W sieci pojawił się nowy numer magazynu FotoIndex.

Najnowszy numer Magazynu FotoIndex poświęcony jest w całości projektowi „Tu i teraz” hiszpańskiego kolektywu NOPHOTO. Kolektyw powstał w 2005 roku i skupia młodych hiszpańskich dokumentalistów. Jest to jedna z bardziej aktywnych hiszpańskich grup fotograficznych, nagrodzona między innymi w 2006 roku prestiżową nagrodą Odkrycie Roku Międzynarodowego Festiwalu Fotografii i Sztuki Wizualnej PHotoEspaña.

„Tu i teraz” to trzynaście różnych spojrzeń na współczesną Hiszpanię. Znajdują się tu materiały, zmagające się z popularnymi stereotypami, jakimi są chociażby walki byków, religijność, rodzina, czy dość przekornie ukazany półwysep w formie „antypocztówek”. Poruszane są również bardzo aktualne społecznie tematy emigracji i młodzieży. Część materiałów to klasyczna fotografia dokumentalna, np. portrety ludzi podróżujących madryckim metrem, codzienność w barze, sterylne portrety współczesnych rodzin, czy rejestracja zmian krajobrazu, jakiego dokonało wybudowanie zapory. Są tu również zdjęcia bardzo osobiste, związane ze wspomnieniem dzieciństwa, czy próbą rekonstrukcji rodzinnego albumu.

W internetowym sklepie 100milligrams można od kilku dni zamówić termokubek będący dość wierną repliką obiektywu Nikkor AF-S 24-70mm f/2.8 ED. Przyjemność picia z takiego kubka będzie was kosztować 23 dolary plus koszty przesyłki.

Rick Norsigian z Kalifornii wybrał się dziesięć lat temu na wyprzedaż garażową, gdzie wpadła mu w oko koperta zawierająca 65 szklanych negatywów. Rozpoznał na nich widoki z parku narodowego Yosemite, gdzie w pracował w młodości. Sprzedawca twierdził, że kupił je podczas likwidacji jakiegoś magazynu w Los Angeles. Rickowi udało się stargować cenę z 70 dolarów do 45.

Dopiero po dwóch latach Norsigian zaczął podejrzewać, że posiadane przez niego negatywy mogą pochodzić od słynnego Ansela Adamsa. Po kolejnych dwóch latach stwierdził, że mogą one być zbyt cenne, by trzymać je w domu i przeniósł je do skrytki w banku.

Autentyczność negatywów została ostatnio potwierdzona przez ekspertów. Grafolodzy zidentyfikowali pismo, którym zostały opisane koperty, jako pismo Virginii Adams – żony fotografa. Podczas identyfikacji wykorzystano próbki pisma, które dostarczył wnuk Ansela Adamsa. Jednocześnie meteorolog potwierdził, że wiele z negatywów zostało wykonanych w tych samych miejscach i w tym samym czasie, co inne znane zdjęcia fotografa.

Trudno powiedzieć, jaką drogę przebyły negatywy, zanim trafiły do Ricka Norsigiana. Według jednej z teorii, Adams mógł używać ich podczas wykładów, które prowadził w Pasadenie w Kalifornii na początku lat 40 ubiegłego wieku.

Wstępna wycena odnalezionych negatywów opiewa na ponad 200 milionów dolarów. Norsigian ma obecnie 64 lata i za rok przechodzi na emeryturę. Tymczasem udostępnił negatywy uniwersytetom i muzeom – rozpoczną one trasę objazdową w październiku.

Przyjrzyjcie się jak wygląda praca stylistów żywności… jedyne co, to przynajmniej „model” nie marudzi, że go światło razi.

Spacer zaczyna się w Nowym Jorku, a kończy po drugiej stronie Stanów, w San Francisco. Chociaż na pierwszy rzut oka film może wyglądać na mało skomplikowany, to zwróćcie jednak uwagę, że bohater w trakcie filmu zachowuje ciągłość swoich ruchów – poprzez prawie 3000 zdjęć.

Za realizacją projektu stoi studio Conscious Minds Productions, a całość była sponsorowana przez firmę Levis.

Koniecznie zobaczcie również materiał przedstawiający pracę nad powyższym filmem. Dopiero to pozwala docenić ogrom pracy, która był potrzebna, by tak dobrze zrealizować ten pomysł.

Postanowiła wykorzystać liczne drzemki własnej córki, aby tworzyć wokół niej interesujące sceny i robić ich zdjęcia. Zdjęcia nie mają profesjonalnego zacięcia, robione są zwykłym aparatem kompaktowym Canona, bez żadnego dodatkowego oświetlenia. Przyznajcie jednak sami – czy nie są piękne?

