در صفحه‌ای که نام آن‌را ترانه‌سرای سبز گذاشتم ترانه‌های فارسی جنبش سبز را جمع‌آوری می‌کنم. در ترانه‌سرای سبز می‌توانید به این ترانه‌ها گوش کنید و آن‌ها را دانلود کنید. برای بعضی از ترانه‌ها فایل flv یا ویدئو برای موبایل را نیز برای دانلود اضافه کرده‌ام. سعی خواهم کرد به تدریج ترانه‌های دیگر را نیز به این مجموعه اضافه کنم.

ترانه‌ی زمستون شد دوباره یکی از آخرین ترانه‌هایی است که شنیدم و واقعا متن و موسیقی زیبایی دارد. اگر هنوز نشنیدید به آن گوش دهید و آنرا دانلود کنید. متن ترانه و فایل ام پی تری برای دانلود را در ترانه‌سرای سبز گذاشتم.
ویدئوی این ترانه در یوتیوب:

دوستان من: برای چنین هدفِ بزرگی من هم [مثل شما] حاضر هستم جان خود را بدهم، ولی هیچ هدفی وجود ندارد که به خاطر آن حاضر باشم جان کسی را بگیرم.

مهاتما گاندی

چند سال پیش که در وبلاگ گروهی فانوس شروع به مطالعه و ترجمه در زمینه بی‌خشونتی کرده‌بودم، دوستان زیادی بودند که دائم گوشزد می‌کردند که جنبش‌هایی از این قبیل در شرایط ایران امکان ندارد و جامعه ما ظرفیت بی‌خشونتی و مبارزه مسالمت آمیز را ندارد. جنبش سبز به همه نشان داد که نه تنها جامعه ما چنین ظرفیتی را دارد، بلکه خیلی از مردم به چنان شعوری رسیده‌اند که حتی علیه نیروهای بسیجی که به دستشان افتاده‌اند نیز خشونت اعمال نمی‌کنند و از آن‌ها دفاع می‌کنند.

اکنون که هیجانات اولیه تا حدودی کم شده باید واقعا به آینده جنبش فکر کرد، من هم مثل نیک‌آهنگ نگرانم. اولین نگرانی‌ام از کسانی است که با وجود دیدن تجربه‌های چند هفته اخیر در بی‌خشونتی هنوز ترغیب خشونت می‌کنند. اگر بخاطر خشم واندوهی که بخاطر شهیدان و زندانیان جنبش داریم به خشونت روی آوریم، تنها محصول آن خوشحالی دیکتاتور‌ها و سرکوب‌ شدیدتر و توجیه این سرکوب خواهد شد. در صدا و سیمای غیر مردمی دیدیم که فقط معدود تصاویر کتک خوردن بسیجیها را نشان داد؛ همین یک نکته نشان می دهد که برای پروپاگاندا احتیاج به خشونت مردم دارند.
دوستی در کامنت‌های نیکان اشاره کرده بود که ؛“خشونت اول از جانب بسیجی‌ها و حکومتی‌ها بوده” این دقیقا تاکتیکی است که دیکتاتوری‌ها برای به خشونت کشیدن جنبش‌های بی‌خشونت استفاده می‌کنند. در نوشته‌های جین شارپ و ویدئوی اخیر او هم اشاره به نفوذی‌هایی کرد که گاه وارد جنبش می‌شوند و سعی به سواستفاده از جنبش و به خشونت کشیدن آن می‌کنند. از طرف دیگر نگرانم که مبادا وقتی به نتیجه رسیدیم دوباره انتقام‌گیری‌ها و اعدام‌های کورکورانه آغاز شود. آرزو می‌کنم روزی را ببینم که تک‌ تک این جنایت‌کاران شکنجه‌گر و آمران آن‌ها را در دادگاه ببینم ولی در عین حال آرزویم محاکمه‌ی عادلانه و بر معیارهای حقوق‌بشری است نه دادگاه‌های فله‌ای با احکام فله‌ای‌تر.

