Fotoğraflarla biz...

Şile Hacıllı Köyü Sonbahar Kampı

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Fri, 13 Nov 2020 06:46:00 +0000

Bu kez sonbahar kamplarından birini de Ağustos ayında başladığımız yoğun geceli gündüzlü çalışma döneminden sonra çalışma arkadaşlarımız ile birlikte gerçekleştirdik. İstanbul'a yakın bir rota olan Şile/Hacıllı Köyünü tercih ettik.

Cuma akşamı yola çıkarak akarsu kenarında güzel bir kamp alanı bulduk ve bir taraftan çadırlar kurulurken diğer taraftan yemek hazırlıklarına ve dolayısıyla yakacak toplamaya başladık. İlk gecemiz yemek sonrası semaverde demlediğimiz mis gibi çay ile sohbet ederek geçti.

Cumartesi sabahı gece görmediğimiz bir doğa ile karşılaştık ama ne yazık ki kamp yada piknik amaçlı buraya daha önce gelenlerin çöplerini maalesef bırakıp gittiklerini gördük. Sabah erken saatlerde toplamaya başlayarak 4 büyük poşet çöp topladık.

Kahvaltıdan sonra rotasını daha önce belirlediğimiz bir yürüyüşe çıkarak bölgede bulunan Hacıllı Şelalesine kadar yürüdük. Hacıllı Şelalesine dere yatağından yürüyerek ulaştık ve maalesef derede ve şelaleye ulaştığımızda şelalede su yoktu.

Şelalede su yoktu ama aynı yerde bulunan mağaranın içinden buz gibi bir su akıyordu. Mağarayı gezmek isterseniz girişine ulaşmak için orada bulunan ip yardımıyla yaklaşık 10 metre yükseklikteki girişe tırmanmanız gerekiyor. Mağaranın ilk girişi oldukça dar olduğundan dikkatli olmalısınız, ayrıca mağaranın içinden su aktığından zemin bazı yerlerde kaygan olabiliyor. İçeride biraz ilerledikten sonra girişe göre daha geniş rahat hareket edilebilir alanlar mevcut ancak. Yer yer sarkıtlardan dolayı eğilerek geçmeniz gereken yerler var ve yarasalara da dikkat etmelisiniz. Mağaraya girmeden önce yanınızda mutlaka mümkünse başınıza takabileceğiniz bir fener, her ihtimale karşı yedek fener ve pil bulundurmanızda fayda var.

Mağarayı da gezdikten sonra geldiğimiz rotadan yürüyerek kamp alanımıza geri döndük ve yorgunluk kahvelerimizi içerken sohbet ettik. Akşam yemeği için hazırlık yaparken bir taraftan da ateşimizi yaktık ve son gecemizi keyifli bir yemekle geçirdik.

Not: Pick-up aracınız varsa bazı alanlara daha rahat geçiş yapabilirsiniz. Bizim bulunduğumuz bölge otomobil ile devam etmeye uygun olmadığından biz araçlarımızı bir noktada bırakıp yürüdük.

Not 2: Çöplerinizi sağda solda bırakmayın ki tekrar gitmek istediğinizde kamp alanınızı çöplük olarak bulmayın. Çöp atma eylemi, çöp toplama eyleminden daha hızlı kabul görüyor ve yayılıyor.

Polonezköy Yürüyüş Parkuru

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Wed, 21 Oct 2020 10:28:00 +0000

Pürenli Yaylası kampından döndükten sonra haftasonu nereye gidelim ne yapalım diye düşünürken aslında çok yakın olduğumuz ama hiç gitmediğimiz Polonezköy Yürüyüş Parkuruna gitmeye karar verdik.

Pazar sabahı erken saatlerde yola çıkıp 30 dk. kadar kısa bir zamanda Polonezköy Yürüyüş Parkuruna ulaştık. Polonezköy'e yaklaştıkça doğa tamamen değişti taş yapılar gitti yerine yağan yağmurdan bile yapraklarıyla koruyan sık ağaçlı harika bir orman bizi karşıladı. Yürüyüş parkurunun başlangıç noktasında aracınızı ücretsiz park edebileceğiniz bir alan bulunuyor ancak geç kalırsanız yer bulmakta zorlanabilirsiniz.

Yürüyüş parkuru tek yönde yaklaşık 5 Km. Aslında yürümeye başladıktan sonra zaman ve mesafe bizim aklımıza bile gelmedi ama yanınızda su bulundurmakta fayda var ve gerçekten yürümek istiyorsanız bu yola girmenizi tavsiye ediyoruz, çünkü parkurda çıkış ve inişler oldukça fazla.

Yürüyüş parkurunda bazı alanlar tel ile çevrilmiş durumda ve bu alanlara giriş yapmak yasak. Belirli noktalarda asılı levhalarda bu alanlarda geyik üretimi yapıldığı bilgisini okuduğumuzda biz de çok şaşırmıştık ama çokta sevindik. Parkurda doğa tüm güzelliklerini sizlerle paylaşırken size sadece temiz havayı ciğerlerinize doldurmak ve doğanın keyfini sürmek kalıyor.

Polonezköy Yürüyüş Parkuruna geldiğinizde dönüş yolunda bahçe ve bostan meraklıları için bostana girip kendi sebzenizi dalından toplama imkanı sunan bahçelerden alışveriş yapabilirsiniz. Biz o bölgede üretim yapan köylülerden alışveriş yaptıktan sonra evin yolunu tuttuk. Kısa süreli ama doğa ile dolu çok güzel bir pazar günü geçirdik. Biz doğa ve özellikle yağmuru çok seviyoruz. Yağmurlu havada doğada olup mis gibi toprak kokusunu koklamak bizim için çok dinlendirici ve keyifli.

Bolu Pürenli Yaylası Sonbahar Kampı

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Sun, 04 Oct 2020 12:01:00 +0000

Uzun bir aradan sonra ilk kez paylaşım yapmanın heyecanı ile Eylül ayında Bolu Pürenli Yaylasında ailece yaptığımız kamp, ulaşım ve yayla hakkında bilgi paylaşıyoruz.

"Öncelikle neden Pürenli Yaylası?" sorusunun cevabını vererek başlıyoruz. Kamp atabileceğimiz yer araştırırken doğası ile hayran bırakan yine Bolu sınırları içerisinde yer alan bir çok alanı inceledik ancak anlamsız bir şekilde birileri tarafından bu alanlara tesisler oluşturulduğu ve aracınızı park etmekten tutunda kuracağınız çadır ve ateş yakmak için kullanacağınız oduna kadar ücretler talep eden yerler olduğunu üzülerek gördük. Doğayı parselleyip hiç bir hizmet üretmedikleri halde ücret talep edenlere para ödemektense o parayla Pürenli Yaylasındaki sahipsiz köpekleri beslemeyi tercih ettik.

Planımız sabaha karşı yola çıkmaktı ama biraz geciktik. Cumartesi sabahı erken saatlerde hareket ettik ve öğleden önce Pürenli Yaylasına ulaştık. Yaylaya ulaşım oldukça kolay.

"Yaylaya ulaşım nasıl?" derseniz, Adapazarı - Mudurnu yolundan Ortaköy'e kadar asfalt yoldan geldikten sonra toprak yola ayrılarak yaklaşık 30 dk. toprak dağ yolundan ilerlemeniz gerekiyor. Yaylaya tırmanırken yer yer ormancıların ağaç kesim işleri olduğundan yolda bozulmalar olsa da, binek aracınızla bile çok rahat bir şekilde yaylaya ulaşabilirsiniz. Ayrıca bizim gibi çevrimiçi navigasyon kullanarak gidecekler için her ihtimale karşı bölgenin çevrimdışı haritalarını indirmenizi tavsiye ederiz çünkü internet ve telefon özellikle yaylaya tırmanışta çekmiyor.

