie smyczkowym Wroński String Quartet. Gdy nie gra na wiolonczeli, łapie aparat i zamienia dźwięki na obrazy. Basia to prawdziwa artystka i widać to w jej zdjęciach. Koniecznie przejrzyjcie jej portfolio i bloga!

Piotr Bogacki jest prawnikiem i biznesmenem, mającym olbrzymie doświadczenie w sprzedaży i promocji. Z Piotrem znamy się jeszcze z czasów liceum. Zaufajcie mi, gdy wam powiem – ten człowiek nauczy was sprzedać co tylko będziecie chcieli. Od lat wspomaga działania Agnieszki i o biznesowej stronie fotografii ślubnej wie wszystko. Nie ma się co oszukiwać – przy rosnącej konkurencji na tym rynku, umiejętność sprzedaży i promowania własnej pracy jest równie ważna, jak umiejętności czysto fotograficzne.

Co?

Czym więc wyróżniają się te warsztaty na tle innych tego typu imprez?

Przede wszystkim tym, że stawiają na praktykę. Nie taką “udawaną”, czyli “przejdziemy się z modelką do parku i będziemy robić zdjęcia”, ale na jak najbardziej rzeczywiste sytuacje, z którymi styka się fotograf ślubny.

Podczas tych warsztatów do dyspozycji uczestników będzie para młoda, prawdziwy kościół i prawdziwy ksiądz. Da to wyjątkową możliwość poznania na żywo, jak wygląda praca fotografa podczas ceremonii ślubnej. Na co uważać, czego pilnować i jak działać tak, by nie wprowadzając zamieszania zrobić zdjęcia, które będą dla młodych cudowną pamiątką na całe życie. Uczestnicy wezmą udział w symulowanej ceremonii w czasie rzeczywistym!

Kościół, to nie wszystko – przed nim uczestnicy dowiedzą się w jaki sposób najkorzystniej pokazać przygotowania do ślubu. Co fotografować, jak radzić sobie ze światłem i innymi problemami? Jak podejść do panny młodej, a jak do pana młodego?

Drugi dzień warsztatów poświęcony zostanie między innymi działaniom zakulisowym, czyli wszystkiemu, co dzieje się już po sesji zdjęciowej. Uczestnicy dowiedzą się jak radzić sobie z organizowaniem i zabezpieczaniem kopii wykonanych zdjęć. Poznają również sposoby na dokonanie selekcji najlepszych fotografii.

Jednak głównym tematem drugiego dnia będzie obróbka tych fotografii w Photoshopie – począwszy od podstawowych korekt, poprzez bardziej zaawansowany retusz skóry i figury, a skończywszy na poważniejszych ingerencjach związanych np. z nakładaniem tekstur.

Podczas drugiego dnia uczestnicy będą mogli również spróbować swoich sił w trakcie sesji plenerowej z parą młodą. Dowiedzą się jak i kiedy zaplanować taką sesję, w jaki sposób wybrać jej miejsce, no i oczywiście – jak ją poprowadzić.

Niezwykle istotnym elementem tych warsztatów będą zajęcia prowadzone przez Piotra Bogackiego. Omówi on prawne i sprzedażowe aspekty fotografii ślubnej. Dowiecie się jakie umowy jest najkorzystniej podpisywać z klientami, w jaki sposób się z nimi rozliczać, jak negocjować warunki i jak najskuteczniej zadbać o rozwój własnej firmy.

Gdzie i kiedy?

Warsztaty odbędą się 14 i 15 kwietnia w Warszawie. Każdego dnia spotkania będą trwały po 8 godzin, co razem da 16 godzin, z których około 2 godziny zostaną przeznaczone na teorię, a 14 na praktyczną robotę pod okiem fachowców.

Więcej informacji o warsztatach, a także szczegóły dotyczące warunków uczestnictwa znajdziecie na stronie warsztaty-obiektywne.pl.

Podczas Olimpiady Zimowej 2010 Canon rozdawał kubki do kawy, przypominające wyglądem obiektyw 70-200 f/2.8. Niestety – kubków było mało, a i na Olimpiadę nie każdy jechał… Powstał więc deficyt podaży nad popytem, bo chętnych na kubek było wielu.

Jeśli należycie do tej licznej grupy, to jeszcze nic straconego. Na stronie DSLR News Shooter można wygrać albo zamówić za pośrednictwem eBaya taki kubek, jak pokazane poniżej. Nie jest to może obiektyw tej samej klasy co 70-200 f/2.8 (pojemność zresztą też chyba mniejsza), ale lepsze to, niż nic.