باید به یاد داشته باشیم که خشونت، خشونت می‌آورد. اگر شکنجه و ترور را محکوم می‌کنیم آنرا به کل محکوم کنیم نه این‌که شکنجه به خودی‌ها را محکوم کنیم و در عین حال آرزوی “به سیخ کشیدن” شکنجه‌گران را بکنیم. چندین سال پیش وقتی در وبلاگ گروهی فانوس ترور قاضی احمدی را محکوم کرده بودم، دوستانی که همین امروز هم تبلیغ خشونت می‌کنند من را بچه سوسول خطاب ‌کردند و علنا‌ از ترور ایشان و اشخاص همفکر او اظهار رضایت و خوشحالی می‌کردند. (* و *) همان موقع هم بحث می‌کردم که اگر طرفدار حقوق بشر هستیم باید حقوق بشر را برای همه بخواهیم نه فقط برای کسانی که همفکر ما هستند.

خوشحالم که خوشبختانه وبلاگ‌ها و وبسایت‌های مروج خشونت بسیار کمتر شده‌اند و به همان نسبت طرفداران بی‌خشونتی در وبلاگ‌ها و وبسایت‌ها افزایش پیدا کرده‌اند، ولی هنوز احساساتی بودن را در سایت‌هایی مثل بالاترین می‌توان دید. اگر در تویتر جمله‌ای بنویسید و مرگ برای کسی آرزو کنید گاه خیلی بیشتر از نوشته‌ها و مقاله‌های تحلیلی خوب می‌تواند رای بیاورد.

این کار ا.ن. است که قتل یک زن محجبه در آلمان [که به دست یک بیمار روانی نژاد پرستِ نئونازی روسی‌الاصل] را محکوم می‌کند و در مقابل قتل ندا آقا سلطان و چندین نفر دیگر و شکنجه زندانیان بدست نیروهای تحت دستور خودش سکوت می‌کند. اگر ا.ن. را دیکتاتور می‌دانیم نباید مثل او عمل کنیم و به ترور و قتل همفکرانمان اعتراض کنیم ولی در عین حال مرگ و شکنجه مخالفان خودمان را بخواهیم.
در ادامه ویدئوی بخشی از فیلم گاندی را گذاشتم که در آن جمله بالا را ذکر می کند؛

۲) “ا.ن. [در سال ۸۷] قول داد برای کمک به توسعه تنها پالایشگاه سریلانکا، یک طرح آبیاری، یک طرح تولید برق آبی و خرید نفت از ایران، مبلغ یک میلیارد و ۹۰۰ میلیون دلار وام کم بهره به کلمبو اعطا کند.”

۳) رئیس جمهور سریلانکا در تماسی تلفنی انتخاب مجدد ا.ن.را به عنوان رئیس جمهور ایران تبریک گفت.

از یک رسانه ملی واقعی چه انتظاری دارید؟ پارسا صائبی
از یک رسانه ملی واقعی چه انتظاری دارید؟ اسد علیمحمدی
از رسانه ملی چه انتظاری دارید؟ عمو اروند
بازی وبلاگی رسانه ای. نیک آهنگ کوثر
یک رسانه ی واقعاً ملی بلاگ نوشت
از دیگران: از یک رسانه‌ی ملی واقعی چه انتظاراتی دارید؟ آرش کمانگیر
رسانه ملی نق نقو
رسانه ملی به مثابه رسانه سام الدین ضیائی
رسانه ملی چگونه رسانه ای است؟ محمد تاجدولتی
رسانه ملی صدای ملت است نه دولت مهدی جامی
چه باید کرد؟ − مشارکتی در بحث تجهیز رسانه‌ای جنبش محمد رضا نیکفر
از یک رسانه ملی واقعی چه انتظاری دارید؟ ف.م. سخن
از یک رسانه ملی چه انتظاری دارید؟ باغ بهار
از یک رسانه ملی واقعی چه انتظاری دارید؟ سانلی
دو مساله در باب رسانه ملی مهدی عبدلله زاده
از رسانه ملی چه انتظاری دارید؟ وبلاگ زن متولد ماکو
از یک رسانه ملی چه انتظاری دارید؟ یک اهری
بازی وبلاگی: از رسانه‌ی ملی تا رسانه‌ی همه‌گیر سوی بیدار واژگان
رسانه ملی-همگانی نه لنینی پارسا صائبی
رسانه‌ی ملی چگونه رسانه‌ای است؟ – مسعود برجیان
از یک رسانه ملی آزاد چه انتظاری دارید؟ – زکی پدیا
بازی بازی ، با ضرغامی و رسانه اش هم بازی ؟ – جستجوهای یک جستجوگر
از یک رسانه ملی چه انتظاری دارید؟ – جادی (کیبرد آزاد)
رسانه‌ی ملّی و واقعیّت – امیرپویان شیوا
امروز که محتاج توام جای تو خالیست – زارش
رسانه باید «رسانا» باشد – ملاحسنی
سی‌ سال است که این مردم فاقد رسانه ملی‌ اند – – آرش سبحانی
رسانه ملی، منافع ملی و توهم اکثریت- پارسا صائبی
رسانه ملی خارج از کشور – نیک آهنگ کوثر