Yaylaya ilk ulaştığımızda yolun iki tarafında çöp tepeleri ile karşılaştık ve çok üzüldük gerçekten. Fotoğraftaki geniş açıklık karşılıyor sizi yaylaya ulaştığınızda ve bir kaç ördeğinde bulunduğu küçük bir göl var burada. Köylülerin yayla evleri de yine bu bölgede yer alıyor ve aslında bu bölgede kamp kurmak yasak olmasına rağmen öncelikli olarak kampa gelenler bu alanı tercih ediyorlar. Yasak konusu ile ilgili yazılı bir yasak yok ama yaylacı bir teyze ile yaptığımız sohbette söylediğine göre evlerinin önünde kampçıların kamp ateşi yakmasından dolayı jandarmaya şikayet ediyorlarmış ki bizce de haklılar evler ahşap ve tehlike oluşturuyor ayrıca bizde olsak evimizin önünde bunun yapılmasını istemeyiz.

Biz gölü geçerek daha ileride ormanın kenarında kamp atmayı tercih ettik. İlk olarak arabadan malzemelerimizi indirerek çadırımızı kurmakla işe başladık (Bu arada ilk kamp deneyimimiz oldu 😊).

Biz iş için oğlumuz ise oyun için telefon, tablet, bilgisayar gibi elektronik eşyalarda zaman geçirdiğinden doğada bunlardan arınmak çok keyifli oldu.

Not: Burada internet ve telefon sadece göl çevresinde az çekiyordu ama bizim yerleştiğimiz alanda internet ve telefon hiç çekmiyordu.

Çadırımızı kurup yerleştikten sonra bir taraftan da yemek hazırlıklarına başlarken 6 yaşındaki oğlumuz bir elinde balta diğerinde testere ormanda tek başına odun aramaya gitti. Biz kesinlikle ağaç kesmiyoruz, devrilmiş olan ağaçları ve dalları kullanıyoruz ateş yakmak için ve ateşimizi mutlaka daha önce ateş yakılmış yerlerde yakıyoruz. Zaten ormancıların ağaç kesme işlemlerinin olduğu dönemde gittiğimizden yakacak bulmakta zorlanmadık. Yanımızda küçük bir testere ve balta götürdük biz. Ateş yakarken topladığımız odunları küçültmek için faydalı oldu. Siz de yanınızda bu tür araç gereçler bulundurursanız ateş yakma süreciniz kolaylaşacaktır.

"Pürenli Yaylasında su kaynağı var mı?" Kampta en büyük ihtiyaçlardan biri su gibi görünsede kamp birazda kısıtlı kaynaklarla idare edebilmek demek bizim için. Ama evet, ilk kez gittiğimiz Pürenli Yaylasında bol miktarda temiz su kaynağının olduğunu gördük. Su ihtiyacınızı karşılamakta zorluk çekmezsiniz.

Pürenli Yaylasına gitmeden önce araştırdığımızda farklı kaynaklarda özellikle gece çok fazla silahla atış yapıldığını okumuş olmamıza rağmen yaylada geçirdiğimiz bir gecede tedirgin edecek bir silah sesi duymadık ama hiç olmasa daha iyi olur. Yaylaya zaman zaman vahşi hayvanların gelme ihtimali var elbette ama ses çıkartıp kaçırmak için silah yerine daha güvenli yöntemler var. Gece çadırınızın çevresine vahşi hayvanların gelmesinden endişe edenlere öncelikle yiyeceklerinizi ve çöplerinizi çevrede bırakmamanızı tavsiye ediyoruz. Biz çöplerimizi ve yiyeceklerimizi toparlayıp arabaya yerleştirdik.

Akşam yemeğimizi yedikten sonra yemek hazırlığı için yaktığımız ateşi çok rüzgar olduğundan söndürüp çayımızı çadırımızın önündeki alanda içtik. Tüm gece rüzgar şiddetli olmasına rağmen sabah bizi güneşli ve sıcak bir hava karşıladı. Bizim için kampın son günü olduğundan sabah kahvaltımızı yapıp eşyalarımızı toplayıp arabayı yerleştirirken yaylacı bir teyze yanımıza geldi ve epey sohbet ettik kendisiyle. Bize taze kekik toplayıp verdi ve kendisiyle ayrılıp biraz göl çevresinde dolaştıktan sonra yine dönüş yoluna geçtik.

Biz Pürenli Yaylasını çok sevdik ancak bu kez zamanımız kısıtlı olduğundan çevredeki diğer yaylaları gezme şansımız olmadı. Yinede bir ağacın gölgesinde kısacık bir uykunun tadı bambaşka. Tekrar gelmeyi planlıyoruz, belki de karşılaşırız.

Kurban Bayramı / Kastamonu

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Sat, 24 Nov 2012 13:25:00 +0000

Artık 2 senedir alışıla gelmiş bir güzergah oldu bizim için memleket havası. Kurban bayramında geçen sene de olduğu gibi yine Kastamonu / Şenpazar' daydık. Öncekilerden çok farklı bir güzergahtan gitmedik yine 2009 daki güzergahı tekrarlayarak sahilden yol aldık. Ama daha sonraki günlerde çeşitli yollar denedik. Aracımızın el verdiği kadarıyla çeşitli köy yollarına girdik, arasıra kaybolduk ama herzaman ki gibi yine harika güzelliklerde ki yerlere çıktık. Bunlardan en güzeli de Loç Vadisindeki Malyas Kanyonuydu. Geçmiş yıllardaki gezi fotoğrafları ve Bartın istikametinde yol alırken çektiğim kısa bir videoyu izleyebilirsiniz.

2009 Gezi yazısı ve fotoğrafları : Tıklayın

2011 Gezi yazısı ve fotoğrafları : Tıklayın

2012 Dragon Festivali

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Mon, 24 Sep 2012 12:15:00 +0000

Dragon Festivali !

Geçtiğimiz haftasonu benim çalıştığım şirketinde (Universal Hospitals Group) katıldığı, Haliçte yapılan şirketler arası Dragon Kürek yarışlarındaydım. Etkinlikte kullanılan ekipmanların tamamı organizatör firma tarafından karşılanıyor hatta buna yarış sırasında teknelere yön veren dümencilerde dahil. Yarışmada kürekçilere tempo veren ve kürek çekme ritmini yakalamalarında yardımcı olan davulcular teknenin burun kısmında en önde yer alıyor ve kürekçilerden farklı olarak özel kıyafetler hazırlattırıp bunlarla yarışmaya katılıyorlar. Etkinliğin ilk gününden çektiğim fotoğrafların bir kısmına 2012-Dragon Festivali linkindeki albümden ulaşabilirsiniz.

Ege ve Akdeniz Gezisi

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Sat, 25 Aug 2012 19:17:00 +0000

Ege ve Akdeniz Kaldığımız Yerden, Yeniden !

Evet uzunca bir aradan sonra yine eşimle bir kaç günlük tatil zamanını fırsat bilip kaldığımız yerden Ege' ye ve ardından Akdeniz' e doğru yola çıktık. İstanbuldan çıkmak pek kolay olmadı. İzmit-Körfez-Yalova-Orhangazi güzergahında inanılmaz bir trafik vardı. Bu güzergahtaki artık alışıla gelmiş olan ilk durağımız yine Gemlik oldu. Burada bir kaç saat dinlenmeden sonra sabah erken saatlerde ilk durağımız olacak olan İzmir/Selçuk/Efes' e doğru yola koyulduk. Efes' e giderken kısa süreli bir yanlış yola sapma durumumuz oldu ama iyi ki o yola sapmışız ve ege' nin sıcak kanlı insanlarını görme fırsatı bulduk. Yol sorduğumuz yaşlı bir teyze bize arefe günü için pişirdiği lokmalardan verdi, kimse kimsenin kısmetini yiyemezmiş (yaşlı teyzede aynen böyle söyledi.). Yaşlı teyzeyi gideceği yere kadar bıraktıktan sonra yolumuza devam ettik ve saat 12:30 gibi Efes Antik Kentine ulaştık. Hava çok sıcaktı bu yüzden Efes gezimiz uzun süreli ve detaylı olamadı çünkü yer yer nefes almakta bile zorlandık. Burada çok fazla zaman kaybetmeden yeniden yola koyulduk akşam olmadan konaklama durağımız olan Fethiye/Hisarönü/Ölüdeniz' e ulaşmamız gerekiyordu...