W czwartek pisałem o tym, że Louie Psihoyos ma szansę na Oskara w kategorii filmów dokumentalnych. Udało się – Oskar zdobyty!

Jeden z pracowników DigitalRev otrzymał wyzwanie – przygotować “limitowaną” wersję Nikona D90 w firmowym kolorze różowym (przepraszam, w magencie). Z zadania wywiązał się prawie dobrze. Ale jak uczy nas reklama – “prawie” robi wielką różnicę. Zresztą zobaczcie sami:

Louie Psihoyos, fotograf współpracujący od wielu lat między innymi z magazynem National Geographic, znalazł się na liście nominowanych do tegorocznych Oskarów.

Jego film, The Cove, ma szansę na nagrodę w kategorii filmów dokumentalnych. Film porusza temat corocznej masakry delfinów w Japonii (jeśli nie wiecie o co chodzi, to możecie zobaczyć tutaj, ale raczej nie polecam w porze obiadowej)

Organizator World Press Photo, po szczegółowych konsultacjach z jury, uznał za konieczne zdyskwalifikowanie Stepana Rudika, który zdobył trzecie miejsce w kategorii reportaży sportowych.

Jako przyczynę dyskwalifikacji podano naruszenie zasad konkursu. Już po ogłoszeniu zwycięzców do organizatora dotarła informacja o tym, że Rudik naruszył jego zasady. Po sprawdzeniu plików RAW jego reportażu, okazało się, że z jednej z oryginalnych fotografii usunięto jeden element. Według zasad konkursu “Zawartość fotografii nie może być modyfikowana. Dopuszczalny jest jedynie retusz zgodny z ogólnie przyjętymi w branży standardami.

Zdaniem jury, fotograf przekroczył granice przyjętych standardów. W związku z tym jedynym możliwym rozwiązaniem stała się dyskwalifikacja Rudika. Oznacza to odebranie nagrody, usunięcie reportażu ze stron World Press Photo i pominięcie go w corocznym katalogu i podczas wystawy.

Poniżej możecie zobaczyć oryginalną, niezmodyfikowaną i niewykadrowaną wersję zdjęcia, które stało się przyczyną dyskwalifikacji, a także porównanie detalu, który wzbudził wątpliwość organizatorów. Jest to stopa mężczyzny widocznego na oryginalnej fotografii, a będącego poza kadrem na zdjęciu konkursowym.

Stepan Rudik nie kwestionuje decyzji World Press Photo, ale w swoich wypowiedziach podkreśla, że wprowadzona przez niego zmiana nie dotyczyła tematu fotografii i nie zmieniała jej przekazu.

Zwiastun, który zobaczycie poniżej, nie jest zwiastunem filmu fabularnego. To wykonany w ramach usługi dla pary młodych fabularyzowany dokument, który przedstawia ich ślub i przygotowania do niego. Trwająca trzy dni uroczystość odbyła się w zeszłym roku, w nazywanym Miastem Jezior mieście Udaipur w północnych Indiach.

Jest to oczywiście produkcja pod wieloma względami wyjątkowa i nawet jak na studio Pacific Pictures (tutaj zobaczcie więcej ich prac) zrobiona ze szczególnym rozmachem. Pokazuje jednak jak wysoko może zawisnąć poprzeczka już za kilka lat. Całość została wykonana za pomocą lustrzanek 5D mk2 i 7D Canona.

PS.

Oczywiście zobaczcie to w HD i na pełnym ekranie!

To co widzicie powyżej, to prezentacja ze ślubu Jessiki Claire, który odbył się w październiku zeszłego roku. Jessica sama jest świetnym fotografem ślubnym, można więc założyć, że do uwiecznienia swego ślubu wybrała naprawdę najlepszych.

Materiał został przygotowany przez studnio JVS (zobacz ich portfolio) w technice, którą oni sami nazywają “Stills + Motion”. Rezultat moim zdaniem wyraźnie pokazuje, że warto rozszerzyć swój warsztat, choćby tylko po to, by odróżnić się na tle konkurencji.

Bądźmy szczerzy – wiele par nie potrafi odróżnić fotografii bardzo dobrej, od fotografii rewelacyjnej. Natomiast taka prezentacja może być właśnie tym czymś, co przeważy podczas dokonywania wyboru.

Poniższy film, to taki mały “bakstejdż” pokazujący, że nie każdy model jest chętny do współpracy. Daje to również nową perspektywę na pracę w studiu z tradycyjnymi modelami – jednak ta słabo uśmiechająca się modelka nie jest aż tak wielkim problemem.