۱) اولین و مهمترین نکته در این وبسایت عدم رعایت قوانین نگارشی مثل نیم فاصله است. حتی عنوان وبسایت بصورت “بی خشونت” و نه بی‌خشونت (با نیم فاصله) نوشته شده. عدم به‌ کاربردن نیم‌فاصله در تمام متن وبسایت نیز وجود دارد.

۲) گردانندگان سایت با وجود داشتن فرم تماس و ایمیلی که در پایین وبسایت ذکر شده پاسخی به ایمیل‌ها نمی‌دهند. چنین وبسایتی که هدفش گسترش فرهنگ بی‌خشونتی است باید روابط عمومی بسیار قوی داشته باشد.دوستان در ایمیلی که ساعتی قبل دریافت کردم اشاره کردند که به ایمیل‌های من پاسخ داده‌اند و پاسخ‌ها را نیز برایم فوروارد کردند. گویا اشتباهی پیش آمده که من ایمیل‌ها را دریافت نکرده‌ام، خوشحالم که این نقد بر دوستان وارد نیست.

۳) گردانندگان وبسایت با هزینه‌ای به خبرنامه گویا تبلیغ تصویری داده‌اند که در جای بسیار خوبی نیز این تبلیغ نمایش داده می‌شود (بالای صحفه سمت راست) ولی در عین حال عنوان تبلیغ به این صورت انتخاب شده: “جین شارپ کیست و چرا حکومت از آن می‌ترسد! ” (تاکید از من) بازهم یاد‌آور می‌شوم که برای کار حرفه‌ای رعایت قوانین نگارشی و ادبی بسیار مهم است. پیشنهاد من انتخاب متنی است که از لحاظ نگارشی زیباتر باشد تا تبلیغ را تاثیر گذارتر کند.

۴) بعد از نگاشتن مطلب “من جین شارپ هستم و این رویای من است” و گذاشتن ویدئوی صحبتهای جین شارپ و ترجمه بخشی از آن ایمیلی به گردانندگان سایت زدم تا آن‌ها را از مطلب خود آگاه کنم که باز بی‌جواب ماند. اما چند روز پیش دیدم که این دوستان ویدئوی سخنان جین شارپ را با زیر نویس ترجمه‌های من و بازهم بدون ویراستاری منتشر کرده‌اند [لینک در یوتیوب].
البته اگر حداقل مرا مطلع می‌کردند، مشکلی با استفاده از ترجمه بدون دادن مرجع هم ندارم اما کاش ترجمه مرا که بسیار سریع انجام شده بود را قبل از انتشار ویراستاری می‌کردند نه اینکه کلام به کلام آنرا کپی و پیست کنند. حتی اگر به من اطلاع می‌دادند که امکان و وقت اضافه کردن زیرنویس به ویدئو را دارند با کمال میل خودم ترجمه را بازبینی می‌کردم و بدون چشمداشتی در اختیارشان می‌گذاشتم.

تکمیل: همانطور که اشاره کردم دوستان تماس گرفتند و گویا در ایمیلی که متاسفانه به دست من نرسیده برای استفاده از متن من بعنوان زیرنویس اجازه گرفتند.

زحمت زیادی در این وبسایت کشیده شده و شخصا از هر شخص یا گروهی که سعی در ترویج فرهنگ بی‌خشونتی دارد حمایت می‌کنم پس این نکات را گفتم تا شاید دوستان که وقت و بودجه‌ای نیز برای گرداندن وب‌سایت خود صرف می‌کنند؛ با رعایت نکات کوچکی مثل ویراستاری، مرجع دادن، و پاسخ‌گویی به تماس خوانندگانشان وبسایتشان را پربارتر کننند.

برای این دوستان آرزوی موفقیت و کار حرفه‌ای‌تر می‌کنم.