Not: * Antik kente giriş için biz müze kartımızı kullandık ama bilet alarakta girebilirsiniz.
* Ancak antik kente ilk girişte aracınızla gittiyseniz 7,50 TL otopark ücreti ödemeniz gerekiyor.

Fethiye' de konaklayacağımız ELZE Hotel' e giderken navigasyonumuzun ve bilgisayarımızın şarjının bitmesinden dolayı biraz sıkıntı yaşasakta Fethiye' nin sıcak insanları seferber olup yolumuzu bulmamızda yardımcı oldular. Ayrıca Ölüdeniz beldesinin Fethiye' den gelirken girişinde hemen sağ taraftaki taksi durağından aldığımız yol tarifine hayran kalarak ( Düz devam edin, 6. tümseği geçtikten 20 metre sonra sağa dönün 100m aşağıda sağda.) yolumuza devam ettik ve saat 21:00 civarı otele ulaştık. Otelin sahipleri Sinan ve ailesi çok sıcak karşıladılar. Hemen eşyalarımızı odamıza yerleştirip yemek yemek için dışarı çıktık. Çok oyalanmadan yemekten sonra otele geri göndük ve ertesi gün erkenden başlayacak olan gezimiz için dinlenmeye çekildik.
- Yeni güne erken başladık... Saat 08:00 gibi kalkıp hemen eşyalarımızı arabaya yerleştirip kahvaltımızı yaptık ve otelle aramızda araçla aşağı-yukarı 10 dk. mesafe olan Ölüdeniz' e yola çıktık. Şimdiye kadar sanırım gördüğümüz en güzel denizler arasında yerini sağlam bir şekilde aldı. Herkesin bildiği gibi çok uzun bir sahile sahip olan Ölüdenizde keşke daha yumuşak bir kum olsaydı çakıl taşları yerine... tahmin edeceğiniz gibi şezlonglar ve şemsiyeler ücretli ama fiyatları hakkında fikrimiz yok çünkü para vermememiz için Sinan bize kendi şemsiyesini verdi.

Ölüdenizde yaklaşık 2 buçuk saat geçirdikten sonra kısıtlı zamanımızı değerlendirmek üzere buradan ayrılarak Gemiler Koyu, Af Kule Manastırı ve Kayaköy' e devam ettik. İlk durağımız Gemiler Koyu oldu. Gemiler Koyuna gitmek için Kayaköy' den geçtikten sonra yaklaşık 5-6 Km kadar yol almanız gerekiyor. Buraya giriş için kişi başı 2,50 TL ücret alınıyor. İçeride hemen deniz kenarındaki cafelerde içeceklerin fiyatları ölü denizle kıyaslandığında çok uygun. Denize girmek isterseniz yine şezlong ve şemsiye için ufak tefek rakamlar ödemeniz gerekiyor. Denizin dibi tamamen taşlık olduğundan dikkatli olmak gerekli, ayağınızı sakatlayabilirsiniz. Biz buranın denizini pek beğenmedik açıkcası. Bulanık ve yosunluydu çakıl taşlarıda keyfimizi kaçırmaya yetti. Bizde biraz dinlendikten sonra buradan ayrılarak Af Kule Manastırı yolunu tuttuk. Aralarında ki mesafe araçla kısa sürüyor ancak manastır yoluna ayrıldığınızda asfalt yoldan toprak yola geçiyorsunuz ve biraz bozuk bir yoldan bir süre yol almanız gerekiyor. Zaten manastıra giderken sadece bir noktaya kadar araçla gidilebiliyor. Daha sonra aracınızı bırakıp dağa doğru devam eden patika, dik bir yoldan yaklaşık 20-25 dk. kadar yürümeniz gerekiyor, tabi bu bizim gittiğimiz noktaya kadar olan süre. Bu yolda tırmanırken kaybolmamanız için çizilmiş sarı-kırmızı renkte çizgiler var. Yukarıda açık bir alana geldiğinizde yol burada ikiye ayrılıyor. Tırmanırken aşağı inen iki kişiyle karşılaştığımızda onların söylemelerine göre sağ taraftan devam edildiğinde daha yüksek bir noktaya ve asıl manastıra çıkılıyormuş ve manzarası daha güzelmiş. Ama biz otarafa eşimin yükseklik korkusu ve yorulması sebebiyle devam edemedik. Burada dinlendikten ve fotoğraf çektikten sonra iniş yoluna geçtik. İniş yolunda çıkıştakinden biraz daha dikkatli olunması gerekiyor. Zira yerde bir noktadaki çok ufak boyutlardaki taşların kaymasından dolayı biz ufak bir kaza atlattık. Her nekadar küçük ve kolay bir parkur gibi görünsede en azından ayakkabılarınızın trekking ayakkabısı olması daha rahat yürümenizi sağlayacaktır. Buradan dönüşte en sona sakladığımız Kayaköy' e geldik.

Kayaköy daha arabadan indiğimizde bizi içine doğru çekti. İlk bulduğumuz sokaktan aralara doğru ilerlemeye başladık. Zamanımız kısa ve artık gün batmaya başladığından hızlı olmalıydık. Ama tabi zaman yetmedi tamamen gezmemize. Evler büyüleyiciydi. Hatta bazı evler hala kullanılıyor, bazılarıda restorant olarak hizmet veriyor. Geceleri evlerin dışarıdan aydınlatılmasına izin verilmiyormuş çünkü burası göçmen kuşların geçiş noktasıymış ve aydınlatıldığında yönlerini şaşırıyorlarmış. Akşamın son saatlerini burada geçirdik. Dönüş yolunda daha önceden yerini belirlediğimiz Sarnıç Restorant' a gittik. Burası aslında rum bir doktorun eviymiş zamanında. Evin girişindeki duvarda kendisinin ve ailesinin fotoğraflarını görebilirsiniz. Güzel bir bahçesi var. Biz bahçesinde oturup akşam yemeğimizi burada yedik. Fiyatları gayet uygun ve yemekleri kesinlikle bir harika. Ama yemek olarak köy halkının yaptığı gözlemeleride tercih edebilirsiniz. Yemeğimizide yetikten sonra otelimize geçtik ve bir sonraki ve son günümüzün planını ve hazırlıklarını yaptık.

Yeni ve son günümüzün güzergahında ilk durağımız Tlos Antik Kenti oldu. Hava inanılmaz sıcaktı. Kentten geriye kalan pek çok yapı var. Tiyatro, Spor Alanı, Mezarlar vb... Kent yüksek bir tepeye kurulmuş. Kalenin en üst bölümüne kadar çıktık bizde. Manzara gerçekten görmeye değer. Ama tırmanırken size gölge yapacak bir şemsiye ve su mutlaka bulundurun, dönüşte gişenin yanında akan buz gibi suyla serinleyebilirsiniz. Kentin alt tarafında dinlenebileceğiniz cafeler ve hatıra olarak magnet vb. satın alabileceğiniz yerler mevcut. Özellikle hemen sol taraftaki otopark alanının girişindeki tezgahtan bu tür alışverişinizi yapabilirsiz ve burdaki çocuklardan kentin hikayesini dinleyebilirsiniz (Tezgahta satılanları çocukların anne ve babası kendileri elde yapıyorlarmış). Kentten ayrıldıktan sonra ikinci güzergahımız olan Orjinal Yakapark' a devam ettik. Bu güzergahta susuz kalma ihtimaliniz yok. Yol boyunca sürekli akan buz gibi sulara ulaşabilirsiniz, hatta aracınızı bile serinletebilirsiniz. Ancak birde dikkat etmezin gereken yabancı turistleri gezdiren safari jipleri var ve nerden ne şekilde çıkacakları pek belli olmuyor. Birde eğer ordaysanız biraz ıslanmayı göze almalısınız. Çünkü yabancı turistler sürekli araç tepelerinde bile su savaşı yapıyorlar arada sizide ıslatmaktan çekinmiyorlar. Yakapark' a dönersek... Burası harika bir yer. Ağaçların gölgelerinde oturup isterseniz çayınızı kahvenizi içebilir yada hemen havuzdan yakalanıp pişirilen alabalıklardan yiyebilirsiniz.Fiyatları gayet uygun, hatta birde kampanyaları var. Girişteki büyük havuzda göğüs hizasında suda 10 dk. durabilene meşrubat, 15 dk. durabilene yemek bedava... Durabilirseniz... Biz sadece ayaklarımızı suda 1-2 dk. tutabildik...
Hasta olmadan yola koyulduk ve üçüncü durağımız olan Saklı Kent' e geldik.