Tak jak w wielu innych instytucjach i organizacjach związanych z fotografią, w Getty przyjęta jest zasada, że o ile zwykłe fotografie stockowe, czy artystyczne, można poddawać nieomal dowolnym retuszom w celu uzyskania pożądanego efektu, to w przypadku zdjęć reporterskich coś takiego nie może mieć miejsca. Oczywiście dopuszczalna jest ogólna korekta poziomów, saturacji lub ekspozycji, ale tylko na poziomie niezbędnym do uzyskania prawidłowego zdjęcia. Absolutnie niedopuszczalna jest jakakolwiek ingerencja w zawartość kadru (dodawanie lub usuwanie obiektów, modyfikacja ich wyglądu lub koloru itd.).

Getty podchodzi do tej reguły bardzo poważnie i w przypadku zdjęć reporterskich ma politykę „zero tolerancji”.

Przekonał się o tym wczoraj Marc Feldman, 61 letni fotograf z ponad ćwierć wieku doświadczenia.

Redaktor Guy Reynolds z Dallas Morning News zauważył, że dwa zdjęcia z feedu Getty z turnieju golfowego Reno-Tahoe są podejrzanie do siebie podobne. Przedstawiały one golfistę Matta Bettencourta, przy czym na jednym zdjęciu stał za nim jego pomocnik (caddy – jeśli jest polski odpowiednik, to przepraszam – nie mam pojęcia o golfie), podczas gdy na drugim zdjęciu w tle były tylko drzewa. Początkowo Reynolds założył, że są to dwa ujęcia zrobione przez dwóch fotografów pod różnymi kątami. Jednak po bliższym przyjrzeniu się, okazało się, że jedno ze zdjęć zostało zmodyfikowane.

Getty natychmiast usunęło tę fotografię i wysłało komunikat i rozesłało do swoich klientów wezwanie do natychmiastowego usunięcia problematycznej fotografii. Jednocześnie Marc Feldman został poinformowaniu o rezygnacji z dalszej współpracy.

Jak to zwykle bywa w takich sytuacjach, szybko pojawiła się również druga wersja całej historii.

Marc Feldman Skontaktował się z Dallas Morning News, próbując wyjaśnić sytuację.

Według niego, cała sprawa to nieszczęśliwy zbieg okoliczności. Gdy był w namiocie prasowym, podszedł do niego wspomniany golfista wraz ze swym pomocnikiem, by przejrzeć zdjęcia. Oglądając ujęcie, z którego wynikła cała historia, pomocnik powiedział, że zdjęcie wyglądałoby lepiej, gdyby on nie stał z tyłu. Feldman odpowiedział na to, że można to łatwo poprawić. Zrobił to i w swoim przekonaniu zapisał nową wersję na pulpicie, a nie w folderze „do wysłania”. Jeśli zawierzymy jego wersji, to musiało się jednak stać inaczej i zdjęcie zostało omyłkowo wysłane do Getty.

Zdaniem Feldmana, najlepszym dowodem jego niewinności jest to, że wysłał obie wersje zdjęcia, a sam retusz jest wyraźnie zrobiony na szybko i byle jak.

Fotograf ze zrozumieniem wyraża się o decyzji Getty, które musi dbać o swoją reputację na dość dobrze obsadzonym rynku fotografii prasowej. Ubolewa jedynie nad tym, że ich dwudziestoletnia współpraca kończy się w tak przykry sposób. Jak mówi, „Zajmuję się tym od 26 lat. Czasami popełnia się błąd i jest on fatalny. Popełniłem fatalny błąd.”

Autorem zdjęć jest Samuel Cockedey, francuski fotograf, który od dziesięciu lat mieszka i pracuje w Japonii. Korzystając z okazji, chciałbym polecić wam jego portfolio. Niestety, zdjęcia zawarte w nim są dość małe, ale i tak warto przejrzeć. Szczególnie polecam zdjęcia właśnie z Japonii.

Poniżej jeszcze jedna sekwencja od Samuela, a na jego kanale Vimeo możecie znaleźć jeszcze dwa filmy.

W sklepie internetowym Lomography.com, pojawiła się nowa wersja znanego już wcześniej Fisheye No. 2. Cacko przepiękne.

Trzeba przyznać właścicielom sklepu, że świetnie wychwycili rynek. Ceny chińskich plastikowych aparatów oscylują u nich w okolicach 75-100 euro, przy koszcie produkcji w Chinach w okolicach 4 euro (a może i mniej). Złoty biznes.