Saklı Kent... Şöyle bir durup bakmak gerek... Tek kelimeyle harika bir deneyimdi bizim için. Fotoğraftada göründüğü gibi kısa bir mesafe bu balkondan yürünerek geçiliyor ve herşey burada başlıyor. İlerleyebilmeniz için belinize kadar buz gibi suya gömülerek ilerlemeniz gerekiyor. Ama burada da suyun itiş gücünü unutmamak gerek. Ama yine insanların yardım severliği kendini gösteriyor ve birde bakıyorsunuz hayatınızda ilk kez gördüğünüz insanlarla el-ele, kol-kola ilerlemeye çalışıyorsunuz. İlerledikçe karşınıza çıkan bazı yerlerdeki kayalar suyun aşındırmasından kayganlaştığından yardıma ihtiyaç duyuyorsunuz ama yardım istemenize gerek yok siz istemeden geliyor zaten... Yol boyunca bazı yerlede gri çamur birikintileri var. Bir faydası var mıdır bilemiyorum ama içinde yatıp yuvarlanan elini, yüzünü bu çamura bulayanlar vardı. En heyecan verici nokta ise şelaleydi. Yaklaşık 2 km. kadar bir yol katettikten sonra geldiğimiz şelalenin suyu okadar soğuk ve tazyikliydiki altına girdiğimizde şiddetiyle nefesimizi kesmeye yetti. Normalde isterseniz daha uzunca bir yol devam edebilirsiz ancak biz buradan geri döndük çünkü elimde fotoğraf çantam olduğundan şelalenin altından geçemedim ama ıslanmadan da dönmedim. Geri geldiğimizde iyice acıkmıştık. Hemen çıkıştaki cafelerden birinde gözlemelerimizi yedik ama kalabalıktan dolayı gelen gözlemeleri pek beğenmedik... Bu arada köylülerin sattığı ev yapımı nar ekşilerinden almanızıda tavsiye ederiz. Buradaki gezimizide sonlandırıp artık son günümüzün, son durağı olan Patara Plajı ve Antik Kentine doğru yola çıktık. Akşam üstü Patara' daydık ama biz suyun çok sığ olması ve dalga olmasından dolayı burada fazla zaman geçirmeden aracımıza dönüp dönüş yoluna geçtik.

Not:
* Ölüdeniz' e aracınızla giriş için 17,00 TL ödemeniz gerekiyor.
* Tlos Antik Kentine Giriş için kişi başı 5,00 TL ama Müze kartınız varsa ücretsiz girebilirsiniz.
* Saklı Kent' e girişte Müze Kart geçmiyor. Giriş için Öğrenci: 2,50 TL, Tam: 5,00 TL.
* Pataraya girişte de yine ücret alınıyor veya müze kartınız varsa ücretsiz giriş yapabilirsiniz.

Otele döndüğümüzde artık hava kararmıştı ve acıkmıştık. Odamıza gidip üzerimizi değiştirdik ve yemek için çıktık. Son yemeğimizi Fatma' s Restaurant Cafe-Bar' da yedik. Yaşlı bir çiftin işlettiği restorantda çok güzel ev yemekleri yiyebilirsiniz. Otele döndüğümüzde Sinan'la birlikte son kahvelerimizi içip sohbet ettikten sonra İstanbul' a dönüş yolu için dinlenmeye gittik.
Artık ayrılık vakti geldi... Sabah erkenden kalkıp eşyalarımızı arabaya yerleştikten sonra kahvaltımızı yapıp Sinan ve ailesiyle vedalaşıp pek isteyerek olmasada dönüş yoluna çıktık. Bundan sonraki güzergahımızda izleyeceğimiz yol, Burdur - Afyonkarahisar - Kütahya - İnegöl - Bursa - Gemlik - İstanbul... Güzergahta nadir yaptığımız duraklamalardan birinde Isparta/Keçiborlu/İncesu Köyü girişinde yer alan Gamze'nin Yeri' nde kuş sesleri eşliğinde, ağaç gölgesindeki hamaklarda dinlenip yer sofrasında yemeğimizi yedik. Gözleme, Sucuklu yumurta ve çaydan oluşan menümüz harikaydı. Ayrıca fiyatları oldukça uygun ve işletmecileri de çok güler yüzlü insanlar. Sizinde yolunuz düşerse mutlaka uğramanızı tavsiye ederiz.

Gezi Fotoğrafları için tıklayın.

Haftasonu Bursa yolları...

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Sat, 09 Jun 2012 13:41:00 +0000

Geçtiğimiz haftalarda Bursa' daydık. Hem haftasonunu değerlendirdik, hem biraz İstanbul' un bunaltan kalabalığından küçük bir kaçış hem de ziyaretler. Bu sefer daha önce defalarca Bursaya gittiğim, hatta önünden çoklarca kez geçtiğim halde nedense uğramadığım dağ yolundaki ulu çınar' a gittik. Ulu çınar o kadar heybetli ki... 600 yaşındaki çınar artık dallarını taşımakta zorluk çektiğinden metal direklerden destekler yapılmış. Neyseki kesilmemiş dedirten bir levha gözüme takıldı. Bursa Büyükşehir Belediyesi "Doğal Anıttır Kesilemez" uyarı levhasını çınarın ortasına çiviyle çakmış. Kendi kendime bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu demeden geçemedim, neyseki kesmeye kalkmamış belediye. Çınarın çevresinde demlikle çayınızı yudumlayıp, isterseniz ızgaranızı yapıp yemeğinizi yiyebilirsiniz veya oradaki köylü halkın kurduğu tezgahlarda sattıkları kendi bahçelerinden topladıkları meyvelerden yada kendi elleriyle yaptıkları el işlerinden de alabilirsiniz. Bu arada otoparkta ücretsiz... Biz çayımızı yudumlarken yağmur bastırsada, yağmuru biz çok sonra farkettik çünkü çınarın dalları ve yaprakları yağmuru aşağıya çok sonra bıraktı. Daha sonra yukarıya dağ yolundan devam ettik ve sisler altındaki Bursa' nın şehir manzarasını izledik. Kısa süren bir gezi olsada Bursa yolculuğumuz çok güzeldi. Dönüş yolunda Orhangazi ilçesinde duvalı tatlı yedik. Sadece orada yapılıyormuş. tadı çok güzel ve farklıydı. O güzergahtan geçen herkese uğrayıp tadına bakmalarını tavsiye ederim.

Fotoğrafların küçük bir kısmına buradan ulaşabilirsiniz...

Cumartesi Kadıköy Gezmesi

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Sun, 12 Feb 2012 20:09:00 +0000

Cumartesi günü güzel havayı fırsat bilip dışarı çıktık. Kadıköy civarlarında biraz gezip kahvelerimizi içtik. Hava çok güneşli, güzel ama bir okadar da soğuktu. Sahilde martılar atılan simitlerin peşinden uçarken vapurların biri gelip diğeri gidiyordu. Çok değil çektiğim bir kaç kare fotoğrafın bazılarını sizlerle paylaşmak istedim.

Her gününüzün güzel geçmesi dileklerimle.

Batı Karadeniz Turu

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Mon, 14 Nov 2011 17:01:00 +0000

Batı Karadeniz Turu

Uzun zamandır birşeyler yazmadığımı fark ettim yine. Bu yazımda da tekrar bir geziden bahsediyorum.Tam iki yıl sonra yine aşağı yukarı aynı güzergahtan Batı karadeniz istikametindeydik. Yola İstanbul' dan sabah saat:05.00 civarında çıktık. Bayram sebebiyle biraz trafiğe takılsakta çok güzel serin ama güneşli bir havada Bolu Dağından geçerek saat:10.30-11.00 gibi kahvaltımızı yapmak için Abant Gölündeydik. Burada dağdan gelen buz gibi suyun aktığı çeşmenin başında hem dinlendik hem de kahvaltımızı yaptık. Buarada yaklaşık 1,5-2 saat geçirdikten sonra planladığımız gibi rotamızı Safranbolu' ya çevirdik. Akşam üstü saat 15.30 civarı Safranbolu Tarihi Merkezdeydik. Aracımızı otoparka bıraktıktan sonra kısıtlı zamanımızı iyi değerlendirmeye çalıştık.
Hemen yukarıya Hükümet Konağı ve Saat Kulesine geçtik. Babam Osmanlıca dökümanlara daldı hemen :) . Hükümet Konağını gezdikten sonra hemen arkadaki Saat kulesine geçtik. Orada daha öncede benim dinleme fırsatı bulduğum İsmail Ulukaya' dan saat ve saat kulesinin hikayesini dinledik. Son olarak burdan da çıkıp aşağıya çarşının içine gidip orada da kısa bir tur ve alış verişin ardından dönüş yoluna koyulmak üzere aracımızın yolunu tuttuk. Artık akşam olmuştu, hava kararmıştı ve Kastamonu' ya doğru yola koyulduk.
Buraya kadar olan güzergahımız İstanbul-Bolu Dağı-Abant Gölü-Safranbolu oldu. Burdan sonra kat edeceğimiz güzergah ise Safranbolu-Eflani-Pınarbaşı-Azdavay-Ağlı-Şenpazar olacak. Azdavay' dan geçerken Aşıklar Köprüsünüde görüp öyle yola devam ettik. Akşam 22.00 civarı Şenpazar' a ulaştık. Bundan sonraki üçüncü günde yeni bir rota hazırlayarak sahile taraflarına doğru yola koyulduk.
Buseferki güzergahımız Cide-Gideros-Kapısuyu-Kurucaşile-Amasra-Bartın. Bundan sonraki günlerimiz bayram sebebiyle Şenpazar' ın köylerinde geçti. Çektiğim fotoğrafların çok küçük bir kısmını buradan paylaşıyorum.

Gezi Fotoğrafları: https://picasaweb.google.com/slideshow

2009 Batı Karadeniz Yazısı(Arşiv): http://fotograflarlabiz.blogspot.com/2009/12/29-ekim-de-bat-karadeniz.html

Safranbolu Saa Kulesi Sanal Tur: http://www.sanalfotograf.com/safranbolu-saat-kulesi

Safranbolu Saat Kulesi Video : http://www.dailymotion.com/video/xjoycx_safranbolu-saat-kulesi-www-kulturelbellek-com_news

Dip Not: Abant Gölü Girişi 2009' da ücretsizken bu yıl ücretliydi. Ayrıca göl çevresinde yapılan çevre düzenlemeleri de kötüydü. En azından iki sene önce daha güzeldi.

Dip Not: Sanal Tur ve Videolar linkten de anlaşılacağı gibi alıntıdır.

Ege Gezisi

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Sat, 10 Sep 2011 07:53:00 +0000

1.Gün : 27.08.2011
Eşim ile birlikte İstanbul' dan saat 13:00 civarı yola çıkarak İzmit-Sakarya-İznik-Orhangazi üzerinden 16:15 civarı Gemliğe ulaştık. Burada kısa süreli bir ziyaret yaptıktan sonra tekrar 16:40' da bu geceki konaklamamızıda yapacağımız ve seyahatimizin ilk durağı olarak planladığımız Erdek yoluna koyulduk.
Saat 19:00' da Erdek' e yaklaşık 30-45 dk. mesafede olan (Erdek yarım adasına girişte sağda)Kyzikos Antik Kentine uğradık. Kyzikos Antik Kentinde açıkcası umduğumuzu bulamadık. Son derece harabe bir durumdaydı. Büyük bölüm toprak altında kalmış. Şehrin sütunlarına ait bazı parçalar anlaşılır durumdaydı ve çok fazla sayıda parça taş duvar örülmüş biçimde ayrılmıştı. Ayrıca kentten çıkarılan biri erkek diğeri kadın olmak üzere gayet büyük ölçülerdeki ve sağlam (Erkek heykeli tam iken kadın heykelinin başı ve ayakları yok) iki adet heykelide İstanbul Arkeoloji Müzesinde ana binanın alt katında sağ taraftaki odalardan birinde görebilirsiniz.
Buradan Ayrılarak Erdek' e doğru devam ettik. Konaklama yapacağımız yere, BESOB Otel' e ulaştığımızda saat 20:00 olmuştu. Odamıza yerleştik ve birşeyler yemek üzere sahile indik, rüzgarlı ve biraz serindi hava. Biraz dolaşıp hediyelik birkaç parça alışveriş yaptıktan sonra otele dönerek ertesi gün erkenden yola çıkmak üzere dinlenmeye çekildik.

2.Gün : 28.08.2011
Sabah saat 09:00' civarı Ocaklar Köyüne doğru yola çıktık. Ocaklar Köyüne ulaştığımızda etrafta kimseler yoktu. Ocaklar Köyünün plajını kesinlikle tavsiye ediyoruz. Tertemiz oldukça uzun ve geniş bir kumsalı var. Ama biz burada denize girmedik ve yolumuza devam ettik. Buradan sonraki duraklarımız Narlıköy ve İlhanköy oldu. Bu güzergahtaki gittiğimiz üç köyde birbirinden güzeldi. İlhanköyde balıkçılıkla uğraşan köylülerden birinin balığa çıkmadan önce teknesinde ağlarını tamir edişini izledik. Daha sonra buradan dönüş yoluna geçtik ve Narlıköy' de denize karşı, çok sıcak kanlı bir işletmecisi olan bir mekanda (Minibüs duraklarının yanında) kahvelerimizi içtik ve tekrar yola devam ederek erdek merkezine kadar geldik ve burdan sonraki istikametimiz Kaz Dağlarından geçerek Edremit-Gömeç-Ayvalık ve Cunda Adası(Alibey Adası).

Kaz Dağları tek kelimeyle harika bir yer. Sanırım yaptığımız yolculuk süresince en keyifli katettiğimiz yoldur. Temiz havası, manzarası, su kaynakları ve dağ köylerinde yaşayan insanları bir harika. Kaz Dağlarında yolculuk boyunca susuz kalma ihtimaliniz yok. Dağ yolunda ilerlerken Çınarlıhan adında bir mesire yeri gördük. Birşeyler atıştırmak için durduk. Gerçekten harika bir yerdi. Çınar ağaçlarının altında serin çok güzel ve çokta ucuz bir yerdi. Mangal ateşinde, güveçte pişirilmiş etli nohut, kurufasulye ve kızartılmış ekmek yiyip çayımızı içtikten sonra yolumuza Edremit-Gömeç-Avalık ve cunda olmak üzere devam ettik.

Uğrama noktası olarak önceden belirlediğimiz Ayvalık yolu üzerindeki Gömeç' te ulu bir dağı görmeye gittik. Bu arada dağın ululuğu büyüklüğünde değil tamamen şeklinden... Devam ederken iki binanın arasından o uludağı gördüm tesadüfen ve hemen bir benzin istasyonunun önünde müsait bir noktada durup fotoğraf makineme sarıldım. Karşımızda sanki öylece uzanıyordu ulu önder! Evet dağda Mustafa Kemal Atatürk' ün silüeti vardı. Bu harika manzara karşısında tüylerimiz diken-diken oldu tam manasıyla. Daha yakın bir noktaya devam edip orada bir süre dağı izledikten sonra yolumuza kaldığımız yerden devam ettik.

Yolumuzun devamında Ayvalık' tan geçerek Cunda Adasına devam ettik. Burası aynı zamanda bu geceki konaklama yerimizde olacak. Konaklamamızı Alibey-Han Otel' de yaptık. Çok güzel, temiz ve çevredeki otel ve pansiyonlara göre fiyat olarakda daha uygun. Odamıza yerleşip hemen dolaşmaya çıktık. Akşam yemeği için sahilde bir yer bulduk ve burada yemeğimizi yedik. Kalabalıktı ancak yinede eski taş binaların güzelliği ayrı bir dinginlik veriyordu. Buradaki gezintimizide ufak tefek alışverişler yaptıktan sonra sonlandırarak otele geri döndük.

3.Gün : 29.08.2011
Sabah 07:30 civarı yola çıktık ve sabah kahvaltımızı Cunda' dan Ayvalık' a geçişte sol taraftaki Hay-al kahvesinde ayvalık tostu ile yaptık. Bu kez istikametimiz İzmir/Yeni Foça olmak üzere yola devam ettik. Saat 11:00 civarı Yeni Foça' ya ulaştık ve sahildeki Cafe Semerci' de kahvelerimizi içip biraz dolaştıktan sonra çok fazla zaman kaybetmeden Karaburun' a devam ettik. Bu istikametteki ege denizinin güzelliği defalarca durmamıza sebep oldu. Mordoğan' dan geçerek Karaburun' a ulaştık. Eğer market alışverişi gibi ihtiyaçlarınız olursa bunları Mordoğan' dan rahatlıkla karşılayabilirsiniz. Bu kezde Karaburunda konakladık. Konaklama için hemen deniz kenarındaki Keyfim Oteli tercih ettik. Fiyat olarak daha uygun olduğu için burayı tercih ettik ancak kaldığımız oda çok kötüydü. Rutubet kokusu vardı, TV,Klima yoktu ve en kötüsü banyo giderinin tıkanmasıydı. Hemen hazırlanıp çıktık ve denize girebileceğimiz bir yer aradık. En sonunda kaldığımız yere biraz uzak olan Bodrum Plajına(Karaburun istikametinde devam ederken sağda kalıyor-Tabela mevcut) gittik. Tam anlamıyla harikaydı. Deniz tertemiz ve masmaviydi. Akşam yemeği için geri döndük, güzel bir yer bulmalıydık. Otelin biraz ilerisinde ..............' da tavsiye üzerine Lüfer tercih ettik ve patlıcan salatası, yoğurtlu semizotu ve köfeoğlu (karışık kızartma) tercih ettik. İçeceğimiz tabiki bu masaya en yakışır olan rakıydı.

4.Gün : 30.08.2011
Sabah yine erkenden yola çıktık. Kum Büküne gidecektik ancak tarif üzerine izlediğimiz yol aracımıza uygun olmadığı için geri döndük. Saat 10:30 civarı İzmir/Konak' ta sahildeki 30 Ağustos Kutlamalarının sonuna yetiştik. Yapılan 21 pare top atışını izledik. Saat 12:00 civarıda Bursa' ya dönüş yoluna geçtik. Bu sefer güzergahımız Manisa ve Balıkesir' den geçerek devam etti. Manisa/Akhisar' da ki Ak Hisar Izgarada köfte yemenizi tavsiye ederim. Hem fiyatı uygun hem doyurucu hem de çok güzel. Ayrıca hemen yan tarafında satılan kırkağaç kavunlarından da almalısınız. Burdan sonra Balılesir-İzmir yolu 40. Km' de Saklı Vadiye girdik. Burası maymun, tavuk, horoz, tavşan, kedi, köpek daha bir sürü çeşit hayvannın olduğu, çeşit çeşit meyve sularının hazırlandığı, odun ateşinde demlenen çayların, közde pişmiş kahvelerin sunulduğu uçurumun kenarında, sadece yaprakların hışırtısının duyulduğu harika güzellikte bir yer. Kahvelerimizi içip biraz dinlendikten sora yolumuza devam ettik.

47. Cumhurbaşkanlığı Türkiye Bisiklet Turu

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Mon, 25 Apr 2011 18:43:00 +0000

47. Cumhurbaşkanlığı Türkiye Bisiklet Turunu izlemek için bu sene başlangıç noktasını seçmek yerine biraz daha ilerilere gittim ve Galata Köprüsünün Karaköy bacağına yakın bir noktada beklemeye başladım. Geçen yıl ki gibi yarışmacıların tek tek çıkmasını beklerken karşımda önce saatti gösteren bir Land ve devamında kameralı motorlar, gök yüzünde çekim helikopteri, bisikletler sürüsü ve devamında bisikletleri taşıyan servis araçları ve ambulans buldum. Buradaki geçişten sonra iskeleden vapura binip haydarpaşaya geçip trenle erenköye ulaştım ve buradan Bağdat Caddesine inip bisikletleri tekrar yakaladım. Son tur içinse sahile, bitiş noktasına indim ve ödül töreninin yapılacağı alanda yerimi aldım. Andrea Guardini' niye birinciliği getiren sprinti ve bitiş noktasından geçişini göremedim ama ödül törenini rahat izleme fırsatı buldum. Ayrıca Cumhurbaşkanı Sayın Abdullah Gül'ün de aracından önümde inmesi çok güzel oldu. Şimdi aşağıda birkaç fotoğraf ve döküman paylaşıyorum.

Tur hakkında detaylı bilgiler ve diğer etaplar için : www.tourofturkey.org

Yeni Yılda Erzurum 'da

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Thu, 13 Jan 2011 18:34:00 +0000

Yeni Yılda Erzurum' da...

2011' e girerken hem ziyaret hem ticaret oldu. Şirket Bölge Müdürlüğünde yeni yıl çalışmaları ve ziyaret amaçlı Erzurum' daydım. Daha uçaktan inmemle beni karşılayan tipi şeklindeki kar sanırım bu yıldaki gördüğüm tek kar olacak. 2 gece konaklamalı ziyaretimde görme fırsatı bulduğum yerler; Erzurum Kongre Binası (Bazı yerlerde hergün ziyaret edilebilir şeklinde bilgiler yer alsada ne yazıkki kongre binası ziyarete kapalı.), Erzurum Kalesi, Çifte Minareli Medrese, Ulu Camii, Üç Kümbetler, Yakutiye Medresesi ve Taşhan-Rüstempaşa Bedesteni. Meşhur Oltu Taşı ile yapılmış takılardan almak isterseniz Taşhan' ı ziyaret etmelisiniz. Cağ Kebabı yemek için ise hemen Taşhan' ın yanındaki "Cağcı" ya uğrayabillirsiniz.

Kırklareli - Dupnisa Mağarası

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Sat, 25 Dec 2010 11:50:00 +0000

Dupnisa Mağarası

Kurban bayramında gidip görme fırsatı bulduğumuz hemde pinik yapıp gezdiğimiz Dupnisa Mağrası hakkında ufak tefek bilgiler ve bir kaç kare fotoğraf...
Yeri: Kırklareli İli'nin Demirköy İlçesi'ne bağlı Sarpdere Köyü'nün sınırları içinde, köyün 6 km güneybatısında yer almaktadır.

Ulaşım:Demirköy, 153 Km' si otoban olmak üzere İstanbul' a 250 Km uzaklıktadır. İstanbul' dan Edirne istikametine giderken Lüleburgaz ayrımında yoldan çıkarak Pınarhisar-Yenice Köyü istikametine devam ederek Istranca ormanlarının içinden geçektikten sonra (çok keyifli bir orman yolu) Demirköy' e ulaşabilirsiniz.

Ücret: 1,00 TL- (Kişi başı.)
Mağara Hakkında: Mağaranın toplam uzunluğu 3150 m'dir. Birbirine bağlı iki kat ve üç mağaradan meydana gelir ve mağaradan çıkan su Türkiye ile Bulgaragistan sınırı olan Rezve Deresi'ni oluşturmaktadır. Mağara içinde tavan yer yer yükselip-alçalır. Dupnisa Mağarasının kinci katını Kızlar Mağarası ve Kuru Mağara oluşturur. Mağaranın içinde sarkıt ve dikitler bulunmaktadır.

Not: Görsellerin tamamı bana aittir. İzinsiz kullanmayınız.

46. Cumhurbaşkanlığı Bisiklet Turu ve Laleler

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Wed, 28 Apr 2010 17:02:00 +0000

Yazmakta epey geciktim ama olsun :) ... Turun başlangıç günü sabah erkenden yine yollara düştük volkan abimle. İlk olarak tramvaydan Çemberlitaş' ta inip yürüyerek ara sokaklardan bisiklet turunun başlama noktası olan Çatladıkapı' ya gittik.

Bisiklet turu kapsamında olan güzergah boyunca bizde devam ettik ve sonunda Sultanahmet' e Ayasofya önüne kadar geldik. Burada seramoniyide izledikten sonra Eminönü yolunu tuttuk ve yine tramvayla Kabataş' a gidip otobüsle Emirgan yolunu tuttuk ve aşağıdaki güzelliklerin çok daha fazlasına tanık olduk burdada sadece bir kaç kareyi paylaşıyorum, iyi seyirler.

Baharı Müjdeleyen Kareler

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Sun, 28 Mar 2010 19:13:00 +0000

Öncelikle Kardelen ile başlıyorum :)

***Canon 400D. 531x828pix, f:9 t:0,6 sn., Canon 18-55mm , 400 ISO

Kardelenlerim Kastamonudan geldi. Ne yazık ki çabuk soluyorlar, bende solmadan fotoğrafladım çiçeklerimi. Fotoğrafı çekerken gün ışığı yerine masa lambamı kullandım ayrıca zemin olarakta duvarımı kullandım.

Devam ederken;
Sırada diğer müjdecilerim var. Birkaç karede onlardan ekliyorum. Bunlar kardelen değiller ancak çok güzeller. Erik ağacıda çiçeklerini açarak işaretçi olanlardan.

Kedilerimde(Üstteki Kedim Pisi) güzel havanın tadını bahçedeki çimlerde sere serpe yatarak ve oynayıp ordan ordaya koşturarak çıkartıyorlar.

Baharın ilk güzellikleri !

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Mon, 01 Mar 2010 19:43:00 +0000

Bahar yaklaşırken ilk güzelliklerinide sergilemeye başladı. Bende ilk karemi sizlerle paylaşıyorum, iyi seyirler.

Ev yapımı Aşure tarifi !

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Thu, 21 Jan 2010 21:09:00 +0000

Ev yapımı Aşure tarifi !

Aşure zamanında ev yapımı aşure tarifi. Annem yapmış, ben yedim sizde tarifine bakın :)

Malzemeler!

Aşurelik Buğday

Beyaz Kuru Fasulye

Nohut

Mısır Bulguru

Pirinç

Kuru Kayısı

Kuru İncir

Kuru Üzüm

Çekilmiş Ceviz İçi yada Fındık

Tarçın

Nar

Kuş Üzümü

Yapılışı !

Buğday, Kuru Fasulye, Nohut ve Mısır Bulguru ayrı ayrı haşlanacak. Sonra ayrı ayrı haşlanan malzemelerin hepsini bir tencerede birleştirerek pişirilmeye devam edilecek. Bu malzemeler piştikten sonra daha önceden yıkayıp doğrayarak hazırladığımız Kuru Kayısı, Kuru Üzüm ve Kuru İncir ilave edilip bir süpe daha pişirilmeye devam edilecek. Sonrasında damak tadına göre şeker eklenecek ve aşure hazır.
Aşuremizi kaselere aldıktan sonra Çekilmiş Ceviz içi, Fındık, Tarçın, Nar, Kuş Üzümü vb. ile damak ve göz zevkinize göre süsleme yapabilirsiniz.

Afiyet olsun.

Not: Hiç anlamam göz kararı ölçüden ama burdaki tarifte ne varsa göz karırıymış :)

29 Ekim' de Batı Karadeniz

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Sat, 12 Dec 2009 18:07:00 +0000

Evet, 29 Ekim' de fırsattan istifade ederek Volkan Uygun, Barış Efe ve ben batı karadeniz yollarında gidiş ve dönüş olmak üzere 1.430 km lik bir yol kat ettik. Yolculuk planlarında güzargah boyunca yağmurlu havaların bizi beklediği vardı ama şansımız yaver gitti ve kapalı bir hava olmasına karşın sadece yer-yer yağmura yakalandık taki güzergahın en son ayağı olan Kastamonu' ya ulaşıncaya kadar, çünkü Kastamonu' da bizi bir süpriz bekliyordu. O süpriz ne mi? Bizimde hiç beklemediğimiz kar dı. Evet biz yolculuk boyunca yağmur planı yapmamıza rağmen hiç yağmur yağmadı neredeyse ama hiç planını yapmadığımız gerçek bir süpriz oldu bizim için kar. Yolculuğumuzun başlıca amacı elbetteki fotoğraf çekmekti ve öyle de oldu. Ancak ben işlerim gereği gezimi daha kısa tutarak 2 gün önce gruptan ayrılarak İstanbul' un yolunu tuttum. Biraz geç oldu ama güç olmasın , fotoğraflardan bir kısmını burada paylaşıyorum iyi seyirler.

Güzergahımız tam olarak şu şekildeydi ;

- Abant Gölü
- Gölyaka Barajı
- Mengen
- Çilekbeli Geçidi
- Eskipazar
- Karabük
- Safranbolu
- Bartın
- İncekum
- Amasra
- Kurucaşile
- Gideros
- Cide
- Şenpazar

Teşekkürler;
Öncelikle günlerce aracımızın kaptanlığını yapan Volkan Uygun' a, Garmin Nuvi (Şermin) ile yol bulmamızda yardımcı olan Barış Efe' ye ve sonrasında yolculuğumuz esnasında konaklama yaptığımız Safranbolu' daki Gökgözoğlu Pansiyonu' nun sahibi Yusuf Amca' ya (Yusuf Gül) daha sonraki konaklama durağımız olan Amasra' daki Balkaya Pansiyon' a teşekkür ederim.

2011 Batı Karadeniz Gezisi yazısı ve fotoğrafları için tıklayın.

Bloguna neden bu ismi verdin?

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Tue, 20 Oct 2009 17:25:00 +0000

Sevgili Hakan abim tarafından işaretlenmişim, bende zincire bi halka olayım dedim :)

Bloguna neden bu ismi verdin?

İlk blog' u oluşturduğumda, sadece kendim, bikaç yakın çevrem ve etrafımda dönen dünya hakkında ara-ara bişeyler atıp tutmak niyetindeydim tabi fotoğraflarla o yüzden bu ismi verdim. Sonra-sonra aslında bu ismin değişmesi gerektiğine karar verdim ama değiştirmedimde ama üzerine çok düşünmemiş olsamda hala değiştirme niyeti gütmekteyim.

Bloguna yazarken star tribiyle olmazsa olmaz dediğin şeyler var mı?

Fotoğraf

Yazma zamanlarım fotoğraf çektiğim zamanlarım oluyor hep. Klavyeyi önüme alana kadar aklımda yazacağım şeyi tasarlamış oluyorum ama yazmaya başladığımda düşündüğümde yazdığım hep farklı oluyor zaten o yüzden üzerine pek düşmüyorum.

En son satın aldığın garip şey nedir?
Sanırım "Bedava Gergedan."

Şeker gibi olduğun anlar?
Ben kendimce her an şeker gibiyim. Sizce ?

Arkadaşım, artık sormayın dediğin şeyler?
Sorulan sorulara cevap vermeyi seviyorum galiba

Aynaya bakınca gördüğün?
Eskiden daha çok sevdiğim biri.

Kendini okutan blog dediğin?
Fotoğraf hakkında teknik bilgiler barındıran ve kişisel bloglar.

Bu blog sahibi-sahibesiyle karşılaşabileceğin yerler?
Her an heryerde daha çok iş icabı kamu kurum ve kuruluşlarında, bazen trafikte kırmızı ışıkta hemen solunuzda, bazen çekildiğiniz yada çektirdiğiniz bir fotoğraf karesinde yada en kolayı ofiste....

Bir halka teklifi

Gözetmen
Gezegen Postası
Ihlamur Ağacı

Sultanahmet ve Salacak ziyaretleri

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Tue, 08 Sep 2009 17:54:00 +0000

Cumartesi; gün akşama döndükten sonra yollara düştük. Sultanahmet' e ufak bir ziyarette bulunduktan sonra eminönüne devam edip vapura binerek üsküdar' a geçip salacağa devam ettik. Birkaç kare şimdi burada...

* Canon 400 D, 600x900pix, f:5.6 t:1/60sn., Canon 51mm, 100 ISO,
* Photoshop CS3 ile çerçeveleme
* Gimp ile boyutlandırma
* Sultanahmet, Temizlik İşçisi

* Canon 400 D, 800x533pix, f:11 t:1/60sn., Canon 18mm, 100 ISO,
* Photoshop CS3 ile çerçeveleme
* Gimp ile boyutlandırma
* Sultanahmet, Çekirdek Aile

* Canon 400 D, 800x533pix, f:11 t:1/60sn., Canon 34mm, 100 ISO,
* Photoshop CS3 ile çerçeveleme
* Gimp ile boyutlandırma
* Sultanahmet, Ayasofya ve balonlar

* Canon 400 D, 800x185pix, f:20 t:1/3sn., Canon 25mm, 100 ISO,
* Photoshop CS3 ile çerçeveleme
* Gimp ile boyutlandırma
* Üsküdar - Salacak, Kız Kulesi (Maiden Tower)

* Canon 400 D, 800x533pix, f:13 t:8sn., Sigma DG Macro 70mm, 100 ISO,
* Photoshop CS3 ile çerçeveleme
* Gimp ile boyutlandırma
* Üsküdar - Salacak, Kız Kulesi (Maiden Tower)

* Canon 400 D, 800x533pix, f:13 t:30sn., Sigma DG Macro 70mm, 100 ISO,
* Photoshop CS3 ile çerçeveleme
* Gimp ile boyutlandırma
* Üsküdar - Salacak, Kız Kulesi (Maiden Tower)

Çınarcık çıkartması...

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Thu, 27 Aug 2009 16:10:00 +0000

Geçen hafta cuma akşamı çınarcık yollarına düştüm. Kısa süreliydi ama güzeldi. Turyol' un 18.30' daki seferiyle Eminönü iskelesinden yola çıktım. Her nekadar çınarcık iskelesine yaklaşırken biraz deniz dalgalansada genelde denizde hava sonderece güzeldi. Akşamın son saatlerinde ve güneşin gözden kaybolmaya başladığı zamanki kızıllık tarifsizdi ve ne yazıkki yanımda sadece compact makinem vardı. Dönüşte şehir hatlarının 13.30'daki seferiyle adalar çevresindeki yelkenliler eşliğinde önce bostancı iskelesi daha sonrada kabataş iskelesine ulaştık. Kısa ama keyifli bir haftasonu oldu. Şehir kalabalığından kaçıp birazda olsa kafasını dinlemek isteyenlere tavsiye ederim, zira ben tekrarlamayı düşünüyorum. :)

Not: Fotoğraflar, Hp R507 Dijital Compact makineyle çekilmiştir.

İstanbul' da bir "Dolunay" gecesi.

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Thu, 09 Jul 2009 19:38:00 +0000

- Canon 400D. 600x400pix. f:5,6 t:4, Canon 55 mm, 100 ISO, tripod

- Canon 400D. 600x400pix. f:9 t:4, Sigma 108 mm, 100 ISO, tripod

- Canon 400D. 600x400pix. f:9 t:1/5, Sigma 300 mm, 100 ISO, tripod

- Canon 400D. 600x400pix. f:9 t:30, Canon 46 mm, 100 ISO, tripod

- Canon 400D. 600x400pix. f:20 t:30, Canon 55 mm, 100 ISO, tripod

- Canon 400D. 600x400pix. f:11 t:30, Sigma 81 mm, 100 ISO, tripod

Dolunay' ı karelemek amaçlı salı gecesi Karaköy ve çevresindeydik. Çektiğim karelerden bir kısmını burdan sizlerle paylaşıyorum.

Yeni takım arkadaşlarım !

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Wed, 17 Jun 2009 21:42:00 +0000

Uzun zamandır almak isteyip ertelemek zorunda kaldığım yeni takım arkadaşlarıma sonunda kavuştum. Yakında çektiğim bir kaç kareyi buran paylaşıcam.

İşte yeni takım arkadaşlarım :

Sigma 70-300 mm DG Macro F4-5.6
Canon 50 mm F1.8 II
Canon BG-E3 Grip
Kenko 58 mm UV Filtre
Kenko 52 mm UV Filtre
Canon Li-on Pil

Kaktüs Çiçeği

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Sat, 13 Jun 2009 12:21:00 +0000

Kaktüs familyası (family Cactaceae). Bitkiler dünyasının vasküler, çift çenekli ve çiçekli bitkiler olarak adlandırılan kolunda yer alan bir familyadır (Subclass Dicotyledonae, Superorder Caryophylliflorae)Tüm kaktüs familyası türleri sukkulent bitikilerdir. (Sukkulent, gövde veya yapraklarındaki özel etli dokularda su tutma, biriktirme yeteneği olan bitki anlamındadır.) Ancak tüm sukkulent bitkiler kaktBitkiler dünyasının birçok familyasında az veya çok sayıda sukkulent tür bulunur.Bu tür bitkiler, ışık ya da suyun azaldığı dönemlerde hayatta kalmayı başarabilecek su tutma özelliği yanında, aşırı su kaybını engelleyebilecek şekilde gözenekleerini kapatmak, fotosentez işlemini gece de sürdürebilmek ya da çok olumsuz şartlarda uyku fazına geçerek uygun koşulları beklemek gibi, özel bazı başka yetenekler de geliştirmişlerdir. Hemen tüm kaktüsler gövde sukkulentidir. Yani suyu gövdelerinde biriktirirler. Gövde dışında köklerde, dallarda ya da yapraklarda su biriktiren kaktüs ya da diğer sukkulentler vardır.

Alıntı : www.kaktusrehberi.com

Geçenlerde artık erkeklerin kız arkadaşlarına Kaktüs Çiçeği götürdükleri haberini okudum ama yanlış anlaşılmasın Kaktüs Çiçeği içtenlik anlamına geliyormuş (nekadar inandırıcı tartışılır), saf ve gerçek duyguların ifadesi sanırım ... :)

Bunalarda benim kaktüs çiçeklerim. :)

Balat ve Eyüp' e küçük bir ziyaret.

noreply@blogger.com (Serkan Can) — Sun, 31 May 2009 16:09:00 +0000

Paylaşımlık birkaç fotoğraf ...